ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 60 |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
UMOWY MIĘDZYNARODOWE
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/1 |
Nota dotycząca wejścia w życie Protokołu do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
Protokół do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (1) wejdzie w życie w dniu 1 grudnia 2017 r., w związku z zakończeniem w dniu 6 listopada 2017 r. procedury przewidzianej w art. 4 ust. 2 Protokołu do tej umowy ramowej.
(1) Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 3.
ROZPORZĄDZENIA
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/2 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/2167
z dnia 5 lipca 2017 r.
zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2374 ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów dennych na wodach południowo-zachodnich
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6 oraz art. 18 ust. 1 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów w unijnych połowach poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym. |
(2) |
Zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku w wodach południowo-zachodnich stosuje się najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. w odniesieniu do gatunków określających połowy. |
(3) |
W celu wprowadzenia w życie obowiązku wyładunku, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/2374 (2) określono plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach południowo-zachodnich na okres 2016–2018 w następstwie wspólnej rekomendacji przedłożonej przez Belgię, Hiszpanię, Francję, Niderlandy i Portugalię w 2016 r. |
(4) |
Belgia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Portugalia mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach południowo-zachodnich. Te państwa członkowskie, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich, przedstawiły Komisji w dniu 2 stycznia 2017 r. nową wspólną rekomendację. |
(5) |
Nowa wspólna rekomendacja stanowi uzupełnienie planu w zakresie odrzutów ustanowionego rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/2374 i obejmuje połowy pałasza czarnego w rejonach ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) VIIIa, IX i X oraz w obszarze CECAF (Komitet ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) 34.1.2 oraz połowy morlesza bogara w rejonie ICES IX. |
(6) |
Środek zaproponowany w nowej wspólnej rekomendacji jest zgodny z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) 1380/2013 i można go włączyć do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2374. |
(7) |
W nowej wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku w odniesieniu do pałasza czarnego poławianego taklami dennymi w rejonach ICES VIIIa, IX i X oraz w obszarze CECAF 34.1.2, ponieważ istniejące dowody naukowe wykazują rzadkie zarejestrowane przypadki występowania (oraz małą liczbę sztuk), przy uwzględnieniu cech charakterystycznych narzędzi połowowych przeznaczonych do połowu tego gatunku, praktyk połowowych i ekosystemu. W swej ocenie ICES stwierdziła, że odrzuty można uznać za nieistotne w odniesieniu do większości celów oceny, ponieważ śmiertelność odrzucanych okazów pałasza czarnego jest przede wszystkim spowodowana żerowaniem rekinów i waleni na egzemplarzach pałasza czarnego zaczepionych na hakach i jest stosunkowo niska w porównaniu z wyładowywanymi ilościami. W świetle powyższych ustaleń Komisja przyjmuje zatem proponowane wyłączenie. |
(8) |
W nowym wspólnym zaleceniu proponuje się również, aby wyłączenie z obowiązku wyładunku miało zastosowanie w odniesieniu do morlesza bogara w podobszarze ICES IX, ponieważ państwa członkowskie uznają, że dowody naukowe wykazują możliwe wysokie wskaźniki przeżycia. Aby to jednak udowodnić, należy przeprowadzić nowe badania, a wyłączenie będzie mogło być wzięte pod uwagę w przyszłości, gdy zainteresowane państwa członkowskie przekażą Komisji dane pochodzące z trwających badań. |
(9) |
Załącznik do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2374 należy przeformułować w celu zachowania przejrzystości. |
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2374. |
(11) |
W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków unijnych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r., w drodze wyjątku od zasady ogólnej, z uwagi na późne przedstawienie wspólnej rekomendacji, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2374 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje od dnia 1 stycznia 2017 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 lipca 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2374 z dnia 12 października 2016 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach południowo-zachodnich (Dz.U. L 352 z 23.12.2016, s. 33).
ZAŁĄCZNIK
ZAŁĄCZNIK
Połowy podlegające obowiązkowi wyładunku
1. Połowy soli (Solea solea)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
Rejony ICES VIIIa, b, d oraz e |
OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT, TX |
Wszystkie włoki denne |
Rozmiar oczka sieci 70–100 mm szerokości |
Wszystkie połowy soli |
TBB |
Wszystkie włoki rozprzowe |
Rozmiar oczka sieci między 70 mm a 100 mm szerokości |
||
GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN |
Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe |
Rozmiar oczka sieci co najmniej 100 mm szerokości |
2. Połowy soli (Solea solea) i gładzicy (Pleuronectes platessa)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
Rejon ICES IXa |
GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR, GEN |
Wszystkie drygawice i sieci skrzelowe |
Rozmiar oczka sieci większy lub równy 100 mm |
Wszystkie połowy soli i gładzicy |
3. Połowy morszczuka europejskiego (Merluccius merluccius)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
||||
Rejony ICES VIIIa, b, d oraz e |
OTT, OTB, PTB, SDN, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SX, SV |
Wszystkie włoki denne i niewody |
Rozmiar oczka sieci co najmniej 100 mm szerokości |
Wszystkie połowy morszczuka europejskiego |
||||
LL, LLS |
Wszystkie takle |
Wszystkie |
||||||
GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN |
Wszystkie sieci skrzelowe |
Rozmiar oczka sieci co najmniej 100 mm szerokości |
||||||
Rejony ICES VIIIc i IXa |
OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SDN, SX, SV |
Wszystkie włoki denne i niewody |
Statki spełniające następujące łączne kryteria:
|
Wszystkie połowy morszczuka |
||||
GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN |
Wszystkie sieci skrzelowe |
Rozmiar oczka sieci 80–99 mm szerokości |
||||||
LL, LLS |
Wszystkie takle |
Rozmiar haków większy niż 3,85 cm +/– 1,15 cm długości i 1,6 cm +/– 0,4 cm szerokości |
4. Połowy żabnicowatych (Lophiidae)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
Rejony ICES VIIIa, b, d oraz e |
GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN |
Wszystkie sieci skrzelowe |
Rozmiar oczka sieci co najmniej 200 mm szerokości |
Wszystkie połowy żabnicowatych |
Rejony ICES VIIIc i IXa |
GNS, GN, GND, GNC, GTN, GEN |
Wszystkie sieci skrzelowe |
Rozmiar oczka sieci co najmniej 200 mm szerokości |
Wszystkie połowy żabnicowatych |
5. Połowy homarca (Nephrops norvegicus)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
Rejony ICES VIIIa, b, d, e (tylko w jednostkach funkcjonalnych) |
OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, OT, PT, TX |
Wszystkie włoki denne |
Rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm |
Wszystkie połowy homarca |
Rejony ICES VIIIc oraz IXa (tylko w jednostkach funkcjonalnych) |
OTB, PTB, OTT, TBN, TBS, OT, PT, TX TB |
Wszystkie włoki denne |
Rozmiar oczka sieci większy lub równy 70 mm |
Wszystkie połowy homarca |
6. Połowy pałasza czarnego (Aphanopus carbo)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
Rejony ICES VIIIc, IX, X oraz obszar CECAF 34.1.2 |
LLS, DWS |
Takle denne |
— |
Wszystkie połowy pałasza czarnego |
7. Połowy morlesza bogara (Pagellus bogaraveo)
Obszary połowowe |
Kod narzędzia połowowego |
Opis narzędzia połowowego |
Rozmiar oczka sieci |
Gatunki przeznaczone do wyładunku |
Rejon ICES IX |
LLS, DWS |
Takle denne |
Rozmiar haków większy niż 3,95 cm długości i 1,65 cm szerokości |
Wszystkie połowy morlesza bogara |
(1) Okres odniesienia zostanie zaktualizowany odpowiednio w odniesieniu do kolejnych lat. Dla 2018 r. okresem odniesienia będą lata 2015 i 2016, a dla 2019 r. okresem odniesienia będą lata 2016 i 2017.
