ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 160

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 59
17 czerwca 2016


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/957 z dnia 9 marca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących właściwych rozwiązań, systemów i procedur oraz formularzy powiadomienia stosowanych w celu zapobiegania praktykom stanowiącym nadużycie lub podejrzanym zleceniom i transakcjom, ich wykrywania i zgłaszania ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/958 z dnia 9 marca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących środków technicznych do celów obiektywnej prezentacji rekomendacji inwestycyjnych lub innych informacji rekomendujących lub sugerujących strategię inwestycyjną oraz ujawniania interesów partykularnych lub wskazań konfliktów interesów ( 1 )

15

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/959 z dnia 17 maja 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne badań rynku w odniesieniu do rozwiązań i wzorów formularzy powiadomienia na potrzeby uczestników rynku ujawniających informacje oraz formatu zapisów zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 ( 1 )

23

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/960 z dnia 17 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu właściwych rozwiązań, systemów i procedur obowiązujących uczestników rynku ujawniających informacje w trakcie badań rynku ( 1 )

29

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/961 z dnia 26 maja 2016 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Conwy Mussels (ChNP)]

34

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/962 z dnia 16 czerwca 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do jednolitych formatów, szablonów i definicji do celów ustalania i przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji przez właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ( 1 )

35

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/963 z dnia 16 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 474/2006 w odniesieniu do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii ( 1 )

50

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/964 z dnia 16 czerwca 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

79

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/965 z dnia 16 czerwca 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego

81

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/966 z dnia 16 czerwca 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r., oraz ustalające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007 w sektorze mięsa drobiowego

84

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/967 z dnia 16 czerwca 2016 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2078 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy

87

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2016/968 z dnia 6 czerwca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (program ISA2)

90

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/969 z dnia 15 czerwca 2016 r. określająca standardowe wymagania w zakresie sprawozdawczości odnoszącej się do współfinansowanych przez Unię krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych i nadzoru nad tymi chorobami oraz uchylająca decyzję wykonawczą 2014/288/UE (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 3615)  ( 1 )

94

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/957

z dnia 9 marca 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących właściwych rozwiązań, systemów i procedur oraz formularzy powiadomienia stosowanych w celu zapobiegania praktykom stanowiącym nadużycie lub podejrzanym zleceniom i transakcjom, ich wykrywania i zgłaszania

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 16 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Konieczne jest określenie odpowiednich wymagań dotyczących rozwiązań, procedur i systemów, którymi powinni dysponować operatorzy rynku, firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu i każda osoba zawodowo pośrednicząca w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, aby zgłaszać zlecenia i transakcje, które na mocy rozporządzenia (UE) nr 596/2014 mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Takie wymagania powinny pomagać w zapobieganiu nadużyciom na rynku i ich wykrywaniu. Powinny one również służyć zapewnieniu, aby powiadomienia przedkładane właściwym organom były sensowne, wyczerpujące i użyteczne. W celu zapewnienia skuteczności wykrywania nadużyć na rynku należy wprowadzić odpowiednie systemy monitorowania zleceń i transakcji. W ramach tych systemów należy przewidzieć analizę dokonywaną przez człowieka, przeprowadzaną przez odpowiednio wyszkolonych pracowników. Systemy monitorowania nadużyć na rynku powinny być w stanie wydawać ostrzeżenia zgodnie z uprzednio zdefiniowanymi parametrami w celu umożliwienia prowadzenia dalszej analizy potencjalnego wykorzystania informacji poufnych, manipulacji na rynku lub usiłowania wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Cały ten proces prawdopodobnie wymagać będzie pewnego stopnia automatyzacji.

(2)

W celu ułatwienia i propagowania spójnego podejścia i praktyk w całej Unii w odniesieniu do zapobiegania nadużyciom na rynku i ich wykrywania należy ustanowić szczegółowe przepisy harmonizujące treść formularza służącego do zgłaszania podejrzanych zleceń i transakcji oraz terminy tych zgłoszeń.

(3)

Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, prowadzące handel algorytmiczny i podlegające przepisom dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (2) powinny ustanowić i utrzymywać systemy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014, i powinny nadal podlegać przepisom art. 17 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE.

(4)

Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń powinny móc przekazywać monitorowanie, wykrywanie i identyfikację podejrzanych zleceń i transakcji w ramach grupy lub przekazywać analizę danych i generowanie ostrzeżeń, z zastrzeżeniem spełnienia stosownych warunków. Takie przekazanie powinno umożliwiać dzielenie zasobów, centralne opracowywanie i utrzymywanie systemów monitorowania oraz gromadzenie wiedzy specjalistycznej w kontekście monitorowania zleceń i transakcji. Przekazanie takie nie powinno uniemożliwiać właściwym organom dokonania w dowolnym momencie oceny, czy systemy, rozwiązania i procedury stosowane przez osobę, której przekazano dane funkcje, pozwalają na skuteczne wypełnienie obowiązku monitorowania i wykrywania nadużyć na rynku. Obowiązek sprawozdawczy oraz odpowiedzialność za przestrzeganie niniejszego rozporządzenia i art. 16 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 powinny nadal spoczywać na osobie przekazującej.

(5)

Systemy obrotu powinny posiadać stosowne zasady obrotu przyczyniające się do zapobiegania wykorzystywaniu informacji poufnych i manipulacjom na rynku lub usiłowaniu wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Systemy obrotu powinny również posiadać narzędzia umożliwiające odtworzenie arkusza zleceń w celu przeanalizowania aktywności podczas sesji w kontekście handlu algorytmicznego obejmującego handel wysokiej częstotliwości.

(6)

Jednolity i zharmonizowany formularz służący do składania drogą elektroniczną zgłoszenia podejrzanych transakcji i zleceń (STOR) powinien pomagać w przestrzeganiu wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu i w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 na rynkach, na których zlecenia i transakcje w coraz większym stopniu mają charakter transgraniczny. Powinien on również ułatwić skuteczne dzielenie się informacjami o podejrzanych zleceniach i transakcjach przez właściwe organy w ramach transgranicznych czynności wyjaśniających.

(7)

Zawarte w formularzu odpowiednie pola przeznaczone na informacje powinny w przypadku ich jasnego, wyczerpującego, obiektywnego i ścisłego wypełnienia pomagać właściwym organom w szybkiej ocenie podejrzenia i wszczęciu stosownych działań. Formularz powinien zatem umożliwiać osobom składającym zgłoszenie przekazanie uznanych za istotne informacji o zgłaszanych podejrzanych zleceniach i transakcjach i wyjaśnienie przyczyn stanowiących podstawę podejrzenia. Formularz powinien również umożliwiać przekazanie danych osobowych, które pozwalałyby zidentyfikować osoby zaangażowane w podejrzane zlecenia i transakcje i pomogłyby właściwym organom w ramach prowadzonych czynności wyjaśniających szybko przeanalizować zachowanie podejrzanych osób dotyczące obrotu i ustalić powiązania z osobami zaangażowanymi w inny podejrzany obrót. Informacje takie powinny być przekazywane na początku, tak by nie narażać na szwank prawidłowości czynności wyjaśniających poprzez potencjalną konieczność ponownego zwrócenia się przez właściwy organ w trakcie tychże czynności do osoby, która złożyła STOR. Wspomniane informacje powinny obejmować datę urodzenia, adres, informacje o zatrudnieniu i rachunkach danej osoby oraz, w stosownych przypadkach, kod identyfikacyjny klienta i krajowy numer identyfikacyjny osób, których to dotyczy.

(8)

Aby ułatwić składanie STOR, formularz powinien umożliwiać załączanie dokumentów i materiałów uznanych za niezbędne dla poparcia dokonywanego powiadomienia, również w postaci załącznika zawierającego wykaz zleceń lub transakcji istotnych dla przedmiotowego zgłoszenia wraz ze szczegółowym zestawieniem cen i wolumenu tychże zleceń lub transakcji.

(9)

Nie wszystkie otrzymane zlecenia lub przeprowadzone transakcje, które wywołały wewnętrzne ostrzeżenie, powinny być zgłaszane przez operatorów rynku, firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu i osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń. Taki wymóg byłby niespójny z wymogiem dokonywania oceny, czy w poszczególnych przypadkach istnieją uzasadnione powody do podejrzeń.

(10)

Zgłoszenia dotyczące podejrzanych zleceń i transakcji należy składać odpowiedniemu właściwemu organowi niezwłocznie gdy tylko powstanie uzasadnione podejrzenie, że te zlecenia i transakcje mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Analiza, czy dane zlecenie lub daną transakcję należy uznać za podejrzane, powinna opierać się na faktach, a nie na spekulacjach lub przypuszczeniach, i powinna zostać przeprowadzona tak szybko jak to możliwe. Praktyki opóźniania złożenia zgłoszenia w celu włączenia dodatkowych podejrzanych zleceń lub transakcji nie da się pogodzić z obowiązkiem niezwłocznego działania, gdy tylko powstało uzasadnione podejrzenie. W każdym przypadku złożenie STOR należy oceniać indywidualnie, aby ustalić, czy można zgłosić kilka zleceń lub transakcji w ramach jednego STOR. Ponadto praktyki polegającej na oczekiwaniu na zgromadzenie określonej liczby STOR przed ich zgłoszeniem nie można uznać za spójną z wymogiem niezwłocznego powiadamiania.

(11)

Mogą zaistnieć okoliczności, w których uzasadnione podejrzenie wykorzystywania informacji poufnych, manipulacji na rynku lub usiłowania wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku powstanie po pewnym czasie od wystąpienia podejrzanej aktywności, ze względu na późniejsze wydarzenia lub dostępne informacje. Nie powinno to stanowić przyczyny niezgłaszania podejrzanej aktywności właściwemu organowi. W celu wykazania, że wymogi dotyczące sprawozdawczości są przestrzegane w tych szczególnych okolicznościach, osoba składająca zgłoszenie powinna być w stanie uzasadnić odstęp czasowy pomiędzy wystąpieniem podejrzanej aktywności a powstaniem uzasadnionego podejrzenia wykorzystywania informacji poufnych, manipulacji na rynku lub usiłowania wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku.

(12)

Zachowywanie złożonych zgłoszeń STOR i dostęp do nich oraz zachowywanie i dostęp do analiz przeprowadzonych w odniesieniu do podejrzanych zleceń i transakcji, które nie spowodowały złożenia STOR, stanowią ważną część procedur wykrywania nadużyć na rynku. Możliwość przywołania i przeglądu analiz przeprowadzonych względem złożonych STOR, jak również tych podejrzanych zleceń i transakcji, które zostały poddane analizie, lecz wobec których stwierdzono, że powody podejrzeń są nieuzasadnione, pomoże osobom zawodowo pośredniczącym w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń oraz operatorom rynku lub firmom inwestycyjnym prowadzącym system obrotu przy dokonywaniu osądu, gdy będą rozpatrywać kolejne podejrzane zlecenia lub transakcje. Analiza przeprowadzona względem podejrzanych zleceń i transakcji, które ostatecznie nie doprowadziły do złożenia STOR, pomaga tym osobom udoskonalić ich systemy nadzoru i wykrywać wzory powtarzających się zachowań, które jako całość rozpatrywana łącznie mogłyby spowodować powstanie uzasadnionego podejrzenia wykorzystywania informacji poufnych, manipulacji na rynku lub usiłowania wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Powyższe rejestry pomogą ponadto udokumentować przestrzeganie wymagań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i ułatwią sprawowanie przez właściwe organy ich funkcji nadzorczych, dochodzeniowych i egzekucyjnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

(13)

Wszelkie przetwarzanie danych osobowych na podstawie niniejszego rozporządzenia należy przeprowadzać zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi stanowiącymi transpozycję dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(14)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

(15)

Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje publiczne w zakresie projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (4).

(16)

W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie w trybie pilnym i aby przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu były stosowane od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)

„zgłoszenie podejrzanych transakcji i zleceń” (STOR) oznacza dokonywane na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 zgłoszenie podejrzanych zleceń i transakcji, w tym każdego ich anulowania lub zmiany, które to zlecenia i transakcje mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku;

b)

„środki elektroniczne” są to urządzenia elektroniczne do przetwarzania (w tym także kompresji cyfrowej), przechowywania i transmisji danych, wykorzystujące technologię przewodową, radiową lub optyczną, lub też wszelkie inne rodzaje środków elektromagnetycznych;

c)

„grupa” oznacza grupę zgodnie z definicją w art. 2 pkt 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (5);

d)

„zlecenie” oznacza wszelkie zlecenie, w tym wszelkie kwotowanie, niezależnie od tego, czy jego celem jest pierwsze złożenie, zmiana, aktualizacja lub anulowanie zlecenia, i niezależnie od jego rodzaju.

