(1)

Aby umożliwić stosowanie środka przejściowego określonego w art. 308b ust. 13 dyrektywy 2009/138/WE, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji powinny być w stanie wykazać swoim organom nadzoru, że zakupu akcji, które podlegają temu środkowi przejściowemu, dokonano nie później niż w dniu 1 stycznia 2016 r. W tym celu zakłady ubezpieczeń i reasekuracji powinny stosować określone procedury pozwalające odpowiednio identyfikować i dokumentować te akcje.

(2)

W celu zapewnienia jednolitych warunków oraz odpowiedniej kontroli stosowania tego środka przejściowego zakłady ubezpieczeń i reasekuracji powinny prowadzić ewidencję, w której odnotowuje się wszystkie zmiany wpływające na liczbę akcji podlegających wspomnianemu środkowi przejściowemu. Zakłady te powinny aktualizować ewidencję każdorazowo, gdy wyliczają kapitałowy wymóg wypłacalności według standardowego wzoru, aby identyfikować akcje podlegające środkowi przejściowemu.

(3)

W odniesieniu do akcji posiadanych w ramach przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub innych inwestycji w formie funduszy, w przypadku których zastosowanie metody opartej na ocenie ze względu na pierwotne ryzyko nie jest możliwe, metodę identyfikacji liczby akcji zakupionych przed dniem 1 stycznia 2016 r. określono w art. 173 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (2), a zatem nie istnieje konieczność monitorowania daty zakupu tych akcji. Odnośną datą zakupu, którą należy identyfikować i dokumentować, powinna być data zakupu jednostek lub udziałów w tych przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania lub innych inwestycjach w formie funduszy.

(4)

Zakłady powinny uwzględniać w swoich ewidencjach datę zakupu akcji, jednostek lub udziałów, do których stosuje się środek przejściowy. Ponadto organom nadzoru należy udostępniać, na ich wniosek, kompleksową dokumentację i informacje pozwalające zweryfikować, czy spełniono kryteria stosowania środka przejściowego.

(5)

W przypadku sprzedaży przez zakłady ubezpieczeń i reasekuracji akcji, jednostek lub udziałów, o których mowa w art. 173 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, a następnie odkupieniu przez nie akcji, jednostek lub udziałów tego samego rodzaju po dniu 1 stycznia 2016 r., liczba akcji, które podlegają środkowi przejściowemu, ulegnie zmniejszeniu w porównaniu z pierwotnie zidentyfikowaną liczbą. Procedury stosowane przez zakłady ubezpieczeń lub reasekuracji powinny zatem zapewniać możliwość odróżnienia akcji, które nadal podlegać będą środkowi przejściowemu po tej sprzedaży i późniejszym zakupie akcji, jednostek lub udziałów, od wszystkich innych akcji, jednostek lub udziałów.

(6)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.

(7)

Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (3),

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2012/392/WPZiB w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad EUCAP Sahel Niger Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, w tym w szczególności decyzji o mianowaniu szefa misji.

(2)

W dniu 6 maja 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP Sahel Niger/2/2014 (2) w sprawie mianowania Filipa DE CEUNINCKA szefem misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 6 maja 2014 r. do dnia 15 lipca 2014 r.

(3)

W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/482/WPZiB (3) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUCAP Sahel Niger od dnia 16 lipca 2014 r. do dnia 15 lipca 2016 r.

(4)

W dniu 24 lipca 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP Sahel Niger/3/2014 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Filipa DE CEUNINCKA jako szefa misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2014 r. do dnia 15 lipca 2015 r.

(5)

W dniu 15 kwietnia 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/611 (5) w sprawie przedłużenia mandatu Filipa DE CEUNINCKA jako szefa misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2015 r. do dnia 15 lipca 2016 r.

(6)

W dniu 18 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1172 (6) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2016 r. do dnia 15 lipca 2018 r.

(7)

W dniu 22 lipca 2016 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował mianowanie Kirsi HENRIKSSON szefem misji EUCAP Sahel Niger,

(1)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej dotyczącą budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR), w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

(2)

W dniu 17 lipca 2012 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP NESTOR/1/2012 (2) w sprawie mianowania Jacques'a LAUNAY'A szefem misji EUCAP NESTOR od dnia 17 lipca 2012 r.

(3)

W dniu 23 lipca 2013 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP NESTOR/3/2013 (3) w sprawie mianowania Etienne'a DE MONTAIGNE DE PONCINS'A szefem misji EUCAP NESTOR od dnia 16 lipca 2013 r. do dnia 15 lipca 2014 r.

(4)

W dniu 24 lipca 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP NESTOR/1/2014 (4) sprawie przedłużenia mandatu Etienne'a DE MONTAIGNE DE PONCINS'A jako szefa misji EUCAP NESTOR do dnia 15 lipca 2015 r.

