(1)

W dniu 14 sierpnia 2013 r. Republika Francuska poinformowała Komisję, Europejską Agencję Chemikaliów („Agencja”) i inne państwa członkowskie, zgodnie z art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (klauzula ochronna), że w dniu 21 czerwca 2013 r. postanowiła przyjąć środek tymczasowy (2) w celu ochrony społeczeństwa przed narażeniem na działanie amoniaku uwalnianego z soli amonowych obecnych w materiałach z waty celulozowej stosowanych do izolacji budynków.

(2)

Decyzją wykonawczą Komisji 2013/505/UE (3) przyjętą zgodnie z art. 129 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 zezwolono na stosowanie tego środka tymczasowego do dnia 14 października 2016 r.

(3)

Zgodnie z art. 129 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w dniu 18 czerwca 2014 r. Republika Francuska wszczęła procedurę wprowadzania ograniczeń, przedkładając Agencji dokumentację zgodną z załącznikiem XV.

(4)

W dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV (4) zaproponowano ograniczenia w odniesieniu do soli amonowych stosowanych w charakterze związków opóźniających zapłon w materiałach izolacyjnych z waty celulozowej, ponieważ w pewnych warunkach prowadzą one do emisji amoniaku. W dokumentacji określono 3 ppm jako dopuszczalną wartość emisji amoniaku z materiałów izolacyjnych z waty celulozowej poddanej działaniu nieorganicznych soli amonowych, bez określania dopuszczalnej zawartości soli amonowych w materiałach izolacyjnych z waty celulozowej. W dokumentacji wykazano, że niezbędne jest działanie w skali całej Unii.

(5)

W dniu 3 marca 2015 r. Komitet ds. Oceny Ryzyka Agencji („RAC”) wydał opinię w sprawie ograniczenia proponowanego w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV, stwierdzając ryzyko zagrożenia dla zdrowia ludzkiego związane z uwalnianiem amoniaku z mieszanek i produktów izolacyjnych z waty celulozowej, któremu należy zapobiec. RAC stwierdził ponadto, że proponowane ograniczenie z modyfikacjami wprowadzonymi przez RAC stanowi najbardziej właściwy ogólnounijny środek przeciwdziałania stwierdzonemu ryzyku pod względem skuteczności w ograniczaniu takiego ryzyka.

(6)

RAC zaproponował wprowadzenie ograniczenia obejmującego zarówno wprowadzenie do obrotu zarówno mieszanek, jak i produktów izolacyjnych z waty celulozowej z dodatkiem nieorganicznych soli amonowych. RAC zalecił, by ograniczenie zobowiązywało dostawców mieszanek izolacyjnych z waty celulozowej do przekazywania na niższe poziomy łańcucha dostaw, aż do użytkowników końcowych (tak użytkowników zawodowych, jak i konsumentów), informacji o maksymalnym dopuszczalnym wskaźniku obciążenia (5) izolacyjnej mieszanki celulozowej wykorzystanej w testach poprzedzających wprowadzenie do obrotu w celu wykazania zgodności z wymogami, przykładowo na etykietach lub w dokumentacji towarzyszącej mieszankom. Ograniczenie powinno ponadto zawierać wymóg nieprzekraczania maksymalnego dopuszczalnego wskaźnika obciążenia przekazanego przez dostawcę przy stosowaniu izolacyjnych mieszanek celulozowych przez dalszych użytkowników w celu wykluczenia emisji amoniaku przekraczającej poziom ustalony w trakcie testów poprzedzających wprowadzenie do obrotu. RAC zalecił także zwolnienie w drodze odstępstwa z wprowadzonego ograniczenia poziomu emisji amoniaku izolacyjnych mieszanek celulozowych używanych wyłącznie do produkcji produktów izolacyjnych z waty celulozowej, ponieważ każdy gotowy produkt musi spełniać wymogi ograniczenia emisji przed dopuszczeniem do obrotu lub użytku.

(7)

W dniu 10 czerwca 2015 r. Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych („SEAC”) wydał opinię ws. ograniczenia proponowanego w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV, w której stwierdził, że proponowane ograniczenie z modyfikacjami wprowadzonymi przez SEAC stanowi najbardziej właściwy ogólnounijny środek przeciwdziałania stwierdzonemu ryzyku co do proporcjonalności relacji kosztów do korzyści w ujęciu społeczno-gospodarczym.