Artykuł 2

Wymagania ogólne

1.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń ustanawiają i utrzymują rozwiązania, systemy i procedury, które zapewniają:

a)

skuteczne i ciągłe monitorowanie – do celów wykrywania i identyfikacji zleceń i transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku – wszystkich otrzymanych i przesłanych zleceń oraz wszystkich wykonanych transakcji;

b)

przesyłanie zgłoszeń STOR właściwym organom zgodnie z wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu przy użyciu formularza określonego w załączniku.

2.   Obowiązki, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie do zleceń i transakcji dotyczących wszelkich instrumentów finansowych i mają zastosowanie niezależnie od:

a)

roli, w jakiej składane jest zlecenie lub wykonywana jest transakcja;

b)

rodzajów klientów, których to dotyczy;

c)

tego, czy zlecenia zostały złożone lub transakcje zostały wykonane w ramach systemu obrotu czy poza nim.

3.   Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu ustanawiają i utrzymują rozwiązania, systemy i procedury, które zapewniają:

a)

skuteczne i ciągłe monitorowanie – do celów zapobiegania wykorzystywaniu informacji poufnych, manipulacjom na rynku i usiłowaniu wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku oraz do celów wykrywania i identyfikacji tych czynności – wszystkich otrzymanych zleceń oraz wszystkich wykonanych transakcji;

b)

przesyłanie zgłoszeń STOR właściwym organom zgodnie z wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu przy użyciu formularza określonego w załączniku.

4.   Obowiązki, o których mowa w ust. 3, mają zastosowanie do zleceń i transakcji dotyczących wszelkich instrumentów finansowych i mają zastosowanie niezależnie od:

a)

roli, w jakiej składane jest zlecenie lub wykonywana jest transakcja;

b)

rodzajów klientów, których to dotyczy.

5.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu dopilnowują, aby rozwiązania, systemy i procedury, o których mowa w ust. 1 i 3:

a)

były odpowiednie i proporcjonalne w stosunku do skali, wielkości i charakteru ich działalności gospodarczej;

b)

były regularnie oceniane, co najmniej w trybie przeprowadzanych corocznie kontroli i przeglądu wewnętrznego, i aktualizowane w razie potrzeby;

c)

były jasno udokumentowane na piśmie, włącznie z wszelkimi ich zmianami i aktualizacjami, do celów przestrzegania niniejszego rozporządzenia, oraz aby te udokumentowane informacje były przechowywane przez okres pięciu lat.

Osoby, o których mowa w akapicie pierwszym, przekazują właściwemu organowi na jego wniosek informacje, o których mowa w lit. b) i c) tego akapitu.

Artykuł 3

Zapobieganie, monitorowanie i wykrywanie

1.   Rozwiązania, systemy i procedury, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3:

a)

umożliwiają analizę, indywidualną i porównawczą, wszelkich wykonanych transakcji oraz złożonych, zmienionych, anulowanych lub odrzuconych zleceń, przeprowadzonych w ramach podsystemów systemu obrotu oraz, w przypadku osób zawodowo pośredniczących w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, również poza systemem obrotu;

b)

generują ostrzeżenia wskazujące na aktywność wymagającą dalszej analizy do celów wykrywania potencjalnego wykorzystywania informacji poufnych, manipulacji na rynku lub usiłowania wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku;

c)

obejmują pełen zakres działalności handlowej podejmowanej przez osoby, których to dotyczy.

2.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu przekazują właściwemu organowi na jego wniosek informacje wykazujące odpowiedniość i proporcjonalność ich systemów w stosunku do skali, wielkości i charakteru ich działalności gospodarczej, w tym informacje o stopniu automatyzacji wprowadzonej w tych systemach.

3.   Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu, w stopniu, w jakim jest to odpowiednie i proporcjonalne w stosunku do skali, wielkości i charakteru ich działalności gospodarczej, stosują systemy oprogramowania i dysponują procedurami, które pomagają w zapobieganiu wykorzystywaniu informacji poufnych, manipulacjom na rynku i usiłowaniu wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku oraz w wykrywaniu tych czynności.

Systemy i procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują oprogramowanie umożliwiające opóźniony odczyt automatyczny oraz odtwarzanie i analizę danych arkusza zleceń, a oprogramowanie to musi mieć wystarczającą zdolność działania w środowisku handlu algorytmicznego.

4.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu wprowadzają i utrzymują rozwiązania i procedury, które zapewniają odpowiedni poziom analizy dokonywanej przez człowieka w ramach monitorowania, wykrywania i identyfikacji transakcji i zleceń, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku.

5.   Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu wprowadzają i utrzymują rozwiązania i procedury, które zapewniają odpowiedni poziom analizy dokonywanej przez człowieka również w ramach zapobiegania wykorzystywaniu informacji poufnych, manipulacjom na rynku lub usiłowaniu wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku.

6.   Osoba zawodowo pośrednicząca w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń ma prawo, na mocy pisemnej umowy, przekazać osobie prawnej stanowiącej część tej samej grupy wykonywanie funkcji monitorowania, wykrywania i identyfikacji zleceń i transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Osoba przekazująca te funkcje pozostaje w pełni odpowiedzialna za wywiązanie się ze wszystkich obowiązków spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia i art. 16 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i zapewnia, aby wspomniane rozwiązanie zostało jasno udokumentowane, a zadania i zakres odpowiedzialności, w tym okres trwania przekazania wspomnianych funkcji – przydzielone i uzgodnione.

7.   Osoba zawodowo pośrednicząca w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń może, na mocy pisemnej umowy, przekazać osobie trzeciej („usługodawcy”) przeprowadzanie analizy danych, w tym danych dotyczących zleceń i transakcji, i generowanie ostrzeżeń niezbędnych tejże osobie do prowadzenia monitorowania, wykrywania i identyfikacji zleceń i transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Osoba przekazująca te funkcje pozostaje w pełni odpowiedzialna za wywiązanie się ze wszystkich obowiązków spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia i art. 16 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i spełnia przez cały czas następujące warunki:

a)

w sposób ciągły zachowuje wiedzę specjalistyczną i zasoby niezbędne do oceny jakości świadczonych usług oraz adekwatności organizacyjnej usługodawców, do nadzoru nad przekazanymi usługami i do zarządzania rodzajami ryzyka związanego z przekazaniem tych funkcji;

b)

ma bezpośredni dostęp do wszystkich istotnych informacji odnoszących się do analizy danych i generowania ostrzeżeń.

Umowa pisemna zawiera opis praw i obowiązków osoby przekazującej funkcje, o której mowa w akapicie pierwszym, oraz praw i obowiązków usługodawcy. Określa się w niej również powody, które umożliwiają osobie przekazującej wspomniane funkcje rozwiązanie takiej umowy.

8.   Jako część rozwiązań i procedur, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3, osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu przechowują przez okres pięciu lat informacje dokumentujące analizy przeprowadzone w odniesieniu do zleceń i transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku i które zostały zbadane, oraz powody złożenia lub niezłożenia STOR. Informacje te przekazuje się właściwemu organowi na jego wniosek.

Osoby, o których mowa w akapicie pierwszym, dopilnowują, by rozwiązania i procedury, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3, gwarantowały i zachowywały poufność informacji, o których mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 4

Szkolenia

1.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu organizują i zapewniają efektywne i wszechstronne szkolenia pracownikom zaangażowanym w monitorowanie, wykrywanie i identyfikację zleceń i transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku, w tym pracownikom zaangażowanym w przetwarzanie zleceń i transakcji. Szkolenia takie odbywają się regularnie i są odpowiednie i proporcjonalne w stosunku do skali, wielkości i charakteru prowadzonej działalności.

2.   Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu dodatkowo zapewniają szkolenia, o których mowa w ust. 1, pracownikom zaangażowanym w zapobieganie wykorzystywaniu informacji poufnych, manipulacjom na rynku lub usiłowaniu wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku.

Artykuł 5

Obowiązki sprawozdawcze

1.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu ustanawiają i utrzymują skuteczne rozwiązania, systemy i procedury, które umożliwiają im ocenę, do celów składania STOR, czy dane zlecenie lub transakcja mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku. Te rozwiązania, systemy i procedury uwzględniają w należytym stopniu elementy stanowiące faktyczne wykorzystanie informacji poufnych lub manipulację na rynku bądź ich usiłowanie na mocy art. 8 i 12 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 oraz niewyczerpujący wykaz wskaźników manipulacji na rynku, o których mowa w załączniku I do tegoż rozporządzenia, dodatkowo wyszczególnione w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/522 (6).

2.   Wszystkie osoby, o których mowa w ust. 1 i które są zaangażowane w przetwarzanie tego samego zlecenia lub transakcji, są odpowiedzialne za dokonanie oceny, czy należy złożyć STOR.

3.   Osoby, o których mowa w ust. 1, dopilnowują, by informacje przedłożone jako część STOR były oparte na faktach i analizach, uwzględniając wszystkie dostępne im informacje.

4.   Osoby, o których mowa w ust. 1, dysponują procedurami zapewniającymi, by osoba, w odniesieniu do której złożono STOR, oraz ktokolwiek, kto nie musi wiedzieć o złożeniu STOR z racji swojej funkcji lub stanowiska w ramach osoby zgłaszającej, nie zostali poinformowani o tym, że STOR został lub zostanie złożony właściwemu organowi, bądź o zamiarze jego złożenia.

5.   Osoby, o których mowa w ust. 1, wypełniają STOR, nie informując osoby, w odniesieniu do której złożono STOR, ani kogokolwiek, kto nie musi wiedzieć, że STOR zostanie złożony, w tym również poprzez wnioski o informacje dotyczące osoby, w odniesieniu do której złożono STOR, w celu wypełnienia niektórych pól.

Artykuł 6

Terminy przekazywania STOR

1.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu zapewniają posiadanie przez nich skutecznych rozwiązań, systemów i procedur służących do niezwłocznego składania STOR, zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, gdy tylko powstanie uzasadnione podejrzenie faktycznego wykorzystania informacji poufnych lub faktycznej manipulacji na rynku bądź usiłowania tych czynności.

2.   Rozwiązania, systemy i procedury, o których mowa w ust. 1, umożliwiają zgłaszanie STOR w odniesieniu do transakcji i zleceń, które miały miejsce w przeszłości, w przypadku gdy podejrzenie powstało w świetle późniejszych wydarzeń lub informacji.

W takich przypadkach osoba zawodowo pośrednicząca w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operator rynku i firma inwestycyjna prowadząca system obrotu wyjaśniają w STOR właściwemu organowi zwłokę, jaka nastąpiła między podejrzewanym naruszeniem a złożeniem STOR, stosownie do określonych okoliczności danego przypadku.

3.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu przedkładają właściwemu organowi wszelkie istotne dodatkowe informacje, o których dowiedzieli się po pierwotnym złożeniu STOR, i przekazują wszelkie informacje lub dokumenty, których żąda właściwy organ.

Artykuł 7

Treść STOR

1.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu składają STOR, korzystając z formularza określonego w załączniku.

2.   Osoby, o których mowa w ust. 1, składające STOR wypełniają w jasny i dokładny sposób przeznaczone na informacje pola istotne dla zgłaszanych zleceń lub transakcji. STOR musi zawierać co najmniej następujące informacje:

a)

identyfikację osoby składającej STOR oraz, w przypadku osób zawodowo pośredniczących w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, również wskazanie roli, w jakiej występuje osoba składająca STOR, w szczególności gdy prowadzi obrót na własny rachunek lub realizuje zlecenia w imieniu osób trzecich;

b)

opis zlecenia lub transakcji, obejmujący:

(i)

rodzaj zlecenia i rodzaj obrotu, w szczególności transakcje pakietowe, i wskazanie, gdzie zaistniała aktywność;

(ii)

cenę i wolumen;

c)

powody, dla których podejrzewa się, że zlecenie lub transakcja stanowią wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku;

d)

sposób identyfikacji wszelkich osób zaangażowanych w zlecenie lub transakcję, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku, w tym osoby, która złożyła lub wykonała zlecenie, i osoby, w imieniu której zlecenie zostało złożone lub wykonane;

e)

wszelkie inne informacje i dokumenty potwierdzające, które mogą zostać uznane za istotne przez właściwy organ do celów wykrywania, dochodzenia i egzekwowania w związku z wykorzystywaniem informacji poufnych, manipulacjami na rynku lub usiłowaniem wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku.

