ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 63 |
|
|
Sprostowania |
|
|
* |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/1 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/419
z dnia 30 stycznia 2020 r.
wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 53 lit. b) i h),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 2 października 2019 r. Światowa Organizacja Handlu (WTO) wydała orzeczenie arbitrażowe dotyczące Wspólnot Europejskich i niektórych państw członkowskich – Środki mające wpływ na handel dużymi cywilnymi statkami powietrznymi, WT/DS316/ARB. Powyższe orzeczenie arbitrażowe uprawnia Stany Zjednoczone Ameryki (USA) do złożenia wniosku o zezwolenie na nałożenie środków zaradczych na poziomie nieprzekraczającym 7,5 mld USD rocznie w odpowiedzi na dotacje Unii na rzecz przedsiębiorstwa Airbus. W dniu 18 października 2019 r. USA nałożyły należności celne przywozowe ad valorem w wysokości 25 % na m.in. wina niemusujące wywożone do USA przez Niemcy, Hiszpanię, Francję i Zjednoczone Królestwo. Ta wyjątkowa, niesprawiedliwa i nieprzewidywalna sytuacja ma poważny i szkodliwy wpływ na światowy handel wszystkimi winami unijnymi. Ponadto USA zagroziły, że zastosują należności celne przywozowe ad valorem w wysokości 100 % do francuskich win musujących w odpowiedzi na francuski podatek od usług cyfrowych (podatek GAFA). |
(2) |
Należności celne przywozowe nałożone przez USA mają bezpośredni i poważny wpływ na unijny handel winami na rynku USA, który jest największym unijnym rynkiem eksportowym produktów rolnych, a w szczególności wina, zarówno pod względem wartości, jak i wielkości wywozu. W 2018 r. unijny wywóz wina do USA wyniósł 6,5 mln hektolitrów, co odpowiada kwocie 4 mld EUR. Wywóz wina z Unii do USA zazwyczaj stanowi 30–40 % całkowitej wartości wywozu wina z Unii. |
(3) |
Zwiększone należności celne przywozowe nałożone przez USA wywierają szkodliwy wpływ na unijną produkcję wina ogółem, a nie tylko na produkcję win niemusujących w czterech państwach członkowskich, które podlegają zwiększonym należnościom celnym przywozowym. Ma to negatywny wpływ na renomę wszystkich win unijnych obecnych na rynku USA oraz na handel nimi. Renoma wina zależy nie tylko od jego jakości, ale również od jego ceny i subiektywnie postrzeganej relacji jakości do ceny. Dotyczy to w szczególności win należących do niższych i średnich kategorii cenowych, na które – w wartościach bezwzględnych – należności celne przywozowe w wysokości 25 % mają większy wpływ niż na droższe wina kupowane przez znawców, na których wzrost ceny nie działa odstraszająco. Wina unijne konkurują na rynku USA z winami z innych regionów, takich jak Ameryka Południowa, Australia lub Republika Południowej Afryki. W świetle tak ostrej i intensywnej konkurencji istotną rolę odgrywa postrzeganie ogólnego poziomu cen. Jeżeli konsument zda sobie sprawę, że cena wina z pewnych źródeł pochodzenia w Unii jest objęta zwiększonymi należnościami celnymi przywozowymi, wywrze to negatywny wpływ na ogólne postrzeganie poziomu cen unijnych win i spowoduje przekierowanie popytu konsumentów na produkty pochodzące z innych źródeł. W świetle wynikających z tej sytuacji warunków rynkowych oraz w związku ze spadkiem ogólnych zysków producentów uzasadnione jest – w celu uwzględnienia wpływu należności celnych przywozowych – natychmiastowe wprowadzenie środków obejmujących wszystkie wina pochodzące ze wszystkich państw członkowskich, a nie tylko z tych, które są bezpośrednio objęte należnościami celnymi przywozowymi. |
(4) |
Z punktu widzenia stabilności rynku system należności celnych przywozowych nakładanych przez USA nie stanowi odizolowanego środka krajowego wywierającego skutki ograniczające się do handlu z USA. Światowy rynek wina jest rynkiem globalnym, na którym pojedyncze środki podejmowane przez istotne podmioty gospodarcze, takie jak USA, mają daleko idące konsekwencje dla międzynarodowego handlu winem jako całości. Wszelkie negatywne zmiany warunków na jednym z głównych rynków docelowych dla win unijnych, takich jak USA, nieuchronnie wpływają na inne rynki, ponieważ produkty, których nie można sprzedać w USA ze względu na to, że stały się zbyt drogie, muszą zostać przekierowane w inne miejsca. W związku z tym konsumenci na tych innych rynkach, w pełni świadomi warunków rynkowych, będą wywierać dodatkową presję na ceny i konkurencja będzie ostrzejsza niż w normalnej sytuacji. Obecne należności celne przywozowe nałożone przez Stany Zjednoczone mogą zatem spowodować stagnację wywozu wina z Unii na globalny rynek. Jak wynika z informacji przedstawionych przez sektor wina, znaczące zamówienia francuskich win na rynek USA już zostały anulowane. |
(5) |
