ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 60 |
Spis treści |
|
I Akty ustawodawcze |
Strona |
|
|
DECYZJE |
|
|
* |
|
|
Sprostowania |
|
|
* |
||
|
* |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty ustawodawcze
DECYZJE
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/1 |
DECYZJA RADY (UE) 2017/2152
z dnia 15 listopada 2017 r.
zmieniająca decyzję nr 189/2014/UE upoważniającą Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Art. 1 decyzji Rady nr 189/2014/UE (2) upoważnia Francję do przedłużenia stosowania na terytorium Francji metropolitalnej niższej od pełnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej w art. 3 dyrektywy Rady 92/84/EWG (3) oraz do stosowania stawki podatku zwanego „cotisation sur les boissons alcooliques” (lub „VSS”) niższej od pełnej stawki obowiązującej zgodnie z francuskimi przepisami krajowymi w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” produkowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie. |
(2) |
Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji nr 189/2014/UE obniżone stawki podatku akcyzowego oraz podatku VSS, mające zastosowanie do rumu „tradycyjnego”, są ograniczone do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. |
(3) |
W dniu 22 września 2016 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego dostosowania technicznego w celu zwiększenia rocznego kontyngentu z 120 000 do 144 000 hektolitrów czystego alkoholu. Do wniosku dołączono sprawozdanie zawierające informacje uzasadniające wnioskowane zmiany. Producenci rumu „tradycyjnego” nie byli w stanie korzystać w 2016 r. z wystarczającego dostępu do rynku we Francji metropolitalnej. Przewidywane stopy wzrostu wymagały kontyngentu w wysokości 144 400 hektolitrów czystego alkoholu i ilość tę osiągnięto pod koniec 2016 r. Roczny kontyngent w wysokości 120 000 hektolitrów czystego alkoholu powinien zatem zostać zwiększony do 144 000 hektolitrów czystego alkoholu. |
(4) |
Środki zatwierdzone na mocy decyzji nr 189/2014/UE mają być przedmiotem analizy oraz przeprowadzony ma zostać dogłębny przegląd całego systemu. Analiza ta ma uwzględniać sprawozdanie Francji, o którym mowa w art. 4 decyzji nr 189/2014/UE. |
(5) |
Kontyngent 120 000 hektolitrów czystego alkoholu na rok 2016 został wykorzystany już przed końcem 2016 r. Bez zwiększenia z mocą wsteczną jego wielkości od dnia 1 stycznia 2016 r. szkody dla producentów rumu „tradycyjnego” byłyby znaczące i prawdopodobnie nieodwracalne. Stosunki pomiędzy producentami rumu„tradycyjnego” a wielkimi sieciami jego sprzedaży detalicznej we Francji są regulowane umowami przewidującymi zobowiązania dotyczące dostarczanych ilości, cen zakupu oraz wszelkich ewentualnych rabatów i promocji. Wygaśnięcie kontyngentu spowodowało nieprzewidziany wzrost podatków w odniesieniu do ilości przekraczających kontyngent, podczas gdy producenci rumu „tradycyjnego” nie mogli przewidzieć na początku roku, tj. w momencie zawierania umów, jakie jest prawdopodobieństwo przekroczenia kontyngentu i jego możliwy zakres. W sytuacji braku zwiększenia z mocą wsteczną kontyngentu producenci rumu „tradycyjnego” ponieśliby znaczne straty w odniesieniu do ilości przekraczających kontyngent. Z tego względu należy zezwolić na zwiększenie kontyngentu z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2016 r. |
(6) |
Pozostałe elementy, o których mowa w decyzji nr 189/2014/UE, pozostały bez zmian, a w niezależnej analizie ekonomicznej przeprowadzonej przez służby Komisji zakończonej w lipcu 2016 r. stwierdzono, że przywóz do Francji rumu „tradycyjnego” produkowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie stanowi jedynie niewielką część całkowitej konsumpcji alkoholu we Francji. W związku z tym stosowanie obniżonej stawki podatku akcyzowego nie powinno powodować zakłócenia konkurencji na rynku rumu we Francji, a tym bardziej na jednolitym rynku. |
(7) |
Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108 Traktatu. |
(8) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 189/2014/UE, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji nr 189/2014/UE wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Obniżone stawki podatku akcyzowego i obniżone stawki składki VSS, o których mowa w art. 1, mające zastosowanie do rumu, o którym mowa w art. 2, są ograniczone do:
|
2) |
art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., z wyjątkiem:
|
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
J. AAB
Przewodniczący
(1) Opinia z dnia 24 października 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Decyzja Rady nr 189/2014/UE z dnia 20 lutego 2014 r. upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie oraz uchylająca decyzję 2007/659/WE (Dz.U. L 59 z 28.2.2014, s. 1).
(3) Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 29).
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/3 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/2153
z dnia 20 listopada 2017 r.
wdrażające rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 269/2014. |
(2) |
W następstwie zorganizowania przez Federację Rosyjską w dniu 10 września 2017 r. wyborów gubernatorskich w bezprawnie przyłączonym mieście Sewastopolu Rada uważa, że należy dodać jedną osobę do wykazu osób, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym, zawartego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014. |
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Osobę wymienioną w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
M. REPS
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 6.
ZAŁĄCZNIK
Wykaz osób, o których mowa w art. 1
|
Imię i nazwisko |
Informacje identyfikacyjne |
Przyczyny |
Data umieszczenia w wykazie |
„161. |
Dmitrij Władimirowicz OWSJANNIKOW (Дмитрий Владимирович Овсянников) |
Data urodzenia: 21 lutego 1977 r. Miejsce urodzenia: Omsk, ZSRR |
„Gubernator Sewastopola”. Owsjannikow został wybrany na „gubernatora Sewastopola” w wyborach z dnia 10 września 2017 r. zorganizowanych przez Federację Rosyjską w bezprawnie przyłączonym mieście Sewastopol. W dniu 28 lipca 2016 r. prezydent Władimir Putin mianował go pełniącym obowiązki „gubernatora Sewastopola”. W tym charakterze pracował on na rzecz dalszej integracji bezprawnie przyłączonego półwyspu krymskiego do Federacji Rosyjskiej i ponosi w związku z tym odpowiedzialność za aktywne wspieranie lub realizację działań lub polityk, które podważają integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażają. W 2017 r. wygłosił publiczne oświadczenia popierające bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola, a w rocznicę nielegalnego „referendum krymskiego” upamiętnił weteranów z tzw. „jednostek samoobrony” ułatwiających rozmieszczanie sił rosyjskich na półwyspie krymskim w okresie poprzedzającym jego bezprawne przyłączenie przez Federację Rosyjską, a także wezwał do uczynienia Sewastopola południową stolicą Federacji Rosyjskiej. |
21.11.2017” |
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/6 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/2154
z dnia 22 września 2017 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w zakresie ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 30 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Ustalenia dotyczące rozliczeń pośrednich nie powinny narażać kontrahentów centralnych (CCP), członków rozliczających, klientów, klientów pośrednich ani klientów pośrednich na dalszych szczeblach łańcucha rozliczeniowego na dodatkowe ryzyko kontrahenta, a aktywa i pozycje klientów pośrednich powinny być w odpowiednim stopniu objęte ochroną. Konieczne jest zatem, aby wszelkiego rodzaju ustalenia dotyczące rozliczeń pośrednich spełniały minimalne warunki celem zapewnienia ich bezpieczeństwa. W tym celu na strony ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich należy nałożyć szczególne obowiązki, a ustalenia takie powinny być dopuszczalne jedynie wówczas, gdy spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. |
(2) |
Ponieważ aktywa i pozycje kontrahenta, na rzecz którego świadczone są usługi w zakresie rozliczeń pośrednich, powinny korzystać z ochrony o skutku równoważnym skutkowi, o którym mowa w art. 39 i 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (2), kluczowe znaczenie dla niniejszego rozporządzenia mają różne pojęcia „klienta pośredniego”, które to pojęcia należy w niniejszym rozporządzeniu zdefiniować. |
(3) |
Uwzględniając fakt, iż członkowie rozliczający powinni kwalifikować się jako „uczestnicy” w rozumieniu dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz w celu zapewnienia klientom pośrednim poziomu ochrony równoważnego z ochroną gwarantowaną klientom na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012, klientami świadczącymi usługi w zakresie rozliczeń pośrednich powinny być instytucje kredytowe, firmy inwestycyjne lub podmioty z państw trzecich równoważne instytucjom kredytowym lub firmom inwestycyjnym. |
(4) |
Większy zakres pośrednictwa między danym CCP a klientami pośrednimi na poszczególnych poziomach wymaga dodatkowych czynności operacyjnych, dodatkowych rachunków oraz bardziej złożonych rozwiązań technicznych i procesów przetwarzania. Prowadzi to do większej złożoności ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich w porównaniu z ustaleniami dotyczącymi rozliczeń zawieranymi bezpośrednio z klientami. Należy zatem złagodzić skutki tego większego zakresu pośrednictwa poprzez wymogi dotyczące alternatywnej i prostszej pod względem operacyjnym struktury rachunków na potrzeby ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich niż stosowana w przypadku ustaleń dotyczących rozliczeń zawieranych bezpośrednio z klientami. |
(5) |
Ustalenia dotyczące rozliczeń zawierane bezpośrednio z klientami wymagają oferowania indywidualnie wyodrębnionych rachunków. Jednakże w przypadku ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich jedynie struktura pośredniego rachunku zbiorczego brutto, obejmująca mechanizm przeniesienia depozytu zabezpieczającego, do którego uzupełnienia wezwano, oraz jeżeli zostało to uzgodnione, nadwyżki depozytu zabezpieczającego w stosunku do depozytu zabezpieczającego, do którego uzupełnienia wezwano, od klienta pośredniego do CCP i niedopuszczająca jakiegokolwiek kompensowania pozycji różnych klientów pośrednich w ramach tego samegopośredniego rachunku zbiorczego brutto, powinna być oferowana w uzupełnieniu pośrednich rachunków zbiorczych dopuszczających takie kompensowanie. Mechanizm ten umożliwia rozróżnienie, w sposób równoważny indywidualnie wyodrębnionym rachunkom, między zabezpieczeniem i pozycjami utrzymywanymi na rachunek danego klienta pośredniego a zabezpieczeniem i pozycjami utrzymywanymi na rachunek klienta lub innych klientów pośrednich. |
(6) |
Ponadto nawet jeżeli aktywa i pozycje utrzymywane w strukturze rachunku zbiorczego brutto do celów ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich są stale narażone na ryzyko związane ze stratami innego klienta pośredniego – jako że te aktywa i pozycje są „wymieszane” w ramach jednego rachunku – to szybkość, z jaką te aktywa i pozycje mogą być zidentyfikowane w sytuacji, gdy jest to konieczne do ich upłynnienia w przypadku niewykonania zobowiązania, przyczynia się do zminimalizowania potencjalnych strat. |
(7) |
Mechanizm ten umożliwia zarazem znaczne uproszczenie struktury rachunku, co zmniejsza koszty i złożoność w porównaniu z indywidualnie wyodrębnionymi rachunkami, a jednocześnie pozwala na rozróżnienie zabezpieczenia i pozycji poszczególnych klientów pośrednich, zapewniając tym samym poziom ochrony równoważny poziomowi, jaki jest oferowany przez indywidualnie wyodrębnione rachunki. Wymóg oferowania pośrednich rachunków zbiorczych brutto nie powinien jednak wykluczać możliwości oferowania klientom pośrednim indywidualnie wyodrębnionych rachunków pośrednich w ramach ustaleń dotyczących rozliczeń obejmujących CCP, członka rozliczającego, klienta i jeden poziom klientów pośrednich. |
(8) |
Aby ułatwić dostęp do rozliczania centralnego – w drodze racjonalizacji usług rozliczeniowych i uproszczenia stosunków komercyjnych między członkami rozliczającymi, klientami i klientami pośrednimi – niektóre grupy oferują usługi w zakresie rozliczeń przy wykorzystaniu dwóch podmiotów należących do tej samej grupy, które pośredniczą w świadczeniu tych usług. Z podobnych względów grupa, do której należy klient, niekiedy korzysta z jednego podmiotu na potrzeby przeprowadzania transakcji bezpośrednio z członkiem rozliczającym oraz z innego podmiotu w celu przeprowadzania transakcji bezpośrednio z klientem pośrednim – zazwyczaj dlatego, iż ten drugi podmiot ma siedzibę w jurysdykcji klienta pośredniego. W tych przypadkach usługi w zakresie rozliczeń są zracjonalizowane między poszczególnymi obszarami działalności gospodarczej grupy i uproszczone są również stosunki komercyjne między członkami rozliczającymi, klientami i klientami pośrednimi. Jeżeli tego rodzaju ustalenia spełniają określone warunki, które zapewniają, aby nie dochodziło do zwiększenia ryzyka kontrahenta i rozliczanie pośrednie korzysta z odpowiedniego poziomu ochrony, należy dopuścić ich stosowanie. |
(9) |
W łańcuchach rozliczania pośredniego obejmujących więcej podmiotów niż CCP, członka rozliczającego, klienta i klientów pośrednich jednego szczebla korzystanie z indywidualnie wyodrębnionych rachunków może prowadzić do nieoczekiwanych problemów technicznych związanych z koniecznością zarządzania przypadkiem ewentualnego niewykonania zobowiązania przez należącego do tego łańcucha kontrahenta lub kontrahentów oraz z koniecznością zarządzania wieloma wyodrębnionymi rachunkami indywidualnymi. Oferowanie indywidualnie wyodrębnionych rachunków w takich wydłużonych łańcuchach może wprowadzać w błąd kontrahentów, gdyż oczekują oni poziomu ochrony, jaki zazwyczaj zakłada się w przypadku takich rachunków, a który w przypadku niektórych z tych łańcuchów może być niemożliwy do osiągnięcia. Aby uniknąć ryzyk płynących z tego fałszywego założenia, w takich wydłużonych łańcuchach rozliczania pośredniego należy dopuścić stosowanie wyłącznie wyodrębnionych rachunków zbiorczych, pod warunkiem że kontrahenci dokonujący rozliczeń przy zastosowaniu tych ustaleń są w pełni poinformowani o poziomie wyodrębnienia i o ryzykach związanych z tym rodzajem rachunków. |
(10) |
Aby zapewnić, by kwota depozytu zabezpieczającego, do którego uzupełnienia wezwano w ramach struktury pośredniego rachunku zbiorczego brutto była taka sama jak kwota, którą należałoby wnieść w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia depozytu w przypadku stosowania indywidualnie wyodrębnionego pośredniego rachunku rozliczeniowego, CCP powinien otrzymywać informacje o pozycjach utrzymywanych na rachunek klienta pośredniego w celu obliczenia powiązanego wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego przez klienta pośredniego na podstawie pozycji poszczególnych klientów pośrednich. |
(11) |
Aby zapewnić równoważność z rozliczaniem klientów członek rozliczający powinien posiadać procedury ułatwiające przeniesienie pozycji klientów pośrednich do alternatywnego klienta w następstwie niewykonania zobowiązania przez klienta świadczącego usługi w zakresie rozliczeń pośrednich. Z tego samego względu członek rozliczający powinien również posiadać procedury na potrzeby upłynnienia pozycji i aktywów klientów pośrednich oraz przekazania przychodów z upłynnienia tym klientom pośrednim, którzy są mu znani. Jeżeli z jakiegokolwiek powodu przychody z upłynnienia nie mogą zostać przekazane bezpośrednio danym klientom pośrednim, przychody z upłynnienia powinny zostać przekazane klientowi niewykonującemu zobowiązania, na rachunek jego klientów pośrednich. |
(12) |
Należy ustanowić procedury umożliwiające, w przypadku niewykonania zobowiązania przez klienta, ujawnienie informacji o tożsamości klientów pośrednich oraz powiązanie przez członka rozliczającego poszczególnych aktywów i pozycji z poszczególnymi klientami pośrednimi. |
(13) |
Klient świadczący usługi w zakresie rozliczeń pośrednich powinien oferować klientowi pośredniemu możliwość wyboru struktury rachunku. Nie można jednak wykluczyć, że klient pośredni nie poinformował klienta w rozsądnym terminie o dokonanym wyborze. W takim przypadku klient ten powinien mieć możliwość świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich na rzecz tego klienta pośredniego przy wykorzystaniu dowolnej struktury rachunku, pod warunkiem że klient ten poinformuje klienta pośredniego o wykorzystywanej strukturze rachunku, ryzykach związanych z tym rachunkiem oraz jego poziomie wyodrębnienia, a także o możliwości zmiany struktury rachunku w dowolnym momencie. |
(14) |
Ustalenia dotyczące rozliczeń pośrednich mogą prowadzić do powstania szczególnych ryzyk. Jest zatem konieczne, by wszystkie strony uczestniczące w ustaleniach dotyczących rozliczeń pośrednich, w tym członkowie rozliczający i CCP, na bieżąco identyfikowały i monitorowały wszelkie istotne ryzyka wynikające z tych ustaleń oraz zarządzały tymi ryzykami. W tym kontekście szczególnie ważna jest odpowiednia wymiana informacji między klientami i członkami rozliczającymi. Członkowie rozliczający powinni jednak zapewnić, by informacje te były wykorzystywane wyłącznie do celów zarządzania ryzykiem i uzupełniania depozytów zabezpieczających oraz by nie dochodziło do nadużywania szczególnie chronionych informacji handlowych. |
(15) |
Ze względów spójności oraz w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby przepisy niniejszego rozporządzenia oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia (UE) nr 600/2014 były stosowane od tej samej daty. |
(16) |
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). |
(17) |
Zgodnie z art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (4) ESMA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne dotyczące projektu regulacyjnych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował koszty i korzyści, które mogą być z nimi związane, oraz zwrócił się o opinię na ich temat do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej na mocy art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) |
„klient” oznacza klienta zdefiniowanego w art. 2 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; |
b) |
„klient pośredni” oznacza klienta klienta zdefiniowanego w lit. a); |
c) |
„ustalenia dotyczące rozliczeń pośrednich” oznaczają ogół stosunków umownych między dostawcami i odbiorcami usług w zakresie rozliczeń pośrednich świadczonych przez klienta, klienta pośredniego lub klienta pośredniego drugiego rzędu; |
d) |
„klient pośredni drugiego rzędu” oznacza klienta klienta pośredniego zdefiniowanego w lit. b); |
e) |
„klient pośredni trzeciego rzędu” oznacza klienta klienta pośredniego zdefiniowanego w lit. d). |
Artykuł 2
Wymogi dotyczące świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich przez klientów
1. Klient może świadczyć usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na rzecz klientów pośrednich wyłącznie wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:
a) |
klient jest posiadającą zezwolenie instytucją kredytową lub takąż firmą inwestycyjną lub podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim, który byłby uznawany za instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, gdyby miał siedzibę w Unii; |
b) |
klient świadczy usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na rozsądnych warunkach komercyjnych oraz publicznie ujawnia warunki ogólne, na jakich świadczy te usługi; |
c) |
członek rozliczający zaakceptował warunki ogólne, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu. |
2. Klient, o którym mowa w ust. 1, oraz klient pośredni zawierają, w formie pisemnej, ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich. Ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich obejmuje co najmniej następujące warunki umowne:
a) |
warunki ogólne, o których mowa w ust. 1 lit. b); |
b) |
zobowiązanie klienta do honorowania wszystkich zobowiązań klienta pośredniego wobec członka rozliczającego w odniesieniu do transakcji objętych ustaleniem dotyczącym rozliczeń pośrednich. |
Wszystkie aspekty ustalenia dotyczącego rozliczeń pośrednich muszą być jednoznacznie udokumentowane.
3. CCP nie może sprzeciwić się zawieraniu ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich, które są zawierane na rozsądnych warunkach komercyjnych.
Artykuł 3
Obowiązki CCP
1. CCP otwiera i prowadzi zgodnie z wnioskiem członka rozliczającego dowolny z rachunków, o których mowa w art. 4 ust. 4.
