4.4.2017

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 90/1

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/628

z dnia 3 kwietnia 2017 r.

w sprawie wykonania art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1352/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1352/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie (1), w szczególności jego art. 15 ust. 3,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 18 grudnia 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1352/2014.

(2)	Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych powołany zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 2140 (2014) uaktualnił informacje dotyczące czterech osób objętych środkami ograniczającymi.

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 1352/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1352/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 60.

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1352/2014 wpisy dotyczące osób wymienionych poniżej otrzymują brzmienie:

Abdullah Yahya Al Hakim (alias: a) Abu Ali al Hakim; b) Abu-Ali al-Hakim; c) Abdallah al-Hakim; d) Abu Ali Alhakim; e) Abdallah al-Mu'ayyad).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Rola: Zastępca dowódcy grupy Huthi. Adres: Dahyan, Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Data urodzenia: a) ok. 1985 r.; b) między 1984 a 1986 r. Miejsce urodzenia: a) Dahyan, Jemen; b) Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5837273. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 7.11.2014 (zmienione 20.11.2014).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Abdullah Yahya al Hakim został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji.

Abdullah Yahya al Hakim był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie.

Według doniesień Abdullah Yahya al Hakim zorganizował w czerwcu 2014 r. spotkanie, aby przygotować zamach na prezydenta Jemenu Abdrabuha Mansoura Hadiego. Al Hakim spotkał się z dowódcami wojskowymi i dowódcami służb bezpieczeństwa oraz przywódcami plemiennymi; w spotkaniu wzięli udział również najważniejsi liderzy stronnictw lojalnych wobec byłego prezydenta Jemenu Alego Abdullaha Saleha; celem spotkania była koordynacja działań wojskowych zmierzających do przejęcia Sany — stolicy Jemenu.

Dnia 29 sierpnia 2014 r. przewodniczący Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wydał publiczne oświadczenie, w którym stwierdził, że Rada potępiła działania sił, którymi dowodzi Abdullah Yahya al Hakim i które w dniu 8 lipca 2014 r. zaatakowały Amran w Jemenie, w tym siedzibę główną brygady armii jemeńskiej. W lipcu 2014 r. Al Hakim dowodził zbrojnym przejęciem prowincji Amran i był dowódcą wojskowym odpowiedzialnym za podejmowanie decyzji dotyczących trwających konfliktów w prowincji Amran oraz okręgu Hamdan w Jemenie.

Na początku września 2014 r. Abdullah Yahya al Hakim przebywał w Sanie w celu nadzorowania operacji bojowych w przypadku rozpoczęcia walk. Jego rolą było organizowanie działań zbrojnych w celu obalenia rządu Jemenu. Był on również odpowiedzialny za zabezpieczenie wszystkich tras do Sany i z Sany oraz za kontrolę nad nimi.

Abd Al-Khaliq Al-Houthi (alias: a) Abd-al-Khaliq al-Huthi; b) Abd-al-Khaliq Badr-al-Din al Huthi; c) 'Abd al-Khaliq Badr al-Din al-Huthi; d) Abd al-Khaliq al-Huthi; e) Abu-Yunus).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Rola: Dowódca wojskowy grupy Huthi. Data urodzenia: 1984. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5837297. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 7.11.2014 (zmienione 20.11.2014, 26.8.2016).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Abd al-Khaliq al-Houthi został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji.

Abd al-Khaliq al-Houthi był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie.

Pod koniec października 2013 r. Abd al-Khaliq al-Houthi przewodził grupie bojowników noszących jemeńskie mundury wojskowe w ataku na obiekty w Dimaj w Jemenie. Walki te spowodowały wiele ofiar śmiertelnych.

Pod koniec września 2014 r. nieznana liczba niezidentyfikowanych bojowników była rzekomo przygotowana do ataków na placówki dyplomatyczne w Sanie w Jemenie na rozkaz, który miał wydać Abd al-Khaliq al-Houthi. W dniu 30 sierpnia 2014 r. Al-Houthi koordynował transport broni z prowincji Amran do obozu demonstrantów w Sanie.

Ali Abdullah Saleh (alias: Ali Abdallah Salih).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Rola: a) prezes jemeńskiej partii Powszechny Kongres Ludowy; b) były prezydent Republiki Jemeńskiej. Data urodzenia: a) 21 marca 1945 r.; b) 21 marca 1946 r.; c) 21 marca 1942 r.; d) 21 marca 1947 r. Miejsce urodzenia: a) Bayt al-Ahmar, Sana'a Governorate (muhafaza Sana), Jemen; b) Sana, Jemen; c) Sana, Sanhan, Al-Rib' al-Sharqi. Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: 00016161 (Jemen). Krajowy numer identyfikacyjny: 01010744444. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5837306. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 7.11.2014 (zmienione 20.11.2014).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ali Abdullah Saleh został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji.

Ali Abdullah Saleh był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie.

Na mocy porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego pod auspicjami Rady Współpracy Państw Zatoki Ali Abdullah Saleh po ponad 30 latach ustąpił ze stanowiska prezydenta Jemenu.

Według doniesień jesienią 2012 r. Ali Abdullah Saleh stał się jednym z głównych zwolenników brutalnych działań Huthi w północnym Jemenie.