Artykuł 8

Środki transmisji

1.   Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu składają STOR, w tym wszelkie dokumenty potwierdzające i załączniki, właściwemu organowi, o którym mowa w art. 16 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, stosując środki elektroniczne określone przez ten właściwy organ.

2.   Właściwe organy publikują na swojej stronie internetowej informację o środkach elektronicznych, o których mowa w ust. 1. Powyższe środki elektroniczne zapewniają zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji podczas transmisji.

Artykuł 9

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 lipca 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

(3)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

(6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/522 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w kwestiach dotyczących wyłączenia niektórych organów publicznych i banków centralnych państw trzecich, okoliczności wskazujących na manipulację na rynku, progów powodujących powstanie obowiązku podania informacji do wiadomości publicznej, właściwych organów do celów powiadomień o opóźnieniach, zgody na obrót w okresach zamkniętych oraz rodzajów transakcji wykonywanych przez osoby pełniące obowiązki zarządcze podlegających obowiązkowi powiadomienia (Dz.U. L 88 z 5.4.2016, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Formularz STOR

SEKCJA 1 –   

TOŻSAMOŚĆ JEDNOSTKI/OSOBY SKŁADAJĄCEJ STOR

Osoby zawodowo pośredniczące w zawieraniu transakcji lub wykonywaniu zleceń/Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu – Proszę określić w każdym przypadku:

Imię i nazwisko osoby fizycznej

[Imię (imiona) i nazwisko(-a) osoby fizycznej odpowiadającej za złożenie STOR w ramach jednostki składającej.]

Stanowisko w ramach jednostki zgłaszającej

[Stanowisko osoby fizycznej odpowiadającej za złożenie STOR w ramach jednostki składającej.]

Nazwa jednostki zgłaszającej

[Pełna nazwa jednostki zgłaszającej, w tym w przypadku osób prawnych:

forma prawna uwidoczniona w rejestrze państwa, według prawa którego to państwa dana osoba prawna została utworzona, w stosownych przypadkach, oraz

identyfikator podmiotu prawnego (LEI) zgodnie z normą ISO 17442 – kod LEI, w stosownych przypadkach.]

Adres jednostki zgłaszającej

[Dokładny adres (np. ulica, nr budynku, kod pocztowy, miejscowość, kraj związkowy/prowincja/województwo) oraz państwo.]

Charakter, w jakim działa jednostka w odniesieniu do zleceń lub transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku

[Opis roli, w jakiej działała jednostka zgłaszająca w odniesieniu do zleceń lub transakcji, które mogły stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku, np. wykonywanie zleceń w imieniu klienta, obrót na własny rachunek, prowadzenie systemu obrotu, podmiot systematycznie internalizujący transakcje.]

Rodzaj działalności handlowej (pełnienie funkcji animatora rynku, arbitraż itd.) i rodzaj instrumentu będącego przedmiotem obrotu (papiery wartościowe, instrumenty pochodne itd.) dokonywanego przez jednostkę zgłaszającą

(Jeżeli dane te są dostępne)

Relacje z osobą, w odniesieniu do której składa się STOR

[Opis wszelkich ustaleń korporacyjnych, umownych lub organizacyjnych bądź też okoliczności lub wzajemnych związków.]

Kontakt na wypadek dodatkowego wniosku o informacje

[Osoba, z którą należy się skontaktować w ramach jednostki zgłaszającej w celu złożenia dodatkowego wniosku o informacje związane z niniejszym zgłoszeniem (np. pracownik zajmujący się kontrolą zgodności z przepisami), i odpowiednie dane kontaktowe:

imię (imiona) i nazwisko(-a),

stanowisko osoby wyznaczonej do kontaktów w ramach jednostki zgłaszającej,

służbowy adres e-mail.]

SEKCJA 2 –   

TRANSAKCJA/ZLECENIE

Opis instrumentu finansowego:

[Proszę opisać instrument finansowy będący przedmiotem zgłoszenia STOR, podając:

pełną nazwę lub opis instrumentu finansowego,

kod identyfikacyjny instrumentu zgodnie z definicją w rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na podstawie art. 26rozporządzenia (UE) nr 600/2014, w stosownych przypadkach, lub inne kody,

rodzaj instrumentu finansowego zgodnie z systematyką stosowaną do klasyfikacji instrumentów finansowych i powiązany kod (norma ISO 10962, kod CFI).]

[Dodatkowe elementy odnoszące się do zleceń i transakcji dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym

(Poniższy wykaz danych nie jest wyczerpujący)

Proszę zidentyfikować typ instrumentu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym (np. kontrakty różnic kursowych, swapy, swapy ryzyka kredytowego (CDS) i opcje będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym), stosując typy, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. b) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1247/2012.

Proszę opisać charakterystyczne cechy instrumentu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, podając co najmniej, gdy jest to istotne dla określonego typu instrumentu pochodnego, następujące elementy:

kwotę nominalną (wartość nominalną),

walutę, w której oznaczono cenę,

termin zapadalności,

premię (cenę)

stopę procentową.

Proszę opisać co najmniej następujące elementy, w przypadku gdy ma to znaczenie dla określonego typu instrumentu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym:

marżę, płatność z góry oraz wielkość lub wartość nominalną bazowego instrumentu finansowego,

warunki transakcji, takie jak kurs wykonania, warunki kontraktu (np. zysk lub strata z tytułu transakcji spread bet przypadające na pojedynczy ruch cenowy).

Proszę opisać bazowy instrument finansowy instrumentu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, podając:

pełną nazwę bazowego instrumentu finansowego lub opis instrumentu finansowego,

kod identyfikacyjny instrumentu zgodnie z definicją w rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na podstawie art. 26rozporządzenia (UE) nr 600/2014, w stosownych przypadkach, lub inne kody,

rodzaj instrumentu finansowego zgodnie z systematyką stosowaną do klasyfikacji instrumentów finansowych i powiązany kod (norma ISO 10962, kod CFI).]

Dzień i godzina transakcji lub zleceń, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku

[Proszę podać dzień (dni) i godzinę(-y) zleceń i transakcji z podaniem strefy czasowej.]

Rynek, na którym miały miejsce zlecenie lub transakcja

[Proszę podać:

nazwę i kod w celu identyfikacji systemu obrotu, podmiotu systematycznie internalizującego transakcje lub zorganizowanej platformy obrotu poza Unią, w ramach których zlecenie zostało złożone lub transakcja została wykonana, zgodnie z definicją w rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na podstawie art. 26rozporządzenia (UE) nr 600/2014, lub,

jeżeli zlecenie nie zostało złożone ani transakcja nie została wykonana w wyżej wymienionych miejscach, proszę wpisać „poza systemem obrotu”].

Miejsce (państwo)

[Pełna nazwa państwa i dwuliterowy kod państwa według normy ISO 3166-1.]

[Proszę określić:

gdzie zlecenie jest wydawane (jeżeli te dane są dostępne),

gdzie zlecenie jest wykonywane.]

Opis zlecenia lub transakcji

Proszę opisać co najmniej następujące cechy charakterystyczne zgłaszanych zleceń lub transakcji:

numer referencyjny transakcji/numer referencyjny zlecenia (w stosownych przypadkach),

datę i godzinę rozliczenia,

cenę zakupu/cenę sprzedaży,

wolumen/ilość instrumentów finansowych

[Jeżeli istnieje więcej zleceń lub transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku, szczegółowe informacje dotyczące cen i wolumenów takich zleceń lub transakcji można przekazać właściwemu organowi w załączniku do zgłoszenia STOR.]

informacje o złożeniu zlecenia obejmujące co najmniej następujące elementy:

rodzaj zlecenia (np. „kupno z pułapem x EUR”),

sposób, w jaki złożono zlecenie (np. elektroniczny arkusz zleceń),

moment złożenia zlecenia,

osobę, która faktycznie złożyła zlecenie,

osobę, która faktycznie przyjęła zlecenie,

sposób przesłania zlecenia.

Informacje o anulowaniu lub zmianie zlecenia (w stosownych przypadkach):

moment zmiany lub anulowania,

osoba, która zmieniła lub anulowała zlecenie,

charakter zmiany (np. zmiana ceny lub ilości) i zakres zmiany,

[Jeżeli istnieje więcej zleceń lub transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku, szczegółowe informacje dotyczące cen i wolumenów takich zleceń lub transakcji można przekazać właściwemu organowi w załączniku do zgłoszenia STOR.]

sposób zmiany zlecenia (np. pocztą elektroniczną, telefonicznie itd.).]

SEKCJA 3 –   

OPIS CHARAKTERU PODEJRZENIA

Charakter podejrzenia

[Proszę określić rodzaj naruszenia, które mogłyby stanowić zgłaszane zlecenia lub transakcje:

manipulacja na rynku,

wykorzystywanie informacji poufnych,

usiłowanie manipulacji na rynku,

usiłowanie wykorzystania informacji poufnych.]

Powody stanowiące podstawę podejrzenia

[Opis aktywności (transakcje i zlecenia, sposób złożenia zleceń lub wykonania transakcji oraz cechy, które sprawiają, że zlecenia i transakcje są podejrzane) oraz sposobu, w jaki sprawa dotarła do wiadomości osoby zgłaszającej, oraz określenie powodów stanowiących podstawę podejrzenia.

W oparciu o następujące niewyczerpujące kryteria przewodnie opis może obejmować:

w przypadku instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu/będących przedmiotem obrotu w ramach systemu obrotu, opis charakteru interakcji w ramach arkusza zleceń/transakcji, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku,

w przypadku instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, szczegółowe informacje dotyczące transakcji lub zleceń złożonych w odniesieniu do aktywów bazowych oraz informacje o wszelkich ewentualnych powiązaniach między operacjami na aktywach bazowych na rynku kasowym a zgłoszonymi operacjami na instrumencie pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.]

SEKCJA 4 –   

TOŻSAMOŚĆ OSOBY, KTÓREJ ZLECENIA LUB TRANSAKCJE MOGŁYBY STANOWIĆ WYKORZYSTANIE INFORMACJI POUFNYCH, MANIPULACJĘ NA RYNKU LUB USIŁOWANIE WYKORZYSTANIA INFORMACJI POUFNYCH BĄDŹ MANIPULACJI NA RYNKU („OSOBA PODEJRZANA”)

Imię i nazwisko lub nazwa

[W przypadku osób fizycznych: imię (imiona) i nazwisko(-a).]

[W przypadku osób prawnych: pełna nazwa, w tym forma prawna uwidoczniona w rejestrze państwa, według prawa którego to państwa dana osoba prawna została utworzona, w stosownych przypadkach, oraz identyfikator podmiotu prawnego (LEI) zgodnie z normą ISO 17442, w stosownych przypadkach.]

Data urodzenia

[Tylko w przypadku osób fizycznych.]

[rrrr-mm-dd]

Krajowy numer identyfikacyjny (w stosownych przypadkach)

[Jeżeli ma zastosowanie w danym państwie członkowskim.]

[Numer i/lub tekst]

Adres

[Dokładny adres (np. ulica, nr budynku, kod pocztowy, miejscowość, kraj związkowy/prowincja/województwo) oraz państwo.]

Informacje o zatrudnieniu:

Miejsce

Stanowisko

[Informacje o zatrudnieniu osoby podejrzanej pochodzące ze źródeł informacji dostępnych wewnętrznie jednostce zgłaszającej (np. dokumentacja rachunku w przypadku klientów, system informacji personalnej w przypadku pracownika jednostki zgłaszającej).]

Numer(-y) rachunku

Numery rachunku(-ów) pieniężnego(-ych) i rachunku(-ów) papierów wartościowych, wszelkie rachunki wspólne lub wszelkie pełnomocnictwa dotyczące rachunków, które jednostka/osoba podejrzana posiada.]

Identyfikator klienta w ramach zgłaszania transakcji na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych (lub inny dowolny kod identyfikacyjny)

[W przypadku gdy osoba podejrzana jest klientem jednostki zgłaszającej.]

