---

(1)   Dz.U. L 101 z 4.5.1995, s. 1.

(2)  Decyzja Rady (UE) 2016/837 z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014–2021, Umowy między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014–2021, Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22).

(5)   Dz.U. L 72 z 17.3.2016, s. 63.

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1920/2004 z dnia 25 października 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 992/95 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii (Dz.U. L 331 z 5.11.2004, s. 1).

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

(8)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

(9)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

---

(1)   Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

(3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowienia włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10).

(5)  Dziennik EFSA 2015;13(11):4279. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/549 z dnia 8 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), metalaksyl-M, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, tiabendazol oraz tifensulfuron metylowy (Dz.U. L 95 z 9.4.2016, s. 4).

---

(1)   Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

(3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowienia włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10).

(5)  Dziennik EFSA 2015; 13(7): 4201. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/549 z dnia 8 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), metalaksyl-M, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, tiabendazol oraz tifensulfuron metylowy (Dz.U. L 95 z 9.4.2016, s. 4).

---

(1)   Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Dziennik EFSA 2015;13(10):4265. Dostępna na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

---

(1)   Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

(4)  Dziennik EFSA 2016;14(1):4374, 141 s. doi:10.2903/j.efsa.2016.4374.

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/950 z dnia 15 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych 2,4-DB, beta-cyflutryna, karfentrazon etylowy, Coniothyrium minitans szczep CON/M/91-08 (DSM 9660), cyjazofamid, deltametryna, dimetenamid-p, etofumesat, fenamidon, flufenacet, flurtamon, foramsulfuron, fostiazat, imazamoks, jodosulfuron, iprodion, izoksaflutol, linuron, hydrazyd kwasu maleinowego, mezotrion, oksasulfuron, pendimetalina, pikoksystrobina, siltiofam i trifloksystrobina (Dz.U. L 159 z 16.6.2016, s. 3).

---

(1)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)   Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Zawiera cały obowiązujący tekst, w tym:

suplement 1 do serii poprawek 03 – data wejścia w życie: 8 października 2016 r.

ZAWARTOŚĆ

REGULAMIN

1.

Zakres

2.

Wystąpienie o homologację

3.

Homologacja

Część I –   Homologacja pojazdów w odniesieniu do ich zbiorników paliwa

4.

Definicje

5.

Wymogi dotyczące zbiorników paliwa ciekłego

6.

Badania zbiorników paliwa ciekłego

Część II-1 –   Homologacja pojazdów w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego na wypadek zderzenia

Część II-2 –   Homologacja pojazdu w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego na wypadek zderzenia tylnego

7.

Definicje

8.

Wymogi dotyczące instalacji zbiorników paliwa ciekłego

9.

Badania w pojeździe

Część III –   Homologacja zbiorników paliwa ciekłego jako oddzielnych zespołów technicznych

10.

Definicje

11.

Wymogi dotyczące zbiorników paliwa ciekłego

Część IV –   Homologacja pojazdu w odniesieniu do instalacji homologowanego zbiornika

12.

Definicje

13.

Wymogi dotyczące instalacji zbiorników paliwa ciekłego

14.

Modyfikacje typu pojazdu lub zbiornika

15.

Zgodność produkcji

16.

Sankcje z tytułu niezgodności produkcji

17.

Przepisy przejściowe

18.

Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu

ZAŁĄCZNIKI

Załącznik 1

Dodatek 1 – Zawiadomienie dotyczące homologacji/rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji bądź ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu w odniesieniu do zbiornika paliwa ciekłego oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych na wypadek zderzenia czołowego/bocznego/tylnego oraz typu zbiornika paliwa ciekłego zgodnie z regulaminem nr 34

Dodatek 2 –

Zawiadomienie dotyczące udzielenia lub rozszerzenia lub odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu zbiornika paliwa zgodnie z regulaminem nr 34

Załącznik 2

Układ znaków homologacji

Załącznik 3

Badanie zderzenia czołowego z barierą

Załącznik 4

Procedura badania zderzenia tylnego

Załącznik 5

Badanie zbiorników paliwa wykonanych z tworzywa sztucznego

Dodatek 1 –

Badanie odporności na ogień

Dodatek 2 –

Wymiary i dane techniczne cegieł ognioodpornych

1.   ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się:

1.1.	Część I: do homologacji pojazdów kategorii M, N i O (1) w odniesieniu do zbiorników paliwa ciekłego.

1.2.

Część II-1: na wniosek producenta – do homologacji pojazdów kategorii M, N i O wyposażonych w zbiorniki paliwa ciekłego, homologowanych zgodnie z częścią I lub IV niniejszego regulaminu w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego na wypadek zderzenia czołowego lub bocznego, jak również do homologacji pojazdów kategorii M1 i N1 o łącznej dopuszczalnej masie przekraczającej 2,8 t oraz pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3 i O, wyposażonych w zbiorniki paliwa ciekłego, homologowanych zgodnie z częścią I lub IV niniejszego regulaminu w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego na wypadek zderzenia tylnego. Część II-2: do homologacji pojazdów kategorii M1 i N1 o łącznej dopuszczalnej masie nieprzekraczającej 2,8 t, wyposażonych w zbiorniki paliwa ciekłego, homologowanych zgodnie z częścią I lub IV niniejszego regulaminu w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego na wypadek zderzenia tylnego.

