ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 61 |
|
|
Sprostowania |
|
|
* |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/1 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2018/285
z dnia 26 lutego 2018 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/1509 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1509 (2) nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji (WPZiB) 2016/849. |
(2) |
W dniu 22 grudnia 2017 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwana dalej „RB ONZ”) przyjęła rezolucję nr 2397 (2017), w której wyraziła swoje poważne zaniepokojenie z powodu odpalenia pocisku balistycznego przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (zwaną dalej „KRLD”) z dnia 28 listopada 2017 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ potwierdziła, że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej wraz ze środkami jej przenoszenia, stanowi zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, oraz wprowadziła nowe środki skierowane przeciwko KRLD. Środki te służą dalszemu wzmocnieniu środków ograniczających nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017) i 2375 (2017). |
(3) |
Rada Bezpieczeństwa ONZ zdecydowała m.in. o rozszerzeniu zakazu wywozu produktów ropopochodnych i nałożeniu zakazu przywozu produktów spożywczych, maszyn, sprzętu elektrycznego, ziemi i kamieni z KRLD; zakazu wywozu do KRLD urządzeń przemysłowych, maszyn, pojazdów transportowych i metali przemysłowych; oraz dalszych morskich środków ograniczających. |
(4) |
Komisja powinna być uprawniona do zmiany wykazów produktów rolnych i spożywczych; maszyn i sprzętu elektrycznego; ziemi i kamieni, w tym magnezytu i magnezji; drewna; statków; oraz maszyn przemysłowych, pojazdów transportowych, żelaza, stali oraz innych metali na podstawie ustaleń Komitetu Sankcji lub RB ONZ oraz do aktualizacji kodów Nomenklatury pochodzących z Nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (3). |
(5) |
W celu zapewnienia jednolitego stosowania morskich środków zawartych w rezolucji RB ONZ nr 2397 (2017), należy dodać nowy załącznik XVIII do rozporządzenia (UE) 2017/1509 zawierający wykaz statków, wobec których istnieją przesłanki, by Rada sądziła, że były one wykorzystane do działań lub transportu produktów zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017). |
(6) |
Rada powinna być uprawniona do zmiany wykazu statków zamieszczonego w załączniku XVIII rozporządzenia (UE) 2017/1509, aby zapewnić zgodność w procesie przyjmowania lub zmiany wykazu statków w załączniku VI do decyzji (WPZiB) 2016/849. |
(7) |
Trzy osoby i jeden podmiot wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ powinny zostać usunięte z wykazu osób i podmiotów autonomicznie wskazanych prez Radę zawartego w załączniku XV do rozporządzenia (UE) 2017/1509. |
(8) |
Decyzją Rady (WPZiB) 2018/293 (4) zmieniono decyzję (WPZiB) 2016/849, aby nadać skuteczność nowym środkom nałożonym rezolucją RB ONZ nr 2397 (2017). |
(9) |
Środki te wchodzą w zakres Traktatu, a zatem do ich wdrożenia konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków we wszystkich państwach członkowskich. |
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/1509, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) 2017/1509 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 16a otrzymuje brzmienie: „Artykuł 16a 1. Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, produktów rybołówstwa, w tym przetworów z ryb, skorupiaków, mięczaków i innych bezkręgowców wodnych we wszystkich formach, wymienionych w załączniku XIa, niezależnie od tego, czy pochodzą z KRLD. 2. Zabrania się nabywania lub przekazywania, bezpośrednio lub pośrednio, uprawnień do połowów z KRLD.”; |
2) |
art. 16d, 16e i 16f otrzymują brzmienie: „Artykuł 16d Zabrania się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu do KRLD, bezpośrednio lub pośrednio, wszelkich rafinowanych produktów ropopochodnych wymienionych w załączniku XId, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii. Artykuł 16e 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 16d właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na transakcje dotyczące rafinowanych produktów ropopochodnych, co do których ustalono, że służą wyłącznie zaspokojeniu potrzeb humanitarnych, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:
2. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 1. Artykuł 16f Zabrania się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu do KRLD, bezpośrednio lub pośrednio, ropy naftowej wymienionej w załączniku XIe, niezależnie od tego, czy pochodzi ona z Unii.”; |
3) |
art. 16 g ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Na zasadzie odstępstwa od art. 16f właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na transakcje dotyczące ropy naftowej, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:
|
4) |
dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 16j Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, produktów spożywczych i rolnych wymienionych w załączniku XIg, niezależnie od tego, czy pochodzą z KRLD. Artykuł 16k Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, maszyn i sprzętu elektrycznego wymienionych w załączniku XIh, niezależnie od tego, czy pochodzą z KRLD. Artykuł 16l Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, ziemi i kamieni, w tym magnezytu i magnezji, wymienionych w załączniku XIi, niezależnie od tego, czy pochodzą z KRLD. Artykuł 16m Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, drewna wymienionego w załączniku XIj, niezależnie od tego, czy pochodzi z KRLD. Artykuł 16n Zabrania się przywozu, nabywania lub przekazywania z KRLD, w sposób bezpośredni lub pośredni, statków wymienionych w załączniku XIk, niezależnie od tego, czy pochodzą z KRLD. Artykuł 16o 1. W drodze odstępstwa od art. 16j–16n właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na przywóz, nabywanie lub przekazywanie produktów, o których mowa w tych artykułach, nie później niż dnia 21 stycznia 2018 r., pod warunkiem że:
2. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 1. Artykuł 16p Zabrania się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu do KRLD, bezpośrednio lub pośrednio, wszelkich maszyn przemysłowych, pojazdów transportowych, oraz żelaza, stali oraz innych metali wymienionych w części A załącznika XIl, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii. Artykuł 16q 1. Właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na wywóz części zamiennych niezbędnych do utrzymania bezpiecznego użytkowania cywilnych pasażerskich statków powietrznych komercyjnych z KRLD należących do modeli i typów statków powietrznych wymienionych w części B załącznika XIl. 2. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 1.”; |
5) |
w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:
|
6) |
art. 43 i 44 otrzymują brzmienie: „Artykuł 43 1. Zabrania się:
2. Załącznik XVIII obejmuje statki niewymienione w załączniku XIV, wobec których istnieją przesłanki, by Rada sądziła, że były one wykorzystane do działań lub transportu produktów zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017). Artykuł 44 1. Na zasadzie odstępstwa od zakazu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 lit. a), właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na leasing, czarter lub świadczenie usług załogi, pod warunkiem że dane państwo członkowskie uzyskało uprzednio zgodę Komitetu Sankcji w odniesieniu do danego przypadku. 2. Na zasadzie odstępstwa od zakazów ustanowionych w art. 43 ust. 1 lit. b) i c) właściwe organy państw członkowskich mogą wyrazić zgodę na posiadanie, leasing, eksploatację lub czarterowanie statków pływających pod banderą KRLD, lub świadczenie na ich rzecz usług klasyfikacji statków lub usług powiązanych lub na rejestrowanie lub utrzymywanie w rejestrze statków będących własnością KRLD lub obywateli KRLD, eksploatowanych lub kontrolowanych przez KRLD lub obywateli KRLD, pod warunkiem że dane państwo członkowskie uzyskało uprzednio zgodę Komitetu Sankcji w odniesieniu do danego przypadku. 3. Na zasadzie odstępstwa od zakazu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 lit. d), właściwe organy państw członkowskich mogą wyrazić zgodę na świadczenie usług klasyfikacji statków wymienionych w załączniku XVIII, pod warunkiem że dane państwo członkowskie uzyskało uprzednio zgodę Komitetu Sankcji w odniesieniu do danego przypadku. 4. Na zasadzie odstępstwa od zakazów, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. e), właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na rejestrację statku wyrejestrowanego przez inne państwo zgodnie z pkt 12 rezolucji RB ONZ 2397 (2017), pod warunkiem że dane państwo członkowskie uzyskało uprzednio zgodę Komitetu Sankcji w odniesieniu do danego przypadku. 5. Na zasadzie odstępstwa od zakazu ustanowionego w art. 43 ust. 1 lit. f) właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na świadczenie usług ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych, pod warunkiem że Komitet Sankcji uprzednio ustali, w odniesieniu do danego przypadku, że statek bierze udział w działalności służącej wyłącznie zaspokojeniu potrzeb życiowych, która nie zostanie wykorzystana przez osoby lub podmioty z KRLD do generowania dochodów, lub wyłącznie do celów humanitarnych. 6. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 1, 2, 3, 4 i 5.”; |
7) |
art. 45 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 45 1. Na zasadzie odstępstwa od zakazów wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2016), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017) właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na wszelką działalność, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w odniesieniu do danego przypadku, że jest ona konieczna dla ułatwienia pracy organizacji międzynarodowych i pozarządowych udzielających pomocy i doraźnego wsparcia w KRLD na rzecz ludności cywilnej w tym kraju lub dla innych celów zgodnych z celami tych rezolucji RB ONZ. 2. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 1.”; |
8) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 45a 1. Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej i na zasadzie odstępstwa od zakazów wynikających z rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2016), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017) właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić w poszczególnych przypadkach na wszelką działalność, która jest konieczna do funkcjonowania misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych w KRLD zgodnie z konwencjami wiedeńskimi z 1961 r. i 1963 r. lub organizacji międzynarodowych posiadających immunitet zgodnie z prawem międzynarodowym w KRLD. 2. Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 1.”; |
9) |
w art. 46 lit. b) wprowadza się następujące zmiany:
|
10) |
art. 47 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku gdy Rada zdecyduje o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 34 ust. 1, 2 lub 3 albo o wskazaniu statku zgodnie z art. 43 należy odpowiednio zmienić załączniki XV, XVI, XVII i XVIII.”; |
11) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 47a 1. Załączniki XV, XVI, XVII i XVIII są poddawane regularnemu przeglądowi przynajmniej co 12 miesięcy. 2. Załączniki XIII, XIV, XV, XVI, XVII, i XVIII zawierają uzasadnienie umieszczenia danych osób, podmiotów, organów lub statków w wykazie. 3. Załączniki XIII, XIV, XV, XVI, XVII, i XVIII zawierają, jeśli dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania takiej osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu, organu lub statku. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym aliasy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – jeśli jest znany – oraz stanowisko lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwę, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.”; |
12) |
w art. 53 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
|
13) |
tekst znajdujący się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia wprowadza się jako załącznik XIg; |
14) |
tekst znajdujący się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia wprowadza się jako załącznik XIh; |
15) |
tekst znajdujący się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia wprowadza się jako załącznik XIi; |
16) |
tekst znajdujący się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia wprowadza się jako załącznik XIj; |
17) |
tekst znajdujący się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia wprowadza się jako załącznik XIk; |
18) |
tekst znajdujący się w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia wprowadza się jako załącznik XIl; |
19) |
w załączniku XV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia; |
20) |
tekst znajdujący się w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik XVIII. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Rady
F. MOGHERINI
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.
(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 329/2007 (Dz.U. L 224 z 31.8.2017, s. 1).
(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).
(4) Decyzja Rady (WPZiB) 2018/293 z dnia 26 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 55 z 27.2.2018, s. 50).
