(1)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 214/2013 (2) Rada nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”, „ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). Obecnie obowiązujące cła antydumpingowe wynoszą od 0 % do 26,1 % („pierwotne środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, zwane jest dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 215/2013 (3) Rada nałożyła również cła wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chin. Obecnie obowiązujące cła wyrównawcze wynoszą od 13,7 % do 44,7 %.

(3)

Poziom ceł połączonych wynosi od 13,7 % do 58,3 %.

(4)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących ostatecznych środków antydumpingowych (4) w dniu 13 grudnia 2017 r. Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036. Wniosek złożyło Europejskie Stowarzyszenie Hutnictwa Stali („EUROFER”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie („wnioskodawca”). W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem ostatecznych środków antydumpingowych istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu Unii.

(5)

W dniu 14 marca 2018 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie przeglądu wygaśnięcia stosowanych środków antydumpingowych na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(6)

W zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 14 marca 2018 r. (6) Komisja ogłosiła również wszczęcie przeglądu wygaśnięcia obowiązujących ostatecznych środków wyrównawczych w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z Chin na podstawie art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 (7).

(7)

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

(8)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia następujące strony: wnioskodawcę, znanych producentów unijnych i ich odpowiednie stowarzyszenia, znanych producentów eksportujących w Chinach, znanych importerów niepowiązanych w Unii, niepowiązanych zainteresowanych użytkowników w Unii oraz władze w państwie wywozu.

(9)

Wszystkie zainteresowane strony wezwano do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Zainteresowane strony miały również możliwość złożenia pisemnego wniosku o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie lub rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(10)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(11)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja stwierdziła, że wstępnie dokonała doboru próby producentów unijnych zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Przed wszczęciem przeglądu 21 producentów unijnych dostarczyło informacje wymagane do doboru próby i wyraziło gotowość do współpracy z Komisją. Na tej podstawie Komisja dokonała tymczasowego doboru próby obejmującej trzech producentów, których uznano za reprezentatywnych dla przemysłu Unii pod względem wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii. Producenci unijni objęci próbą reprezentowali 28 % szacowanej całkowitej produkcji przemysłu Unii oraz 27 % całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rzecz klientów niepowiązanych w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag w sprawie tej wstępnej próby. Nie otrzymano żadnych uwag, w związku z czym wstępna próba została potwierdzona. Próbę uznano za reprezentatywną dla przemysłu Unii.

(12)

We wniosku o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia wskazano dziewięciu importerów niepowiązanych, których wezwano do udzielenia informacji do celów kontroli wyrywkowej. Nie zgłosił się żaden z nich.

(13)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Chinach o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(14)

Dwóch producentów eksportujących odesłało formularze kontroli wyrywkowej, ale żaden z nich nie produkował wyrobów ze stali powlekanej organicznie określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Trzeci producent eksportujący zgłosił się sześć tygodni po terminie udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu kontroli wyrywkowej. Wspomniany producent eksportujący otrzymał status zainteresowanej strony, ale został uznany za niewspółpracującego, ponieważ nigdy nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu kontroli wyrywkowej ani nie próbował udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu producenta eksportującego.

(15)

W związku z tym producenci eksportujący w Chinach nie współpracowali.

(16)

Komisja wysłała kwestionariusze do trzech producentów unijnych objętych próbą, wnioskodawcy oraz rządu Chin („rząd ChRL”). Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach otrzymano od trzech producentów unijnych objętych próbą i od wnioskodawcy.

(17)

Komisja zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących zainteresowanych stron:

(18)

W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(19)

W związku z tym, w celu zebrania danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, o dostarczenie informacji wymaganych w załączniku III do zawiadomienia o wszczęciu w odniesieniu do materiałów stosowanych do produkcji produktu objętego przeglądem. Ci sami dwaj producenci eksportujący, którzy przesłali odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej, przedstawili również informacje wymagane w załączniku III. Ponieważ nie produkowali produktu objętego przeglądem, nie otrzymano odpowiedzi dotyczących produktu objętego przeglądem.

(20)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała kwestionariusz również do rządu ChRL. Nie otrzymano żadnej odpowiedzi od rządu ChRL.

(21)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała również wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających stosowność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania tego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Nie otrzymano żadnych uwag ani dodatkowych dowodów w tym zakresie od rządu ChRL ani producentów eksportujących.

(22)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia.

(23)

W dniu 13 kwietnia 2018 r. Komisja opublikowała pierwszą notę do akt („nota z dnia 13 kwietnia 2018 r.”) (8), w której zwróciła się o opinię zainteresowanych stron na temat odpowiednich źródeł, z których Komisja może skorzystać w celu określenia wartości normalnej, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) akapit drugi rozporządzenia podstawowego. W nocie tej Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak materiały, energia i siła robocza, wykorzystywanych przez producentów eksportujących w produkcji produktu objętego przeglądem. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała sześć potencjalnych reprezentatywnych krajów: Argentynę, Kolumbię, Malezję, Meksyk, Tajlandię i Republikę Południowej Afryki.

(24)

Komisja dała wszystkim zainteresowanym stronom możliwość przedstawienia uwag. Komisja otrzymała uwagi tylko od wnioskodawcy. Ani władze państwa, którego dotyczy postępowanie, ani żaden z producentów eksportujących nie przedstawili uwag.

(25)

Komisja odniosła się do uwag otrzymanych przez wnioskodawcę w związku z notą z dnia 13 kwietnia 2018 r. w drugiej nocie dotyczącej źródeł do celów określenia wartości normalnej z dnia 3 lipca 2018 r. („nota z dnia 3 lipca 2018 r.”) (9). Komisja ustaliła również wykaz czynników produkcji i stwierdziła, że na tym etapie Meksyk jest najbardziej odpowiednim reprezentatywnym krajem na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. Komisja otrzymała uwagi tylko od wnioskodawcy. Niniejsze rozporządzenie odnosi się do tych uwag.

(26)

W dniu 22 lutego 2019 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na podstawie których podjęła zamiar nałożenia ceł antydumpingowych („ostateczne ujawnienie”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi dotyczące ujawnionych ustaleń.

(27)

Żadna ze stron nie zgłosiła żadnych uwag dotyczących ostatecznego ujawnienia.

(28)

Niniejszy przegląd wygaśnięcia dotyczy takich samych wyrobów, jak wyroby objęte pierwotnym dochodzeniem, czyli niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, tj. wyrobów walcowanych płaskich ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. „płyt warstwowych”; w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem wyrobów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo), i z wyłączeniem wyrobów o podłożu pokrytym metaliczną powłoką z chromu lub cyny, obecnie objętych kodami CN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 (kody TARIC 7210708011, 7210708091, 7212408001, 7212408021, 7212408091, 7225990011, 7225990091, 7226997011 oraz 7226997091) i pochodzących z Chin („produkt objęty przeglądem” lub „wyroby ze stali powlekanej organicznie”).

(29)

Produkt objęty przeglądem otrzymuje się poprzez pokrycie powłoką organiczną wyrobów walcowanych płaskich ze stali. Powłoka organiczna zapewnia ochronę oraz właściwości estetyczne i funkcjonalne wyrobów ze stali.

(30)

Wyroby ze stali powlekanej organicznie wykorzystuje się głównie w sektorze budowlanym oraz do dalszego przetwarzania w produktach wykorzystywanych w budownictwie. Inne zastosowania obejmują urządzenia gospodarstwa domowego.

(31)

Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła uwag na temat produktu podobnego. W związku z tym, jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, przedmiotowe dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia potwierdziło, że produkt wytwarzany i sprzedawany na rynkach krajowych w Chinach i w reprezentatywnym kraju, jakim jest Meksyk, oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez producentów unijnych mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz końcowe przeznaczenia. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(32)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy istnieje prawdopodobieństwo, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu z ChRL.

(33)

Jak wspomniano w motywie 15, żaden z chińskich producentów eksportujących nie współpracował w ramach niniejszego dochodzenia. W związku z tym producenci eksportujący nie przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w tym jakichkolwiek danych dotyczących cen i kosztów eksportowych, cen i kosztów krajowych, mocy produkcyjnych, produkcji, inwestycji itd. Podobnie rząd ChRL i producenci eksportujący nie odnieśli się do dowodów zawartych w aktach sprawy, w tym do dokumentu roboczego służb Komisji dotyczącego znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu (10) („sprawozdanie”) ani do dodatkowych dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę, z których wynika, że na takie ceny i koszty miały wpływ istotne interwencje rządowe. Dlatego też Komisja oparła się w swoich ustaleniach na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(34)

Komisja powiadomiła władze chińskie i trzeciego producenta eksportującego, o którym mowa w motywie 14, o zastosowaniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i umożliwiła im przedstawienie uwag. Komisja nie otrzymała żadnych uwag.

(35)

Na tej podstawie, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przedstawione poniżej ustalenia w odniesieniu do prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, oświadczeniach zainteresowanych stron oraz na danych dostępnych w bazie danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6.

(36)

Zgodnie z danymi statystycznymi z bazy danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6 w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym z ChRL do Unii przywieziono niewielką ilość wyrobów ze stali powlekanej organicznie, tj. 6 338 ton, co stanowi 0,1 % całkowitej konsumpcji w Unii. Wyroby ze stali powlekanej organicznie przywożono jednak do 16 państw członkowskich, a przywóz był rozłożony na cały okres objęty dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym Komisja stwierdziła, że faktyczny przywóz w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym był reprezentatywny i w związku z tym zbadała, czy dumping występował nadal w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(37)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(38)

Jednak zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz „obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

(39)

Zgodnie z definicją w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich:

(40)

Art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego stanowi, że „jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze”.

(41)

W momencie wszczęcia przeglądu zainteresowane strony zostały wezwane do odrzucenia dowodów zawartych w aktach dochodzenia, przedstawienia uwag w ich sprawie lub ich uzupełnienia. W tym względzie Komisja przedstawiła sprawozdanie, w którym wykazano istnienie istotnej interwencji rządowej na wielu poziomach gospodarki, w tym konkretne zakłócenia w zakresie wielu kluczowych czynników produkcji (takich jak grunty, energia, kapitał, surowce i siła robocza), a także w określonych sektorach (takich jak przemysł stalowy i chemiczny). Sprawozdanie to zostało umieszczone w aktach dochodzenia na etapie wszczęcia przeglądu. Wniosek zawierał również pewne istotne dowody uzupełniające sprawozdanie.

(42)

W pkt 71 wniosku i załączniku 18 do wniosku wnioskodawca odniósł się do dokumentu amerykańskiego Departamentu Handlu (11). Według amerykańskiego Departamentu Handlu sektor stalowy zaliczany jest do głównych i kluczowych gałęzi przemysłu, nad którymi państwo musi sprawować stosunkowo znaczną kontrolę. Dokument amerykańskiego Departamentu Handlu zawiera odniesienie do „dokumentu SASAC” (12), w którym sektory gospodarki podzielono na następujące trzy kategorie i powiązane podkategorie według postrzeganej konieczności sprawowania kontroli rządowej: 1) sektory strategiczne, które mają wpływ na bezpieczeństwo narodowe i siłę napędową gospodarki, nad którymi państwo utrzymuje bezwzględną kontrolę; 2) główne i kluczowe gałęzie przemysłu, nad którymi państwo musi sprawować stosunkowo znaczną kontrolę; lub 3) inne gałęzie przemysłu, w których państwo musi utrzymywać wpływ. W dokumencie SASAC określono również ogólny cel polegający na utworzeniu do 2010 r. grupy ważnych głównych przedsiębiorstw o dość silnym wpływie i sile napędowej rozwoju przemysłu, co wiąże się z ustanowieniem silnych podstaw dla ważnych głównych przedsiębiorstw z branży przemysłu petrochemicznego, telekomunikacyjnego, elektroenergetycznego, morskiego i budowlanego w celu rozwoju przedsiębiorstw i osiągnięcia przez nie najwyższego poziomu na skalę światową, a także dla ważnych głównych przedsiębiorstw z branży motoryzacyjnej, branży maszyn i branży technologii informatycznych, które mają osiągnąć najwyższy poziom na skalę światową.

(43)

W odniesieniu do kosztów stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno, które trzeba ponieść w związku z wtórnym przerobem, wnioskodawca powołał się na poprzednie rozporządzenia UE nakładające cła wyrównawcze (13), w których Komisja ustaliła, że zarówno stal walcowana na zimno, jak i wyroby płaskie ze stali walcowanej na gorąco są subsydiowane. Według wnioskodawcy doprowadziło to do sztucznie zaniżonej ceny produktów końcowych. Ponadto wnioskodawca powołał się na sprawozdanie sporządzone przez ThinkDesk (14), które według niego również dowodzi, że wielu chińskich producentów miało możliwość oferowania na rynku chińskim wyrobów płaskich ze stali walcowanej na gorąco po zniekształconych cenach.

(44)

Ponadto wnioskodawcy twierdzili również, że z danych dostarczonych przez Global Platts (15) wynika, iż obecne chińskie krajowe ceny stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno są nadal niższe od cen międzynarodowych.

(45)

W odniesieniu do cynku i zdominowania przemysłu wydobywczego przez przedsiębiorstwa państwowe, oprócz dowodów zawartych w sprawozdaniu, wnioskodawcy przedstawili również dowody na to, że obecnie w Chinach obowiązuje podatek wywozowy w wysokości 30 % (zob. pkt 87–89 wniosku i załącznik 18 do wniosku).

(46)

Wnioskodawca twierdził ponadto, że występują znaczne zakłócenia w zakresie składników chemicznych, co z kolei prowadzi do znaczących zakłóceń w zakresie farb i innych powłok chemicznych stosowanych w produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Wnioski te opierają się na dowodach zawartych w sprawozdaniu (w jego rozdziale 16 „Sektor chemiczny”). Na podstawie danych Chińskiego Stowarzyszenia Zarządzania Przedsiębiorstwami Chemicznymi w sprawozdaniu stwierdzono w szczególności, że największymi przedsiębiorstwami chemicznymi (w 2015 r. w oparciu o przychody ze sprzedaży) w Chinach są przedsiębiorstwa państwowe, w tym osiem z pierwszych dziesięciu największych przedsiębiorstw chemicznych (16). Ponadto wnioskodawca odniósł się do sprawozdania KPMG zawartego w załączniku 18 do wniosku, w którym to sprawozdaniu wykazano, że 10 największych chińskich przedsiębiorstw chemicznych jest własnością państwa.

(47)

Jeśli chodzi o energię elektryczną, oprócz powoływania się na sprawozdanie wnioskodawca stwierdził również, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystają z preferencyjnych stawek za energię elektryczną (17), a Chongqing Wanda Steel Strip miał odnieść korzyść z tytułu stawki za energię elektryczną niższej od stawki, którą na ogół stosuje się wobec dużych przedsiębiorstw przemysłowych (18). Ponadto wnioskodawca przedstawił publicznie dostępne informacje, zgodnie z którymi Shougang Group i Inner Mongolia Baotou Steel Union skorzystały z dotacji na ceny energii elektrycznej (19).

(48)

Jeżeli chodzi o preferencyjne pożyczki i inne wsparcie finansowe, oprócz odniesienia się do sprawozdania, wnioskodawca zwrócił uwagę na niedawne doniesienia prasowe, w których zarzuca się, że zmiany legislacyjne w 2017 r. dodatkowo umocniły kontrolę, jaką rząd ChRL sprawuje nad lokalnymi bankami (20). Wnioskodawca przytoczył również ustalenia amerykańskiego Departamentu Handlu, zgodnie z którymi sektor „pozostaje zasadniczo zniekształcony zarówno z punktu widzenia wyceny ryzyka, jak i z punktu widzenia alokacji zasobów. Ponadto […] analiza dynamiki stóp procentowych sugeruje, że stopy procentowe są nadal ściśle związane z publikowanymi przez rząd »stopami referencyjnymi«, a zatem nie są jeszcze ustalone na rynku. »Miękkie« ograniczenia budżetowe, brak cen wolnorynkowych, domyślne gwarancje rządowe i dyrektywy dotyczące polityki rządu bezpośrednio lub pośrednio zakłócają funkcjonowanie formalnego sektora bankowego, rynku międzybankowego, rynku obligacji oraz równoległego systemu bankowego. Zakłócenia te mogą być bezpośrednio powiązane z własnością państwa i kontrolą nad chińskim systemem finansowym wynikającą z wszechobecnej i inwazyjnej roli państwa” (21).

(49)

Wnioskodawca przypomniał, że w poprzednich dochodzeniach Komisja stwierdziła, że główni producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie otrzymali subsydia w formie pożyczek preferencyjnych, zamian długu na udziały w kapitale własnym, zasilania kapitału zakładowego oraz zwolnienia z płatności dywidendy na rzecz rządu chińskiego jako głównego akcjonariusza (22). Ponadto wnioskodawca zidentyfikował szereg innych producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, których sprawozdania roczne wskazują, że korzystali oni z pożyczek preferencyjnych (23).

(50)

Ponadto wnioskodawca zacytował sprawozdanie przygotowane przez ThinkDesk, w którym stwierdzono, że co najmniej sześciu producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystało ze środków wsparcia publicznego w formie delewarowania i zamian długu na udziały w kapitale własnym w chińskim przemyśle stalowym w latach 2016–2017. Środki te zostały uznane przez ThinkDesk za subsydia (24).

(51)

We wniosku wskazano szereg domniemanych dodatkowych zakłóceń w postaci wsparcia podatkowego i niskich norm środowiskowych w Chinach, które wskazano już w sprawozdaniu. W szczególności wnioskodawca odniósł się do wcześniejszych ustaleń Komisji dotyczących różnych programów zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich, które sztucznie obniżyły dochód podlegający opodatkowaniu przedsiębiorstw stalowych, programów w zakresie podatków pośrednich (VAT) i należności celnych przywozowych oraz różnych (doraźnych) programów dotacji (25). Wnioskodawca twierdził ponadto, że programy te obecnie są nadal aktywne i dostępne.

(52)

W odniesieniu do norm środowiskowych wnioskodawca powołał się na sprawozdanie OECD przedstawione w załączniku 18 do wniosku (26), w którym twierdzi się, że rząd ChRL udziela pośredniego wsparcia producentom stali przez nieegzekwowanie podstawowych norm środowiskowych, w przeciwieństwie do producentów unijnych, którzy podlegają znacznie bardziej rygorystycznym normom środowiskowym, szczególnie biorąc pod uwagę niedawne zmiany, w ramach których w rozporządzeniu REACH zakazano dalszego stosowania chromianów na etapie wstępnej obróbki w produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie (o czym jest mowa również w pkt 12–16 wniosku).

(53)

Komisja zbada, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w Chinach właściwe jest stosowanie cen i kosztów krajowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Komisja uczyni to na podstawie dowodów dostępnych w aktach sprawy, w tym dowodów zawartych w sprawozdaniu, które opierają się na publicznie dostępnych źródłach. Analiza ta obejmie badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty przeglądem. Jak wskazano w motywach 16–20, ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili uwag dotyczących istniejących dowodów zawartych w aktach sprawy, w tym sprawozdania, ani też dodatkowych dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę, jeżeli chodzi o istnienie znaczących zakłóceń lub zasadność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w przedmiotowej sprawie, ani nie przedstawili dowodów potwierdzających albo obalających takie istniejące dowody.

(54)

Fundament chińskiego systemu gospodarczego, którym jest idea tzw. „socjalistycznej gospodarki rynkowej”, stoi w sprzeczności z ideą swobodnego działania sił rynkowych. Koncepcja ta jest zapisana w chińskiej konstytucji i determinuje zarządzanie gospodarką Chin. Podstawową zasadą jest „socjalistyczna własność publiczna środków produkcji, a mianowicie własność całego narodu i zbiorowa własność ludu pracującego”. Gospodarka państwowa jest uznawana za „wiodącą siłę gospodarki narodowej”, a państwo posiada mandat „do zapewnienia poprawy sytuacji gospodarczej i wzrostu gospodarczego” (27). W związku z tym ogólna struktura chińskiej gospodarki nie tylko pozwala na znaczące interwencje rządowe w gospodarkę, ale wyraźnie sankcjonuje takie interwencje. Pojęcie nadrzędności własności publicznej wobec własności prywatnej przenika cały system prawny i stanowi ogólną zasadę podkreślaną we wszystkich głównych aktach prawnych. Podstawowym przykładem jest chińskie prawo rzeczowe: odnosi się ono do podstawowego etapu socjalizmu i powierza państwu utrzymanie podstawowego systemu gospodarczego, w ramach którego własność publiczna odgrywa dominującą rolę. Inne formy własności są tolerowane, a prawo zezwala na ich rozwój obok własności państwowej (28).

(55)

Ponadto zgodnie z odpowiednimi przepisami chińskimi socjalistyczna gospodarka rynkowa jest rozwijana pod przywództwem Komunistycznej Partii Chin (KPCh). Struktury państwa chińskiego i KPCh są ze sobą powiązane na każdym poziomie (prawnym, instytucjonalnym, osobowym), tworząc podstawową strukturę, w której nie można odróżnić ról KPCh i państwa. W wyniku zmiany chińskiej konstytucji w marcu 2018 r. jeszcze bardziej podkreślono wiodącą rolę KPCh, potwierdzając ją w tekście art. 1 konstytucji. Po już istniejącym pierwszym zdaniu przepisu: „System socjalistyczny jest podstawowym systemem Chińskiej Republiki Ludowej” dodano nowe zdanie w brzmieniu: „Podstawową cechą chińskiego socjalizmu jest przywództwo Komunistycznej Partii Chin” (29). Świadczy to o niekwestionowanej i coraz większej kontroli KPCh nad systemem gospodarczym Chin. Ta kontrola rządowa jest nierozerwalnie związana z systemem chińskim, a jej zakres jest znacznie większy niż w innych państwach, w których szeroka kontrola makroekonomiczna sprawowana przez rządy jest ograniczona działaniem sił rynkowych.

(56)

Państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają przeważających warunków ekonomicznych na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez KPCh (30). Stosowane przez władze chińskie narzędzia interwencjonizmu gospodarczego obejmują różne obszary, w tym system planowania przemysłowego, system finansowy oraz różne aspekty otoczenia regulacyjnego.

(57)

Po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej kierunek chińskiej gospodarki wyznacza się w ramach złożonego systemu planowania przemysłowego, który ma wpływ na wszystkie rodzaje działalności gospodarczej w państwie. Wszystkie te plany obejmują kompleksowy i złożony model sektorów i przekrojowych strategii obejmujący wszystkie szczeble administracji. Plany na szczeblu prowincji są zwykle dość szczegółowe, podczas gdy w planach krajowych określane są raczej nieco szersze cele. W planach określa się również zestaw narzędzi służących wspieraniu odpowiednich branż/sektorów, a także ramy czasowe, w jakich cele muszą zostać osiągnięte. Niektóre plany nadal zawierają wyraźne cele w zakresie produkcji, podczas gdy w poprzednich cyklach planowania było to stałym elementem. Zgodnie z planami poszczególne sektory lub projekty przemysłowe są traktowane jako (pozytywne lub negatywne) priorytety zgodnie z priorytetami rządu i przypisuje się im konkretne cele w zakresie rozwoju (modernizacja przemysłu, ekspansja międzynarodowa itp.). Podmioty gospodarcze, zarówno prywatne, jak i państwowe, muszą skutecznie dostosowywać swoją działalność do realiów narzuconych w ramach systemu planowania. Dzieje się tak nie tylko ze względu na formalnie wiążący charakter planów. Co istotne, odpowiednie władze chińskie na wszystkich szczeblach władzy stosują się do systemu planów i odpowiednio wykorzystują przyznane im uprawnienia, skłaniając tym samym podmioty gospodarcze do przestrzegania priorytetów określonych w planach (zob. również sekcja 3.2.2.5 poniżej) (31).

(58)

Po drugie, na poziomie przydziału środków finansowych system finansowy Chin jest zdominowany przez banki komercyjne będące własnością państwa. Ustanawiając i wdrażając swoją politykę kredytową, banki te muszą raczej dostosować się do celów polityki przemysłowej rządu, a nie oceniać przede wszystkim korzyści gospodarcze danego projektu (zob. również sekcja 3.2.2.8 poniżej) (32). To samo dotyczy pozostałych elementów chińskiego systemu finansowego, takich jak rynki akcji, rynki obligacji, rynki niepublicznych instrumentów kapitałowych itp. Chociaż te obszary sektora finansowego mają mniejsze znaczenie niż sektor bankowy, ich instytucjonalna i operacyjna struktura nie jest nastawiona na maksymalizację skutecznego funkcjonowania rynków finansowych, lecz na zapewnienie kontroli i umożliwienie interwencji państwa i KPCh (33).