1.3.	Część III: do homologacji zbiorników paliwa ciekłego jako oddzielnych zespołów technicznych.

1.4.	Część IV: do homologacji pojazdów w odniesieniu do instalacji homologowanych zbiorników paliwa ciekłego.

2.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

2.1.   Wystąpienie o homologację zgodnie z częścią I lub częścią II niniejszego regulaminu.

2.1.1.   Wniosek o homologację typu pojazdu zgodnie z częścią I lub częścią II niniejszego regulaminu składa producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

2.1.2.   Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach oraz dane szczegółowe:

2.1.2.1.

szczegółowy opis typu pojazdu z uwzględnieniem aspektów, o których mowa w pkt 4.2 lub 7.2. Należy podać numery lub symbole identyfikacyjne typu silnika i typu pojazdu;

2.1.2.2.

rysunki przedstawiające charakterystykę zbiornika paliwa i wskazujące materiał, z którego został on wykonany;

2.1.2.3.

schemat całości układu zasilania paliwem, wskazujący umiejscowienie każdej części składowej w pojeździe; oraz

2.1.2.4.

w przypadku wniosku o homologację zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu; schemat instalacji elektrycznej wskazujący jej umiejscowienie oraz sposób zamocowania w pojeździe.

2.1.3.   Placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych należy przedstawić, co następuje:

2.1.3.1.

pojazd reprezentatywny dla typu pojazdu będącego przedmiotem homologacji lub części takiego pojazdu, które placówka techniczna uzna za niezbędne do badań homologacyjnych;

2.1.3.2.

W przypadku pojazdu wyposażonego w zbiornik z tworzywa sztucznego: siedem dodatkowych zbiorników z akcesoriami;

2.1.3.3.

W przypadku pojazdu wyposażonego w zbiornik z innego materiału: dwa dodatkowe zbiorniki z akcesoriami.

2.2.   Wystąpienie o homologację zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu

2.2.1.   Wniosek o homologację typu zbiornika paliwa ciekłego zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu składa producent zbiornika lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

2.2.2.   Do wniosku należy dołączyć trzy egzemplarze każdego z niżej wymienionych dokumentów oraz następujące dane:

2.2.2.1.

szczegółowy opis typu zbiornika paliwa z uwzględnieniem aspektów, o których mowa w pkt 10.2. Należy sprecyzować, czy wniosek dotyczy typu pojemnika z jego akcesoriami czy bez akcesoriów oraz czy dotyczy uniwersalnego zastosowania, czy zastosowania w określonym typie pojazdu. W przypadku homologacji typu zbiornika bez akcesoriów należy dołączyć jasny wykaz akcesoriów stosowanych w badaniach;

2.2.2.2.

rysunki przedstawiające charakterystykę zbiornika paliwa i wskazujące materiał, z którego został on wykonany, a w przypadku zbiornika przeznaczonego do określonego typu pojazdu właściwości części pojazdu wykorzystanych w trakcie badań.

2.2.3.   Placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych należy przedstawić, co następuje:

2.2.3.1.

w przypadku zbiornika z tworzywa sztucznego: siedem zbiorników z akcesoriami. W przypadku zbiornika, który ma być homologowany bez akcesoriów, należy przedstawić siedem zestawów akcesoriów typu montowanego standardowo w pojeździe;

2.2.3.2.

w przypadku zbiornika z innego materiału: dwa zbiorniki z akcesoriami. W przypadku zbiornika, który ma być homologowany bez akcesoriów, należy przedstawić dwa zestawy akcesoriów typu montowanego standardowo w pojeździe;

2.2.3.3.

w przypadku zbiornika z tworzywa sztucznego przeznaczonego do określonego typu pojazdu należy przedstawić części pojazdu wymienione w pkt 5.3.2 załącznika 5.

2.3.   Wystąpienie o homologację zgodnie z częścią IV niniejszego regulaminu

2.3.1.   Wniosek o homologację typu pojazdu zgodnie z częścią IV niniejszego regulaminu składa producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

2.3.2.   Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach oraz dane szczegółowe:

2.3.2.1.

szczegółowy opis typu pojazdu z uwzględnieniem aspektów, o których mowa w pkt 12.2. Należy podać numery lub symbole identyfikacyjne typu silnika i typu pojazdu;

2.3.2.2.

schemat całości układu zasilania paliwem, wskazujący umiejscowienie każdej części składowej w pojeździe;

2.3.2.3.

wykaz wszystkich typów zbiorników paliwa ciekłego homologowanych zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu i przeznaczonych do zamontowania w danym typie pojazdu.

