(1)

Z chwilą rozpoczęcia stosowania metody wewnętrznych ratingów (metody IRB) instytucja oraz każda jednostka dominująca i jej jednostki zależne mogą wystąpić o zezwolenie właściwego organu na stosowanie danych obejmujących okres dwóch (zamiast pięciu) lat na potrzeby oszacowań, dla niektórych rodzajów ekspozycji, prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD) oraz własnych oszacowań straty z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) i współczynnika konwersji. Należy określić warunki, zgodnie z którymi właściwe organy mogą udzielać zezwoleń dotyczących stosowania danych.

(2)

Przed udzieleniem zezwolenia dotyczącego stosowania danych właściwe organy powinny sprawdzić, czy instytucje spełniają wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. Niniejsze rozporządzenie nie nakłada jednak na właściwe organy obowiązku okresowego dokonywania szczególnego przeglądu spełniania przez instytucje wymogów warunkujących udzielenie zezwolenia dotyczącego stosowania danych, w związku z czym instytucje, które przestają spełniać wymogi niniejszego rozporządzenia, stosują przepisy art. 146 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

(3)

Im krótszy jest okres, z którego pochodzą stosowane dane, tym trudniej jest oszacować parametry ryzyka. Aby zapewnić, by zezwolenie dotyczące stosowania danych ograniczało się do niewielkiego podzbioru aktywów instytucji, należy ustanowić próg ilościowy, zarówno na poziomie wartości ekspozycji, jak i na poziomie kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczanej w ramach metody wewnętrznych ratingów i metody standardowej, w odniesieniu do którego można udzielić zezwolenia dotyczącego stosowania danych. Z tego samego względu z zakresu zezwolenia dotyczącego stosowania danych należy wyraźnie wyłączyć portfele o takim składzie rodzajów ekspozycji, w przypadku których stale odnotowuje się jedynie nieliczne przypadki niewykonania zobowiązania lub nie odnotowuje się ich w ogóle.

(4)

Aby zapewnić, by wymogi w zakresie funduszy własnych były obliczane z zachowaniem należytej ostrożności, właściwe organy powinny również uwzględniać inne aspekty przy rozpatrywaniu wniosków o udzielenie zezwolenia dotyczącego stosowania danych. W szczególności instytucje, które występują o zezwolenie na stosowanie krótszych szeregów danych, powinny stosować odpowiedni margines ostrożności. Instytucje powinny również wykazać właściwym organom, że nie istnieją dokładne, kompletne lub odpowiednie szeregi danych za dłuższe okresy. Z uwagi na fakt, że wpływ na wymogi w zakresie funduszy własnych może być większy w przypadku niedokładnych danych, instytucje powinny również stosować dodatkowe procedury weryfikacji jakości danych stosowne do mniejszej liczebności próby.

(5)

Rodzaje ekspozycji, które nie stanowią części portfela instytucji w momencie pierwszego zastosowania przez nią metody wewnętrznych ratingów, nie powinny być uznawane za kwalifikowalne na potrzeby udzielenia zezwolenia dotyczącego stosowania danych. Zezwolenia dotyczące stosowania danych powinny być natomiast udzielane wyłącznie w odniesieniu do tych rodzajów ekspozycji, które stanowiły część portfela instytucji w momencie pierwszego zastosowania przez nią metody wewnętrznych ratingów, niezależnie od tego, w jaki sposób ekspozycje te zostają objęte metodą wewnętrznych ratingów – natychmiast lub później zgodnie z planem stopniowego rozszerzenia stosowania tej metody.

(6)

Celem zezwolenia dotyczącego stosowania danych jest ustanowienie zwolnienia z obowiązku stosowania danych historycznych obejmujących okres pięciu lat na potrzeby oszacowań parametrów stosowanych w ramach metody IRB dla tych rodzajów ekspozycji, które stanowią część portfela instytucji w momencie pierwszego zastosowania przez nią tej metody. Po upływie pięciu lat od pierwszego zastosowania metody instytucje powinny zgromadzić dość danych, by stosowanie zwolnienia nie było już konieczne. W związku z tym zezwolenia dotyczące stosowania danych nie powinny być udzielane po pięciu latach od dnia rozpoczęcia stosowania przez instytucję metody wewnętrznych ratingów.