ZAŁĄCZNIK I
ZAŁĄCZNIK XIg
ŻYWNOŚĆ I PRODUKTY ROLNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 16j
NOTA WYJAŚNIAJĄCA
Kody nomenklatury pochodzą z Nomenklatury scalonej określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i zawartej w załączniku I do tego rozporządzenia, obowiązującej w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia i odpowiednio zmienionej kolejnymi aktami ustawodawczymi.
Kod CN |
Opis |
07 |
Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne |
08 |
Owoce i orzechy jadalne; skórki owoców cytrusowych lub melonów |
12 |
Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne; rośliny przemysłowe lub lecznicze; słoma i pasza. |
ZAŁĄCZNIK II
ZAŁĄCZNIK XIh
MASZYNY I SPRZĘT ELEKTRYCZNY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 16k
NOTA WYJAŚNIAJĄCA
Kody nomenklatury pochodzą z Nomenklatury scalonej określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i zawartej w załączniku I do tego rozporządzenia, obowiązującej w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia i odpowiednio zmienionej kolejnymi aktami ustawodawczymi.
Kod CN |
Opis |
84 |
Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części |
85 |
Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów. |
ZAŁĄCZNIK III
ZAŁĄCZNIK XIi
ZIEMIA I KAMIENIE, W TYM MAGNEZYT I MAGNEZJA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 16 l
NOTA WYJAŚNIAJĄCA
Kody nomenklatury pochodzą z Nomenklatury scalonej określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i zawartej w załączniku I do tego rozporządzenia, obowiązującej w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia i odpowiednio zmienionej kolejnymi aktami ustawodawczymi.
Kod CN |
Opis |
25 |
Sól; siarka; ziemie i kamienie; materiały gipsowe, wapno i cement. |
ZAŁĄCZNIK IV
ZAŁĄCZNIK XIj
DREWNO, O KTÓRYM MOWA W ART. 16 m
NOTA WYJAŚNIAJĄCA
Kody nomenklatury pochodzą z Nomenklatury scalonej określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i zawartej w załączniku I do tego rozporządzenia, obowiązującej w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia i odpowiednio zmienionej kolejnymi aktami ustawodawczymi.
Kod CN |
Opis |
44 |
Drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny. |
ZAŁĄCZNIK V
ZAŁĄCZNIK XIk
STATKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 16n
NOTA WYJAŚNIAJĄCA
Kody nomenklatury pochodzą z Nomenklatury scalonej określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i zawartej w załączniku I do tego rozporządzenia, obowiązującej w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia i odpowiednio zmienionej kolejnymi aktami ustawodawczymi.
Kod CN |
Opis |
89 |
Statki, łodzie oraz konstrukcje pływające. |
ZAŁĄCZNIK VI
ZAŁĄCZNIK XIl
CZĘŚĆ A
Maszyny przemysłowe, pojazdy transportowe oraz żeliwo, stal i metale, o których mowa w art. 16p
NOTA WYJAŚNIAJĄCA
Kody nomenklatury pochodzą z Nomenklatury scalonej określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i zawartej w załączniku I do tego rozporządzenia, obowiązującej w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia i odpowiednio zmienionej kolejnymi aktami ustawodawczymi.
Kod CN |
Opis |
72 |
Żeliwo i stal |
73 |
Artykuły z żeliwa lub stali |
74 |
Miedź i artykuły z miedzi |
75 |
Nikiel i artykuły z niklu |
76 |
Aluminium i artykuły z aluminium |
78 |
Ołów i artykuły z ołowiu |
79 |
Cynk i artykuły z cynku |
80 |
Cyna i artykuły z cyny |
81 |
Pozostałe metale nieszlachetne; cermetale; artykuły z tych materiałów |
82 |
Narzędzia, przybory, noże, łyżki, widelce i pozostałe sztućce z metali nieszlachetnych; ich części z metali nieszlachetnych |
83 |
Artykuły różne z metali nieszlachetnych |
84 |
Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części |
85 |
Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów |
86 |
Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy i jego części; osprzęt i elementy torów kolejowych lub tramwajowych, i ich części; komunikacyjne urządzenia sygnalizacyjne wszelkich typów, mechaniczne (włączając elektromechaniczne) |
87 |
Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria |
88 |
Statki powietrzne, statki kosmiczne i ich części |
89 |
Statki, łodzie oraz konstrukcje pływające |
CZĘŚĆ B
Modele i typy statków powietrznych, o których mowa w art. 16p ust. 1
An-24R/RV, An-148-100B Il-18D, IL-62M, TU-134B-3, TU-154B, Tu-204-100B i Tu-204-300
ZAŁĄCZNIK VII
W załączniku XV do rozporządzenia (UE) 2017/1509 skreśla się następujące pozycje:
a) |
Osoby fizyczne umieszczone w wykazie zgodnie z art. 34 ust. 4 lit. a):
|
b) |
Osoby prawne, podmioty i organy umieszczone w wykazie zgodnie z art. 34 ust. 4 lit. a):
|
c) |
Osoby fizyczne umieszczone w wykazie zgodnie z art. 34 ust. 4 lit. a):
|
ZAŁĄCZNIK VIII
„ZAŁĄCZNIK XVIII
Statki, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. d), e) i f).”.
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/15 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/286
z dnia 26 lutego 2018 r.
wykonujące rozporządzenie (UE) 2017/1509 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 329/2007 (1), w szczególności jego art. 47 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 30 sierpnia 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2017/1509. |
(2) |
W załączniku XIV do rozporządzenia (UE) 2017/1509 wymienia się statki, które muszą zostać zajęte, jeżeli tak postanowił Komitet Sankcji. W załączniku tym wymienia się także te statki, wobec których zabrania się udzielania dostępu do portów morskich na terytorium Unii, jeżeli tak postanowił Komitet Sankcji. |
(3) |
W dniu 26 lutego 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/293 (2), na mocy której zmienia się strukturę załącznika IV do decyzji (WPZiB) 2016/849 (3), w którym wymienione są statki wyznaczone przez Komitet Sankcji. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIV do rozporządzenia (UE) 2017/1509, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku XIV do rozporządzenia (UE) 2017/1509 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Rady
F. MOGHERINI
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 224 z 31.8.2017, s. 1.
(2) Zob. s. 50 niniejszego Dziennika Urzędowego.
(3) Decyzja Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo- Demokratycznej, uchylająca decyzję 2013/183/WPZiB (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79).
ZAŁĄCZNIK
Załącznik XIV do rozporządzenia (UE) 2017/1509 otrzymuje brzmienie:
ZAŁĄCZNIK XIV
Statki, o których mowa w art. 34 ust. 2 i w art. 39 ust. 1 lit. g), oraz mające zastosowanie środki określone przez Komitet Sankcji.
A. |
Statki podlegające zajęciu |
B. |
Statki, którym zabrania się zawijać do portów morskich
|
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/17 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/287
z dnia 15 lutego 2018 r.
zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych („Salchichón de Vic”/„Llonganissa de Vic” (ChOG))
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Hiszpanii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Salchichón de Vic”/„Llonganissa de Vic”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2601/2001 (2). |
(2) |
Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3). |
(3) |
Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Salchichón de Vic”/„Llonganissa de Vic” (ChOG).
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2018 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Phil HOGAN
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2601/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych” określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 345 z 29.12.2001, s. 47).
(3) Dz.U. C 368 z 28.10.2017, s. 10.
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/18 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/288
z dnia 19 lutego 2018 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 367/2014 ustanawiające saldo netto udostępnione na wydatki EFRG
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 16 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 367/2014 (2) ustanowiono saldo netto udostępnione na wydatki w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), jak również kwoty udostępnione na lata budżetowe 2014–2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) zgodnie z art. 10c ust. 2, art. 136, 136a i 136b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (3) oraz art. 7 ust. 2, art. 14 i art. 66 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (4). |
(2) |
Zgodnie z art. 14 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 Francja, Litwa i Niderlandy powiadomiły Komisję do dnia 1 sierpnia 2017 r. o swoich decyzjach dotyczących przeglądu, w odniesieniu do lat kalendarzowych 2018 i 2019, ich poprzednich decyzji dotyczących przeniesienia pewnego odsetka rocznych pułapów krajowych płatności bezpośrednich na programy rozwoju obszarów wiejskich finansowane w ramach EFRROW, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (5). Odpowiednie pułapy krajowe dostosowano rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/162 (6). |
(3) |
Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (7) podpułap dla wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich w ramach wieloletnich ram finansowych określonych w załączniku I do tego rozporządzenia powinien zostać dostosowany w drodze dostosowania technicznego przewidzianego w art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia po przesunięciach środków między EFRROW a płatnościami bezpośrednimi. |
(4) |
Ze względu na te zmiany należy dostosować saldo netto udostępnione na wydatki w ramach EFRG, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 367/2014. W celu zachowania jasności należy także opublikować kwoty, które mają być udostępnione w ramach EFRROW. |
(5) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 367/2014, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 367/2014 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2018 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 367/2014 z dnia 10 kwietnia 2014 r. ustanawiające saldo netto udostępnione na wydatki EFRG (Dz.U. L 108 z 11.4.2014, s. 13).
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).
(6) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/162 z dnia 23 listopada 2017 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 oraz załączniki II i III i do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 30 z 2.2.2018, s. 6).
(7) Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).
ZAŁĄCZNIK
ZAŁĄCZNIK
(mln EUR – ceny bieżące) |
||||||||
Rok budżetowy |
Kwoty udostępnione na rzecz EFRROW |
Kwoty przekazane z EFRROW |
Saldo netto udostępnione na wydatki EFRG |
|||||
Art. 10b rozporządzenia (WE) nr 73/2009 |
Art. 136 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 |
Art. 136b rozporządzenia (WE) nr 73/2009 |
Art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 |
Art. 136a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 |
Art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 |
Art. 136a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 |
||
2014 |
296,300 |
51,600 |
|
4,000 |
|
|
|
43 778,100 |
2015 |
|
|
51,600 |
4,000 |
621,999 |
|
499,384 |
44 189,785 |
2016 |
|
|
|
4,000 |
1 138,146 |
108,659 |
573,047 |
43 950,242 |
2017 |
|
|
|
4,000 |
1 174,732 |
111,026 |
572,440 |
44 145,682 |
2018 |
|
|
|
4,000 |
1 184,257 |
110,213 |
571,820 |
44 162,350 |
2019 |
|
|
|
4,000 |
1 491,459 |
111,358 |
571,158 |
43 880,341 |
2020 |
|
|
|
4,000 |
1 507,843 |
112,041 |
570,356 |
43 887,472 |
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/21 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/289
z dnia 26 lutego 2018 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 2 Płatności w formie akcji
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje obowiązujące w dniu 15 października 2008 r. |
(2) |
W dniu 20 czerwca 2016 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała zmiany do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 2 Płatności w formie akcji. Zmiany mają na celu wyjaśnienie, w jaki sposób przedsiębiorstwa powinny stosować standard w niektórych specyficznych przypadkach. |
(3) |
Po przeprowadzeniu konsultacji z Europejską Grupą Doradczą ds. Sprawozdawczości Finansowej Komisja stwierdza, że zmiany MSSF 2 spełniają kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008. |
(5) |
RMSR jako datę wejścia w życie zmian do MSSF 2 wyznaczyła dzień 1 stycznia 2018 r. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego Rachunkowości, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1126/2008 wprowadza się zmiany do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 2 Płatności w formie akcji zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany, o których mowa w art. 1, najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się dnia 1 stycznia 2018 r. lub później.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 320 z 29.11.2008, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
Klasyfikacja i wycena transakcji płatności w formie akcji
Zmiany MSSF 2
Zmiany MSSF 2 Płatności w formie akcji
Paragrafy 19, 30–31, 33, 52 i 63 zostały zmienione, a paragrafy 33A–33H, 59A–59B i 63D zostały dodane. Nagłówki przed paragrafami 33A i 33E zostały dodane. Paragrafy 32 i 34 nie zostały zmienione, ale włączono je dla ułatwienia orientacji.
