(1)

W dniu 18 grudnia 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1352/2014.

(2)

W dniu 23 kwietnia 2018 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie pkt 19 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2140 (2014), zaktualizował dane jednej osoby objętej środkami ograniczającymi.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 1352/2014,

(1)

Dyrektywą wykonawczą Komisji 2011/39/UE (2) włączono fenazachinę jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

(2)

Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

(3)

Zatwierdzenie substancji czynnej fenazachina, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, zostało ograniczone do zastosowań w charakterze akarycydu do roślin ozdobnych w szklarniach.

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w dniu 19 września 2011 r. przedsiębiorstwo Gowan Comércio Internacional e Serviços Limitada, producent substancji czynnej, przedłożyło Grecji, państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, wniosek o zmianę warunków zatwierdzenia fenazachiny w celu zniesienia ograniczenia i zezwolenia na stosowanie tej substancji do winogron, owoców cytrusowych, owoców ziarnkowych i pestkowych. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest dopuszczalny.

(5)

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przygotowało addendum do projektu sprawozdania z oceny i w dniu 14 lutego 2012 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) oraz Komisji.

(6)

Urząd przekazał addendum do projektu sprawozdania z oceny do wnioskodawcy oraz do państw członkowskich w celu uzyskania ich uwag i podał je do wiadomości publicznej zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(7)

W dniu 19 marca 2013 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (5) dotyczące tego, czy nowe zastosowania substancji czynnej fenazachina mają szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 17 września 2013 r. Komisja przekazała zmieniony projekt sprawozdania z przeglądu wnioskodawcy w celu uzyskania uwag, zaś w dniu 2 października 2013 r. przedłożyła go Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt. Stały Komitet nie był w stanie stwierdzić, czy zmiana warunków zatwierdzenia fenazachiny, o którą wystąpił wnioskodawca, jest właściwa.

(8)

Po dalszej analizie dokumentacji Komisja przygotowała projekt addendum do pierwotnego sprawozdania z przeglądu oraz projekt rozporządzenia dotyczącego fenazachiny. W dniu 13 grudnia 2017 r. Komisja przedstawiła projekt addendum i projekt rozporządzenia na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

(9)

Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag na temat projektu addendum do sprawozdania z przeglądu dotyczącego fenazachiny. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

(10)

Nie wykazano, że można oczekiwać, iż środki ochrony roślin zawierające fenazachinę zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, chyba że utrzymane zostanie obecne ograniczenie do stosowania wyłącznie w szklarniach. Należy zatem utrzymać ograniczenie do zastosowania wyłącznie w szklarniach, jak określono w art. 3 pkt 27 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(11)

W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną ustalono, że w sytuacji, gdy środek ochrony roślin wykorzystywany jest do roślin jadalnych, spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia stosowania fenazachiny wyłącznie do roślin ozdobnych.

(12)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna i właściwa jest zmiana warunków zatwierdzenia substancji czynnej fenazachina z uwzględnieniem pewnych warunków i ograniczeń. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

Zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Komisja otrzymała w dniu 23 lipca 2015 r. złożony przez Compo Expert France SAS wniosek o zatwierdzenie talku E553B jako substancji podstawowej. Do wniosku tego dołączono informacje wymagane przepisami art. 23 ust. 3 akapit drugi.

(2)

Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”) o pomoc naukową. W dniu 6 czerwca 2016 r. Urząd przedstawił Komisji sprawozdanie techniczne dotyczące talku E553B (2). Biorąc pod uwagę dodatkową dokumentację przedłożoną przez wnioskodawcę w celu uwzględnienia uwag, zgromadzonych w drodze konsultacji z państwami członkowskimi i Urzędem oraz dotyczących narażenia operatora, Komisja zwróciła się do Urzędu o dalszą pomoc naukową w celu oceny przedłożonych nowych informacji. W dniu 27 lipca 2017 r. Urząd przedstawił Komisji drugie sprawozdanie techniczne dotyczące talku E553B (3).

