23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/1

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2018/264

z dnia 19 lutego 2018 r.

ustalające wysokość opłat produkcyjnych oraz współczynnik obliczania opłaty dodatkowej w sektorze cukru na rok gospodarczy 1999/2000 oraz ustalające wysokość opłat produkcyjnych w sektorze cukru na rok gospodarczy 2000/2001

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W art. 33 ust. 8 i art. 34 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2038/1999 (1) uprawniono Komisję do przyjęcia szczegółowych zasad dotyczących podstawowych opłat produkcyjnych oraz współczynnika obliczania opłaty dodatkowej, pobieranej od posiadaczy kwot prowadzących działalność w ramach wspólnej organizacji rynku cukru.

(2)	W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 2267/2000 (2) i (WE) nr 1993/2001 (3) ustanowiono wysokość opłat produkcyjnych oraz współczynnik obliczania opłaty dodatkowej w sektorze cukru.

(3)

W ramach reformy wspólnej organizacji rynku cukru rozporządzeniem Rady (WE) nr 1260/2001 (4) uchylono i zastąpiono rozporządzenie (WE) nr 2038/1999. Rozporządzeniem Rady (WE) nr 318/2006 (5) uchylono i zastąpiono rozporządzenie (WE) nr 1260/2001. W rozporządzeniu (WE) nr 318/2006, które następnie zostało uchylone i włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (6), system zmiennych opłat produkcyjnych dla sektora cukru w ramach samofinansowania systemu kwot produkcyjnych zastąpiono nową opłatą produkcyjną przeznaczoną na wkład w finansowanie wydatków ponoszonych w sektorze cukru w ramach wspólnej organizacji rynku cukru. Ta tymczasowa opłata produkcyjna miała zastosowanie do dnia 30 września 2017 r. zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (7), którym uchylono i zastąpiono rozporządzenie (WE) nr 1234/2007.

(4)

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. Sprawa C-585/15, Raffinerie Tirlemontoise, (8) Trybunał Sprawiedliwości unieważnił rozporządzenia (WE) nr 2267/2000 i (WE) nr 1993/2001. W niniejszym wyroku Trybunał orzekł, że art. 33 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2038/1999 należy interpretować w ten sposób, że w celu obliczenia średniej straty należy podzielić łączną kwotę rzeczywistych wydatków na refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w tym przepisie, przez łączną kwotę ilości tych produktów wywiezionych, niezależnie od tego, czy refundacje zostały faktycznie wypłacone w odniesieniu do tych ostatnich.

(5)

Trybunał orzekł ponadto, że art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2038/1999 należy interpretować w ten sposób, że w celu ogólnego obliczenia opłat produkcyjnych należy uwzględnić średnią stratę obliczoną poprzez podzielenie łącznej kwoty rzeczywistych wydatków na refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w tym przepisie, przez łączną kwotę ilości wywiezionych, niezależnie od tego, czy refundacje zostały faktycznie wypłacone w odniesieniu do tych ostatnich.

(6)	Należy zatem ustalić wysokość opłat produkcyjnych i opłat dodatkowych na odpowiednim poziomie w celu zapewnienia zgodności z wyrokiem Trybunału. W celu zapewnienia zgodności z wyrokiem Trybunału należy ustalić opłatę produkcyjną jak i opłatę dodatkową na odpowiednim poziomie.

(7)

„Średnią stratę” należy w szczególności obliczać poprzez podzielenie całkowitych refundacji rzeczywiście wypłaconych przez całkowitą wywiezioną ilość produktów, które kwalifikowały się do refundacji, niezależnie od tego, czy wywóz objęto refundacją. Zastosowanie metody wskazanej przez Trybunał prowadzi do znacznego obniżenia „średniej straty” i „całkowitej straty” do pokrycia przez opłaty zalata gospodarcze 1999/2000 i 2000/2001.

(8)	Zmiana opłat produkcyjnych na lata gospodarcze 1999/2000 i 2000/2001 wpłynie na kwotę, którą producenci cukru musieli zapłacić plantatorom buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłaty A lub B a kwotą tych opłat nałożoną w odniesieniu do odnośnych lat gospodarczych.

(9)

Zgodnie z zasadami ustanawiającymi wspólną organizację rynków w sektorze cukru obowiązującą do 2006 r. producenci cukru uiszczali opłaty, ale odzyskiwali je w 60 % od plantatorów buraków, płacąc niższą cenę za buraki. W art. 36 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2038/1999 określono, że gdy opłaty ustalone były na poziomie niższym niż maksymalny poziom opłat A lub B (tj. odpowiednio 2 % lub 37,5 % ceny interwencyjnej cukru białego), producenci cukru musieli dokonać płatności na rzecz sprzedawców buraków w wysokości 60 % różnicy między maksymalną kwotą danej opłaty a faktycznie pobraną kwotą opłaty podstawowej lub opłaty B.