UWZGLĘDNIENIE WARUNKÓW NABYCIA UPRAWNIEŃ
19 |
Przyznanie instrumentów kapitałowych może być uzależnione od spełnienia określonych warunków nabycia uprawnień. Na przykład przyznanie akcji lub opcji na akcje pracownikowi jest zazwyczaj uzależnione od jego pozostania w jednostce zatrudniającej przez określony okres. Innym rodzajem warunków nabycia uprawnień może być osiągnięcie przez jednostkę określonych wyników gospodarczych (warunki związane z dokonaniami), takich jak osiągnięcie określonego wzrostu zysków lub określonego wzrostu ceny akcji. Warunki nabycia uprawnień, inne niż warunki rynkowe, nie powinny być uwzględniane przy szacowaniu na dzień wyceny wartości godziwej akcji lub opcji na akcje. Zamiast tego warunki nabycia uprawnień, inne niż warunki rynkowe, powinny zostać uwzględnione poprzez korektę liczby instrumentów kapitałowych, która jest wykorzystywana w wycenie wartości całej transakcji, tak aby wartość ujętych dóbr lub usług otrzymanych w zamian za przyznane instrumenty kapitałowe uwzględniała liczbę instrumentów, do których ostatecznie zostaną nabyte uprawnienia. W konsekwencji tego w ostatecznym rozliczeniu żadna kwota nie powinna zostać ujęta dla otrzymanych dóbr lub usług, jeżeli nie nastąpi nabycie uprawnień do żadnego przyznanego instrumentu kapitałowego w związku z niespełnieniem warunków nabycia uprawnień, innych niż warunki rynkowe, np. gdy nie upłynął określony okres świadczenia usług przez kontrahenta lub gdy nie osiągnięto określonych wyników gospodarczych, z uwzględnieniem postanowień paragrafu 21. […] |
TRANSAKCJE PŁATNOŚCI W FORMIE AKCJI ROZLICZANE W ŚRODKACH PIENIĘŻNYCH
30 |
W transakcjach płatności w formie akcji rozliczanych w środkach pieniężnych jednostka wycenia nabyte towary lub usługi i zaciągnięte zobowiązanie w wartości godziwej zobowiązania, z zastrzeżeniem wymogów paragrafów 31–33D. Do czasu, gdy zobowiązanie zostanie uregulowane, jednostka na koniec każdego okresu sprawozdawczego, a także na dzień rozliczenia wycenia zobowiązanie w wartości godziwej, a ewentualne zmiany wartości ujmuje w zysku lub stracie danego okresu. |
31 |
Na przykład jednostka może przyznać pracownikom prawa do wzrostu wartości akcji jako część pakietu wynagrodzenia, dzięki czemu pracownicy będą uprawnieni do otrzymania w przyszłości środków pieniężnych (a nie instrumentów kapitałowych), których wartość będzie uzależniona od wzrostu ceny akcji jednostki ponad określony poziom w określonym przedziale czasu. Lub też jednostka może przyznać pracownikom prawa do otrzymania środków pieniężnych w drodze przyznania im praw do akcji (w tym akcji, które mają zostać wyemitowane w momencie wykonania opcji na akcje), które są obligatoryjnie (np. w momencie przerwania zatrudnienia) lub decyzją pracownika wymieniane na środki pieniężne. Ustalenia te stanowią przykłady transakcji płatności w formie akcji rozliczanych w środkach pieniężnych. Prawa do wzrostu wartości akcji są wykorzystywane w celu zilustrowania niektórych wymogów zawartych w paragrafach 32–33D. Jednakże wymogi zawarte w tych paragrafach stosuje się do wszelkich transakcji płatności w formie akcji rozliczanych w środkach pieniężnych. |
32 |
Jednostka ujmuje otrzymane usługi oraz zobowiązanie do zapłaty za te usługi w momencie, gdy pracownicy świadczą te usługi. Na przykład niektóre prawa do wzrostu wartości akcji stają się wymagalne natychmiast, w wyniku czego nie musi upłynąć określony czas świadczenia pracy, aby pracownicy stali się uprawnieni do otrzymania środków pieniężnych. W przypadku niewystąpienia dowodów wskazujących na sytuację przeciwną jednostka zakłada, że świadczone przez pracownika usługi za prawa do wzrostu wartości akcji zostały otrzymane. W konsekwencji tego jednostka bezzwłocznie ujmuje otrzymane usługi oraz zobowiązanie do zapłaty za nie. Jeśli nabycie uprawnień do prawa do wzrostu wartości akcji nie nastąpi aż do czasu, kiedy upłynie określony okres świadczenia pracy przez pracowników, jednostka ujmuje świadczone na jej rzecz usługi oraz zobowiązanie do zapłaty za nie przez określony czas, w którym pracownicy świadczą te usługi. |
33 |
Zobowiązanie należy wyceniać, początkowo, a także na koniec każdego okresu sprawozdawczego, aż do momentu rozliczenia, w wartości godziwej praw do wzrostu wartości akcji, ustalonej z zastosowaniem modelu wyceny opcji, biorąc pod uwagę terminy i warunki, na których przyznano prawa do wzrostu wartości akcji, oraz zakres, w jakim pracownicy wykonali usługi do tego dnia, z zastrzeżeniem wymogów paragrafów 33A–33D. Jednostka może modyfikować terminy i warunki, na których przyznaje się płatności w formie akcji rozliczanych w środkach pieniężnych. Wytyczna w sprawie zmiany transakcji płatności w formie akcji, która zmienia jej klasyfikację z rozliczanej w środkach pieniężnych na rozliczaną w instrumentach kapitałowych, znajduje się w paragrafach B44A–B44C w dodatku B. |
UWZGLĘDNIENIE WARUNKÓW NABYCIA UPRAWNIEŃ I WARUNKÓW INNYCH NIŻ WARUNKI NABYCIA UPRAWNIEŃ
33A |
Transakcje płatności w formie akcji rozliczane w środkach pieniężnych mogą być uzależnione od spełnienia określonych warunków nabycia uprawnień. Jednym z rodzajów warunków nabycia uprawnień może być osiągnięcie przez jednostkę określonych wyników gospodarczych (warunki związane z dokonaniami), takich jak osiągnięcie określonego wzrostu zysków lub określonego wzrostu ceny akcji. Warunki nabycia uprawnień, inne niż warunki rynkowe, nie powinny być uwzględniane przy szacowaniu na dzień wyceny wartości godziwej płatności w formie akcji rozliczanej w środkach pieniężnych. Zamiast tego warunki nabycia uprawnień, inne niż warunki rynkowe, powinny zostać uwzględnione poprzez korektę liczby nagród uwzględnionych w wycenie zobowiązań wynikających z transakcji. |
33B |
Aby stosować wymogi zawarte w paragrafie 33A, jednostka ujmuje kwotę dla dóbr lub usług otrzymanych w okresie nabywania uprawnień. Kwota ta jest oparta o najlepsze dostępne szacunki liczby nagród, co do których spodziewane jest ostateczne nabycie uprawnień. Jednostka dokonuje, jeśli to konieczne, korekty tego oszacowania, jeśli późniejsze informacje wskazują, że liczba nagród, co do których spodziewane jest ostateczne nabycie uprawnień, różni się od wcześniejszych oszacowań. Na dzień nabycia uprawnień jednostka koryguje szacunek do poziomu liczby nagród, co do których ostatecznie nastąpiło nabycie uprawnień. |
33C |
Warunki rynkowe, takie jak osiągnięcie określonej ceny rynkowej akcji, od których uzależnione jest nabycie uprawnień (lub wykonalność), jak również warunki inne niż warunki nabycia uprawnień, powinny zostać uwzględnione w procesie szacowania wartości godziwej płatności w formie akcji rozliczanej w środkach pieniężnych oraz w przypadku przeszacowania wartości godziwej – na koniec każdego okresu sprawozdawczego oraz na dzień rozliczenia. |
33D |
W wyniku stosowania paragrafów 30–33C łączna kwota ostatecznie ujętych towarów lub usług otrzymanych w zamian za płatność w formie akcji rozliczaną w środkach pieniężnych jest równa kwocie wypłaconych środków pieniężnych. |
TRANSAKCJE PŁATNOŚCI W FORMIE AKCJI CHARAKTERYZUJĄCE SIĘ ROZLICZENIEM NETTO ZOBOWIĄZAŃ Z TYTUŁU PODATKU U ŹRÓDŁA
33E |
Prawo podatkowe lub przepisy podatkowe mogą zobowiązać jednostkę do zatrzymania kwoty odpowiadającej obowiązkowi podatkowemu pracownika związanemu z płatnością w formie akcji i przeniesienia tej kwoty (zazwyczaj w środkach pieniężnych) na rzecz organów podatkowych w imieniu pracownika. W celu dopełnienia tego obowiązku warunki umowy dotyczącej płatności w formie akcji mogą zezwalać lub nakazywać jednostce zatrzymać liczbę instrumentów kapitałowych równą wartości pieniężnej podatku pracownika z całkowitej liczby instrumentów kapitałowych, które w przeciwnym razie zostałyby wydane pracownikowi w momencie wykonania (lub nabycia uprawnień do) płatności w formie akcji (tj. umowa dotycząca płatności w formie akcji cechowałaby się „rozliczeniem netto”). |
33F |
Jako odstępstwo od wymogów określonych w paragrafie 34 transakcję, o której mowa w paragrafie 33E, klasyfikuje się w całości jako transakcję płatności w formie akcji rozliczaną w instrumentach kapitałowych, jeżeli zostałaby tak sklasyfikowana przy braku rozliczenia netto. |
33G |
Jednostka stosuje paragraf 29 niniejszego standardu do ujmowania zatrzymywania akcji w celu dokonania płatności na rzecz organów podatkowych w odniesieniu do obowiązku podatkowego pracownika związanego z płatnością w formie akcji. Dlatego też dokonane płatności są ujmowane jako zmniejszenie kapitału własnego o wartość zatrzymanych akcji, z wyjątkiem sytuacji gdy płatność przekracza wartość godziwą na dzień rozliczenia netto w zatrzymanych instrumentach kapitałowych. |
33H |
Wyjątek określony w paragrafie 33F nie ma zastosowania do:
|
34 |
W przypadku transakcji płatności w formie akcji, w których warunki umowy dają jednostce lub jej kontrahentowi możliwość wyboru sposobu rozliczenia – rozliczenie poprzez wydanie środków pieniężnych (lub innych aktywów) lub poprzez emisję instrumentów kapitałowych, jednostka traktuje takie transakcje lub elementy takich transakcji jak transakcje płatności w formie akcji rozliczane w środkach pieniężnych w zakresie, w jakim zaciągnęła zobowiązanie do wydania środków pieniężnych lub innych aktywów. W zakresie, w jakim jednostka nie zaciągnęła takiego zobowiązania, traktuje takie transakcje jak transakcje płatności w formie akcji rozliczane w instrumentach kapitałowych. |
UJAWNIANIE INFORMACJI
[…]
52 |
Jeśli informacje wymagane do ujawnienia przez niniejszy standard nie spełniają zasad określonych w paragrafach 44, 46 i 50, jednostka ujawnia dodatkowe informacje, dzięki którym wymagania te zostaną spełnione. Na przykład jeśli jednostka zaklasyfikowała wszelkie transakcje płatności w formie akcji jako rozliczane w instrumentach kapitałowych, zgodnie z paragrafem 33F, jednostka ujawnia szacunkową kwotę, którą spodziewa się przekazać organowi podatkowemu w celu uregulowania zobowiązań podatkowych pracownika, gdy konieczne jest poinformowanie użytkowników o przyszłych przepływach pieniężnych związanych ze skutkami umowy dotyczącej płatności w formie akcji. |
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
[…]
59A |
Jednostka stosuje zmiany w paragrafach 30–31, 33–33H i B44A–B44C przedstawione poniżej. Okresy poprzedzające nie są przeszacowywane.