(5)

W dniu 22 lipca 2016 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby szefem misji EUCAP NESTOR od dnia 1 września 2016 r. do dnia 12 grudnia 2016 r. została mianowana Maria-Cristina STEPANESCU,

(1)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 decyzji 2013/233/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

(2)

W dniu 24 maja 2013 r. KPiB przyjął decyzję EUBAM Libya/1/2013 (2) w sprawie mianowania Anttiego Juhaniego HARTIKAINENA szefem misji EUBAM Libya na okres od dnia 22 maja 2013 r. do dnia 21 maja 2014 r.

(3)

W dniu 30 kwietnia 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUBAM Libya/3/2014 (3) w sprawie przedłużenia mandatu Anttiego Juhaniego HARTIKAINENA jako szefa misji EUBAM Libya na okres do dnia 21 maja 2015 r.

(4)

W dniu 18 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1339 (4) zmieniającą i przedłużającą decyzję 2013/233/WPZiB do dnia 21 sierpnia 2017 r.

(5)

W dniu 16 sierpnia 2016 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby szefem misji EUBAM Libya od dnia 1 września 2016 r. został mianowany Vincenzo TAGLIAFERRI,

(1)

Decyzja Rady (WPZiB) 2016/993 (2), która zmieniła decyzję (WPZiB) 2015/778 dodała art. 2a do tej decyzji w celu dodania pomocy w budowaniu potencjału oraz szkoleniu libijskiej straży przybrzeżnej i marynarki wojennej w zadaniach związanych z egzekwowaniem prawa na morzu, w szczególności aby zapobiec przemytowi ludzi i handlowi ludźmi, jako zadania wspierającego operacji EUNAVFOR MED SOPHIA.

(2)

Zgodnie z art. 2a ust. 2 decyzji (WPZiB) 2015/778, gdy Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa uzna, że zakończono niezbędne przygotowania, w szczególności jeśli chodzi o tworzenie sił i procedurę weryfikacji stażystów, operacja EUNAVFOR MED SOPHIA będzie udzielać pomocy na morzu pełnym, w uzgodnionym obszarze działań, w zakresie budowy potencjału oraz szkolenia libijskiej straży przybrzeżnej i marynarki wojennej w zadaniach związanych z egzekwowaniem prawa na morzu, w szczególności aby zapobiec przemytowi ludzi i handlowi ludźmi.

(3)

Dowódca operacji UE zapewnił Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, że dokonano przygotowań niezbędnych do rozpoczęcia tego zadania wspierającego.

(4)

W związku z tym operacji EUNAVFOR MED SOPHIA należy udzielić zezwolenia, w uzgodnionym obszarze działań, na rozpoczęcie udzielania pomocy w budowaniu potencjału oraz szkoleniu libijskiej straży przybrzeżnej i marynarki wojennej na morzu pełnym, przewidzianego w art. 2a decyzji (WPZiB) 2015/778.

(5)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,

(1)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji Rady (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie przyjmowania wkładów proponowanych przez państwa trzecie.

(2)

Zgodnie z zaleceniem dowódcy misji UE w sprawie wkładu Gruzji i odnośnym zaleceniem Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej wkład Gruzji powinien zostać przyjęty.

(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

(1)

Decyzja Rady (WPZiB) 2016/993 (2), która zmieniła decyzję (WPZiB) 2015/778, dodała art. 2b do tej decyzji w celu dodania przyczyniania się do wymiany informacji oraz do wdrożenia embarga na broń na morzu pełnym u wybrzeży Libii nałożonego przez ONZ jako zadania wspierającego operacji EUNAVFOR MED SOPHIA.

(2)

Zgodnie z art. 2b ust. 2 decyzji (WPZiB) 2015/778, gdy Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa uzna, że spełnione są odnośne warunki, operacja EUNAVFOR MED SOPHIA rozpocznie, w uzgodnionym obszarze działań, uczestniczenie we wdrożeniu na morzu pełnym u wybrzeży Libii embarga na broń nałożonego przez ONZ poprzez inspekcje statków płynących do Libii lub z tego kraju, w przypadku gdy zaistnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że statki te przewożą broń lub materiały pokrewne do Libii lub z tego kraju, bezpośrednio lub pośrednio, z naruszeniem embarga na broń nałożonego na Libię, oraz poprzez stosowne działania w celu przejęcia i unieszkodliwienia takich towarów, w tym z myślą o przekierowaniu takich statków i ich załóg do odpowiedniego portu, aby ułatwić dokonanie takiego unieszkodliwienia, za zgodą państwa portu, zgodnie z odnośnymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym rezolucją RB ONZ nr 2292 (2016).

(3)

Dowódca operacji UE zapewnił Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, że spełnione zostały warunki niezbędne do rozpoczęcia tego zadania wspierającego.

(4)

W związku z tym operacji EUNAVFOR MED SOPHIA należy udzielić zezwolenia na rozpoczęcie, w uzgodnionym obszarze działań, uczestniczenia we wdrożeniu na morzu pełnym u wybrzeży Libii embarga na broń nałożonego przez ONZ przewidzianego w art. 2b decyzji (WPZiB) 2015/778.

(5)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,