ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 32
European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 61
6 lutego 2018

Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/171 z dnia 19 października 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wysokości progu istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/172 z dnia 28 listopada 2017 r. zmieniające załączniki I i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów ( 1 )

6

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/173 z dnia 29 listopada 2017 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/936 w zakresie aktualizacji kodów Nomenklatury scalonej wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia

12

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/174 z dnia 2 lutego 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do wykazu docelowych zmiennych wtórnych dotyczących międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych, składu gospodarstw domowych i zmian dochodów na rok 2019 ( 1 )

35

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/175 z dnia 2 lutego 2018 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych

48

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2018/176 z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG

50

 

 

ZALECENIA

 

*

Zalecenie Komisji (UE) 2018/177 z dnia 2 lutego 2018 r. dotyczące elementów, które należy zawrzeć w uzgodnieniach technicznych, prawnych i finansowych między państwami członkowskimi do celów stosowania mechanizmu solidarności na podstawie art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 dotyczącego środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego

52

 

 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/1

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/171

z dnia 19 października 2017 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wysokości progu istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 178 ust. 6 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ponieważ uwarunkowania rynkowe i gospodarcze w obrębie tej samej jurysdykcji są podobne, właściwe organy powinny ustanawiać jedną wysokość progu w celu oceny istotności zobowiązań kredytowych, o których mowa w art. 178 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla wszystkich instytucji w ich odpowiednich jurysdykcjach. Taki próg istotności, który powinien pozostać stały w dłuższej perspektywie czasowej, przynosi dodatkową korzyść w postaci większej porównywalności wymogów kapitałowych między instytucjami w tej samej jurysdykcji.

(2)

Z jednej strony, kwota, która może zostać uznana za istotną, zależy od poziomu ogółu zobowiązań kredytowych. Z drugiej strony, instytucje mają tendencję do uznawania wszystkich kwot poniżej pewnego poziomu za nieistotne, niezależnie od ich udziału w ogóle zobowiązań kredytowych. W związku z tym próg istotności powinien składać się z dwóch składników; składnika bezwzględnego (kwoty bezwzględnej) i składnika względnego (wielkość procentowa ogółu zobowiązań kredytowych, które reprezentuje kwota przeterminowanych zobowiązań). Przeterminowane zobowiązania kredytowe powinny zatem zostać uznane za istotne, jeżeli przekroczony został zarówno limit wyrażony jako kwota bezwzględna, jak i limit wyrażony jako wartość procentowa została przekroczona.

(3)

Między poszczególnymi dłużnikami istnieją znaczne różnice pod względem średnich dochodów i średnich kwot zobowiązań kredytowych. W związku z tym progi istotności powinny zostać odpowiednio zróżnicowane, by dla ekspozycji detalicznych i dla pozostałych ekspozycji istniały odrębne składniki bezwzględne progu.

(4)

Próg istotności powinien być dostosowany do lokalnej specyfiki poszczególnych jurysdykcji. Ze względu na różne warunki gospodarcze, w tym różne poziomy cen w poszczególnych jurysdykcjach, składnik bezwzględny progu istotności może być zróżnicowany w poszczególnych jurysdykcjach. Takie zróżnicowanie jest jednak rzadko uzasadnione w przypadku składnika względnego. W konsekwencji składnik względny powinien zasadniczo być taki sam we wszystkich jurysdykcjach, a pewną elastyczność należy dopuścić w przypadku składnika bezwzględnego. Umożliwi to właściwym organom ustanawianie wysokości progu istotności na odpowiednim poziomie, do określonej wysokości maksymalnej, z uwzględnieniem specyficznych warunków w poszczególnych jurysdykcjach.

(5)

Mimo że warunki ustanawiania wysokości progu istotności w różnych jurysdykcjach w Unii powinny zostać zharmonizowane, należy pozwolić na pozostawienie niektórych różnic w wysokościach progów obowiązujących w poszczególnych jurysdykcjach, by odzwierciedlić różne poziomy ryzyka, które odpowiednie właściwe organy uznają za racjonalne na podstawie krajowych uwarunkowań rynkowych. Możliwe jest, że odpowiednia wysokość progu istotności będzie musiała zostać poddana pod dyskusję w ramach różnych kolegiów organów nadzoru.

(6)

Wysokość progu istotności może mieć znaczący wpływ na obliczanie wymogów kapitałowych i oczekiwanych strat dla wszystkich instytucji w danej jurysdykcji, bez względu na metodę zastosowaną do tego obliczenia. Z tego względu przy ustanawianiu wysokości progu istotności właściwe organy powinny uwzględniać szereg czynników, w tym szczególną charakterystykę ryzyka ekspozycji detalicznych. Szczególne charakterystyki ryzyka dla ekspozycji detalicznych i dla ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne należy rozpatrywać oddzielnie.

(7)

Możliwe jest, że próg istotności ustanowiony przez właściwy organ w danej jurysdykcji będzie również musiał być stosowany przez instytucje prowadzące działalność transgraniczną. Wysokość progu ustanowiona przez właściwy organ w innej jurysdykcji może być zatem istotnym czynnikiem podczas przeprowadzania przez właściwy organ oceny, czy poziom ryzyka odzwierciedlony przez dany próg jest racjonalny. W związku z tym progi istotności ustanowione przez właściwe organy powinny być przejrzyste i powinny zostać zgłoszone Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego (EUNB), tak by mogły zostać podane do wiadomości publicznej.

(8)

Właściwe organy powinny ustanawiać wysokość progu istotności na poziomie odpowiadającym poziomowi ryzyka, który uznają za racjonalny. Ponieważ poziom ryzyka zależy od sposobu, w jaki próg istotności jest stosowany w procesie stwierdzania niewykonania zobowiązania, konieczne jest, aby przy ustanawianiu progu właściwe organy czyniły pewne założenia co do sposobu obliczania kwot i wskaźników, które będą porównywane ze składnikiem bezwzględnym i względnym progu istotności, a także co do tego, na jakim etapie procesu stwierdzania niewykonania zobowiązania zastosowanie ma próg istotności. W związku z tym próg ten należy ustanawiać w taki sposób, aby instytucje mogły zidentyfikować dłużników, którzy stwarzają znacznie wyższe ryzyko ze względu na częściowe lub nieprawidłowe, ale systematyczne opóźnienia w płatnościach, a także aby mogły zidentyfikować istotne przeterminowane zobowiązania kredytowe w odpowiednim czasie.

(9)

Istotność przeterminowanych zobowiązań kredytowych stanowi część definicji niewykonania zobowiązania określonej w art. 178 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W przypadku instytucji, które stosują metodę wewnętrznych ratingów („metoda IRB”), jakakolwiek zmiana tej definicji prowadzi do istotnych zmian systemów ratingowych, które są stosowane do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego. W związku z tym właściwe organy nie powinny zmieniać wysokości progu istotności, chyba że jest ona niewłaściwa ze względu na zmianę warunków rynkowych lub gospodarczych, prowadzącą do znacznych zakłóceń procesu stwierdzania niewykonania zobowiązania.

(10)

Właściwe organy powinny mieć możliwość odroczenia stosowania progów istotności przez instytucje, od których wymaga się przeprowadzenia istotnych zmian ich modeli IRB, oraz przez instytucje, dla których wprowadzenie takich progów stanowi obciążenie, ponieważ ich poprzednie podejście do ustalania istotności ekspozycji przeterminowanych różni się znacząco od tych progów. Ponadto w przypadku instytucji stosujących metodę IRB, ale stosujących metodę standardową w odniesieniu do części ich ekspozycji na podstawie art. 148 lub 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, data rozpoczęcia stosowania nowych progów istotności powinna być dostosowana w odniesieniu do wszystkich ekspozycji tych instytucji. W celu uniknięcia nadmiernych opóźnień w rozpoczęciu stosowania progów w całej Unii takie dłuższe okresy powinny być jednak ograniczone.

(11)

Właściwe organy powinny mieć wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie kompleksowej analizy niezbędnej do ustanowienia progu istotności na racjonalnym poziomie.

(12)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez EUNB.

(13)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Warunki ustanawiania progu istotności w odniesieniu do ekspozycji detalicznych

1.   Właściwy organ ustanawia dla wszystkich instytucji w swojej jurysdykcji jeden próg istotności w odniesieniu do ekspozycji detalicznych.

Jeżeli chodzi o instytucje stosujące definicję niewykonania zobowiązania określoną w art. 178 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na poziomie poszczególnych instrumentów kredytowych, właściwy organ może jednak ustanowić jeden odrębny próg istotności w odniesieniu do ekspozycji detalicznych.

2.   Próg istotności, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy, obejmuje składnik bezwzględny i względny.

Składnik bezwzględny wyrażony jest jako maksymalna kwota sumy wszystkich kwot przeterminowanych zobowiązań dłużnika wobec instytucji, jej jednostki dominującej lub z którejkolwiek z jej jednostek zależnych („przeterminowane zobowiązanie kredytowe”). Maksymalna kwota nie może przekroczyć 100 EUR lub równowartości tej kwoty w odpowiedniej walucie krajowej.

Składnik względny wyrażany jest jako wielkość procentowa odzwierciedlająca kwotę przeterminowanych zobowiązań kredytowych w stosunku do łącznej kwoty wszystkich ekspozycji bilansowych tej instytucji, jej jednostki dominującej lub z którejkolwiek z jej jednostek zależnych wobec tego dłużnika, z wyłączeniem ekspozycji kapitałowych. Ta wartość procentowa wynosi między 0 % a 2,5 % i zostaje ustanowiona na poziomie 1 %, zawsze kiedy odzwierciedla ona poziom ryzyka, który ten właściwy organ uznaje za racjonalny zgodnie z art. 3.

3.   Próg istotności, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, ustanawia się zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2, z tą tylko różnicą, że „przeterminowane zobowiązania kredytowe” oraz „łączna kwota wszystkich ekspozycji bilansowych tej instytucji wobec tego dłużnika, z wyłączeniem ekspozycji kapitałowych” odnoszą się do kwot zobowiązań kredytowych dłużnika, które wynikają z jednego instrumentu kredytowego udzielonego przez tę instytucję, jej jednostką dominującą lub którąkolwiek z jej jednostek zależnych.

4.   Przy ustanawianiu progu istotności zgodnie z niniejszym artykułem właściwy organ uwzględnia charakterystykę ryzyka ekspozycji detalicznych oraz specyfikację ekspozycji detalicznych określoną w art. 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do banków stosujących metodę wewnętrznych ratingów (IRB) oraz w art. 123 tego rozporządzenia w odniesieniu do instytucji, które stosują metodę standardową.

5.   Przy ustanawianiu progu istotności zgodnie z niniejszym artykułem właściwy organ przyjmuje, że dłużnik nie wykonał zobowiązania, jeżeli zarówno limit wyrażony jako składnik bezwzględny progu istotności, jak i limit wyrażony jako składnik względny tego progu są przekroczone przez 90 kolejnych dni lub przez 180 kolejnych dni, jeżeli wszystkie ekspozycje uwzględnione w obliczeniu przeterminowanego zobowiązania kredytowego są zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi lub nieruchomościami komercyjnymi MŚP, a termin 90 dni zastąpiono terminem 180 dni zgodnie z art. 178 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do tych ekspozycji.

Artykuł 2

Próg istotności w odniesieniu do ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne

1.   Właściwy organ ustanawia dla wszystkich instytucji w swojej jurysdykcji jeden próg istotności w odniesieniu do ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne.

2.   Próg istotności, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się zgodnie z warunkami określonymi w art. 1 ust. 2, z tą tylko różnicą, że składnik bezwzględny tego progu istotności nie przekracza kwoty 500 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.

3.   Przy ustanawianiu progu istotności zgodnie z niniejszym artykułem właściwy organ uwzględnia charakterystykę ryzyka ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne.

4.   Przy ustanawianiu progu istotności zgodnie z niniejszym artykułem właściwy organ przyjmuje, że dłużnik nie wykonał zobowiązania, jeżeli zarówno limit wyrażony jako składnik bezwzględny progu istotności, jak i limit wyrażony jako składnik względny tego progu są przekroczone przez 90 kolejnych dni lub przez 180 kolejnych dni, jeżeli ekspozycje uwzględnione w obliczeniu przeterminowanego zobowiązania kredytowego są ekspozycjami wobec podmiotu sektora publicznego, a termin 90 dni zastąpiono terminem 180 dni zgodnie z art. 178 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do tych ekspozycji.

Artykuł 3

Poziom ryzyka

Właściwy organ uznaje, że wysokość progu istotności odzwierciedla racjonalny poziom ryzyka, zgodnie z wymogami określonymi w art. 178 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli próg ten nie prowadzi do stwierdzenia nadmiernej liczby przypadków niewykonania zobowiązania, które wynikają z innych okoliczności niż trudności finansowe dłużnika, ani do znacznych opóźnień w stwierdzaniu przypadków niewykonania zobowiązania, które wynikają z trudności finansowych dłużnika.

Artykuł 4

Powiadomienie o progach istotności

Właściwy organ powiadamia EUNB o progach istotności ustanowionych w jego jurysdykcji. Właściwy organ ustanawiający składnik względny progu istotności na wyższym lub niższym poziomie niż 1 % przedstawia EUNB uzasadnienie tej decyzji.

Artykuł 5

Uaktualnianie progów istotności

W przypadku gdy składnik bezwzględny progu istotności został ustanowiony w walucie innej niż euro oraz w przypadku gdy – ze względu na wahania kursów wymiany – równowartość tego składnika jest wyższa niż 100 EUR w odniesieniu do ekspozycji detalicznych lub 500 EUR w odniesieniu do ekspozycji innych niż ekspozycje detaliczne, próg ten pozostaje niezmienny, chyba że właściwy organ przedstawi EUNB dowody na to, że próg istotności nie odzwierciedla już poziomu ryzyka, który ten właściwy organ uznaje za racjonalny.

Artykuł 6

Data rozpoczęcia stosowania progów istotności

Właściwy organ ustala datę rozpoczęcia stosowania progu istotności, która to data może być różna w zależności od kategorii instytucji, ale nie może być późniejsza niż dzień 31 grudnia 2020 r. w odniesieniu do instytucji stosujących metodę standardową określoną w części trzeciej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 7 maja 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 października 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1)   Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/6

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/172

z dnia 28 listopada 2017 r.

zmieniające załączniki I i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (1), w szczególności jego art. 23 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 649/2012 wdraża konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami („konwencja rotterdamska”), podpisaną w dniu 11 września 1998 r. i zatwierdzoną, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, decyzją Rady 2003/106/WE (2).

(2)

Substancja 3-decen-2-on nie została zatwierdzona zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (3), skutkiem czego stosowanie tej substancji jako pestycydu jest zakazane, a zatem należy ją dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(3)

W odniesieniu do substancji czynnej karbendazym nie złożono wniosku o odnowienie zatwierdzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009, skutkiem czego stosowanie karbendazymu jako pestycydu w grupie środków ochrony roślin jest zakazane, a zatem substancję tę należy dodać do wykazu chemikaliów w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(4)

W odniesieniu do substancji czynnej tepraloksydym nie złożono wniosku o odnowienie zatwierdzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009, skutkiem czego stosowanie tepraloksydymu jako pestycydu jest zakazane, a zatem substancję tę należy dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(5)

Substancje cybutryna i triklosan nie zostały zatwierdzone do stosowania w produktach biobójczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (4), skutkiem czego stosowanie tych substancji jako pestycydów jest zakazane, a zatem należy je dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(6)

Substancja triflumuron nie została zatwierdzona do stosowania w produktach biobójczych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 528/2012, skutkiem czego stosowanie tej substancji jako pestycydu w podkategorii „pozostałe pestycydy, w tym produkty biobójcze” jest zakazane, a zatem należy ją dodać do wykazu chemikaliów w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(7)

Substancje: 5-tert-butylo-2,4,6-trinitro-m-ksylen, ftalan benzylu butylu, ftalan diizobutylu, pentatlenek diarsenu i fosforan(V) tris(2-chloroetylu) figurują w wykazie w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), ponieważ zostały uznane za substancje wzbudzające szczególnie duże obawy. W związku z tym substancje te podlegają wymogowi uzyskania zezwolenia. Ponieważ nie udzielono żadnych zezwoleń, stosowanie przemysłowe tych substancji jest ściśle ograniczone. Substancje te należy zatem dodać do części 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(8)

Podczas siódmego posiedzenia Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej w dniach 4–15 maja 2015 r. do załącznika III do tej konwencji postanowiono włączyć metamidofos, skutkiem czego ta substancja chemiczna została objęta procedurą zgody po uprzednim poinformowaniu zgodnie z konwencją. W ramach Konferencji Stron postanowiono również skreślić dotychczasową pozycję w załączniku III w brzmieniu „metamidofos (rozpuszczalne preparaty płynne substancji, które przekraczają 600 g składnika aktywnego/l)”. Zmiany te należy zatem odzwierciedlić w wykazach chemikaliów w częściach 1 i 3 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(9)

Podczas siódmego posiedzenia (w dniach 4–15 maja 2015 r.) Konferencji Stron Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych („konwencja sztokholmska”), zatwierdzonej decyzją Rady 2006/507/WE (6), postanowiono włączyć substancje heksachlorobutadien i polichlorowane naftaleny do załącznika A do tej konwencji. Substancje te znajdują się w wykazie w części B załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7), a zatem należy je dodać do części 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012 w celu wdrożenia konwencji sztokholmskiej.

(10)

Rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/293 (8) do części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 dodano substancję chemiczną heksabromocyklododekan (HBCDD) w następstwie decyzji w sprawie dodania tej substancji chemicznej do części 1 załącznika A do konwencji sztokholmskiej, podjętej podczas szóstego posiedzenia Konferencji Stron tej konwencji, które odbyło się w dniach od 28 kwietnia do 10 maja 2013 r. Tę substancję chemiczną należy zatem dodać do części 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(11)

Konwencja sztokholmska zezwala na recykling przedmiotów zawierających lub mogących zawierać eter tetra- i pentabromodifenylu lub eter heksa- i heptabromodifenylu oraz na stosowanie i usuwanie przedmiotów wytworzonych z materiałów z recyklingu zawierających te substancje, pod warunkiem że podjęte zostaną kroki zapobiegające wywozowi takich przedmiotów zawierających te substancje na poziomach lub w stężeniach przekraczających poziomy lub stężenia dozwolone w przypadku sprzedaży, stosowania, przywozu lub wytwarzania tych przedmiotów na terytorium odnośnej Strony. Aby wdrożyć ten obowiązek w Unii, należy zakazać wywozu przedmiotów zawierających te substancje w stężeniach co najmniej 0,1 % w/w w przypadku produkcji częściowo lub w całości z materiałów z recyklingu lub materiałów z odpadów przygotowanych do ponownego użycia, włączając te przedmioty do części 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 649/2012.

(13)

Należy dać wszystkim zainteresowanym stronom odpowiednią ilość czasu na podjęcie działań koniecznych do zastosowania się do niniejszego rozporządzenia, a państwom członkowskim – na zastosowanie środków koniecznych do jego wdrożenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 649/2012 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

2)

w załączniku V wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1)   Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60.

(2)  Decyzja Rady 2003/106/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. dotycząca zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (Dz.U. L 63 z 6.3.2003, s. 27).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).

(5)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

(6)  Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).

(7)  Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7).

(8)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/293 z dnia 1 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do załącznika I (Dz.U. L 55 z 2.3.2016, s. 4).

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w części 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pozycja dotycząca metamidofosu otrzymuje brzmienie:

Chemikalia

Nr CAS

Nr Einecs

Kod CN (***)

Podkategoria (*)

Ograniczenie zastosowania (**)

Państwa, dla których nie jest wymagane powiadomienie

„Metamidofos (#)

10265-92-6

233-606-0

ex 2930 80 00

p(1)

b”

 

b)

skreśla się pozycję dotyczącą substancji metamidofos (rozpuszczalne preparaty płynne substancji, które przekraczają 600 g składnika aktywnego/l);

c)

dodaje się pozycje w brzmieniu:

Chemikalia

Nr CAS

Nr Einecs

Kod CN (***)

Podkategoria (*)

Ograniczenie zastosowania (**)

Państwa, dla których nie jest wymagane powiadomienie

„3-decen-2-on (+)

10519-33-2

234-059-0

ex 2914 19 90

p(1)

b

 

5-tert-butylo-2,4,6-trinitro-m-ksylen (+)

81-15-2

201-329-4

ex 2904 20 00

i(1) - i(2)

sr

 

Ftalan benzylu butylu (+)

85-68-7

201-622-7

ex 2917 34 00

i(1) - i(2)

sr

 

Karbendazym

10605-21-7

234-232-0

ex 2933 99 80

p(1)

b

 

Cybutryna (+)

28159-98-0

248-872-3

ex 2933 69 80

p(2)

b

 

Ftalan diizobutylu (+)

84-69-5

201-553-2

ex 2917 34 00

i(1) - i(2)

sr

 

Pentatlenek diarsenu (+)

1303-28-2

215-116-9

ex 2811 29 90

i(1) - i(2)

sr

 

Tepraloksydym (+)

149979-41-9

n.d.

ex 2932 99 00

p(1)

b

 

Triklosan (+)

3380-34-5

222-182-2

ex 2909 50 00

p(2)

b

 

Triflumuron

64628-44-0

264-980-3

ex 2924 21 00

p(2)

b

 

Fosforan(V) tris(2-chloroetylu) (+)

115-96-8

204-118-5

ex 2919 90 00

i(1) - i(2)

sr”

 

2)

w części 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się pozycję dotyczącą metamidofosu;

b)

dodaje się pozycje w brzmieniu:

Chemikalia

Nr CAS

Nr Einecs

Kod CN (***)

Kategoria (*)

Ograniczenie zastosowania (**)

„3-decen-2-on

10519-33-2

234-059-0

ex 2914 19 90

p

b

5-tert-butylo-2,4,6-trinitro-m-ksylen

81-15-2

201-329-4

ex 2904 20 00

i

sr

Ftalan benzylu butylu

85-68-7

201-622-7

ex 2917 34 00

i

sr

Cybutryna

28159-98-0

248-872-3

ex 2933 69 80

p

b

Ftalan diizobutylu

84-69-5

201-553-2

ex 2917 34 00

i

sr

Pentatlenek diarsenu

1303-28-2

215-116-9

ex 2811 29 90

i

sr

Tepraloksydym

149979-41-9

n.d.

ex 2932 99 00

p

b

Triklosan

3380-34-5

222-182-2

ex 2909 50 00

p

b

Fosforan(V) tris(2-chloroetylu)

115-96-8

204-118-5

ex 2919 90 00

i

sr”

3)

w części 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się pozycję w brzmieniu:

Chemikalia

Właściwy nr CAS

Kod HS

Substancja w czystej postaci (**)

Kod HS

Mieszaniny zawierające substancję (**)

Kategoria

„Metamidofos

10265-92-6

ex ex 2930.80

ex ex 3808.59

Pestycyd”

b)

skreśla się pozycję dotyczącą substancji metamidofos (rozpuszczalne preparaty płynne substancji, które przekraczają 600 g składnika aktywnego/l).