Starcia w południowym Jemenie w lutym 2013 r. były wynikiem połączonych działań, które prowadzili Saleh, Al-Ka'ida Półwyspu Arabskiego i secesjonista z południa kraju Ali Salim al-Bayd, aby wywołać zamieszki przed zaplanowaną na dzień 18 marca 2013 r. Konferencją Dialogu Narodowego w Jemenie. Później, we wrześniu 2014 r., Saleh destabilizował Jemen, wykorzystując inne osoby do osłabienia instytucji rządowych na szczeblu centralnym i zmniejszenia stabilności państwa do tego stopnia, by zagrozić zamachem stanu. Zgodnie ze sprawozdaniem opublikowanym we wrześniu 2014 r. przez zespół ekspertów ONZ ds. Jemenu ich rozmówcy twierdzili, że Saleh wspiera brutalne działania niektórych Jemeńczyków, zapewniając im środki finansowe i wsparcie polityczne, a także zapewnia, by członkowie Powszechnego Kongresu Ludowego za pomocą różnych środków nadal przyczyniali się do destabilizacji Jemenu.

Ahmed Ali Abdullah Saleh (alias: Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar)

Tytuł: były ambasador, były generał brygady. Data urodzenia: 25 lipca 1972 r. Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: a) paszport jemeński numer 17979, wydany na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh (do którego odniesienie znajduje się pod numerem tożsamości dyplomaty 31/2013/20/003140 poniżej); b) paszport jemeński numer 02117777, wydany 8.11.2005 na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar; c) paszport jemeński numer 06070777, wydany 3.12.2014 na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar. Adres: Zjednoczone Emiraty Arabskie. Inne informacje: Odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu. Ahmed Saleh jest synem byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej, Alego Abdulaha Saleha (YEi.003). Ahmed Ali Abdullah Saleh pochodzi z miejsca znanego jako Bayt Al-Ahmar, które znajduje się około 20 km na południowy wschód od stolicy, Sany. Numer paszportu dyplomatycznego: 31/2013/20/003140, wydany 7.7.2013 przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh; obecny status: unieważniony. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5895854. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 14.4.2015 (zmienione 16.9.2015).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ahmed Ali Saleh działa w celu podważenia autorytetu prezydenta Abdrabuha Mansoura Hadiego, zablokowania wysiłków Hadiego na rzecz reformy armii oraz utrudnienia pokojowego przekształcenia Jemenu w demokrację. Saleh odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Od połowy lutego 2013 r. Ahmed Ali Saleh wydał tysiące sztuk nowej broni członkom gwardii republikańskiej i niezidentyfikowanym szejkom plemiennym. Broń została pierwotnie zdobyta w 2010 r. i zachowana dla późniejszego pozyskania lojalności jej odbiorców do celów politycznych.

Po ustąpieniu przez ojca Saleha – byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej Ale Abdullaha Saleha – ze stanowiska w 2011 r., Ahmed Ali Saleh zachował stanowisko dowódcy jemeńskiej gwardii narodowej. Niewiele ponad rok później Saleh został zdymisjonowany przez prezydenta Hadiego, lecz zachował znaczące wpływy wśród jemeńskich wojskowych, nawet po usunięciu go ze stanowiska dowódcy. ONZ wskazała Alego Abdullaha Saleha na mocy rezolucji RB ONZ 2140 w listopadzie 2014 r.

4.4.2017

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 90/12

DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/633

z dnia 3 kwietnia 2017 r.

w sprawie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 20 lipca 2001 r. państwa uczestniczące w konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) poświęconej nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach przyjęły Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (zwany dalej „programem działania ONZ”) W dniu 8 grudnia 2005 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (zwany dalej „międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie”). Zgodnie z oboma tymi instrumentami międzynarodowymi państwa będą odpowiednio współpracować z ONZ, tak by wesprzeć ich skuteczne wdrożenie.

(2)	W dniu 12 lipca 2002 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2002/589/WPZiB (1).

(3)

W dniu 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką oraz amunicją do niej. W strategii tej określono wsparcie programu działania ONZ jako główny priorytet w działaniach podejmowanych na szczeblu międzynarodowym i wezwano do przyjęcia prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego umożliwiającego śledzenie i oznaczanie broni strzeleckiej i lekkiej („BSiL”) oraz amunicji do niej.

(4)	W wyniku przyjęcia międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie Unia poparła jego pełne wdrożenie przez przyjęcie i wykonanie wspólnego działania Rady 2008/113/WPZiB (2). Wdrożenie wspólnego działania 2008/113/WPZiB otrzymało pozytywną ocenę Rady.

(5)	W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/428/WPZiB (3).

(6)	Nielegalnie uzyskana broń strzelecka została użyta do ataków terrorystycznych w Europie.

(7)

W sprawozdaniu końcowym z odbywającego się co dwa lata szóstego spotkaniu państw („BMS6”) w 2016 r. poświęconego realizacji programu działania w odnotowano:

—

potrzebę wzmocnienia śledzenia BSiL w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych, w tym przez zapewnienie pomocy w budowaniu zdolności, do celów identyfikacji i ograniczenia przepływu nielegalnej BSiL do stref konfliktowych i pokonfliktowych, zapewnienia wczesnego ostrzegania o destabilizujących przepływach takiej broni i zapobiegania konfliktom,

—	możliwość osiągnięcia synergii między projektami opracowanymi w celu wsparcia realizacji programu działania ONZ i międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie oraz projektami związanymi z celami zrównoważonego rozwoju,

—	potrzebę rozważenia na trzeciej konferencji przeglądowej w 2018 r. konsekwencji, jakie mają dla programu działania ONZ najnowsze zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL,

—	potrzebę pogłębionego dialogu z przedstawicielami odnośnej branży, w szczególności dotyczącego skutecznego znakowania BSiL, w świetle ostatnich wydarzeń,