(8)

Ponadto w opinii SEAC zamiast proponowanego w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV jednego roku, odpowiedni czas potrzebny zainteresowanym podmiotom gospodarczym na podjęcie właściwych kroków do utrzymania emisji amoniaku z materiałów izolacyjnych z waty celulozowej z dodatkiem nieorganicznych soli amonowych poniżej określonej wartości należy określić jako dwa lata.

(9)

RAC oraz SEAC potwierdziły postulat Republiki Francuskiej, że zwolnienie materiałów izolacyjnych z waty celulozowej poddanej działaniu nieorganicznych soli amonowych do stosowania na wolnym powietrzu nie jest uzasadnione i nie powinno być wprowadzane.

(10)

W ramach prac nad ograniczeniem przeprowadzono konsultacje z ustanowionym przez Agencję forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów, a uzyskane w ten sposób opinie zostały uwzględnione.

(11)

W dniu 25 czerwca 2015 r. Agencja przedłożyła Komisji opinie RAC i SEAC (6). W oparciu o wspomniane opinie Komisja uznała, że izolacja z waty celulozowej poddana działaniu nieorganicznych soli amonowych o poziomie emisji amoniaku w określonych warunkach badania osiągającym lub przekraczającym 3 ppm powoduje niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

(12)

Nie istnieją obecnie żadne konkretne metody pomiaru emisji amoniaku z izolacji z waty celulozowej poddanej działaniu nieorganicznych soli amonowych. Dlatego do czasu opracowania specyficznej metody należy dostosować obowiązującą metodę badawczą określoną w specyfikacji technicznej CEN/TS 16516 do zastosowań w celu weryfikacji zgodności z ograniczeniami w odniesieniu do nieorganicznych soli amonowych.

(13)

Należy zapewnić zainteresowanym stronom odpowiedni czas na podjęcie właściwych środków w celu zapewnienia, żeby ewentualne emisje amoniaku z izolacji z waty celulozowej z dodatkiem nieorganicznych soli amonowych nie przekraczały określonej wartości. W związku z tym datę rozpoczęcia stosowania ograniczenia w odniesieniu do soli amonowych należy odroczyć. Dla zachowania ciągłości i pewności prawa ograniczenie to powinno jednak obowiązywać z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w państwie, w którym obowiązują już krajowe środki ograniczające stosowanie nieorganicznych soli amonowych w izolacji z waty celulozowej zatwierdzone przez Komisję w ramach procedury ochronnej REACH.

(14)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1907/2006.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2)

Dnia 20 czerwca 2016 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu jednej osoby fizycznej z wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.

(3)

W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/826 (2) otwarto zakup odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej na okres do dnia 30 września zgodnie z warunkami przewidzianymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1272/2009 (3).

(2)

Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 na podstawie ofert otrzymanych w ramach indywidualnych zaproszeń do składania ofert przetargowych Komisja powinna ustalić maksymalną cenę zakupu.

(3)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach drugiego indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę zakupu.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

(1)

W dniu 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Rada przyjęła, na zalecenie Komisji, decyzję Rady 2010/401/UE (1), w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu na Cyprze. Rada zauważyła, że zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Cypru w kwietniu 2010 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych na Cyprze wyniósł w 2009 r. 6,1 % PKB, a więc przekroczył wartość referencyjną określoną w Traktacie na poziomie 3 % PKB. Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych miał wynieść w 2010 r. 62 % PKB, czyli powyżej wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 60 % PKB.

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (2), Rada, na zalecenie Komisji, skierowała do Cypru zalecenie, wzywając do zlikwidowania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do końca 2012 r. To zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.

(3)

W dniu 27 stycznia 2011 r. Komisja stwierdziła na podstawie dostępnych wówczas informacji, iż Cypr podjął działania zapewniające odpowiedni postęp na drodze do skorygowania nadmiernego deficytu w terminie określonym przez Radę. W dniu 11 stycznia 2012 r. Komisja potwierdziła, że Cypr podjął skuteczne działania na rzecz terminowej i trwałej korekty nadmiernego deficytu.