(10)	Należy zatem ustalić zmienione kwoty, które producenci cukru powinni zwrócić sprzedawcom buraków. Zwrot na rzecz sprzedawców buraków powinien objąć jedynie różnicę między starymi kwotami a nowymi kwotami.

(11)

W odniesieniu do roku gospodarczego 1999/2000 całkowita strata nie objęta opłatami, ponownie obliczona zgodnie z metodą wskazaną przez Trybunał, wynosi 66 941 664 EUR. Należy zatem odpowiednio ustalić współczynnik, o którym mowa w art. 34 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2038/1999, i zastosować go wstecznie do wymienionego roku gospodarczego.

(12)	W odniesieniu do roku gospodarczego 2000/2001 całkowita strata nie objęta opłatami, obliczona zgodnie z metodą wskazaną przez Trybunał, wynosi 49 376 802 EUR.

(13)

Ze względu na pewność prawa oraz aby zapewnić jednolite traktowanie zainteresowanych podmiotów gospodarczych w różnych państwach członkowskich, należy ustanowić wspólną datę ustalenia opłat określonych w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z art. 2 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 609/2000 (9). Data ta nie powinna jednak mieć zastosowania w przypadku, gdy państwa członkowskie na mocy prawa krajowego mają obowiązek zwrócenia kosztów zainteresowanym podmiotom po tej dacie.

(14)	Należy zwrócić różnicę pomiędzy kwotami niezależnie zapłaconymi w związku z opłatami produkcyjnymi w sektorze cukru określonymi w rozporządzeniach (WE) nr 2267/2000 i (WE) nr 1993/2001 a opłatami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

(15)

Z wyroku Trybunału wynika, że skorygowane opłaty powinny być stosowane od tych samych dat, co opłaty, które uznano za nieważne. Obliczanie opłat produkcyjnych i opłat dodatkowych określonych w niniejszym rozporządzeniu powinno mieć zatem zastosowanie od momentu wejścia w życie rozporządzeń (WE) nr 2267/2000 i (WE) nr 1993/2001,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Opłaty produkcyjne w sektorze cukru na lata gospodarcze 1999/2000 i 2000/2001 są określone w pkt 1 załącznika.

2. Współczynnik wymagany do obliczenia opłaty dodatkowej na rok gospodarczy 1999/2000 jest określony w pkt 2 załącznika.

3. Kwoty do zapłacenia przez producentów cukru na rzecz sprzedawców buraków w związku z opłatami A i B na rok gospodarczy 2000/2001 są określone w pkt 3 załącznika.

Artykuł 2

1. Data ustalenia, o której mowa w art. 2 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia (WE, Euratom) nr 609/2014, w odniesieniu do opłat określonych w niniejszym rozporządzeniu, nie może przypadać później niż w dniu 30 września 2018 r., z wyjątkiem przypadków, gdy państwa członkowskie nie są w stanie dotrzymać tego terminu z powodu stosowania prawa krajowego w zakresie odzyskiwania przez podmioty gospodarcze kwot zapłaconych lecz nienależnych.

2. Podmiotom gospodarczym, które uiściły opłaty na lata gospodarcze 1999/2000 i 2000/2001 zwraca się – jeżeli złożą one należycie uzasadniony wniosek – różnicę pomiędzy opłatami określonymi w rozporządzeniach (WE) nr 2267/2000 i (WE) nr 1993/2001 a opłatami przewidzianymi w art. 1 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 stosuje się od dnia:

—	13 października 2000 r. w odniesieniu do roku gospodarczego 1999/2000,

—	12 października 2001 r. w odniesieniu do roku gospodarczego 2000/2001.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2018 r.

W imieniu Rady

R. PORODZANOV

Przewodniczący

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2038/1999 z dnia 13 września 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 252 z 25.9.1999, s. 1).

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2267/2000 z dnia 12 października 2000 r. ustalające wysokość opłat produkcyjnych oraz współczynnik obliczania opłaty dodatkowej w sektorze cukru na rok gospodarczy 1999/2000 (Dz.U. L 259 z 13.10.2000, s. 29).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1993/2001 z dnia 11 października 2001 r. ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2000/2001 (Dz.U. L 271 z 12.10.2001, s. 15).

(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, s. 1).

(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, s. 1).

(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

(8) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 lutego 2017 r., Sprawa C-585/15, Raffinerie Tirlemontoise, ECLI:EU:C:2017:105.

(9) Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 39).