ZAŁĄCZNIK II

W części 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012 dodaje się pozycje w brzmieniu:

Opis chemikaliów/wyrobów podlegających zakazowi wywozu

Dodatkowe informacje, przedstawiane w stosownych przypadkach (np. nazwa chemikaliów, nr WE, nr CAS itp.)

 

„Heksachlorobutadien

nr WE 201-765-5

nr CAS 87-68-3

kod CN 2903 29 00

 

Polichlorowane naftaleny

nr WE 274-864-4

nr CAS 70776-03-3 i inne

kod CN 3824 99 93

 

Heksabromocyklododekan

nr WE 247-148-4, 221-695-9

nr CAS 25637-99-4, 3194-55-6, 134237-50-6, 134237-51-7, 134237-52-8 i inne

kod CN 2903 89 80

Przedmioty zawierające eter tetra-, penta-, heksa- lub heptabromodifenylu w stężeniach co najmniej 0,1 % w/w, w przypadku gdy zostały wyprodukowane częściowo lub w całości z materiałów z recyklingu lub materiałów z odpadów przygotowanych do ponownego użycia

Eter tetrabromodifenylu

nr WE 254-787-2 i inne

nr CAS 40088-47-9 i inne

kod CN 2909 30 38

Eter pentabromodifenylu

nr WE 251-084-2 i inne

nr CAS 32534-81-9 i inne

kod CN 2909 30 31

Eter heksabromodifenylu

nr WE 253-058-6 i inne

nr CAS 36483-60-0 i inne

kod CN 2909 30 38

Eter heptabromodifenylu

nr WE 273-031-2 i inne

nr CAS 68928-80-3 i inne

kod CN 2909 30 38 ”

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/12

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/173

z dnia 29 listopada 2017 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/936 w zakresie aktualizacji kodów Nomenklatury scalonej wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/936 z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi regułami Unii dotyczącymi przywozu (1), w szczególności jego art. 35,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2015/936 ustanowiono wspólne reguły dotyczące przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi regułami Unii dotyczącymi przywozu. W załączniku I do tego rozporządzenia określono wyroby włókiennicze, o których mowa w art. 1, wymieniając w nim odpowiednie kody Nomenklatury scalonej.

(2)

Nomenklaturę scaloną ustanowiono rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 (2). Załącznik I do tego rozporządzenia jest corocznie aktualizowany i publikowany jako samodzielne rozporządzenie wykonawcze, aby dostosować Nomenklaturę scaloną do ewentualnych zmian przyjętych przez Światową Organizację Celną w odniesieniu do nomenklatury Systemu Zharmonizowanego lub w ramach Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do konwencyjnych stawek celnych.

(3)

W dniu 6 października 2016 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1821 (3), które zmieniło nomenklaturę niektórych wyrobów objętych załącznikiem I do rozporządzenia (UE) 2015/936.

(4)

W celu dostosowania rozporządzenia (UE) 2015/936 do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1821 należy odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) 2015/936,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/936 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1)   Dz.U. L 160 z 25.6.2015, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 294 z 28.10.2016, s. 1).

ZAŁĄCZNIK

Załącznik I sekcja A otrzymuje brzmienie:

„A.   WYROBY WŁÓKIENNICZE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

1.

 Bez uszczerbku dla reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (CN) sposób sformułowania opisu wyrobów uważa się za mający jedynie charakter wskazówki, ponieważ wyroby objęte każdą kategorią są określone, w ramach niniejszego załącznika, przez kody CN. W przypadku gdy przed kodem CN znajduje się symbol »ex«, wyroby objęte każdą kategorią określane są według zakresu kodu CN oraz zakresu odpowiedniego opisu.

2.

 Odzież, która nie jest rozpoznawalna jako odzież dla mężczyzn lub chłopców lub jako odzież dla kobiet lub dziewcząt, jest klasyfikowana w ramach tej drugiej kategorii.

3.

 Wyrażenie »odzież niemowlęca« oznacza odzież do rozmiaru handlowego 86 włącznie.

Kategoria

Opis

Kod CN 2017

Tabela równoważności

sztuk/kg

g/sztukę

GRUPA I A

1

Przędza bawełniana, niepakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5204 11 00 , 5204 19 00 , 5205 11 00 , 5205 12 00 , 5205 13 00 , 5205 14 00 , 5205 15 10 , 5205 15 90 , 5205 21 00 , 5205 22 00 , 5205 23 00 , 5205 24 00 , 5205 26 00 , 5205 27 00 , 5205 28 00 , 5205 31 00 , 5205 32 00 , 5205 33 00 , 5205 34 00 , 5205 35 00 , 5205 41 00 , 5205 42 00 , 5205 43 00 , 5205 44 00 , 5205 46 00 , 5205 47 00 , 5205 48 00 , 5206 11 00 , 5206 12 00 , 5206 13 00 , 5206 14 00 , 5206 15 00 , 5206 21 00 , 5206 22 00 , 5206 23 00 , 5206 24 00 , 5206 25 00 , 5206 31 00 , 5206 32 00 , 5206 33 00 , 5206 34 00 , 5206 35 00 , 5206 41 00 , 5206 42 00 , 5206 43 00 , 5206 44 00 , 5206 45 00 , ex 5604 90 90

 

 

2

Tkaniny bawełniane, inne niż gaza, tkaniny pętelkowe (frotté), taśmy tkane, tkaniny włosowe, tkaniny szenilowe, tiul oraz inne tkaniny sieciowe

 

 

5208 11 10 , 5208 11 90 , 5208 12 16 , 5208 12 19 , 5208 12 96 , 5208 12 99 , 5208 13 00 , 5208 19 00 , 5208 21 10 , 5208 21 90 , 5208 22 16 , 5208 22 19 , 5208 22 96 , 5208 22 99 , 5208 23 00 , 5208 29 00 , 5208 31 00 , 5208 32 16 , 5208 32 19 , 5208 32 96 , 5208 32 99 , 5208 33 00 , 5208 39 00 , 5208 41 00 , 5208 42 00 , 5208 43 00 , 5208 49 00 , 5208 51 00 , 5208 52 00 , 5208 59 10 , 5208 59 90 , 5209 11 00 , 5209 12 00 , 5209 19 00 , 5209 21 00 , 5209 22 00 , 5209 29 00 , 5209 31 00 , 5209 32 00 , 5209 39 00 , 5209 41 00 , 5209 42 00 , 5209 43 00 , 5209 49 00 , 5209 51 00 , 5209 52 00 , 5209 59 00 , 5210 11 00 , 5210 19 00 , 5210 21 00 , 5210 29 00 , 5210 31 00 , 5210 32 00 , 5210 39 00 , 5210 41 00 , 5210 49 00 , 5210 51 00 , 5210 59 00 , 5211 11 00 , 5211 12 00 , 5211 19 00 , 5211 20 00 , 5211 31 00 , 5211 32 00 , 5211 39 00 , 5211 41 00 , 5211 42 00 , 5211 43 00 , 5211 49 10 , 5211 49 90 , 5211 51 00 , 5211 52 00 , 5211 59 00 , 5212 11 10 , 5212 11 90 , 5212 12 10 , 5212 12 90 , 5212 13 10 , 5212 13 90 , 5212 14 10 , 5212 14 90 , 5212 15 10 , 5212 15 90 , 5212 21 10 , 5212 21 90 , 5212 22 10 , 5212 22 90 , 5212 23 10 , 5212 23 90 , 5212 24 10 , 5212 24 90 , 5212 25 10 , 5212 25 90 , ex 5811 00 00 , ex 6308 00 00

 

 

2 a)

Z czego: inne niż niebielone lub bielone

 

 

5208 31 00 , 5208 32 16 , 5208 32 19 , 5208 32 96 , 5208 32 99 , 5208 33 00 , 5208 39 00 , 5208 41 00 , 5208 42 00 , 5208 43 00 , 5208 49 00 , 5208 51 00 , 5208 52 00 , 5208 59 10 , 5208 59 90 , 5209 31 00 , 5209 32 00 , 5209 39 00 , 5209 41 00 , 5209 42 00 , 5209 43 00 , 5209 49 00 , 5209 51 00 , 5209 52 00 , 5209 59 00 , 5210 31 00 , 5210 32 00 , 5210 39 00 , 5210 41 00 , 5210 49 00 , 5210 51 00 , 5210 59 00 , 5211 31 00 , 5211 32 00 , 5211 39 00 , 5211 41 00 , 5211 42 00 , 5211 43 00 , 5211 49 10 , 5211 49 90 , 5211 51 00 , 5211 52 00 , 5211 59 00 , 5212 13 10 , 5212 13 90 , 5212 14 10 , 5212 14 90 , 5212 15 10 , 5212 15 90 , 5212 23 10 , 5212 23 90 , 5212 24 10 , 5212 24 90 , 5212 25 10 , 5212 25 90 , ex 5811 00 00 , ex 6308 00 00

 

 

3

Tkaniny z włókien syntetycznych (nieciągłych lub odpadów) inne niż taśmy tkane, tkaniny włosowe (włączając tkaniny pętelkowe (frotté)) i tkaniny szenilowe

 

 

5512 11 00 , 5512 19 10 , 5512 19 90 , 5512 21 00 , 5512 29 10 , 5512 29 90 , 5512 91 00 , 5512 99 10 , 5512 99 90 , 5513 11 20 , 5513 11 90 , 5513 12 00 , 5513 13 00 , 5513 19 00 , 5513 21 00 , 5513 23 10 , 5513 23 90 , 5513 29 00 , 5513 31 00 , 5513 39 00 , 5513 41 00 , 5513 49 00 , 5514 11 00 , 5514 12 00 , 5514 19 10 , 5514 19 90 , 5514 21 00 , 5514 22 00 , 5514 23 00 , 5514 29 00 , 5514 30 10 , 5514 30 30 , 5514 30 50 , 5514 30 90 , 5514 41 00 , 5514 42 00 , 5514 43 00 , 5514 49 00 , 5515 11 10 , 5515 11 30 , 5515 11 90 , 5515 12 10 , 5515 12 30 , 5515 12 90 , 5515 13 11 , 5515 13 19 , 5515 13 91 , 5515 13 99 , 5515 19 10 , 5515 19 30 , 5515 19 90 , 5515 21 10 , 5515 21 30 , 5515 21 90 , 5515 22 11 , 5515 22 19 , 5515 22 91 , 5515 22 99 , 5515 29 00 , 5515 91 10 , 5515 91 30 , 5515 91 90 , 5515 99 20 , 5515 99 40 , 5515 99 80 , ex 5803 00 90 , ex 5905 00 70 , ex 6308 00 00

 

 

3 a)

Z czego: inne niż niebielone lub bielone

 

 

5512 19 10 , 5512 19 90 , 5512 29 10 , 5512 29 90 , 5512 99 10 , 5512 99 90 , 5513 21 00 , 5513 23 10 , 5513 23 90 , 5513 29 00 , 5513 31 00 , 5513 39 00 , 5513 41 00 , 5513 49 00 , 5514 21 00 , 5514 22 00 , 5514 23 00 , 5514 29 00 , 5514 30 10 , 5514 30 30 , 5514 30 50 , 5514 30 90 , 5514 41 00 , 5514 42 00 , 5514 43 00 , 5514 49 00 , 5515 11 30 , 5515 11 90 , 5515 12 30 , 5515 12 90 , 5515 13 19 , 5515 13 99 , 5515 19 30 , 5515 19 90 , 5515 21 30 , 5515 21 90 , 5515 22 19 , 5515 22 99 , ex 5515 29 00 , 5515 91 30 , 5515 91 90 , 5515 99 40 , 5515 99 80 , ex 5803 00 90 , ex 5905 00 70 , ex 6308 00 00

 

 

GRUPA I B

4

Koszule, T-shirty, bluzki i pulowery z kołnierzem polo lub golfem, z lekkiej i cienkiej dzianiny (inne niż z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej), podkoszulki i tym podobne wyroby z dzianin

6,48

154

6105 10 00 , 6105 20 10 , 6105 20 90 , 6105 90 10 , 6105 90 90 , 6109 10 00 , 6109 90 20 , 6109 90 90 , 6110 20 10 , 6110 30 10

—

—

5

Bluzy, pulowery, bezrękawniki, kamizelki, bliźniaki, swetry rozpinane, kaftaniki i bluzki (inne niż marynarki i żakiety), anoraki, wiatrówki, krótkie kurtki i tym podobne wyroby, z dzianin

4,53

221

ex 6101 90 80 , 6101 20 90 , 6101 30 90 , 6102 10 90 , 6102 20 90 , 6102 30 90 , 6110 11 10 , 6110 11 30 , 6110 11 90 , 6110 12 10 , 6110 12 90 , 6110 19 10 , 6110 19 90 , 6110 20 91 , 6110 20 99 , 6110 30 91 , 6110 30 99

—

—

6

Męskie lub chłopięce tkane bryczesy, szorty inne niż strój kąpielowy i spodnie (włączając luźne); damskie lub dziewczęce spodnie tkane i spodnie luźne, z wełny, bawełny lub włókien chemicznych; części dolne dresów z podszewką, inne niż objęte kategorią 16 lub 29, z bawełny lub włókien chemicznych

1,76

568

6203 41 10 , 6203 41 90 , 6203 42 31 , 6203 42 33 , 6203 42 35 , 6203 42 90 , 6203 43 19 , 6203 43 90 , 6203 49 19 , 6203 49 50 , 6204 61 10 , 6204 62 31 , 6204 62 33 , 6204 62 39 , 6204 63 18 , 6204 69 18 , 6211 32 42 , 6211 33 42 , 6211 42 42 , 6211 43 42

—

—

7

Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, nawet z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

5,55

180

6106 10 00 , 6106 20 00 , 6106 90 10 , 6206 20 00 , 6206 30 00 , 6206 40 00

—

—

8

Koszule męskie lub chłopięce, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

4,60

217

ex 6205 90 80 , 6205 20 00 , 6205 30 00

—

—

GRUPA II A

9

Tkaniny ręcznikowe pętelkowe (frotté) i podobne tkaniny pętelkowe z bawełny; bielizna toaletowa i bielizna kuchenna, inna niż z dzianin; z tkanin ręcznikowych pętelkowych (frotté) i tkanin pętelkowych, z bawełny

 

 

5802 11 00 , 5802 19 00 , ex 6302 60 00

 

 

20

Bielizna pościelowa, inna niż z dzianin

 

 

6302 21 00 , 6302 22 90 , 6302 29 90 , 6302 31 00 , 6302 32 90 , 6302 39 90

 

 

22

Przędza z włókien syntetycznych odcinkowych lub odpadowych, niepakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5508 10 10 , 5509 11 00 , 5509 12 00 , 5509 21 00 , 5509 22 00 , 5509 31 00 , 5509 32 00 , 5509 41 00 , 5509 42 00 , 5509 51 00 , 5509 52 00 , 5509 53 00 , 5509 59 00 , 5509 61 00 , 5509 62 00 , 5509 69 00 , 5509 91 00 , 5509 92 00 , 5509 99 00

 

 

22 a)

Z czego: przędza akrylowa

 

 

ex 5508 10 10 , 5509 31 00 , 5509 32 00 , 5509 61 00 , 5509 62 00 , 5509 69 00

 

 

23

Przędza z włókien sztucznych odcinkowych lub odpadowych, niepakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5508 20 10 , 5510 11 00 , 5510 12 00 , 5510 20 00 , 5510 30 00 , 5510 90 00

 

 

32

Tkaniny włosowe i szenilowe (inne niż tkaniny ręcznikowe pętelkowe (frotté) lub tkaniny pętelkowe z bawełny i taśmy tkane) oraz materiały włókiennicze igłowe, z wełny, bawełny lub chemicznych włókien tekstylnych

 

 

5801 10 00 , 5801 21 00 , 5801 22 00 , 5801 23 00 , 5801 26 00 , 5801 27 00 , 5801 31 00 , 5801 32 00 , 5801 33 00 , 5801 36 00 , 5801 37 00 , 5802 20 00 , 5802 30 00

 

 

32 a)

Z czego: sztruks z bawełny

 

 

5801 22 00

 

 

39

Bielizna stołowa, bielizna toaletowa i bielizna kuchenna, inna niż z dzianin, inna niż tkaniny ręcznikowe pętelkowe (frotté) i podobne tkaniny pętelkowe z bawełny

 

 

6302 51 00 , 6302 53 90 , ex 6302 59 90 , 6302 91 00 , 6302 93 90 , ex 6302 99 90

 

 

GRUPA II B

12

Rajstopy i trykoty, pończochy, skarpety, skarpetki, podkolanówki i podobne, z dzianin, inne niż dla niemowląt, w tym pończochy przeciwżylakowe, inne niż wyroby należące do kategorii 70

24,3 pary

41

ex 6115 10 10 , 6115 10 90 , 6115 22 00 , 6115 29 00 , 6115 30 11 , 6115 30 90 , 6115 94 00 , 6115 95 00 , 6115 96 10 , 6115 96 99 , 6115 99 00

—

—

13

Męskie lub chłopięce kalesony i majtki, damskie lub dziewczęce majtki i figi, z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

17

59

6107 11 00 , 6107 12 00 , 6107 19 00 , 6108 21 00 , 6108 22 00 , 6108 29 00 , ex 6212 10 10 , ex 9619 00 50

—

—

14

Męskie lub chłopięce tkane palta, płaszcze przeciwdeszczowe i inne płaszcze, peleryny, z wełny, bawełny lub chemicznych włókien tekstylnych (inne niż parki) (należące do kategorii 21)

0,72

1389

6201 11 00 , ex 6201 12 10 , ex 6201 12 90 , ex 6201 13 10 , ex 6201 13 90 , 6210 20 00

—

—

15

Damskie lub dziewczęce tkane palta, płaszcze przeciwdeszczowe i inne płaszcze, peleryny; żakiety, z wełny, bawełny i chemicznych włókien tekstylnych (inne niż parki) (należące do kategorii 21)

0,84

1190

6202 11 00 , ex 6202 12 10 , ex 6202 12 90 , ex 6202 13 10 , ex 6202 13 90 , 6204 31 00 , 6204 32 90 , 6204 33 90 , 6204 39 19 , 6210 30 00

—

—

16

Męskie lub chłopięce garnitury i komplety, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych, z wyłączeniem ubiorów narciarskich; męskie lub chłopięce dresy z podszewką, pokryte z zewnątrz tym samym pojedynczym materiałem włókienniczym, z bawełny lub włókien chemicznych

0,80

1250

6203 11 00 , 6203 12 00 , 6203 19 10 , 6203 19 30 , 6203 22 80 , 6203 23 80 , 6203 29 18 , 6203 29 30 , 6211 32 31 , 6211 33 31

—

—

17

Męskie lub chłopięce marynarki, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

1,43

700

6203 31 00 , 6203 32 90 , 6203 33 90 , 6203 39 19

—

—

18

Męskie lub chłopięce koszulki trykotowe i pozostałe trykoty, kalesony, majtki, koszule nocne, piżamy, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, inne niż z dzianin

 

 

6207 11 00 , 6207 19 00 , 6207 21 00 , 6207 22 00 , 6207 29 00 , 6207 91 00 , 6207 99 10 , 6207 99 90

 

 

Damskie lub dziewczęce koszulki trykotowe i pozostałe trykoty, półhalki, halki, majtki, figi, koszule nocne, piżamy, peniuary, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, inne niż z dzianin

 

 

6208 11 00 , 6208 19 00 , 6208 21 00 , 6208 22 00 , 6208 29 00 , 6208 91 00 , 6208 92 00 , 6208 99 00 , ex 6212 10 10 , ex 9619 00 50

 

 

19

Chusteczki do nosa, inne niż z dzianin

59

17

6213 20 00 , ex 6213 90 00

—

—

21

Parki; anoraki, wiatrówki, krótkie kurtki i tym podobne wyroby, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych; górne części dresów z podszewką, inne niż należące do kategorii 16 lub 29, z bawełny lub włókien chemicznych

