(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (4) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 206/2010 (5) ustanowiono wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych Rozporządzenie stanowi, że przesyłki zwierząt kopytnych i świeżego mięsa tych zwierząt przeznaczonego do spożycia przez ludzi, można wprowadzać do Unii z państw trzecich jedynie wówczas, gdy spełniają one warunki określone w tym rozporządzeniu.

(3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt kopytnych innych niż koniowate oraz świeżego mięsa zwierząt kopytnych, w tym koniowatych, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(4)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonych w części 1 załącznika I oraz w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wykazów krajów trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek zwierząt kopytnych innych niż koniowate oraz świeżego mięsa zwierząt kopytnych, w tym koniowatych.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.

(6)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (3) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 798/2008 (4) ustanowiono wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dozwolony jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Unii drobiu i produktów drobiowych, oraz wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych. Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

(3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek towarów, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(4)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonego w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wykazu państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek towarów.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.

(6)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (2) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 119/2009 (3) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii przesyłek mięsa dzikich zającowatych, niektórych dzikich ssaków lądowych oraz królików utrzymywanych w warunkach fermowych oraz wykaz krajów trzecich i ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie takich przesyłek do Unii.

(3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 119/2009 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek mięsa dzikich zającowatych, niektórych dzikich ssaków lądowych oraz królików utrzymywanych w warunkach fermowych, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(4)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 119/2009 wykazu krajów trzecich i ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek mięsa dzikich zającowatych, niektórych dzikich ssaków lądowych oraz królików utrzymywanych w warunkach fermowych.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 119/2009.

(6)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (2) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 605/2010 (3) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz wykaz państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie takich przesyłek do Unii.

(3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w rozporządzeniu (UE) nr 605/2010 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(4)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy uwzględnić w kolumnach A, B i C określonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 wykazu państw trzecich, ich terytoriów i części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary, przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010.

(6)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (2) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

W załączniku III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 (3) ustanowiono wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt akwakultury.

(3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1251/2008 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt akwakultury, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(4)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 wykazu państw trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek zwierząt akwakultury.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1251/2008.

(6)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (4) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

W dyrektywie 2009/156/WE określono warunki dotyczące zdrowia zwierząt regulujące przywóz do Unii koniowatych. Zgodnie z nią do Unii mogą być przywożone tylko koniowate, które pochodzą z państw trzecich lub części państw trzecich wymienionych w wykazie państw trzecich sporządzonym zgodnie z tą dyrektywą oraz którym towarzyszy świadectwo zdrowia odpowiadające wzorowi ustalonemu zgodnie z tą dyrektywą.

(3)

Dyrektywa 92/65/EWG ustanawia wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące przywóz do Unii nasienia, komórek jajowych i zarodków koniowatych. Zgodnie z nią do Unii mogą być przywożone tylko towary, które pochodzą z państw trzecich lub części państw trzecich wymienionych w wykazie państw trzecich sporządzonym zgodnie z tą dyrektywą oraz którym towarzyszy świadectwo zdrowia odpowiadające wzorowi ustalonemu zgodnie z tą dyrektywą. Świadectwo zdrowia musi poświadczać, że towary pochodzą z zatwierdzonych centrów pozyskiwania i przechowywania lub zespołów pozyskiwania i produkcji oferujących gwarancje co najmniej równoważne z określonymi w rozdziale I załącznika D do tej dyrektywy.

(4)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/659 (5) ustanowiono między innymi wykaz państw trzecich i części terytoriów państw trzecich, z których państwa członkowskie zezwalają na wprowadzanie żywych koniowatych oraz nasienia, komórek jajowych i zarodków koniowatych.

(5)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w dyrektywach 2009/156/WE i 92/65/EWG oraz w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/659 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek koniowatych oraz nasienia, komórek jajowych i zarodków koniowatych, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(6)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonego w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/659 wykazu państw trzecich i części terytoriów państw trzecich, z których dozwolone jest wprowadzanie żywych koniowatych oraz nasienia, komórek jajowych i zarodków koniowatych.

(7)

W odniesieniu do statusu zdrowotnego koniowatych Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy przypisać do grupy sanitarnej A, a dozwolone powinny być wszystkie rodzaje wprowadzania oraz wprowadzanie wszystkich kategorii koniowatych.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/659.

(9)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (2) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)

Dyrektywą 97/78/WE ustanowiono zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Unii z państw trzecich. Art. 19 ust. 1 tej dyrektywy stanowi, że Komisja sporządza wykaz produktów roślinnych, które muszą być poddawane granicznym kontrolom weterynaryjnym, ponieważ mogą wiązać się z ryzykiem wprowadzenia do Unii zakaźnych lub zaraźliwych chorób zwierząt, oraz że Komisja sporządza wykaz państw trzecich, z których dozwolony jest wywóz tych produktów roślinnych do Unii.

(3)

W związku z tym w załączniku IV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 136/2004 (3) wymieniono siano i słomę jako produkty roślinne podlegające granicznym kontrolom weterynaryjnym, natomiast załącznik V do tego rozporządzenia zawiera wykaz państw, z których państwa członkowskie mogą przywozić siano i słomę.

(4)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 136/2004 w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek siana i słomy, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(5)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonego w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 136/2004 wykazu państw, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek siana i słomy.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 136/2004.

(7)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,