ZAŁĄCZNIK

Opłaty produkcyjne w sektorze cukru, o których mowa w art. 1 ust. 1

rok gospodarczy 1999/2000

(EUR za tonę)

rok gospodarczy 2000/2001

(EUR za tonę)

a)	Cukier biały jako podstawowa opłata produkcyjna dla cukru A i cukru B

12,638

b)	Cukier biały jako opłata B dla cukru B

236,963

111,114

c)	Masa sucha jako podstawowa opłata produkcyjna dla izoglukozy A i izoglukozy B

5,330

d)	Masa sucha jako opłata B dla izoglukozy B

99,425

46,636

e)	Sucha masa ekwiwalent cukru/izoglukozy jako podstawowa opłata produkcyjna dla syropu inulinowego A i syropu inulinowego B

12,638

f)	Sucha masa ekwiwalent cukru/izoglukozy jako opłata B dla syropu inulinowego B

236,963

111,114

2)	Współczynnik, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wymagany do obliczenia opłaty dodatkowej za rok gospodarczy 1999/2000: 0,10034

Kwota, którą producenci cukru musieli zapłacić plantatorom buraków w związku z różnicą między maksymalną kwotą opłaty B a kwotą faktycznie pobranej opłaty, o której mowa w art. 1 ust. 3

rok gospodarczy 2000/2001

(EUR za tonę

Opłata B za tonę buraków jakości standardowej

9,816

23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/6

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/266

z dnia 19 lutego 2018 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę („Thym de Provence” (ChOG))

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Thym de Provence” jako chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)	W dniu 9 czerwca 2017 r. Komisja otrzymała od Niemiec powiadomienie o sprzeciwie oraz i powiązane z nim uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie. W dniu 22 czerwca 2017 r. Komisja przekazała Francji powiadomienie o sprzeciwie oraz uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie przesłane przez Niemcy.

(3)

Niemcy sprzeciwiły się rejestracji nazwy „Thym de Provence”, ponieważ mogłoby to zagrozić stosowaniu terminu „Herbes de Provence” (niem. „Kräuter der Provence”), powszechnie używanego przez producentów ziół i przypraw do opisania rodzaju mieszanki ziół, zwykle zawierającej, m.in. rozmaryn, oregano, tymianek, szałwię i lawendę, ale czasem też liść laurowy i inne przyprawy korzenne, takie jak gałka muszkatołowa i goździki, w różnych kombinacjach. Mieszanka ziół „Herbes de Provence” zawiera wprawdzie typowe zioła prowansalskie, ale zawiera również inne przyprawy, takie jak liść laurowy i gałka muszkatołowa, które nie są typowe dla Prowansji. Ponadto „Herbes de Provence” wytwarzana jest z ziół, które nie muszą pochodzić z Prowansji. Rejestracja nazwy „Thym de Provence” mogłaby zatem zagrozić wprowadzaniu do obrotu wszelkich takich mieszanek ziół i przypraw jako „Herbes de Provence”.

(4)	Uznając ten sprzeciw za dopuszczalny, pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r. Komisja wezwała Francję i Niemcy do przeprowadzenia w okresie trzech miesięcy odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

(5)	Strony osiągnęły porozumienie. Francja przekazała Komisji wyniki porozumienia w dniu 6 listopada 2017 r.

(6)	Francja i Niemcy zgodziły się, że nawet po rejestracji nazwy „Thym de Provence” jako ChOG stosowanie terminu „Herbes de Provence”, w tym jego tłumaczeń, powinno być nadal dozwolone na terytorium Unii, pod warunkiem przestrzegania zasad i przepisów mających zastosowanie w jej porządku prawnym.

(7)	Treść porozumienia zawartego przez Francję i Niemcy należy uwzględnić, gdyż jest ona zgodna z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i przepisami Unii.

(8)	W związku z powyższym należy wpisać nazwę „Thym de Provence” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Thym de Provence” (ChOG) zostaje zarejestrowana.

Nazwa podana w akapicie pierwszym określa produkt należący do klasy 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itd.), określone w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Termin „Herbes de Provence” oraz jego tłumaczenia nadal mogą być stosowane na terytorium Unii pod warunkiem przestrzegania zasad i przepisów mających zastosowanie w jej porządku prawnym.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. C 92 z 24.3.2017, s. 14.

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/8

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/267

z dnia 19 lutego 2018 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)	Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

(5)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Stephen QUEST

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej

(1) Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja (kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Produkt (tzw. przedmieszka) w postaci granulek termoplastycznych, składający się z:

—	olejku lawendowego,

—	olejku z mięty pieprzowej,

—	cytronelalu,

—	benzoesanu sodu,

—	polimeru (etylenu-octanu winylu (EVA) lub polietylenu niskiej gęstości (LDPE)).

Produkt jest wykorzystywany jako surowiec do inkorporacji olejków eterycznych w procesie przetwarzania tworzyw sztucznych. Ma to zapobiec gryzieniu i uszkadzaniu gotowych wyrobów z tworzyw sztucznych przez zwierzęta.