Relacje z emitentem danych instrumentów finansowych (w stosownych przypadkach i jeżeli są znane)

[Opis wszelkich ustaleń korporacyjnych, umownych lub organizacyjnych bądź też okoliczności lub wzajemnych związków.]

SEKCJA 5 –   

INFORMACJE DODATKOWE

Kontekst lub wszelkie inne informacje uznane przez jednostkę zgłaszającą za istotne dla zgłoszenia

[Poniższy wykaz nie jest wyczerpujący.

sytuacja osoby podejrzanej (np. klient detaliczny, instytucje),

charakter interwencji jednostki/osoby podejrzanej (działanie na własny rachunek, w imieniu klienta, inne),

wielkość portfela jednostki/osoby podejrzanej,

data rozpoczęcia relacji biznesowych z klientem, jeżeli jednostka/osoba podejrzana jest klientem osoby/jednostki zgłaszającej,

rodzaj działalności jednostki odpowiadającej za handel w ramach jednostki podejrzanej, jeżeli te dane są dostępne,

struktura handlu prowadzonego przez jednostkę/osobę podejrzaną. Tytułem wskazówek podano poniżej przykłady informacji, które mogą być użyteczne:

zwyczaje handlowe jednostki/osoby podejrzanej w zakresie wykorzystania dźwigni finansowej i krótkiej sprzedaży oraz częstotliwość wykorzystywania,

porównywalność wielkości zgłoszonego zlecenia/zgłoszonej transakcji ze średnią wielkością zleceń złożonych/transakcji przeprowadzonych przez jednostkę/osobę podejrzaną w ciągu ubiegłych 12 miesięcy,

zwyczaje jednostki/osoby podejrzanej, jeżeli chodzi o emitentów, których papierami wartościowymi prowadziła obrót, lub rodzaje instrumentów finansowych, którymi prowadziła obrót w ciągu ubiegłych 12 miesięcy, w szczególności czy zgłoszone zlecenie/zgłoszona transakcja odnosi się do emitenta, którego papierami wartościowymi jednostka/osoba podejrzana prowadziła obrót w ubiegłym roku,

inne jednostki/osoby, o których wiadomo, że są zaangażowane w zlecenia lub transakcje, które mogłyby stanowić wykorzystanie informacji poufnych, manipulację na rynku lub usiłowanie wykorzystania informacji poufnych bądź manipulacji na rynku:

nazwy lub imiona i nazwiska,

działalność (np. wykonywanie zleceń w imieniu klienta, obrót na własny rachunek, prowadzenie systemu obrotu, podmiot systematycznie internalizujący transakcje itd.).]

SEKCJA 6 –   

ZAŁĄCZONA DOKUMENTACJA

[Proszę wymienić załączniki i materiały potwierdzające złożone razem z niniejszym zgłoszeniem STOR.

Przykładami takich dokumentów są wiadomości e-mail, nagrania rozmów, rejestry zleceń/transakcji, potwierdzenia, sprawozdania z działalności brokerskiej, dokumenty pełnomocnictw oraz, w stosownych przypadkach, komentarze w środkach masowego przekazu.

W przypadku gdy szczegółowe informacje o zleceniach/transakcjach, o których mowa w sekcji 2 niniejszego formularza, są przekazywane w odrębnym załączniku, proszę podać tytuł tego załącznika.]


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/15


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/958

z dnia 9 marca 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących środków technicznych do celów obiektywnej prezentacji rekomendacji inwestycyjnych lub innych informacji rekomendujących lub sugerujących strategię inwestycyjną oraz ujawniania interesów partykularnych lub wskazań konfliktów interesów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 20 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zharmonizowane standardy dotyczące rekomendacji inwestycyjnych lub innych informacji rekomendujących lub sugerujących strategię inwestycyjną (zwanych dalej „rekomendacjami”) są niezbędne na potrzeby obiektywnego, klarownego i precyzyjnego przedstawiania takich informacji oraz ujawniania interesów i konfliktów interesów. Osoby sporządzające lub rozpowszechniające rekomendacje powinny przestrzegać przedmiotowych standardów. Aby zapewnić wysokie standardy uczciwości, rzetelności i przejrzystości na rynku, rekomendacje należy w szczególności przedstawiać w sposób obiektywny i niewprowadzający w błąd uczestników rynku lub społeczeństwa.

(2)

Wszystkie osoby, które sporządzają lub rozpowszechniają rekomendacje powinny wprowadzić rozwiązania zapewniające obiektywne przedstawianie informacji i skuteczne ujawnianie interesów lub konfliktów interesów. Ponadto należy wprowadzić dodatkowe rozwiązania dla tych kategorii osób, które ze względu na swoją pozycję i prowadzoną działalność stanowią zasadniczo większe ryzyko dla integralności rynku i ochrony inwestorów. Grupa ta obejmuje niezależnych analityków, firmy inwestycyjne, instytucje kredytowe, każdą osobę, której głównym przedmiotem działalności jest sporządzanie lub rozpowszechnianie rekomendacji, oraz osoby fizyczne pracujące dla nich na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innej umowy, jak również inne osoby przedstawiające propozycje dotyczące decyzji inwestycyjnych w odniesieniu do instrumentów finansowych, które przedstawiają się jako mające doświadczenie lub wiedzę specjalistyczną w dziedzinie finansów lub są uważane za takie przez uczestników rynku (zwane dalej „ekspertami”). Wskaźniki, które należy wziąć pod uwagę przy identyfikowaniu przedmiotowych ekspertów, obejmują między innymi: częstotliwość sporządzania rekomendacji; liczbę adresatów proponowanych rekomendacji; doświadczenie zawodowe, z uwzględnieniem zawodowego sporządzania rekomendacji w przeszłości; fakt dalszego przekazywania wcześniejszych rekomendacji przez osoby trzecie, np. środki masowego przekazu.

(3)

Należy ujawniać tożsamość osób sporządzających rekomendacje, w stosownych przypadkach ich właściwy organ oraz daty i godziny sporządzenia, a następnie rozpowszechnienia rekomendacji, ponieważ takie dane mogą stanowić wartościowe informacje dla inwestorów odnośnie do decyzji inwestycyjnych.

(4)

Ujawnianie wycen i metodyk jest źródłem informacji przydatnych do celów zrozumienia rekomendacji i oceny, na ile osoby je sporządzające są konsekwentne w zakresie wycen i stosowanych metodyk. W rekomendacjach sporządzanych przez tę samą osobę i odnoszących się do spółek należących do tej samej branży lub do tego samego państwa należy dążyć do konsekwentnego prezentowania wspólnych elementów charakteryzujących się spójnością. Z powyższych względów niezależni analitycy, firmy inwestycyjne, instytucje kredytowe, osoby, których głównym przedmiotem działalności jest sporządzanie rekomendacji, oraz osoby fizyczne pracujące dla nich na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innej umowy, jak również eksperci powinni uwzględniać w rekomendacjach wyjaśnienia dotyczące wszelkich zmian wycen i stosowanych metodyk.

(5)

Interesy osób sporządzających rekomendacje i konflikty związane z takimi interesami mogą mieć wpływ na opinię przedstawianą przez takie osoby w ich rekomendacjach. Aby zapewnić możliwość oceny obiektywności i wiarygodności informacji, należy ujawniać wszelkie powiązania oraz okoliczności, co do których można w uzasadniony sposób przypuszczać, że będą miały niekorzystny wpływ na obiektywność informacji, w tym interesy lub konflikty interesów osoby sporządzającej rekomendację lub osoby należącej do tej samej grupy w odniesieniu do instrumentu finansowego lub emitenta, do którego, bezpośrednio lub pośrednio, odnosi się rekomendacja.

(6)

Ujawnienia interesów lub konfliktów interesów powinny być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić odbiorcy rekomendacji wyrobienie sobie opinii co do znaczenia i charakteru interesów lub konfliktów interesów. Niezależni analitycy, firmy inwestycyjne, instytucje kredytowe, osoby, których głównym przedmiotem działalności jest sporządzanie rekomendacji, oraz osoby fizyczne pracujące dla nich na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innej umowy, a także eksperci powinni również ujawniać, czy znajdują się w posiadaniu pozycji długiej lub krótkiej netto, przekraczającej ustalony wcześniej próg, w wyemitowanym kapitale podstawowym emitenta, do którego odnosi się dana rekomendacja. W tym kontekście powinni oni obliczać pozycję długą lub krótką netto zgodnie z metodyką obliczania pozycji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 (2).

(7)

W interesie proporcjonalności osoby sporządzające rekomendacje powinny mieć możliwość dostosowania swoich rozwiązań dotyczących obiektywnego przedstawiania oraz ujawniania interesów lub konfliktów interesów w granicach określonych w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem sytuacji, w których sporządza się rekomendacje w formie innej niż pisemna i przedstawia się je w okolicznościach takich jak posiedzenia, prezentacje dla potencjalnych inwestorów bądź tele- lub wideokonferencje, a także wywiady w radio, TV lub internecie.

(8)

Rekomendacje mogą być rozpowszechniane w formie niezmienionej, zmienionej lub skróconej przez osobę inną niż osoba, która je sporządziła. Sposób, w jaki osoby, które rozpowszechniają rekomendacje, posługują się nimi, może mieć znaczący wpływ na ocenę przedmiotowych rekomendacji przez inwestorów. W szczególności znajomość tożsamości osoby rozpowszechniającej rekomendację i zakres zmian w stosunku do rekomendacji źródłowej mogą stanowić dla inwestorów wartościowe informacje przy rozważaniu decyzji inwestycyjnych.

(9)

W przypadku gdy osoby rozpowszechniające rekomendacje dokonują ekstrapolacji tylko niektórych elementów rekomendacji źródłowej, może to doprowadzić do istotnej zmiany treści danej rekomendacji źródłowej. Zmianę ukierunkowania rekomendacji źródłowej (np. zmianę rekomendacji „kup” na „zatrzymaj” lub „sprzedaj” bądź odwrotnie, lub zmianę ceny docelowej) należy zawsze uznać za istotną zmianę.

(10)

Przetwarzanie danych osobowych w kontekście niniejszego rozporządzenia powinno się odbywać zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi stanowiącymi transpozycję dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(11)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

(12)

Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (4).

(13)

Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie rynków finansowych, konieczne jest, by niniejsze rozporządzenie weszło w życie w trybie pilnym oraz by przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu były stosowane od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)

„ekspert” oznacza osobę, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 34 ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, która systematycznie proponuje decyzje inwestycyjne w odniesieniu do instrumentów finansowych i która:

(i)

przedstawia się jako posiadająca wiedzę specjalistyczną lub doświadczenie w dziedzinie finansów; lub

(ii)

przedstawia swoją rekomendację w taki sposób, że inne osoby mogą mieć uzasadnione przekonanie, iż posiada ona wiedzę specjalistyczną lub doświadczenie w dziedzinie finansów;

b)

„grupa” oznacza grupę w rozumieniu art. 2 pkt 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (5).

ROZDZIAŁ II

SPORZĄDZANIE REKOMENDACJI

Artykuł 2

Tożsamość osób sporządzających rekomendacje

1.   Osoby, które sporządzają rekomendacje inwestycyjne lub inne informacje rekomendujące lub sugerujące strategię inwestycyjną („rekomendacje”), ujawniają w jasny i widoczny sposób we wszystkich rekomendacjach, które sporządzają, swoją tożsamość oraz następujące informacje o tożsamości wszystkich pozostałych osób odpowiedzialnych za sporządzenie danej rekomendacji:

a)

nazwiska i stanowiska wszystkich osób fizycznych zaangażowanych w sporządzanie rekomendacji;

b)

w przypadku gdy osoba fizyczna lub osoba prawna biorąca udział w sporządzaniu rekomendacji wykonuje czynności na rzecz osoby prawnej na podstawie umowy, w tym na podstawie umowy o pracę, lub na innej podstawie– nazwę takiej osoby prawnej.

2.   W przypadku gdy osoba, która sporządza rekomendacje, jest firmą inwestycyjną, instytucją kredytową lub osobą fizyczną pracującą dla firmy inwestycyjnej lub instytucji kredytowej na podstawie umowy o pracę lub na innej podstawie, osoba taka, oprócz informacji określonych w ust. 1, podaje w rekomendacji dane identyfikacyjne odpowiedniego właściwego organu.

