ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 33

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 62
5 lutego 2019


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/168 z dnia 31 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: abamektyna, Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, Beauveria bassiana, benfluralin, klodinafop, klopyralid, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodynil, dichlorprop-P, epoksykonazol, fenpiroksymat, fluazynam, flutolanil, fosetyl, Lecanicillium muscarium, mepanipirym, mepikwat, Metarhizium anisopliae var. anisopliae, metkonazol, metrafenon, Phlebiopsis gigantea, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, pirymetanil, Pythium oligandrum, rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61, tiaklopryd, tolchlofos metylu, Trichoderma asperellum, Trichoderma atroviride, Trichoderma gamsii, Trichoderma harzianum, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol, Verticillium albo-atrum oraz ziram ( 1 )

1

 

 

DYREKTYWY

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/169 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach niektórych kondensatorów ( 1 )

5

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/170 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w materiałach ceramicznych stanowiących izolację niektórych kondensatorów PZT ( 1 )

8

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/171 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo–technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania kadmu i jego związków w stykach elektrycznych ( 1 )

11

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/172 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip ( 1 )

14

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/173 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu i kadmu w farbach drukarskich do nakładania emalii na szkło ( 1 )

17

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/174 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu związanego w szkle kryształowym, jak określono w dyrektywie 69/493/EWG ( 1 )

20

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/175 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo–technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania tlenku ołowiu w uszczelnieniu wykonanym ze szkliwa stosowanym do produkcji zespołów okien dla niektórych tub laserów ( 1 )

23

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/176 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w warstwie powlekającej niektórych diod ( 1 )

26

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/177 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu jako aktywatora w proszku fluorescencyjnym w lampach wyładowczych zawierających luminofory ( 1 )

29

 

*

Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2019/178 z dnia 16 listopada 2018 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku stosowania ołowiu w łożyskach i tulejach stosowanych w niektórych niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego ( 1 )

32

 

 

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

 

*

Decyzja nr 1/2018 Komitetu ds. Handlu z dnia 13 grudnia 2018 r. zmieniająca dodatek 1 do załącznika XIII do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią, Ekwadorem i Peru, z drugiej strony [2019/179]

35

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/168

z dnia 31 stycznia 2019 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: abamektyna, Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, Beauveria bassiana, benfluralin, klodinafop, klopyralid, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodynil, dichlorprop-P, epoksykonazol, fenpiroksymat, fluazynam, flutolanil, fosetyl, Lecanicillium muscarium, mepanipirym, mepikwat, Metarhizium anisopliae var. anisopliae, metkonazol, metrafenon, Phlebiopsis gigantea, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, pirymetanil, Pythium oligandrum, rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61, tiaklopryd, tolchlofos metylu, Trichoderma asperellum, Trichoderma atroviride, Trichoderma gamsii, Trichoderma harzianum, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol, Verticillium albo-atrum oraz ziram

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 17 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

(2)

Okresy zatwierdzenia substancji czynnych Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, klodinafop, klopyralid, cyprodynil, dichlorprop-P, fosetyl, mepanipirym, metkonazol, metrafenon, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, pirymetanil, rimsulfuron, spinosad, tiaklopryd, tolchlofos metylu, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol oraz ziram przedłużono ostatnio rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/524 (3). Okres zatwierdzenia tych substancji upłynie dnia 30 kwietnia 2019 r.

(3)

Okres zatwierdzenia substancji czynnych benfluralin, fluazynam, flutolanil i mepikwat upłynie dnia 28 lutego 2019 r.

(4)

Okres zatwierdzenia substancji czynnych abamektyna, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, Beauveria bassiana, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), epoksykonazol, fenpiroksymat, Lecanicillium muscarium, Metarhizium anisopliae var. anisopliae, Phlebiopsis gigantea, Pythium oligandrum, Streptomyces K61, Trichoderma asperellum, Trichoderma atroviride, Trichoderma gamsii, Trichoderma harzianum oraz Verticillium albo-atrum upłynie dnia 30 kwietnia 2019 r.

(5)

Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 844/2012 (4) złożono wnioski o odnowienie zatwierdzenia tych substancji.

(6)

Ze względu na fakt, że ocena tych substancji opóźniła się z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy, prawdopodobnie zatwierdzenia tych substancji czynnych wygasną, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie ich odnowienia. Niezbędne jest zatem przedłużenie ważności okresów zatwierdzenia.

(7)

Mając na uwadze cel określony w art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, ze względu na brak spełnienia kryteriów zatwierdzenia Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub ustali ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, Komisja postara się, stosownie do okoliczności, wyznaczyć jak najwcześniejszą datę rozpoczęcia stosowania.