|
59B |
Niezależnie od wymogów określonych w paragrafie 59A, jednostka może stosować zmiany w paragrafie 63D retrospektywnie, z zastrzeżeniem przepisów przejściowych w paragrafach 53–59 niniejszego standardu, zgodnie z MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów, jeżeli i tylko wtedy, gdy jest to możliwe bez wykorzystywania wiedzy po fakcie. Jeżeli jednostka zdecyduje się na stosowanie retrospektywne, musi uczynić to w odniesieniu do wszystkich zmian wprowadzonych w dokumencie Klasyfikacja i wycena transakcji płatności w formie akcji (Zmiany MSSF 2). |
DATA WEJŚCIA W ŻYCIE
[…]
63 |
Jednostka stosuje retrospektywnie poniższe zmiany zawarte w dokumencie Transakcje płatności w formie akcji rozliczane w środkach pieniężnych w grupie kapitałowej, wydanym w czerwcu 2009 r., z zastrzeżeniem przepisów przejściowych w paragrafach 53–59, zgodnie z MSR 8 w odniesieniu do rocznych okresów rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2010 r. i później:
[…] |
63D |
Dokument Klasyfikacja i wycena transakcji płatności w formie akcji (Zmiany MSSF 2), wydany w czerwcu 2016 r., zmienił paragrafy 19, 30–31, 33, 52 i 63 i dodał paragrafy 33A–33H, 59A–59B, 63D i B44A–B44C i dotyczące ich nagłówki. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2018 r. i później. Wcześniejsze stosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany w odniesieniu do wcześniejszych okresów, jednostka ujawnia ten fakt. |
W dodatku B dodano paragrafy B44A–B44C oraz powiązany z nimi nagłówek.
Ujmowanie modyfikacji transakcji płatności w formie akcji, która zmienia jej klasyfikację z rozliczanej w środkach pieniężnych na rozliczaną w instrumentach kapitałowych
B44A |
Jeżeli warunki transakcji płatności w formie akcji rozliczanej w środkach pieniężnych zostaną zmienione tak, by stanowiła transakcję płatności w formie akcji rozliczaną w instrumentach kapitałowych, transakcja jest ujmowana jako taka z datą wprowadzenia modyfikacji. W szczególności:
|
B44B |
Jeżeli w wyniku modyfikacji okres nabywania uprawnień został przedłużony lub skrócony, stosowanie wymogów zawartych w paragrafie B44A odzwierciedla zmieniony okres nabywania uprawnień. Wymogi zawarte w paragrafie B44A stosuje się, nawet jeśli modyfikacja następuje po okresie nabywania uprawnień. |
B44C |
Transakcja płatności w formie akcji rozliczana w środkach pieniężnych może być anulowana lub rozliczona (inna niż transakcja umorzona, gdzie umorzenie wynika z niespełnienia warunków nabycia uprawnień). Jeżeli instrumenty kapitałowe są przyznawane i na dzień przyznania jednostka identyfikuje je jako zastępujące anulowaną płatność w formie akcji rozliczaną w środkach pieniężnych, jednostka stosuje paragrafy B44A i B44B. |
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/27 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/290
z dnia 26 lutego 2018 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów estrów glicydowych kwasów tłuszczowych w olejach i tłuszczach roślinnych, preparatach do początkowego żywienia niemowląt, preparatach do dalszego żywienia niemowląt i żywności specjalnego przeznaczenia medycznego dla niemowląt i małych dzieci
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) określono najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych. |
(2) |
W maju 2016 r. panel ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym (CONTAM) Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wydał opinię naukową dotyczącą zagrożeń dla zdrowia ludzi związanych z obecnością 3- i 2-monochloropropanodiolu (MCPD) oraz ich estrów kwasów tłuszczowych i estrów glicydowych kwasów tłuszczowych w żywności (3). |
(3) |
W związku ze zaktualizowanymi wytycznymi Komitetu Naukowego dotyczącymi stosowania podejścia do oceny ryzyka opartego na dawce wyznaczającej (4) Urząd podjął decyzję o ponownym przeprowadzeniu oceny 3-MCPD i jego estrów kwasów tłuszczowych, po przeprowadzeniu szczegółowej analizy różnic w opiniach dotyczących tego zanieczyszczenia, występujących między Wspólnym Komitetem Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (5) i Urzędem. W związku z powyższym przed wprowadzeniem odpowiednich środków regulacyjnych należy poczekać na wyniki oceny 3-MCPD i jego estrów kwasów tłuszczowych. |
(4) |
Estry glicydowe kwasów tłuszczowych to zanieczyszczenia żywności występujące na najwyższych poziomach rafinowanych olejów i tłuszczów roślinnych. Estry glicydowe kwasów tłuszczowych są hydrolizowane w glicydzie w przewodzie pokarmowym. |
(5) |
Urząd stwierdził, że glicyd jest związkiem genotoksycznym i rakotwórczym. Z uwagi na możliwe właściwości genotoksyczne i rakotwórcze glicydu Urząd zastosował podejście oparte na marginesie narażenia. Scenariusze narażenia dla niemowląt, małych dzieci i pozostałych dzieci spowodowały margines narażenia w zakresie od 12 800 do 4 900, a u niemowląt otrzymujących jedynie preparaty do początkowego żywienia – margines narażenia w wysokości ok. 5 500 do 2 100. Urząd uznał, że margines narażenia poniżej 25 000 stwarza zagrożenie dla zdrowia. Należy zatem ustanowić najwyższy dopuszczalny poziom zawartości estrów glicydowych kwasów tłuszczowych w olejach i tłuszczach roślinnych wprowadzanych do obrotu z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego lub do stosowania jako składnik żywności. Z powodu obaw dotyczących zdrowia niemowląt i małych dzieci należy ustanowić bardziej restrykcyjny najwyższy dopuszczalny poziom dla olejów i tłuszczów roślinnych przeznaczonych do produkcji żywności dla dzieci i produktów zbożowych przetworzonych dla niemowląt i małych dzieci. |
(6) |
Aby wykluczyć wszelkie ewentualne obawy dotyczące zdrowia niemowląt i małych dzieci, w szczególności biorąc pod uwagę możliwe narażenie na estry glicydowe kwasów tłuszczowych niemowląt karmionych wyłącznie preparatami do początkowego żywienia niemowląt, należy ustalić szczegółowy rygorystyczny najwyższy dopuszczalny poziom w przypadku preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt i żywności specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci. Istnieje jednak potrzeba dalszego obniżania zawartości estrów glicydowych kwasów tłuszczowych w preparatach do początkowego żywienia niemowląt, preparatach do dalszego żywienia niemowląt oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, dlatego niezbędne jest dokonanie przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów, gdy dostępna stanie się wiarygodna metoda umożliwiająca analizę bardziej rygorystycznych poziomów w celu zapewnienia skutecznego egzekwowania tych poziomów. |
(7) |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze powinny mieć wystarczającą ilość czasu na dostosowanie swoich procesów produkcji. |
(8) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1881/2006. |
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Środki spożywcze wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia, które zostały legalnie wprowadzone do obrotu przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą pozostać na rynku do dnia 19 września 2018 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).
(3) „Scientific opinion on the risks for human health related to the presence of 3- and 2-monochloropropanediol (MCPD), and their fatty acid esters, and glycidyl fatty acid esters in food” (Opinia naukowa w sprawie zagrożeń dla zdrowia ludzi związanych z obecnością 3- i 2-monochloropropanodiolu (MCPD) oraz ich estrów kwasów tłuszczowych i estrów glicydowych kwasów tłuszczowych w żywności). Dziennik EFSA 2016; 14(5): 4426, 159 s. doi:10.2903/j.efsa.2016.4426.
(4) Protokół z 82. posiedzenia plenarnego Komitetu Naukowego, które odbyło się w dniach 13–14 lutego 2017 r. Dostępny na stronie internetowej: https://www.efsa.europa.eu/sites/default/files/event/170213-m.pdf.
(5) Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności, 83. posiedzenie, Rzym, 8–17 listopada 2016 r., podsumowanie i wnioski. Dostępne na stronie internetowej: http://www.fao.org/3/a-bq821e.pdf.
