12.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/770

z dnia 8 czerwca 2020 r.

zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości myklobutanilu, napropamidu i sintofenu w określonych produktach lub na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 49 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) myklobutanilu określono w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 oraz w części B załącznika III do tego rozporządzenia. NDP napropamidu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. W rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 nie określono NDP sintofenu, a ponieważ ta substancja czynna nie jest włączona do załącznika IV do tego rozporządzenia, stosuje się wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg, określoną w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(2)

W odniesieniu do myklobutanilu Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przedłożył uzasadnioną opinię dotyczącą przeglądu obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (2). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości. Urząd zalecił podwyższenie lub utrzymanie obecnych NDP w odniesieniu do jabłek, gruszek, pigw, głogu włoskiego, owocu nieśplika japońskiego/owocu miszpelnika japońskiego, moreli, czereśni, brzoskwiń, śliwek, winogron stołowych i winogron do produkcji wina. Urząd stwierdził, że jeżeli chodzi o NDP w odniesieniu do truskawek, jeżyn, agrestu (zielonego, czerwonego i żółtego), bananów, pomidorów, oberżyn/bakłażanów, melonów, dyni olbrzymich, arbuzów, roszpunki warzywnej, fasoli (w strąkach), karczochów zwyczajnych, chmielu, korzeni buraka cukrowego, świń (mięśni, tłuszczu, wątroby, nerki), bydła (mięśni, tłuszczu, wątroby, nerki), owiec (mięśni, tłuszczu, wątroby, nerki), kóz (mięśni, tłuszczu, wątroby, nerki), koniowatych (mięśni, tłuszczu, wątroby, nerki), drobiu (mięśni, tłuszczu, wątroby), mleka (bydła, owiec, kóz, koni) oraz jaj ptasich, pewne informacje nie są dostępne, i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP dotyczące tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na poziomie określonym przez Urząd. Te NDP zostaną poddane przeglądowi, w ramach którego uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.

(3)

W odniesieniu do napropamidu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie przeglądu obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (3). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości. Urząd zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do migdałów, kasztanów jadalnych, orzechów laskowych/orzechów leszczyny pospolitej, orzechów pekan, orzeszków piniowych, orzeszków pistacjowych, orzechów włoskich, jabłek, gruszek, pigw, owoców nieszpułki zwyczajnej, owocu nieśplika japońskiego/owocu miszpelnika japońskiego, moreli, czereśni, brzoskwiń, śliwek, ziemniaków, selera zwyczajnego, chrzanu pospolitego, rzodkwi zwyczajnej, brukwi/karpiela, rzepy białej, pomidorów, oberżyn/bakłażanów, brokułów, kalafiorów, brukselki/kapusty brukselskiej, kapusty głowiastej, roszpunki warzywnej, rokietty siewnej/rukoli, fasoli (w strąkach), siemienia lnianego, nasion maku, ziaren sezamu, ziaren słonecznika, ziaren rzepaku, ziaren soi zwyczajnej, nasion gorczycy, nasion bawełny, nasion dyni, nasion krokoszu barwierskiego, nasion ogórecznika lekarskiego, nasion lnicznika siewnego, nasion konopi siewnych oraz rącznika pospolitego. Urząd stwierdził, że jeżeli chodzi o NDP w odniesieniu do grejpfrutów, pomarańczy, cytryn, lim/limonek, mandarynek, truskawek, jeżyn, jeżyn-popielic, malin (czerwonych i żółtych), borówek amerykańskich, żurawin, porzeczek (czarnych, czerwonych i białych), agrestu (zielonego, czerwonego i żółtego), róży dzikiej, bzu czarnego, ziół, kwiatów jadalnych, naparów ziołowych (z kwiatów, liści i ziół, korzeni i wszelkich pozostałych części rośliny) oraz przypraw owocowych, pewne informacje nie są dostępne, i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP dotyczące tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na poziomie określonym przez Urząd. Te NDP zostaną poddane przeglądowi, w ramach którego uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.

(4)

W odniesieniu do sintofenu Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przedłożył uzasadnioną opinię dotyczącą przeglądu obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (4). Urząd stwierdził, że jeżeli chodzi o NDP w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. W odniesieniu do tej substancji nie istnieją inne zezwolenia. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, ten NDP należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na poziomie określonym przez Urząd. Ten NDP zostanie poddany przeglądowi, w ramach którego uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.

(5)

W odniesieniu do produktów, w przypadku których nie zezwala się na stosowanie danego środka ochrony roślin i dla których nie istnieją tolerancje importowe ani kodeksowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (CXL), NDP należy ustalić na poziomie określonej granicy oznaczalności lub należy stosować wartość wzorcową NDP, jak przewidziano w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(6)

W związku z potrzebą dostosowania niektórych granic oznaczalności Komisja skonsultowała się z laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej do spraw pozostałości pestycydów. W odniesieniu do kilku substancji laboratoria te stwierdziły, że w przypadku niektórych towarów rozwój techniczny wymaga ustalenia określonych granic oznaczalności.

(7)	Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(8)	Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi zostały uwzględnione.

(9)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(10)	Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć przepis przejściowy dla produktów, które zostały wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów.

(11)	Należy przewidzieć odpowiednio długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.

(12)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem stosuje się nadal w odniesieniu do produktów, które zostały wyprodukowane w Unii lub przywiezione do Unii przed dniem 2 stycznia 2021 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 2 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 070 z 16.3.2005, s. 1.

(2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for myclobutanil according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości myklobutanilu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2018;16(8):5392.

(3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for napropamide according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości napropamidu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2018;16(8):5394.

(4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for sintofen according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości sintofenu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2018;16(8):5406.

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)	w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a)	dodaje się kolumny dotyczące napropamidu i sintofenu w brzmieniu:

b)	kolumna dotycząca myklobutanilu otrzymuje brzmienie:

Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)

Numer kodu

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (a)

Myklobutanil (suma izomerów składowych) (R)

Napropamid (suma izomerów)

Sintofen

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

0100000

OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH

0,01(*)

0110000

Owoce cytrusowe

0,01(*)

0,01(*) (+)

0110010

Grejpfruty

0110020

Pomarańcze

0110030

Cytryny

0110040

Limy/limonki

0110050

Mandarynki

0110990

Pozostałe (2)

0120000

Orzechy z drzew orzechowych

0,01(*)

0120010

Migdały

0120020

Orzechy brazylijskie

0120030

Orzechy nerkowca

0120040

Kasztany jadalne

0120050

Orzechy kokosowe

0120060

Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej

0120070

Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej

0120080

Orzechy pekan

0120090

Orzeszki piniowe

0120100

Orzeszki pistacjowe

0120110

Orzechy włoskie

0120990

Pozostałe (2)

0130000

Owoce ziarnkowe

0,6 (+)

0,01(*)

0130010

Jabłka

0130020

Gruszki

0130030

Pigwy

0130040

Owoce nieszpułki zwyczajnej

0130050

Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego

0130990

Pozostałe (2)

0140000

Owoce pestkowe

0,01(*)

0140010

Morele

0140020

Czereśnie

0140030

Brzoskwinie

0140040

Śliwki

0140990

Pozostałe (2)

0150000

Owoce jagodowe i drobne owoce

0151000

winogrona

1,5 (+)

0,01(*)

0151010

Winogrona stołowe

0151020

Winogrona do produkcji wina

0152000

truskawki

1,5 (+)

0,01(*) (+)

0153000

c)	owoce leśne

0,01(*) (+)

0153010

Jeżyny

0,8 (+)

0153020

Jeżyny popielice

0,01(*)

0153030

Maliny (czerwone i żółte)

0,01(*)

0153990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0154000

d)	pozostałe drobne owoce i jagody

0154010

Borówki amerykańskie

0,01(*)

0,02(*) (+)

0154020

Żurawiny

0,01(*)

0,02(*) (+)

0154030

Porzeczki (czarne, czerwone i białe)

0,9

0,02(*) (+)

0154040

Agrest (zielony, czerwony i żółty)

0,8 (+)

0,02(*) (+)

0154050

Róża dzika

0,01(*)

0,02(*) (+)

0154060

Morwy (czarne i białe)

0,01(*)

0154070

Głóg włoski

0,6 (+)

0,01(*)

0154080

Bez czarny

0,01(*)

0,02(*) (+)

0154990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0160000

Owoce różne z

0,01(*)

0161000

a)	jadalną skórką

0161010

Daktyle

0,01(*)

0161020

Figi

0,01(*)

0161030

Oliwki stołowe

0,01(*)

0161040

Kumkwat

0,01(*)

0161050

Karambola

0,01(*)

0161060

Szaron/Persymona/Kaki/Huma wschodnia

0,6 (+)

0161070

Czapetka kuminowa

0,01(*)

0161990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0162000

b)	niejadalną skórką, małe

0,01(*)

0162010

Kiwi (zielone, czerwone, żółte)

0162020

Liczi chińskie/Śliwka chińska

0162030

Marakuja/Męczennica jadalna

0162040

Owoc opuncji figowej/Figa indyjska

0162050

Caimito

0162060

Owoc hebanowca wirginijskiego/Owoc hurmy wirginijskiej

0162990

Pozostałe (2)

0163000

c)	niejadalną skórką, duże

0163010

Awokado

0,01(*)

0163020

Banany

3 (+)

0163030

Mango

0,01(*)

0163040

Papaja

0,01(*)

0163050

Granaty/Jabłka granatu

0,01(*)

0163060

Czerymoja

0,01(*)

0163070

Gujawa/Gruszla

0,01(*)

0163080

Ananasy

0,01(*)

0163090

Owoce chlebowca

0,01(*)

0163100

Owoce duriana właściwego

0,01(*)

0163110

Owoce flaszowca miękkociernistego/Owoce guanabany

0,01(*)

0163990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0200000

WARZYWA, ŚWIEŻE lub MROŻONE

0210000

Warzywa korzeniowe i bulwiaste

0,06

0,01(*)

0211000

ziemniaki

0212000

b)	tropikalne warzywa korzeniowe i bulwiaste

0212010

Maniok jadalny/Podpłomycz najużyteczniejszy

0212020

Kartofel słodki/Batat

0212030

Pochrzyn

0212040

Maranta trzcinowata

0212990

Pozostałe (2)

0213000

c)	pozostałe warzywa korzeniowe i bulwiaste oprócz buraka cukrowego

0213010

Buraki

0213020

Marchew

0213030

Seler zwyczajny

0213040

Chrzan pospolity

0213050

Słonecznik bulwiasty

0213060

Pasternak

0213070

Korzeń pietruszki zwyczajnej

0213080

Rzodkiew zwyczajna

0213090

Kozibród porolistny/Salsefia

0213100

Brukiew/Karpiel

0213110

Rzepa biała/Rzepa jadalna

0213990

Pozostałe (2)

0220000

Warzywa cebulowe

0,06

0,01(*)

0220010

Czosnek

0220020

Cebula

0220030

Szalotka

0220040

Dymka/Cebula szczypiorowa i cebula siedmiolatka

0220990

Pozostałe (2)

0230000

Warzywa owocowe

0,01(*)

0231000

a)	Solanaceae i Malvaceae

0231010

Pomidory

0,6 (+)

0231020

Papryka roczna

0231030

Oberżyny/Bakłażany

0,2 (+)

0231040

Piżmian jadalny/Ketmia jadalna/Okra

0,01(*)

0231990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0232000

b)	dyniowate z jadalną skórką

0,2

0232010

Ogórki

0232020

Korniszony

0232030

Cukinie

0232990

Pozostałe (2)

0233000

c)	dyniowate z niejadalną skórką

0,3

0233010

Melony

(+)

0233020

Dynie olbrzymie

(+)

0233030

Arbuzy

(+)

0233990

Pozostałe (2)

(+)

0234000

d)	kukurydza cukrowa

0,01(*)

0239000

e)	pozostałe warzywa owocowe

0,01(*)

0240000

Warzywa kapustne (oprócz korzeni warzyw kapustnych oraz oprócz kapustnych o młodych/drobnych liściach)

0,05

0,01(*)

0241000

a)	kapustne kwitnące

0,01(*)

0241010

Brokuły

0241020

Kalafiory

0241990

Pozostałe (2)

0242000

b)	kapustne głowiaste

0,01(*)

0242010

Brukselka/Kapusta brukselska

0242020

Kapusta głowiasta

0242990

Pozostałe (2)

0243000

c)	kapustne liściowe

0,05(*)

0243010

Kapusta pekińska/Kapusta petsai

0243020

Jarmuż

0243990

Pozostałe (2)

0244000

kalarepa

0,05(*)

0250000

Warzywa liściowe, zioła, kwiaty jadalne

0251000

a)	sałaty i warzywa sałatowe

0,01(*)

0251010

Roszpunka warzywna

9 (+)

0,05

0251020

Sałaty

0,05

0,01(*)

0251030

Endywia o liściach szerokich

0,05

0,01(*)

0251040

Rzeżucha i inne kiełki i pędy

0,05

0,01(*)

0251050

Gorczycznik wiosenny

0,05

0,01(*)

0251060

Rokietta siewna/rukola

0,05

0251070

Gorczyca sarepska

0,05

0251080

Warzywa o młodych/drobnych liściach (w tym gatunki warzyw kapustnych)

0,05

0251990

Pozostałe (2)

0,05

0,01(*)

0252000

b)	szpinak i podobne liście

0,05

0,01(*)

0252010

Szpinak

0252020

Portulaka pospolita

0252030

Boćwina

0252990

Pozostałe (2)

0253000

c)	liście winorośli lub podobne gatunki

0,05

0,01(*)

0254000

d)	rukiew wodna

0,05

0,01(*)

0255000

e)	cykoria warzywna/cykoria liściasta/cykoria brukselska

0,05

0,01(*)

0256000

f)	zioła, kwiaty jadalne

0,05

0,05 (+)

0,02(*)

0256010

Trybula

0256020

Szczypiorek

0256030

Liście selera

0256040

Pietruszka – nać

0256050

Szałwia lekarska

0256060

Rozmaryn lekarski

0256070

Tymianek pospolity/Macierzanka tymianek

0256080

Bazylia pospolita i kwiaty jadalne

0256090

Liście laurowe/Wawrzyn szlachetny/Laur szlachetny

0256100

Estragon

0256990

Pozostałe (2)

0260000

Warzywa strączkowe

0,01(*)

0260010

Fasola (w strąkach)

0,8 (+)

0260020

Fasola (bez strąków)

0,01(*)

0260030

Groch (w strąkach)

0,01(*)

0260040

Groch (bez strąków)

0,01(*)

0260050

Soczewica

0,01(*)

0260990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0270000

Warzywa łodygowe

0,01(*)

0270010

Szparagi

0,01(*)

0270020

Karczochy hiszpańskie

0,01(*)

0270030

Seler

0,01(*)

0270040

Fenkuł włoski/Koper włoski

0,06

0270050

Karczochy zwyczajne

0,8 (+)

0270060

Pory

0,06

0270070

Rabarbar

0,01(*)

0270080

Pędy bambusa

0,01(*)

0270090

Rdzenie palmowe

0,01(*)

0270990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0280000

Grzyby, mchy i porosty

0,01(*)

0280010

Grzyby uprawne

0280020

Grzyby dzikie

0280990

Mchy i porosty

0290000

Algi i organizmy prokariotyczne

0,01(*)

0300000

JADALNE NASIONA ROŚLIN STRĄCZKOWYCH

0,01(*)

0300010

Fasola

0300020

Soczewica

0300030

Groch

0300040

Łubin biały

0300990

Pozostałe (2)

0400000

NASIONA I OWOCE OLEISTE

0,01(*)

0401000

Nasiona oleiste

0401010

Siemię lniane

0,02

0401020

Orzeszki ziemne/Orzechy arachidowe

0,01(*)

0401030

Nasiona maku

0,02

0401040

Ziarna sezamu

0,02

0401050

Ziarna słonecznika

0,02

0401060

Ziarna rzepaku

0,02

0401070

Ziarna soi zwyczajnej

0,02

0401080

Nasiona gorczycy

0,02

0401090

Nasiona bawełny

0,02

0401100

Nasiona dyni

0,02

0401110

Nasiona krokoszu barwierskiego

0,02

0401120

Nasiona ogórecznika lekarskiego

0,02

0401130

Nasiona lnicznika siewnego

0,02

0401140

Nasiona konopi siewnych

0,02

0401150

Rącznik pospolity

0,02

0401990

Pozostałe (2)

0,01(*)

0402000

Owoce oleiste

0,01(*)

0402010

Oliwki do produkcji oliwy

0402020

Nasiona palm olejowych

0402030

Owoce palm olejowych

0402040

Puchowiec pięciopręcikowy/Drzewo kapokowe

0402990

Pozostałe (2)

0500000

ZBOŻA

0,01(*)

0500010

Jęczmień

0500020

Gryka zwyczajna i pozostałe zboża rzekome

0500030

Kukurydza

0500040

Proso zwyczajne

0500050

Owies zwyczajny

0500060

Ryż siewny

0500070

Żyto zwyczajne

0500080

Sorgo japońskie

0500090

Pszenica zwyczajna

(+)

0500990

Pozostałe (2)

0600000

HERBATY, KAWA, NAPARY ZIOŁOWE, KAKAO I SZARAŃCZYN STRĄKOWY

0,05(*)

0610000

Herbaty

0620000

Ziarna kawy

0630000

Napary ziołowe z

(+)

0631000

kwiatów

0631010

Rumian szlachetny/Rumianek rzymski

0631020

Ketmia szczawiowa

0631030

Róża

0631040

Jaśmin

0631050

Lipa

0631990

Pozostałe (2)

0632000

b)	liści i ziół

0632010

Truskawka

0632020

Aspalat prosty

0632030

Ostrokrzew paragwajski

0632990

Pozostałe (2)

0633000

korzeni

0633010

Kozłek lekarski

0633020

Żeń-szeń

0633990

Pozostałe (2)

0639000

d)	wszelkich pozostałych części rośliny

0640000

Ziarna kakaowe

0650000

Szarańczyn strąkowy/Chleb świętojański

0700000

CHMIEL

6 (+)

0,05(*)

0800000

PRZYPRAWY

0810000

Przyprawy nasienne

0,05(*)

0810010

Anyż/Anyżek/Biedrzeniec anyż

0810020

Kminek czarny/Czarny kmin

0810030

Seler

0810040

Kolendra siewna

0810050

Kmin rzymski

0810060

Koper ogrodowy

0810070

Koper włoski/Fenkuł włoski

0810080

Kozieradka pospolita

0810090

Gałka muszkatołowa

0810990

Pozostałe (2)

0820000

Przyprawy owocowe

0,05(*)

0,05(*) (+)

0,05(*)

0820010

Ziele angielskie/pieprz angielski

0820020

Pieprz syczuański

0820030

Kminek zwyczajny

0820040

Kardamon malabarski

0820050

Jagody jałowca

0820060

Ziarna pieprzu (czarnego, zielonego i białego)

0820070

Wanilia

0820080

Tamarynd

0820990

Pozostałe (2)

0830000

Przyprawy korowe

0,05(*)

0830010

Cynamon

0830990

Pozostałe (2)

0840000

Przyprawy korzeniowe lub kłączowe

0840010

Lukrecja

0,05(*)

0840020

Imbir lekarski (10)

0840030

Kurkuma

0,05(*)

0840040

Chrzan pospolity (11)

0840990

Pozostałe (2)

0,05(*)

0850000

Przyprawy pączkowe

0,05(*)

0850010

Goździki

0850020

Kapary

0850990

Pozostałe (2)

0860000

Przyprawy ze słupków kwiatowych

0,05(*)

0860010

Szafran

0860990

Pozostałe (2)

0870000

Przyprawy z osnówki nasiona

0,05(*)

0870010

Kwiat muszkatołowy

0870990

Pozostałe (2)

0900000

ROŚLINY CUKRODAJNE

0,01(*)

0900010

Korzenie buraka cukrowego

(+)

0900020

Trzcina cukrowa

0900030

Cykoria podróżnik, korzenie

0900990

Pozostałe (2)

1000000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE

1010000

Towary z

0,01(*)

1011000

świń

(+)

1011010

Mięśnie

1011020

Tłuszcz

1011030

Wątroba

1011040

Nerka

1011050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1011990

Pozostałe (2)

1012000

bydła

(+)

1012010

Mięśnie

1012020

Tłuszcz

1012030

Wątroba

1012040

Nerka

1012050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1012990

Pozostałe (2)

1013000

owiec

(+)

1013010

Mięśnie

1013020

Tłuszcz

1013030

Wątroba

1013040

Nerka

1013050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1013990

Pozostałe (2)

1014000

kóz

(+)

1014010

Mięśnie

1014020

Tłuszcz

1014030

Wątroba

1014040

Nerka

1014050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1014990

Pozostałe (2)

1015000

e)	koniowatych

(+)

1015010

Mięśnie

1015020

Tłuszcz

1015030

Wątroba

1015040

Nerka

1015050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1015990

Pozostałe (2)

1016000

drobiu

(+)

1016010

Mięśnie

1016020

Tłuszcz

1016030

Wątroba

1016040

Nerka

1016050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1016990

Pozostałe (2)

1017000

g)	pozostałych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych

(+)

1017010

Mięśnie

1017020

Tłuszcz

1017030

Wątroba

1017040

Nerka

1017050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1017990

Pozostałe (2)

1020000

Mleko

0,01(*) (+)

0,01(*)

1020010

Bydło

1020020

Owce

1020030

Kozy

1020040

Konie

1020990

Pozostałe (2)

1030000

Jaja ptasie

0,01(*) (+)

0,01(*)

1030010

Kury

1030020

Kaczki

1030030

Gęsi

1030040

Przepiórki

1030990

Pozostałe (2)

1040000

Miód i pozostałe produkty pszczele (7)

0,05(*)

1050000

Płazy i gady

0,01(*) (+)

0,01(*)

1060000

Bezkręgowe zwierzęta lądowe

0,01(*) (+)

0,01(*)

1070000

Dzikie kręgowe zwierzęta lądowe

0,01(*) (+)

0,01(*)

1100000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO – RYBY, PRODUKTY RYBNE I POZOSTAŁE MORSKIE I SŁODKOWODNE PRODUKTY SPOŻYWCZE (8)

1200000

PRODUKTY LUB CZĘŚCI PRODUKTÓW UŻYWANE WYŁĄCZNIE DO PRODUKCJI PASZ (8)

1300000

PRZETWORZONE PRODUKTY SPOŻYWCZE (9)

(*)	Granica oznaczalności

(a)	Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.

Myklobutanil (suma izomerów składowych) (R)

(R)

= Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:

Myklobutanil – kod 1000000 z wyjątkiem 1040000: wolne i skoniugowane formy alfa-(3-hydroksybutylo)-alfa-(4-chlorofenylo)-1H-1,2,4-triazolo-1-propanonitrylu (RH9090), wyrażone jako myklobutanil(+)

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metabolitów pochodnych triazolu (TDM) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0130000 Owoce ziarnkowe

0130010 Jabłka

0130020 Gruszki

0130030 Pigwy

0130040 Owoce nieszpułki zwyczajnej

0130050 Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego

0130990 Pozostałe (2)

0151000 a) winogrona

0151010 Winogrona stołowe

0151020 Winogrona do produkcji wina

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań terenowych w zakresie roślin uprawianych zmianowo i związane z metabolitami pochodnych triazolu (TDM) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0152000 b) truskawki

0153010 Jeżyny

0154040 Agrest (zielony, czerwony i żółty)

(+)

0154070 Głóg włoski

0161060 Szaron/Persymona/Kaki/Huma wschodnia

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metabolizmu upraw przy zabiegach po zbiorze plonu są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0163020 Banany

(+)

0231010 Pomidory

0231030 Oberżyny/Bakłażany

0233010 Melony

0233020 Dynie olbrzymie

0233030 Arbuzy

0233990 Pozostałe (2)

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metabolizmu upraw w przypadku warzyw liściastych i związane z metabolitami pochodnych triazolu (TDM) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0251010 Roszpunka warzywna

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metabolizmu upraw w przypadku nasion roślin strączkowych i roślin oleistych są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0260010 Fasola (w strąkach)

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metabolizmu upraw w przypadku warzyw liściastych są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0270050 Karczochy zwyczajne

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości, metod analitycznych i metabolizmu upraw w przypadku warzyw liściastych są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0700000 CHMIEL

(+)

0900010 Korzenie buraka cukrowego

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metod analitycznych są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1011000 a) świń

1011010 Mięśnie

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metod analitycznych oraz stabilności przy przechowywaniu są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1011020 Tłuszcz

(+)

1011030 Wątroba

(+)

1011040 Nerka

(+)

1011050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1011990 Pozostałe (2)

1012000 b) bydła

1012010 Mięśnie

(+)

1012020 Tłuszcz

(+)

1012030 Wątroba

(+)

1012040 Nerka

(+)

1012050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1012990 Pozostałe (2)

1013000 c) owiec

1013010 Mięśnie

(+)

1013020 Tłuszcz

(+)

1013030 Wątroba

(+)

1013040 Nerka

(+)

1013050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1013990 Pozostałe (2)

1014000 d) kóz

1014010 Mięśnie

(+)

1014020 Tłuszcz

(+)

1014030 Wątroba

(+)

1014040 Nerka

(+)

1014050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1014990 Pozostałe (2)

1015000 e) koniowatych

1015010 Mięśnie

(+)

1015020 Tłuszcz

(+)

1015030 Wątroba

(+)

1015040 Nerka

(+)

1015050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1015990 Pozostałe (2)

1016000 f) drobiu

1016010 Mięśnie

(+)

1016020 Tłuszcz

(+)

1016030 Wątroba

(+)

1016040 Nerka

(+)

1016050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1016990 Pozostałe (2)

1017000 g) pozostałych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych

1017010 Mięśnie

(+)

1017020 Tłuszcz

(+)

1017030 Wątroba

(+)

1017040 Nerka

(+)

1017050 Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1017990 Pozostałe (2)

(+)

1020000 Mleko

1020010 Bydło

1020020 Owce

1020030 Kozy

1020040 Konie

1020990 Pozostałe (2)

(+)

1030000 Jaja ptasie

1030010 Kury

1030020 Kaczki

1030030 Gęsi

1030040 Przepiórki

1030990 Pozostałe (2)

1050000 Płazy i gady

1060000 Bezkręgowe zwierzęta lądowe

1070000 Dzikie kręgowe zwierzęta lądowe

Napropamid (suma izomerów)

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0110000 Owoce cytrusowe

0110010 Grejpfruty

0110020 Pomarańcze

0110030 Cytryny

0110040 Limy/limonki

0110050 Mandarynki

0110990 Pozostałe (2)

0152000 b) truskawki

0153000 c) owoce leśne

0153010 Jeżyny

0153020 Jeżyny popielice

0153030 Maliny (czerwone i żółte)

0153990 Pozostałe (2)

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz metabolizmu upraw są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0154010 Borówki amerykańskie

0154020 Żurawiny

0154030 Porzeczki (czarne, czerwone i białe)

0154040 Agrest (zielony, czerwony i żółty)

0154050 Róża dzika

0154080 Bez czarny

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 12 czerwca 2022 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0256000 f) zioła, kwiaty jadalne

0256010 Trybula

0256020 Szczypiorek

0256030 Liście selera

0256040 Pietruszka – nać

0256050 Szałwia lekarska

0256060 Rozmaryn lekarski

0256070 Tymianek pospolity/Macierzanka tymianek

0256080 Bazylia pospolita i kwiaty jadalne

0256090 Liście laurowe/Wawrzyn szlachetny/Laur szlachetny

0256100 Estragon

(+)

0630000 Napary ziołowe z

0631000 a) kwiatów

0631010 Rumian szlachetny/Rumianek rzymski

0631020 Ketmia szczawiowa

0631030 Róża

0631040 Jaśmin

0631050 Lipa

0631990 Pozostałe (2)

0632000 b) liści i ziół

0632010 Truskawka

0632020 Aspalat prosty

0632030 Ostrokrzew paragwajski

0632990 Pozostałe (2)

0633000 c) korzeni

0633010 Kozłek lekarski

0633020 Żeń-szeń

0633990 Pozostałe (2)

0639000 d) wszelkich pozostałych części rośliny

0820000 Przyprawy owocowe

0820010 Ziele angielskie/pieprz angielski

0820020 Pieprz syczuański

0820030 Kminek zwyczajny

0820040 Kardamon malabarski

0820050 Jagody jałowca

0820060 Ziarna pieprzu (czarnego, zielonego i białego)

0820070 Wanilia

0820080 Tamarynd

0820990 Pozostałe (2)

Sintofen

(+)

0500090 Pszenica zwyczajna

w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

a)	w części A skreśla się kolumnę dotyczącą napropamidu;

b)	w części B skreśla się kolumnę dotyczącą myklobutanilu.