(59)

Po trzecie, na poziomie otoczenia regulacyjnego interwencje państwa w zakresie gospodarki przyjmują różne formy. Na przykład przepisy dotyczące zamówień publicznych są regularnie wykorzystywane do osiągania celów politycznych innych niż efektywność gospodarcza, co podważa zasady rynkowe w tym obszarze. Mające zastosowanie ustawodawstwo przewiduje w szczególności, że zamówienia publiczne są udzielane w celu ułatwienia osiągnięcia celów wyznaczonych w ramach polityki państwa. Charakter tych celów pozostaje jednak niezdefiniowany, co pozostawia organom decyzyjnym szeroki margines swobody (34). Podobnie w obszarze inwestycji rząd chiński utrzymuje znaczącą kontrolę i wpływ, jeżeli chodzi o miejsce przeznaczenia oraz wielkość inwestycji zarówno państwowych, jak i prywatnych. Kontrola inwestycji oraz różne zachęty, ograniczenia i zakazy dotyczące inwestycji są wykorzystywane przez władze jako ważne narzędzie wspierania celów polityki przemysłowej, takich jak utrzymanie kontroli państwa nad kluczowymi sektorami lub wzmocnienie przemysłu krajowego (35).

(60)

Podsumowując, chiński model gospodarczy opiera się na pewnych podstawowych zasadach, które zapewniają liczne interwencje rządowe i sprzyjają takim interwencjom. Tak duża skala interwencji rządowych jest sprzeczna z zasadą swobodnego działania mechanizmów rynkowych, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (36).

(61)

Biorąc pod uwagę wspomnianą ingerencję państwa i dominację własności państwowej w ramach chińskiego modelu gospodarczego, należy uznać, że przedsiębiorstwa państwowe stanowią kluczowy element chińskiej gospodarki. Rząd i KPCh utrzymują struktury zapewniające im możliwość nieustannego wywierania wpływu na przedsiębiorstwa państwowe. Władze państwowe nie tylko aktywnie opracowują ogólne strategie gospodarcze dla poszczególnych przedsiębiorstw państwowych i nadzorują ich wdrażanie, ale również roszczą sobie prawa do brania udziału w procesie podejmowania decyzji operacyjnych przez przedsiębiorstwa państwowe. Odbywa się to zazwyczaj poprzez rotację kadr między organami rządowymi a przedsiębiorstwami państwowymi, poprzez powoływanie członków Partii do organów wykonawczych przedsiębiorstw państwowych i poprzez tworzenie komórek partyjnych w przedsiębiorstwach (zob. również sekcja 3.2.2.4), a także poprzez kształtowanie struktury korporacyjnej sektora przedsiębiorstw państwowych (37). W zamian za to przedsiębiorstwa państwowe cieszą się szczególnym statusem w chińskiej gospodarce, co przynosi im szereg korzyści gospodarczych, w szczególności chroni je przed konkurencją i zapewnia im dostęp do odpowiednich materiałów do produkcji – w tym środków finansowych – na preferencyjnych zasadach (38).

(62)

W szczególności w sektorze stalowym znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu chińskiego. Choć w ujęciu nominalnym szacuje się, że liczba przedsiębiorstw państwowych jest niemal równa liczbie przedsiębiorstw prywatnych, czterech spośród pięciu chińskich producentów stali należących do grupy 10 największych producentów stali na świecie jest przedsiębiorstwami państwowymi (39). Jednocześnie, choć w 2016 r. producenci należący do czołowej dziesiątki odpowiadali za zaledwie 36 % łącznej produkcji tego sektora, rząd chiński dąży do skonsolidowania od 60 % do 70 % produkcji wyrobów z żelaza i stali wokół dziesięciu przedsiębiorstw prowadzących działalność na dużą skalę do 2025 r. (40) Taka konsolidacja może wiązać się z przymusowym łączeniem rentownych przedsiębiorstw prywatnych z osiągającymi niezadowalające wyniki przedsiębiorstwami państwowymi (41).

(63)

Z uwagi na dużą skalę interwencji rządowych w przemyśle stalowym i wysoki udział przedsiębiorstw państwowych w tym sektorze nawet prywatni producenci stali nie mogą prowadzić w nim działalności na warunkach rynkowych. Zarówno przedsiębiorstwa publiczne, jak i przedsiębiorstwa prywatne działające w sektorze stalowym są również objęte nadzorem politycznym i otrzymują wytyczne polityczne – zob. sekcja 3.2.2.5 poniżej.

(64)

Kontrola i ingerencja państwa w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie nie jest wyłączona z opisanych ogólnych ram działania. Wielu spośród największych producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie jest własnością państwa. Dostępne dowody sugerują zatem, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie w ChRL podlegają takim samym działaniom w zakresie struktury własności, kontroli, nadzoru politycznego lub wydawania wytycznych politycznych przez rząd chiński, co uzasadnia twierdzenie, że nie prowadzą oni działalności zgodnie z zasadami rynkowymi (42).

(65)

Poza sprawowaniem kontroli nad gospodarką z racji bycia właścicielem przedsiębiorstw państwowych i korzystania z innych narzędzi państwo chińskie dysponuje również możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach. Choć przewidziane w ustawodawstwie chińskim prawo do powoływania i odwoływania kluczowych członków kierownictwa przedsiębiorstw państwowych przez właściwe organy państwowe można uznać za przejaw korzystania przez te organy z przysługujących im praw własności (43), komórki KPCh tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych, stanowią kolejny kanał umożliwiający państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych. Zgodnie z chińskim prawem spółek w każdym przedsiębiorstwie należy utworzyć organ KPCh; przedsiębiorstwa są ponadto zobowiązane do stworzenia warunków zapewniających temu organowi partyjnemu możliwość skutecznego działania. W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Począwszy od co najmniej 2016 r. KPCh zaczęła jednak rościć sobie prawo do ściślejszego kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach państwowych, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki. Napływające informacje sugerują również, że KPCh wywiera presję na przedsiębiorstwa prywatne, nakłaniając je do kierowania się „patriotyzmem” i postępowania zgodnie z polityką partii (44). Informacje z 2017 r. wskazują, że komórki partyjne istniały w 70 % spośród około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierają coraz większą presję na zapewnienie im możliwości podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono (45). Opisane praktyki są powszechnie stosowane w całej chińskiej gospodarce, w tym również w odniesieniu do producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie i dostawców materiałów do produkcji tych wyrobów.

(66)

Szczególnie w sektorze stalowym (uwzględniając produkt objęty przeglądem i dostawców głównych materiałów do produkcji) wielu spośród największych producentów wyrobów ze stali (uwzględniając producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie) jest własnością państwa. Niektórzy z tych producentów zostali bezpośrednio wymienieni w „Planie na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego na lata 2016–2020” (46) jako przykłady osiągnięć okresu realizacji 12. planu pięcioletniego (np. Baosteel, Anshan Iron and Steel, Wuhan Iron and Steel itp.). W publicznie dostępnych dokumentach będącego własnością państwa producenta wyrobów ze stali powlekanej organicznie podkreśla się niekiedy powiązania z państwem chińskim. Na przykład przedsiębiorstwo Baoshan Iron & Steel (lub Baoshan) stwierdziło w swoim sprawozdaniu półrocznym z 2016 r., że „[p]rzedsiębiorstwo zobowiązało się do dostosowania swojej strategii do założeń 13. planu pięcioletniego i wypracowało daleko idące porozumienie z organami samorządu terytorialnego w kwestiach związanych z dzieleniem się zasobami, łączeniem sektorów miejskich i tworzeniem przyjaznego dla środowiska otoczenia” (47). W ramach niedawnego dochodzenia antysubsydyjnego dotyczącego niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej („płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco”) pochodzących z Chin (48) Komisja ustaliła, że trzy spośród czterech objętych próbą grup producentów eksportujących były przedsiębiorstwami państwowymi. We wszystkich tych trzech grupach przewodniczącymi lub prezesami zarządu były osoby pełniące również funkcję sekretarza komitetu partyjnego grupy w organizacji KPCh.

(67)

Obecność państwa na rynkach finansowych i ingerencja państwa w funkcjonowanie tych rynków (zob. również sekcja 3.2.2.8 poniżej), a także ingerencja państwa w dostawy surowców i materiałów do produkcji dodatkowo zakłóca działanie rynku (49). W związku z powyższym obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach – uwzględniając przedsiębiorstwa państwowe – prowadzących działalność w sektorze stalowym i innych sektorach (takich jak sektor finansowy i sektor materiałów do produkcji) zapewnia rządowi ChRL możliwość ingerowania w ceny i koszty.

(68)

Złożony system planowania, w ramach którego wytycza się priorytety i określa się cele dla organów rządowych na szczeblu centralnym i lokalnym, w dużej mierze wyznacza kierunek chińskiej gospodarki. Odpowiednie plany istnieją na wszystkich szczeblach administracji rządowej i obejmują praktycznie wszystkie sektory gospodarki, cele wyznaczone w instrumentach planowania mają wiążący charakter, a organy na wszystkich szczeblach administracji monitorują wdrażanie planów przez odpowiednie organy administracji rządowej niższego szczebla. Ogólnie rzecz biorąc, w ramach systemu planowania funkcjonującego w Chinach zasoby są kierowane do sektorów uznawanych za strategiczne lub politycznie istotne z innych względów, a nie rozdzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (50).

(69)

Rząd chiński uznaje przemysł stalowy, w tym sektor produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie uznawanych za wysokiej klasy wyroby ze stali, za jedną z kluczowych gałęzi gospodarki (51). Znajduje to potwierdzenie w licznych planach, wytycznych i innych dokumentach dotyczących sektora stalowego wydawanych przez organy na szczeblu krajowym, regionalnym i gminnym takich jak „Plan na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego na lata 2016–2020”. We wspomnianym planie stwierdzono, że przemysł stalowy jest „ważnym sektorem o podstawowym znaczeniu dla chińskiej gospodarki, jej fundamentem” (52). Główne zadania i cele przedstawione w tym planie obejmują wszystkie aspekty związane z rozwojem tej gałęzi przemysłu (53).

(70)

W 13. planie pięcioletnim na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego (54) przewidziano objęcie przedsiębiorstw wytwarzających wysokiej klasy wyroby ze stali wsparciem (55). Skoncentrowano się w nim również na dążeniu do zapewnienia odpowiedniej jakości, trwałości i niezawodności tych wyrobów, wspierając przedsiębiorstwa korzystające z technologii w zakresie produkcji stali o wysokim stopniu czystości, precyzyjnego walcowania i poprawy jakości (56).

(71)

W „Katalogu wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2011 r.) (poprawiona w 2013 r.)” (57) („katalog”) przemysł stalowy i żelazny wymieniono wśród promowanych gałęzi przemysłu. W szczególności w katalogu zachęca się do „[o]pracowywania i stosowania technologii zapewniających możliwość wytwarzania lepszej jakości wyrobów ze stali wysokiej klasy oraz udoskonalania tych wyrobów, uwzględniając m.in. wysokiej wytrzymałości arkusze do produkcji samochodów o naprężeniu nie mniejszym niż 600 MPa, wysokiej klasy stal do produkcji rurociągów wykorzystywanych do przesyłu ropy naftowej i gazu, szerokie i grube płyty wysokiej wytrzymałości do budowy statków, stal wykorzystywaną w technice okrętowej, umiarkowanej grubości płyty o naprężeniu nie mniejszym niż 420 MPa do budynków, mostów i innych konstrukcji, stal wykorzystywaną do budowy torów dla kolei wysokiej prędkości przewożącej ciężkie ładunki, stal krzemową o niskim poziomie strat w żelazie i wysokiej indukcji magnetycznej, stal odporną na korozję i zużycie, stopową zasobooszczędną stal nierdzewną (nowoczesna, ferrytyczna stal nierdzewna, nierdzewna stal dupleksowa i azotowa stal nierdzewna), specjalne pręty i walcówki stalowe do produkcji podstawowych części wysokiej klasy (wysokiej klasy koła zębate i śruby należące do klasy 12.9 lub wyższej, sprężyny o wysokiej wytrzymałości oraz podpory o długim cyklu życia), wysokiej jakości specjalne materiały z kutej stali (m.in. stal narzędziowa i stal wykorzystywana do produkcji form, stal nierdzewna, stal wykorzystywana do produkcji maszyn)”. Istotność katalogu została potwierdzona w ramach niedawnego dochodzenia antysubsydyjnego dotyczącego niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej („płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco”) pochodzących z Chin (58).

(72)

Ponadto rząd ChRL kieruje rozwojem tego sektora na podstawie szerokiego spektrum narzędzi polityki i wytycznych dotyczących m.in.: struktury i restrukturyzacji rynku, surowców (59), inwestycji, eliminowania mocy produkcyjnych, zakresu produktów, przenoszenia produkcji, udoskonalania itp. Korzystając z tych i innych środków, rząd ChRL kieruje praktycznie wszystkimi aspektami związanymi z rozwojem i funkcjonowaniem tego sektora i kontroluje praktycznie wszystkie te aspekty (60). Obserwowany obecnie problem nadwyżki mocy produkcyjnych prawdopodobnie w najlepszy sposób ilustruje skutki polityki prowadzonej przez rząd ChRL i wynikających z niej zakłóceń w funkcjonowaniu rynku.

(73)

Reasumując, rząd ChRL wdrożył środki zapewniające mu możliwość nakłaniania podmiotów gospodarczych do dostosowywania się do celów polityki publicznej polegających na wspieraniu promowanych gałęzi przemysłu, uwzględniając sektor produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie uznawanej za wysokiej klasy wyroby ze stali i sektor surowców wykorzystywanych do produkcji tych wyrobów. Środki te zaburzają prawidłowe funkcjonowanie mechanizmów rynkowych.

(74)

Można odnieść wrażenie, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony uzasadnionych praw i interesów wierzycieli i dłużników. Wydaje się, że jest to spowodowane faktem, iż – mimo że chińskie prawo upadłościowe opiera się formalnie na podobnych zasadach co analogiczne prawo obowiązujące w innych państwach – system funkcjonujący w Chinach charakteryzuje się systematycznym, niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów. Liczba upadłości utrzymuje się na zaskakująco niskim poziomie, biorąc pod uwagę wielkość chińskiej gospodarki; jedną z głównych przyczyn tego stanu rzeczy może być fakt, że przepisy regulujące przebieg postępowań upadłościowych cechują się szeregiem braków, co skutecznie zniechęca zainteresowane podmioty do występowania o ogłoszenie upadłości. Ponadto organy państwowe nadal pełnią istotną i aktywną rolę w toku postępowań upadłościowych, niejednokrotnie wywierając bezpośredni wpływ na ich rezultat (61).

(75)

Ponadto, jeżeli chodzi o prawo własności do gruntów oraz prawo do użytkowania gruntów, w chińskim systemie praw własności można zaobserwować szczególnie rażące braki (62). Wszystkie grunty są własnością państwa chińskiego (grunty rolne stanowiące własność wspólną i grunty miejskie będące własnością państwa). Podejmowanie decyzji w kwestii przydziału gruntów stanowi wyłączną prerogatywę państwa. W Chinach przyjęto przepisy prawne służące zagwarantowaniu, aby proces przydziału gruntów przebiegał w przejrzysty sposób i był przeprowadzany po cenach rynkowych – dzięki temu wprowadzono np. postępowania przetargowe w tym zakresie. Przepisy te są jednak nagminnie łamane: w rezultacie niektórzy nabywcy otrzymują grunty nieodpłatnie lub po cenach znacznie niższych od kursów rynkowych. (63) Ponadto organy niejednokrotnie dążą do osiągnięcia konkretnych celów politycznych, dlatego też podejmowane przez nie decyzje w kwestii przydziału gruntów są często podporządkowane realizacji określonych planów gospodarczych (64).

(76)

Dlatego też przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa własności zdają się nie funkcjonować w prawidłowy sposób, co prowadzi do zakłóceń wynikających z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz zakłóceń związanych z procesem przydzielania i nabywania gruntów w ChRL. Na podstawie dostępnych dowodów można stwierdzić, że powyższe ustalenia odnoszą się w również w pełni do sektora stalowego, a ściślej rzecz biorąc – do sektora produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Komisja ustaliła w szczególności, że podmioty prowadzące działalność w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie (65) oraz w sektorze surowca wykorzystywanego do produkcji tych wyrobów, tj. stali walcowanej na gorąco (66), uzyskiwały prawo do korzystania z gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(77)

W Chinach nie ma warunków dla pełnego rozwoju systemu wynagrodzeń bazującego na zasadach rynkowych, ponieważ pracownicy i pracodawcy nie mogą swobodnie korzystać z praw do tworzenia związków zawodowych. Chiny nie ratyfikowały szeregu kluczowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w tej dziedzinie, w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych (67). Zgodnie z przepisami chińskiego prawa krajowego w Chinach funkcjonuje tylko jeden związek zawodowy. Organizacja ta nie jest jednak niezależna od organów państwowych, a jej zaangażowanie w prowadzenie rokowań zbiorowych i ochronę praw pracowników jest minimalne (68). Ponadto system rejestracji gospodarstw domowych, który ogranicza możliwość korzystania z pełnego spektrum usług w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz innych świadczeń do mieszkańców danego obszaru administracyjnego, zmniejsza mobilność chińskiej siły roboczej. W rezultacie pracownicy niezarejestrowani jako mieszkańcy danego obszaru znajdują się zazwyczaj w mniej korzystnej sytuacji pod względem pewności zatrudnienia i otrzymują niższe wynagrodzenie niż osoby zameldowane jako mieszkańcy tego obszaru (69). Ustalenia te prowadzą do zniekształcenia kosztów wynagrodzeń w Chinach.

(78)

Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że sektor stalowy, w tym wyroby ze stali powlekanej organicznie, nie podlegałby opisanemu chińskiemu systemowi prawa pracy. W sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie występują zatem zakłócenia kosztów wynagrodzeń zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego dochodzeniem), jak i pośrednio (przy dostępie do kapitału lub materiałów do produkcji od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w Chinach).

(79)

Dostęp do kapitału dla przedsiębiorców w Chinach podlega różnym zakłóceniom.

(80)

Po pierwsze chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa (70), które przy przyznawaniu dostępu do finansowania biorą pod uwagę inne kryteria niż rentowność projektu. Podobnie jak w przypadku niefinansowych przedsiębiorstw państwowych, banki pozostają powiązane z państwem nie tylko poprzez własność, ale również poprzez osobiste relacje (kadrę zarządzającą najwyższego szczebla dużych instytucji finansowych będących własnością państwa ostatecznie wyznacza KPCh) (71), a także, podobnie jak niefinansowe przedsiębiorstwa państwowe, banki regularnie wdrażają politykę publiczną opracowaną przez rząd. W ten sposób banki wypełniają wyraźny obowiązek prawny prowadzenia swojej działalności kredytowej stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z polityką przemysłową państwa (72). Sytuację tę pogarszają dodatkowe istniejące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów wskazanych przez rząd jako promowane lub z innych względów ważne (73).

(81)

Chociaż uznaje się, że różne przepisy prawne odnoszą się do potrzeby przestrzegania normalnych zachowań bankowych i zasad ostrożnościowych, takich jak konieczność zbadania zdolności kredytowej kredytobiorcy, przytłaczające dowody, w tym ustalenia poczynione w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu, sugerują, że przepisy te odgrywają jedynie drugorzędną rolę w stosowaniu różnych instrumentów prawnych.

(82)

Ponadto ratingi obligacji i kredytowe są często zniekształcone z różnych powodów, w tym w związku z faktem, że na ocenę ryzyka wpływ ma strategiczne znaczenie przedsiębiorstwa dla rządu chińskiego oraz moc każdej domniemanej gwarancji rządowej. Z szacunków zdecydowanie wynika, że chińskie ratingi kredytowe systematycznie odpowiadają niższym ratingom międzynarodowym.

(83)

Sytuację tę pogarszają dodatkowe istniejące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów wskazanych przez rząd jako promowane lub z innych względów ważne (74). Prowadzi to do preferencyjnego udzielania kredytów przedsiębiorstwom państwowym, dużym dobrze powiązanym przedsiębiorstwom prywatnym oraz przedsiębiorstwom w kluczowych sektorach przemysłu, co oznacza, że dostępność i koszt kapitału nie są równe dla wszystkich podmiotów na rynku.

(84)

Po drugie koszty finansowania zewnętrznego były sztucznie utrzymywane na niskim poziomie w celu stymulowania wzrostu inwestycji. Doprowadziło to do nadmiernego wykorzystania inwestycji kapitałowych o coraz niższych zwrotach z inwestycji. Świadczy o tym niedawny wzrost stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw w sektorze państwowym pomimo gwałtownego spadku rentowności, co sugeruje, że mechanizmy funkcjonujące w systemie bankowym nie odpowiadają normalnym działaniom handlowym.

(85)

Po trzecie, chociaż w październiku 2015 r. osiągnięto liberalizację nominalnych stóp procentowych, sygnały cenowe nadal nie są wynikiem działania sił rynkowych, ale wpływają na nie zakłócenia powodowane przez działanie rządu. W istocie odsetek kredytów udzielanych na poziomie stopy referencyjnej lub poniżej tego poziomu nadal stanowi 45 % wszystkich kredytów, a wykorzystanie kredytów celowych wydaje się większe, skoro odsetek ten znacznie wzrósł od 2015 r. pomimo pogarszających się warunków ekonomicznych. Sztucznie niskie stopy procentowe prowadzą do zaniżania cen, a co za tym idzie do nadmiernego wykorzystywania kapitału.

(86)

Ogólny wzrost akcji kredytowej w Chinach wskazuje na pogarszającą się skuteczność alokacji kapitału bez żadnych oznak ograniczenia akcji kredytowej, jakiego można by oczekiwać w niezniekształconym otoczeniu rynkowym. W wyniku tego w ostatnich latach szybko wzrosła liczba kredytów zagrożonych. W obliczu rosnącego ryzyka zadłużenia rząd chiński zdecydował się uniknąć niewykonania zobowiązań. W związku z tym kwestie dotyczące wierzytelności nieściągalnych rozwiązano poprzez refinansowanie długu, tworząc tym samym tzw. przedsiębiorstwa zombie, lub poprzez przeniesienie prawa własności do długu (np. poprzez połączenia lub zamianę długu na udziały w kapitale własnym) bez konieczności usunięcia ogólnego problemu zadłużenia lub usunięcia jego pierwotnych przyczyn.

(87)

Zasadniczo, pomimo ostatnich kroków podjętych w celu liberalizacji rynku, w systemie kredytów dla przedsiębiorstw w Chinach występują poważne problemy systemowe i zakłócenia wynikające z utrzymującej się dominującej roli państwa na rynkach kapitałowych.

(88)

Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że sektor stalowy, w tym wyroby ze stali powlekanej organicznie, byłby wyłączony z opisanej powyżej interwencji rządowej w system finansowy. Przeciwnie, w sprawozdaniu ThinkDesk dostarczonym przez wnioskodawcę wskazano, że wielu chińskich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystało z operacji finansowych niezgodnych z warunkami rynkowymi. Komisja ustaliła również, że podmioty prowadzące działalność w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie (75) oraz w sektorze surowca wykorzystywanego do jej produkcji, tj. stali walcowanej na gorąco (76), uzyskiwały prawo do korzystania z pożyczek preferencyjnych stanowiących subsydia. Dlatego istotna interwencja rządowa w system finansowy prowadzi do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

(89)

Komisja zauważyła, że zakłócenia opisane w sprawozdaniu nie ograniczają się ogółem do sektora stalowego ani w szczególności do sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Z dostępnych dowodów wynika natomiast, że fakty i cechy chińskiego systemu opisane powyżej w sekcjach 3.2.2.1–3.2.2.5 oraz w części A sprawozdania dotyczą całego państwa i wszystkich sektorów gospodarki. To samo odnosi się do opisu czynników produkcji określonych w sekcjach 3.2.2.6–3.2.2.8 powyżej i w części B sprawozdania.