ZAŁĄCZNIK
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006, sekcja 4: 3-monochloropropano-1,2-diol (3-MCPD) otrzymuje brzmienie:
„Sekcja 4: 3-monochloropropanodiol (3-MCPD) oraz estry glicydowe kwasów tłuszczowych
Środki spożywcze (1) |
Najwyższy dopuszczalny poziom (μg/kg) |
|
4.1 |
3-monochloropropanodiol (3-MCPD) |
|
4.1.1 |
Hydrolizowane białka roślinne (30) |
20 |
4.1.2 |
Sos sojowy (30) |
20 |
4.2 |
Estry glicydowe kwasów tłuszczowych wyrażone jako glicyd |
|
4.2.1 |
Oleje i tłuszcze roślinne wprowadzane do obrotu z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego lub do stosowania jako składnik żywności, z wyjątkiem środków spożywczych wymienionych w pkt 4.2.2 |
1 000 |
4.2.2 |
Oleje i tłuszcze roślinne przeznaczone do produkcji żywności dla dzieci i produktów zbożowych przetworzonych dla niemowląt i małych dzieci (3) |
500 |
4.2.3 |
Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci (w proszku) (3) (29) |
75 do 30.6.2019 r. 50 od 1.7.2019 r. |
4.2.4 |
Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci (w płynie) (3) (29) |
10,0 do 30.6.2019 r. 6,0 od 1.7.2019 r.” |
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/30 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/291
z dnia 26 lutego 2018 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej bifentryna
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności drugi wariant wymieniony w jego art. 21 ust. 3 oraz art. 78 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 582/2012 (2) zatwierdzono bifentrynę jako substancję czynną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 i zobowiązano wnioskodawcę, na wniosek którego bifentryna została zatwierdzona, do przedłożenia między innymi informacji potwierdzających na temat toksyczności pozostałości dla niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów i możliwości ponownego zasiedlenia przez nie oraz do przedłożenia programu monitoringu mającego na celu ocenę potencjału bioakumulacji i biomagnifikacji w środowisku wodnym i lądowym. |
(2) |
W dniu 29 lipca 2013 r. wnioskodawca przedłożył program monitoringu, a w dniu 31 lipca 2015 r. – jego wyniki. W dniu 29 lipca 2014 r. wnioskodawca przedstawił dodatkowe informacje w związku z wymogiem przedstawienia pozostałych danych potwierdzających. Powyższe trzy zgłoszenia zostały przedłożone w przewidzianym terminie Francji, będącej państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy. |
(3) |
Francja oceniła dodatkowe informacje oraz program monitoringu przedłożone przez wnioskodawcę. Przedstawiła ona swoją ocenę, w formie uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny, pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w dniu 17 grudnia 2014 r. w odniesieniu do dodatkowych informacji przedłożonych w związku z wymogiem przedstawienia pozostałych danych potwierdzających i w dniu 3 listopada 2015 r. w odniesieniu do programu monitoringu. |
(4) |
Skonsultowano się z pozostałymi państwami członkowskimi, wnioskodawcą i Urzędem oraz zwrócono się do nich o przedstawienie uwag na temat oceny przeprowadzonej przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy. Urząd opublikował sprawozdania techniczne podsumowujące wyniki tych konsultacji dotyczących bifentryny w dniu 26 marca 2015 r. (3) w odniesieniu do dodatkowych informacji przedłożonych w związku z wymogiem przedstawienia pozostałych danych potwierdzających i w dniu 14 kwietnia 2016 r. (4) w odniesieniu do programu monitoringu. |
(5) |
Projekt sprawozdania z oceny, uzupełnienie i sprawozdania techniczne Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i sfinalizowane w dniu 26 stycznia 2018 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego bifentryny. Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag na temat sprawozdania z przeglądu dotyczącego bifentryny. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane. |
(6) |
Komisja uznała, że przedłożone informacje są niewystarczające i nie pozwalają na stwierdzenie, że ma miejsce odpowiednie ponowne zasiedlenie w terenie określonych gatunków stawonogów niebędących przedmiotem zwalczania, a ponadto nie można w sposób realistyczny wdrożyć innych możliwości zmniejszenia takiego ryzyka. Co więcej, powstają wątpliwości, czy wyniki programu monitoringu – oparte na zestawieniu technik zmniejszania ryzyka – są reprezentatywne dla praktyki rolniczej i wystarczające do oceny potencjału bioakumulacji i biomagnifikacji w środowisku wodnym i lądowym. |
(7) |
Zatem, aby wykluczyć zidentyfikowane wysokie ryzyko dla stawonogów niebędących przedmiotem zwalczania oraz uwzględnić potencjał bioakumulacji i biomagnifikacji w środowisku wodnym i lądowym, należy jeszcze bardziej ograniczyć warunki stosowania bifentryny i zezwolić wyłącznie na zastosowania w szklarniach o trwałej strukturze. |
(8) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5). |
(9) |
Państwom członkowskim należy dać odpowiedni czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające bifentrynę. |
(10) |
Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających bifentrynę, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 19 czerwca 2019 r. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Środki przejściowe
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające bifentrynę jako substancję czynną w terminie najpóźniej do dnia 19 czerwca 2018 r.
Artykuł 3
Okres na zużycie zapasów
Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 musi być możliwie najkrótszy i upływać najpóźniej dnia 19 czerwca 2019 r.
Artykuł 4
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 582/2012 z dnia 2 lipca 2012 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej bifentryna, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. L 173 z 3.7.2012, s. 3).
(3) EFSA (European Food Safety Authority), Technical report on the outcome of the consultation with Member States, the applicant and EFSA on the pesticide risk assessment of confirmatory data for bifenthrin (Sprawozdanie techniczne EFSA z wyników konsultacji z państwami członkowskimi, wnioskodawcą i EFSA dotyczących oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do danych potwierdzających dotyczących bifentryny). Dodatkowa publikacja EFSA 2015:EN-780. 23 s.
(4) EFSA (European Food Safety Authority), Technical report on the outcome of the consultation with Member States, the applicant and EFSA on the pesticide risk assessment of confirmatory data for bifenthrin (Sprawozdanie techniczne EFSA z wyników konsultacji z państwami członkowskimi, wnioskodawcą i EFSA dotyczących oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do danych potwierdzających dotyczących bifentryny). Dodatkowa publikacja EFSA 2016:EN-1019. 39 s.
(5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 tekst w kolumnie „Przepisy szczególne” w wierszu 23, bifentryna, otrzymuje brzmienie:
„CZĘŚĆ A
Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego w szklarniach o trwałej strukturze.
CZĘŚĆ B
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego bifentryny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.
W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie muszą zwracać szczególną uwagę na:
a) |
uwolnienia ze szklarni, takie jak np. skroplona woda, odcieki, gleba lub podłoże sztuczne, aby wykluczyć ryzyko dla organizmów wodnych i innych organizmów niebędących przedmiotem zwalczania; |
b) |
ochronę kolonii owadów zapylających umieszczonych w szklarni celowo; |
c) |
ochronę operatorów i pracowników, dopilnowując, aby warunki stosowania zawierały w stosownych przypadkach zalecenia dotyczące stosowania odpowiednich środków ochrony indywidualnej. |
W warunkach zezwolenia uwzględnia się środki zmniejszające ryzyko i przewiduje odpowiednie oznakowanie środków ochrony roślin.”.
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/34 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/292
z dnia 26 lutego 2018 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedur i wzorów na potrzeby spoczywającego na właściwych organach obowiązku wymiany informacji i udzielania pomocy zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 25 ust. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Aby zapewnić, by organy wyznaczone jako właściwe organy na podstawie rozporządzenia (UE) nr 596/2014 mogły współpracować i wymieniać informacje sprawnie i terminowo oraz były w stanie udzielać sobie wzajemnie pełnej pomocy do celów tego rozporządzenia, należy ustanowić wspólne procedury i wzory, które mają być stosowane przez właściwe organy na potrzeby wymiany informacji i udzielania pomocy, w tym w celu składania wniosków o udzielenie pomocy, potwierdzania otrzymania wniosków oraz udzielania odpowiedzi na te wnioski. |
(2) |
Wymiana informacji w formie pisemnej powinna ułatwiać właściwemu organowi wypełnianie jego obowiązków. W stosownych przypadkach, w tym przed skierowaniem pisemnego wniosku, może być stosowana komunikacja ustna w celu przekazania informacji o planowanym wniosku o udzielenie pomocy oraz w celu omówienia wszelkich kwestii, które mogą utrudniać udzielenie pomocy. W pilnych przypadkach powinno być również dopuszczalne ustne przekazanie wniosku o udzielenie pomocy, o ile pilność sprawy nie wynika z opóźnionego podjęcia działania przez stronę wnioskująca. |
(3) |
Rozporządzenie (UE) nr 596/2014 stanowi, że właściwe organy mają obowiązek wymiany informacji i udzielania pomocy. W miarę możliwości wnioski o udzielenie pomocy powinny jednak tylko wtedy dotyczyć odebrania zeznań bądź przeprowadzenia kontroli na miejscu lub czynności wyjaśniających, gdy zwykły wniosek o udzielenie informacji nie byłby wystarczający. Należy założyć, że przed złożeniem do właściwych organów innego państwa członkowskiego wniosku o udzielenie pomocy właściwy organ podjął wszystkie działania możliwe do zrealizowania w ramach jego jurysdykcji, jednak należy również zdawać sobie sprawę z tego, że skorzystanie z wszystkich metod pozyskiwania informacji przed złożeniem wniosku może nie być dla tego organu wykonalne. |
(4) |
Pomoc z własnej inicjatywy, w tym na zasadzie dobrowolności, powinna być udzielana zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 596/2014 w przypadku, gdy właściwy organ państwa członkowskiego uważa, że znajdujące się w jego posiadaniu informacje mogą być użyteczne dla innego właściwego organu. |
(5) |
Wniosek o udzielenie pomocy na podstawie rozporządzenia (UE) nr 596/2014 powinien zawierać wystarczające informacje na temat przedmiotu wniosku, w tym uzasadnienie wniosku i jego kontekst, tak aby umożliwić organowi współpracującemu sprawne i szybkie rozpatrzenie wniosku. Wskazanie faktów uzasadniających podejrzenie nie powinno być uznawane za warunek wstępny udzielenia pomocy organowi wnioskującemu, jeżeli informacje, o które wystąpił we wniosku, są mu niezbędne do wypełnienia jego obowiązków. |
(6) |
Poza kwestią stosowania wzorów wniosków o udzielenie pomocy oraz odpowiedzi na takie wnioski, procedury współpracy powinny umożliwiać i ułatwiać komunikację, konsultacje oraz interakcje między organem wnioskującym i organem współpracującym w trakcie całego procesu, tak aby zapewnić sprawne rozpatrzenie wniosku o udzielenie informacji lub pomocy. Procedury te powinny również umożliwiać właściwym organom przekazywanie sobie uwag na temat przydatności otrzymanych informacji lub uzyskanej pomocy, na temat rozstrzygnięcia sprawy, w odniesieniu do której wnioskowano o udzielenie pomocy, oraz na temat wszelkich problemów napotkanych przy udzielaniu tych informacji lub tej pomocy. |
(7) |
Procedury i wzory na potrzeby wymiany informacji i udzielania pomocy powinny zapewniać poufność wymienianych lub przekazywanych informacji oraz zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnego przepływu takich danych. |
(8) |
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez ESMA. |
(9) |
ESMA nie przeprowadził otwartych konsultacji publicznych na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, ani też nie przeanalizował potencjalnych kosztów i korzyści związanych z wprowadzeniem procedur i wzorów, które mają być stosowane przez odpowiednie właściwe organy, ponieważ byłoby to nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i skutków tych standardów, gdyż ich adresatami są jedynie właściwe organy krajowe państw członkowskich, a nie uczestnicy rynku. |
(10) |
ESMA zwrócił się o opinię do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (2). |
(11) |
W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych i przy uwzględnieniu, że rozporządzenie (UE) nr 596/2014 jest już stosowane, konieczne jest, by niniejsze rozporządzenie weszło w życie i było stosowane bezzwłocznie, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicja
Do celów niniejszego rozporządzenia „bezpieczne środki elektroniczne” oznaczają urządzenia elektroniczne służące do przetwarzania (w tym kompresji cyfrowej), przechowywania i transmisji danych, wykorzystujące technologię przewodową, radiową lub optyczną, bądź też wszelkie inne środki elektromagnetyczne, które zapewniają zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji podczas transmisji.
Artykuł 2
Punkty kontaktowe
1. Właściwe organy wyznaczają punkty kontaktowe do celów niniejszego rozporządzenia.
2. Właściwe organy przekazują szczegółowe informacje o punktach kontaktowych do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) w terminie 30 dni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach właściwe organy przekazują ESMA aktualizacje tych informacji.
3. ESMA prowadzi – do użytku właściwych organów – wykaz punktów kontaktowych wyznaczonych przez właściwe organy zgodnie z ust. 1 oraz w razie potrzeby aktualizuje ten wykaz.