(8)

Ze względu na to, że okres zatwierdzenia substancji czynnych benfluralin, fluazynam, flutolanil i mepikwat upłynie dnia 28 lutego 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie jak najszybciej.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 stycznia 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/524 z dnia 28 marca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, identyczny ze szczepem AQ 713, klodinafop, klopyralid, cyprodynil, dichlorprop-P, fosetyl, mepanipirym, metkonazol, metrafenon, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep: MA 342, pirymetanil, chinoksyfen, rimsulfuron, spinosad, tiaklopryd, tiametoksam, tiuram, tolchlofos metylu, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol oraz ziram (Dz.U. L 88 z 4.4.2018, s. 4).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).


ZAŁĄCZNIK

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w wierszu 74 dotyczącym ziramu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

2)

w wierszu 89 dotyczącym Pseudomonas chlororaphis Szczep: MA 342, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia” datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

3)

w wierszu 90 dotyczącym mepanipirymu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

4)

w wierszu 92 dotyczącym tiakloprydu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

5)

w wierszu 123 dotyczącym klodinafopu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

6)

w wierszu 124 dotyczącym pirymikarbu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

7)

w wierszu 125 dotyczącym rimsulfuronu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

8)

w wierszu 126 dotyczącym tolchlofosu metylu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

9)

w wierszu 127 dotyczącym tritikonazolu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

10)

w wierszu 129 dotyczącym klopyralidu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

11)

w wierszu 130 dotyczącym cyprodynilu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

12)

w wierszu 131 dotyczącym fosetylu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

13)

w wierszu 132 dotyczącym trineksapaku, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

14)

w wierszu 133 dotyczącym dichlorpropu-P, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

15)

w wierszu 134 dotyczącym metkonazolu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

16)

w wierszu 135 dotyczącym pirymetanilu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

17)

w wierszu 136 dotyczącym trichlopyru, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

18)

w wierszu 137 dotyczącym metrafenonu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

19)

w wierszu 138 dotyczącym Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

20)

w wierszu 139 dotyczącym spinosadu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

21)

w wierszu 187 dotyczącym flutolanilu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „29 lutego 2020 r.”;

22)

w wierszu 188 dotyczącym benfluralinu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „29 lutego 2020 r.”;

23)

w wierszu 189 dotyczącym fluazynamu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „29 lutego 2020 r.”;

24)

w wierszu 191 dotyczącym mepikwatu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „29 lutego 2020 r.”;

25)

w wierszu 193 dotyczącym Bacillus thuringiensis subsp. aizawai, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

26)

w wierszu 194 dotyczącym Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

27)

w wierszu 195 dotyczącym Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

28)

w wierszu 197 dotyczącym Beauveria bassiana, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

29)

w wierszu 198 dotyczącym Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

30)

w wierszu 199 dotyczącym Lecanicillium muscarium, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

31)

w wierszu 200 dotyczącym Metarhizium anisopliae var. anisopliae, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

32)

w wierszu 201 dotyczącym Phlebiopsis gigantea, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

33)

w wierszu 202 dotyczącym Pythium oligandrum, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

34)

w wierszu 203 dotyczącym Streptomyces K61, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

35)

w wierszu 204 dotyczącym Trichoderma atroviride, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

36)

w wierszu 206 dotyczącym Trichoderma harzianum, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

37)

w wierszu 207 dotyczącym Trichoderma asperellum, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

38)

w wierszu 208 dotyczącym Trichoderma gamsii, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

39)

w wierszu 209 dotyczącym Verticillium albo-atrum, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

40)

w wierszu 210 dotyczącym abamektyny, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

41)

w wierszu 211 dotyczącym epoksykonazolu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”;

42)

w wierszu 213 dotyczącym fenpyroksymatu, w kolumnie szóstej zatytułowanej „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, datę zastępuje się datą „30 kwietnia 2020 r.”.


DYREKTYWY

5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/5


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/169

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach niektórych kondensatorów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże stosowanie ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym 125 V AC lub 250 V DC lub wyższym zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 7c)-II w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Dyskretne kondensatory ceramiczne o napięciu znamionowym 125 V AC lub 250 V DC lub wyższym są zdolne do przechowywania i uwalniania ładunków elektrycznych (pojemność elektrostatyczna) i są wbudowane w obwody wysokonapięciowe w różnych urządzeniach elektrycznych i elektronicznych. Są one wykorzystywane na wszystkich rodzajach rynków i we wszystkich rodzajach zastosowań, na przykład w systemach infrastruktury publicznej, automatyzacji przemysłu, poszukiwaniu ropy naftowej i zasobów mineralnych, przekształcaniu energii, zasilaniu wysokonapięciowym, telekomunikacji i wyrobach medycznych.

(6)

Funkcją ołowiu w ceramicznym elemencie dielektrycznym jest uzyskanie wysokiej stałej dielektrycznej przy wysokim napięciu roboczym, wysokiej zdolności magazynowania energii (również w wysokich temperaturach), niskiej upływności przy wysokim napięciu i wysokich temperaturach oraz niskich strat przy wysokiej wartości prądu, częstotliwości i temperaturach.

