4.2.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/3

PROTOKÓŁ

między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczący dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

UNIA EUROPEJSKA

oraz

KONFEDERACJA SZWAJCARSKA

oraz

KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,

zwane dalej łącznie „Stronami”,

ZWAŻYWSZY że w dniu 26 października 2004 r. podpisana została Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (1) (zwana dalej „umową z dnia 26 października 2004 r. ”);

ZWAŻYWSZY że w dniu 28 lutego 2008 r. podpisany został Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (2) (zwany dalej „protokołem z dnia 28 lutego 2008 r. ”);

PRZYPOMINAJĄC, że w dniu 26 czerwca 2013 r. Unia Europejska (zwana dalej „Unią”) przyjęła rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 (3);

PRZYPOMINAJĄC, że procedury porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 nie stanowią zmiany lub uzupełnienia przepisów dorobku Eurodac w rozumieniu umowy z dnia 26 października 2004 r. i protokołu z dnia 28 lutego 2008 r.;

ZWAŻYWSZY że między Unią a Konfederacją Szwajcarską (zwaną dalej „Szwajcarią”) oraz Księstwem Liechtensteinu (zwanym dalej „Liechtensteinem”) należy zawrzeć protokół umożliwiający Szwajcarii i Liechtensteinowi udział w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego, a tym samym umożliwiający wyznaczonym organom ścigania w Szwajcarii i Liechtensteinie występowanie o porównanie danych daktyloskopijnych przekazywanych do systemu centralnego Eurodac przez inne uczestniczące państwa;

ZWAŻYWSZY że zastosowanie do Szwajcarii i Liechtensteinu rozporządzenia (UE) nr 603/2013 na potrzeby ochrony porządku publicznego powinno również umożliwić wyznaczonym organom ścigania innych uczestniczących państw i Europolowi występowanie z wnioskami o porównanie danych daktyloskopijnych przekazywanych do systemu centralnego Eurodac przez Szwajcarię i Liechtenstein;

ZWAŻYWSZY że przetwarzanie danych osobowych przez wyznaczone organy ścigania państw uczestniczących na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie na mocy niniejszego Protokołu powinno podlegać normom ochrony danych osobowych na mocy ich prawa krajowego, które są zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 (4);

ZWAŻYWSZY że powinny mieć również zastosowanie dalsze warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez wyznaczone organy państw uczestniczących oraz przez Europol na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych;

ZWAŻYWSZY że na dostęp dla wyznaczonych organów Szwajcarii i Liechtensteinu należy zezwolić wyłącznie pod warunkiem, że porównania z krajowymi bazami daktyloskopijnymi państwa wnioskującego oraz ze zautomatyzowanymi systemami identyfikacji daktyloskopijnej wszystkich innych uczestniczących państw na mocy decyzji Rady 2008/615/WSiSW (5), nie doprowadziły do ustalenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Zgodnie z tym warunkiem państwo wnioskujące musi przeprowadzić porównania ze zautomatyzowanymi systemami identyfikacji daktyloskopijnej wszystkich innych uczestniczących państw na mocy tej decyzji, gdy porównanie jest technicznie możliwe, chyba że państwo wnioskujące może wykazać, że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, iż nie doprowadziłoby to do ustalenia tożsamości osoby, której dane dotyczą. Takie uzasadnione podstawy istnieją w szczególności, gdy w danym przypadku nie występują jakiejkolwiek powiązania operacyjne ani dochodzeniowe z danym uczestniczącym państwem. Warunek ten wymaga wcześniejszego wdrożenia pod względem technicznym i prawnym tej decyzji przez państwo wnioskujące w zakresie danych daktyloskopijnych, ponieważ nie powinno się zezwalać na dokonywanie sprawdzeń w Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego, jeżeli nie zostały najpierw podjęte powyższe działania;

ZWAŻYWSZY że przed sprawdzeniem w systemie Eurodac wyznaczone organy Szwajcarii i Liechtensteinu powinny także – pod warunkiem, że spełnione są warunki umożliwiające porównanie – dokonać sprawdzenia w wizowym systemie informacyjnym na mocy decyzji Rady 2008/633/WSiSW (6);

ZWAŻYWSZY że do wszelkiego nowego prawodawstwa oraz wszystkich nowych aktów lub środków dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego powinny mieć zastosowanie mechanizmy dotyczące nowych przepisów prawnych i nowych aktów lub środków przewidziane w umowie z dnia 26 października 2004 r. i protokole z dnia 28 lutego 2008 r., w tym dotyczące roli Komitetu Mieszanego, ustanowionego umową z dnia 26 października 2004 r.,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1. Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 jest wprowadzane w życie przez Szwajcarię w odniesieniu do porównywania danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnym systemie Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego i jest stosowane w stosunkach Szwajcarii z Liechtensteinem i innymi uczestniczącymi państwami.

2. Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 jest wprowadzane w życie przez Liechtenstein w odniesieniu do porównywania danych daktyloskopijnych z danymi przechowywanymi w centralnym systemie Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego i jest stosowane w stosunkach Liechtensteinu ze Szwajcarią i innymi uczestniczącymi państwami.

3. Państwa członkowskie Unii, z wyjątkiem Danii, są uznawane za państwa uczestniczące w rozumieniu ust. 1 i 2 niniejszgo artykułu. Stosują one przepisy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 odnoszące się do dostępu na potrzeby ochrony porządku publicznego do Szwajcarii i Liechtensteinu.

4. Dania, Islandia i Norwegia są uważane za państwa uczestniczące w rozumieniu ust. 1 i 2 w zakresie, w jakim między nimi a Unią stosowane są umowy podobne do niniejszego Protokołu, w których uznaje się Szwajcarię i Liechtenstein za państwa uczestniczące.