—

potrzebę zwiększenia potencjału krajowego, by uwzględniać ryzyko przekierowania przy ocenie wniosków o zezwolenie na wywóz BSiL oraz wprowadzenia – tam, gdzie tego brak – odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych oraz procedur administracyjnych, zgodnych z obecnymi zobowiązaniami państw na mocy odnośnych przepisów prawa międzynarodowego, aby zapewnić skuteczną kontrolę wywozu, tranzytu i przywozu BSiL, w tym wykorzystywanie certyfikatów użytkownika końcowego oraz skutecznych środków ustanawiania i egzekwowania prawa,

—	że pełna i skuteczna realizacja programu działania ONZ przyczynia się do zapobiegania nabywaniu BSiL przez terrorystów, ograniczając w ten sposób potencjalny wpływ ich ataków,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Z myślą o wsparciu walki z nielegalnym handlem BSiL poprzez ograniczenie do minimum ryzyka przekierowania BSiL – w tym w drodze kradzieży, utraty i niedozwolonego powrotnego wywozu – ku nielegalnym rynkom, nielegalnym ugrupowaniom zbrojnym, terrorystom i innym nieupoważnionym odbiorcom Unia, w drodze niniejszej decyzji, realizuje następujące cele poprzez:

—	wspomaganie programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie,

—	zapewnianie przydatności programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie i zwiększanie ich skuteczności,

—	wspieranie działań na rzecz pomyślnych i adekwatnych do potrzeb wyników trzeciej konferencji ONZ poświęconej przeglądowi postępów osiągniętych w realizacji programu działania ONZ („RevCon3”), która odbędzie się w 2018 r.

2. Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia wspiera, w drodze niniejszej decyzji, następujące działania:

—	przygotowanie do RevCon3 poprzez cykl sympozjów tematycznych i konferencji regionalnych,

—	kompleksową analizę krajowych sprawozdań państw członkowskich ONZ w sprawie realizacji programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, która zostanie przedstawiona na RevCon3,

—	program sponsorowania dla uczestników z krajów trzecich,

—	zapewnienie wsparcia technicznego dla przewodniczącego RevCon3,

—

cztery sympozja tematyczne przekładające się na ustalenia ukierunkowane na działania w obszarze tematycznym związanym z kontrolą BSiL. Wybrane tematy zostały określone jako priorytety w dokumentach roboczych UE, które zostały przedstawione na posiedzeniach zorganizowanych w ramach programu działania ONZ (BMS5 w 2014 r. i BMS6 w 2016 r.), i zostały w dużej mierze odzwierciedlone w dokumentach końcowych z tych posiedzeń:

(i)	śledzenie BSiL i zarządzanie zapasami w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych;

(ii)	BSiL i Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju i aspekty kontroli BSiL związane z problematyką płci;

(iii)

ostatnie zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL oraz wynikające z nich wyzwania i możliwości w odniesieniu do wykonania programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie;

(iv)	synergia między programem działania ONZ, Traktatem o handlu bronią i innymi odpowiednimi instrumentami,

—	pięć konferencji regionalnych umożliwiających omówienie dokumentów sporządzonych w wyniku sympozjów tematycznych z przedstawicielami rządów oraz organizacjami regionalnymi z wybranych regionów;

—	analiza sprawozdań krajowych w sprawie realizacji programu działania ONZ i międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, z położeniem nacisku na wyzwania w zakresie wdrożenia, które stworzą możliwości współpracy i pomocy;

—	wzmocnienie podstaw RevCon3 poprzez program sponsorowania i wsparcie techniczne dla przewodniczącego RevCon3, oraz

—	komunikacja w formie oświadczeń dla prasy i imprez towarzyszących.

3. Szczegółowy opis projektu, o którym mowa w ust. 2, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).

2. Realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, powierza się Biuru ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA), wspomaganemu przez Small Arms Survey reprezentowany przez Instytut Studiów Podyplomowych Stosunków Międzynarodowych i Rozwoju („SAS”).

3. UNODA, wspomagane przez SAS, wykonuje on swoje zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA.

Artykuł 3

1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 2 798 381,56 EUR.

2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3. Komisja nadzoruje należyte zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera z UNODA umowę o finansowaniu. UNODA i SAS zostaną poproszone o zawarcie umowy w sprawie zwrotu kosztów poniesionych przez SAS w związku z jego udziałem w wykonaniu niniejszej decyzji. Umowa między Komisją a UNODA zawiera zobowiązanie, zgodnie z którym UNODA i SAS zapewniają wyeksponowanie wkładu Unii, stosownie do jego wielkości.

4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Komisja informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.

Artykuł 4

Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do dokonania oceny. Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2. Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące od daty zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jeżeli jednak umowa o finansowaniu nie zostanie do tego czasu zawarta, niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy od daty jej wejścia w życie.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

(1) Wspólne działanie Rady 2002/589/WPZiB z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz uchylające wspólne działanie 1999/34/WPZiB (Dz.U. L 191 z 19.7.2002, s. 1).

(2) Wspólne działanie Rady 2008/113/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. wspierające międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) w ramach strategii UE zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi (Dz.U. L 40 z 14.2.2008, s. 16).

(3) Decyzja Rady 2011/428/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie wspierania działalności Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia w celu realizacji programu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego zapobiegania handlowi bronią strzelecką i lekką we wszystkich jego aspektach, zwalczania i eliminowania go (Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 37).