(7)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników, w przypadku niektórych kondensatorów ceramicznych zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie dotyczące stosowania ołowiu w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym 125 V AC lub 250 V DC lub wyższym. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE należy dodać, że zastosowania objęte pozycjami 7c)-I oraz 7c)-IV są wyłączone z pozycji 7c)-II.

(8)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań na rynku nie są jeszcze dostępne niezawodne alternatywy, wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(9)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE pozycja 7c)-II otrzymuje brzmienie:

„7c)-II

Ołów w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym 125 V AC lub 250 V DC lub wyższym

Nie dotyczy zastosowań objętych pozycją 7c)-I oraz 7c)-IV niniejszego załącznika.

Wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 1–7 i 10,

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych,

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8,

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/8


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/170

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w materiałach ceramicznych stanowiących izolację niektórych kondensatorów PZT

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Stosowanie ołowiu w materiałach ceramicznych stanowiących izolację kondensatorów PZT wchodzących w skład układów scalonych lub półprzewodników dyskretnych zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 7c)-IV w załączniku III do tej dyrektywy. Datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Kondensatory ceramiczne wchodzące w skład układów scalonych lub półprzewodników dyskretnych wykorzystują dielektryczne materiały ceramiczne na bazie ceramiki PZT (cyrkonianu-tytanianu ołowiu). Ceramika PZT zawierająca ołów zapewnia wysoki efekt piezoelektryczny, wysoką stałą dielektryczną, zachowanie piroelektryczne i właściwości ferroelektryczne.

(6)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników całkowite zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu w takich kondensatorach jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie dotyczące stosowania ołowiu w materiałach ceramicznych stanowiących izolację kondensatorów PZT wchodzących w skład układów scalonych lub półprzewodników dyskretnych.

(7)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań na rynku nie są jeszcze dostępne niezawodne alternatywy, ani najprawdopodobniej nie będą one dostępne na rynku w najbliższej przyszłości, wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(8)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE pozycja 7c)-IV otrzymuje brzmienie:

„7c)-IV

Ołów w materiałach ceramicznych stanowiących izolację kondensatorów PZT wchodzących w skład układów scalonych lub półprzewodników dyskretnych

Wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 1–7 i 10,

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych,

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8,

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/11


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/171

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo–technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania kadmu i jego związków w stykach elektrycznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Kadm jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże stosowanie kadmu i jego związków w stykach elektrycznych zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 8b) w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Styki elektryczne zawierające kadm są stosowane w wielu urządzeniach elektromechanicznych jako elementy, które mogą przewodzić prąd przerywany przez powierzchnie styku. Odnośne urządzenia to w szczególności przełączniki mocy w silnikach elektrycznych, przekaźniki i styczniki, przełączniki do elektronarzędzi i urządzeń, automatyczne przełączniki prądu dla urządzeń przełączających, zasilacze sieciowe, czujniki obecności/opóźnienia czasowego oraz panele sterowania oświetleniem.

(6)

Kadm w stykach elektrycznych zapewnia niezbędne właściwości, takie jak wyższa efektywność, gaszenie łuku elektrycznego, wyższa przewodność właściwa, mniejsza erozja styku oraz stosunkowo łatwa produkcja w porównaniu z alternatywami.

(7)

W przypadku niektórych zastosowań objętych obecnym wyłączeniem zastąpienie lub wyeliminowanie kadmu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne ze względu na brak niezawodnych zamienników lub też niezbędny jest dłuższy okres w celu zapewnienia niezawodności dostępnych zamienników. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie w odniesieniu do tych określonych zastosowań.

(8)

W odniesieniu do innych zastosowań objętych obecnie wyłączeniem warunki przedłużenia nie zostały spełnione. Wyłączenie dotyczące tych zastosowań powinno nadal obowiązywać przez 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy delegowanej zgodnie z art. 5 ust. 6 dyrektywy 2011/65/UE.

(9)

Ponieważ w przypadku zastosowań, których dotyczy przedłużenie, na rynku nie są dostępne niezawodne alternatywy lub też niezbędny jest dłuższy okres w celu zapewnienia ich niezawodności, w odniesieniu do tych zastosowań wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(10)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE pozycja 8b) otrzymuje brzmienie:

„8b)

Kadm i jego związki w stykach elektrycznych

Dotyczy kategorii 8, 9 i 11 i wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych,

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8,

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.