3302 90 90

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2 do działu 33 oraz brzmienie kodów CN 3302 , 3302 90 i 3302 90 90 .

Wyklucza się klasyfikację do pozycji 3901 , ponieważ polimer w produkcie (EVA lub LDPE) działa jedynie jako nośnik olejków eterycznych.

Olejki eteryczne są głównym elementem produktu i nadają mu jego zasadniczy charakter (tj. właściwości odstraszające gryzonie, termity i inne zwierzęta).

Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 3302 90 90 jako pozostałe mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny na bazie jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle.

Produkt (tzw. przedmieszka) w postaci granulek termoplastycznych, składający się z:

—	permetryny (ISO),

—

tymolu,

—

eugenolu,

—

cytralu,

—	benzoesanu denatonium,

—	pochodnych kwasu benzoesowego,

—	lidokainy (INN),

—	polimeru (etylenu-octanu winylu (EVA) lub polietylenu niskiej gęstości (LDPE)).

Produkt jest wykorzystywany jako surowiec do inkorporacji insektycydów w procesie przetwarzania tworzyw sztucznych. Ma to zapobiec gryzieniu i uszkadzaniu gotowych wyrobów z tworzyw sztucznych przez termity.

3808 91 10

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 3808 , 3808 91 i 3808 91 10 .

Wyklucza się klasyfikację do pozycji 3901 , ponieważ polimer w produkcie (EVA lub LDPE) działa jedynie jako nośnik insektycydów.

Wyklucza się klasyfikację do pozycji 3302 , ponieważ w produkcie istnieją tylko śladowe ilości olejków eterycznych (tymolu, eugenolu i cytralu). Z tego względu nie przyczyniają się one znacząco do zasadniczego charakteru produktu. Insektycyd (permetryna (ISO)) jest głównym elementem i nadaje produktowi jego zasadniczy charakter (tj. odstraszanie termitów).

Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 3808 91 10 jako środki owadobójcze (insektycydy) na bazie perytroidów.

23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/11

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/268

z dnia 21 lutego 2018 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4)	Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Kod CN	Opis towarów	Cena reprezentatywna (EUR/100 kg)	Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 (EUR/100 kg)	Pochodzenie (1)
0207 12 10	Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, ale z szyjami, sercami, wątróbkami i żołądkami, znane jako »kurczaki 70 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone	116,8	0	AR
0207 12 90	Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone	132,1	0	AR
0207 12 90		118,7	0	BR
0207 14 10	Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, zamrożone	244,4	17	AR
		225,4	22	BR
		314,4	0	CL
		255,8	13	TH
0207 27 10	Kawałki z indyków bez kości, zamrożone	320,5	0	BR
0207 27 10	Kawałki z indyków bez kości, zamrożone	314,7	0	CL
0408 91 80	Jaja bez skorupek suszone	446,6	0	AR
1602 32 11	Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej	224,3	19	BR

”

(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7).

23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/14

DECYZJA RADY (UE) 2018/270

z dnia 15 lutego 2018 r.

zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Central Bank of Cyprus

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Protokół nr 4 w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego z dnia 19 grudnia 2017 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Central Bank of Cyprus (EBC/2017/43) (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro, podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

(2)	Mandat obecnych zewnętrznych biegłych rewidentów Central Bank of Cyprus wygasa po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2017. Należy zatem wyznaczyć zewnętrznych biegłych rewidentów Central Bank of Cyprus na okres od roku obrachunkowego 2018 do 2022.

(3)	Na swojego zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrachunkowe 2018–2022 Central Bank of Cyprus wybrał firmę PricewaterhouseCoopers Limited.

(4)	Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie firmy PricewaterhouseCoopers Limited na zewnętrznego biegłego rewidenta Central Bank of Cyprus na lata obrachunkowe 2018–2022.

(5)	W następstwie zalecenia Rady Prezesów EBC należy odpowiednio zmienić decyzję Rady 1999/70/WE (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 1 ust. 14 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

„14. Firma PricewaterhouseCoopers Limited zostaje niniejszym zatwierdzona jako zewnętrzny biegły rewident Central Bank of Cyprus na lata obrachunkowe 2018–2022.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Europejskiego Banku Centralnego.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2018 r.

W imieniu Rady

K. VALCHEV

Przewodniczący

(1) Dz.U. C 2 z 5.1.2018, s. 1.

(2) Decyzja Rady 1999/70/WE z dnia 25 stycznia 1999 r. dotycząca zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych (Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69).