Przez cały 2019 r. unijny rynek wina działał w utrudnionych warunkach, a zapasy wina są na najwyższym poziomie od 2009 r. Sytuacja ta jest przede wszystkim wynikiem połączenia rekordowych zbiorów w 2018 r. i spadku konsumpcji wina w Unii. Jeżeli wina, na które mają wpływ należności celne przywozowe nałożone przez Stany Zjednoczone, nie zostaną sprzedane na rynkach eksportowych poza Unią, to sytuacja na rynku unijnym stanie się jeszcze poważniejsza i trudniejsza. Ponadto okolicznością zwiększającą powagę sytuacji jest termin zastosowania należności celnych przywozowych. Należności celne przywozowe obowiązują od dnia 18 października 2019 r., a więc zaczęły obowiązywać w samym środku kampanii zbiorów i produkcji wina w 2019 r. i tuż przed kończącym rok kalendarzowy okresem świątecznym: dla unijnego sektora wina są to dwa najważniejsze okresy sprzedaży w roku. W związku z powyższym konieczne jest podjęcie natychmiastowych działań w celu zaradzenia tej sytuacji. |
(6) |
Spośród środków wsparcia w sektorze wina, określonych w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, jedynie środek promocyjny przewidziany w art. 45 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia jest bezpośrednio ukierunkowany na promowanie win unijnych w państwach trzecich w celu zwiększenia ich konkurencyjności. Na przestrzeni lat powyższy środek promocyjny okazał się bardzo skuteczną pomocą w zdobywaniu i konsolidowaniu rynków w państwach trzecich. Stwierdzono, że jest on najbardziej skutecznym narzędziem wspierania win unijnych na rynkach państw trzecich dzięki podnoszeniu ich renomy i upowszechnianiu informacji na temat ich jakości. Międzynarodowy rynek wina jest rynkiem globalnym – wszelkie działania promocyjne dotyczące unijnego wina na rynkach państw trzecich są korzystne dla wszystkich win unijnych. Działania takie otwierają perspektywy dla podmiotów, które dopiero wejdą na dany rynek z innymi winami unijnymi. Poszczególne działania promocyjne mają efekt mnożnikowy w odniesieniu do sprzedaży, ponieważ obejmują całe spektrum win lub całe regiony winiarskie, a nie tylko jedną indywidualną markę lub typ wina. Należy zatem kontynuować, inicjować i intensyfikować działania promocyjne na wszystkich rynkach, aby znaleźć rynki zbytu dla win, które nie zostaną sprzedane na rynku USA, oraz w celu zachowania renomy win unijnych na tych innych rynkach i przeciwdziałania presji na ceny. |
(7) |
W związku z tym, aby pomóc podmiotom gospodarczym w reagowaniu na obecne wyjątkowe okoliczności na rynkach eksportowych na całym świecie, związane z wprowadzeniem systemu należności celnych przywozowych przez USA, i rozwiązać tę nieprzewidywalną i niepewną sytuację, należy umożliwić większą elastyczność we wdrażaniu środka promocyjnego na podstawie art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 poprzez wprowadzenie odstępstwa od niektórych przepisów określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/1149 (2). |
(8) |
Aby beneficjenci mogli wzmocnić swoje działania promocyjne i skonsolidować swoją obecność na rynkach docelowych, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedłużenia okresu udzielania wsparcia dla już wybranych operacji w ramach środka promocyjnego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powyżej maksymalnego okresu 5 lat określonego w art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149. Taki środek zapewni podmiotom już obecnym na rynku amerykańskim, które zostały bezpośrednio objęte należnościami celnymi przywozowymi, większą stabilność i ciągłość działań promocyjnych. Ponadto będzie to również korzystne dla podmiotów gospodarczych promujących wino na rynkach innych państw trzecich, które to podmioty nie podlegają bezpośrednio systemowi należności przywozowych nałożonemu przez USA, lecz próbują utrzymać swoją pozycję w panującej od niedawna na rynku wina niestabilnej sytuacji ostrej konkurencji. |
(9) |
Indywidualne przedłużenie przyznane na projekty nie powinno jednak wykraczać poza obecny okres programowania, który trwa od 2019 r. do 2023 r., a zatem powinno zakończyć się w dniu 15 października 2023 r. |
(10) |
Należy dopuścić dalszą elastyczność w odniesieniu do ewentualnych zmian operacji w ramach środka promocyjnego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, jak określono w art. 53 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149. Aby beneficjenci mogli odpowiednio i skutecznie reagować na wyjątkowe okoliczności i w razie potrzeby dostosować swoje rynki docelowe, należy upoważnić państwa członkowskie do odstąpienia od tych zasad poprzez dopuszczenie zmian na rynku docelowym, nawet jeżeli zmiana nie jest zgodna z pierwotnym celem operacji. Takie odstępstwo pomogłoby beneficjentom obecnie prowadzącym operacje w zakresie promocji w USA w przeniesieniu działań na inne rynki docelowe i zapobieżeniu dalszym stratom ekonomicznym. Zapewniłoby to również pomoc tym beneficjentom, którzy prowadzą operacje w innych państwach trzecich, borykając się ze skutkami nałożenia przez USA systemu należności celnych przywozowych występującymi na rynkach tych państw, i którzy w związku z tym chcą przekierować swoje wysiłki. |