ZAŁĄCZNIK

1. CELE

Celem niniejszej decyzji jest wspieranie walki z nielegalnym handlem bronią strzelecką i lekką („BSiL”) poprzez ograniczenie do minimum ryzyka przekierowania BSiL – w tym w drodze kradzieży, utraty i niedozwolonego powrotnego wywozu – ku nielegalnym rynkom, nielegalnym ugrupowaniom zbrojnym, terrorystom i innym nieupoważnionym odbiorcom. Niniejsza decyzja będzie zatem wspomagać Program działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach („UN PoA”) oraz międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie („ITI”), a także zapewni ich przydatność i zwiększy ich skuteczność.

W tym celu decyzja ta będzie wspierać działania na rzecz pomyślnych wyników trzeciej konferencji ONZ poświęconej przeglądowi postępów osiągniętych w realizacji UN PoA („RevCon3”), która odbędzie się w 2018 r. Decyzja ta będzie wspierać przygotowania do RevCon3 w ramach cyklu sympozjów tematycznych i konferencji regionalnych. Sympozja tematyczne ułatwią opracowanie ustaleń ukierunkowanych na działania w obszarze tematycznym związanym z kontrolą BSiL. Wybrane tematy zostały określone jako priorytety w dokumentach roboczych UE, które zostały przedstawione na posiedzeniach zorganizowanych w ramach UN PoA (BMS5 w 2014 r. i BMS6 w 2016 r.), i zostały w dużej mierze uwzględnione w dokumentach końcowych z posiedzeń. Konferencje regionalne umożliwią omówienie zagadnień poruszonych na sympozjach tematycznych z przedstawicielami rządów oraz organizacjami regionalnymi z wybranych regionów. W ten sposób pozytywny rezultat BMS6 ma pobudzić odpowiednie wyniki RevCon3. Innymi działaniami wspierającymi pomyślny wynik RevCon3 będą: kompleksowa analiza krajowych sprawozdań państw członkowskich ONZ w sprawie realizacji UN PoA i ITI, które zostaną przedstawione RevCon3, program sponsorowania dla uczestników z krajów trzecich oraz wsparcie techniczne dla przewodniczącego RevCon3.

2. OPIS DZIAŁAŃ

Unijny projekt wspierający RevCon3 obejmie następujące elementy:

(i)	sympozja tematyczne w celu opracowania ustaleń ukierunkowanych na działania w obszarze tematycznym związanym z kontrolą BSiL;

(ii)	konferencje regionalne w celu zaangażowania w działania przedstawicieli rządów oraz organizacji regionalnych z wybranych regionów;

(iii)

analizę krajowych sprawozdań państw członkowskich ONZ w sprawie realizacji UN PoA i ITI, która zostanie przedstawiona na RevCon3;

(iv)	wzmocnienie fundamentów RevCon3 (program sponsorowania, wsparcie techniczne);

(v)	skuteczną komunikację w celu zapewnienia trwałych efektów działań.

Bardziej szczegółowy opis wspomnianych pięciu elementów znajduje się poniżej. Projekt ten będzie realizowany równolegle z przygotowaniami do RevCon3 prowadzonymi przez przewodniczącego. Będzie to ważna okazja dla przewodniczącego, aby wziąć udziału w tematycznych i regionalnych pracach przygotowawczych do RevCon3.

2.1. Sympozja tematyczne

2.1.1. Cel

Celem każdego sympozjum będzie omówienie i analiza każdego rozważanego tematu oraz uzgodnienie możliwych do realizacji działań na szczeblu krajowym, regionalnym i globalnym, które można uwzględnić w dokumencie końcowym RevCon3. Ustalenia i zalecenia z każdego sympozjum zostaną zaprezentowane i przedyskutowane na wszystkich konferencjach regionalnych.

2.1.2. Projekt będzie się składać z czterech sympozjów o następującej tematyce:

(i)	śledzenie BSiL i zarządzanie zapasami broni w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych;

(ii)	BSiL oraz Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju oraz aspekty kontroli BSiL związane z płcią;

(iii)

ostatnie zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL oraz wynikające z nich wyzwania i możliwości w odniesieniu do realizacji UN PoA i ITI;

(iv)	synergia między UN PoA, Traktatem o handlu bronią („ATT”) i innymi odpowiednimi instrumentami.

2.1.3. Format

Format sympozjów będzie dostosowany do tematyki.

(i)

Śledzenie BSiL i zarządzanie zapasami broni w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych (por. dokument końcowy BMS6 (1)) w celu ograniczenia do minimum ryzyka przekierowania BSiL – w tym w drodze kradzieży, utraty i niedozwolonego powrotnego wywozu – ku nielegalnym rynkom, nielegalnym ugrupowaniom zbrojnych, terrorystom i innym nieupoważnionym odbiorcom.

Udział:

—	eksperci techniczni z rządów, w tym rządów dotkniętych omawianym problemem,

—	system ONZ (Departament ds. Operacji Pokojowych (DPKO), Departament Spraw Politycznych (DPA), Zarząd Wykonawczy Komitetu Antyterrorystycznego (CTED), Departament Bezpieczeństwa (DSS), Biuro ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC), Biuro ds. Rozbrojenia (UNODA)),

—	eksperci z misji pokojowych ONZ,

—	eksperci z zespołów monitorujących Rady Bezpieczeństwa ONZ,

—	eksperci ze środowisk akademickich i instytutów badawczych,

—	eksperci z organizacji międzynarodowych (Rada Współpracy Celnej, Interpol itd.),

—	eksperci z operacyjnych organizacji pozarządowych (MAG, CAR, ARES itd.),

—	eksperci ze stosownych instytucji unijnych (DG do Spraw Wewnętrznych (DG HOME), Europol).