(90)

Do produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie potrzebne są różnorodne materiały do produkcji. W aktach nie ma dowodów na to, że dane materiały do produkcji nie pochodzą z Chin. W przypadku gdy producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie kupują/zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na wspomniane wcześniej takie same zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy materiałów do produkcji zatrudniają siłę roboczą, która podlega zakłóceniom. Pracownicy mogą zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Ponadto podlegają oni systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i sektorów.

(91)

W rezultacie nie można wykorzystać nie tylko cen sprzedaży krajowej wyrobów ze stali powlekanej organicznie, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach A i B sprawozdania. Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują w całej ChRL. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które produkowano w Chinach, na skutek połączenie szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do produkcji materiałów do produkcji i tak dalej. W obecnym dochodzeniu rząd ChRL ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

(92)

Analiza przedstawiona w sekcjach 3.2.2.2–3.2.2.9, która obejmuje badanie wszystkich dostępnych dowodów odnoszących się do interwencji Chin w jej gospodarce, zarówno w ujęciu ogólnym, jak i w sektorze stalowym (w tym produktu objętego dochodzeniem), wykazała, że ceny lub koszty, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie i wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych.

(93)

W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli, w tym przypadku, na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jak omówiono w następnej sekcji. Komisja przypomniała, że żaden producent eksportujący nie współpracował w ramach dochodzenia i że nie przedstawiono żadnego twierdzenia sugerującego, że niektóre koszty krajowe były niezniekształcone zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego.

(94)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów:

(95)

Jak wyjaśniono w motywach 24–25, w nocie z dnia 13 kwietnia 2018 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zidentyfikowała sześć potencjalnych reprezentatywnych krajów: Argentyna, Kolumbia, Malezja, Meksyk, Republika Południowej Afryki i Tajlandia oraz wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i zaproponowania innych państw.

(96)

Argentyna, Kolumbia, Malezja, Meksyk, Republika Południowej Afryki i Tajlandia są uznawane przez Bank Światowy za państwa o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jak ChRL, tzn. wszystkie są sklasyfikowane jako państwa o wyższym średnim dochodzie na podstawie dochodu narodowego brutto (zwanego dalej „DNB”).

(97)

Wnioskodawca twierdził, że członkostwo Meksyku w NAFTA włącza go do Północnoamerykańskiej Strefy Wolnego Handlu o poziomie rozwoju gospodarczego, który jest znacznie wyższy niż w ChRL, co może mieć wpływ na koszty w Meksyku. Komisja przeprowadziła analizę adekwatności potencjalnych reprezentatywnych krajów na podstawie bazy danych Banku Światowego dotyczącej DNB. W odnośnej bazie danych Meksyk zakwalifikowano do państw o wyższym średnim dochodzie, a zatem o poziomie rozwoju porównywalnym z poziomem rozwoju ChRL. Ta kategoria państw obejmuje państwa, których DNB na mieszkańca wynosiło od 3 896 USD do 12 055 USD w 2017 r., tj. w roku, w odniesieniu do którego dostępne są najnowsze dane na temat handlu. Rankingi odnoszą się do każdego państwa, a nie do grup państw należących do stref wolnego handlu, unii celnych itp. Komisja uznała, że wszystkie sześć wskazanych reprezentatywnych krajów jest w równym stopniu porównywalnych pod względem rozwoju gospodarczego z ChRL. Argument ten został zatem odrzucony.

(98)

W nocie z dnia 13 kwietnia 2018 r. Komisja wskazała, że wiadomo, iż produkcja produktu objętego przeglądem odbywa się w Argentynie, Kolumbii, Malezji, Meksyku, Republice Południowej Afryki i Tajlandii.

(99)

Komisja stwierdziła, że w przypadku trzech państw, a mianowicie Argentyny, Kolumbii i Tajlandii, dostępność danych publicznych wymaga dalszej weryfikacji, w szczególności w odniesieniu do publicznych danych finansowych producenta produktu objętego przeglądem.

(100)

W przypadku Kolumbii i Tajlandii nie stwierdzono publicznie dostępnych danych finansowych od producenta produktu objętego przeglądem. W odniesieniu do Argentyny zidentyfikowane publicznie dostępne dane finansowe dotyczyły grupy Ternium, która produkowała produkt objęty przeglądem w tym państwie. Z danych finansowych dostępnych dla grupy nie wynikało jednak jasno, które dane dotyczą działalności grupy w Argentynie, ponieważ grupa przedstawiła dane dotyczące Argentyny wraz z innymi państwami, takimi jak Boliwia, Chile, Paragwaj i Urugwaj. W związku z tym dane nie były wystarczająco precyzyjne, aby można było wykorzystać je jako właściwe wartości odniesienia.

(101)

W swoich uwagach do noty z dnia 13 kwietnia 2018 r. wnioskodawca powtórzył wniosek wskazujący, że Republika Południowej Afryki będzie najbardziej odpowiednim reprezentatywnym krajem. Było tam dwóch producentów produktu objętego przeglądem. W przypadku jednego producenta, mianowicie Safal Steel (Pty) Ltd., dane finansowe nie były publicznie dostępne. Mimo że dla drugiego producenta, mianowicie ArcelorMittal South Africa, dane finansowe były dostępne, przedsiębiorstwo ponosiło straty w okresie objętym dochodzeniem, jak również w całym okresie badanym. To sprawiło, że nie można było go wybrać, ponieważ dane finansowe przedsiębiorstwa ponoszącego straty, byłyby pozbawione elementu zysku, który ma zostać zastąpiony. Po stwierdzeniu braku innych producentów produktu objętego przeglądem posiadających publicznie dostępne dane finansowe w Republice Południowej Afryki, Komisja uznała to państwo za nieodpowiedni jako reprezentatywny kraj.

(102)

W uwagach do noty z dnia 3 lipca 2018 r. wnioskodawca stwierdził, że Komisja niesłusznie odrzuciła Republikę Południowej Afryki jako reprezentatywny kraj, ponieważ fakt, że producent produktu objętego przeglądem ponosił straty w trakcie jednego roku, nie może być decydującym czynnikiem przy wyborze reprezentatywnego kraju.

(103)

Ponieważ Komisja miała duży wybór, jeśli chodzi o wybór reprezentatywnego kraju, postanowiła wybrać państwo, w którym koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne i zyski można uzyskać z publicznie dostępnych danych przedsiębiorstwa w tym państwie zgodnie z ostatnim akapitem art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(104)

W związku z tym fakt, że przedsiębiorstwo ArcelorMittal South Africa przynosiło straty, był decydującym czynnikiem w przeprowadzonej przez Komisję ocenie wyboru reprezentatywnego kraju, przy czym twierdzenie wnioskodawcy odrzucono.

(105)

Jeżeli chodzi o Malezję, publicznie dostępne dane finansowe dotyczyły przedsiębiorstwa CSC Steel Holdings Berhad, spółki zależnej tajwańskiego przedsiębiorstwa China Steel Corporation. Przedsiębiorstwo CSC Steel Holdings Berhad produkowało produkt objęty przeglądem i osiągało zyski w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(106)

Wnioskodawca twierdził, że korzystanie z publicznie dostępnych danych pochodzących od przedsiębiorstw w posiadaniu kapitału zagranicznego może prowadzić do niewiarygodnych danych. Komisja uznała, że analizę wiarygodności publicznie dostępnych danych należy przeprowadzić indywidualnie dla każdego przypadku. W przedmiotowej sprawie Komisja nie dysponowała żadnymi dowodami ani też wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów, które uzasadniałyby nieuwzględnienie danych finansowych przedsiębiorstwa SCS Steel Holdings Berhard. Argument ten został zatem odrzucony.

(107)

W odniesieniu do Meksyku Komisja ustaliła istnienie publicznie dostępnych danych dla grupy Ternium, w szczególności jej sprawozdanie roczne za 2017 r. Grupa ta jest producentem produktu objętego przeglądem w Meksyku, a Meksyk odpowiada za ponad 55 % jego skonsolidowanej wartości sprzedaży, która jest zgłaszana oddzielnie z innych regionów geograficznych. Ponadto w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym grupa Ternium osiągała zyski.

(108)

W związku z tym Komisja uznała, że ostatecznego wyboru reprezentatywnego kraju należało dokonać między Malezją a Meksykiem.

(109)

W swoich uwagach wnioskodawca odniósł się do praktyki stosowanej przez Stany Zjednoczone polegającej na wykorzystaniu koszyka przedsiębiorstw „prowadzących działalność w sektorze metalurgicznym”, takich jak producenci aluminium. Komisja przyznawała jednak, w miarę możliwości, pierwszeństwo publicznie dostępnym danym przedsiębiorstw faktycznie wytwarzających produkt objęty przeglądem. Jedynie w przypadku braku takiej produkcji lub innych czynników powodujących, że wykorzystanie przedsiębiorstw wytwarzających produkt objęty przeglądem we wszystkich państwach o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jest nieodpowiednie, Komisja rozważy inne odpowiednie rozwiązania alternatywne. W omawianym przypadku nie było to konieczne, ponieważ istnieją faktyczni producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie, dla których dostępne są dane publicznie. Argument ten został zatem odrzucony.

(110)

Po ustaleniu, że istnieją dwa możliwe państwa, które można wybrać jako reprezentatywne – Meksyk i Malezja – Komisja oceniła ich poziom ochrony socjalnej i ochrony środowiska, aby wybrać bardziej odpowiedni zgodnie z ostatnim zdaniem art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego.

(111)

Komisja ustaliła, że Malezja pozostaje w tyle pod względem przestrzegania odpowiednich międzynarodowych norm pracy i ratyfikacji konwencji MOP, o których mowa w załączniku Ia do rozporządzenia podstawowego. W szczególności Malezja nie ratyfikowała trzech z ośmiu podstawowych konwencji MOP (dotyczących wolności zrzeszania się, zniesienia pracy przymusowej oraz niedyskryminacji). Ponadto Malezja podpisała jedną z najważniejszych umów środowiskowych, ale jej nie ratyfikowała (79).

(112)

Natomiast Meksyk w większym stopniu spełnia normy pracy MOP, ponieważ ratyfikował wszystkie podstawowe konwencje, z wyjątkiem Konwencji dotyczącej stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych. Ponadto władze meksykańskie podpisały i ratyfikowały wszystkie istotne konwencje dotyczące środowiska.

(113)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Meksyk spełnił wszystkie kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać go za odpowiedni reprezentatywny kraj. W szczególności Meksyk wytwarza znaczną ilość produktu objętego przeglądem i dysponuje kompletnym zbiorem danych dotyczących wszystkich czynników produkcji, pośrednich kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku. Ponadto poziom ochrony socjalnej i ochrony środowiska w Meksyku jest wyższy.

(114)

W nocie z dnia 3 lipca 2018 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony, że przy obliczaniu wartości normalnej uwzględni koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski przedsiębiorstwa Ternium S.A. Mexico zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) akapit czwarty rozporządzenia podstawowego. Ponadto Komisja weźmie również pod uwagę wartość pośrednich kosztów produkcji tego samego przedsiębiorstwa, aby uwzględnić koszty, które nie zostały uwzględnione we wspomnianych powyżej czynnikach produkcji.

(115)

W swoich uwagach do noty z dnia 3 lipca 2018 r. wnioskodawca stwierdził, że w jego opinii preferowanym rozwiązaniem byłoby oparcie się na nieskonsolidowanych danych ArcelorMittal South Africa (przedsiębiorstwo działające na szczeblu lokalnym), nie zaś na skonsolidowanych danych grupy Ternium (grupa prowadząca działalność na globalną skalę), której produkcja w Meksyku odpowiada za ponad 55 % jej skonsolidowanej wartości sprzedaży. Wnioskodawca argumentował, że nieskonsolidowane dane przedstawiają wyniki przedsiębiorstwa działającego na szczeblu lokalnym, a nie grupy prowadzącej działalność na skalę globalną, co jego zdaniem miałoby lepiej odzwierciedlać stałe pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk reprezentatywnego kraju. Ponieważ jednak dane ArcelorMittal South Africa nie mogły zostać wykorzystane z uwagi na fakt, że przedsiębiorstwo to generuje straty, wniosek ten stał się bezprzedmiotowy i został w związku z tym odrzucony.

(116)

W swoich uwagach do noty z dnia 3 lipca 2018 r. wnioskodawca stwierdził również, że choć Meksyk został uznany za odpowiedni reprezentatywny kraj, Ternium S.A. Mexico jest częścią międzynarodowego przedsiębiorstwa, tj. grupy Ternium, której dane finansowe odzwierciedlają operacje prowadzone w państwach o różnym poziomie rozwoju gospodarczego.

(117)

Pomijając fakt, że grupa Ternium jest przedsiębiorstwem międzynarodowym, Komisja stwierdziła, że publicznie dostępne dane Ternium S.A. Mexico dotyczące produkcji produktu objętego przeglądem w Meksyku są dostatecznie precyzyjne, i w związku z tym odrzuciła wniosek. Biorąc pod uwagę wyniki analizy przeprowadzonej w sekcji 3.2.3, Komisja postanowiła oprzeć się na dostępnych danych finansowych Ternium S.A. Mexico za 2017 r., które obejmują okres objęty dochodzeniem przeglądowym.

(118)

W swojej nocie z dnia 3 lipca 2018 r. Komisja stwierdziła, że na potrzeby obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych Global Trade Atlas („GTA”) w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji. Aby ustalić wysokość kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, zysków oraz kosztów pośrednich, Komisja zaczerpnęła koszty energii elektrycznej ze sprawozdania Doing Business 2018, koszty gazu ziemnego z danych statystycznych gromadzonych na szczeblu krajowym, koszty wody z kodeksu podatkowego dystryktu federalnego, a dane finansowe z informacji przekazanych przez Ternium S.A. Mexico.

(119)

Jak już wspomniano w motywie 23, w swojej nocie z dnia 13 kwietnia 2018 r. Komisja podjęła próbę sporządzenia wstępnego wykazu czynników produkcji i źródeł, które miałyby być stosowane w odniesieniu do wszystkich czynników produkcji, takich jak: materiały, energia i praca, wykorzystywanych przez współpracującego producenta eksportującego do wytworzenia produktu objętego przeglądem.

(120)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących Komisja oparła się na informacjach przekazanych przez wnioskodawcę przy ustalaniu czynników produkcji wykorzystywanych do wytwarzania wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na publicznie dostępnej stronie internetowej chińskich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie stosowany przez nich proces produkcyjny i wykorzystywane przez nich materiały wydają się identyczne z procesem i materiałami stosowanymi przez wnioskodawcę.

(121)

Za punkt wyjścia w procesie produkcyjnym uznano substrat lub bazową blachę w kręgach, ponieważ materiały te stanowiły punkt wyjścia w procesie produkcyjnym stosowanym przez wnioskodawcę. Ponadto na podstawie uzyskanych w toku wstępnego dochodzenia informacji uznanych za najlepsze dostępne dowody Komisja ustaliła, że producenci eksportujący również rozpoczynali swój proces produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie od substratu. W toku pierwszego postępowania w tej sprawie żadni producenci zintegrowani nie nawiązali współpracy z Komisją.

(122)

Wobec braku współpracy ze strony tych producentów Komisja nie dysponowała żadnymi bardziej szczegółowymi kodami taryfowymi niż 6-cyfrowe kody HS przekazane przez wnioskodawcę. Dostarczone kody HS pokrywały się w pełni z meksykańskimi kodami taryfowymi.

(123)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przekazane przez wnioskodawcę, w stosownych przypadkach zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i kody HS:

Tabela 1

(124)

Wnioskodawca potwierdził, że stalowa blacha w kręgach galwanizowana na gorąco jest najczęściej wykorzystywanym substratem w procesie produkcji najbardziej reprezentatywnego rodzaju produktu objętego przeglądem. Dlatego też, wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących i niezgłoszenia uwag przez zainteresowane strony, Komisja nie gromadziła danych dotyczących innych potencjalnych substratów takich jak stalowa blacha w kręgach walcowana na gorąco lub stalowa blacha w kręgach walcowana na zimno.

(125)

Jeżeli chodzi o pokrywanie metalem, wnioskodawca potwierdził, że w tym celu stosuje się najczęściej powłokę cynkową. W związku z powyższym, wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących i niezgłoszenia uwag przez zainteresowane strony, Komisja uznała, że w tym przypadku gromadzenie danych na temat pokrywania metalem przy zastosowaniu aluminium nie jest konieczne.

(126)

W tym kontekście należy podkreślić, że substrat w postaci stalowej blachy w kręgach galwanizowanej na gorąco zawiera już powłokę metaliczną z cynku albo ze stopów cynku. Dane na temat pokrywania metalem zgromadzono wyłącznie w celu zapewnienia możliwości dostosowywania obliczania wartości normalnej w zależności od różnych ilości cynku lub stopów cynku wykorzystanych w procesie pokrywania metalem różnych rodzajów produktu.

(127)

Informacje zawarte w dokumentacji wnioskodawcy okazały się niewystarczające do ustalenia poziomu konsumpcji środków pomocniczych na jednostkę produktu objętego przeglądem. Wnioskodawca traktował środki pomocnicze jako pośrednie koszty produkcji. Dlatego też, z uwagi na brak odpowiednich informacji, Komisja nie była w stanie ustalić wysokości wskaźników zużycia ani określić niezniekształconych wartości w odniesieniu do wykorzystanych środków pomocniczych. Komisja ustaliła jednak, że koszty związane ze wszystkimi środkami pomocniczymi ujętymi łącznie stanowiły nieznaczną część kosztów produkcji tony produktu końcowego. Aby należycie uwzględnić te koszty w obliczeniach konstruowanej wartości normalnej, Komisja zwiększyła kwotę niezniekształconych kosztów produkcji (obejmujących koszty materiałów, pracy, energii i wody) przedsiębiorstwa z Meksyku o odsetek odpowiadający udziałowi środków pomocniczych w kosztach produkcji przedstawionych przez wnioskodawcę. Komisja uznała, że zastosowanie tej metody pozwala w odpowiedni sposób uwzględnić udział środków pomocniczych w łącznych kosztach produkcji przy obliczaniu konstruowanej wartości normalnej.

(128)

Wnioskodawca nie przekazał żadnych danych na temat zużycia LPG, wodoru ani azotu. Dlatego też powyższe czynniki produkcji, które zidentyfikowano na wcześniejszym etapie, nie zostały wykorzystane w procesie konstruowania wartości normalnej.

(129)

Wnioskodawca poinformował również, że w obliczeniach powinno się uwzględnić złom wytwarzany w procesie produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Aby to zrobić, należało określić charakter tego złomu i zidentyfikować odpowiadający mu kod HS. W omawianym przypadku stwierdzono, że złom stanowi stal galwanizowaną (zob. tabela w motywie 123).

(130)

W odniesieniu do wszystkich materiałów i wszelkiego rodzaju złomu, dla których nie przedstawiono żadnych informacji pochodzących z rynku meksykańskiego, Komisja oparła się na cenach importowych. Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cen jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem ChRL. Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z ChRL do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywie 92 stwierdziła, że w omawianym przypadku oparcie się na cenach i kosztach krajowych w ChRL nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b). Na podstawie dostępnych dowodów i wobec braku jakichkolwiek prób ich podważenia przez zainteresowane strony Komisja uznała, że te same zakłócenia wywierały wpływ na ceny eksportowe. Po wykluczeniu ChRL przywóz z innych państw trzecich pozostawał reprezentatywny, a jego wielkość odpowiadała od 94 % do 100 % łącznej wielkości przywozu do Meksyku.

(131)

Aby ustalić niezniekształconą cenę materiałów dostarczanych do zakładu producenta eksportującego zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze, Komisja zastosowała należności celne przywozowe obowiązujące w reprezentatywnym kraju, tj. w Meksyku, w odniesieniu do ceny importowej i dodała koszty transportu krajowego do uzyskanej wartości. Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących Komisja oparła się na informacjach dotyczących kosztów transportu krajowego przekazanych przez wnioskodawcę.

(132)

W danych statystycznych MOP przedstawiono informacje na temat miesięcznych wynagrodzeń w meksykańskim przemyśle wytwórczym oraz godzin przepracowywanych w tygodniu w Meksyku w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Wnioskodawca stwierdził, że dostępne dane dotyczące Republiki Południowej Afryki mogłyby zostać dostosowane pod kątem inflacji na podstawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych lub wskaźników kosztów pracy w przemyśle wytwórczym publikowanych przez Bank Rezerw Republiki Południowej Afryki. Ponieważ jednak Komisja wybrała Meksyk jako odpowiedni reprezentatywny kraj, dla którego wspomniane powyżej dane są dostępne, twierdzenie to stało się bezprzedmiotowe.

(133)

Informacje na temat ceny energii elektrycznej były łatwo dostępne w sprawozdaniu Doing Business 2018. W sprawozdaniu tym zastosowano znormalizowaną metodykę obliczania ceny za kWh energii elektrycznej w Meksyku.

(134)

Komisja rozważała również możliwość oparcia się na taryfach opłat za energię elektryczną publikowanych przez producentów i dystrybutorów energii elektrycznej w Meksyku. Dominującym dostawcą energii elektrycznej w Meksyku jest CFE (Comisión Federal de Electricidad), przedsiębiorstwo będące własnością państwa.

(135)

Wnioskodawca stwierdził, że koszty energii elektrycznej przedstawione w sprawozdaniu Doing Business 2018 wydają się sztucznie zaniżone w porównaniu z cenami w większości państw, dlatego też zaproponował zastosowanie stawek obowiązujących na obszarze, na którym wytwarzany jest produkt objęty przeglądem, uwzględniając potencjalną konieczność ich dostosowania pod kątem kanałów dostaw, konkretnych opłat i VAT.

(136)

Wnioskodawca nie przedstawił wystarczających dowodów na potwierdzenie, że dokonanie tego rodzaju dostosowań pod kątem VAT, konkretnych opłat i kanałów dostaw jest faktycznie konieczne w przypadku chińskich producentów eksportujących. Z tego względu Komisja odrzuciła to twierdzenie i zdecydowała się skorzystać z najbardziej wyczerpujących i jednoznacznych danych przedstawionych w sprawozdaniu Doing Business 2018.

(137)

Informacje na temat ceny gazu ziemnego w Meksyku są dostępne w bazie danych statystycznych prowadzonej przez Komisję ds. Regulacji Energetyki (Comisión Reguladora de Energía). Dostępne dane obejmują okres od lipca do grudnia 2017 r.

(138)

Wnioskodawca stwierdził, że w przypadku Republiki Południowej Afryki można byłoby oprzeć się na cenie importowej za tonę skroplonego gazu ziemnego (kod HS 2711 11) zaczerpniętej z bazy danych GTA i przeliczyć ją następnie na cenę za gigadżul. Komisja odrzuciła to twierdzenie, ponieważ wybrała Meksyk jako reprezentatywny kraj, dla którego wspomniane dane są dostępne.

(139)

Poza czynnikami produkcji wskazanymi w nocie z dnia 13 kwietnia 2018 r. wnioskodawca poinformował Komisję, że w procesie produkcji produktu objętego przeglądem wykorzystuje się również sprężone powietrze. Sprężone powietrze kupuje się w postaci powietrza ciekłego.

(140)

Komisja ustaliła, że właściwym kodem HS dla powietrza ciekłego jest 2853 90. Wspomniany kod HS obejmuje jednak również szereg innych chemikaliów. Informacje zawarte w krajowym systemie taryf celnych Meksyku sugerują, że produkty objęte tym kodem nie zostały podzielone na dalsze, bardziej szczegółowe podpozycje. Dane pozyskane z bazy danych GTA zawierałyby zatem informacje dotyczące przywozu innych związków nieorganicznych (w tym wody destylowanej lub wody do pomiarów przewodności oraz wody o zbliżonej czystości), a także amalgamatów innych niż amalgamaty metali szlachetnych.