(3)

Komisja przedstawiła projekt sprawozdania z przeglądu (4) w dniu 5 października 2017 r., a w dniu 13 grudnia 2017 r. przedłożyła projekt niniejszego rozporządzenia Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, i sfinalizowała te dokumenty, aby przedstawić je na posiedzeniu tego komitetu w dniu 22 marca 2018 r.

(4)

Z dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę wynika, że talk E553B spełnia kryteria środka spożywczego zgodnie z definicją zawartą w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Dodać należy, że choć substancji tej nie wykorzystuje się w głównej mierze do celów ochrony roślin, jest ona użyteczna w zakresie ochrony roślin w postaci produktu składającego się z tej substancji i z wody. Z tego powodu należy ją uznać za substancję podstawową.

(5)

Jak wykazały badania, można oczekiwać, że talk E553B zasadniczo spełnia wymogi określone w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić talk E553B jako substancję podstawową.

(6)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia dotyczące zatwierdzenia, które są wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

(7)

Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (6).

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

Dyrektywą Komisji 2003/119/WE (2) włączono zoksamid jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

(2)

Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

(3)

Zatwierdzenie substancji czynnej zoksamid, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 31 stycznia 2019 r.

(4)

Wniosek o odnowienie zatwierdzenia zoksamidu złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) w terminie określonym w tym artykule.

(5)

Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

(6)

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 5 sierpnia 2016 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („urząd”) oraz Komisji.

(7)

Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość przedstawienia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

(8)

W dniu 21 sierpnia 2017 r. urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy zoksamid ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 26 stycznia 2018 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia zoksamidu na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

(9)

Wnioskodawcy umożliwiono przedstawienie uwag do projektu sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia.W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego omawianą substancję czynną ustalono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione.

(10)

Należy zatem odnowić zatwierdzenie zoksamidu.

(11)

Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia zoksamidu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, co jednak nie ogranicza zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające zoksamid. Należy zatem znieść ograniczenie polegające na stosowaniu tej substancji wyłącznie w charakterze środka grzybobójczego.

(12)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

(14)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/84 (7) przedłużono termin wygaśnięcia zatwierdzenia zoksamidu do dnia 31 stycznia 2019 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Jednak z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podjęto przed przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 lipca 2018 r.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 ustanowiono zakaz połowów przy użyciu włoków, drag, okrężnic, niewodów pełnomorskich, niewodów dobrzeżnych lub podobnych sieci nad skupiskami trawy morskiej, w szczególności Posidonia oceanica, lub innych morskich roślin nagonasiennych.

(2)

Na wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyznać odstępstwo od art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, pod warunkiem że spełnione zostaną wymogi określone w art. 4 ust. 5.

(3)

W art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 ustanowiono zakaz stosowania narzędzi połowowych ciągnionych w odległości do 3 mil morskich od brzegu lub w obrębie izobaty 50 m, jeśli taka głębokość występuje w mniejszej odległości od brzegu.

(4)

Na wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyznać odstępstwo od art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, pod warunkiem że spełnione zostaną wymogi określone w art. 13 ust. 5 i 9.

(5)

W dniu 18 maja 2011 r. Komisja otrzymała od Francji wniosek o odstępstwo od art. 4 ust. 1 akapit pierwszy oraz art. 13 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w odniesieniu do trawlerów stosujących sieci typu „gangui” na niektórych obszarach morskich znajdujących się na wodach terytorialnych Francji nad skupiskami trawy morskiej Posidonia oceanica w odległości do 3 mil morskich od brzegu, niezależnie od głębokości.

(6)

Odstępstwo, o które wystąpiła Francja, było zgodne z warunkami określonymi w art. 4 ust. 5 i art. 13 ust. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 i zostało przyznane do dnia 6 czerwca 2017 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 586/2014 (2).

(7)

W dniu 16 czerwca 2017 r. Komisja otrzymała od Francji wniosek o odstępstwa po dniu 6 czerwca 2017 r. Francja przedstawiła aktualne informacje i dane uzasadniające odstępstwa, w tym sprawozdanie z wykonania planu zarządzania przyjętego przez Francję w dniu 13 maja 2014 r. (3).