(11) |
Aby uniknąć sytuacji, w której beneficjenci korzystający z elastyczności i podejmujący decyzję o zmianie docelowego rynku są karani za niewdrożenie całej operacji w formie zatwierdzonej pierwotnie przez właściwy organ, konieczne jest również odstępstwo od art. 54 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149. Odstępstwo to zapewnia wypłacanie wsparcia na poszczególne działania, zgodnie ze zmianami wprowadzonymi w niniejszym rozporządzeniu, pod warunkiem pełnego wdrożenia tych działań i poddania ich stosownym kontrolom, o których mowa w rozdziale IV sekcja 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150 (3). |
(12) |
Dwa wprowadzone niniejszym rozporządzeniem środki powinny mieć zastosowanie do wszystkich podmiotów już obecnych na danym rynku państwa trzeciego, aby zagwarantować, że podmioty te otrzymają takie samo wsparcie jak podmioty dopiero wchodzące na dany rynek, które będą uprawnione do otrzymania wyższej stawki unijnej pomocy – do 60 % wydatków kwalifikowalnych – na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/132 (4). Środki te powinny mieć również zastosowanie do wszystkich operacji w zakresie promowania wina na podstawie art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, bez względu na promowaną kategorię wina, ponieważ system należności celnych przywozowych wprowadzony przez USA wpływa na renomę wszystkich win unijnych. Ponadto w ramach jednej operacji w zakresie promocji bardzo trudno byłoby oddzielić działania dotyczące win niemusujących od działań dotyczących innych win, ponieważ operacje w zakresie promocji mają zazwyczaj na celu promowanie całego szeregu produktów, a nie tylko konkretnej kategorii. Wiele kampanii promocyjnych dotyczy wszystkich win z danego regionu lub szerokiej gamy win sprzedawanych przez dany podmiot. Oddzielanie działań dotyczących innych win od działań dotyczących win niemusujących w ramach kampanii promocyjnej stanowiłoby duże obciążenie administracyjne i osłabiłoby pozytywne skutki operacji w zakresie promocji. |
(13) |
Należy zatem wprowadzić odstępstwa od art. 4, art. 53 ust. 1 i art. 54 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Uwzględnione kategorie produktów
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do promowania wina w rozumieniu części II pkt 1–9 oraz pkt 15–16 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 2
Czas trwania wsparcia
Na zasadzie odstępstwa od art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 i jeżeli jest to uzasadnione ze względu na skutki operacji, czas trwania wsparcia dla danego beneficjenta w danym państwie trzecim lub na rynku państwa trzeciego w odniesieniu do środka promocyjnego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może zostać przedłużony ponad okres pięciu lat ustanowiony w art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149, lecz nie może trwać dłużej niż do dnia 15 października 2023 r.
Artykuł 3
Zmiany w zatwierdzonych operacjach
Na zasadzie odstępstwa od art. 53 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 państwa członkowskie mogą zezwolić beneficjentom bieżącej operacji w ramach środka promocyjnego, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, na zgłoszenie, w drodze powiadomienia właściwego organu, zmian rynku docelowego tej operacji, nawet jeżeli taka zmiana zmienia pierwotny cel operacji. Zmiany takie nie wymagają uprzedniego zatwierdzenia przez właściwy organ. Powiadomienia przekazywane są przez beneficjentów w terminach określonych przez państwa członkowskie.
Artykuł 4
Wsparcie poszczególnych wdrożonych działań
Na zasadzie odstępstwa od art. 54 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149, jeżeli właściwy organ został powiadomiony o zmianie rynku docelowego już zatwierdzonej operacji zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia, wsparcie wypłaca się na poszczególne już wdrożone działania w ramach tej operacji, pod warunkiem że działania te zostały w pełni wdrożone oraz poddane kontrolom administracyjnym i, w stosownych przypadkach, kontrolom na miejscu zgodnie z rozdziałem IV sekcja 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 stycznia 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1149 z dnia 15 kwietnia 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 555/2008 (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 1).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1150 z dnia 15 kwietnia 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 23).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/132 z dnia 30 stycznia 2020 r. ustanawiające środek nadzwyczajny w formie odstępstwa od art. 45 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wkładu Unii w środek promocyjny w sektorze wina (Dz.U. L 27 z 31.1.2020, s. 20).