(7)

Należy zapewnić, by warunki określone w niniejszym rozporządzeniu nie utrudniały funkcjonowania systemów ratingów stosowanych już przez instytucje, lecz by zamiast tego ułatwiały sprawne przejście na nowy system, zwiększały pewność prawa dla instytucji oraz nie przysparzały im dodatkowych kosztów. Zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zezwolenie dotyczące stosowania danych dotyczy stosowania danych obejmujących okres dwóch lat zamiast pięciu lat; tym samym wygasa ono automatycznie trzy lata po jego udzieleniu. Regulacyjne standardy techniczne nie powinny zatem mieć wpływu na zezwolenia dotyczące stosowania danych udzielone już przez właściwe organy na dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, gdyż byłoby to nieproporcjonalne i zniechęcałoby do stosowania metody wewnętrznych ratingów. Przepisy niniejszego rozporządzenia są ze sobą ściśle powiązane, gdyż wszystkie dotyczą warunków, zgodnie z którymi można udzielić zezwolenia dotyczącego stosowania danych. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest uwzględnienie w jednym rozporządzeniu wszystkich regulacyjnych standardów technicznych wymaganych na mocy art. 180 ust. 3, art. 181 ust. 3 i art. 182 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

(8)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

(9)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),

a)

dane obejmujące dłuższe szeregi czasowe są niedostępne lub są nieodpowiednie ze względu na niedokładność, niekompletność lub nietrafność danych;

b)

zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zastosowano odpowiedni margines ostrożności, tak aby odpowiednio skompensować zakładany zakres błędu estymacji wynikającego ze stosowania krótszych szeregów danych historycznych;

c)

procedura służąca weryfikacji parametrów wejściowych, o której mowa w art. 174 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest wzmocniona w przypadku danych za krótszy okres.

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, a przede wszystkim w celu zapobiegania praktykom uchylania się od zobowiązań podatkowych, dyrektywa 95/60/WE przewiduje wspólny system znakowania umożliwiający identyfikację olejów napędowych, objętych kodem 2710 00 69 Nomenklatury scalonej (CN), oraz nafty, objętej kodem CN 2710 00 55, dopuszczonych do obrotu ze zwolnieniem z podatku akcyzowego lub podlegających obniżonej stawce podatku akcyzowego. Pierwszy z powyższych kodów został podzielony na kody CN 2710 19 43, 2710 19 46, 2710 19 47, 2710 19 48, 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17 i 2710 20 19 w celu uwzględnienia zawartości siarki w olejach napędowych do silników i obecności biodiesela w olejach napędowych do silników, a drugi kod został zastąpiony kodem CN 2710 19 25 (2).

(2)

Decyzją wykonawczą Komisji 2011/544/UE (3) ustanowiono produkt określony nazwą chemiczną N-etylo-N-[2-(1-izobutoxyetoxy)etyl[o]azobenzeno-4-amina (Solvent Yellow 124) jako wspólny znacznik skarbowy, przewidziany dyrektywą 95/60/WE, do znakowania olejów napędowych i nafty, od których nie jest pobierany podatek w pełnym wymiarze stawki stosowanej do takich produktów energetycznych wykorzystywanych jako materiał pędny.

(3)

Artykuł 2 decyzji wykonawczej 2011/544/UE zawiera wymóg, aby ta decyzja wykonawcza została poddana przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2016 r. w świetle postępu technicznego w dziedzinie systemów znakowania i z uwzględnieniem konieczności przeciwdziałania nielegalnemu wykorzystywaniu olejów mineralnych zwolnionych z podatku akcyzowego lub podlegających obniżonej stawce podatku akcyzowego.

(4)

W ramach procesu przeglądu Komisja opublikowała zaproszenie do wyrażenia zainteresowania stanowiące zaproszenie do przedstawienia produktów odpowiednich do stosowania jako znacznik skarbowy olejów napędowych i nafty (4). Komisja dąży do ustalenia substancji do znakowania, która jest bardziej skuteczna w odniesieniu do szeregu z góry określonych kryteriów w stosunku do substancji będącej obecnie w użyciu.

(5)

Jako że przegląd nie jest jeszcze zakończony, Solvent Yellow 124 powinien być nadal stosowany jako wspólny znacznik skarbowy w rozumieniu dyrektywy 95/60/WE i z zastrzeżeniem warunków wymienionych w tej dyrektywie.

(6)

Niniejsza decyzja nie zwalnia żadnego przedsiębiorstwa ze zobowiązań wynikających z art. 102 Traktatu.

(7)

Należy uwzględnić możliwości, jakie stwarza rozwój nauki, i w tym celu wyznaczyć termin przeglądu niniejszej decyzji.

(8)

Przegląd niniejszej decyzji powinien mieć miejsce w dowolnym momencie poprzedzającym ten termin, jeśli okaże się, że stosowanie Solvent Yellow 124 prowadzi do praktyk uchylania się od zobowiązań podatkowych lub powoduje szkody dla zdrowia lub środowiska naturalnego, bądź gdy Komisja stwierdzi, że istnieje inna substancja, lepiej spełniająca przedmiotowe zadania niż Solvent Yellow 124.

(9)

Należy zatem zastąpić decyzję wykonawczą 2011/544/UE.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Podatku Akcyzowego,