3.   W przypadku gdy osoba, która sporządza rekomendacje, nie jest osobą, o której mowa w ust. 2, ale podlega standardom samoregulacji lub kodeksom postępowania dotyczącym sporządzania rekomendacji, osoba taka, oprócz informacji określonych w ust. 1, podaje w rekomendacji odniesienie do przedmiotowych standardów lub kodeksów.

Artykuł 3

Ogólne obowiązki dotyczące obiektywnego przedstawiania rekomendacji

1.   Osoby sporządzające rekomendacje zapewniają ich zgodność z następującymi wymogami:

a)

wyraźne oddzielenie faktów od interpretacji, szacunków, opinii i innych rodzajów informacji nierzeczowej;

b)

jasne i widoczne wskazanie wszystkich istotnych źródeł informacji;

c)

wiarygodność wszystkich źródeł informacji lub, w razie wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wiarygodności danego źródła, wyraźne wskazanie takiego faktu;

d)

jasne i widoczne oznaczenie wszelkich przewidywań, prognoz i cen docelowych, oraz wskazanie istotnych założeń dokonanych przy ich sporządzeniu lub wykorzystaniu;

e)

jasne i widoczne wskazanie daty i godziny zakończenia sporządzania danej rekomendacji.

2.   Jeżeli ujawnienie informacji wymaganych w ust. 1 lit. b) lub e) jest nieproporcjonalne w stosunku do długości lub formy rekomendacji, w tym w przypadku rekomendacji w formie innej niż forma pisemna, przedstawianych w okolicznościach takich jak posiedzenia, prezentacje dla potencjalnych inwestorów, tele- lub wideokonferencje, a także wywiady w radio, TV lub internecie, osoba sporządzająca rekomendacje określa w rekomendacji, gdzie osoby otrzymujące rekomendację mogą łatwo znaleźć bezpośrednio dostępne i nieodpłatne informacje, których potrzebują.

3.   Na żądanie właściwego organu osoby sporządzające rekomendacje uzasadniają wszelkie rekomendacje, które sporządziły.

Artykuł 4

Dodatkowe obowiązki w odniesieniu do obiektywnego przedstawiania rekomendacji, mające zastosowanie do osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 34 ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, i ekspertów

1.   Oprócz informacji określonych w art. 3 osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 34 ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, i eksperci zamieszczają w rekomendacji następujące informacje w jasny i widoczny sposób:

a)

jeśli rekomendacja została ujawniona emitentowi, do którego się bezpośrednio lub pośrednio odnosi, a następnie została zmieniona, stosowne oświadczenie;

b)

streszczenie wszelkich podstaw wyceny lub metodyk oraz przyjętych założeń stosowanych do oceny instrumentu finansowego lub emitenta bądź do wyznaczenia ceny docelowej instrumentu finansowego, a także wskazanie i streszczenie wszelkich zmian wyceny, metodyki lub przyjętych założeń;

c)

wskazanie miejsca, gdzie można łatwo i bezpośrednio znaleźć szczegółowe informacje na temat wyceny lub metodyki i przyjętych założeń, w przypadku gdy osoba sporządzająca rekomendacje nie stosowała zastrzeżonych prawnie modeli;

d)

wskazanie miejsca, gdzie można łatwo i bezpośrednio znaleźć istotne informacje na temat zastrzeżonych prawnie modeli, w przypadku gdy osoba sporządzająca rekomendacje stosowała zastrzeżone prawnie modele;

e)

znaczenie każdej przedstawionej rekomendacji, takiej jak „kup”, „sprzedaj” lub „zatrzymaj”, i ramy czasowe inwestycji, do której odnosi się dana rekomendacja, właściwie wyjaśnione wraz z podaniem wszelkich odpowiednich ostrzeżeń dotyczących ryzyka, z uwzględnieniem analizy wrażliwości odnośnych założeń;

f)

odniesienie dotyczące planowanej częstotliwości aktualizacji rekomendacji;

g)

wskazanie odnośnej daty i godziny dla każdej ceny instrumentów finansowych wymienionych w rekomendacji;

h)

w przypadku gdy rekomendacja odbiega od którejkolwiek z wcześniejszych rekomendacji dotyczących tego samego instrumentu finansowego lub emitenta, która została rozpowszechniona w okresie ostatnich 12 miesięcy – zmiany i datę takiej wcześniejszej rekomendacji; oraz

i)

wykaz wszystkich swoich rekomendacji dotyczących jakiegokolwiek instrumentu finansowego lub emitenta, które zostały rozpowszechniono w okresie ostatnich 12 miesięcy, zawierający dla każdej rekomendacji: datę rozpowszechnienia, tożsamość osób fizycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), cenę docelową i odnośną cenę rynkową w momencie rozpowszechnienia, kierunek rekomendacji i ważność okresu ceny docelowej lub rekomendacji.

2.   Jeżeli ujawnienie informacji wymaganych w ust. 1 lit. b), e) lub i) jest nieproporcjonalne w stosunku do długości lub formy rekomendacji, w tym w przypadku rekomendacji w formie innej niż forma pisemna, przedstawianych w okolicznościach takich jak posiedzenia, prezentacje dla potencjalnych inwestorów, tele- lub wideokonferencje, a także wywiady w radio, TV lub internecie, osoba sporządzająca rekomendacje określa w rekomendacji, gdzie osoby otrzymujące rekomendacje mogą łatwo znaleźć bezpośrednio dostępne, nieodpłatne informacje, których potrzebują.

Artykuł 5

Ogólne obowiązki dotyczące ujawniania interesów lub konfliktów interesów

1.   Osoby sporządzające rekomendacje ujawniają w nich wszystkie powiązania oraz okoliczności, co do których można w uzasadniony sposób oczekiwać, że będą miały negatywny wpływ na obiektywność rekomendacji, z uwzględnieniem interesów lub konfliktów interesów, z ich strony lub ze strony jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, która dla nich pracuje na podstawie umowy, w tym na podstawie umowy o pracę, lub na innej podstawie i która to osoba brała udział w sporządzaniu rekomendacji, dotyczących jakiegokolwiek instrumentu finansowego lub emitenta, do którego rekomendacja odnosi się w sposób bezpośredni lub pośredni.

2.   W przypadku gdy osoba sporządzająca rekomendacje, o której mowa w ust. 1, jest osobą prawną, informacje, które należy ujawnić zgodnie z ust. 1, obejmują również wszelkie interesy lub konflikty interesów jakiejkolwiek osoby należącej do tej samej grupy, które:

a)

są znane lub można w uzasadniony sposób oczekiwać, że są znane osobom biorącym udział w sporządzaniu rekomendacji; lub

b)

są znane osobom, które, mimo że nie były zaangażowane w sporządzanie danej rekomendacji, miały lub można w uzasadniony sposób przypuszczać, że miały dostęp do rekomendacji przed zakończeniem jej sporządzania.

3.   W przypadku gdy osoba sporządzająca rekomendacje, o której mowa w ust. 1, jest osobą fizyczną, informacje, które należy ujawnić zgodnie z ust. 1, obejmują również wszelkie interesy lub konflikty interesów każdej osoby będącej w bliskich stosunkach z daną osobą.

Artykuł 6

Dodatkowe obowiązki dotyczące ujawniania interesów lub konfliktów interesów przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 34 ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, i ekspertów

1.   Oprócz informacji określonych w art. 5 osoba, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 34 ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, i ekspert zamieszcza w rekomendacji następujące informacje dotyczące swoich interesów i konfliktów interesów odnoszących się do emitenta, do którego rekomendacja odnosi się w sposób bezpośredni lub pośredni:

a)

jeżeli znajduje się w posiadaniu pozycji długiej lub krótkiej netto przekraczającej próg 0,5 % wyemitowanego kapitału podstawowego emitenta ogółem, obliczanego zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 236/2012 i z rozdziałami III i IV rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 918/2012 (6), stosowne oświadczenie określające, czy jest to pozycja długa czy krótka netto;

b)

jeżeli emitent posiada pakiet udziałów przekraczający 5 % wyemitowanego kapitału podstawowego ogółem, stosowne oświadczenie;

c)

jeżeli osoba sporządzająca rekomendację lub jakakolwiek inna osoba należąca do tej samej grupy co dana osoba:

(i)

jest animatorem rynku lub dostawcą płynności w odniesieniu do instrumentów finansowych danego emitenta, stosowne oświadczenie;

(ii)

w okresie ostatnich 12 miesięcy była gwarantem lub współgwarantem jakiejkolwiek publicznie ujawnionej oferty instrumentów finansowych danego emitenta, stosowne oświadczenie;

(iii)

jest stroną umowy z emitentem dotyczącej świadczenia usług firm inwestycyjnych określonych w sekcjach A i B załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (7), stosowne oświadczenie, o ile nie pociągnie to za sobą ujawnienia żadnych poufnych informacji handlowych, a umowa obowiązywała w okresie ostatnich 12 miesięcy lub też skutkowała w tym samym okresie obowiązkiem zapłaty lub otrzymania odszkodowania;

(iv)

jest stroną umowy z emitentem dotyczącej sporządzania rekomendacji, stosowne oświadczenie.

2.   W przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, jest firmą inwestycyjną, instytucją kredytową lub osobą fizyczną bądź prawną pracującą dla firmy inwestycyjnej lub instytucji kredytowej na podstawie umowy, w tym na podstawie umowy o pracę, lub na innej podstawie, osoba taka, oprócz informacji określonych w ust. 1, podaje w rekomendacji następujące informacje:

a)

opis faktycznych wewnętrznych rozwiązań organizacyjnych i administracyjnych oraz wszelkich barier informacyjnych ustanowionych w celu zapobiegania konfliktom interesów dotyczącym rekomendacji oraz ich unikania;

b)

jeżeli wynagrodzenie osoby fizycznej lub prawnej, która pracuje dla powyższej osoby prawnej na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innej umowy i która brała udział w sporządzaniu rekomendacji, jest bezpośrednio powiązane z transakcjami dotyczącymi usług firm inwestycyjnych określonych w sekcjach A i B załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE lub z innym rodzajem transakcji, które prowadzi ona lub jakakolwiek inna osoba prawna będąca częścią tej samej grupy, lub z opłatami za transakcje, które otrzymuje ona lub jakakolwiek inna osoba prawna będąca częścią tej samej grupy, stosowne oświadczenie;

c)

informacje o cenie i dacie nabycia akcji w przypadku, gdy osoby fizyczne pracujące dla osoby, o której mowa w akapicie pierwszym, na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innej umowy, które brały udział w sporządzaniu rekomendacji, otrzymują lub kupują akcje emitenta, do którego, w sposób bezpośredni lub pośredni odnosi się rekomendacja, przed ofertą publiczną takich akcji.

3.   Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, jest firmą inwestycyjną, instytucją kredytową lub osobą fizyczną bądź prawną pracującą dla firmy inwestycyjnej lub instytucji kredytowej na podstawie umowy, w tym na podstawie umowy o pracę, lub na innej podstawie, osoba taka publikuje raz na kwartał informację, jaką część wszystkich rekomendacji stanowią rekomendacje „kup”, „zatrzymaj”, „sprzedaj” lub równoważne w okresie ostatnich 12 miesięcy, oraz jaką część emitentów można przypisać do każdej z powyższych kategorii, dla których taka osoba świadczyła istotne usługi firm inwestycyjnych określone w sekcjach A i B załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE w okresie ostatnich 12 miesięcy.

4.   Jeżeli ujawnienie informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, jest nieproporcjonalne w stosunku do długości lub formy rekomendacji, w tym w przypadku rekomendacji w formie innej niż forma pisemna, przedstawianych w okolicznościach takich jak posiedzenia, prezentacje dla potencjalnych inwestorów bądź tele- lub wideokonferencje, a także wywiady w radio, TV lub internecie, osoba sporządzająca rekomendacje określa w rekomendacji, gdzie osoby otrzymujące rekomendacje mogą łatwo znaleźć bezpośrednio dostępne, nieodpłatne informacje, których potrzebują.

Artykuł 7

Rozpowszechnianie rekomendacji przez osobę sporządzającą

W przypadku gdy osoba sporządzająca rekomendacje rozpowszechnia sporządzoną przez siebie rekomendację, osoba taka podaje w rekomendacji datę i godzinę pierwszego rozpowszechnienia rekomendacji.