2.3.3.   Placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych należy przedstawić, co następuje:

2.3.3.1.

pojazd reprezentatywny dla typu pojazdu, który ma być homologowany;

2.3.3.2.

w razie potrzeby dwa dodatkowe zbiorniki z akcesoriami w przypadku każdego typu zbiornika paliwa homologowanego bez akcesoriów.

3.   HOMOLOGACJA

3.1.   Homologacja zgodnie z częścią I lub częścią II niniejszego regulaminu.

3.1.1.   Homologacji typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem spełnia wymogi części I lub części II poniżej.

3.1.2.   Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji, którego dwie pierwsze cyfry to numer ostatniej serii poprawek uwzględnionej w regulaminie przed datą homologacji. Umawiająca się Strona może jednakże przypisać ten sam numer homologacji różnym typom pojazdów zdefiniowanym w pkt 4.2 lub 7.2, jeżeli typy takie są odmianami tego samego modelu podstawowego i z zastrzeżeniem osobnego przebadania każdego z typów i ustalenia jego zgodności z warunkami niniejszego regulaminu.

3.1.3.   Powiadomienie o homologacji lub odmowie homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1, dodatek 1 do niniejszego regulaminu oraz rysunków zawierających informacje, o których mowa w pkt 2.1.2.2, 2.1.2.3 i 2.1.2.4 powyżej, dostarczonych przez wnioskodawcę do celów homologacji, w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) lub złożonych do tego formatu i w odpowiedniej skali.

3.1.4.   Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji zawierający:

3.1.4.1.

okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj udzielający homologacji (2);

3.1.4.2.

numer niniejszego regulaminu, po którym następują litery „RI”, jeżeli pojazd jest homologowany zgodnie z częścią I niniejszego regulaminu, lub „RII-1” jeżeli pojazd jest homologowany zgodnie z częścią I lub IV i częścią II-1 niniejszego regulaminu, lub „RII-2” jeżeli pojazd jest homologowany zgodnie z częścią I lub IV i częścią II-2 niniejszego regulaminu, następnie łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu opisanego w pkt 3.1.4.1.

3.1.5.   Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym zgodnie z jednym lub większą liczbą regulaminów stanowiących załączniki do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, symbol podany w pkt 3.1.4.1 nie musi być powtarzany; w takim wypadku dodatkowe numery, numery homologacji i symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, należy umieścić w kolumnach po prawej stronie symbolu opisanego w pkt 3.1.4.1.

3.1.6.   Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

3.1.7.   Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu.

3.1.8.   Przykładowe układy znaku homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

3.2.   Homologacja zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu

3.2.1.   Homologacji typu zbiornika udziela się, jeżeli zbiornik, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi części III poniżej.

3.2.2.   Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji, którego dwie pierwsze cyfry to numer ostatniej serii poprawek uwzględnionej w regulaminie przed datą homologacji.

3.2.3.   Zawiadomienie o udzieleniu lub odmowie homologacji typu zbiornika na podstawie niniejszego regulaminu należy przesłać Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin na formularzu zgodnym ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1, dodatek 2 do niniejszego regulaminu wraz z rysunkami zawierającymi informacje, o których mowa w pkt 2.2.2.1 i 2.2.2.2 powyżej (dostarczonymi przez występującego o homologację), w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) lub złożonymi do tego formatu i w odpowiedniej skali.

3.2.4.   Na każdym zbiorniku zgodnym z typem zbiornika homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji zawierający:

3.2.4.1.

okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj udzielający homologacji (3);

3.2.4.2.

numer niniejszego regulaminu, po którym następują litery „RIII”, litera „U”, jeżeli zbiornik jest homologowany do celów uniwersalnego zastosowania, lub litera „S”, jeżeli zbiornik jest homologowany do celów zastosowania w określonym typie pojazdu, litera „+A”, jeżeli zbiornik jest homologowany wraz z akcesoriami, lub litera „#A”, jeżeli zbiornik jest homologowany bez akcesoriów, myślnik i numer homologacji umieszczone z prawej strony okręgu opisanego w pkt 3.2.4.1.

3.2.5.   Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny po zainstalowaniu zbiornika w pojeździe.

3.2.6.   Przykładowe układy znaku homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

3.3.   Homologacja zgodnie z częścią IV niniejszego regulaminu

3.3.1.   Homologacji typu pojazdu udziela się, jeżeli zbiornik, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi części IV poniżej.

3.3.2.   Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji, którego dwie pierwsze cyfry to numer ostatniej serii poprawek uwzględnionej w regulaminie przed datą homologacji. Umawiająca się Strona może jednak nadać ten sam numer homologacji różnym typom pojazdów zdefiniowanym w pkt 12.2, jeżeli typy takie są odmianami tego samego modelu podstawowego i z zastrzeżeniem osobnego przebadania każdego z typów i ustalenia jego zgodności z warunkami niniejszego regulaminu.

3.3.3.   Powiadomienie o homologacji lub odmowie homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1, dodatek 1 do niniejszego regulaminu oraz rysunków zawierających informacje, o których mowa w pkt 2.3.2.1, 2.3.2.2 i 2.3.2.3 powyżej, dostarczonych przez wnioskodawcę do celów homologacji, w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) lub złożonych do tego formatu i w odpowiedniej skali.