(4)

Władze Cypru zwróciły się o pomoc finansową Unii, państw członkowskich, których walutą jest euro, oraz Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) mającą pomóc powrócić cypryjskiej gospodarce na ścieżkę trwałego wzrostu. W dniu 25 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/236/UE (3) skierowaną do Cypru w sprawie określonych środków służących przywróceniu stabilności finansowej i trwałego wzrostu gospodarczego. Jednocześnie Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) zatwierdził udzielenie Cyprowi pomocy finansowej. W związku z tym w dniu 26 kwietnia 2013 r. władze Cypru i Komisja, działająca w imieniu EMS, podpisały protokół ustaleń dotyczący szczegółowych warunków w zakresie polityki gospodarczej (zwany dalej „protokołem ustaleń”).

(5)

W dniu 16 maja 2013 r., zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97, Rada stwierdziła, że Cypr podjął wprawdzie skuteczne działania, jednakże po przyjęciu zalecenia Rady z dnia 13 lipca 2010 r. wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. W związku z tym Rada, na zalecenie Komisji, uznała, że warunki przewidziane w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 zostały spełnione i na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE przyjęła nowe zalecenie skierowane do Cypru mające na celu likwidację nadmiernego deficytu do końca 2016 r.

(6)

W dniu 6 września 2013 r. Komisja stwierdziła, że Cypr podjął skuteczne działania na rzecz korekty nadmiernego deficytu do 2016 r. zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 16 maja 2013 r.

(7)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 (4) Cypr został zwolniony z obowiązku przedkładania osobnych sprawozdań w ramach procedury nadmiernego deficytu, w miejsce których przedkładał sprawozdania w ramach programu dostosowań makroekonomicznych, którym był objęty.

(8)

W marcu 2016 r. Cypr zakończył realizację trzyletniego programu dostosowań makroekonomicznych, który obejmował wdrożenie ambitnego programu reform i przyczynił się do zapewnienia stabilności finansowej, poprawy stanu finansów publicznych oraz przywrócenia trwałego wzrostu gospodarczego.

(9)

Zgodnie z art. 4 Protokołu (nr 12) w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE, Komisja dostarcza dane na potrzeby zastosowania tej procedury. W ramach stosowania tego Protokołu państwa członkowskie przedkładają dane na temat deficytu i długu sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz inne związane z tym zmienne dwa razy w roku, mianowicie przed dniem 1 kwietnia oraz przed dniem 1 października, zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2009 (5).

(10)

Rada podejmie decyzję o uchyleniu decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na podstawie przedłożonych danych. Ponadto decyzja w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zostanie uchylona tylko wówczas, gdy prognozy Komisji wskazują, że deficyt nie przekroczy w okresie objętym prognozą wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 3 % PKB (6).

(11)

Na podstawie danych przedstawionych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 479/2009, w oparciu o dane przedłożone przez Cypr w kwietniu 2016 r., program stabilności z 2016 r. oraz prognozę Komisji z wiosny 2016 r., uzasadnione jest sformułowanie następujących wniosków:

(12)

Począwszy od 2016 r., czyli roku następującego po roku, w którym nastąpiła korekta nadmiernego deficytu, Cypr podlega części zapobiegawczej paktu stabilności i wzrostu i powinien zapewnić zgodność ze swoim średniookresowym celem budżetowym, przestrzegając przy tym wartości referencyjnej dotyczącej wydatków oraz dokonywać wystarczających postępów w spełnianiu kryterium długu zgodnie z art. 2 ust. 1a rozporządzenia (WE) nr 1467/97. W związku z tym oczekuje się, że Cypr osiągnie swój średniookresowy cel budżetowy w 2016 r., podczas gdy w 2017 r. zakładać można pewne odchylenie. W przypadku salda strukturalnego Cypru oczekiwać można większego pogorszenia niż dopuszczalne zgodnie z przejściowymi ustaleniami w zakresie reguły dotyczącej zadłużenia. W 2017 r. konieczne będą dodatkowe środki.

(13)

Zgodnie z art. 126 ust. 12 TFUE decyzję Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu należy uchylić, kiedy nadmierny deficyt w danym państwie członkowskim zostanie, w ocenie Rady, skorygowany.