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/5 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/420
z dnia 16 marca 2020 r.
w sprawie sprostowania niemieckiej wersji językowej rozporządzenia Komisji (UE) 2016/919 w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemów „Sterowanie” systemu kolei w Unii Europejskiej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (1), w szczególności jej art. 5 ust. 11,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Niemiecka wersja językowa rozporządzenia Komisji (UE) 2016/919 (2) zawiera błąd w sekcji 7.4.2.3 pkt 2 załącznika w odniesieniu do warunków dotyczących okresu przejściowego. |
(2) |
Należy zatem odpowiednio sprostować niemiecką wersję językową rozporządzenia (UE) 2016/919. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe. |
(3) |
Ze względu na błąd zawarty w sekcji 7.4.2.3 pkt 2 załącznika podmioty gospodarcze podlegają zbędnym wymogom ograniczającym wprowadzanie do obrotu pojazdów kolejowych. Należy przewidzieć możliwość wydawania na określonych warunkach – od dnia 16 czerwca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. – zezwoleń na wprowadzenie do obrotu pojazdów zgodnie z zestawem specyfikacji nr 1, o którym mowa w tabeli A 2 w załączniku A do załącznika do rozporządzenia (UE) 2016/919. Warunki, jakie należy spełnić, powinny polegać na tym, że zezwolenia dotyczące pojazdów wydaje się odpowiednio do typu pojazdu, który został dopuszczony przed dniem 1 stycznia 2019 r. zgodnie z zestawem specyfikacji nr 1, o którym mowa w tabeli A 2 w załączniku A do załącznika do rozporządzenia (UE) 2016/919. W związku z tym należy sprostować niemiecką wersję językową z mocą wsteczną. |
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego zgodnie z art. 51 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/797, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
(nie dotyczy wersji polskiej)
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 czerwca 2019 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44.
(2) Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/919 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemów „Sterowanie” systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 158 z 15.6.2016, s. 1).
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/7 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/421
z dnia 18 marca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: abamektyna, Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai szczepy ABTS-1857 i GC-91, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis (serotyp H-14) szczep AM65-52, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki szczepy ABTS 351, PB 54, SA 11, SA 12 i EG 2348, Beauveria bassiana szczepy ATCC 74040 i GHA, klodinafop, klopyralid, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodynil, dichlorprop-P, fenpiroksymat, fosetyl, Lecanicillium muscarium (wcześniejsza nazwa: Verticilium lecanii) szczep Ve 6, mepanipirym, Metarhizium anisopliae (var. anisopliae) szczep BIPESCO 5/F52, metkonazol, metrafenon, Phlebiopsis gigantea szczepy FOC PG 410.3, VRA 1835 i VRA 1984, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep MA 342, pirymetanil, Pythium oligandrum M1, rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61 (wcześniejsza nazwa: S. griseoviridis), Trichoderma asperellum (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy ICC012, T25 i TV1, Trichoderma atroviride (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy IMI 206040 i T11, Trichoderma gamsii (wcześniejsza nazwa: T. viride) szczep ICC080, Trichoderma harzianum szczepy T-22 i ITEM 908, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol oraz ziram
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 17 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009. |
(2) |
Okresy zatwierdzenia substancji czynnych: abamektyna, Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai szczepy ABTS-1857 i GC-91, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis (serotyp H-14) szczep AM65-52, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki szczepy ABTS 351, PB 54, SA 11, SA 12 i EG 2348, Beauveria bassiana szczepy ATCC 74040 i GHA, klodinafop, klopyralid, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodynil, dichlorprop-P, fenpiroksymat, fosetyl, Lecanicillium muscarium (wcześniejsza nazwa: Verticilium lecanii) szczep Ve 6, mepanipirym, Metarhizium anisopliae (var. anisopliae) szczep BIPESCO 5/F52, metkonazol, metrafenon, Phlebiopsis gigantea szczepy FOC PG 410.3, VRA 1835 i VRA 1984, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep MA 342, pirymetanil, Pythium oligandrum M1, rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61 (wcześniejsza nazwa: S. griseoviridis), Trichoderma asperellum (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy ICC012, T25 i TV1, Trichoderma atroviride (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy IMI 206040 i T11, Trichoderma gamsii (wcześniejsza nazwa: T. viride) szczep ICC080, Trichoderma harzianum szczepy T-22 i ITEM 908, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol oraz ziram zostały przedłużone do dnia 30 kwietnia 2020 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/168 (3). |
(3) |
Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 844/2012 złożono wnioski o odnowienie zatwierdzenia tych substancji (4). |
(4) |
Ponadto zaleca się przedłużenie okresu zatwierdzenia substancji czynnych: dichlorprop-P, mepanipirym, spinosad, trineksapak i fosetyl, aby zapewnić niezbędny czas na przeprowadzenie oceny dotyczącej właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego zgodnie z procedurą określoną w art. 13 i 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. |
(5) |
W związku z tym, że ocena wszystkich tych substancji opóźniła się z przyczyn niezależnych od wnioskodawców, prawdopodobnie zatwierdzenia tych substancji czynnych wygasną, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie ich odnowienia. Należy zatem przedłużyć okresy zatwierdzenia tych substancji. |
(6) |
Mając na uwadze cel art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w odniesieniu do przypadków przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia ze względu na niespełnienie kryteriów zatwierdzenia, Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub ustali ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia, Komisja postara się, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę rozpoczęcia stosowania. |
(7) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011. |
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 20202 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/168 z dnia 31 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: abamektyna, Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, Beauveria bassiana, benfluralin, klodinafop, klopyralid, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodynil, dichlorprop-P, epoksykonazol, fenpiroksymat, fluazynam, flutolanil, fosetyl, Lecanicillium muscarium, mepanipirym, mepikwat, Metarhizium anisopliae var. anisopliae, metkonazol, metrafenon, Phlebiopsis gigantea, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, pirymetanil, Pythium oligandrum, rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61, tiaklopryd, tolchlofos metylu, Trichoderma asperellum, Trichoderma atroviride, Trichoderma gamsii, Trichoderma harzianum, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol, Verticillium albo-atrum oraz ziram (Dz.U. L 33 z 5.2.2019, s. 1).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).