8b)-I

Kadm i jego związki w stykach elektrycznych wykorzystywane w:

automatycznych wyłącznikach prądu,

czujnikach termicznych,

zabezpieczeniach termicznych silników (z wyjątkiem hermetycznych zabezpieczeń termicznych silników),

przełącznikach AC o mocy znamionowej:

6 A i więcej przy 250 V AC i więcej, lub

12 A i więcej przy 125 V AC i więcej,

przełącznikach DC o mocy znamionowej 20 A i więcej przy 18 V DC i więcej; oraz

przełącznikach stosowanych przy częstotliwości napięcia zasilania ≥ 200 Hz.

Dotyczy kategorii 1–7 i 10 i wygasa dnia 21 lipca 2021 r.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/14


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/172

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Stosowanie ołowiu w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 15 w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Ołowiane stopy lutownicze stosuje się w połączeniach typu flip-chip jako kontakty podwyższone i luty służące do przytwierdzenia struktury półprzewodnikowej do nośnika. Stopy te muszą być odporne na zjawisko elektromigracji przy wymaganych niezwykle dużych gęstościach prądu i być w stanie stworzyć odpowiednią kolejność faz lutowania umożliwiającą etapowy montaż i przeróbkę komponentów w procesie produkcji. Muszą również posiadać wysoką plastyczność, aby zmniejszyć naprężenia termiczne i mechaniczne w metalicznych warstwach podkontaktowych, w szczególności w większych strukturach półprzewodnikowych.

(6)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników, w przypadku niektórych zastosowań objętych obecnym wyłączeniem, zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie w odniesieniu do tych określonych zastosowań.

(7)

W odniesieniu do innych zastosowań objętych obecnie wyłączeniem warunki przedłużenia nie zostały spełnione. Wyłączenie dotyczące tych zastosowań powinno nadal obowiązywać przez 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy delegowanej zgodnie z art. 5 ust. 6 dyrektywy 2011/65/UE.

(8)

Ponieważ w przypadku zastosowań, których dotyczy przedłużenie, na rynku nie są dostępne niezawodne alternatywy, w odniesieniu do tych zastosowań wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(9)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE pozycja 15 otrzymuje brzmienie:

„15

Ołów w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip

Dotyczy kategorii 8, 9 i 11 i wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych,

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8,

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.

15a)

Ołów w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip, gdzie zastosowanie ma co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

technologia wytwarzania półprzewodników 90 nm lub większych,

indywidualna struktura półprzewodnikowa o wielkości 300 mm2 lub większa wykonana w dowolnej technologii wytwarzania,

zespoły spiętrzonych struktur półprzewodnikowych, gdzie struktura półprzewodnikowa ma wielkość 300 mm2 lub większą, lub przekładki krzemowe o wielkości 300 mm2 lub większej.

Dotyczy kategorii 1–7 i 10 i wygasa dnia 21 lipca 2021 r.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/17


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/173

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu i kadmu w farbach drukarskich do nakładania emalii na szkło

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów i kadm są substancjami objętymi ograniczeniami wymienionymi w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże stosowanie ołowiu i kadmu w niektórych zastosowaniach druku na szkle zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 21 w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Ołów i kadm w farbach drukarskich nakładanych na szkło zapewniają trwałe oznakowanie produktu, w szczególności na szklanej powierzchni lamp. Oznakowanie służy kilku celom, takim jak oznakowanie zgodności europejskiej (CE) i zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE), wskazanie producenta oraz rodzaju i mocy lampy, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa, prawidłowej wymiany lampy i recyklingu. Trwałość oznakowania jest istotna dla zachowania czytelności oznakowania produktu przez cały okres jego cyklu życia, czego wymagają prawodawstwo i normy dotyczące bezpieczeństwa produktów.

(6)

Ołów zapewnia niezbędne właściwości, takie jak dobra przyczepność, niższe temperatury emaliowania, wyższa trwałość i zmatowienie.

(7)

Kadm jest stosowany w celu uzyskania określonych odcieni emalii w różnych obszarach zastosowań, w tym w zastosowaniach do celów bezpieczeństwa i ostrzegania, w których niektóre odcienie zwiększają widoczność. Kadm pełni również ważne funkcje filtrujące.

(8)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników, w przypadku niektórych zastosowań objętych obecnym wyłączeniem w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10, zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie w odniesieniu do tych określonych zastosowań i kategorii.

(9)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników, w przypadku niektórych zastosowań objętych obecnym wyłączeniem w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10, zastąpienie lub wyeliminowanie kadmu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006. Należy zatem przedłużyć wyłączenie w odniesieniu do tych określonych zastosowań i kategorii.

(10)

W odniesieniu do innych zastosowań objętych obecnie wyłączeniem warunki przedłużenia nie zostały spełnione. Wyłączenie dotyczące tych zastosowań powinno nadal obowiązywać przez 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy delegowanej zgodnie z art. 5 ust. 6 dyrektywy 2011/65/UE.