(8)

Wniosek dotyczy działalności połowowej statków o łącznej długości mniejszej lub równej 12 m oraz mocy silnika mniejszej lub równej 85 kW z użyciem dennych sieci ciągnionych, prowadzonej tradycyjnie na skupiskach trawy morskiej Posidonia, zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(9)

Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) dokonał oceny odstępstw, o które wystąpiła Francja, i związanego z nimi sprawozdania z wykonania podczas 55. sesji plenarnej, która odbyła się w lipcu 2017 r. Dodatkowe dane i wyjaśnienia przedstawione przez Francję zostały ocenione przez STECF podczas jego 56. sesji plenarnej, która odbyła się w listopadzie 2017 r. STECF stwierdził, że dane przedstawione przez władze francuskie są niewystarczające i należy je poprawić. W związku z tym Francja przedstawiła Komisji odpowiednie wyjaśnienia. Obecna charakterystyka trawlerów stosujących sieci typu „gangui” nie pozwala na przedstawienie kompletnych danych dotyczących ich działalności, ponieważ statki prowadzące połowy na małą skalę są wyłączone z niektórych przepisów wspólnotowego systemu kontroli, takich jak te dotyczące danych z dziennika połowowego i systemu monitorowania statków. Francja uzasadniła wniosek o przyznanie odstępstw za pomocą danych naukowych i technicznych, które przedstawiła w odniesieniu do wymogów rozporządzenia (WE) nr 1967/2006. Ponadto Francja przyjęła konkretne środki, w tym pełny zestaw nowych środków kontroli i monitorowania połowów z użyciem sieci typu „gangui”, co pozwoli na potwierdzenie oceny korzystania z trawlerów stosujących sieci typu „gangui”. Środki te są określone w dekrecie krajowym (4) przyjętym w dniu 16 marca 2018 r.

(10)

Francja powinna przedstawić, w oparciu o dane naukowe i techniczne, zaktualizowane odwzorowanie skupisk trawy morskiej Posidonia oraz roczne sprawozdanie dotyczące wdrożenia dodatkowych środków kontroli i monitorowania oraz zgodności z wymogami dotyczącymi przyznania przedmiotowego odstępstwa, w tym informacje na temat wszelkich przyjętych niezbędnych środków. Na tej podstawie Komisja uważa, że odstępstwa, o które wystąpiła Francja, można uznać za zgodne z warunkami określonymi w art. 4 ust. 5 i art. 13 ust. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(11)

Przedmiotowa działalność połowowa obejmuje około 15 % obszaru pokrytego skupiskami trawy morskiej gatunku Posidonia oceanica w granicach obszaru objętego francuskim planem zarządzania oraz 5,8 % skupisk trawy morskiej w wodach terytorialnych Francji zgodnie z pułapami ustanowionymi na podstawie wymogów określonych w art. 4 ust. 5 akapit pierwszy ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(12)

Istnieją szczególne przeszkody geograficzne z uwagi na ograniczony zasięg szelfu kontynentalnego.

(13)

Przedmiotowe połowy nie mają znaczącego wpływu na środowisko morskie.

(14)

Połowy prowadzone trawlerami stosującymi sieci typu „gangui” są ukierunkowane na różne gatunki odpowiadające niszy ekologicznej; skład tych połowów, w szczególności w odniesieniu do liczby złowionych gatunków, nie jest odzwierciedlony w żadnym innym narzędziu połowowym. Przedmiotowe połowy nie mogą zatem być prowadzone przy użyciu innych narzędzi połowowych.

(15)

Zaproponowane przez Francję odstępstwa dotyczą zaledwie 24 statków. Stanowi to bardzo znaczne ograniczenie nakładu połowowego w postaci liczby statków – w 2014 r. przedmiotowe połowy prowadziło 36 statków.