2,3

435

ex 6201 12 10 , ex 6201 12 90 , ex 6201 13 10 , ex 6201 13 90 , 6201 91 00 , 6201 92 00 , 6201 93 00 , ex 6202 12 10 , ex 6202 12 90 , ex 6202 13 10 , ex 6202 13 90 , 6202 91 00 , 6202 92 00 , 6202 93 00 , 6211 32 41 , 6211 33 41 , 6211 42 41 , 6211 43 41

—

—

24

Męskie lub chłopięce koszule nocne, piżamy, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, z dzianin

3,9

257

6107 21 00 , 6107 22 00 , 6107 29 00 , 6107 91 00 , ex 6107 99 00

—

—

Damskie lub dziewczęce koszule nocne, piżamy, peniuary, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, z dzianin

—

—

6108 31 00 , 6108 32 00 , 6108 39 00 , 6108 91 00 , 6108 92 00 , ex 6108 99 00

—

—

26

Damskie lub dziewczęce suknie, z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

3,1

323

6104 41 00 , 6104 42 00 , 6104 43 00 , 6104 44 00 , 6204 41 00 , 6204 42 00 , 6204 43 00 , 6204 44 00

—

—

27

Damskie lub dziewczęce spódnice, włącznie ze spódnico-spodniami

2,6

385

6104 51 00 , 6104 52 00 , 6104 53 00 , 6104 59 00 , 6204 51 00 , 6204 52 00 , 6204 53 00 , 6204 59 10

—

—

28

Spodnie, spodnie na szelkach i z karczkiem typu ogrodniczki, bryczesy i szorty (inne niż strój kąpielowy), z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

1,61

620

6103 41 00 , 6103 42 00 , 6103 43 00 , ex 6103 49 00 , 6104 61 00 , 6104 62 00 , 6104 63 00 , ex 6104 69 00

—

—

29

Damskie lub dziewczęce kostiumy i komplety, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych, z wyłączeniem ubiorów narciarskich; damskie lub dziewczęce dresy z podszewką, pokryte z zewnątrz tym samym materiałem włókienniczym, z bawełny lub włókien chemicznych

1,37

730

6204 11 00 , 6204 12 00 , 6204 13 00 , 6204 19 10 , 6204 21 00 , 6204 22 80 , 6204 23 80 , 6204 29 18 , 6211 42 31 , 6211 43 31

—

—

31

Biustonosze, tkane lub z dzianin

18,2

55

ex 6212 10 10 , 6212 10 90

—

—

68

Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, z wyłączeniem rękawiczek, mitenek i rękawic z jednym palcem dla niemowląt, należących do kategorii 10 i 87, oraz pończochy, skarpety i podkolanówki dla niemowląt, inne niż z dzianin, należące do kategorii 88

 

 

6111 90 19 , 6111 20 90 , 6111 30 90 , ex 6111 90 90 , ex 6209 90 10 , ex 6209 20 00 , ex 6209 30 00 , ex 6209 90 90 , ex 9619 00 50

 

 

73

Dresy z dzianiny; z wełny, bawełny lub chemicznych włókien tekstylnych

1,67

600

6112 11 00 , 6112 12 00 , 6112 19 00

—

—

76

Męskie lub chłopięce ubiory robocze, inne niż z dzianin

 

 

6203 22 10 , 6203 23 10 , 6203 29 11 , 6203 32 10 , 6203 33 10 , 6203 39 11 , 6203 42 11 , 6203 42 51 , 6203 43 11 , 6203 43 31 , 6203 49 11 , 6203 49 31 , 6211 32 10 , 6211 33 10

 

 

Damskie lub dziewczęce fartuszki, kitle, fartuchy i inne ubiory robocze, inne niż z dzianin

 

 

6204 22 10 , 6204 23 10 , 6204 29 11 , 6204 32 10 , 6204 33 10 , 6204 39 11 , 6204 62 11 , 6204 62 51 , 6204 63 11 , 6204 63 31 , 6204 69 11 , 6204 69 31 , 6211 42 10 , 6211 43 10

 

 

77

Ubiory narciarskie, inne niż z dzianin

 

 

ex 6211 20 00

 

 

78

Odzież, inna niż z dzianin, z wyłączeniem wyrobów odzieżowych należących do kategorii 6, 7, 8, 14, 15, 16, 17, 18, 21, 26, 27, 29, 68, 72, 76 oraz 77

 

 

6203 41 30 , 6203 42 59 , 6203 43 39 , 6203 49 39 , 6204 61 85 , 6204 62 59 , 6204 62 90 , 6204 63 39 , 6204 63 90 , 6204 69 39 , 6204 69 50 , 6210 40 00 , 6210 50 00 , 6211 32 90 , 6211 33 90 , ex 6211 39 00 , 6211 42 90 , 6211 43 90 , ex 6211 49 00 , ex 9619 00 50

 

 

83

Palta, marynarki i inna odzież, w tym ubiory narciarskie, z dzianin, z wyłączeniem wyrobów odzieżowych należących do kategorii 4, 5, 7, 13, 24, 26, 27, 28, 68, 69, 72, 73, 74, 75

 

 

ex 6101 90 20 , 6101 20 10 , 6101 30 10 , 6102 10 10 , 6102 20 10 , 6102 30 10 , 6103 31 00 , 6103 32 00 , 6103 33 00 , ex 6103 39 00 , 6104 31 00 , 6104 32 00 , 6104 33 00 , ex 6104 39 00 , 6112 20 00 , 6113 00 90 , 6114 20 00 , 6114 30 00 , ex 6114 90 00 , ex 9619 00 50

 

 

GRUPA III A

33

Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, wykonane z pasków lub tym podobnych, z polietylenu lub polipropylenu, o szerokości mniejszej niż 3 m

 

 

5407 20 11

 

 

Worki i torby, w rodzaju stosowanych do pakowania towarów, nie z dzianin, wykonane z pasków lub tym podobnych

 

 

6305 32 19 , 6305 33 90

 

 

34

Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, wykonane z pasków lub tym podobnych, z polietylenu lub polipropylenu, o szerokości 3 m lub większej

 

 

5407 20 19

 

 

35

Tkaniny z włókien ciągłych syntetycznych, inne niż do wyrobu opon z kategorii 114

 

 

5407 10 00 , 5407 20 90 , 5407 30 00 , 5407 41 00 , 5407 42 00 , 5407 43 00 , 5407 44 00 , 5407 51 00 , 5407 52 00 , 5407 53 00 , 5407 54 00 , 5407 61 10 , 5407 61 30 , 5407 61 50 , 5407 61 90 , 5407 69 10 , 5407 69 90 , 5407 71 00 , 5407 72 00 , 5407 73 00 , 5407 74 00 , 5407 81 00 , 5407 82 00 , 5407 83 00 , 5407 84 00 , 5407 91 00 , 5407 92 00 , 5407 93 00 , 5407 94 00 , ex 5811 00 00 , ex 5905 00 70

 

 

35 a)

Z czego: inne niż niebielone lub bielone

 

 

ex 5407 10 00 , ex 5407 20 90 , ex 5407 30 00 , 5407 42 00 , 5407 43 00 , 5407 44 00 , 5407 52 00 , 5407 53 00 , 5407 54 00 , 5407 61 30 , 5407 61 50 , 5407 61 90 , 5407 69 90 , 5407 72 00 , 5407 73 00 , 5407 74 00 , 5407 82 00 , 5407 83 00 , 5407 84 00 , 5407 92 00 , 5407 93 00 , 5407 94 00 , ex 5811 00 00 , ex 5905 00 70

 

 

36

Tkaniny z włókien ciągłych sztucznych, inne niż do wyrobu opon z kategorii 114

 

 

5408 10 00 , 5408 21 00 , 5408 22 10 , 5408 22 90 , 5408 23 00 , 5408 24 00 , 5408 31 00 , 5408 32 00 , 5408 33 00 , 5408 34 00 , ex 5811 00 00 , ex 5905 00 70

 

 

36 a)

Z czego: inne niż niebielone lub bielone

 

 

ex 5408 10 00 , 5408 22 10 , 5408 22 90 , 5408 23 00 , 5408 24 00 , 5408 32 00 , 5408 33 00 , 5408 34 00 , ex 5811 00 00 , ex 5905 00 70

 

 

37

Tkaniny z włókien odcinkowych sztucznych

 

 

5516 11 00 , 5516 12 00 , 5516 13 00 , 5516 14 00 , 5516 21 00 , 5516 22 00 , 5516 23 10 , 5516 23 90 , 5516 24 00 , 5516 31 00 , 5516 32 00 , 5516 33 00 , 5516 34 00 , 5516 41 00 , 5516 42 00 , 5516 43 00 , 5516 44 00 , 5516 91 00 , 5516 92 00 , 5516 93 00 , 5516 94 00 , ex 5803 00 90 , ex 5905 00 70

 

 

37 a)

Z czego: inne niż niebielone lub bielone

 

 

5516 12 00 , 5516 13 00 , 5516 14 00 , 5516 22 00 , 5516 23 10 , 5516 23 90 , 5516 24 00 , 5516 32 00 , 5516 33 00 , 5516 34 00 , 5516 42 00 , 5516 43 00 , 5516 44 00 , 5516 92 00 , 5516 93 00 , 5516 94 00 , ex 5803 00 90 , ex 5905 00 70

 

 

38 A

Syntetyczna tkanina zasłonowa z dzianin, w tym tkanina na firanki

 

 

ex 6005 36 00 , ex 6005 37 00 , ex 6005 38 00 , ex 6005 39 00 , ex 6006 31 00 , ex 6006 32 00 , ex 6006 33 00 , ex 6006 34 00

 

 

38 B

Firany siatkowe, inne niż z dzianin

 

 

ex 6303 91 00 , ex 6303 92 90 , ex 6303 99 90

 

 

40

Tkane zasłony (włącznie z draperiami, firankami, lambrekinami okiennymi i łóżkowymi oraz pozostałe artykuły wyposażenia wnętrz), inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

 

 

ex 6303 91 00 , ex 6303 92 90 , ex 6303 99 90 , 6304 19 10 , ex 6304 19 90 , 6304 92 00 , ex 6304 93 00 , ex 6304 99 00

 

 

41

Przędza z włókna ciągłego syntetycznego, niepakowana do sprzedaży detalicznej, inna niż pojedyncza nitka nieteksturowana, nieskręcana lub o skręcie nieprzekraczającym 50 skrętów na metr

 

 

5401 10 12 , 5401 10 14 , 5401 10 16 , 5401 10 18 , 5402 11 00 , 5402 19 00 , 5402 20 00 , 5402 31 00 , 5402 32 00 , 5402 33 00 , 5402 34 00 , 5402 39 00 , 5402 44 00 , 5402 48 00 , 5402 49 00 , 5402 51 00 , 5402 52 00 , 5402 53 00 , 5402 59 00 , 5402 61 00 , 5402 62 00 , 5402 63 00 , 5402 69 00 , ex 5604 90 10 , ex 5604 90 90

 

 

42

Przędza z włókien ciągłych chemicznych, niepakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5401 20 10

 

 

Przędza z włókien sztucznych; przędza z włókien ciągłych sztucznych, niepakowana do sprzedaży detalicznej, inna niż nitka pojedyncza nieskręcana z włókna wiskozowego lub o skręcie nieprzekraczającym 250 skrętów na metr oraz pojedyncza nitka nieteksturowana z octanu celulozy

 

 

5403 10 00 , 5403 32 00 , ex 5403 33 00 , 5403 39 00 , 5403 41 00 , 5403 42 00 , 5403 49 00 , ex 5604 90 10

 

 

43

Przędza z włókna ciągłego chemicznego, przędza z włókien odcinkowych sztucznych, przędza bawełniana, pakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5204 20 00 , 5207 10 00 , 5207 90 00 , 5401 10 90 , 5401 20 90 , 5406 00 00 , 5508 20 90 , 5511 30 00

 

 

46

Owcza lub jagnięca wełna zgrzebna lub czesana lub inna cienka sierść zwierzęca

 

 

5105 10 00 , 5105 21 00 , 5105 29 00 , 5105 31 00 , 5105 39 00

 

 

47

Przędza z owczej lub jagnięcej wełny zgrzebnej (przędza wełniana) lub ze zgrzebnej cienkiej sierści zwierzęcej, niepakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5106 10 10 , 5106 10 90 , 5106 20 10 , 5106 20 91 , 5106 20 99 , 5108 10 10 , 5108 10 90

 

 

48

Przędza z owczej lub jagnięcej wełny czesanej (przędza czesankowa) lub z czesanej cienkiej sierści zwierzęcej, niepakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5107 10 10 , 5107 10 90 , 5107 20 10 , 5107 20 30 , 5107 20 51 , 5107 20 59 , 5107 20 91 , 5107 20 99 , 5108 20 10 , 5108 20 90

 

 

49

Przędza z owczej lub jagnięcej wełny lub z czesanej cienkiej sierści zwierzęcej, pakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5109 10 10 , 5109 10 90 , 5109 90 00

 

 

50

Tkaniny z owczej lub jagnięcej wełny lub z cienkiej sierści zwierzęcej

 

 

5111 11 00 , 5111 19 00 , 5111 20 00 , 5111 30 10 , 5111 30 80 , 5111 90 10 , 5111 90 91 , 5111 90 98 , 5112 11 00 , 5112 19 00 , 5112 20 00 , 5112 30 10 , 5112 30 80 , 5112 90 10 , 5112 90 91 , 5112 90 98

 

 

51

Bawełna, zgrzeblona lub czesana

 

 

5203 00 00

 

 

53

Gaza bawełniana

 

 

5803 00 10

 

 

54

Włókna odcinkowe sztuczne, w tym odpadowe, zgrzeblone, czesane lub przerobione w inny sposób do przędzenia

 

 

5507 00 00

 

 

55

Włókna odcinkowe syntetyczne, w tym odpadowe, zgrzeblone, czesane lub przerobione w inny sposób do przędzenia

 

 

5506 10 00 , 5506 20 00 , 5506 40 00 , 5506 90 00

 

 

56

Przędza z włókien odcinkowych syntetycznych (w tym odpadowych), pakowana do sprzedaży detalicznej

 

 

5508 10 90 , 5511 10 00 , 5511 20 00

 

 

58

Dywany, wykładziny podłogowe i dywaniki, węzełkowe (nawet gotowe)

 

 

5701 10 10 , 5701 10 90 , 5701 90 10 , 5701 90 90

 

 

59

Dywany i pozostałe pokrycia podłogowe włókiennicze, inne niż dywany należące do kategorii 58

 

 

5702 10 00 , 5702 31 10 , 5702 31 80 , 5702 32 00 , ex 5702 39 00 , 5702 41 10 , 5702 41 90 , 5702 42 00 , ex 5702 49 00 , 5702 50 10 , 5702 50 31 , 5702 50 39 , ex 5702 50 90 , 5702 91 00 , 5702 92 10 , 5702 92 90 , ex 5702 99 00 , 5703 10 00 , 5703 20 12 , 5703 20 18 , 5703 20 92 , 5703 20 98 , 5703 30 12 , 5703 30 18 , 5703 30 82 , 5703 30 88 , 5703 90 20 , 5703 90 80 , 5704 10 00 , 5704 20 00 , 5704 90 00 , 5705 00 30 , ex 5705 00 80

 

 

60

Tkaniny dekoracyjne ręcznie tkane typu gobeliny, Flanders, Aubusson, Beauvais i podobne oraz tkaniny dekoracyjne haftowane na kanwie (na przykład małym ściegiem lub ściegiem krzyżykowym) i podobne, wykonane ręcznie

 

 

5805 00 00

 

 

61

Taśmy tkane oraz taśmy składające się z osnowy bez wątku, połączone za pomocą kleju (bolducs), inne niż etykietki i podobne artykuły należące do kategorii 62

Tkaniny elastyczne oraz pasmanterie (nie z dzianin), wykonane z materiałów włókienniczych złożonych z nici gumowej

 

 

ex 5806 10 00 , 5806 20 00 , 5806 31 00 , 5806 32 10 , 5806 32 90 , 5806 39 00 , 5806 40 00

 

 

62

Przędza szenilowa (włącznie z przędzą szenilową kosmykową), przędza rdzeniowa (inna niż przędza metalizowana i przędza rdzeniowa z włosia końskiego)

 

 

5606 00 91 , 5606 00 99

 

 

Tiul i pozostałe wyroby sieciowe, z wyłączeniem tkanych i dzianych, koronki wykonane ręcznie lub maszynowo, w sztukach, w paskach lub w postaci motywów

 

 

5804 10 10 , 5804 10 90 , 5804 21 00 , 5804 29 00 , 5804 30 00

 

 

Etykietki, odznaki i podobne artykuły z materiałów włókienniczych, niehaftowane, w sztukach, paskach lub wykrojone do kształtu lub wymiaru, tkane

 

 

5807 10 10 , 5807 10 90

 

 

Plecionki i ozdobne pasmanterie w sztukach; frędzle, pompony i podobne artykuły

 

 

5808 10 00 , 5808 90 00

 

 

Hafty w sztukach, paskach lub motywach

 

 

5810 10 10 , 5810 10 90 , 5810 91 10 , 5810 91 90 , 5810 92 10 , 5810 92 90 , 5810 99 10 , 5810 99 90

 

 

63

Dzianiny z włókien syntetycznych zawierające 5 % masy lub więcej przędzy elastomerowej oraz dzianiny zawierające 5 % masy lub więcej nitki gumowej

 

 

5906 91 00 , ex 6002 40 00 , 6002 90 00 , ex 6004 10 00 , 6004 90 00

 

 

Koronka raszlowa oraz tkaniny o długim włosie z włókien syntetycznych

 

 

ex 6001 10 00 , 6003 30 10 , ex 6005 36 00 , ex 6005 37 00 , ex 6005 38 00 , ex 6005 39 00

 

 

65

Dzianiny, inne niż te należące do kategorii 38 A i 63, z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

 

 

5606 00 10 , ex 6001 10 00 , 6001 21 00 , 6001 22 00 , ex 6001 29 00 , 6001 91 00 , 6001 92 00 , ex 6001 99 00 , ex 6002 40 00 , 6003 10 00 , 6003 20 00 , 6003 30 90 , 6003 40 00 , ex 6004 10 00 , 6005 90 10 , 6005 21 00 , 6005 22 00 , 6005 23 00 , 6005 24 00 , 6005 35 00 , ex 6005 36 00 , ex 6005 37 00 , ex 6005 38 00 , ex 6005 39 00 , 6005 41 00 , 6005 42 00 , 6005 43 00 , 6005 44 00 , 6006 10 00 , 6006 21 00 , 6006 22 00 , 6006 23 00 , 6006 24 00 , ex 6006 31 00 , ex 6006 32 00 , ex 6006 33 00 , ex 6006 34 00 , 6006 41 00 , 6006 42 00 , 6006 43 00 , 6006 44 00

 

 

66

Pledy i koce, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

 

 

6301 10 00 , 6301 20 90 , 6301 30 90 , ex 6301 40 90 , ex 6301 90 90

 

 

GRUPA III B

10

Rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem, z dzianin

17 par

59

6111 90 11 , 6111 20 10 , 6111 30 10 , ex 6111 90 90 , 6116 10 20 , 6116 10 80 , 6116 91 00 , 6116 92 00 , 6116 93 00 , 6116 99 00

67

Dodatki odzieżowe z dzianin inne niż dla niemowląt; wszelkiego rodzaju bielizna z dzianin używana w gospodarstwie domowym; zasłony (włącznie z draperiami) i firanki, lambrekiny okienne lub łóżkowe oraz pozostałe artykuły wyposażenia wnętrz z dzianin; koce i pledy z dzianin, inne artykuły z dzianin, włącznie z częściami odzieży lub dodatków odzieżowych

 

 

5807 90 90 , 6113 00 10 , 6117 10 00 , 6117 80 10 , 6117 80 80 , 6117 90 00 , 6301 20 10 , 6301 30 10 , 6301 40 10 , 6301 90 10 , 6302 10 00 , 6302 40 00 , ex 6302 60 00 , 6303 12 00 , 6303 19 00 , 6304 11 00 , 6304 20 00 , 6304 91 00 , ex 6305 20 00 , 6305 32 11 , ex 6305 32 90 , 6305 33 10 , ex 6305 39 00 , ex 6305 90 00 , 6307 10 10 , 6307 90 10 , ex 9619 00 40 , ex 9619 00 50

 

 

67 a)

Z czego: worki i torby w rodzaju stosowanych do pakowania towarów, wykonane z pasków polietylenowych lub polipropylenowych

 

 

6305 32 11 , 6305 33 10

 

 

69

Damskie i dziewczęce półhalki i halki, z dzianin

7,8

128

6108 11 00 , 6108 19 00

70

Rajstopy i trykoty z włókien syntetycznych, o masie liniowej nitki pojedynczej mniejszej niż 67 decyteksów (6,7 teksa)

30,4 pary

33

ex 6115 10 10 , 6115 21 00 , 6115 30 19

Damskie wyroby pończosznicze pełnej długości z włókien syntetycznych

ex 6115 10 10 , 6115 96 91

72

Stroje kąpielowe z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

9,7

103

6112 31 10 , 6112 31 90 , 6112 39 10 , 6112 39 90 , 6112 41 10 , 6112 41 90 , 6112 49 10 , 6112 49 90 , 6211 11 00 , 6211 12 00

74

Damskie lub dziewczęce kostiumy i komplety z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych, z wyłączeniem ubiorów narciarskich

1,54

650

6104 13 00 , 6104 19 20 , ex 6104 19 90 , 6104 22 00 , 6104 23 00 , 6104 29 10 , ex 6104 29 90

75

Męskie lub chłopięce garnitury i komplety z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych, z wyłączeniem ubiorów narciarskich