2. CCP, który utrzymuje aktywa i pozycje wielu klientów pośrednich na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 4 lit. b), prowadzi oddzielną ewidencję pozycji każdego klienta pośredniego, oblicza depozyty zabezpieczające w odniesieniu do każdego członka pośredniego oraz pobiera kwotę tych depozytów zabezpieczających na zasadzie brutto, w oparciu o informacje, o których mowa w art. 4 ust. 3.
3. CCP identyfikuje i monitoruje wszelkie istotne ryzyka wynikające ze świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich, które mogą mieć wpływ na odporność CCP na niekorzystne zmiany na rynku, oraz zarządza tymi ryzykami.
Artykuł 4
Obowiązki członków rozliczających
1. Członek rozliczający, który świadczy usługi w zakresie rozliczeń pośrednich, świadczy je na rozsądnych warunkach komercyjnych oraz publicznie ujawnia warunki ogólne, na jakich świadczy te usługi.
Warunki ogólne, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują minimalne wymogi dotyczące zasobów finansowych i zdolności operacyjnych klientów, którzy świadczą usługi w zakresie rozliczeń pośrednich.
2. Członek rozliczający, który świadczy usługi w zakresie rozliczeń pośrednich, otwiera i prowadzi co najmniej następujące rachunki zgodnie z wnioskiem klienta:
a) |
rachunek zbiorczy z aktywami i pozycjami utrzymywanymi przez tego klienta na rachunek jego klientów pośrednich; |
b) |
rachunek zbiorczy z aktywami i pozycjami utrzymywanymi przez tego klienta na rachunek jego klientów pośrednich, w przypadku którego członek rozliczający zapewnia, by pozycje jednego klienta pośredniego nie były kompensowane z pozycjami innego klienta pośredniego oraz by aktywa jednego klienta pośredniego nie mogły być wykorzystywane do pokrycia pozycji innego klienta pośredniego. |
3. Członek rozliczający, który na rachunek wielu klientów pośrednich utrzymuje aktywa i pozycje na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. b), przekazuje CCP codziennie wszystkie informacje niezbędne do tego, by CCP był w stanie określić pozycje utrzymywane na rachunek każdego klienta pośredniego. Podstawę tych informacji stanowią informacje, o których mowa w art. 5 ust. 4.
4. Członek rozliczający, który świadczy usługi w zakresie rozliczeń pośrednich, otwiera i prowadzi u CCP co najmniej następujące rachunki zgodnie z wnioskiem klienta:
a) |
wyodrębniony rachunek służący wyłącznie do utrzymywania aktywów i pozycji klientów pośrednich utrzymywanych przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. a); |
b) |
wyodrębniony rachunek służący wyłącznie do utrzymywania aktywów i pozycji klientów pośrednich każdego klienta utrzymywanych przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. b). |
5. Członek rozliczający ustanawia procedury zarządzania przypadkiem niewykonania zobowiązania przez klienta świadczącego usługi w zakresie rozliczeń pośrednich.
6. Członek rozliczający utrzymujący aktywa i pozycje klientów pośrednich na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. a):
a) |
zapewnia, by procedury, o których mowa w ust. 5, umożliwiały szybkie upłynnienie tych aktywów i pozycji w następstwie niewykonania zobowiązania przez klienta, w tym upłynnienie tych aktywów i pozycji na poziomie CCP, oraz obejmowały szczegółową procedurę informowania klientów pośrednich o niewykonaniu zobowiązania przez klienta i o zakładanym okresie wymaganym do upłynnienia aktywów i pozycji tych klientów pośrednich; |
b) |
po zakończeniu procedury zarządzania przypadkiem niewykonania zobowiązania przez klienta szybko zwraca temu klientowi, na rachunek jego klientów pośrednich, kwotę salda należnego z tytułu upłynnienia tych aktywów i pozycji. |
7. Członek rozliczający utrzymujący aktywa i pozycje klientów pośrednich na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. b):
a) |
uwzględnia w procedurach, o których mowa w ust. 5:
|
b) |
zobowiązuje się umownie do uruchomienia procedur mających na celu przeniesienie aktywów i pozycji, które są utrzymywane przez klienta niewykonującego zobowiązania na rachunek jego klientów pośrednich, do innego klienta lub do członka rozliczającego wyznaczonego przez odpowiednich klientów pośrednich klienta niewykonującego zobowiązania, na wniosek tych klientów pośrednich i bez konieczności uzyskania zgody klienta niewykonującego zobowiązania. Ten inny klient lub członek rozliczający jest zobowiązany do przyjęcia tych aktywów i pozycji tylko w przypadku, gdy uprzednio zobowiązał się on do tego umownie wobec tych odpowiednich klientów pośrednich; |
c) |
zapewnia, by procedury, o których mowa w ust. 5, umożliwiały szybkie upłynnienie tych aktywów i pozycji w następstwie niewykonania zobowiązania przez klienta, w tym upłynnienie tych aktywów i pozycji na poziomie CCP, w przypadku gdy z jakiegokolwiek powodu przeniesienia, o którym mowa w lit. b), nie dokonano w uprzednio zdefiniowanym okresie przeniesienia wskazanym w ustaleniu dotyczącym rozliczeń pośrednich; |
d) |
zobowiązuje się umownie do uruchomienia, po upłynnieniu tych aktywów i pozycji, procedur wypłaty przychodów z upłynnienia każdemu z klientów pośrednich; |
e) |
jeżeli nie jest w stanie zidentyfikować klientów pośrednich lub nie jest w stanie dokonać wypłaty przychodów z upłynnienia, o której mowa w lit. d), każdemu z klientów pośrednich – szybko zwraca klientowi na rachunek klientów pośrednich kwotę salda należnego z tytułu upłynnienia tych aktywów i pozycji. |
8. Członek rozliczający identyfikuje i monitoruje wszelkie istotne ryzyka wynikające ze świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich, które mogą mieć wpływ na jego odporność na niekorzystne zmiany na rynku, oraz zarządza tymi ryzykami. Członek rozliczający ustanawia wewnętrzne procedury, aby zapewnić, by informacje, o których mowa w art. 5 ust. 8, nie mogły być wykorzystywane w celach komercyjnych.
Artykuł 5
Obowiązki klientów
1. Klient, który świadczy usługi w zakresie rozliczeń pośrednich, oferuje klientom pośrednim wybór co najmniej między rodzajami rachunków określonymi w art. 4 ust. 2 oraz zapewnia, aby ci klienci pośredni byli w pełni poinformowani o różnych poziomach wyodrębnienia oraz o ryzykach związanych z każdym rodzajem rachunku.
2. Klient, o którym mowa w ust. 1, przydziela jeden z rodzajów rachunków, o których mowa w art. 4 ust. 2, klientom pośrednim, którzy nie dokonali wyboru rachunku w rozsądnym terminie określonym przez klienta. Klient informuje bez zbędnej zwłoki klienta pośredniego o ryzykach związanych z przydzielonym mu rodzajem rachunku. Klient pośredni może w dowolnym momencie wybrać inny rodzaj rachunku, składając w tym celu klientowi pisemny wniosek.
3. Klient świadczący usługi w zakresie rozliczeń pośrednich prowadzi oddzielną ewidencję i oddzielne rachunki, które umożliwiają mu odróżnienie własnych aktywów i pozycji od aktywów i pozycji utrzymywanych na rachunek jego klientów pośrednich.
4. Jeżeli aktywa i pozycje wielu klientów pośrednich są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), klient przekazuje członkowi rozliczającemu codziennie wszystkie informacje niezbędne do tego, by członek rozliczający był w stanie określić pozycje utrzymywane na rachunek każdego klienta pośredniego.
5. Klient, który świadczy usługi w zakresie rozliczeń pośrednich, zgodnie z wyborem dokonanym przez jego klientów pośrednich, składa członkowi rozliczającemu wniosek o otwarcie i prowadzenie u CCP rachunków, o których mowa w art. 4 ust. 4.
6. Klient przekazuje swoim klientom pośrednim informacje, które są wystarczające, by umożliwić tym klientom pośrednim zidentyfikowanie CCP i członka rozliczającego wykorzystywanych do rozliczania ich pozycji.
7. Jeżeli aktywa i pozycje co najmniej jednego klienta pośredniego są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), w ustaleniu dotyczącym rozliczeń pośrednich ze swoimi klientami pośrednimi klient uwzględnia wszystkie warunki niezbędne do zapewnienia, by w przypadku niewykonania zobowiązania przez tego klienta członek rozliczający mógł szybko zwrócić klientom pośrednim przychody z upłynnienia pozycji i aktywów utrzymywanych na rachunek tych klientów pośrednich zgodnie z art. 4 ust. 7.
8. Klient przekazuje członkowi rozliczającemu wystarczające informacje na potrzeby identyfikowania i monitorowania wszelkich istotnych ryzyk wynikających ze świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich, które mogą mieć wpływ na odporność członka rozliczającego, oraz na potrzeby zarządzania tymi ryzykami.
9. Klient posiada mechanizmy służące zapewnieniu, by w przypadku niewykonania przez niego zobowiązania wszystkie informacje, które posiada on w odniesieniu do swoich klientów pośrednich, były niezwłocznie udostępniane członkowi rozliczającemu, w tym informacje o tożsamości klientów pośrednich, o których mowa w art. 5 ust. 4.
Artykuł 6
Wymogi dotyczące świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich przez klientów pośrednich
1. Klient pośredni może świadczyć usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na rzecz klienta pośredniego drugiego rzędu tylko pod warunkiem, że strony ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich spełniają jeden z wymogów określonych w ust. 2, oraz pod warunkiem, że spełnione są wszystkie następujące warunki:
a) |
klient pośredni jest posiadającą zezwolenie instytucją kredytową lub takąż firmą inwestycyjną lub podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim, który byłby uznawany za instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, gdyby miał siedzibę w Unii; |
b) |
klient pośredni oraz klient pośredni drugiego rzędu zawierają, w formie pisemnej, ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich. Ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich obejmuje co najmniej następujące warunki umowne:
|
c) |
aktywa i pozycje klienta pośredniego drugiego rzędu są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a). |
Wszystkie aspekty ustalenia dotyczącego rozliczeń pośrednich, o którym mowa w lit. b), muszą być jednoznacznie udokumentowane.
2. Do celów ust. 1 strony ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich spełniają jeden z następujących warunków:
a) |
członek rozliczający i klient wchodzą w skład tej samej grupy, ale klient pośredni nie wchodzi w skład tej grupy; |
b) |
klient i klient pośredni wchodzą w skład tej samej grupy, ale ani członek rozliczający, ani klient pośredni drugiego rzędu nie wchodzą w skład tej grupy. |
3. W odniesieniu do ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich zawartych przez strony w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. a):
a) |
przepisy art. 4 ust. 1, 5, 6 i 8 stosują się do klienta w taki sposób, jakby ten klient był członkiem rozliczającym; |
b) |
przepisy art. 2 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2, 3, 6, 8 i 9 stosują się do klienta pośredniego w taki sposób, jakby ten klient pośredni był klientem. |
4. W odniesieniu do ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich zawartych przez strony w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. b):
a) |
przepisy art. 4 ust. 5 i 6 stosują się do klienta w taki sposób, jakby ten klient był członkiem rozliczającym; |
b) |
przepisy art. 2 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2, 3, 6, 8 i 9 stosują się do klienta pośredniego w taki sposób, jakby ten klient pośredni był klientem. |
Artykuł 7
Wymogi dotyczące świadczenia usług w zakresie rozliczeń pośrednich przez klientów pośrednich drugiego rzędu
1. Klient pośredni drugiego rzędu może świadczyć usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na rzecz klientów pośrednich trzeciego rzędu wyłącznie wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:
a) |
klient pośredni i klient pośredni drugiego rzędu są posiadającymi zezwolenie instytucjami kredytowymi lub firmami inwestycyjnymi lub podmiotami mającymi siedzibę w państwie trzecim, które byłyby uznawane za instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, gdyby miały siedzibę w Unii; |
b) |
członek rozliczający i klient wchodzą w skład tej samej grupy, ale klient pośredni nie wchodzi w skład tej grupy; |
c) |
klient pośredni i klient pośredni drugiego rzędu wchodzą w skład tej samej grupy, ale klient pośredni trzeciego rzędu nie wchodzi w skład tej grupy; |
d) |
klient pośredni drugiego rzędu oraz klient pośredni trzeciego rzędu zawierają, w formie pisemnej, ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich. Ustalenie dotyczące rozliczeń pośrednich obejmuje co najmniej następujące warunki umowne:
|
e) |
aktywa i pozycje klienta pośredniego trzeciego rzędu są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a). |
Wszystkie aspekty ustalenia dotyczącego rozliczeń pośrednich, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. d), muszą być jednoznacznie udokumentowane.
2. Jeżeli klienci pośredni drugiego rzędu świadczą usługi w zakresie rozliczeń pośrednich na podstawie ust. 1:
a) |
przepisy art. 4 ust. 1, 5, 6 i 8 stosują się do klienta i do klienta pośredniego w taki sposób, jakby byli oni członkami rozliczającymi; |
b) |
przepisy art. 2 ust. 1 lit. b), art. 5 ust. 2, 3, 6, 8 i 9 stosują się do klienta pośredniego i klienta pośredniego drugiego rzędu w taki sposób, jakby byli oni klientami. |
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2018 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 września 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).
(3) Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/13 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/2155
z dnia 22 września 2017 r.
zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 149/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Pośrednie uzgodnienia rozliczeniowe nie powinny narażać kontrahentów centralnych (CCP), członków rozliczających, klientów, klientów pośrednich ani klientów pośrednich na dalszych szczeblach łańcucha rozliczeniowego na dodatkowe ryzyko kontrahenta, a aktywa i pozycje klientów pośrednich powinny być w odpowiednim stopniu objęte ochroną. Konieczne jest zatem, aby wszelkiego rodzaju pośrednie uzgodnienia rozliczeniowe spełniały minimalne warunki celem zapewnienia ich bezpieczeństwa. W tym celu na strony pośrednich uzgodnień rozliczeniowych należy nałożyć szczególne obowiązki, a uzgodnienia takie powinny być dopuszczalne jedynie wówczas, gdy spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. |
(2) |
Ponieważ aktywa i pozycje kontrahenta, na rzecz którego świadczone są pośrednie usługi rozliczeniowe, powinny korzystać z ochrony o skutku równoważnym skutkowi, o którym mowa w art. 39 i 48 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, kluczowe znaczenie dla niniejszego rozporządzenia mają różne pojęcia „klienta pośredniego”, które to pojęcia należy w niniejszym rozporządzeniu zdefiniować. |
(3) |
Uwzględniając fakt, iż członkowie rozliczający powinni kwalifikować się jako „uczestnicy” w rozumieniu dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) oraz w celu zapewnienia klientom pośrednim poziomu ochrony równoważnego z ochroną gwarantowaną klientom na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012, klientami świadczącymi pośrednie usługi rozliczeniowe powinny być instytucje kredytowe, firmy inwestycyjne lub podmioty z państw trzecich równoważne instytucjom kredytowym lub firmom inwestycyjnym. |
(4) |
Większy zakres pośrednictwa między danym CCP a klientami pośrednimi na poszczególnych poziomach wymaga dodatkowych czynności operacyjnych, dodatkowych rachunków oraz bardziej złożonych rozwiązań technicznych i procesów przetwarzania. Prowadzi to do większej złożoności pośrednich uzgodnień rozliczeniowych w porównaniu z uzgodnieniami rozliczeniowymi zawieranymi bezpośrednio z klientami. Należy zatem złagodzić skutki tego większego zakresu pośrednictwa poprzez wymogi dotyczące alternatywnej i prostszej pod względem operacyjnym struktury rachunków na potrzeby pośrednich uzgodnień rozliczeniowych niż stosowana w przypadku uzgodnień rozliczeniowych zawieranych bezpośrednio z klientami. |
(5) |
Uzgodnienia rozliczeniowe zawierane bezpośrednio z klientami wymagają oferowania indywidualnie wyodrębnionych rachunków. Jednakże w przypadku pośrednich uzgodnień rozliczeniowych jedynie struktura pośredniego rachunku zbiorczego brutto, obejmująca mechanizm przeniesienia depozytu zabezpieczającego, do którego uzupełnienia wezwano, oraz, jeżeli zostało to uzgodnione, nadwyżki depozytu zabezpieczającego w stosunku do depozytu zabezpieczającego, do którego uzupełnienia wezwano, od klienta pośredniego do CCP i niedopuszczająca jakiegokolwiek kompensowania pozycji różnych klientów pośrednich w ramach tego samego pośredniego rachunku zbiorczego brutto, powinna być oferowana w uzupełnieniu pośrednich rachunków zbiorczych dopuszczających takie kompensowanie. Mechanizm ten umożliwia rozróżnienie, w sposób równoważny indywidualnie wyodrębnionym rachunkom, między zabezpieczeniem i pozycjami utrzymywanymi na rachunek danego klienta pośredniego a zabezpieczeniem i pozycjami utrzymywanymi na rachunek klienta lub innych klientów pośrednich. |
(6) |
Ponadto nawet jeżeli aktywa i pozycje utrzymywane w strukturze rachunku zbiorczego brutto do celów pośrednich uzgodnień rozliczeniowych są stale narażone na ryzyko związane ze stratami innego klienta pośredniego – jako że te aktywa i pozycje są „wymieszane” w ramach jednego rachunku – to szybkość, z jaką te aktywa i pozycje mogą być zidentyfikowane w sytuacji, gdy jest to konieczne do ich upłynnienia w przypadku niewykonania zobowiązania, przyczynia się do zminimalizowania potencjalnych strat. |
(7) |
Mechanizm ten umożliwia zarazem znaczne uproszczenie struktury rachunku, co zmniejsza koszty i złożoność w porównaniu z indywidualnie wyodrębnionymi rachunkami, a jednocześnie pozwala na rozróżnienie zabezpieczenia i pozycji poszczególnych klientów pośrednich, zapewniając tym samym poziom ochrony równoważny poziomowi, jaki jest oferowany przez indywidualnie wyodrębnione rachunki. Wymóg oferowania pośrednich rachunków zbiorczych brutto nie powinien jednak wykluczać możliwości oferowania klientom pośrednim indywidualnie wyodrębnionych rachunków pośrednich w ramach uzgodnień rozliczeniowych obejmujących CCP, członka rozliczającego, klienta i jeden poziom klientów pośrednich. |
(8) |