3.3.4.   Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji zawierający:

3.3.4.1.

okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj udzielający homologacji (3);

3.3.4.2.

numer niniejszego regulaminu, litery „RIV”, myślnik i numer homologacji umieszczone z prawej strony okręgu opisanego w pkt 3.3.4.1.

3.3.5.   Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym zgodnie z jednym lub większą liczbą regulaminów stanowiących załączniki do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, symbol podany w pkt 3.3.4.1 nie musi być powtarzany; w takim wypadku dodatkowe numery, numery homologacji i symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, należy umieścić w kolumnach po prawej stronie symbolu opisanego w pkt 3.3.4.1.

3.3.6.   Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

3.3.7.   Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu.

3.3.8.   Przykładowe układy znaku homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

CZĘŚĆ I   HOMOLOGACJA POJAZDÓW W ODNIESIENIU DO ICH ZBIORNIKÓW PALIWA

4.   DEFINICJE

Do celów niniejszej części regulaminu:

4.1.	„homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do zbiorników paliwa ciekłego;

4.2.	„typ pojazdu” oznacza pojazdy nieróżniące się pod następującymi istotnymi względami: 4.2.1. oznaczenie typu producenta; 4.2.2. w pojazdach kategorii M1 (4) umiejscowienie zbiorników w pojeździe, o ile ma negatywny wpływ na zgodność z wymogami pkt 5.10;

4.3.	„kabina pasażerska” oznacza przestrzeń mieszczącą osoby znajdujące się w pojeździe, ograniczoną dachem, podłogą, ścianami, drzwiami, szybami zewnętrznymi oraz przegrodą przednią i płaszczyzną przegrody przedziału tylnego lub płaszczyzną wspornika oparć siedzeń tylnych;

4.4.

„zbiornik” oznacza zbiornik przeznaczony do przechowywania paliwa ciekłego zdefiniowanego w pkt 4.6, wykorzystywanego przede wszystkim do napędzania pojazdu, z wyłączeniem akcesoriów (rura wlewu, jeżeli stanowi oddzielny element, otwór wlewu, korek, wskaźnik pomiarowy, przewody paliwowe biegnące do silnika lub wyrównujące ciśnienie wewnątrz zbiornika itd.);

4.5.	„pojemność zbiornika paliwa” oznacza pojemność zbiornika paliwa określoną przez producenta; oraz

4.6.	„paliwo ciekłe” oznacza paliwo mające w normalnych warunkach temperatury i ciśnienia postać ciekłą.

5.   WYMOGI DOTYCZĄCE ZBIORNIKÓW PALIWA CIEKŁEGO

5.1.   Zbiorniki muszą być wykonane w sposób zapewniający ich odporność na korozję.

5.2.   Zbiorniki wyposażone we wszystkie akcesoria, które zwykle są do nich mocowane, muszą przejść pomyślnie badanie szczelności przeprowadzone zgodnie z pkt 6.1 w warunkach względnego ciśnienia wewnętrznego równego dwukrotnej wartości nadciśnienia roboczego, ale w każdym wypadku nie niższego niż nadciśnienie wynoszące 30 kPa (0,3 bara).

Uważa się, że zbiorniki wykonane z tworzywa sztucznego spełniają ten wymóg, jeżeli pomyślnie przejdą badanie określone w załączniku 5, pkt 2.

5.3.   Wszelkie nadciśnienie lub ciśnienie przekraczające wartość ciśnienia roboczego musi być automatycznie wyrównane przy pomocy odpowiednich urządzeń (odpowietrzniki, zawory bezpieczeństwa itp.).

5.4.   Odpowietrzniki muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby nie zachodziło żadne zagrożenie pożarowe. W szczególności paliwo mogące wyciekać podczas napełniania zbiornika nie może ściekać na układ wydechowy. W szczególności paliwo mogące wyciekać podczas napełniania zbiornika(-ów) nie może ściekać na układ wydechowy. Paliwo musi być skierowane na podłoże;

5.5.   Zbiorniki nie mogą być umieszczone wewnątrz kabiny pasażerskiej ani stanowić powierzchni (podłogi, ściany ani przegrody) ograniczającej kabinę pasażerską czy też należący do niej przedział.

5.6.   Instaluje się przegrodę, oddzielającą przedział zajmowany przez osoby znajdujące się w pojeździe od zbiornika(-ów). W takiej przegrodzie mogą znajdować się otwory (np. dla przepuszczenia przewodów), z zastrzeżeniem, że umiejscowione są w sposób uniemożliwiający w warunkach normalnego użytkowania pojazdu swobodne przedostanie się paliwa ze zbiornika(-ów) do wnętrza przedziału zajmowanego przez osoby znajdujące się w pojeździe lub do innych przedziałów integralnie z nim połączonych.

5.7.   Każdy zbiornik jest bezpiecznie zamocowany i umieszczony w sposób gwarantujący, że wyciekające z niego ewentualnie paliwo będzie w warunkach normalnego użytkowania pojazdu ściekać na podłoże, a nie przedostawać się do przedziału zajmowanego przez osoby znajdujące się w pojeździe.