0,80

1 250

6103 10 10 , 6103 10 90 , 6103 22 00 , 6103 23 00 , 6103 29 00

84

Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

 

 

6214 20 00 , 6214 30 00 , 6214 40 00 , ex 6214 90 00

 

 

85

Krawaty, muszki i fulary, inne niż z dzianin; z wełny, bawełny lub włókien chemicznych

17,9

56

6215 20 00 , 6215 90 00

86

Gorsety, pasy gorsetowe, pasy do pończoch, szelki, podwiązki i podobne artykuły oraz części tych artykułów, nawet z dzianin

8,8

114

6212 20 00 , 6212 30 00 , 6212 90 00

87

Rękawice, mitenki i rękawice z jednym palcem, nie z dzianin

 

 

ex 6209 90 10 , ex 6209 20 00 , ex 6209 30 00 , ex 6209 90 90 , 6216 00 00

 

 

88

Pończochy, skarpety i podkolanówki, nie z dzianin; inne dodatki odzieżowe, części odzieży lub dodatków odzieżowych, inne niż dla niemowląt, inne niż z dzianin

 

 

ex 6209 90 10 , ex 6209 20 00 , ex 6209 30 00 , ex 6209 90 90 , 6217 10 00 , 6217 90 00

 

 

90

Szpagat, powrozy, linki i liny z włókien syntetycznych, plecione lub nie

 

 

5607 41 00 , 5607 49 11 , 5607 49 19 , 5607 49 90 , 5607 50 11 , 5607 50 19 , 5607 50 30 , 5607 50 90

 

 

91

Namioty

 

 

6306 22 00 , 6306 29 00

 

 

93

Worki i torby z tkanin, w rodzaju stosowanych do pakowania towarów, inne niż wykonane z pasków polietylenowych lub polipropylenowych

 

 

ex 6305 20 00 , ex 6305 32 90 , ex 6305 39 00

 

 

94

Wata z materiałów włókienniczych i artykuły z niej; włókna tekstylne o długości nieprzekraczającej 5 mm (kosmyki), pył oraz węzły i pęczki, tekstylne

 

 

5601 21 10 , 5601 21 90 , 5601 22 10 , 5601 22 90 , 5601 29 00 , 5601 30 00 , 9619 00 30

 

 

95

Filc i artykuły z niego, nawet impregnowane lub powleczone, inne niż pokrycia podłogowe

 

 

5602 10 19 , 5602 10 31 , ex 5602 10 38 , 5602 10 90 , 5602 21 00 , ex 5602 29 00 , 5602 90 00 , ex 5807 90 10 , ex 5905 00 70 , 6210 10 10 , 6307 90 91

 

 

96

Włókniny i artykuły z włóknin, nawet impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane

 

 

5603 11 10 , 5603 11 90 , 5603 12 10 , 5603 12 90 , 5603 13 10 , 5603 13 90 , 5603 14 10 , 5603 14 90 , 5603 91 10 , 5603 91 90 , 5603 92 10 , 5603 92 90 , 5603 93 10 , 5603 93 90 , 5603 94 10 , 5603 94 90 , ex 5807 90 10 , ex 5905 00 70 , 6210 10 92 , 6210 10 98 , ex 6301 40 90 , ex 6301 90 90 , 6302 22 10 , 6302 32 10 , 6302 53 10 , 6302 93 10 , 6303 92 10 , 6303 99 10 , ex 6304 19 90 , ex 6304 93 00 , ex 6304 99 00 , ex 6305 32 90 , ex 6305 39 00 , 6307 10 30 , 6307 90 92 , ex 6307 90 98 , ex 9619 00 40 , ex 9619 00 50

 

 

97

Sieci i siatki wykonane ze szpagatu, powrozu lub linki oraz gotowe sieci rybackie z przędzy, szpagatu, powrozu lub linki

 

 

5608 11 20 , 5608 11 80 , 5608 19 11 , 5608 19 19 , 5608 19 30 , 5608 19 90 , 5608 90 00

 

 

98

Inne artykuły wykonane z przędzy, szpagatu, powrozu, liny lub linki, inne niż materiały włókiennicze, artykuły wykonane z takich tkanin oraz artykuły należące do kategorii 97

 

 

5609 00 00 , 5905 00 10

 

 

99

Tekstylia powleczone żywicą naturalną lub substancją skrobiową, w rodzaju stosowanych do opraw książek lub podobnych; kalka techniczna płócienna; płótno malarskie zagruntowane; bukram i podobne tekstylia usztywniane, w rodzaju stosowanych do formowania stożków kapeluszy

 

 

5901 10 00 , 5901 90 00

 

 

Linoleum, nawet cięte do kształtu; pokrycia podłogowe składające się z powłoki lub pokrycia nałożonego na podkład włókienniczy, nawet cięte do kształtu

 

 

5904 10 00 , 5904 90 00

 

 

Tekstylia gumowane, nie z dzianin, z wyłączeniem stosowanych do wyrobu opon

 

 

5906 10 00 , 5906 99 10 , 5906 99 90

 

 

Tekstylia w inny sposób impregnowane lub powleczone; płótna pomalowane będące dekoracjami teatralnymi, tła studyjne (prospekty), inne niż należące do kategorii 100

 

 

5907 00 00

 

 

100

Tekstylia impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane preparatami z pochodnych celulozy lub z innych tworzyw sztucznych

 

 

5903 10 10 , 5903 10 90 , 5903 20 10 , 5903 20 90 , 5903 90 10 , 5903 90 91 , 5903 90 99

 

 

101

Szpagat, powrozy, linki i liny, plecione lub nie, inne niż z włókien syntetycznych

 

 

ex 5607 90 90

 

 

109

Brezenty, żagle, markizy i zasłony przeciwsłoneczne

 

 

6306 12 00 , 6306 19 00 , 6306 30 00

 

 

110

Tkane materace nadmuchiwane

 

 

6306 40 00

 

 

111

Wyposażenie kempingowe, tkane, inne niż materace nadmuchiwane i namioty

 

 

6306 90 00

 

 

112

Inne gotowe artykuły włókiennicze tkane, z wyłączeniem należących do kategorii 113 i 114

 

 

6307 20 00 , ex 6307 90 98

 

 

113

Ścierki do podłogi, ścierki do naczyń i ścierki do kurzu, inne niż z dzianin

 

 

6307 10 90

 

 

114

Tkaniny i artykuły do użytku technicznego

 

 

5902 10 10 , 5902 10 90 , 5902 20 10 , 5902 20 90 , 5902 90 10 , 5902 90 90 , 5908 00 00 , 5909 00 10 , 5909 00 90 , 5910 00 00 , 5911 10 00 , ex 5911 20 00 , 5911 31 11 , 5911 31 19 , 5911 31 90 , 5911 32 11 , 5911 32 19 , 5911 32 90 , 5911 40 00 , 5911 90 10 , 5911 90 91 , 5911 90 99

 

 

GRUPA IV

115

Przędza lniana lub przędza z ramii

 

 

5306 10 10 , 5306 10 30 , 5306 10 50 , 5306 10 90 , 5306 20 10 , 5306 20 90 , 5308 90 12 , 5308 90 19

 

 

117

Tkaniny lniane lub tkaniny z ramii

 

 

5309 11 10 , 5309 11 90 , 5309 19 00 , 5309 21 00 , 5309 29 00 , 5311 00 10 , ex 5803 00 90 , 5905 00 30

 

 

118

Bielizna stołowa, bielizna do celów toaletowych i kuchennych lniana lub z włókna ramii, inna niż z dzianin

 

 

6302 29 10 , 6302 39 20 , 6302 59 10 , ex 6302 59 90 , 6302 99 10 , ex 6302 99 90

 

 

120

Zasłony (włącznie z draperiami), firanki, lambrekiny okienne i łóżkowe oraz pozostałe artykuły wyposażenia wnętrz, nie z dzianin; z lnu lub ramii

 

 

ex 6303 99 90 , 6304 19 30 , ex 6304 99 00

 

 

121

Szpagat, powrozy, linki i liny, plecione lub nie, z lnu lub ramii

 

 

ex 5607 90 90

 

 

122

Worki i torby, w rodzaju stosowanych do pakowania towarów, używane, z lnu, inne niż z dzianin

 

 

ex 6305 90 00

 

 

123

Tkaniny włosowe i tkaniny szenilowe z lnu lub ramii, inne niż taśmy tkane

 

 

5801 90 10 , ex 5801 90 90

 

 

Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne z lnu lub ramii, inne niż z dzianin

 

 

ex 6214 90 00

 

 

GRUPA V

124

Syntetyczne włókna odcinkowe

 

 

5501 10 00 , 5501 20 00 , 5501 30 00 , 5501 40 00 , 5501 90 00 , 5503 11 00 , 5503 19 00 , 5503 20 00 , 5503 30 00 , 5503 40 00 , 5503 90 00 , 5505 10 10 , 5505 10 30 , 5505 10 50 , 5505 10 70 , 5505 10 90

 

 

125 A

Przędza z włókna ciągłego syntetycznego, niepakowana do sprzedaży detalicznej, inna niż przędza należąca do kategorii 41

 

 

5402 45 00 , 5402 46 00 , 5402 47 00

 

 

125 B

Monofilament (przędza jednowłókowa), pasek (sztuczna słoma i podobne) oraz imitacja katgutu z materiałów syntetycznych

 

 

5404 11 00 , 5404 12 00 , 5404 19 00 , 5404 90 10 , 5404 90 90 , ex 5604 90 10 , ex 5604 90 90

 

 

126

Włókna odcinkowe sztuczne

 

 

5502 10 00 , 5502 90 00 , 5504 10 00 , 5504 90 00 , 5505 20 00

 

 

127 A

Przędza z włókna ciągłego sztucznego, niepakowana do sprzedaży detalicznej, inna niż przędza należąca do kategorii 42

 

 

5403 31 00 , ex 5403 32 00 , ex 5403 33 00

 

 

127 B

Monofilament (przędza jednowłókowa), pasek (sztuczna słoma i podobne) oraz imitacja katgutu z materiałów włókienniczych sztucznych

 

 

5405 00 00 , ex 5604 90 90

 

 

128

Gruba sierść zwierzęca, zgrzebna lub czesana

 

 

5105 40 00

 

 

129

Przędza z grubej sierści zwierzęcej lub przędza z włosia końskiego

 

 

5110 00 00

 

 

130 A

Przędza jedwabna inna niż nitka wyczeskowa z odpadów jedwabiu

 

 

5004 00 10 , 5004 00 90 , 5006 00 10

 

 

130 B

Przędza jedwabna inna niż należąca do kategorii 130 A; jelita jedwabnika

 

 

5005 00 10 , 5005 00 90 , 5006 00 90 , ex 5604 90 90

 

 

131

Przędza z pozostałych włókien tekstylnych roślinnych

 

 

5308 90 90

 

 

132

Przędza papierowa

 

 

5308 90 50

 

 

133

Przędza z konopi siewnych

 

 

5308 20 10 , 5308 20 90

 

 

134

Przędza metalizowana

 

 

5605 00 00

 

 

135

Tkaniny z grubej sierści zwierzęcej lub włosia końskiego

 

 

5113 00 00

 

 

136

Tkaniny jedwabne lub z odpadów jedwabiu

 

 

5007 10 00 , 5007 20 11 , 5007 20 19 , 5007 20 21 , 5007 20 31 , 5007 20 39 , 5007 20 41 , 5007 20 51 , 5007 20 59 , 5007 20 61 , 5007 20 69 , 5007 20 71 , 5007 90 10 , 5007 90 30 , 5007 90 50 , 5007 90 90 , 5803 00 30 , ex 5905 00 90 , ex 5911 20 00

 

 

137

Tkaniny włosowe, tkaniny szenilowe i taśmy tkane z jedwabiu lub z odpadów jedwabiu

 

 

ex 5801 90 90 , ex 5806 10 00

 

 

138

Tkaniny z przędzy papierowej oraz inne włókna tekstylne inne niż z ramii

 

 

5311 00 90 , ex 5905 00 90

 

 

139

Tkaniny z nitką metalową lub z przędzy metalizowanej

 

 

5809 00 00

 

 

140

Tkaniny z dzianin; z materiałów włókienniczych innych niż wełna lub cienka sierść zwierzęca, bawełna lub włókna chemiczne

 

 

ex 6001 10 00 , ex 6001 29 00 , ex 6001 99 00 , 6003 90 00 , 6005 90 90 , 6006 90 00

 

 

141

Pledy i koce z materiałów włókienniczych innych niż wełna lub cienka sierść zwierzęca, bawełna lub włókna chemiczne

 

 

ex 6301 90 90

 

 

142

Dywany i pozostałe pokrycia podłogowe włókiennicze z sizalu, z pozostałych włókien z rodziny Agave lub z konopi manilskich

 

 

ex 5702 39 00 , ex 5702 49 00 , ex 5702 50 90 , ex 5702 99 00 , ex 5705 00 80

 

 

144

Filc z grubej sierści zwierzęcej

 

 

ex 5602 10 38 , ex 5602 29 00

 

 

145

Szpagat, powrozy, linki i liny, plecione lub nie, z manili (konopi manilskich) lub z konopi siewnych

 

 

ex 5607 90 20 , ex 5607 90 90

 

 

146 A

Szpagat do wiązania lub belowania do maszyn rolniczych, z sizalu lub z pozostałych włókien z rodziny Agave

 

 

ex 5607 21 00

 

 

146 B

Szpagat, powrozy, linki i liny z sizalu lub z pozostałych włókien z rodziny Agave, inne niż wyroby należące do kategorii 146 A

 

 

ex 5607 21 00 , 5607 29 00

 

 

146 C

Szpagat, powrozy, linki i liny, nawet plecione lub oplatane, z juty lub z pozostałych włókien łykowych, objętych pozycją nr 5303

 

 

ex 5607 90 20

 

 

147

Odpady jedwabiu (włącznie z kokonami nienadającymi się do motania), odpady przędzy i szarpanka rozwłókniona, inne niż niezgrzeblone ani nieczesane

 

 

ex 5003 00 00

 

 

148 A

Przędza z juty lub z pozostałych włókien łykowych, objętych pozycją nr 5303

 

 

5307 10 00 , 5307 20 00

 

 

148 B

Przędza z włókna kokosowego

 

 

5308 10 00

 

 

149

Tkaniny z juty lub z pozostałych włókien łykowych, o szerokości większej niż 150 cm

 

 

5310 10 90 , ex 5310 90 00

 

 

150

Tkaniny z juty lub z pozostałych włókien łykowych, o szerokości nie większej niż 150 cm; worki i torby, w rodzaju stosowanych do pakowania towarów, z juty lub z pozostałych włókien łykowych, inne niż używane

 

 

5310 10 10 , ex 5310 90 00 , 5905 00 50 , 6305 10 90

 

 

151 A

Pokrycia podłogowe z włókna kokosowego

 

 

5702 20 00

 

 

151 B

Dywany i pozostałe pokrycia podłogowe włókiennicze, z juty lub z pozostałych włókien łykowych, inne niż igłowe lub flokowane

 

 

ex 5702 39 00 , ex 5702 49 00 , ex 5702 50 90 , ex 5702 99 00

 

 

152

Filc igłowany z juty lub z pozostałych włókien łykowych, nieimpregnowany ani niepowleczony, inny niż pokrycia podłogowe

 

 

5602 10 11

 

 

153

Używane worki i torby, w rodzaju stosowanych do pakowania towarów, z juty lub z pozostałych włókien łykowych, objętych pozycją nr 5303

 

 

6305 10 10

 

 

154

Kokony jedwabników nadające się do motania

 

 

5001 00 00

 

 

Jedwab surowy (nieskręcany)

 

 

5002 00 00

 

 

Odpady jedwabiu (włącznie z kokonami nienadającymi się do motania), odpady przędzy i szarpanka rozwłókniona, niezgrzeblone ani nieczesane

 

 

ex 5003 00 00

 

 

Wełna niezgrzebna ani nieczesana

 

 

5101 11 00 , 5101 19 00 , 5101 21 00 , 5101 29 00 , 5101 30 00

 

 

Cienka lub gruba sierść zwierzęca, niezgrzebna ani nieczesana

 

 

5102 11 00 , 5102 19 10 , 5102 19 30 , 5102 19 40 , 5102 19 90 , 5102 20 00

 

 

Odpady wełny lub cienkiej lub grubej sierści zwierzęcej, włącznie z odpadami przędzy, ale z wyłączeniem szarpanki rozwłóknionej

 

 

5103 10 10 , 5103 10 90 , 5103 20 00 , 5103 30 00

 

 

Szarpanka rozwłókniona z wełny lub z cienkiej lub z grubej sierści zwierzęcej

 

 

5104 00 00

 

 

Len surowy lub obrobiony, ale nieprzędziony; pakuły i odpady lnu (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

 

 

5301 10 00 , 5301 21 00 , 5301 29 00 , 5301 30 00

 

 

Ramia i pozostałe włókna tekstylne roślinne, surowe lub przerobione, ale nieprzędzione: pakuły, wyczeski i odpady, inne niż włókna kokosowe i manila

 

 

5305 00 00

 

 

Bawełna, niezgrzebna ani nieczesana

 

 

5201 00 10 , 5201 00 90

 

 

Odpady bawełniane (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

 

 

5202 10 00 , 5202 91 00 , 5202 99 00

 

 

Konopie siewne (Cannabis sativa L.), surowe lub przerobione, ale nieprzędzione: pakuły i odpady konopi siewnych (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

 

 

5302 10 00 , 5302 90 00

 

 

Manila (konopie manilskie lub Musa Textilis Nee), surowe lub przerobione, ale nieprzędzione: pakuły i odpady manili (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

 

 

5305 00 00

 

 

Juta lub pozostałe włókna łykowe (z wyłączeniem lnu, konopi siewnych i ramii), surowe lub przerobione, ale nieprzędzione: pakuły i odpady juty lub innych włókien łykowych (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

 

 

5303 10 00 , 5303 90 00

 

 

Pozostałe włókna tekstylne roślinne, surowe lub przerobione, ale nieprzędzione: pakuły i odpady takich włókien (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

 

 

5305 00 00

 

 

156

Damskie i dziewczęce bluzki i pulowery z dzianin; z jedwabiu lub z odpadów jedwabiu

 

 

6106 90 30 , ex 6110 90 90

 

 

157

Odzież z dzianin, inna niż należąca do kategorii od 1 do 123 i 156

 

 

ex 6101 90 20 , ex 6101 90 80 , 6102 90 10 , 6102 90 90 , ex 6103 39 00 , ex 6103 49 00 , ex 6104 19 90 , ex 6104 29 90 , ex 6104 39 00 , 6104 49 00 , ex 6104 69 00 , 6106 90 50 , 6106 90 90 , ex 6107 99 00 , ex 6108 99 00 , 6110 90 10 , ex 6110 90 90 , ex 6111 90 90 , ex 6114 90 00

 

 

159

Suknie, bluzki i bluzki koszulowe, nie z dzianin; z jedwabiu lub z odpadów jedwabiu

 

 

6204 49 10 , 6206 10 00

 

 

Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne, nie z dzianin; z jedwabiu lub z odpadów jedwabiu

 

 

6214 10 00

 

 

Krawaty, muszki i fulary z jedwabiu lub z odpadów jedwabiu

 

 

6215 10 00

 

 

160

Chusteczki do nosa z jedwabiu lub z odpadów jedwabiu

 

 

ex 6213 90 00

 

 

161

Odzież, nie z dzianin, inna niż należąca do kategorii od 1 do 123 i do kategorii 159

 

 

6201 19 00 , 6201 99 00 , 6202 19 00 , 6202 99 00 , 6203 19 90 , 6203 29 90 , 6203 39 90 , 6203 49 90 , 6204 19 90 , 6204 29 90 , 6204 39 90 , 6204 49 90 , 6204 59 90 , 6204 69 90 , 6205 90 10 , ex 6205 90 80 , 6206 90 10 , 6206 90 90 , ex 6211 20 00 , ex 6211 39 00 , ex 6211 49 00 , ex 9619 00 50

 

 

163

Gaza i artykuły z gazy pakowane do postaci lub w opakowania do sprzedaży detalicznej

 

 

3005 90 31 ”

 

 

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/35

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/174

z dnia 2 lutego 2018 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do wykazu docelowych zmiennych wtórnych dotyczących międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych, składu gospodarstw domowych i zmian dochodów na rok 2019

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2 lit. f),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 1177/2003 ustanowiono wspólne ramy dla systematycznego tworzenia europejskich statystyk dotyczących dochodów i warunków życia w celu zapewnienia, aby porównywalne i aktualne dane przekrojowe i dane dotyczące zmian w czasie, odnoszące się do dochodów oraz poziomu i rozmieszczenia ubóstwa oraz wykluczenia społecznego były dostępne na poziomach krajowym i unijnym.

(2)

Zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 co roku należy przyjmować środki wykonawcze w celu określenia docelowych wtórnych obszarów i zmiennych, które mają być w danym roku uwzględnione w składniku przekrojowym EU-SILC. Należy zatem przyjąć środki wykonawcze określające docelowe zmienne wtórne i ich numery identyfikacyjne dla modułu na 2019 r. dotyczącego międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych, składu gospodarstw domowych i zmian dochodów.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wykaz docelowych zmiennych wtórnych i ich numerów identyfikacyjnych dla modułu na 2019 r. dotyczącego międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych, składu gospodarstw domowych i zmian dochodów, będącego częścią składnika przekrojowego EU-SILC, określono w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1)   Dz.U. L 165 z 3.7.2003, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

Docelowe zmienne wtórne i ich numery identyfikacyjne dla modułu na 2019 r. dotyczącego międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych, składu gospodarstw domowych i zmian dochodów, będącego częścią składnika przekrojowego EU-SILC, są następujące:

1.   Jednostki

Należy dostarczyć informacje na temat zmiennych dotyczących międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych w odniesieniu do wszystkich obecnych członków gospodarstwa domowego lub, w odpowiednich przypadkach, wszystkich wybranych respondentów w wieku powyżej 24 i poniżej 60 lat.