Ogółem ok. 40 uczestników. Obrady „okrągłego stołu”. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

(ii)

BSiL i Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju i aspekty kontroli BSiL związane z problematyką płci (por. dokument końcowy BMS6 (2)) – udział:

—

system ONZ (Departament Spraw Gospodarczych i Społecznych (DESA), Biuro ds. Wspierania Budowania Pokoju (PBSO), Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), UNODC, Jednostka Narodów Zjednoczonych ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women));

—	eksperci ze środowisk akademickich i instytutów badawczych;

—	eksperci z instytucji rządowych i organizacji regionalnych;

—	eksperci ze stosownych instytucji unijnych (DG ds. Współpracy Międzynarodowej i Rozwoju (DG DEVCO), DG ds. Europejskiej Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej (DG ECHO)).

Ogółem ok. 40 uczestników. Obrady „okrągłego stołu”. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

(iii)

Ostatnie zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL oraz wynikające z nich wyzwania i możliwości w odniesieniu do realizacji UN PoA i ITI (por. dokument końcowy BMS6 (3)) – udział:

—	eksperci z sektora przemysłu BSiL i stosownych federacji branżowych,

—	system ONZ (UNODA),

—	eksperci ze środowisk akademickich i instytutów badawczych,

—	eksperci techniczni z instytucji rządowych,

—	eksperci ze stosownych instytucji unijnych (DG ds. Rynku Wewnętrznego, Przemysłu, Przedsiębiorczości i MŚP (DG GROW), DG ds. Handlu (DG TRADE), DG HOME).

Ogółem ok. 40 uczestników. Dzień 1: dyskusje panelowe, część dyskusyjna. Dzień 2: obrady „okrągłego stołu” na temat opracowania dokumentu uzupełniającego ITI. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

(iv)

Synergia między UN PoA, ATT i innymi odpowiednimi instrumentami, w tym protokołem ONZ o handlu bronią oraz mechanizmami antyterrorystycznymi ONZ (por. dokument końcowy BMS6 (4)) – udział:

—	eksperci z instytucji rządowych,

—	system ONZ (UNODC, UNODA itd.),

—	eksperci z organizacji międzynarodowych (Rada Współpracy Celnej, Interpol, Sekretariat ATT),

—	eksperci z instytutów badawczych.

Ogółem ok. 40 uczestników. Obrady „okrągłego stołu”. Główny akcent należy położyć na synergie, ewentualny korzystny wpływ postanowień jednego instrumentu na pozostałe instrumenty oraz unikanie powielania działań. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

2.1.4. Miejsce

Sympozja dotyczące tematów (i) i (ii) będą się odbywały, jedno bezpośrednio po drugim, w Nowym Jorku. Sympozja dotyczące tematów (iii) i (iv) będą się odbywały odpowiednio w Brukseli i Genewie.

2.1.5. Termin

Wszystkie cztery sympozja odbędą się na przestrzeni pięciu miesięcy, między kwietniem a wrześniem 2017 r. Ich terminy i kolejność (tj. porządek poruszanych tematów) zostaną określone przez agencje wykonawcze, w porozumieniu z Unią i z uwzględnieniem kalendarza ONZ dotyczącego wydarzeń związanych z rozbrojeniem. Każde sympozjum będzie trwać dwa dni.

2.1.6. Zakres obowiązków agencji wykonawczych

Przygotowanie koncepcyjne i merytoryczne:

UNODA i Small Arms Survey wspólnie przygotują sympozjum od strony merytorycznej i będą odpowiedzialne za ustalenie porządku obrad i listę prelegentów/ekspertów. Small Arms Survey opracuje projekt dokumentu informacyjnego na każdy z tematów, który posłuży jako podstawa dyskusji na poszczególnych sympozjach. Przygotowanie koncepcyjne i merytoryczne sympozjów tematycznych nastąpi w drodze dialogu z Jednostką ds. Rozbrojenia i Nieproliferacji w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ).

Logistyka i usługi konferencyjne:

UNODA będzie odpowiadać za ustalenia logistyczne (rezerwację pomieszczeń, zapewnienie cateringu, sprzęt audiowizualny, organizację dojazdu itd.). ESDZ udzieli wsparcia w zapewnieniu pomieszczeń na organizację sympozjum dotyczącego tematu (iii), które odbędzie się w Brukseli.

2.1.7. Wyniki działania

Efektem sympozjów tematycznych będzie zdobycie głębszej wiedzy i wypracowanie stanowisk w zakresie wybranych tematów przez Unię i inne zainteresowane strony. Small Arms Survey sporządzi końcowy dokument merytoryczny z czterech sympozjów tematycznych. Ten dokument końcowy będzie zawierał analizę czterech tematów, stanowiącą rozwinięcie projektów dokumentów informacyjnych oraz uwzględniającą ustalenia z dyskusji ekspertów przeprowadzonych na czterech sympozjach tematycznych. Głównym zadaniem dokumentu końcowego będzie sformułowanie możliwych do wykonania działań z myślą o włączeniu ich do dokumentu końcowego RevCon3. Dokument końcowy będzie stanowił wkład w organizowane następnie spotkania regionalne w ramach projektu.