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/6 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/2168
z dnia 20 września 2017 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 w zakresie norm handlowych dotyczących jaj z chowu na wolnym wybiegu, w przypadku gdy dostęp kur do wybiegów na otwartej przestrzeni jest ograniczony
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 75 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 589/2008 (2) ustanowiono szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3) w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj. W szczególności w pkt 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 589/2008 określono minimalne wymogi dotyczące „jaj z chowu na wolnym wybiegu”. |
(2) |
Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zastąpiło rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 i upoważnia ono Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w tej dziedzinie, zgodnie z jego art. 227. |
(3) |
Punkt 1 lit. a) załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 589/2008 przewiduje odstępstwo w odniesieniu do wprowadzania do obrotu „jaj z chowu na wolnym wybiegu” w przypadkach ograniczonego dostępu do wybiegu na otwartej przestrzeni z uwagi na ograniczenia przyjęte w ramach prawa Unii, w tym ograniczenia weterynaryjne, w celu ochrony zdrowia publicznego i zwierząt, ale na okres nie dłuższy niż 12 tygodni. Na skutek występowania poważnych ognisk grypy ptaków w Unii konieczne jest wprowadzenie dłuższego okresu trwania odstępstwa oraz dalsze doprecyzowanie przepisów, prowadzące do ich jednolitego wdrażania w całej Unii, w szczególności w odniesieniu do początku okresu trwania odstępstwa. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 589/2008. |
(5) |
W celu zapewnienia natychmiastowego wdrożenia przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 589/2008 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz.U. L 163 z 24.6.2008, s. 6).
(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
Minimalne wymogi systemów produkcji jaj w różnych metodach chowu
1. |
„Jaja z chowu na wolnym wybiegu” muszą być produkowane w systemach produkcji, które spełniają co najmniej warunki określone w art. 4 dyrektywy Rady 1999/74/WE (1). W szczególności spełnione muszą być następujące warunki:
|
2. |
„Jaja z chowu ściółkowego” muszą być produkowane w systemach produkcji, które spełniają co najmniej warunki określone w art. 4 dyrektywy 1999/74/WE. |
3. |
„Jaja z chowu klatkowego” muszą być produkowane w systemach produkcji, które spełniają co najmniej:
|
4. |
Państwa członkowskie mogą zezwolić na odstępstwa od pkt 1 i 2 niniejszego załącznika w przypadku ferm utrzymujących mniej niż 350 kur niosek lub zarodowe stada nieśne w odniesieniu do obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. d) zdanie drugie, pkt 1 lit. e), pkt 2, pkt 3 lit. a) ppkt (i) oraz pkt 3 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 1999/74/WE. |
(1) Dyrektywa Rady 1999/74/WE z dnia 19 lipca 1999 r. ustanawiająca minimalne normy ochrony kur niosek (Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 53).
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/9 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2169
z dnia 21 listopada 2017 r.
w sprawie formatu i zasad przekazywania europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1952
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1952 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej oraz uchylające dyrektywę 2008/92/WE (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzeniem (UE) 2016/1952 ustanowiono wspólne ramy tworzenia porównywalnej europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi oraz odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi w Unii. |
(2) |
Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1952 państwa członkowskie powinny przekazywać dane statystyczne w formie elektronicznej, aby przestrzegać właściwego formatu technicznego, który ma zostać określony przez Komisję. |
(3) |
Standard wymiany danych statystycznych i metadanych – SDMX (Statistical Data and Metadata Exchange) zapewnia standardy statystyczne i techniczne dla wymiany statystyki publicznej. Komisja (Eurostat) w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi powinna zatem ustanowić w obrębie Europejskiego Systemu Statystycznego format techniczny zgodny z tymi standardami. |
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Dane dotyczące cen gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi oraz odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi w Unii są przekazywane do Eurostatu za pośrednictwem pojedynczego punktu wprowadzania danych, aby umożliwić Komisji (Eurostatowi) pozyskiwanie tych danych drogą elektroniczną.
Artykuł 2
Strukturę stosowaną do przekazywania danych Komisji (Eurostatowi) określono w załącznikach.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 311 z 17.11.2016, s. 1.
ZAŁĄCZNIK I
Struktura przekazywania danych statystycznych dotyczących cen gazu ziemnego
Informacje, które należy uwzględnić w przesyłanych plikach:
Informacje ogólne
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
Państwo |
Nazwa państwa sprawozdającego |
Półrocze |
Organizacja |
Nazwa organizacji sprawozdającej |
Półrocze |
Osoba odpowiedzialna za kontakty |
Imię i nazwisko urzędnika sprawozdającego |
Półrocze |
Adres e-mail |
Adres e-mail urzędnika sprawozdającego |
Półrocze |
Rok |
Rok odniesienia dla danych (2017, 2018 itd.) |
Półrocze |
Półrocze |
1 lub 2 |
Półrocze |
Dla każdego zakresu zużycia należy przekazywać pola w tablicach 1, 2 i 4.
Zakresy dla konsumentów będących gospodarstwami domowymi są następujące:
— |
Zakres-D1 (małe): roczne zużycie poniżej 20 GJ, |
— |
Zakres-D2 (średnie): roczne zużycie równe 20 lub większe, ale mniejsze niż 200 GJ, |
— |
Zakres-D3 (duże): roczne zużycie równe 200 GJ lub większe. |
Zakresy dla konsumentów niebędących gospodarstwami domowymi są następujące:
— |
Zakres-I1: roczne zużycie poniżej 1 000 GJ, |
— |
Zakres-I2: roczne zużycie równe 1 000 lub większe, ale mniejsze niż 10 000 GJ, |
— |
Zakres-I3: roczne zużycie równe 10 000 lub większe, ale mniejsze niż 100 000 GJ, |
— |
Zakres-I4: roczne zużycie równe 100 000 lub większe, ale mniejsze niż 1 000 000 GJ, |
— |
Zakres-I5: roczne zużycie równe 1 000 000 lub większe, ale mniejsze niż 4 000 000 GJ, |
— |
Zakres-I6: roczne zużycie równe 4 000 000 GJ lub większe. |
Dane w tablicy 3 należy podać jako średnie obejmujące wszystkie zakresy zużycia łącznie.
Tablica 1: Główne poziomy cen
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
Półrocze |
||||
Cena bez podatków
|
Ten poziom cen obejmuje jedynie składnik „energia i dostawa” i składnik „sieć”. |
Półrocze |
||||
Cena bez VAT i innych podatków podlegających zwrotowi
|
Ten poziom cen obejmuje składnik „energia i dostawa”, składnik „sieć” oraz podatki, opłaty, obciążenia i należności uważane za niepodlegające zwrotowi dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi. Dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi ten poziom cen obejmuje składniki „energia” i „sieć” oraz podatki, opłaty, obciążenia i należności, lecz nie obejmuje podatku VAT. |
Półrocze |
||||
Cena obejmująca wszystkie podatki i VAT (podlegające i niepodlegające zwrotowi)
|
Ten poziom cen obejmuje składnik „energia i dostawa”, składnik „sieć” oraz wszystkie podlegające i niepodlegające zwrotowi podatki, opłaty, obciążenia i należności, łącznie z podatkiem VAT. |
Półrocze |
Wartości podano w walucie krajowej na gigadżul (wartość opałowa brutto).