23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/17

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/272

z dnia 20 lutego 2018 r.

w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Badań Biologii Morskiej – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (EMBRC-ERIC)

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 826)

(Jedynie teksty w językach: angielskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, portugalskim i włoskim są autentyczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Belgia, Francja, Grecja, Hiszpania, Izrael, Norwegia, Portugalia, Włochy i Zjednoczone Królestwo zwróciły się do Komisji o utworzenie Europejskiego Centrum Badań Biologii Morskiej – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (EMBRC-ERIC). Uzgodniły one, że przyjmującym państwem członkowskim EMBRC-ERIC będzie Francja.

(2)

Ponieważ w dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii, zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie decyzję o przedłużeniu tego okresu. W związku z tym po dacie wystąpienia oraz bez uszczerbku dla jakichkolwiek postanowień umowy o wystąpieniu Zjednoczone Królestwo będzie uznawane do celów niniejszej decyzji wykonawczej za państwo trzecie w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 723/2009.

(3)	Rozporządzenie (WE) nr 723/2009 zostało włączone do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 72/2015 (2).

(4)	Komisja dokonała oceny wniosku zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 723/2009 i stwierdziła, że spełnia on wymogi określone w tym rozporządzeniu.

(5)	Komitet ds. Wdrożenia Rozporządzenia w sprawie Wspólnotowych Ram Prawnych Konsorcjum na rzecz Europejskiej Infrastruktury Badawczej nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Niniejszym ustanawia się Europejskie Centrum Badań Biologii Morskiej – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (EMBRC-ERIC).

2. Istotne elementy statutu EMBRC-ERIC przedstawiono w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Francuskiej, Republiki Grecji, Królestwa Hiszpanii, Państwa Izrael, Królestwa Norwegii, Republiki Portugalskiej, Republiki Włoskiej oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Carlos MOEDAS

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1.

(2) Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 72/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami [2016/755] (Dz.U. L 129 z 19.5.2016, s. 85).

ZAŁĄCZNIK

ZASADNICZE ELEMENTY STATUTU EMBRC-ERIC

Następujące artykuły i ustępy artykułów statutu EMBRC-ERIC stanowią zasadnicze elementy zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 723/2009

1. Zadania i zakres działalności

(art. 4 statutu EMBRC-ERIC)

EMBRC-ERIC działa w oparciu o centralną organizację w drodze rozproszonej działalności indywidualnych węzłów prowadzonej w skoordynowany sposób – jak określono w umowie o gwarantowanym poziomie usług – którą zarządza dyrektor wykonawczy wspierany przez sekretariat, komitet ds. węzłów i przez oficerów łącznikowych. Stosunki między siedzibą główną a węzłami lub operatorami oraz ich zasobami regulowane są przez umowy o gwarantowanym poziomie usług dotyczące świadczenia usług, dostarczania produktów i prowadzenia działań mających na celu wsparcie wysoko mierzących ambicji związanych z tą infrastrukturą badawczą.

2.	EMBRC-ERIC zapewnia punkt kompleksowej obsługi dostępu do obszernego portfela usług i platform badawczych, ekosystemów morskich, zasobów biologicznych, e-infrastruktury i metadanych.

Usługi świadczone przez EMBRC-ERIC i podejmowana przez nie działalność obejmują między innymi:

a)	dostęp do portfela platform badawczych, zasobów biologicznych, usług i danych analitycznych;

b)	wspólne działania badawczo-rozwojowe węzłów krajowych w ramach skoordynowanego, długofalowego programu rozwojowego;

c)	wspieranie dostępu do materiału biologicznego pochodzenia morskiego, w tym do materiału genetycznego, oraz doradztwo i wskazówki w zakresie wykorzystywania żywych zasobów morza;

d)	zintegrowane procesy pracy w ramach wysokiej jakości usług w odniesieniu do dostępu do zasobów biologicznych, analitycznych i danych dzięki wprowadzeniu wspólnych bazowych technologii i praktyk;

e)	wzmacnianie powiązania nauki i przemysłu dzięki skoordynowanej usłudze transferu wiedzy i technologii;

f)	placówki szkoleniowe i szkolenia dla badaczy i pracowników technicznych;

g)	współpracę z infrastrukturami badawczymi w dziedzinach powiązanych lub uzupełniających;

h)	współpracę z istotnymi zainteresowanymi stronami z europejskich regionów nadmorskich mającą na celu wspieranie ich polityki ochrony środowiska i niebieskiej biogospodarki.

4.	Działania te będą wdrażane zgodnie z polityką określoną w art. 21–26 statutu, która zostanie dołączona w formie załącznika do zasad działania i udostępniona użytkownikom.

2. Siedziba statutowa EMBRC-ERIC

(art. 2 ust. 2 statutu EMBRC-ERIC)

EMBRC-ERIC ma swoją siedzibą statutową w Paryżu, we Francji.

3. Nazwa

(art. 2 ust. 1 statutu EMBRC-ERIC)

Nazwa infrastruktury badawczej brzmi Europejskie Centrum Badań Biologii Morskiej – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej, zwane dalej „EMBRC-ERIC”.