12.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/25

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/771

z dnia 11 czerwca 2020 r.

zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania annato, biksyny, norbiksyny (E 160b)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3 i art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.

(2)	W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w dodatkach do żywności, enzymach spożywczych, środkach aromatyzujących i składnikach odżywczych, oraz warunki ich stosowania.

(3)	W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (2) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(4)	Unijne wykazy dodatków do żywności i specyfikacje, o których mowa powyżej, mogą zostać zaktualizowane z inicjatywy Komisji lub na wniosek zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (3).

(5)	Annato, biksyna, norbiksyna (E 160b) jest substancją dozwoloną jako barwnik w różnych rodzajach żywności na podstawie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(6)

Annato, biksyna, norbiksyna (E 160b) jest ekstrahowana z nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) i nadaje żywności barwę od żółtej do czerwonej. Najważniejsze pigmenty w ekstraktach annato to biksyna i norbiksyna. Pomimo podobnej struktury biksyna i norbiksyna mają znacząco różne właściwości fizykochemiczne, a zatem różne zastosowania w zależności od właściwości matrycy żywnościowej.

(7)

Art. 32 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 stanowi, że wszystkie dodatki do żywności, które zostały dopuszczone w Unii przed dniem 20 stycznia 2009 r., podlegają ponownej ocenie ryzyka przeprowadzanej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”). Rozporządzenie Komisji (UE) nr 257/2010 (4) stanowi, że ponowna ocena barwników spożywczych miała się zakończyć do dnia 31 grudnia 2015 r.

(8)

W dniu 4 kwietnia 2008 r. złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie pięciu nowych ekstraktów annato sklasyfikowanych jako będące na bazie biksyny lub norbiksyny, aby zastąpić obecnie dopuszczone ekstrakty annato (E 160b). Wniosek zawierał nowe proponowane zastosowania i poziomy stosowania oddzielnie dla biksyny i norbiksyny, podczas gdy obecne zastosowania i poziomy stosowania są wymienione w odniesieniu do jednego dodatku do żywności (annato, biksyna, norbiksyna (E 160b)). Proponowane zastosowania i poziomy stosowania biksyny i norbiksyny dotyczą kategorii żywności, w których obecnie zezwala się na stosowanie annato, biksyny, norbiksyny (E 160b), a także kilku dodatkowych kategorii żywności, w których obecnie nie zezwala się na stosowanie annato, biksyny, norbiksyny (E 160b), ale dopuszczono już stosowanie innych barwników spożywczych.

(9)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Urzędu w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz specyfikacji określonych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012, z wyjątkiem przypadków gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka.

(10)

W dniu 19 maja 2008 r. Komisja zwróciła się do Urzędu o dokonanie oceny bezpieczeństwa pięciu nowych ekstraktów annato w odniesieniu do proponowanych zastosowań i poziomów stosowania. Na podstawie analizy wniosku Urząd wskazał poważne luki w danych i stwierdził, że potrzebne będą nowe badania toksykologiczne. W związku z tym w dniu 14 stycznia 2011 r. Komisja postanowiła, że ocena bezpieczeństwa pięciu nowych ekstraktów zostanie przeprowadzona w ramach ponownej oceny annato, biksyny, norbiksyny (E 160b), jak przewidziano w rozporządzeniu (UE) nr 257/2010.

(11)

W dniu 24 sierpnia 2016 r. Urząd wydał opinię naukową w sprawie bezpieczeństwa ekstraktów annato (E 160b) jako dodatku do żywności (5). W odniesieniu do dopuszczonych obecnie ekstraktów annato Urząd stwierdził, że nie można ocenić bezpieczeństwa ich stosowania w ramach specyfikacji określonych w rozporządzeniu (UE) nr 231/2012 (biksyna i norbiksyna ekstrahowane przy użyciu rozpuszczalników, annato ekstrahowane przy użyciu zasad i annato ekstrahowane przy użyciu oleju) ze względu na brak danych, zarówno w zakresie identyfikacji, jak i badań toksykologicznych. W odniesieniu do nowych ekstraktów annato, a w szczególności biksyny przetwarzanej przy użyciu wody (annato E), Urząd nie mógł ocenić bezpieczeństwa z powodu niejednoznacznych wyników w zakresie genotoksyczności. W odniesieniu do czterech pozostałych nowych ekstraktów („biksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników”, „norbiksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników”, „alkalizowana norbiksyna, wytrącana kwasem” oraz „alkalizowana norbiksyna, niewytrącana kwasem”), Urząd wskazał, że powinny być one zgodne ze specyfikacjami zalecanymi w opinii naukowej. Urząd ustalił ostatecznie dopuszczalne dzienne spożycie biksyny na poziomie 6 mg/kg masy ciała dziennie i dopuszczalne dzienne spożycie norbiksyny na poziomie 0,3 mg/kg masy ciała dziennie. Szacunkowe wartości narażenia związane z proponowanymi zastosowaniami i poziomami stosowania biksyny były niższe od wartości dopuszczalnego dziennego spożycia w przypadku wszystkich grup populacji i w odniesieniu do dwóch sprecyzowanych scenariuszy narażenia (scenariusz narażenia zakładający lojalność wobec marki i scenariusz narażenia zakładający brak lojalności wobec marki). W przypadku norbiksyny te szacunkowe wartości przekroczyły jednak dopuszczalne dzienne spożycie na wysokim poziomie (95 percentyl) dla niemowląt, małych dzieci i dzieci w ramach sprecyzowanego scenariusza narażenia zakładającego lojalność wobec marki.

(12)

Po opublikowaniu tej opinii naukowej Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o wyjaśnienia dotyczące wnioskowanych zastosowań i maksymalnych poziomów stosowania biksyny i norbiksyny. Na tej podstawie w dniu 16 lutego 2017 r. wnioskodawca przedłożył Komisji zmiany do pierwotnego wniosku polegające na usunięciu niektórych wnioskowanych nowych zastosowań oraz modyfikacji niektórych wnioskowanych poziomów stosowania. W dniu 2 marca 2017 r. Komisja zwróciła się do Urzędu o pomoc techniczną w odniesieniu do szacowania narażenia na biksynę i norbiksynę na podstawie zmienionych zastosowań i poziomów stosowania proponowanych przez wnioskodawcę.

(13)

Zgodnie z tym wnioskiem w dniu 10 sierpnia 2017 r. Urząd opublikował oświadczenie w sprawie oceny narażenia dla biksyny i norbiksyny (6) w odniesieniu do wspomnianych zmienionych zastosowań i poziomów stosowania. Urząd stwierdził, że w przypadku biksyny narażenie z dietą nie przekracza dopuszczalnego dziennego spożycia w żadnym scenariuszu narażenia. Urząd stwierdził jednak, że w przypadku norbiksyny narażenie z dietą przekracza dopuszczalne dzienne spożycie na wysokim poziomie (95 percentyl) dla małych dzieci i dzieci w ramach dwóch sprecyzowanych scenariuszy narażenia (scenariusz narażenia zakładający lojalność wobec marki i scenariusz narażenia zakładający brak lojalności wobec marki).

(14)	W dniu 30 sierpnia 2017 r. wnioskodawca przedłożył dane wynikające z nowego badania genotoksyczności w odniesieniu do annato E.

(15)	Uwzględniwszy wynik oceny narażenia opublikowanej przez Urząd w dniu 10 sierpnia 2017 r., wnioskodawca ponownie zrewidował proponowane zastosowania i poziomy stosowania biksyny i norbiksyny i przedłożył Komisji w dniu 20 lipca 2018 r. trzy alternatywne scenariusze zastosowań i poziomów stosowania.

(16)

W dniu 1 sierpnia 2018 r. Komisja zwróciła się do Urzędu o przeprowadzenie oceny wygenerowanych przez wnioskodawcę nowych danych dotyczących genotoksyczności w odniesieniu do annato E oraz o wskazanie, czy można stwierdzić, że przedmiotowy ekstrakt annato jest bezpieczny. Do Urzędu zwrócono się również o przeprowadzenie nowej oceny narażenia w odniesieniu do biksyny i norbiksyny na podstawie zmienionych zastosowań i poziomów stosowania biksyny i norbiksyny przedstawionych przez wnioskodawcę w formie trzech alternatywnych scenariuszy.

(17)

W dniu 13 marca 2019 r. Urząd wydał opinię naukową w sprawie bezpieczeństwa annato E oraz w sprawie narażenia na biksynę i norbiksynę (7). Urząd stwierdził, że bezpieczeństwo annato E nie wzbudza obaw związanych z genotoksycznością, oraz że poziomy dopuszczalnego dziennego spożycia ustanowione w 2016 r. dla biksyny i norbiksyny mogą być stosowane również w odniesieniu do annato E. W odniesieniu do narażenia przy zmienionych zastosowaniach i poziomach stosowania przedstawionych przez wnioskodawcę w dniu 20 lipca 2018 r. Urząd stwierdził, że w przypadku biksyny żadna szacunkowa wartość narażenia nie przekracza wartości dopuszczalnego dziennego spożycia wynoszącej 6 mg/kg masy ciała dziennie. W odniesieniu do norbiksyny Urząd stwierdził, że dopuszczalne dzienne spożycie zostało osiągnięte na wysokim poziomie (95 percentyl) w przypadku małych dzieci w dwóch sprecyzowanych scenariuszach oceny narażenia, ale odnotowano to tylko w jednym kraju. Biorąc jednak pod uwagę niepewność i bardzo prawdopodobne zawyżenie narażenia, Urząd stwierdził, że poziom narażenia nie stwarza zagrożenia dla zdrowia w przypadku żadnego z trzech scenariuszy zastosowań i poziomów stosowania biksyny i norbiksyny.

(18)

Z powyższych rozważań wynika, że należy zmienić załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Ponieważ annato, biksyna (E 160b(i)) i annato, norbiksyna (E 160b(ii)) mają różne właściwości toksykologiczne i w związku z tym różne wartości dopuszczalnego dziennego spożycia, z unijnego wykazu dopuszczonych dodatków do żywności w części B załącznika II do wspomnianego rozporządzenia należy usunąć dodatek do żywności „annato, biksyna, norbiksyna (E 160b)”, natomiast umieścić w wykazie dwa odrębne dodatki do żywności, a mianowicie annato, biksynę (E 160b(i)) oraz annato, norbiksynę (E 160b(ii)). W związku z tym dopuszczone zastosowania i warunki stosowania dodatku do żywności „annato, biksyna, norbiksyna (E 160b)” należy usunąć z wykazu dopuszczonych warunków stosowania w kategoriach żywności w części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, a wszelkie odniesienia do niego zawarte w załącznikach do wspomnianego rozporządzenia należy zastąpić odniesieniami do dwóch nowych dodatków do żywności. Dla tych dwóch nowych dodatków należy ustanowić dopuszczone zastosowania i poziomy stosowania. Na podstawie oceny Urzędu, o której mowa powyżej, należy dopuścić zastosowania zgodnie z ostatnią zmienioną wersją wniosku, lecz jedynie na poziomach przewidzianych w trzecim, najbardziej zachowawczym scenariuszu zastosowań i poziomów stosowania.

(19)

Należy również zmienić rozporządzenie (UE) nr 231/2012. Z jednej strony trzy ekstrakty annato („biksyna i norbiksyna ekstrahowane przy użyciu rozpuszczalników”, „annato ekstrahowane przy użyciu zasad” i „annato ekstrahowane przy użyciu oleju”), o których mowa we wspomnianym rozporządzeniu, nie powinny być już dopuszczone, ponieważ ich bezpieczeństwo nie mogło zostać ocenione, a zatem ich specyfikacje powinny zostać usunięte. Z drugiej strony dwa nowe ekstrakty annato, biksyny („biksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników” i „biksyna przetwarzana przy użyciu wody”) oraz trzy nowe ekstrakty annato, norbiksyny („norbiksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników”, „alkalizowana norbiksyna, wytrącana kwasem” i „alkalizowana norbiksyna, niewytrącana kwasem”) nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa, i specyfikacje dla każdego z dwóch nowych dodatków powinny zostać dodane do załącznika do wspomnianego rozporządzenia. Specyfikacje te powinny być specyfikacjami zaleconymi przez Urząd w opinii naukowej dotyczącej bezpieczeństwa ekstraktów annato (E 160b) jako dodatku do żywności, wydanej dnia 24 sierpnia 2016 r.

(20)	Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia (UE) nr 231/2012.

(21)

Nawet jeśli ekstrakty annato dopuszczone do czasu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nie powinny być dłużej dozwolone, ponieważ nie można było ocenić ich bezpieczeństwa, jest bardzo mało prawdopodobne, aby miały one inne właściwości toksykologiczne i w związku z tym stanowiły zagrożenie dla zdrowia, co wymagałoby – ze skutkiem natychmiastowym od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia – aby nie były one w ogóle wprowadzane do obrotu ani nie pozostawały w obrocie. W związku z tym, aby umożliwić płynne przejście z tych trzech ekstraktów na nowe ekstrakty, należy zezwolić, aby w okresie przejściowym zarówno stare, jak i nowe ekstrakty mogły być zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu i pozostawały w obrocie.

(22)

Z tych samych powodów należy również umożliwić, aby żywność zawierająca ekstrakty annato dopuszczone do czasu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, które to ekstrakty zostały zgodnie z prawem wprowadzone do obrotu przed okresem przejściowym lub w jego trakcie, nadal pozostawała w obrocie do wyczerpania istniejących zapasów.

(23)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

1. Do dnia 2 stycznia 2021 r. dodatek do żywności annato, biksyna, norbiksyna (E 160b) może być nadal wprowadzany do obrotu jako taki zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 2 lipca 2020 r.

2. Do dnia 2 stycznia 2021 r. żywność zawierająca annato, biksynę, norbiksynę (E 160b), które są wytwarzane i oznakowane zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 2 lipca 2020 r., może być nadal wprowadzana do obrotu. Po tej dacie wspomniana żywność może pozostać w obrocie do wyczerpania zapasów.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1).

(4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 257/2010 z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiające program ponownej oceny dopuszczonych dodatków do żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 19).

(5) Dziennik EFSA 2016;14(8):4544.

(6) Dziennik EFSA 2017;15(8):4966.

(7) Dziennik EFSA 2019;17(3):5626.

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się następujące zmiany:

w części A pkt 2 ppkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5.	Barwniki E 123, E 127, E 160b(i), E 160b(ii), E 161 g, E 173 i E 180 ani ich mieszaniny nie mogą być sprzedawane bezpośrednio konsumentowi.”;

w części B pkt 1 „Barwniki” pozycję dotyczącą E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) zastępuje się dwoma pozycjami w brzmieniu:

„E 160b(i)	Annato, biksyna
E 160b(ii)	Annato, norbiksyna”

w części E wprowadza się następujące zmiany:

w kategorii 01.4 (Fermentowane przetwory mleczne z dodatkami smakowymi lub środkami aromatyzującymi, włącznie z produktami poddanymi obróbce cieplnej) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	15	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	4	(94)”

(ii)	po przypisie (74) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

w kategorii 01.7.2 (Sery dojrzewające) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycje dotyczące E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymują brzmienie:

„E 160b(i)	Annato, biksyna	15	(94)	Tylko ser dojrzewający pomarańczowy, żółty oraz lekko dobarwiany oraz sery z czerwonym i zielonym pesto
E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	15	(94)	Tylko ser dojrzewający pomarańczowy, żółty oraz lekko dobarwiany oraz sery z czerwonym i zielonym pesto
E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	50		Tylko ser red. Leicester
E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	35		Tylko ser Mimolette”

(ii)	po przypisie (83) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

w kategorii 01.7.3 (Jadalne skórki serów) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)”

(ii)	po przypisie (67) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

w kategorii 01.7.5 (Sery topione) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	15	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	8	(94)”

(ii)	po przypisie (66) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

w kategorii 01.7.6 (Produkty serowe, z wyłączeniem produktów należących do kategorii 16) pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(ii)

Annato, norbiksyna

Tylko produkty dojrzewające pomarańczowe, żółte oraz lekko dobarwiane”

w kategorii 02.1 (Tłuszcze i oleje zasadniczo bezwodne, wyłączając bezwodny tłuszcz mleczny), pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(i)

Annato, biksyna

Tylko tłuszcze”

w kategorii 02.2.2 (Pozostałe emulsje tłuszczowe i olejowe, w tym tłuszcze do smarowania w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, i emulsje ciekłe), pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(i)

Annato, biksyna

Z wyjątkiem masła o obniżonej zawartości tłuszczu”

w kategorii 03 (Lody spożywcze) pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(ii)

Annato, norbiksyna

20”

w kategorii 04.2.5.2 (Dżemy, galaretki i marmolady oraz słodzony przecier z kasztanów w rozumieniu dyrektywy 2001/113/WE) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 160a (Karoteny) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)	Z wyjątkiem przecieru z kasztanów
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)	Z wyjątkiem przecieru z kasztanów”

(ii)	po przypisie (66) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

10)

w kategorii 04.2.5.3 (Inne podobne owocowe lub warzywne produkty do smarowania) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 142 (Zieleń S) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)	Z wyjątkiem crème de pruneaux
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)	Z wyjątkiem crème de pruneaux”

(ii)	po przypisie (60) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

11)

w kategorii 04.2.6 (Przetworzone produkty z ziemniaków) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 160a (Karoteny) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	10	(94)	Tylko suszone ziemniaki w postaci granulatu i płatków
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	10	(94)	Tylko suszone ziemniaki w postaci granulatu i płatków”

(ii)	po przypisie (46) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

12)

w kategorii 05.2 (Pozostałe wyroby cukiernicze, w tym pastylki i drażetki odświeżające oddech) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycjach dotyczących E 124 (Pąs 4R, czerwień koszenilowa A) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	30	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	25	(94)”

(ii)	po przypisie (72) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

13)

w kategorii 05.4 (Dekoracje, powłoki i nadzienia, z wyjątkiem nadzień owocowych objętych kategorią 4.2.4) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	80	(94)	Tylko dekoracje i powłoki
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)	Tylko dekoracje i powłoki”

(ii)	po przypisie (73) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

14)

w kategorii 06.3 (Śniadaniowe przetwory zbożowe) pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(ii)

Annato, norbiksyna

Tylko śniadaniowe przetwory zbożowe ekstrudowane, spęcznione lub z owocowymi dodatkami smakowymi lub środkami aromatyzującymi”

15)

w kategorii 06.5 (Makarony typu noodle) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej grupy II (Barwniki na poziomie quantum satis) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)”

(ii)	po przypisie (81) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

16)

w kategorii 06.6 (Ciasto o luźnej konsystencji) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	50	(94)	Tylko ciasto o luźnej konsystencji do panierowania
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	50	(94)	Tylko ciasto o luźnej konsystencji do panierowania”

(ii)	po przypisie (81) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

17)

w kategorii 07.2 (Pieczywo cukiernicze i wyroby ciastkarskie) pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(ii)

Annato, norbiksyna

10”

18)

w kategorii 08.2 (Surowe wyroby mięsne w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 853/2004) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 150a–d (Karmele) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

„E 160b(i)

Annato, biksyna

(94)

Tylko breakfast sausages o zawartości zboża nie mniejszej niż 6 % i burger meat o zawartości warzyw lub zboża nie mniejszej niż 4 %, zmieszanych z mięsem; w przypadku tych produktów

mięso mielone jest w taki sposób, że następuje całkowite rozdrobnienie tkanki mięśniowej i tłuszczowej, w wyniku czego włókna mięśniowe tworzą emulsję z tłuszczem, co nadaje tym produktom typowy dla nich wygląd

E 160b(ii)

Annato, norbiksyna

(94)

Tylko breakfast sausages o zawartości zboża nie mniejszej niż 6 % i burger meat o zawartości warzyw lub zboża nie mniejszej niż 4 %, zmieszanych z mięsem; w przypadku tych produktów

(ii)	po przypisie (66) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

19)

w kategorii 08.3.1 (Produkty mięsne niepoddane obróbce cieplnej) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 160a (Karoteny) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)	Tylko kiełbasa chorizo, salchichon, pasturmas i sobrasada
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)	Tylko kiełbasa chorizo, salchichon, pasturmas i sobrasada”

(ii)	po przypisie (66) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

20)

w kategorii 08.3.2 (Produkty mięsne poddane obróbce cieplnej) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 160a (Karoteny) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)	Tylko kiełbasy, pasztety i luncheon meat
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)	Tylko kiełbasy, pasztety i luncheon meat”

(ii)	po przypisie (66) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

21)

w kategorii 08.3.3 (Osłonki i powłoki oraz dekoracje mięsa) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	50	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	50	(94)”

(ii)	po przypisie (89) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

22)

w kategorii 09.2 (Przetworzone ryby i produkty rybołówstwa, w tym mięczaki i skorupiaki) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycję dotyczącą E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) zawierającą ograniczenie „Tylko wędzone ryby” zastępuje się nowymi pozycjami dotyczącymi odpowiednio annato, biksyny i annato, norbiksyny, z ograniczeniem „Tylko wędzone ryby” i ograniczeniem „Tylko surimi i produkty podobne oraz zamienniki łososia” w brzmieniu:

„E 160b(i)	Annato, biksyna	10	(94)	Tylko wędzone ryby
E 160b(i)	Annato, biksyna	30	(94)	Tylko surimi i produkty podobne oraz zamienniki łososia
E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	10	(94)	Tylko wędzone ryby
E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	30	(94)	Tylko surimi i produkty podobne oraz zamienniki łososia”

(ii)	po przypisie (85) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

23)

w kategorii 12.5 (Zupy i buliony) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej grupy III (Barwniki o łącznym maksymalnym poziomie) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	15	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	10	(94)”

(ii)	po przypisie (60) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

24)

w kategorii 12.6 (Sosy) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

po pozycji dotyczącej E 110 (Żółcień pomarańczowa FCF/żółcień pomarańczowa S) dodaje się nowe pozycje dotyczące E 160b(i) (Annato, biksyna) i E 160b(ii) (Annato, norbiksyna) w brzmieniu:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	30	(94)	W tym ogórki konserwowe, dodatki zaostrzające smak, chutney i picalilli; z wyłączeniem sosów na bazie pomidorów
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	30	(94)	W tym ogórki konserwowe, dodatki zaostrzające smak, chutney i picalilli; z wyłączeniem sosów na bazie pomidorów”

(ii)	po przypisie (65) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

25)

w kategorii 14.1.4 (Napoje z dodatkami smakowymi lub środkami aromatyzującymi) po pozycji dotyczącej E 124 (Pąs 4R, czerwień koszenilowa A) dodaje się nową pozycję dotyczącą E 160b(i) (Annato, biksyna) w brzmieniu:

„E 160b(i)

Annato, biksyna

20”

26)

w kategorii 14.2.6 (Napoje spirytusowe w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 110/2008) pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(i)

Annato, biksyna

Tylko likiery”

27)

w kategorii 14.2.8 (Inne napoje alkoholowe, w tym mieszanki napojów alkoholowych z bezalkoholowymi i napoje alkoholowe o zawartości alkoholu poniżej 15 %), pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

„E 160b(ii)

Annato, norbiksyna

Tylko napoje alkoholowe o zawartości alkoholu poniżej 15 %”

28)

w kategorii 15.1 (Przekąski na bazie ziemniaków, zbóż, mąki lub skrobi) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

dwie pozycje dotyczące E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymują brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	20	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	20	(94)”

(ii)	po przypisie (71) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

29)

w kategorii 15.2 (Przetworzone orzechy) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	10	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	10	(94)”

(ii)	po przypisie (60) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

30)

w kategorii 16 (Desery z wyłączeniem produktów objętych kategorią 1, 3 i 4) wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja dotycząca E 160b (Annato, biksyna, norbiksyna) otrzymuje brzmienie:

	„E 160b(i)	Annato, biksyna	15	(94)
	E 160b(ii)	Annato, norbiksyna	7,5	(94)”

(ii)	po przypisie (74) dodaje się przypis (94) w brzmieniu: „(94): Jeśli dodatki E 160b(i) (annato, biksyna) i E 160b(ii) (annato, norbiksyna) są dodawane łącznie, zastosowanie do sumy ma wyższy maksymalny poziom indywidualny, ale nie można przekraczać maksymalnych poziomów indywidualnych.”;

w części 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 pozycja dotycząca E 900 (Dimetylopolisiloksan) otrzymuje brzmienie:

„Ε 900

Dimetylopolisiloksan

200 mg/kg w preparacie, 0,2 mg/l w gotowej żywności

Preparaty barwnikowe zawierające E 160a karoteny, E 160b(i) annato, biksyna, E 160b(ii) annato, norbiksyna, E 160c ekstrakt z papryki, kapsantyna, kapsorubina, E 160d likopen i E 160e beta-apo-8’- karotena”

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 odpowiednie pozycje dotyczące E 160b annato, biksyny, norbiksyny: (i) biksyna i norbiksyna ekstrahowane przy użyciu rozpuszczalników, (ii) annato ekstrahowane przy użyciu zasad oraz (iii) annato ekstrahowane przy użyciu oleju otrzymują brzmienie:

„E 160 b (i) ANNATO, BIKSYNA

(I)