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
Tablica 2: Szczegółowy podział cen według składników i składników podrzędnych
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
|
||||
Cena energii i dostawy
|
Składnik ten obejmuje cenę nośników płaconą przez dostawcę za gaz ziemny lub cenę gazu ziemnego w punkcie wejścia do systemu przesyłowego, w tym, w stosownych przypadkach, następujące koszty ponoszone przez odbiorcę końcowego: koszty magazynowania plus koszty związane ze sprzedażą gazu ziemnego odbiorcom końcowym. |
W ujęciu rocznym |
||||
Cena sieci
|
Cena sieci obejmuje następujące koszty dla użytkownika końcowego: opłaty za przesył i dystrybucję, straty związane z przesyłem i dystrybucją, koszty sieci, koszty usług posprzedażnych, koszty serwisowania systemu i najem liczników oraz koszty pomiaru. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatek od wartości dodanej
|
Podatek od wartości dodanej, zgodnie z definicją w dyrektywie Rady 2006/112/WE (1) |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki związane z odnawialnymi źródłami energii
|
Podatki, opłaty, obciążenia lub należności związane z promocją odnawialnych źródeł energii, efektywności energetycznej i CHP (kogeneracji). |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki od mocy
|
Podatki, opłaty i należności związane ze strategicznymi zapasami, opłatami za moc i bezpieczeństwem energetycznym; podatki za dystrybucję gazu ziemnego; koszty osierocone i opłaty za finansowanie organów regulacyjnych sektora energetycznego lub operatorów rynku i systemu. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki środowiskowe
|
Podatki, opłaty i należności związane z jakością powietrza i na inne cele dotyczące środowiska; podatki od emisji CO2 lub innych gazów cieplarnianych. |
W ujęciu rocznym |
||||
Inne podatki:
|
Wszelkie inne podatki, opłaty i należności nieujęte w żadnej z powyższych czterech kategorii: wsparcie systemów lokalnego ogrzewania; lokalne lub regionalne opłaty skarbowe; rekompensata dla krajów wyspiarskich; opłaty koncesyjne związane z licencjami i opłaty za wykorzystanie terenu i własności prywatnej lub państwowej na potrzeby sieci lub innych instalacji. |
W ujęciu rocznym |
Okresem odniesienia dla wszystkich składników i składników podrzędnych jest rok.
Wartości podano w walucie krajowej na gigadżul (GJ), na podstawie wartości opałowej brutto.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
Tablica 3: Koszty sieci
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
|
||||
Koszty przesyłu
|
Średni względny udział kosztów przesyłu dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i średni względny udział kosztów przesyłu dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów dotyczących sieci. |
W ujęciu rocznym |
||||
Koszty dystrybucji
|
Średni względny udział kosztów dystrybucji dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i średni względny udział kosztów dystrybucji dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów dotyczących sieci. |
W ujęciu rocznym |
Okresem odniesienia dla kosztów przesyłu i dystrybucji jest rok.
Wartości podano w procentach.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
Tablica 4: Zużycie
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
|
||||
Zużycie
|
Względny udział gazu ziemnego w każdym zakresie zużycia w oparciu o całkowite zużycie, do którego odnoszą się ceny. |
W ujęciu rocznym |
Okresem odniesienia dla zużycia jest rok.
Wartości podano w procentach.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
(1) Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).
ZAŁĄCZNIK II
Struktura przekazywania danych statystycznych dotyczących cen energii elektrycznej
Informacje, które należy uwzględnić w przesyłanych plikach:
Informacje ogólne
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
Państwo |
Nazwa państwa sprawozdającego |
Półrocze |
Organizacja |
Nazwa organizacji sprawozdającej |
Półrocze |
Osoba odpowiedzialna za kontakty |
Imię i nazwisko urzędnika sprawozdającego |
Półrocze |
Adres e-mail |
Adres e-mail urzędnika sprawozdającego |
Półrocze |
Rok |
Rok odniesienia dla danych (2017, 2018 itd.) |
Półrocze |
Półrocze |
1 lub 2 |
Półrocze |
Dla każdego zakresu zużycia należy przekazywać pola w tablicach 1, 2 i 4.
Zakresy dla konsumentów będących gospodarstwami domowymi są następujące:
— |
Zakres-DA (bardzo małe): roczne zużycie poniżej 1 000 kWh, |
— |
Zakres-DB (małe): roczne zużycie równe 1 000 lub większe, ale mniejsze niż 2 500 kWh, |
— |
Zakres-DC (średnie): roczne zużycie równe 2 500 lub większe, ale mniejsze niż 5 000 kWh, |
— |
Zakres-DD (duże): roczne zużycie równe 5 000 lub większe, ale mniejsze niż 15 000 kWh, |
— |
Zakres-DE (bardzo duże): roczne zużycie równe 15 000 kWh lub większe. |
Zakresy dla konsumentów niebędących gospodarstwami domowymi są następujące:
— |
Zakres-IA: roczne zużycie poniżej 20 MWh, |
— |
Zakres-IB: roczne zużycie równe 20 lub większe, ale mniejsze niż 500 MWh, |
— |
Zakres-IC: roczne zużycie równe 500 lub większe, ale mniejsze niż 2 000 MWh, |
— |
Zakres-ID: roczne zużycie równe 2 000 lub większe, ale mniejsze niż 20 000 MWh, |
— |
Zakres-IE: roczne zużycie równe 20 000 lub większe, ale mniejsze niż 70 000 MWh, |
— |
Zakres-IF: roczne zużycie równe 70 000 lub większe, ale mniejsze niż 150 000 MWh, |
— |
Zakres-IG: roczne zużycie równe 150 000 MWh lub większe. |
Dane w tablicy 3 należy podać jako średnie obejmujące wszystkie zakresy zużycia.
Tablica 1: Główne poziomy cen
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
Półrocze |
||||
Cena bez podatków:
|
Ten poziom cen obejmuje jedynie składnik „energia i dostawa” i składnik „sieć”. |
Półrocze |
||||
Cena bez VAT i innych podatków podlegających zwrotowi
|
Ten poziom cen obejmuje składnik „energia i dostawa”, składnik „sieć” oraz podatki, opłaty, obciążenia i należności uważane za niepodlegające zwrotowi dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi. Dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi ten poziom ceny obejmuje składniki „energia” i „sieć” oraz podatki, opłaty, obciążenia i należności, lecz nie obejmuje podatku VAT. |
Półrocze |
||||
Cena obejmująca wszystkie podatki i VAT (podlegające i niepodlegające zwrotowi)
|
Ten poziom cen obejmuje składnik „energia i dostawa”, składnik „sieć” oraz wszystkie podlegające i niepodlegające zwrotowi podatki, opłaty, obciążenia i należności, łącznie z podatkiem VAT. |
Półrocze |
Wartości są podane w walucie krajowej na kilowatogodzinę.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
Tablica 2: Szczegółowy podział cen według składników i składników podrzędnych
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
|
||||
Cena energii i dostawy
|
Składnik ceny całkowitej, dotyczący energii i dostawy, z wyłączeniem podatków. Składnik ten obejmuje następujące koszty dla użytkownika końcowego: wytwarzanie, agregowanie, bilansowanie energii, koszty dostarczonej energii, obsługa klienta, zarządzanie obsługą klienta, pomiary i inne koszty związane z dostawą. |
W ujęciu rocznym |
||||
Cena sieci
|
Składnik ceny całkowitej, dotyczący cen sieci, z wyłączeniem podatków. Cena sieci obejmuje następujące koszty dla użytkownika końcowego: opłaty za przesył i dystrybucję, straty związane z przesyłem i dystrybucją, koszty sieci, koszty usług posprzedażnych, koszty serwisowania systemu i najem liczników oraz koszty pomiaru. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatek od wartości dodanej
|
Podatek od wartości dodanej, zgodnie z definicją w dyrektywie 2006/112/WE Rady. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki związane z odnawialnymi źródłami energii
|
Podatki, opłaty, obciążenia lub należności związane z promocją odnawialnych źródeł energii, efektywności energetycznej i kogeneracji. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki od mocy
|
Podatki, opłaty i należności związane z opłatami za moc, bezpieczeństwem energetycznym i wystarczalnością mocy wytwórczych; podatki w zakresie restrukturyzacji przemysłu węglowego; podatki za dystrybucję energii elektrycznej; koszty osierocone i opłaty za finansowanie organów regulacyjnych sektora energetycznego lub operatorów rynku i systemu. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki środowiskowe
|
Podatki, opłaty i należności związane z jakością powietrza i na inne cele dotyczące środowiska; podatki od emisji CO2 lub innych gazów cieplarnianych. |
W ujęciu rocznym |
||||
Podatki od energii jądrowej
|
Podatki, opłaty, obciążenia lub należności związane z sektorem jądrowym, w tym opłaty związane z likwidacją obiektów jądrowych, opłaty z tytułu kontroli, opłaty związane z instalacjami jądrowymi. |
W ujęciu rocznym |
||||
Inne podatki:
|
Wszelkie inne podatki, opłaty i należności nieujęte w żadnej z powyższych pięciu kategorii: wsparcie systemów lokalnego ogrzewania; lokalne lub regionalne opłaty skarbowe; rekompensata dla krajów wyspiarskich; opłaty koncesyjne związane z licencjami i opłaty za wykorzystanie terenu i własności prywatnej lub państwowej na potrzeby sieci lub innych instalacji. |
W ujęciu rocznym |
Okresem odniesienia dla wszystkich składników i składników podrzędnych jest rok.