(141)

Dlatego też – ze względów opisanych w poprzednim motywie – Komisja uznała, że w omawianym przypadku oparcie się na bazie danych GTA byłoby niewłaściwe. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na fakt, że koszty sprężonego powietrza stanowiły nieznaczną część kosztów produkcji tony produktu końcowego. Aby należycie uwzględnić te koszty w obliczeniach niezniekształconej wartości normalnej, Komisja zwiększyła kwotę niezniekształconych kosztów produkcji (obejmujących koszty materiałów, pracy, energii i wody) o odsetek odpowiadający udziałowi sprężonego powietrza w kosztach produkcji przedstawionych przez wnioskodawcę. Komisja uznała, że zastosowanie tej metody pozwala w odpowiedni sposób uwzględnić udział sprężonego powietrza w łącznych kosztach produkcji przy obliczaniu konstruowanej wartości normalnej.

(142)

W Meksyku wysokość opłat za zużycie wody ustala się na szczeblu gminy. Ponadto CONAGUA (Comisión Nacional del Agua) – organ rządowy odpowiedzialny za regulację sektora gospodarki wodnej w Meksyku – publikuje dane statystyczne na temat wody w Meksyku i dokonuje przeglądu cen wody do zastosowań przemysłowych w wybranych gminach. Najnowsze dane statystyczne w tym zakresie zostały jednak opublikowane w 2016 r. i obejmują rok 2015.

(143)

Dlatego też, aby zastosować ceny obowiązujące w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, Komisja oparła się na opłatach za zużycie wody obowiązujących w Meksyku (Mexico City). Dane na temat wysokości opłat za zużycie wody obowiązujących od dnia 1 stycznia 2017 r. były łatwo dostępne w kodeksie podatkowym dystryktu federalnego zmienionym w grudniu 2016 r.

(144)

Komisja obliczyła konstruowaną wartość normalną w dwóch opisanych poniżej etapach.

(145)

Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących Komisja pomnożyła następnie współczynniki wykorzystania materiałów, pracy, energii i wody zaobserwowane na poziomie procesu produkcyjnego wnioskodawcy przez niezniekształcone koszty na jednostkę odnotowane w reprezentatywnym kraju, tj. w Meksyku. Ponadto w odniesieniu do tych czynników produkcji, dla których wnioskodawca nie przedstawił żadnych precyzyjnych współczynników wykorzystania (w szczególności środków pomocniczych i sprężonego powietrza), Komisja pomnożyła niezniekształcone bezpośrednie koszty produkcji przez odsetek odpowiadający udziałowi tych czynników produkcji w kosztach produkcji zgłoszonych przez wnioskodawcę.

(146)

Po drugie, Komisja zastosowała pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk Ternium S.A. Mexico w odniesieniu do powyższych kosztów produkcji. Wysokość tych kosztów ustalono na podstawie sprawozdania rocznego Ternium S.A. Mexico za 2017 r. i wyrażono je jako następujące wartości procentowe:

(147)

pośrednie koszty produkcji (80) w wysokości 14,12 % zastosowane w odniesieniu do kosztów produkcji (obejmujących konsumpcję materiałów, pracy, energii i wody);

(148)

koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne (81) w wysokości 12,56 % zastosowane w odniesieniu do sumy kosztów produkcji i pośrednich kosztów produkcji;

(149)

Zysk (82) w wysokości 15,09 % zastosowany w odniesieniu do sumy kosztów produkcji, pośrednich kosztów produkcji oraz kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych.

(150)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. Z uwagi na brak współpracy ze strony producentów eksportujących wartość normalną ustalono na poziomie ogólnokrajowym, a nie dla każdego eksportera i producenta z osobna.

(151)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące CIF skorygowane o poziom cen ex-works.

(152)

Komisja porównała wartość normalną skonstruowaną zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego z ceną eksportową obliczoną na podstawie ceny ex-works.

(153)

Na tej podstawie ustalono, że średni ważony margines dumpingu wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosił 134 %.

(154)

Komisja stwierdziła zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.

(155)

Jak ustalono powyżej, w odniesieniu do przywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie z ChRL stwierdzono dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, przy czym wielkość przywozu była stosunkowo ograniczona. Dla pełności wywodu Komisja zbadała również prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia zastosowanych środków. Przeanalizowano następujące dodatkowe czynniki: moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w ChRL, zachowania producentów eksportujących w ChRL, jeżeli chodzi o ceny na innych rynkach, dostępność innych rynków oraz atrakcyjność rynku unijnego.

(156)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wielkość przywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie z ChRL do Unii była stosunkowo niewielka (około 0,1 % całkowitej konsumpcji w Unii), choć zgodnie z ustaleniami przedstawionymi w motywie 36 uznano ją za reprezentatywną. Dlatego też Komisja postanowiła przeanalizować również dane dotyczące sprzedaży wyrobów ze stali powlekanej organicznie z ChRL do państw trzecich, aby potwierdzić swoje ustalenie dotyczące utrzymywania się dumpingu. Obliczenia dumpingu przeprowadzono na podstawie cen sprzedaży do państw trzecich, opierając się na chińskich statystykach dotyczących wywozu.

(157)

Wartość normalna służąca jako podstawa przy ocenie istnienia dumpingu w przypadku wywozu z ChRL do państw trzecich została ustalona zgodnie z motywami 37–150.

(158)

Wobec braku współpracy ze strony producentów chińskich cenę eksportową wywozu do państw trzecich ustalono na podstawie przekazanych przez wnioskodawcę danych zaczerpniętych z chińskiej bazy danych dotyczących wywozu. Opierając się na tych danych, które w bazie danych ujęto na poziomie FOB, Komisja obniżyła oszacowane przez wnioskodawcę koszty przeładunku w portach i koszty transportu krajowego w Chinach, aby obliczyć cenę eksportową na poziomie ex-works.

(159)

Komisja porównała skonstruowaną wartość normalną z ceną eksportową wywozu do państw innych niż państwa członkowskie Unii na podstawie ceny ex-works.

(160)

Przeprowadzenie powyższego porównania wykazało istnienie ogólnokrajowego marginesu dumpingu w odniesieniu do wywozu do wszystkich państw trzecich (z wyjątkiem Unii) w wysokości 118 % oraz ogólnokrajowego marginesu dumpingu w odniesieniu do wywozu na pięć najistotniejszych rynków eksportowych (Indie, Filipiny, Federacja Rosyjska, Korea Południowa i Wietnam) w wysokości od 112 % do 160 %. Potwierdza to również, że margines dumpingu ustalony w odniesieniu do wywozu do Unii był uzasadniony pomimo bardzo nieznacznej wielkości sprzedaży.

(161)

Ze względu na brak współpracy moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w ChRL ustalono na podstawie faktów dostępnych, a w szczególności na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(162)

Moce produkcyjne w ChRL znacznie przekroczyły obecną wielkość produkcji. Według Chińskiego Stowarzyszenia Żelaza i Stali (China Iron and Steel Association – CISA) moce produkcyjne w przypadku stali pokrywanej powłokami barwnymi wyniosły w 2013 r. 40 mln ton. Przy wielkości produkcji wynoszącej 7,5 mln ton wykorzystanie mocy produkcyjnych wyniosło zaledwie około 20 %. W przypadku uchylenia środków chińscy producenci posiadają wystarczające wolne moce produkcyjne szacowane na 32,5 mln ton, aby zalać rynek unijny – na którym konsumpcja wynosi 4,5 mln ton – wyrobami ze stali powlekanej organicznie sprzedawanymi po cenach dumpingowych.

(163)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że chińscy producenci eksportujący posiadają znaczące wolne moce produkcyjne, które – gdyby środki zostały uchylone – mogliby wykorzystać do produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie w celu wywozu na rynek unijny.

(164)

Środki ochrony handlu wobec chińskiego wywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie obowiązują w Indiach, Malezji, Pakistanie, Turcji i Wietnamie, co pokazuje taki sam rodzaj polityki cenowej, jaki zaobserwowano w przypadku chińskiego wywozu do Unii.

(165)

Komisja doszła zatem do wniosku, że w przypadku uchylenia obecnie obowiązujących środków chińscy producenci eksportujący prawdopodobnie przekierowaliby wywóz na rynek unijny i zastosowaliby ceny dumpingowe.

(166)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym unijna cena sprzedaży znajdowała się na poziomie 194–338 EUR za tonę wyrobów ze stali powlekanej organicznie (lub 28–59 %) powyżej chińskiej ceny eksportowej na poziomie CIF na pięciu głównych rynkach eksportowych, jak opisano w motywie 160. Cena ta przewyższała również średnią chińską cenę eksportową na poziomie CIF stosowaną wobec wszystkich państw trzecich (z wyłączeniem Unii) – o 211–226 EUR za tonę wyrobów ze stali powlekanej organicznie (lub o 31–33 %). Wywóz z Chin na pięć najważniejszych rynków eksportowych wynosił 48 % konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(167)

W konsekwencji, gdyby środki zostały uchylone, chińscy producenci eksportujący mogliby potencjalnie przekierować z państw trzecich na rynek unijny wywóz znacznych ilości wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(168)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła również, że niezależnie od tego, czy doszło do dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, istnieje duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków.

(169)

W ramach dochodzenia wykazano, że przywóz z Chin nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Pomimo niewielkich wielkości przywozu ustalone marginesy dumpingu odpowiadają marginesom dumpingu obserwowanym podczas badania wywozu z Chin do państw trzecich. W świetle elementów przeanalizowanych w sekcjach 3.3.2–3.3.4 Komisja stwierdziła, iż bardzo prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków chińscy producenci wywoziliby znaczne ilości wyrobów ze stali powlekanej organicznie do Unii po cenach dumpingowych. Istnieją zatem dowody wskazujące na prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.

(170)

Biorąc pod uwagę wszelkie alternatywne przypadki, Komisja ustaliła ponadto, że istnieją dowody na to, że dumping najprawdopodobniej wystąpi ponownie w przypadku wygaśnięcia środków. Wolne moce produkcyjne w ChRL były bardzo znaczące w porównaniu z konsumpcją w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto inne rynki wprowadziły środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu produktu objętego przeglądem z ChRL. Takie zachowanie cenowe chińskich producentów eksportujących na rynkach państw trzecich wskazuje na prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w Unii w przypadku wygaśnięcia środków. Ponadto atrakcyjność rynku unijnego pod względem wielkości i cen oraz fakt, że inne rynki pozostają zamknięte z powodu środków antydumpingowych, wskazują, że istnieje prawdopodobieństwo, iż chiński wywóz i chińskie wolne moce produkcyjne zostaną skierowane na rynek unijny w przypadku wygaśnięcia środków. Komisja stwierdziła zatem, że istnieje znaczne prawdopodobieństwo, iż uchylenie środków antydumpingowych skutkowałoby zwiększeniem wywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie po cenach dumpingowych z ChRL do Unii.

(171)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że wygaśnięcie środków antydumpingowych prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji, a w każdym razie ponownego wystąpienia dumpingu.

(172)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyroby ze stali powlekanej organicznie były wytwarzane przez ponad 20 znanych producentów w Unii, z których część była ze sobą powiązana. Niektórzy z tych producentów należą do grup producentów stali.

(173)

Całkowitą produkcję unijną w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym oszacowano na 4 752 003 tony na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedstawionych przez producentów unijnych objętych próbą oraz danych przedłożonych przez wnioskodawcę. Producenci unijni, których produkcja obejmuje całkowitą produkcję unijną, stanowią przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(174)

W toku dochodzenia ustalono, że część przemysłu Unii wykorzystuje swoją produkcję na wewnętrzne potrzeby, tj. często jest po prostu przekazywana (bez faktury) lub dostarczana po cenach transferowych w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw w celu dalszego przetwarzania. Aby zapewnić jak najpełniejszy obraz sytuacji przemysłu Unii, uzyskano i przeanalizowano dane dotyczące całej działalności w zakresie produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(175)

Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu (motywy 68–69 aktu dotyczącego tego dochodzenia), uznano, że wskaźniki ekonomiczne, takie jak wielkość produkcji, moc produkcyjna, wykorzystanie mocy produkcyjnych, inwestycje, zapasy, poziom zatrudnienia, wydajność, wynagrodzenia oraz zdolność do pozyskania kapitału są uzależnione od całkowitej działalności, niezależnie od tego, czy produkt jest wytwarzany na użytek własny, czy też w celu jego sprzedaży na wolnym rynku. Wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży na rynku unijnym, udział w rynku, wzrost, wielkość wywozu i ceny to jednak wskaźniki, które w głównej mierze dotyczą sytuacji panującej na wolnym rynku (co wyklucza działalność na użytek własny). Wskaźniki szkody skorygowano zatem o znane wykorzystanie i sprzedaż na użytek własny w przemyśle Unii, a wykorzystanie i sprzedaż na użytek własny przeanalizowano oddzielnie.

(176)

Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie (i) statystyk dotyczących przywozu na poziomie TARIC, wykorzystujących informacje zgromadzone na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego; oraz (ii) danych dotyczących wielkości sprzedaży przemysłu Unii (w tym na użytek własny) w Unii, przedstawionych przez wnioskodawcę. Te wielkości sprzedaży zostały zweryfikowane i w razie potrzeby zaktualizowane w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą w wyniku wizyt weryfikacyjnych w ich siedzibach.

(177)

W okresie badanym konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 2

(178)

W okresie badanym konsumpcja w Unii wzrosła o 18 %.

(179)

Komisja określiła wielkość przywozu i ceny na podstawie statystyk dotyczących przywozu na poziomie TARIC, wykorzystując informacje zebrane na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

(180)

W okresie badanym przywóz z Chin do Unii kształtował się następująco:

Tabela 3

(181)

W okresie badanym wielkość przywozu z ChRL kształtowała się na niskim poziomie. Udział chińskiego przywozu w rynku wahał się nieznacznie w okresie badanym i wynosił 0,1 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(182)

Przywóz pozostał na niskim poziomie od czasu wprowadzenia tymczasowych środków antydumpingowych we wrześniu 2012 r. Zakłada się, że niski poziom przywozu jest wynikiem obowiązujących środków antydumpingowych.

(183)

W okresie badanym cena przywozu z Chin do Unii kształtowała się następująco:

Tabela 4

(184)

W okresie badanym ceny towarów przywożonych z Chin wzrosły o 87 %. Można racjonalnie założyć, że tendencja ta wynika przynajmniej częściowo ze wzrostu cen surowców.

(185)

Średnie ceny sprzedaży współpracujących producentów unijnych oferowane niepowiązanym klientom na rynku unijnym porównano ze średnimi cenami towarów przywożonych z Chin. Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących nie można było dokonać wiarygodnego porównania rodzaju produktu dla każdego rodzaju produktu, a do ustalenia średniej chińskiej ceny importowej wykorzystano statystyki dotyczące przywozu produktu objętego przeglądem jako całości. Ze względu na brak współpracy ze strony importerów niepowiązanych w niniejszym przeglądzie wygaśnięcia wykorzystano szacunki zawarte we wniosku w sprawie poziomu korekty z tytułu kosztów ponoszonych po przywozie.

(186)

Na podstawie tej metodyki porównanie wykazało, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przywóz produktu objętego przeglądem powodował podcięcie cenowe przemysłu unijnego o 27,8 % (tj. na poziomie bardzo zbliżonym do podcięcia ustalonego podczas pierwotnego dochodzenia).

(187)

Ponadto badanie chińskich cen eksportowych przy wywozie na inne rynki państw trzecich wykazało, że Chiny prowadziły sprzedaż na niektórych swoich głównych rynkach eksportowych po cenach podobnych do cen eksportowych towarów do Unii lub czasem nawet po cenach niższych, co potwierdziło tym samym wniosek, że obecny poziom cen chińskich spowodowałby podcięcie cen sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym.

(188)

W tabeli 5 przedstawiono, jak kształtował się przywóz do Unii z państw trzecich w okresie badanym pod względem wielkości i udziału w rynku, a także średniej ceny tego przywozu.

Tabela 5

(189)

W okresie badanym wielkość przywozu z państw trzecich wzrosła do udziału w rynku na poziomie 14,8 %. Większość tego przywozu pochodziła z Indii i Korei, a następnie z Turcji i Tajwanu.

(190)

Średnia cena przywozu z państw trzecich na ogół przewyższała średnie ceny przywozu z Chin do Unii. W zależności od lat średnia cena towarów przywożonych z państw trzecich była wyższa albo niższa w porównaniu ze średnimi cenami sprzedaży oferowanymi przez producentów unijnych w Unii.

(191)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmowała ocenę wszystkich czynników ekonomicznych i wskaźników oddziałujących na stan tego przemysłu w okresie badanym.

(192)

Wskaźniki makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, zatrudnienie, wydajność, wzrost, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) przeanalizowano na poziomie całego przemysłu Unii. Ocenę oparto na informacjach dostarczonych przez wnioskodawcę, porównanych ze zweryfikowanymi odpowiedziami na pytania zawarte w kwestionariuszu przedstawionymi przez producentów unijnych objętych próbą.

(193)

Analiza wskaźników mikroekonomicznych (zapasy, ceny sprzedaży, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskania kapitału, wynagrodzenia) została przeprowadzona na poziomie producentów unijnych objętych próbą. Ocenę tę oparto na uzyskanych od producentów informacjach, które zostały należycie sprawdzone w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu.

(194)

Biorąc pod uwagę, że jedno z trzech przedsiębiorstw objętych próbą nie jest reprezentowane przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego dane w tabelach 9–14 są zawarte w przedziałach tak, aby zachować poufność szczególnie chronionych informacji handlowych.

(195)

W okresie badanym produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu Unii kształtowały się następująco:

Tabela 6

(196)

W okresie badanym nastąpił niewielki wzrost wielkości produkcji (+8 %) i mocy produkcyjnych (+5 %), podczas gdy wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło o 2 %, osiągając poziom 89 %.

(197)

W okresie badanym sprzedaż w Unii przez przemysł Unii (w tym transakcje wewnętrzne) kształtowała się następująco:

Tabela 7

(198)

Poziom sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym wzrósł o 14 % w okresie badanym.

(199)

Udział przemysłu Unii w rynku spadł w okresie badanym do poziomu 84,9 %.

(200)

Poziom zatrudnienia i wydajność przemysłu Unii w okresie badanym kształtowały się następująco:

Tabela 8

(201)

Zarówno zatrudnienie, jak i wydajność siły roboczej producentów unijnych, mierzone jako produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną w ciągu roku, wzrosły w okresie badanym. Wzrost ten odzwierciedla ogólny wzrost wielkości produkcji i sprzedaży.

(202)

Przemysłowi Unii udało się odnieść korzyści ze wzrostu gospodarczego na rynku unijnym, nawet jeżeli sytuacja zakładów, które w większym stopniu odczuły mniejsze wykorzystanie mocy produkcyjnych zaobserwowane podczas pierwotnego dochodzenia, nadal znajdują się na etapie poprawy. Przemysł Unii utrzymywał znaczne udziały w rynku w całym okresie badanym.

(203)

Dumping utrzymywał się w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na znaczącym poziomie, jak wyjaśniono w sekcji 3 powyżej. Należy zauważyć, że chińscy producenci w znacznym stopniu podcinają ceny sprzedaży przemysłu Unii, a sytuacja tego przemysłu jest nadal niestabilna.

(204)

Ponieważ wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin była znacznie niższa niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, Komisja stwierdziła, że wpływ wielkości marginesu dumpingu na przemysł Unii był znacznie mniejszy niż ten zaobserwowany w pierwotnym dochodzeniu.

(205)

Poziomy zapasów producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:

Tabela 9

(206)

Producenci unijni zwiększyli swój stan zapasów w okresie badanym. Wskaźnik ten nie jest jednak uznawany za bardzo istotny dla oceny warunków ekonomicznych producentów unijnych. Wyroby ze stali powlekanej organicznie są produkowana głównie na podstawie zamówień. W każdym razie zapasy stanowiły jedynie około 2 % całkowitej sprzedaży w ODP.

(207)

Średnie jednostkowe ceny sprzedaży do klientów niepowiązanych w Unii i średnie jednostkowe koszty produkcji producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

(208)

W okresie badanym przemysł Unii zdołał podnieść swoje ceny sprzedaży o 11 %. Po spadku cen w latach 2014–2015, a następnie w latach 2015–2016, ceny znów wzrosły w latach 2016–2017. Zarówno powyższe spadki, jak i wzrost cen ściśle wiążą się ze zmianami cen surowców.

(209)

Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Przepływy środków pieniężnych netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności.

(210)

W okresie badanym przemysł Unii przestał odnotowywać straty. Poprawa rentowności niewątpliwie związana była z faktem, że przemysł Unii zdołał zwiększyć swoją sprzedaż i produkcję, a także ceny sprzedaży w latach po wprowadzeniu pierwotnych środków. Rentowność pozostawała jednak na poziomie poniżej zysku docelowy, który uznano za zdrowy i bezpieczny w pierwotnym dochodzeniu (tj. 6,7 %).

Tabela 12

(211)

W okresie badanym rozwój przepływów środków pieniężnych odzwierciedla głównie rozwój ogólnej rentowności przemysłu Unii.

(212)

W okresie badanym wysoko kapitałochłonny przemysł Unii dokonywał regularnych inwestycji mających na celu optymalizację i modernizację istniejących maszyn produkcyjnych. Ponadto dokonano znacznych inwestycji w celu zapewnienia zgodności z wymogami prawnymi w zakresie ochrony środowiska i zwiększonego bezpieczeństwa. W zależności od przedsiębiorstwa dokonano inwestycji mających na celu zmniejszenie kosztów, optymalizację energetyczną lub także modernizację instalacji, na które negatywnie wpłynęło niższe wykorzystanie mocy produkcyjnych zaobserwowane w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.

(213)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Zwrot z inwestycji w okresie badanym był zbieżny ze zmianami wyników w zakresie rentowności.

(214)

Od czasu wprowadzenia środków nastąpiła poprawa zdolności do pozyskania kapitału.

(215)

W okresie badanym średnie poziomy płac nieznacznie wzrosły, ale poniżej jednostkowego kosztu produkcji.

(216)

Z analizy szkody wynika, że w okresie badanym sytuacja przemysłu Unii znacznie się poprawiła. Wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych w marcu 2013 r. pozwoliło przemysłowi Unii na powolną, ale stałą poprawę sytuacji po wyrządzających szkodę skutkach dumpingu. Fakt, że przemysł Unii odniósł znaczne korzyści ze środków, ilustruje między innymi wzrost produkcji i wielkości sprzedaży w Unii, dodatni przepływ środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, ogólne ceny sprzedaży wyższe niż jednostkowy koszt produkcji, minimalny wzrost kosztów pracy i znaczna poprawa rentowności.

(217)

Nawet jeśli sytuacja przemysłu Unii uległa znacznej poprawie po wyrządzonej szkodzie i wydaje się, że jest na dobrej drodze do dalszej poprawy swojej sytuacji w perspektywie długoterminowej, nadal znajduje się jednak w niestabilnej sytuacji ze względu na ograniczoną rentowność, która wciąż pozostaje poniżej zysku docelowego.

(218)

Jak wykazano w sekcji 4.6 powyżej, sytuacja przemysłu Unii uległa znacznej poprawie po wyrządzonej szkodzie spowodowanej przez chiński przywóz towarów po cenach dumpingowych. W niniejszej sekcji zostanie jednak zbadane, czy niepewna sytuacja przemysłu Unii ulegnie dalszemu pogorszeniu, co doprowadzi do ponownego wystąpienia istotnej szkody w przypadku wygaśnięcia środka.

(219)

W przypadku uchylenia środków oczekuje się gwałtownego wzrostu wielkości przywozu z Chin. Przypomina się, że przywóz w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem wyniósł ponad 702 000 ton, podczas gdy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosił on 6 338 ton.

(220)

Jest rzeczą powszechnie znaną, że Chiny dysponują nadwyżką mocy produkcyjnych w zakresie produkcji stali (83). Wnioskodawca przedstawił dane z Plantfacts wskazujące, że chińskie moce produkcyjne w zakresie wyrobów ze stali powlekanej organicznie wynoszą 7 mln ton (tj. ponad 4 razy więcej niż widoczna konsumpcja wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Chinach). Wydaje się, że jest to ostrożny szacunek. Wnioskodawca przedstawił również szczegółowe informacje z 2013 r., zgodnie z którymi Chińskie Stowarzyszenie Żelaza i Stali opublikowało, że moce produkcyjne w zakresie stali pokrywanej powłokami barwnymi w Chinach wyniosły w danym roku prawie 40 mln ton.

