(1)

W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014.

(2)

W dniu 17 maja 2017 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013), dodał jedną osobę do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. W dniu 24 maja 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/890 (2) dodające tę osobę do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014.

(3)

Informacje dotyczące tej osoby należy uzupełnić, a załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 należy w związku z tym odpowiednio zmienić,

(1)

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 609/2013 ustanowiono wykaz unijny substancji, które można dodawać do jednej lub kilku kategorii żywności, o których mowa w art. 1 ust. 1. Zgodnie z art. 22 rozporządzenia wykaz unijny będzie miał zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 11 tego rozporządzenia. Wykaz unijny można zmieniać zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 16 powyższego rozporządzenia.

(2)

W opinii z dnia 6 stycznia 2006 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (Urząd) stwierdził, że stosowanie diglicynianiu żelaza(II) jako źródła żelaza w żywności przeznaczonej dla ogółu ludności, suplementach diety i środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, w tym w żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, nie budzi obaw co do bezpieczeństwa.

(3)

Diglicynianu żelaza(II) nie włączono do załącznika do rozporządzenia (UE) nr 609/2013 jako źródła żelaza dodawanego do produktów zbożowych przetworzonych oraz żywności dla dzieci, ponieważ trwał przegląd przepisów mających zastosowanie do tych produktów. Jako że ten przegląd wymaga dodatkowych ocen naukowych, które nie zostaną ukończone w najbliższym czasie, w świetle dobrych praktyk administracyjnych nie należy dłużej odkładać aktualizacji wykazu unijnego polegającej na włączeniu diglicynianu żelaza(II) jako źródła żelaza w produktach zbożowych przetworzonych i żywności dla dzieci.

(4)

W związku z otrzymanym wnioskiem Komisja zwróciła się do Urzędu o wydanie opinii w sprawie bezpieczeństwa i dostępności biologicznej soli wapniowych fosforylowanych oligosacharydów (POs-Ca®) jako źródła wapnia dodawanego w celach odżywczych do żywności, suplementów diety i żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. W opinii z dnia 26 kwietnia 2016 r. (3) Urząd stwierdził, że stosowanie tej substancji w powyższych kategoriach żywności nie budzi obaw co do bezpieczeństwa, jeśli spełnione są określone warunki, które wyszczególniono w opinii. Urząd zaznaczył, że ta substancja stanowiłaby jedno z głównych źródeł ogólnego średniego dziennego spożycia wapnia.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia (UE) nr 609/2013.

(6)

Przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami i uwzględniono otrzymane opinie,

(1)

Po wejściu w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/670 (3) otrzymano uwagi od podmiotów gospodarczych i właściwych władz krajowych. Po uważnym przeanalizowaniu tych uwag stwierdzono, że stosowne są pewne zmiany w załącznikach do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/670.

(2)

Należy sprecyzować procedurę wystawiania dokumentów nadzoru.

(3)

Produkty podlegające uprzedniemu nadzorowi i objęte pozycją 7318 Zharmonizowanego Systemu („HS”) są zwykle przedmiotem licznych, lecz stosunkowo niewielkich transakcji, które dokonywane są w oparciu o system „dokładnie na czas”. Z uwagi na specyfikę tego modelu biznesowego, aby zminimalizować zbędne ograniczenia oraz aby nie zakłócać działalności przedsiębiorstw działających w tym sektorze, w szczególności przygranicznych, przywóz tych produktów o masie netto nieprzekraczającej 5 000 kilogramów powinien być wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/670.

(4)

Okazało się, że istnieją błędy pisarskie w załączniku I. Dlatego należy skreślić pozycję HS 7303 z załącznika I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/670, natomiast pozycję HS 7229 należy dodać.

(5)

W następstwie uwag otrzymanych od właściwych władz krajowych, niezbędna jest również aktualizacja danych kontaktowych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/670.

(6)

Należy zachęcić władze krajowe do akceptowania elektronicznych wersji dokumentu nadzoru,

1)

art. 1 ust. 1 zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:

„Ma to zastosowanie do przywozu, którego waga netto przekracza 2 500 kg dla każdego indywidualnego kodu TARIC oraz 5 000 kg dla każdego indywidualnego kodu TARIC podlegającego uprzedniemu nadzorowi i objętego pozycją HS 7318.”;

2)

art. 2 ust. 9 otrzymuje brzmienie:

3)

załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

4)

załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Format cotygodniowych sprawozdań zawierających zbiorcze zestawienie pozycji utrzymywanych przez poszczególne kategorie osób w odniesieniu do poszczególnych towarowych instrumentów pochodnych lub uprawnień do emisji lub bazujących na nich instrumentów pochodnych, będących przedmiotem obrotu w systemach obrotu, powinien umożliwiać prezentację pozycji z wyszczególnieniem pozycji, które w obiektywnie mierzalny sposób ograniczają ryzyko bezpośrednio związane z działalnością handlową, innych pozycji oraz łącznych pozycji, aby zapewnić przejrzystość rozdziału między działalnością finansową i niefinansową związaną z tymi towarowymi instrumentami pochodnymi, uprawnieniami do emisji lub bazującymi na nich instrumentami pochodnymi.