(11)

Ponieważ w przypadku zastosowań zawierających ołów objętych wyłączeniem na rynku nie są dostępne niezawodne alternatywy, w odniesieniu do tych zastosowań wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(12)

Ponieważ w przypadku zastosowań zawierających kadm objętych wyłączeniem na rynku nie są dostępne niezawodne alternatywy, w odniesieniu do tych zastosowań wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(13)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(14)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE pozycja 21 otrzymuje brzmienie:

„21

Ołów i kadm w farbach drukarskich do nakładania emalii na szkło, takie jak szkło borokrzemianowe i szkło sodowo-wapniowe

Dotyczy kategorii 8, 9 i 11 i wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych,

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8,

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.

21a)

Kadm stosowany w szkle z nadrukiem kolorowym w celu dostarczenia funkcji filtrujących, stosowanym jako element systemów wyświetlania zainstalowanych w monitorach i panelach sterowania EEE

Dotyczy kategorii 1–7 i 10 z wyjątkiem zastosowań objętych pozycją 21b) lub pozycją 39 i wygasa w dniu 21 lipca 2021 r.

21b)

Kadm w farbach drukarskich do nakładania emalii na szkło, takie jak szkło borokrzemianowe i szkło sodowo-wapniowe

Dotyczy kategorii 1–7 i 10 z wyjątkiem zastosowań objętych pozycją 21a) lub pozycją 39 i wygasa w dniu 21 lipca 2021 r.

21c)

Ołów w farbach drukarskich do nakładania emalii na szkło inne niż szkło borokrzemianowe

Dotyczy kategorii 1–7 i 10 i wygasa dnia 21 lipca 2021 r.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/20


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/174

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu związanego w szkle kryształowym, jak określono w dyrektywie 69/493/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Stosowanie ołowiu związanego w szkle kryształowym, jak określono w załączniku I (kategorie 1, 2, 3 i 4) do dyrektywy Rady 69/493/EWG (2), zostało jednak objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 29 załącznika III do dyrektywy 2011/65/UE. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Tlenki ołowiu (PbO lub Pb3O4) są stosowane jako półprodukty w syntezie chemicznej szkła kryształowego. Szkło kryształowe jest wykorzystywane w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, ponieważ jego unikalna kombinacja właściwości przetwórczych (czas chłodzenia, zakres temperatur pracy), właściwości optycznych (współczynnik załamania światła, dyspersja) i dekoracyjnych (twardość Vickersa) pozwalają na produkcję artykułów elektrycznych i elektronicznych, których nie można by wyprodukować w inny sposób, takich jak określone oprawy oświetleniowe i żyrandole, lustra z wbudowaną elektroniką, zegary i zegarki, cyfrowe ramki na zdjęcia i materiały budowlane (podświetlane pustaki).

(6)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu w szkle kryształowym jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (3). Należy zatem przedłużyć wyłączenie dotyczące stosowania ołowiu związanego w szkle kryształowym, jak określono w załączniku I (kategorie 1, 2, 3 i 4) do dyrektywy 69/493/EWG w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10.

(7)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań na rynku nie są jeszcze dostępne niezawodne alternatywy, ani najprawdopodobniej nie będą one dostępne na rynku w najbliższej przyszłości, wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(8)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Dyrektywa Rady 69/493/EWG z dnia 15 grudnia 1969 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do szkła kryształowego (Dz.U. L 326 z 29.12.1969, s. 36).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik III pozycja 29 otrzymuje brzmienie:

„29

Ołów związany w szkle kryształowym, jak określono w załączniku I (kategorie 1, 2, 3 i 4) do dyrektywy Rady 69/493/EWG (*1)

Wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 1–7 i 10,

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych,

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8,

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.


(*1)  Dyrektywa Rady 69/493/EWG z dnia 15 grudnia 1969 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do szkła kryształowego (Dz.U. L 326 z 29.12.1969, s. 36).”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/23


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/175

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo–technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania tlenku ołowiu w uszczelnieniu wykonanym ze szkliwa stosowanym do produkcji zespołów okien dla niektórych tub laserów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże stosowanie tlenku ołowiu w uszczelnieniu wykonanym ze szkliwa stosowanym do produkcji zespołów okien dla tub laserów argonowych i kryptonowych zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 32 w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Urządzenia laserowe zawierające ołów są stosowane jako źródło światła spójnego w szerokim zakresie krytycznych zastosowań naukowych i przemysłowych, takich jak spektroskopia, mikroskopia i holografia. Materiał na bazie tlenku ołowiu w argonowych i kryptonowych urządzeniach laserowych stanowi krytyczne uszczelnienie stabilne termicznie i mechanicznie oraz próżnioszczelne pomiędzy układem optycznym a tubą lasera.

(6)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników, w przypadku tub laserów argonowych i kryptonowych zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie dotyczące stosowania tlenku ołowiu w uszczelnieniu wykonanym ze szkliwa stosowanym do produkcji zespołów okien dla tub laserów argonowych i kryptonowych w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10.