(221)

Chociaż wielkość chińskiego wywozu do Unii zmniejszyła się po wprowadzeniu pierwotnych środków, chińscy producenci wytwarzają znaczne ilości produktu objętego przeglądem i eksportują ponad 80 % tego produktu. Według danych opublikowanych przez Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali w latach 2013–2014 Chiny produkowały ponad 8 mln ton wyrobów ze stali powlekanej organicznie rocznie. Jedno z przedsiębiorstw popierających skargę przedstawiło dane liczbowe z Chińskiego Biuletynu Metalurgicznego Chińskiego Instytutu Badawczego ds. Informacji i Normalizacji w dziedzinie Metalurgii oraz Rady Metalurgicznej Chińskiej Rady ds. Promocji Handlu Międzynarodowego, które sugerowały, że w latach 2015–2017 Chiny produkowały rocznie około 8 mln ton wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Według tego samego wniosku złożonego przez tego wnioskodawcę szacuje się, że w latach 2015–2017 chińska widoczna konsumpcja wyrobów ze stali powlekanej organicznie wynosiła 1–1,8 mln ton rocznie.

(222)

Chociaż rynki wywozowe mają duże znaczenie dla chińskiego przemysłu, Chiny mają coraz więcej trudności z dostępem do nich. W latach 2016–2018 państwa takie jak Indie, Malezja, Wietnam, Pakistan lub Turcja wprowadziły środki ochrony handlu, które mają wpływ na wyroby ze stali powlekanej organicznie pochodzące z Chin. Jeżeli chodzi o Stany Zjednoczone, od stycznia 2018 r. stal (w tym wyroby ze stali powlekanej organicznie) z wielu państw pochodzenia, w tym z Chin, podlega stawce celnej w wysokości 25 % (84).

(223)

Unia jest największym rynkiem wyrobów ze stali powlekanej organicznie po rynkach Azji i Ameryki Północnej/Środkowej.

(224)

Chińska baza danych pokazuje, że w niedawnej przeszłości Chiny dokonywały wywozu znacznych ilości do państw spoza Unii po niskich cenach. W 2017 r. chińskie ceny FOB w wywozie do Unii były o 10,5 % wyższe niż na przykład w wywozie do Korei, głównego rynku eksportowego Chin w przypadku tego produktu. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wielkość wywozu do państw spoza Unii była większa niż całkowita produkcja przemysłu Unii i widoczna konsumpcja w Unii. Biorąc pod uwagę atrakcyjność rynku unijnego pod względem cen, otwartości (brak ceł dla tego produktu) i zwiększonej widocznej konsumpcji, uznaje się, że w przypadku uchylenia środków chińscy eksporterzy prawdopodobnie przekierowaliby znaczne ilości wyrobów ze stali powlekanej organicznie na bardziej atrakcyjny rynek unijny. Fakt, że Unia przyjęła ostatnio środki ochronne dotyczące niektórych wyrobów ze stali, w tym wyrobów ze stali powlekanej organicznie, nie zmienia tego wniosku. Wielkości przywozu w ramach kontyngentów taryfowych ustala się na poziomach, które mogą pozwolić Chinom na wywóz znacznych ilości wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(225)

Ponadto, jak opisano w sekcji 4.3.2, przywóz z Chin na rynek unijny w ODP spowodował znaczne podcięcie cen producentów unijnych, w szczególności jeżeli pominie się wpływ ceł antydumpingowych.

(226)

Rynek wyrobów ze stali powlekanej organicznie jest bardzo konkurencyjny cenowo, ponieważ konkurencja odbywa się głównie w oparciu o ceny. Potencjalną presję na ceny przemysłu Unii dodatkowo wzmacnia fakt, że zgodnie z wnioskiem chińska sprzedaż zazwyczaj odbywa się w stosunkowo dużych ilościach. Jeśli na rynku unijnym sprzedawane będą w dużych ilościach tanie towary z przywozu po cenach dumpingowych, producenci unijni stracą znaczną wielkość sprzedaży. Zdolność do pozyskania kapitału i inwestycji może być utrudniona, jeżeli rentowność producentów unijnych zmniejszy się jeszcze bardziej lub stanie się ujemna.

(227)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że uchylenie środków dotyczących przywozu z Chin prawdopodobnie spowodowałoby ponowne wystąpienie szkody dla przemysłu Unii.

(228)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy różnych zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu Unii z jednej strony oraz importerów i użytkowników z drugiej strony.

(229)

Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu wprowadzenia środków nie uznano za działanie wbrew interesowi Unii. Co więcej, fakt, że obecne dochodzenie jest przeglądem, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe są już stosowane, umożliwia ocenę ewentualnego nadmiernie niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.

(230)

Na tej podstawie zbadano, czy – pomimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody – możliwe jest stwierdzenie, że utrzymanie obecnych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.

(231)

W toku dochodzenia wykazano, że wygaśnięcie środków miałoby prawdopodobnie znaczny negatywny wpływ na przemysł Unii. Sytuacja przemysłu Unii szybko uległaby pogorszeniu pod względem spadku wielkości sprzedaży i cen sprzedaży, co spowodowałoby znaczny spadek rentowności. Utrzymanie środków pozwoliłoby przemysłowi Unii na dalsze wykorzystywanie jego potencjału na rynku unijnym, który zapewnia równe warunki działania.

(232)

Utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych leży zatem w interesie przemysłu Unii.

(233)

Jak wspomniano w motywie 12 powyżej, w ramach niniejszego dochodzenia skontaktowano się z dziewięcioma znanymi importerami i zaproszono ich do współpracy. Żaden z nich nie zgłosił się ani nie współpracował w żaden sposób w dochodzeniu.

(234)

Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu ustalono, że ze względu na zyski i źródła dostaw importerów ewentualny negatywny wpływ wprowadzenia środków na importerów, o ile taki istnieje, nie byłby nieproporcjonalny.

(235)

W prowadzonym dochodzeniu nie ma dowodów wskazujących na przeciwny stan rzeczy i w związku z tym można potwierdzić, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową importerów oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich negatywnego wpływu.

(236)

W ramach niniejszego dochodzenia skontaktowano się z około sześćdziesięcioma znanymi użytkownikami i zaproszono ich do współpracy. Żaden z użytkowników nie zgłosił się ani nie współpracował w żaden sposób w dochodzeniu.

(237)

Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu dziesięciu użytkowników przedstawiło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Stwierdzono wówczas, że – biorąc pod uwagę zyski i źródła dostaw użytkowników – wpływ wprowadzenia środków na użytkowników, o ile taki istnieje, nie byłby nieproporcjonalny.

(238)

W prowadzonym dochodzeniu w aktach nie ma dowodów na to, że obowiązujące środki miały na nich jakikolwiek negatywny wpływ. W rzeczywistości wnioskodawca przedstawił dowody, że kluczowi użytkownicy odnotowali poprawę rentowności w okresie objętym przeglądem. Zgodnie z wnioskiem obowiązujące środki nie mają znacznego wpływu na użytkowników i konsumentów, ponieważ wyroby ze stali powlekanej organicznie stanowią znikomą część kosztów produktów przetworzonych (na przykład 0,42 EUR kosztów produkcji pralki lub 0,4 % inwestycji w pusty budynek fabryczny).

(239)

Na tej podstawie potwierdzono, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową użytkowników oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich negatywnego wpływu.

(240)

Komisja uznała zatem, że nie ma szczególnie ważnych wskazań z perspektywy interesu Unii przemawiających przeciwko utrzymaniu ostatecznych środków antydumpingowych wprowadzonych wobec przywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie z ChRL.

(241)

W związku z tym, jak przewidziano w art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chin powinny zostać utrzymane.

(242)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (85). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki należności celnej, która ma do niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki należności celnej, która ma do niego zastosowanie, zawiadomienie informujące o zmianie nazwy powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(243)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (86) gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(244)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 215/2013 (2) Rada nałożyła cło wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”, „ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”). Obecnie obowiązujące cła wyrównawcze wynoszą od 13,7 % do 44,7 % („pierwotne środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, zwane jest dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 214/2013 (3) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chin. Obecnie obowiązujące cła antydumpingowe wynoszą od 0 % do 26,1 %.

(3)

Poziom ceł połączonych wynosi od 13,7 % do 58,3 %.

(4)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących środków wyrównawczych (4) w dniu 13 grudnia 2017 r. Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków wyrównawczych na podstawie art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037.

(5)

Wniosek złożyło Europejskie Stowarzyszenie Hutnictwa Stali („EUROFER”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie („wnioskodawca”).

(6)

Wnioskodawca twierdził, że w związku z wygaśnięciem środków wyrównawczych istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania i wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

(7)

Ustaliwszy, że istnieją wystarczające dowody przemawiające za wszczęciem przeglądu wygaśnięcia, w dniu 14 marca 2018 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia obowiązujących środków wyrównawczych na podstawie art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(8)

Przed wszczęciem przeglądu wygaśnięcia i zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd Chin („rząd ChRL”) o wpłynięciu należycie udokumentowanego wniosku o dokonanie przeglądu oraz zaprosiła rząd ChRL do udziału w konsultacjach zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. Konsultacje przeprowadzono w dniu 9 marca 2018 r., nie osiągnięto jednak wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

(9)

W zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 14 marca 2018 r. (6) Komisja ogłosiła również wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (7) w odniesieniu do ostatecznych środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu do Unii niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z ChRL.

(10)

Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania objęło okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

(11)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja powiadomiła indywidualnie wnioskodawcę, znanych producentów unijnych i ich odpowiednie stowarzyszenia, znanych producentów eksportujących w Chinach, znanych importerów niepowiązanych w Unii, niepowiązanych zainteresowanych użytkowników w Unii oraz przedstawicieli państwa wywozu o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia i wezwała ich do wzięcia w nim udziału.

(12)

Wszystkie zainteresowane strony wezwano do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Zainteresowane strony miały również możliwość złożenia pisemnego wniosku o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie lub rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(13)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.

(14)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna w odniesieniu do producentów eksportujących, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich znanych producentów eksportujących w ChRL do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Poza tym Komisja zwróciła się do misji dyplomatycznej ChRL w Unii Europejskiej o wskazanie pozostałych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi, jeżeli tacy producenci istnieją.

(15)

Dwóch producentów eksportujących przedstawiło informacje wymagane w załączniku I do zawiadomienia o wszczęciu do celów kontroli wyrywkowej, ale żadne z nich nie produkowało wyrobów ze stali powlekanej organicznie, określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Trzeci producent eksportujący zgłosił się sześć tygodni po terminie udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu kontroli wyrywkowej. Wspomniany producent eksportujący otrzymał status zainteresowanej strony, ale został uznany za niewspółpracującego, ponieważ nigdy nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu kontroli wyrywkowej ani nie próbował udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu producenta eksportującego.

(16)

W związku z tym w nocie werbalnej z dnia 18 lipca 2018 r. Komisja poinformowała władze ChRL, że przy badaniu kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania Komisja może skorzystać z dostępnego stanu faktycznego zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Władze ChRL nie zareagowały na notę.

(17)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja stwierdziła, że wstępnie dokonała doboru próby producentów unijnych, zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. Przed wszczęciem przeglądu 21 producentów unijnych dostarczyło informacje wymagane do doboru próby i wyraziło gotowość do współpracy z Komisją. Na tej podstawie Komisja dokonała tymczasowego doboru próby obejmującej trzech producentów, których uznano za reprezentatywnych dla przemysłu Unii pod względem wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii. Producenci unijni objęci próbą reprezentowali 28 % szacowanej całkowitej produkcji przemysłu Unii oraz 27 % całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rzecz klientów niepowiązanych w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag w sprawie tej wstępnej próby. Nie otrzymano żadnych uwag, w związku z czym wstępna próba została potwierdzona. Próbę uznano za reprezentatywną dla przemysłu Unii.

(18)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa była konieczna, oraz dokonać w takim przypadku doboru próby, Komisja wezwała dziewięciu importerów niepowiązanych określonych we wniosku do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Nie zgłosił się żaden z nich.

(19)

Komisja wysłała kwestionariusze do trzech producentów unijnych objętych próbą, wnioskodawcy oraz rządu ChRL. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach otrzymano od trzech producentów unijnych objętych próbą i od wnioskodawcy.

(20)

Komisja zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania i szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących zainteresowanych stron:

(21)

W dniu 22 lutego 2019 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na podstawie których zamierzała nałożyć cła wyrównawcze. Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi dotyczące ujawnionych ustaleń.

(22)

Uwagi otrzymano wyłącznie od wnioskodawcy. Opisano je w sekcji 3.3 poniżej.

(23)

Niniejszy przegląd wygaśnięcia dotyczy takich samych wyrobów, jak wyroby objęte pierwotnym dochodzeniem, czyli niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, tj. wyrobów walcowanych płaskich ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. płyt warstwowych; w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem wyrobów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo), i z wyłączeniem wyrobów o podłożu pokrytym metaliczną powłoką z chromu lub cyny, obecnie objętych kodami CN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 (kody TARIC 7210708011, 7210708091, 7212408001, 7212408021, 7212408091, 7225990011, 7225990091, 7226997011 oraz 7226997091) i pochodzących z Chin („produkt objęty przeglądem” lub „wyroby ze stali powlekanej organicznie”).

(24)

Produkt objęty przeglądem otrzymuje się poprzez pokrycie powłoką organiczną wyrobów walcowanych płaskich ze stali. Powłoka organiczna zapewnia ochronę oraz właściwości estetyczne i funkcjonalne wyrobów ze stali.

(25)

Produkt objęty przeglądem wykorzystuje się głównie w sektorze budowlanym oraz do dalszego przetwarzania w produktach wykorzystywanych w budownictwie. Inne zastosowania obejmują urządzenia gospodarstwa domowego.

(26)

Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła uwag na temat produktu podobnego. W związku z tym, jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, przedmiotowe dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia potwierdziło, że produkt wytwarzany i sprzedawany na rynkach krajowych w Chinach, oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez producentów unijnych mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz końcowe przeznaczenia. Dlatego uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(27)

Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego i jak stwierdzono w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja w pierwszej kolejności zbadała, czy jest prawdopodobne, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadzi do kontynuacji subsydiowania.

(28)

W dniu 4 czerwca 2018 r. Komisja przesłała rządowi ChRL kwestionariusz zawierający szczegółowe kwestionariusze dotyczące Eksportowo-Importowego Banku Chińskiego („EXIM”) i China Export & Insurance Corporation („Sinosure”) w związku z faktem, że działając pod kontrolą rządu ChRL, udzielały one pożyczek i świadczyły usługi finansowe na rzecz sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku lub w pierwotnym dochodzeniu.

(29)

Ponadto zwrócono się do rządu ChRL o przesłanie kwestionariusza dla banków i innych instytucji finansowych, które zgodnie z wiedzą rządu ChRL udzielały pożyczek w odnośnym sektorze, a także producentom i dystrybutorom stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno dostarczającym komponenty na potrzeby produkcji produktu objętego przeglądem.

(30)

Komisja nie otrzymała odpowiedzi na powyższe kwestionariusze ani od rządu ChRL, ani od EXIM, Sinosure czy przedsiębiorstw działających na wyższym szczeblu łańcucha dostaw.

(31)

W nocie werbalnej z dnia 18 lipca 2018 r. Komisja poinformowała władze chińskie, że w następstwie odmowy współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących produktu objętego przeglądem, jak wyjaśniono w motywie 16, Komisja zamierzała dokonać ustaleń w oparciu o dostępny stan faktyczny, zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Poinformowano ich również, że ustalenie oparte na dostępnym stanie faktycznym może być mniej korzystne niż w przypadku, gdyby rząd ChRL i producenci eksportujący współpracowali.

(32)

Nie otrzymano żadnych uwag w tym względzie. Zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja uznała za konieczne wykorzystanie dostępnego stanu faktycznego do ustalenia, czy miała miejsce kontynuacja praktyk subsydiowania przez ChRL w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(33)

W sprawie wykorzystania dostępnego stanu faktycznego Organ Apelacyjny przypomniał, że zgodnie z art. 12 ust. 7 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych zezwala się na wykorzystanie stwierdzonych faktów wyłącznie do celów zastąpienia informacji, których może brakować, aby dokonać dokładnych ustaleń w zakresie subsydiowania lub szkody. W szczególności Organ Apelacyjny wyjaśnił, że „musi istnieć związek między brakującymi »niezbędnymi informacjami« a poszczególnymi »dostępnymi faktami«, na podstawie których dokonuje się orzeczeń, o których mowa w art. 12 ust. 7”. Z tego powodu „organ prowadzący dochodzenie musi wykorzystać te »dostępne fakty«, które »w wystarczającej mierze zastępują informacje, których zainteresowana strona nie przekazała«, aby móc dokonać dokładnych ustaleń”. Organ Apelacyjny udzielił dalszych wyjaśnień, że termin „dostępne fakty” odnosi się do tych faktów, które są znane organowi prowadzącemu dochodzenie i znajdują się w jego pisemnej dokumentacji. Ponieważ ustalenia dokonywane na podstawie art. 12 ust. 7 mają być dokonane w oparciu o „dostępne fakty”, „nie można ich dokonać na podstawie nieudokumentowanych założeń lub spekulacji”. Co więcej przy uzasadnianiu i ocenie, które dostępne fakty mogą w wystarczającej mierze zastąpić brakujące informacje, organ prowadzący dochodzenie musi „wziąć pod uwagę wszystkie stwierdzone fakty poparte dowodami”. Organ Apelacyjny wyjaśnił, że ustalenie „uzasadnionych faktów zastępujących brakujące »niezbędne informacje« wiąże się z procesem uzasadnienia i oceny” ze strony organu prowadzącego dochodzenie. Gdy organ prowadzący dochodzenie musi wybrać spośród kilku dostępnych mu faktów, „wydaje się naturalne, że proces uzasadnienia i oceny obejmuje pewien stopień porównania”, aby zapewnić możliwość dokonania dokładnego orzeczenia. Wymagana ocena „dostępnych faktów” i forma, jaką może ona przyjąć, zależą od szczególnych okoliczności danej sprawy, w tym od jej charakteru, jakości i ilości środków dowodowych oraz poszczególnych orzeczeń, których należy dokonać. Charakter oraz wymagany zakres wyjaśnienia i analizy będzie siłą rzeczy różnić się w poszczególnych orzeczeniach (8).

(34)

W związku z powyższym Komisja wykorzystała na potrzeby swojej analizy wszystkie dostępne jej fakty, a w szczególności:

(35)

Przed przeprowadzeniem analizy domniemanego subsydiowania w postaci subsydiów szczególnych lub programów subsydiów (sekcja 3.4 i następne poniżej) Komisja poddała ocenie plany, projekty i inne dokumenty rządowe, które miały znaczenie dla co najmniej jednego subsydium lub programu subsydiowania. Komisja stwierdziła, że wszystkie subsydia lub programy subsydiowania będące przedmiotem oceny są częścią wdrażania planów centralnego rządu ChRL z powodów wymienionych poniżej.

(36)

W toku prowadzonego dochodzenia Komisja ustaliła, że głównym dokumentem mającym znaczenie w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jest 13. plan pięcioletni dla sektora stalowego, tj. plan na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego, obejmujący lata 2016–2020. W ramach 13. planu pięcioletniego sektor stalowy zasadniczo pozostał sektorem uprzywilejowanym. Podkreśla się w nim, że sektor stalowy ma „kluczowe znaczenie dla krajowej gospodarki i stanowi fundament państwa chińskiego”. W planie wyznaczono ogólne cele na lata 2016–2020, których osiągnięcie ma doprowadzić do „przekształcenia Chin w potęgę produkcyjną”.

(37)

W 13. planie pięcioletnim ponownie podkreślono rolę innowacji technologicznych w rozwoju gospodarczym ChRL oraz utrzymujące się znaczenie „zielonych” zasad rozwoju. Zgodnie z rozdziałem 5 jedną z głównych linii rozwoju jest wspieranie modernizacji tradycyjnej struktury przemysłowej, podobnie jak miało to miejsce w 12. planie pięcioletnim. Kwestię tę omówiono dokładniej w rozdziale 22, w którym objaśniono strategię modernizacji przemysłu tradycyjnego w ChRL poprzez promowanie konwersji technologicznej tego przemysłu. W tym względzie w 13. planie pięcioletnim stwierdzono, że przedsiębiorstwa zostaną objęte wsparciem, by „w kompleksowy sposób udoskonalić takie obszary, jak: technologia produktów, urządzenia przemysłowe, ochrona środowiska i efektywność energetyczna”. Kwestię ochrony środowiska omówiono dokładniej w rozdziale 44. Zgodnie ze wspomnianym rozdziałem w najważniejszych gałęziach przemysłu wdrożona zostanie „odnowa” czystej produkcji, a w ramce 16 odniesiono się w szczególności do przemysłu stalowego w tym względzie.

(38)

W listopadzie 2016 r. wydano „Plan na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego na lata 2016–2020” (13. plan pięcioletni dla przemysłu stalowego). Podstawę tego planu stanowi 13. plan pięcioletni. Stwierdzono w nim, że przemysł stalowy jest „ważnym sektorem o podstawowym znaczeniu dla chińskiej gospodarki, jej fundamentem”. W tym planie omówiono dokładniej zasady innowacji technologicznej, dostosowania strukturalnego i ekologicznego rozwoju, o których mowa w 13. planie pięcioletnim, powiązano je z bardziej szczegółowymi priorytetami przemysłu stalowego (zob. rozdział IV planu – Najważniejsze zadania) oraz z różnymi środkami wsparcia podatkowego i finansowego (zob. rozdział V planu – Środki ochronne).

(39)

Konsolidacja sektora stalowego oraz oparcie się na dominujących/dużych producentach, którzy są zasadniczo przedsiębiorstwami państwowymi, stanowi kluczowy element planu. W planie zwrócono się również do producentów stali w Chinach o utrzymanie poziomu produkcji i dążenie do ekspansji na rynki zagraniczne. W 13. planie pięcioletnim wskazano ilość stali, jaka ma być przeznaczona na zaspokojenie zapotrzebowania ogólnokrajowego, podkreślono, że wywozem stali należy zarządzać zgodnie z zasadą nadrzędności popytu krajowego, zobowiązano przedsiębiorstwa chińskie do aktywnego angażowania się w konkurencję na szczeblu międzynarodowym oraz zalecono zapewnienie i utrzymywanie warunków sprzyjających wywozowi stali.

(40)

W rozdziale 17 sekcja 1 13. planu pięcioletniego stwierdzono, że: „krajowa strategia i plan rozwoju będą odgrywać rolę przewodnią i ograniczającą”. Ponadto w 13. planie pięcioletnim dla przemysłu stalowego stwierdzono, że „wszystkie władze lokalne odpowiedzialne za przemysł stalowy […] realizują zadania i wdrażają środki polityki określone w niniejszym planie”. Na poziomie poszczególnych przedsiębiorstw „odpowiednie przedsiębiorstwa zapewniają spójność z głównymi celami i priorytetowymi zadaniami określonymi w niniejszym planie” (15). W rezultacie, zamiast czysto ogólnikowych zachęt, w 13. planie pięcioletnim ustanowiono wiążące ramy dla krajowego przemysłu stalowego. Wspomniane ramy zostały powielone na szczeblu lokalnym/prowincji poprzez przyjęcie dodatkowych planów zawierających dalsze szczegółowe informacje na temat procesu wdrażania.

(41)

Postanowienie nr 35 Krajowej Komisji Rozwoju i Reform – Strategie polityczne na rzecz rozwoju przemysłu żelaza i stali (2005) („postanowienie nr 35”) stanowi kolejny dokument programowy regulujący funkcjonowanie chińskiego sektora stalowego. Przyjęty przez Radę Państwa Chińskiej Republiki Ludowej, dokument ten obejmuje różne aspekty sprawowanej przez rząd ChRL kontroli nad tą gałęzią przemysłu, w tym m.in.:

(42)

Decyzja nr 40 to postanowienie Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej klasyfikujące sektory przemysłowe do różnych kategorii z uwzględnieniem celów inwestycyjnych, mianowicie do kategorii „projektów promowanych, ograniczanych i eliminowanych”. W decyzji tej stwierdzono, że „katalog wytycznych dotyczących dostosowania struktury przemysłowej”, będący środkiem wykonawczym decyzji nr 40, stanowi ważną podstawę dla wyznaczania kierunków inwestycji. Decyzja ta zawiera również wytyczne dla rządu ChRL w zakresie zarządzania projektami inwestycyjnymi, formułowania i wdrażania strategii politycznych z zakresu finansów publicznych, opodatkowania, kredytów, gruntów, przywozu i wywozu (16). W rozdziale VIII tego katalogu wytycznych przemysł stalowy został wskazany jako przemysł promowany. Jeżeli chodzi o charakter prawny decyzji, Komisja zauważyła, że decyzja nr 40 jest zarządzeniem Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej, która jest najwyższym organem administracyjnym w ChRL. Pod tym względem decyzja jest prawnie wiążąca dla innych organów publicznych i podmiotów gospodarczych (17).