5.8.   Otwór wlewu paliwa nie może się znajdować w przedziale zajmowanym przez osoby znajdujące się w pojeździe, w bagażniku ani w komorze silnika.

5.9.   Podczas przewidywalnej eksploatacji pojazdu nie mogą występować wycieki paliwa przez korek wlewu ani przez urządzenia mające na celu wyrównywanie nadciśnienia. W przypadku przewrócenia pojazdu wyciek paliwa jest dopuszczalny, z zastrzeżeniem, że jego natężenie nie przekracza 30 g/min; spełnienie tego wymogu jest weryfikowane w drodze badania określonego w pkt 6.2.

5.9.1.   Korek wlewu paliwa jest zamocowany do rury wlewu.

5.9.1.1.   Wymogi pkt 5.9.1 uważa się za spełnione, jeżeli podjęte zostaną środki zapobiegające nadmiernej emisji oparów oraz wyciekom paliwa spowodowanym brakiem korka wlewu.

Cel ten można osiągnąć, stosując jeden z poniższych środków:

5.9.1.1.1.

automatycznie otwierany i zamykany oraz nieusuwalny korek wlewu paliwa,

5.9.1.1.2.

elementy konstrukcyjne zapobiegające nadmiernej emisji oparów i wyciekom paliwa w razie braku korka wlewu;

5.9.1.1.3.

dowolny inny środek o takim samym skutku. Może to być np. korek wlewu na uwięzi, na łańcuszku lub wykorzystanie tego samego klucza do otwierania korka i do zapłonu samochodu. W takim przypadku klucz można byłoby usunąć z korka wlewu tylko po jego zamknięciu. Zastosowanie korka wlewu na uwięzi lub łańcuszku nie jest samo w sobie wystarczające w pojazdach innych niż pojazdy kategorii M1 i N1.

5.9.2.   Uszczelka między korkiem i rurą wlewu jest założona w sposób bezpieczny. Zamknięty korek ściśle przylega do uszczelki i kołnierza rury wlewu.

5.10.   Zbiorniki muszą być zainstalowane w taki sposób, aby były zabezpieczone przed skutkami uderzenia w przednią lub tylną część pojazdu; w pobliżu zbiornika nie mogą się znajdować elementy wystające, posiadające ostre krawędzie itp.

5.11.   Zbiornik paliwa wraz z osprzętem muszą być zaprojektowane i zainstalowane w pojazdach w sposób zapobiegający elektrostatycznym zagrożeniom pożarowym wszelkiego rodzaju.

W razie potrzeby konieczne jest zastosowanie środków rozprowadzających ładunki elektryczne. Nie jest jednak wymagany układ rozprowadzający ładunki elektryczne w przypadku zbiorników paliwa przeznaczonych do przechowywania paliwa o temperaturze zapłonu wynoszącej co najmniej 55 °C, jak wskazano w pkt 5.1 formularza zawiadomienia w załączniku 1 dodatek 2. Temperaturę zapłonu należy określić zgodne z normą ISO 2719:2002.

Obowiązkiem producenta jest wykazanie placówce technicznej środków zapewniających spełnienie powyższych wymogów.

5.12.   Zbiorniki paliwa wykonuje się z ognioodpornego materiału metalowego. Z zastrzeżeniem spełnienia wymogów załącznika 5 mogą być też wykonane z tworzywa sztucznego.

6.   BADANIA ZBIORNIKÓW PALIWA CIEKŁEGO

6.1.   Badanie hydrauliczne

Zbiornik poddaje się badaniu na działanie wewnętrznego ciśnienia hydraulicznego; badaniu temu poddaje się samodzielny zespół razem z wszystkimi akcesoriami. Zbiornik zostaje całkowicie napełniony niepalną cieczą (na przykład wodą). Po odcięciu wszelkich połączeń z otoczeniem ciśnienie jest stopniowo zwiększane przez przewód paliwowy, przez który paliwo jest podawane do silnika, do wartości względnego ciśnienia wewnętrznego równego dwukrotnej wartości stosowanego ciśnienia roboczego, a w każdym przypadku nie niższego niż nadciśnienie równe 30 kPa (0,3 bara), które utrzymuje się w zbiorniku przez jedną minutę. Przez ten czas nie mogą wystąpić pęknięcia zbiornika ani wycieki z niego; dopuszczalne jest jednakże trwałe odkształcenie.

6.2.   Badanie obrotowe

6.2.1.   Zbiornik wraz z wszystkimi akcesoriami umieszcza się na stanowisku badawczym w sposób odpowiadający sposobowi montażu w pojeździe, do którego jest przeznaczony: to samo dotyczy układów wyrównywania wewnętrznego nadciśnienia, w jakie zbiornik jest wyposażony.