Artykuł 2

1. Niniejszy Protokół nie wchodzi w życie w odniesieniu do Szwajcarii do czasu wdrożenia i rozpoczęcia stosowania przez Szwajcarię przepisów dyrektywy (UE) 2016/680 dotyczących przetwarzania danych osobowych oraz warunków takiego przetwarzania określonych w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez jej wyznaczone organy do celów określonych w art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia.

2. Niniejszy Protokół nie wchodzi w życie w odniesieniu do Liechtensteinu do czasu wdrożenia i rozpoczęcia stosowania przez Liechtenstein przepisów dyrektywy (UE) 2016/680 dotyczących przetwarzania danych osobowych oraz warunków określonych w rozporządzeniu (UE) nr 603/2013 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez jego wyznaczone organy do celów określonych w art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia.

Artykuł 3

Postanowienia umowy z dnia 26 października 2004 r. oraz protokołu z dnia 28 lutego 2008 r. dotyczące nowych przepisów prawnych oraz nowych aktów lub środków, w tym dotyczące Komitetu Mieszanego ustanowionego umową z dnia 26 października 2004 r., mają zastosowanie do wszelkich nowych przepisów prawnych oraz nowych aktów lub środków dotyczących dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego.

Artykuł 4

1. Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Strony. O ratyfikacji lub zatwierdzeniu powiadamia się Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, który pełni funkcję depozytariusza niniejszego Protokołu.

2. Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po otrzymaniu przez depozytariusza powiadomienia, o którym mowa w ust.1, od Unii i co najmniej jednej z pozostałych Stron.

3. Niniejszy Protokół nie ma zastosowania w odniesieniu do Szwajcarii do czasu wdrożenia przez Szwajcarię rozdziału 6 decyzji 2008/615/WSiSW i do czasu zakończenia procedur oceny na podstawie rozdziału 4 załącznika do decyzji Rady 2008/616/WSiSW (7) w odniesieniu do danych daktyloskopijnych w odniesieniu do Szwajcarii.

4. Niniejszy Protokół nie ma zastosowania w odniesieniu do Liechtensteinu do czasu wdrożenia przez Liechtenstein rozdziału 6 decyzji 2008/615/WSiSW i do czasu zakończenia procedur oceny na podstawie rozdziału 4 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW w odniesieniu do danych daktyloskopijnych w odniesieniu do Liechtensteinu.

Artykuł 5

1. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół, przesyłając depozytariuszowi oświadczenie na piśmie. Takie oświadczenie staje się skuteczne sześć miesięcy po jego złożeniu.

2. Niniejszy Protokół traci moc, jeżeli Unia albo zarówno Szwajcaria, jak i Lichtenstein, go wypowiedzą.

3. Niniejszy Protokół traci moc w odniesieniu do Szwajcarii, jeżeli umowa z dnia 26 października 2004 r. utraci moc w odniesieniu do Szwajcarii.

4. Niniejszy Protokół traci moc w odniesieniu do Liechtensteinu, jeżeli umowa z dnia 28 lutego 2008 r. utraci moc w odniesieniu do Liechtensteinu.

5. Wypowiedzenie niniejszego Protokołu przez jedną ze Stron bądź jego zawieszenie lub zakończenie obowiązywania w odniesieniu do jednej ze Stron nie będzie miało wpływu na umowę z dnia 26 października 2004 r. ani na protokół z dnia 28 lutego 2008 r.

Artykuł 6

Niniejszy Protokół sporządza się w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

Oryginał składa się u depozytariusza, który sporządza poświadczoną kopię dla każdej ze Stron.

Съставено в Брюксел на двадесет и седми юни две хиляди и деветнадесета година.

Hecho en Bruselas, el veintisiete de junio de dos mil diecinueve.

V Bruselu dne dvacátého sedmého června dva tisíce devatenáct.

Udfærdiget i Bruxelles den syvogtyvende juni to tusind og nitten.

Geschehen zu Brüssel am siebenundzwanzigsten Juni zweitausendneunzehn.

Kahe tuhande üheksateistkümnenda aasta juunikuu kahekümne seitsmendal päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι εφτά Ιουνίου δύο χιλιάδες δεκαεννέα.

Done at Brussels on the twenty seventh day of June in the year two thousand and nineteen.

Fait à Bruxelles, le vingt sept juin deux mille dix-neuf.

Sastavljeno u Bruxellesu dvadeset sedmog lipnja godine dvije tisuće devetnaeste.

Fatto a Bruxelles, addì ventisette giugno duemiladiciannove.

Briselē, divi tūkstoši deviņpadsmitā gada divdesmit septītajā jūnijā.

Priimta du tūkstančiai devynioliktų metų birželio dvidešimt septintą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkilencedik év június havának huszonhetedik napján.

Magħmul fi Brussell, fis-sebgħa u għoxrin jum ta’ Ġunju fis-sena elfejn u dsatax.

Gedaan te Brussel, zevenentwintig juni tweeduizend negentien.

Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego siódmego czerwca roku dwa tysiące dziewiętnastego.

Feito em Bruxelas, em vinte e sete de junho de dois mil e dezanove.

Întocmit la Bruxelles la douăzeci și șapte iunie două mii nouăsprezece.

V Bruseli dvadsiateho siedmeho júna dvetisícdevätnásť.

V Bruslju, dne sedemindvajsetega junija leta dva tisoč devetnajst.

Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattayhdeksäntoista.

Som skedde i Bryssel den tjugosjunde juni år tjugohundranitton.

(1) Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 5.

(2) Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 39.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).