(2)

Format codziennych sprawozdań zawierających kompletne zestawienie pozycji utrzymywanych przez firmy inwestycyjne i ich klientów w towarowych instrumentach pochodnych lub uprawnieniach do emisji lub bazujących na nich instrumentach pochodnych, będących przedmiotem obrotu w systemach obrotu, oraz ekonomicznie równoważnych kontraktach będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym powinien mieć strukturę ułatwiającą monitorowanie i stosowanie limitów pozycji, o których mowa w art. 57 dyrektywy 2014/65/UE.

(3)

Pozycje powstałe w wyniku transakcji sprzedaży lub kupna obejmujących różne daty dostawy lub towary lub w wyniku innych złożonych strategii należy zgłaszać w ujęciu jednostkowym, chyba że kombinacja produktów jest przedmiotem obrotu jako pojedynczy instrument finansowy zidentyfikowany za pomocą numeru ISIN, a utrzymywane w nim pozycje podlegają szczegółowym limitom.

(4)

Aby odpowiednie organy oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) mogły wykonywać swoje obowiązki w skuteczny i konsekwentny sposób, należy udostępniać im dane, które pozwalają porównać poszczególne firmy inwestycyjne i poszczególnych operatorów rynku prowadzących systemy obrotu. Stosowanie jednolitego formatu w ramach różnych infrastruktur rynków finansowych ułatwia jego wykorzystanie na szerszą skalę przez wielu różnych uczestników rynku, przyczyniając się w ten sposób do standaryzacji.

(5)

W celu ułatwienia przetwarzania bezpośredniego oraz ograniczenia kosztów ponoszonych przez uczestników rynku wszystkie firmy inwestycyjne oraz wszyscy operatorzy rynku prowadzący systemy obrotu powinni stosować standardowe formaty.

(6)

Nowe przepisy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące rynków instrumentów finansowych określone w dyrektywie 2014/65/UE oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (2) stosują się od dnia 3 stycznia 2018 r. W celu zapewnienia spójności i pewności prawa niniejsze rozporządzenie powinno stosować się od tej samej daty.

(7)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez ESMA.

(8)

ESMA zorganizował otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych stanowiącego podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych kosztów i korzyści, które mogą się z nim wiązać, oraz zwrócił się o wydanie opinii do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (3),

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2)

Dnia 16 czerwca 2017 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednej osoby fizycznej do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

(3)

W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

(1)

W rozdziale III sekcja 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2009 (2) ustalono procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu otwartego dla tego państwa.

(2)

Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 umożliwia podmiotom składanie wniosków o pozwolenia na wywóz w okresie od dnia 20 do dnia 30 maja w odniesieniu do wywozów w roku kontyngentowym trwającym od dnia 1 lipca do 30 czerwca następnego roku. Zgodnie z art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 konieczne jest określenie, w jakim stopniu wnioski mogą zostać rozpatrzone pozytywnie w odniesieniu do ilości, których dotyczą, i ustalenie współczynnika przydziału dla każdej części kontyngentu.

(3)

Wnioski złożone w okresie od dnia 20 do dnia 30 maja 2017 r. dotyczą łącznie ilości niższej od dostępnej. W związku z tym zgodnie z art. 31 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 właściwe jest ustalenie pozostałej ilości, w odniesieniu do której wnioski o pozwolenie mogą być składane w okresie od dnia 1 do dnia 10 listopada 2017 r.,

—

1,00 w przypadku wniosków złożonych w odniesieniu do części kontyngentu, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009,

—

1,00 w przypadku wniosków złożonych w odniesieniu do części kontyngentu, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009.

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

(3)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(4)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 539/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze jaj i albumin jaj.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1385/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

(3)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(4)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1384/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2017 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

W swoich konkluzjach z dnia 20 czerwca 2016 r., Rada wezwała do jak najszybszego przeanalizowania możliwości regionalizacji misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) w regionie Sahelu.

(2)

W dniu 15 maja 2017 r. Rada zatwierdziła koncepcję operacji dotyczącą regionalizacji działań prowadzonych w ramach WPBiO w Sahelu.

(3)

Koncepcja operacji dotycząca regionalizacji działań prowadzonych w ramach WPBiO w Sahelu przewiduje, że celami strategicznymi regionalizacji działań WPBiO w regionie Sahelu są: wsparcie współpracy transgranicznej w Sahelu, wsparcie struktur współpracy regionalnej, w szczególności struktur krajów należących do Grupy Pięciu na rzecz Sahelu, oraz w tym kontekście wzmocnienie krajowych zdolności krajów należących do Grupy Pięciu na rzecz Sahelu.