ZAŁĄCZNIK
W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w wierszu 74 dotyczącym ziramu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
2) |
w wierszu 89 dotyczącym Pseudomonas chlororaphis szczep MA 342, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
3) |
w wierszu 90 dotyczącym mepanipirymu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
4) |
w wierszu 123 dotyczącym klodinafopu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
5) |
w wierszu 124 dotyczącym pirymikarbu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
6) |
w wierszu 125 dotyczącym rimsulfuronu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
7) |
w wierszu 127 dotyczącym tritikonazolu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
8) |
w wierszu 129 dotyczącym klopyralidu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
9) |
w wierszu 130 dotyczącym cyprodynilu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
10) |
w wierszu 131 dotyczącym fosetylu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
11) |
w wierszu 132 dotyczącym trineksapaku, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
12) |
w wierszu 133 dotyczącym dichlorpropu-P, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
13) |
w wierszu 134 dotyczącym metkonazolu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
14) |
w wierszu 135 dotyczącym pirymetanilu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
15) |
w wierszu 136 dotyczącym trichlopyru, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
16) |
w wierszu 137 dotyczącym metrafenonu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
17) |
w wierszu 138 dotyczącym Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
18) |
w wierszu 139 dotyczącym spinosadu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
19) |
w wierszu 193 dotyczącym Bacillus thuringiensis subsp. aizawai szczepy ABTS-1857 i GC-91, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
20) |
w wierszu 194 dotyczącym Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis (serotyp H-14) szczep AM65-52, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
21) |
w wierszu 195 dotyczącym Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki szczep ABTS 351, szczep PB 54, szczep SA 11, szczep SA 12, szczep EG 2348, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
22) |
w wierszu 197 dotyczącym Beauveria bassiana szczep ATCC 74040, szczep GHA, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
23) |
w wierszu 198 dotyczącym Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
24) |
w wierszu 199 dotyczącym Lecanicillium muscarium (wcześniejsza nazwa: Verticilium lecanii) szczep Ve 6, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
25) |
w wierszu 200 dotyczącym Metarhizium anisopliae var. anisopliae (wcześniejsza nazwa: Metarhizium anisopliae) szczep BIPESCO 5/F52, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
26) |
w wierszu 201 dotyczącym Phlebiopsis gigantea szczep VRA 1835, szczep VRA 1984, szczep FOC PG 410.3, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
27) |
w wierszu 202 dotyczącym Pythium oligandrum szczep M1, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
28) |
w wierszu 203 dotyczącym Streptomyces K61 (wcześniejsza nazwa: S. griseoviridis) szczep K61, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
29) |
w wierszu 204 dotyczącym Trichoderma atroviride (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy IMI 206040 i T11, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
30) |
w wierszu 206 dotyczącym Trichoderma harzianum Rifai szczep T-22, szczep ITEM 908, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
31) |
w wierszu 207 dotyczącym Trichoderma asperellum (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczep ICC012, szczep T25, szczep TV1, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
32) |
w wierszu 208 dotyczącym Trichoderma gamsii (wcześniejsza nazwa: T. viride) szczep ICC080, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
33) |
w wierszu 210 dotyczącym abamektyny, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”; |
34) |
w wierszu 213 dotyczącym fenpyroksymatu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2021 r.”. |
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/11 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/422
z dnia 19 marca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 w zakresie korygowania opłat na rzecz Europejskiej Agencji Leków w oparciu o stopę inflacji ze skutkiem od dnia 1 kwietnia 2020 r.
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 z dnia 10 lutego 1995 r. w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (1), w szczególności jego art. 12 akapit piąty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 67 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) na dochody Europejskiej Agencji Leków składają się składki pochodzące z Unii oraz opłaty wnoszone do tej Agencji przez przedsiębiorstwa. W rozporządzeniu (WE) nr 297/95 ustanowiono kategorie i poziomy takich opłat. |
(2) |
Opłaty te należy zaktualizować w oparciu o wysokość wskaźnika inflacji w 2019 r. Wskaźnik inflacji w Unii, udostępniony przez Urząd Statystyczny Unii Europejskiej (3), wyniósł w 2019 r. 1,6 %. |
(3) |
Dla uproszczenia skorygowane poziomy opłat powinny zostać zaokrąglone do najbliższych 100 EUR. |
(4) |
W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 297/95. |
(5) |
Ze względu na pewność prawa niniejszego rozporządzenia nie należy stosować do ważnych wniosków, które nie zostały rozpatrzone do dnia 1 kwietnia 2020 r. |
(6) |
Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 297/95 aktualizacji należy dokonać ze skutkiem od dnia 1 kwietnia 2020 r. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pilnie wejść w życie i być stosowane od tej daty, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 297/95 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
|
2) |
w art. 4 akapit pierwszy kwotę „72 600 EUR” zastępuje się kwotą „73 800 EUR”; |
3) |
w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
|
4) |
w art. 6 akapit pierwszy kwotę „43 700 EUR” zastępuje się kwotą „44 400 EUR”; |
5) |
w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
|
6) |
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
|
Artykuł 2
Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do ważnych wniosków, które nie zostały rozpatrzone do dnia 1 kwietnia 2020 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 35 z 15.2.1995, s. 1.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1).