BIKSYNA EKSTRAHOWANA PRZY UŻYCIU ROZPUSZCZALNIKÓW

Nazwy synonimowe	Annato B, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja	Biksynę ekstrahowaną przy użyciu rozpuszczalników uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu co najmniej jednego z następujących rozpuszczalników o jakości spożywczej: aceton, metanol, heksan, etanol, alkohol izopropylowy, octan etylu, alkohol alkaliczny lub dwutlenek węgla w stanie nadkrytycznym. Uzyskany preparat może zostać zakwaszony, po czym następuje usunięcie rozpuszczalnika, suszenie i zmielenie. Biksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-biksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-biksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.
Numer wg Colour Index	75120
Numer wg EINECS	230-248-7
Nazwa chemiczna	Cis-biksyna: (9-cis)-wodoro-6,6 ’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian metylu
Wzór chemiczny	Cis-biksyna: C25H30O4
Masa cząsteczkowa	394,5
Oznaczenie zawartości	Nie mniej niż 85 % substancji barwiącej (wyrażonej jako biksyna) E1 % 1 cm3 090 przy około 487 nm w tetrahydrofuranie i acetonie
Opis	Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność	Nierozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria	Próbka w acetonie wykazuje maksima absorbancji przy około 425, 457 i 487 nm
Czystość
Norbiksyna	nie więcej niż 5 % substancji barwiących ogółem
Pozostałości rozpuszczalników	Aceton: nie więcej niż 30 mg/kg Metanol: nie więcej niż 50 mg/kg Heksan: nie więcej niż 25 mg/kg
	Etanol: Alkohol izopropylowy: Octan etylu:	nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Arsen	Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów	Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć	Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm	Nie więcej niż 0,5 mg/kg

(II)

BIKSYNA PRZETWARZANA PRZY UŻYCIU WODY

Nazwy synonimowe	Annato E, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja	Biksynę przetwarzaną przy użyciu wody uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) w drodze ścierania nasion w zimnej, lekko alkalicznej wodzie. Uzyskany preparat jest zakwaszany w celu wytrącenia biksyny, która jest następnie filtrowana, suszona i mielona. Biksyna przetwarzana przy użyciu wody zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-biksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-biksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.
Numer wg Colour Index	75120
Numer wg EINECS	230-248-7
Nazwa chemiczna	Cis-biksyna: (9-cis)-wodoro-6,6 ’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian metylu
Wzór chemiczny	Cis-biksyna: C25H30O4
Masa cząsteczkowa	394,5
Oznaczenie zawartości	Nie mniej niż 25 % substancji barwiącej (wyrażonej jako biksyna) E1 % 1 cm3 090 przy około 487 nm w tetrahydrofuranie i acetonie
Opis	Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność	Nierozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria	Próbka w acetonie wykazuje maksima absorbancji przy około 425, 457 i 487 nm
Czystość
Norbiksyna	Nie więcej niż 7 % substancji barwiących ogółem
Arsen	Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów	Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć	Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm	Nie więcej niż 0,5 mg/kg

E 160 b (ii) ANNATO, NORBIKSYNA

(I)

NORBIKSYNA EKSTRAHOWANA PRZY UŻYCIU ROZPUSZCZALNIKÓW

Nazwy synonimowe	Annato C, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja	Norbiksynę ekstrahowaną przy użyciu rozpuszczalników uzyskuje się z zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przez przemywanie co najmniej jednym z następujących rozpuszczalników o jakości spożywczej: aceton, metanol, heksan, etanol, alkohol izopropylowy, octan etylu, alkohol alkaliczny lub dwutlenek węgla w stanie nadkrytycznym, a następnie poprzez usunięcie rozpuszczalnika, krystalizację i suszenie. Do uzyskanego proszku dodaje się wodny roztwór alkaliczny; następnie jest on ogrzewany w celu hydrolizy do substancji barwiącej i zostaje schłodzony. Roztwór wodny jest filtrowany i zakwaszany w celu wytrącenia norbiksyny. Osad zostaje przefiltrowany, umyty, wysuszony i zmielony w celu uzyskania granulowanego proszku. Norbiksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-norbiksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-norbiksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego norbiksyny.
Numer wg Colour Index	75120
Numer wg EINECS	208-810-8
Nazwa chemiczna	Cis-norbiksyna: kwas 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodiowy Sól dipotasowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian dipotasu Sól disodowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian disodu
Wzór chemiczny	Cis-norbiksyna: C24H28O4 Sól dipotasowa cis-norbiksyny: C24H26K2O4 Sól disodowa cis-norbiksyny: C24H26Na2O4
Masa cząsteczkowa	380,5 (kwas), 456,7 (sól dipotasowa), 424,5 (sól disodowa)
Oznaczenie zawartości	Nie mniej niż 85 % substancji barwiącej (wyrażonej jako norbiksyna) E1 % 1 cm2 870 przy około 482 nm w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu
Opis	Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność	Rozpuszczalny w wodzie alkalicznej, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria	Próbka w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu wykazuje maksima absorbancji przy około 453 i 482 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników	Aceton: nie więcej niż 30 mg/kg Metanol: nie więcej niż 50 mg/kg Heksan: nie więcej niż 25 mg/kg
	Etanol: Alkohol izopropylowy: Octan etylu:	nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Arsen	Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów	Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć	Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm	Nie więcej niż 0,5 mg/kg

(II)

ALKALIZOWANA NORBIKSYNA, WYTRĄCANA KWASEM

Nazwy synonimowe	Annato F, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja	Alkalizowaną norbiksynę (wytrącaną kwasem) uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu wodnego roztworu alkalicznego. Biksyna jest hydrolizowana do norbiksyny w gorącym roztworze alkalicznym i jest zakwaszana w celu wytrącenia norbiksyny. Osad zostaje przefiltrowany, wysuszony i zmielony w celu uzyskania granulowanego proszku. Alkalizowana norbiksyna zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-norbiksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-norbiksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego norbiksyny.
Numer wg Colour Index	75120
Numer wg EINECS	208-810-8
Nazwa chemiczna	Cis-norbiksyna: kwas 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodiowy Sól dipotasowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian dipotasu Sól disodowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian disodu
Wzór chemiczny	Cis-norbiksyna: C24H28O4 Sól dipotasowa cis-norbiksyny: C24H26K2O4 Sól disodowa cis-norbiksyny: C24H26Na2O4
Masa cząsteczkowa	380,5 (kwas), 456,7 (sól dipotasowa), 424,5 (sól disodowa)
Oznaczenie zawartości	Nie mniej niż 35 % substancji barwiącej (wyrażonej jako norbiksyna) E1 % 1 cm2 870 przy około 482 nm w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu
Opis	Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność	Rozpuszczalny w wodzie alkalicznej, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria	Próbka w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu wykazuje maksima absorbancji przy około 453 i 482 nm
Czystość
Arsen	Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów	Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć	Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm	Nie więcej niż 0,5 mg/kg

(III)

ALKALIZOWANA NORBIKSYNA, NIEWYTRĄCANA KWASEM

Nazwy synonimowe	Annato G, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja	Alkalizowaną norbiksynę (niewytrącaną kwasem) uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu wodnego roztworu alkalicznego. Biksyna jest hydrolizowana do norbiksyny w gorącym roztworze alkalicznym. Osad zostaje przefiltrowany, wysuszony i zmielony w celu uzyskania granulowanego proszku. Ekstrakty zawierają jako główną substancję barwiącą przeważnie sól potasową lub sól sodową norbiksyny. Alkalizowana norbiksyna (niewytrącana kwasem) zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-norbiksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-norbiksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego norbiksyny.
Numer wg Colour Index	75120
Numer wg EINECS	208-810-8
Nazwa chemiczna	Cis-norbiksyna: kwas 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodiowy Sól dipotasowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian dipotasu Sól disodowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian disodu
Wzór chemiczny	Cis-norbiksyna: C24H28O4 Sól dipotasowa cis-norbiksyny: C24H26K2O4 Sól disodowa cis-norbiksyny: C24H26Na2O4
Masa cząsteczkowa	380,5 (kwas), 456,7 (sól dipotasowa), 424,5 (sól disodowa)
Oznaczenie zawartości	Nie mniej niż 15 % substancji barwiącej (wyrażonej jako norbiksyna) E1 % 1 cm2 870 przy około 482 nm w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu
Opis	Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność	Rozpuszczalny w wodzie alkalicznej, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria	Próbka w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu wykazuje maksima absorbancji przy około 453 i 482 nm
Czystość
Arsen	Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów	Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć	Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm	Nie więcej niż 0,5 mg/kg”

12.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/43

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/772

z dnia 11 czerwca 2020 r.

zmieniające załączniki I, VII i VIII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 w odniesieniu do środków zwalczania pasażowalnych gąbczastych encefalopatii u kóz i ras zagrożonych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (1), w szczególności jego art. 23 akapit pierwszy i art. 23a lit. m),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 ustanowiono zasady dotyczące zapobiegania pasażowalnym gąbczastym encefalopatiom (TSE) u zwierząt oraz kontroli i zwalczania tychże encefalopatii.

(2)

W rozdziale B załącznika VII do tego rozporządzenia ustanowiono środki, które należy wprowadzić w następstwie potwierdzenia wystąpienia przypadku TSE u bydła, owiec i kóz. Jeżeli potwierdzony zostanie przypadek trzęsawki klasycznej u owcy lub kozy, gospodarstwo ma podlegać warunkom określonym w jednym z trzech wariantów przewidzianych w załączniku VII rozdział B pkt 2.2.2.

(3)	Wariant 2 wymaga uśmiercenia i całkowitego zniszczenia wszystkich owiec i kóz należących do gospodarstwa z wyjątkiem owiec posiadających genotyp białka prionowego, który jest odporny na trzęsawkę klasyczną.

(4)

W dniu 5 lipca 2017 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął opinię naukową (2) dotyczącą odporności genetycznej na TSE u kóz. Zgodnie z opinią EFSA dane terenowe i doświadczalne są wystarczająco solidne, aby stwierdzić, że allele K222, D146 i S146 nadają odporność genetyczną na szczepy trzęsawki klasycznej, o których wiadomo, że występują naturalnie w populacji kóz w UE. W opinii EFSA stwierdzono, że zarządzanie ogniskami trzęsawki klasycznej w stadach kóz może opierać się na wyborze zwierząt genetycznie odpornych, w podobny sposób, jak to określono obecnie w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 w odniesieniu do owiec.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozdział B załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001, aby wprowadzić możliwość ograniczenia uśmiercania i niszczenia kóz jedynie do tych, które są podatne na trzęsawkę klasyczną. Państwa członkowskie powinny określić w każdym przypadku, które zwierzęta nie powinny zostać objęte uśmiercaniem i niszczeniem zgodnie z ich genetyczną odpornością na chorobę.

(6)

W opinii EFSA podkreślono, że chociaż hodowla w celu uzyskania odporności może być skutecznym narzędziem kontroli trzęsawki klasycznej u kóz, to – biorąc pod uwagę niewielką częstotliwość występowania tych alleli u większości ras – duża presja selekcyjna prawdopodobnie miałaby negatywny wpływ na różnorodność genetyczną. W opinii zaleca się zatem, by środki służące wzmacnianiu odporności genetycznej w populacji kóz były przyjmowane na poziomie państw członkowskich w zależności od rasy (3). Państwa członkowskie powinny zatem być w stanie opracować swoją strategię hodowli w oparciu o częstotliwość występowania alleli nadających odporność genetyczną na trzęsawkę klasyczną w swojej populacji kóz.

(7)	Zgodnie z zaleceniem EFSA w przypadku wystąpienia ogniska trzęsawki w gospodarstwie utrzymującym kozy państwa członkowskie powinny podjąć decyzję, w oparciu o strategię hodowli, o konkretnych środkach, które należy wdrożyć w celu wzmocnienia odporności genetycznej kóz w tym gospodarstwie.

(8)

Dyrektywa Rady 89/361/EWG (4) została uchylona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 (5) z dniem 1 listopada 2018 r. W art. 2 pkt 24 tego rozporządzenia ustanowiono definicję „rasy zagrożonej”, która oznacza lokalną rasę uznaną przez państwo członkowskie za zagrożoną, genetycznie dostosowaną do jednego lub kilku tradycyjnych systemów produkcji lub środowisk w tym państwie członkowskim, której status zagrożenia został naukowo potwierdzony przez organ posiadający niezbędne umiejętności i wiedzę w dziedzinie ras zagrożonych.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić pkt 1 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 i zastąpić w rozdziale B załącznika VII i rozdziale A załącznika VIII do tego rozporządzenia odniesienia do dyrektywy 89/361/EWG odniesieniami do rozporządzenia (UE) 2016/1012, a określenie „rasa lokalna zagrożona wyginięciem” zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 807/2014 (6) należy zastąpić określeniem „rasa zagrożona” zgodnie z definicją w art. 2 pkt 24 rozporządzenia (UE) 2016/1012.

(10)	Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I, VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.

(11)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach I, VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1.

(2) Dziennik EFSA 2017; 15(8):4962.

(3) Dziennik EFSA 2017; 15(8):4962, s. 4.

(4) Dyrektywa Rady 89/361/EWG z dnia 30 maja 1989 r. dotycząca owiec i kóz hodowlanych czystorasowych

(Dz.U. L 153 z 6.6.1989, s. 30).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych i mieszańców świni, handlu nimi i wprowadzania ich na terytorium Unii oraz handlu ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu i jego wprowadzania na terytorium Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 652/2014, dyrektywy Rady 89/608/EWG i 90/425/EWG i uchylające niektóre akty w dziedzinie hodowli zwierząt („rozporządzenie w sprawie hodowli zwierząt”) (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 66).

(6) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 1).

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach I, VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 wprowadza się następujące zmiany:

w załączniku I pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1.

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (*1) , rozporządzeniu Komisji (UE) nr 142/2011 (*2) , rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (*3) , rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 (*4) , dyrektywie Rady 2006/88/WE (*5) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 (*6) :

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1)."

(*2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1)."

(*3) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1)."

(*4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.U. L 229 z 1.9.2009, s. 1)."

(*5) Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14)."

(*6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych i mieszańców świni, handlu nimi i wprowadzania ich na terytorium Unii oraz handlu ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu i jego wprowadzania na terytorium Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 652/2014, dyrektywy Rady 89/608/EWG i 90/425/EWG i uchylające niektóre akty w dziedzinie hodowli zwierząt (»rozporządzenie w sprawie hodowli zwierząt«) (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 66).”;"

dodaje się lit. f) w brzmieniu:

„f)	definicję »rasy zagrożonej« w art. 2 pkt 24 rozporządzenia (UE) 2016/1012.”;

w załączniku VII rozdział B wprowadza się następujące zmiany:

w pkt 2.2.2 akapit wprowadzający otrzymuje brzmienie:

„Jeśli BSE i trzęsawka atypowa są wykluczone zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2, gospodarstwo podlega warunkom określonym w lit. a). Ponadto, na podstawie decyzji państwa członkowskiego odpowiedzialnego za dane gospodarstwo, gospodarstwo to podlega warunkom określonym w wariancie 1 zawartym w lit. b) albo w wariancie 2 zawartym w lit. c), albo w wariancie 3 zawartym w lit. d). W przypadku gospodarstwa utrzymującego stado złożone z owiec i kóz państwo członkowskie odpowiedzialne za to gospodarstwo może podjąć decyzję o zastosowaniu warunków jednego z wariantów do owiec, a innego z wariantów do kóz utrzymywanych w tym gospodarstwie:”;

b)	w pkt 2.2.2 lit. b) przedostatni akapit otrzymuje brzmienie: „Przemieszczanie zwierząt, o których mowa w ppkt (i) i (ii), z gospodarstwa do rzeźni jest dozwolone.”;

pkt 2.2.2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

wariant 2 – uśmiercenie i całkowite zniszczenie wyłącznie podatnych zwierząt

Typowanie genetyczne białka prionowego wszystkich owiec i kóz przebywających w gospodarstwie z wyjątkiem jagniąt i koźląt poniżej trzeciego miesiąca życia, o ile poddaje się je ubojowi w celu spożycia przez ludzi nie później niż w wieku trzech miesięcy.

Bezzwłoczne uśmiercenie i całkowite zniszczenie wszystkich owiec lub kóz oraz ich zarodków i komórek jajowych zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, z wyjątkiem:

—	tryków hodowlanych o genotypie ARR/ARR,

—	maciorek hodowlanych posiadających co najmniej jeden allel ARR a nieposiadających żadnego allelu VRQ i, jeżeli takie maciorki hodowlane są ciężarne w czasie dochodzenia, później urodzonych jagniąt, jeśli ich genotyp spełnia wymogi niniejszego akapitu,

—	owiec posiadających co najmniej jeden allel ARR, przeznaczonych wyłącznie do spożycia przez ludzi,

—	kóz posiadających co najmniej jeden z następujących alleli: K222, D146 i S146,

—	jeśli zadecyduje tak państwo członkowskie odpowiedzialne za dane gospodarstwo – jagniąt i koźląt poniżej trzeciego miesiąca życia, o ile poddaje się je ubojowi w celu spożycia przez ludzi nie później niż w wieku trzech miesięcy.

Zwierzęta powyżej 18 miesiąca życia uśmiercone z przeznaczeniem na zniszczenie należy zbadać na obecność TSE zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2, jak określono w załączniku III rozdział A część II pkt 5.

Na zasadzie odstępstwa od warunków określonych w wariancie 2 akapit pierwszy i drugi państwa członkowskie mogą zadecydować o wprowadzeniu zamiast tego środków wymienionych w ppkt (i), (ii) lub (iii):

(i)

zastąpienie uśmiercenia i całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, ich ubojem w celu spożycia przez ludzi, o ile:

—	zwierzęta te poddaje się ubojowi w celu spożycia przez ludzi w obrębie terytorium państwa członkowskiego odpowiedzialnego za dane gospodarstwo,

—	wszystkie zwierzęta powyżej 18 miesiąca życia poddane ubojowi w celu spożycia przez ludzi są badane na obecność TSE zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2;

(ii)

wstrzymanie typowania genetycznego i następującego po nim uśmiercenia i całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub uboju tych zwierząt w celu spożycia przez ludzi na okres nieprzekraczający trzech miesięcy. Niniejsze odstępstwo można stosować w sytuacji, gdy przypadek indeksowy potwierdzono niedługo przed rozpoczęciem okresu jagnienia lub kocenia, o ile maciorki lub kozy i ich nowonarodzone młode są przez cały okres trzymane osobno od owiec i kóz z innych gospodarstw;

(iii)

w stadach owiec lub kóz i w gospodarstwach, gdzie owce i kozy są utrzymywane razem, wstrzymanie uśmiercenia i całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub uboju tych zwierząt w celu spożycia przez ludzi maksymalnie na okres trzech lat od dnia potwierdzenia przypadku indeksowego. Stosowanie odstępstwa określonego w niniejszym podpunkcie jest ograniczone do przypadków, gdy państwo członkowskie odpowiedzialne za gospodarstwo uzna, że sytuacji epidemiologicznej nie można opanować bez uśmiercenia danych zwierząt, ale natychmiastowe przeprowadzenie takiego uśmiercenia nie jest możliwe ze względu na niski poziom odporności populacji owiec i kóz w danym gospodarstwie połączony z innymi względami, w tym czynnikami ekonomicznymi. Tryki hodowlane inne niż tryki posiadające genotyp ARR/ARR podlegają bezzwłocznie uśmierceniu lub kastracji. Wprowadza się wszelkie możliwe środki w celu szybkiego wzmocnienia odporności genetycznej w populacji owiec lub kóz w danym gospodarstwie, w tym hodowlę uwzględniającą cechy genetyczne oraz eliminowanie maciorek w celu zwiększenia częstotliwości występowania allelu ARR oraz wyeliminowania występowania allelu VRQ, a także hodowlę kozłów posiadających allele K222, D146 lub S146. Państwo członkowskie odpowiedzialne za dane gospodarstwo dopilnowuje, by liczba zwierząt przeznaczonych do uśmiercenia na koniec okresu wstrzymania nie była większa niż bezpośrednio po potwierdzeniu przypadku indeksowego. W przypadku zastosowania odstępstwa określonego w niniejszym podpunkcie środki określone w pkt 4 mają zastosowanie do danego gospodarstwa do czasu całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub uboju tych zwierząt w celu spożycia przez ludzi, po którym to czasie zastosowanie mają ograniczenia określone w pkt 3.

Po uśmierceniu i całkowitym zniszczeniu zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub po ich uboju w celu spożycia przez ludzi w odniesieniu do danego gospodarstwa stosuje się warunki określone w pkt 3;”;

pkt 2.2.2 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

wariant 3 – brak obowiązku uśmiercenia i całkowitego zniszczenia wszystkich zwierząt

Państwo członkowskie może zadecydować o zaniechaniu dokonania uśmiercania i całkowitego zniszczenia zwierząt zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, jeśli spełnione są kryteria przynajmniej jednego z poniższych tiret:

—	trudno jest zastąpić samce owiec o genotypie ARR/ARR i samice owiec posiadające co najmniej jeden allel ARR i nieposiadające allelu VRQ lub kozy posiadające co najmniej jeden z następujących alleli: K222, D146 i S146,

—	częstotliwość występowania allelu ARR w obrębie rasy owiec lub gospodarstwa utrzymującego owce lub alleli K222, D146 lub S146 w obrębie rasy kóz lub gospodarstwa utrzymującego kozy jest niska,

—	uznaje się to za konieczne w celu uniknięcia chowu wsobnego,

—	państwo członkowskie uznało to za konieczne w oparciu o umotywowaną analizę wszystkich czynników epidemiologicznych.

W ciągu trzech miesięcy od dnia potwierdzenia indeksowego przypadku trzęsawki klasycznej należy ustalić genotyp białka prionowego wszystkich owiec i kóz do maksymalnej liczby wynoszącej 50 z każdego gatunku.

W razie wykrycia kolejnych przypadków trzęsawki klasycznej w gospodarstwie, w którym zastosowano wariant 3, państwo członkowskie ponownie ocenia adekwatność powodów i kryteriów leżących u podstawy decyzji o zastosowaniu wariantu 3 w tym gospodarstwie. W razie stwierdzenia, że stosowanie wariantu 3 nie zapewnia odpowiedniej kontroli ogniska choroby, państwo członkowskie zmienia sposób traktowania tego gospodarstwa z wariantu 3 na wariant 1 albo wariant 2, jak określono w lit. b) i c).

Warunki określone w pkt 4 mają natychmiastowe zastosowanie do gospodarstw, co do których zadecydowano o zastosowaniu wariantu 3.

Państwo członkowskie, które zezwala na skorzystanie z wariantu 3 w ramach zarządzania ogniskami trzęsawki klasycznej, zachowuje dokumentację dotyczącą powodów i kryteriów leżących u podstawy każdej indywidualnej decyzji o zastosowaniu tego wariantu;”;

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.	Po uśmierceniu i całkowitym zniszczeniu wszystkich zidentyfikowanych w gospodarstwie zwierząt lub po ich uboju w celu spożycia przez ludzi, zgodnie z pkt 2.2.1, pkt 2.2.2 lit. b) lub pkt 2.2.2 lit. c), zastosowanie mają następujące ograniczenia:

3.1.

gospodarstwo zostaje objęte protokołem intensywnego monitorowania TSE. Protokół ten obejmuje badania na obecność TSE u zwierząt powyżej 18 miesiąca życia, które padły lub zostały uśmiercone w gospodarstwie, lecz nie nastąpiło to w ramach kampanii zwalczania choroby. Nie obejmuje to owiec o genotypie ARR/ARR ani kóz posiadających co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146. Badania przeprowadza się zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2;

3.2.

do gospodarstwa wprowadzać można wyłącznie zwierzęta wymienione poniżej:

—	samce owiec o genotypie ARR/ARR,

—	samice owiec posiadające co najmniej jeden allel ARR a nieposiadające allelu VRQ,

—	kozy, o ile po dokonaniu likwidacji zwierząt przeprowadzono czyszczenie i dezynfekcję wszystkich pomieszczeń inwentarskich na terenie gospodarstwa;

3.3.

jedynie następujące tryki hodowlane, kozły hodowlane oraz materiał biologiczny owiec i kóz mogą być użyte w gospodarstwie:

—	samce owiec o genotypie ARR/ARR,

—	nasienie pochodzące od tryków o genotypie ARR/ARR,

—	zarodki posiadające co najmniej jeden allel ARR, a nieposiadające allelu VRQ,

—	kozły hodowlane i materiał biologiczny kóz określone w środkach, które państwa członkowskie postanowiły wprowadzić w celu wzmocnienia odporności genetycznej w populacji kóz w gospodarstwie;

3.4.

przemieszczanie zwierząt z gospodarstwa jest dozwolone do celów zniszczenia albo podlega następującym warunkom:

następujące zwierzęta wolno przemieszczać z gospodarstwa do wszelkich celów, w tym hodowlanych:

—	owce o genotypie ARR/ARR,

—	maciorki posiadające jeden allel ARR a nieposiadające allelu VRQ, o ile są przemieszczane do innych gospodarstw, które podlegają ograniczeniom w następstwie zastosowania środków zgodnie z pkt 2.2.2 lit. b) (wariant 1), 2.2.2 lit. c) (wariant 2) lub 2.2.2 lit. d) (wariant 3),

—	kozy posiadające co najmniej jeden z następujących alleli: K222, D146 i S146,

—	kozy, o ile są przemieszczane do innych gospodarstw, które podlegają ograniczeniom w następstwie zastosowania środków zgodnie z pkt 2.2.2 lit. b) (wariant 1), 2.2.2 lit. c) (wariant 2) lub 2.2.2 lit. d) (wariant 3);

następujące zwierzęta można przemieszczać z gospodarstwa bezpośrednio do uboju w celu spożycia przez ludzi:

—	owce posiadające co najmniej jeden allel ARR,

—

kozy,

—	jeśli zadecyduje tak państwo członkowskie – jagnięta i koźlęta w wieku poniżej trzech miesięcy w dniu uboju,

—	wszystkie zwierzęta, jeśli państwo członkowskie zadecydowało o zastosowaniu odstępstw określonych w pkt 2.2.2 lit. b) ppkt (i) oraz 2.2.2 lit. c) ppkt (i);

jeżeli zadecyduje tak państwo członkowskie, jagnięta i koźlęta mogą być przemieszczane do jednego z pozostałych gospodarstw leżącego na terytorium tego państwa wyłącznie do celów tuczu przed ubojem, o ile są spełnione następujące warunki:

—	w gospodarstwie przeznaczenia nie przebywają owce ani kozy inne niż tuczone przed ubojem,

—	po zakończeniu okresu tuczenia jagnięta i koźlęta pochodzące z gospodarstw objętych środkami zwalczania transportuje się bezpośrednio do rzeźni znajdującej się na terytorium tego samego państwa członkowskiego w celu dokonania ich uboju nie później niż w dniu, w którym osiągną wiek 12 miesięcy;

3.5.

ograniczenia określone w pkt 3.1–3.4 stosuje się do gospodarstwa:

a)	do dnia uzyskania przez wszystkie owce w danym gospodarstwie statusu ARR/ARR, o ile w gospodarstwie tym nie utrzymuje się kóz; lub

b)	do dnia, w którym wszystkie kozy w gospodarstwie będą posiadać co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146, o ile w gospodarstwie tym nie utrzymuje się owiec; lub

c)	do dnia uzyskania statusu ARR/ARR przez wszystkie owce w gospodarstwie i posiadania przez wszystkie kozy w gospodarstwie co najmniej jednego z alleli K222, D146 lub S146; lub

przez okres dwóch lat od dnia zakończenia wszystkich środków, o których mowa w pkt 2.2.1, pkt 2.2.2 lit. b) lub pkt 2.2.2 lit. c), o ile w trakcie tego dwuletniego okresu nie wykryto przypadku TSE innego niż trzęsawka atypowa. Jeśli w trakcie wspomnianego dwuletniego okresu potwierdzono przypadek trzęsawki atypowej, gospodarstwo obejmuje się również środkami, o których mowa w pkt 2.2.3.”;

pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4.	W następstwie podjęcia decyzji o wprowadzeniu wariantu 3 określonego w pkt 2.2.2 lit. d) lub zastosowaniu odstępstwa przewidzianego w pkt 2.2.2 lit. c) ppkt (iii) do gospodarstwa stosuje się natychmiast następujące środki:

4.1.

gospodarstwo zostaje objęte protokołem intensywnego monitorowania TSE. Protokół ten obejmuje badania na obecność TSE u zwierząt powyżej 18 miesiąca życia, które:

—	poddano ubojowi w celu spożycia przez ludzi,

—	padły lub zostały uśmiercone w gospodarstwie, lecz nie nastąpiło to w ramach kampanii zwalczania choroby.