ROZDZIAŁ III

ROZPOWSZECHNIANIE REKOMENDACJI SPORZĄDZONYCH PRZEZ OSOBY TRZECIE

Artykuł 8

Regulacje dotyczące rozpowszechniania rekomendacji

1.   Osoby, które rozpowszechniają rekomendacje sporządzone przez osobę trzecią, przekazują następujące informacje osobom otrzymującym rekomendacje:

a)

jej tożsamość, w sposób jasny i widoczny;

b)

wszystkie powiązania i okoliczności, co do których można w uzasadniony sposób oczekiwać, że będą miały negatywny wpływ na obiektywne przedstawienie rekomendacji, w tym interesy lub konflikty interesów dotyczące dowolnego instrumentu finansowego lub emitenta, do którego, bezpośrednio lub pośrednio, odnosi się rekomendacja;

c)

datę i godzinę pierwszego rozpowszechnienia rekomendacji.

2.   W przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, jest firmą inwestycyjną, instytucją kredytową lub osobą fizyczną bądź prawną pracującą dla firmy inwestycyjnej lub instytucji kredytowej na podstawie umowy, w tym na podstawie umowy o pracę, lub na innej podstawie, osoba taka, oprócz informacji określonych w ust. 1, przekazuje osobom otrzymującym rekomendacje następujące informacje:

a)

dane identyfikacyjne odpowiedniego właściwego organu;

b)

własne interesy lub wskazanie konfliktów interesów określonych w art. 5 i art. 6 ust. 1 i 2, chyba że osoba ta działa jako kanał rozpowszechniania rekomendacji sporządzonych w tej samej grupie bez korzystania z uznaniowości w zakresie wyboru rekomendacji do rozpowszechniania.

Artykuł 9

Dodatkowe regulacje dotyczące rozpowszechniania streszczeń lub wyciągów z rekomendacji

1.   Oprócz informacji określonych w art. 8 osoby, które rozpowszechniają streszczenie lub wyciąg z rekomendacji sporządzonej przez osobę trzecią, zapewniają, aby takie streszczenie lub wyciąg:

a)

były jasne i nie wprowadzały w błąd;

b)

były określone jako streszczenie lub wyciąg;

c)

obejmowały jasną identyfikację pierwotnej rekomendacji.

2.   Osoby, o których mowa w ust. 1, gwarantują również, że informacje odnoszące się do osoby sporządzającej rekomendację określoną w art. 2–6, są udostępniane bezpośrednio w streszczeniu lub wyciągu bądź za pomocą odniesienia do miejsca, w którym osoby otrzymujące streszczenie lub wyciąg mogą nieodpłatnie uzyskać przedmiotowe informacje.

Artykuł 10

Dodatkowe rekomendacje dotyczące rozpowszechniania rekomendacji zmienionych w istotny sposób

1.   Oprócz informacji określonych w art. 8 osoby, które rozpowszechniają sporządzoną przez osobę trzecią rekomendację, która zostaje zmieniona w istotny sposób, zapewniają, że rekomendacja jasno wskazuje szczegóły tej istotnej zmiany.

2.   Osoby, o których mowa w ust. 1, spełniają wymogi ustanowione w art. 2–5 w zakresie istotnych zmian i uwzględniają w rekomendacji zmienionej w istotny sposób odniesienie do miejsca, w którym osoby otrzymujące rekomendację zmienioną w istotny sposób mogą nieodpłatnie uzyskać informacje dotyczące osoby sporządzającej pierwotną rekomendację określone w art. 2–6.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 11

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 lipca 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego (Dz.U. L 86 z 24.3.2012, s. 1).

(3)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

(6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 918/2012 z dnia 5 lipca 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego w odniesieniu do definicji, obliczania pozycji krótkich netto, pokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, progów powodujących obowiązek zgłoszenia, progów płynności w odniesieniu do zawieszenia ograniczeń, znacznych spadków wartości instrumentów finansowych i wystąpienia niekorzystnych zdarzeń (Dz.U. L 274 z 9.10.2012, s. 1).

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/23


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/959

z dnia 17 maja 2016 r.

ustanawiające wykonawcze standardy techniczne badań rynku w odniesieniu do rozwiązań i wzorów formularzy powiadomienia na potrzeby uczestników rynku ujawniających informacje oraz formatu zapisów zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 11 ust. 10 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Uczestnicy rynku ujawniający informacje (URU) rejestrują komunikację służącą wymianie informacji na potrzeby badań rynku między URU a wszystkimi osobami, do których adresowane jest badanie rynku. Dokumentacja powinna pomagać URU w przedstawieniu właściwym organom dowodów prawidłowego postępowania, w szczególności w przypadkach, gdy status informacji zmienił się po badaniu rynku lub gdy właściwy organ ma obowiązek przeprowadzić przegląd procesu kategoryzowania informacji. W tym celu wymagane jest przechowywanie takiej dokumentacji w formacie elektronicznym.

(2)

W celu zapewnienia spójnego zapisu przekazywanych informacji, także w przypadkach, gdy badanie rynku odbywa się w trakcie nierejestrowanych spotkań lub rozmów telefonicznych, należy sporządzić wspólny wzór pisemnych protokołów lub notatek z tych spotkań i rozmów spisywanych przez URU.

(3)

W celu zapewnienia konsekwentnego zapisu przekazywanych informacji URU zachowuje zapis komunikacji pisemnej w celu powiadomienia osób, do których adresowane jest badanie rynku, kiedy ujawnione w toku badania rynku informacje przestają być poufne.

(4)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

(5)

Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (2).

(6)

Celem zagwarantowania płynnego funkcjonowania rynków finansowych zachodzi konieczność pilnego wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, ażeby jego przepisy obowiązywały od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Format elektroniczny zapisów

Wszelkie zapisy, o których mowa w art. 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/960 (3), zachowuje się w formacie elektronicznym.

Artykuł 2

Format do celów przechowywania zapisów pisemnych protokołów i notatek

Uczestnik rynku ujawniający informacje sporządza pisemne protokoły lub notatki, o których mowa w art. 6 ust. 2 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960, w formacie elektronicznym, wykorzystując:

(a)

wzór określony w załączniku I, o ile uczestnik rynku ujawniający informacje uzna, że badanie rynku wiąże się z ujawnieniem informacji poufnych;

(b)

wzór określony w załączniku II, o ile uczestnik rynku ujawniający informacje uzna, że badanie rynku nie wiąże się z ujawnieniem informacji poufnych.

Artykuł 3

Format do celów zapisywania danych potencjalnych inwestorów

1.   Uczestnik rynku ujawniający informacje zachowuje zapis informacji, o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960, w postaci odrębnego wykazu z każdego badania rynku.

2.   Uczestnik rynku ujawniający informacje zachowuje zapis informacji, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960, w postaci jednego wykazu.

Artykuł 4

Format do celów przekazywania i zapisu wiadomości o tym, że dane informacje nie są już poufne

1.   Uczestnik rynku ujawniający informacje pisemnie powiadamia osoby, do których adresowane jest badanie rynku, o informacjach ujawnionych w toku badania rynku, które przestały być poufne.

2.   Uczestnik rynku ujawniający informacje zachowuje informacje przekazane zgodnie z ust. 1 w formacie określonym w załączniku III.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 lipca 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/960 z dnia 17 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu właściwych rozwiązań, systemów i procedur obowiązujących uczestników rynku ujawniających informacje w trakcie badań rynku (zob. s. 29 niniejszego Dziennika Urzędowego).


ZAŁĄCZNIK I

Wspólny wzór pisemnych notatek i protokołów, o których mowa w art. 6 ust. 2 lit. d) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/960 w przypadkach ujawnienia informacji poufnych

Pozycja

Pole tekstowe

i.

tożsamość uczestnika rynku ujawniającego informacje (URU)

Pełne dane uczestnika rynku ujawniającego informacje oraz konkretnej osoby reprezentującej go w toku ujawniania informacji wraz z danymi kontaktowymi wykorzystywanymi do komunikacji.

ii.

tożsamość osoby, z którą prowadzona jest komunikacja

Pełne nazwisko adresata wraz z danymi kontaktowymi wykorzystywanymi do komunikacji.

iii.

data i godzina komunikacji

Daty i godziny prowadzonej komunikacji (z zaznaczeniem strefy czasowej).

iv.

objaśnienie charakteru rozmowy zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis stwierdzenia, że celem komunikacji jest prowadzone badanie rynku.

v.

potwierdzenie tożsamości osoby, do której adresowane jest badanie rynku zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis potwierdzenia przez indagowaną przez URU osobę, że istotnie jest osobą upoważnioną przez potencjalnego inwestora do przyjmowania badania rynku.

vi.

objaśnienie, że ujawnione zostaną informacje poufne, zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis oświadczenia objaśniającego, że zgoda na bycie objętym badaniem rynku oznacza, że osoba otrzymująca informacje otrzyma informacje, które URU uznał za poufne, wraz z odniesieniem do obowiązku samodzielnej oceny ustanowionego w art. 11 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

vii.

szacowany czas, w jakim informacje utracą charakter poufny, zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. e) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis ewentualnie udzielonych informacji co do szacowanego czasu, w jakim informacje zostaną ujawnione lub transakcja zostanie podjęta, z objaśnieniem możliwych czynników zmiany tego czasu i wskazaniem, jak osoba objęta badaniem rynku zostanie powiadomiona w przypadku, gdy szacunki te nie będą już aktualne.

viii.

oświadczenie w sprawie obowiązków osoby, której przekazano informacje, zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. f) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis przekazanego osobie otrzymującej informacje objaśnienia spoczywających na niej obowiązków w związku z posiadaniem informacji poufnych, zgodnie z przepisami art. 11 ust. 5 akapit pierwszy lit. b), c) i d) rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

ix.

poświadczenie zgody zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis informacji o udzieleniu zgody przez osobę, do której adresowane jest badanie rynku, na otrzymanie informacji poufnych zgodnie z art. 11 ust. 5 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014 (wniosek z potwierdzeniem).

x.

ujawnienie informacji zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. h) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Opis informacji ujawnionych na potrzeby badania rynku, ze wskazaniem informacji uznanych za poufne.


ZAŁĄCZNIK II

Wspólny wzór pisemnych notatek i protokołów, o których mowa w art. 6 ust. 2 lit. d) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/960, w przypadkach nieujawniania informacji poufnych

Pozycja

Pole tekstowe

i.

tożsamość uczestnika rynku ujawniającego informacje (URU)

Pełne dane uczestnika rynku ujawniającego informacje oraz konkretnej osoby reprezentującej go w toku ujawniania informacji wraz z danymi kontaktowymi wykorzystywanymi do komunikacji.

ii.

tożsamość osoby otrzymującej powiadomienie

Pełne nazwisko osoby, do której adresowane jest badanie rynku, wraz z danymi kontaktowymi wykorzystywanymi do komunikacji.

iii.

data i godzina komunikacji

Daty i godziny prowadzonej komunikacji (z zaznaczeniem strefy czasowej).

iv.

objaśnienie charakteru rozmowy zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis stwierdzenia, że celem komunikacji jest prowadzone badanie rynku.

v.

poświadczenie tożsamości zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis potwierdzenia przez indagowaną przez URU osobę, że istotnie jest osobą upoważnioną przez potencjalnego inwestora do przyjmowania badania rynku.

vi.

objaśnienie, że nie zostaną ujawnione informacje poufne, zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis oświadczenia objaśniającego, że zgoda na bycie objętym badaniem rynku oznacza, że osoba otrzymująca informacje otrzyma informacje, których URU nie uznał za poufne, wraz z odniesieniem do obowiązku samodzielnej oceny ustanowionego w art. 11 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

vii.

poświadczenie zgody zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. e) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Zapis informacji o zgodzie osoby, do której adresowane jest badanie rynku, na jego przeprowadzenie (wniosek z potwierdzeniem).

viii.

ujawnienie informacji zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. f) rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/960

Opis informacji ujawnionych na potrzeby badania rynku.