(5) Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. UE L 210 z 6.8.2008, s. 1).

(6) Decyzja Rady 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do wizowego systemu informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (Dz.U. UE L 218 z 13.8.2008, s. 129).

(7) Decyzja Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. UE L 210 z 6.8.2008, s. 12).

4.2.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/8

DECYZJA RADY (UE) 2020/143

z dnia 28 stycznia 2020 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Administracyjnego Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR w odniesieniu do zmiany konwencji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Konwencja celna dotycząca międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR z dnia 14 listopada 1975 r. (zwana dalej „konwencją TIR”) została zawarta przez Unię na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2112/78 (1) i weszła w życie w Unii w dniu 20 czerwca 1983 r. (2).

(2)	Zgodnie z art. 59 konwencji TIR Komitet Administracyjny może przyjmować zmiany niniejszej konwencji większością dwóch trzecich obecnych i głosujących Umawiających się Stron.

(3)	Na posiedzeniu, które odbędzie się w lutym 2020 r., Komitet Administracyjny ma przyjąć nowy załącznik 11 i związane z nim zmiany konwencji TIR.

(4)	Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego, gdyż zmiany konwencji TIR będą miały skutki prawne dla Unii.

(5)

Unia opowiada się za nowym załącznikiem 11 do konwencji TIR oraz niezbędnymi zmianami w treści konwencji TIR, ponieważ są one zgodne polityką określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (3), na podstawie którego wszelka komunikacja z organami celnymi ma być prowadzona elektronicznie.

(6)	W nowym art. 1 lit. s) konwencji TIR zostanie zdefiniowana „procedura eTIR” stosowana do elektronicznej wymiany danych między organami celnymi.

(7)	W nowym art. 58c konwencji TIR ma zostać ustanowiony organ ds. wdrożenia technicznego odpowiedzialny za przyjęcie specyfikacji technicznej międzynarodowego systemu eTIR bez uszczerbku dla istniejących merytorycznych i instytucjonalnych ram konwencji TIR.

(8)	W nowym art. 60a ma zostać ustanowiona specjalna procedura wejścia w życie nowego załącznika 11 do konwencji TIR oraz jakichkolwiek przyszłych zmian tego załącznika.

(9)	Zmiany art. 43, 59 i 61 konwencji TIR mają zostać wprowadzone dostosowania niezbędne do wprowadzenia nowego załącznika 11.

(10)	Celem nowego załącznika 11 do konwencji TIR jest umożliwienie związanym tym załącznikiem Umawiającym się Stronom korzystanie z operacji eTIR. Załącznik ma umożliwić Unii i państwom członkowskim wybór terminu połączenia posiadanych systemów z międzynarodowym systemem eTIR.

(11)	Stanowisko Unii w ramach Komitetu Administracyjnego powinno być zatem oparte na projekcie zmian dołączonym do niniejszej decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Administracyjnego na siedemdziesiątym drugim lub kolejnym posiedzeniu, oparte jest na projekcie zmian dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Stanowisko, o którym mowa w art. 1, wyrażają działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Komitetu Administracyjnego.

Artykuł 3

Niewielkie zmiany techniczne do projektu zmiany, o którym mowa w art. 1, mogą być zatwierdzane przez przedstawicieli Unii w Komitecie Administracyjnym.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2020 r.

W imieniu Rady

A. METELKO-ZGOMBIĆ

Przewodniczący

(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2112/78 z dnia 25 lipca 1978 r. dotyczące zawarcia Konwencji Celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR) zawartej w Genewie dnia 14 listopada 1975 r. (Dz.U. L 252 z 14.9.1978, s. 1).

(2) Dz.U. L 31 z 2.2.1983, s. 13.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

Projekt zmian Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (konwencja TIR z 1975 r.)

A. Zmiany konwencji TIR

1. Nowy art. 1 lit. s)

s)	określenie „procedura eTIR” oznacza procedurę TIR realizowaną w drodze elektronicznej wymiany danych, będącą funkcjonalnym odpowiednikiem karnetu TIR. Postanowienia konwencji TIR znajdują zastosowanie, szczegóły procedury eTIR określono jednak w załączniku 11.

1a. Art. 3 lit. b)

b)	przewozy muszą posiadać gwarancję upoważnionych stowarzyszeń zgodnie z postanowieniami art. 6. Przewozy muszą być wykonywane z zastosowaniem karnetu TIR, odpowiadającego wzorowi przedstawionemu w załączniku 1 do niniejszej konwencji, lub prowadzone w ramach procedury eTIR.

2. Artykuł 43

Noty wyjaśniające znajdujące się w załączniku 6, załączniku 7 część III oraz załączniku 11 część II zawierają interpretację niektórych postanowień niniejszej konwencji i jej załączników. Zawierają one również opis niektórych zaleconych praktyk.

3. Nowy artykuł 58c

Ustanawia się organ ds. wdrożenia technicznego. Jego skład, funkcje i regulamin wewnętrzny określa załącznik 11.

4. Artykuł 59

Niniejsza konwencja, wraz z załącznikami, może być zmieniona w drodze propozycji zgłoszonej przez każdą Umawiającą się Stronę, zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule.

Z zastrzeżeniem postanowień art. 60a każda zaproponowana zmiana niniejszej konwencji jest rozpatrywana przez Komitet Administracyjny złożony ze wszystkich Umawiających się Stron zgodnie z regulaminem wewnętrznym określonym w załączniku 8. Każda taka zmiana rozpatrzona lub opracowana na posiedzeniu Komitetu Administracyjnego i przyjęta przez niego większością dwóch trzecich obecnych i głosujących członków jest podana do wiadomości przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych Umawiającym się Stronom w celu jej przyjęcia.