Artykuł 3
Wniosek o udzielenie pomocy
1. Organ wnioskujący składa pisemny wniosek o udzielenie pomocy – pocztą, faksem lub za pomocą bezpiecznych środków elektronicznych. Organ ten kieruje swój wniosek do punktu kontaktowego wyznaczonego przez organ współpracujący zgodnie z art. 2.
2. Składając wniosek o udzielenie pomocy, właściwy organ stosuje wzór określony w załączniku I oraz:
a) |
określa szczegóły dotyczące stosownych informacji, o których udzielenie organ wnioskujący zwraca się do organu współpracującego; |
b) |
określa, w stosownych przypadkach, kwestie związane z poufnością informacji, które można uzyskać. |
3. Organ wnioskujący może załączyć do wniosku wszelkie dokumenty lub uzupełniające materiały uznane za niezbędne do uzasadnienia wniosku.
4. W pilnych przypadkach organ wnioskujący może wystąpić z wnioskiem o udzielenie pomocy ustnie. Jeżeli nie uzgodniono inaczej z organem współpracującym, ten ustny wniosek potwierdza się następnie bez zbędnej zwłoki na piśmie, przy użyciu środków, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 4
Potwierdzenie odbioru
W terminie 10 dni roboczych od otrzymania pisemnego wniosku o udzielenie pomocy organ współpracujący przesyła – pocztą, faksem lub za pomocą bezpiecznych środków elektronicznych – potwierdzenie odbioru do punktu kontaktowego wyznaczonego zgodnie z art. 2, chyba że we wniosku określono inaczej. Potwierdzenia odbioru dokonuje się przy zastosowaniu wzoru określonego w załączniku II i zawiera ono, w miarę możliwości, wskazanie przewidywanej daty udzielenia odpowiedzi.
Artykuł 5
Odpowiedź na wniosek o udzielenie pomocy
1. Organ współpracujący udziela pisemnej odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy – pocztą, faksem lub za pomocą bezpiecznych środków elektronicznych. Odpowiedź kieruje się do punktu kontaktowego wyznaczonego zgodnie z art. 2, chyba że we wniosku określono inaczej.
2. Organ współpracujący udziela odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy, stosując wzór określony w załączniku III, jak również:
a) |
zwraca się o przedstawienie w dowolnej formie i w możliwie najkrótszym terminie dodatkowych wyjaśnień, w przypadku gdy ma wątpliwości, jakich dokładnie informacji dotyczy wniosek; |
b) |
podejmuje wszelkie racjonalne działania w ramach swoich uprawnień, aby udzielić pomocy, o którą wystąpiono; |
c) |
realizuje wnioski o udzielenie pomocy bezzwłocznie oraz w sposób, który zapewnia szybkie przeprowadzenie wszelkich niezbędnych działań regulacyjnych, z uwzględnieniem złożoności wniosku oraz konieczności zaangażowania osób trzecich lub innego właściwego organu. |
3. Jeżeli organ współpracujący odmawia podjęcia działania, w części lub w całości, w odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy, informuje on jak najszybciej o swojej decyzji, ustnie lub pisemnie, organ wnioskujący. Organ współpracujący udziela również odpowiedzi pisemnej zgodnie z ust. 1 wskazującej, które z wyjątkowych okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, stanowiły podstawę jego odmowy.
Artykuł 6
Procedury dotyczące przekazywania i rozpatrywania wniosków o udzielenie pomocy
1. Komunikacja między organem wnioskującym i organem współpracującym dotycząca wniosku o udzielenie pomocy i odpowiedzi na ten wniosek odbywa się przy użyciu najbardziej dogodnych środków, z należytym uwzględnieniem poufności, terminów doręczenia korespondencji, objętości dokumentów do przekazania i łatwego dostępu organu wnioskującego do informacji. W szczególności organ wnioskujący niezwłocznie przekazuje wszelkie wyjaśnienia, o które zwrócił się organ współpracujący.
2. Jeżeli organ współpracujący poweźmie wiedzę o okolicznościach, które mogą prowadzić do wydłużenia przewidywanego przez niego terminu udzielenia odpowiedzi o ponad 10 dni roboczych, bez zbędnej zwłoki powiadamia o tym organ wnioskujący.
3. W stosownych przypadkach organ współpracujący przekazuje okresowo organowi wnioskującemu informacje o postępach w realizacji wniosku, w tym o zmianach przewidywanej daty udzielenia odpowiedzi.
4. Jeżeli organ wnioskujący zakwalifikował wniosek jako pilny, właściwe organy konsultują się co do częstotliwości, z jaką organ współpracujący będzie informował organ wnioskujący o tych postępach.
5. Organ współpracujący i organ wnioskujący wspólnie pracują nad rozwiązaniem wszelkich trudności, jakie mogą pojawić się w odniesieniu do realizacji wniosku.
Artykuł 7
Procedura dotycząca wniosków o odebranie zeznań od osoby
1. Jeżeli organ wnioskujący zwraca się w swoim wniosku o odebranie zeznań od dowolnej osoby w kontekście czynności wyjaśniających lub kontroli, organ współpracujący i organ wnioskujący, z zastrzeżeniem istniejących ograniczeń lub przeszkód prawnych oraz wszelkich różnic w wymogach proceduralnych, oceniają i uwzględniają:
a) |
prawa osób, od których odebrane zostaną zeznania, w tym, w stosownych przypadkach, wszelkie kwestie dotyczące samooskarżenia; |
b) |
charakter udziału członków personelu organu wnioskującego (jako obserwatorów lub aktywnych uczestników); |
c) |
rolę personelu organu współpracującego i organu wnioskującego w odbieraniu zeznań; |
d) |
kwestię, czy osoba, od której mają zostać odebrane zeznania, ma prawo do pomocy przedstawiciela prawnego, a jeżeli tak – zakres pomocy przedstawiciela prawnego podczas odbierania zeznań, w tym w odniesieniu do zapisu lub protokołu zeznań; |
e) |
kwestię, czy zeznania mają zostać odebrane na zasadzie dobrowolności czy przymusowo, jeżeli takie zróżnicowanie występuje; |
f) |
kwestię, czy – w oparciu o informacje dostępne w momencie składania wniosku – osoba, od której mają zostać odebrane zeznania, jest świadkiem czy podejrzanym, jeżeli takie zróżnicowanie występuje; |
g) |
kwestię, czy – w oparciu o informacje dostępne w momencie składania wniosku – zeznania mogą lub mają zostać wykorzystane w postępowaniu karnym; |
h) |
dopuszczalność zeznań w jurysdykcji organu wnioskującego; |
i) |
zapis zeznań i odnośne procedury, w tym kwestię, czy będzie to dosłowny czy też streszczony protokół pisemny bądź też zapis dźwiękowy lub audiowizualny; |
j) |
procedury poświadczenia lub potwierdzenia zeznań przez osobę składającą zeznania, w tym kwestię, czy to poświadczenie lub potwierdzenie ma nastąpić po odebraniu zeznań; oraz |
k) |
procedurę przekazania zeznań organowi wnioskującemu przez organ współpracujący, w tym jego formę i termin. |
2. Organ współpracujący i organ wnioskujący zapewniają funkcjonowanie mechanizmów pozwalających członkom ich personelu sprawne prowadzenie czynności, w tym mechanizmów umożliwiających członkom ich personelu uzgadnianie wszelkich dodatkowych informacji, które mogą być konieczne, co obejmuje:
a) |
planowanie terminów; |
b) |
wykaz pytań, które mają zostać zadane osobie, od której mają zostać odebrane zeznania; |
c) |
ustalenia dotyczące podróży, w tym zapewnienie przedstawicielom organu współpracującego i organu wnioskującego możliwości spotkania się w celu omówienia danej kwestii przed odebraniem zeznań; oraz |
d) |
ustalenia dotyczące języka. |
Artykuł 8
Procedura dotycząca wniosków o przeprowadzenie czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu
1. Jeżeli na podstawie art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 złożono wniosek o przeprowadzenie czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu, organ wnioskujący i organ współpracujący konsultują się ze sobą w sprawie najlepszego sposobu nadania skuteczności wnioskowi o udzielenie pomocy, uwzględniając art. 25 ust. 6 akapit trzeci lit. a)–e) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, w tym w sprawie zalet przeprowadzenia wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu.
2. Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o postępach czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu oraz w odpowiednim czasie przekazuje mu swoje ustalenia.
3. Decydując o ewentualnym wszczęciu wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu, organ wnioskujący i organ współpracujący biorą pod uwagę przynajmniej następujące elementy:
a) |
treść wszelkich wniosków o udzielenie pomocy otrzymanych od organu wnioskującego, w tym wszelkie informacje sugerujące zasadność przeprowadzenia wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu; |
b) |
kwestię, czy organy te osobno prowadzą dochodzenie w sprawie mającej konsekwencje transgraniczne, oraz to, czy w sprawie tej bardziej odpowiednie byłoby wspólne działanie; |
c) |
ramy prawne i regulacyjne w jurysdykcji każdego z tych organów, tak aby zadbać o to, by każdy z organów dysponował dobrą znajomością potencjalnych przeszkód i ograniczeń prawnych związanych z prowadzeniem wszelkich wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnych kontroli na miejscu oraz wszelkich postępowań, które mogą z nich wyniknąć, w tym wszelkich kwestii związanych z zasadą ne bis in idem; |
d) |
niezbędne środki dotyczące zarządzania i kierowania czynnościami wyjaśniającymi lub kontrolą na miejscu; |
e) |
prawdopodobieństwo osiągnięcia przez nie porozumienia co do ustalenia okoliczności faktycznych; |
f) |
alokację zasobów oraz wyznaczenie osób odpowiedzialnych za prowadzenie czynności wyjaśniających lub kontroli na miejscu; |
g) |
kwestię ewentualnego opracowania planu wspólnego działania i harmonogramu pracy przez każdy z organów; |
h) |
określenie działań, które każdy z organów ma podjąć (wspólnie lub samodzielnie); |
i) |
wzajemną wymianę uzyskanych informacji oraz składanie sprawozdań z wyników poszczególnych podjętych działań; oraz |
j) |
inne kwestie dotyczące konkretnych przypadków. |
4. W przypadku gdy organ wnioskujący i organ współpracujący postanawiają przeprowadzić wspólne czynności wyjaśniające lub wspólną kontrolę na miejscu, organy te:
a) |
uzgadniają procedury prowadzenia i zamykania czynności wyjaśniających lub kontroli; |
b) |
pozostają w stałym kontakcie w celu koordynowania procesu pozyskiwania informacji i ustalania okoliczności faktycznych; |
c) |
ściśle ze sobą współpracują przy prowadzeniu wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu; |
d) |
zapewniają sobie wzajemną pomoc w odniesieniu do późniejszych postępowań egzekucyjnych w zakresie dopuszczalnym przez prawo, w tym poprzez koordynację wszelkich postępowań lub innych czynności egzekucyjnych (administracyjnych, cywilnych lub karnych) związanych z wynikiem wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu, lub – w stosownych przypadkach – możliwości zawarcia ugody; |
e) |
określają konkretne przepisy prawa, które regulują przedmiot wspólnych czynności wyjaśniających lub wspólnej kontroli na miejscu; |
f) |
w stosownych przypadkach rozważają co najmniej następujące elementy:
|
Artykuł 9
Procedury dotyczące udzielania pomocy w egzekwowaniu sankcji pieniężnych
1. Jeżeli na podstawie art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 złożono wniosek o udzielenie pomocy w egzekwowaniu sankcji pieniężnych, organ wnioskujący i organ współpracują konsultują się ze sobą w sprawie najlepszego sposobu nadania skuteczności temu wnioskowi. Organy uwzględniają działania podjęte już przez organ wnioskujący w ramach jego jurysdykcji oraz krajowe ramy dotyczące egzekwowania sankcji obowiązujące organ współpracujący.