Informacje na temat zmian dochodów i składu gospodarstw domowych mają zastosowanie na poziomie gospodarstwa domowego i odnoszą się do gospodarstwa domowego jako całości.

2.   Sposób zbierania danych

W przypadku zmiennych mających zastosowanie na poziomie osób indywidualnych sposobem zbierania danych jest wywiad bezpośredni przeprowadzany ze wszystkimi aktualnymi członkami gospodarstwa domowego lub, w odpowiednich przypadkach, wszystkimi wybranymi respondentami w wieku powyżej 24 i poniżej 60 lat.

W przypadku zmiennych mających zastosowanie na poziomie gospodarstwa domowego sposobem zbierania danych jest wywiad bezpośredni z respondentem danego gospodarstwa domowego.

W przypadku czasowej nieobecności właściwych osób lub niemożliwości udzielenia wywiadu, wyjątkowo zezwala się na udzielanie wywiadów w zastępstwie.

3.   Okres odniesienia

W przypadku zmiennych dotyczących międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych za okres odniesienia przyjmuje się okres, w którym respondent miał około 14 lat.

W przypadku zmiennych dotyczących zmian dochodów i składu gospodarstwa domowego (sieć powiązań w gospodarstwie domowym) za okres odniesienia przyjmuje się okres bieżący.

4.   Definicje odnoszące się do międzypokoleniowego dziedziczenia niekorzystnych sytuacji życiowych

1)   Ojciec: osoba, którą respondent, będąc w wieku około 14 lat, uważał za swojego ojca. Zazwyczaj jest nim ojciec biologiczny, natomiast w przypadku gdy respondent w okresie odniesienia uważał za swego ojca inną osobę, to odpowiedzi powinny dotyczyć właśnie tej osoby, nawet jeżeli ojciec biologiczny żył i był znany.

2)   Matka: osoba, którą respondent, będąc w wieku około 14 lat, uważał za swoją matkę. Zazwyczaj jest nią matka biologiczna, natomiast w przypadku gdy respondent w okresie odniesienia uważał za swoją matkę inną osobę, to odpowiedzi powinny dotyczyć właśnie tej osoby, nawet jeżeli matka biologiczna żyła i była znana.

3)   Gospodarstwo domowe: gospodarstwo domowe, w którym respondent zamieszkiwał w wieku około 14 lat.

Jeżeli rodzice respondenta byli rozwiedzeni/w separacji i wspólnie wykonywali prawo pieczy, dzieląc się równo opieką nad dzieckiem (50 % czasu dla każdego z rodziców), respondent ma możliwość:

—

wybrać swoje gospodarstwo domowe w oparciu o kryterium obiektywne, biorąc pod uwagę główny adres, pod jakim zamieszkiwał w wieku około 14 lat (tzn. adres w ewidencji ludności lub w dowodzie tożsamości/paszporcie),

—

wybrać swoje gospodarstwo domowe w oparciu o kryterium subiektywne zgodnie z tym, które gospodarstwo domowe w większym stopniu uważał za swój dom, będąc w wieku około 14 lat.

Jeżeli rodzice respondenta byli rozwiedzeni/w separacji i nie wykonywali wspólnie prawa pieczy, dzieląc się równo opieką nad dzieckiem, gospodarstwem domowym respondenta powinno być gospodarstwo, w którym zamieszkiwał przez cały czas lub większość czasu.

Docelowe zmienne wtórne są przesyłane Komisji (do Eurostatu) w plikach „Dane dotyczące gospodarstw domowych” (plik H) oraz „Dane osobowe” (plik P) po przekazaniu docelowych zmiennych pierwotnych.

 

Moduł badań na 2019 r.

Międzypokoleniowe dziedziczenie niekorzystnych sytuacji życiowych

Nazwa zmiennej

Kod

Zmienna docelowa

Dane dotyczące rodziny

PT220

 

Rodzaj gospodarstwa domowego, gdy respondent miał około 14 lat

1

Prywatne gospodarstwo domowe

2

Zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji

PT220_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT230

 

Zamieszkiwanie z matką, gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie, nie mieszkała w tym samym gospodarstwie domowym, ale pozostawaliśmy w kontakcie

3

Nie, nie mieszkała w tym samym gospodarstwie domowym i nie pozostawaliśmy w kontakcie

4

Nie, nie żyła

PT0230_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT240

 

Zamieszkiwanie z ojcem, gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie, nie mieszkał w tym samym gospodarstwie domowym, ale pozostawaliśmy w kontakcie

3

Nie, nie mieszkał w tym samym gospodarstwie domowym i nie pozostawaliśmy w kontakcie

4

Nie, nie żył

PT240_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT020

 

Liczba osób dorosłych, gdy respondent miał około 14 lat

Liczba (dwucyfrowa) od 0 do 99

PT020_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT030

 

Liczba dzieci, gdy respondent miał około 14 lat

Liczba (dwucyfrowa) od 0 do 99

PT030_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT040

 

Liczba osób w gospodarstwie domowym aktywnych zawodowo, gdy respondent miał około 14 lat

Liczba (dwucyfrowa) od 0 do 99

PT040_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT250

 

Stopień urbanizacji, gdy respondent miał około 14 lat

1

Miasto (ponad 100 000 mieszkańców)

2

Miasto lub przedmieścia (od 10 000 do 100 000 mieszkańców)

3

Obszary wiejskie, małe miasto lub wieś (mniej niż 10 000 mieszkańców)

PT250_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT210

 

Tytuł prawny do mieszkania, gdy respondent miał około 14 lat

1

Własność

2

Wynajem

3

Lokal mieszkalny był udostępniony nieodpłatnie

– 1

Nie wiem

PT210_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

Informacje o rodzicach

PT060

 

Kraj urodzenia ojca

 

Kraj urodzenia ojca (kod SCL GEO alfa-2)

– 1

Nie wiem

PT060_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z ojcem i nie pozostawał z nim w kontakcie lub ojciec nie żył

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT070

 

Obywatelstwo ojca

 

Kraj obywatelstwa (kod SCL GEO alfa-2)

– 1

Nie wiem

PT070_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z ojcem i nie pozostawał z nim w kontakcie lub ojciec nie żył

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT090

 

Kraj urodzenia matki

 

Kraj urodzenia matki (kod SCL GEO alfa-2)

– 1

Nie wiem

PT090_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z matką i nie pozostawał z nią w kontakcie lub matka nie żyła

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT100

 

Obywatelstwo matki

 

Kraj obywatelstwa (kod SCL GEO alfa-2)

– 1

Nie wiem

PT100_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z matką i nie pozostawał z nią w kontakcie lub matka nie żyła

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

Dane dotyczące wykształcenia

PT110

 

Najwyższy poziom wykształcenia osiągnięty przez ojca

1

Poziom niski (wykształcenie niższe od podstawowego, wykształcenie podstawowe lub wykształcenie średnie I stopnia)

2

Poziom średni (wykształcenie średnie II stopnia oraz wykształcenie uzyskane po ukończeniu szkoły średniej inne niż wyższe)

3

Wysoki poziom (kształcenie wyższe skrócone, licencjat lub stopień równoważny, magister lub stopień równoważny, doktorat lub stopień równoważny)

– 1

Nie wiem

PT110_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z ojcem i nie pozostawał z nim w kontakcie lub ojciec nie żył

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT120

 

Najwyższy poziom wykształcenia osiągnięty przez matkę

1

Poziom niski (wykształcenie niższe od podstawowego, wykształcenie podstawowe lub wykształcenie średnie I stopnia)

2

Poziom średni (wykształcenie średnie II stopnia oraz wykształcenie uzyskane po ukończeniu szkoły średniej inne niż wyższe)

3

Wysoki poziom (kształcenie wyższe skrócone, licencjat lub stopień równoważny, magister lub stopień równoważny, doktorat lub stopień równoważny)

– 1

Nie wiem

PT120_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z matką i nie pozostawał z nią w kontakcie lub matka nie żyła

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

Dane zawodowe

PT130

 

Status zawodowy ojca, gdy respondent miał około 14 lat

1

Pracownik najemny zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy

2

Pracownik najemny zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy

3

Pracujący na własny rachunek lub pomagający w przedsiębiorstwie rodzinnym

4

Bezrobotny/poszukujący pracy

5

Emeryt

6

Trwale niepełnosprawny lub niezdolny do pracy

7

Prowadzący gospodarstwo domowe, sprawujący opiekę nad innymi osobami

8

Bierny zawodowo z innych powodów

– 1

Nie wiem

PT130_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z ojcem i nie pozostawał z nim w kontakcie lub ojciec nie żył

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT140

 

Sprawowanie stanowiska kierowniczego przez ojca, gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie

– 1

Nie wiem

PT140_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 4

Nie dotyczy – Ojciec nie pracował (niezatrudniony)

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z ojcem i nie pozostawał z nim w kontakcie lub ojciec nie żył

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT150

 

Główny zawód ojca, gdy respondent miał około 14 lat

 

Kod ISCO– 08(COM) (jednocyfrowy)

– 1

Nie wiem

PT150_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 4

Nie dotyczy – Ojciec nie pracował (niezatrudniony)

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z ojcem i nie pozostawał z nim w kontakcie lub ojciec nie żył

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT160

 

Status zawodowy matki, gdy respondent miał około 14 lat

1

Pracownik najemny zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy

2

Pracownik najemny zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy

3

Pracująca na własny rachunek lub pomagająca w przedsiębiorstwie rodzinnym

4

Bezrobotna/poszukująca pracy

5

Emeryt

6

Trwale niepełnosprawna lub niezdolna do pracy

7

Prowadząca gospodarstwo domowe, sprawująca opiekę nad innymi osobami

8

Bierna zawodowo z innych powodów

– 1

Nie wiem

PT160_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z matką i nie pozostawał z nią w kontakcie lub matka nie żyła

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT170

 

Sprawowanie stanowiska kierowniczego przez matkę, gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie

– 1

Nie wiem

PT170_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 4

Nie dotyczy – Matka nie pracowała (niezatrudniona)

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z matką i nie pozostawał z nią w kontakcie lub matka nie żyła

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT180

 

Główny zawód matki, gdy respondent miał około 14 lat

 

Kod ISCO-08(COM) (jednocyfrowy)

– 1

Nie wiem

PT180_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 4

Nie dotyczy – Matka nie pracowała (niezatrudniona)

– 5

Nie dotyczy – Nie zamieszkiwał z matką i nie pozostawał z nią w kontakcie lub matka nie żyła

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

Deprywacja materialna

PT190

 

Sytuacja finansowa gospodarstwa domowego, gdy respondent miał około 14 lat

1

Bardzo zła

2

Zła

3

Umiarkowanie zła

4

Umiarkowanie dobra

5

Dobra

6

Bardzo dobra

– 1

Nie wiem

PT190_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT260

 

Zaspokojenie podstawowych potrzeb szkolnych (książki i artykuły szkolne), gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie, ze względów finansowych

3

Nie, z innych powodów

PT260_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT270

 

Codzienne spożywanie posiłku zawierającego mięso, drób, ryby (lub równoważnego posiłku wegetariańskiego), gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie, ze względów finansowych

3

Nie, z innych powodów

PT270_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

PT280

 

Tygodniowy wyjazd na wakacje poza miejsce zamieszkania raz w roku, gdy respondent miał około 14 lat

1

Tak

2

Nie, ze względów finansowych

3

Nie, z innych powodów

PT280_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (zamieszkiwał w zbiorowym gospodarstwie domowym lub instytucji)

– 3

Respondent niewybrany

– 6

Spoza przedziału wiekowego (25–59 lat)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

 

Nieobowiązkowy moduł badań na 2019 r.

Zmiany dochodów i składu gospodarstwa domowego

Nazwa zmiennej

Kod

Zmienna docelowa

HI010

 

Zmiany dochodów w porównaniu z rokiem poprzednim (NIEOBOWIĄZKOWO)

1

Większe

2

Pozostały na mniej więcej tym samym poziomie

3

Mniejsze

HI010_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 3

Respondent niewybrany

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

HI020

 

Powód zwiększenia dochodów (NIEOBOWIĄZKOWO)

1

Indeksacja/rewaloryzacja wynagrodzeń

2

Zwiększenie czasu pracy, wynagrodzenia lub pensji (w tym samym miejscu pracy)

3

Powrót na rynek pracy po chorobie, urlopie macierzyńskim, urlopie rodzicielskim lub ze względów rodzinnych, okresie opieki nad dzieckiem lub opieki nad osobą chorą lub niepełnosprawną

4

Podjęcie pierwszej pracy lub zmiana miejsca pracy

5

Zmiana składu gospodarstwa domowego

6

Wzrost świadczeń społecznych

7

Inne

HI020_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy HI010≠1

– 3

Respondent niewybrany

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

HI030

 

Powód zmniejszenia dochodów (NIEOBOWIĄZKOWO)

1

Skrócony czas pracy, zmniejszenie wynagrodzenia lub pensji (w tym samym miejscu pracy), w tym w pracy na własny rachunek (niezamierzone)

2

Urlop macierzyński/urlop rodzicielski lub ze względów rodzinnych/okres opieki nad dzieckiem/okres opieki nad osobą chorą lub niepełnosprawną

3

Zmiana pracy

4

Utrata pracy/bezrobocie/upadłość (własnego) przedsiębiorstwa

5

Osoba stała się niezdolna do pracy z powodu choroby lub niepełnosprawności

6

Rozwód/zakończenie związku partnerskiego/inna zmiana składu gospodarstwa domowego

7

Przejście na emeryturę

8

Ograniczenie świadczeń społecznych

9

Inne

HI030_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy HI010≠3

– 3

Respondent niewybrany

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

HI040

 

Przyszłe dochody (NIEOBOWIĄZKOWO)

1

Większe

2

Pozostały bez zmian

3

Mniejsze

HI040_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 3

Respondent niewybrany

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

HGYX (1)

 

Sieć powiązań w gospodarstwie domowym (NIEOBOWIĄZKOWO)  (2)

10

Partner (poziom niski)

11

Mąż/żona/partner cywilny (poziom wysoki)

12

Partner/konkubent (poziom wysoki)

20

Syn/córka (poziom niski)

21

Biologiczny/przysposobiony syn/córka (poziom wysoki)

22

Pasierb/pasierbica (poziom wysoki)

30

Zięć/synowa (poziom niski; poziom wysoki)

40

Wnuk (poziom niski; poziom wysoki)

50

Rodzic (poziom niski)

51

Naturalny/adopcyjny rodzic (poziom wysoki)

52

Rodzic przybrany (poziom wysoki)

60

Teściowie (poziom niski; poziom wysoki)

70

Dziadkowie (poziom niski; poziom wysoki)

80

Brat/siostra (poziom niski)

81

Naturalny brat/siostra (poziom wysoki)

82

Przyrodni brat/siostra (poziom wysoki)

90

Inny krewny (poziom niski; poziom wysoki)

95

Inna osoba niespokrewniona (poziom niski; poziom wysoki)

99

Nieustalony (poziom niski; poziom wysoki)

HGYX_F

1

Podano dane

– 1

Brak danych

– 2

Nie dotyczy (jednoosobowe gospodarstwo domowe)

– 7

Nie dotyczy (RB010≠2019)

(1)  X = 1,…, liczba osób w gospodarstwie domowym – 1

Y = 2,…, liczba osób w gospodarstwie domowym

Y > X.

(2)  Można wykorzystać odpowiedź z kategorii poziomu niskiego lub poziomu wysokiego.

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/48

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/175

z dnia 2 lutego 2018 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 110/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (1), w szczególności jego art. 26,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 stanowi, że nazwa handlowa napojów spirytusowych należących do kategorii 9 „okowita z owoców” powinna zawierać wyraz „okowita” wraz z nazwą owocu, jagody lub warzywa. Jednakże w niektórych językach urzędowych te nazwy handlowe są tradycyjnie wyrażone przez dodanie przyrostka do nazwy owocu. W przypadku okowit owocowych etykietowanych w tych językach urzędowych dozwolone powinno być więc oznaczenie nazwy handlowej składające się z nazwy owocu i przyrostka.

(2)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 w specyfikacjach kategorii 10 „Okowita z cydru i okowita z perry” nie przewidziano wyraźnie możliwości łącznej destylacji cydru i perry w celu wytworzenia napoju spirytusowego tej kategorii. Jednak w niektórych przypadkach napój spirytusowy jest tradycyjnie otrzymywany w drodze łącznej destylacji cydru i perry. Definicja tej kategorii napojów spirytusowych powinna zatem zostać zmieniona w celu wyraźnego dopuszczenia możliwości łącznej destylacji cydru i perry, jeżeli jest to przewidziane w ramach tradycyjnych metod produkcji. W takich przypadkach konieczne jest również ustalenie zasad dotyczących odpowiedniej nazwy handlowej. W celu uniknięcia trudności dla podmiotów gospodarczych należy również ustanowić przepisy przejściowe dotyczące nazw handlowych napojów spirytusowych wyprodukowanych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Napojów Spirytusowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w kategorii 9 lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

 Nazwa handlowa okowity z owoców zawiera wyraz »okowita« wraz z nazwą owocu, jagody lub warzywa, na przykład: okowita z wiśni, która może również nosić nazwę kirsch, okowita ze śliwek, która może również nosić nazwę śliwowica, okowita z mirabelek, z brzoskwiń, z jabłek, z gruszek, z moreli, z fig, z owoców cytrusowych, z winogron lub z innych owoców. Ta nazwa handlowa może być wyrażona przez dodanie przyrostka do nazwy owocu w językach czeskim, chorwackim, greckim, polskim, słowackim, słoweńskim i rumuńskim.

Do określenia tych napojów można używać wyrazu wasser, z podaniem nazwy owocu.

Nazwa owocu może zastąpić nazwę »okowita« uzupełnioną nazwą danego owocu tylko w przypadku następujących owoców lub jagód:

—

śliwa mirabelka (Prunus domestica L. odmiana syriaca (Borkh.) Janch. ex Mansf.),

—

śliwa domowa (Prunus domestica L.),

—

śliwka quetsch (Prunus domestica L.),

—

owoc chruściny jagodnej (Arbutus unedo L.),

—

jabłko odmiany »Golden Delicious«.

Jeżeli istnieje ryzyko, że konsument będzie miał trudności ze zrozumieniem którejś z tych nazw handlowych, zastosowanych bez wyrazu »okowita«, wówczas etykieta i prezentacja zawierają słowo »okowita«, ewentualnie uzupełnione wyjaśnieniem.”;

2)

kategoria 10 otrzymuje brzmienie:

„10.

 Okowita z cydru, okowita z perry oraz okowita z cydru i perry

a)

Okowita z cydru, okowita z perry oraz okowita z cydru i perry są to napoje spirytusowe spełniające następujące warunki:

(i)

wytwarzane są wyłącznie w drodze destylacji cydru lub perry do poniżej 86 % obj., w celu zachowania przez destylat zapachu i smaku użytych owoców;

(ii)

ich zawartość substancji lotnych jest równa lub większa niż 200 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj.;

(iii)

ich maksymalna zawartość metanolu wynosi 1 000 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj.

Warunek, o którym mowa w ppkt (i), nie wyklucza napojów spirytusowych wytwarzanych tradycyjnymi metodami produkcji, które pozwalają na łączną destylację cydru i perry. W takich przypadkach nazwa handlowa brzmi »okowita z cydru i perry«.

b)

Minimalna objętościowa zawartość alkoholu w okowicie z cydru, okowicie z perry oraz okowicie z cydru i perry wynosi 37,5 % obj.

c)

Nie zawiera dodatku alkoholu, jak określono w załączniku I pkt 5, rozcieńczonego lub nie.

d)

Ani okowita z cydru, ani okowita z perry, ani okowita z cydru i perry nie jest aromatyzowana.

e)

Jako dodatek służący dostosowaniu barwy okowita z cydru, okowita z perry oraz okowita z cydru i perry mogą zawierać wyłącznie karmel.”.

Artykuł 2

Napoje spirytusowe należące do kategorii 10 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008, których nazwy handlowe spełniają wymogi tego rozporządzenia w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą być nadal wprowadzane do obrotu do czasu wyczerpania zapasów.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1)   Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.

DECYZJE

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/50

DECYZJA RADY (UE) 2018/176

z dnia 29 stycznia 2018 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2)

Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG.

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE (3).

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG.

(5)

Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2018 r.

W imieniu Rady

R. PORODZANOV

Przewodniczący

(1)   Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2)   Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2018

z dnia …

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po (usuniętym) pkt 5 załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

„5a.

 32014 L 0094: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

Do celów niniejszego Porozumienia przepisy dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

a)

W odniesieniu do państw EFTA słowo „TFUE” w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie „Porozumienie EOG”.

b)

Art. 6 nie ma zastosowania do Islandii.

c)

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do Liechtensteinu.”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/94/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia …

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

(1)   Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1.

(*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

ZALECENIA

6.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/52

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2018/177

z dnia 2 lutego 2018 r.

dotyczące elementów, które należy zawrzeć w uzgodnieniach technicznych, prawnych i finansowych między państwami członkowskimi do celów stosowania mechanizmu solidarności na podstawie art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 dotyczącego środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 13 ust. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczące środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (UE) nr 994/2010 (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 194 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że polityka Unii w dziedzinie energetyki powinna mieć na celu zapewnienie bezpieczeństwa dostaw w Unii w duchu solidarności między państwami członkowskimi.