Aby ułatwić dostęp do rozliczania centralnego – w drodze racjonalizacji usług rozliczeniowych i uproszczenia stosunków komercyjnych między członkami rozliczającymi, klientami i klientami pośrednimi – niektóre grupy oferują usługi rozliczeniowe przy wykorzystaniu dwóch podmiotów należących do tej samej grupy, które pośredniczą w świadczeniu tych usług. Z podobnych względów grupa, do której należy klient, niekiedy korzysta z jednego podmiotu na potrzeby przeprowadzania transakcji bezpośrednio z członkiem rozliczającym oraz z innego podmiotu w celu przeprowadzania transakcji bezpośrednio z klientem pośrednim – zazwyczaj dlatego, iż ten drugi podmiot ma siedzibę w jurysdykcji klienta pośredniego. W tych przypadkach usługi rozliczeniowe są zracjonalizowane między poszczególnymi obszarami działalności gospodarczej grupy i uproszczone są również stosunki komercyjne między członkami rozliczającymi, klientami i klientami pośrednimi. Jeżeli tego rodzaju uzgodnienia spełniają określone warunki, które zapewniają, aby nie dochodziło do zwiększenia ryzyka kontrahenta i rozliczanie pośrednie korzysta z odpowiedniego poziomu ochrony, należy dopuścić ich stosowanie. |
(9) |
W łańcuchach rozliczania pośredniego obejmujących więcej podmiotów niż CCP, członka rozliczającego, klienta i klientów pośrednich jednego szczebla korzystanie z indywidualnie wyodrębnionych rachunków może prowadzić do nieoczekiwanych problemów technicznych związanych z koniecznością zarządzania przypadkiem ewentualnego niewykonania zobowiązania przez należącego do tego łańcucha kontrahenta lub kontrahentów oraz z koniecznością zarządzania wieloma wyodrębnionymi rachunkami indywidualnymi. Oferowanie indywidualnie wyodrębnionych rachunków w takich wydłużonych łańcuchach może wprowadzać w błąd kontrahentów, gdyż oczekują oni poziomu ochrony, jaki zazwyczaj zakłada się w przypadku takich rachunków, a który w przypadku niektórych z tych łańcuchów może być niemożliwy do osiągnięcia. Aby uniknąć ryzyk płynących z tego fałszywego założenia, w takich wydłużonych łańcuchach rozliczania pośredniego należy dopuścić stosowanie wyłącznie wyodrębnionych rachunków zbiorczych, pod warunkiem że kontrahenci dokonujący rozliczeń przy zastosowaniu tych uzgodnień są w pełni poinformowani o poziomie wyodrębnienia i o ryzykach związanych z tym rodzajem rachunków. |
(10) |
Aby zapewnić, by kwota depozytu zabezpieczającego, do którego uzupełnienia wezwano w ramach struktury pośredniego rachunku zbiorczego brutto była taka sama jak kwota, którą należałoby wnieść w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia depozytu w przypadku stosowania indywidualnie wyodrębnionego pośredniego rachunku rozliczeniowego, CCP powinien otrzymywać informacje o pozycjach utrzymywanych na rachunek klienta pośredniego w celu obliczenia powiązanego wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego przez klienta pośredniego na podstawie pozycji poszczególnych klientów pośrednich. |
(11) |
Aby zapewnić równoważność z rozliczaniem klientów, członek rozliczający powinien posiadać procedury ułatwiające przeniesienie pozycji klientów pośrednich do alternatywnego klienta w następstwie niewykonania zobowiązania przez klienta świadczącego pośrednie usługi rozliczeniowe. Z tego samego względu członek rozliczający powinien również posiadać procedury na potrzeby upłynnienia pozycji i aktywów klientów pośrednich oraz przekazania przychodów z upłynnienia tym klientom pośrednim, którzy są mu znani. Jeżeli z jakiegokolwiek powodu przychody z upłynnienia nie mogą zostać przekazane bezpośrednio danym klientom pośrednim, przychody z upłynnienia powinny zostać przekazane klientowi niewykonującemu zobowiązania, na rachunek jego klientów pośrednich. |
(12) |
Należy ustanowić procedury umożliwiające, w przypadku niewykonania zobowiązania przez klienta, ujawnienie informacji o tożsamości klientów pośrednich oraz powiązanie przez członka rozliczającego poszczególnych aktywów i pozycji z poszczególnymi klientami pośrednimi. |
(13) |
Klient świadczący pośrednie usługi rozliczeniowe powinien oferować klientowi pośredniemu możliwość wyboru struktury rachunku. Nie można jednak wykluczyć, że klient pośredni nie poinformował klienta w rozsądnym terminie o dokonanym wyborze. W takim przypadku klient ten powinien mieć możliwość świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych na rzecz tego klienta pośredniego przy wykorzystaniu dowolnej struktury rachunku, pod warunkiem że klient ten poinformuje klienta pośredniego o wykorzystywanej strukturze rachunku, ryzykach związanych z tym rachunkiem oraz jego poziomie wyodrębnienia, a także o możliwości zmiany struktury rachunku w dowolnym momencie. |
(14) |
Pośrednie uzgodnienia rozliczeniowe mogą prowadzić do powstania szczególnych ryzyk. Jest zatem konieczne, by wszystkie strony uczestniczące w pośrednich uzgodnieniach rozliczeniowych, w tym członkowie rozliczający i CCP, na bieżąco identyfikowały i monitorowały wszelkie istotne ryzyka wynikające z tych uzgodnień oraz zarządzały tymi ryzykami. W tym kontekście szczególnie ważna jest odpowiednia wymiana informacji między klientami i członkami rozliczającymi. Członkowie rozliczający powinni jednak zapewnić, by informacje te były wykorzystywane wyłącznie do celów zarządzania ryzykiem i uzupełniania depozytów zabezpieczających oraz by nie dochodziło do nadużywania szczególnie chronionych informacji handlowych. |
(15) |
Ze względów spójności oraz w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby przepisy niniejszego rozporządzenia oraz przepisy przyjęte na podstawie art. 30 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 (3) były stosowane od tej samej daty. |
(16) |
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). |
(17) |
Zgodnie z art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (4) ESMA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne dotyczące projektu regulacyjnych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował koszty i korzyści, które mogą być z nimi związane, oraz zwrócił się o opinię na ich temat do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej na mocy art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
(18) |
Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 149/2013 (5), |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 149/2013
W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 149/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
|
2) |
w art. 1 dodaje się lit. d) i e) w brzmieniu:
|
3) |
art. 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Wymogi dotyczące świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych przez klientów 1. Klient może świadczyć pośrednie usługi rozliczeniowe na rzecz klientów pośrednich wyłącznie jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:
2. Klient, o którym mowa w ust. 1, oraz klient pośredni zawierają, w formie pisemnej, pośrednie uzgodnienie rozliczeniowe. Pośrednie uzgodnienie rozliczeniowe obejmuje co najmniej następujące warunki umowne:
Wszystkie aspekty pośredniego uzgodnienia rozliczeniowego muszą być jednoznacznie udokumentowane. 3. CCP nie może sprzeciwić się zawieraniu pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, które są zawierane na rozsądnych warunkach komercyjnych.”; |
4) |
art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Obowiązki CCP 1. CCP otwiera i prowadzi zgodnie z wnioskiem członka rozliczającego dowolny z rachunków, o których mowa w art. 4 ust. 4. 2. CCP, który utrzymuje aktywa i pozycje wielu klientów pośrednich na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 4 lit. b), prowadzi oddzielną ewidencję pozycji każdego klienta pośredniego, oblicza depozyty zabezpieczające w odniesieniu do każdego członka pośredniego oraz pobiera kwotę tych depozytów zabezpieczających na zasadzie brutto, w oparciu o informacje, o których mowa w art. 4 ust. 3. 3. CCP identyfikuje i monitoruje wszelkie istotne ryzyka wynikające ze świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych, które mogą mieć wpływ na odporność CCP na niekorzystne zmiany na rynku, oraz zarządza tymi ryzykami.”; |
5) |
art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 Obowiązki członków rozliczających 1. Członek rozliczający, który świadczy pośrednie usługi rozliczeniowe, świadczy je na rozsądnych warunkach komercyjnych oraz publicznie ujawnia warunki ogólne, na jakich świadczy te usługi. Warunki ogólne, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują minimalne wymogi dotyczące zasobów finansowych i zdolności operacyjnych klientów, którzy świadczą pośrednie usługi rozliczeniowe. 2. Członek rozliczający, który świadczy pośrednie usługi rozliczeniowe, otwiera i prowadzi co najmniej następujące rachunki zgodnie z wnioskiem klienta:
3. Członek rozliczający, który na rachunek wielu klientów pośrednich utrzymuje aktywa i pozycje na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. b), przekazuje CCP codziennie wszystkie informacje niezbędne do tego, by CCP był w stanie określić pozycje utrzymywane na rachunek każdego klienta pośredniego. Podstawę tych informacji stanowią informacje, o których mowa w art. 5 ust. 4. 4. Członek rozliczający, który świadczy pośrednie usługi rozliczeniowe, otwiera i prowadzi u CCP co najmniej następujące rachunki zgodnie z wnioskiem klienta:
5. Członek rozliczający ustanawia procedury zarządzania przypadkiem niewykonania zobowiązania przez klienta świadczącego pośrednie usługi rozliczeniowe. 6. Członek rozliczający utrzymujący aktywa i pozycje klientów pośrednich na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. a):
7. Członek rozliczający utrzymujący aktywa i pozycje klientów pośrednich na rachunku, o którym mowa w ust. 2 lit. b):
8. Członek rozliczający identyfikuje i monitoruje wszelkie istotne ryzyka wynikające ze świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych, które mogą mieć wpływ na jego odporność na niekorzystne zmiany na rynku, oraz zarządza tymi ryzykami. Członek rozliczający ustanawia wewnętrzne procedury, aby zapewnić, by informacje, o których mowa w art. 5 ust. 8, nie mogły być wykorzystywane w celach komercyjnych.”; |
6) |
art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Obowiązki klientów 1. Klient, który świadczy pośrednie usługi rozliczeniowe, oferuje klientom pośrednim wybór co najmniej między rodzajami rachunków określonymi w art. 4 ust. 2 oraz zapewnia, aby ci klienci pośredni byli w pełni poinformowani o różnych poziomach wyodrębnienia oraz o ryzykach związanych z każdym rodzajem rachunku. 2. Klient, o którym mowa w ust. 1, przydziela jeden z rodzajów rachunków, o których mowa w art. 4 ust. 2, klientom pośrednim, którzy nie dokonali wyboru rachunku w rozsądnym terminie określonym przez klienta. Klient informuje bez zbędnej zwłoki klienta pośredniego o ryzykach związanych z przydzielonym mu rodzajem rachunku. Klient pośredni może w dowolnym momencie wybrać inny rodzaj rachunku, składając w tym celu klientowi pisemny wniosek. 3. Klient świadczący pośrednie usługi rozliczeniowe prowadzi oddzielną ewidencję i oddzielne rachunki, które umożliwiają mu odróżnienie własnych aktywów i pozycji od aktywów i pozycji utrzymywanych na rachunek jego klientów pośrednich. 4. Jeżeli aktywa i pozycje wielu klientów pośrednich są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), klient przekazuje członkowi rozliczającemu codziennie wszystkie informacje niezbędne do tego, by członek rozliczający był w stanie określić pozycje utrzymywane na rachunek każdego klienta pośredniego. 5. Klient, który świadczy pośrednie usługi rozliczeniowe, składa, zgodnie z wyborem dokonanym przez jego klientów pośrednich, członkowi rozliczającemu wniosek o otwarcie i prowadzenie u CCP rachunków, o których mowa w art. 4 ust. 4. 6. Klient przekazuje swoim klientom pośrednim informacje, które są wystarczające, by umożliwić tym klientom pośrednim zidentyfikowanie CCP i członka rozliczającego wykorzystywanych do rozliczania ich pozycji. 7. Jeżeli aktywa i pozycje co najmniej jednego klienta pośredniego są utrzymywane przez członka rozliczającego na rachunku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), w pośrednim uzgodnieniu rozliczeniowym ze swoimi klientami pośrednimi klient uwzględnia wszystkie warunki niezbędne do zapewnienia, by w przypadku niewykonania zobowiązania przez tego klienta członek rozliczający mógł szybko zwrócić klientom pośrednim przychody z upłynnienia pozycji i aktywów utrzymywanych na rachunek tych klientów pośrednich zgodnie z art. 4 ust. 7. 8. Klient przekazuje członkowi rozliczającemu wystarczające informacje na potrzeby identyfikowania i monitorowania wszelkich istotnych ryzyk wynikających ze świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych, które mogą mieć wpływ na odporność członka rozliczającego, oraz na potrzeby zarządzania tymi ryzykami. 9. Klient posiada mechanizmy służące zapewnieniu, by w przypadku niewykonania przez niego zobowiązania wszystkie informacje, które posiada on w odniesieniu do swoich klientów pośrednich, były niezwłocznie udostępniane członkowi rozliczającemu, w tym informacje o tożsamości klientów pośrednich, o których mowa w art. 5 ust. 4.”; |
7) |
dodaje się art. 5a w brzmieniu: „Artykuł 5a Wymogi dotyczące świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych przez klientów pośrednich 1. Klient pośredni może świadczyć pośrednie usługi rozliczeniowe na rzecz klienta pośredniego drugiego rzędu tylko pod warunkiem że strony pośrednich uzgodnień rozliczeniowych spełniają jeden z wymogów określonych w ust. 2 oraz pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:
Wszystkie aspekty pośredniego uzgodnienia rozliczeniowego, o którym mowa w lit. b), muszą być jednoznacznie udokumentowane. 2. Do celów ust. 1 strony pośrednich uzgodnień rozliczeniowych spełniają jeden z następujących warunków:
3. W odniesieniu do pośrednich uzgodnień rozliczeniowych zawartych przez strony w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. a):
4. W odniesieniu do pośrednich uzgodnień rozliczeniowych zawartych przez strony w sytuacji, o której mowa w ust. 2 lit. b):
|
8) |
dodaje się art. 5b w brzmieniu: „Artykuł 5b Wymogi dotyczące świadczenia pośrednich usług rozliczeniowych przez klientów pośrednich drugiego rzędu 1. Klient pośredni drugiego rzędu może świadczyć pośrednie usługi rozliczeniowe na rzecz klientów pośrednich trzeciego rzędu, wyłącznie jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:
Wszystkie aspekty pośredniego uzgodnienia rozliczeniowego, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. d), muszą być jednoznacznie udokumentowane. 2. Jeżeli klienci pośredni drugiego rzędu świadczą pośrednie usługi rozliczeniowe na podstawie ust. 1:
|
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2018 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 września 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.
(2) Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 11).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/20 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2156
z dnia 7 listopada 2017 r.
rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Kiełbasa piaszczańska” (ChOG)]
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Kiełbasa piaszczańska” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
(2) |
Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Kiełbasa piaszczańska”, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa „Kiełbasa piaszczańska” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.), zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Phil HOGAN
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.
(2) Dz.U. C 205 z 29.6.2017, s. 70.
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/21 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2157
z dnia 16 listopada 2017 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji niektórych towarów. |
(2) |
Na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 211/2012 (3) produkt składający się z mieszaniny alkoholu etylowego (70 % masy) i benzyny (benzyny samochodowej) zgodnej z EN 228 (30 % masy) klasyfikuje się do kodu CN 2207 20 00. |
(3) |
Na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 626/2014 (4) Komisja wprowadziła uwagę dodatkową 12 do działu 22 Części drugiej Nomenklatury scalonej. Uzasadnienie klasyfikacji produktu, którego dotyczy rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012, do kodu CN 2207 20 00 powinno zostać dostosowane do przepisów określonych w uwadze dodatkowej, w celu uniknięcia potencjalnych rozbieżności w klasyfikacji taryfowej konkretnych mieszanek alkoholu etylowego z innymi substancjami oraz zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej w Unii Europejskiej. W opisie produktu określonego w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 211/2012 należy również jasno określić, że produkt jest wykorzystywany jako surowiec do produkcji paliw do pojazdów silnikowych. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 211/2012. |
(5) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 211/2012 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Stephen QUEST
Dyrektor Generalny
Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej
(1) Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 211/2012 z dnia 12 marca 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 73 z 13.3.2012, s. 1).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 626/2014 z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 26).
ZAŁĄCZNIK
ZAŁĄCZNIK
Opis towarów |
Klasyfikacja (kod CN) |
Uzasadnienie |
||||||
(1) |
(2) |
(3) |
||||||
Produkt ma następujący skład (% masy):
Produkt jest wykorzystywany jako surowiec do produkcji paliw do pojazdów silnikowych. Produkt transportowany jest luzem. |
2207 20 00 |
Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę dodatkową 12 do działu 22 oraz brzmienie kodów CN 2207 i 2207 20 00 . Produkt jest mieszaniną alkoholu etylowego i benzyny (benzyny samochodowej). Poziom procentowej zawartości benzyny (benzyny samochodowej) w produkcie czyni go niezdatnym do konsumpcji przez ludzi, ale nie uniemożliwia stosowania produktu do celów przemysłowych (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 2207 , akapit czwarty). Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 2207 20 00 jako skażony alkohol etylowy. |
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/24 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2017/2158
z dnia 20 listopada 2017 r.