2. Organ współpracujący udziela pomocy lub udostępnia wszelkie informacje, o które wystąpiono do celów niniejszego artykułu, zgodnie z właściwym prawem krajowym. Jeżeli pomocy, o którą wystąpiono, może udzielić inny organ lub odpowiedni podmiot w państwie członkowskim organu współpracującego, bądź jeżeli ten organ lub podmiot może dysponować stosownymi informacjami, organ współpracujący oferuje organowi wnioskującemu udzielenie informacji koniecznych do nawiązania bezpośredniego kontaktu między organem wnioskującym a tym innym organem lub podmiotem, który może dysponować tymi informacjami, zgodnie z prawem krajowym.
Artykuł 10
Wymiana informacji z własnej inicjatywy
1. Do celów przekazywania informacji z własnej inicjatywy na podstawie art. 16 ust. 4 i art. 25 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 lub w przypadku, gdy właściwy organ posiada informacje, które jego zdaniem mogłyby pomóc innemu właściwemu organowi w wykonywaniu jego obowiązków wynikających z rozporządzenia (UE) nr 596/2014, przekazuje on te informacje w formie pisemnej pocztą, faksem lub za pomocą bezpiecznych środków elektronicznych do punktu kontaktowego tego innego właściwego organu wyznaczonego zgodnie z art. 2.
2. Jeżeli właściwy organ przekazujący te informacje uważa, że należy je przekazać w trybie pilnym, może on poinformować inny organ ustnie, pod warunkiem że następnie informacje zostaną bez zbędnej zwłoki przekazane w formie pisemnej.
3. Właściwy organ, który przekazuje informacje z własnej inicjatywy, stosuje w tym celu wzór określony w załączniku IV, wskazując przy tym w szczególności kwestie związane z poufnością informacji.
Artykuł 11
Zastrzeżenie poufności i dopuszczalne sposoby wykorzystania informacji
1. Organ wnioskujący i organ współpracujący umieszczają odpowiednie zastrzeżenie poufności w każdym wniosku o udzielenie pomocy, w każdej odpowiedzi na wniosek o udzielenie pomocy lub przy każdym przekazaniu informacji z własnej inicjatywy, dokonywanych przy zastosowaniu wzorów określonych w załącznikach.
2. Jeżeli w celu zrealizowania wniosku organ współpracujący jest zobowiązany ujawnić fakt, że organ wnioskujący wystąpił do niego z tym wnioskiem, organ współpracujący ujawnia ten fakt po omówieniu z organem wnioskującym charakteru i zakresu wymaganego ujawnienia informacji oraz po uzyskaniu jego zgody na ich ujawnienie. Jeżeli organ wnioskujący nie udzieli zgody na ujawnienie informacji, organ współpracujący pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, a organ wnioskujący może wycofać lub zawiesić swój wniosek do czasu, gdy będzie w stanie udzielić takiej zgody na ujawnienie informacji.
3. Informacje przekazane zgodnie z art. 10 wykorzystuje się wyłącznie do celów zabezpieczenia przestrzegania lub egzekwowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 596/2014, w tym między innymi na potrzeby wszczynania, prowadzenia lub wspierania postępowań karnych, administracyjnych, cywilnych lub dyscyplinarnych wynikających z naruszenia przepisów tego rozporządzenia.
Artykuł 12
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
DECYZJE
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/50 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/293
z dnia 26 lutego 2018 r.
zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1),
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849. |
(2) |
W dniu 22 grudnia 2017 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwana dalej „RB ONZ”) przyjęła rezolucję nr 2397 (2017), dając wyraz najgłębszemu zaniepokojeniu w związku z wystrzeleniem pocisku balistycznego przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (zwaną dalej „KRLD”) w dniu 28 listopada 2017 r., co narusza obowiązujące rezolucje RB ONZ, jak i stanowi zagrożenie dla pokoju i stabilności w regionie i poza nim; oraz stwierdziła, że nadal istnieje wyraźne zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. |
(3) |
RB ONZ przyznała, że wpływy z prowadzonego przez KRLD handlu towarami z określonych sektorów, a także przychód generowany przez pracowników z KRLD wysyłanych za granicę, między innymi przyczyniają się do prowadzenia przez KRLD programów dotyczących broni jądrowej i rakietowych pocisków balistycznych, a także wyraziła poważne zaniepokojenie w związku z faktem, że programy te, powodując ogromne koszty, przekierowują zasoby niezwykle potrzebne ludności KRLD. |
(4) |
RB ONZ zdecydowała się zaostrzyć istniejące środki ograniczające w wielu sektorach, w tym w szczególności do dostaw do KRLD ropy naftowej i wszelkich produktów naftowych rafinowanych, oraz wprowadziła nowe zakazy w wielu sektorach, w tym w szczególności do dostaw przez KRLD produktów żywnościowych i rolnych, maszyn, sprzętu elektrycznego, ziemi i kamienia oraz drewna, a także zakazy dostarczania do KRLD wszelkich maszyn przemysłowych, pojazdów transportowych oraz żelaza, stali i innych metali. |
(5) |
RB ONZ przewidziała również uprawnienia do zajmowania, kontrolowania i internowania wszelkich statków podejrzewanych o to, że będą uczestniczyły w naruszaniu obowiązujących rezolucji RB ONZ, oraz do żądania repatriacji wszystkich pracowników KRLD pracujących za granicą, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów prawa krajowego i międzynarodowego. |
(6) |
Z listy zawierającej wykaz osób i podmiotów wyznaczonych autonomicznie przez Radę należy usunąć trzy osoby i jeden podmiot wskazane przez RB ONZ i dodane do załącznika I decyzji (WPZiB) 2016/849 zamieszczonego w załączniku II do tej decyzji. |
(7) |
Niezbędne jest podjęcie przez Unię dalszych działań w celu wprowadzenia w życie niektórych środków na mocy niniejszej decyzji. |
(8) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/849, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 9 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie KRLD przez obywateli państw członkowskich lub poprzez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów – lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, rurociągów, linii kolejowych lub pojazdów – wszelkich produktów naftowych rafinowanych, bez względu na to, czy pochodzą one z terytoriów państw członkowskich, czy nie. 3. W drodze odstępstwa od zakazu określonego w ust. 2, jeżeli ilość produktów naftowych rafinowanych, w tym oleju napędowego i nafty lotniczej, dostarczonych, sprzedanych lub przekazanych do KRLD nie przekracza 500 000 baryłek w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2018 r., a następnie w kolejnych okresach dwunastomiesięcznych, właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić w poszczególnych przypadkach na dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie produktów naftowych rafinowanych do KRLD, o ile organ ten stwierdzi, że to dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie ma służyć wyłącznie do celów humanitarnych i pod warunkiem że:
|
2) |
art. 9a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zakazane jest nabywanie od KRLD przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – produktów rybołówstwa bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD, czy nie, jak również zakup praw połowowych od KRLD.”; |
3) |
art. 9b otrzymuje brzmienie: „Artykuł 9b 1. Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie wszelkiej ropy naftowej do KRLD przez obywateli państw członkowskich, poprzez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich, ich statków powietrznych, rurociągów, linii kolejowych lub pojazdów – bez względu na to, czy ropa ta pochodzi z terytoriów państw członkowskich, czy nie. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1 zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy państwo członkowskie stwierdzi, że dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie ropy naftowej do KRLD ma służyć wyłącznie do celów humanitarnych, a Komitet Sankcji uprzednio zatwierdził daną przesyłkę zgodnie z pkt 4 rezolucji RB ONZ 2397 (2017). 3. Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte niniejszym artykułem.”; |
4) |
dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 9d 1. Zakazuje się nabywania przez obywateli państw członkowskich bezpośrednio lub pośrednio z KRLD lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, produktów żywnościowych i rolnych, maszyn, sprzętu elektrycznego, ziemi i kamienia, w tym magnezytu i magnezji, drewna i statków, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD, czy nie. 2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla wykonania do dnia 21 stycznia 2018 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2017 r. O szczegółach wszelkich przewozów należy powiadomić Komitet Sankcji do dnia 5 lutego 2018 r. 3. Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte ust. 1. Artykuł 9e 1. Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie KRLD przez obywateli państw członkowskich lub poprzez terytoria państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich, ich statków powietrznych, rurociągów, linii kolejowych lub pojazdów – wszelkich maszyn przemysłowych, pojazdów transportowych, żelaza, stali i innych metali, bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich, czy nie. 2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 na zasadzie odstępstwa od niniejszego ust., nie ma zastosowania w przypadku gdy państwo członkowskie uzna, że udostępnienie części zamiennych jest niezbędne do utrzymania bezpiecznego użytkowania pasażerskich statków powietrznych KRLD. 3. Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte niniejszym artykułem.”; |
5) |
w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:
|
6) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 18b 1. Państwa członkowskie zajmują, kontrolują i zatrzymują wszelkie statki w swych portach, jak i mogą zajmować, kontrolować i zatrzymywać wszelkie statki podlegające ich jurysdykcji na ich wodach terytorialnych, wtedy gdy istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że statek brał udział w działaniach lub był wykorzystywany do transportu produktów zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017). 2. Przepisy dotyczące zatrzymania statków określonych w ust. 1 przestają obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty zatrzymania takiego statku, jeśli Komitet Sankcji zadecyduje w odniesieniu do danego przypadku i na wniosek państwa bandery, że podjęto odpowiednie działania w celu zapobieżenia przyczynianiu się przez dany statek do przyszłych naruszeń RB ONZ, o których mowa w ust. 1. 3. Państwa członkowskie wyrejestrowują statki, jeżeli istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że te statki uczestniczą w działaniach lub transportują produkty, które są zabronione na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017). 4. Zakazane jest świadczenie przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich usług sklasyfikowanych w odniesieniu do statków a wymienionych w załączniku VI, chyba że Komitet Sankcji udzielił uprzedniej zgody w poszczególnych przypadkach. 5. Zakazane jest świadczenie przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich usług ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych w odniesieniu do statków wymienionych w załączniku VI. 6. Ustępy 4 i 5 nie mają zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w odniesieniu do danego przypadku, że statek prowadzi działalność wyłącznie w celach humanitarnych lub wyłącznie w celu zapewnienia środków dla zaspokojenia potrzeb życiowych, które to środki nie zostaną wykorzystane przez osoby lub podmioty z KRLD do generowania dochodów. 7. Załącznik VI obejmuje statki, o których mowa w ust. 4 i 5niniejszego artykułu, wobec których istnieją przesłanki, by sądzić, że były one wykorzystane do działań lub do transportu produktów zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017).”; |