Nie obejmuje to owiec o genotypie ARR/ARR ani kóz posiadających co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146. Badania przeprowadza się zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2;

4.2.

zastosowanie mają warunki określone w pkt 3.2 i 3.3.

Na zasadzie odstępstwa od pkt 3.2 i 3.3 państwo członkowskie może jednak zezwolić na wprowadzenie do gospodarstwa i wykorzystanie w nim:

—	samców owiec i ich nasienia posiadających co najmniej jeden allel ARR a nieposiadających allelu VRQ, w tym do celów hodowlanych,

—	samic owiec nieposiadających allelu VRQ,

—	zarodków nieposiadających allelu VRQ,

z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

—	rasa zwierzęcia utrzymywanego w gospodarstwie jest rasą zagrożoną,

—	rasa zwierzęcia utrzymywanego w gospodarstwie jest objęta programem hodowlanym mającym na celu zachowanie tej rasy, realizowanym przez związek hodowców zdefiniowany w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2016/1012 lub właściwy organ zgodnie z art. 38 tego rozporządzenia, oraz

—	częstotliwość występowania allelu ARR jest niska w obrębie tej rasy;

4.3.

przemieszczanie zwierząt z gospodarstwa jest dozwolone do celów zniszczenia lub uboju z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi lub podlega następującym warunkom:

tryki i maciorki o genotypie ARR/ARR i kozy posiadające co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146 można przemieszczać z gospodarstwa do wszelkich celów, w tym hodowlanych, o ile są przemieszczane do innych gospodarstw, które są objęte środkami zgodnie z pkt 2.2.2 lit. c) (wariant 2) lub 2.2.2 lit. d) (wariant 3);

—	w gospodarstwie przeznaczenia nie przebywają owce ani kozy inne niż tuczone przed ubojem,

—	po zakończeniu okresu tuczenia jagnięta i koźlęta transportuje się bezpośrednio do rzeźni znajdującej się na terytorium tego samego państwa członkowskiego w celu dokonania ich uboju nie później niż w dniu, w którym osiągną wiek 12 miesięcy;

4.4.	państwo członkowskie dopilnowuje, by nasienie, zarodki i komórki jajowe nie zostały wysłane poza dane gospodarstwo;

4.5.

w okresie jagnienia lub kocenia zabroniony jest wspólny wypas wszelkich owiec i kóz w gospodarstwie z owcami i kozami z innych gospodarstw.

Poza okresem jagnienia lub kocenia wszystkie owce i kozy w gospodarstwie podlegają ograniczeniom w odniesieniu do wspólnego wypasu określanym przez państwo członkowskie w oparciu o umotywowaną analizę wszystkich czynników epidemiologicznych;

4.6.

ograniczenia określone w pkt 4.1–4.5 stosuje się przez okres dwóch lat od wykrycia ostatniego przypadku TSE innego niż trzęsawka atypowa, do gospodarstw, w których realizuje się wariant 3 określony w pkt 2.2.2 lit. d). Jeśli w trakcie wspomnianego dwuletniego okresu potwierdzono przypadek trzęsawki atypowej, gospodarstwo obejmuje się również środkami, o których mowa w pkt 2.2.3.”;

w załączniku VIII rozdział A sekcja A pkt 4.1 wprowadza się następujące zmiany:

lit. a) ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:

„(iii)

w przypadku owiec – posiadają genotyp białka prionowego ARR/ARR, a w przypadku kóz – posiadają co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146, pod warunkiem że nie pochodzą z gospodarstwa poddanego ograniczeniom określonym w załączniku VII rozdział B pkt 3 i 4;”;

lit. b) ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:

„(iii)

lit. d) ppkt (i), (ii) oraz (iii) otrzymują brzmienie:

„(i)	zwierzęta należą do rasy zagrożonej;

(ii)

zwierzęta są wpisane do księgi hodowlanej dla tej rasy w państwie członkowskim wysyłki. Księgę hodowlaną założył i prowadzi związek hodowców uznany zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1012 lub właściwy organ tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 38 tego rozporządzenia. Zwierzęta mają również zostać wpisane do księgi hodowlanej dla tej rasy w państwie członkowskim przeznaczenia. Tę księgę hodowlaną również założył i prowadzi związek hodowców uznany zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1012 lub właściwy organ tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 38 tego rozporządzenia;

(iii)

w państwie członkowskim wysyłki i w państwie członkowskim przeznaczenia związki hodowców lub właściwe organy, o których mowa w ppkt (ii), realizują program hodowlany mający na celu zachowanie tej rasy;”;

lit. d) ppkt (v) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„po wprowadzeniu zwierząt, które nie spełniają wymogów określonych w lit. a) lub b), do gospodarstwa przyjmującego w państwie członkowskim przeznaczenia przemieszczanie wszystkich owiec i kóz z gospodarstwa podlega ograniczeniom zgodnie z załącznikiem VII rozdział B pkt 3.4 przez okres trzech lat. Jeżeli państwo członkowskie przeznaczenia jest państwem o znikomym ryzyku występowania trzęsawki klasycznej lub posiada zatwierdzony krajowy program kontroli trzęsawki, ograniczenie to jest utrzymywane przez okres siedmiu lat.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego podpunktu takie ograniczenie w handlu wewnątrzunijnym lub przemieszczaniu zwierząt w obrębie państwa członkowskiego nie ma zastosowania do zwierząt należących do rasy zagrożonej, które przeznaczone są dla gospodarstwa prowadzącego hodowlę tej rasy zagrożonej. Rasa ta jest objęta programem hodowlanym mającym na celu zachowanie tej rasy, realizowanym przez związek hodowców zdefiniowany w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2016/1012 lub właściwy organ zgodnie z art. 38 tego rozporządzenia.”.

12.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/51

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/773

z dnia 11 czerwca 2020 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 4023)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2020/662 (5) w następstwie zmian sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby w Belgii, na Litwie, na Węgrzech i w Polsce.

(2)

Dyrektywą Rady 2002/60/WE (6) ustanowiono minimalne unijne środki w zakresie zwalczania afrykańskiego pomoru świń. W szczególności w art. 9 dyrektywy 2002/60/WE przewidziano ustanowienie okręgów zapowietrzonych i zagrożonych po urzędowym stwierdzeniu rozpoznania afrykańskiego pomoru świń u świń w gospodarstwie, a w art. 10 i 11 tej dyrektywy określono środki, jakie należy wprowadzić w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby. Niedawne doświadczenia pokazują, że środki określone w dyrektywie 2002/60/WE, w szczególności dotyczące czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw oraz inne środki związane ze zwalczaniem tej choroby w populacji świń domowych, są skuteczne w kontrolowaniu rozprzestrzeniania się tej choroby.

(3)

Od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2020/662 w Polsce odnotowano nowe przypadki afrykańskiego pomoru świń u świń domowych i zdziczałych. Ponadto sytuacja epidemiologiczna na niektórych obszarach Polski poprawiła się w odniesieniu do świń domowych ze względu na środki stosowane przez to państwo członkowskie zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE.

(4)

W czerwcu 2020 r. odnotowano jedno ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w powiecie włodawskim w Polsce na obszarze obecnie wymienionym w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. To ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym odnotowano ostatnio ognisko afrykańskiego pomoru świń, powinien być teraz wymieniony w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części II.

(5)

W maju i czerwcu 2020 r. odnotowano również kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiatach zielonogórskim, elbląskim i radomskim w Polsce na obszarach wymienionych w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, które znajdują się w bliskim sąsiedztwie obszarów wymienionych w jego części I. Te przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniane obszary Polski wymienione obecnie w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, znajdujące się w bliskim sąsiedztwie obszarów wymienionych w części II, na których wystąpiły te ostatnie przypadki afrykańskiego pomoru świń, powinny być teraz wymienione w części II tego załącznika, a nie w jego części I.

(6)

W następstwie tych niedawnych przypadków afrykańskiego pomoru świń u domowych i zdziczałych świń w Polsce oraz biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w Unii, dokonano ponownej oceny i aktualizacji podziału na obszary w tym państwie członkowskim. Ponadto ponownie oceniono i zaktualizowano również wprowadzone środki zarządzania ryzykiem. Zmiany te należy uwzględnić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(7)

Ponadto, biorąc pod uwagę skuteczność środków stosowanych w Polsce zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE, a w szczególności środków określonych w jej art. 10 ust. 4 lit. b) oraz art. 10 ust. 5 i zgodnych ze środkami zmniejszającymi ryzyko w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wskazanymi w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (7) („kodeks OIE”), niektóre obszary w powiatach mińskim, bielskim, hajnowskim i siemiatyckim w Polsce wymienione obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE powinny być teraz wymienione w części II tego załącznika w związku z wygaśnięciem okresu trzech miesięcy, licząc od daty ostatecznego czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw, oraz w związku z faktem, że w ciągu ostatnich trzech miesięcy na tych obszarach nie wystąpiły ogniska afrykańskiego pomoru świń, zgodnie z przepisami kodeksu OIE.

(8)

Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, w Polsce należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w części I, II i III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Biorąc pod uwagę, że w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE wymieniono obszary, na których sytuacja epidemiologiczna nadal się zmienia i jest bardzo dynamiczna, w przypadku wprowadzenia jakichkolwiek zmian w wykazie obszarów wymienionych w tej części szczególną uwagę należy zwrócić na ich wpływ na obszary otaczające, tak jak to uczyniono w tym przypadku. Części I, II i III tego załącznika powinny zatem zostać odpowiednio zmienione.

(9)	Ze względu na pilny charakter sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń ważne jest, aby zmiany wprowadzone niniejszą decyzją w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE stały się skuteczne tak szybko, jak jest to możliwe.

(10)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Stella KYRIAKIDES

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

(5) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/662 z dnia 15 maja 2020 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 155 z 18.5.2020, s. 27).

(6) Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27).

(7) https://www.oie.int/en/standard-setting/terrestrial-code/access-online/

ZAŁĄCZNIK

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1. Belgia

Następujące obszary w Belgii:

w prownicji Luxembourg:

la zone est délimitée, dans le sens des aiguilles d’une montre, par:

Frontière avec la France,

Rue Mersinhat à Florenville,

La N818jusque son intersection avec la N83,

La N83 jusque son intersection avec la N884,

La N884 jusque son intersection avec la N824,

La N824 jusque son intersection avec Le Routeux,

Le Routeux,

Rue d’Orgéo,

Rue de la Vierre,

Rue du Bout-d’en-Bas,

Rue Sous l’Eglise,

Rue Notre-Dame,

Rue du Centre,

La N845 jusque son intersection avec la N85,

La N85 jusque son intersection avec la N40,

La N40 jusque son intersection avec la N802,

La N802 jusque son intersection avec la N825,

La N825 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411jusque son intersection avec la N40,

N40: Burnaimont, Rue de Luxembourg, Rue Ranci, Rue de la Chapelle,

Rue du Tombois,

Rue Du Pierroy,

Rue Saint-Orban,

Rue Saint-Aubain,

Rue des Cottages,

Rue de Relune,

Rue de Rulune,

Route de l’Ermitage,

N87: Route de Habay,

Chemin des Ecoliers,

Le Routy,

Rue Burgknapp,

Rue de la Halte,

Rue du Centre,

Rue de l’Eglise,

Rue du Marquisat,

Rue de la Carrière,

Rue de la Lorraine,

Rue du Beynert,

Millewée,

Rue du Tram,

Millewée,

N4: Route de Bastogne, Avenue de Longwy, Route de Luxembourg,

Frontière avec le Grand-Duché de Luxembourg,

Frontière avec la France, jusque son intersection avec la Rue Mersinhat à Florenville.

2. Estonia

Następujące obszary w Estonii:

—	Hiiu maakond.

3. Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

—

Békés megye 950950, 950960, 950970, 951950, 952050, 952750, 952850, 952950, 953050, 953150, 953650, 953660, 953750, 953850, 953960, 954250, 954260, 954350, 954450, 954550, 954650, 954750, 954850, 954860, 954950, 955050, 955150, 955250, 955260, 955270, 955350, 955450, 955510, 955650, 955750, 955760, 955850, 955950, 956050, 956060, 956150 és 956160 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Bács-Kiskun megye 600150, 600850, 601550, 601650, 601660, 601750, 601850, 601950, 602050, 603250, 603750 és 603850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Budapest 1 kódszámú, vadgazdálkodási tevékenységre nem alkalmas területe,

—	Csongrád megye 800150, 800160, 800250, 802220, 802260, 802310 és 802450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Fejér megye 400150, 400250, 400351, 400352, 400450, 400550, 401150, 401250, 401350, 402050, 402350, 402360, 402850, 402950, 403050, 403250, 403350, 403450, 403550, 403650, 403750, 403950, 403960, 403970, 404570, 404650, 404750, 404850, 404950, 404960, 405050, 405750, 405850, 405950, 406050, 406150, 406550, 406650 és 406750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750260, 750350, 750450, 750460, 754450, 754550, 754560, 754570, 754650, 754750, 754950, 755050, 755150, 755250, 755350 és 755450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Komárom-Esztergom megye 250850, 250950, 251050, 251150, 251360, 251450, 251550, 251650, 251750, 251850, 251950, 252050, 252150, 252250, 252550, 252650 és 253550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Nógrád megye 553250, 553260, 553350, 553750, 553850 és 553910 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Pest megye 570150, 570250, 570350, 570450, 570550, 570650, 570750, 570850, 571050, 571150, 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572150, 572250, 572350, 572550, 572650, 572750, 572850, 572950, 573150, 573250, 573260, 573350, 573360, 573450, 573850, 573950, 573960, 574050, 574150, 574350, 574360, 574550, 574650, 574750, 574850, 574860, 574950, 575050,575150, 575250, 575350, 575550, 575650, 575750, 575850, 575950, 576050, 576150, 576250, 576350, 576450, 576650, 576750, 576850, 576950, 577050, 577150, 577350, 577450, 577650, 577850, 577950, 578050, 578150, 578250, 578350, 578360, 578450, 578550, 578560, 578650, 578850, 578950, 579050, 579150, 579250, 579350, 579450, 579460, 579550, 579650, 579750, 580050, 580250 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

4. Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

—	Pāvilostas novads,

—	Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

—	Ventspils novada Jūrkalnes pagasts,

—	Grobiņas novads,

—	Rucavas novada Dunikas pagasts.

5. Litwa

Następujące obszary na Litwie:

—	Klaipėdos rajono savivaldybės: Agluonėnų, Priekulės, Veiviržėnų, Judrėnų, Endriejavo ir Vėžaičių seniūnijos,

—	Kretingos rajono savivaldybės: Imbarės, Kartenos ir Kūlupėnų seniūnijos,

—	Plungės rajono savivaldybės: Kulių, Nausodžio, Plungės miesto ir Šateikių seniūnijos,

—	Skuodo rajono savivaldybės: Lenkimų, Mosėdžio, Skuodo, Skuodo miestoseniūnijos.

6. Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Wielbark i Rozogi w powiecie szczycieńskim,

gminy Janowiec Kościelny, Janowo i Kozłowo w powiecie nidzickim,

powiat działdowski,

gminy Dąbrówno, Grunwald i Ostróda z miastem Ostróda w powiecie ostródzkim,

gminy Kisielice, Susz, Iława z miastem Iława, Lubawa z miastem Lubawa, w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

gminy Kulesze Kościelne, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim,

gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim,

powiat zambrowski,

w województwie mazowieckim:

powiat ostrołęcki,

powiat miejski Ostrołęka,

gminy Bielsk, Brudzeń Duży, Drobin, Gąbin, Łąck, Nowy Duninów, Radzanowo, Słupno i Stara Biała w powiecie płockim,

powiat miejski Płock,

powiat sierpecki,

powiat żuromiński,

gminy Andrzejewo, Brok, Małkinia Górna, Stary Lubotyń, Szulborze Wielkie, Wąsewo, Zaręby Kościelne i Ostrów Mazowiecka z miastem Ostrów Mazowiecka w powiecie ostrowskim,

gminy Dzierzgowo, Lipowiec Kościelny, miasto Mława, Radzanów, Szreńsk, Szydłowo i Wieczfnia Kościelna, w powiecie mławskim,

powiat przasnyski,

powiat makowski,

gminy Gzy, Obryte, Zatory, Pułtusk i część gminy Winnica położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

gminy Brańszczyk, Długosiodło, Rząśnik, Wyszków, Zabrodzie i część gminy Somianka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Kowala, Wierzbica, część gminy Wolanów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie radomskim,

powiat miejski Radom,

powiat szydłowiecki,

powiat gostyniński,

w województwie podkarpackim:

gmina Wielkie Oczy w powiecie lubaczowskim,

gminy Laszki, Radymno z miastem Radymno, część gminy Wiązownica położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 867 i gmina wiejska Jarosław w powiecie jarosławskim,

gminy Przeworsk z miastem Przeworsk, Gać Jawornik Polski, Kańczuga, Tryńcza i Zarzecze w powiecie przeworskim,

powiat łańcucki,

gminy Trzebownisko, Głogów Małopolski i część gminy Sokołów Małopolski położona na południe od linii wyznaczonej przez droge nr 875 w powiecie rzeszowskim,

gminy Dzikowiec, Kolbuszowa, Niwiska i Raniżów w powiecie kolbuszowskim,

gminy Borowa, Czermin, Gawłuszowice, Mielec z miastem Mielec, Padew Narodowa, Przecław, Tuszów Narodowy w powiecie mieleckim,

w województwie świętokrzyskim:

powiat opatowski,

powiat sandomierski,

gminy Bogoria, Łubnice, Oleśnica, Osiek, Połaniec, Rytwiany i Staszów w powiecie staszowskim,

gmina Skarżysko Kościelne w powiecie skarżyskim,

gmina Wąchock, część gminy Brody położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 9 oraz na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogi: nr 0618T biegącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania w miejscowości Lipie, drogę biegnącą od miejscowości Lipie do wschodniej granicy gminy oraz na północ od drogi nr 42 i część gminy Mirzec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 744 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Tychów Stary a następnie przez drogę nr 0566T biegnącą od miejscowości Tychów Stary w kierunku północno-wschodnim do granicy gminy w powiecie starachowickim,

powiat ostrowiecki,

gminy Gowarczów, Końskie i Stąporków w powiecie koneckim,

w województwie łódzkim:

gminy Łyszkowice, Kocierzew Południowy, Kiernozia, Chąśno, Nieborów, część gminy wiejskiej Łowicz położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 biegnącej od granicy miasta Łowicz do zachodniej granicy gminy oraz część gminy wiejskiej Łowicz położona na wschód od granicy miasta Łowicz i na północ od granicy gminy Nieborów w powiecie łowickim,

gminy Biała Rawska, Cielądz, Rawa Mazowiecka z miastem Rawa Mazowiecka i Regnów w powiecie rawskim,

powiat skierniewicki,

powiat miejski Skierniewice,

gminy Białaczów, Mniszków, Paradyż, Sławno i Żarnów w powiecie opoczyńskim,

gminy Czerniewice, Inowłódz, Lubochnia, Rzeczyca, Tomaszów Mazowiecki z miastem Tomaszów Mazowiecki i Żelechlinek w powiecie tomaszowskim,

w województwie pomorskim:

gminy Ostaszewo, miasto Krynica Morska oraz część gminy Nowy Dwór Gdański położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 55 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 7, następnie przez przez drogę nr 7 i S7 biegnącą do zachodniej granicy gminygminy w powiecie nowodworskim,

gminy Lichnowy, Miłoradz, Nowy Staw, Malbork z miastem Malbork w powiecie malborskim,

gminy Mikołajki Pomorskie, Stary Targ i Sztum w powiecie sztumskim,

powiat gdański,

Miasto Gdańsk,

powiat tczewski,

powiat kwidzyński,

w województwie lubuskim:

gminy Maszewo i Gubin z miastem Gubin w powiecie krośnieńskim,

gminy Międzyrzecz, Pszczew, Trzciel w powiecie międzyrzeckim,

gmina Lubrza, Łagów, część gminy Zbąszynek położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Zbąszynia do Świebodzina oraz część położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od miasta Zbąszynek w kierunku zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 1210F, a nastęnie przez drogę 1210F biegnącą od skrzyżowania z linia kolejową do zachodniej granicy gminy, część gminy Szczaniec położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową, część gminy Świebodzin położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie świebodzińskim,

gmina Cybinka w powiecie słubickim,

część gminy Torzym położona na południe od linii wyznaczonej przez autostradę A2 w powiecie sulęcińskim,

w województwie dolnośląskim:

gminy Bolesławiec z miastem Bolesławiec, Gromadka i Osiecznica w powiecie bolesławieckim,

gmina Węgliniec w powiecie zgorzeleckim,

gminy Chocianów, Przemków, część gminy Radwanice położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr S3 i część gminy Polkowice położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 331 w powiecie polkowickim,

gmina Jemielno, Niechlów i Góra w powiecie górowskim,

gmina Rudna i Lubin z miastem Lubin w powiecie lubińskim,

w województwie wielkopolskim:

gminy Krzemieniewo, Lipno, Osieczna, Rydzyna, część gminy Święciechowa położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12w powiecie leszczyńskim,

powiat miejski Leszno,

powiat nowotomyski,

gminy Granowo, Grodzisk Wielkopolski i część gminy Kamieniec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 308 w powiecie grodziskim,

gminy Czempiń, Kościan z miastem Kościan, Krzywiń i część gminy Śmigiel położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 w powiecie kościańskim,

powiat miejski Poznań,

gminy Rokietnica, Suchy Las, Mosina, miasto Luboń, miasto Puszczykowo, część gminy Komorniki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 5, część gminy Stęszew położona na południowy – wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 5 i 32 i część gminy Kórnik położona na zachód od linii wyznaczonych przez drogi: nr S11 biegnacą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 434 i drogę nr 434 biegnacą od tego skrzyżowania do południowej granicy gminy w powiecie poznańskim,

gminy Pniewy, Szamotuły, część gminy Duszniki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 92 oraz na północ od linii wyznaczonej przez droge nr 92 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 306, część gminy Kaźmierz położona na północ i na zachód od linii wyznaczonych przez drogi: nr 92 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą łączącą miejscowości Witkowice – Gorszewice – Kaźmierz (wzdłuż ulic Czereśniowa, Dworcowa, Marii Konopnickiej) – Chlewiska, biegnącą do wschodniej granicy gminy w powiecie szamotulskim.

7. Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

—	the whole district of Vranov nad Topľou,

—	the whole district of Humenné,

—	the whole district of Snina,

—	the whole district of Sobrance,

—	the whole district of Košice-mesto,

—

in the district of Michalovce, the whole municipalities of Tušice, Moravany, Pozdišovce, Michalovce, Zalužice, Lúčky, Závadka, Hnojné, Poruba pod Vihorlatom, Jovsa, Kusín, Klokočov, Kaluža, Vinné, Trnava pri Laborci, Oreské, Staré, Zbudza, Petrovce nad Laborcom, Lesné, Suché, Rakovec nad Ondavou, Nacina Ves, Voľa, Pusté Čemerné and Strážske,

—	in the district of Košice - okolie, the whole municipalities not included in Part II.

8. Grecja

Następujące obszary w Grecji:

—

in the regional unit of Drama:

—	the community departments of Sidironero and Skaloti and the municipal departments of Livadero and Ksiropotamo (in Drama municipality),

—	the municipal department of Paranesti (in Paranesti municipality),

—	the municipal departments of Kokkinogeia, Mikropoli, Panorama, Pyrgoi (in Prosotsani municipality),

—	the municipal departments of Kato Nevrokopi, Chrysokefalo, Achladea, Vathytopos, Volakas, Granitis, Dasotos, Eksohi, Katafyto, Lefkogeia, Mikrokleisoura, Mikromilea, Ochyro, Pagoneri, Perithorio, Kato Vrontou and Potamoi (in Kato Nevrokopi municipality),

—

in the regional unit of Xanthi:

—	the municipal departments of Kimmerion, Stavroupoli, Gerakas, Dafnonas, Komnina, Kariofyto and Neochori (in Xanthi municipality),

—	the community departments of Satres, Thermes, Kotyli, and the municipal departments of Myki, Echinos and Oraio and (in Myki municipality),

—	the community department of Selero and the municipal department of Sounio (in Avdira municipality),

—

in the regional unit of Rodopi:

—	the municipal departments of Komotini, Anthochorio, Gratini, Thrylorio, Kalhas, Karydia, Kikidio, Kosmio, Pandrosos, Aigeiros, Kallisti, Meleti, Neo Sidirochori and Mega Doukato (in Komotini municipality),

—	the municipal departments of Ipio, Arriana, Darmeni, Archontika, Fillyra, Ano Drosini, Aratos and the Community Departments Kehros and Organi (in Arriana municipality),

—	the municipal departments of Iasmos, Sostis, Asomatoi, Polyanthos and Amvrosia and the community department of Amaxades (in Iasmos municipality),

—	the municipal department of Amaranta (in Maroneia Sapon municipality),

—

in the regional unit of Evros:

—	the municipal departments of Kyriaki, Mandra, Mavrokklisi, Mikro Dereio, Protokklisi, Roussa, Goniko, Geriko, Sidirochori, Megalo Derio, Sidiro, Giannouli, Agriani and Petrolofos (in Soufli municipality),

—	the municipal departments of Dikaia, Arzos, Elaia, Therapio, Komara, Marasia, Ormenio, Pentalofos, Petrota, Plati, Ptelea, Kyprinos, Zoni, Fulakio, Spilaio, Nea Vyssa, Kavili, Kastanies, Rizia, Sterna, Ampelakia, Valtos, Megali Doxipara, Neochori and Chandras (in Orestiada municipality),

—	the municipal departments of Asvestades, Ellinochori, Karoti, Koufovouno, Kiani, Mani, Sitochori, Alepochori, Asproneri, Metaxades, Vrysika, Doksa, Elafoxori, Ladi, Paliouri and Poimeniko (in Didymoteixo municipality),

—

in the regional unit of Serres:

—

the municipal departments of Kerkini, Livadia, Makrynitsa, Neochori, Platanakia, Petritsi, Akritochori, Vyroneia, Gonimo, Mandraki, Megalochori, Rodopoli, Ano Poroia, Katw Poroia, Sidirokastro, Vamvakophyto, Promahonas, Kamaroto, Strymonochori, Charopo, Kastanousi and Chortero and the community departments of Achladochori, Agkistro and Kapnophyto (in Sintiki municipality),

—	the municipal departments of Serres, Elaionas and Oinoussa and the community departments of Orini and Ano Vrontou (in Serres municipality),

—	the municipal departments of Dasochoriou, Irakleia, Valtero, Karperi, Koimisi, Lithotopos, Limnochori, Podismeno and Chrysochorafa (in Irakleia municipality).