(3) https://ec.europa.eu/eurostat/documents/2995521/10159211/2-17012020-AP-EN.pdf
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/15 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/423
z dnia 19 marca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1010/2009 w odniesieniu do porozumień administracyjnych uzgodnionych z państwami trzecimi dotyczących świadectw połowowych dla produktów rybołówstwa morskiego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (1), w szczególności jego art. 20 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Porozumienia administracyjne uzgodnione z państwami trzecimi dotyczące świadectw połowowych dla produktów rybołówstwa wymieniono w załączniku IX do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 (2). Porozumienia te obejmują wzory świadectw połowowych zatwierdzone przez właściwe organy zainteresowanych państw trzecich. |
(2) |
Stany Zjednoczone dokonały przeglądu wzoru świadectwa połowowego Stanów Zjednoczonych, w szczególności w odniesieniu do nowego narzędzia informatycznego, CATCH, opracowanego przez Komisję na potrzeby unijnego systemu świadectw połowowych. |
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009. |
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 280 z 27.10.2009, s. 5).
ZAŁĄCZNIK
W załączniku IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„Sekcja 2
STANY ZJEDNOCZONE
SYSTEM ŚWIADECTW POŁOWOWYCH
Zgodnie z art. 12 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 świadectwo połowowe przewidziane w art. 12 i załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 zostaje zastąpione – w odniesieniu do produktów rybołówstwa pochodzących z połowów dokonanych przez statki rybackie pływające pod banderą Stanów Zjednoczonych – przez amerykańskie świadectwo połowowe oparte na systemie świadectw połowowych Stanów Zjednoczonych (opisanym w dodatku 2), który jest elektronicznym systemem sprawozdawczo-rejestrowym, nad którym nadzór sprawują organy Stanów Zjednoczonych zapewniające taki sam poziom kontroli przez organy, jakiego wymaga system świadectw połowowych Unii Europejskiej.
Wzór amerykańskiego świadectwa połowowego, który zastępuje świadectwo połowowe Unii Europejskiej oraz świadectwo powrotnego wywozu, znajduje się w dodatku 1. To zmienione świadectwo połowowe Stanów Zjednoczonych może obejmować produkty rybołówstwa pochodzące z połowów dokonanych przez pojedyncze statki lub grupę statków, jak opisano w dodatku 2.
WZAJEMNA POMOC
W celu usprawnienia wymiany informacji i współpracy administracyjnej pomiędzy odpowiednimi właściwymi organami w Stanach Zjednoczonych i państwach członkowskich Unii Europejskiej, w oparciu o szczegółowe zasady wzajemnej pomocy ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1010/2009, rozwijana będzie wzajemna pomoc, o której mowa w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.
Dodatek 1
Dodatek 2
System dokumentacji połowów Stanów Zjednoczonych, zmieniony w 2019 r., ma na celu wydawanie świadectwa połowowego za pośrednictwem jednego formularza, w odniesieniu do przesyłek wywozowych ze Stanów Zjednoczonych do Unii Europejskiej (UE) zawierających produkty rybołówstwa, surowe i przetworzone.
Na wydanym przez Stany Zjednoczone świadectwie połowowym eksporterzy amerykańscy będą musieli 1) wymienić pojedynczy statek odpowiedzialny za złowienie ryb lub produkty rybołówstwa wchodzące w skład odpowiedniej przesyłki wraz ze wszystkimi mającymi zastosowanie informacjami wymaganymi na poświadczeniu Stanów Zjednoczonych dotyczącym legalnego połowu; lub 2) podać nazwę grupy statków odpowiedzialnej za złowienie ryb lub produkty rybołówstwa wchodzące w skład odpowiedniej przesyłki wraz ze wszystkimi mającymi zastosowanie informacjami wymaganymi na poświadczeniu Stanów Zjednoczonych dotyczącym legalnego połowu.
Możliwość łączenia się w grupę będzie wykorzystywana w odniesieniu do połowów poddanych znacznemu przemieszaniu na morzu lub na lądzie (w tym na przykład połowy (ale nie wyłącznie): w przypadku których początkowe połowy dzieli się według wielkości przed dalszą wysyłką, np. homary; lub połowy, w przypadku których kilka statków poławiających dostarcza ryby na statki towarzyszące na morzu).