(43)

Plan działania na rzecz dostosowania i rewitalizacji przemysłu stalowego (2009) to plan działania na rzecz przemysłu stalowego. Celem tego planu jest przezwyciężenie negatywnych skutków międzynarodowego kryzysu finansowego i zapewnienie spełnienia ogólnych wymogów polityki rządu ChRL, aby utrzymać wzrost gospodarczy. Plan działania służy również „zagwarantowaniu stabilnego funkcjonowania tego przemysłu”, ponieważ jest on „uznawany za ważny filar gospodarki krajowej”. We wspomnianym dokumencie wyznaczono następujące cele:

(44)

Zgodnie z rozdziałem III pkt 5 i rozdziałem VIII zarysu strategii krajowej w zakresie rozwoju naukowego i technologicznego w perspektywie średnio- i długoterminowej (2006–2020) wspiera się rozwój kluczowych obszarów i zagadnień priorytetowych oraz zachęca się do objęcia tych kluczowych obszarów i zagadnień wsparciem finansowym i podatkowym.

(45)

Biorąc pod uwagę wymienione powyżej dokumenty i ich postanowienia, Komisja powtórzyła wniosek wyciągnięty w ramach pierwotnego dochodzenia, zgodnie z którym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym chiński przemysł stalowy nadal stanowił kluczową/strategiczną gałąź przemysłu, do której rozwoju rząd ChRL aktywnie dąży i której rozwojem kieruje w ramach strategicznego celu politycznego.

(46)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących, o której wspomniano w motywach 16 i 31, Komisja postanowiła zbadać w opisany poniżej sposób, czy w analizowanym przypadku nadal dochodziło do subsydiowania. Po pierwsze Komisja zbadała, czy subsydia objęte środkami wyrównawczymi w pierwotnym dochodzeniu w dalszym ciągu przynoszą korzyści sektorowi produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Następnie Komisja przeanalizowała, czy sektor ten czerpał korzyści z tytułu subsydiów, które nie zostały objęte środkami wyrównawczymi w ramach pierwotnego dochodzenia („dodatkowe subsydia”), jak twierdzono we wniosku.

(47)

W świetle ustaleń potwierdzających istnienie ciągłego subsydiowania w odniesieniu do większości subsydiów objętych środkami wyrównawczymi w pierwotnym dochodzeniu oraz niektórych dodatkowych subsydiów Komisja postanowiła, że nie ma potrzeby wszczynania dochodzenia dotyczącego wszystkich innych subsydiów, o których istnieniu przekonuje wnioskodawca. W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego Komisja powinna faktycznie zbadać, czy istnieją dowody na kontynuację subsydiowania, bez względu na jego wysokość.

(48)

W odpowiedzi na ostateczne ujawnienie wnioskodawca przekazał trzy główne uwagi. Po pierwsze, wnioskodawca argumentował, że polityka rządu ChRL uniemożliwiająca producentom stali ogłoszenie upadłości i zapewniająca im dostęp do finansowania niezależnie od stanu danego przedsiębiorstwa stanowi „faktyczną gwarancję”. Gwarancja ta powinna była zostać potraktowana jako odrębny program subsydiowania i zostać objęta przez Komisję środkami wyrównawczymi. Po drugie, wnioskodawca stwierdził, że nowe subsydia zidentyfikowane przez Komisję oraz domniemana „faktyczna gwarancja”, która nie została zbadana przez Komisję, nie obejmowały pełni korzyści, jakie chińscy producenci eksportujący odnosili w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, oraz że w rzeczywistości poziom subsydiowania wzrósł w porównaniu z pierwotnym dochodzeniem. Po trzecie, wnioskodawca zauważył, że nie zgłaszając subsydiów na rzecz producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, ChRL nie spełniła wymogu zgłoszenia subsydiów ustanowionego w Porozumieniu w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (Porozumieniu SCM).

(49)

Odnosząc się do pierwszej uwagi, Komisja przyznała, że polityka rządu chińskiego przedstawiona w dokumentach, o których mowa w sekcji 1.2 powyżej, jak również wynikające z niej korzyści, mogą faktycznie być na tyle znaczące, by można było uznać je za równoważne ukrytej faktycznej gwarancji udzielonej niektórych dużym przedsiębiorstwom państwowym znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Niemniej jednak zgodnie z ustaleniami Komisji dokonanymi w toku postępowania dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco (18), ponieważ Komisja skoncentrowała już swoją analizę na problematyce kredytów preferencyjnych i z uwagi na znaczną kwotę subsydiowania stwierdzoną w ramach omawianego programu subsydiowania i pozostałych analizowanych programów subsydiowania, Komisja zrezygnowała z bardziej szczegółowego badania tej kwestii.

(50)

Jeżeli chodzi o drugą uwagę, Komisja przyznała, że – jak wskazano w sekcji 3.5.4 poniżej – potwierdziła istnienie innych programów subsydiowania, które nie zostały objęte środkami wyrównawczymi w ramach pierwotnego dochodzenia. Brak jest jednak dowodów świadczących o tym, że poziom subsydiowania zapewnianego w ramach programów subsydiowania istniejących w okresie, w którym przeprowadzano pierwotne dochodzenie, zmniejszył się. Może to faktycznie oznaczać, że poziom subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym był wyższy. Komisja nie uważa jednak, by obliczenie kwot takich subsydiów było konieczne, biorąc pod uwagę dokonane przez nią ustalenia potwierdzające dalsze istnienie subsydiowania; ustalenia te należy uznać za wystarczające w kontekście dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia. Komisja przypomniała wnioskodawcy, że wspomniany przegląd nie dotyczył faktycznego poziomu ceł i nie przesądzał o możliwości złożenia przez wnioskodawcę wniosku o przegląd zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego. Uwaga ta została zatem odrzucona.

(51)

Jeżeli chodzi o trzecią uwagę, ChRL faktycznie nie wywiązała się z obowiązku zgłoszenia subsydium zgodnie z art. 25 Porozumienia SCM w odniesieniu do omawianych subsydiów. Komisja ubolewa, że ChRL nie wywiązała się z tego obowiązku, ponieważ w istotnym stopniu ogranicza to możliwość ocenienia zawartości i wpływu subsydiów wdrożonych przez rząd ChRL na rzecz producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie. W rozporządzeniu podstawowym nie przewidziano jednak żadnych konsekwencji prawnych, które można by wyciągnąć w kontekście prowadzonego obecnie przeglądu. Komisja podejmuje odpowiednie działania na właściwych forach WTO zgodnie z odnośnymi postanowieniami Porozumienia SCM. W rezultacie twierdzenie zawarte w tej uwadze również zostało odrzucone.

(52)

W toku pierwotnego dochodzenia (20), po przeprowadzeniu testu opracowanego przez Organ Apelacyjny WTO (21), Komisja stwierdziła, że przedsiębiorstwa państwowe dostarczające stal walcowaną na gorąco i stal walcowaną na zimno producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie były organami sektora publicznego, ponieważ pełniły funkcje rządowe, sprawując tym samym władzę rządową.

(53)

Komisja ustaliła również, że zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i (iv) rozporządzenia podstawowego rząd ChRL powierza i wyznacza prywatnym producentom stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno w Chinach zadanie dostarczania towarów oraz że działalność tych przedsiębiorstw nie różni się od działalności przedsiębiorstw państwowych przemysłu stalowego (22).

(54)

W ramach późniejszej analizy (23) Komisja potwierdziła istnienie świadczenia w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego przyznanego producentom eksportującym wyroby ze stali powlekanej organicznie. Wspomniane świadczenie było związane z dostarczaniem surowców za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia przez producentów stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno będących przedsiębiorstwami państwowymi występującymi w charakterze organów publicznych lub przedsiębiorstwami prywatnymi, którym rząd ChRL powierzył i wyznaczył takie zadanie w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.

(55)

Aby obliczyć kwotę tego świadczenia, Komisja porównała ceny stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno płacone przez zainteresowanych producentów eksportujących wyroby ze stali powlekanej organicznie z właściwymi poziomami referencyjnymi. W sprawozdaniu Organu Apelacyjnego potwierdzono, że w przypadku, gdy rola pełniona przez rząd zakłóca rynek państwa, w którym przyznano świadczenie, dopuszcza się możliwość zastosowania zewnętrznych poziomów referencyjnych.

(56)

Na podstawie informacji zawartych w aktach pierwotnego dochodzenia stwierdzono, że ceny, po których chińskie przedsiębiorstwa państwowe sprzedawały stal walcowaną na gorąco i stal walcowaną na zimno były zniekształcone. Było to spowodowane silną dominacją przedsiębiorstw państwowych na rynku stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno w Chinach oraz faktem, że ceny tego rodzaju stali oferowane przez dostawców prywatnych zostały dostosowane do cen oferowanych przez przedsiębiorstwa państwowe.

(57)

Dlatego też Komisja stwierdziła, że w Chinach nie istniały żadne wiarygodne ceny rynkowe stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno, i skonstruowała poziom referencyjny na podstawie światowych cen rynkowych stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno, które są regularnie publikowane w różnych specjalistycznych dziennikach w dziedzinie stali, takich jak: Steel Business Briefing, MEPS i CRU.

(58)

Z porównania cen oferowanych przez producentów płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco i stali walcowanej na zimno z cenami referencyjnymi oferowanymi poza krajem wynika, że ceny oferowane przez przedsiębiorstwa w Chinach były znacznie niższe od cen referencyjnych, dzięki czemu chińscy producenci eksportujący wyroby ze stali powlekanej organicznie otrzymali świadczenie w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego.

(59)

Ponadto uznano, że przedmiotowy program subsydiowania ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ stal walcowana na gorąco i stal walcowana na zimno jest wykorzystywana w ramach procesów produkcyjnych stosowanych wyłącznie przez ograniczoną liczbę sektorów i przedsiębiorstw w Chinach.

(60)

Stopa subsydiowania ustalona w toku pierwotnego dochodzenia dla objętych próbą producentów eksportujących wyroby ze stali powlekanej organicznie wahała się od 23,02 % do 27,63 %, a stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw niewspółpracujących wyniosła 32,44 %.

(61)

W swoim wniosku i odpowiednich załącznikach wnioskodawca przedstawił dowody potwierdzające, że chińscy producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie nadal czerpali korzyści w postaci możliwości kupowania stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia od przedsiębiorstw państwowych i od przedsiębiorstw niebędących przedsiębiorstwami państwowymi do celów produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(62)

Dostawy stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia były realizowane na rzecz producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, którzy nie byli zintegrowanymi pionowo producentami wyrobów ze stali. Przynosiło to korzyść podmiotom, które dysponowały wyłącznie (i) linią do produkcji stali walcowanej na zimno, przez co musiały kupować stal walcowaną na gorąco jako substrat stali walcowanej na zimno albo (ii) liniami do powlekania, przez co musiały kupować stal walcowaną na zimno w charakterze materiału do produkcji. Wielu producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Chinach do dziś pozostaje podmiotami zajmującymi się wtórnym przerobem, przez co nie można ich uznać za producentów zintegrowanych pionowo; w rezultacie tacy producenci potrzebują materiałów do produkcji w postaci płaskich wyrobów ze stali, aby móc wytwarzać wyroby ze stali powlekanej organicznie (24).

(63)

W pierwszej kolejności wnioskodawca przedstawił dowody świadczące o tym, że dostawcy stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno nadal są organami publicznymi zgodnie z wynikami testu opracowanego przez Organ Apelacyjny WTO (zob. motyw 48). Wnioskodawca wskazał, że rząd ChRL kontroluje przedsiębiorstwa państwowe i zarządza nimi za pomocą różnorodnych metod.

(64)

Po pierwsze, obowiązujące ramy instytucjonalne zapewniają rządowi ChRL możliwość sprawowania ścisłej kontroli nad różnymi organami przedsiębiorstw państwowych.

(65)

Będąca własnością państwa Komisja Rady Państwa ds. nadzoru nad aktywami państwowymi i zarządzania nimi („SASAC”) jest nadrzędnym właścicielem wszystkich przedsiębiorstw państwowych w Chinach. Wszystkich dyrektorów i kierowników SASAC powołuje Komunistyczna Partia Chin. SASAC pełni wiodącą rolę w procesie zarządzania przedsiębiorstwami państwowymi, uwzględniając sprawowanie nadzoru dyscyplinarnego nad tymi przedsiębiorstwami, i jest odpowiedzialny za zapewnienie, aby przedsiębiorstwa państwowe dążyły do osiągnięcia celów wyznaczonych przez rząd ChRL. SASAC bierze również udział w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych oraz w przeprowadzaniu transakcji związanych z akcjami i udziałami. Z tego względu SASAC można uznać za państwowy organ regulacyjny nadzorujący działalność przedsiębiorstw państwowych.

(66)

Krajowa Komisja Rozwoju i Reform („NDRC”) to kolejny organ regulacyjny sprawujący kontrolę nad przedsiębiorstwami państwowymi. NDRC odpowiada za opracowywanie strategii makroekonomicznych i strategii rozwoju przemysłowego oraz dba o odpowiednie realizowanie polityki rządu ChRL przez podmioty prowadzące działalność na szczeblu lokalnym. NDRC przyjmuje zalecenia i wytyczne oraz zatwierdza duże projekty inwestycyjne. Wszystkie inwestycje realizowane przez producentów wyrobów stalowych w Chinach muszą zostać zatwierdzone przez NDRC.

(67)

Po drugie, rząd ChRL jest upoważniony z mocy prawa do sprawowania ścisłej kontroli nad przemysłem stalowym. Sektor stalowy został przypisany do kategorii „głównych i kluczowych gałęzi przemysłu”, nad którymi państwo musi „sprawować stosunkowo dużą kontrolę” (25). Sektor ten należy również do „promowanych” gałęzi przemysłu, co oznacza, że podmiotom prowadzącym w nim działalność przysługuje szereg przywilejów np. w kwestiach związanych z pożyczkami, prawami użytkowania gruntów i preferencyjną polityką podatkową. Skalę tej kontroli dodatkowo wzmacnia fakt przyjęcia zakazu posiadania większościowych udziałów w przedsiębiorstwach sektora stalowego przez podmioty zagraniczne, co potencjalnie mogłoby osłabić kontrolę rządu ChRL nad tym sektorem.

(68)

Po trzecie, rząd ChRL kontroluje przedsiębiorstwa państwowe przez wyznaczenie ścisłego kierownictwa i nadzór nad nim. Departament Organizacji, który jest podmiotem podlegającym Sekretariatowi Partii Komunistycznej, powołuje i monitoruje osoby na najwyższych stanowiskach w Partii, rządzie ChRL, strukturach wojskowych i przedsiębiorstwach państwowych. Uprawnienie to jest dzielone z komisją SASAC, która przedstawia nominacje między innymi na stanowiska wicedyrektorów generalnych (26).

(69)

Przedsiębiorstwa państwowe działają jako organy publiczne, dążąc do osiągnięcia celów rządowych i pełniąc funkcje rządowe w sektorze stalowym. Realizują one politykę rządu ChRL, wdrażają połączenia i przejęcia, skupiają swoją produkcję na określonych produktach, próbują osiągnąć cele krajowe i faworyzują konkretne sektory niższego szczebla.

(70)

Należy podkreślić, że wszystkie powyższe dowody świadczące o tym, iż rząd ChRL faktycznie kieruje przedsiębiorstwami państwowymi, zarządza nimi i je kontroluje, opierają się na analizie tych samych co w pierwotnym dochodzeniu głównych dokumentów oraz przepisów ustawowych i wykonawczych, które nadal obowiązują w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (27). Jedyną istotną zmianą od czasu pierwotnego dochodzenia jest zastąpienie 12. planu pięcioletniego dla sektora stalowego 13. planem pięcioletnim. Zastąpienie to nie zmienia jednak faktu, że rząd ChRL sprawuje dominującą rolę w sektorze stalowym.

(71)

W drugiej kolejności wnioskodawca przedstawił dowody świadczące o znaczącej obecności i dalszej dominacji przedsiębiorstw państwowych w sektorze stalowym w ujęciu ogólnym, a w szczególności w sektorach wyrobów ze stali powlekanej organicznie i stali walcowanej na gorąco. W pkt 65–68 we wniosku wymieniono główne przedsiębiorstwa państwowe w sektorach, których dotyczy postępowanie, oraz podsumowano najnowsze wyniki dochodzeń przeprowadzonych przez władze Australii (28) i Stanów Zjednoczonych (29).

(72)

W ramach trzeciego etapu wnioskodawca przedstawił dowody na to, że rząd ChRL powierzył i wyznaczył przedsiębiorstwom prywatnym w sektorze stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno zadanie zapewniania towarów zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i (iv) rozporządzenia podstawowego, a oferowane przez nie ceny są zbliżone do cen stosowanych przez przedsiębiorstwa państwowe. W związku z tym ustalenia Komisji w pierwotnym dochodzeniu zachowują ważność w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(73)

Na poparcie swojego wniosku wnioskodawca wskazał, że producenci niebędący przedsiębiorstwami państwowymi byli również nakłaniani do przestrzegania krajowych i lokalnych planów pięcioletnich, a rząd ChRL ma silny wpływ na ich działalność na rynku oraz na ich struktury korporacyjne. Aby wykazać utrzymujące się silne interakcje między organami publicznymi, Partią Komunistyczną i producentami niebędącymi przedsiębiorstwami państwowymi, wnioskodawca powołał się na ustalenia niedawnego amerykańskiego dochodzenia antysubsydyjnego (30) i dwa badania Europejskiej Izby Handlowej w Chinach (31).

(74)

Powyższe dowody wskazują na ciągłe przejawianie przez przedsiębiorstwa państwowe w sektorze stali walcowanej na zimno i sektorze stali walcowanej na gorąco zachowań właściwych dla organów publicznych oraz na powierzanie i wyznaczanie zadań producentom niebędącym przedsiębiorstwami państwowymi. Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL nie przedstawiono żadnych argumentów, które podważyłyby dowody przedstawione przez wnioskodawcę w tym względzie. W związku z tym Komisja stwierdziła, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie w dalszym ciągu korzystają z dostaw surowców pochodzących od producentów stali walcowanej na zimno i stali walcowanej na gorąco za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu.

(75)

Ponadto sprawozdanie dotyczące Chin w zakresie sektora stalowego w ujęciu ogólnym (32) i ustalenia poczynione w toku dochodzenia dotyczącego wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, a w szczególności sektora stali walcowanej na gorąco (33), potwierdzają kluczowe kwestie związane z ustanowieniem wspomnianego programu subsydiowania i jego kontynuacją, m.in.: zachowanie przedsiębiorstw państwowych właściwe dla organów publicznych, ich dominację w sektorze, którego dotyczy postępowanie, powierzanie i wyznaczanie zadań producentom niebędącym przedsiębiorstwami państwowymi oraz zakłócenia cen.

(76)

W pkt 76–78 wniosku i w załączniku 20 do wniosku wnioskodawca przedstawił obliczenie korzyści, jakie odniesiono w ramach tego środka subsydyjnego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, wykonane przy użyciu tej samej metody co w pierwotnym dochodzeniu oraz w oparciu o międzynarodowy poziom referencyjny uwzględniający mniej więcej te same państwa co w pierwotnym dochodzeniu. Zarówno w przypadku stali walcowanej na zimno, jak i stali walcowanej na gorąco różnica cen pomiędzy średnimi chińskimi cenami krajowymi a ceną odniesienia przekraczała 25 %.

(77)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogła obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane. W związku z powyższym informacje zawarte we wnioskach wskazują, że kwoty subsydiów są nadal podobne do poziomu ustalonego w pierwotnym dochodzeniu.

(78)

Przedmiotowy środek subsydyjny nadal ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę ograniczoną liczbę przedsiębiorstw z Chin wykorzystujących stal walcowaną na zimno i stal walcowaną na gorąco w swojej produkcji.

(79)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na to, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal istniało subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, które to subsydium polegało na dostarczaniu stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(80)

W wyniku pierwotnego dochodzenia (34) Komisja ustaliła, że przyznawanie prawa do użytkowania gruntów przez rząd ChRL należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Ponieważ w Chinach nie istnieje rynek gruntów, rząd ChRL przyznaje prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami. Użycie zewnętrznego poziomu referencyjnego wykazało, że kwoty płacone za prawa do użytkowania gruntów przez producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie są znacznie poniżej normalnego kursu rynkowego.

(81)

Komisja ustaliła również, że subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ zgodnie z przepisami prawa dostęp do gruntów przemysłowych mają jedynie przedsiębiorstwa przestrzegające polityki przemysłowej określonej przez państwo. Ponadto tylko niektóre transakcje stanowiły przedmiot przetargu, ceny były często ustalane przez władze, a praktyki rządu w tej dziedzinie są często niejasne i nieprzejrzyste.

(82)

Stosując poziom referencyjny cen gruntów na Tajwanie, w pierwotnym dochodzeniu ustalono, że w przypadku tego środka stopa subsydiowania w odniesieniu do objętych próbą producentów eksportujących wyroby ze stali powlekanej organicznie wynosi 0,34–1,12 %, przy czym stawka w odniesieniu do przedsiębiorstw niewspółpracujących wynosi 1,36 %.

(83)

We wniosku i towarzyszących mu załącznikach (35) wnioskodawca przedstawił dowody potwierdzające, że chińscy producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie w dalszym ciągu korzystali z praw do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(84)

Wnioskodawca wskazał, że od czasu przeprowadzenia pierwotnego dochodzenia prawo właściwe w tej kwestii nie zmieniło się. Posiadanie gruntów przez podmioty prywatne jest w Chinach zakazane. Ustawa o zarządzaniu gruntami, a w szczególności jej art. 2, nadal stanowi, że wszystkie grunty w Chinach w ostatecznym rozrachunku należą do rządu ChRL, ponieważ są wspólną własnością Chin. Prawo własności (art. 45–48) stanowi, że grunty w Chinach są własnością „wspólną” albo „państwową”. Nie jest możliwa sprzedaż gruntów, ale prawa do użytkowania gruntów mogą zostać przypisane w drodze przetargów publicznych, ofert cenowych bądź aukcji.

(85)

Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że sektor wyrobów ze stali powlekanej organicznie przestał odnosić korzyści wynikające z przekazywania praw do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(86)

Na podstawie dostępnych informacji – włącznie z wnioskami przedstawionymi w sprawozdaniu w sprawie Chin (36) w tym zakresie oraz ustaleń z ostatnich dochodzeń dotyczących opon i rowerów elektrycznych (37) – Komisja stwierdziła, że stawki płacone za użytkowanie gruntów są nadal subsydiowane, ponieważ system wprowadzony przez rząd ChRL nie jest zgodny z zasadami rynkowymi.

(87)

Ze względu na brak rynku gruntów w Chinach, aby ustalić odpowiednią cenę rynkową i obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, należy wykorzystać zewnętrzny poziom referencyjny zgodnie z art. 6 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Wyżej wymienione tajwańskie ceny gruntów, stosowane zwykle jako poziom referencyjny w takich obliczeniach, zostały zaktualizowane i skorygowane w górę zgodnie z ustaleniami z ostatnich dochodzeń antysubsydyjnych.

(88)

W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane. W związku z powyższym, ponieważ ceny odniesienia na Tajwanie przewyższały ceny zastosowane w pierwotnym dochodzeniu, subsydiowanie prawdopodobnie utrzymywało się przynajmniej na tych samych poziomach.

(89)

Subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia podstawowego. Prawa do użytkowania gruntów przyznaje się jedynie ograniczonej grupie przedsiębiorstw. Ponadto sektor stalowy, który należy do kategorii sektorów promowanych w ramach decyzji nr 40 Rady Państwa, zalicza się do sektorów korzystających z prawa do użytkowania gruntów. Ponadto sytuacja dotycząca przyznawania praw do użytkowania gruntów w Chinach nadal nie jest przejrzysta.