CZĘŚĆ II

1. Belgia

Następujące obszary w Belgii:

w prownicji Luxembourg:

la zone est délimitée, dans le sens des aiguilles d’une montre, par:

La Rue de la Station (N85) à Florenville jusque son intersection avec la N894,

La N894 jusque son intersection avec la rue Grande,

La rue Grande jusque son intersection avec la rue de Neufchâteau,

La rue de Neufchâteau jusque son intersection avec Hosseuse,

Hosseuse,

La Roquignole,

Les Chanvières,

La Fosse du Loup,

Le Sart,

La N801 jusque son intersection avec la rue de l’Accord,

La rue de l’Accord,

La rue du Fet,

La N40 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411 jusque son intersection avec la N81 au niveau de Weyler,

La N81 jusque son intersection avec la N883 au niveau d’Aubange,

La N883 jusque son intersection avec la N88 au niveau d’Aubange,

La N88 jusque son intersection avec la N811,

La N811 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N88,

La N88 (rue Baillet Latour, rue Fontaine des Dames, rue Yvan Gils, rue de Virton, rue de Gérouville, Route de Meix) jusque son intersection avec la N981,

La N981 (rue de Virton) jusque son intersection avec la N83,

La N83 (rue du Faing, rue de Bouillon, rue Albert 1er, rue d’Arlon) jusque son intersection avec la N85 (Rue de la Station) à Florenville.

2. Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

—	the whole region of Haskovo,

—	the whole region of Yambol,

—	the whole region of Stara Zagora,

—	the whole region of Pernik,

—	the whole region of Kyustendil,

—	the whole region of Plovdiv,

—	the whole region of Pazardzhik,

—	the whole region of Smolyan,

—	the whole region of Burgas excluding the areas in Part III.

3. Estonia

Następujące obszary w Estonii:

—	Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond).

4. Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

—

Békés megye 950150, 950250, 950350, 950450, 950550, 950650, 950660, 950750, 950850, 950860, 951050, 951150, 951250, 951260, 951350, 951450, 951460, 951550, 951650, 951750, 952150, 952250, 952350, 952450, 952550, 952650, 953250, 953260, 953270, 953350, 953450, 953550, 953560, 953950, 954050, 954060, 954150, 956250, 956350, 956450, 956550, 956650 és 956750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651100, 651200, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652100, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100,653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655400, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658100, 658201, 658202, 658310, 658401, 658402, 658403, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Fejér megye 403150, 403160, 403260, 404250, 404550, 404560, 405450, 405550, 405650, 406450 és 407050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Hajdú-Bihar megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe,

—

Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702550, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703350, 703360, 703370, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, 704850, 704950, 705050, 705150,705250, 705350, 705450, 705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Jász-Nagykun-Szolnok megye 750250, 750550, 750650, 750750, 750850, 750970, 750980, 751050, 751150, 751160, 751250, 751260, 751350, 751360, 751450, 751460, 751470, 751550, 751650, 751750, 7151850, 751950, 752150, 752250, 752350, 752450, 752460, 752550, 752560, 752650, 752750, 752850, 752950, 753060, 753070, 753150, 753250, 753310, 753450, 753550, 753650, 753660, 753750, 753850, 753950, 753960, 754050, 754150, 754250, 754360, 754370, 754850, 755550, 755650 és 755750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Komárom-Esztergom megye: 252350, 252450, 252460, 252750, 252850, 252860, 252950, 252960, 253050, 253150, 253250, 253350 és 253450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821, 552010, 552150, 552250, 552350, 552360, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552960, 552970, 553050, 553110, 553650 és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Pest megye 570950, 571850, 571950, 572050, 573550, 573650, 574250, 577250 és 580150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Szabolcs-Szatmár-Bereg megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe.

5. Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

—	Ādažu novads,

—	Aizputes novads,

—	Aglonas novads,

—	Aizkraukles novads,

—	Aknīstes novads,

—	Alojas novads,

—	Alsungas novads,

—	Alūksnes novads,

—	Amatas novads,

—	Apes novads,

—	Auces novads,

—	Babītes novads,

—	Baldones novads,

—	Baltinavas novads,

—	Balvu novads,

—	Bauskas novads,

—	Beverīnas novads,

—	Brocēnu novads,

—	Burtnieku novads,

—	Carnikavas novads,

—	Cēsu novads,

—	Cesvaines novads,

—	Ciblas novads,

—	Dagdas novads,

—	Daugavpils novads,

—	Dobeles novads,

—	Dundagas novads,

—	Durbes novads,

—	Engures novads,

—	Ērgļu novads,

—	Garkalnes novads,

—	Gulbenes novads,

—	Iecavas novads,

—	Ikšķiles novads,

—	Ilūkstes novads,

—	Inčukalna novads,

—	Jaunjelgavas novads,

—	Jaunpiebalgas novads,

—	Jaunpils novads,

—	Jēkabpils novads,

—	Jelgavas novads,

—	Kandavas novads,

—	Kārsavas novads,

—	Ķeguma novads,

—	Ķekavas novads,

—	Kocēnu novads,

—	Kokneses novads,

—	Krāslavas novads,

—	Krimuldas novads,

—	Krustpils novads,

—	Kuldīgas novads,

—	Lielvārdes novads,

—	Līgatnes novads,

—	Limbažu novads,

—	Līvānu novads,

—	Lubānas novads,

—	Ludzas novads,

—	Madonas novads,

—	Mālpils novads,

—	Mārupes novads,

—	Mazsalacas novads,

—	Mērsraga novads,

—	Naukšēnu novads,

—	Neretas novads,

—	Ogres novads,

—	Olaines novads,

—	Ozolnieku novads,

—	Pārgaujas novads,

—	Pļaviņu novads,

—	Preiļu novads,

—	Priekules novads,

—	Priekuļu novads,

—	Raunas novads,

—	republikas pilsēta Daugavpils,

—	republikas pilsēta Jelgava,

—	republikas pilsēta Jēkabpils,

—	republikas pilsēta Jūrmala,

—	republikas pilsēta Rēzekne,

—	republikas pilsēta Valmiera,

—	Rēzeknes novads,

—	Riebiņu novads,

—	Rojas novads,

—	Ropažu novads,

—	Rugāju novads,

—	Rundāles novads,

—	Rūjienas novads,

—	Salacgrīvas novads,

—	Salas novads,

—	Salaspils novads,

—	Saldus novads,

—	Saulkrastu novads,

—	Sējas novads,

—	Siguldas novads,

—	Skrīveru novads,

—	Skrundas novads,

—	Smiltenes novads,

—	Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

—	Strenču novads,

—	Talsu novads,

—	Tērvetes novads,

—	Tukuma novads,

—	Vaiņodes novads,

—	Valkas novads,

—	Varakļānu novads,

—	Vārkavas novads,

—	Vecpiebalgas novads,

—	Vecumnieku novads,

—	Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta,

—	Viesītes novads,

—	Viļakas novads,

—	Viļānu novads,

—	Zilupes novads.

6. Litwa

Następujące obszary na Litwie:

—	Alytaus miesto savivaldybė,

—	Alytaus rajono savivaldybė: Alytaus, Alovės, Butrimonių, Daugų, Nemunaičio, Pivašiūnų, Punios, Raitininkų seniūnijos,

—	Anykščių rajono savivaldybė,

—	Akmenės rajono savivaldybė,

—	Biržų miesto savivaldybė,

—	Biržų rajono savivaldybė,

—	Druskininkų savivaldybė,

—	Elektrėnų savivaldybė,

—	Ignalinos rajono savivaldybė,

—	Jonavos rajono savivaldybė,

—	Joniškio rajono savivaldybė,

—	Jurbarko rajono savivaldybė,

—	Kaišiadorių rajono savivaldybė,

—	Kalvarijos savivaldybė,

—	Kauno miesto savivaldybė,

—

Kauno rajono savivaldybė: Domeikavos, Garliavos, Garliavos apylinkių, Karmėlavos, Lapių, Linksmakalnio, Neveronių, Rokų, Samylų, Taurakiemio, Vandžiogalos ir Vilkijos seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 1907,

—	Kazlų rūdos savivaldybė: Kazlų rūdos seniūnija į šiaurę nuo kelio Nr. 230, į rytus nuo kelio Kokė-Užbaliai-Čečetai iki kelio Nr. 2610 ir į pietus nuo kelio Nr. 2610,

—	Kelmės rajono savivaldybė,

—	Kėdainių rajono savivaldybė,

—	Kupiškio rajono savivaldybė,

—	Lazdijų rajono savivaldybė,

—	Marijampolės savivaldybė: Degučių, Marijampolės, Mokolų, Liudvinavo ir Narto seniūnijos,

—	Mažeikių rajono savivaldybė,

—	Molėtų rajono savivaldybė: Alantos seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio 119 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 2828, Balninkų, Dubingių, Giedraičių, Joniškio ir Videniškių seniūnijos,

—	Pagėgių savivaldybė,

—	Pakruojo rajono savivaldybė,

—	Panevėžio rajono savivaldybė,

—	Panevėžio miesto savivaldybė,

—	Pasvalio rajono savivaldybė,

—	Radviliškio rajono savivaldybė,

—	Rietavo savivaldybė,

—	Prienų rajono savivaldybė: Stakliškių ir Veiverių seniūnijos,

—	Plungės rajono savivaldybė: Babrungo, Alsėdžių, Žlibinų, Stalgėnų, Paukštakių, Platelių ir Žemaičių Kalvarijos seniūnijos,

—	Raseinių rajono savivaldybė,

—	Rokiškio rajono savivaldybė,

—	Skuodo rajono savivaldybės: Aleksandrijos, Barstyčių, Ylakių, Notėnų ir Šačių seniūnijos,

—	Šakių rajono savivaldybė,

—	Šalčininkų rajono savivaldybė,

—	Šiaulių miesto savivaldybė,

—	Šiaulių rajono savivaldybė,

—	Šilutės rajono savivaldybė,

—	Širvintų rajono savivaldybė,

—	Šilalės rajono savivaldybė,

—	Švenčionių rajono savivaldybė,

—	Tauragės rajono savivaldybė,

—	Telšių rajono savivaldybė,

—	Trakų rajono savivaldybė,

—	Ukmergės rajono savivaldybė,

—	Utenos rajono savivaldybė,

—	Varėnos rajono savivaldybė,

—	Vilniaus miesto savivaldybė,

—	Vilniaus rajono savivaldybė,

—	Vilkaviškio rajono savivaldybė: Bartninkų, Gražiškių, Keturvalakių, Kybartų, Klausučių, Pajevonio, Šeimenos, Vilkaviškio miesto, Virbalio, Vištyčio seniūnijos,

—	Visagino savivaldybė,

—	Zarasų rajono savivaldybė.

7. Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Kalinowo, Prostki, Stare Juchy i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim,

gminy Elbląg, Gronowo Elbląskie, Milejewo, Młynary, Markusy, Rychliki i Tolkmicko w powiecie elbląskim,

powiat miejski Elbląg,

powiat gołdapski,

gmina Wieliczki w powiecie oleckim,

powiat piski,

gmina Górowo Iławeckie z miastem Górowo Iławeckie w powiecie bartoszyckim,

gminy Biskupiec, Gietrzwałd, Kolno, Jonkowo, Purda, Stawiguda, Świątki, Olsztynek i miasto Olsztyn oraz część gminy Barczewo położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie olsztyńskim,

gminy Łukta, Małdyty, Miłomłyn, Miłakowo, i część gminy Morąg położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga w powiecie ostródzkim,

część gminy Ryn położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową łączącą miejscowości Giżycko i Kętrzyn w powiecie giżyckim,

gminy Braniewo i miasto Braniewo, Frombork, Lelkowo, Pieniężno, Płoskinia oraz część gminy Wilczęta położona na pólnoc od linii wyznaczonej przez drogę nr 509 w powiecie braniewskim,

gmina Reszel, część gminy Kętrzyn położona na południe od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn biegnącej do granicy miasta Kętrzyn, na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 591 biegnącą od miasta Kętrzyn do północnej granicy gminy oraz na zachód i na południe od zachodniej i południowej granicy miasta Kętrzyn, miasto Kętrzyn i część gminy Korsze położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na wschód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

gminy Lubomino i Orneta w powiecie lidzbarskim,

gmina Nidzica w powiecie nidzickim,

gminy Dźwierzuty, Jedwabno, Pasym, Szczytno i miasto Szczytno i Świętajno w powiecie szczycieńskim,

powiat mrągowski,

gmina Zalewo w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

gminy Orla, Rudka, Brańsk z miastem Brańsk, Boćki w powiecie bielskim,

powiat grajewski,

powiat moniecki,

powiat sejneński,

gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wiznaw powiecie łomżyńskim,

powiat miejski Łomża,

gminy Dziadkowice, Grodzisk, Mielnik, Milejczyce, Nurzec-Stacja i Siemiatycze z miastem Siemiatycze w powiecie siemiatyckim,

powiat hajnowski,

gminy Klukowo, Szepietowo, Kobylin-Borzymy, Nowe Piekuty i Sokoły w powiecie wysokomazowieckim,

powiat kolneński z miastem Kolno,

gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Michałowo, Supraśl, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady, Choroszcz i część gminy Poświętne położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 681 w powiecie białostockim,

powiat suwalski,

powiat miejski Suwałki,

powiat augustowski,

powiat sokólski,

powiat miejski Białystok,

w województwie mazowieckim:

powiat siedlecki,

powiat miejski Siedlce,

gminy Bielany, Ceranów, Kosów Lacki, Repki i gmina wiejska Sokołów Podlaski w powiecie sokołowskim,

powiat węgrowski,

powiat łosicki,

powiat ciechanowskip,

powiat sochaczewski,

powiat zwoleński,

gminy Garbatka – Letnisko, Gniewoszów i Sieciechów w powiecie kozienickim,

powiat lipski,

gminy Gózd, Iłża, Jastrzębia, Jedlnia Letnisko, Pionki z miastem Pionki, Skaryszew, Jedlińsk, Przytyk, Zakrzew, część gminy Wolanów położona na północ od drogi nr 12 i w powiecie radomskim,

gminy Bodzanów, Bulkowo, Staroźreby, Słubice, Wyszogród i Mała Wieś w powiecie płockim,

powiat nowodworski,

powiat płoński,

gminy Pokrzywnica, Świercze i część gminy Winnica położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

powiat wołomiński,

część gminy Somianka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Borowie, Garwolin z miastem Garwolin, Górzno, Miastków Kościelny, Parysów, Pilawa, Trojanów, Żelechów, część gminy Wilga położona na północ od linii wyznaczonej przez rzekę Wilga biegnącą od wschodniej granicy gminy do ujścia do rzeki Wisły w powiecie garwolińskim,

gmina Boguty – Pianki w powiecie ostrowskim,

gminy Stupsk, Wiśniewo i Strzegowo w powiecie mławskim,

gminy Dębe Wielkie, Dobre, Halinów, Latowicz, Stanisławów i miasto Sulejówek w powiecie mińskim,

powiat otwocki,

powiat warszawski zachodni,

powiat legionowski,

powiat piaseczyński,

powiat pruszkowski,

powiat grójecki,

powiat grodziski,

powiat żyrardowski,

gminy Białobrzegi, Promna, Radzanów, Stara Błotnica, Wyśmierzyce w powiecie białobrzeskim,

powiat przysuski,

powiat miejski Warszawa,

w województwie lubelskim:

powiat bialski,

powiat miejski Biała Podlaska,

gminy Aleksandrów, Biłgoraj z miastem Biłgoraj, Biszcza, Józefów, Księżpol, Łukowa, Obsza, Potok Górny, Tarnogród i Tereszpol, część gminy Frampol położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74, część gminy Goraj położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835, część gminy Turobin położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835 w powiecie biłgorajskim,

powiat janowski,

powiat puławski,

powiat rycki,

gminy Adamów, Krzywda, Stoczek Łukowski z miastem Stoczek Łukowski, Wola Mysłowska, Trzebieszów, Stanin, gmina wiejska Łuków i miasto Łuków w powiecie łukowskim,

gminy Bychawa, Głusk, Jabłonna, Krzczonów, Garbów Strzyżewice, Wysokie, Bełżyce, Borzechów, Niedrzwica Duża, Konopnica, Wojciechów i Zakrzew w powiecie lubelskim,

gminy Abramów, Kamionka, Michów, Uścimów w powiecie lubartowskim,

gminy Mełgiew, Rybczewice, Piaski i miasto Świdnik w powiecie świdnickim,

gmina Fajsławice, część gminy Żółkiewka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 842 i część gminy Łopiennik Górny położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim,

powiat hrubieszowski,

gminy Krynice, Rachanie, Tarnawatka, Łaszczów, Telatyn, Tyszowce i Ulhówek w powiecie tomaszowskim,

gminy Białopole, Chełm, Dorohusk, Dubienka, Kamień, Leśniowice, Ruda – Huta, Sawin, Wojsławice, Żmudź w powiecie chełmskim,

powiat miejski Chełm,

gmina Adamów, Miączyn, Sitno, Komarów-Osada, Krasnobród, Łabunie, Zamość, Grabowiec, Zwierzyniec i część gminy Skierbieszów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 w powiecie zamojskim,

powiat miejski Zamość,

powiat kraśnicki,

powiat opolski,

gminy Dębowa Kłoda, Jabłoń, Podedwórze, Sosnowica w powiecie parczewskim,

gminy Stary Brus, Wola Uhruska, część gminy wiejskiej Włodawa położona na południe od południowej granicy miasta Włodawa i część gminy Hańsk położona na wschód od linii wyznaczonej od drogi nr 819 w powiecie włodawskim,

gmina Kąkolewnica, Komarówka Podlaska i Ulan Majorat w powiecie radzyńskim,

w województwie podkarpackim:

powiat stalowowolski,

gminy Horyniec-Zdrój, Cieszanów, Oleszyce, Stary Dzików i Lubaczów z miastem Lubaczów w powiecie lubaczowskim,

gminy Adamówka i Sieniawa w powiecie przeworskim,

część gminy Wiązownica położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 867 w powiecie jarosławskim,

gmina Kamień, część gminy Sokołów Małopolski położona na północ od linii wyznaczonej przez droge nr 875 w powiecie rzeszowskim,

gminy Cmolas i Majdan Królewski w powiecie kolbuszowskim,

powiat leżajski,

powiat niżański,

powiat tarnobrzeski,

w województwie pomorskim:

gminy Dzierzgoń i Stary Dzierzgoń w powiecie sztumskim,

gmina Stare Pole w powiecie malborskim,

gminy Stegny, Sztutowo i część gminy Nowy Dwór Gdański położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 55 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 7, następnie przez przez drogę nr 7 i S7 biegnącą do zachodniej granicy gminyw powiecie nowodworskim,

w województwie świętokrzyskim:

gmina Tarłów i część gminy Ożarów polożona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie opatowskim,

część gminy Brody położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 9 oraz na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 0618T biegącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania w miejscowości Lipie oraz przez drogę biegnącą od miejscowości Lipie do wschodniej granicy gminy i część gminy Mirzec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 744 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Tychów Stary a następnie przez drogę nr 0566T biegnącą od miejscowości Tychów Stary w kierunku północno-wschodnim do granicy gminy w powiecie starachowickim,

w województwie lubuskim:

powiat wschowski,

gminy Bobrowice, Bytnica, Dąbie i Krosno Odrzańskie w powiecie krośnieńskim,

gminy Bytom Odrzański, Kolsko, Nowe Miasteczko, Siedlisko oraz część gminy Kożuchów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 283 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 290 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 290 biegnącej od miasta Mirocin Dolny do zachodniej granicy gminy w powieie nowosolskim,

gminy Babimost, Czerwieńsk, Kargowa, Nowogród Bobrzański, Sulechów, Świdnica, Trzebiechów oraz część gminy Bojadła położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 278 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 282 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 282 biegnącej od miasta Bojadła do zachodniej granicy gminy w powiecie zielonogórskim,

powiat żarski,

powiat żagański,

gmina Skąpe, część gminy Zbąszynek położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Zbąszynia do Świebodzina oraz część położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od miasta Zbąszynek w kierunku zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 1210F, a nastęnie przez drogę 1210F biegnącą od skrzyżowania z linia kolejową do zachodniej granicy gminy, część gminy Szczaniec położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową, część gminy Świebodzin położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie świebodzińskim,

w województwie dolnośląskim:

powiat głogowski,

gmina Gaworzyce, Grębocice i część gminy Radwanice położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr S3 w powiecie polkowickim,

w województwie wielkopolskim:

powiat wolsztyński,

gminy Rakoniewice, Wielichowo i część gminy Kamieniec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 308 w powiecie grodziskim,

gminy Wijewo, Włoszakowice i część gminy Święciechowa położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie leszczyńskim,

część gminy Śmigiel położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 w powiecie kościańskim,

w województwie łódzkim:

gminy Drzewica, Opoczno i Poświętne w powiecie opoczyńskim,

gmina Sadkowice w powiecie rawskim.

8. Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

—

in the district of Košice – okolie, the whole municipalities of Belza, Bidovce, Blažice, Bohdanovce, Byster, Čaňa, Ďurďošík, Ďurkov, Geča, Gyňov, Haniska, Kalša, Kechnec, Kokšov- Bakša, Košická Polianka, Košický Klečenov, Milhosť, Nižná Hutka, Nižná Mysľa, Nižný Čaj, Nižný Olčvár, Nový Salaš, Olšovany, Rákoš, Ruskov, Seňa, Skároš, Sokoľany, Slančík, Slanec, Slanská Huta, Slanské Nové Mesto, Svinica, Trstené pri Hornáde, Valaliky, Vyšná Hutka, Vyšná Myšľa, Vyšný Čaj, Vyšný Olčvár, Zdoba and Ždaňa,

—	the whole district of Trebišov,

—	in the district of Michalovce, the whole municipalities of the district not already included in Part I.

9. Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

—	Judeţul Bistrița-Năsăud,

—	Județul Suceava.

CZĘŚĆ III

1. Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

—	the whole region of Blagoevgrad,

—	the whole region of Dobrich,

—	the whole region of Gabrovo,

—	the whole region of Kardzhali,

—	the whole region of Lovech,

—	the whole region of Montana,

—	the whole region of Pleven,

—	the whole region of Razgrad,

—	the whole region of Ruse,

—	the whole region of Shumen,

—	the whole region of Silistra,

—	the whole region of Sliven,

—	the whole region of Sofia city,

—	the whole region of Sofia Province,

—	the whole region of Targovishte,

—	the whole region of Vidin,

—	the whole region of Varna,

—	the whole region of Veliko Tarnovo,

—	the whole region of Vratza,

—

in Burgas region:

—	the whole municipality of Burgas,

—	the whole municipality of Kameno,

—	the whole municipality of Malko Tarnovo,

—	the whole municipality of Primorsko,

—	the whole municipality of Sozopol,

—	the whole municipality of Sredets,

—	the whole municipality of Tsarevo,

—	the whole municipality of Sungurlare,

—	the whole municipality of Ruen,

—	the whole municipality of Aytos.

2. Litwa

Następujące obszary na Litwie:

—	Alytaus rajono savivaldybė: Simno, Krokialaukio ir Miroslavo seniūnijos,

—	Birštono savivaldybė,

—

Kauno rajono savivaldybė: Akademijos, Alšėnų, Batniavos, Čekiškės, Ežerėlio, Kačerginės, Kulautuvos, Raudondvario, Ringaudų ir Zapyškio seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 1907,

—	Kazlų Rūdos savivaldybė: Antanavo, Jankų, Kazlų rūdos seniūnijos dalis Kazlų Rūdos seniūnija į pietus nuo kelio Nr. 230, į vakarus nuo kelio Kokė-Užbaliai-Čečetai iki kelio Nr. 2610 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 2610, Plutiškių seniūnijos,

—	Marijampolės savivaldybė: Gudelių, Igliaukos, Sasnavos ir Šunskų seniūnijos,

—	Molėtų rajono savivaldybė: Alantos seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 119 ir į pietus nuo kelio Nr. 2828, Čiulėnų, Inturkės, Luokesos, Mindūnų ir Suginčių seniūnijos,

—	Prienų rajono savivaldybė: Ašmintos, Balbieriškio, Išlaužo, Jiezno, Naujosios Ūtos, Pakuonio, Prienų ir Šilavotos seniūnijos,

—	Vilkaviškio rajono savivaldybės: Gižų ir Pilviškių seniūnijos.

3. Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Bisztynek, Sępopol i Bartoszyce z miastem Bartoszyce w powiecie bartoszyckim,

gminy Kiwity i Lidzbark Warmiński z miastem Lidzbark Warmiński w powiecie lidzbarskim,

gminy Srokowo, Barciany, część gminy Kętrzyn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn biegnącej do granicy miasta Kętrzyn oraz na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 591 biegnącą od miasta Kętrzyn do północnej granicy gminy i część gminy Korsze położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na zachód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

część gminy Wilczęta położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 509 w powiecie braniewskim,

część gminy Morąg położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga w powiecie ostródzkim,

gminy Godkowo i Pasłęk w powiecie elbląskim,

gminy Kowale Oleckie, Olecko i Świętajno w powiecie oleckim,

powiat węgorzewski,

gminy Kruklanki, Wydminy, Miłki, Giżycko z miastem Giżycko i część gminy Ryn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn w powiecie giżyckim,

gminy Jeziorany, Dywity, Dobre Miasto i część gminy Barczewo położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie olsztyńskim,

w województwie podlaskim:

gminy Wyszki, Bielsk Podlaski z miastem Bielsk Podlaski w powiecie bielskim,

gminy Łapy, Juchnowiec Kościelny, Suraż, Turośń Kościelna, część gminy Poświętne położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 681 w powiecie białostockim,

gminy Perlejewo i Drohiczyn w powiecie siemiatyckim,

gmina Ciechanowiec w powiecie wysokomazowieckim,

w województwie mazowieckim:

gminy Łaskarzew z miastem Łaskarzew, Maciejowice, Sobolew i część gminy Wilga położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Wilga biegnącą od wschodniej granicy gminy do ujścia dorzeki Wisły w powiecie garwolińskim,

gminy Cegłów, Jakubów, Kałuszyn, Mińsk Mazowiecki z miastem Mińsk Mazowiecki, Mrozy i Siennica w powiecie mińskim,

gminy Jabłonna Lacka, Sabnie i Sterdyń w powiecie sokołowskim,

gmina Nur w powiecie ostrowskim,

gminy Grabów nad Pilicą, Magnuszew, Głowaczów, Kozienice w powiecie kozienickim,

gmina Stromiec w powiecie białobrzeskim,

w województwie lubelskim:

gminy Bełżec, Jarczów, Lubycza Królewska, Susiec, Tomaszów Lubelski i miasto Tomaszów Lubelski w powiecie tomaszowskim,

gminy Wierzbica, Rejowiec, Rejowiec Fabryczny z miastem Rejowiec Fabryczny, Siedliszcze w powiecie chełmskim,

gminy Izbica, Gorzków, Rudnik, Kraśniczyn, Krasnystaw z miastem Krasnystaw, Siennica Różana i część gminy Łopiennik Górny położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17, część gminy Żółkiewka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 842 w powiecie krasnostawskim,

gmina Stary Zamość, Radecznica, Szczebrzeszyn, Sułów, Nielisz i część gminy Skierbieszów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 powiecie zamojskim,

część gminy Frampol położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74, część gminy Goraj położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835, część gminy Turobin położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835 w powiecie biłgorajskim,

gminy Hanna, Wyryki, Urszulin, część gminy Hańsk położona na zachód od linii wyznaczonej przez droge nr 819 i część gminy wiejskiej Włodawa położona na północ od linii wyznaczonej przez północną granicę miasta Włodawa i miasto Włodawa w powiecie włodawskim,

powiat łęczyński,

gmina Trawniki w powiecie świdnickim,

gminy Serokomla i Wojcieszków w powiecie łukowskim,

gminy Milanów, Parczew, Siemień w powiecie parczewskim,

gminy Borki, Czemierniki, Radzyń Podlaski z miastem Radzyń Podlaski, Wohyń w powiecie radzyńskim,

gminy Lubartów z miastem Lubartów, Firlej, Jeziorzany, Kock, Niedźwiada, Ostrów Lubelski, Ostrówek, Serniki w powiecie lubartowskim,

gminy Jastków, Niemce i Wólka w powiecie lubelskim,

powiat miejski Lublin,

w województwie podkarpackim:

gmina Narol w powiecie lubaczowskim,

w województwie lubuskim:

gminy Nowa Sól i miasto Nowa Sól, Otyń oraz część gminy Kożuchów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 283 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 290 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 290 biegnącej od miasta Mirocin Dolny do zachodniej granicy gminy w powiecie nowosolskim,

gminy Zabór oraz część gminy Bojadła położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 278 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 282 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 282 biegnącej od miasta Bojadła do zachodniej granicy gminy w powiecie zielonogórskim,

powiat miejski Zielona Góra.

w województwie wielkopolskim:

gminy Buk, Dopiewo, Tarnowo Podgórne, część gminy Komorniki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 5, część gminy Stęszew położona na północny zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 5 i 32 w powiecie poznańskim,

część gminy Duszniki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 92 oraz na południe od linii wyznaczonej przez droge nr 92 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 306, część gminy Kaźmierz położona na południe i na wschód od linii wyznaczonych przez drogi: nr 92 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą łączącą miejscowości Witkowice – Gorszewice – Kaźmierz (wzdłuż ulic Czereśniowa, Dworcowa, Marii Konopnickiej) – Chlewiska, biegnącą do wschodniej granicy gminy w powiecie szamotulskim.

4. Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

—	Zona orașului București,

—	Județul Constanța,

—	Județul Satu Mare,

—	Județul Tulcea,

—	Județul Bacău,

—	Județul Bihor,

—	Județul Brăila,

—	Județul Buzău,

—	Județul Călărași,

—	Județul Dâmbovița,

—	Județul Galați,

—	Județul Giurgiu,

—	Județul Ialomița,

—	Județul Ilfov,

—	Județul Prahova,

—	Județul Sălaj,

—	Județul Vaslui,

—	Județul Vrancea,

—	Județul Teleorman,

—	Judeţul Mehedinţi,

—	Județul Gorj,

—	Județul Argeș,

—	Judeţul Olt,

—	Judeţul Dolj,

—	Județul Arad,

—	Județul Timiș,

—	Județul Covasna,

—	Județul Brașov,

—	Județul Botoșani,

—	Județul Vâlcea,

—	Județul Iași,

—	Județul Hunedoara,

—	Județul Alba,

—	Județul Sibiu,

—	Județul Caraș-Severin,

—	Județul Neamț,

—	Județul Harghita,

—	Județul Mureș,

—	Județul Cluj,

—	Judeţului Maramureş.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary we Włoszech:

—	tutto il territorio della Sardegna.

”

12.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/79

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2020/775

z dnia 5 czerwca 2020 r.

w sprawie kluczowych elementów godziwej rekompensaty oraz innych kluczowych elementów, które należy uwzględnić w uzgodnieniach technicznych, prawnych i finansowych między państwami członkowskimi na potrzeby stosowania mechanizmu pomocy zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/941 w sprawie gotowości na wypadek zagrożeń w sektorze energii elektrycznej i uchylającego dyrektywę 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowane jako dokument nr C(2020) 3572)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 15 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/941 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie gotowości na wypadek zagrożeń w sektorze energii elektrycznej i uchylającego dyrektywę 2005/89/WE (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Art. 194 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że polityka Unii w dziedzinie energetyki ma na celu, w duchu solidarności między państwami członkowskimi, zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii w Unii.

(2)	Rozporządzenie w sprawie gotowości na wypadek zagrożeń w sektorze energii elektrycznej ma przyczynić się do realizacji celów unii energetycznej, której integralnymi elementami są bezpieczeństwo energetyczne, solidarność, zaufanie i ambitna polityka przeciwdziałania zmianie klimatu.

(3)	Rozporządzenie to wprowadza mechanizm pomocy między państwami członkowskimi jako instrument zapobiegania kryzysom elektroenergetycznym w Unii lub zarządzania takimi kryzysami.

(4)	Ustanawiając środki niezbędne do wdrożenia mechanizmu pomocy, państwa członkowskie muszą porozumieć się co do szeregu kwestii technicznych, prawnych i finansowych w ramach regionalnych lub dwustronnych uzgodnień i opisać je w swoich planach gotowości na wypadek zagrożeń.

(5)	Aby pomóc państwom członkowskim we wdrożeniu, Komisja – po konsultacji z Grupą Koordynacyjną ds. Energii Elektrycznej (ECG) i Agencją ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) – przygotowała niewiążące wytyczne dotyczące kluczowych elementów, które należy uwzględnić w takich uzgodnieniach,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

Państwa członkowskie powinny stosować niewiążące wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego zalecenia. Wytyczne te powinny pomóc państwom członkowskim w dokonaniu technicznych, prawnych i finansowych uzgodnień na potrzeby stosowania wymogów w zakresie pomocy określonych w art. 15 rozporządzenia (UE) 2019/941 oraz w opisaniu tych uzgodnień w planach gotowości na wypadek zagrożeń, do których sporządzenia są zobowiązane na mocy tego rozporządzenia.

2.	Niniejsze zalecenie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Kadri SIMSON

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 158 z 14.6.2019, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

1. WPROWADZENIE

Rozporządzenie (UE) 2019/941 („rozporządzenie”) przekłada koncepcję solidarności na praktyczne rozwiązania i ustanawia mechanizm pomocy pomiędzy państwami członkowskimi, który ma zastosowanie w przypadku spełnienia warunków określonych w odpowiednich przepisach. Ten mechanizm pomocy jest środkiem stosowanym w ostateczności w celu zapobiegania kryzysom elektroenergetycznym lub zarządzania nimi.

1.1. Mechanizm pomocy

W przypadku gdy państwo członkowskie zwraca się o pomoc, mechanizm pomocy zobowiązuje pozostałe państwa członkowskie będące stroną odpowiedniej umowy regionalnej lub umowy dwustronnej (1) do współpracy w duchu solidarności w celu zapobiegania kryzysom elektroenergetycznym i zarządzania takimi kryzysami. Granice pomocy, jakiej może udzielić państwo członkowskie, są zasadniczo wyznaczane przez:

—	maksymalne możliwe, w warunkach konkretnej sytuacji kryzysowej, dostępne międzyobszarowe zdolności przesyłowe,

—	ilość energii elektrycznej niezbędną w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego oraz bezpieczeństwa osobistego w państwie członkowskim udzielającym pomocy (2),

—	bezpieczeństwo operacyjne własnej sieci elektroenergetycznej.

Niektóre elementy uzgodnienia regionalnego lub dwustronnego obejmującego prawne, techniczne i finansowe aspekty mechanizmu pomocy są już częściowo objęte art. 15 rozporządzenia. W swoich uzgodnieniach regionalnych lub dwustronnych państwa członkowskie muszą dodatkowo ustalić wszystkie niezbędne elementy i szczegóły, aby zagwarantować pewność i bezpieczeństwo wszystkim podmiotom zaangażowanym w funkcjonowanie mechanizmu pomocy. Uzgodnienia te muszą być opisane w odpowiednich planach gotowości na wypadek zagrożeń; w szczególności uzgodnienia te muszą obejmować mechanizm rekompensaty finansowej. Rozporządzenie oraz niniejsze wytyczne nie harmonizują wszystkich aspektów godziwej rekompensaty między państwami członkowskimi.

Rekompensata, o której mowa w art. 15 rozporządzenia, ma szeroki zakres. Obejmuje ona koszt energii elektrycznej dostarczanej na terytorium państwa członkowskiego zwracającego się o pomoc oraz dodatkowe koszty, takie jak powiązane koszty przesyłu i inne uzasadnione koszty poniesione przez państwo członkowskie udzielające pomocy.

Aby mechanizm pomocy funkcjonował prawidłowo, musi być spełnionych wiele warunków.

Po pierwsze, jak najdłużej powinny być stosowane środki rynkowe. Państwa członkowskie muszą dołożyć wszelkich starań, by zakończyć tworzenie skoordynowanych mechanizmów lub platform, które umożliwiają dobrowolne realizowanie odpowiedzi odbioru oraz dzielenie się innymi elastycznymi mocami wytwórczymi. W interesie zarówno państw członkowskich, które potencjalnie mogą udzielać pomocy, jak i tych, które potencjalnie mogą zwracać się o pomoc, leży uniknięcie sytuacji, w których środki nierynkowe – w tym przymusowe ograniczenie dostaw dla odbiorców – trzeba będzie wdrożyć na wcześniejszym etapie. Jest to również zgodne z ogólną zasadą przewidzianą w rozporządzeniu, zgodnie z którą rynek powinien dysponować maksymalną swobodą w zakresie rozwiązywania problemów związanych z dostawami energii elektrycznej.

Po drugie, zmiany cen hurtowych zgodnie z zasadami rynkowymi należy dopuścić tak długo (również w przypadku kryzysu elektroenergetycznego), jak funkcjonowanie rynków energii elektrycznej nie prowadzi do nasilenia się kryzysu elektroenergetycznego. Ograniczenia dotyczące składania ofert bądź też domyślne lub jednoznacznie określone pułapy cenowe, które nie są zgodne z właściwie skonstruowanymi zasadami rynkowymi (3), sprawiają bowiem, że sygnały cenowe nie odzwierciedlają zapotrzebowania na dodatkową energię elektryczną, a tym samym uniemożliwiają jej przepływ tam, gdzie jest potrzebna. Oznacza to, że w okresie poprzedzającym kryzys należy możliwie jak najdłużej dopuścić kształtowanie się cen rynkowych na podstawie podaży i popytu, a po ustaniu sytuacji kryzysowej ceny za niezbilansowanie powinny odzwierciedlać poniesione przez odbiorców koszty ewentualnych przerw w dostawach. Zapobiega to sytuacji, w której domyślne pułapy cenowe istniejące w zasadach bilansowania zniechęcają do inwestowania w elastyczne i niezawodne moce wytwórcze, które mogą pomóc uniknąć kryzysów elektroenergetycznych.

Po trzecie, należy zawsze – nawet w trakcie kryzysu elektroenergetycznego – utrzymywać transgraniczny dostęp do infrastruktury tak długo, jak jest to możliwe pod względem technicznym i ze względów bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 (4). W zależności od ograniczeń technicznych występujących w poszczególnych państwach członkowskich uzgodnienia powinny zapewniać, w stosownych przypadkach, pełną dostępność międzyobszarowych zdolności przesyłowych i ofert po stronie popytu dla podmiotów rynkowych działających po drugiej stronie granicy. Opóźni to konieczność ograniczenia dostaw dla odbiorców w państwie członkowskim borykającym się z trudnościami w dostawach.

Po czwarte, państwa członkowskie zachęca się do współpracy na wszystkich etapach kryzysu elektroenergetycznego. Skuteczna współpraca na wczesnych etapach mogłaby zapobiec wystąpieniu lub eskalacji kryzysu elektroenergetycznego oraz złagodzić jego skutki.

Mechanizm pomocy może zostać uruchomiony przez państwo członkowskie zwracające się o pomoc wyłącznie w ostateczności, tj. po wyczerpaniu wszystkich możliwości oferowanych przez rynek lub w sytuacji, gdy jest oczywiste, że same środki rynkowe nie są wystarczające do zapobieżenia dalszemu pogorszeniu sytuacji w zakresie dostaw energii elektrycznej, zwłaszcza w przypadku gdy nie są one w stanie zapewnić energii elektrycznej niezbędnej do ochrony bezpieczeństwa publicznego oraz bezpieczeństwa osobistego. Ponadto muszą zostać wyczerpane środki krajowe, które państwo członkowskie zwracające się o pomoc przewidziało w swoim planie gotowości na wypadek zagrożeń.

1.2. Podstawa prawna

Art. 15 ust. 7 rozporządzenia stanowi, że Komisja po konsultacji z ECG i ACER przedstawia niewiążące wskazówki dotyczące kluczowych elementów godziwej rekompensaty, o której mowa w ust. 3–6, oraz innych kluczowych elementów uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych, o których mowa w ust. 3, jak również ogólnych zasad dotyczących wzajemnej pomocy, o której mowa w ust. 2.

1.3. Zakres wytycznych

W art. 12 i 15 rozporządzenia określono szereg elementów i aspektów mechanizmu pomocy, które należy uzgodnić i zawrzeć w uzgodnieniach regionalnych i dwustronnych. Rozporządzenie to daje jednak państwom członkowskim dużą swobodę, jeśli chodzi o uzgodnienie przedmiotu takich skoordynowanych środków, a tym samym przedmiotu pomocy, jakiej udzielają. Do państw członkowskich należy uzgodnienie takich skoordynowanych środków i podjęcie odpowiednich decyzji; w szczególności dotyczy to uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych niezbędnych do ich wdrożenia.

Przedstawienie przydatnych wytycznych dotyczących zarówno wspomnianych, jak i wszelkich dodatkowych elementów, które mogłyby zostać zawarte w tego rodzaju uzgodnieniach, wymaga przede wszystkim lepszego zrozumienia sytuacji, w których możliwe byłoby uruchomienie mechanizmu pomocy, oraz działań i podstawowych zasad, które mogłyby zapobiec wystąpieniu takich sytuacji. Celem niniejszych niewiążących wytycznych nie jest i nie może być przedstawienie wyczerpującego i nakazowego wykazu odpowiedniego dla wszystkich państw członkowskich, ponieważ muszą one mieć możliwość swobodnego wyboru takich rozwiązań, które będą najlepiej odpowiadać ich możliwościom, istniejącym warunkom ramowym, panującej sytuacji oraz priorytetom. Zamiast tego w niniejszych wytycznych zaleca się korzystanie z zestawu zawierającego zarówno obowiązkowe, jak i fakultatywne elementy; opisano w nich też możliwe sposoby zastosowania określonych środków pomocy.

Zaproponowane podejście zakłada, że w miarę możliwości państwa członkowskie będą opierać skoordynowane środki na istniejących ramach i procedurach krajowych oraz dostosują je w miarę potrzeb do celów mechanizmu pomocy. Może to na przykład obejmować wykorzystanie istniejących platform lub mechanizmów w odniesieniu do środków po stronie popytu lub istniejących mechanizmów rekompensaty na rzecz odbiorców.

2. UZGODNIENIA PRAWNE, TECHNICZNE I FINANSOWE

2.1. Uzgodnienia prawne

Celem uzgodnień prawnych jest zagwarantowanie pewności prawa wszystkim podmiotom zaangażowanym w dostarczanie i odbieranie energii elektrycznej w sytuacji kryzysu elektroenergetycznego. Państwa członkowskie zaangażowane w stosowanie mechanizmu pomocy powinny wprowadzić jasne, przejrzyste i skuteczne uzgodnienia prawne, tak aby zainteresowane strony znały zasady i procedury obowiązujące w przypadku pomocy transgranicznej.

Art. 12 rozporządzenia stanowi, że plany gotowości na wypadek zagrożeń muszą obejmować środki regionalne i, w stosownych przypadkach, środki dwustronne mające na celu zapewnienie właściwego zapobiegania kryzysom elektroenergetycznym o skutkach transgranicznych lub właściwe zarządzanie takimi kryzysami. Dokonując uzgodnień prawnych, państwa członkowskie mogą również rozważyć utworzenie w danym regionie (5) podgrup obejmujących te państwa członkowskie, które dysponują technicznymi możliwościami udzielenia sobie wzajemnej pomocy. Wynika to z tego, że w sytuacji kryzysowej niekoniecznie wszyscy członkowie danego większego regionu będą w stanie dostarczać energię elektryczną innemu państwu członkowskiemu. W związku z tym nie ma potrzeby dokonywania regionalnych uzgodnień w sprawie konkretnych środków transgranicznych ze wszystkimi państwami członkowskimi w danym regionie, ale tylko z tymi, które dysponują technicznymi możliwościami udzielenia pomocy. Środki dwustronne powinny być uzgadniane pomiędzy państwami członkowskimi, które są bezpośrednio połączone, ale nie należą do tego samego regionu.

Mogą wystąpić szczególne sytuacje, w których państwo członkowskie nie jest bezpośrednio połączone z żadnym innym państwem członkowskim. Może to się jednak zmienić wraz z realizacją projektów infrastrukturalnych dotyczących połączeń międzysystemowych, nad którymi trwają obecnie prace. W przypadku gdy połączenia międzysystemowe zostaną zrealizowane po przyjęciu planów gotowości na wypadek zagrożeń, dane państwa członkowskie będą musiały wdrożyć uzgodnienia prawne, finansowe i techniczne określone w art. 15 rozporządzenia przy pierwszej nadarzającej się okazji oraz dokonać stosownej aktualizacji swoich planów gotowości na wypadek zagrożeń.

2.1.1. Zainteresowane państwa członkowskie

Państwa członkowskie, których dotyczy mechanizm pomocy, obejmują:

—	państwo członkowskie, które zwróciło się o pomoc, oraz

—

wszystkie państwa członkowskie, które dysponują technicznymi możliwościami udzielenia pomocy w danym regionie (z zawartym uzgodnieniem regionalnym), oraz państwa członkowskie z zawartymi uzgodnieniami dwustronnymi (połączone z państwem członkowskim, które zwraca się o pomoc, ale nie należy do tego samego regionu).

Jeżeli państwo członkowskie, które zwraca się o pomoc, jest stroną uzgodnienia regionalnego lub dwustronnego, informuje ono o swoim zapotrzebowaniu na pomoc wszystkie państwa członkowskie, które mogą udzielić takiej pomocy.

2.1.2. Wniosek o udzielenie pomocy

Ponieważ kryzysy elektroenergetyczne wymagają szybkiej reakcji, wniosek o udzielenie pomocy powinien być krótki i oparty na wzorze oraz powinien zawierać minimalną ilość niezbędnych informacji. Najlepiej byłoby, gdyby państwa członkowskie zawierające uzgodnienie regionalne lub dwustronne ustaliły wzór wniosku i dołączyły go do uzgodnienia jako załącznik. Następujące informacje wydają się stanowić minimum niezbędne do skutecznej odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy:

—	nazwa państwa członkowskiego zwracającego się o pomoc, w tym nazwa odpowiedzialnego podmiotu oraz nazwisko osoby kontaktowej lub nazwiska osób kontaktowych,

—	nazwa operatora systemu przesyłowego (OSP) i wyznaczonego operatora rynku energii elektrycznej (NEMO) oraz nazwisko odpowiedzialnej osoby kontaktowej lub nazwiska odpowiedzialnych osób kontaktowych,

—	wskazanie oczekiwanego niedoboru w kategoriach energii elektrycznej i mocy (mierzonych we wspólnie uzgodnionych jednostkach) oraz przewidywanego czasu trwania tego niedoboru,

—	wskazanie przez państwo członkowskie, które zwraca się o pomoc, preferowanych punktów połączenia wzajemnego lub punktów dostawy, w stosownych przypadkach (na przykład w przypadku generatorów przenośnych),

—

w przypadku niektórych szczególnych uzgodnionych środków technicznych (prośba o ponowne uruchomienie elektrowni wycofanych z eksploatacji, transfer generatorów przenośnych, uruchomienie rezerw strategicznych itp.) – prośba o wskazanie terminu pierwszej możliwej dostawy i przewidywanego czasu trwania dostaw (ze wskazaniem przewidywanego okresu, przez który państwo członkowskie, do którego zwrócono się o pomoc, będzie udzielać pomocy),

—	odniesienie do zobowiązania państwa członkowskiego, które zwraca się o pomoc, do zapłaty rekompensaty za pomoc.

2.1.3. Użytkownicy energii elektrycznej uprawnieni do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem ze względów bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego

W art. 11 rozporządzenia opisano środki, jakie należy uwzględnić w planach gotowości na wypadek zagrożeń w odniesieniu do środków krajowych służących zapobieganiu kryzysom elektroenergetycznym, przygotowaniu się na nie i ich łagodzeniu. Ust. 1 lit. h) nakłada na państwa członkowskie wymóg określenia, w odniesieniu do bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego, które kategorie użytkowników energii elektrycznej są zgodnie z prawem krajowym uprawnione do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem, oraz uzasadnienia konieczności takiej ochrony. „Bezpieczeństwo publiczne i bezpieczeństwo osobiste” odnoszą się do dobrostanu i ochrony ogółu społeczeństwa, a także dotyczą zapobiegania zagrożeniom dotyczącym użytkowników uprawnionych do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem, oraz dotyczą ochrony przed takimi zagrożeniami.

W celu ochrony bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego państwa członkowskie powinny ustanowić specjalne środki służące zapewnieniu ciągłości dostaw energii w świetle:

—	krajowych, regionalnych lub lokalnych potrzeb o charakterze krytycznym,

—	kwestii związanych ze zdrowiem publicznym i bezpieczeństwem publicznym,

—	prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofalnych szkód lub wysokiego ryzyka związanego z istotnymi kwestiami bezpieczeństwa (spowodowanymi na przykład zagrożeniami dla środowiska),

—	potencjalnego narażenia na zagrożenia dla bezpieczeństwa,

—	technicznych możliwości w zakresie selektywnego odłączania.

Zgodnie z rozporządzeniem państwa członkowskie mogą określić w prawie krajowym kategorie użytkowników energii elektrycznej, które są uprawnione do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem. Określając te kategorie, państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę czas trwania i zasięg kryzysu, co może mieć wpływ na wykaz użytkowników energii elektrycznej uprawnionych do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem. Jeżeli kryzys trwa dłużej niż przez określony czas lub wykracza poza określony zakres, może on zagrażać życiu, bezpieczeństwu lub zdrowiu znacznych części populacji. W każdym przypadku wykaz użytkowników energii elektrycznej uprawnionych do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem powinien zostać jasno sformułowany w planach gotowości na wypadek zagrożeń oraz zawierać również kategorię użytkowników, którzy mogą zostać uwzględnieni wyłącznie w przypadku rozległego i długotrwałego kryzysu. Wykaz ten musi być spójny ze scenariuszami ryzyka określonymi dla szczebla krajowego i regionalnego, zawartymi w planach gotowości na wypadek zagrożeń, jak również musi być spójny z szacowanym wpływem urzeczywistnienia się tych scenariuszy.

Do użytkowników energii elektrycznej, którzy mogą być uprawnieni do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem, należą między innymi:

—

Sektor energetyczny:

—	Podsektor energii elektrycznej: wymogi o charakterze krytycznym dotyczące samego systemu elektroenergetycznego, w szczególności te dotyczące utrzymania mocy wytwórczych oraz bezpieczeństwa jądrowego, a także centra dysponowania.

—	Podsektor gazu: obiekty systemu gazowego o krytycznym znaczeniu dla utrzymania bezpieczeństwa instalacji gazowych, a także centra dysponowania.

—	Rafinerie ropy naftowej i pompownie ropy naftowej niezbędne do utrzymania bezpieczeństwa instalacji.

—

Sektor transportu:

—	Transport lotniczy: główne porty lotnicze i związane z nimi obiekty kontroli.

—	Transport kolejowy: istotne operacje kolejowe uzależnione od dostaw w ramach ogólnego systemu elektroenergetycznego.

—	Transport drogowy: systemy sterowania i zarządzania ruchem oraz sygnalizacja świetlna.

—	Transport morski: główne porty i doki oraz związane z nimi obiekty kontroli.

—	Służba zdrowia: placówki opieki zdrowotnej, w tym szpitale i prywatne kliniki.

—	Zaopatrzenie w wodę: kluczowe instalacje zaopatrzenia w wodę i kanalizacyjne.

—	Usługi cyfrowe i telekomunikacyjne, jeżeli na szczeblu krajowym istnieje potrzeba zapewnienia ciągłości funkcjonowania.

—

Bezpieczeństwa i ochrona:

—	Służby ratunkowe o znaczeniu krajowym lub regionalnym.

—	Obiekty ochrony ludności.

—	Obiekty sił zbrojnych, w szczególności te, które zapewniają wsparcie w zakresie ochrony ludności.

—	Publiczne lub prywatne obiekty więziennictwa.

—	Obiekty administracji, jeżeli na szczeblu krajowym istnieje potrzeba zapewnienia ciągłości funkcjonowania.

—	Usługi finansowe, jeżeli na szczeblu krajowym lub unijnym istnieje potrzeba zapewnienia ciągłości funkcjonowania.

—	Obiekty, w których procesy przemysłowe nie mogą być podtrzymane przez wytwarzanie energii w trybie awaryjnym, a odłączenie może spowodować istotne problemy w zakresie bezpieczeństwa.

W przypadku tych państw, które w przepisach krajowych definiują użytkowników energii elektrycznej uprawnionych do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem, wykaz ten powinien być aktualizowany oraz zawierać szacowaną wielkość zużycia dla każdego ujętego w nim użytkownika.

Zaleca się zapewnienie, by użytkownicy energii elektrycznej uprawnieni do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem posiadali również solidne rozwiązania w zakresie zapewnienia ciągłości działania, tak aby mogli utrzymać odpowiedni poziom świadczenia usług w przypadku kryzysu elektroenergetycznego, a nie polegali wyłącznie na rozwiązaniach dostępnych w ramach planów gotowości na wypadek zagrożeń.

W przypadku kryzysu elektroenergetycznego wszyscy użytkownicy energii elektrycznej uprawnieni do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem powinni również w jak największym stopniu zmniejszyć swoje obciążenie. Jeżeli sytuacja się pogarsza i ryzyko niedoboru dostaw dla tych użytkowników energii elektrycznej jest nieuniknione, pierwszeństwo powinno mieć zapobieganie utracie życia i minimalizowanie ryzyka katastrof, które mogłyby wiązać się z utratą życia lub poważnymi szkodami.