2.2. Konferencje regionalne

2.2.1. Cel

Celem każdej konferencji regionalnej będzie przygotowanie RevCon3 poprzez zapewnienie państwom uczestniczącym forum, na którym określą i przeanalizują kwestie dotyczące realizacji UN PoA i ITI w kontekście regionalnym, oraz poprzez omówienie ustaleń i zaleceń z czterech sympozjów tematycznych opisanych w sekcji 2.1.

2.2.2. Tematy

Na każdej z konferencji regionalnych poruszone zostaną cztery tematy omawiane podczas sympozjów (zob. sekcja 2.1). Ponadto konferencje regionalne powinny umożliwić przeprowadzenie dyskusji na tematy regionalne w ramach przygotowań do RevCon3.

2.2.3. Format

Konferencje regionalne będą opierać się głównie na konsultacjach interaktywnych na podstawie prezentacji Small Arms Survey i UNODA. Na każdej konferencji regionalnej przewodniczący będzie miał możliwość przedstawienia aktualnego stanu przygotowań do RevCon3. Organizacje regionalne przedstawią swoje wysiłki w zakresie wykonania odnośnych ustępów dokumentu końcowego BMS6 dotyczących organizacji regionalnych. Przedstawiciele państw wybranych do programu sponsorowania RevCon3, uczestniczący w konferencji regionalnej, powinni również co do zasady być członkami delegacji na RevCon3. Small Arms Survey sporządzi projekt podsumowującego sprawozdania proceduralnego z każdej konferencji regionalnej.

2.2.4. Miejsce

Konferencje regionalne mają wspomóc rządy i organizacje z konkretnych regionów w przygotowaniach do RevCon3. Niektóre organizacje regionalne już organizują posiedzenia przygotowawcze do RevCon3: Liga Państw Arabskich, OBWE i Forum Wysp Pacyfiku. Nie ma potrzeby, by projekt unijny obejmował te regiony. Proponuje się zatem pięć następujących posiedzeń regionalnych:

Państwa z podregionów	Organizacje regionalne	Ośrodek regionalny	Miejsce
Afryka Zachodnia i Afryka Środkowa	ECOWAS, ECCAS, UA	UNREC	Lomé
Afryka Wschodnia i Afryka Południowa	RECSA, SADC, UA	UNREC	Lomé
Karaiby	CARICOM	UNLIREC	Port-of-Spain
Ameryka Łacińska	OAS, UNASUR	UNLIREC	Lima
ASEAN i państwa Azji Południowej	ASEAN	UNRCPD	Bangkok

Niniejsza decyzja będzie wspierać uczestnictwo/udział Small Arms Survey i UNODA w poniższych konferencjach regionalnych z myślą o przedstawieniu ustaleń sympozjów tematycznych, w przypadku gdy ustalenia te znajdują się one w zakresie zainteresowania organizatorów. Takie uczestnictwo/udział będzie zależeć od harmonogramu organizacji tych konferencji.

Państwa z podregionów	Organizacje regionalne
Europa i Ameryka Północna	OBWE
Bliski Wschód	Liga Państw Arabskich
Rejon Pacyfiku	PIF

2.2.5. Termin

Pięć konferencji regionalnych odbędzie się w ciągu ośmiu miesięcy od czerwca 2017 r. do lutego 2018 r. (co zagwarantuje, że wszystkie konferencje regionalne odbędą się przed posiedzeniem komitetu przygotowawczego RevCon3, które to posiedzenie prawdopodobnie będzie miało miejsce w lutym 2018 r.). Dokładne terminy i kolejność (tj. kolejność omawianych regionów) konferencji regionalnych zostaną określone przez agencje wykonawcze, w porozumieniu z Unią i z uwzględnieniem kalendarza ONZ dotyczącego wydarzeń związanych z rozbrojeniem. Każda konferencja regionalna będzie trwać dwa dni. Dwie konferencje regionalne w Afryce odbędą się bezpośrednio jedna po drugiej w tym samym miejscu. Dwie konferencje regionalne w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach odbędą się bezpośrednio jedna po drugiej.

2.2.6. Zakres odpowiedzialności agencji wykonawczych

Przygotowanie merytoryczne:

UNODA (w tym jego centra regionalne) i Small Arms Survey przygotują konferencje regionalne od strony merytorycznej i będą odpowiedzialne za ustalenie porządku obrad i listę prelegentów/ekspertów. UNODA, wraz z przewodniczącym, podejmą się przedstawienia aktualnego stanu przygotowań do RevCon3. Small Arms Survey przedstawi prezentacje na temat wyników sympozjów. Small Arms Survey przygotuje podsumowanie każdej konferencji regionalnej.

Logistyka i usługi konferencyjne:

UNODA i jego centra regionalne zajmą się stroną logistyczną (rezerwacja sali, organizacja usług gastronomicznych, sprzęt audiowizualny, organizacja podróży ekspertów itp.) konferencji regionalnych, pod nadzorem centrali UNODA.

2.2.7. Wyniki działania

Zachęca się państwa danego regionu do opracowania wspólnej płaszczyzny przygotowań do RevCon3, w szczególności jeśli chodzi o cztery tematy poruszane na sympozjach tematycznych.

2.3. Analiza UN PoA i sprawozdań krajowych ITI, z położeniem nacisku na wyzwania w zakresie wdrożenia, które stwarzają możliwości współpracy i pomocy.

2.3.1. Format

W dokumencie końcowym z odbywającego się co dwa lata szóstego spotkania państw poświęconego PoA (A/CONF.192/BMS/2016/WP.1/Rev.3) upoważniono UNODA „do analizowania, w ramach istniejących zasobów, tendencji do realizacji, wyzwań i możliwości związanych z PoA i ITI na podstawie dostępnych informacji, w tym przedłożonych lub dostarczonych przez państwa członkowskie, w celu zaprezentowania ich na RevCon3 z myślą o ich rozpatrzeniu i podjęciu odpowiednich działań”.