(14)

W ocenie Rady nadmierny deficyt na Cyprze został skorygowany, a zatem należy uchylić decyzję 2010/401/UE,

(1)

W dniu 2 grudnia 2009 r., zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Rada przyjęła, na zalecenie Komisji, decyzję Rady 2010/289/UE (1), w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu w Słowenii. Rada zauważyła, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych planowany na 2009 r. miał wynieść 5,9 % PKB, a więc powyżej wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 3 % PKB. Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych miał wynieść w 2009 r. 34,2 % PKB, czyli poniżej wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 60 % PKB.

(2)

W dniu 2 grudnia 2009 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 TFUE oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (2), Rada, na zalecenie Komisji, skierowała do Słowenii zalecenie, wzywając do zlikwidowania nadmiernego deficytu do końca 2013 r. To zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.

(3)

W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada stwierdziła, że Słowenia podjęła wprawdzie skuteczne działania zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. wydanym na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE, jednakże po przyjęciu tego zalecenia wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych. W związku z tym Rada, na zalecenie Komisji, uznała, że warunki przewidziane w art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 zostały spełnione i na podstawie art. 126 ust. 7 TFUE przyjęła nowe zalecenie skierowane do Słowenii mające na celu likwidację nadmiernego deficytu do końca 2015 r. To nowe zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.

(4)

W dniu 5 marca 2014 r., zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 (3), w związku z ryzykiem nieosiągnięcia trwałej korekty nadmiernego deficytu do 2015 r. Komisja skierowała do Słowenii zalecenie dotyczące podjęcia działań niezbędnych do zapewnienia pełnej zgodności z zaleceniem Rady z dnia 21 czerwca 2013 r., w szczególności poprzez osiągnięcie wysiłku fiskalnego zaleconego przez Radę.

(5)

Zgodnie z art. 4 Protokołu (nr 12) w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE, Komisja dostarcza dane na potrzeby zastosowania tej procedury. W ramach stosowania tego Protokołu państwa członkowskie przedkładają dane na temat deficytu i długu sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz inne związane z tym zmienne dwa razy w roku, mianowicie przed dniem 1 kwietnia oraz przed dniem 1 października, zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2009 (4).

(6)

Rada podejmie decyzję o uchyleniu decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu na podstawie przedłożonych danych. Ponadto decyzja w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zostanie uchylona tylko wówczas, gdy prognozy Komisji wskazują, że deficyt nie przekroczy w okresie objętym prognozą wartości referencyjnej określonej w Traktacie na poziomie 3 % PKB (5).

(7)

Na podstawie danych przedstawionych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 479/2009, w oparciu o dane przedłożone przez Słowenię w kwietniu 2016 r., program stabilności z 2016 r. oraz prognozę Komisji z wiosny 2016 r., uzasadnione jest sformułowanie następujących wniosków:

(8)

Począwszy od 2016 r., czyli roku następującego po roku, w którym nastąpiła korekta nadmiernego deficytu, Słowenia podlega części zapobiegawczej paktu stabilności i wzrostu i powinna w odpowiednim tempie czynić postępy w realizacji swojego średniookresowego celu budżetowego, przestrzegając przy tym wartości referencyjnej dotyczącej wydatków, oraz spełniać kryterium długu zgodnie z art. 2 ust. 1a rozporządzenia (WE) nr 1467/97. W związku z tym wydaje się, że w roku 2016 istnieje ryzyko pewnego odchylenia od wymaganej korekty na poziomie 0,6 % PKB służącej osiągnięciu średniookresowego celu budżetowego. Przy założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki wydaje się, że w roku 2017 istnieje ryzyko znacznego odchylenia od zalecanej korekty na poziomie 0,6 % PKB służącej osiągnięciu średniookresowego celu budżetowego. Zgodnie z prognozą Słowenia będzie w pełni przestrzegać przejściowych ustaleń w zakresie reguły dotyczącej zadłużenia w 2016 r., natomiast w 2017 r. będzie ich przestrzegać co do zasady. Ogólnie rzecz biorąc, w latach 2016 i 2017 konieczne będą dodatkowe środki.

(9)

Zgodnie z art. 126 ust. 12 TFUE decyzję Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu należy uchylić, kiedy nadmierny deficyt w danym państwie członkowskim zostanie, w ocenie Rady, skorygowany.

(10)

W ocenie Rady nadmierny deficyt w Słowenii został skorygowany, a zatem należy uchylić decyzję 2010/289/UE,