(2)

Rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego ma służyć zwiększeniu solidarności i zaufania między państwami członkowskimi i umożliwieniu jak najdłuższego funkcjonowania wewnętrznego rynku gazu nawet w przypadku niedoboru w dostawach.

(3)

Rozporządzeniem wprowadzono po raz pierwszy mechanizm solidarności między państwami członkowskimi służący łagodzeniu skutków poważnych sytuacji nadzwyczajnych wewnątrz Unii oraz dopilnowaniu, aby gaz mógł płynąć do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia.

(4)

Przyjmując środki niezbędne do wdrożenia mechanizmu solidarności, państwa członkowskie muszą uzgodnić szereg kwestii technicznych, prawnych i finansowych w ramach uzgodnień dwustronnych i opisać je w swoich planach na wypadek sytuacji nadzwyczajnej.

(5)

Aby pomóc państwom członkowskim we wdrożeniu i po konsultacjach z Grupą Koordynacyjną ds. Gazu, Komisja przygotowała niniejsze niewiążące wytyczne dotyczące głównych elementów, które należy zawrzeć w takich uzgodnieniach,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

1.

 Państwa członkowskie powinny stosować niewiążące prawnie wytyczne zawarte w załączniku do niniejszego zalecenia. Wytyczne te powinny pomóc państwom członkowskim we wprowadzeniu uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych w celu zastosowania zobowiązań w zakresie solidarności określonych w art. 13 rozporządzenia (UE) 2017/1938 oraz w opisaniu ich w planach na wypadek sytuacji nadzwyczajnej, do których sporządzenia są zobowiązane na mocy przepisów tego rozporządzenia.

2.

 Niniejsze zalecenie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Miguel ARIAS CAÑETE

Członek Komisji

(1)   Dz.U. L 280 z 28.10.2017, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

I.   WPROWADZENIE

Rozporządzenie (UE) 2017/1938 przekłada koncepcję solidarności na praktykę oraz ustanawia mechanizm solidarności pomiędzy państwami członkowskimi, który ma zastosowanie w przypadku spełnienia warunków określonych w odpowiednich przepisach. Solidarność jest środkiem stosowanym w ostateczności: zapewnia nieprzerwane dostawy gazu – w duchu solidarności – odbiorcom najbardziej narażonym na zagrożenia. Chodzi przy tym o odbiorców będących gospodarstwami domowymi i podmioty świadczące określone usługi podstawowe, którzy są zdefiniowani jako „odbiorcy chronieni w ramach solidarnego wsparcia” w art. 2 pkt 6 wspomnianego rozporządzenia.

1.   Mechanizm solidarności

W przypadku gdy państwo członkowskie zwraca się o solidarne wsparcie, mechanizm solidarności obejmuje zobowiązanie innych bezpośrednio połączonych państw członkowskich do nadania pierwszeństwa dostawom gazu dla odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia w państwie członkowskim zwracającym się o wsparcie względem dostaw gazu dla odbiorców krajowych niechronionych w ramach solidarnego wsparcia. Jest to konieczne tylko wtedy, gdy rynek nie jest w stanie dostarczyć niezbędnych ilości gazu (1). Ograniczenia pomocy, jakiej może udzielić państwo członkowskie, obejmują:

—

dostępną zdolność połączeń międzysystemowych,

—

ilość gazu, jaką państwo członkowskie musi dostarczyć własnym odbiorcom chronionym w ramach solidarnego wsparcia w sytuacji, gdy dostawy gazu do tych odbiorców są zagrożone,

—

bezpieczeństwo własnej sieci gazowej, oraz

—

w przypadku niektórych państw – dostawy do kluczowych elektrowni gazowych w celu zachowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

Ponieważ solidarne wsparcie jest środkiem stosowanym w ostateczności, może je uruchomić wyłącznie państwo członkowskie zwracające się o wsparcie w sytuacji, gdy rynek – zarówno w państwie członkowskim zwracającym się o wsparcie, jak i w dowolnym potencjalnym państwie członkowskim udzielającym wsparcia – nie jest w stanie zaoferować niezbędnych ilości gazu, w tym tych oferowanych dobrowolnie przez odbiorców niechronionych, w celu zaspokojenia popytu ze strony odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia. Oprócz tego środki przewidziane w planie państwa członkowskiego zwracającego się o wsparcie na wypadek sytuacji nadzwyczajnej, w tym przymusowe ograniczenia dostaw do poziomu odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia, muszą zostać wyczerpane. Pomimo takich surowych warunków uruchomienia solidarnego wsparcia przedmiotowy mechanizm zapewnia gospodarstwom domowym i podmiotom świadczącym podstawowe usługi społeczne pewność i bezpieczeństwo nieprzerwanych dostaw gazu.

W takich okolicznościach istnieje prawdopodobieństwo, że środki nierynkowe lub ograniczenia dostaw zostały już wdrożone albo wkrótce zostaną wdrożone również w państwach członkowskich, które potencjalnie mogą udzielić wsparcia. W przeciwnym wypadku oferty dotyczące określonych ilości gazu występowałyby nadal i gaz mógłby dalej przepływać tam, gdzie jest potrzebny, na podstawie sygnałów cenowych (zakładając, że takie sygnały istnieją) bez potrzeby uruchamiania solidarnego wsparcia. Mechanizm solidarności jest efektywnie środkiem umożliwiającym tymczasowy ponowny przydział gazu pozostałego odbiorcom, którzy nie są chronieni w ramach solidarnego wsparcia, w jednym państwie członkowskim odbiorcom chronionym w ramach solidarnego wsparcia w innym państwie członkowskim, które należy do tego samego zintegrowanego europejskiego rynku gazu. Solidarne wsparcie może zostać udzielone tylko wtedy, gdy sieć gazowa jest nadal w stanie w sposób bezpieczny ponownie przydzielać i transportować gaz (2).

Różne elementy uzgodnienia dwustronnego, które dotyczą prawnych, technicznych i finansowych aspektów mechanizmu solidarności, są już częściowo objęte art. 13 rozporządzenia. Oprócz tego w swoich uzgodnieniach dwustronnych państwa członkowskie muszą ustalić wszystkie niezbędne elementy i szczegóły, aby zagwarantować bezpieczeństwo i pewność wszystkim podmiotom zaangażowanym w funkcjonowanie mechanizmu solidarności. Uzgodnienia te muszą być opisane w odpowiednich planach na wypadek sytuacji nadzwyczajnej; w szczególności musi być w nich zawarty mechanizm rekompensaty lub przynajmniej jego streszczenie.

Rekompensata, o której mowa w art. 13 rozporządzenia, ma szeroki zakres. Obejmuje płatności za gaz i płatności z tytułu dodatkowych kosztów (np. kosztów transportu) związanych z dostawami do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia w państwie członkowskim zwracającym się o wsparcie wraz z płatnościami na rzecz odbiorców w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia, dotkniętych ograniczeniami dostaw. Do celów niniejszych wytycznych rekompensata w takim szerszym znaczeniu jest określana jako „rekompensata za solidarne wsparcie”. Rekompensata za straty poniesione w związku z ograniczeniami dostaw jest określana jako „rekompensata za ograniczenia dostaw”.

Aby mechanizm solidarności funkcjonował prawidłowo, należy spełnić szereg warunków.

Po pierwsze, środki rynkowe muszą być stosowane jak najdłużej. Państwa członkowskie muszą dołożyć wszelkich starań, aby ustanowić mechanizm lub platformę, które umożliwią dobrowolną odpowiedź po stronie popytu. Leży to w interesie zarówno potencjalnych państw członkowskich udzielających wsparcia, jak i zwracających się o wsparcie, ponieważ w przeciwnym wypadku środki nierynkowe – na przykład obowiązkowe przestawienie się na inne paliwa lub ograniczenie dostaw dla odbiorców – trzeba będzie wdrożyć na wcześniejszym etapie. Jest to również zgodne z ogólną zasadą przewidzianą w rozporządzeniu, według której rynek powinien dysponować maksymalną swobodą w zakresie rozstrzygania kwestii związanych z dostawami gazu.

Po drugie, musi istnieć możliwość swobodnego kształtowania cen hurtowych, nawet w czasie trwania stanu nadzwyczajnego; poprzez zamrożenie lub ograniczenie cen sygnały cenowe nie będą w stanie odzwierciedlać potrzeby dostarczania dodatkowych ilości gazu i w związku z tym gaz nie będzie przepływał tam, gdzie jest potrzebny.

Po trzecie, należy zawsze – nawet w czasie trwania stanu nadzwyczajnego – utrzymywać transgraniczny dostęp do infrastruktury zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 (3), o ile jest to możliwe pod względem technicznym i ze względów bezpieczeństwa. W zależności od ograniczeń technicznych występujących w poszczególnych państwach członkowskich, w stosownych przypadkach, uzgodnienia powinny zapewniać całkowitą dostępność połączeń wzajemnych, terminali LNG, podziemnych instalacji magazynowych gazu, hubów i ofert po stronie popytu dla transgranicznych podmiotów rynkowych. W rezultacie opóźni to potrzebę uruchomienia solidarnego wsparcia w państwie członkowskim borykającym się z trudnościami w dostawach gazu.

Po czwarte, państwa członkowskie zachęca się do współpracy na różnych etapach stanu nadzwyczajnego. Skuteczna współpraca na wczesnych etapach może opóźnić potrzebę uruchomienia solidarnego wsparcia. Oprócz tego może zapobiec kształtowaniu się potencjalnie różnych cen gazu (np. na podstawie wartości gazu niedostarczonego do grup odbiorców dotkniętych ograniczeniami dostaw) na połączonych rynkach oraz zniechęcać do (udzielania) solidarnego wsparcia.

2.   Podstawa prawna

Art. 13 ust. 12 rozporządzenia stanowi, że do dnia 1 grudnia 2017 r., po konsultacji z Grupą Koordynacyjną ds. Gazu (GKG), Komisja przedstawi niewiążące prawnie wytyczne dotyczące kluczowych elementów uzgodnień technicznych, prawnych i finansowych. Wytyczne te muszą w szczególności określać, w jaki sposób należy stosować elementy opisane w art. 13 ust. 8 i 10 rozporządzenia w praktyce.

3.   Zakres wytycznych

W art. 13 rozporządzenia określono szereg elementów i aspektów mechanizmu solidarności, które należy uzgodnić i zawrzeć w uzgodnieniach dwustronnych. Przedstawienie przydatnych wytycznych dotyczących zarówno wspomnianych, jak i wszelkich dodatkowych elementów, które mogłyby zostać zawarte w tego rodzaju uzgodnieniach, wymaga przede wszystkim lepszego zrozumienia sytuacji, w których można by uruchomić solidarne wsparcie, oraz podjęcia wysiłków i poszanowania podstawowych zasad, które mogłyby zapobiec jakiemukolwiek wystąpieniu takich sytuacji. Celem obecnych niewiążących wytycznych nie jest i nie może być przedstawienie wyczerpującego i nakazowego wykazu właściwego dla wszystkich państw członkowskich, ponieważ muszą one mieć możliwość swobodnego wyboru takich rozwiązań, które będą dla nich najlepsze, biorąc pod uwagę ich zdolności, istniejące ramy, panującą sytuację oraz priorytety. Zamiast tego w obecnych wytycznych zaleca się stosowanie zbioru niezbędnych i fakultatywnych elementów, opisuje możliwe sposoby funkcjonowania określonych środków solidarnościowych oraz przedstawia przykłady i najlepsze praktyki.

Zaproponowane podejście przewiduje stosowanie przez państwa członkowskie istniejących ram i procedur krajowych tam, gdzie to możliwe, albo dostosowanie ich w miarę potrzeby do celów solidarnego wsparcia. Może ono obejmować, na przykład, zastosowanie istniejących platform przeznaczonych dla środków po stronie popytu lub istniejących mechanizmów wypłaty rekompensaty odbiorcom.

II.   UZGODNIENIA PRAWNE, TECHNICZNE I FINANSOWE

1.   Uzgodnienia prawne

Celem uzgodnień prawnych jest zagwarantowanie pewności prawnej wszystkim podmiotom zaangażowanym w dostarczanie i odbieranie gazu w sytuacjach wymagających solidarnego wsparcia. Państwa członkowskie zaangażowane w stosowanie mechanizmu solidarności powinny wprowadzić jasne, przejrzyste i skuteczne uzgodnienia prawne, tak aby zainteresowane strony znały zasady i procedury solidarności transgranicznej.

Zgodnie z art. 13 ust. 10 rozporządzenia połączone ze sobą państwa członkowskie muszą dokonać odpowiednich uzgodnień. Obecnie występują państwa członkowskie, które nie są fizycznie połączone z żadnym innym państwem członkowskim (4), a także grupa państw członkowskich, które są połączone ze sobą, ale nie z innymi państwami członkowskimi (5), oraz kilka państw członkowskich, które mają wspólną granicę lub wyłączną strefę ekonomiczną, ale nie są połączone ze sobą bezpośrednio (6). Może to się jednak zmienić wraz z realizacją projektów infrastrukturalnych dotyczących połączeń międzysystemowych, nad którymi trwają obecnie prace. W przypadku gdy połączenia międzysystemowe zostaną zrealizowane po dniu 1 grudnia 2018 r., dane państwa członkowskie będą musiały wdrożyć uzgodnienia prawne, finansowe i techniczne określone w art. 13 ust. 10 rozporządzenia przy pierwszej nadarzającej się okazji.

1.1.   Zainteresowane państwa członkowskie i określenie państwa trzeciego (art. 13 ust. 2)

Państwa członkowskie, których dotyczy mechanizm solidarności, obejmują:

—

państwo członkowskie, które zwróciło się o solidarne wsparcie, oraz

—

wszystkie państwa członkowskie bezpośrednio połączone z państwem członkowskim zwracającym się o wsparcie.

Wszystkie bezpośrednio połączone państwa członkowskie powinny zawrzeć dwustronne uzgodnienia dotyczące stosowania mechanizmu solidarności z wyprzedzeniem, chyba że rozporządzenie przewiduje zwolnienie z takiego obowiązku. W przypadku gdy więcej niż jedno państwo członkowskie może udzielić solidarnego wsparcia, państwo członkowskie zwracające się o wsparcie musi skonsultować się z wszystkimi państwami członkowskimi, które mogą udzielić solidarnego wsparcia, oraz zwrócić się o przedstawienie ofert na takie ilości gazu, jakie musi dostarczyć do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia. Taka oferta może przyjąć formę umowy dotyczącej ceny gazu, zawartej w uprzednim uzgodnieniu dwustronnym. Umowa ta może zawierać odniesienie do ceny rynkowej lub uzgodnioną metodykę obliczania ceny gazu. Po wyborze przez państwo członkowskie zwracające się o solidarne wsparcie jednej lub więcej ofert powinno ono określić państwo lub państwa członkowskie faktycznie zaangażowane w udzielanie solidarnego wsparcia.

Obowiązek innych państw członkowskich, które mogłyby udzielić solidarnego wsparcia, lecz których oferty nie zostały wybrane, zostaje tymczasowo zawieszony. Jeśli sytuacja kryzysowa będzie się dalej pogarszała, państwo członkowskie, które zwróciło się o przedstawienie ofert, może w każdej chwili zwrócić się do tych państw członkowskich o solidarne wsparcie. Będzie jednak musiało zwrócić się z ponownym wnioskiem, ponieważ z czasem okoliczności prawdopodobnie ulegną zmianie (na przykład cena gazu może się zmienić lub ilość potencjalnie dostępnego gazu może się zmniejszyć). Państwo członkowskie, które otrzyma taki wniosek, powinno zaktualizować swoją ofertę, uwzględniając wszelkie zmiany sytuacji (ilości gazu magazynowego pod ziemią, przepływy, temperaturę, zużycie itd.). Dlatego państwa członkowskie, których obowiązek został tymczasowo zawieszony, powinny być informowane o sytuacji państwa członkowskiego zwracającego się o wsparcie. Komisja będzie ściśle monitorować rozwój sytuacji w państwie członkowskim otrzymującym solidarne wsparcie.

W określonych sytuacjach koncepcja bezpośrednio połączonych państw członkowskich obejmuje również połączenie poprzez państwo trzecie. W takim przypadku prawo do zwrócenia się o solidarne wsparcie oraz obowiązek udzielenia solidarnego wsparcia zależą od umów zawartych pomiędzy państwami członkowskimi oraz od zgody zainteresowanego państwa trzeciego. Umowa pomiędzy państwami członkowskimi musi określać, że państwo trzecie będzie musiało zobowiązać się do przekazywania gazu przesyłanego przez jego terytorium w trakcie udzielania solidarnego wsparcia. Bez takiego zobowiązania solidarne wsparcie może nie zostać zrealizowane.

1.2.   Wniosek o udzielenie wsparcia

Sytuacje kryzysowe wymagają szybkich reakcji. Dlatego wniosek o udzielenie wsparcia powinien być krótki i standardowy oraz powinien zawierać minimalną ilość niezbędnych informacji. Optymalnie państwa członkowskie zawierające uzgodnienie dwustronne mogą rozważyć ustalenie wzoru oraz dołączyć go do uzgodnienia jako załącznik. Następujące informacje wydają się być minimum niezbędnym do skutecznej odpowiedzi na wniosek o udzielenie solidarnego wsparcia:

—

nazwa państwa członkowskiego zwracającego się o udzielenie wsparcia, w tym nazwa podmiotu odpowiedzialnego oraz nazwisko osoby kontaktowej lub nazwiska osób kontaktowych,

—

nazwa operatora systemu przesyłowego (OSP) lub podmiotu zarządzającego obszarem rynku (w stosownych przypadkach) oraz nazwisko odpowiedzialnej osoby kontaktowej lub nazwiska odpowiedzialnych osób kontaktowych,

—

ilość wnioskowanego gazu (mierzona we wspólnie uzgodnionej jednostce),

—

informacja na temat ciśnienia gazu,

—

wskazanie przez państwo członkowskie zwracające się o solidarne wsparcie preferowanego punktu dostawy lub preferowanych punktów dostawy,

—

zaproszenie do złożenia oferty lub ofert, z uwzględnieniem ceny (zob. pkt 3.1), ilości, punktów dostawy i czasu dostawy,

—

wniosek o wskazanie terminu pierwszej możliwej dostawy i przewidywanego czasu trwania dostaw (ze wskazaniem przewidywanego okresu, podczas którego państwo członkowskie, do którego zwrócono się o wsparcie, będzie udzielać solidarnego wsparcia),

—

odniesienie do zobowiązania się państwa członkowskiego zwracającego się o wsparcie do zapłaty rekompensaty za solidarne wsparcie.

Opracowanie wzoru odpowiedzi dla państw członkowskich, do których zwrócono się o wsparcie, mogłoby ułatwić porównywanie oraz zapewnić zrozumienie ilości i warunków oferowanych w ramach solidarnego wsparcia. Taki wzór mógłby być wstępnie wypełniony informacjami znanymi w momencie zawarcia przez państwa członkowskie dwustronnego uzgodnienia oraz dołączony do odpowiednich planów na wypadek sytuacji nadzwyczajnej.

1.3.   Początek i koniec udzielania solidarnego wsparcia

Wniosek o solidarne wsparcie jest ważny oraz uruchamia obowiązek udzielenia solidarnego wsparcia w momencie jego złożenia. Na wniosek nie będą miały wpływu kontrole przeprowadzone przez Komisję zgodnie z art. 11 ust. 8 rozporządzenia w celu sprawdzenia, czy ogłoszenie stanu nadzwyczajnego przez państwo członkowskie zwracające się o solidarne wsparcie było uzasadnione oraz czy środki przedsięwzięte w celu wykonania określonych działań były wymienione w planie na wypadek sytuacji nadzwyczajnej. Komisja ma pięć dni na przeprowadzenie tej procedury weryfikacji. Jest rzeczą mało prawdopodobną, aby państwo członkowskie zwróciło się o solidarne wsparcie wcześniej niż w ciągu pięciu dniu po ogłoszeniu stanu nadzwyczajnego, ponieważ zwykle dopiero po pewnym czasie problemy z dostawami gazu osiągają skalę uzasadniającą złożenie wniosku o solidarne wsparcie. Jeśli jednak państwo członkowskie tak uczyni, przeprowadzane przez Komisję kontrole uzasadnienia ogłoszenia stanu nadzwyczajnego będą nadal w toku. Trwająca procedura weryfikacji nie powinna jednak wpływać na ważność wniosku o solidarne wsparcie.

Ryzyko nadużycia mechanizmu solidarności poprzez złożenie nieuzasadnionego wniosku o solidarne wsparcie jest bardzo ograniczone z powodu dalekosiężnych skutków i surowych warunków, jakie muszą zostać spełnione, zanim mechanizm solidarności zostanie uruchomiony, a mianowicie:

—

należy zastosować wszystkie środki nadzwyczajne przewidziane w planie na wypadek sytuacji nadzwyczajnej, oraz

—

należy zastosować ograniczenia w odniesieniu do odbiorców nieobjętych ochroną w ramach solidarnego wsparcia w państwie członkowskim zwracającym się o solidarne wsparcie.

W przypadku gdy na podstawie kontroli Komisja stwierdzi, że wniosek o udzielenie solidarnego wsparcia nie był uzasadniony, państwo członkowskie, które złożyło nieuzasadniony wniosek i otrzymało pomoc od bezpośrednio połączonych krajów sąsiadujących, będzie musiało zapłacić za otrzymany gaz oraz pokryć dodatkowe koszty poniesione przez państwa członkowskie, które udzieliły wsparcia.