Merytoryczna, niezależna ocena sprawozdań krajowych w sprawie realizacji jest istotnym źródłem sprawozdania powierzonego UNODA i dodatkiem do niego. Ocena sprawozdań krajowych jest szczególnie ważna, ponieważ oczekuje się, że sprawozdania te będą zawierać informacje z realizacji 16. celu zrównoważonego rozwoju, który nie jest zawarty w żadnym innym mechanizmie sprawozdawczości. Wykonana przez Small Arms Survey wszechstronna analiza sprawozdań krajowych będzie zatem kluczowym działaniem w ramach projektu, z myślą o opublikowania przez Small Arms Survey i wniesieniu wkładu w przyszłościowe sprawozdanie powierzone UNODA. Ta wszechstronna analiza będzie stanowiła uzupełnienie spotkań tematycznych i regionalnych oraz zwiększała prawdopodobieństwo faktu, że RevCon3 zaspokoi aspiracje Unii dotyczące praktycznego, ukierunkowanego i skutecznego harmonogramu dla UN PoA w okresie po konferencji przeglądowej, z położeniem nacisku na połączenie wyzwań dotyczących realizacją z możliwościami współpracy i pomocy.

2.3.2. Termin

Zakończenie analizy przed rozpoczęciem posiedzenia RecCon3 (czerwiec 2018 r.).

2.3.3. Zakres obowiązków agencji wykonawczych

UNODA ma ustalić termin otrzymywania składanych co dwa lata sprawozdań krajowych (połowa 2017 r.). Small Arms Survey ma przedstawić analizę pisemną przedłożonych sprawozdań.

2.3.4. Wyniki działania

Analiza dostarczy informacji umożliwiających lepsze ukierunkowanie działań pomocowych związanych z realizacją UN PoA i ogólnie z kontrolą BSiL.

2.4. Wzmocnienia podstaw RevCon3

2.4.1. Program sponsorowania

W związku z brakiem funduszy wiele krajów rozwijających się ma trudności z zapewnieniem obecności kluczowych urzędników zajmujących się kwestiami BSiL na konferencjach przeglądowych UN PoA. Unia mogłaby finansować program sponsorowania wybranej grupy państw najbardziej dotkniętych powyższym problemem, aby umożliwić tym urzędnikom uczestnictwo w RevCon3.

Działania:

UNODA zajmie się organizacją podróży i zakwaterowania na potrzeby RevCon3 (nie komitetu przygotowawczego wcześniej w 2018 r.) maksymalnie 20 uczestników. Uczestnicy zostaną wybrani przez ESDZ na podstawie zalecenia UNODA, w tym jego centrów regionalnych. Zasadniczo wybrani urzędnicy powinni być wyznaczeni jako krajowe punkty kontaktowe ds. UN PoA. Inne kryteria wyboru obejmują aspekty związane z płcią, terminowe przedłożenie sprawozdania krajowego, aktywne uczestnictwo w konferencjach regionalnych lub sympozjach tematycznych oraz znajomość omawianych tematów i doświadczenie w tym zakresie. Podczas RevCon3 UNODA zorganizuje spotkanie ze sponsorowanymi uczestnikami i z delegacjami z Unii i jej państw członkowskich.

Wyniki:

—	obrady RevCon3 wzbogacone wiedzą fachową osób bezpośrednio zajmujących się kwestiami BSiL z państw dotkniętych powyższym problemem, które zazwyczaj nie mogą pozwolić sobie na uczestnictwo w konferencji przeglądowej,

—	większe możliwości nawiązywania kontaktów przez urzędników z krajów rozwijających się, w tym kluczowych przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się kwestiami BSiL,

—	możliwa synergia z imprezami i szkoleniami towarzyszącymi RevCon3.

2.4.2. Wsparcie techniczne udzielane przewodniczącemu RevCon3.

Przewodniczący z zespołem będą korzystać z fachowej wiedzy technicznej udostępnionej przez Sekretariat ONZ przy wsparciu doświadczonych ekspertów ze Small Arms Survey.

Działania:

Sekretariat ONZ wspierany przez doświadczonych ekspertów ze Small Arms Survey zwiększy swój potencjał doradzania przewodniczącemu i jego zespołowi w zakresie złożonych i technicznych aspektów prac dotyczących RevCon3.

Wyniki:

Przewodniczący będzie miał dostęp do pełnego zakresu wiedzy fachowej dotyczącej merytorycznych i technicznych w powiązaniu z RevCon3.

2.5 Komunikacja

Komunikacja w formie oświadczeń dla prasy i imprez towarzyszących będzie istotną częścią projektu. Ponadto na platformie internetowej RevCon3 można zwracać uwagę na kluczowe tematy związane z RevCon3 oraz pomoc i budowanie potencjału.

Działania:

—	wspólne oświadczenia prasowe towarzyszące sympozjom i konferencjom regionalnym. Transmisja w mediach,

—	imprezy towarzyszące poświęcone projektowi w trakcie odnośnych posiedzeń Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego (2017 r.) oraz 3. konferencji państw stron ATT,

—

UNODA z rocznym wyprzedzeniem założy specjalne strony internetowe poświęcone RevCon3. Będzie to główna platforma do publikowania dokumentów i wymiany informacji z państwami członkowskimi oraz organizacjami regionalnymi i instytucjami. Platforma będzie zawierać obszary tematyczne; szczególna uwaga zostanie poświęcona połączeniu zapotrzebowania na pomoc z dostępnymi zasobami.