Z zastrzeżeniem postanowień art. 60 i art. 60a każda zaproponowana zmiana podana do wiadomości zgodnie z postanowieniami poprzedniego ustępu wchodzi w życie w stosunku do wszystkich Umawiających się Stron w trzy miesiące po upływiedwunastu miesięcy od daty tego powiadomienia, jeżeli w tym terminie żadne państwo będące Umawiającą się Stroną nie zgłosiło Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych sprzeciwu co do zaproponowanej zmiany.

Jeżeli sprzeciw wobec proponowanej zmiany został zgłoszony zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, zmiana ta jest uważana za nieprzyjętą i nie wywołuje żadnego skutku.

5. Nowy artykuł 60a

Procedura szczególna dotycząca wejścia w życie załącznika 11 oraz jego zmian

Załącznik 11 rozpatrywany zgodnie z art. 59 ust. 1 i 2 wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Stron trzy miesiące po upływie dwunastu miesięcy od daty powiadomienia Umawiających się Stron przez Sekretarza Generalnego ONZ, z wyjątkiem Umawiających się Stron, które we wspomnianym okresie trzech miesięcy powiadomiły Sekretarza Generalnego na piśmie o nieprzyjęciu załącznika 11. W odniesieniu do Umawiających się Stron, które wycofają swe powiadomienie o nieprzyjęciu, załącznik 11 wchodzi w życie sześć miesięcy od daty otrzymania przez depozytariusza takiego powiadomienia.

2.	Wszelkie proponowane zmiany załącznika 11 są rozpatrywane przez Komitet Administracyjny. Zmiany te są przyjmowane większością głosów obecnych i głosujących Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11.

3.	Zmiany załącznika 11 rozpatrzone i przyjęte zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu są przekazywane przez Sekretarza Generalnego ONZ do wiadomości wszystkich Umawiających się Stron lub, w przypadku Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11, do ich przyjęcia.

4.	Dzień wejścia w życie takich zmian ustala się w momencie ich przyjęcia większością obecnych i głosujących Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11.

Zmiany wchodzą w życie zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu, chyba że w terminie wcześniejszym, ustalonym w momencie przyjęcia, jedna piąta lub pięć państw będących Umawiającymi się Stronami związanymi załącznikiem 11, w zależności od tego, która liczba jest mniejsza, powiadomi Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o wniesieniu sprzeciwu wobec tych zmian.

Z chwilą wejścia w życie każda zmiana przyjęta zgodnie z procedurą przewidzianą w ust. 2–5 niniejszego artykułu w stosunku do wszystkich Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11 zastępuje jakiekolwiek dotychczasowe postanowienie, którego zmiana ta dotyczy, oraz ma wobec niego pierwszeństwo.

6. Artykuł 61

Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia wszystkie Umawiające się Strony i wszystkie państwa wymienione w art. 52 ust. 1 niniejszej konwencji o każdym wniosku, powiadomieniu lub sprzeciwie zgłoszonym zgodnie z art. 59, 60 i 60a powyżej oraz o dniu wejścia w życie zmiany.

7. Załącznik 9 część I pkt 3 nowy podpunkt (xi)

(xi)

w przypadku procedury awaryjnej, opisanej w art. 10 ust. 2 załącznika 11, w odniesieniu do Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11 potwierdzenie, na wniosek właściwych organów, ważność gwarancji oraz prowadzenie przewozu TIR w ramach procedury eTIR, a także udzielenie innych istotnych informacji dotyczących przewozu TIR.

B. Załącznik 11 – Procedura eTIR

1. Część I

Artykuł 1

Zakres stosowania

1. Postanowienia niniejszego załącznika regulują wdrażanie procedury eTIR zgodnie z definicją w art. 1 lit. s) konwencji i mają zastosowanie w stosunkach między Umawiającymi się Stronami związanymi niniejszym załącznikiem zgodnie z art. 60a ust. 1.

2. Procedury eTIR nie można stosować do przewozów prowadzonych częściowo na terytorium Umawiającej się Strony, która nie jest związana załącznikiem 11 i jest członkiem unii celnej lub gospodarczej w ramach jednolitego obszaru celnego.

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszego załącznika:

a)	określenie „międzynarodowy system eTIR” oznacza system informacyjno-komunikacyjny (ICT) opracowany w celu umożliwienia wymiany informacji elektronicznych między podmiotami biorącymi udział w procedurze eTIR;

b)	określenie „specyfikacje eTIR” oznaczają specyfikacje koncepcyjne, funkcjonalne i techniczne procedury eTIR przyjmowane i zmieniane zgodnie z przepisami art. 5 niniejszego załącznika;

c)	określenie „dane TIR przekazywane z wyprzedzeniem” oznacza dane przesyłane do właściwych organów państwa wyjściowego, zgodnie ze specyfikacjami eTIR, dotyczące zamiaru włączenia towarów do procedury eTIR przez posiadacza karnetu TIR;

d)	określenie „dane o zmianach przekazywane z wyprzedzeniem” oznacza dane przesyłane do właściwych organów państwa wystąpienia o zmianę danych zgłoszenia, zgodnie ze specyfikacjami eTIR, dotyczące zamiaru zmiany danych zgłoszenia przez posiadacza karnetu TIR;

e)	określenie „dane zgłoszenia” oznacza dane TIR przekazywane z wyprzedzeniem oraz dane o zmianach przekazywane z wyprzedzeniem, zatwierdzone przez właściwe organy;