(90)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na to, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal istniało subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, które to subsydium polegało na przyznawaniu praw do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(91)

W pierwotnym dochodzeniu (38) Komisja ustaliła, że NDRC ustala ceny energii elektrycznej mające zastosowanie w poszczególnych prowincjach. Potwierdzono, że lokalne biura ds. cen pełnią jedynie rolę organu wykonującego decyzję podjętą na szczeblu centralnym przez NDRC. Potwierdził to również fakt, że komisja NDRC wydawała ogłoszenia, w których określa ceny rzeczywiste dla każdej prowincji. Następnie ogłoszenia te są oficjalnie transponowane do lokalnych ogłoszeń przyjmowanych przez lokalne biura ds. cen i wdrażane na szczeblu lokalnym.

(92)

W toku pierwotnego dochodzenia ustalono również, że różne stawki za energię elektryczną stosowane w odniesieniu do określonych sektorów lub na szczeblu prowincji i na szczeblu lokalnym ustala się zgodnie z określonymi czynnikami, w tym zgodnie z osiąganiem celów polityki przemysłowej określonej przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym i lokalnym w ich planach pięcioletnich i w planach sektorowych.

(93)

Ponadto Komisja ustaliła, że jeden ze współpracujących producentów eksportujących objętych próbą odniósł korzyść z tytułu stawki za energię elektryczną niższej od stawki, którą na ogół stosuje się wobec dużych użytkowników przemysłowych. Ustalono, że na obszarze, na którym eksporter ten prowadzi działalność, niektórzy użytkownicy przemysłowi, w tym użytkownicy przemysłowi wytwarzający produkt objęty przeglądem, tworzyli podkategorię uprawnioną do korzystania z przedmiotowej niższej stawki. Przedsiębiorstwo to uzyskało zatem wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ rząd zapewnił mu dostawy energii elektrycznej za pośrednictwem lokalnego publicznego dostawcy energii elektrycznej. Działanie to stanowiło wkład finansowy ze strony rządu w postaci zapewnienia towarów innych niż ogólna infrastruktura w rozumieniu rozporządzenia podstawowego.

(94)

Subsydium uznano za szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Niższa stawka za energię elektryczną została określona w odpowiednim zawiadomieniu NDRC i włączona do zawiadomienia wydanego przez lokalne biuro ds. cen. Została ona zatem ustanowiona przez organ centralny i zastosowana na szczeblu lokalnym. Ta niższa stawka była stosowana wobec ograniczonej liczby niektórych przedsiębiorstw w niektórych określonych sektorach. Ponadto subsydium ograniczało się do pewnego regionu przez to, że miało zastosowanie na ograniczonym określonym obszarze geograficznym, na którym prowadził działalność producent eksportujący.

(95)

We wniosku wnioskodawca wskazał, że od czasu przeprowadzenia pierwotnego dochodzenia prawo właściwe w tej kwestii nie zmieniło się. Ponadto wnioskodawca przedstawił dowody, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystali z tego programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (39).

(96)

Ani rząd ChRL, ani chińscy producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że sektor wyrobów ze stali powlekanej organicznie przestał odnosić korzyści wynikające z dostarczania energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(97)

Na podstawie dostępnych informacji, w tym wniosków ze sprawozdania w sprawie Chin (40) i ustaleń z ostatniego dochodzenia dotyczącego opon (41), Komisja stwierdziła, że płacone stawki za energię elektryczną są preferencyjne w zależności od indywidualnych przedsiębiorstw, sektora przemysłu lub ich położenia geograficznego.

(98)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogła obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane. W związku z powyższym wydaje się, że poziom subsydiowania nie zmniejszył się w porównaniu z poziomem ustalonym w pierwotnym dochodzeniu.

(99)

Jak wyjaśniono w motywie 90, program ten był szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(100)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na to, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal istniało subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, które to subsydium polegało na dostarczaniu energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

(101)

W pierwotnym dochodzeniu (43) Komisja ustaliła, że banki będące własnością państwa to organy publiczne, ponieważ pełniły funkcje rządowe, sprawując tym samym władzę rządową. Ponadto stwierdzono, że w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem pięć największych banków komercyjnych będących własnością państwa stanowiło ponad połowę chińskiego sektora bankowego.

(102)

Jeżeli chodzi o banki, które udzielały pożyczek współpracującym producentom eksportującym wyroby ze stali powlekanej organicznie, ogromną większość z nich stanowiły banki będące własnością państwa. W oparciu o dostępne informacje stwierdzono faktycznie, że co najmniej 14 z 17 zgłoszonych banków to banki będące własnością państwa, w tym główne banki komercyjne w Chinach, takie jak Bank Chiński, Chiński Bank Budownictwa i Chiński Bank Przemysłowo-Handlowy. Ponadto stwierdzono również, że banki komercyjne będące własnością państwa zajmowały dominującą pozycję na rynku i jako podmioty publiczne były zaangażowane w udzielanie pożyczek po stawkach poniżej rynkowej stopy procentowej. W związku z tym stwierdzono, że polityka rządu ChRL polegała na udzielaniu pożyczek preferencyjnych podmiotom z sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(103)

Komisja ustaliła również – na podstawie między innymi art. 34 i 38 ustawy o bankach komercyjnych oraz art. 24 i 25 zarządzenia nr 35 – Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali – że rząd ChRL powierzył i wyznaczył prywatnym bankom komercyjnym w Chinach zadanie udzielania preferencyjnych pożyczek producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.

(104)

Komisja stwierdziła zatem, że: wniesiony został wkład finansowy na rzecz producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie w formie bezpośredniego przekazania przez rząd środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego; oraz rząd powierzył lub wyznaczył również bankom prywatnym wnoszenie wkładów finansowych na rzecz tych samych producentów w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.

(105)

Ustalono, że korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 i art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego istniała w zakresie, w jakim pożyczki rządowe były przyznawane na bardziej korzystnych warunkach niż warunki, jakie odbiorca mógłby faktycznie uzyskać na rynku. Ponieważ ustalono, że pożyczki sektora prywatnego w Chinach nie zapewniają odpowiedniego rynkowego poziomu referencyjnego (banki będące własnością prywatną, którym rząd ChRL powierzył i wyznaczył zadanie udzielania pożyczek), taki poziom referencyjny uzyskano na podstawie standardowego oprocentowania kredytów Ludowego Banku Chin. Oprocentowanie to zostało dostosowane w celu odzwierciedlenia normalnego ryzyka rynkowego przez dodanie odpowiedniej premii oczekiwanej w przypadku obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwa, których obligacje posiadają niską ocenę kredytową (rating kategorii BB).

(106)

W pierwotnym dochodzeniu (44) program subsydiowania uznano za szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ przemysł stalowy należał do kategorii promowanej zgodnie z decyzją nr 40, a udzielanie pożyczek ograniczało się wyłącznie do przedsiębiorstw w sektorze stalowym, które w pełni realizowały krajowe strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali (zarządzenie nr 35).

(107)

Ponadto program uznano za szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ w niektórych planach i dokumentach rządowych zachęcano do finansowego wsparcia przemysłu stalowego, również w poszczególnych regionach geograficznych Chin, oraz nakazano udzielanie takiego wsparcia.

(108)

Stopa subsydiowania ustalona w toku pierwotnego dochodzenia w odniesieniu do objętych próbą producentów eksportujących wyroby ze stali powlekanej organicznie wahała się od 0,25 % do 0,89 %, a stopa subsydiowania w odniesieniu do przedsiębiorstw niewspółpracujących wyniosła 0,97 %.

(109)

We wniosku i towarzyszących mu załącznikach (45) wnioskodawca przedstawił dowody potwierdzające, że chińscy producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie w dalszym ciągu korzystali z pożyczek preferencyjnych i oprocentowania poniżej rynkowej stopy procentowej oferowanych przez branki krajowe w Chinach.

(110)

Wnioskodawca przedstawił dowody na to, że banki będące własnością państwa nadal są organami publicznymi zgodnie z testem opracowanym na podstawie sprawozdania Organu Apelacyjnego (zob. motyw 52), ponieważ:

(111)

Wnioskodawca przedstawił dowody na znaczącą obecność i utrzymującą się dominującą pozycję banków będących własnością państwa w chińskim sektorze bankowym. W pkt 93 wniosku wymieniono główne banki będące własnością państwa i banki realizujące politykę rządu, które stanowią instrument państwa w interwencji gospodarczej.

(112)

Ponadto, uwzględniając motyw 110 ppkt (ii), wnioskodawca wskazał, że rząd ChRL nadal powierzał i wyznaczał bankom prywatnym zadanie udzielania pożyczek subsydiowanych zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym ustalenia Komisji zawarte w pierwotnym dochodzeniu są nadal ważne w tym względzie. Ponadto w dochodzeniu dotyczącym płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco Komisja ustaliła, że zawiadomienie „Szereg opinii w sprawie rozwiązania kwestii nadwyżki mocy produkcyjnych”, które ma zastosowanie do sektora stalowego, jest skierowane do wszystkich banków realizujących politykę rządu, dużych banków, akcyjnych banków handlowych, banków pocztowo-oszczędnościowych, banków z kapitałem zagranicznym, przedsiębiorstw zajmujących się zarządzaniem aktywami finansowymi oraz innych instytucji finansowych zarządzanych przez Chińską Komisję Regulacyjną ds. Banków (CBRC) (50).

(113)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL nie przedstawiono żadnych argumentów, które podważyłyby dowody przedstawione przez wnioskodawcę w odniesieniu do obecnej sytuacji chińskiego systemu bankowego.

(114)

Ponadto w sprawozdaniu dotyczącym Chin (51), a także na podstawie ustaleń najnowszych dochodzeń dotyczących opon i rowerów elektrycznych (52) potwierdzono krytyczne kwestie związane z ustanowieniem wspomnianego programu subsydiowania i jego kontynuacją, a mianowicie działanie banków będących własnością państwa jako organów publicznych, ich dominację w sektorze bankowym oraz powierzanie i wyznaczanie zadań bankom prywatnym.

(115)

W załączniku 32 do wniosku i w opinii z dnia 21 grudnia wnioskodawca wymienił chińskich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, którzy korzystają lub skorzystali z tego programu na podstawie swoich sprawozdań rocznych.

(116)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogła obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane. Nic w aktach nie wskazuje jednak, że poziom subsydiowania spadł w porównaniu z pierwotnym dochodzeniem.

(117)

Przedmiotowy program subsydiowania był nadal szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że sytuacja prawna opisana w motywie 106 nie uległa zmianie oraz w świetle nowego 13. planu pięcioletniego dla sektora stalowego potwierdzającego, że przemysł stalowy jest przemysłem promowanym.

(118)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na to, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal istniało subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, które to subsydium polegało na przyznawaniu kredytów preferencyjnych.

(119)

W pierwotnym dochodzeniu Komisja stwierdziła (53), że szereg producentów stali, w tym producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, było zaangażowanych w zamianę długu na kapitał własny na łączną kwotę długu wynoszącą 62,5 mld RMB. We wniosku w ramach pierwotnego dochodzenia stwierdzono, że niespłacony dług należny bankom będącym własnością państwa ze strony producentów stali będących własnością państwa został anulowany w zamian za kapitał własny dzięki zaangażowaniu czterech chińskich spółek zarządzania aktywami na innych warunkach niż warunki rynkowe. Ponadto we wniosku utrzymywano, że spółki zarządzania aktywami utworzono specjalnie w celu zbycia bardzo dużych kredytów zagrożonych w kluczowych sektorach, w tym w sektorze stalowym, oraz w celu restrukturyzacji długu przedsiębiorstw państwowych między innymi poprzez zamianę długu na kapitał własny.

(120)

Biorąc pod uwagę, że rząd ChRL nie przedstawił żadnych informacji na temat tego programu, w pierwotnym dochodzeniu ustalenia dotyczące tego programu oparto na informacjach zawartych we wniosku.

(121)

Stwierdzono, że zamiana długu na kapitał własny stanowi wkład finansowy w postaci zasilenia kapitału zakładowego lub pożyczki w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego lub w postaci utraty dochodów wynikającej z anulowania lub niespłacenia długu w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii). Wkład finansowy wniósł rząd za pośrednictwem organów publicznych zaangażowanych w te transakcje, tj. czterech spółek zarządzania aktywami oraz różnych banków będących własnością państwa. Wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL w pierwotnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że dowody zawarte w aktach sprawy wystarczająco wskazały, że spółki zarządzania aktywami są organami publicznymi, ponieważ zostały utworzone przez rząd ChRL specjalnie w celu zbycia bardzo dużych kredytów zagrożonych w kluczowych sektorach, w tym w sektorze stalowym, oraz w celu restrukturyzacji długu przedsiębiorstw państwowych. W związku z tym uznano, że ich zachowanie odpowiada sprawowaniu władzy rządowej.

(122)

Ponadto przedstawiono dowody na to, że anulowanie ogromnej kwoty zadłużenia nie podlegało normalnej analizie ekonomicznej, ponieważ rząd ChRL nie przeprowadził oceny, czy typowy prywatny inwestor przeprowadziłby tę zamianę długu na kapitał własny w oczekiwaniu, że z czasem zostanie wygenerowana rozsądna stopa zwrotu. Zamiast tego we wniosku stwierdzono, że rząd ChRL dokonał zamiany ogromnych kwot długu na kapitał własny, aby obniżyć wskaźnik zadłużenia producentów stali w celu zwiększenia ich konkurencyjności, niezależnie od analizy ekonomicznej, którą przeprowadziłby prywatny inwestor. Po wnikliwym przeanalizowaniu informacji przedstawionych we wniosku oraz z uwagi na brak jakichkolwiek innych informacji w aktach sprawy Komisja stwierdziła, że środki należy uznać za przynoszące korzyść w rozumieniu art. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(123)

Przedmiotowe subsydium uznano za szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ przyznanie tego finansowania było ograniczone tylko do wybranych podmiotów, miało charakter uznaniowy i nie istniały żadne obiektywne kryteria.

(124)

We wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa w pkt 115–125, oraz w załącznikach 25, 33 i 58 wnioskodawca przedstawił dowody na to, że program ten nadal obowiązuje, ale jego wykorzystanie zmieniło się, ponieważ jest on obecnie stosowany głównie w celu zmniejszenia zadłużenia przedsiębiorstw mających duże zadłużenie.

(125)

Wnioskodawca przedstawił dwa dokumenty wydane w tej sprawie przez rząd ChRL w 2016 r., a mianowicie „Opinie na temat czynnego i stałego zmniejszania stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw” i „Wytyczne w sprawie konwersji rynkowej banku” (54).

(126)

Zgodnie z tymi dokumentami głęboko zadłużone przedsiębiorstwa muszą znaleźć krajowy bank komercyjny, który zgodzi się uczestniczyć w programie. Banki z kapitałem zagranicznym nie kwalifikują się do udziału w programie. Bank uczestniczący w programie tworzy oddzielny fundusz swapowy składający się z długu przedsiębiorstwa. Dług ten przelicza się następnie na kapitał własny, a innych inwestorów zaprasza się do uczestnictwa i nabywania kapitału własnego. Najbardziej aktywne w programie są banki będące własnością państwa, w tym Chiński Bank Budownictwa.

(127)

Transakcje takie nie są oparte na warunkach rynkowych. Te duże długi są nabywane bez bonifikaty, co byłoby nieracjonalne z punktu widzenia inwestora rynkowego. Według Chińskiego Stowarzyszenia Żelaza i Stali zdecydowana większość ostatnich zamian długu na kapitał własny miała postać Minggu Shizhai, mianowicie nominalnie kapitału, a w rzeczywistości długu (55). Oznacza to, że fundusze swapowe mogły faktycznie nabyć istniejące pożyczki należne bankom i zastąpić je nowymi pożyczkami o dłuższych terminach zapadalności.

(128)

Wydawało się, że banki nie działały racjonalnie, biorąc pod uwagę sytuację finansową przedsiębiorstwa i przeprowadzając ocenę ryzyka, jak zrobiłby to inwestor prywatny w normalnych warunkach rynkowych. Chiński Bank Budownictwa przyznał, że własne interesy handlowe banków krajowych mają drugorzędne znaczenie w stosunku do krajowej strategii gospodarczej w przypadku przeprowadzania zamiany długu na kapitał własny (56).

(129)

We wniosku przedstawiono dowody na to, że na koniec 2016 r. co najmniej dwóch producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie podpisało z Chińskim Bankiem Budownictwa umowy dotyczące zamiany długu na kapitał własny w odniesieniu do kwot przekraczających 20 mld RMB, a co najmniej czterech innych producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie skorzystało z tego programu, chociaż w ich przypadkach dokładne wartości umów nie były znane. Według sprawozdania ThinkDesk co najmniej trzy z przedsiębiorstw korzystających z tej zamiany długu na kapitał własny w momencie zamiany znajdowały się w trudnej sytuacji finansowej.

(130)

Wobec braku współpracy Komisja stwierdziła na podstawie dostępnych dowodów, że zamiana długu na kapitał własny producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie nie opierała się na warunkach rynkowych.

(131)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że zamiana długu na kapitał własny jest wkładem finansowym w postaci zasilenia kapitału zakładowego lub pożyczki w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego lub w postaci utraty dochodów władz publicznych wynikającej z anulowania lub niespłacenia długu w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii). Program stanowi korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.

(132)

W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane.

(133)

Subsydium było szczególne zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie istniały obiektywne kryteria udzielania subsydiów i nie było jasne, na jakich warunkach producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie mogą lub nie mogą uczestniczyć w tym programie. Zamiany były również szczególne zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę dużą swobodę uznania organów publicznych w zakresie przyznawania subsydium, przy czym tylko niektóre sektory korzystały z tego subsydium, na przykład sektory, w których występuje nadwyżka mocy produkcyjnych.

(134)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na to, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal istniało subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, które to subsydium polegało na zamianie długu na kapitał własny w celu zmniejszenia zadłużenia przedsiębiorstw mających duże zadłużenie.

(135)

W pierwotnym dochodzeniu (57) Komisja stwierdziła, że szereg producentów stali, w tym producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, otrzymało dotacje w ramach czterech programów: Program China World Top Brand, program Famous Brands, fundusz państwowy na rzecz kluczowych projektów technologicznych oraz programy na rzecz zwrotu kosztów usług prawnych związanych z postępowaniem antydumpingowym. Ponadto stwierdzono, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie otrzymali kilka dotacji w ramach programów regionalnych (m.in. w prowincjach Liaoning, Jiangsu i Hebei).

(136)

Biorąc pod uwagę, że rząd ChRL nie przedstawił żadnych informacji na temat tego programu, w pierwotnym dochodzeniu ustalenia dotyczące tego programu oparto na informacjach zawartych we wniosku, ustaleniach władz Stanów Zjednoczonych poczynionych w innych dochodzeniach antysubsydyjnych (58) oraz ustaleniach własnych Komisji poczynionych w dochodzeniu w sprawie cienkiego papieru powleczonego (59).

(137)

W pierwotnym dochodzeniu stwierdzono również istnienie szeregu subsydiów ad hoc przyznanych niektórym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie, których wymieniono we wniosku, na podstawie analizy zbadanych sprawozdań finansowych przedmiotowych przedsiębiorstw. Wspomniane subsydia miały postać dotacji lub innego rodzaju zwolnień z podatku lub odliczeń podatkowych, które miały na celu sfinansowanie realizacji określonych projektów lub pokrycie kosztów zakupu określonych środków. Zgodnie z wnioskiem zostały one przyznane w kontekście realizacji ogólnej strategii politycznej zakładającej modernizację przemysłu stalowego.

(138)

Stwierdzono, że te dotacje i inne subsydia ad hoc stanowią subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego w formie bezpośredniego przekazania środków finansowych w odniesieniu do dotacji i podobnych transferów środków. Ponadto stanowiły one subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego w formie dochodów utraconych z tytułu przyznania różnych zwolnień z podatku lub odliczeń podatkowych/zwolnień z opłat na szczeblu centralnym, na szczeblu prowincji i na szczeblu gminy, które w przeciwnym przypadku należałoby uiścić.

(139)

Stwierdzono również, że mają one charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego ze względu na ograniczenia dostępu jedynie dla konkretnych przedsiębiorstw lub na mocy art. 4 ust. 2 lit. b) ze względu na wyraźny brak obiektywnych kryteriów i warunków stosowania tych programów przez organ udzielający subsydium.

(140)

Niektóre z tych subsydiów uznano za szczególne na podstawie art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ korzystać z nich mogły tylko niektóre przedsiębiorstwa znajdujące się w obrębie wyznaczonego obszaru geograficznego w konkretnej prowincji, lub na podstawie art. 4 ust. 4 lit. a), ponieważ uznano, że świadczenie jest uwarunkowane wynikami eksportowymi (na przykład w przypadku produktów „słynnych marek”).

(141)

We wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa w pkt 191–198 i załączniku 32, wnioskodawca przedstawił dowody na to, że wielu chińskich producentów stali, w tym co najmniej dziewięciu głównych producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, nadal korzysta z programów dotacji, chociaż główne zastosowane systemy różnią się od tych, które stwierdzono w pierwotnym dochodzeniu.

(142)

Dowody przedstawione we wniosku dotyczą głównie programów oszczędności energii oraz programów modernizacji lub transformacji technologicznej, a także opierają się na ustaleniach wynikających z dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco (60).

(143)

W pkt 207–217 oraz w załącznikach 32 i 35 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia wnioskodawca przedstawił również dowody na istnienie szeregu subsydiów ad hoc przyznanych niektórym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (lub przed okresem objętym dochodzeniem przeglądowym, ale ze względu na charakter dotacji korzyść wynikająca z subsydium może zostać przyznana na okres objęty dochodzeniem przeglądowym). Dowody w tym względzie opierają się na sprawozdaniach rocznych odpowiednich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(144)

W opinii z dnia 21 grudnia 2018 r. wnioskodawca przedstawił bardziej szczegółowy wykaz subsydiów ad hoc przyznanych poszczególnym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie, w tym odniesienia do konkretnych wierszy skontrolowanych sprawozdań rocznych przedmiotowych przedsiębiorstw.

(145)

Przedmiotowe subsydia były zasadniczo dotacjami związanymi z aktywami lub związanymi z dochodami.

(146)

Dotacje związane z aktywami są zapisywane na rachunku rozliczeń międzyokresowych przychodów. Są one zwalniane do bieżącego rachunku zysków i strat jako przychody nieoperacyjne w spodziewanym okresie użytkowania danego składnika aktywów w równych ratach rocznych lub odejmowane od wartości bilansowej składnika aktywów i zwalniane do rachunku zysków i strat w drodze obniżenia odpisów amortyzacyjnych.

(147)

Subsydia związane z dochodem i wykorzystaniem do celów zrekompensowania związanych z nimi przyszłych wydatków lub strat ujmuje się jako rozliczenia międzyokresowe przychodów i uwzględnia w obecnym rachunku zysków i strat, natomiast subsydia wykorzystywane do zrekompensowania związanych z nimi poniesionych wydatków lub strat są bezpośrednio uwzględniane w bieżącym rachunku zysków i strat odnośnego okresu obrachunkowego.

(148)

Subsydia przyznawane w celu zrekompensowania poniesionych w przeszłości wydatków lub strat ujmuje się w rachunku zysków i strat w okresie, w którym otrzymano subsydium. Za rezerwę kapitałową należy uznać dodatnie saldo między wypłatami odszkodowania a kwotą rekompensaty przeniesioną do rozliczeń międzyokresowych przychodów.

(149)

Większość dotacji udzielono w celu sfinansowania konkretnych projektów lub aktywów, nagradzania oszczędności energii lub ochrony środowiska oraz modernizacji hut stali.

(150)

W pkt 166–175 oraz w załącznikach 25, 34, 35 i 44 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia wnioskodawca przedstawił dowody na to, że w celu rozwiązania problemu nadwyżki mocy produkcyjnych w sektorze stalowym rząd ChRL i inne organy samorządu terytorialnego udostępniły subsydia w celu zrekompensowania przedsiębiorstwom zmniejszenia zdolności produkcyjnych lub zachęcenia do takiego zmniejszenia. Wniosek opierał się na szeregu dokumentów wydanych niedawno w tej sprawie przez władze chińskie oraz na badaniach międzynarodowych (61). Subsydia te nie zostały objęte środkami wyrównawczymi w ramach pierwotnego dochodzenia.