2.1.4. Początek i koniec udzielania pomocy

Art. 15 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że państwa członkowskie muszą uzgodnić przesłanki uruchomienia pomocy i możliwości jej zawieszenia. Należy tego dokonać z zastrzeżeniem niezbędnych uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych.

W art. 2 pkt 9 rozporządzenia „kryzys elektroenergetyczny” zdefiniowano jako zaistniałą albo nieuniknioną sytuację znacznego niedoboru energii elektrycznej, zdefiniowanego przez państwa członkowskie i opisanego w ich planach gotowości na wypadek zagrożeń, lub braku możliwości dostarczenia energii elektrycznej do odbiorców. Po ogłoszeniu kryzysu elektroenergetycznego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego wszystkie uzgodnione środki należy wdrożyć w możliwie najpełniejszym zakresie.

Przesłankę zwrócenia się o pomoc należy określić w odniesieniu do każdej istniejącej lub nieuniknionej sytuacji, w której oczekuje się, że środki nierynkowe są niezbędne do uniknięcia lub zminimalizowania skutków kryzysu elektroenergetycznego.

W szczególności w sytuacji, gdy kategorie użytkowników energii elektrycznej uprawnionych do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem są zdefiniowane w przepisach krajowych, przesłankę zwrócenia się o pomoc należy określić w odniesieniu do istniejącej lub nieuniknionej sytuacji, w której państwo członkowskie nie jest w stanie, mimo wszelkich krajowych środków rynkowych i nierynkowych, zapewnić ochrony przed odłączeniem kategoriom użytkowników energii elektrycznej określonym przez odniesienie do bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego. W przypadku państw członkowskich, które nie zdefiniowały w przepisach krajowych kategorii użytkowników energii elektrycznej uprawnionych do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem, przesłankę zwrócenia się o pomoc należy określić w odniesieniu do istniejącej lub nieuniknionej sytuacji, w której państwo członkowskie nie jest w stanie zapewnić dostaw takiej ilości energii elektrycznej, która jest niezbędna do ochrony bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego w tym państwie członkowskim.

Państwa członkowskie powinny określić zdarzenie stanowiące przesłankę zwrócenia się o pomoc dla każdego scenariusza ryzyka określonego w planie gotowości na wypadek zagrożeń. Może to być zdarzenie o charakterze operacyjnym lub nieoperacyjnym. Zdarzeniem o charakterze operacyjnym może być utrata kontroli, brak równowagi między produkcją a popytem, brak rezerw lub niemożność dostawy energii elektrycznej ze względu na fizyczne uszkodzenia części systemu. Zdarzenie o charakterze nieoperacyjnym mogą stanowić np. zewnętrzne zagrożenia dla bezpieczeństwa.

Ryzyko nadużycia mechanizmu pomocy przez nieuzasadnione zwrócenie się o pomoc jest niewielkie z powodu surowych warunków, jakie muszą zostać spełnione, zanim mechanizm pomocy zostanie uruchomiony.

Bez uszczerbku dla treści dokonanych przez państwa członkowskie stosownych uzgodnień regionalnych lub dwustronnych, obowiązek udzielenia pomocy powinien przestać obowiązywać z chwilą, gdy:

—

państwo członkowskie, które zwróciło się o pomoc, poinformuje państwo(-a) członkowskie udzielające pomocy, że jest ponownie w stanie dostarczać energię elektryczną swoim użytkownikom energii elektrycznej uprawnionym do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem lub zapewnić dostawy energii elektrycznej niezbędnej do ochrony bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego,

—

państwo członkowskie udzielające pomocy nie jest już w stanie dostarczać energii elektrycznej swoim własnym użytkownikom, a w szczególności użytkownikom uprawnionym do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem, lub nie jest już w stanie zapewnić dostaw energii elektrycznej w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego ze względu na pogorszenie się sytuacji jego własnego systemu.

Nie można również wykluczyć sytuacji, w której pomimo trwającego ostrego kryzysu elektroenergetycznego państwo członkowskie, które pierwotnie zwróciło się o pomoc, podejmie decyzję, by zwrócić się o zawieszenie pomocy – na przykład ze względu na brak środków finansowych.

2.1.5. Role i obowiązki

Państwa członkowskie powinny ponosić ostateczną odpowiedzialność za funkcjonowanie mechanizmu pomocy. Obejmuje to w szczególności podjęcie decyzji o zwróceniu się o pomoc oraz ogólne monitorowanie tego, w jaki sposób podmioty odpowiedzialne za konkretne działania stosują mechanizm pomocy. Rozporządzenie nie wymaga tworzenia nowych, specjalnych podmiotów. Państwa członkowskie zachęca się do przydzielenia obowiązków w miarę możliwości istniejącym podmiotom lub – w szczególnych okolicznościach – nowym podmiotom, uwzględniając ich strukturę organizacyjną oraz doświadczenie w zarządzaniu kryzysowym i działaniu w sytuacjach kryzysowych. Aby ograniczyć koszty, a zwłaszcza uniknąć kosztów stałych, w miarę możliwości państwa członkowskie powinny polegać na istniejących mechanizmach. Przede wszystkim powinny one jednak dążyć do skutecznego i wydajnego udzielania pomocy.

Właściwe organy, o których mowa w rozporządzeniu, są odpowiedzialne za wdrożenie ram, w tym za jasne przydzielenie zadań i obowiązków odpowiednim podmiotom, takim jak krajowy koordynator ds. sytuacji kryzysowych, koordynator lub zespół złożony z odpowiednich krajowych podmiotów zarządzających w sytuacjach kryzysu elektroenergetycznego, operatorzy systemu przesyłowego (OSP), krajowy organ regulacyjny i przedsiębiorstwa elektroenergetyczne. Właściwe organy są również najlepiej predysponowane do przygotowania regionalnych i dwustronnych uzgodnień z właściwymi organami innych państw członkowskich. Uzgodnienia te będą stanowić podstawę prawną pomocy, w tym wypłaty rekompensaty i rozliczeń finansowych po udzieleniu pomocy. Państwa członkowskie i ich właściwe organy są również najlepiej predysponowane, aby ponosić odpowiedzialność za wysyłanie lub odbieranie wniosków o udzielenie pomocy, koordynowanie środków oraz informowanie o zawieszeniu wniosku o pomoc. Również odpowiedzialność finansowa za rekompensatę powinna ostatecznie spoczywać na państwach członkowskich, tak aby zapewnić wystarczające gwarancje szybkiej wypłaty godziwej rekompensaty.

Z zastrzeżeniem ograniczeń technicznych i prawnych występujących w poszczególnych państwach członkowskich, krajowe organy regulacyjne są najlepiej predysponowane, aby kierować procesem obliczania wysokości rekompensaty lub przynajmniej uczestniczyć w tym procesie. OSP powinni w miarę możliwości być odpowiedzialni za przesyłanie niezbędnych ilości energii elektrycznej w sposób racjonalny pod względem kosztów.

OSP, przy wsparciu regionalnych centrów koordynacyjnych i regionalnych koordynatorów ds. bezpieczeństwa (w oczekiwaniu na utworzenie regionalnych centrów koordynacyjnych) są najlepiej predysponowani do przejęcia odpowiedzialności za koordynację wszystkich aspektów technicznych oraz wdrożenie wszystkich niezbędnych środków operacyjnych w przypadku zastosowania mechanizmu pomocy. Właściwy podmiot w państwie członkowskim, które udziela pomocy, mógłby być również odpowiedzialny za przyjmowanie roszczeń z tytułu kosztów energii elektrycznej oraz dodatkowych kosztów, a następnie ich weryfikowanie i przekazywanie podmiotowi w państwie członkowskim, które korzystało z pomocy. W tym kontekście przydatne byłoby zastosowanie podejścia opartego na wykorzystaniu punktu kompleksowej obsługi. Państwa członkowskie zachęca się do wskazania i uzgodnienia podmiotu, który ma być odpowiedzialny za gromadzenie i przekazywanie roszczeń z tytułu rekompensaty w związku z ograniczeniami dostaw.

Uwzględnienie w uzgodnieniach regionalnych i dwustronnych zawieranych pomiędzy państwami członkowskimi postanowień dotyczących mediatora mogłoby stanowić dla wszystkich stron dodatkowe zabezpieczenie w kwestiach obliczenia i zapłaty rekompensaty. Mediator ten pomagałby w rozwiązywaniu wszelkich sporów dotyczących kwoty rekompensaty, którą należy zapłacić.

2.1.6. Forma prawna uzgodnień regionalnych i dwustronnych

Nie istnieją żadne wyraźne wymogi dotyczące formy prawnej uzgodnień regionalnych i dwustronnych. Państwa członkowskie mogą według własnego uznania wybrać formę prawną, która określa ich prawa i obowiązki w przypadku zastosowania mechanizmu pomocy. Prawo do zwrócenia się o pomoc oraz obowiązek udzielenia pomocy są określone w art. 14 i 15 rozporządzenia. W uzgodnieniach regionalnych i dwustronnych zostanie określone, w jaki sposób te prawa i obowiązki przewidziane w prawie unijnym mają być wykonywane. Uzgodnienia powinny mieć charakter operacyjny, a nie polityczny. W zależności od wymogów, jakie stawia prawo krajowe poszczególnych państw członkowskich, do celów wdrożenia wystarczające może być zawarcie przez właściwe organy wiążącego uzgodnienia administracyjnego. Może to obejmować postanowienia obowiązujących regionalnych lub dwustronnych traktatów, uzgodnienia umowne pomiędzy OSP lub konkretne warunki udzielania zezwolenia podmiotom działającym w sektorze energii elektrycznej, pod warunkiem że są one nadzorowane przez odpowiednie właściwe organy. Niewiążący instrument prawny, taki jak protokół ustaleń, sam w sobie byłby niewystarczający, ponieważ nie ustanawia on obowiązków prawnych pomiędzy stronami. Oparcie się wyłącznie na uzgodnieniach w formie protokołu nie spełniałoby zatem wymogów określonych w art. 15, które przewidują stworzenie prawnie wiążącego systemu pomocy – w związku z czym można by je interpretować jako niedostateczne wdrożenie art. 15 (6).

2.1.7. Pomoc przed zawarciem uzgodnień regionalnych i dwustronnych

Zgodnie z art. 15 rozporządzenia, w przypadku wystąpienia kryzysu elektroenergetycznego, gdy państwa członkowskie nie uzgodniły jeszcze skoordynowanych środków ani nie dokonały uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych, powinny one ustalić doraźne środki i uzgodnienia, w tym w odniesieniu do godziwej rekompensaty. W przypadku gdy państwo członkowskie zwraca się o pomoc przed ustaleniem takich uzgodnień, przed otrzymaniem pomocy powinno ono zobowiązać się do wypłaty godziwej rekompensaty.

2.1.8. Traktowanie informacji poufnych

Wszelkie procedury z udziałem państw członkowskich lub ich organów, o których to procedurach mowa w rozporządzeniu, muszą być przez nie wdrażane zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym przepisami krajowymi dotyczącymi postępowania z poufnymi informacjami i procesami. Jeżeli prowadzi to do sytuacji, w której informacje nie mogą zostać ujawnione, w tym w ramach planów gotowości na wypadek zagrożeń, dane państwo członkowskie lub dany organ może (lub na żądanie musi) przedstawić ich streszczenie niemające charakteru poufnego.

Komisja, ACER, ECG, ENTSO-E, państwa członkowskie, właściwe organy, krajowe organy regulacyjne lub inne odpowiednie organy, podmioty lub osoby, które otrzymują informacje poufne na podstawie rozporządzenia, powinny zapewnić poufność informacji szczególnie chronionych.

2.2. Uzgodnienia techniczne

Celem uzgodnień technicznych jest opisanie wszystkich niezbędnych przepisów i warunków technicznych, które umożliwiałyby funkcjonowanie mechanizmu pomocy w praktyce. Wymagałoby to obowiązkowej uprzedniej wymiany informacji na temat zdolności i ograniczeń technicznych danej infrastruktury elektroenergetycznej oraz maksymalnej teoretycznej ilości energii elektrycznej niezbędnej do zapewnienia pomocy, a także oceny ograniczeń technicznych, które utrudniałyby zapewnienie pomocy. Jeżeli występują ograniczenia techniczne lub ograniczenia innej natury, państwa członkowskie zachęca się do określenia i uzgodnienia wzajemnie akceptowalnych rozwiązań, które należy zastosować w celu zabezpieczenia niezbędnych międzyobszarowych zdolności przesyłowych w przypadku uruchomienia mechanizmu pomocy.

W zależności od ograniczeń technicznych występujących w poszczególnych państwach członkowskich może być tak, że to OSP (przy wsparciu regionalnego centrum koordynacyjnego) są najlepiej predysponowani do przejęcia odpowiedzialności za koordynację wszystkich aspektów technicznych oraz wdrożenie wszystkich niezbędnych środków operacyjnych – w oparciu o swoją wiedzę na temat systemów elektroenergetycznych i swoje istniejące już programy współpracy transgranicznej w sytuacjach nadzwyczajnych (7). Takie istniejące struktury współpracy, uzgodnienia dotyczące współpracy oraz doświadczenia w tym zakresie powinny służyć jako podstawa udzielania pomocy. W każdym przypadku należy wskazać (jeśli już istnieją) lub ustanowić jasne nadrzędne ramy, w tym warunki techniczne, tak aby konieczną współpracę można było podjąć w warunkach pewności prawa. W miarę potrzeby można aktualizować dane techniczne zawarte w planach gotowości na wypadek zagrożeń.

2.2.1. Rozwiązania techniczne i koordynacja (art. 15 ust. 2)

Rozwiązania i uzgodnienia techniczne można określać w odniesieniu do różnych części infrastruktury w danym państwie członkowskim. Zapewni to jasny obraz dostępnej pomocy i występujących ograniczeń technicznych oraz lepsze oszacowanie kosztów wdrażania poszczególnych środków (w stosownych przypadkach). Ponieważ potencjalne sytuacje kryzysowe mogą być bardzo różne, ważne jest, aby państwa członkowskie miały do dyspozycji szeroką gamę opcji i narzędzi. Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz rozwiązań technicznych można zawrzeć w uzgodnieniach technicznych, tak aby strony miały świadomość, jakie kroki można podjąć w celu pomocy przed wystąpieniem sytuacji nadzwyczajnej oraz w jej trakcie. Symulacje zastosowania środków pomocy mogą być przydatne do przygotowania się na takie sytuacje.

Wytyczne dotyczące pracy systemu przesyłowego energii elektrycznej (8) oraz kodeks sieci dotyczący stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych (9) stanowią zbiór szczegółowych przepisów określających sposób, w jaki operatorzy systemów przesyłowych i inne zainteresowane strony powinni działać i współpracować na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa systemu. Zharmonizowano w nich również standardy techniczne i protokoły na potrzeby sytuacji nadzwyczajnych stosowane przez operatorów systemów przesyłowych w obrębie każdego obszaru synchronicznego. Te przepisy techniczne mają zapewnić skuteczne reagowanie na poziomie operacyjnym w przypadku większości incydentów związanych z energią elektryczną. Aby zaradzić kryzysom elektroenergetycznym o ewentualnie większej skali i większym wpływie w sytuacjach, w których przepisy dotyczące funkcjonowania rynku i pracy systemu przesyłowego nie są już wystarczające, państwa członkowskie powinny uzgodnić konkretne środki wykraczające poza odpowiedzialność OSP w zakresie zapobiegania takim kryzysom, przygotowania się na nie i zarządzania nimi. Również w trakcie takich kryzysów należy przestrzegać przepisów regulujących rynek wewnętrzny oraz zasad pracy systemu zawartych w wytycznych w sprawie pracy systemu przesyłowego oraz kodeksie sieci dotyczącym stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych (które regulują ograniczenie transakcji, ograniczenie zapewnienia międzyobszarowych zdolności przesyłowych do celów alokacji zdolności przesyłowych lub ograniczenie zgłaszania grafików).

W kodeksie sieci dotyczącym stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych ustanowiono wymogi dotyczące zarządzania przez OSP stanami zagrożenia, zaniku zasilania lub odbudowy systemu oraz koordynacji pracy systemu w całej Unii w tych stanach, w tym procedurę zawieszenia działań rynkowych, plan obrony systemu i plan odbudowy. Plan obrony systemu oznacza zbiór środków technicznych i organizacyjnych, które należy przedsięwziąć w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się lub pogłębianiu zakłóceń w systemie przesyłowym, aby uniknąć zakłócenia na poziomie stanu rozległego i stanu rozległego zaniku zasilania.

Rozwiązania i uzgodnienia techniczne powinny w pełni wykorzystywać możliwości stwarzane przez współpracę regionalną. Uzgodnienia te powinny zatem obejmować uzgodnione działania techniczne niezbędne do zapobieżenia kryzysowi, jak również uzgodnione działania techniczne niezbędne – w przypadku wystąpienia kryzysu – do złagodzenia jego skutków i uniknięcia jego eskalacji.

Niektóre rozwiązania techniczne mają charakter prewencyjny, tj. są realizowane ze znacznym wyprzedzeniem w celu zminimalizowania ryzyka przyszłych kryzysów (na przykład opracowanie produktów zimowego redysponowania na wypadek zdarzeń ekstremalnych lub zmiana czasu trwania planowanego wyłączenia). Inne są z kolei wykorzystywane tuż przed wystąpieniem zdarzenia, tj. gdy istnieją dowody na to, że może dojść do kryzysu (na etapie przygotowań). Jeszcze inne są zaś stosowane w trakcie występowania zakłóceń w celu ograniczenia skutków kryzysu lub skrócenia okresu ich występowania.

W odniesieniu do każdego rozwiązania technicznego zaleca się, by plany gotowości na wypadek zagrożeń obejmowały informacje na temat jego skali (w GWh/tydzień), informacje na temat tego, czy zostało ono już sprawdzone w praktyce, czas upływający od podjęcia decyzji do wywarcia przez nią skutków, potencjalny czas trwania, podmiot odpowiedzialny za każdy środek, zależność od innych środków, skutki uboczne oraz wszelkie inne uwagi. W przypadku środków nierynkowych należy, zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. g) rozporządzenia, wskazać sposób spełnienia przez nie wymogów określonych w art. 16.

W przypadku gdy stwierdzono, że występuje sytuacja kryzysowa lub jest ona nieunikniona, konieczna będzie również koordynacja pomiędzy właściwymi OSP, NEMO, operatorami systemu dystrybucyjnego (OSD), krajowymi koordynatorami sytuacji nadzwyczajnych, właściwymi organami oraz podmiotami zaangażowanymi w dostarczanie energii elektrycznej. Wszystkie te podmioty należy odpowiednio wcześnie zaangażować w dyskusje na temat udzielenia pomocy oraz ewentualnie wezwać je do współpracy w celu wykonania uzgodnień dotyczących pomocy.

W wyjątkowych przypadkach, w których międzyobszarowe zdolności przesyłowe zostały zaoferowane na rynku, ale pozostają niewykorzystane, OSP powinni być uprawnieni do wykorzystania tych zdolności przesyłowych.

2.2.2. Informacje techniczne w kontekście wczesnego ostrzeżenia o kryzysie elektroenergetycznym oraz ogłoszenia kryzysu elektroenergetycznego (art. 14) oraz metodyka szacowania zgodnie z art. 15 ust. 3 (która powinna zostać poddana ponownej ocenie w oparciu o techniczne zdolności dostawy po zwróceniu się o pomoc w trakcie kryzysu)

Ze względów przejrzystości oraz dla zapewnienia podstawy do dyskusji na temat wymaganej pomocy państwa członkowskie powinny informować pozostałe państwa członkowskie objęte danym uzgodnieniem regionalnym oraz wszelkimi dalszymi uzgodnieniami dwustronnymi (tj. potencjalnych dostawców pomocy) o teoretycznych maksymalnych ilościach energii elektrycznej, o które mogą się zwrócić, statusie i limicie międzyobszarowych zdolności przesyłowych, możliwym okresie, w którym wymagana będzie pomoc, oraz o przesłance zwrócenia się o pomoc. Jednak dokładne ilości potrzebnej, wnioskowanej i dostępnej energii elektrycznej będą znane dopiero po uruchomieniu mechanizmu pomocy. W celu obliczenia tych teoretycznych maksymalnych ilości energii elektrycznej należy uwzględnić przynajmniej następujące elementy:

—	wskazaną wielkość oczekiwanego niedoboru w kategoriach energii i mocy oraz przewidywany czas jego trwania ze względu na brak dostępnych mocy wytwórczych lub międzyobszarowych zdolności przesyłowych,

—	wskazaną niepewność co do wielkości oczekiwanego niedoboru, która jest funkcją ograniczonej przewidywalności zmiennej produkcji energii ze źródeł odnawialnych, ograniczonej przewidywalności rzeczywistego popytu oraz możliwości nieplanowanych wyłączeń aktywów wytwórczych,

—	szczególne cechy systemu państwa członkowskiego: stan połączeń wzajemnych, w stosownych przypadkach (w sytuacji wyłączenia), poziom zbiorników wodnych i jego oczekiwane zmiany, zdolności magazynowania, możliwości pod względem odpowiedzi odbioru, prawdopodobieństwo niedoborów paliwa itp.,

—	wszelkie inne cechy operacyjne o znaczeniu krytycznym, na które może mieć wpływ kryzys (przykładowo niedobór gazu może wpływać na możliwości sterowania częstotliwością na określonym obszarze lub ograniczyć dostępne ilości rezerw utrzymania częstotliwości i automatycznej regulacji wtórnej).

Dobrym punktem wyjścia dla analizy potencjalnych ilości energii elektrycznej mogą być najnowsze oceny wystarczalności w perspektywie sezonowej oraz krótkoterminowej. W celu ponownej oceny wymogów i stanu systemu dotychczasowe informacje powinny być aktualizowane w momencie, gdy dostępne są nowe informacje oraz w przypadku faktycznego wystąpienia kryzysu.

2.2.3. Bezpieczeństwo operacyjne sieci

Scenariusze ryzyka mogą uwzględniać bardziej ekstremalne zdarzenia, inne wyjątkowe zdarzenia awaryjne oraz pozakresowe zdarzenia awaryjne nieuwzględnione w wykazie zdarzeń awaryjnych (10) lub takie naruszenia granic bezpieczeństwa operacyjnego, które wymagają uwzględnienia. Należy przeprowadzić specjalną ocenę w celu określenia potencjalnych sytuacji niezwiązanych z bezpieczeństwem oraz potencjalnych kierunków działań służących radzeniu sobie z takimi sytuacjami.

Uzgodnienia mogą zawierać opis możliwości i ograniczeń technicznych poszczególnych sieci elektroenergetycznych, które należy utrzymać w celu zapewnienia bezpiecznego i niezawodnego funkcjonowania systemu elektroenergetycznego. Są to ważne informacje zarówno dla państw członkowskich udzielających pomocy, jak i dla państw członkowskich, które korzystają z takiej pomocy.

2.2.4. Przestrzeganie przepisów dotyczących rynku

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia środki podjęte w celu zapobiegania kryzysom elektroenergetycznym lub ich łagodzenia muszą być zgodne z przepisami dotyczącymi rynku wewnętrznego energii elektrycznej i pracy systemu. W szczególności rynki powinny w dalszym ciągu działać, a środki rynkowe powinny być wykorzystywane w jak największym stopniu, tj. ceny powinny być zgodne z warunkami popytu i podaży, a dostęp do transgranicznych połączeń wzajemnych powinien pozostawać otwarty na normalnych warunkach. Wysokie ceny (odnotowywane w godzinach niedoboru energii) powinny być postrzegane jako coś normalnego na funkcjonujących rynkach energii elektrycznej, gdyż stanowią one kluczowe narzędzie uruchamiające dopływ dodatkowych ilości energii elektrycznej do sieci i zaspokojenia popytu w perspektywie zarówno krótko-, jak i długoterminowej.

Na tej samej zasadzie w stanie normalnym i stanie alarmowym należy przestrzegać wytycznych w sprawie pracy systemu przesyłowego, a w stanach zagrożenia, zaniku zasilania lub odbudowy systemu należy przestrzegać kodeksu sieci dotyczącego stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych.

2.2.5. Uruchomienie środków nierynkowych

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia środki nierynkowe mogą być uruchamiane w czasie kryzysu elektroenergetycznego tylko:

—	w ostateczności, gdy wszystkie opcje oferowane przez rynek zostały wyczerpane, lub

—	gdy jest oczywiste, że same środki rynkowe nie są wystarczające, aby zapobiec dalszemu pogorszeniu się sytuacji w zakresie dostaw energii elektrycznej.

Ponadto środki nierynkowe nie mogą w nieuzasadniony sposób zakłócać konkurencji ani skutecznego funkcjonowania wewnętrznego rynku energii elektrycznej. Muszą one być konieczne, proporcjonalne i niedyskryminacyjne oraz mieć charakter tymczasowy. Środki nierynkowe stanowiące ograniczenie przepływów energii elektrycznej między państwami członkowskimi nie mogą wykraczać poza środki wymienione w pkt 2.2.5.1 i mogą być uruchamiane jedynie w sposób przewidziany przepisami przywołanymi w tym punkcie.

Środki nierynkowe powinny być uruchamiane jak najpóźniej, z uwzględnieniem najbardziej aktualnych informacji dotyczących sytuacji systemu elektroenergetycznego (stan systemu oraz prognozy dotyczące systemu). Ponadto należy zapewnić wystarczającą ilość czasu na poinformowanie o tych środkach państw członkowskich, OSP, zainteresowanych stron i NEMO w danym regionie oraz na podjęcie niezbędnych działań. Okres obowiązywania środków nierynkowych powinien być jak najkrótszy, a odpowiednie godziny ich stosowania muszą być ustalone z wyprzedzeniem.

2.2.5.1. Środki nierynkowe stanowiące ograniczenie przepływów energii elektrycznej między państwami członkowskimi

Ograniczenia transakcji można dokonać w następujących przypadkach:

ograniczenia już alokowanych międzyobszarowych zdolności przesyłowych (o którym mowa w art. 51 rozporządzenia Komisji (UE) 2016/1719 z dnia 26 września 2016 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące długoterminowej alokacji zdolności przesyłowych (11) i art. 72 rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1222 z dnia 24 lipca 2015 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi (12));

ograniczenia udostępnienia międzyobszarowych zdolności przesyłowych na potrzeby alokacji zdolności przesyłowych (o którym mowa w art. 16 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/943 i art. 35 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2196 z dnia 24 listopada 2017 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych (13)); lub

c)	ograniczenia przekazywania grafików po ustaleniu wyników rynku dnia następnego lub rynku dnia bieżącego (o którym to przekazywaniu mowa w art. 111 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/1485 (14)).

W poniższych podpunktach opisano obowiązujące zasady mające zastosowanie do każdego przypadku.

a)	Ograniczenie już alokowanych międzyobszarowych zdolności przesyłowych (o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2016/1719 i rozporządzeniu (UE) 2015/1222)

Art. 51 rozporządzenia (UE) 2016/1719 ustanawiającego wytyczne dotyczące długoterminowej alokacji zdolności przesyłowych stanowi, że wszyscy OSP muszą wspólnie opracować ujednolicony regulamin alokacji długoterminowych praw przesyłowych. Zasady ograniczania długoterminowych międzyobszarowych zdolności przesyłowych są ustanowione w tytule 9 tego regulaminu (15).