(16)

Plan zarządzania gwarantuje niezwiększanie nakładu połowowego w przyszłości, ponieważ upoważnienia do połowów będą wydawane wyłącznie 24 określonym statkom na łączny nakład połowowy 1 136 kW, na który Francja już wydała upoważnienia do połowów. Komisja bierze ponadto pod uwagę fakt, że zdaniem Francji nakład połowowy pod względem liczby statków będzie ulegać stopniowemu zmniejszeniu.

(17)

Wniosek ten obejmuje statki prowadzące udokumentowane połowy dłużej niż pięć lat i działające na podstawie francuskiego planu zarządzania zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(18)

Statki te zostały wpisane do wykazu przekazanego Komisji zgodnie z art. 13 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(19)

Przedmiotowa działalność połowowa spełnia wymogi art. 4, art. 8 ust. 1 lit. h) i art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(20)

Plan zarządzania obejmuje środki monitorowania działalności połowowej i spełnia tym samym warunki określone w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (5).

(21)

Przedmiotowa działalność połowowa nie koliduje z działaniami statków używających narzędzi połowowych innych niż włoki, niewody lub podobne sieci ciągnione.

(22)

Działalność trawlerów stosujących sieci typu „gangui” jest uregulowana we francuskim planie zarządzania w celu zapewnienia, że połowy gatunków wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 są minimalne.

(23)

Połowy prowadzone przez trawlery stosujące sieci typu „gangui” nie są ukierunkowane na głowonogi.

(24)

Francuski plan zarządzania obejmuje środki monitorowania działalności połowowej przewidziane w art. 4 ust. 5 akapit piąty i art. 13 ust. 9 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

(25)

Należy zatem przyznać przedmiotowe odstępstwo.

(26)

We właściwym terminie oraz zgodnie z planem monitorowania określonym we francuskim planie zarządzania Francja powinna przedstawić Komisji sprawozdanie.

(27)

Czas trwania odstępstwa powinien być ograniczony, aby umożliwić sprawne wdrożenie naprawczych środków zarządzania, w przypadku gdyby w sprawozdaniu przekazanym Komisji wykazano niewystarczający stan ochrony poławianego stada, oraz stworzyć ramy dla udoskonalenia naukowych podstaw zmian wprowadzanych do planu zarządzania.

(28)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

a)

posiadających numery rejestracyjne wymienione we francuskim planie zarządzania przyjętym przez Francję zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006;

b)

które prowadzą udokumentowaną działalność połowową od ponad pięciu lat i nie spowodują w przyszłości zwiększenia nakładu połowowego; oraz

c)

posiadających upoważnienie do połowów i działających w ramach francuskiego planu zarządzania.

(1)

W dniu 18 grudnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/932/WPZiB.

(2)

W dniu 23 kwietnia 2018 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie pkt 19 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2140 (2014), zaktualizował dane jednej osoby objętej środkami ograniczającymi.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/932/WPZiB,

(1)

W sierpniu 2016 r., po serii wypadków, Dania powiadomiła Komisję zgodnie z art. 30 dyrektywy 2010/35/UE o środku, mającym na celu wycofanie z obrotu i odzyskanie wykonanych z kompozytów butli gazowych wytwarzanych przez Composite Scandinavia AB, Kompositvägen 3, 943 33 Öjebyn, Szwecja, i rozprowadzanych w Danii przez Primagaz Danmark A/S.

(2)

Przedmiotowe produkty były wytwarzane przez firmę Composite Scandinavia AB. Posiadały one homologację typu z oznaczeniem typu „Compolite CS6”oraz „Compolite CS 10, Passion 10”, zgodnie z certyfikatami badania typu UE nr 01-794441 oraz 08-11688701 wydanymi przez jednostkę notyfikowaną Inspecta Sweden AB na podstawie badań przeprowadzonych zgodnie z normami EN 12245:2002oraz EN 14427:2004+A1:2005 i były sprzedawane przez przedsiębiorstwo Primagaz Danmark A/S pod nazwami handlowymi „PrimaDonna 5 kg code 1305” oraz „PrimaDonna 10 kg code 1310”. Wycofanie z obrotu i odzyskanie nie obejmuje butli gazowych do wózków widłowych o napędzie gazowym zaprojektowanych zgodnie z wyżej wymienionymi certyfikatami oznaczenia typu.