7) |
art. 21 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 21 Państwa członkowskie wyrejestrowują wszelkie statki, które są własnością KRLD lub są kontrolowane lub eksploatowane przez to państwo, oraz nie rejestrują żadnego statku, który został wyrejestrowany przez inne państwo zgodnie z ust. 24 rezolucji RB ONZ nr 2321 (2016), ust. 8 rezolucji RB ONZ nr 2375 (2017) lub ust. 12 rezolucji RB ONZ 2397 (2017), z wyjątkiem gdy Komitet udzielił uprzedniej zgody w odniesieniu do danego przypadku.”; |
8) |
w art. 26a dodaje się ustęp w brzmieniu: „5. Państwa członkowskie repatriują do KRLD w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż do 21 grudnia 2019 r., wszystkich obywateli KRLD uzyskujących dochody w jurysdykcji danego państwa członkowskiego i wszystkich attaché rządu KRLD ds. nadzoru nad bezpieczeństwem monitorujących pracowników KRLD za granicą, chyba że dane państwo członkowskie uzna, że obywatel KRLD jest obywatelem tego państwa członkowskiego lub obywatelem KRLD, którego repatriacja jest zabroniona, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów prawa krajowego i prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa uchodźczego oraz międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, a także porozumienia w siedzibie głównej Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Konwencji dotyczącej przywilejów i immunitetów Narodów Zjednoczonych.”; |
9) |
art. 32 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 32 Nie przysługują żadne roszczenia w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, całkowicie lub częściowo, z powodu środków ustanowionych na podstawie rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017), w tym środków przyjętych przez Unię lub jedno z jej państw członkowskich zgodnie lub w związku z realizacją odnośnych decyzji Rady Bezpieczeństwa ONZ lub środków objętych niniejszą decyzją, w tym roszczenia o rekompensatę lub z tytułu gwarancji, zwłaszcza roszczenia o odroczenie zapłaty zobowiązania, gwarancji lub rekompensaty, zwłaszcza gwarancji finansowej lub rekompensaty finansowej, bez względu na formę, jeżeli roszczenia takie są wnoszone przez:
|
10) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 32a Środki nałożone na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) oraz 2397 (2017) nie powinny mieć zastosowania, gdyby miały hamować działalności misji dyplomatycznych i konsularnych w KRLD zgodnie z Konwencjami wiedeńskimi o stosunkach dyplomatycznych i konsularnych.”; |
11) |
w art. 33 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Rada wprowadza zmiany do załączników I i IV na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa ONZ lub Komitetu Sankcji. 2. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek państw członkowskich lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, opracowuje wykazy w załącznikach II, III, V i VI oraz przyjmuje zmiany do nich.”; |
12) |
art. 34 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Jeżeli Rada podejmie decyzję o zastosowaniu wobec danej osoby lub danego podmiotu środków, o których mowa w art. 18b, ust. 4 lub 5 oraz w art. 23 ust. 1 lit. b) lub c), w art. 27 ust. 1 lit. b), c) lub d) odpowiednio zmienia załącznik II, III, IV lub VI.”; |
13) |
art. 36a otrzymuje brzmienie: „Artykuł 36a W drodze odstępstwa od środków nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017), o ile Komitet Sankcji stwierdził, że wyłączenie jest konieczne w celu ułatwienia pracy organizacji międzynarodowych i pozarządowych prowadzących działania związane z niesieniem pomocy i wsparcia na rzecz ludności cywilnej w KRLD lub wszelkich innych względów zgodnych z celami ONZ, właściwy organ państwa członkowskiego udziela niezbędnego zezwolenia.”; |
14) |
w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji; |
15) |
załącznik IV zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji; |
16) |
tekst załącznika III do niniejszej decyzji został dodany jako załącznik VI. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Rady
F. MOGHERINI
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.
ZAŁĄCZNIK I
Następujące osoby i podmioty zostają usunięte z załącznika II do decyzji Rady (WPZiB) 2016/849
I. |
Osoby i podmioty odpowiedzialne za północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane
|
II. |
Osoby i podmioty świadczące usługi finansowe, które mogłyby posłużyć do realizacji północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.
|
ZAŁĄCZNIK II
ZAŁĄCZNIK IV
WYKAZ STATKÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 18a UST. 6
A. |
Odflagowane statki |
B. |
Statki skierowane do portów |
C. |
Wyrejestrowane statki |
D. |
Statki z zakazem wchodzenia do portów
|
E |
Statki podlegające zamrożeniu |
ZAŁĄCZNIK III
„ZAŁĄCZNIK VI
WYKAZ STATKÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 18a UST. 7”
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/58 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/294
z dnia 26 lutego 2018 r.
zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/259 w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1, w związku z art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 17 lutego 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/259 (1). |
(2) |
W decyzji (WPZiB) 2015/259 przewidziano okres wdrażania dla działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 tej decyzji, wynoszący 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3 tej decyzji. |
(3) |
W dniu 17 stycznia 2018 r. podmiot wykonawczy (Sekretariat Techniczny OPCW) wystąpił do Unii o wyrażenie zgody na przedłużenie okresu wdrażania decyzji (WPZiB) 2015/259 o dziewięć miesięcy, aby umożliwić kontynuację wdrażania działań po upływie terminu wygaśnięcia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 tej decyzji. |
(4) |
Wnioskowana zmiana decyzji (WPZiB) 2015/259 dotyczy jej art. 5 ust. 2 oraz załącznika do niej, w szczególności w odniesieniu do opisów niektórych działań projektowych, które należy zmienić. |
(5) |
Kontynuacja działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2015/259, przywołanych we wniosku złożonym przez Sekretariat Techniczny OPCW w dniu 17 stycznia 2018 r., jest możliwa bez konieczności angażowania jakichkolwiek dodatkowych zasobów. |
(6) |
W związku z tym, aby umożliwić dalsze wdrażanie działań przewidzianych w decyzji (WPZiB) 2015/259, należy zmienić tę decyzję poprzez odpowiednie przedłużenie jej okresu obowiązywania, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji (WPZiB) 2015/259 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Niniejsza decyzja wygasa 45 miesięcy po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3.”; |
2) |
w załączniku, w pozycji „Projekt I: Wdrażanie i weryfikacja na poziomie krajowym”, podpozycji „Działania”, ostatnie zdanie opisu działania „1. Regionalny kurs szkoleniowy przeznaczony dla organów celnych państw stron na temat technicznych aspektów zasad transferu CWC” otrzymuje brzmienie: „Szkolenia zostaną przeprowadzone przez oddział ds. wsparcia wdrażania Sekretariatu Technicznego, z wykorzystaniem technicznej wiedzy fachowej oddziału zajmującego się deklaracjami, w regionie Afryki.”; |
3) |
w załączniku, w pozycji „Projekt I: Wdrażanie i weryfikacja na poziomie krajowym”, podpozycji „Działania”, ostatnie dwa zdania opisu działania „10. Wykorzystanie doświadczeń wynikających z misji w Syrii” otrzymują brzmienie: „Aby uczynić to jak najskuteczniej, proponuje się, aby Sekretariat przeprowadził warsztaty wewnętrzne w celu przeanalizowania zdobytych doświadczeń i jak najszybszego ich wdrożenia. Wynik warsztatów powinien uwzględniać określanie i realizację odpowiednich programów szkoleniowych, a także zakup zalecanego sprzętu określonego podczas warsztatów.”; |
4) |
w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, pierwsze zdanie opisu działania „2. Przygotowanie wystawy poświęconej OPCW” otrzymuje brzmienie: „Przygotowanie – we współpracy z muzeami nauki i pokoju – profesjonalnej wystawy, w wersji fizycznej i internetowej, poświęconej OPCW i CWC z myślą o pokazywaniu jej podczas stosownych spotkań, konferencji itp.”; |
5) |
w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, opis działania „3. Informacje skierowane do młodzieży” otrzymuje brzmienie: „Informacje skierowane do młodzieży (w wieku 15–25 lat), aby zarówno zwiększyć wiedzę na temat OPCW i CWC, jak i zaangażować młodzież w poszukiwanie możliwości przyszłych karier zawodowych w obszarach i sektorach na poziomie międzynarodowym. Działanie to będzie polegało na informacjach przekazywanych przez blogi wideo oraz na opracowaniu materiałów komunikacyjnych przeznaczonych dla młodej widowni.”; |
6) |
w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, opis działania „4. Ułatwianie upowszechniania z myślą o przystępowaniu do CWC państw niebędących stronami” otrzymuje brzmienie: „Przy niewielkiej liczbie państw niebędących stronami CWC, oraz aby propagować przystąpienie do CWC w ramach zobowiązania danego państwa do rozbrojenia i współpracy międzynarodowej, Sekretariat Techniczny OPCW skoncentruje się na spotkaniach dwustronnych i informacyjnych z państwami niebędącymi stronami oraz na sponsorowaniu uczestników z państw niebędących stronami CWC, aby mogli oni wziąć udział w spotkaniach organizowanych przez OPCW.”; |
7) |
w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, opis działania „5. Wsparcie udziału organizacji pozarządowych w działaniach prowadzonych w ramach OPCW” otrzymuje brzmienie: „Ta propozycja zapewni podstawowe wsparcie na podróże i zakwaterowanie przeznaczone dla przedstawicieli organizacji pozarządowych z państw o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym, aby mogli wziąć udział w każdej z konferencji państw stron w 2015, 2016, 2017 i 2018 r.”; |
8) |
w załączniku, w pozycji „Projekt VI – Program dla Afryki”, podpozycji „Działania”, opis działania „4. Synergie i partnerstwa na rzecz skutecznego wdrożenia” otrzymuje brzmienie: „Celem tego działania jest polepszanie zdolności organów krajowych CWC do nawiązania kontaktów z krajowymi zainteresowanymi stronami oraz propagowanie zaangażowania agencji/organów będących zainteresowanymi podmiotami we wspieranie wdrażania CWC. Podmioty te to krajowe stowarzyszenia branżowe, organizacje regionalne/subregionalne, placówki szkoleniowe w dziedzinie ceł, laboratoria i uczelnie. Działanie będzie ułatwiać wymianę doświadczeń praktycznych między państwami stronami z regionu Afryki oraz będzie zachęcać do wzajemnego wspierania się państw. Uczestnicy z afrykańskich państw stron będą sponsorowani, aby mogli wziąć udział w spotkaniu organów krajowych w siedzibie OPCW w Hadze.”; |
9) |
w załączniku, w pozycji „Projekt VI – Program dla Afryki”, podpozycji „Działania”, ostatnie zdanie opisu „5. Kursy rozwijające umiejętności analityczne” otrzymuje brzmienie: „Kursy są realizowane przy wsparciu Verifin, renomowanej instytucji wybranej w przejrzystym procesie przetargu, z którą OPCW podpisała pięcioletnią umowę, oraz przy wsparciu Krajowego Instytutu Badań i Analiz Fizyko-Chemicznych (INRAP) z Tunezji.”. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.
W imieniu Rady
F. MOGHERINI
Przewodniczący
(1) Decyzja Rady (WPZiB) 2015/259 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 43 z 18.2.2015, s. 14).
Sprostowania
27.2.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 55/60 |
Sprostowanie do decyzji Komisji (UE) 2017/2285 z dnia 6 grudnia 2017 r. zmieniającej przewodnik użytkownika, w którym określa się działania konieczne do uczestnictwa w EMAS, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS)
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 328 z dnia 12 grudnia 2017 r. )
Strona 55, załącznik – załącznik I, rysunek 6 powinien mieć brzmienie:
„ ”