(4)

W pierwszej fazie należy stworzyć sieć bezpieczeństwa w ramach WPBiO w regionie Sahelu oraz dokonać oceny potrzeb w celu opracowania regionalnego planu wdrożeniowego WPBiO, który ma zostać uzgodniony przez państwa członkowskie.

(5)

Aby zrealizować te cele, w ramach EUCAP Sahel Mali należy stworzyć Komórkę Koordynacji Regionalnej złożoną z ekspertów ds. bezpieczeństwa wewnętrznego i obrony krajów należących do Grupy Pięciu na rzecz Sahelu.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Rady 2014/219/WPZiB (1),

(1)

W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/798/WPZiB.

(2)

W dniu 17 maja 2017 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2127 (2013), dodał jedną osobę do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. W dniu 24 maja 2017 r. Rada przyjęła decyzję wykonawczą (WPZiB) 2017/901 (2) dodającą tę osobę do załącznika do decyzji 2013/798/WPZiB.

(3)

Informacje dotyczące tej osoby należy uzupełnić, a załącznik do decyzji 2013/798/WPZiB należy w związku z tym odpowiednio zmienić,

(1)

Mechanizm stabilizacyjny dotyczący bananów został wprowadzony na mocy Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (2) („umowa”), która to umowa zaczęła być stosowana tymczasowo w odniesieniu do krajów Ameryki Środkowej w 2013 r., a w odniesieniu do Nikaragui – w dniu 1 sierpnia 2013 r.

(2)

Zgodnie z mechanizmem stabilizacyjnym, wprowadzonym w życie rozporządzeniem (UE) nr 20/2013, w razie przekroczenia wielkości progowej przywozu świeżych bananów (pozycja 0803 00 19 Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej z dnia 1 stycznia 2012 r.) z jednego z tych państw Komisja może, w trybie pilnym, o którym mowa w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 20/2013, przyjąć akt wykonawczy, na mocy którego może ona tymczasowo zawiesić cło preferencyjne stosowane do przywozu świeżych bananów z tego państwa albo ustalić, że takie zawieszenie cła nie jest odpowiednie.

(3)

Dnia 2 maja 2017 r. przywóz do Unii świeżych bananów pochodzących z Nikaragui przekroczył próg 13 500 ton określony w umowie.

(4)

W tym kontekście na mocy art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 20/2013 Komisja wzięła pod uwagę wpływ omawianego przywozu na sytuację unijnego rynku bananów w celu ustalenia, czy należy zawiesić preferencyjną stawkę celną. Komisja zbadała wpływ przedmiotowego przywozu na poziom cen w Unii, stan przywozu z innych źródeł oraz ogólną stabilność unijnego rynku świeżych bananów.

(5)

W momencie przekroczenia progu ustalonego na 2017 r. przywóz świeżych bananów z Nikaragui stanowił jedynie 1,0 % całkowitego przywozu do Unii świeżych bananów objętych mechanizmem stabilizacyjnym. Przywóz z Nikaragui stanowił ponadto mniej niż 1,0 % całkowitego przywozu świeżych bananów do Unii Europejskiej.

(6)

Przywóz z dużych państw wywozu, z którymi Unia również zawarła umowy o wolnym handlu – a mianowicie z Kolumbii, Ekwadoru i Kostaryki – wynosił odpowiednio 26,5 %, 27,8 % i 27,1 % progów określonych dla tych państw. „Niewykorzystane” ilości w ramach mechanizmu stabilizacji (około 4,2 mln ton) są znacznie wyższe niż całkowity przywóz z Nikaragui do chwili obecnej (15 600 ton).

(7)

Średnia cena importowa z Nikaragui wynosiła 513 EUR/t w pierwszych dwóch miesiącach 2017 r., czyli była o 24 % niższa niż średnie ceny przywozu świeżych bananów z innych państw do Unii.

(8)

Średnia cena hurtowa bananów na rynku unijnym w kwietniu 2017 r. (1 020 EUR/t) nie zmieniła się znacznie w porównaniu ze średnią hurtową ceną żółtych bananów w poprzednich miesiącach.

(9)

Na obecnym etapie nic nie wskazuje zatem, by stabilność rynku unijnego została zakłócona przez przekraczający określoną roczną wielkość progową przywóz świeżych bananów z Nikaragui ani by miało to jakikolwiek istotny wpływ na sytuację producentów unijnych.

(10)

Ponadto nic nie wskazuje, by sytuacja gospodarcza w regionach najbardziej oddalonych Unii w maju 2017 r. miała ulec poważnemu pogorszeniu ani by istniało takie zagrożenie.

(11)

W związku z tym zawieszenie preferencyjnego cła na przywóz bananów pochodzących z Nikaragui nie wydaje się odpowiednie na obecnym etapie.

(12)

Jako że roczna wielkość progowa została przekroczona już w maju, Komisja będzie stale monitorować sytuację w tym zakresie i w stosownych przypadkach może przyjąć odpowiednie środki – mimo że łączny przywóz z Nikaragui na rynek Unii jest niewielki,