ustanawiające środki łagodzące i poziomy odniesienia służące ograniczeniu obecności akryloamidu w żywności
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 4 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Celem rozporządzenia (WE) nr 852/2004 jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności. Definiuje się w nim „higienę żywności” jako zestaw środków i warunków niezbędnych do kontroli zagrożeń i zapewnienia zdatności do spożycia przez ludzi środków spożywczych, uwzględniając ich zamierzone użycie. Zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności pojawiają się w wyniku narażenia żywności na czynniki niebezpieczne, skutkującego zanieczyszczeniem tej żywności. Zagrożenia związane z żywnością mogą mieć charakter biologiczny, chemiczny lub fizyczny. |
(2) |
Akryloamid jest substancją zanieczyszczającą zgodnie z definicją w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 315/93 (2) i w efekcie stanowi zagrożenie chemiczne w łańcuchu żywnościowym. |
(3) |
Akryloamid to związek organiczny o niskiej masie cząsteczkowej i wysokiej rozpuszczalności w wodzie powstający z naturalnie występujących składników w niektórych środkach spożywczych – asparaginy i cukrów – podczas ich obróbki w temperaturze przekraczającej zwykle 120 °C i przy niskiej wilgotności. Powstaje on głównie w bogatych w węglowodany pieczonych lub smażonych środkach spożywczych, których surowce, na przykład zboża, ziemniaki i ziarna kawy, zawierają jego prekursory. |
(4) |
Ponieważ poziomy akryloamidu w niektórych środkach spożywczych wydają się być o wiele wyższe, niż w porównywalnych produktach należących do tej samej kategorii produktów, w zaleceniu Komisji 2013/647/UE (3) zachęcono właściwe organy państw członkowskich do przeprowadzenia dochodzeń dotyczących metod produkcji i przetwarzania stosowanych przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, w razie stwierdzenia w określonych środkach spożywczych poziomu akryloamidu przekraczającego wartości wskaźnikowe określone w załączniku do tego zalecenia. |
(5) |
W 2015 r. Panel naukowy ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym (CONTAM) Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przyjął opinię dotyczącą akryloamidu w żywności (4). Na podstawie badań z udziałem zwierząt Urząd potwierdza wcześniejsze oceny, zgodnie z którymi akryloamid występujący w żywności może zwiększać ryzyko rozwoju raka dla konsumentów należących do wszystkich grup wiekowych. Ponieważ akryloamid występuje w szerokiej gamie żywności spożywanej codziennie, obawy te odnoszą się do wszystkich konsumentów, ale z uwagi na masę ciała dzieci są najbardziej narażoną grupą wiekową. Na podstawie obecnych poziomów narażenia z dietą obaw nie wzbudziły potencjalne szkodliwe skutki akryloamidu dla układu nerwowego, rozwoju prenatalnego i po urodzeniu oraz zdolności reprodukcyjnych mężczyzn. Obecne poziomy narażenia z dietą na akryloamid we wszystkich grupach wiekowych wskazują na obawy dotyczące jego działania rakotwórczego. |
(6) |
Biorąc pod uwagę wnioski Urzędu odnośnie do rakotwórczego działania akryloamidu i wobec braku jakichkolwiek spójnych środków, których stosowanie byłoby obowiązkowe dla przedsiębiorstw spożywczych w celu obniżenia poziomów akryloamidu, konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa żywności i ograniczenie obecności akryloamidu w środkach spożywczych, jeżeli w surowcach występują jego prekursory, poprzez ustanowienie odpowiednich środków łagodzących. Poziomy akryloamidu mogą zostać obniżone, stosując podejście łagodzące, takie jak wdrażanie dobrej praktyki higienicznej oraz stosowanie procedur opartych na zasadach analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP). |
(7) |
Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 852/2004, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze muszą stosować procedury niezbędne do osiągnięcia celów tego rozporządzenia oraz zastosować pobieranie próbek i analizy odpowiednie do utrzymania swojej produkcji. Pod tym względem ustanowienie celów, takich jak poziomy odniesienia, może doprowadzić do zastosowania zasad higieny przy jednoczesnym obniżeniu poziomu narażenia na niektóre zagrożenia. Środki łagodzące mogłyby ograniczyć obecność akryloamidu w żywności. W celu sprawdzenia zgodności z poziomami odniesienia należy zweryfikować skuteczność środków łagodzących poprzez pobranie próbek i przeprowadzenie analiz. |
(8) |
Z tego względu właściwe jest ustanowienie środków łagodzących, określających etapy przetwórstwa spożywczego, na których może powstawać akryloamid w środkach spożywczych, a także wskazanie działań służących zmniejszeniu poziomów akryloamidu w tych środkach spożywczych. |
(9) |
Środki łagodzące określone w niniejszym rozporządzeniu opierają się na aktualnej wiedzy naukowej i technicznej, a ich skuteczność w ograniczaniu poziomów akryloamidu bez niekorzystnego wpływu na jakość i bezpieczeństwo mikrobiologiczne produktów została dowiedziona. Te środki łagodzące zostały ustanowione po przeprowadzeniu szerokich konsultacji z organizacjami reprezentującymi zainteresowane podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, konsumentów i specjalistów z właściwych organów państw członkowskich. W przypadku gdy środki łagodzące obejmują stosowanie dodatków do żywności i innych substancji, te dodatki do żywności i inne substancje powinny być stosowane zgodnie z ich zezwoleniem na stosowanie. |
(10) |
Poziomy odniesienia to wskaźniki wykonania, które należy stosować do sprawdzenia skuteczności środków łagodzących, oparte na doświadczeniu i występowaniu w szerokich kategoriach żywności. Należy je ustanowić na najniższym racjonalnie osiągalnym poziomie przy zastosowaniu wszystkich odpowiednich środków łagodzących. Poziomy odniesienia należy określić z uwzględnieniem najnowszych danych dotyczących występowania pochodzących z bazy danych Urzędu, przy czym zakłada się, że w szerokiej grupie kategorii żywności poziom akryloamidu w 10–15 % produkcji mającej najwyższe poziomy można zazwyczaj obniżyć dzięki stosowaniu dobrych praktyk. Uznaje się, że określone kategorie żywności są w niektórych przypadkach szerokie, a w odniesieniu do niektórych środków spożywczych w takiej szerokiej kategorii żywności mogą występować szczególne warunki produkcyjne, geograficzne lub sezonowe bądź cechy produktów, w przypadku których osiągnięcie poziomów odniesienia jest niemożliwe pomimo stosowania wszystkich środków łagodzących. W takich sytuacjach podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze powinny być w stanie udowodnić stosowanie odpowiednich środków łagodzących. |
(11) |
Komisja powinna dokonywać regularnych przeglądów poziomów odniesienia w celu określenia niższych poziomów, odzwierciedlających stałe ograniczanie obecności akryloamidu w żywności. |
(12) |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, produkujące środki spożywcze objęte zakresem niniejszego rozporządzenia i prowadzące handel detaliczny lub realizujące bezpośrednie dostawy wyłącznie dla lokalnych punktów handlu detalicznego są typowymi podmiotami prowadzącymi działalność na małą skalę. Z tego względu środki łagodzące dostosowano do charakteru ich działalności. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które są elementem lub franczyzobiorcą w większej, wzajemnie powiązanej działalności i otrzymują dostawy centralne, powinny jednak stosować dodatkowe środki łagodzące, możliwe w przypadku przedsiębiorstw o większej skali działalności, ponieważ środki te dodatkowo ograniczają obecność akryloamidu w żywności i mogą być stosowane przez takie przedsiębiorstwa. |
(13) |
Skuteczność środków łagodzących służących ograniczeniu zawartości akryloamidu należy sprawdzać poprzez pobieranie próbek i przeprowadzanie analiz. Należy określić wymagania dotyczące pobierania próbek i analiz realizowane przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze. W odniesieniu do pobierania próbek należy określić wymagania analityczne i częstotliwość pobierania próbek w celu zapewnienia reprezentatywności uzyskanych wyników analizy dla prowadzonej przez nie produkcji. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze produkujące środki spożywcze objęte zakresem niniejszego rozporządzenia i prowadzące handel detaliczny lub realizujące bezpośrednie dostawy wyłącznie dla lokalnych punktów handlu detalicznego są zwolnione z obowiązku pobierania próbek i analizy swoich produktów pod kątem obecności akryloamidu, ponieważ taki wymóg stanowiłby nieproporcjonalne obciążenie dla ich działalności. |
(14) |
Oprócz obowiązku pobierania próbek i analizy, nałożonego na podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) zobowiązuje państwa członkowskie do regularnego przeprowadzania kontroli urzędowych w celu zapewnienia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym. Pobieranie próbek i analiza prowadzone przez państwa członkowskie w ramach kontroli urzędowej powinny być zgodne z procedurami pobierania próbek i kryteriami analitycznymi ustanowionymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 882/2004. |
(15) |
Jako uzupełnienie środków na mocy niniejszego rozporządzenia, po jego wejściu w życie należy rozważyć ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów akryloamidu w niektórych środkach spożywczych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 315/93. |
(16) |
Stosowanie środków łagodzących przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze może wiązać się ze zmianą ich obecnych procesów produkcji, należy zatem zapewnić okres przejściowy przed zastosowaniem środków, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu. |
(17) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
1. Nie naruszając mających zastosowanie przepisów prawa Unii w zakresie żywności, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które produkują i wprowadzają na rynek środki spożywcze wymienione w ust. 2, stosują zgodnie z art. 2 środki łagodzące określone w załącznikach I i II w celu osiągnięcia najniższych racjonalnie osiągalnych poziomów akryloamidu poniżej poziomów odniesienia określonych w załączniku IV.
2. Środki spożywcze, o których mowa w ust. 1, to:
a) |
frytki, inne krojone (smażone na głębokim tłuszczu) produkty i krojone chipsy ziemniaczane ze świeżych ziemniaków; |
b) |
chipsy ziemniaczane, przekąski, krakersy i inne produkty ziemniaczane z masy ziemniaczanej; |
c) |
pieczywo; |
d) |
płatki śniadaniowe (z wyłączeniem płatków owsianych); |
e) |
pieczywo cukiernicze i wyroby ciastkarskie: ciastka, herbatniki, suchary, batony zbożowe, podpłomyki, rożki, wafle, bułeczki i pierniki, a także krakersy, pieczywo chrupkie i substytuty pieczywa. W tej kategorii krakers to suchy herbatnik (wypiek na bazie mąki zbożowej); |
f) |
kawa:
|
g) |
substytuty kawy; |
h) |
żywność dla dzieci i produkty zbożowe przetworzone przeznaczone dla niemowląt i małych dzieci zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 (6). |
Artykuł 2
Środki łagodzące
1. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które produkują i wprowadzają na rynek środki spożywcze wymienione w art. 1 ust. 2, stosują środki łagodzące określone w załączniku I.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które produkują środki spożywcze wymienione w art. 1 ust. 2, prowadzące handel detaliczny lub realizujące bezpośrednie dostawy wyłącznie dla lokalnych punktów handlu detalicznego, stosują środki łagodzące określone w części A załącznika II.
3. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w ust. 2, działające w obiektach bezpośrednio kontrolowanych i objęte jednym znakiem towarowym lub jedną licencją komercyjną jako element lub franczyzobiorca w większej, wzajemnie powiązanej działalności oraz podlegające poleceniom podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze, który centralnie dostarcza środki spożywcze, o których mowa w art. 1 ust. 2, stosują dodatkowe środki łagodzące określone w części B załącznika II.
4. W razie przekroczenia poziomów odniesienia podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dokonują przeglądu stosowanych środków łagodzących oraz dostosowują procesy i środki kontroli w celu osiągnięcia najniższych racjonalnie osiągalnych poziomów akryloamidu poniżej poziomów odniesienia określonych w załączniku IV. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę bezpieczeństwo środków spożywczych, szczególne warunki produkcyjne i geograficzne lub cechy produktu.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) |
definicje „żywności”, „podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwa spożywcze”, „handlu detalicznego”, „wprowadzenia na rynek” i „konsumenta finalnego” określone w art. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (7). |
2) |
„poziomy odniesienia” oznaczają wskaźniki wykonania stosowane do sprawdzania skuteczności środków łagodzących, oparte na doświadczeniu i występowaniu w szerokich kategoriach żywności. |
Artykuł 4
Pobieranie próbek i analiza
1. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w art. 2 ust. 1, ustanawiają własny program pobierania próbek i analizy poziomów akryloamidu w środkach spożywczych wymienionych w art. 1 ust. 2.
2. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w art. 2 ust. 1, prowadzą rejestr stosowanych środków łagodzących określonych w załączniku I.
3. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w art. 2 ust. 3, prowadzą rejestr stosowanych środków łagodzących określonych w częściach A i B załącznika II.
4. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3, pobierają próbki i przeprowadzają analizę w celu określenia poziomu akryloamidu w środkach spożywczych zgodnie z wymogami określonymi w załączniku III oraz rejestrują wyniki pobierania próbek i analizy.
5. Jeżeli w wyniku pobierania próbek i analizy stwierdza się, że poziomy nie są niższe niż poziomy odniesienia dla akryloamidu określone w załączniku IV, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3, niezwłocznie dokonują przeglądu środków łagodzących zgodnie z art. 2 ust. 4.
6. Na zasadzie odstępstwa, niniejszego artykułu nie stosuje się do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, o których mowa w art. 2 ust. 2. Takie podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze muszą być w stanie dowieść stosowania środków łagodzących określonych w części A załącznika II.
Artykuł 5
Przegląd poziomów akryloamidu
Komisja dokonuje przeglądu poziomów odniesienia dla obecności akryloamidu w środkach spożywczych określonych w załączniku IV co trzy lata, a po raz pierwszy w terminie trzech lat od rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
Przegląd poziomów odniesienia opiera się na danych dotyczących występowania akryloamidu, pochodzących z bazy danych Urzędu, dotyczących okresu poddanego przeglądowi i przesłanych do bazy danych Urzędu przez właściwe organy i podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze.
Artykuł 6
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 11 kwietnia 2018 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).
(3) Zalecenie Komisji 2013/647/UE z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie dochodzeń dotyczących poziomów akryloamidu w żywności (Dz.U. L 301 z 12.11.2013, s. 15).
(4) Dziennik EFSA 2015; 13(6):4104.
(5) Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).
(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 35).
(7) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
ŚRODKI ŁAGODZĄCE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1
W przypadku gdy środki łagodzące określone w niniejszym załączniku obejmują stosowanie dodatków do żywności i innych substancji, te dodatki do żywności i inne substancje muszą być stosowane zgodnie z przepisami zawartymi w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 (1) i (WE) nr 1333/2008 (2) oraz w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (3).
I. PRODUKTY NA BAZIE SUROWYCH ZIEMNIAKÓW
Wybór odpowiednich odmian ziemniaków
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze identyfikują i stosują odmiany ziemniaków, które są odpowiednie dla danego rodzaju produktu i w określonych warunkach regionalnych zawierają najmniej prekursorów akryloamidu, takich jak cukry redukujące (fruktoza i glukoza) oraz asparagina. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują odmiany ziemniaków przechowywane w warunkach odpowiednich dla danej odmiany ziemniaków i przez określony dla niej okres przechowywania. Przechowywane ziemniaki są wykorzystywane w trakcie ich optymalnego okresu przechowywania. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze identyfikują odmiany ziemniaków o najniższym potencjale powstawania akryloamidu w trakcie uprawy, przechowywania i przetwórstwa spożywczego. Wyniki należy udokumentować. |
Kryteria dopuszczalności
1. |
W zawieranych przez siebie umowach dotyczących dostaw ziemniaków podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają maksymalną zawartość cukrów redukujących w ziemniakach, a także maksymalny udział ziemniaków obitych, z plamami lub uszkodzonych. |
2. |
W przypadku przekroczenia zawartości cukrów redukujących w ziemniakach oraz udziału ziemniaków obitych, z plamami lub uszkodzonych podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze mogą przyjąć dostawę ziemniaków, określając dodatkowe dostępne środki łagodzące wdrażane w celu zapewnienia, by obecność akryloamidu w produkcie końcowym była na najniższym racjonalnie osiągalnym poziomie poniżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
Przechowywanie i transport ziemniaków
1. |
Jeżeli podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze prowadzą własne magazyny:
|
2. |
W okresie zbiorów partie ziemniaków monitoruje się pod kątem zawartości cukrów redukujących. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają warunki transportu ziemniaków w odniesieniu do temperatury i czasu trwania, zwłaszcza jeżeli temperatury zewnętrzne są znacznie niższe niż reżim temperatur stosowanych podczas przechowywania, w celu zapewnienia, by temperatura w czasie transportu ziemniaków nie była niższa od reżimu temperatur stosowanych podczas przechowywania. Specyfikacje te należy udokumentować. |
a) KROJONE CHIPSY ZIEMNIACZANE
Opracowanie receptury i procesu produkcyjnego
1. |
Dla każdej koncepcji produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają temperatury oleju do smażenia na wyjściu z frytownicy. Te temperatury muszą być jak najniższe na danej linii i dla danego produktu, zgodnie z normami jakości i bezpieczeństwa żywności oraz biorąc pod uwagę właściwe czynniki, takie jak producent frytownicy, rodzaj frytownicy, odmiana ziemniaków, całkowita zawartość substancji stałych, wielkość ziemniaków, warunki uprawy, zawartość cukrów, sezonowość i docelowa zawartość wilgoci w produkcie. |
2. |
Jeżeli z uwagi na określony produkt, koncepcję lub technologię temperatura oleju do smażenia na wyjściu z frytownicy przekracza 168 °C, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dostarczają dane wykazujące, że poziom akryloamidu w produkcie końcowym jest najniższy, jaki można racjonalnie osiągnąć, oraz że osiągnięto poziom odniesienia określony w załączniku IV. |
3. |
Dla każdej koncepcji produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają zawartość wilgoci po smażeniu, którą ustala się na możliwie najwyższym poziomie dla danej linii produkcyjnej i danego produktu, zgodnie z normami oczekiwanej jakości i bezpieczeństwa żywności oraz biorąc pod uwagę istotne czynniki, takie jak odmiana ziemniaków, sezonowość, wielkość bulwy i temperatura na wyjściu z frytownicy. Minimalna zawartość wilgoci nie może być niższa niż 1,0 %. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują sortowanie kolorystyczne na linii (ręczne lub optyczno-elektroniczne) dla chipsów ziemniaczanych po smażeniu. |
b) FRYTKI I INNE KROJONE PRODUKTY ZIEMNIACZANE SMAŻONE W GŁĘBOKIM TŁUSZCZU LUB W PIECU
Opracowanie receptury i procesu produkcyjnego
1. |
Przed wykorzystaniem ziemniaków bada się je pod kątem cukrów redukujących. Można to uczynić poprzez smażenie kontrolne z wykorzystaniem barw jako wskaźników potencjalnej wysokiej zawartości cukrów redukujących: Orientacyjne smażenie kontrolne 20–25 słupków środkowych smażonych w celu oceny barw smażenia słupków ziemniaka w porównaniu do specyfikacji barwy za pomocą skali barw wg USDA Munsella lub skalibrowanych skali właściwych dla przedsiębiorstwa w przypadku małych podmiotów. Alternatywnie ogólna barwa po zakończonym smażeniu może być zmierzona za pomocą odpowiedniego urządzenia (np. Agtronu). |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze odrzucają niedojrzałe bulwy o niskiej masie ważonej pod wodą i wysokim poziomie cukrów redukujących. Selekcję można przeprowadzić poprzez przepuszczenie bulw przez solankę lub analogiczne systemy skutkujące wypłynięciem niedojrzałych bulw, lub przez umycie wstępne ziemniaków w celu znalezienia nieodpowiednich bulw. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze usuwają drobne kawałki bezpośrednio po krojeniu, aby uniknąć pojawienia się spalonych kawałków w gotowym produkcie końcowym. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze blanszują słupki ziemniaka w celu usunięcia części cukrów redukujących z zewnętrznych części słupków. |
5. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dostosowują procedury blanszowania do konkretnych cech jakościowych dostarczanego surowca i zachowują granice specyfikacji barwy gotowego produktu. |
6. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapobiegają (enzymatycznemu) odbarwieniu i ciemnieniu produktów ziemniaczanych po przygotowaniu. Można to zapewnić dzięki zastosowaniu difosforanu disodowego (E450), co obniża również poziom pH wody stosowanej do mycia i powstrzymuje reakcję brązowienia. |
7. |
Należy unikać stosowania cukrów redukujących jako czynników brązujących. Mogą one być stosowane jedynie w razie potrzeby, aby zapewnić stałe utrzymywanie się w granicach specyfikacji. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują barwę produktu końcowego, przeprowadzając kontrole barwy gotowego produktu końcowego. W razie potrzeby po blanszowaniu kontrolowane dodanie dekstrozy umożliwia osiągnięcie specyficznej barwy gotowego produktu. Kontrolowane dodanie dekstrozy po blanszowaniu zapewnia niższy poziom akryloamidu w gotowym produkcie końcowym przy zachowaniu takiej samej barwy, jak obserwowana w produktach nieblanszowanych, a jedynie z nagromadzonymi naturalnie cukrami redukującymi. |
Informacje dla użytkowników końcowych
1. |
Na potrzeby użytkowników końcowych podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają zalecane metody przygotowywania, wskazując na opakowaniu lub za pomocą innych kanałów komunikacyjnych czas, temperaturę, wielkość porcji przeznaczonej do pieca/frytownicy/na patelnię. Na potrzeby konsumentów instrukcja dotycząca zalecanego sposobu przygotowania jest wyraźnie widoczna na wszystkich opakowaniach produktu, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (4) w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Zalecane metody przygotowywania są zgodne ze specyfikacjami klienta i wymogami dla zawodowych użytkowników końcowych oraz muszą być sprawdzone dla każdego typu produktów w celu zapewnienia, by produkty miały optymalną jakość sensoryczną przy najjaśniejszej akceptowalnej barwie, w odniesieniu do określonej metody przygotowywania (np. frytownica, piec), tak aby poziom występującego w nich akryloamidu był niższy od poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zalecają użytkownikom końcowym innym niż konsumenci, by zapewnili oni narzędzia dostępne dla operatorów (np. kucharzy) w celu zagwarantowania dobrych metod przygotowywania, a także zapewnili skalibrowane wyposażenie (np. minutniki, krzywe smażenia, skale barw (np. wg USDA/Munsella)), a przynajmniej wyraźne plansze z docelowymi barwami gotowych produktów końcowych. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zalecają użytkownikom końcowym w szczególności:
|
II. CHIPSY ZIEMNIACZANE, PRZEKĄSKI, KRAKERSY I INNE PRODUKTY NA BAZIE MASY ZIEMNIACZANEJ
Surowce
1. |
W odniesieniu do każdego produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają docelowe wartości cukrów redukujących w stosowanych odwodnionych składnikach ziemniaczanych. |
2. |
Wartość docelową cukrów redukujących w danych produktach ustala się na możliwie najniższym poziomie, biorąc pod uwagę wszystkie właściwe czynniki w procesie projektowania i wytwarzania produktu końcowego, takie jak ilość składników ziemniaczanych w recepturze produktu, dalsze możliwe środki łagodzące, dalsze przetwarzanie masy, sezonowość i zawartość wilgoci w produkcie końcowym. |
3. |
Jeżeli zawartość cukrów redukujących przekracza 1,5 %, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przedstawiają dane wykazujące, że poziom akryloamidu w produkcie końcowym jest najniższy, jaki można racjonalnie osiągnąć, poniżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
Opracowanie receptury i procesu produkcyjnego
1. |
Przed wykorzystaniem odwodnione składniki ziemniaczane są analizowane przez dostawcę lub użytkownika w celu potwierdzenia, że zawartość cukrów nie przekracza określonego poziomu. |
2. |
Jeżeli odwodnione składniki ziemniaczane przekraczają określony poziom cukrów, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają dodatkowe środki łagodzące, jakie należy zastosować w celu zapewnienia, by poziom akryloamidu w produkcie końcowym był najniższy, jaki można racjonalnie osiągnąć, poniżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
3. |
W odniesieniu do każdego produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze sprawdzają, czy możliwe jest częściowe zastąpienie składników ziemniaczanych za pomocą składników o niższym potencjale tworzenia akryloamidu. |
4. |
W systemach bazujących na mokrej masie podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze rozważają zastosowanie następujących substancji, o ile to możliwe, biorąc po uwagę, że substancje te mogą nie wywoływać synergicznie skutków łagodzących, co odnosi się zwłaszcza do stosowania asparaginazy i obniżania poziomu pH:
|
5. |
Przy smażeniu chipsów ziemniaczanych, przekąsek lub krakersów na bazie masy, w odniesieniu do każdego produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają temperaturę oleju do smażenia na wyjściu z frytownicy, kontrolują tę temperaturę i prowadzą rejestr dokumentujący przeprowadzone kontrole. |
6. |
Temperatura oleju na wyjściu z frytownicy musi być jak najniższa na danej linii i dla danego produktu, zgodnie z przewidzianymi normami jakości i bezpieczeństwa żywności oraz biorąc pod uwagę właściwe czynniki, takie jak producent frytownicy, rodzaj frytownicy, zawartość cukrów i docelowa zawartość wilgoci w produkcie. Jeżeli temperatura przekracza 175 °C, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dostarczają dane wykazujące, że poziom akryloamidu w gotowym produkcie jest niższy od poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. (Uwaga: Większość produktów granulowanych (pellets) jest smażona w temperaturze przekraczającej 175 °C z uwagi na ich bardzo krótki czas smażenia oraz temperaturę niezbędną dla uzyskania pożądanego wzrostu i tekstury tych produktów.) |
7. |
Przy pieczeniu chipsów ziemniaczanych, przekąsek lub krakersów na bazie masy w odniesieniu do każdego produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają temperaturę pieczenia na wyjściu z pieca i prowadzą rejestr dokumentujący przeprowadzone kontrole. |
8. |
Temperatura na wyjściu z pieca/końcu procesu suszenia musi być jak najniższa na danej linii i dla danego produktu, zgodnie z oczekiwanymi normami jakości i bezpieczeństwa żywności oraz biorąc pod uwagę istotne czynniki, takie jak rodzaj urządzenia, zawartość cukrów redukujących w surowych składnikach i docelowa zawartość wilgoci w produkcie. |
9. |
Jeżeli temperatura produktu przekracza 175 °C na wyjściu z pieca/końcu procesu suszenia, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dostarczają dane wykazujące, że poziom akryloamidu w gotowym produkcie jest niższy od poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
10. |
Dla każdego produktu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają zawartość wilgoci po smażeniu lub pieczeniu, którą ustala się na możliwie najwyższym poziomie dla danej linii produkcyjnej i danego produktu, zgodnie z normami jakości i bezpieczeństwa żywności oraz biorąc pod uwagę temperaturę na wyjściu z frytownicy oraz temperaturę pieczenia i suszenia. Zawartość wilgoci w produkcie końcowym nie może być niższa niż 1,0 %. |
III. PIECZYWO CUKIERNICZE I WYROBY CIASTKARSKIE
Środki łagodzące, o których mowa w niniejszym rozdziale, mają zastosowanie do pieczywa cukierniczego i wyrobów ciastkarskich, takich jak ciastka, herbatniki, suchary, batony zbożowe, podpłomyki, rożki, wafle, bułeczki i pierniki, a także produktów bez dodatku cukru, jak krakersy, pieczywo chrupkie i substytuty pieczywa. W tej kategorii krakers to suchy herbatnik (wypiek na bazie mąki zbożowej), np. krakersy sodowe, chrupkie pieczywo żytnie i maca.