Wartości są podane w walucie krajowej na kilowatogodzinę.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
Tablica 3: Koszty sieci
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
|
||||
Koszty przesyłu
|
Średni względny udział kosztów przesyłu dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i średni względny udział kosztów przesyłu dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów dotyczących sieci. |
W ujęciu rocznym |
||||
Koszty dystrybucji
|
Średni względny udział kosztów dystrybucji dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i średni względny udział kosztów dystrybucji dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów dotyczących sieci. |
W ujęciu rocznym |
Okresem odniesienia dla kosztów przesyłu i dystrybucji jest rok.
Wartości podano w procentach.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
Tablica 4: Zużycie
Pole |
Uwagi |
Częstotliwość |
||||
Status poufności |
|
|
||||
Zużycie
|
Względny udział energii elektrycznej w każdym zakresie zużycia w oparciu o całkowite zużycie, do którego odnoszą się ceny. |
W ujęciu rocznym |
Okresem odniesienia dla zużycia jest rok.
Wartości podano w procentach.
Status poufności i obserwacji określono z wykorzystaniem standardowych list kodowych.
DECYZJE
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/19 |
DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2017/2170
z dnia 15 listopada 2017 r.
w sprawie poddania nowej substancji psychoaktywnej N-[1-(2-fenyloetylo)-4-piperydynylo]-N-fenylofurano-2-karboksyamidu (furanylfentanylu) środkom kontroli
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń dotyczące nowej substancji psychoaktywnej N-[1-(2-fenyloetylo)-4-piperydynylo]-N-fenylofurano-2-karboksyamidu (furanylfentanylu) zostało sporządzone zgodnie z decyzją Rady 2005/387/WSiSW w ramach sesji specjalnej komitetu naukowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA) w poszerzonym składzie, a następnie przedłożone Komisji i Radzie w dniu 24 maja 2017 r. |
(2) |
Furanylfentanyl jest syntetycznym opioidem, podobnym pod względem struktury do substancji kontrolowanej fentanyl, szeroko stosowanej w medycynie przy znieczuleniu ogólnym podczas zabiegów i w terapiach przeciwbólowych. Furanylfentanyl jest także strukturalnie powiązany z acetylofentanylem oraz akrylofentanylem, które były przedmiotem wspólnego sprawozdania EMCDDA i Europolu w grudniu 2015 r. i w listopadzie 2016 r. |
(3) |
Furanylfentanyl jest dostępny w Unii co najmniej od czerwca 2015 r. i został wykryty w 16 państwach członkowskich. W większości przypadków został skonfiskowany w postaci proszku, ale znaleziono go również w postaci płynnej i tabletek. Wykryte ilości są stosunkowo niewielkie. Trzeba jednakże postrzegać takie ilości w kontekście bardzo wysokiej siły działania tej substancji. |
(4) |
Pięć państw członkowskich zgłosiło 22 przypadki śmiertelne związane z furanylfentanylem. W co najmniej dziesięciu takich przypadkach furanylfentanyl był przyczyną śmierci lub prawdopodobnie przyczynił się do śmierci. Ponadto trzy państwa członkowskie zgłosiły 11 przypadków ostrego zatrucia bez skutku śmiertelnego związanych z furanylfentanylem. |
(5) |
Nie ma informacji sugerujących udział przestępczości zorganizowanej w produkcji, dystrybucji (nielegalnym handlu) i dostawach furanylfentylanylu w Unii. Dostępne dane sugerują, że furanylfentanyl jest produkowany przez przedsiębiorstwa chemiczne znajdujące się w Chinach. |
(6) |
Furanylfentanyl sprzedawany jest w internecie w niewielkich lub hurtowych ilościach jako „substancja do badań”, przeważnie w postaci proszku i gotowych do użycia aerozoli do nosa. Informacje pochodzące z konfiskat sugerują, że furanylfentanyl mógł być również sprzedawany na nielegalnym rynku opioidów. |
(7) |
Furanylfentanyl nie ma w Unii uznanego zastosowania medycznego u ludzi ani u zwierząt. Poza wykorzystywaniem tej substancji w analitycznych materiałach referencyjnych i w badaniach naukowych nic nie wskazuje na to, że może być ona stosowana do innych celów. |
(8) |
W sprawozdaniu na temat oceny zagrożeń ustalono, że dalsze badania mogłyby pozwolić na uzyskanie odpowiedzi na wiele pytań związanych z furanylfentanylem, wynikających z braku danych na temat tego, czy substancja ta może stanowić ryzyko dla zdrowia jednostki, ryzyko dla zdrowia publicznego lub ryzyko społeczne. Dostępne dowody i informacje na temat zagrożeń dla zdrowia i zagrożeń społecznych, jakie niesie ze sobą ta substancja, biorąc także pod uwagę jej podobieństwo do fentanylu, stanowią jednak dostateczne uzasadnienie, by objąć furanylfentanyl środkami kontroli w całej Unii. |
(9) |
Furanylfentanyl nie jest wymieniony w wykazie substancji poddanych kontroli w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o środkach odurzających z 1961 r. ani Konwencji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r. Substancja nie jest obecnie poddawana ocenie w ramach systemu Narodów Zjednoczonych. |
(10) |
Zważywszy na fakt, że dziesięć państw członkowskich kontroluje furanylfentanyl na mocy krajowych przepisów o kontroli narkotyków, a trzy państwa członkowskie stosują inne przepisy w celu kontroli tej substancji, poddanie jej środkom kontroli w całej Unii pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym ściganiu przestępczości i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę Unii przed zagrożeniami, które mogą się pojawić w wyniku jej dostępności i używania. |
(11) |
Decyzja 2005/387/WSiSW powierza Radzie uprawnienia wykonawcze mające na celu szybkie i oparte na wiedzy fachowej reagowanie na poziomie Unii na pojawianie się nowych substancji psychoaktywnych wykrywanych i zgłaszanych przez państwa członkowskie, poprzez poddawanie tych substancji środkom kontroli w całej Unii. Ponieważ spełnione są warunki i procedura zainicjowania wykonywania tych uprawnień wykonawczych, należy przyjąć decyzję wykonawczą, aby poddać furanylfentanyl środkom kontroli w całej Unii. |
(12) |
Dania jest związana decyzją 2005/387/WSiSW, a zatem bierze udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji, która wykonuje decyzję 2005/387/WSiSW. |
(13) |
Irlandia jest związana decyzją 2005/387/WSiSW, a zatem bierze udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji, która wykonuje decyzję 2005/387/WSiSW. |
(14) |
Zjednoczone Królestwo nie jest związane decyzją 2005/387/WSiSW, a zatem nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, która wykonuje decyzję 2005/387/WSiSW, nie jest nią związane ani jej nie stosuje, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Nową substancję psychoaktywną N-[1-(2-fenyloetylo)-4-piperydynylo]-N-fenylofurano-2-karboksyamid (furanylfentanyl) poddaje się środkom kontroli w całej Unii.
Artykuł 2
Państwa członkowskie do dnia 19 listopada 2018 r. podejmują niezbędne działania zgodnie ze swoim prawem krajowym w celu poddania nowej substancji psychoaktywnej, o której mowa w art. 1, środkom kontroli i sankcjom karnym przewidzianym w ich prawodawstwie zgodnie z ich zobowiązaniami w ramach Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
J. AAB
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.