określenie „zgłoszenie” oznacza czynność polegającą na tym, że posiadacz karnetu TIR lub jego przedstawiciel informuje, zgodnie ze specyfikacjami eTIR, o zamiarze włączenia towarów do procedury eTIR. Od momentu zatwierdzenia zgłoszenia przez właściwe organy, na podstawie danych TIR przekazywanych z wyprzedzeniem lub danych o zmianach przekazywanych z wyprzedzeniem, oraz przesłania danych zgłoszenia do międzynarodowego systemu eTIR stanowi prawny odpowiednik zatwierdzonego karnetu TIR;

określenie „dokument towarzyszący” oznacza wydrukowany dokument wygenerowany drogą elektroniczną z systemu celnego po zatwierdzeniu zgłoszenia, zgodnie z wytycznymi zawartymi w specyfikacjach technicznych eTIR. Dokument towarzyszący można wykorzystać zamiast protokołu zajścia zgodnie z art. 25 niniejszej konwencji na potrzeby rejestracji zdarzeń w trasie oraz procedury awaryjnej;

h)	określenie „uwierzytelnienie” oznacza proces elektroniczny, który umożliwia identyfikację elektroniczną osoby fizycznej lub prawnej lub potwierdzenie pochodzenia oraz integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej.

Noty wyjaśniające do art. 2 lit. h)

11.2 (h)-1

Do czasu opracowania zharmonizowanego podejścia i opisania go w specyfikacjach eTIR Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 mogą uwierzytelnić posiadacza karnetu TIR za pośrednictwem dowolnego procesu przewidzianego w prawie krajowym, w tym między innymi za pomocą nazwy użytkownika i hasła lub podpisów elektronicznych.

11.2. (h)-2

Integralność danych podlegających wymianie pomiędzy międzynarodowym systemem eTIR a właściwymi organami oraz uwierzytelnienie systemów informacyjno-komunikacyjnych (ICT) zapewnia się za pomocą bezpiecznych połączeń zgodnie ze specyfikacjami technicznymi eTIR.

Artykuł 3

Wdrożenie procedury eTIR

1. Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 połączą swoje systemy celne z międzynarodowym systemem eTIR zgodnie ze specyfikacjami technicznymi eTIR.

2. Każdej z Umawiających się Stron przysługuje swoboda ustalenia terminu, w którym połączy ona swoje systemy celne z międzynarodowym systemem eTIR. O terminie połączenia powiadamia się wszystkie pozostałe Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 co najmniej sześć miesięcy przed rzeczywistym terminem połączenia.

Nota wyjaśniająca do art. 3 ust. 2

11.3.2

Zaleca się, aby Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 posiadały zaktualizowane krajowe systemy celne, połączone z międzynarodowym systemem eTIR z chwilą wejścia w życie w stosunku do nich załącznika 11. Unie celne lub gospodarcze mogą podjąć decyzję w tej sprawie w późniejszym terminie, co zapewnia im odpowiedni czas na połączenie krajowych systemów celnych wszystkich należących do nich państw członkowskich z międzynarodowym systemem eTIR.

Artykuł 4

Skład, funkcje i regulamin wewnętrzny organu ds. wdrożenia technicznego

1. Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 wchodzą w skład organu ds. wdrożenia technicznego. Jego posiedzenia zwołuje się regularnie lub na wniosek Komitetu Administracyjnego zgodnie z wymaganiami dla aktualizacji specyfikacji eTIR. Komitet Administracyjny otrzymuje regularne informacje na temat działalności i uwag organu ds. wdrożenia technicznego.

2. Umawiające się Strony, które nie przyjęły załącznika 11 zgodnie z art. 60a ust. 1, oraz przedstawiciele organizacji międzynarodowych mogą uczestniczyć w posiedzeniach organu ds. wdrożenia technicznego w charakterze obserwatorów.

3. Organ ds. wdrożenia technicznego monitoruje techniczne i funkcjonalne aspekty wdrażania procedury eTIR oraz koordynuje i wspiera wymianę informacji w sprawach wchodzących w zakres jego kompetencji.

4. Na pierwszym posiedzeniu organ ds. wdrożenia technicznego przyjmuje regulamin wewnętrzny i przedkłada go Komitetowi Administracyjnemu w celu zatwierdzenia przez Umawiające się Strony związane załącznikiem 11.

Artykuł 5

Procedury przyjmowania i zmiany specyfikacji eTIR

Organ ds. wdrożenia technicznego:

a)	przyjmuje specyfikacje techniczne procedury eTIR oraz ich zmiany, aby zapewnić ich dostosowanie do specyfikacji funkcjonalnych procedury eTIR. W chwili przyjęcia podejmuje on decyzję w sprawie odpowiedniego okresu przejściowego na potrzeby ich wdrożenia;

przygotowuje specyfikacje funkcjonalne procedury eTIR oraz ich zmiany, aby zapewnić ich dostosowanie do specyfikacji koncepcyjnych procedury eTIR. Specyfikacje te przekazuje się Komitetowi Administracyjnemu w celu przyjęcia przez większość obecnych i głosujących Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11; następnie są one wdrażane i, gdy jest to wymagane, przekształcane w specyfikacje techniczne w terminie określonym w chwili przyjęcia;

uwzględnia zmiany specyfikacji koncepcyjnych procedury eTIR na wniosek Komitetu Administracyjnego. Specyfikacje koncepcyjne procedury eTIR oraz ich zmiany przyjmuje się większością obecnych i głosujących Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11; następnie są one wdrażane i, gdy jest to wymagane, przekształcane w specyfikację funkcjonalną w terminie określonym w chwili przyjęcia.