Agronomia
W przypadku kontraktacji, w której producenci dostarczają swoje produkty rolne bezpośrednio do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają stosowanie następujących wymagań w celu uniknięcia podwyższonego poziomu asparaginy w zbożach:
— |
przestrzeganie dobrych praktyk rolniczych w zakresie nawożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zachowania zrównoważonych poziomów siarki w glebie oraz zapewnienie prawidłowego stosowania azotu, |
— |
przestrzeganie dobrych praktyk fitosanitarnych w celu zapewnienia stosowania dobrych praktyk dotyczących środków ochrony upraw, aby zapobiegać zakażeniu spowodowanemu przez grzyby. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia skutecznego stosowania powyższych wymagań.
Opracowanie receptury i koncepcja produktu
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują następujące środki łagodzące w procesie wytwarzania:
1. |
W odniesieniu do właściwych produktów podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze rozważają ograniczenie bądź częściowe lub pełne zastąpienie wodorowęglanu amonu przez alternatywne substancje spulchniające, takie jak:
W ramach tych rozważań podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by stosowanie powyższych alternatywnych substancji spulchniających nie powodowało zmian organoleptycznych (smaku, wyglądu, tekstury itp.) ani nie zwiększało całkowitej zawartości sodu w sposób wpływający na tożsamość produktu lub akceptację przez konsumentów. |
2. |
W odniesieniu do produktów, których koncepcja na to pozwala, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o ile to możliwe, zastępują fruktozę lub składniki zawierające fruktozę, na przykład syropy i miód, glukozą lub cukrami nieredukującymi, takimi jak sacharoza, zwłaszcza w recepturach zawierających wodorowęglan amonu, biorąc pod uwagę, że zastąpienie fruktozy lub innych cukrów redukujących może spowodować zmianę charakteru produktu ze względu na zahamowanie procesu formowania smaku i barwy. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują asparaginazę, o ile jest to skuteczne i możliwe w celu zmniejszenia poziomu asparaginy i ograniczenia potencjału powstawania akryloamidu. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę, że stosowanie asparaginazy w recepturach o wysokiej zawartości tłuszczu, niskiej wilgotności lub wysokim poziomie pH ma niewielki wpływ na poziomy akryloamidu lub nie ma go w ogóle. |
4. |
O ile pozwala na to charakterystyka produktu, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze sprawdzają, czy możliwe jest częściowe zastąpienie mąki pszennej mąką z innych rodzajów zboża, na przykład ryżu, biorąc pod uwagę, że wszelkie zmiany będą wywierać wpływ na proces pieczenia i właściwości organoleptyczne produktów. Różne rodzaje ziaren wykazują zróżnicowany poziom asparaginy (typowe poziomy asparaginy są najwyższe w życie, a następnie w kolejności malejącej w owsie, pszenicy, kukurydzy, a najniższe – w ryżu). |
5. |
W ocenie ryzyka podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę wpływ składników pieczywa cukierniczego i wyrobów ciastkarskich, które mogą zwiększyć poziomy akryloamidu w produkcie końcowym, i stosują składniki niemające takich skutków, a zachowujące właściwości fizyczne i organoleptyczne (na przykład migdały prażone w niższej temperaturze zamiast w wyższej czy suszone owoce jako źródło fruktozy). |
6. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by dostawcy składników podlegających obróbce cieplnej podatnych na tworzenie się akryloamidu przeprowadzali ocenę ryzyka dotyczącą akryloamidu i wdrażali odpowiednie środki łagodzące. |
7. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by w takich przypadkach zmiany produktów pozyskiwanych od dostawców nie powodowały zwiększonych poziomów akryloamidu. |
8. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, o ile to możliwe i zasadne, rozważają dodawanie kwasów organicznych w procesie produkcji lub zmniejszenie poziomów pH w połączeniu z innymi środkami łagodzącymi, biorąc pod uwagę, że może to powodować zmiany organoleptyczne (ograniczenie brązowienia, zmiana smaku). |
Przetwarzanie
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują następujące środki łagodzące przy wytwarzaniu pieczywa cukierniczego i wyrobów ciastkarskich oraz zapewniają zgodność tych środków z charakterystyką produktu i wymogami bezpieczeństwa żywności:
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują taki dopływ ciepła, tzn. połączenie czasu i temperatury, który najskuteczniej ogranicza tworzenie się akryloamidu przy jednoczesnym uzyskiwaniu docelowej charakterystyki produktu. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zwiększają zawartość wilgoci w produkcie końcowym, mając na uwadze uzyskanie oczekiwanej jakości produktu, okresu przydatności do spożycia i norm bezpieczeństwa żywności. |
3. |
Produkty są pieczone do uzyskania jaśniejszej barwy ostatecznej produktu końcowego, mając na uwadze uzyskanie oczekiwanej jakości produktu, okresu przydatności do spożycia i norm bezpieczeństwa żywności. |
4. |
Przy opracowywaniu nowych produktów, w swoich ocenach ryzyka podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę wielkość i powierzchnię danej jednostki produktu, mając na uwadze, że mniejszy rozmiar produktu może prowadzić do wyższych poziomów akryloamidu z uwagi na wpływ ciepła. |
5. |
Ponieważ niektóre składniki stosowane przy produkcji pieczywa cukierniczego i wyrobów ciastkarskich mogą być kilkukrotnie poddawane obróbce cieplnej (np. wstępnie przetworzone fragmenty zbóż, orzechy, nasiona, suszone owoce itp.), co powoduje wzrost poziomu akryloamidu w produktach końcowych, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze odpowiednio dostosowują koncepcję produktu i przebieg procesu, aby zapewnić zgodność z poziomami odniesienia akryloamidu określonymi w załączniku IV. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze nie wykorzystują w szczególności spalonych produktów do ponownej obróbki. |
6. |
W odniesieniu do wstępnych mieszanek produktu wprowadzanych do obrotu w celu pieczenia w domu lub w zakładach gastronomicznych, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają swoim klientom instrukcje przygotowania w celu zapewnienia, by poziomy akryloamidu w produktach końcowych były najniższe, jakie można racjonalnie osiągnąć poniżej poziomów odniesienia. |
IV. PŁATKI ŚNIADANIOWE
Agronomia
W przypadku kontraktacji, w której producenci dostarczają swoje produkty rolne bezpośrednio do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają stosowanie następujących wymagań w celu uniknięcia podwyższonego poziomu asparaginy w zbożach:
— |
przestrzeganie dobrych praktyk rolniczych w zakresie nawożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zachowania zrównoważonych poziomów siarki w glebie oraz zapewnienie prawidłowego stosowania azotu, |
— |
przestrzeganie dobrych praktyk fitosanitarnych w celu zapewnienia stosowania dobrych praktyk dotyczących środków ochrony upraw, aby zapobiegać zakażeniu spowodowanemu przez grzyby. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia skutecznego stosowania powyższych wymagań.
Receptura
1. |
Ponieważ w produktach na bazie kukurydzy i ryżu zwykle występuje niższy poziom akryloamidu niż w produktach na bazie pszenicy, żyta, owsa i jęczmienia, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze w stosownych przypadkach rozważają użycie kukurydzy i ryżu przy opracowywaniu nowych produktów, biorąc pod uwagę, że wszelkie zmiany będą miały wpływ na proces wytwarzania i właściwości organoleptyczne produktów. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują w momencie dodawania udział dodanych cukrów redukujących (np. fruktozy i glukozy) oraz składników zawierających cukry redukujące (np. miodu), biorąc pod uwagę ich wpływ na właściwości organoleptyczne i funkcje w procesie (wiązanie klastrów w procesie tworzenia klastrów) oraz fakt, że mogą one działać jako prekursory powstawania akryloamidu w przypadku ich dodania przed etapami obróbki cieplnej. |
3. |
W ocenie ryzyka podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę udział akryloamidu z suchych składników poddanych obróbce cieplnej, na przykład prażonych i opiekanych orzechów i owoców suszonych w piecu, i stosują składniki alternatywne, jeżeli udział ten może spowodować zwiększenie poziomu w produkcie gotowym powyżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
4. |
W odniesieniu do składników poddanych obróbce cieplnej, które zawierają 150 mikrogramów akryloamidu na kilogram (μg/kg) lub więcej, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze podejmują następujące działania:
|
5. |
Jeżeli zboża występują w postaci ciasta z mąki, a proces wytwarzania zapewnia odpowiedni czas, temperaturę i zawartość wilgoci dla zmniejszenia poziomu asparaginy za pomocą asparaginazy, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują asparaginazę tam, gdzie to konieczne, o ile nie wpływa to niekorzystnie na aromat lub ryzyko aktywności pozostałości enzymów. |
Przetwarzanie
Przy wytwarzaniu płatków śniadaniowych podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują następujące środki łagodzące oraz zapewniają zgodność wdrażanych środków z charakterystyką produktu i wymogami bezpieczeństwa żywności:
1. |
Za pomocą oceny ryzyka podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze identyfikują krytyczne etapy obróbki cieplnej w procesie wytwarzania powodujące powstawanie akryloamidu. |
2. |
Ponieważ wyższe temperatury i dłuższy czas obróbki skutkują wyższym poziomem akryloamidu, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze ustalają efektywne połączenie temperatury i czasu obróbki w celu ograniczenia powstawania akryloamidu, które nie wpływa na smak, teksturę, barwę, bezpieczeństwo i okres przydatności do spożycia produktu. |
3. |
Aby uniknąć skokowych wzrostów poziomu akryloamidu, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują temperaturę i czas obróbki cieplnej oraz tempo podawania surowca, aby osiągnąć następującą wilgotność minimalną w produkcie końcowym po zakończeniu obróbki cieplnej, mając na uwadze uzyskanie oczekiwanej jakości produktu, wymaganego okresu przydatności do spożycia i norm bezpieczeństwa żywności:
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dokonują pomiaru zawartości wilgoci i wyrażają stężenie akryloamidu w suchej masie w celu wyeliminowania mylącego wpływu zmian wilgotności. |
4. |
Ponowna obróbka produktu w procesie może powodować wyższe poziomy akryloamidu wskutek kilkukrotnego poddania etapom obróbki cieplnej. Z tego względu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze oceniają wpływ ponownej obróbki na poziomy akryloamidu i ograniczają lub wykluczają ponowną obróbkę. |
5. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze opracowują procedury, takie jak kontrola i monitorowanie temperatury, służące zapobieganiu występowania spalonych produktów. |
V. KAWA
Receptura
W odniesieniu do składu mieszanki kawy podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, dokonując oceny ryzyka biorą pod uwagę, że produkty na bazie ziaren robusta mają tendencję do wyższych poziomów akryloamidu niż produkty na bazie ziaren arabika.
Przetwarzanie
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają krytyczne warunki palenia w celu zapewnienia minimalnego powstawania akryloamidu w ramach docelowego profilu aromatu. |
2. |
Kontrola warunków palenia jest elementem programu warunków wstępnych (PRP) w ramach dobrej praktyki wytwarzania (GMP). |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze rozważają stosowanie asparaginazy, o ile jest to możliwe i skuteczne dla ograniczenia obecności akryloamidu. |
VI. SUBSTYTUTY KAWY O ZAWARTOŚCI ZBÓŻ PRZEKRACZAJĄCEJ 50 %
Agronomia
W przypadku kontraktacji, w której producenci dostarczają swoje produkty rolne bezpośrednio do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają stosowanie następujących wymagań w celu uniknięcia podwyższonego poziomu asparaginy w zbożach:
— |
przestrzeganie dobrych praktyk rolniczych w zakresie nawożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zachowania zrównoważonych poziomów siarki w glebie oraz zapewnienie prawidłowego stosowania azotu, |
— |
przestrzeganie dobrych praktyk fitosanitarnych w celu zapewnienia stosowania dobrych praktyk dotyczących środków ochrony upraw, aby zapobiegać zakażeniu spowodowanemu przez grzyby. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia skutecznego stosowania powyższych wymagań.
Receptura
1. |
Ponieważ w produktach na bazie kukurydzy i ryżu zwykle występuje niższy poziom akryloamidu niż w produktach na bazie pszenicy, żyta, owsa i jęczmienia, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze w stosownych przypadkach rozważają użycie kukurydzy i ryżu przy opracowywaniu nowych produktów, biorąc pod uwagę, że wszelkie zmiany będą miały wpływ na proces wytwarzania i właściwości organoleptyczne produktu. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują w momencie dodawania udział dodanych cukrów redukujących (np. fruktozy i glukozy) oraz składników zawierających cukry redukujące (np. miodu), biorąc pod uwagę wpływ na właściwości organoleptyczne i funkcje w procesie (tworzenie klastrów przez łączenie) oraz fakt, że mogą one działać jako prekursory powstawania akryloamidu w przypadku ich dodania przed etapami obróbki cieplnej. |
3. |
Jeżeli substytuty kawy nie są wytworzone wyłącznie ze zbóż, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują, w stosownych przypadkach, inne składniki zapewniające niższe poziomy akryloamidu po obróbce cieplnej w wysokiej temperaturze. |
Przetwarzanie
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają krytyczne warunki palenia w celu zapewnienia minimalnego powstawania akryloamidu w ramach docelowego profilu aromatu. |
2. |
Kontrola warunków palenia jest elementem programu warunków wstępnych (PRP) w ramach dobrej praktyki wytwarzania (GMP). |
VII. SUBSTYTUTY KAWY O ZAWARTOŚCI CYKORII PRZEKRACZAJĄCEJ 50 %
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kupują wyłącznie odmiany o niskim poziomie asparaginy i zapewniają unikanie późnego i nadmiernego stosowania azotu w okresie wzrostu cykorii.
Receptura
Jeżeli substytuty kawy nie są produkowane wyłącznie z cykorii, tzn. zawartość cykorii jest mniejsza niż 100 %, a większa niż 50 %, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dodają inne składniki, takie jak włókna cykorii czy prażone zboża, z uwagi na ich dowiedziony skuteczny wpływ na ograniczenie poziomu akryloamidu w produkcie końcowym.
Przetwarzanie
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają krytyczne warunki palenia w celu zapewnienia minimalnego powstawania akryloamidu w ramach docelowego profilu aromatu. Wnioski podlegają udokumentowaniu. |
2. |
Kontrola warunków palenia jest elementem stosowanego przez producenta systemu zarządzania bezpieczeństwem żywności. |
VIII. HERBATNIKI DLA NIEMOWLĄT ORAZ KASZKI I KLEIKI DLA NIEMOWLĄT (5)
W przypadku kontraktacji, w której producenci dostarczają swoje produkty rolne bezpośrednio do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają stosowanie następujących wymagań w celu uniknięcia podwyższonego poziomu asparaginy w zbożach:
— |
przestrzeganie dobrych praktyk rolniczych w zakresie nawożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zachowania zrównoważonych poziomów siarki w glebie oraz zapewnienie prawidłowego stosowania azotu, |
— |
przestrzeganie dobrych praktyk fitosanitarnych w celu zapewnienia stosowania dobrych praktyk dotyczących środków ochrony upraw, aby zapobiegać zakażeniu spowodowanemu przez grzyby. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia skutecznego stosowania powyższych wymagań.