(2) Opinia z dnia 24 października 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/21 |
DECYZJA RADY (UE) 2017/2171
z dnia 20 listopada 2017 r.
w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2019 r., rocznej kwoty na 2018 r., pierwszej raty za 2018 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2020 i 2021
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) z późniejszymi zmianami (zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-UE”),
uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy Unii Europejskiej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (2) (zwaną dalej „umową wewnętrzną”), w szczególności jej art. 7 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR”) (3), w szczególności jego art. 21 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 2 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Komisja do dnia 15 października 2017 r. przedstawiła wniosek określający: a) pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na finansowanie Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na 2019 r.; b) roczną kwotę wkładów państw członkowskich na finansowanie EFR na 2018 r.; c) kwotę pierwszej raty wkładów za 2018 r.; oraz d) indykatywną, niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2020 i 2021. |
(2) |
Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR dnia 4 września 2017 r. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza. |
(3) |
Art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 10. EFR dla EBI i w ramach 11. EFR dla Komisji. |
(4) |
W decyzji Rady (UE) 2016/2026 (4) ustalono pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. na 4 550 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000 EUR dla EBI. |
(5) |
W decyzji Rady (UE) 2017/1206 (5) ustalono zmniejszenie wkładu o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2019 r. ustala się niniejszym na 4 900 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 600 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI.
Artykuł 2
Roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. ustala się niniejszym na 4 800 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 550 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000 EUR dla EBI.
Artykuł 3
Poszczególne wkłady na rzecz EFR, które państwa członkowskie przekazują Komisji i EBI w ramach pierwszej raty za 2018 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.
Płatność tych wkładów może być połączona z korektą polegającą na zmniejszeniu wkładów o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR, w oparciu o plan korekty przekazany przez poszczególne państwa członkowskie.
Artykuł 4
Indykatywną, niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na 2020 r. ustala się niniejszym na 4 600 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI, natomiast na 2021 r. na 4 700 000 000 EUR dla Komisji i na 300 000 000 EUR dla EBI.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
M. MAASIKAS
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.
(2) Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.
(3) Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.
(4) Decyzja Rady (UE) 2016/2026 z dnia 15 listopada 2016 r. w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2018 r., rocznej kwoty na 2017 r., pierwszej raty za 2017 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot na lata 2019 i 2020 (Dz.U. L 313 z 19.11.2016, s. 25).
(5) Decyzja Rady (UE) 2017/1206 z dnia 4 lipca 2017 r. ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2017 r. (Dz.U. L 173 z 6.7.2017, s. 15).
ZAŁĄCZNIK
PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE |
Klucz dot. 10. EFR w % |
Klucz dot. 11. EFR w % |
1. rata za 2018 r. (w EUR) |
Ogółem |
|
Komisja 11. EFR |
EBI 10. EFR |
||||
BELGIA |
3,53 |
3,24927 |
66 610 035,00 |
5 295 000,00 |
71 905 035,00 |
BUŁGARIA |
0,14 |
0,21853 |
4 479 865,00 |
210 000,00 |
4 689 865,00 |
REPUBLIKA CZESKA |
0,51 |
0,79745 |
16 347 725,00 |
765 000,00 |
17 112 725,00 |
DANIA |
2,00 |
1,98045 |
40 599 225,00 |
3 000 000,00 |
43 599 225,00 |
NIEMCY |
20,50 |
20,57980 |
421 885 900,00 |
30 750 000,00 |
452 635 900,00 |
ESTONIA |
0,05 |
0,08635 |
1 770 175,00 |
75 000,00 |
1 845 175,00 |
IRLANDIA |
0,91 |
0,94006 |
19 271 230,00 |
1 365 000,00 |
20 636 230,00 |
GRECJA |
1,47 |
1,50735 |
30 900 675,00 |
2 205 000,00 |
33 105 675,00 |
HISZPANIA |
7,85 |
7,93248 |
162 615 840,00 |
11 775 000,00 |
174 390 840,00 |
FRANCJA |
19,55 |
17,81269 |
365 160 145,00 |
29 325 000,00 |
394 485 145,00 |
CHORWACJA |
0,00 |
0,22518 |
4 616 190,00 |
0,00 |
4 616 190,00 |
WŁOCHY |
12,86 |
12,53009 |
256 866 845,00 |
19 290 000,00 |
276 156 845,00 |
CYPR |
0,09 |
0,11162 |
2 288 210,00 |
135 000,00 |
2 423 210,00 |
ŁOTWA |
0,07 |
0,11612 |
2 380 460,00 |
105 000,00 |
2 485 460,00 |
LITWA |
0,12 |
0,18077 |
3 705 785,00 |
180 000,00 |
3 885 785,00 |
LUKSEMBURG |
0,27 |
0,25509 |
5 229 345,00 |
405 000,00 |
5 634 345,00 |
WĘGRY |
0,55 |
0,61456 |
12 598 480,00 |
825 000,00 |
13 423 480,00 |
MALTA |
0,03 |
0,03801 |
779 205,00 |
45 000,00 |
824 205,00 |
NIDERLANDY |
4,85 |
4,77678 |
97 923 990,00 |
7 275 000,00 |
105 198 990,00 |
AUSTRIA |
2,41 |
2,39757 |
49 150 185,00 |
3 615 000,00 |
52 765 185,00 |
POLSKA |
1,30 |
2,00734 |
41 150 470,00 |
1 950 000,00 |
43 100 470,00 |
PORTUGALIA |
1,15 |
1,19679 |
24 534 195,00 |
1 725 000,00 |
26 259 195,00 |
RUMUNIA |
0,37 |
0,71815 |
14 722 075,00 |
555 000,00 |
15 277 075,00 |
SŁOWENIA |
0,18 |
0,22452 |
4 602 660,00 |
270 000,00 |
4 872 660,00 |
SŁOWACJA |
0,21 |
0,37616 |
7 711 280,00 |
315 000,00 |
8 026 280,00 |
FINLANDIA |
1,47 |
1,50909 |
30 936 345,00 |
2 205 000,00 |
33 141 345,00 |
SZWECJA |
2,74 |
2,93911 |
60 251 755,00 |
4 110 000,00 |
64 361 755,00 |
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO |
14,82 |
14,67862 |
300 911 710,00 |
22 230 000,00 |
323 141 710,00 |
OGÓŁEM UE-28 |
100,00 |
100,00 |
2 050 000 000,00 |
150 000 000,00 |
2 200 000 000,00 |
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/24 |
DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/2172
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniająca decyzję 2010/670/UE w odniesieniu do rozdziału niewydatkowanych dochodów z pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7656)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10a ust. 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE ustanowiono mechanizm finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 (zwanych dalej „projektami demonstracyjnymi w zakresie CCS”), oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej (zwanych dalej „projektami demonstracyjnymi w zakresie RES”), przy użyciu 300 mln uprawnień z systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii (zwanego dalej „unijnym systemem handlu emisjami”), które zarezerwowano dla nowych instalacji, lecz nie przydzielono. |
(2) |
W decyzji Komisji 2010/670/UE (2) określono zasady i kryteria wyboru i realizacji tych projektów oraz podstawowe zasady monetyzacji uprawnień oraz zarządzania dochodami. |
(3) |
Do połowy 2014 r. w wyniku pierwszego i drugiego zaproszenia do składania wniosków przyznano środki wspierające wdrażanie 39 projektów demonstracyjnych w zakresie RES i CCS w 20 państwach członkowskich UE. Z uwagi jednak na wymagający charakter środowiska gospodarczego w wymiarze globalnym oraz w UE w przypadku niektórych z 20 projektów, na które przyznano środki w ramach pierwszego zaproszenia do składania wniosków, pojawiły się trudności ze zgromadzeniem wystarczającego kapitału własnego lub przyciągnięciem dodatkowych podmiotów finansujących. W konsekwencji do dnia 31 grudnia 2016 r. ostateczne decyzje inwestycyjne zgodnie z art. 9 decyzji 2010/670/UE zapadły w odniesieniu do 14 projektów, a kwota co najmniej 436 mln EUR, powiązana z projektami, które zakwalifikowano do finansowania w wyniku tego pierwszego zaproszenia do składania wniosków, nie została wykorzystana. |