(7)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań na rynku nie są jeszcze dostępne niezawodne alternatywy, ani najprawdopodobniej nie będą one dostępne na rynku w najbliższej przyszłości, wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(8)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik III pozycja 32 otrzymuje brzmienie:

„32

Tlenek ołowiu w uszczelnieniu wykonanym ze szkliwa stosowanym do produkcji zespołów okien dla tub laserów argonowych i kryptonowych

Wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 1–7 i 10;

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych;

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8;

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/26


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/176

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku zastosowania ołowiu w warstwie powlekającej niektórych diod

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa (kategorie 1–11).

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże stosowanie ołowiu w warstwie powlekającej diod wysokiego napięcia na bazie szkła cynkowo-boranowego zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 37 w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu podjęcia decyzji w sprawie tego wniosku.

(5)

Diody wysokiego napięcia są wykorzystywane w zewnętrznych źródłach zasilania sprzętu informatycznego i telekomunikacyjnego oraz w zastosowaniach motoryzacyjnych. W procesie wytwarzania diod wysokiego napięcia ołów zawarty w kulkach szklanych rozpuszcza się w roztworze galwanicznym, co prowadzi do powstania około 2,5 % zawartości ołowiu w warstwie powlekającej diod. Zatem ołów nie jest dodawany celowo, ale jest wynikiem zanieczyszczenia ze szkła zawierającego ołów.

(6)

Uniknięcie skażenia warstwy powlekającej diody wysokiego napięcia jest naukowo i technicznie niewykonalne, a na rynku nie są dostępne żadne niezawodne zamienniki. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie dotyczące zastosowania ołowiu w warstwie powlekającej diody wysokiego napięcia na bazie szkła cynkowo-boranowego w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10.

(7)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań wyeliminowanie ołowiu poprzez uniknięcie skażenia ołowiem jest nadal niewykonalne, a na rynku nie są dostępne żadne niezawodne zamienniki, wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających działań mających na celu znalezienie niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(8)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności w załączniku III do tej dyrektywy należy dodać daty wygaśnięcia.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik III pozycja 37 otrzymuje brzmienie:

„37

Ołów w warstwie powlekającej diody wysokiego napięcia na bazie szkła cynkowo-boranowego

Wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 1–7 i 10;

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych;

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8;

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/29


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/177

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla ołowiu jako aktywatora w proszku fluorescencyjnym w lampach wyładowczych zawierających luminofory

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, do którego zastosowanie ma ta dyrektywa.

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże zastosowanie ołowiu jako aktywatora w proszku fluorescencyjnym (1 % ołowiu masowo lub mniej) w lampach wyładowczych używanych do opalania zawierających luminofory takie jak BSP (BaSi2O5: PB) zostało wyłączone z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 18b) w załączniku III do tej dyrektywy. Pierwotną datą wygaśnięcia tego wyłączenia dla kategorii 1–7 i 10, zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy, był dzień 21 lipca 2016 r.

(4)

Przed dniem 21 stycznia 2015 r. Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia zgodnie z art. 5 ust. 5 akapit pierwszy dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to pozostaje ważne do czasu przyjęcia decyzji w sprawie tego wniosku zgodnie z akapitem drugim wspomnianego artykułu.

(5)

Ponadto w styczniu 2015 r. Komisja otrzymała wniosek nr 2015-3 dotyczący nowego wyłączenia, które ma zostać dodane do załącznika IV w odniesieniu do lamp wyładowczych stosowanych jako lampy do fototerapii (sprzęt medyczny) zawierające luminofory. Ponieważ w ocenie wykazano, że z mechanicznego punktu widzenia jest możliwe, że lampa przeznaczona do zastosowania medycznego zostanie zamontowana w urządzeniach do opalania i na odwrót, postanowiono połączyć te wnioski o wyłączenie w ramach oceny wyłączenia dotyczącej pozycji 18b) w załączniku III.

(6)

Aktywator ołowiu w proszku fluorescencyjnym jest niezbędny, aby umożliwić fluorescencję luminoforu (krzemianu baru). Przekształca on promieniowanie 254 nm na projektowe promieniowanie UV (290 nm–400 nm) i jest stosowany w ponad 95 % niskoprężnych rtęciowych lamp fluorescencyjnych stosowanych w pomieszczeniach przeznaczonych do opalania i niektórych zastosowań medycznych. Daje to natężenie promieniowania UV o długości fali 350 nm, co ma kluczowe znaczenie dla zainicjowania pigmentacji skóry.

(7)

Urządzenia do opalania są objęte ścisłymi regulacjami w Unii, a wszelkie możliwe alternatywy dla ołowiu musiałyby spełnić kryteria dotyczące niezawodności, bezpieczeństwa i ryzyka dla zdrowia. Obecnie nie ma dostępnych alternatyw.