Koncepcja, przetwarzanie i obróbka cieplna produktu
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze stosują o ile to możliwe asparaginazę do obniżenia poziomów asparaginy w surowcu mącznym. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które nie mogą stosować asparaginazy z uwagi na przykład na wymogi dotyczące przetwarzania lub koncepcję produktu, stosują surowiec mączny o niskiej zawartości prekursorów akryloamidu, takich jak fruktoza, glukoza i asparagina. |
2. |
W trakcie opracowywania receptury podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają ocenę dostarczającą informacje o cukrach redukujących i asparaginie, a także zawierającą możliwości osiągnięcia niskiego poziomu cukrów redukujących w recepturze ostatecznej. Potrzeba przeprowadzenia oceny jest uzależniona od stosowania asparaginazy w recepturze. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by składniki poddawane obróbce cieplnej, które są podatne na powstawanie akryloamidu, były dostarczane przez dostawców, którzy są w stanie dowieść wdrożenia odpowiednich środków łagodzących służących ograniczeniu obecności akryloamidu w tych składnikach. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze ustanawiają procedurę kontroli zmian w celu zapewnienia, by nie dokonywały one zmiany dostawców skutkującej zwiększeniem poziomu akryloamidu. |
5. |
Jeżeli stosowanie surowców i składników poddawanych obróbce cieplnej powoduje przekroczenie w produkcie końcowym poziomu odniesienia akryloamidu określonego w załączniku IV, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dokonują przeglądu stosowania tych produktów w celu osiągnięcia najniższych racjonalnie osiągalnych poziomów akryloamidu poniżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
Receptura
1. |
Ponieważ w produktach na bazie kukurydzy i ryżu zwykle występuje niższy poziom akryloamidu niż w produktach na bazie pszenicy, żyta, owsa i jęczmienia, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze w stosowanych przypadkach rozważają użycie kukurydzy i ryżu przy opracowywaniu nowych produktów, biorąc pod uwagę, że wszelkie zmiany będą miały wpływ na proces wytwarzania i właściwości organoleptyczne produktu. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę, zwłaszcza w swojej ocenie ryzyka, że produkty na bazie zbóż pełnoziarnistych lub o wysokim udziale otrębów zbożowych wykazują wyższe poziomy akryloamidu. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują w momencie dodawania udział dodanych cukrów redukujących (np. fruktozy i glukozy) oraz składników zawierających cukry redukujące (np. miodu), biorąc pod uwagę wpływ na właściwości organoleptyczne i funkcje w procesie (tworzenie klastrów przez łączenie) oraz fakt, że mogą one działać jako prekursory powstawania akryloamidu w przypadku ich dodania przed etapami obróbki cieplnej. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają udział akryloamidu z suchych składników i składników poddanych obróbce cieplnej, na przykład prażonych i opiekanych orzechów i owoców suszonych w piecu oraz stosują składniki alternatywne, jeżeli zastosowanie wcześniej wymienionych składników może spowodować zwiększenie poziomu w produkcie gotowym powyżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
Przetwarzanie
1. |
Za pomocą oceny ryzyka podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze identyfikują krytyczne etapy obróbki cieplnej w procesie wytwarzania powodujące powstawanie akryloamidu. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dokonują pomiaru zawartości wilgoci i wyrażają stężenie akryloamidu w suchej masie w celu wyeliminowania mylącego wpływu zmian wilgotności. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze ustalają i stosują efektywne połączenie temperatury i czasu obróbki w celu ograniczenia powstawania akryloamidu, które nie wpływa negatywnie na smak, teksturę, barwę, bezpieczeństwo i okres przydatności do spożycia produktu. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują temperaturę i czas obróbki cieplnej oraz tempo podawania surowca. Systemy pomiaru tempa podawania surowca i kontroli temperatury powinny być regularnie kalibrowane, a warunki ich działania– kontrolowane w określonych zakresach. Zadania te włącza się do procedur HACCP. |
5. |
Monitorowanie i kontrolowanie zawartości wilgoci w produkcie po krytycznych etapach obróbki cieplnej okazało się skuteczne w kontrolowaniu poziomów akryloamidu w niektórych procesach i z tego względu w takich okolicznościach proces ten może stanowić odpowiednią alternatywę dla kontrolowania czasu i temperatur obróbki cieplnej, zatem należy go zastosować. |
IX. ŻYWNOŚĆ W SŁOIKACH PRZEZNACZONA DLA DZIECI (ŻYWNOŚĆ O NISKIEJ KWASOWOŚCI I NA BAZIE ŚLIWEK) (6)
1. |
Na potrzeby wytwarzania żywności w słoikach przeznaczonej dla dzieci, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze wybierają surowce o niskiej zawartości prekursorów akryloamidu, np. cukrów redukujących (takich jak fruktoza i glukoza) oraz asparaginy. |
2. |
W przypadku kontraktacji, w której producenci dostarczają swoje produkty rolne bezpośrednio do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają stosowanie następujących wymagań w celu uniknięcia podwyższonego poziomu asparaginy w zbożach:
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia skutecznego stosowania powyższych wymagań. |
3. |
W umowach kupna przecieru śliwkowego podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze uwzględniają wymagania zapewniające stosowanie reżimu obróbki cieplnej w procesie wytwarzania przecieru śliwkowego służących ograniczeniu występowania akryloamidu w tych produktach. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by składniki poddawane obróbce cieplnej, które są podatne na powstawanie akryloamidu, były dostarczane przez dostawców, którzy są w stanie dowieść wdrożenia środków łagodzących służących ograniczeniu obecności akryloamidu w tych składnikach. |
5. |
Jeżeli stosowanie surowców i składników poddawanych obróbce cieplnej powoduje przekroczenie w produkcie końcowym poziomu odniesienia akryloamidu określonego w załączniku IV, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dokonują przeglądu stosowania tych surowców i składników w celu osiągnięcia najniższych racjonalnie osiągalnych poziomów akryloamidu poniżej poziomu odniesienia określonego w załączniku IV. |
Receptura
1. |
W ocenie ryzyka związanej z występowaniem akryloamidu w środkach spożywczych podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze biorą pod uwagę, że produkty na bazie zbóż pełnoziarnistych lub o wysokim udziale otrębów zbożowych wykazują wyższe poziomy akryloamidu. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze wybierają takie odmiany słodkich ziemniaków i śliwek, które mają możliwie jak najniższy poziom prekursorów akryloamidu, takich jak cukry redukujące (np. fruktoza i glukoza) i asparagina. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują w momencie dodawania udział dodanych cukrów redukujących (np. fruktozy i glukozy) oraz składników zawierających cukry redukujące (np. miodu), dodawanych z uwagi na właściwości organoleptyczne i funkcje w procesie (tworzenie klastrów przez łączenie), a mogących działać jako prekursory powstawania akryloamidu w przypadku ich dodania przed etapami obróbki cieplnej. |
Przetwarzanie
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze identyfikują kluczowe etapy obróbki cieplnej w procesie, przyczyniające się do powstawania największej ilości akryloamidu, aby najskuteczniej skupić dalsze działania na rzecz ograniczenia/kontroli poziomu akryloamidu. W tym celu dokonuje się oceny ryzyka albo bezpośredniego pomiaru poziomów akryloamidu w produkcie przed i po każdym etapie obróbki cieplnej. |
2. |
Aby uniknąć nagłych wzrostów poziomu akryloamidu, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze kontrolują temperaturę i czas obróbki cieplnej oraz tempo podawania surowca. Systemy pomiaru tempa podawania surowca i kontroli temperatury powinny być regularnie kalibrowane, a warunki ich działania– kontrolowane w określonych zakresach. Zadania te włącza się do procedur HACCP. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by obniżenie ilości dostarczanego ciepła w celu ograniczenia poziomów akryloamidu w żywności o niskiej kwasowości i żywności na bazie śliwek nie stanowiło zagrożenia dla bezpieczeństwa mikrobiologicznego danych środków spożywczych. |
X. PIECZYWO
Agronomia
W przypadku kontraktacji, w której producenci dostarczają swoje produkty rolne bezpośrednio do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają stosowanie następujących wymagań w celu uniknięcia podwyższonego poziomu asparaginy w zbożach:
— |
przestrzeganie dobrych praktyk rolniczych w zakresie nawożenia, zwłaszcza w odniesieniu do zachowania zrównoważonych poziomów siarki w glebie oraz zapewnienie prawidłowego stosowania azotu; |
— |
przestrzeganie dobrych praktyk fitosanitarnych w celu zapewnienia stosowania dobrych praktyk dotyczących środków ochrony upraw, aby zapobiegać zakażeniu spowodowanemu przez grzyby. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają kontrole w celu sprawdzenia skutecznego stosowania powyższych wymagań.
Koncepcja, przetwarzanie i obróbka cieplna produktu
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by pieczywo było wypiekane do uzyskania jaśniejszej barwy ostatecznej w celu ograniczenia powstawania akryloamidu, biorąc pod uwagę koncepcję danego produktu i możliwości techniczne. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze wydłużają czas fermentacji drożdżowej, biorąc pod uwagę koncepcję produktu i możliwości techniczne. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze o ile to możliwe zmniejszają ilość dostarczanego ciepła poprzez optymalizację czasu i temperatury pieczenia. |
4. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze dostarczają instrukcje pieczenia dla pieczywa do samodzielnego wypieku w domu, w miejscach wypieku produktów częściowo upieczonych, w punktach handlu detalicznego lub w zakładach gastronomicznych. |
5. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zastępują składniki mogące potencjalnie zwiększyć poziomy akryloamidu w produkcie końcowym, o ile jest to zgodne z koncepcją produktu i możliwościami technicznymi, co obejmuje na przykład stosowanie orzechów i ziaren prażonych w niższej zamiast wyższej temperaturze. |
6. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zastępują fruktozę glukozą, szczególnie w recepturach zawierających wodorowęglan amonu (E503), o ile pozwala na to koncepcja produktu i jest to możliwe. Obejmuje to na przykład zastępowanie syropu cukru inwertowanego i miodu, zawierających wyższe poziomy fruktozy, syropem glukozowym. |
7. |
W produktach o niskiej zawartości wilgoci podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze o ile to możliwe stosują asparaginazę w celu zmniejszenia poziomu asparaginy, biorąc pod uwagę także recepturę, składniki, zawartość wilgoci i proces wytwarzania produktu. |
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16).
(3) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.
(5) Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013.
(6) Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013.
ZAŁĄCZNIK II
CZĘŚĆ A
ŚRODKI ŁAGODZĄCE DO STOSOWANIA PRZEZ PODMIOTY PROWADZĄCE PRZEDSIĘBIORSTWA SPOŻYWCZE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 2
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze wytwarzające produkty ziemniaczane stosują następujące środki łagodzące:
Do przygotowywania frytek podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze powinny stosować dostępne wytyczne dotyczące barw, zawierające wskazówki dotyczące optymalnego połączenia barwy i niskich poziomów akryloamidu. Wytyczne dotyczące barw zawierające wskazówki dotyczące optymalnego połączenia barwy i niskich poziomów akryloamidu powinny się znajdować w zakładzie w miejscu widocznym dla pracowników przygotowujących żywność. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze wytwarzające pieczywo oraz pieczywo cukiernicze i wyroby ciastkarskie stosują następujące środki łagodzące w procesie pieczenia:
Produkty są pieczone do uzyskania jaśniejszej barwy ostatecznej i unika się powstawania ciemniejszej spieczonej skórki, w przypadku gdy ciemna barwa skórki jest wynikiem silnego prażenia i nie jest związana ze szczególnym składem lub rodzajem chleba mającym ciemną skórkę. |
3. |
Przy przygotowywaniu kanapek podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by kanapki były opiekane do optymalnej barwy. Przy produkcji konkretnych produktów, jeżeli są dostępne, należy stosować wytyczne dotyczące barw opracowane dla tych produktów i zawierające wskazówki odnośnie do optymalnego połączenia barwy i niskich poziomów akryloamidu. Przy stosowaniu wstępnie opakowanego pieczywa lub produktów piekarniczych wymagających obróbki końcowej należy stosować instrukcje pieczenia. Wyżej wymienione wytyczne dotyczące barw zawierające wskazówki odnośnie do optymalnego połączenia barwy i niskich poziomów akryloamidu muszą znajdować się w zakładzie w miejscu widocznym dla pracowników przygotowujących konkretną żywność. |
CZĘŚĆ B
DODATKOWE ŚRODKI ŁAGODZĄCE DO STOSOWANIA PRZEZ PODMIOTY PROWADZĄCE PRZEDSIĘBIORSTWA SPOŻYWCZE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 3, OPRÓCZ ŚRODKÓW ŁAGODZĄCYCH OKREŚLONYCH W CZĘŚCI A
1. Wymaganie ogólne
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze akceptują produkty, o których mowa w art. 1 ust. 2, jedynie od podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, które wdrożyły wszystkie środki łagodzące określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Frytki i inne krojone produkty ziemniaczane (smażone w głębokim tłuszczu)
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze:
— |
stosują instrukcje dotyczące przechowywania, przekazane przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze lub dostawców bądź określone we właściwych środkach łagodzących w załączniku I, |
— |
stosują standardowe procedury operacyjne i skalibrowane frytownice wyposażone w skomputeryzowane minutniki i zaprogramowane na ustawienia standardowe (czas–temperatura), |
— |
monitorują poziom akryloamidu w gotowych produktach w celu sprawdzenia, czy środki łagodzące skutecznie utrzymują poziomy akryloamidu poniżej poziomu odniesienia. |
3. Produkty piekarnicze
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze monitorują poziom akryloamidu w gotowych produktach w celu sprawdzenia, czy środki łagodzące skutecznie utrzymują poziomy akryloamidu poniżej poziomu odniesienia.
4. Kawa
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by poziom akryloamidu w dostarczanej kawie był niższy od poziomu odniesienia określonego w załączniku IV, biorąc jednak pod uwagę, że może to nie być możliwe dla wszystkich gatunków kawy, w zależności od odmiany i charakterystyki palenia. W takich przypadkach dostawca przedstawia uzasadnienie.
ZAŁĄCZNIK III
WYMAGANIA DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK I ANALIZY NA POTRZEBY MONITOROWANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 4
I. Pobieranie próbek
1. |
Próbka jest reprezentatywna dla partii, z której jest pobierana. |
2. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają pobieranie reprezentatywnych próbek i analizę swoich produktów w kierunku obecności akryloamidu w celu sprawdzenia skuteczności środków łagodzących, tzn. stałego utrzymywania poziomów akryloamidu poniżej poziomów odniesienia. |
3. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, by na potrzeby pomiaru stężenia akryloamidu pobierano reprezentatywną próbkę każdego rodzaju produktu. „Rodzaj produktu” obejmuje grupę produktów o jednakowych lub podobnych składnikach, wzorze receptury, przebiegu procesu lub środkach kontroli procesu, o ile mogą one potencjalnie wpłynąć na poziomy akryloamidu w gotowym produkcie. Programy monitorowania priorytetowo traktują rodzaje produktów, w odniesieniu do których wykazano potencjał przekraczania poziomu odniesienia, i są one oparte na analizie ryzyka, jeżeli możliwe jest wprowadzenie dalszych środków łagodzących. |
II. Analiza
1. |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają wystarczające dane dla umożliwienia przeprowadzenia oceny poziomu akryloamidu i prawdopodobieństwa przekroczenia poziomu odniesienia przez dany rodzaj produktu. |
2. |
Próbka jest poddawana analizie w laboratorium uczestniczącym we właściwych programach badań biegłości (zgodnych z „Międzynarodowym zharmonizowanym protokołem dotyczącym badań biegłości (chemicznych) laboratoriów analitycznych” (1), opracowanym pod auspicjami IUPAC/ISO/AOAC) i stosującym zatwierdzone metody analityczne do wykrywania i oznaczania ilościowego. Laboratoria są w stanie wykazać, że posiadają wewnętrzne procedury kontroli jakości. Przykładami takich procedur są „Wytyczne ISO/AOAC/IUPAC dotyczące wewnętrznej kontroli jakości w chemicznych laboratoriach analitycznych” (2). W miarę możliwości poprawność analizy szacuje się poprzez uwzględnienie w badaniach odpowiednich certyfikowanych materiałów odniesienia. |
3. |
Metoda analizy stosowana do analizy akryloamidu musi być zgodna z następującymi kryteriami skuteczności:
|
4. |
Analizę akryloamidu można zastąpić pomiarem cech produktu (np. barwy) lub parametrów procesu, o ile można dowieść zależności statystycznej między cechami produktu lub parametrami procesu a poziomem akryloamidu. |
III. Częstotliwość pobierania próbek
1) |
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze pobierają próbki i poddają je analizie co najmniej raz do roku w odniesieniu do produktów, które wykazują znany i dobrze kontrolowany poziom akryloamidu. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają częstsze pobieranie próbek i analizę produktów mogących potencjalnie przekroczyć poziom odniesienia oraz jeżeli możliwe jest wprowadzenie dalszych środków łagodzących na podstawie oceny ryzyka. |
2) |
Na podstawie tej oceny, o której mowa w pkt II 1) niniejszego załącznika, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze określają odpowiednią częstotliwość analizy każdego rodzaju produktu. Ocenę należy powtórzyć w przypadku takiej zmiany produktu lub procesu, która może prowadzić do zmiany poziomu akryloamidu w produkcie końcowym. |
IV. Środki łagodzące
Jeżeli wynik analizy, skorygowany o odzysk, ale bez uwzględniania niepewności pomiaru, wskazuje na przekroczenie przez produkt poziomu odniesienia lub poziom akryloamidu w produkcie jest wyższy od spodziewanego (biorąc pod uwagę poprzednie analizy, ale niższy od poziomu odniesienia), podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przeprowadzają przegląd stosowanych środków łagodzących i wprowadzają dodatkowe dostępne środki łagodzące w celu zapewnienia, by poziom akryloamidu w gotowym produkcie był niższy od poziomu odniesienia. Należy to udokumentować przez pobranie nowych reprezentatywnych próbek i analizy po wdrożeniu dodatkowych środków łagodzących.
V. Informowanie właściwych organów
Na wniosek właściwego organu podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze udostępniają wyniki uzyskane z corocznej analizy, wraz z opisem analizowanych produktów. Dla produktów, które przekraczają poziom odniesienia, należy przedstawić szczegółowe informacje dotyczące środków łagodzących wdrażanych w celu obniżenia poziomów akryloamidu poniżej poziomu odniesienia.
(1) M. Thompson et al, Pure and Applied Chemistry, 2006, 78, s. 145–196.
(2) Red. M. Thompson i R. Wood, Pure and Applied Chemistry, 1995, 67, s. 649–666.
ZAŁĄCZNIK IV
POZIOMY ODNIESIENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 1
Poziomy odniesienia dla obecności akryloamidu w środkach spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1, wynoszą:
Żywność |
Poziom odniesienia [μg/kg] |
||
Frytki (w postaci gotowej do spożycia) |
500 |
||
Chipsy ziemniaczane z ziemniaków świeżych i z masy ziemniaczanej Krakersy ziemniaczane Inne produkty ziemniaczane z masy ziemniaczanej |
750 |
||
Pieczywo świeże |
|
||
|
50 |
||
|
100 |
||
Płatki śniadaniowe (z wyjątkiem płatków owsianych) |
|
||
|
300 |
||
|
300 |
||
|
150 |
||
Herbatniki i wafle |
350 |
||
Krakersy z wyjątkiem krakersów ziemniaczanych |
400 |
||
Pieczywo chrupkie |
350 |
||
Pierniki |
800 |
||
Produkty podobne do innych produktów tej kategorii |
300 |
||
Kawa palona |
400 |
||
Kawa rozpuszczalna (kawa instant) |
850 |
||
Substytuty kawy |
|
||
|
500 |
||
|
|||
|
4 000 |
||
Żywność dla dzieci, przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci, z wyjątkiem herbatników i sucharków (3) |
40 |
||
Herbatniki i sucharki dla niemowląt i małych dzieci (3) |
150 |
(1) Produkty zbożowe inne niż oparte na zbożach pełnoziarnistych lub na otrębach. O zaliczeniu do danej kategorii decyduje zboże występujące w największej ilości.
(2) Poziom odniesienia dla substytutów kawy z mieszanki zbóż i cykorii zależy od relatywnego stosunku tych składników w produkcie końcowym.
(3) Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 609/2013.