(4) |
Niewydatkowane środki powinny być wykorzystywane na bezpośrednie finansowanie projektów w ramach zakresu określonego w art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE. Ponadto, biorąc pod uwagę szczególną sytuację w dziedzinie wysoce innowacyjnych projektów demonstracyjnych w zakresie energii ze źródeł odnawialnych i CCS, część finansowania należy przydzielać w postaci dotacji. |
(5) |
Aby zwiększyć inwestycje w wysoce innowacyjne projekty w sektorze energii w UE, co Komisja uznała za priorytet w komunikacie „Przyspieszenie innowacji w dziedzinie czystej energii” (3), niewydatkowane dochody z pierwszego zaproszenia do składania wniosków należy niezwłocznie rozdysponować, w pierwszej kolejności stosując instrument InnovFin programu „Horyzont 2020” (4). Wsparcie to uzupełni istniejące i przyszłe wsparcie finansowe, takie jak dotacje w ramach programu „Horyzont 2020”. |
(6) |
Aby zwiększyć inwestycje w wysoce innowacyjne projekty w sektorze transportu, projekty kwalifikujące się do uzyskania finansowania powinny propagować wyłącznie innowacyjne, możliwe do powielenia i skalowalne wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych przy zastosowaniu instrumentu dłużnego w sektorze transportu w ramach inicjatywy „Łącząc Europę” (5). |
(7) |
Projekty zatwierdzone w wyniku pierwszego lub drugiego zaproszenia do składania wniosków, co do których zapadły ostateczne decyzje dotyczące inwestycji i które są w stadium realizacji, zostaną uznane za kwalifikujące się do odpowiednich instrumentów finansowych. |
(8) |
Aby podnieść poziom powszechnej świadomości społeczeństwa co do odpowiednich instrumentów finansowych, Komisja i Europejski Bank Inwestycyjny będą nadal regularnie organizować specjalne warsztaty techniczne dla państw członkowskich i sponsorów projektów. |
(9) |
Komisja będzie z odpowiednim wyprzedzeniem informować Komitet ds. Zmian Klimatu o opracowywaniu odpowiednich umów delegowania zadań między Komisją i Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, zwłaszcza w zakresie odnośnych kryteriów kwalifikowalności, wdrażania odpowiednich instrumentów finansowych, w szczególności rozwijania sekwencji projektów, oceny wniosków projektowych oraz wykorzystania niewydatkowanych dochodów, a także będzie uwzględniać w stosowny sposób stanowiska państw członkowskich. |
(10) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2010/670/UE wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Wszelkie niewydatkowane dochody z pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków są dostępne w celu wspierania pierwszych w swoim rodzaju innowacyjnych, możliwych do powielenia i skalowalnych projektów demonstracyjnych w zakresie CCS i RES, z wykorzystaniem odpowiednich instrumentów finansowych zarządzanych przez Grupę Europejskiego Banku Inwestycyjnego, z pierwszeństwem dla instrumentu InnovFin oraz instrumentu dłużnego w sektorze transportu w ramach inicjatywy »Łącząc Europę«. Poprzedni akapit, art. 6, 8 i art. 11 ust. 1–5 oraz art. 11 ust. 6 akapit pierwszy i drugi i art. 13 nie mają zastosowania do wykorzystania tych dochodów. Komisja z odpowiednim wyprzedzeniem informuje Komitet ds. Zmian Klimatu o opracowywaniu odpowiednich umów delegowania zadań między Komisją i Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, zwłaszcza w zakresie odnośnych kryteriów kwalifikowalności, wdrażania odpowiednich instrumentów finansowych, w szczególności rozwijania sekwencji projektów, oceny wniosków projektowych oraz wykorzystania niewydatkowanych dochodów, a także uwzględnia w stosowny sposób stanowiska państw członkowskich.”; |
2) |
w art. 14 dodaje się akapit w brzmieniu: „Komisja regularnie składa Komitetowi ds. Zmian Klimatu sprawozdania na temat wykorzystania dochodów, o których mowa w art. 2 ust. 4, obejmujące wstępne informacje na temat planowanego wsparcia dla projektów i części wsparcia, która będzie dostępna w formie dotacji; geograficzne rozmieszczenie projektów; skalę projektów i zasięg techniczny; informacje ex post na temat postępu realizacji, unikania emisji CO2, wykorzystania dźwigni finansowej, podnoszenia poziomu wiedzy i wyciągniętych wniosków, zależnie od przypadku.”. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Miguel ARIAS CAÑETE
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.
(2) Decyzja Komisji 2010/670/UE z dnia 3 listopada 2010 r. ustanawiająca kryteria i środki dotyczące finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych mających na celu bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO 2 oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej realizowanych w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 290 z 6.11.2010, s. 39).
(3) C(2016) 763 final.
(4) Decyzja Rady 2013/743/UE z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiająca program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) i uchylająca decyzje 2006/971/WE, 2006/972/WE, 2006/973/WE, 2006/974/WE i 2006/975/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę”, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/26 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2173
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniająca załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do zatwierdzenia programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionu Lombardia we Włoszech
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7587)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dyrektywie 64/432/EWG ustanowiono zasady wewnątrzunijnego handlu trzodą chlewną. Art. 9 tej dyrektywy stanowi, że państwo członkowskie posiadające obowiązkowy krajowy program zwalczania choroby Aujeszkyego na całym terytorium lub jego części może przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. W artykule tym przewidziano także, że mogą być wymagane dodatkowe gwarancje w handlu wewnątrzunijnym trzodą chlewną. |
(2) |
W decyzji Komisji 2008/185/WE (2) określono dodatkowe gwarancje wymagane przy przemieszczaniu trzody chlewnej między państwami członkowskimi. Gwarancje te związane są z klasyfikacją państw członkowskich zależnie od ich statusu w odniesieniu do choroby Aujeszkyego. Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zawiera wykaz państw członkowskich lub ich regionów, w których wprowadzone zostały zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego. |
(3) |
Włochy przedłożyły Komisji dokumentację towarzyszącą w celu uzyskania zatwierdzenia krajowego programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionu Lombardia i w celu wpisania tego regionu do załącznika II do decyzji 2008/185/WE. Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, region Lombardia należy ująć w załączniku II do decyzji 2008/185/WE. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2008/185/WE. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/185/WE. |
(5) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977.
(2) Decyzja Komisji 2008/185/WE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzwspólnotowym handlu trzodą chlewną odnoszących się do choroby Aujeszkyego oraz kryteriów przekazywania informacji o tej chorobie (Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19).