Grupy będą zarządzane przez amerykańskiego producenta lub przetwórcę ubiegającego się o świadectwo i mogą podlegać kontroli. Odpowiada to obecnym praktykom Stanów Zjednoczonych, zgodnie z którymi amerykański producent lub przetwórca będzie odpowiedzialny za przechowywanie wszystkich informacji dotyczących statków lub wykazu statków, które miały swój udział w przesyłce, i za dostarczenie, na żądanie, tych informacji właściwemu organowi rządowemu Stanów Zjednoczonych.
Możliwość występowania jako pojedynczy statek lub grupa umożliwi Stanom Zjednoczonym wydanie jednego świadectwa na przesyłkę, przy jednoczesnym zapewnieniu dostępu do kompletnych informacji o statku w odniesieniu do każdej przesyłki.
Informacje te będą dostępne dla organów państw członkowskich przywozu na ich wniosek złożony do właściwego organu rządowego USA.
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/20 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/424
z dnia 19 marca 2020 r.
w sprawie przekazywania Komisji informacji dotyczących niestosowania specyfikacji technicznych interoperacyjności zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/797
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (1), w szczególności jej art. 7 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Art. 7 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/797 stanowi, że państwa członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcy na niestosowanie jednej lub większej liczby specyfikacji technicznych interoperacyjności („TSI”) lub ich części w przypadkach, które są wymienione wyczerpująco w lit. a)–e) przedmiotowego ustępu. |
(2) |
Zawiadomienie państw członkowskich o ich decyzji w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a), lub wniosek państw członkowskich o niestosowanie w przypadkach, o których mowa w lit. c), d) i e), powinny zawierać informacje uzasadniające niestosowanie TSI i określające alternatywne przepisy, które mają być zamiast nich stosowane. |
(3) |
Wniosek powinien zawierać odniesienie do niestosowanych przepisów TSI, opisywać przedmiotowy projekt, jego zakres i harmonogram oraz zapewnić wszelkie inne istotne informacje umożliwiające Komisji ocenę zgodności niestosowania z wymogami określonymi w art. 7 ust. 1. |
(4) |
Po wygaśnięciu środków przejściowych przewidzianych w TSI państwa członkowskie powinny zezwolić wnioskodawcom na niestosowanie TSI lub ich części wyłącznie w uzasadnionych przypadkach zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) wspomnianej dyrektywy. W takim wypadku zawiadomienie Komisji powinno zawierać wszystkie niezbędne informacje i uzasadnienia. |
(5) |
Aby ułatwić komunikację z Komisją, państwa członkowskie powinny stosować wzorcowy formularz, gdy zgłaszają swoją decyzję o niestosowaniu w odniesieniu do projektu na zaawansowanym etapie realizacji zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a). Formularz ten można również wykorzystać do zgłoszenia wykazu projektów na zaawansowanym etapie realizacji zgodnie z art. 7 ust. 2 wspomnianej dyrektywy. |
(6) |
Wniosek o niestosowanie jednej lub większej liczby TSI lub ich części należy przesłać Komisji drogą elektroniczną w celu wyeliminowania papierowej obsługi administracyjnej. Data przekazania przez państwa członkowskie wniosku lub uzupełnienia informacji do skrzynki poczty elektronicznej Komisji powinna być datą przedłożenia do celów art. 7 ust. 7 wspomnianej dyrektywy. |
(7) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Interoperacyjności i Bezpieczeństwa Kolei, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie określa informacje, które należy podać, oraz format i metodę, które mają być stosowane do celów przekazywania wniosku o niestosowanie jednej lub większej liczby specyfikacji technicznych interoperacyjności („TSI”) lub ich części w rozumieniu art. 7 ust. 4 dyrektywy (UE) 2016/797 (zwanego dalej „wnioskiem o niestosowanie”), zgodnie z którym państwa członkowskie przekazują Komisji decyzję o niestosowaniu na podstawie lit. a) lub przedkładają Komisji wniosek o niestosowanie na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c), d) lub e).