Artykuł 6

Przesyłanie danych TIR przekazywanych z wyprzedzeniem i danych o zmianach przekazywanych z wyprzedzeniem

1. Posiadacz karnetu TIR lub jego przedstawiciel przesyła dane TIR przekazywane z wyprzedzeniem i dane o zmianach przekazywane z wyprzedzeniem właściwym organom państwa wyjściowego oraz państwa wystąpienia o zmianę danych zgłoszenia. Po przyjęciu zgłoszenia lub zmiany zgodnie z prawem krajowym właściwe organy przekazują dane zgłoszenia lub wprowadzone w nich zmiany do międzynarodowego systemu eTIR.

2. Dane TIR przekazywane z wyprzedzeniem i dane o zmianach przekazywane z wyprzedzeniem, o których mowa w ust. 1, można przesyłać właściwym organom bezpośrednio lub za pośrednictwem międzynarodowego systemu eTIR.

3. Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 akceptują przesłanie danych TIR przekazywanych z wyprzedzeniem i danych o zmianach przekazywanych z wyprzedzeniem za pośrednictwem międzynarodowego systemu eTIR.

Nota wyjaśniająca do art. 6 ust. 3

11.6.3

Zaleca się, aby Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 uznawały, w miarę możliwości, przesyłanie danych TIR przekazywanych z wyprzedzeniem i danych o zmianach przekazywanych z wyprzedzeniem przy użyciu metod wskazanych w specyfikacjach funkcjonalnych i technicznych.

4. Właściwe organy publikują wykaz wszystkich środków elektronicznych, które można wykorzystać do przesyłania danych TIR przekazywanych z wyprzedzeniem i danych o zmianach przekazywanych z wyprzedzeniem.

Artykuł 7

Uwierzytelnienie posiadacza karnetu TIR

1. Zatwierdzając zgłoszenie w państwie wyjściowym lub zmianę danych zgłoszenia w dowolnym państwie leżącym na trasie przejazdu, właściwe organy uwierzytelniają zgodnie z prawem krajowym dane TIR przekazywane z wyprzedzeniem lub dane o zmianach przekazywane z wyprzedzeniem oraz posiadacza karnetu TIR.

2. Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 akceptują uwierzytelnienie posiadacza karnetu TIR dokonane przez międzynarodowy system eTIR.

Nota wyjaśniająca do art. 7 ust. 2

11.7.2

Międzynarodowy system eTIR zapewnia, za pomocą środków opisanych w specyfikacjach eTIR, integralność danych TIR przekazywanych z wyprzedzeniem lub danych o zmianach przekazywanych z wyprzedzeniem oraz przesłanie danych przez posiadacza karnetu TIR.

3. Właściwe organy publikują wykaz mechanizmów uwierzytelnienia innych niż wyszczególnione w ust. 2 niniejszego artykułu, które można wykorzystać w celach uwierzytelnienia.

4. Umawiające się Strony związane załącznikiem 11 akceptują dane zgłoszenia otrzymane od właściwych organów państwa wyjściowego i państwa wystąpienia o zmianę danych zgłoszenia za pośrednictwem międzynarodowego systemu eTIR jako prawny odpowiednik zatwierdzonego karnetu eTIR.

Nota wyjaśniająca do art. 7 ust. 4

11.7.4

Międzynarodowy system eTIR zapewnia, za pomocą środków opisanych w specyfikacjach eTIR, integralność danych zgłoszenia oraz przesłanie danych przez właściwe organy państw zaangażowanych w przewóz.

Artykuł 8

Wzajemne uznawanie uwierzytelnienia posiadacza karnetu TIR

Właściwe organy wszystkich kolejnych Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11 na wszystkich etapach przewozu TIR uznają uwierzytelnienie posiadacza karnetu TIR dokonane przez właściwe organy Umawiających się Stron związanych załącznikiem 11, które zatwierdziły zgłoszenie lub zmianę danych zgłoszenia.

Nota wyjaśniająca do art. 8

11.8	Międzynarodowy system eTIR zapewnia, za pomocą środków opisanych w specyfikacjach eTIR, integralność danych zgłoszenia, w tym odniesienie do posiadacza karnetu TIR, uwierzytelnionych przez właściwe organy zatwierdzające zgłoszenie, otrzymanych od właściwych organów i przesłanych do nich.

Artykuł 9

Dodatkowe wymogi dotyczące danych

1. Oprócz danych wyszczególnionych w specyfikacjach funkcjonalnych i technicznych właściwe organy mogą zwrócić się o przedstawienie dodatkowych danych określonych w prawodawstwie krajowym.

2. Właściwe organy powinny, w największym możliwym zakresie, ograniczyć wymogi dotyczące danych do wymogów zawartych w specyfikacjach funkcjonalnych i technicznych oraz dążyć do ułatwienia przekazywania dodatkowych danych, aby nie utrudniać przewozów TIR prowadzonych zgodnie z niniejszym załącznikiem.

Artykuł 10

Procedura awaryjna

1. Jeżeli procedury eTIR nie można rozpocząć z przyczyn technicznych w wyjściowym urzędzie celnym, posiadacz karnetu TIR może skorzystać z procedury TIR.

2. Jeżeli procedura eTIR rozpoczęła się, lecz jej kontynuacja jest niemożliwa z przyczyn technicznych, właściwe organy zatwierdzają dokument towarzyszący i przetwarzają go zgodnie z procedurą opisaną w specyfikacjach eTIR w zależności od dostępności informacji dodatkowych z alternatywnych systemów elektronicznych opisanych w specyfikacjach funkcjonalnych i technicznych.

3. Właściwe organy Umawiających się Stron są również uprawnione do zwracania się do krajowych stowarzyszeń poręczających o potwierdzenie ważności gwarancji oraz prowadzenia przewozu TIR zgodnie z procedurą eTIR, a także o dostarczenie innych istotnych informacji dla przewozu TIR.