ZAŁĄCZNIK
ZAŁĄCZNIK II
Państwa członkowskie lub ich regiony, w których wprowadzono zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego
Kod ISO |
Państwo członkowskie |
Regiony |
ES |
Hiszpania |
Wszystkie regiony |
IT |
Włochy |
Region Friuli-Wenecja Julijska Region Wenecja Euganejska Region Lombardia |
LT |
Litwa |
Wszystkie regiony |
PL |
Polska |
Województwo dolnośląskie: wszystkie powiaty; Województwo kujawsko-pomorskie: wszystkie powiaty; Województwo lubelskie: wszystkie powiaty; Województwo lubuskie: wszystkie powiaty; Województwo łódzkie: wszystkie powiaty; Województwo małopolskie: wszystkie powiaty; Województwo mazowieckie: wszystkie powiaty; Województwo opolskie: wszystkie powiaty; Województwo podkarpackie: wszystkie powiaty; Następujące powiaty województwa podlaskiego: grajewski, kolneński, łomżyński, Łomża, wysokomazowiecki, zambrowski; Województwo pomorskie: wszystkie powiaty; Województwo śląskie: wszystkie powiaty; Województwo świętokrzyskie: wszystkie powiaty; Województwo warmińsko-mazurskie: wszystkie powiaty; Województwo wielkopolskie: wszystkie powiaty; Województwo zachodniopomorskie: wszystkie powiaty. |
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/28 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2174
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniająca załącznik E do dyrektywy Rady 92/65/EWG w odniesieniu do świadectwa zdrowia stosowanego w handlu pszczołami i trzmielami
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7588)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (1), w szczególności jej art. 22 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W części 2 załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG ustanowiono wzór świadectwa zdrowia stosowanego w handlu wewnątrzunijnym żywymi pszczołami (Apis mellifera) i trzmielami (Bombus spp.). W świadectwie tym ustanowiono, między innymi, wymagania dotyczące zdrowia zwierząt w związku z występowaniem małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) i roztocza Tropilaelaps (Tropilaelaps spp.), obowiązujące zarówno w odniesieniu do pszczół, jak i trzmieli. |
(2) |
Wymagania ustanowione w tym wzorze świadectwa zdrowia pozwalają wyłącznie na przemieszczanie pszczół i trzmieli z obszarów o promieniu co najmniej 100 km, które nie podlegają żadnym ograniczeniom związanym z podejrzeniem występowania lub potwierdzonym występowaniem tych czynników chorobotwórczych. |
(3) |
Z przekazanych przez właściwe organy włoskie informacji dotyczących ich doświadczeń – związanych z występowaniem małego chrząszcza ulowego w koloniach pszczół miodnych we Włoszech i zgromadzonych od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej Komisji 2014/909/UE (2) mającej na celu zapobieżenie rozprzestrzenieniu się małego chrząszcza ulowego z dotkniętych regionów Włoch – wynika, że w dłuższym okresie od wykrycia występowania małego chrząszcza ulowego wymagania te są nieproporcjonalne w odniesieniu do zarządzania dotkniętym sektorem pszczelarskim. |
(4) |
W szczególności w takich wymaganiach nie uwzględnia się faktu, że mogą istnieć obszary, które mimo że położone są bliżej niż 100 km od obszaru występowania, to znajdują się jednak poza obszarami zapowietrzonymi ustanowionymi na mocy przepisów krajowych wokół obszarów występowania, nie dotyczą ich ograniczenia wynikające z unijnych środków ochronnych i są objęte urzędowo planowanym i wdrażanym aktywnym nadzorem zgodnie z wytycznymi dotyczącymi nadzoru nad inwazją małego chrząszcza ulowego opracowanymi przez laboratorium referencyjne UE ds. zdrowia pszczół (3), który daje pewność co do braku występowania małego chrząszcza ulowego. |
(5) |
Ponadto wymagania te należy zaktualizować, aby uwzględnić fakt, że badanie wzrokowe i natychmiastowe zastosowanie wokół przesyłki w miejscu pochodzenia siatki o drobnych oczkach są bardzo skuteczne i wykonalne z technicznego punktu widzenia w przypadku przesyłek zawierających matki pszczele z ograniczoną liczbą towarzyszących im robotnic, aby ograniczyć potencjalne ryzyko rozprzestrzenienia się małego chrząszcza ulowego. Stanowisko to zostało potwierdzone w opinii naukowej Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na temat przeżywalności, rozprzestrzeniania się i zadomowienia małego chrząszcza ulowego, przyjętej w dniu 15 grudnia 2015 r. (4). |
(6) |
Ponieważ aktualne wymagania są zbyt restrykcyjne, należy zmienić wzór świadectwa zdrowia na potrzeby wewnątrzunijnego handlu pszczołami i trzmielami poprzez dodanie alternatywnego wymagania dotyczącego zdrowia zwierząt w przypadku przesyłek zawierających matki pszczele, uznając łączną wartość prowadzonego przez właściwe organy aktywnego nadzoru nad zapewnieniem braku występowania małego chrząszcza ulowego oraz wzmocnionych środków ograniczających ryzyko dla handlu wewnątrzunijnego. |
(7) |
Trzmiele nie są podatne na roztocze Tropilaelaps. Stanowisko to zostało potwierdzone w opinii naukowej Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na temat ryzyka wprowadzenia Aethina tumida i roztocza Tropilaelaps spp. do UE, przyjętej w dniu 27 lutego 2013 r. (5). |
(8) |
Trzmiele hoduje się najczęściej w strukturach odizolowanych od środowiska podlegającym rygorystycznym środkom bezpieczeństwa biologicznego, regularnie kontrolowanym przez właściwy organ i sprawdzanym pod kątem obecności chorób. Jest mało prawdopodobne, aby takie zakłady, które są uznane przez właściwe organy zainteresowanych państw i podlegają ich nadzorowi, były narażone na występowanie małego chrząszcza ulowego, w przeciwieństwie do kolonii na otwartym powietrzu. Już teraz właściwe organy mogą wydawać świadectwa w odniesieniu do przesyłek pochodzących z takich zakładów do celów przywozu trzmieli zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 206/2010 (6). |
(9) |
Należy zatem zmienić wzór świadectwa zdrowia stosowany w wewnątrzunijnym handlu pszczołami i trzmielami w celu wprowadzenia do niego alternatywnego wymagania dotyczącego zdrowia zwierząt w odniesieniu do trzmieli hodowanych w strukturach odizolowanych od środowiska. |
(10) |
Ponieważ zdecydowana większość przesyłek trzmieli jest sprzedawana i przesyłana za granicę do celów zapylania, przesyłki takie nie powinny być zatwierdzane do celów hodowlanych lub do celów sezonowego przenoszenia uli, biorąc pod uwagę, że trzmiele te nie są przeznaczone do hodowli i nigdy nie powracają do miejsca pochodzenia. Do świadectwa należy zatem dodać dodatkową opcję umożliwiającą zatwierdzanie takich zwierząt do celów produkcji. |
(11) |
Pszczoły miodne mogą być przedmiotem obrotu w różnych formach, takich jak matki pszczele, którym towarzyszy jedynie kilka robotnic, całe kolonie, rodzinki i pakiety pszczele. Przejrzystość w zakresie rodzaju przesyłek w tym względzie ułatwiłaby właściwym organom analizę ryzyka do celów urzędowych kontroli przesyłek w miejscu przeznaczenia. W związku z tym do świadectwa należy włączyć dodatkowe informacje szczegółowe. |
(12) |
Należy zatem odpowiednio zmienić część 2 załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG. |
(13) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W części 2 załącznika E do dyrektywy Rady 92/65/EWG – Świadectwo zdrowia dla handlu pszczołami i trzmielami – wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w pkt I.25 dodaje się pole wyboru w brzmieniu: „Produkcji (zapylania)”; |
2) |
w pkt I.31 dodaje się kolumnę ze słowami „Rodzaj towaru” stanowiącymi jej tytuł z następującymi pozycjami do wyboru znajdującymi się pod tytułem, każda w osobnym wierszu: „matki pszczele, pakiety pszczele, rodzinki, kolonie”; |
3) |
w pkt II.1 w lit. b) po słowach „nie są obecne te pasożyty” dodaje się tekst w brzmieniu: „albo
albo
|
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.
(2) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/909/UE z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie niektórych środków ochronnych w odniesieniu do potwierdzonych przypadków występowania małego chrząszcza ulowego we Włoszech (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 161).
(3) Ostatnio zmienione w dniu 1 kwietnia 2016 r.: https://sites.anses.fr/en/minisite/abeilles/free-access-documents-0
(4) Dziennik EFSA 2015; 13(12):4328.
(5) Dziennik EFSA 2013; 11(3):3128.