(3)

Wymogi techniczne mające zastosowanie do przewoźnych urządzeń ciśnieniowych zawarte są w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Zgodnie ze szczegółowymi wymogami pkt 6.2.4.1 w sekcjach I.1 załącznika I oraz II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE jeżeli w odniesieniu do stosowania takich samych wymogów przywoływana jest więcej niż jedna norma europejska, stosuje się tylko jedną z nich, za to w pełnym zakresie, o ile nie wskazano inaczej. Dlatego też świadectwa homologacji typu nie należy wydawać zgodnie z dwiema różnymi normami.

(4)

W pkt 5.2.12 normy EN 12245:2002 określono, że butla nie może ulec rozerwaniu w ciągu dwóch minut od rozpoczęcia próby ogniowej, w pkt 5.2.13.1 oraz 5.2.13.2 normy EN 14427:2004+A1:2005 określono natomiast, że butle nie mogą ulec rozerwaniu w katastrofalny sposób podczas badania, które należy wykonywać przez co najmniej 30 minut.

(5)

Do przesłanego przez Danię zgłoszenia dołączono sprawozdanie z badań przeprowadzonych na tych butlach gazowych wykonanych z kompozytów przez duński instytut technik przeciwpożarowych i bezpieczeństwa (DBI) w oparciu o normę EN 14427:2004 + A1:2005. Zgodnie ze sprawozdaniem z badania poddane mu butle nie spełniały kryteriów opisanych w pkt 5.2.13.1 oraz 5.2.13.2 normy, ponieważ ulegały rozerwaniu w katastrofalny sposób po czasie krótszym niż trzy minuty.

(6)

W związku z tym duńskie władze nakazały dystrybutorowi tych butli wycofanie przedmiotowych butli wykonanych w kompozytów z sieci dystrybucji oraz odzyskanie butli posiadanych przez konsumentów.

(7)

Komisja zwróciła się do producenta i dystrybutora z Danii o przedstawienie uwag na temat środka zastosowanego przez władze duńskie. W odpowiedzi producent: Composite Scandinavia AB stwierdził, że decyzja jest nieuzasadniona ze względu na błędną ocenę zagrożenia stwarzanego przez przedmiotowe wyroby oraz że wyroby spełniają wszystkie stosowne wymogi bezpieczeństwa. W opinii producenta niewłaściwe stosowanie produktów lub wystawienie na bezpośrednie działanie ognia nie dowodzą, że same produkty stwarzają poważne zagrożenie. Dystrybutor: Primagaz Danmark A/S również zakwestionował decyzję władz duńskich.

(8)

W następstwie konsultacji Komisja została poinformowana o zastosowaniu przez Finlandię, Szwecję i Norwegię podobnych środków dotyczących wycofania, odnoszących się do tych samych produktów.

(9)

Analiza materiału dowodowego przedstawionego przez władze Danii potwierdza, że wspomniane butle gazowe wykonane z kompozytów nie spełniają wymogów określonych w dyrektywie 2008/68/WE w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych. W związku z tym butle gazowe wykonane z kompozytów stwarzają poważne zagrożenie i należy je wycofać z obrotu i odzyskać,

(1)