6.2.2.   Stanowisko badawcze obraca się wokół osi równoległej do osi wzdłużnej pojazdu.

6.2.3.   Badanie przeprowadza się dwukrotnie, na zbiorniku napełnionym do 90 % oraz do 30 % pojemności niepalną cieczą o gęstości i lepkości zbliżonej do normalnie stosowanego paliwa (dopuszcza się użycie do tego celu wody).

6.2.4.   Zbiornik obraca się o 90° w prawo od położenia, w którym został zainstalowany. Zbiornik pozostaje w tej pozycji przez co najmniej pięć minut. Następnie zbiornik odwraca się w tę samą stronę o kolejnych 90°. W tej pozycji (czyli całkowicie odwrócony) zbiornik pozostaje przez następnych pięć minut. Zbiornik odwraca się z powrotem do pozycji wyjściowej. Ciecz badawcza, która nie ściekła z powrotem z układu odpowietrzania, zostaje odprowadzona i, w razie potrzeby, uzupełniona. Zbiornik odwraca się o 90° w stronę przeciwną i pozostawia w tej pozycji na co najmniej pięć minut.

Następnie zbiornik odwraca się w tę samą stronę o kolejnych 90°. Zbiornik pozostaje w tej zupełnie odwróconej pozycji przez co najmniej pięć minut. Następnie odwraca się go z powrotem do pozycji wyjściowej.

Czas obrotu o każde kolejne 90° mieści się w granicach od 1 do 3 minut.

CZĘŚĆ II-1   HOMOLOGACJA POJAZDÓW W ZAKRESIE ZABEZPIECZENIA PRZECIWPOŻAROWEGO NA WYPADEK ZDERZENIA

7.   DEFINICJE

Do celów niniejszej części regulaminu:

7.1.	„homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego;

7.2.

„typ pojazdu” oznacza pojazdy nieróżniące się pod następującymi istotnymi względami: 7.2.1. konstrukcja, kształt, wymiary i materiały (metal/tworzywo sztuczne) zbiornika(-ów); 7.2.2. w pojazdach kategorii M1 (5) umiejscowienie zbiorników w pojeździe, o ile ma negatywny wpływ na zgodność z wymogami pkt 5.10; 7.2.3. właściwości i umiejscowienie układu zasilania paliwem (pompa, filtry itd.); oraz 7.2.4. właściwości i umiejscowienie instalacji elektrycznej, o ile wpływają one na wyniki badań zderzeniowych określonych w niniejszym regulaminie;

7.3.	„płaszczyzna poprzeczna” oznacza poprzeczną płaszczyznę pionową prostopadłą do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu;

7.4.	„masa własna” oznacza masę pojazdu w stanie gotowości do jazdy, bez kierowcy, pasażerów i ładunku, ale z paliwem, olejem, narzędziami i kołem zapasowym (jeżeli stanowią one standardowe wyposażenie pojazdu dostarczane przez jego producenta).

8.   WYMOGI DOTYCZĄCE INSTALACJI ZBIORNIKÓW PALIWA CIEKŁEGO

8.1.   Instalacja paliwowa

8.1.1.   Pojazdy homologuje się zgodnie z częścią I bądź częścią IV niniejszego regulaminu.

8.1.2.   Składniki instalacji paliwowej są odpowiednio chronione przez części ramy lub nadwozia przed kontaktem z ewentualnymi przeszkodami znajdującymi się na podłożu. Ochrona taka nie jest wymagana, jeżeli składniki znajdujące się pod pojazdem są oddalone od podłoża bardziej niż znajdująca się przed nimi część ramy lub nadwozia.

8.1.3.   Rury i wszelkie inne części instalacji paliwowej rozmieszcza się w pojeździe w miejscach chronionych w największym możliwym stopniu. Składniki instalacji paliwowej nie podlegają tarciu, ściskaniu ani żadnym innym nieprawidłowym obciążeniom wywołanym ruchami zginającymi i skręcającymi oraz wibracjami konstrukcji pojazdu lub jednostki napędowej.

8.1.4.   Połączenia giętkich i elastycznych rur z częściami sztywnymi składników instalacji paliwowej są tak projektowane i wykonywane, aby zachować szczelność w różnych warunkach użytkowania pojazdu, pomimo ruchów skręcających i zginających oraz wibracji konstrukcji pojazdu lub jednostki napędowej.

8.1.5.   Jeżeli otwór wlewu znajduje się z boku pojazdu, zamknięty korek wlewu nie może wystawać poza przyległe powierzchnie nadwozia.

8.2.   Instalacja elektryczna

8.2.1.   Przewody elektryczne inne niż przewody umieszczone w pustych wewnątrz częściach mocuje się do konstrukcji pojazdu, ścian lub przegród, w pobliżu których przebiegają. Miejsca, w których przechodzą one przez ściany lub przegrody, są odpowiednio chronione przed możliwością przecięcia izolacji.

8.2.2.   Instalacja elektryczna jest tak projektowana, wykonywana i instalowana, aby jej składniki były odporne na zjawiska korozji, z jakimi będą mieć styczność.