Artykuł 2
Informacje zawarte we wniosku o niestosowanie
1. Wniosek o niestosowanie zawiera następujące informacje:
a) |
odniesienie do przypadku określonego w art. 7 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/797, na podstawie którego niestosowanie TSI uznaje się za uzasadnione; |
b) |
odniesienie do tytułów TSI objętych wnioskiem o niestosowanie oraz do przepisów, które nie są stosowane. Każde odniesienie musi obejmować, gdy jest to istotne na potrzeby oceny zgodności, okres lub oszacowanie okresu, w którym będzie miało miejsce niestosowanie TSI; |
c) |
istotne szczegóły dotyczące danego projektu, obejmujące elementy techniczne, operacyjne i geograficzne projektu, wraz ze szczegółowym opisem podsystemu, pojazdu lub infrastruktury, których dotyczy wniosek o niestosowanie, a także z odpowiednimi kluczowymi datami lub innymi szczegółowymi informacjami odróżniającymi przedmiotowy projekt od innych projektów; |
d) |
odniesienie do alternatywnych przepisów, które państwo członkowskie zamierza stosować w celu zrekompensowania każdego przypadku niestosowania w świetle odpowiednich zasadniczych wymagań, oraz szczegóły tych przepisów, w tym środki, które należy podjąć w celu monitorowania ich wdrażania i, w przypadku gdy uzgodniono eksploatacyjne rozwiązania alternatywne, ich ciągłego stosowania; |
e) |
w przypadkach dotyczących więcej niż jednego państwa członkowskiego informacje na temat koordynacji prowadzonej zgodnie z art. 7 ust. 4 zdanie ostatnie dyrektywy (UE) 2016/797 lub art. 17 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/545 (2), jeżeli wnioski o niestosowanie są powiązane z zezwoleniami dla pojazdów; takie same informacje przekazuje się w odniesieniu do projektów dotyczących infrastruktury transgranicznej; |
f) |
analizę ekonomiczną lub analizę techniczną, bądź obie te analizy, zapewniające, że niestosowanie TSI jest uzasadnione i ograniczone do zakresu koniecznego w danych okolicznościach. |
2. Wniosek o niestosowanie zawiera również następujące informacje:
a) |
w przypadku wniosków złożonych zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/797 uzasadnienie musi zawierać:
|
b) |
w przypadku wniosków złożonych zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. c) dyrektywy (UE) 2016/797 uzasadnienie obejmuje, w zależności od specyfiki wniosku o niestosowanie:
|
c) |
w przypadku wniosków złożonych zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. d) dyrektywy (UE) 2016/797 uzasadnienie musi zawierać listę państw członkowskich i państw trzecich, których dotyczy wniosek, oraz linii kolejowych, po których poruszają się pojazdy objęte wnioskiem; |
d) |
w przypadku wniosków złożonych zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. e) w uzasadnieniu należy określić sieć lub obszary sieciowe istotne dla wniosku i uzasadnić ich oddzielenie od sieci kolejowej na pozostałym obszarze Unii lub ich odizolowanie. |
Artykuł 3
Format i metoda przekazania wniosku
1. Wniosek o niestosowanie może mieć nie więcej niż 10 stron. Informacje uzupełniające można dodać za pomocą załączników do wniosku.
2. Zawiadomienie lub wniosek o niestosowanie oraz wszelkie dalsze informacje potrzebne do skompletowania dokumentacji należy składać wyłącznie drogą elektroniczną na specjalny adres e-mail Komisji:
MOVE-RAIL-DEROGATIONS@ec.europa.eu.
3. Datą przewidzianą na potrzeby art. 7 ust. 7 dyrektywy (UE) 2016/797 jest dzień, w którym wniosek lub późniejsze informacje służące uzupełnieniu dokumentacji zostały przesłane pocztą elektroniczną zgodnie z ust. 2.
4. Potwierdzenie odbioru wystawione przez Komisję państwu członkowskiemu w terminie 7 dni będzie zawierać niepowtarzalny identyfikator z odniesieniem do danego państwa członkowskiego, projektu i roku zgłoszenia.
Państwo członkowskie podaje niepowtarzalny identyfikator w każdym przypadku komunikacji z Komisją w sprawie niestosowania.
Artykuł 4
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 września 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2020 r.
W imieniu Komisji,
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 44.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/545 z dnia 4 kwietnia 2018 r. ustanawiające uzgodnienia praktyczne na potrzeby procesu udzielania zezwoleń dla pojazdów kolejowych i zezwoleń dla typu pojazdu kolejowego zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 (Dz.U. L 90 z 6.4.2018, s. 66).
ZAŁĄCZNIK
Formularz na potrzeby przedstawienia projektu na zaawansowanym etapie realizacji, w przypadku gdy wnioskuje się o niestosowanie jednej lub większej liczby TSI lub ich części na podstawie art. 7 ust. 1 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/797 i zgodnie z informacjami wymaganymi na podstawie art. 2 ust. 1 i ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia
Nazwa projektu |
Szczegółowe informacje na temat zakresu projektu |
Wszystkie daty i działania mające znaczenie dla uzasadnienia zaawansowanego etapu realizacji lub podpisana umowa |
Specyfikacje techniczne, które nie są stosowane, oraz zastosowane alternatywne przepisy lub normy |
Wszelkie inne istotne informacje, np. obszar lub obszary użytkowania, z uwzględnieniem koordynacji zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/545. |
Informacje uzasadniające niewykonalność projektu |
Odstępstwa przyznane już temu projektowi (jeżeli miały miejsce) |
Sprostowania
20.3.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 84/24 |
Sprostowanie do zalecenia Komisji (UE) 2020/403 z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie oceny zgodności i procedur nadzoru rynku w kontekście zagrożenia związanego z COVID-19
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 79 I z dnia 16 marca 2020 r. )
Strona 3, motyw 21:
zamiast:
„Zgodnie z art. 26 ust. 4 oraz pkt 7 lit. f) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2016/425”,
powinno być:
„Zgodnie z art. 24 ust. 6 oraz pkt 4 lit. f) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2016/425”.