4. Czas trwania

(art. 27 statutu EMBRC-ERIC)

1.	EMBRC-ERIC ustanawia się na okres wstępny kończący się w dniu 31 grudnia 2040 r.

2.	Nie naruszając postanowień art. 8 statutu, po okresie wstępnym EMBRC-ERIC funkcjonuje przez kolejne okresy pięcioletnie na podstawie decyzji walnego zgromadzenia zgodnie z art. 15 ust. 9 statutu.

5. Likwidacja

(art. 28 statutu EMBRC-ERIC)

1.	Likwidacja EMBRC-ERIC następuje w wyniku decyzji walnego zgromadzenia zgodnie z art. 15 ust. 9 statutu.

W ciągu 10 dni dyrektor wykonawczy powiadamia Komisję na piśmie o:

a)	decyzji o likwidacji podjętej przez walne zgromadzenie; a następnie o

b)	zakończeniu procedury likwidacji.

3.	Nie naruszając art. 9 statutu, wszelkie aktywa i pasywa pozostałe po spłacie aktywów lub długów EMBRC-ERIC rozdziela się pomiędzy członków proporcjonalnie do ich skumulowanego wkładu pieniężnego do EMBRC-ERIC w momencie rozwiązania.

4.	EMBRC-ERIC przestaje istnieć z dniem opublikowania przez Komisję stosownego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6. Odpowiedzialność

(art. 9 statutu EMBRC-ERIC)

1.	EMBRC-ERIC ponosi odpowiedzialność za swoje długi.

2.	Odpowiedzialność członków za długi i zobowiązania EMBRC-ERIC o dowolnym charakterze ogranicza się do odpowiednich wkładów wniesionych do EMBRC-ERIC przez tych członków.

3.	EMBRC-ERIC zawiera odpowiednie ubezpieczenie obejmujące te formy ryzyka, które są charakterystyczne dla konstrukcji i funkcjonowania EMBRC-ERIC.

7. Polityka dostępu, polityka w zakresie danych i polityka w zakresie upowszechniania wyników badań

(art. 22 statutu EMBRC-ERIC)

Dyrektor wykonawczy przedstawia walnemu zgromadzeniu do zatwierdzenia politykę dostępu, politykę w zakresie danych i politykę w zakresie upowszechniania wyników badań EMBRC-ERIC w odniesieniu do udostępniania przez EMBRC-ERIC portfela usług i platform badawczych, ekosystemów morskich, zasobów biologicznych i e-infrastruktury.

Dostęp do EMBRC-ERIC jest otwarty, niekoniecznie bezpłatnie, dla wszelkiego rodzaju użytkowników, w tym pochodzących ze wszystkich państw europejskich i nieeuropejskich. Wnioski będą poddawane uproszczonemu procesowi kontroli kwalifikowalności i wykonalności. Techniczny i naukowy opis EMBRC-ERIC zawiera dalsze szczegółowe informacje dotyczące warunków dostępu dla użytkowników.

3.	Dostęp będzie monitorowany, a zadowolenie użytkownika będzie mierzone za pomocą mechanizmu informacji zwrotnej w ramach zapewnienia jakości pod kątem ciągłego doskonalenia dostępu i usług.

4.	EMBRC-ERIC będzie promować interoperacyjność i normalizację e-infrastruktury, aby umożliwić przetwarzanie dużych ilości różnego rodzaju generowanych danych, a także opracuje lub przyjmie poparte przez społeczność protokoły, narzędzia i wiedzę z zakresu przetwarzania danych.

EMBRC-ERIC będzie promować zasady otwartych źródeł i otwartego dostępu w odniesieniu do danych, a także będzie propagować transfer wiedzy i upowszechnianie danych i informacji w ramach powiązań z istniejącymi inicjatywami europejskimi mającymi znaczenie z punktu widzenia danych środowiskowych i biologicznych oraz bioinformatyki, takimi jak ELIXIR i Lifewatch ERIC, oraz z uznanymi repozytoriami danych, takimi jak EurOBIS, EMODNET, PANGAEA, Globalna Sieć Systemów Obserwacji Ziemi i COPERNICUS.

6.	Polityka dostępu, polityka w zakresie danych i polityka w zakresie upowszechniania wyników badań EMBRC-ERIC zostają przyjęte przez walne zgromadzenie zgodnie z art. 15 ust. 10 statutu, a następnie dołączone w formie załącznika do zasad działania.

8. Polityka w zakresie oceny naukowej

(art. 23 statutu EMBRC-ERIC)

1.	Co trzy lata ma miejsce koordynowany przez dyrektora wykonawczego przegląd naukowy działalności, usług i platform EMBRC-ERIC, który zostaje przedstawiony walnemu zgromadzeniu.