Obowiązek udzielenia solidarnego wsparcia przestaje mieć zastosowanie w sytuacji, gdy:

—

po przeprowadzeniu procedury weryfikacji Komisja stwierdzi, że ogłoszenie stanu nadzwyczajnego nie jest już uzasadnione,

—

państwo członkowskie, które zwróciło się o solidarne wsparcie, poinformuje państwa członkowskie udzielające solidarnego wsparcia o tym, że jest już w stanie zaopatrywać w gaz swoich odbiorców krajowych chronionych w ramach solidarnego wsparcia, oraz

—

państwo członkowskie udzielające solidarnego wsparcia nie jest już w stanie zaopatrywać swoich własnych odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia.

Nie wyklucza się również sytuacji, w której pomimo trwającego ostrego kryzysu gazowego państwo członkowskie, które pierwotnie zwróciło się o solidarne wsparcie, podejmie decyzję o zrzeczeniu się swojego prawa do zwracania się o solidarne wsparcie – na przykład ze względu na brak środków finansowych.

1.4.   Role i obowiązki

Państwa członkowskie powinny wziąć na siebie ostateczną odpowiedzialność za funkcjonowanie mechanizmu solidarności. Obejmuje to w szczególności podjęcie decyzji o zwróceniu się o solidarne wsparcie oraz ogólne monitorowanie tego, w jaki sposób podmioty odpowiedzialne za konkretne działania obsługują mechanizm solidarności. Rozporządzenie nie wymaga tworzenia nowych, specjalnych podmiotów. Państwa członkowskie zachęca się do przydzielenia obowiązków istniejącym podmiotom lub – w szczególnych okolicznościach – nowym podmiotom, uwzględniając ich strukturę organizacyjną oraz doświadczenie w zarządzaniu kryzysowym i działaniu w sytuacjach kryzysowych. Aby ograniczyć koszty, a zwłaszcza uniknąć kosztów stałych, w miarę możliwości państwa członkowskie powinny polegać na istniejących mechanizmach. Przede wszystkim powinny jednak dążyć do skutecznego i efektywnego udzielania solidarnego wsparcia.

Właściwe organy, o których mowa w rozporządzeniu, byłyby odpowiedzialne za wdrożenie ram, a zadania i obowiązki należałoby wyraźnie przydzielić odpowiednim podmiotom, takim jak OSP, krajowy organ regulacyjny i przedsiębiorstwa gazowe. Właściwe organy są również najlepiej predysponowane do przygotowywania dwustronnych uzgodnień z właściwymi organami w bezpośrednio połączonych państwach członkowskich. Mogłyby one stanowić później podstawę prawną solidarnego wsparcia, uwzględniającą wypłatę rekompensaty i rozliczenia finansowe po udzieleniu solidarnego wsparcia. Państwa członkowskie lub właściwe organy są również najlepiej predysponowane, aby ponosić odpowiedzialność za wysyłanie lub odbieranie wniosków o udzielenie solidarnego wsparcia i ofert na ilości gazu oraz informowanie o zawieszeniu procedury wnioskowania o solidarne wsparcie. Odpowiedzialność finansowa związana z rekompensatą ostatecznie również powinna spoczywać na państwie członkowskim.

Z zastrzeżeniem ograniczeń technicznych i prawnych występujących w poszczególnych państwach członkowskich, krajowe organy regulacyjne posiadają najlepsze możliwości, aby kierować procesem obliczania kosztów rekompensaty na podstawie metodyki opracowanej wcześniej i opublikowanej w planie na wypadek sytuacji nadzwyczajnej lub przynajmniej uczestniczyć w tym procesie. Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki również może zostać włączona do tego procesu. OSP powinni w miarę możliwości odpowiadać za przesyłanie niezbędnych ilości gazu i powinni to robić w sposób racjonalny pod względem kosztów.

OSP (lub podmiot ds. bilansowania) najlepiej nadają się do przyjęcia odpowiedzialności za koordynację wszystkich aspektów technicznych oraz wdrożenie wszystkich niezbędnych środków operacyjnych w przypadku zastosowania solidarnego wsparcia. Właściwym podmiotem w państwie członkowskim, które udziela solidarnego wsparcia, może być również podmiot odpowiedzialny za dochodzenie roszczeń o pokrycie kosztów gazu i dodatkowych kosztów, weryfikowanie ich oraz kierowanie do podmiotu odpowiedzialnego w państwie członkowskim, które korzysta z solidarnego wsparcia. W takim kontekście przydatne byłoby podejście z wykorzystaniem punktu kompleksowej obsługi. Zaleca się, aby państwa członkowskie określiły i ustaliły, który podmiot ma odpowiadać za dochodzenie i kierowanie roszczeń z tytułu rekompensowania ograniczeń dostaw.

Ustanowienie pośrednika w uzgodnieniach dwustronnych zawieranych pomiędzy państwami członkowskimi mogłoby obu stronom dać gwarancję zapłaty i obliczenia kosztów rekompensaty. Pośrednik pomógłby w rozwiązywaniu wszelkich sporów dotyczących kwoty rekompensaty do wypłaty.

1.5.   Forma prawna uzgodnień dwustronnych

Nie ma wyraźnego wymogu dotyczącego formy prawnej uzgodnień dwustronnych. Państwa członkowskie mogą według własnego uznania wybrać formę prawną, która określa prawa i obowiązki obu stron w przypadku zastosowania mechanizmu solidarności. Prawo do zwrócenia się o solidarne wsparcie oraz obowiązek udzielenia solidarnego wsparcia są określone w art. 13 rozporządzenia. Uzgodnienia dwustronne definiują, w jaki sposób te prawa i obowiązki przewidziane w prawie unijnym mają być wykonywane. Uzgodnienia te mają mieć charakter operacyjny, a nie polityczny. Z pozoru wydaje się, że do celów wdrożeniowych powinno wystarczyć zawarcie przez właściwe organy wiążącego uzgodnienia administracyjnego. Może to obejmować obowiązujące postanowienia dwustronnych traktatów, uzgodnienia umowne pomiędzy OSP lub konkretne warunki udzielania licencji podmiotom działającym w sektorze gazowym, pod warunkiem że są one nadzorowane przez odpowiednie właściwe organy. Z drugiej strony, niewiążący instrument prawny, taki jak protokół ustaleń, byłby niewystarczający, ponieważ nie określa on obowiązków prawnych pomiędzy uczestnikami. W związku z tym uzgodnienia w formie protokołu nie spełniałyby wymogów określonych w art. 13, które przewidują utworzenie prawnie wiążącego systemu udzielania solidarnego wsparcia, i można by je interpretować jako niedostateczne wdrożenie art. 13 ust. 10.

2.   Uzgodnienia techniczne

Celem uzgodnień technicznych jest opisanie wszystkich niezbędnych przepisów i warunków technicznych, które umożliwiałyby funkcjonowanie mechanizmu solidarności w praktyce. Wymagałoby to obowiązkowej uprzedniej wymiany informacji na temat zdolności i ograniczeń technicznych danej infrastruktury gazowej oraz teoretycznych maksymalnych ilości gazu niezbędnych do zapewnienia solidarności, a także pewności, że nie istnieją żadne nadmierne ograniczenia techniczne, które utrudniałyby zapewnienie solidarności. Jeśli występują ograniczenia techniczne lub inne, państwa członkowskie zachęca się do określenia i uzgodnienia wzajemnie akceptowalnych rozwiązań, które można by zastosować w punktach połączeń międzysystemowych w momencie uruchomienia mechanizmu solidarności.

W zależności od ograniczeń technicznych występujących w poszczególnych państwach członkowskich może być tak, że OSP (lub podmiot ds. bilansowania) najlepiej nadają się do przyjęcia odpowiedzialności za koordynację wszystkich aspektów technicznych oraz wdrożenie wszystkich niezbędnych środków operacyjnych w przypadku zastosowania solidarnego wsparcia, opierając się na swojej wiedzy na temat systemów gazu oraz na posiadanych mechanizmach współpracy transgranicznej (7). Takie istniejące struktury współpracy, umowy i doświadczenie należy wziąć pod uwagę w sytuacjach wymagających solidarnego wsparcia lub nawet mogą one posłużyć za podstawę działania w takich sytuacjach. W każdym razie należy określić (jeśli już istnieją) lub ustanowić jasne nadrzędne ramy, w tym warunki techniczne, tak aby można było podjąć konieczną współpracę z zachowaniem pewności prawnej.

W miarę potrzeby można aktualizować dane techniczne zawarte w planach.

2.1.   Rozwiązania techniczne i koordynacja (art. 13 ust. 10 lit. c))

Rozwiązania i uzgodnienia techniczne można określać w odniesieniu do różnych części infrastruktury w danym państwie członkowskim. Zapewnią one wyraźny przegląd dostępnej pomocy i występujących ograniczeń technicznych oraz lepsze szacowanie kosztów wdrażania poszczególnych środków (w stosownych przypadkach). Ponieważ potencjalne sytuacje kryzysowe mogą być bardzo różne, ważne jest, aby OSP (lub podmiot ds. bilansowania) dysponowali szeroką gamą opcji i narzędzi, z których mogliby korzystać. Orientacyjny i niewyczerpujący wykaz rozwiązań technicznych można zawrzeć w uzgodnieniach technicznych, tak aby obie strony miały świadomość, jakie kroki można podjąć przed rozpoczęciem stanu nadzwyczajnego i w jego trakcie do celów solidarnego wsparcia. Hydrauliczne symulacje środków solidarnościowych mogą być przydatne do przygotowania na takie sytuacje.

Konieczne będzie również wprowadzenie koordynacji pomiędzy właściwymi OSP lub podmiotami zarządzającymi obszarem rynku, operatorami systemu dystrybucyjnego (OSD), krajowymi koordynatorami sytuacji nadzwyczajnych, właściwymi organami i podmiotami zaangażowanymi w zaopatrywanie w gaz odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia. Dzięki temu gaz pochodzący ze zmniejszenia popytu w jednym państwie członkowskim będzie można udostępnić i dostarczyć do bezpośrednio połączonego państwa członkowskiego zwracającego się o solidarne wsparcie. OSP, OSD, krajowych koordynatorów sytuacji nadzwyczajnych i inne podmioty zaangażowane w dostarczanie gazu do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia należy zaangażować odpowiednio wcześnie w dyskusje na temat przepisów dotyczących solidarnego wsparcia oraz ewentualnie wezwać ich do współpracy na rzecz wykonania uzgodnień dotyczących solidarnego wsparcia.

OSP należy też upoważnić do wykorzystywania niewykorzystanych zdolności przesyłowych niezależnie od tego, czy były one przydzielone, czy nie. W każdym razie rekompensatę kosztów przesyłu gazu należy wypłacić zgodnie z ustalonymi zasadami.

Dostęp do hubów i innych platform należy utrzymać jak najdłużej, nawet w sytuacji nadzwyczajnej (art. 13 ust. 4 rozporządzenia), aby zapobiec konieczności uruchomienia solidarnego wsparcia. Dlatego też należy zapewnić stały dostęp do terminali LNG, zdolności magazynowych i zdolności połączeń międzysystemowych, w tym zdolności przepływu w obu kierunkach, aby umożliwić skuteczne przepływy transgraniczne (art. 13 ust. 10 lit. c)). Aspekty te należy wyraźnie uwzględnić w uzgodnieniach.

2.2.   Ilości gazu lub metodyka ich ustalania (art. 13 ust. 10 lit. d) rozporządzenia)

Państwa członkowskie powinny poinformować sąsiadujące państwa członkowskie (tj. państwa, które mogą potencjalnie udzielić solidarnego wsparcia) o teoretycznych maksymalnych ilościach gazu, o jakie mogą one wnioskować, oraz o ograniczeniu zdolności połączeń międzysystemowych w celu zachowania przejrzystości oraz jako podstawy do omówienia uzgodnień. Jednak dokładne ilości niezbędnego, wnioskowanego i dostępnego gazu będą znane dopiero w momencie uruchomienia solidarnego wsparcia. W celu obliczenia teoretycznych maksymalnych ilości gazu należy uwzględnić przynajmniej następujące elementy:

—

zainteresowanych odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia,

—

określone kluczowe elektrownie gazowe (w stosownych przypadkach) i ich odpowiednie ilości gazu, oraz

—

krajową produkcję gazu w produkujących państwach członkowskich.

Scenariusze dotyczące standardu w zakresie dostaw gazu, dostosowane do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia, mogłyby posłużyć za dobry punkt wyjścia dla przedmiotowych obliczeń.

Wszystkie państwa członkowskie muszą określić swoich odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia, uwzględniając definicję przewidzianą w art. 2 pkt 6 rozporządzenia oraz ich roczne zużycie gazu (średnie i szczytowe).

Kluczowe elektrownie gazowe i odpowiednie roczne ilości gazu (art. 13 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia) mogą mieć istotny wpływ na ilości gazu dostępne do celów solidarnego wsparcia. W państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia takie ilości gazu ograniczają ilości potencjalnie dostępne do celów solidarnego wsparcia; w niektórych państwach członkowskich otrzymujących solidarne wsparcie kluczowe elektrownie gazowe mają pierwszeństwo względem odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia, lecz ilości gazu niezbędne do ich funkcjonowania nie mają żadnego wpływu na ilości, które mogą być wymagane.

Uzgodnienia powinny obejmować szczegółowy wykaz elektrowni gazowych określonych jako kluczowe dla systemu elektroenergetycznego (art. 11 ust. 7 rozporządzenia), do których gaz ziemny powinien być dostarczany nawet w okresie udzielania solidarnego wsparcia. Taki wykaz należy sporządzić na podstawie wniosków oraz oceny przeprowadzonej przez operatorów systemu przesyłowego gazowego i elektroenergetycznego. Wykaz elektrowni powinien być należycie uzasadniony oraz powinien uzasadniać, że krótkotrwałe wyłączenie tych elektrowni może zagrozić bezpieczeństwu systemu energetycznego. Dodatkowo państwa członkowskie mogłyby rozważyć ustalenie, jak często należy sprawdzać i aktualizować wykaz.

W zależności od konkretnej sytuacji kryzysowej za niezbędne będą uznawane tylko ilości gazu potrzebne do funkcjonowania elektrowni określonych w uzgodnieniach jako kluczowe w przypadku zwrócenia się o solidarne wsparcie. Może to dotyczyć, na przykład, elektrowni w określonym regionie. Doraźna wymiana informacji na temat sytuacji powinna odbywać się w ramach komunikacji pomiędzy odpowiednimi podmiotami (OSP, właściwymi organami) w państwach członkowskich przed udzieleniem i w trakcie udzielania solidarnego wsparcia.

Państwa członkowskie produkujące gaz muszą określić swoją produkcję roczną.

Ilości, o których mowa powyżej, mogą zostać określone na początku każdego roku gazowego albo w różnych odstępach na podstawie najnowszych dostępnych danych, aktualizacji planów lub ad hoc.

2.3.   Operacyjne bezpieczeństwo sieci (art. 13 ust. 7 rozporządzenia)

Uzgodnienia mogą przedstawiać opis możliwości technicznych i ograniczeń poszczególnych sieci gazowych, które należy utrzymać w celu zapewnienia bezpiecznego i niezawodnego funkcjonowania systemu gazowego. Są to ważne informacje zarówno dla państw członkowskich udzielających solidarnego wsparcia, jak i dla państw członkowskich otrzymujących takie wsparcie. Należy w nich uwzględnić przynajmniej następujące elementy:

—

maksymalną zdolność eksportową połączeń międzysystemowych oraz okoliczności, na podstawie których operator systemu przesyłowego zapewni dostawy do poziomu maksymalnej zdolności eksportowej. Okoliczności te mogą obejmować, na przykład, ciśnienie w systemie, pojemność magazynową, dostępność gazu w określonych punktach wejścia lub poziom magazynowania gazu z odpowiednim poziomem zdolności odbioru. Najlepiej byłoby zdefiniować te szczegółowe informacje w odniesieniu do poszczególnych punktów połączeń międzysystemowych,

—

w stosownych przypadkach maksymalną produkcję krajową i ograniczenia. W przypadku gdy występuje produkcja krajowa, można ją zwiększyć na pewien czas. Można również opisać odpowiednie opcje i ograniczenia,

—

w stosownych przypadkach zdolność dostępną poprzez państwo trzecie oraz elementy techniczne umowy w tej sprawie (art. 13 ust. 2 rozporządzenia).

3.   Uzgodnienia finansowe

Uzgodnienia finansowe powinny zapewniać opłacanie gazu dostarczanego w ramach mechanizmu solidarności po odpowiedniej cenie. Uzgodnienia te mogą dotyczyć obliczania kosztów, rekompensaty za solidarne wsparcie (w tym rekompensaty za ograniczenia dostaw) oraz procedur płatności, które odpowiednie podmioty powinny określić i uzgodnić między sobą.

Mechanizm zapewniający rekompensatę za ograniczenia dostaw powinien oferować zachęty do opracowywania rozwiązań zgodnych z logiką rynku, takich jak aukcje i środki po stronie popytu (art. 13 ust. 4 rozporządzenia). Mogą one obejmować odniesienia do mechanizmów powiązanych z krajowymi stanami nadzwyczajnymi, które to mechanizmy pośrednio ułatwiają solidarne wsparcie poprzez zapewnienie, że rynek w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia funkcjonuje tak długo, jak to możliwe. Uzgodnienia finansowe nie powinny wprowadzać niepożądanych zachęt, takich jak wstrzymywanie gazu albo spekulowanie wyższą ceną na późniejszym etapie stanu nadzwyczajnego, które to zachęty same w sobie mogłyby wywołać potrzebę solidarnego wsparcia. Rekompensata za solidarne wsparcie powinna obejmować koszty faktycznie poniesione; nie może stać się ona źródłem zysku dla podmiotu udzielającego wsparcia. Państwo członkowskie otrzymujące solidarne wsparcie powinno niezwłocznie zapłacić państwu członkowskiemu udzielającemu solidarnego wsparcia uczciwą cenę za otrzymany gaz. Państwo członkowskie udzielające solidarnego wsparcia następnie określi, w jaki sposób środki te będą traktowane i jak pasują do istniejących uzgodnień dotyczących neutralnego bilansowania.

Wszystkie rekompensaty wypłacane odbiorcom dotkniętym ograniczeniami dostaw w sytuacji nadzwyczajnej – niezależnie od tego, czy ich wypłata następuje na podstawie zobowiązania do zapewnienia solidarności transgranicznej czy też w związku z wystąpieniem stanu nadzwyczajnego w kraju – powinny być zgodne z przepisami prawa krajowego.

W świetle powyższego państwa członkowskie mogą zachować obecny mechanizm krajowy (dotyczący rekompensaty za ograniczenia dostaw) wyłącznie do celów stanu nadzwyczajnego w kraju (tzn. gdy nie zwrócono się o solidarne wsparcie). Daje im to swobodę decydowania o tym, czy chcą wypłacić rekompensatę dla sektora dotkniętego ograniczeniami dostaw. Jednak w przypadku gdy stan nadzwyczajny w kraju zmieni się w sytuację, w której następuje uruchomienie solidarnego wsparcia w ujęciu transgranicznym, jedną z możliwości może być rozdzielenie rekompensaty za solidarne wsparcie wypłaconej przez państwo członkowskie zwracające się o solidarne wsparcie pomagającemu państwu członkowskiemu pomiędzy wszystkie grupy odbiorców dotkniętych ograniczeniami dostaw, niezależnie od tego, czy ograniczenia te dotknęły ich przed uruchomieniem czy po uruchomieniu solidarnego wsparcia. Ta opcja posługiwałaby się mechanizmem opracowanym w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia, lecz najlepiej byłoby, gdyby opierała się na podejściu uwzględniającym „wartość niedostarczonego gazu”. Ewentualnie państwa członkowskie mogą też zdecydować się na wpłatę rekompensaty otrzymanej z tytułu solidarnego wsparcia do centralnie zarządzanego „funduszu solidarności”. W ten sposób istniejące krajowe mechanizmy rekompensaty za ograniczenia dostaw pozostają w kompetencji państw członkowskich, a jednocześnie różne podejścia stosowane w państwach członkowskich nie doprowadzą do różnego traktowania grup odbiorców dotkniętych ograniczeniami dostaw w kraju w przypadku udzielania solidarnego wsparcia w ujęciu transgranicznym oraz gdy rekompensata za solidarne wsparcie jest obowiązkowa.

Głównymi elementami rekompensaty za solidarne wsparcie są cena gazu i dodatkowe koszty powstałe w pomagającym państwie członkowskim w związku z dopilnowaniem, aby gaz przedostał się przez granicę, na podstawie kosztów faktycznie poniesionych, na których wypłatę pozwalają krajowe ramy prawne obowiązujące w pomagającym państwie członkowskim.

Można stosować różne podejścia do ustalania ceny gazu i ustalić je w uzgodnieniach w zależności od poziomu rozwoju rynku w danym państwie członkowskim, dostępnych środków lub etapu stanu nadzwyczajnego. Ważne jest jednak, aby uzgodnienia jasno określały ustalone podejście, warunki ich stosowania oraz wszelkie znane parametry, które mogą być wykorzystane (np. dodatkowa opłata, jeśli zostanie wybrana ostatnia znana transakcja plus dodatkowa opłata).