9.   BADANIA W POJEŹDZIE

W badaniu zderzenia czołowego z barierą, określonym w załączniku 3 do niniejszego regulaminu, w badaniu zderzenia bocznego, przeprowadzanym zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 4 do regulaminu nr 95, seria poprawek 01, oraz w badaniu zderzenia tylnego, przeprowadzanym zgodnie z procedurą określoną w załączniku 4 do niniejszego regulaminu,

9.1.   na skutek zderzenia nie może mieć miejsca więcej niż mały wyciek paliwa w instalacji paliwowej;

9.2.   jeżeli po zderzeniu występuje stały wyciek płynu z instalacji paliwowej, natężenie takiego wycieku nie może przekraczać 30 g/min; jeżeli płyn z instalacji paliwowej miesza się z płynami z innych układów i nie można takich płynów z łatwością rozdzielić i zidentyfikować, w ocenie stałego wycieku należy uwzględnić wszystkie zebrane płyny;

9.3.   paliwo nie może się zapalić.

9.4.   Podczas i po badaniach zderzeniowych opisanych w pkt 9 powyżej akumulator jest utrzymywany na miejscu przez urządzenie mocujące.

9.5.   Na żądanie producenta badanie zderzenia czołowego określone w załączniku 3 do niniejszego regulaminu może zostać zastąpione procedurą badania opisaną w załączniku 3 do regulaminu nr 94, seria poprawek 01.

CZĘŚĆ II-2   HOMOLOGACJA POJAZDU W ZAKRESIE ZABEZPIECZENIA PRZECIWPOŻAROWEGO NA WYPADEK ZDERZENIA TYLNEGO

9.6.   Definicje i wymagania dotyczące badań

9.6.1.   Zastosowanie mają pkt 7–8.2.2 części II-1.

9.6.2.   Badanie pojazdu przeprowadza się zgodnie z procedurami opisanymi w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

9.6.3.   Po badaniu zderzeniowym muszą być spełnione wymagania eksploatacyjne określone w części II-1 pkt 9.1–9.4.

CZĘŚĆ III –   HOMOLOGACJA ZBIORNIKÓW PALIWA CIEKŁEGO JAKO ODDZIELNYCH ZESPOŁÓW TECHNICZNYCH

10.   DEFINICJE

Do celów niniejszej części regulaminu:

10.1.

„zbiornik” oznacza zbiornik przeznaczony do przechowywania paliwa ciekłego zdefiniowanego w pkt 10.3, wykorzystywanego przede wszystkim do napędzania pojazdu; zbiornik może być homologowany z akcesoriami lub bez akcesoriów (rura wlewu, jeżeli stanowi oddzielny element, otwór wlewu, korek, wskaźnik pomiarowy, przewody paliwowe wyrównujące ciśnienie wewnątrz zbiornika itd.);

10.2.

„pojemność zbiornika paliwa” oznacza pojemność zbiornika paliwa określoną przez producenta zbiornika;

10.3.

„paliwo ciekłe” oznacza paliwo mające w normalnych warunkach temperatury i ciśnienia postać ciekłą;

10.4.

„homologacja zbiornika” oznacza homologację typu zbiornika paliwa ciekłego;

10.5.

„typ zbiornika” oznacza zbiorniki nieróżniące się pod następującymi istotnymi względami: 10.5.1. konstrukcja, kształt, wymiary i materiały (metal/tworzywo sztuczne) zbiornika(-ów); 10.5.2. zamierzone zastosowanie zbiornika: zastosowanie uniwersalne lub zastosowanie w określonym typie pojazdu; 10.5.3. obecność lub brak akcesoriów.

11.   WYMOGI DOTYCZĄCE ZBIORNIKÓW PALIWA CIEKŁEGO

11.1.   Jeżeli zbiorniki są wyposażone w akcesoria dołączane do nich standardowo, muszą zostać spełnione wymogi określone w pkt 5.1, 5.2, 5.3, 5.9, 5.12, 6.1 i 6.2 powyżej.

11.2.   W przypadku zbiorników, które mają zostać homologowane bez akcesoriów, dokumentacja producenta musi zawierać jasny wykaz akcesoriów zastosowanych w trakcie badania.

CZĘŚĆ IV   HOMOLOGACJA POJAZDÓW W ODNIESIENIU DO INSTALACJI HOMOLOGOWANYCH ZBIORNIKÓW PALIWA

12.   DEFINICJE

Do celów niniejszej części regulaminu:

12.1.

„homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do instalacji zbiorników paliwa ciekłego homologowanych zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu;

12.2.

„typ pojazdu” oznacza pojazdy nieróżniące się pod następującymi istotnymi względami: 12.2.1. oznaczenie typu producenta; 12.2.2. w pojazdach kategorii M1 (6) umiejscowienie zbiorników w pojeździe, o ile ma negatywny wpływ na zgodność z wymogami pkt 5.10;

13.   WYMOGI DOTYCZĄCE INSTALACJI ZBIORNIKÓW PALIWA CIEKŁEGO

13.1.   Muszą zostać spełnione wymogi określone w pkt 5.4, 5.5, 5.6, 5.7, 5.8, 5.10 i 5.11 powyżej.

13.2.   W przypadku zbiorników homologowanych bez akcesoriów akcesoria te – zastosowanie w trakcie badań zbiorników i wymienione w dokumentacji producenta zgodnie z pkt 11.2 powyżej – należy na wniosek producenta objąć homologacją zgodnie z częścią IV niniejszego regulaminu. Możliwe jest uwzględnienie dodatkowych akcesoriów, pod warunkiem że placówka techniczna uzna, że pojazd spełnia wymogi części III i IV niniejszego regulaminu.