Wyniki:

Skuteczne zarządzanie informacjami na temat projektu i jego wyników; dynamiczna platforma internetowa RevCon3 w ramach oficjalnego środowiska internetowego programu działania ONZ, uwzględniająca podejścia tematyczne i umożliwiająca połączenie zapotrzebowania na pomoc z dostępnymi zasobami.

3. REZULTATY PRAC

Agencje wykonawcze przygotują i przedłożą Unii następujące rezultaty prac:

—	rezultaty prac 1–5: Sprawozdania podsumowujące z czterech konferencji tematycznych,

—	rezultaty prac 6–11: Sprawozdania podsumowujące z pięciu konferencji regionalnych,

—	rezultat prac 12: Kompleksowa ocena sprawozdań krajowych w sprawie realizacji UN PoA,

—	rezultat prac 13: Sprawozdanie końcowe po zakończeniu projektu.

(1) A/CONF.192/BMS/2016/2 §37, §55, §56, §57, §74, §75, §82, §83, §84, §105.

(2) A/CONF.192/BMS/2016/2 §15, §23, §24,§25, §40,§41, §52, §59, §60, §101.

(3) A/CONF.192/BMS/2016/2 §63, §79, §90.

(4) A/CONF.192/BMS/2016/2 §12, §14, §62, §67, §107.

4.4.2017

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 90/22

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2017/634

z dnia 3 kwietnia 2017 r.

w sprawie wykonania decyzji 2014/932/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady 2014/932/WPZiB z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie (1), w szczególności jej art. 3,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 18 grudnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/932/WPZiB.

(2)	Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych powołany zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 2140 (2014) uaktualnił informacje dotyczące czterech osób objętych środkami ograniczającymi.

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/932/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji 2014/932/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 147.

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do decyzji 2014/932/WPZiB wpisy dotyczące osób wymienionych poniżej otrzymują brzmienie:

Abdullah Yahya Al Hakim (alias: a) Abu Ali al Hakim; b) Abu-Ali al-Hakim; c) Abdallah al-Hakim; d) Abu Ali Alhakim; e) Abdallah al-Mu'ayyad).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Abd Al-Khaliq Al-Houthi (alias: a) Abd-al-Khaliq al-Huthi; b) Abd-al-Khaliq Badr-al-Din al Huthi; c) 'Abd al-Khaliq Badr al-Din al-Huthi; d) Abd al-Khaliq al-Huthi; e) Abu-Yunus).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ali Abdullah Saleh ( alias: Ali Abdallah Salih).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Na mocy porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego pod auspicjami Rady Współpracy Państw Zatoki Ali Abdullah Saleh po ponad 30 latach ustąpił ze stanowiska prezydenta Jemenu.

Według doniesień jesienią 2012 r. Ali Abdullah Saleh stał się jednym z głównych zwolenników brutalnych działań Huthi w północnym Jemenie.

Ahmed Ali Abdullah Saleh (alias: Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar)

Tytuł: były ambasador, były generał brygady. Data urodzenia: 25 lipca 1972 r. Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: a) paszport jemeński numer 17979, wydany na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh (do którego odniesienie znajduje się pod numerem tożsamości dyplomaty 31/2013/20/003140 poniżej); b) paszport jemeński numer 02117777, wydany 8.11.2005 na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar, c) paszport jemeński numer 06070777, wydany 3.12.2014 na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar. Adres: Zjednoczone Emiraty Arabskie. Inne informacje: Odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu. Ahmed Saleh jest synem byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej, Alego Abdulaha Saleha (YEi.003). Ahmed Ali Abdullah Saleh pochodzi z miejsca znanego jako Bayt Al-Ahmar, które znajduje się około 20 km na południowy wschód od stolicy, Sany. Numer paszportu dyplomatycznego: 31/2013/20/003140, wydany 7.7.2013 przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh; obecny status: unieważniony. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5895854. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 14.4.2015 (zmienione 16.9.2015).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 90

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 60 4 kwietnia 2017

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/628 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie wykonania art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1352/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie	1
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/629 z dnia 23 marca 2017 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Mogette de Vendée (ChOG)]	5
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/630 z dnia 3 kwietnia 2017 r. zmieniające po raz 264. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaidy	6
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/631 z dnia 3 kwietnia 2017 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	8
		DECYZJE
	*	Decyzja Rady (WPZiB) 2017/632 z dnia 3 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia	10
	*	Decyzja Rady (WPZiB) 2017/633 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach	12
	*	Decyzja wykonawcza Rady (WPZiB) 2017/634 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie wykonania decyzji 2014/932/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie	22

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod państw trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	EG	288,4
	MA	105,9
	SN	284,4
	TN	194,1
	TR	108,4
	ZZ	196,2
0707 00 05	TR	159,5
0707 00 05	ZZ	159,5
0709 93 10	MA	55,9
	TR	151,5
	ZZ	103,7
0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28	EG	49,8
	IL	78,9
	MA	48,2
	TN	59,5
	TR	71,3
	ZZ	61,5
0805 50 10	TR	68,2
0805 50 10	ZZ	68,2
0808 10 80	BR	106,4
	CL	116,3
	CN	161,4
	US	113,1
	ZZ	124,3
0808 30 90	AR	117,5
	CL	140,9
	CN	114,0
	ZA	124,5
	ZZ	124,2