(151)

Wnioskodawca wskazał szereg konkretnych dokumentów wydanych w 2016 r., które stanowią podstawę ingerencji państwa w celu zmniejszenia mocy produkcyjnych sektora stalowego:

(152)

Wnioskodawca oparł się na „Sprawozdaniu w sprawie zmniejszenia nadwyżki mocy produkcyjnych w chińskim przemyśle stalowym” (63), aby wykazać, że rząd ChRL obiecał wprowadzenie środków w celu rozwiązania problemu masowej nadwyżki mocy produkcyjnych w produkcji stali w Chinach. W celu zrekompensowania spadku mocy produkcyjnych lub zachęcenia do ich zmniejszenia rząd ChRL i inne organy samorządu terytorialnego udostępniły subsydia w ramach rekompensaty dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem. Subsydia te przybierały różne formy (dotacje i ulgi podatkowe), ale większość z nich została udzielona w formie dotacji. Międzynarodowe badanie dotyczące przedmiotowej kwestii wykazało, że subsydia przyznane przemysłowi stalowemu w tym celu w 2016 r. wyniosły 38,4 mld RMB (około 5,2 mld EUR).

(153)

Wnioskodawca przedstawił również dowody oparte na analizie rocznych sprawozdań finansowych poszczególnych przedsiębiorstw, zgodnie z którymi co najmniej sześciu producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie otrzymało wsparcie finansowe w celu zrekompensowania lub zachęcenia do zmniejszenia nadwyżki mocy produkcyjnych w latach 2014–2016, a korzyści z tego wsparcia mogą utrzymywać się w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym i późniejszym.

(154)

Dowody przedstawione przez wnioskodawcę są zgodne z wnioskiem zawartym w sprawozdaniu dotyczącym Chin (64) i odnoszącym się do 13. pięcioletniego planu dotyczącego stali, w którym to wniosku wyraźnie wskazano, że konkretne fundusze subsydiów i innych zachęt należy wykorzystać w celu zachęcenia regionów o dużej produkcji do aktywnego zmniejszania mocy produkcyjnych. Aby skutecznie radzić sobie ze skutkami zmniejszenia mocy produkcyjnych, w planie określono sposoby zmniejszenia wpływu na sektor, a w szczególności przeniesienie zwolnionych pracowników, wykorzystanie subsydiów na programy ukierunkowane na dostosowanie strukturalne przemysłu i przedsiębiorstw oraz udzielanie subsydiów na szczeblu lokalnym. Co więcej zostało to potwierdzone w dochodzeniu dotyczącym płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco (65).

(155)

Wszystkie wyżej wymienione dotacje i inne subsydia ad hoc poddane analizie stanowiły subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego w formie bezpośredniego przekazania środków finansowych w odniesieniu do dotacji i podobnych transferów środków.

(156)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL nie przedstawiono żadnych argumentów, które podważałyby przedstawione przez wnioskodawcę dowody w odniesieniu do dalszych korzyści, jakie producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie czerpią z dotacji, przyznanych czy to w celu zmniejszenia nadwyżki mocy produkcyjnych, czy to w ramach konkretnych programów, czy też na zasadzie ad hoc.

(157)

W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane. W związku z powyższym zgodnie ze sprawozdaniami rocznymi producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie kwoty te nie są nieznaczne.

(158)

Subsydia te uznano za szczególne pod względem prawnym lub faktycznym zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL, jak również ze względu na dyskrecjonalny sposób działania przy podejmowaniu decyzji w sprawie subsydiów przez organy udzielające subsydiów, stwierdza się, że subsydia przyznano ograniczonej liczbie przedsiębiorstw stalowych w promowanym sektorze stalowym.

(159)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na to, że producenci eksportujący w dalszym ciągu otrzymywali dotacje w postaci subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(160)

Wnioskodawca przedstawił dowody potwierdzające istnienie niektórych programów subsydiów wywozowych w pkt 199–206 oraz załączniku 35 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia. W dalszej kolejności Komisja skupi się w swojej analizie na ubezpieczeniu kredytu eksportowego Sinosure. Program ten nie został objęty środkami wyrównawczymi w ramach pierwotnego dochodzenia.

(161)

Podstawę prawną programu ubezpieczenia kredytu eksportowego Sinosure stanowią:

(162)

Na podstawie dostępnych Komisji informacji i ze względu na odmowę współpracy ze strony rządu ChRL i Sinosure Komisja sformułowała wniosek, że Sinosure jest organem publicznym w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. W szczególności wniosek, zgodnie z którym Sinosure powierzono wykonywanie funkcji rządowych, opiera się na dostępnych faktach dotyczących własności państwa, formalnych znamion kontroli rządu, a także na dowodach wskazujących, że rząd ChRL nadal sprawuje znaczącą kontrolę nad działalnością Sinosure.

(163)

Jak potwierdziły liczne dochodzenia (ustalenia w tym zakresie potwierdzono ostatnio w dochodzeniach dotyczących opon i rowerów elektrycznych) (66), rząd jest właścicielem całego przedsiębiorstwa i sprawuje nad nim pełną kontrolę finansową.

(164)

Sinosure jest należącym w 100 % do państwa zakładem ubezpieczeń utworzonym i wspieranym przez państwo w celu wspierania rozwoju i współpracy w zakresie handlu zagranicznego i gospodarki ChRL. Rząd jest uprawniony do powoływania i odwoływania kadry kierowniczej wyższego szczebla i osób sprawujących funkcje nadzorcze w przedsiębiorstwie.

(165)

Zarejestrowany kapitał przedsiębiorstwa pochodzi z funduszu typu venture ubezpieczeń kredytów eksportowych zgodnie z budżetem państwa. Ponadto, jak ustalono w dochodzeniu dotyczącym cienkiego papieru powleczonego (67), w 2011 r. państwo wniosło do przedsiębiorstwa zastrzyk kapitałowy w wysokości 20 mld RMB.

(166)

Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że rząd ChRL utworzył ramy normatywne, do jakich muszą stosować się osoby sprawujące funkcje kierownicze i nadzorcze, które to osoby zostały powołane przez rząd ChRL i które ponoszą przed nim odpowiedzialność. W związku z tym rząd ChRL uciekał się do ram normatywnych, aby sprawować znaczącą kontrolę nad funkcjonowaniem Sinosure.

(167)

Ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i Sinosure Komisja nie mogła również ustalić żadnego określonego zachowania Sinosure dotyczącego ubezpieczenia udzielonego producentom eksportującym objętym próbą, które umożliwiłoby Komisji stwierdzenie, czy Sinosure działało na podstawie zasad rynkowych.

(168)

W tym względzie Komisja nie była również w stanie ocenić, czy składki pobierane przez Sinosure były wystarczająco wysokie, aby pokryć koszt roszczeń i wydatki ogólne Sinosure. Należy jednak zauważyć, że w ostatnim dochodzeniu dotyczącym opon (68), w którym osiągnięto częściową współpracę z Sinosure, ustalono, że składki płacone przez przedsiębiorstwa objęte próbą były znacznie niższe niż minimalna wysokość opłaty niezbędna do pokrycia kosztów operacyjnych przedsiębiorstwa. W ramach wspomnianego powyżej dochodzenia, a także w trakcie dochodzenia dotyczącego rowerów elektrycznych, korzyść dla tego programu subsydiowania obliczono na podstawie zewnętrznego poziomu referencyjnego, tj. wysokości składek stosowanych przez Export-Import Bank Stanów Zjednoczonych Ameryki wobec instytucji niefinansowych w odniesieniu do wywozu do państw OECD.

(169)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że w ramach pełnienia funkcji rządowych Sinosure wdraża określone powyżej ramy prawne, działając tym samym w charakterze organu publicznego w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego w związku z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Ponadto nie można było wykazać, że Sinosure działa w zwykłych warunkach rynkowych i nie przynosi korzyści producentom eksportującym wyroby ze stali powlekanej organicznie, w szczególności że ubezpieczenia nie udzielono po stawkach niższych od minimalnej opłaty niezbędnej, aby Sinosure pokryło swoje koszty operacyjne.

(170)

Ponadto we wniosku i w opinii z dnia 21 grudnia 2018 r. wnioskodawca wskazał, że niektórzy producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystali z ubezpieczenia kredytu eksportowego Sinosure.

(171)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL nie przedstawiono żadnych argumentów, które podważyłyby dowody przedstawione przez wnioskodawcę dotyczące producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystających z subsydiów wywozowych w ramach tego programu.

(172)

W świetle braku współpracy Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane.

(173)

Ubezpieczenie kredytu eksportowego Sinosure jest szczególne zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest uzależnione od wyników eksportowych.

(174)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium stanowi podstawę środków wyrównawczych.

(175)

W pierwotnym dochodzeniu Komisja ustaliła, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie otrzymują subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych w związku z preferencyjnym traktowaniem w ramach programów i polityk dotyczących podatku dochodowego i innych podatków bezpośrednich.

(176)

W odniesieniu do dwóch konkretnych programów: Polityka podatkowa dotycząca odliczania wydatków na badania i rozwój oraz Ulgi podatkowe dla regionów środkowo-zachodnich – Komisja, przy wystarczającej współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących, oparła swoje ustalenia dotyczące podstawy prawnej, kwalifikowalności, charakteru i szczególności subsydium na zweryfikowanych odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu i była w stanie obliczyć poszczególne stopy subsydiowania dla przedsiębiorstw objętych próbą.

(177)

W odniesieniu do pozostałych ośmiu programów i polityk, ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL, Komisja oparła swoje ustalenia na dowodach przedstawionych we wniosku i wynikach dochodzenia antysubsydyjnego władz USA dotyczącego rur ze stali węglowej wysokiej jakości, przeznaczonych do budowy rurociągów, spawanych obwodowo (69), niektórych stalowych kół (70), podestów metalowych (71), określonych ciągnionych maszyn do pielęgnacji trawników (72), a także na prowadzonym przez Komisję dochodzeniu w sprawie cienkiego papieru powleczonego. Należy wspomnieć, że dwa z tych ośmiu programów uznano za niestanowiące podstawy środków wyrównawczych.

(178)

Ustalono, że programy dotyczące podatku dochodowego i innych podatków bezpośrednich stanowią subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.

(179)

Programy subsydiowania mają również charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ w samych przepisach, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczono dostęp do tego programu wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów klasyfikowanych jako promowane, takich jak przedsiębiorstwa należące do sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Ponadto brak współpracy ze strony rządu ChRL nie pozwolił Komisji na ustalenie, czy istniały obiektywne kryteria kwalifikowalności do niektórych programów, które to kryteria nadawałyby tym programom charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(180)

W pkt 126–136 oraz w załącznikach 34 i 35 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia wnioskodawca przedstawił dowody na to, że wielu chińskich producentów stali, w tym co najmniej trzech producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, nadal korzysta z co najmniej dwóch z programów subsydiów dotyczących podatków bezpośrednich objętych środkami wyrównawczymi w ramach pierwotnego dochodzenia, mianowicie preferencyjnych polityk podatkowych dla przedsiębiorstw, które są promowane jako przedsiębiorstwa z branż wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie, oraz polityki podatkowej dotyczącej odliczania wydatków na badania i rozwój.

(181)

Wnioskodawca wskazał, że oba programy uznano za stanowiące podstawę środków wyrównawczych w dochodzeniu w ramach dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco oraz w ramach przeglądu wygaśnięcia cienkiego papieru powleczonego (73). Na podstawie ustaleń z tych dwóch dochodzeń potwierdzono, że programy te są nadal wykorzystywane i nadal opierają się na tej samej podstawie prawnej i w związku z tym wnioski nie zawierają żadnych zmian dotyczących kwalifikowalności, praktycznego zastosowania programów, korzyści wynikających z ich stosowania oraz ich szczególności.

(182)

Ponadto ostatnie dochodzenia antysubsydyjne (dochodzenie dotyczące opon i dochodzenie dotyczące rowerów elektrycznych), których okres objęty dochodzeniem pokrywał się z okresem objętym prowadzonym dochodzeniem przez 6 lub 9 miesięcy, potwierdziły, że programy były nadal wykorzystywane, a ich charakter nie uległ zmianie (74).

(183)

W pkt 176–186 i w załączniku 35 do wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia wnioskodawca przedstawił dowody na to, że niektórzy producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystali z trzech dodatkowych preferencyjnych polityk dotyczących podatku dochodowego, które nie stanowiły podstawy środków wyrównawczych w ramach pierwotnego dochodzenia, a mianowicie z przywilejów dotyczących podatku dochodowego od przedsiębiorstw w zakresie produktów pochodzących z synergicznego wykorzystania zasobów (co najmniej jeden producent wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzysta z tego programu), zwolnienia z podatku od użytkowania gruntu (co najmniej dwóch producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzysta z tego programu) oraz ulg podatkowych w odniesieniu do rudy żelaza (co najmniej jeden producent wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzysta z tego programu). Dowody w tym względzie opierają się na ustaleniach z dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco i zbadanych sprawozdaniach finansowych przedmiotowych przedsiębiorstw.

(184)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL nie przedstawiono żadnych argumentów, które podważałyby przedstawione przez wnioskodawcę dowody w odniesieniu do dalszych korzyści, jakie producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie czerpią z programów i polityk dotyczących podatku dochodowego i innych podatków bezpośrednich.

(185)

Przedmiotowe programy stanowią subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.

(186)

W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane.

(187)

Programy mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ w samych przepisach, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczono dostęp do tego programu wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów.

(188)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że istnieją wystarczające dowody na to, że niektóre programy podatkowe były w dalszym ciągu subsydiami stanowiącymi podstawę środków wyrównawczych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(189)

W pierwotnym dochodzeniu Komisja ustaliła, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie otrzymują subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych w związku z preferencyjnym traktowaniem w ramach dwóch programów dotyczących podatków pośrednich i należności celnych przywozowych:

(190)

Dodatkowo jako podstawę środków wyrównawczych zastosowano jeszcze jeden regionalny system oraz kilka innych przywilejów podatkowych ad hoc związanych z podatkami pośrednimi.

(191)

Ze względu na niewystarczającą współpracę ze strony rządu ChRL oraz fakt, że przedsiębiorstwa objęte próbą nie korzystały z tych programów w pierwotnym dochodzeniu, Komisja oparła swoje ustalenia dotyczące podstawy prawnej, kwalifikowalności, charakteru subsydium i jego szczególności na dowodach przedstawionych we wniosku i wynikach dochodzenia antysubsydyjnego władz USA w odniesieniu do papieru powlekanego bezdrzewnego (75), a także na dochodzeniu Komisji dotyczącym cienkiego papieru powleczonego (76).

(192)

Przedmiotowe programy dotyczące podatków pośrednich i należności celnych przywozowych stanowią subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.

(193)

Programy subsydiowania mają również charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ w samych przepisach, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczono dostęp do tego programu wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów. Ponadto brak współpracy ze strony rządu ChRL nie pozwolił Komisji na ustalenie, czy istniały obiektywne kryteria kwalifikowalności do niektórych programów, które to kryteria nadawałyby tym programom charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(194)

Drugi program, o którym mowa w motywie 189, został dodatkowo uznany za szczególny w odniesieniu do warunków art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego w zależności od przeznaczenia towarów krajowych w stosunku do towarów przywożonych, podczas gdy program regionalny i przywileje ad hoc zostały dodatkowo uznane za szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia, ponieważ ich kwalifikowalność była ograniczona do określonych obszarów i gmin podlegających jurysdykcji organu przyznającego subsydium.

(195)

We wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, w pkt 137–141, wnioskodawca wskazuje, że w ustaleniach z dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco potwierdzono, iż w ramach pierwszego z programów, o którym mowa w motywie 189, nadal przyznawane są korzyści oraz że wciąż stanowi on podstawę środków wyrównawczych. Potwierdzono również, że podstawa prawna programu nie uległa zmianie i w związku z tym nie ma żadnych zmian we wnioskach dotyczących kwalifikowalności, praktycznego zastosowania programu, wynikających z niego korzyści oraz jego szczególności (77).

(196)

Ponadto w ramach dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco stwierdzono, że co najmniej jeden producent wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystał z tego programu w okresie objętym dochodzeniem w ramach dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco (2015) (78). Ponieważ przedmiotowy program jest związany z zakupem środków trwałych, wynikającą z niego korzyść powinno się objąć amortyzacją (podobnie jak w dochodzeniu dotyczącym płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco) przez cały okres użytkowania sprzętu. W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe przedsiębiorstwo nadal korzysta z tego subsydium w obecnym okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(197)

W pkt 187–190 wniosku wnioskodawca wskazuje również, że w wyniku dochodzenia dotyczącego płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco stwierdzono, że ten sam producent wyrobów ze stali powlekanej organicznie został objęty zwrotem ex post wszystkich zapłaconych podatków VAT oraz podatków dochodowych w latach 2006–2009 ze względu na przeniesienie produkcji tego producenta. W dochodzeniu dotyczącym płaskich wyrobów ze stali walcowanych na gorąco przedmiotowe subsydium potraktowano jako wkład finansowy związany z projektem inwestycyjnym na dużą skalę, a zatem wynikającą z niego korzyść objęto amortyzacją przez średni okres użytkowania środków trwałych przedsiębiorstwa. Można zatem stwierdzić, że przedmiotowe przedsiębiorstwo nadal korzystało z tego subsydium w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(198)

Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL nie przedstawiono żadnych argumentów, które podważałyby przedstawione przez wnioskodawcę dowody w odniesieniu do dalszych korzyści, jakie producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie czerpią z programów i polityk dotyczących podatków pośrednich i należności celnych przywozowych.

(199)

Przedmiotowe programy stanowią subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.

(200)

W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Zdaniem Komisji obliczenie takich kwot nie jest jednak konieczne do ustalenia w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia, że subsydiowanie było kontynuowane.

(201)

Programy mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ dostęp do tych programów ograniczono wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów.

(202)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że istnieją wystarczające dowody na to, że niektóre programy dotyczące podatków pośrednich i należności celnych przywozowych były w dalszym ciągu subsydiami stanowiącymi podstawę środków wyrównawczych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(203)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Chinach nadal korzystali z subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych.

(204)

Oprócz ustalenia, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miało miejsce subsydiowanie, Komisja zbadała prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w przypadku uchylenia środków. Przeanalizowano następujące dodatkowe czynniki: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Chinach, dostępność innych rynków oraz atrakcyjność rynku unijnego.

(205)

Ze względu na brak współpracy moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w ChRL ustalono na podstawie faktów dostępnych, a w szczególności na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.

(206)

Moce produkcyjne w ChRL znacznie przekroczyły obecną wielkość produkcji. Według Chińskiego Stowarzyszenia Żelaza i Stali (China Iron and Steel Association – „CISA”) w 2013 r. moce produkcyjne w przypadku stali pokrywanej powłokami barwnymi wyniosły 40 mln ton (79). Przy wielkości produkcji wynoszącej 7,5 mln ton wykorzystanie mocy produkcyjnych wyniosło zaledwie około 20 %. W przypadku uchylenia środków chińscy producenci posiadają wystarczające wolne moce produkcyjne szacowane na 32,5 mln ton, aby zalać rynek unijny – na którym konsumpcja wynosi 4,5 mln ton – wyrobami ze stali powlekanej organicznie objętymi subsydiowaniem.

(207)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że chińscy producenci eksportujący posiadają znaczące wolne moce produkcyjne, które – gdyby środki zostały uchylone – mogliby wykorzystać do produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie w celu wywozu na rynek unijny.

(208)

Środki ochrony handlu przed wywozem wyrobów ze stali powlekanej organicznie z Chin obowiązują w Indiach, Malezji, Pakistanie, Turcji i Wietnamie. Komisja doszła zatem do wniosku, że w przypadku uchylenia obecnie obowiązujących środków chińscy producenci eksportujący prawdopodobnie przekierowaliby wywóz na rynek unijny.

(209)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym cena sprzedaży przemysłu Unii znajdowała się na poziomie 194–338 EUR za tonę wyrobów ze stali powlekanej organicznie (lub 28–59 %) powyżej chińskiej ceny eksportowej na poziomie CIF na pięciu głównych rynkach eksportowych. Cena ta przewyższała również średnią chińską cenę eksportową na poziomie CIF stosowaną wobec wszystkich państw trzecich (z wyłączeniem Unii) – o 211–226 EUR za tonę wyrobów ze stali powlekanej organicznie (lub o 31–33 %). Wywóz z Chin na pięć najważniejszych rynków eksportowych wynosił 48 % konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(210)

W konsekwencji, gdyby środki zostały uchylone, istnieje prawdopodobieństwo, że chińscy producenci eksportujący przekierowaliby z państw trzecich na rynek unijny wywóz znacznych ilości wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(211)

Na podstawie dostępnych faktów Komisja stwierdza, że istnieją wystarczające dowody na kontynuację subsydiowania sektora produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie w ChRL w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym oraz że prawdopodobnie subsydiowanie będzie kontynuowane w przyszłości.

(212)

Subsydiowanie sektora produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie umożliwia chińskim producentom utrzymanie mocy produkcyjnych na poziomie znacząco przekraczającym popyt krajowy pomimo kurczących się rynków w Chinach i na całym świecie.

(213)

Komisja stwierdziła zatem, że uchylenie środków wyrównawczych prawdopodobnie doprowadzi do przekierowania na rynek unijny znacznych ilości subsydiowanego produktu objętego przeglądem. Rząd ChRL nadal oferuje sektorowi wyrobów ze stali powlekanej organicznie różne programy subsydiowania, a Komisja ustaliła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym sektor wyrobów ze stali powlekanej organicznie korzystał z kilku takich programów.

(214)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyroby ze stali powlekanej organicznie były wytwarzane przez ponad 20 znanych producentów w Unii, z których część była ze sobą powiązana. Niektórzy z tych producentów należą do grup producentów stali.

(215)

Całkowitą produkcję unijną w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym oszacowano na 4 752 003 tony na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedstawionych przez producentów unijnych objętych próbą oraz danych przedłożonych przez wnioskodawcę. Producenci unijni, których produkcja obejmuje całkowitą produkcję unijną, stanowią przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(216)

W toku dochodzenia ustalono, że część przemysłu Unii wykorzystuje swoją produkcję na wewnętrzne potrzeby, tj. często jest po prostu przekazywana (bez faktury) lub dostarczana po cenach transferowych w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw w celu dalszego przetwarzania. Aby zapewnić jak najpełniejszy obraz sytuacji przemysłu Unii, uzyskano i przeanalizowano dane dotyczące całej działalności w zakresie produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie.

(217)

Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu (motywy 462–463 aktu dotyczącego tego dochodzenia) uznano, że wskaźniki ekonomiczne, takie jak wielkość produkcji, moc produkcyjna, wykorzystanie mocy produkcyjnych, inwestycje, zapasy, poziom zatrudnienia, wydajność, wynagrodzenia oraz zdolność do pozyskania kapitału są uzależnione od całkowitej działalności, niezależnie od tego, czy produkt jest wytwarzany na użytek własny, czy też w celu jego sprzedaży na wolnym rynku. Wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży na rynku unijnym, udział w rynku, wzrost, wielkość wywozu i ceny to jednak wskaźniki, które w głównej mierze dotyczą sytuacji panującej na wolnym rynku (co wyklucza działalność na użytek własny). Wskaźniki szkody skorygowano zatem o znane wykorzystanie i sprzedaż na użytek własny w przemyśle Unii, a wykorzystanie i sprzedaż na użytek własny przeanalizowano oddzielnie.

(218)

Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie (i) statystyk dotyczących przywozu na poziomie TARIC, wykorzystujących informacje zgromadzone na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego; oraz (ii) danych dotyczących wielkości sprzedaży przemysłu Unii (w tym na użytek własny) w Unii, przedstawionych przez wnioskodawcę. Te wielkości sprzedaży zostały zweryfikowane i w razie potrzeby zaktualizowane w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą w wyniku wizyt weryfikacyjnych w ich siedzibach.

(219)

W okresie badanym konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 1