ZAŁĄCZNIK III

Wspólny wzór zapisu powiadomienia, zgodnie z art. 11 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 596/2014, osoby, do której adresowano badanie rynku, że ujawniona jej informacja przestała być poufna

Pozycja

Pole tekstowe

i.

tożsamość uczestnika rynku ujawniającego informacje (URU)

Pełne dane uczestnika rynku ujawniającego informacje oraz konkretnej osoby reprezentującej go w toku ujawniania informacji wraz z danymi kontaktowymi wykorzystywanymi do komunikacji.

ii.

tożsamość osoby otrzymującej powiadomienie

Pełne nazwisko osoby, do której adresowane jest badanie rynku, wraz z danymi kontaktowymi wykorzystywanymi do komunikacji.

iii.

data i godzina komunikacji

Daty i godziny prowadzonej komunikacji (z zaznaczeniem strefy czasowej).

iv.

identyfikacja transakcji

Informacje pozwalające zidentyfikować transakcję, która była przedmiotem badania rynku.

Mogą obejmować rodzaj transakcji, np. pierwsza oferta publiczna, kolejna oferta, fuzja, transakcja pakietowa, oferta na rynku niepublicznym, podwyższenie kapitału podstawowego.

v.

data i godzina badania rynku

Informacje o dacie i godzinie ujawnienia informacji poufnej w trakcie badania rynku.

vi.

powiadomienie, że informacja przestała być poufna

Powiadomienie osoby, do której adresowano badanie rynku, że ujawniona jej informacja przestała być poufna.

vii.

data utraty statusu poufności

Data, kiedy ujawniona w trakcie badania rynku informacja przestała być poufna.


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/29


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/960

z dnia 17 maja 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu właściwych rozwiązań, systemów i procedur obowiązujących uczestników rynku ujawniających informacje w trakcie badań rynku

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (1), w szczególności jego art. 11 ust. 9 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Właściwe rozwiązania, procedury i wymogi w zakresie przechowywania zapisów są nieodzowne dla zapewnienia skutecznego zarządzania badaniami rynku i sprawowania nad nimi kontroli. W ramach właściwych rozwiązań uczestnicy rynku ujawniający informacje (URU) powinni ustanowić procedury określające sposób prowadzenia badań rynku. Procedury te powinny ustanawiać standardowy pakiet informacji, które mogą być ujawniane osobom, do których skierowane jest badanie rynku i o które można się do nich zwracać, zapobiegając rozpowszechnianiu niekoniecznych a potencjalnie wrażliwych informacji oraz gwarantując, że wszystkie osoby, do których adresowane jest badanie rynku, są równie dobrze poinformowane.

(2)

Konieczne jest zapewnienie pewności co do zawartości informacji przekazywanej w trakcie badań rynku. Z tego względu w przypadku badań rynku prowadzonych drogą telefoniczną, kiedy uczestnik rynku ujawniający informacje ma dostęp do linii telefonicznych rejestrujących rozmowę, URU powinien korzystać z tych linii. W przypadku zaś badań rynku prowadzonych innymi kanałami niż linia telefoniczna rejestrująca rozmowę dokumentacja komunikacji w ramach badania rynku powinna być zachowywana w postaci nagrań audio bądź wideo albo pisemnego protokołu. Przez wzgląd na ochronę danych osobowych w przypadku badania rynku prowadzonego przez linię telefoniczną rejestrującą rozmowę lub z użyciem nagrań audio bądź wideo należy uzyskać zgodę osoby objętej badaniem rynku na nagrywanie.

(3)

Dla ułatwienia prowadzenia przez właściwe organy dochodzeń w sprawie domniemanego nadużycia na rynku URU powinien zachowywać wykaz wszystkich osób, do których skierowano prowadzone przezeń badanie rynku.

(4)

W celu zminimalizowania ryzyka nieuprawnionego ujawnienia informacji poufnych URU powinien zachowywać wykaz potencjalnych inwestorów, którzy poinformowali go, że nie są zainteresowani otrzymaniem badania rynku. Potencjalni inwestorzy powinni mieć możliwość wyrażenia braku zainteresowania objęciem ich badaniami rynku w odniesieniu do wszelkich potencjalnych transakcji bądź też tylko określonego rodzaju transakcji.

(5)

W toku każdego badania rynku każdy URU powinien móc polegać na założeniu, że informacje poufne są ujawniane w normalnym trybie wykonywania czynności w ramach zatrudnienia, zawodu lub obowiązków danej osoby do celów art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 596/2014. W tym aspekcie uznaje się, że URU działa w normalnym trybie wykonywania czynności w ramach zatrudnienia, zawodu lub obowiązków o tyle, o ile spełnia on wszelkie wymogi, w tym również te dotyczące prowadzenia dokumentacji ustanowione w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 oraz w niniejszym rozporządzeniu.

(6)

Zważywszy na stopień trudności oceny poufności informacji dokonywanej zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, URU powinien zachowywać zapisy wszystkich badań rynku, w tym również takich, których nie uznaje on za prowadzące do ujawnienia informacji poufnych. Dokumentacja jest URU przydatna w przedstawieniu właściwym organom dowodów prawidłowego postępowania, w szczególności w przypadkach, gdy status informacji zmienił się po badaniu rynku lub gdy właściwy organ zamierza przeprowadzić przegląd procesu kategoryzowania informacji.

(7)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

(8)

Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne powiązane koszty i korzyści oraz zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (2).

(9)

Celem zagwarantowania płynnego funkcjonowania rynków finansowych zachodzi konieczność pilnego wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, ażeby jego przepisy obowiązywały od tej samej daty co przepisy określone w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wymagania ogólne

Uczestnik rynku ujawniający informacje jest zobowiązany do regularnego przeglądu i, w miarę potrzeby, aktualizowania rozwiązań i procedur, jakie przyjął w celu spełniania przepisów art. 11 ust. 4, 5, 6 i 8 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

Artykuł 2

Procedury na potrzeby prowadzenia badania rynku

1.   Uczestnicy rynku ujawniający informacje (URU) ustanawiają procedury określające sposób prowadzenia badań rynku.

Uczestnicy rynku ujawniający informacje mogą przekazywać informacje do celów badania rynku osobom przyjmującym badanie rynku ustnie, osobiście (w trakcie spotkań), drogą połączeń telefonicznych i audiowizualnych, lub też pisemnie, pocztą elektroniczną, faksem lub innymi drogami elektronicznej komunikacji.

2.   Uczestnicy rynku ujawniający informacje ustanawiają procedury prowadzenia telefonicznych badań rynku, w miarę możliwości zapewniając korzystanie z dostępnych sobie linii rejestrujących rozmowę oraz zapewniając uzyskanie zgody osób, do których adresowane jest badanie rynku, na takie nagranie.

3.   Procedury, o których mowa w ust. 1 i 2, gwarantują, że osoby zatrudnione przez URU na podstawie umowy o pracę lub w innej formie wykorzystują wyłącznie sprzęt udostępniony przez URU do inicjowania i odbierania rozmów telefonicznych oraz przesyłu wiadomości elektronicznych do celów badania rynku.

Artykuł 3

Standardowy pakiet informacji w komunikacji z osobami, do których adresowane jest badanie rynku

1.   Uczestnicy rynku ujawniający informacje posługują się procedurami wymiany standardowych pakietów informacji z osobami, do których adresowane jest prowadzone przez nich badanie rynku, w z góry określonej kolejności.

2.   Standardowy pakiet informacji wspomniany w ust. 1 jest określany dla każdego badania rynku przez URU przed rozpoczęciem danego badania. Uczestnik rynku ujawniający informacje konsekwentnie korzysta ze standardowego pakietu informacji w stosunku do każdej z osób, do której adresowane jest badanie rynku.

3.   W przypadku gdy URU uzna, że badanie rynku może pociągać za sobą ujawnienie informacji poufnych, zawartość standardowego pakietu informacji wspomnianego w ust. 1 ogranicza się do następujących danych, według ważności:

a)

objaśnienie, że komunikacja odbywa się w celu badania rynku;

b)

w przypadku badania rynku prowadzonego za pośrednictwem linii telefonicznej rejestrującej rozmowę, bądź też zastosowania środków rejestracji audio lub wideo, stwierdzenie faktu zapisu rozmowy oraz potwierdzenie zgody osób, do których adresowane jest badanie rynku, na ten zapis;

c)

wniosek o potwierdzenie przez indagowane osoby, że URU ma do czynienia z osobą upoważnioną przez potencjalnego inwestora do przyjmowania badania rynku wraz z potwierdzeniem;

d)

objaśnienie, że w przypadku zgody osoby indagowanej na przyjęcie badania rynku otrzyma ona informacje, które URU uznaje za poufne, z przywołaniem obowiązku samodzielnej oceny z art. 11 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 596/2014;

e)

w miarę możności, szacowany czas, w jakim informacje utracą status poufności, czynniki mające wpływ na te szacunki, a przynajmniej informacja o sposobie, w jaki osoba, do której adresowane jest badanie rynku, uzyska informacje o wszelkich zmianach tych szacunków;

f)

uprzedzenie osoby, do której adresowane jest badanie rynku, o obowiązkach wypływających z art. 11 ust. 5 akapit pierwszy lit. b), c) i d) rozporządzenia (UE) nr 596/2014;

g)

wniosek o zgodę osoby, do której adresowane jest badanie rynku, na otrzymanie informacji poufnych zgodnie z art. 11 ust. 5 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014 wraz z potwierdzeniem;

h)

w przypadku uzyskania zgody wymaganej na mocy lit. g), informacje ujawnione na potrzeby badania rynku, z zaznaczeniem informacji uznawanych przez URU za poufne.

4.   W przypadku gdy URU uzna, że badanie rynku nie pociąga za sobą ujawnienia informacji poufnych, zawartość standardowego pakietu informacji wspomnianego w ust. 1 ogranicza się do następujących danych, według ważności:

a)

objaśnienie, że komunikacja odbywa się w celu badania rynku;

b)

w przypadku badania rynku prowadzonego za pośrednictwem linii telefonicznej rejestrującej rozmowę, bądź też zastosowania środków rejestracji audio lub wideo, stwierdzenie faktu zapisu rozmowy oraz potwierdzenie zgody osób, do których adresowane jest badanie rynku, na ten zapis;

c)

wniosek o potwierdzenie przez indagowane osoby, że URU ma do czynienia z osobą upoważnioną przez potencjalnego inwestora do przyjmowania badania rynku wraz z potwierdzeniem;

d)

objaśnienie, że w przypadku zgody osoby indagowanej na przyjęcie badania rynku otrzyma ona informacje, których URU nie uznaje za poufne, z przywołaniem obowiązku samodzielnej oceny z art. 11 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 596/2014;

e)

wniosek o zgodę osoby, do której adresowane jest badanie rynku, na przeprowadzenie badania rynku, wraz z uzyskaną odpowiedzią;

f)

w przypadku uzyskania zgody wymaganej na mocy lit. e), informacje ujawnione na potrzeby badania rynku.

5.   Uczestnik rynku ujawniający informacje gwarantuje, że każda z osób, do których adresowane jest dane badanie rynku, otrzymuje dokładnie ten sam zakres informacji.

Artykuł 4

Dane osób, do których adresowane jest badanie rynku

1.   W toku każdego badania rynku URU sporządza wykaz zawierający następujące dane:

a)

nazwiska lub nazwy wszystkich osób fizycznych i prawnych, którym ujawniono informacje w toku badania rynku;

b)

datę i godzinę każdego ujawnienia informacji, które miało miejsce w toku badania rynku;

c)

dane kontaktowe osób, do których adresowane jest badanie rynku, wykorzystane w toku badania rynku.

2.   Uczestnik rynku ujawniający informacje sporządza wykaz wszystkich potencjalnych inwestorów, którzy zadeklarowali, że nie życzą sobie przyjmować badań rynku – czy to w ogóle, czy też jedynie w odniesieniu do określonych rodzajów potencjalnych transakcji. Uczestnik rynku ujawniający informacje nie przekazuje takim potencjalnym inwestorom informacji do celów prowadzonego badania rynku.

Artykuł 5

Procedura powiadamiania, gdy informacje przestają być poufne

Z chwilą gdy URU ustali, zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, że poufne informacje ujawnione w toku badania rynku straciły status poufności, przekazuje on każdej osobie, która przyjęła badanie rynku, następujące informacje:

a)

tożsamość URU;

b)

wskazanie transakcji, której dotyczyło badanie rynku;

c)

datę i godzinę badania rynku;

d)

fakt, że ujawnione informacje nie są już poufne;

e)

datę, w której informacje przestały być poufne.