3.1.   Cena gazu

Uzgodnienia finansowe powinny odnosić się do ceny dostarczonego gazu lub metodyki ustalania ceny, z uwzględnieniem wpływu na operacje rynkowe (art. 13 ust. 10 lit. b) rozporządzenia). Ten drugi warunek można rozumieć jako ukierunkowany na cenę lub metodykę, która nie zakłóca rynku lub nie tworzy niepożądanych zachęt. Cena gazu służąca za podstawę rekompensaty za solidarne wsparcie jest ustalana (przez rynek lub inne środki) w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia.

a)   Cena rynkowa

Zasadniczo cena gazu nie powinna być niższa od ceny rynkowej, ponieważ taka sytuacja prowadziłaby do powstania niepożądanych zachęt. W przypadku gdy cena jest utrzymywana w stanie niezamrożonym i pozwala na dynamiczne reagowanie na podaż gazu i popyt na gaz, może stanowić sygnał nawet w trakcie stanu nadzwyczajnego. Na rynkach rozwiniętych maksymalne przepływy przez połączenia wzajemne byłyby zgodne z sygnałem cenowym przekazywanym państwom członkowskim znajdującym się w sytuacji nadzwyczajnej. W takich okolicznościach przyjmuje się, że nie uruchomiono żadnego solidarnego wsparcia.

Na rynkach mniej rozwiniętych, gdzie ceny mogą nie zmieniać się dynamicznie w trakcie stanu nadzwyczajnego, konieczne może być zastosowanie różnych środków w celu ustalenia ceny gazu, przy czym środki te nadal mogą mieć charakter rynkowy. Maksymalna cena referencyjna gazu dostarczanego w ramach solidarnego wsparcia może odpowiadać cenie ostatniej przeprowadzonej w UE transakcji na giełdzie lub w wirtualnym punkcie obrotu, przy czym wymagane jest wcześniejsze przeprowadzenie kontroli regulacyjnej w celu sprawdzenia stabilności ceny. Państwa członkowskie mogą również uzgodnić powiązanie ceny gazu z konkretnym hubem.

W państwach członkowskich prowadzących strategiczne magazynowanie państwo członkowskie lub właściwy organ decyduje, w którym momencie stanu nadzwyczajnego zezwoli na uwolnienie gazu ze strategicznego magazynowania. Cena „rynkowa” w momencie uwolnienia zapasów (lub tuż przed) powinna być ceną, którą ma zapłacić państwo członkowskie otrzymujące solidarne wsparcie (8).

b)   Administracyjne ustalanie ceny/ograniczenia dostaw

Jeśli nie istnieje cena rynkowa, konieczne może być zastosowanie innych podejść do ustalania ceny gazu, na przykład ostatniej znanej ceny rynkowej lub średniej ceny rynkowej na najbliższej dostępnej giełdzie, w wirtualnym punkcie obrotu lub w uzgodnionym hubie. Średnia cena może obejmować odpowiedni okres przed dostawą (np. od 5 do 7 dni) oraz identyczny okres po dostawie, z uwzględnieniem lub bez uwzględnienia dodatkowej opłaty. Ewentualnie wskaźnikiem może być również cena ostatniego znanego obrotu gazowego lub środka z uwzględnieniem lub bez uwzględnienia dodatkowej opłaty. Dodatkowa opłata może służyć wypełnieniu luki – jeśli taka luka istnieje – pomiędzy ostatnią znaną ceną a wartością gazu niedostarczonego do odbiorców dotkniętych ograniczeniami dostaw (9). Cenę można również ustalić na podstawie paliw alternatywnych, na które państwo członkowskie udzielające solidarnego wsparcia musi się przestawić, aby uwolnić niezbędne ilości gazu ziemnego.

Obliczanie wartości niedostarczonego gazu można wykorzystać do ustalenia ceny ilości gazu podlegającego ograniczeniom dostaw, ponieważ możemy założyć, że odbiorcy przemysłowi znają swoją własną wartość. Wartość ta odzwierciedla korzyści, jakie konkretna grupa odbiorców utraciła w wyniku ograniczeń dostaw. W ramach tego podejścia właściwy organ lub krajowy organ regulacyjny powinien wcześniej poznać tę wartość. Zazwyczaj znajdzie to odzwierciedlenie w kolejności ograniczeń przewidzianej w planach krajowych na wypadek sytuacji nadzwyczajnej. Oprócz tego podejście to ułatwia porównywanie „ofert” różnych państw członkowskich (zob. art. 13 ust. 4 rozporządzenia).

Wreszcie należałoby się zastanowić nad metodyką ustalania ceny przez krajowy organ regulacyjny lub właściwy organ albo nad użyciem wskaźnika zastępczego, takiego jak cena opcji kupna.

c)   Gotowość do zapłaty

Być może uzasadnione byłoby określenie maksymalnej kwoty, jaką poszczególne państwa członkowskie są gotowe zapłacić za gaz w sytuacji wymagającej solidarnego wsparcia. Maksymalną wartością prawdopodobnie byłaby wartość gazu niedostarczonego do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia w danym państwie członkowskim. Gdyby cena gazu przekraczała tę wartość, w interesie państwa członkowskiego nie leży zwrócenie się o gaz w ramach mechanizmu solidarności. Jednak taka informacja niekoniecznie musi być częścią uzgodnień lub być odzwierciedlona w planach.

3.2.   Inne kategorie kosztów

Uzgodnienia finansowe powinny obejmować wszelkie inne kategorie kosztów, w tym stosowne i uzasadnione koszty środków określonych z góry (art. 13 ust. 8 lit. b) rozporządzenia), które będą musiały być objęte uczciwą i niezwłoczną rekompensatą (art. 13 ust. 10 lit. e)). Dodatkowe koszty należy ograniczyć do minimum oraz należy zwrócić uwagę na uniknięcie podwójnego naliczania, ponieważ wiele elementów dodatkowych kosztów może być już odzwierciedlona w cenie gazu. Można przyjąć, że większość dodatkowych kosztów będzie już odzwierciedlona w cenie gazu, z wyjątkiem kosztów transportu.

a)   Koszty transportu i powiązane koszty

Rekompensata powinna obejmować koszty transportu i powiązane koszty, takie jak koszty przewozu LNG, opłaty za regazyfikację itd. Państwa członkowskie mogą uzgodnić między sobą, że w razie potrzeby powinno się rezerwować zdolności niezbędne do dostarczenia ilości gazu w ramach solidarnego wsparcia, tak aby koszty związane z transportem były opłacane zgodnie ze standardowymi procedurami OSP.

b)   Koszty uwolnienia strategicznych ilości magazynowych lub koszty związane z wypełnieniem obowiązków w zakresie magazynowania

W przypadku magazynowania strategicznego koszty uwolnienia strategicznych ilości magazynowych można uwzględnić dla odpowiednich ilości gazu, ponieważ zostały one ustalone z góry – chyba że zostały już odzwierciedlone w cenie gazu.

Zasadniczo jeśli w momencie uwolnienia dodatkowych ilości z magazynowania strategicznego istnieje cena rynkowa, będzie już ona odzwierciedlała dodatkowe koszty związane z takim środkiem – łącznie z kosztami jej ustalenia z góry. W przeciwnym razie środek ten nie zostałby wykorzystany w tym momencie, ponieważ nadal byłyby dostępne tańsze rozwiązania.

Koszty związane z zapewnieniem takiego nierynkowego bezpieczeństwa środków w zakresie dostaw gazu zazwyczaj są uspołecznione i uwzględnione w rachunku użytkownika końcowego. Do dodatkowych kosztów przewidzianych do zapłaty przez państwo członkowskie otrzymujące solidarne wsparcie można doliczyć ustalony proporcjonalny wkład w koszty – odpowiednio do ilości uwolnionych do celów solidarnościowych.

Niemniej jednak obowiązki w zakresie magazynowania wymagają magazynowania jedynie określonych ilości gazu na początku sezonu zimowego; po tym okresie składowany gaz jest wykorzystywany odpowiednio do popytu na rynku i cen rynkowych. W związku z tym do ceny gazu i kosztów transportu nie należy doliczać żadnych dodatkowych kosztów związanych z uwolnieniem gazu. W każdym razie należy wziąć pod uwagę poszczególne sposoby zarządzania strategicznym magazynowaniem przez państwa członkowskie oraz obowiązki w zakresie magazynowania.

c)   Koszty obniżenia podwyższonego standardu w zakresie dostaw

Obniżenie podwyższonego standardu w zakresie dostaw do normalnych poziomów stanowi obowiązek przewidziany w rozporządzeniu; standard ten należy obniżyć w momencie, gdy stan nadzwyczajny rozpoczyna się w sąsiadującym państwie członkowskim i gdy możliwy jest wpływ transgraniczny. Nie istnieje żaden związek pomiędzy obniżeniem podwyższonego standardu w zakresie dostaw a wnioskiem o solidarne wsparcie, tzn. kosztów takich środków nie można pokryć przy użyciu rekompensaty.

d)   Straty poniesione przez sektory dotknięte ograniczeniami dostaw (rekompensata za ograniczenia dostaw)

Inne koszty mogą obejmować także koszty poniesione w związku ze zobowiązaniem do wypłaty rekompensaty pomagającemu państwu członkowskiemu, łącznie ze stratami poniesionymi przez sektor dotknięty ograniczeniami dostaw. Tego rodzaju koszty można uwzględnić w koszcie rekompensaty, jeśli krajowe ramy prawne przewidują obowiązek zapłaty za szkody poniesione przez sektor dotknięty ograniczeniami dostaw, łącznie z rekompensatą za straty ekonomiczne; koszty te należałoby doliczyć do ceny gazu. Właściwą metodę obliczeniową należy uwzględnić w uzgodnieniach. Można uzgodnić, że kwota rekompensaty za straty faktycznie poniesione zostanie przekazana podmiotom, które wykorzystują gaz dostarczany w ramach solidarnego wsparcia w państwie członkowskim otrzymującym solidarne wsparcie.

Jednak koszty strat poniesionych przez sektor dotknięty ograniczeniami dostaw mogą zostać pokryte tylko za pomocą rekompensaty, jeśli nie są odzwierciedlone w cenie gazu, którą musi zapłacić państwo członkowskie zwracające się o solidarne wsparcie; państwo członkowskie, które zwróciło się o solidarne wsparcie, nie powinno dwukrotnie wypłacać rekompensaty za te same koszty.

e)   Koszty postępowania sądowego w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia

Inne koszty mogą również odnosić się do zwrotu wszelkich kosztów wynikających z postępowań sądowych, postępowań arbitrażowych i ugód oraz powiązanych kosztów takich postępowań, do których zapłaty zobowiązane jest państwo członkowskie udzielające solidarnego wsparcia wobec podmiotów zaangażowanych w udzielanie takiego solidarnego wsparcia (art. 13 ust. 8 lit. c) rozporządzenia). Jednak taka rekompensata powinna zostać wypłacona wyłącznie na podstawie dowodu poniesionych kosztów.

W przypadku postępowania sądowego z udziałem państwa członkowskiego udzielającego solidarnego wsparcia i zaangażowanego podmiotu, które dotyczy (niedostatecznej) rekompensaty ze strony państwa członkowskiego otrzymującego solidarne wsparcie, powinny istnieć zabezpieczenia mające na celu ochronę państwa członkowskiego otrzymującego solidarne wsparcie przed zmową pomiędzy państwem członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia i zaangażowanym podmiotem. Mogą zaistnieć sytuacje, w których zaangażowany podmiot i państwo członkowskie, w którym podmiot ten ma siedzibę, wystąpią na drogę sądową w celu uzyskania wyższej ceny gazu lub wyższej rekompensaty dla podmiotu oraz będą działać w zmowie na niekorzyść państwa członkowskiego zwracającego się o solidarne wsparcie, które nawet nie uczestniczy w postępowaniu sądowym. Takich sytuacji należy unikać.

Powyżej opisana sytuacja różni się od sytuacji, w której przedsiębiorstwo działające w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia wszczyna postępowanie sądowe przeciwko podmiotowi w państwie członkowskim otrzymującym solidarne wsparcie, dotyczące ceny gazu lub rekompensaty za ograniczenia dostaw. W takiej sytuacji przedsiębiorstwo lub podmiot, który przegra sprawę, musi opłacić koszty postępowania.

3.3.   Wskazanie metody obliczenia uczciwej rekompensaty (art. 13 ust. 10 lit. f))

Przy obliczaniu uczciwej rekompensaty można uwzględnić następujące metody:

—

zwykła suma wszystkich elementów opisanych w powyższej sekcji,

—

wartość pieniądza w czasie: płatność powinna zostać dokonana niezwłocznie. Państwa członkowskie mogą jednak ustalić stopę procentową mającą zastosowanie do rekompensaty po upływie realistycznego okresu po udzieleniu solidarnego wsparcia oraz po obliczeniu i uzgodnieniu dokładnej kwoty rekompensaty,

—

uzgodnienie przez państwa członkowskie, które stosują różne waluty, waluty, w której należy obliczyć i wypłacić rekompensatę, z uwzględnieniem odpowiedniego kursu wymiany.

3.4.   Obliczanie rekompensaty z tytułu wszystkich stosownych i uzasadnionych kosztów oraz zobowiązanie do zapłaty rekompensaty (art. 13 ust. 3)

Istnieje prawdopodobieństwo, że dokładną płatność na rzecz państwa członkowskiego, które udzieliło solidarnego wsparcia, oraz podmiotów w tym państwie członkowskim będzie można realistycznie obliczyć dopiero jakiś czas po dostarczeniu gazu, o którego dostawy zwrócono się w ramach mechanizmu solidarności. W ramach dwustronnego uzgodnienia państwa członkowskie mogą ustalić metodę obliczania ceny gazu i dodatkowych kosztów oraz realny termin płatności.

Informacje dotyczące ilości gazu faktycznie dostarczonego oraz wszelkie inne istotne informacje przydatne przy obliczaniu rekompensaty należy przesłać do odpowiednich osób kontaktowych w państwach członkowskich będących stronami solidarnego wsparcia, tak aby wszystkie te państwa mogły dokonać ostatecznego obliczenia rekompensaty. Informacje te – w zależności od zastosowanego środka – mogą przekazać OSP, OSD, operator systemu magazynowego, dostawca lub podmiot zarządzający obszarem rynku. Obliczenie rekompensaty można zlecić innemu wcześniej uzgodnionemu podmiotowi.

3.5.   Uzgodnienia dotyczące płatności (art. 13 ust. 8 akapit ostatni rozporządzenia)

Zasadniczo procedury płatności krajowych i wypłaty rekompensaty (lub realizacji transakcji związanych z bilansowaniem) obowiązujące w państwie członkowskim oraz mające zastosowanie role i obowiązki w tym zakresie należy zachować oraz w miarę możliwości stosować również w odniesieniu do wypłaty rekompensaty z tytułu solidarnego wsparcia pomiędzy państwami członkowskimi. Uzgodnienia pomiędzy państwami członkowskimi powinny koncentrować się na sposobie połączenia lub wdrożenia wspólnego połączenia pomiędzy tymi istniejącymi ramami krajowymi. Charakter solidarnego wsparcia może wymagać nałożenia na państwo członkowskie lub właściwy organ ostatecznej, wspólnej odpowiedzialności finansowej.

3.6.   Role i obowiązki: kto płaci komu lub kto organizuje płatności

W przypadku gdy w pomagającym państwie członkowskim nadal można zastosować dobrowolne środki po stronie popytu, należy utrzymać dostęp do odpowiedniej platformy i zdolności połączeń międzysystemowych. Nabywca transgraniczny powinien mieć możliwość dokonywania płatności za gaz w taki sam sposób co nabywca lokalny – albo bezpośrednio na rzecz przedsiębiorstwa gazowego, albo, jeśli gaz jest nabywany przez podmiot bilansujący za pośrednictwem platformy bilansującej, przy użyciu procedur płatności obowiązujących dla tej platformy (10).

W przypadku wprowadzenia ograniczeń dostaw można zastosować wszelkie ramy prawne, procedury płatności lub metody wykorzystywane przez organ odpowiedzialny za zarządzanie płatnościami w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia lub w miarę potrzeby dostosować je do wypłaty rekompensaty przez sąsiadujące państwo.

Ostatecznym beneficjentem solidarnego wsparcia jest odbiorca będący gospodarstwem domowym. Dostarczany do niego gaz jest przekazywany przez dostawcę, przepływa przez granicę pod nadzorem OSP i ostatecznie jest dostarczany przez OSD. W przypadku wprowadzenia ograniczeń dostaw dostawca gazu zaopatrujący odbiorców niechronionych w ramach solidarnego wsparcia powinien być pewny kontynuacji płatności, z uwzględnieniem ilości dostarczanych w ramach solidarnego wsparcia. Ilości te powinno się rozliczać na podstawie mechanizmu rekompensaty stosowanego w danym państwie członkowskim. Potencjalne role i obowiązki można rozdzielić zgodnie z informacjami przedstawionymi w pkt 1.4.

3.7.   Opis i kroki procesu płatności

W zależności od istniejących ram oraz od tego, w jaki sposób państwa członkowskie uzgodniły powiązania między tymi ramami, ustalone procedury należy zawrzeć w uzgodnieniach.

Przy założeniu, że państwa członkowskie angażują się w kwestie finansowe – a w szczególności w monitorowanie, weryfikowanie i przekazywanie roszczeń po dostarczeniu gazu w ramach solidarnego wsparcia – właściwy organ w państwie członkowskim udzielającym solidarnego wsparcia oblicza kwotę rekompensaty na podstawie dostarczonej ilości gazu, uzgodnionych elementów kosztów i ustalonej metody obliczeniowej oraz przekazuje swój wniosek o płatność właściwemu podmiotowi w państwie członkowskim zwracającym się o wsparcie. Państwo członkowskie, które otrzymało gaz w ramach solidarnego wsparcia, potwierdza faktycznie dostarczoną ilość gazu, sprawdza obliczenia i, jeśli nie ma żadnych zastrzeżeń, dokonuje płatności w ustalonym terminie. Procesy finansowe realizowane w państwach członkowskich – takie jak podział rekompensaty lub naliczanie rekompensaty za solidarne wsparcie – są zgodne z przepisami krajowymi (np. mogą być stosowane bezpośrednio w odniesieniu do podmiotu oferującego/dotkniętego ograniczeniami dostaw lub uspołecznionego).

Terminy obliczenia rekompensaty z tytułu solidarnego wsparcia oraz terminy kontroli i płatności muszą być zawarte w uzgodnieniach. To samo odnosi się do obowiązującego prawa i możliwości arbitrażowych w razie sporu wynikającego z zastosowania mechanizmu solidarności.

III.   PODSUMOWANIE

Dzięki rozporządzeniu dotyczącemu bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego po raz pierwszy w ramach unijnej polityki energetycznej polityczna wola zapewnienia solidarności pomiędzy państwami członkowskimi nabrała realnego kształtu. Oprócz tego przedmiotowe rozporządzenie podnosi solidarność z poziomu koncepcji stosowanej na szczeblu krajowym do poziomu ogólnounijnej sieci bezpieczeństwa dla odbiorców najbardziej narażonych na zagrożenia. Wprowadza ono zakrojone na szeroką skalę prawa i obowiązki, które zapewniają gospodarstwom domowym i podmiotom świadczącym podstawowe usługi społeczne pewność i bezpieczeństwo nieprzerwanych dostaw gazu. Wytyczne przedstawione w niniejszym dokumencie oferują szereg możliwości, które zapewniają funkcjonowanie mechanizmu solidarności, pozostawiając państwom członkowskim swobodę wyboru optymalnych dla siebie rozwiązań.

(1)  Zob. art. 2 pkt 6 i art. 13 rozporządzenia.

(2)  Dlatego środki przewidziane w planie na wypadek sytuacji nadzwyczajnej muszą zapewniać, aby system przesyłowy gazu w państwie członkowskim zwracającym się o solidarne wsparcie posiadał techniczne możliwości przyjmowania napływającego gazu (np. odpowiedni poziom dostępnej pojemności magazynowej gazociągu), w przypadku gdy działanie solidarnościowe zostaje uruchomione na zaawansowanym etapie stanu nadzwyczajnego.

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 36).

(4)  Cypr, Finlandia i Malta.

(5)  Estonia, Litwa i Łotwa.

(6)  Polska–Litwa, Finlandia–Estonia, Finlandia–Szwecja, Malta–Włochy, Cypr–Grecja, Węgry–Słowenia. Polska–Republika Czeska, Polska–Słowacja, Francja–Włochy.

(7)  OSP już współpracują ze sobą w zakresie dostępu do elastycznych dostaw gazu w sąsiadujących państwach członkowskich. Niektórzy z nich zawarli operacyjne umowy w sprawie bilansowania z OSP działającymi w sąsiadujących państwach członkowskich. Umowy te umożliwiają współpracę spełniającą potrzeby bilansowania resztkowego, a także zarządzanie krótkoterminowymi zaburzeniami w dostawach i lepsze monitorowanie przepływów (wejście/wyjście).

(8)  Na przykład strategiczne magazynowanie we Włoszech jest wyceniane na 63 EUR/MWh; z kolei strategiczne magazynowanie na Węgrzech jest powiązane z ceną stosowaną w TTF kilka dni przed uwolnieniem plus dodatkowa opłata.

(9)  W niektórych przypadkach dodatkowa opłata obejmuje „wartość ubezpieczeniową” uwolnionego gazu. Według przedstawicieli branży wartość ta wynosi od 0,5 do 1 EUR/MWh.

(10)  Na przykład w przypadku niemieckiego krótkoterminowego produktu bilansującego NetConnect za surowiec płaci się za pośrednictwem specjalnego konta, którym zarządza podmiot zarządzający obszarem rynku.