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/45 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2159
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 255/2010 w zakresie niektórych odniesień do przepisów ICAO
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie w sprawie przestrzeni powietrznej) (1), w szczególności jego art. 6 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 255/2010 (2) zawiera odniesienie do przepisów określonych w załączniku 11 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencji chicagowskiej), a konkretnie do jego 13. wydania z lipca 2001 r., w którym uwzględniono poprawkę nr 49. W dniu 10 listopada 2016 r. Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) wprowadziła zmiany w załączniku 11 do konwencji chicagowskiej, dodając do niego poprawkę nr 50 A. |
(2) |
Załącznik do rozporządzenia (UE) nr 255/2010 zawiera również odniesienie do przepisów określonych w dokumencie ICAO „Procedury Służb Żeglugi Powietrznej – Zarządzanie ruchem lotniczym” (PANS-ATM, Dok. 4444), a konkretnie do jego 15. wydania z 2007 r., które obejmuje poprawkę nr 6. W dniu 10 listopada 2016 r. ICAO zmieniła dok. 4444, dodając do niego poprawkę nr 7 A. |
(3) |
Należy zatem zaktualizować odniesienia do załącznika 11 konwencji chicagowskiej i do dok. 4444 w rozporządzeniu (UE) nr 255/2010 w celu uwzględnienia tych zmian, tak aby umożliwić państwom członkowskim wypełnienie międzynarodowych zobowiązań prawnych oraz zapewnić spójność z międzynarodowymi ramami prawnymi ICAO. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 255/2010. |
(5) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Punkty 1 i 2 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 255/2010 otrzymują brzmienie:
„1. |
Rozdział 3 pkt 3.7.5 (Zarządzanie przepływem ruchu lotniczego) załącznika 11 do konwencji chicagowskiej – Służby ruchu lotniczego (wydanie czternaste z lipca 2016 r. zawierające zmianę nr 50 A). |
2. |
Rozdział 3 (Pojemność systemu ATS i zarządzanie przepływem ruchu lotniczego) dokumentu ICAO nr 4444 – Procedury służb żeglugi powietrznej – Zarządzanie ruchem lotniczym (PANS-ATM) (wydanie szesnaste z 2016 r. zawierające zmianę nr 7 A).”. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 20.
(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 255/2010 z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania przepływem ruchu lotniczego (Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 10).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/47 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2160
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1079/2012 w zakresie niektórych odniesień do przepisów ICAO
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (rozporządzenie w sprawie interoperacyjności) (1), w szczególności jego art. 3 ust. 5,
po konsultacji z Komitetem ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Punkt 3 w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1079/2012 (2) zawiera odniesienie do przepisów określonych w dokumencie „Procedury służb żeglugi powietrznej – Zarządzanie ruchem lotniczym (PANS-ATM, dok. 4444) Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), a konkretnie do 15. wydania z 2007 r., które obejmuje poprawkę nr 6. W dniu 10 listopada 2016 r. ICAO zmieniła dok. 4444, dodając do niego poprawkę nr 7 A. |
(2) |
Należy zatem zaktualizować odniesienia do dok. 4444 w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1079/2012 w celu uwzględnienia tej zmiany, tak aby umożliwić państwom członkowskim wypełnienie międzynarodowych zobowiązań prawnych oraz zapewnić spójność z międzynarodowymi ramami prawnymi ICAO. |
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1079/2012, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Punkt 3 w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1079/2012 otrzymuje brzmienie:
„3. |
Punkt 12.3.1.5 »Separacja międzykanałowa 8,33 kHz«, ICAO PANS-ATM, dok. 4444 (wydanie XVI – 2016 r. wraz z poprawką nr 7 A).”. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 26.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1079/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące separacji międzykanałowej w łączności głosowej dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 14).
DECYZJE
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/48 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2161
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/486/WPZiB (1) w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine). |
(2) |
W dniu 3 grudnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2249 (2) przedłużającą mandat misji do dnia 30 listopada 2017 r. i określającą finansową kwotę odniesienia dla EUAM Ukraine do dnia 30 listopada 2016 r. |
(3) |
Decyzją Rady (WPZiB) 2016/712 (3) dostosowano finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 30 listopada 2016 r., a w decyzji Rady (WPZiB) 2016/2083 (4) określono finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 30 listopada 2017 r. |
(4) |
Według przeprowadzonego w 2017 r. przeglądu strategicznego EUAM Ukraine należy przedłużyć do dnia 31 maja 2019 r. |
(5) |
Należy określić finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 maja 2019 r. |
(6) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/486/WPZiB. |
(7) |
EUAM Ukraine będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2014/486/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine do dnia 30 listopada 2014 r. wynosi 2 680 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2014 r. do dnia 30 listopada 2015 r. wynosi 13 100 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 listopada 2016 r. wynosi 17 670 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 30 listopada 2017 r. wynosi 20 800 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 maja 2019 r. wynosi 31 956 069,20 EUR. Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia na kolejne okresy podejmuje Rada.”. |
2) |
W art. 19 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 maja 2019 r.”. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2017 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
M. REPS
Przewodniczący
(1) Decyzja Rady 2014/486/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 42).
(2) Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2249 z dnia 3 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (Dz.U. L 318 z 4.12.2015, s. 38).
(3) Decyzja Rady (WPZiB) 2016/712 z dnia 12 maja 2016 r. zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (Dz.U. L 125 z 13.5.2016, s. 11).
(4) Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2083 z dnia 28 listopada 2016 r. zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 55).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/50 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2162
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 22 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/233/WPZiB (1), która ustanawia misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya). |
(2) |
W dniu 17 lipca 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1342 (2) przedłużającą mandat misji EUBAM Libya do dnia 31 grudnia 2018 r. i określającą finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 30 listopada 2017 r. |
(3) |
Należy zmienić decyzję 2013/233/WPZiB, by określić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. |
(4) |
EUBAM Libya będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 13 ust. 1 decyzji 2013/233/WPZiB dodaje się akapit w brzmieniu:
„Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. wynosi 31 200 000,00 EUR.”.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2017 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
M. REPS
Przewodniczący
(1) Decyzja Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15).
(2) Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1342 z dnia 17 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii oraz przedłużająca okres obowiązywania tej decyzji (EUBAM Libya) (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 60).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/51 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2163
z dnia 20 listopada 2017 r.
zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
uwzględniając decyzję Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB. |
(2) |
W następstwie zorganizowania przez Federację Rosyjską w dniu 10 września 2017 r. wyborów gubernatorskich w bezprawnie przyłączonym mieście Sewastopolu Rada uważa, że należy dodać jedną osobę do wykazu osób, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym, zawartego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB. |
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/145/WPZiB, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Osobę wymienioną w załączniku do niniejszej decyzji dodaje się do wykazu zawartego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.
W imieniu Rady
M. REPS
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.
ZAŁĄCZNIK
Wykaz osób, o których mowa w art. 1
|
Imię i nazwisko |
Informacje identyfikacyjne |
Przyczyny |
Data umieszczenia w wykazie |
„161. |
Dmitrij Władimirowicz OWSJANNIKOW (Дмитрий Владимирович Овсянников) |
Data urodzenia: 21 lutego 1977 r. Miejsce urodzenia: Omsk, ZSRR |
„Gubernator Sewastopola”. Owsjannikow został wybrany na „gubernatora Sewastopola” w wyborach z dnia 10 września 2017 r. zorganizowanych przez Federację Rosyjską w bezprawnie przyłączonym mieście Sewastopol. W dniu 28 lipca 2016 r. prezydent Władimir Putin mianował go pełniącym obowiązki „gubernatora Sewastopola”. W tym charakterze pracował on na rzecz dalszej integracji bezprawnie przyłączonego półwyspu krymskiego do Federacji Rosyjskiej i ponosi w związku z tym odpowiedzialność za aktywne wspieranie lub realizację działań lub polityk, które podważają integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażają. W 2017 r. wygłosił publiczne oświadczenia popierające bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola, a w rocznicę nielegalnego „referendum krymskiego” upamiętnił weteranów z tzw. „jednostek samoobrony” ułatwiających rozmieszczanie sił rosyjskich na półwyspie krymskim w okresie poprzedzającym jego bezprawne przyłączenie przez Federację Rosyjską, a także wezwał do uczynienia Sewastopola południową stolicą Federacji Rosyjskiej. |
21.11.2017” |
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/53 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2164
z dnia 17 listopada 2017 r.
w sprawie zatwierdzenia dobrowolnego systemu „RTRS EU RED” w odniesieniu do wykazania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami 98/70/WE oraz 2009/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 93/12/EWG (1), w szczególności jej art. 7c ust. 4 akapit drugi,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (2), w szczególności jej art. 18 ust. 4 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W art. 7b i 7c dyrektywy 98/70/WE i załączniku IV do tej dyrektywy oraz w art. 17 i 18 dyrektywy 2009/28/WE i załączniku V do tej dyrektywy określono podobne kryteria zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw i biopłynów oraz podobne procedury weryfikacji spełniania tych kryteriów przez biopaliwa i biopłyny. |
(2) |
W przypadku gdy biopaliwa i biopłyny mają zostać uwzględnione do celów, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2009/28/WE, państwa członkowskie powinny zobowiązać podmioty gospodarcze do wykazania zgodności biopaliw i biopłynów z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w art. 17 ust. 2–5 tej dyrektywy. |
(3) |
Komisja może zdecydować, że dobrowolne krajowe lub międzynarodowe systemy ustanawiające normy dotyczące wytwarzania produktów biomasy zawierają dokładne dane wymagane do celów art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE lub wykazują, że partie biopaliw lub biopłynów spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 ust. 3, 4 i 5 lub że nie zmodyfikowano ani nie usunięto żadnych materiałów w sposób zamierzony, tak by partia lub jej część mogły zostać objęte przepisami załącznika IX. W przypadku gdy podmiot gospodarczy przedstawia dowód lub dane uzyskane w ramach dobrowolnego systemu zatwierdzonego przez Komisję, państwo członkowskie nie powinno wymagać od dostawcy, w zakresie objętym decyzją zatwierdzającą, przedstawiania dalszych dowodów spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju. |
(4) |
Wniosek o uznanie, że dobrowolny system „RTRS EU RED” wykazuje zgodność partii biopaliw z kryteriami zrównoważonego rozwoju ustanowionymi w dyrektywie 98/70/WE i w dyrektywie 2009/28/WE został przedłożony Komisji dnia 14 czerwca 2017 r. System ten ma siedzibę przy Ciudad de la Paz 353, PISO3 OF 307. C1426AGE Buenos Aires, Argentyna i obejmuje biopaliwa wyprodukowane z soi. Dokumenty związane z zatwierdzonym systemem należy udostępnić na platformie na rzecz przejrzystości ustanowionej dyrektywą 2009/28/WE. |
(5) |
W wyniku oceny dobrowolnego systemu „RTRS EU RED” Komisja uznała, że spełnia on w stopniu wystarczającym kryteria zrównoważonego rozwoju określone w dyrektywie 98/70/WE i dyrektywie 2009/28/WE oraz że zastosowano w nim metodykę bilansu masy zgodnie z wymogami określonymi w art. 7c ust. 1 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE. |
(6) |
Ocena systemu „RTRS EU RED” wykazała, że spełnia on stosowne normy wiarygodności, przejrzystości i niezależności audytu, jak również wymogi metodologiczne określone w załączniku IV do dyrektywy 98/70/WE i w załączniku V do dyrektywy 2009/28/WE. |
(7) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zrównoważonego Charakteru Biopaliw i Biopłynów, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Dobrowolny system „RTRS EU RED” („system”), przedłożony Komisji do zatwierdzenia w dniu 14 czerwca 2017 r., wykazuje, że partie biopaliw i biopłynów wyprodukowane zgodnie z normami dotyczącymi produkcji biopaliw i biopłynów określonymi w tym systemie spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w art. 7b ust. 3, 4 i 5 dyrektywy 98/70/WE oraz w art. 17 ust. 3, 4 i 5 dyrektywy 2009/28/WE.
System ten zawiera także dokładne dane do celów art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE oraz art. 7b ust. 2 dyrektywy 98/70/WE.
Artykuł 2
W przypadku gdy zakres systemu, w postaci przedłożonej Komisji do zatwierdzenia w dniu 14 czerwca 2017 r., ulegnie zmianom, które mogłyby mieć wpływ na podstawę wydania niniejszej decyzji, o zmianach takich niezwłocznie powiadamia się Komisję. Komisja przeprowadza ocenę zgłoszonych zmian w celu ustalenia, czy system w dalszym ciągu odpowiednio uwzględnia kryteria zrównoważonego rozwoju, w odniesieniu do których został zatwierdzony.
Artykuł 3
Komisja może uchylić niniejszą decyzję między innymi w następujących okolicznościach:
a) |
jeżeli jednoznacznie ustalono, że w systemie nie wdrożono elementów uznanych za decydujące z perspektywy niniejszej decyzji lub jeżeli doszło do poważnego, strukturalnego naruszenia tych elementów; |
b) |
jeżeli w ramach systemu nie zostaną przedłożone Komisji sprawozdania roczne, zgodnie z art. 7c ust. 6 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 6 dyrektywy 2009/28/WE; |
c) |
jeżeli w ramach systemu nie zostaną wdrożone normy niezależnego audytu określone w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 7c ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2009/28/WE, lub ulepszenia innych elementów systemu uznane za mające decydujące znaczenie dla utrzymania ważności zatwierdzenia. |
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 12 grudnia 2022 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 350 z 28.12.1998, s. 58.
(2) Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/55 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2165
z dnia 17 listopada 2017 r.
zatwierdzająca plan zwalczania afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń na niektórych obszarach Republiki Czeskiej
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7536)
(Jedynie tekst w języku czeskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającą przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniającą dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (1), w szczególności jej art. 16 ust. 1 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dyrektywie 2002/60/WE ustanowiono minimalne środki unijne wprowadzane w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń, w tym środki, które należy stosować w przypadku potwierdzenia przypadku afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń. |
(2) |
W 2017 r. Republika Czeska powiadomiła Komisję o przypadkach afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń i wprowadziła środki zwalczania choroby wymagane na mocy dyrektywy 2002/60/WE. |
(3) |
W świetle obecnej sytuacji epidemiologicznej i zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE Republika Czeska przedłożyła Komisji plan zwalczania afrykańskiego pomoru świń („plan zwalczania”). |
(4) |
Aby ustanowić odpowiednie środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt i zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się wspomnianej choroby, w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE (2) ustanowiono unijny wykaz obszarów wysokiego ryzyka. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/1850 (3), aby uwzględnić między innymi niedawne przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w Republice Czeskiej, a części I i II tego załącznika obejmują obecnie obszary zakażone w Republice Czeskiej. |
(5) |
Komisja zbadała plan zwalczania i stwierdziła, że spełnia on wymagania określone w art. 16 dyrektywy 2002/60/WE. Należy zatem zatwierdzić tenże plan. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się przedłożony przez Republikę Czeską w dniu 24 października 2017 r. plan zwalczania afrykańskiego pomoru świń w populacjach zdziczałych świń na zakażonych obszarach tego państwa członkowskiego.
Artykuł 2
Republika Czeska wprowadza w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne wymagane do realizacji planu zwalczania, o którym mowa w art. 1, do dnia 1 grudnia 2017 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Czeskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27.
(2) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).
(3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1850 z dnia 11 października 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 264 z 13.10.2017, s. 7).
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/57 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2166
z dnia 17 listopada 2017 r.
zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7540)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich. W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary tych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Wykaz ten obejmuje niektóre obszary Estonii, Łotwy, Litwy i Polski. |
(2) |
We wrześniu i październiku 2017 r. kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u dzików zaobserwowano w novads Kuldīgas na Łotwie, w rajono savivaldybė Jurbarko na Litwie oraz w gminach Bargłów Kościelny, Płaska, Sejny i Stary Brus w Polsce, na obszarach, które są obecnie wymienione w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Przypadki te oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. |
(3) |
We wrześniu i październiku 2017 r. kilka ognisk afrykańskiego pomoru świń u świń domowych wystąpiło w valdin Lääne-Nigula w Estonii, w novads Neretas na Łotwie, w rajono savivaldybė Anykščių i w seniūnija Kavarsko na Litwie oraz w gminie Lipsk w Polsce. Ogniska te wystąpiły na obszarach obecnie wymienionych w częściach I i II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Przedmiotowe ogniska oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w załączniku do tej decyzji wykonawczej. |
(4) |
Od października 2016 r. nie otrzymano żadnego powiadomienia o ogniskach afrykańskiego pomoru świń u świń domowych na niektórych obszarach Łotwy, które są obecnie wymienione w części III tego załącznika. Ponadto w gospodarstwach na tych obszarach w sposób zadowalający wprowadzono nadzór nad środkami bezpieczeństwa biologicznego w oparciu o krajowe programy bezpieczeństwa biologicznego mające na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się przedmiotowego wirusa. Fakty te wskazują na poprawę sytuacji epidemiologicznej na Łotwie. |
(5) |
Od lipca 2017 r. nie otrzymano żadnego powiadomienia o ogniskach afrykańskiego pomoru świń u świń domowych na niektórych obszarach Litwy, które są obecnie wymienione w części III tego załącznika i na których nie ma niekomercyjnych gospodarstw, w których utrzymywane są świnie. Ponadto w gospodarstwach na tych obszarach w sposób zadowalający wprowadzono nadzór nad środkami bezpieczeństwa biologicznego. Fakty te wskazują na poprawę sytuacji epidemiologicznej na Litwie. |
(6) |
Przy ocenie ryzyka w zakresie zdrowia zwierząt, jakie stwarza nowa sytuacja w związku z tą chorobą w Estonii, na Litwie, Łotwie i w Polsce, należy uwzględnić zmiany obecnej sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w dotkniętych tą chorobą populacjach zdziczałych świń i świń domowych w Unii. Aby skoncentrować środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt określone w decyzji wykonawczej 2014/709/UE i zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń, a jednocześnie zapobiegać niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii oraz unikać nieuzasadnionych barier handlowych ze strony państw trzecich, należy zmienić unijny wykaz obszarów podlegających środkom kontroli w zakresie zdrowia zwierząt określony w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej, tak aby uwzględnić w nim zmiany w sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby w Estonii, na Litwie, Łotwie i w Polsce. |
(7) |
W związku z tym obszary dotknięte niedawnymi przypadkami afrykańskiego pomoru świń u dzików na Łotwie, Litwie i w Polsce, które są obecnie wymienione w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, powinny zostać wymienione w części II tego załącznika. |
(8) |
Ponadto obszary dotknięte niedawnymi przypadkami afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w Estonii, na Łotwie, Litwie i w Polsce, które są obecnie wymienione w częściach I i II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, powinny zostać wymienione w części III tego załącznika. |
(9) |
Ponadto określone obszary Łotwy, wymienione obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, w przypadku których ostatnio nie powiadamiano o ogniskach afrykańskiego pomoru świń, powinny zostać wymienione w części II tego załącznika. |
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2017 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.
(3) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.
(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).