4. Procedurę opisaną w ust. 3 ustala się w porozumieniu właściwych organów z krajowym stowarzyszeniem poręczającym zgodnie z załącznikiem 9 część I pkt 1 lit. d).

Artykuł 11

Hosting międzynarodowego systemu eTIR

1. Hosting międzynarodowego systemu eTIR oraz administrowanie nim odbywa się pod auspicjami Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ).

2. EKG ONZ wspiera państwa w ich wysiłkach na rzecz połączenia systemów celnych z międzynarodowym systemem eTIR, w tym za pomocą testów zgodności w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemów przed wykonaniem połączenia operacyjnego.

3. EKG ONZ otrzymuje niezbędne zasoby w celu spełnienia obowiązków określonych w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Wymagane zasoby podlegają przepisom i uregulowaniom finansowym dotyczącym funduszy pozabudżetowych i projektów ONZ, chyba że międzynarodowy system eTIR jest finansowany ze środków pochodzących z budżetu regularnego ONZ. Komitet Administracyjny podejmuje decyzję w sprawie mechanizmu finansowania działalności międzynarodowego systemu eTIR w EKG ONZ i zatwierdza go.

Nota wyjaśniająca do art. 11 ust. 3

11.11.3

W razie potrzeby Umawiające się Strony mogą zdecydować o finansowaniu kosztów operacyjnych międzynarodowego systemu eTIR z opłaty za przewóz TIR. W takich przypadkach Umawiające się Strony decydują o odpowiednim czasie wprowadzenia alternatywnych mechanizmów finansowania oraz ich warunków. EKG ONZ przygotowuje wymagany budżet, który poddaje się przeglądowi przez organ ds. wdrożenia technicznego oraz zatwierdzeniu przez Komitet Administracyjny.

Artykuł 12

Administrowanie międzynarodowym systemem eTIR

1. EKG ONZ dokonuje odpowiednich ustaleń w celu zapewnienia przechowywania i archiwizacji danych w międzynarodowym systemie eTIR przez okres co najmniej 10 lat.

2. EKG ONZ może, w imieniu właściwych organów niniejszej konwencji, wykorzystywać wszelkie dane przechowywane w międzynarodowym systemie eTIR do celów pozyskiwania zbiorczych danych statystycznych.

3. Właściwe organy Umawiających się Stron, na których terytorium odbywa się przewóz TIR zgodnie z procedurą eTIR będącą przedmiotem postępowania administracyjnego lub sądowego dotyczącego obowiązku uiszczenia zapłaty ciążącego na osobie (osobach) bezpośrednio odpowiadającej (odpowiadających) lub krajowym stowarzyszeniu poręczającym, mogą zwrócić się do EKG ONZ i uzyskać informacje przechowywane w międzynarodowym systemie eTIR związane z roszczeniem w sporze w celach weryfikacji. Informacje te można przedstawić jako dowód w krajowych postępowaniach administracyjnych lub sądowych.

4. W przypadkach innych niż wyszczególnione w niniejszym artykule rozpowszechnianie lub ujawnianie informacji przechowywanych w międzynarodowym systemie eTIR osobom lub podmiotom nieupoważnionym jest zabronione.

Artykuł 13

Ogłoszenie urzędów celnych zdolnych do obsługi systemu eTIR

Właściwe organy zapewniają, aby wykaz wyjściowych, przejściowych oraz docelowych urzędów celnych zatwierdzonych do realizacji operacji TIR zgodnie z procedurą eTIR był zawsze precyzyjny i zaktualizowany w elektronicznej bazie danych dotyczącej zatwierdzonych urzędów celnych opracowanej i utrzymywanej przez Radę Wykonawczą TIR.

Artykuł 14

Wymogi prawne dotyczące przesyłania danych zgodnie z załącznikiem 10 do konwencji TIR

Wymogi prawne dotyczące przesyłania danych określone w załączniku 10 pkt 1, 3 i 4 niniejszej konwencji uznaje się za spełnione poprzez wdrożenie procedury eTIR.

4.2.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/16

DECYZJA RADY (UE) 2020/144

z dnia 3 lutego 2020 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 300 ust. 3 i art. 305,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2019/852 z dnia 21 maja 2019 r. ustalającą skład Komitetu Regionów (1),

uwzględniając propozycje przedstawione przez rządy Hiszpanii i Finlandii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że w skład Komitetu Regionów wchodzą przedstawiciele społeczności regionalnych i lokalnych, posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej lub lokalnej albo odpowiedzialni politycznie przed wybranym zgromadzeniem.

(2)	Art. 305 Traktatu stanowi, że członkowie Komitetu Regionów oraz w równej liczbie zastępcy członków są mianowani przez Radę na okres pięciu lat zgodnie z propozycjami każdego z państw członkowskich.

(3)	Kadencja członków i zastępców członków Komitetu Regionów kończy się w dniu 25 stycznia 2020 r.; należy zatem mianować nowych członków i zastępców członków.

(4)

W dniu 10 grudnia 2019 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2019/2157 (2). Decyzją tą mianowano na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. członków i zastępców członków zaproponowanych przez rządy Czech, Danii, Estonii, Cypru, Łotwy, Luksemburga, Niderlandów, Austrii, Rumunii, Słowenii, Słowacji i Szwecji. Decyzją (UE) 2019/2157 mianowano również na ten sam okres trzech członków zaproponowanych przez rząd Belgii, 21 członków i 20 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Niemiec, 8 członków i 8 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Irlandii, 16 członków i 16 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Hiszpanii, 10 członków i 14 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Włoch, 4 członków i 4 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Malty oraz 8 członków i 8 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Finlandii. Członkowie i zastępcy członków, w przypadku których właściwe państwo członkowskie nie przekazało Radzie propozycji przed dniem 15 listopada 2019 r., nie mogli zostać uwzględnieni w decyzji (UE) 2019/2157.