(8)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest nadal naukowo i technicznie niewykonalne w przypadku niektórych lamp wyładowczych zawierających luminofory. Wyłączenie jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) i w związku z tym nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w tym rozporządzeniu. Wyłączenie dotyczące stosowania ołowiu jako aktywatora w proszku fluorescencyjnym (1 % ołowiu masowo lub mniej) w lampach wyładowczych używanych do opalania zawierających luminofory należy zatem przedłużyć.

(9)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań na rynku nie są jeszcze dostępne niezawodne alternatywy, wyłączenie dla kategorii 1–7 i 10 w załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE należy przedłużyć na maksymalny okres pięciu lat, do dnia 21 lipca 2021 r. Biorąc pod uwagę wyniki trwających prac nad znalezieniem niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(10)

W odniesieniu do kategorii innych niż kategorie 1–7 i 10 w załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE obecne wyłączenie pozostaje ważne w okresach ważności określonych w art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE. W celu zapewnienia jasności prawa daty wygaśnięcia należy określić w załączniku III do tej dyrektywy.

(11)

Biorąc pod uwagę wniosek nr 2015-3 oraz fakt, że z mechanicznego punktu widzenia jest możliwe, że lampa przeznaczona do zastosowania medycznego zostanie zamontowana w urządzeniach do opalania i na odwrót, w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE należy dodać nową podpozycję 18b)-I dotyczącą zastosowań medycznych, z wyjątkiem zastosowań objętych pozycją 34 w załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE. Wspomniana podpozycja powinna mieć zastosowanie do kategorii 5 i 8 i obowiązywać do dnia 21 lipca 2021 r.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 29 lutego 2020 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik III pozycja 18b) otrzymuje brzmienie:

„18b)

Ołów jako aktywator w proszku fluorescencyjnym (1 % ołowiu masowo lub mniej) w lampach wyładowczych używanych do opalania zawierających luminofory, takie jak BSP (BaSi2O5:Pb)

Wygasa:

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 1–7 i 10;

dnia 21 lipca 2021 r. dla kategorii 8 i 9 innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro i przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych;

dnia 21 lipca 2023 r. dla wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro kategorii 8;

dnia 21 lipca 2024 r. dla przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych kategorii 9 oraz dla kategorii 11.

18b)-I

Ołów jako aktywator w proszku fluorescencyjnym (1 % ołowiu masowo lub mniej) w lampach wyładowczych używanych do opalania zawierających luminofory, takie jak BSP (BaSi2O5:Pb), stosowany w sprzęcie medycznym do fototerapii

Dotyczy kategorii 5 i 8, z wyjątkiem zastosowań objętych pozycją 34 w załączniku IV, i wygasa dnia 21 lipca 2021 r.”


5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/32


DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/178

z dnia 16 listopada 2018 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia w przypadku stosowania ołowiu w łożyskach i tulejach stosowanych w niektórych niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał niektórych substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Wymóg ten nie dotyczy zastosowań wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(2)

W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono różne kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa.

(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. W lipcu 2015 r., zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2011/65/UE, Komisja otrzymała wniosek o przyznanie wyłączenia dla kategorii 11, które ma zostać wymienione w załączniku III, w odniesieniu do stosowania ołowiu w łożyskach i tulejach w silnikach spalinowych zasilanych olejem napędowym lub paliwem gazowym stosowanych w niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego.

(4)

Łożyska i tuleje zawierające ołów są niezbędne do osiągnięcia zadowalającego poziomu niezawodności pod względem odporności na zatarcie, zdolności dostosowania, zdolności wchłaniania twardych cząstek i odporności na zanieczyszczenia w dużych silnikach oraz silnikach działających w trudnych lub wymagających warunkach, które mają być stosowane w niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego, takich jak ruchome sprężarki powietrza, ruchome urządzenia spawalnicze lub ruchome dźwigi.

(5)

Obecnie na rynku nie są dostępne alternatywy bezołowiowe, które zapewniłyby wystarczający poziom niezawodności w obszarach zastosowania silników niedrogowych urządzeń do użytku profesjonalnego.

(6)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest naukowo i technicznie niewykonalne w przypadku niektórych zastosowań silników niedrogowych urządzeń do użytku profesjonalnego. Wyłączenie jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) i w związku z tym nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w tym rozporządzeniu. Należy zatem przyznać wyłączenie w odniesieniu do stosowania ołowiu w łożyskach i tulejach w silnikach spalinowych zasilanych olejem napędowym lub paliwem gazowym stosowanych w niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego, poprzez dodanie nowej pozycji 42 w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE. Aby uniknąć pokrywania się zakresów wyłączeń w załączniku III oraz w celu zapewnienia jasności prawa, należy dodać, że zastosowania objęte pozycją 6c) w załączniku III są wyłączone z zakresu nowej pozycji 42 w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.