W dniu 28 kwietnia 2017 r. francuskie ministerstwo Środowiska, Energii i Morza, odpowiedzialne za międzynarodowe negocjacje w sprawie klimatu („właściwy organ”), przyjęło, zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012, decyzję zezwalającą na udostępnianie na rynku i stosowanie na terytorium Francji do dnia 24 października 2017 r. produktu biobójczego Phéro-Ball Pin do zwalczania korowódki śródziemnomorskiej (Thaumetopoea pityocampa) („działanie”). Właściwy organ niezwłocznie poinformował o działaniu Komisję i właściwe organy innych państw członkowskich oraz przedstawił jego uzasadnienie zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Według informacji przekazanych przez właściwy organ działanie było niezbędne w celu ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, ponieważ korowódka śródziemnomorska może powodować poważne problemy zdrowotne u ludzi i zwierząt. Parzące włoski, które traci korowódka śródziemnomorska, powodują zapalenie skóry określane jako „erucyzm”, którego objawami mogą być reakcje alergiczne obejmujące skórę, oczy i układ oddechowy. Reakcje alergiczne mogą być czasem silne i prowadzić nawet do wstrząsu anafilaktycznego. Według szacunków właściwego organu korowódka śródziemnomorska rozprzestrzenia się okresowo w 67 % gmin we Francji. Właściwy organ szacuje również, że erucyzmem spowodowanym przez korowódki śródziemnomorskie dotkniętych zostaje kilkaset osób rocznie.

(3)

Produkt Phéro-Ball Pin zawiera feromon, octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu (nr CAS 78617-58-0), który jest substancją czynną do stosowania jako atraktant w produktach biobójczych z grupy produktowej 19 zdefiniowanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponieważ octan Z-13-heksadecenu-11-yn-1-ylu jest nową substancją czynną, musi zostać zatwierdzony, zanim zawierające go produkty biobójcze będą mogły zostać dopuszczone na poziomie krajowym lub unijnym. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 złożono wniosek o zatwierdzenie tej substancji czynnej, który jest obecnie rozpatrywany.

(4)

W dniu 26 grudnia 2017 r. Komisja otrzymała uzasadniony wniosek francuskich organów o przedłużenie działania zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Uzasadniony wniosek złożono w związku z obawami, że korowódka śródziemnomorska może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt ze względu na jej oddziaływanie na zdrowie ludzi i zwierząt mające często poważne skutki oraz na szacowaną liczebność zagrożonej populacji. W opinii francuskich organów alternatywne metody zwalczania korowódki śródziemnomorskiej dostępne we Francji (mechaniczne metody zwalczania, tj. ręczne niszczenie gniazd lub mechaniczne wyłapywanie, chemiczne metody zwalczania oraz biologiczne metody zwalczania, tj. instalacja dużej liczby budek lęgowych dla sikorek) nie są wystarczająco skuteczne, aby poradzić sobie z bardzo dużą populacją korowódki śródziemnomorskiej we Francji. Ponadto żadna z tych metod nie jest odpowiednia do stosowania na obszarach takich jak parki miejskie lub lasy i tereny zalesione zarządzane przez władze lokalne i regionalne. Dlatego też francuskie organy są zdania, że produkt biobójczy Phéro-Ball Pin jest nadal niezbędny do zwalczania korowódki śródziemnomorskiej i zapobiegania zagrożeniu, jakie gąsienica ta stanowi dla zdrowia ludzi i zwierząt.

(5)

Ponieważ brak odpowiedniej kontroli korowódki śródziemnomorskiej może spowodować zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt, a zagrożeniu temu nie da się zapobiegać metodami innymi niż środki biobójcze, należy zezwolić francuskim organom na przedłużenie działania pod pewnymi warunkami i na okres nieprzekraczający 550 dni, począwszy od dnia następującego po upłynięciu początkowego okresu 180 dni przyznanego w decyzji organu francuskiego przyjętej w dniu 28 kwietnia 2017 r.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

(1)

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 (3) została przyjęta w związku z wystąpieniem ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w kilku państwach członkowskich („zainteresowane państwa członkowskie”) oraz ustanowieniem obszarów zapowietrzonych i zagrożonych przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 2005/94/WE (4).

(2)

W decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 przewiduje się, że obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE powinny obejmować co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 stanowi również, że środki, które mają być stosowane na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych, przewidziane w art. 29 ust. 1 i art. 31 dyrektywy 2005/94/WE, muszą być utrzymane przynajmniej do dat określonych w odniesieniu do tych obszarów w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej.