14.   MODYFIKACJE TYPU POJAZDU LUB ZBIORNIKA

14.1.   Jakakolwiek modyfikacja typu pojazdu lub zbiornika wymaga powiadomienia organu udzielającego homologacji typu, który homologował typ pojazdu. Organ taki może wówczas:

14.1.1.

uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że w każdym wypadku dany pojazd spełnia dalej odpowiednie wymagania; lub

14.1.2.

zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej upoważnionej do ich przeprowadzenia.

14.2.   Bez uszczerbku dla przepisów pkt 14.1 powyżej odmiany pojazdu zbadanej zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu o masie własnej nieróżniącej się o więcej niż ± 20 % od masy pojazdu poddanego badaniu homologacyjnemu nie uważa się za modyfikację typu pojazdu.

14.3.   Potwierdzenie lub odmowa homologacji, wymieniająca zmiany, zostaje notyfikowana Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 3.1.3, 3.2.3 lub 3.3.3 powyżej.

15.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji odpowiadają następującym wymogom zawartym w Porozumieniu, dodatek 2 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2):

15.1.

Każdy pojazd lub zbiornik opatrzony znakiem homologacji określonym w niniejszym regulaminie jest zgodny z homologowanym typem pojazdu oraz spełnia wymogi przedstawione w odpowiednich częściach powyżej.

15.2.

W celu weryfikacji zgodności określonej w pkt 15.1 powyżej wyrywkowym kontrolom poddaje się wystarczającą liczbę seryjnie produkowanych pojazdów lub zbiorników opatrzonych znakiem homologacji wymaganym na mocy niniejszego regulaminu.

15.3.

Zasadniczo zgodność pojazdu lub zbiornika z homologowanym typem sprawdzana jest w oparciu o opis przedstawiony w formularzu homologacji i jego załącznikach. W razie potrzeby jednakże pojazd lub zbiornik poddaje się badaniom określonym w pkt 6 powyżej.

16.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

16.1.   Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu lub zbiornika zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów określonych w pkt 15.1 powyżej lub w razie niezaliczenia przez pojazd badań określonych w pkt 9 powyżej.

16.2.   Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest ona bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin za pomocą kopii formularza zawiadomienia zgodnego z wzorami przedstawionymi w załącznikach 1 i 2 do niniejszego regulaminu.

17.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

17.1.   Od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 02 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem, zmienionym serią poprawek 02.

17.2.   Po upływie 12 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko typom pojazdów zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02.

17.3.   Przed upływem 12 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 do niniejszego regulaminu żadna Umawiająca się Strona stosująca niniejszy regulamin nie może odmówić krajowej homologacji typu pojazdu homologowanego zgodnie z poprzednią serią poprawek do niniejszego regulaminu.

17.4.   Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić pierwszej rejestracji krajowej (pierwszego wejścia do eksploatacji) pojazdów niespełniających wymogów serii poprawek 02 niniejszego regulaminu.

17.5.   Od oficjalnej daty wejścia w życie suplementu nr 3 do serii poprawek 02 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem, zmienionym suplementem nr 3 do serii poprawek 02.

17.6.   Nawet po wejściu w życie suplementu nr 3 do serii poprawek 02 do niniejszego regulaminu homologacje pojazdów przyznane zgodnie z poprzednim suplementem do serii poprawek 02 pozostają ważne, a Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin kontynuują przyznawanie rozszerzeń tych homologacji oraz ich uznawanie.

17.7.   Od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 03 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia ani uznania homologacji typu na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 03.

17.8.   Po dniu 1 września 2018 r. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji typu tylko typom pojazdów zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 03.

17.9.   Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić rozszerzenia homologacji typu dla istniejących typów, które zostały wydane na podstawie wcześniejszych serii poprawek do niniejszego regulaminu.

17.10.   Nawet po wejściu w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nadal akceptują homologacje typu udzielone na podstawie poprzednich serii poprawek do niniejszego regulaminu, na które nie ma wpływu seria poprawek 03.

17.11.   Niezależnie od powyższych przepisów przejściowych, w których stosowanie niniejszego regulaminu zaczyna obowiązywać po dacie wejścia w życie najnowszej serii poprawek, Umawiające się Strony nie są zobowiązane do uznawania homologacji udzielonych zgodnie z poprzednimi seriami poprawek do niniejszego regulaminu

18.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

(2)  Numery wyróżniające Umawiających się Stron Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 3 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

(3)  Numery wyróżniające Umawiających się Stron Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 3 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

(4)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

(5)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

(6)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.