(7)

Ponieważ w przypadku przedmiotowych zastosowań na rynku nie są jeszcze dostępne niezawodne alternatywy, ani najprawdopodobniej nie będą one dostępne na rynku w najbliższej przyszłości, wyłączenie dla kategorii 11 w załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE powinno zostać przyznane na maksymalny okres ważności wynoszący pięć lat, począwszy od dnia 22 lipca 2019 r., kiedy to kategoria 11 wejdzie w zakres art. 4 ust. 1 dyrektywy 2011/65/UE. Biorąc pod uwagę wyniki trwających prac nad znalezieniem niezawodnego zamiennika, jest mało prawdopodobne, aby czas trwania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 21 lipca 2019 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 22 lipca 2019 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku III dodaje się pozycję nr 42 w brzmieniu:

„42

Ołów w łożyskach i tulejach w silnikach spalinowych zasilanych olejem napędowym lub paliwem gazowym stosowanych w niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego:

o całkowitej pojemności skokowej silnika ≥ 15 litrów;

albo

o całkowitej pojemności skokowej silnika < 15 litrów, gdzie silnik jest zaprojektowany do pracy w zastosowaniach, w których czas między sygnałem do rozpoczęcia i pełnym obciążeniem ma być krótszy niż 10 sekund; albo regularna obsługa techniczna jest zwykle wykonywana w surowym i brudnym środowisku zewnętrznym, np. w ramach zastosowań w górnictwie, budownictwie i rolnictwie.

Dotyczy kategorii 11, z wyłączeniem zastosowań objętych pozycją 6 c) niniejszego załącznika.

Wygasa dnia 21 lipca 2024 r.”


AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

5.2.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/35


DECYZJA NR 1/2018 KOMITETU DS. HANDLU

z dnia 13 grudnia 2018 r.

zmieniająca dodatek 1 do załącznika XIII do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią, Ekwadorem i Peru, z drugiej strony [2019/179]

KOMITET DS. HANDLU,

uwzględniając Umowę o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią, Ekwadorem i Peru, z drugiej strony, w szczególności jej art. 13 ust. 1 lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 11 lutego 2014 r. Kolumbia przedłożyła Unii wniosek o dodanie nowych oznaczeń geograficznych do dodatku 1 do załącznika XIII do umowy zgodnie z art. 209 umowy. Unia zakończyła procedurę sprzeciwu i badanie dziewięciu nowych oznaczeń geograficznych Kolumbii.

(2)

W dniu 5 października 2018 r. zgodnie z art. 257 ust. 2 umowy Podkomitet ds. Własności Intelektualnej na posiedzeniu z udziałem strony UE i Kolumbii ocenił informacje dotyczące dziewięciu nowych oznaczeń geograficznych Kolumbii i zaproponował Komitetowi ds. Handlu wprowadzenie odpowiednich zmian do dodatku 1 do załącznika XIII do umowy.

(3)

Należy zatem zmienić dodatek 1 do załącznika XIII do umowy.

(4)

Decyzja o wprowadzeniu zmian do dodatku 1 do załącznika XIII do umowy może zostać przyjęta na posiedzeniu Komitetu ds. Handlu z udziałem strony Unii i Kolumbii zgodnie z art. 14 ust. 3 umowy o handlu, ponieważ odnosi się ona wyłącznie do stosunków dwustronnych między nimi i nie wpływa na prawa i obowiązki innego państwa andyjskiego-sygnatariusza,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W tabeli w pkt a) „Oznaczenia geograficzne Kolumbii obejmujące produkty rolne i środki spożywcze, wina, napoje spirytusowe i wina aromatyzowane” w dodatku 1 do załącznika XIII do umowy dodaje się pozycje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję sporządzoną w dwóch egzemplarzach podpisują przedstawiciele Komitetu ds. Handlu, którzy są upoważnieni do działania w imieniu stron w zakresie wprowadzania zmian umowy. Niniejsza decyzja staje się skuteczna od daty złożenia ostatniego z wymienionych podpisów.

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Quito w Ekwadorze dnia 13 grudnia 2018 r.

W imieniu Komitetu ds. Handlu

Matthias JØRGENSEN

Szef delegatury UE

Juan Carlos CADENA

Szef delegacji Kolumbii


ZAŁĄCZNIK

Café de Nariño

Kawa

Café de Cauca

Kawa

Café del Huila

Kawa

Bizcocho de Achira del Huila

Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarnicze

Queso Paipa

Sery

Queso del Caquetá

Sery

Clavel de Colombia

Kwiaty i rośliny ozdobne

Rosa de Colombia

Kwiaty i rośliny ozdobne

Crisantemo de Colombia

Kwiaty i rośliny ozdobne