ZAŁĄCZNIK
Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:
ZAŁĄCZNIK
CZĘŚĆ I
1. Republika Czeska
Następujące obszary w Republice Czeskiej:
— |
okres Uherské Hradiště, |
— |
okres Kroměříž, |
— |
okres Vsetín. |
2. Estonia
Następujące obszary w Estonii:
— |
Hiiu maakond. |
3. Łotwa
Następujące obszary na Łotwie:
— |
Aizputes novads, |
— |
Alsungas novads, |
— |
Auces novada Bēnes, Vecauces un Ukru pagasts, Auces pilsēta, |
— |
Dobeles novada Penkules pagasts, |
— |
Jelgavas novada Platones, Vircavas, Jaunsvirlaukas, Vilces, Lielplatones, Elejas un Sesavas pagasts, |
— |
Kuldīgas novada Ēdoles, Īvandes, Gudenieku, Turlavas, Kurmāles, Snēpeles, Laidu pagasts, Kuldīgas pilsēta, |
— |
Pāvilostas novada Sakas pagasts un Pāvilostas pilsēta, |
— |
republikas pilsēta Jelgava, |
— |
Rundāles novada Svitenes un Viesturu pagasts, |
— |
Saldus novada Ezeres, Kursīšu, Novadnieku, Pampāļu, Saldus, Zaņas un Zirņu pagasts, Saldus pilsēta, |
— |
Skrundas novads, |
— |
Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, |
— |
Tērvetes novads, |
— |
Ventspils novada Jūrkalnes pagasts. |
4. Litwa
Następujące obszary na Litwie:
— |
Joniškio rajono savivaldybė, |
— |
Jurbarko rajono savivaldybė: Eržvilko, Girdžių, Jurbarko miesto Jurbarkų ir Viešvilės seniūnijos ir Skirsnemunės ir Šimkaičių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 146, |
— |
Kalvarijos savivaldybė, |
— |
Kazlų Rūdos savivaldybė, |
— |
Kelmės rajono savivaldybė, |
— |
Marijampolės savivaldybė, |
— |
Pakruojo rajono savivaldybė: Linkuvos ir Pašvitinio seniūnijos, |
— |
Panevėžio rajono savivaldybė: Krekenavos seninūnijos dalis į vakarus nuo Nevėžio upės ir į pietus nuo kelio Nr. 3004, |
— |
Radviliškio rajono savivaldybė: Aukštelkų, Baisogalos, Grinkiškio, Radviliškio, Radviliškio miesto, Skėmių, Šaukoto, Šeduvos miesto, Šaulėnų ir Tyrulių, |
— |
Raseinių rajono savivaldybė: Ariogalos seniūnija į šiaurę nuo kelio Nr A1, Ariogalos miesto, Betygalos seniūnijos, Girkalnio ir Kalnūjų seniūnijos į šiaurę nuo kelio Nr A1, Nemakščių, Pagojukų, Paliepių, Raseinių, Raseinių miesto, Šiluvos ir Viduklės seniūnijos, |
— |
Šakių rajono savivaldybė, |
— |
Šiaulių miesto savivaldybė, |
— |
Šiaulių rajono savivaldybė, |
— |
Vilkaviškio rajono savivaldybė. |
5. Polska
Następujące obszary w Polsce:
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
CZĘŚĆ II
1. Republika Czeska
Następujące obszary w Republice Czeskiej:
— |
okres Zlín. |
2. Estonia
Następujące obszary w Estonii:
— |
Haapsalu linn, |
— |
Hanila vald, |
— |
Harju maakond, |
— |
Ida-Viru maakond, |
— |
Jõgeva maakond, |
— |
Järva maakond, |
— |
Kihelkonna vald, |
— |
Kullamaa vald, |
— |
Kuressaare linn, |
— |
Lääne-Viru maakond, |
— |
Lääne-Saare vald, |
— |
osa Leisi vallast, mis asub lääne pool Kuressaare-Leisi maanteest (maanatee nr 79), |
— |
Lihula vald, |
— |
Martna vald, |
— |
Muhu vald, |
— |
Mustjala vald, |
— |
osa Noarootsi vallast, mis asub põhja pool maanteest nr 230, |
— |
Nõva vald, |
— |
Pihtla vald, |
— |
Pärnu maakond (välja arvatud Audru ja Tõstamaa vald), |
— |
Põlva maakond, |
— |
Rapla maakond, |
— |
osa Ridala vallast, mis asub edela pool maanteest nr 31, |
— |
Ruhnu vald, |
— |
Salme vald, |
— |
Tartu maakond, |
— |
Torgu vald, |
— |
Valga maakond, |
— |
Viljandi maakond, |
— |
Vormsi vald, |
— |
Võru maakond. |
3. Łotwa
Następujące obszary na Łotwie:
— |
Ādažu novads, |
— |
Aglonas novada Kastuļinas, Grāveru un Šķeltovas pagasts, |
— |
Aizkraukles novads, |
— |
Aknīstes novads, |
— |
Alojas novads, |
— |
Alūksnes novads, |
— |
Amatas novads, |
— |
Apes novads, |
— |
Auces novada Lielauces un Īles pagasts, |
— |
Babītes novads, |
— |
Baldones novads, |
— |
Baltinavas novads, |
— |
Balvu novads, |
— |
Bauskas novads, |
— |
Beverīnas novads, |
— |
Brocēnu novads, |
— |
Burtnieku novads, |
— |
Carnikavas novads, |
— |
Cēsu novads, |
— |
Cesvaines novads, |
— |
Ciblas novads, |
— |
Dagdas novads, |
— |
Daugavpils novada Vaboles, Līksnas, Sventes, Medumu, Demenas, Kalkūnes, Laucesas, Tabores, Maļinovas, Ambeļu, Biķernieku, Naujenes, Vecsalienas, Salienas un Skrudalienas pagasts, |
— |
Dobeles novada Dobeles, Annenieku, Bikstu, Zebrenes, Naudītes, Auru, Krimūnu, Bērzes un Jaunbērzes pagasts, Dobeles pilsēta, |
— |
Dundagas novads, |
— |
Engures novads, |
— |
Ērgļu novads, |
— |
Garkalnes novada daļa, kas atrodas uz ziemeļrietumiem no autoceļa A2, |
— |
Gulbenes novads, |
— |
Iecavas novads, |
— |
Ikšķiles novada Tīnūžu pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidaustrumiem no autoceļa P10, Ikšķiles pilsēta, |
— |
Ilūkstes novads, |
— |
Jaunjelgavas novads, |
— |
Jaunpiebalgas novads, |
— |
Jaunpils novads, |
— |
Jēkabpils novads, |
— |
Jelgavas novada Glūdas, Zaļenieku, Svētes, Kalnciema, Līvbērzes un Valgundes pagasts, |
— |
Kandavas novads, |
— |
Kārsavas novads, |
— |
Ķeguma novads, |
— |
Ķekavas novads, |
— |
Kocēnu novads, |
— |
Kokneses novads, |
— |
Krāslavas novads, |
— |
Krimuldas novada Krimuldas pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļaustrumiem no autoceļa V89 un V81, un Lēdurgas pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļaustrumiem no autoceļa V81 un V128, |
— |
Krustpils novads, |
— |
Kuldīgas novada Padures, Pelču, Rumbas, Rendas, Kalibes un Vārmes pagasti, |
— |
Lielvārdes novads, |
— |
Līgatnes novads, |
— |
Limbažu novada Skultes, Limbažu, Umurgas, Katvaru, Pāles un Viļķenes pagasts, Limbažu pilsēta, |
— |
Līvānu novads, |
— |
Lubānas novads, |
— |
Ludzas novads, |
— |
Madonas novads, |
— |
Mālpils novads, |
— |
Mārupes novads, |
— |
Mazsalacas novads, |
— |
Mērsraga novads, |
— |
Naukšēnu novads, |
— |
Neretas novada Mazzalves pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļaustrumiem no autoceļa P73 un uz rietumiem no autoceļa 932, |
— |
Ogres novads, |
— |
Olaines novads, |
— |
Ozolnieku novads, |
— |
Pārgaujas novads, |
— |
Pļaviņu novads, |
— |
Preiļu novada Saunas pagasts, |
— |
Priekuļu novada Veselavas pagasts un Priekuļu pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidiem no autoceļa P28 un rietumiem no autoceļa P20, |
— |
Raunas novada Drustu pagasts un Raunas pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidiem no autoceļa A2, |
— |
republikas pilsēta Daugavpils, |
— |
republikas pilsēta Jēkabpils, |
— |
republikas pilsēta Jūrmala, |
— |
republikas pilsēta Rēzekne, |
— |
republikas pilsēta Valmiera, |
— |
Rēzeknes novada Audriņu, Bērzgales, Čornajas, Dricānu, Gaigalavas, Griškānu, Ilzeskalna, Kantinieku, Kaunatas, Lendžu, Lūznavas, Maltas, Mākoņkalna, Nagļu, Ozolaines, Ozolmuižas, Rikavas, Nautrēnu, Sakstagala, Silmalas, Stoļerovas, Stružānu un Vērēmu pagasts un Feimaņu pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļiem no autoceļa V577 un Pušas pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļaustrumiem no autoceļa V577 un V597, |
— |
Riebiņu novada Sīļukalna, Stabulnieku, Galēnu un Silajāņu pagasts, |
— |
Rojas novads, |
— |
Ropažu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa P10, |
— |
Rugāju novads, |
— |
Rundāles novada Rundāles pagasts, |
— |
Rūjienas novads, |
— |
Salacgrīvas novads, |
— |
Salas novads, |
— |
Saldus novada Jaunlutriņu, Lutriņu un Šķēdes pagasts, |
— |
Saulkrastu novads, |
— |
Siguldas novada Mores pagasts un Allažu pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidiem no autoceļa P3, |
— |
Skrīveru novads, |
— |
Smiltenes novads, |
— |
Strenču novads, |
— |
Talsu novads, |
— |
Tukuma novads, |
— |
Valkas novads, |
— |
Varakļānu novads, |
— |
Vecpiebalgas novads, |
— |
Vecumnieku novads, |
— |
Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta, |
— |
Viesītes novada Elkšņu un Viesītes pagasts, Viesītes pilsēta, |
— |
Viļakas novads, |
— |
Viļānu novads, |
— |
Zilupes novads. |
4. Litwa
Następujące obszary na Litwie:
— |
Alytaus miesto savivaldybė, |
— |
Alytaus rajono savivaldybė, |
— |
Anykščių rajono savivaldybė: Andrioniškio, Anykščių, Debeikių, Kavarsko seniūnijos dalis į šiaurės rytus nuo kelio Nr. 1205 ir į šiaurę rytus nuo kelio Nr. 1218, Kurklių, Skiemonių, Svėdasų, Troškūnų ir Viešintų seniūnijos, |
— |
Birštono savivaldybė, |
— |
Biržų miesto savivaldybė, |
— |
Biržų rajono savivaldybė: Nemunėlio Radviliškio, Pabiržės, Pačeriaukštės ir Parovėjos seniūnijos, |
— |
Elektrėnų savivaldybė, |
— |
Ignalinos rajono savivaldybė, |
— |
Jonavos rajono savivaldybė, |
— |
Jurbarko rajono savivaldybė: Juodaičių, Raudonės, Seredžiaus, Veliuonos seniūnijos ir Skirsnemunės ir Šimkaičių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 146, |
— |
Kaišiadorių miesto savivaldybė, |
— |
Kaišiadorių rajono savivaldybė, |
— |
Kauno miesto savivaldybė, |
— |
Kauno rajono savivaldybės: Akademijos, Alšėnų, Batniavos, Domeikavos, Ežerėlio, Garliavos apylinkių, Garliavos, Karmėlavos, Kačerginės, Kulautuvos, Lapių, Linksmakalnio, Neveronių, Raudondvario, Ringaudų, Rokų, Samylų, Taurakiemio, Užliedžių, Vilkijos apylinkių, Vilkijos, Zapyškio seniūnijos, |
— |
Kėdainių rajono savivaldybė savivaldybės: Dotnuvos, Gudžiūnų, Josvainių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr 3514 ir Nr 229, Krakių, Kėdainių miesto, Surviliškio, Truskavos, Vilainių ir Šėtos seniūnijos, |
— |
Kupiškio rajono savivaldybė: Noriūnų, Skapiškio, Subačiaus ir Šimonių seniūnijos, |
— |
Molėtų rajono savivaldybė, |
— |
Pakruojo rajono savivaldybė: Klovainių, Rozalimo, Lygumų, Pakruojo ir Žeimelio seniūnijos, |
— |
Pasvalio rajono savivaldybė: Joniškėlio apylinkių, Joniškėlio miesto, Saločių ir Pušaloto seniūnijos, |
— |
Radviliškio rajono savivaldybė: Pakalniškių ir Sidabravo seniūnijos, |
— |
Raseinių rajono savivaldybė: Kalnūjų, Girkalnio, Ariogalios seniūnijos į pietus nuo kelio Nr. A1, |
— |
Prienų miesto savivaldybė, |
— |
Prienų rajono savivaldybė, |
— |
Rokiškio rajono savivaldybė, |
— |
Širvintų rajono savivaldybė, |
— |
Švenčionių rajono savivaldybė, |
— |
Trakų rajono savivaldybė, |
— |
Utenos rajono savivaldybė, |
— |
Vilniaus miesto savivaldybė, |
— |
Vilniaus rajono savivaldybė, |
— |
Visagino savivaldybė, |
— |
Zarasų rajono savivaldybė. |
5. Polska
Następujące obszary w Polsce:
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
CZĘŚĆ III
1. Estonia
Następujące obszary w Estonii:
— |
Audru vald, |
— |
Lääne-Nigula vald, |
— |
Laimjala vald, |
— |
osa Leisi vallast, mis asub ida pool Kuressaare-Leisi maanteest (maantee nr 79), |
— |
osa Noarootsi vallast, mis asub lõuna pool maanteest nr 230, |
— |
Orissaare vald, |
— |
Pöide vald, |
— |
osa Ridala vallast, mis asub kirde pool maanteest nr 31, |
— |
Tõstamaa vald, |
— |
Valjala vald. |
2. Łotwa
Następujące obszary na Łotwie:
— |
Aglonas novada Aglonas pagasts, |
— |
Auces novada Vītiņu pagasts, |
— |
Daugavpils novada Nīcgales, Kalupes, Dubnas un Višķu pagasts, |
— |
Garkalnes novada daļa, kas atrodas uz dienvidaustrumiem no autoceļa A2, |
— |
Ikšķiles novada Tīnūžu pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļrietumiem no autoceļa P10, |
— |
Inčukalna novads, |
— |
Krimuldas novada Krimuldas pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidrietumiem no autoceļa V89 un V81, un Lēdurgas pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidrietumiem no autoceļa V81 un V128, |
— |
Limbažu novada Vidrižu pagasts, |
— |
Neretas novada Neretas, Pilskalnes, Zalves pagasts un Mazzalves pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidrietumiem no autoceļa P73 un uz austrumiem no autoceļa 932, |
— |
Priekuļu novada Liepas un Mārsēnu pagasts un Priekuļu pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļiem no autoceļa P28 un austrumiem no autoceļa P20, |
— |
Preiļu novada Preiļu, Aizkalnes un Pelēču pagasts un Preiļu pilsēta, |
— |
Raunas novada Raunas pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļiem no autoceļa A2, |
— |
Rēzeknes novada Feimaņu pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidiem no autoceļa V577 un Pušas pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidrietumiem no autoceļa V577 un V597, |
— |
Riebiņu novada Riebiņu un Rušonas pagasts, |
— |
Ropažu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa P10, |
— |
Salaspils novads, |
— |
Saldus novada Jaunauces, Rubas, Vadakstes un Zvārdes pagasts, |
— |
Sējas novads, |
— |
Siguldas novada Siguldas pagasts un Allažu pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļiem no autoceļa P3, un Siguldas pilsēta, |
— |
Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, |
— |
Vārkavas novads, |
— |
Viesītes novada Rites un Saukas pagasts. |
3. Litwa
Następujące obszary na Litwie:
— |
Anykščių rajono savivaldybė: Kavarsko seniūnijos dalis į vakarus-nuo kelio Nr. 1205 ir į pietus nuo kelio Nr. 1218 ir Traupio seniūnija, |
— |
Biržų rajono savivaldybė: Vabalninko, Papilio ir Širvenos seniūnijos, |
— |
Druskininkų savivaldybė, |
— |
Kauno rajono savivaldybė: Babtų, Čekiškės ir Vandžiogalos seniūnijos, |
— |
Kėdainių rajono savivaldybė: Pelėdnagių, Pernaravos seniūnijos ir Josvainių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr 3514 ir Nr 229, |
— |
Kupiškio rajono savivaldybė: Alizavos ir Kupiškio seniūnijos, |
— |
Lazdijų rajono savivaldybė, |
— |
Pakruojo rajono savivaldybė: Guostagalio seniūnija, |
— |
Panevėžio miesto savivaldybė, |
— |
Panevėžio rajono savivaldybė: Karsakiškio, Miežiškių, Naujamiesčio, Paįstrio, Raguvos, Ramygalos, Smilgių, Upytės, Vadoklių, Velžio seniūnijos ir Krekenavos seniūnijos dalis į rytus nuo Nevėžio upės ir į šiaurę nuo kelio Nr. 3004, |
— |
Pasvalio rajono savivaldybė: Daujėnų, Krinčino, Namišių, Pasvalio apylinkių, Pasvalio miesto, Pumpėnų ir Vaškų seniūnijos, |
— |
Šalčininkų rajono savivaldybė, |
— |
Ukmergės rajono savivaldybė, |
— |
Varėnos rajono savivaldybė. |
4. Polska
Następujące obszary w Polsce:
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
CZĘŚĆ IV
Włochy
Następujące obszary we Włoszech:
— |
tutto il territorio della Sardegna. |
Sprostowania
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/69 |
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/141 z dnia 26 stycznia 2017 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych ze stali nierdzewnej, nawet obrobionych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 22 z dnia 27 stycznia 2017 r. )
Strona 52, art. 1 ust. 1:
zamiast:
„1. Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych, z gatunków stali nierdzewnej austenitycznej, odpowiadających następującym typom według normy AISI: 304, 304L, 316, 316L, 316Ti, 321 oraz 321H i ich odpowiednikom w innych normach, o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm i o ściankach o grubości 16 mm lub mniejszej, o średnim współczynniku chropowatości (Ra) wykończenia powierzchni nie mniejszym niż 0,8 mikrometra, nie kołnierzowych, nawet obrobionych, pochodzących z ChRL i Tajwanu. Produkt jest objęty kodami CN ex 7307 23 10 i ex 7307 23 90 (kody TARIC 7307231015, 7307231025, 7307239015, 7307239025).”,
powinno być:
„1. Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych, z gatunków stali nierdzewnej austenitycznej, odpowiadających następującym typom według normy AISI: 304, 304L, 316, 316L, 316Ti, 321 oraz 321H i ich odpowiednikom w innych normach, o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm i o ściankach o grubości 16 mm lub mniejszej, o średnim współczynniku chropowatości (Ra) powierzchni wewnętrznej nie mniejszym niż 0,8 mikrometra, niekołnierzowych, nawet obrobionych, pochodzących z ChRL i Tajwanu. Produkt jest objęty kodami CN ex 7307 23 10 i ex 7307 23 90 (kody TARIC 7307231015, 7307231025, 7307239015, 7307239025).”.
21.11.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 304/69 |
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/659 z dnia 6 kwietnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/141 nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych ze stali nierdzewnej, nawet obrobionych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 94 z dnia 7 kwietnia 2017 r. )
Strona 9, art. 1 tekst zastępujący tekst art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/141:
zamiast:
„1. Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych, z gatunków stali nierdzewnej austenitycznej, odpowiadających następującym typom według normy AISI: 304, 304L, 316, 316L, 316Ti, 321 oraz 321H i ich odpowiednikom w innych normach, o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm i o ściankach o grubości 16 mm lub mniejszej, o średnim współczynniku chropowatości (Ra) wykończenia powierzchni nie mniejszym niż 0,8 mikrometra, nie kołnierzowych, nawet obrobionych, pochodzących z ChRL i Tajwanu. Produkt jest objęty kodami CN ex 7307 23 10 i ex 7307 23 90 (kody TARIC 7307231015, 7307231025, 7307239015, 7307239025).”,
powinno być:
„1. Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych, z gatunków stali nierdzewnej austenitycznej, odpowiadających następującym typom według normy AISI: 304, 304L, 316, 316L, 316Ti, 321 oraz 321H i ich odpowiednikom w innych normach, o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm i o ściankach o grubości 16 mm lub mniejszej, o średnim współczynniku chropowatości (Ra) powierzchni wewnętrznej nie mniejszym niż 0,8 mikrometra, nie kołnierzowych, nawet obrobionych, pochodzących z ChRL i Tajwanu. Produkt jest objęty kodami CN ex 7307 23 10 i ex 7307 23 90 (kody TARIC 7307231015, 7307231025, 7307239015, 7307239025).”.