2.	Polityka w zakresie oceny naukowej EMBRC-ERIC zostaje przyjęta przez walne zgromadzenie zgodnie z art. 15 ust. 10 statutu, a następnie dołączona w formie załącznika do zasad działania.

9. Prawa własności intelektualnej

(art. 21 statutu EMBRC-ERIC)

Po konsultacjach z radą konsultacyjną ds. nauki i innowacji dyrektor wykonawczy przygotowuje i przedstawia do zatwierdzenia walnemu zgromadzeniu politykę EMBRC-ERIC w zakresie praw własności intelektualnej związanych z identyfikacją, przydziałem, ochroną praw własności intelektualnej oraz zarządzaniem nimi i utrzymywaniem ich oraz z działaniami w zakresie transferu technologii wynikającymi z tych praw własności intelektualnej.

Polityka EMBRC-ERIC w zakresie własności intelektualnej reguluje prawa własności i użytkowania w obrębie EMBRC-ERIC oraz wobec stron trzecich i partnerów umowy, zabezpieczając zgodne i uczciwe korzystanie za pomocą uczciwych modeli rekompensaty z tytułu wkładu intelektualnego i własności intelektualnej wszystkich uczestników EMBRC-ERIC.

Żadnego z postanowień niniejszego statutu nie należy rozumieć jako mającego wpływ na prawa własności intelektualnej i politykę w zakresie praw własności intelektualnej operatorów określone w ramach odnośnych przepisów i rozporządzeń członków lub na podstawie porozumień międzynarodowych, których członkowie są stroną.

4.	Prawa własności intelektualnej, które powstały, zostały wytworzone, uzyskane lub wypracowane przez pracowników EMBRC-ERIC, zostają przekazane i stanowią własność EMBRC-ERIC.

5.	Polityka EMBRC-ERIC w zakresie praw własności intelektualnej zostaje przyjęta przez walne zgromadzenie zgodnie z art. 15 ust. 10 statutu, a następnie dołączona w formie załącznika do zasad działania.

10. Polityka zatrudnienia

(art. 24 statutu EMBRC-ERIC)

1.	EMBRC-ERIC jako pracodawca stosuje politykę równości szans. Procedury wyboru kandydatów na pracowników EMBRC-ERIC muszą być zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji i poszanowania równości szans.

2.	Umowy o pracę są zgodne z obowiązującym przepisami ustawowymi i wykonawczymi krajów, w których pracownicy wykonują swoją działalność.

3.	EMBRC-ERIC ogłasza wszystkie wakaty i określa odpowiedni okres na przyjmowanie wniosków.

4.	EMBRC-ERIC nie oferuje żadnego stanowiska żadnemu kandydatowi przed upływem wyżej wspomnianego okresu.

5.	Polityka zatrudnienia zostaje przyjęta przez walne zgromadzenie, a następnie dołączona w formie załącznika do zasad działania i opublikowana na stronie internetowej EMBRC-ERIC.

6.	Politykę zatrudnienia regulują przepisy państwa przyjmującego.

11. Polityka zamówień publicznych

(art. 25 statutu EMBRC-ERIC)

1.	Dyrektor wykonawczy przygotowuje szczegółowe informacje dotyczące procedur i kryteriów zamówień publicznych, które walne zgromadzenie zatwierdza zgodnie z art. 15 ust. 10 statutu.

2.	Polityka zamówień publicznych EMBRC-ERIC jest zgodna z zasadami przejrzystości, proporcjonalności, wzajemnego uznawania, równego traktowania, konkurencyjności i niedyskryminacji.

3.	W ramach swojej polityki zamówień publicznych EMBRC-ERIC udostępnia na swojej stronie internetowej procedury związane ze składaniem ofert na produkty i usługi, z zamówieniami publicznymi i z ogłaszaniem przetargów.

4.	Polityka zamówień publicznych EMBRC-ERIC zostaje przyjęta zgodnie z art. 15 ust. 10 statutu, a następnie dołączona w formie załącznika do zasad działania.

23.2.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 51/23

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/522 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w kwestiach dotyczących wyłączenia niektórych organów publicznych i banków centralnych państw trzecich, okoliczności wskazujących na manipulację na rynku, progów powodujących powstanie obowiązku podania informacji do wiadomości publicznej, właściwych organów do celów powiadomień o opóźnieniach, zgody na obrót w okresach zamkniętych oraz rodzajów transakcji wykonywanych przez osoby pełniące obowiązki zarządcze podlegających obowiązkowi powiadomienia

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 88 z dnia 5 kwietnia 2016 r. )

1.	Strona 8, art. 9 akapit pierwszy lit. b):

zamiast:

„b)

otrzymała lub przyznano jej instrumenty finansowe w ramach programu akcji pracowniczych, który ma miejsce w okresie zamkniętym, jeżeli zastosowano wcześniej zaplanowane i zorganizowane podejście w odniesieniu do warunków, okresowości, momentu udzielenia, grupy osób uprawnionych, którym przyznano instrumenty finansowe, i wartości instrumentów finansowych, które mają zostać udzielone; udzielenie lub przyznanie instrumentów finansowych odbywa się zgodnie z określonymi ramami regulacyjnymi, dzięki którym żadna informacja poufna nie może mieć wpływu na udzielenie ani na przyznanie instrumentów finansowych;”,

powinno być:

„b)

otrzymała lub przyznano jej instrumenty finansowe w ramach programu akcji pracowniczych, który ma miejsce w okresie zamkniętym, jeżeli zastosowano wcześniej zaplanowane i zorganizowane podejście w odniesieniu do warunków, okresowości, momentu udzielenia, grupy osób uprawnionych, którym przyznano instrumenty finansowe, i liczby instrumentów finansowych, które mają zostać udzielone; udzielenie lub przyznanie instrumentów finansowych odbywa się zgodnie z określonymi ramami regulacyjnymi, dzięki którym żadna informacja poufna nie może mieć wpływu na udzielenie ani na przyznanie instrumentów finansowych;”.

2.	Strona 8, art. 9 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iii):

zamiast:

„(iii)

osoba pełniąca obowiązki zarządcze otrzymała zezwolenie od emitenta przed otrzymaniem dochodu;”,

powinno być:

„(iii)

osoba pełniąca obowiązki zarządcze otrzymała uprzednie zezwolenie od emitenta;”.

3.	Strona 9, art. 10 ust. 2 lit. i):

zamiast:

„i)	transakcje warunkowe uzależnione od spełnienia określonych warunków i faktyczne wykonanie takich transakcji;”

powinno być:

„i)	transakcje warunkowe z chwilą spełnienia określonych warunków i faktycznego wykonania takich transakcji;”.

4.	Strona 9, art. 10 ust. 2 lit. k):

zamiast:

„k)	dokonane lub otrzymane darowizny, w tym darowizny pieniężne, oraz otrzymany spadek;”,

powinno być:

„k)	dokonane lub otrzymane darowizny oraz otrzymany spadek;”.

5.	Strona 15, załącznik II sekcja 1 pkt 4 lit. d); strona 18, załącznik II sekcja 2 pkt 1 lit. d); pkt 2 lit. c):

zamiast:

„zaniżanie ceny instrumentu przeznaczonego do sprzedaży (ang. trash and cash);”,

powinno być:

„zaniżanie ceny instrumentu przeznaczonego do kupna (ang. trash and cash);”.

6.	Strona 16, załącznik II sekcja 1 pkt 6 lit. g):

zamiast:

„składanie fałszywych zleceń (ang. layering and proofing);”,

powinno być:

„składanie fałszywych zleceń (ang. layering and spoofing);”.

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 51

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 61 23 lutego 2018

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Rady (UE) 2018/264 z dnia 19 lutego 2018 r. ustalające wysokość opłat produkcyjnych oraz współczynnik obliczania opłaty dodatkowej w sektorze cukru na rok gospodarczy 1999/2000 oraz ustalające wysokość opłat produkcyjnych w sektorze cukru na rok gospodarczy 2000/2001	1
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/265 z dnia 16 lutego 2018 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Squacquerone di Romagna (ChNP)	5
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/266 z dnia 19 lutego 2018 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Thym de Provence (ChOG))	6
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/267 z dnia 19 lutego 2018 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej	8
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/268 z dnia 21 lutego 2018 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj	11
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/269 z dnia 22 lutego 2018 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w siedemnastym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080	13
		DECYZJE
	*	Decyzja Rady (UE) 2018/270 z dnia 15 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Central Bank of Cyprus	14
	*	Decyzja Rady (UE) 2018/271 z dnia 15 lutego 2018 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską	16
	*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/272 z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Badań Biologii Morskiej – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (EMBRC-ERIC) (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 826) ( 1 )	17

	Sprostowania
*	Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/49 z dnia 11 stycznia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 501/2013 w następstwie przeglądu pod kątem nowego eksportera na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 ( Dz.U. L 7 z 12.1.2018 )	23
*	Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/522 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w kwestiach dotyczących wyłączenia niektórych organów publicznych i banków centralnych państw trzecich, okoliczności wskazujących na manipulację na rynku, progów powodujących powstanie obowiązku podania informacji do wiadomości publicznej, właściwych organów do celów powiadomień o opóźnieniach, zgody na obrót w okresach zamkniętych oraz rodzajów transakcji wykonywanych przez osoby pełniące obowiązki zarządcze podlegających obowiązkowi powiadomienia ( Dz.U. L 88 z 5.4.2016 )	23