Art. 72 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/1222 ustanawiającego wytyczne dotyczące alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi stanowi, że ograniczenie alokowanych międzyobszarowych zdolności przesyłowych jest możliwe wyłącznie w przypadku zaistnienia siły wyższej lub sytuacji nadzwyczajnej, jeżeli OSP działa szybko, a redysponowanie ani dokonanie zakupów przeciwnych nie jest możliwe. We wszystkich przypadkach ograniczenie musi być stosowane w sposób skoordynowany, po skontaktowaniu się ze wszystkimi bezpośrednio zainteresowanymi OSP. W art. 72 ust. 3 określono sposób rekompensaty z tytułu ograniczenia.

b)	Ograniczenie udostępnienia międzyobszarowych zdolności przesyłowych na potrzeby alokacji zdolności przesyłowych (o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2019/943 i rozporządzeniu (UE) 2017/2196)

Ograniczenie udostępnienia międzyobszarowych zdolności przesyłowych na potrzeby alokacji zdolności przesyłowych jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy przewiduje się, że system przesyłowy nie zostanie przywrócony do stanu normalnego lub stanu alarmowego.

c)	Ograniczenie przekazywania grafików (o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2017/1485)

Należy jak najszybciej informować o ograniczeniu przekazywania grafików ze względu na lokalne problemy w sieci fizycznej lub w systemach teleinformatycznych (narzędziach i środkach komunikacji). Na wypadek problemów z systemami teleinformatycznymi należy posiadać alternatywne metody komunikacji lub procedury awaryjne w celu ograniczenia skutków tych problemów. W przypadku problemu w sieci fizycznej, który prowadzi do ograniczenia przekazywania grafików, plany gotowości na wypadek zagrożeń opracowane na szczeblu krajowym powinny zawierać procedurę zarządzania takim problemem oraz kompensowania jego skutków.

2.2.5.2. Zawieszenie działań rynkowych

W art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2196 ustanawiającego kodeks sieci dotyczący stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych określono sytuacje, w których można zawiesić działania rynkowe.

W art. 35 ust. 2 tego rozporządzenia wymieniono działania rynkowe, które OSP może tymczasowo zawiesić. OSP w danym regionie muszą uzgodnić decyzję dotyczącą zawieszenia każdego z działań oraz uzasadnienie takiej decyzji.

Żadne uzgodnione regionalnie lub dwustronnie środki na wypadek sytuacji kryzysowej lub krajowe środki nierynkowe nie powinny prowadzić do zawieszenia działań rynkowych ze względów innych niż wymienione w art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2196 ustanawiającego kodeks sieci dotyczący stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych.

2.3. Uzgodnienia finansowe

Uzgodnienia finansowe powinny zapewniać zapłatę po odpowiedniej cenie za energię elektryczną dostarczaną w ramach mechanizmu pomocy. Uzgodnienia te mogą obejmować kalkulację kosztów, rekompensatę za pomoc (w tym rekompensatę za ograniczenia dostaw) oraz procedury płatności, które odpowiednie podmioty powinny określić i uzgodnić między sobą.

Uzgodnienia finansowe nie powinny wprowadzać niepożądanych zachęt, które same w sobie mogłyby wywołać potrzebę pomocy. Rekompensata za pomoc powinna pokrywać wyłącznie koszty faktycznie poniesione; nie może ona stać się źródłem zysku dla podmiotu udzielającego pomocy. Państwo członkowskie otrzymujące pomoc powinno niezwłocznie zapłacić państwu członkowskiemu udzielającemu pomocy uczciwą cenę za otrzymaną energię elektryczną. Państwo członkowskie udzielające pomocy określi następnie, w jaki sposób środki te będą traktowane i czy są zgodne z obowiązującymi zasadami rozliczania niezbilansowania.

Wszelkie rekompensaty wypłacane odbiorcom dotkniętym ograniczeniami dostaw w sytuacji nadzwyczajnej – niezależnie od tego, czy ograniczenia te zostały wprowadzone na podstawie zobowiązania do zapewnienia pomocy transgranicznej czy też w związku z sytuacją nadzwyczajną o charakterze krajowym – powinny być takie same jak te określone w prawie krajowym.

W świetle powyższego państwa członkowskie mogą utrzymać istniejący mechanizm krajowy (dotyczący rekompensaty za przymusowe ograniczenia dostaw) w odniesieniu do sytuacji nadzwyczajnych o charakterze wyłącznie krajowym (tzn. gdy nie zwrócono się o pomoc). Daje im to swobodę decydowania o tym, czy chcą wypłacać rekompensatę odbiorcom dotkniętym przymusowymi ograniczeniami dostaw. Jeżeli jednak sytuacja nadzwyczajna o charakterze krajowym zmieni się w sytuację, w której uruchomiona zostaje pomoc transgraniczna, jedną z możliwości może być rozdzielenie rekompensaty za pomoc, która została wypłacona przez państwo członkowskie zwracające się o pomoc państwu członkowskiemu udzielającemu pomocy, pomiędzy wszystkie grupy odbiorców dotkniętych przymusowymi ograniczeniami dostaw, niezależnie od tego, czy ograniczenia te dotknęły ich przed uruchomieniem mechanizmu pomocy lub też po jego uruchomieniu. W tym wariancie stosowano by zasady opracowane w państwie członkowskim udzielającym pomocy, najlepiej w oparciu o podejście uwzględniające „wartość niedostarczonej energii”. Alternatywnie państwa członkowskie mogą też zdecydować się na wpłatę rekompensaty otrzymanej z tytułu pomocy do centralnie zarządzanego „funduszu pomocy”. W ten sposób istniejące krajowe mechanizmy rekompensaty z tytułu ograniczeń dostaw pozostają w kompetencji państw członkowskich, a odmienne podejścia stosowane w poszczególnych państwach członkowskich nie prowadzą do różnego traktowania grup odbiorców dotkniętych ograniczeniami dostaw w danym kraju w przypadku udzielania pomocy transgranicznej, jeżeli rekompensata za pomoc jest obowiązkowa.

Głównymi elementami rekompensaty za udzieloną pomoc są cena energii elektrycznej oraz dodatkowe koszty poniesione przez państwo członkowskie udzielające pomocy w związku z dopilnowaniem, aby energia elektryczna została dostarczona za granicę, na podstawie kosztów faktycznie poniesionych, na których zwrot pozwalają krajowe ramy prawne obowiązujące w państwie członkowskim udzielającym pomocy.

W uzgodnieniach można wykorzystywać i ustalać różne podejścia do ustalania ceny energii elektrycznej. Ważne jest jednak, aby w uzgodnieniach jasno określono ustalone podejście oraz warunki, w których ma ono zastosowanie, jak również wszelkie znane parametry, które mogą być wykorzystane (np. dodatkowa opłata, jeżeli wybrany zostanie wariant „ostatnia znana transakcja plus dodatkowa opłata”).

2.3.1. Cena energii elektrycznej

Uzgodnienia finansowe powinny odnosić się do ceny dostarczonej energii elektrycznej lub do metodyki ustalania ceny, z uwzględnieniem wpływu na operacje rynkowe. Ten drugi wariant można rozumieć jako ukierunkowany na cenę lub metodykę, która nie zakłóca rynku lub nie tworzy niepożądanych zachęt. Cena energii elektrycznej służąca za podstawę rekompensaty za udzieloną pomoc jest ustalana (za pomocą środków rynkowych lub innych środków) w państwie członkowskim udzielającym pomocy.

a) Cena rynkowa

Zasadniczo cena energii elektrycznej dostarczanej w ramach mechanizmu pomocy nie powinna być niższa od ceny rynkowej, ponieważ taka sytuacja prowadziłaby do powstania niepożądanych zachęt. Jeżeli cena nie została zamrożona i ma możliwość dynamicznego reagowania na podaż energii elektrycznej oraz popyt na energię elektryczną, może stanowić sygnał nawet w trakcie kryzysu.

Jeśli chodzi o ceny rynkowe w ujęciu ogólnym, głównym czynnikiem jest poziom integracji rynku, który uznaje się za punkt odniesienia. Jeżeli założyć pełne wdrożenie zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej, w tym rynków bilansujących, wówczas cena referencyjna może być zapewniona bezpośrednio przez dowolną z przyszłych platform utworzonych w celu wymiany energii bilansującej zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/2195 (16) ustanawiającym wytyczne dotyczące bilansowania. Metodyka obliczania „ceny referencyjnej” byłaby potrzebna tylko wówczas, gdyby na rynku bilansującym nie było już żadnych dostępnych ofert (co mogłoby wskazywać na jednoczesne wystąpienie kryzysu) lub gdyby specyfika rynku (tj. istnienie produktów bilansujących o wyłącznie krajowym charakterze) nie pozwalała na ich uruchomienie przez państwo członkowskie zwracające się o pomoc. Wreszcie w sytuacji, gdy na rynku bilansującym nie ma już żadnych dostępnych ofert (tj. na rynku nie ma już żadnych dostępnych zasobów), ostatnie dostępne narzędzie stanowi zmniejszanie obciążenia. W tym przypadku cena energii powinna odzwierciedlać koszty wdrożenia takiego zmniejszania obciążenia (zob. lit. b)).

b) Administracyjne ustalanie ceny/przymusowe ograniczenia dostaw

Jeżeli nie istnieje cena rynkowa, konieczne może być zastosowanie innych podejść do ustalania ceny energii elektrycznej, takich jak na przykład ostatnia znana cena na rynku bilansującym lub cena na rynku dnia bieżącego, w zależności od tego, która z nich jest wyższa. Alternatywnym wskaźnikiem może być również cena ostatniej znanej transakcji w obrocie energią elektryczną lub środka obejmującego (lub nie) dodatkową opłatę. Dodatkową opłatę można rozważyć w celu zniwelowania różnicy – jeśli takowa istnieje – pomiędzy ostatnią znaną ceną a wartością energii niedostarczonej do odbiorców dotkniętych ograniczeniami dostaw (17).

Obliczenie wartości niedostarczonej energii można wykorzystać do określenia kosztów dla odbiorców dotkniętych przymusowymi ograniczeniami dostaw w państwie członkowskim udzielającym pomocy. Wartość ta odzwierciedla korzyści, jakie konkretna grupa odbiorców utraciła w wyniku ograniczeń dostaw. Wartość niedostarczonej energii należy określić przy użyciu metody, o której mowa w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/943.

Zazwyczaj przyjęte wartości znajdą również odzwierciedlenie w kolejności ograniczeń dostaw przewidzianej w planach gotowości na wypadek zagrożeń.

Wreszcie można zastanowić się nad skorzystaniem z metodyki ustalania ceny przez krajowy organ regulacyjny lub właściwy organ albo nad użyciem wskaźnika zastępczego, takiego jak cena opcji kupna (18).

c) Gotowość do zapłaty

Uzasadnione mogłoby być określenie maksymalnej kwoty, jaką poszczególne państwa członkowskie byłyby gotowe zapłacić za energię elektryczną w sytuacji kryzysu. Ta maksymalna kwota prawdopodobnie odpowiadałaby wartości niedostarczonej energii dla tych kategorii użytkowników energii elektrycznej, którzy w danym państwie członkowskim są uprawnieni do uzyskania specjalnej ochrony przed odłączeniem. Gdyby cena energii elektrycznej przekraczała tę wartość, zwrócenie się o dostawy energii elektrycznej w ramach mechanizmu pomocy nie leży w interesie państwa członkowskiego. Jednak taka informacja niekoniecznie musi być częścią uzgodnień lub być odzwierciedlona w planach.

2.3.2. Inne kategorie kosztów

Uzgodnienia finansowe powinny obejmować wszelkie inne kategorie kosztów, w tym stosowne i uzasadnione koszty środków określonych z góry (art. 15 ust. 4 rozporządzenia), które będą musiały być objęte godziwą i niezwłoczną rekompensatą. Dodatkowe koszty należy ograniczyć do minimum oraz należy zwrócić uwagę na uniknięcie podwójnego naliczania, ponieważ niektóre elementy dodatkowych kosztów mogą być już uwzględnione w cenie energii elektrycznej.

a) Powiązane koszty przesyłu

Rekompensata powinna pokrywać powiązane koszty przesyłu związane ze zdolnościami przesyłowymi wymaganymi do dostarczenia ilości energii elektrycznej objętej pomocą.

b) Odszkodowania dla odbiorców dotkniętych przymusowymi ograniczeniami dostaw (rekompensata za ograniczenie dostaw)

Inne koszty mogą również obejmować koszty poniesione w związku ze zobowiązaniem do wypłaty rekompensaty w państwie członkowskim, które udziela pomocy, w tym odszkodowań dla odbiorców dotkniętych przymusowymi ograniczeniami dostaw. Tego rodzaju koszty można uwzględnić w wysokości rekompensaty, jeżeli krajowe ramy prawne przewidują obowiązek wypłaty odszkodowania odbiorcom dotkniętym przymusowymi ograniczeniami dostaw, w tym odszkodowania za straty ekonomiczne w dodatku do kosztów niedostarczonej energii elektrycznej. Właściwą metodę obliczeniową należy uwzględnić w uzgodnieniach. Można uzgodnić przeniesienie kosztów faktycznie wypłaconej rekompensaty na podmioty, które wykorzystują energię elektryczną dostarczaną w ramach mechanizmu pomocy w państwie członkowskim otrzymującym pomoc.

Jednakże koszt odszkodowań dla odbiorców dotkniętych przymusowymi ograniczeniami dostaw może zostać pokryty przez rekompensatę wyłącznie wtedy, gdy nie jest uwzględniony w cenie energii elektrycznej, którą musi zapłacić państwo członkowskie zwracające się o pomoc. Państwo członkowskie zwracające się o pomoc nie powinno być zmuszone do dwukrotnej zapłaty rekompensaty z tytułu tych samych kosztów.

c) Koszty postępowań sądowych w państwie członkowskim udzielającym pomocy

Inne koszty mogą również odnosić się do zwrotu wszelkich kosztów wynikających z postępowań sądowych, postępowań arbitrażowych i ugód, jak również wszelkich powiązanych kosztów wynikających z takich postępowań, których stronami są państwo członkowskie udzielające pomocy oraz podmioty zaangażowane w udzielanie takiej pomocy (art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia). Jednak taka rekompensata powinna być wypłacana wyłącznie na podstawie dowodu poniesionych kosztów.

W przypadku postępowania z udziałem państwa członkowskiego i podmiotu zaangażowanego w udzielanie pomocy, które dotyczy (niedostatecznej) rekompensaty ze strony państwa członkowskiego otrzymującego pomoc, powinny istnieć zabezpieczenia mające na celu ochronę państwa członkowskiego otrzymującego pomoc. Mogą wystąpić sytuacje, w których dany podmiot i państwo członkowskie, w którym ma on siedzibę, wystąpią na drogę sądową w celu uzyskania wyższej ceny energii elektrycznej lub wyższej rekompensaty dla tego podmiotu oraz będą działać na niekorzyść państwa członkowskiego zwracającego się o pomoc, które nie jest stroną takiego postępowania sądowego. Takich sytuacji należy unikać.

Opisana powyżej sytuacja różni się od sytuacji, w której przedsiębiorstwo działające w państwie członkowskim udzielającym pomocy wszczyna postępowanie sądowe przeciwko podmiotowi w państwie członkowskim otrzymującym pomoc, dotyczące ceny energii elektrycznej lub rekompensaty z tytułu ograniczenia dostaw. W takiej sytuacji przedsiębiorstwo (lub podmiot), które przegra sprawę, byłoby zobowiązane opłacić koszty postępowania.

2.3.3. Wskazanie metody obliczania godziwej rekompensaty

Przy obliczaniu godziwej rekompensaty można uwzględnić następujące metody:

—	zwykła suma wszystkich mających zastosowanie elementów opisanych w sekcji powyżej,

—	wartość pieniądza w czasie: płatność powinna zostać dokonana niezwłocznie. Państwa członkowskie mogą jednak uzgodnić stopę procentową, którą należy zastosować do rekompensaty po upływie realistycznego okresu od udzielenia pomocy oraz po obliczeniu i uzgodnieniu dokładnej kwoty rekompensaty,

—	uzgodnienie przez państwa członkowskie, które stosują różne waluty, waluty, w której należy obliczyć i wypłacić rekompensatę, z uwzględnieniem odpowiedniego kursu wymiany.

2.3.4. Obliczanie rekompensaty z tytułu wszystkich stosownych i uzasadnionych kosztów oraz zobowiązanie do zapłaty rekompensaty

Istnieje prawdopodobieństwo, że dokładną wysokość płatności na rzecz państwa członkowskiego, które udzieliło pomocy, oraz podmiotów w tym państwie członkowskim będzie można realistycznie obliczyć dopiero po upływie pewnego okresu od dostarczenia energii elektrycznej, o której dostawy zwrócono się w ramach mechanizmu pomocy. W ramach swojego regionalnego lub dwustronnego uzgodnienia państwa członkowskie mogą ustalić podejście do obliczania ceny energii elektrycznej i dodatkowych kosztów oraz realistyczny termin płatności.

Informacje dotyczące ilości faktycznie dostarczonej energii elektrycznej oraz wszelkie inne istotne informacje przydatne przy obliczaniu rekompensaty należy przesłać do odpowiednich osób kontaktowych w państwach członkowskich zaangażowanych w udzielenie pomocy, tak aby każde z tych państw mogło dokonać ostatecznego obliczenia rekompensaty. Informacje te – w zależności od zastosowanego środka – mogą zostać udostępnione przez OSP, OSD, operatora odpowiedzialnego za rezerwy strategiczne, dostawcę lub NEMO. Obliczenie rekompensaty można zlecić innemu wcześniej uzgodnionemu podmiotowi.

2.3.5. Uzgodnienia dotyczące płatności

Zasadniczo również w odniesieniu do płatności rekompensaty z tytułu pomocy udzielonej między państwami członkowskimi należy w miarę możliwości zachować oraz stosować procedury dotyczące krajowych płatności i rekompensaty (lub transakcji związanych z bilansowaniem) obowiązujące w państwie członkowskim oraz role i obowiązki mające zastosowanie w tym zakresie. Uzgodnienia pomiędzy państwami członkowskimi powinny koncentrować się na sposobie połączenia lub wdrożenia interfejsu między tymi istniejącymi ramami krajowymi. Charakter pomocy może wymagać nałożenia na państwo członkowskie lub właściwy organ ostatecznej odpowiedzialności finansowej.

2.3.6. Role i obowiązki: kto płaci komu oraz kto organizuje płatności

W przypadku gdy w państwie członkowskim udzielającym pomocy nadal można stosować dobrowolne środki po stronie popytu, należy utrzymać dostęp do odpowiedniej platformy i międzyobszarowych zdolności przesyłowych. Nabywca dokonujący zakupu transgranicznego powinien mieć możliwość dokonywania płatności za energię elektryczną w taki sam sposób jak nabywca lokalny, zgodnie z tym, co określono w wytycznych dotyczących bilansowania energii elektrycznej.

W przypadku wprowadzenia ograniczeń dostaw można korzystać z wszelkich istniejących ram prawnych, procedur płatności lub organów odpowiedzialnych za zarządzanie płatnościami w państwie członkowskim udzielającym pomocy lub w razie konieczności dostosować je na potrzeby płatności rekompensaty dokonywanych przez sąsiadujące państwo.

Ostatecznym beneficjentem pomocy jest odbiorca dostaw. W przypadku ograniczenia dostaw dostawca energii elektrycznej zaopatrujący niechronionego odbiorcę dotkniętego ograniczeniami dostaw powinien być pewny kontynuacji płatności, z uwzględnieniem ilości dostarczanych w ramach mechanizmu pomocy. Powinny być one rozliczane na podstawie mechanizmu rekompensaty stosowanego w danym państwie członkowskim. Potencjalne role i obowiązki można rozdzielić zgodnie z opisem w pkt 1.5.

2.3.7. Opis oraz kroki w ramach procedury płatności

W zależności od istniejących ram oraz od tego, w jaki sposób państwa członkowskie uzgodniły powiązania między tymi ramami, ustalone procedury należy zawrzeć w uzgodnieniach.

Przy założeniu, że państwa członkowskie angażują się bezpośrednio w kwestie finansowe – a w szczególności w monitorowanie, weryfikowanie i przekazywanie roszczeń po dostarczeniu energii elektrycznej w ramach mechanizmu pomocy – właściwy podmiot w państwie członkowskim udzielającym pomocy oblicza kwotę rekompensaty na podstawie ilości dostarczonej energii elektrycznej, uzgodnionych elementów kosztów i ustalonej metody obliczeniowej oraz przekazuje wniosek o płatność właściwemu podmiotowi w państwie członkowskim zwracającym się o pomoc. Państwo członkowskie, które zwróciło się o pomoc, potwierdza zrealizowane usługi, weryfikuje obliczenia oraz, jeżeli nie ma żadnych zastrzeżeń, dokonuje płatności w ustalonym terminie. Procedury finansowe w obrębie poszczególnych państw członkowskich – takie jak dystrybucja rekompensaty lub naliczanie rekompensaty z tytułu pomocy – są realizowane zgodnie z przepisami krajowymi (np. mogą być stosowane bezpośrednio w odniesieniu do podmiotu oferującego dostawy lub podmiotu dotkniętego ograniczeniami dostaw bądź też mogą być uspołeczniane, tj. dystrybuowane wśród wszystkich odbiorców).

Terminy obliczenia rekompensaty z tytułu pomocy oraz terminy weryfikacji i płatności powinny być zawarte w uzgodnieniach. To samo dotyczy prawa właściwego i możliwości rozstrzygania sporów w przypadku sporu wynikającego z zastosowania mechanizmu pomocy.

3. WNIOSEK

Dzięki rozporządzeniu w sprawie gotowości na wypadek zagrożeń w sektorze energii elektrycznej polityczna wola zapewnienia wzajemnej pomocy pomiędzy państwami członkowskimi nabrała realnego kształtu. Ponadto rozporządzenie podnosi rangę tego rodzaju pomocy – z poziomu koncepcji stosowanej na szczeblu krajowym do poziomu koncepcji ogólnounijnej ochrony bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego. W celu ochrony bezpieczeństwa publicznego i bezpieczeństwa osobistego wprowadza ono daleko idące prawa i obowiązki, które odbiorcom energii elektrycznej uprawnionym do uzyskania szczególnej ochrony przed odłączeniem dają pewność i bezpieczeństwo nieprzerwanych dostaw energii elektrycznej. Wytyczne przedstawione w niniejszym dokumencie oferują szereg możliwości, które pozwalają zapewnić funkcjonowanie mechanizmu pomocy, pozostawiając jednocześnie państwom członkowskim swobodę wyboru optymalnych dla siebie rozwiązań.

(1) Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia „środki regionalne” powinny być uzgadniane w danym regionie pomiędzy państwami członkowskimi, które dysponują technicznymi możliwościami udzielenia sobie wzajemnej pomocy zgodnie z art. 15. W tym celu państwa członkowskie mogą również tworzyć podgrupy w danym regionie i uzgadniać środki regionalne dwustronnie lub wielostronnie. Ponadto „środki dwustronne” powinny być uzgadniane pomiędzy państwami członkowskimi, które są bezpośrednio połączone, ale nie znajdują się w tym samym regionie.

(2) Zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia ostatecznym celem mechanizmu pomocy jest ochrona bezpieczeństwa publicznego oraz bezpieczeństwa osobistego.

(3) Przepisy dotyczące pułapów cenowych i technicznych limitów cenowych są określone w art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz.U. L 158 z 14.6.2019, s. 54).

(4) Dz.U. L 158 z 14.6.2019, s. 54.

(5) W rozporządzeniu „region” zdefiniowano jako grupę państw członkowskich, których operatorzy systemów przesyłowych przypisani są do jednego regionalnego centrum koordynacyjnego, zgodnie z art. 36 rozporządzenia w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej.

(6) Uzgodnienia w formie protokołu ustaleń powinny być uzupełnione wiążącymi środkami krajowymi, które zapewniają stosowanie postanowień protokołu ustaleń.

(7) Na przykład: umowy o usłudze wzajemnej pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych (Mutual Emergency Assistance Service, MEAS) zawierane między operatorami systemów przesyłowych.

(8) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1485 z dnia 2 sierpnia 2017 r. ustanawiające wytyczne dotyczące pracy systemu przesyłowego energii elektrycznej (Dz.U. L 220 z 25.8.2017, s. 1).

(9) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/2196 z dnia 24 listopada 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych (Dz.U. L 312 z 28.11.2017, s. 54).

(10) Wykazy zdarzeń awaryjnych ustanawia się zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) 2017/1485 (Dz.U. L 220 z 25.8.2017, s. 1).

(11) Dz.U. L 259 z 27.9.2016, s. 42.

(12) Dz.U. L 197 z 25.7.2015, s. 24.

(13) Dz.U. L 312 z 28.11.2017, s. 54.

(14) Dz.U. L 220 z 25.8.2017, s. 1.

(15) Decyzja Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki nr 03/2017 z dnia 2 października 2017 r. w sprawie propozycji ujednoliconego regulaminu alokacji długoterminowych praw przesyłowych przedstawionej przez operatorów systemu przesyłowego energii elektrycznej.

(16) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiające wytyczne dotyczące bilansowania (Dz.U. L 312 z 28.11.2017, s. 6).

(17) W niektórych przypadkach dodatkowa opłata obejmuje „wartość ubezpieczeniową” uwolnionej energii elektrycznej.

(18) Opcje kupna dają nabywcy takich opcji prawo, ale nie obowiązek, zakupu w przyszłości określonej ilości energii elektrycznej po ustalonej cenie. Nabywca opcji płaci premię za prawo do wykonania opcji. W skład opcji wchodzą: kurs wykonania, okres wyceny, sposób rozliczenia oraz premia. Opcje znajdują się w obrocie giełdowym lub mogą być przedmiotem dwustronnych transakcji pozagiełdowych.

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 184

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 63 12 czerwca 2020

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/770 z dnia 8 czerwca 2020 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości myklobutanilu, napropamidu i sintofenu w określonych produktach lub na ich powierzchni ( 1 )	1
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/771 z dnia 11 czerwca 2020 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania annato, biksyny, norbiksyny (E 160b) ( 1 )	25
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/772 z dnia 11 czerwca 2020 r. zmieniające załączniki I, VII i VIII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 w odniesieniu do środków zwalczania pasażowalnych gąbczastych encefalopatii u kóz i ras zagrożonych ( 1 )	43
		DECYZJE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/773 z dnia 11 czerwca 2020 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 4023) ( 1 )	51
	*	Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2020/774 z dnia 8 czerwca 2020 r. upoważniająca Republikę Finlandii do stosowania środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej	77
		ZALECENIA
	*	Zalecenie Komisji (UE) 2020/775 z dnia 5 czerwca 2020 r. w sprawie kluczowych elementów godziwej rekompensaty oraz innych kluczowych elementów, które należy uwzględnić w uzgodnieniach technicznych, prawnych i finansowych między państwami członkowskimi na potrzeby stosowania mechanizmu pomocy zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/941 w sprawie gotowości na wypadek zagrożeń w sektorze energii elektrycznej i uchylającego dyrektywę 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowane jako dokument nr C(2020) 3572)	79