(3)

Od daty jej przyjęcia decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 była kilkakrotnie zmieniana w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do grypy ptaków. W szczególności decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 została zmieniona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/696 (5) w celu ustanowienia zasad wysyłania przesyłek zawierających jednodniowe pisklęta z obszarów wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247. Wprowadzając tę zmianę, uwzględniono fakt, że w porównaniu z innymi produktami drobiowymi jednodniowe pisklęta stwarzają bardzo niskie ryzyko rozprzestrzeniania się wysoce zjadliwej grypy ptaków.

(4)

Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 została następnie zmieniona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/1841 (6) w celu wzmocnienia środków zwalczania choroby mających zastosowanie tam, gdzie istnieje podwyższone ryzyko rozprzestrzeniania się wysoce zjadliwej grypy ptaków. W związku z tym decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 przewiduje obecnie ustanowienie na poziomie unijnym obszarów buforowych (dalszych stref zamkniętych) w zainteresowanych państwach członkowskich, o których mowa w art. 16 ust. 4 dyrektywy 2005/94/WE, w związku z wystąpieniem ogniska lub ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz okres obowiązywania środków, które mają być stosowane na tych obszarach. Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 określa obecnie również zasady dotyczące wysyłania żywego drobiu, piskląt jednodniowych i jaj wylęgowych z obszarów buforowych do innych państw członkowskich, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków.

(5)

Ponadto załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 był wielokrotnie zmieniany głównie w celu uwzględnienia zmian granic obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych przez zainteresowane państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE.

(6)

Załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/642 (7), po powiadomieniu przez Bułgarię o wystąpieniu nowego ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w gospodarstwie drobiarskim zlokalizowanym w obwodzie Chaskowo tego państwa członkowskiego. Bułgaria powiadomiła także Komisję o tym, że w następstwie wystąpienia tego nowego ogniska należycie wprowadziła niezbędne środki wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w tym ustanowiła obszary zapowietrzone i zagrożone wokół zakażonego gospodarstwa drobiarskiego.

(7)

Od czasu ostatniej zmiany decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 wprowadzonej decyzją wykonawczą (UE) 2018/642 Bułgaria powiadomiła Komisję o wystąpieniu kolejnych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w gospodarstwach drobiarskich w obwodzie Płowdiw tego państwa członkowskiego.

(8)

Bułgaria powiadomiła także Komisję o tym, że w następstwie niedawnego wystąpienia tych ognisk wprowadziła niezbędne środki wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w tym ustanowiła obszary zapowietrzone i zagrożone wokół zakażonych gospodarstw drobiarskich w tym państwie członkowskim.

(9)

Komisja we współpracy z Bułgarią zbadała te środki i stwierdziła, że granice obszarów zapowietrzonych i zagrożonych wyznaczone przez właściwy organ Bułgarii znajdują się w wystarczającej odległości od gospodarstw drobiarskich, w których potwierdzono niedawne wystąpienie ognisk choroby.

(10)

W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także aby uniknąć wprowadzenia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie na poziomie Unii, we współpracy z Bułgarią, obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych w Bułgarii, zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w następstwie niedawnego wystąpienia ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w tym państwie członkowskim.

(11)

Należy zatem zaktualizować decyzję wykonawczą (UE) 2017/247, aby uwzględnić uaktualnioną sytuację epidemiologiczną w Bułgarii w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków. W szczególności w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 należy dodać wpisy dotyczące nowo utworzonych obszarów zapowietrzonych i zagrożonych w Bułgarii, które to obszary obecnie podlegają ograniczeniom zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE.

(12)

Należy zatem zmienić załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247, aby zaktualizować podział na obszary na poziomie Unii w celu uwzględnienia obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych w Bułgarii zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE w następstwie niedawnego wystąpienia ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w tym państwie członkowskim oraz czasu trwania ograniczeń mających na nich zastosowanie.

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2017/247.

(14)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,