(5)

W dniu 20 stycznia 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/102 (3). Decyzją tą mianowano na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. członków i zastępców członków zaproponowanych przez rządy: Grecji, Francji, Chorwacji, Litwy, Węgier i Portugalii oraz czterech członków i czterech zastępców członków zaproponowanych przez rząd Belgii, jednego członka zaproponowanego przez rząd Bułgarii, jednego członka i jednego zastępcę członka zaproponowanych przez rząd Irlandii, jednego członka i jednego zastępcę członka zaproponowanych przez rząd Hiszpanii, 14 członków i 10 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Włoch oraz 21 członków i 20 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Polski. Członkowie i zastępcy członków, w przypadku których właściwe państwo członkowskie nie przekazało Radzie propozycji przed dniem 20 grudnia 2019 r., nie mogli zostać uwzględnieni w decyzji (UE) 2020/102.

(6)

Hiszpania i Finlandia zaproponowały swoich kandydatów na pozostałe stanowiska członków i zastępców członków. Tych członków i zastępców członków należy mianować na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. Niniejsza decyzja powinna mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 26 stycznia 2020 r.

(7)	Pozostali członkowie i zastępcy członków, w przypadku których propozycje nie zostały jeszcze przekazane Radzie, zostaną mianowani w późniejszym terminie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym mianuje się do Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r.:

—	na stanowiska członków – osoby wymienione w wykazie przedstawionym w podziale na państwa członkowskie, zawartym w załączniku I,

—	na stanowiska zastępców członków – osoby wymienione w wykazie przedstawionym w podziale na państwa członkowskie, zawartym w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 26 stycznia 2020 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 lutego 2020 r.

W imieniu Rady

A. METELKO-ZGOMBIĆ

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 13.

(2) Decyzja Rady (UE) 2019/2157 z dnia 10 grudnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. (Dz.U. L 327 z 17.12.2019, s. 78).

(3) Decyzja Rady (UE) 2020/102 z dnia 20 stycznia 2020 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r.(Dz.U. L 20 z 24.1.2020, s. 2).

ZAŁĄCZNIK I

ПРИЛОЖЕНИЕ I - ANEXO I - PŘÍLOHA I - BILAG I - ANHANG I - I LISA - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι - ANNEX I - ANNEXE I - PRILOG I - ALLEGATO I - I PIELIKUMS - I PRIEDAS - I. MELLÉKLET - ANNESS I - BIJLAGE I - ZAŁĄCZNIK I - ANEXO I - ANEXA I - PRÍLOHA I - PRILOGA I - LIITE I - BILAGA I

Членове/Miembros/Členové/Medlemmer/Mitglieder/Liikmed/Μέλη/Members/Membres/Članovi/Membri/Locekļi/Nariai/Tagok/Membri/Leden/Członkowie/Membros/Membri/Členovia/Člani/Jäsenet/Ledamöter

ESPAÑA

Mr Jorge Antonio AZCÓN NAVARRO

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Zaragoza

Mr Abel Ramón CABALLERO ÁLVAREZ

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Vigo (Pontevedra)

Mr Juan ESPADAS CEJAS

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Sevilla

Mr José María GARCÍA URBANO

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Estepona (Málaga)

SUOMI

Mr Bert HÄGGBLOM

Member of a Regional Assembly: the Parliament of Åland

ZAŁĄCZNIK II

ПРИЛОЖЕНИЕ II - ANEXO II - PŘÍLOHA II - BILAG II - ANHANG II - II LISA - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ - ANNEX II - ANNEXE II - PRILOG II - ALLEGATO II - II PIELIKUMS - II PRIEDAS - II. MELLÉKLET - ANNESS II - BIJLAGE II - ZAŁĄCZNIK II - ANEXO II - ANEXA II - PRÍLOHA II - PRILOGA II - LIITE II - BILAGA II

Заместник-членове/Suplentes/Náhradníci/Suppleanter/Stellvertreter/Asendusliikmed/Αναπληρωτές/Alternate members/Suppléants/Zamjenici članova/Supplenti/Aizstājēji/Pakaitiniai nariai/Póttagok/Membri Supplenti/Plaatsvervangers/Zastępcy członków/Suplentes/Supleanți/Náhradníci/Nadomestni člani/Varajäsenet/Suppleanter

ESPAÑA

Mr José Francisco BALLESTA GERMÁN

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Murcia

Mr Manuel GARCÍA FÉLIX

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de La Palma del Condado (Huelva)

Mr Carlos MARTÍNEZ MÍNGUEZ

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Soria

Ms Lidia MUÑOZ CÁCERES

Member of a Local Executive: Ayuntamiento de Sant Feliu de Llobregat (Barcelona)

SUOMI

Ms Annette BERGBO

Member of a Regional Assembly: the Parliament of Åland

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 32

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 63 4 lutego 2020

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		UMOWY MIĘDZYNARODOWE
	*	Decyzja Rady (UE) 2020/142 z dnia 21 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Protokołu między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego	1
	*	Protokół między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii dotyczący dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego	3
		DECYZJE
	*	Decyzja Rady (UE) 2020/143 z dnia 28 stycznia 2020 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Administracyjnego Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR w odniesieniu do zmiany konwencji	8
	*	Decyzja Rady (UE) 2020/144 z dnia 3 lutego 2020 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r.	16

		Sprostowania
	*	Sprostowanie do zawiadomienia o wejściu w życie Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej ( Dz.U. L 029 z 31.1.2020 )	20