(6) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/31 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2175
z dnia 21 listopada 2017 r.
zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7835)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 (3) została przyjęta w związku z wystąpieniem ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w kilku państwach członkowskich („zainteresowane państwa członkowskie”) oraz ustanowieniem obszarów zapowietrzonych i zagrożonych przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 2005/94/WE (4). |
(2) |
W decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 przewiduje się, że obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE powinny obejmować co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 stanowi również, że środki, które mają być stosowane na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych, przewidziane w art. 29 ust. 1 i art. 31 dyrektywy 2005/94/WE, muszą być utrzymane przynajmniej do dat określonych w odniesieniu do tych obszarów w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. |
(3) |
Od daty jej przyjęcia decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 była kilkakrotnie zmieniana w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do grypy ptaków. W szczególności decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 została zmieniona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/696 (5) w celu ustanowienia zasad wysyłania przesyłek zawierających jednodniowe pisklęta z obszarów wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247. Wprowadzając tę zmianę, uwzględniono fakt, że w porównaniu do innych produktów drobiowych jednodniowe pisklęta stwarzają bardzo niskie ryzyko rozprzestrzeniania się wysoce zjadliwej grypy ptaków. |
(4) |
Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 została następnie zmieniona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/1841 (6) w celu wzmocnienia środków zwalczania choroby mających zastosowanie tam, gdzie istnieje podwyższone ryzyko rozprzestrzeniania się wysoce zjadliwej grypy ptaków. W związku z tym decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 przewiduje obecnie ustanowienie na poziomie unijnym obszarów buforowych (dalszych stref zamkniętych) w zainteresowanych państwach członkowskich, o których mowa w art. 16 ust. 4 dyrektywy 2005/94/WE, w związku z wystąpieniem ogniska lub ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz okres obowiązywania środków, które mają być stosowane na tych obszarach. Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 określa obecnie również zasady dotyczące wysyłania żywego drobiu, piskląt jednodniowych i jaj wylęgowych z obszarów buforowych do innych państw członkowskich, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków. |
(5) |
Ponadto załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 był wielokrotnie zmieniany głównie w celu uwzględnienia zmian granic obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych przez zainteresowane państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE. Załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/2000 (7), po powiadomieniu przez Włochy o wystąpieniu nowych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w gospodarstwach drobiarskich zlokalizowanych w regionie Lombardia tego państwa członkowskiego. Włochy powiadomiły także Komisję o tym, że w następstwie wystąpienia ognisk tej choroby wprowadziły niezbędne środki wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w tym ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone wokół zakażonych gospodarstw drobiarskich. |
(6) |
Od czasu ostatniej zmiany decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 wprowadzonej decyzją wykonawczą (UE) 2017/2000 Bułgaria powiadomiła Komisję o niedawnym wystąpieniu dwóch ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w gospodarstwach drobiarskich zlokalizowanych w obwodach Sliwen i Jamboł tego państwa członkowskiego. Bułgaria powiadomiła także Komisję o tym, że w następstwie niedawnego wystąpienia ognisk tej choroby wprowadziła niezbędne środki wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w tym ustanowiła obszary zapowietrzone i zagrożone wokół wszystkich zakażonych gospodarstw drobiarskich. |
(7) |
Ponadto Włochy powiadomiły Komisję o wystąpieniu kolejnych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w gospodarstwach drobiarskich położonych w regionach Lombardia, Piemont i Lacjum tego państwa członkowskiego. Włochy powiadomiły także Komisję o tym, że w następstwie niedawnego wystąpienia ognisk tej choroby wprowadziły niezbędne środki wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w tym ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone wokół wszystkich zakażonych gospodarstw drobiarskich oraz rozszerzyły ustanowione obszary buforowe. |
(8) |
Komisja zbadała środki wprowadzone przez Bułgarię i Włochy zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE w następstwie niedawnych wystąpień ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w tych państwach członkowskich i uznaje, że granice obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych przez właściwe organy tych dwóch państw członkowskich znajdują się w wystarczającej odległości od gospodarstw drobiarskich, w których potwierdzono ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8. Komisja zbadała również granice obszarów buforowych ustanowionych przez właściwy organ we Włoszech w następstwie niedawnych wystąpień ognisk choroby w tym państwie członkowskim i uznaje, że zasięg terenów, o jakie rozszerzono wspomniane obszary buforowe, jest wystarczający przy uwzględnieniu obecnej sytuacji epidemiologicznej we Włoszech. |
(9) |
W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także aby uniknąć wprowadzenia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie na poziomie Unii, we współpracy z Bułgarią i Włochami, obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych w tych dwóch państwach członkowskich oraz rozszerzonych obszarów buforowych ustanowionych we Włoszech, zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w następstwie niedawnego wystąpienia ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w tych państwach członkowskich. Należy zatem zaktualizować wpisy dotyczące Bułgarii i Włoch w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247, aby uwzględnić uaktualnioną sytuację epidemiologiczną w tych państwach członkowskich w odniesieniu do tej choroby. W szczególności do wykazów znajdujących się w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 należy dodać nowe wpisy dotyczące obszarów zapowietrzonych i zagrożonych w Bułgarii i we Włoszech oraz rozszerzonych obszarów buforowych we Włoszech, obecnie podlegających ograniczeniom zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE. |
(10) |
Należy zatem zmienić załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247, aby zaktualizować podział na obszary na poziomie Unii w celu uwzględnienia obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych w Bułgarii i we Włoszech oraz rozszerzonych obszarów buforowych ustanowionych we Włoszech zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE w związku z niedawnym wystąpieniem ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w tych państwach członkowskich oraz czasu trwania ograniczeń mających na nich zastosowanie. |
(11) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2017/247. |
(12) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.
(3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 36 z 11.2.2017, s. 62).
(4) Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).
(5) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/696 z dnia 11 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 101 z 13.4.2017, s. 80).
(6) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1841 z dnia 10 października 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 261 z 11.10.2017, s. 26).
(7) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2000 z dnia 6 listopada 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 289 z 8.11.2017, s. 9).
ZAŁĄCZNIK
W załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w części A wprowadza się następujące zmiany:
|
2) |
w części B wprowadza się następujące zmiany:
|
3) |
w części C wpis dotyczący Włoch otrzymuje brzmienie: „Państwo członkowskie: Włochy
|
22.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 306/82 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2176
z dnia 21 listopada 2017 r.
dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Polsce
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7874)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(Jedynie tekst w języku polskim jest autentyczny)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Afrykański pomór świń jest zakaźną chorobą wirusową dotykającą populacje świń domowych i zdziczałych, która może mieć duży wpływ na rentowność hodowli trzody chlewnej i powodować zakłócenia w handlu wewnątrz Unii i wywozie do państw trzecich. |
(2) |
W przypadku wystąpienia ogniska afrykańskiego pomoru świń istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa, w których utrzymuje się trzodę chlewną, i na zdziczałe świnie. W rezultacie, w wyniku handlu żywymi świniami lub pochodzącymi z nich produktami, może się on rozprzestrzenić z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie i na państwa trzecie. |
(3) |
Dyrektywą Rady 2002/60/WE (3) wprowadzono minimalne środki, które mają być stosowane w Unii w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń. W art. 15 dyrektywy 2002/60/WE przewiduje się ustanowienie obszaru zakażonego w następstwie potwierdzenia przynajmniej jednego przypadku afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń. |
(4) |
Polska poinformowała Komisję o zaktualizowanej sytuacji w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń na swoim terytorium i zgodnie z art. 15 dyrektywy 2002/60/WE ustanowiła obszar zakażony, na którym stosowane są środki, o których mowa w art. 15 tej dyrektywy. |
(5) |
Aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii oraz uniknąć nieuzasadnionych barier handlowych ze strony państw trzecich, konieczne jest wskazanie na poziomie Unii obszaru zakażonego w związku z afrykańskim pomorem świń w Polsce we współpracy z tymże państwem członkowskim. |
(6) |
W związku z tym, do czasu posiedzenia Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy, w załączniku do niniejszej decyzji należy określić obszar zakażony w Polsce oraz ustalić czas trwania tej regionalizacji. |
(7) |
Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz dokona przeglądu niniejszej decyzji na swoim następnym posiedzeniu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Polska zapewnia, aby obszar zakażony ustanowiony zgodnie z art. 15 dyrektywy 2002/60/WE obejmował co najmniej obszary wymienione jako obszar zakażony w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 8 grudnia 2017 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.
(3) Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27).
ZAŁĄCZNIK
Obszar ustanowiony jako obszar zakażony w Polsce, o którym mowa w art. 1 |
Data zakończenia stosowania środków |
||||||
|
8 grudnia 2017 r. |