Artykuł 6

Wymogi w zakresie przechowywania zapisów

1.   Uczestnicy rynku ujawniający informacje gromadzą zapisane na trwałym nośniku, gwarantującym dostępność i czytelność na okres zachowywania ustanowiony w art. 11 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, następujące dane:

a)

procedury, o których mowa w art. 1 i 2:

b)

standardowy pakiet informacji ustalony dla każdego badania rynku zgodnie z art. 3;

c)

dane osób, do których adresowane jest badanie rynku, wymienione w art. 4;

d)

treść służącej badaniu rynku wymiany informacji między URU a wszelkimi osobami przyjmującymi badanie rynku, w tym wszelkich dokumentów dostarczonych tym osobom przez URU;

e)

informacje będące podstawą oceny, czy informacje ujawnione w toku badania rynku przestały być poufne, wraz z odpowiednimi powiadomieniami, o których mowa w art. 5.

2.   Do celów art. 6 ust. 1 lit. d) URU przechowuje:

a)

w przypadku rozmów telefonicznych za pomocą linii rejestrujących, nagrania rozmów telefonicznych, pod warunkiem że osoby, którym ujawniono informacje, wyraziły zgodę na nagrywanie;

b)

w przypadku komunikacji pisemnej, kopie korespondencji;

c)

w przypadku rozmów w toku spotkań rejestrowanych na nośnikach audio lub wideo, nagrania spotkań, pod warunkiem że osoby, którym ujawniono informacje, wyraziły zgodę na nagrywanie;

d)

w przypadku rozmów w toku nierejestrowanych spotkań bądź rozmów telefonicznych, protokoły lub notatki ze spotkań lub rozmów telefonicznych.

3.   Pisemne protokoły lub notatki, o których mowa w ust. 2 lit. d), sporządza URU, po czym są one opatrywane podpisami uczestników, tak ze strony URU, jak i osoby, do której adresowane jest badanie rynku, i zawierają one:

a)

datę i godzinę spotkania lub rozmowy telefonicznej i tożsamość rozmówców;

b)

szczegółowe informacje dotyczące badania rynku, które zostały wymienione między URU i osobą, do której adresowane jest badanie rynku, w toku badania rynku, w tym informacje ujawnione osobie, do której adresowane jest badanie rynku, i wymagane od niej zgodnie ze standardowym pakietem informacji określonym w art. 3;

c)

wszelkie dokumenty i materiały udostępnione w toku badania rynku przez URU osobie, do której adresowane jest badanie rynku.

W przypadku gdy w ciągu pięciu dni roboczych po badaniu rynku URU nie uzgodni z osobą, do której adresowane jest badanie rynku, treści pisemnych protokołów lub notatek, URU zachowuje zarówno wersję pisemnych protokołów lub notatek podpisaną przez siebie, jak i wersję podpisaną przez osobę, do której skierowano badanie rynku.

W przypadku gdy osoba, do której skierowano badanie rynku, nie dostarczy URU swojej wersji pisemnych protokołów lub notatek w ciągu pięciu dni roboczych po przeprowadzeniu badania rynku, URU zachowuje tylko kopię pisemnej wersji protokołów lub notatek podpisaną przez rozmówcę reprezentującego URU.

4.   Zapisy, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, udostępnia się na żądanie właściwym organom.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 lipca 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/34


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/961

z dnia 26 maja 2016 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Conwy Mussels (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Zjednoczonego Królestwa o rejestrację nazwy „Conwy Mussels” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Conwy Mussels” powinna zatem zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Conwy Mussels” (ChNP) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.7 Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji


(1)   Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)   Dz.U. C 70 z 24.2.2016, s. 3.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/35


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/962

z dnia 16 czerwca 2016 r.

ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do jednolitych formatów, szablonów i definicji do celów ustalania i przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji przez właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jej art. 4 ust. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE przewiduje możliwość stosowania uproszczonych obowiązków do instytucji, w przypadku gdy – uwzględniając kryteria, o których w mowa w tym ustępie, oraz wytyczne przygotowane przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) na podstawie art. 4 ust. 5 tej dyrektywy – właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stwierdzą, że jest mało prawdopodobne, by upadłość danej instytucji i przeprowadzona w jej następstwie likwidacja w drodze standardowego postępowania upadłościowego miała istotny negatywny wpływ na rynki finansowe, inne instytucje, warunki finansowania lub na gospodarkę w szerszym ujęciu.

(2)

W art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 9 i 10, zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia, by właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogły odstąpić od zastosowania wymogów zawartych w tytule II rozdział 1 sekcje 2 i 3 tej dyrektywy do instytucji powiązanych z organem centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnionych z wymogów ostrożnościowych na mocy prawa krajowego zgodnie z art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2). W art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE zobowiązano również państwa członkowskie do zapewnienia, by właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogły odstąpić od zastosowania wymogów zawartych w tytule II rozdział 1 sekcja 2 tej dyrektywy do instytucji należących do instytucjonalnego systemu ochrony. Art. 4 ust. 10 dyrektywy 2014/59/UE w szczególności stanowi, że instytucje podlegające bezpośredniemu nadzorowi Europejskiego Banku Centralnego zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (3) lub stanowiące – według kryteriów określonych w tym przepisie – znaczną część systemu finansowego państwa członkowskiego mają obowiązek sporządzania swoich planów naprawy zgodnie z tytułem II rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy 2014/59/UE i podlegają indywidualnym planom restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z sekcją 3 tego rozdziału.

(3)

W art. 4 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE zobowiązano właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do informowania EUNB o sposobie zastosowania przepisów art. 4 ust. 1, 8, 9 i 10 tej dyrektywy do instytucji objętych ich jurysdykcją. W niniejszym rozporządzeniu należy określić szablony na potrzeby przekazywania informacji dotyczących art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE, które można będzie wypełniać, w zależności od sytuacji, w odniesieniu do konkretnych instytucji lub kategorii, stosownie do praktyk przyjętych przez właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przy ocenie instytucji mających podobne cechy charakterystyczne w kontekście kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 tej dyrektywy.

(4)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt standardów wykonawczych przedstawiony Komisji przez EUNB.

(5)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przepisy ogólne

1.   W celu poinformowania Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) o zastosowaniu przepisów art. 4 ust. 1, 8, 9 i 10 dyrektywy 2014/59/UE do instytucji objętych ich jurysdykcją właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują EUNB informacje wskazane w art. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia.

2.   Do celów przekazania informacji zgodnie z ust. 1 właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wypełniają odpowiednie szablony określone w załączniku I oraz, w stosownych przypadkach, odwołują się do opcjonalnych wskaźników określonych w załączniku II.

3.   Właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą zdecydować o wspólnym wypełnieniu szablonów określonych w załączniku I w następujący sposób:

a)

właściwe organy wypełniają odpowiednie części szablonów do celów planowania naprawy;

b)

organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wypełniają odpowiednie części szablonów do celów oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

4.   Przekazując EUNB informacje wskazane w art. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia, właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą odwoływać się do „kategorii instytucji”, jeżeli stwierdzą, że dwie instytucje lub większa ich liczba mają podobne cechy charakterystyczne w kontekście kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, decydujących o zastosowaniu uproszczonych obowiązków.

Artykuł 2

Informacje, które mają być przekazywane przez właściwe organy

1.   Dla każdego okresu sprawozdawczego określonego w art. 4 niniejszego rozporządzenia właściwe organy przekazują EUNB następujące informacje dotyczące stosowania uproszczonych obowiązków w odniesieniu do treści i stopnia szczegółowości planów naprawy oraz terminu sporządzenia pierwszych planów naprawy i częstotliwości aktualizacji planów naprawy:

a)

liczbę instytucji kredytowych oraz liczbę firm inwestycyjnych, które mają siedzibę na terytorium państwa członkowskiego;

b)

liczbę i aktywa ogółem instytucji kredytowych oraz liczbę i aktywa ogółem firm inwestycyjnych, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE do celów planowania naprawy, w porównaniu z liczbą i aktywami ogółem wszystkich instytucji kredytowych i, odpowiednio, firm inwestycyjnych, które mają siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego;

c)

liczbę i aktywa ogółem instytucji, wobec których zastosowano odstępstwo na podstawie art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE, w porównaniu z liczbą i aktywami ogółem wszystkich instytucji, które mają siedzibę na terenie danego państwa członkowskiego;

d)

dla każdej instytucji lub kategorii instytucji, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki i te uproszczone obowiązki mają nadal zastosowanie na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, przed końcem każdego okresu sprawozdawczego:

(i)

identyfikator podmiotu prawnego lub, gdy numer ten jest niedostępny, nazwę instytucji należącej (należących) do danej kategorii;

(ii)

jeżeli sprawozdanie dotyczy „kategorii instytucji” – opis tego, na jakiej podstawie ustanowiono daną kategorię instytucji zgodnie z art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia;

(iii)

ilościowe informacje na temat zastosowania kryteriów dotyczących wielkości, powiązań, zakresu i stopnia złożoności działalności, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE;

(iv)

zestawienie ewentualnych opcjonalnych wskaźników określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, zastosowanych w odniesieniu do każdego z kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE;

(v)

opis uproszczonych obowiązków w porównaniu z pełnymi obowiązkami;

e)

dla każdej instytucji lub kategorii instytucji, wobec których zastosowano odstępstwo na podstawie art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE – opis tego, na jakiej podstawie udzielono odstępstwa z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 4 ust. 8 lit. a) i b) dyrektywy 2014/59/UE.

2.   Do celów przekazywania informacji wymaganych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu właściwe organy wypełniają każdy z szablonów sprawozdawczych określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Jeżeli właściwy organ przypisał wagę poszczególnym kryteriom spośród kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, w związku z czym miały one szczególnie decydujący wpływ na ustalenie, że do instytucji lub kategorii instytucji należy zastosować uproszczone obowiązki, w swoim sprawozdaniu właściwy organ wskazuje wagę przypisaną tym kryteriom. Jeżeli właściwy organ nie przypisał wagi poszczególnym kryteriom spośród kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, ten właściwy organ wskazuje w swoim sprawozdaniu względny wpływ kryteriów na ustalenie, że do instytucji lub kategorii instytucji należy zastosować uproszczone obowiązki.

Artykuł 3

Informacje, które mają być przekazywane przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1.   Dla każdego okresu sprawozdawczego określonego w art. 4 niniejszego rozporządzenia organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują EUNB następujące informacje dotyczące stosowania uproszczonych obowiązków w odniesieniu do treści i stopnia szczegółowości planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz terminu sporządzenia pierwszych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i częstotliwości aktualizacji planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji:

a)

liczbę i aktywa ogółem instytucji kredytowych oraz liczbę i aktywa ogółem firm inwestycyjnych, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE do celów oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w porównaniu z liczbą i aktywami ogółem wszystkich instytucji kredytowych i, odpowiednio, firm inwestycyjnych, które mają siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego;

b)

liczbę instytucji kredytowych i liczbę firm inwestycyjnych, wobec których zastosowano odstępstwo na podstawie art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE;

c)

dla każdej instytucji lub kategorii instytucji, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki i te uproszczone obowiązki mają nadal zastosowanie na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, przed końcem każdego okresu sprawozdawczego:

(i)

identyfikator podmiotu prawnego lub, gdy numer ten jest niedostępny, nazwę instytucji należącej (należących) do danej kategorii;

(ii)

jeżeli sprawozdanie dotyczy „kategorii instytucji” – opis tego, na jakiej podstawie ustanowiono daną kategorię instytucji zgodnie z art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia;

(iii)

ilościowe informacje na temat zastosowania kryteriów dotyczących wielkości, powiązań, zakresu i stopnia złożoności działalności, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE;

(iv)

zestawienie ewentualnych opcjonalnych wskaźników określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, które zastosowano w odniesieniu do każdego z kryteriów;

(v)

opis uproszczonych obowiązków w porównaniu z pełnymi obowiązkami;

d)

dla każdej instytucji lub kategorii instytucji, wobec których zastosowano odstępstwo na podstawie art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE – opis tego, na jakiej podstawie udzielono odstępstwa z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 4 ust. 8 lit. a) i b) dyrektywy 2014/59/UE.

2.   Do celów przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wypełniają każdy z szablonów sprawozdawczych określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przypisał wagę poszczególnym kryteriom spośród kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, w związku z czym miały one szczególnie decydujący wpływ na ustalenie, że do instytucji lub kategorii instytucji należy zastosować uproszczone obowiązki, w swoim sprawozdaniu organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wskazuje i opisuje wagę przypisaną tym kryteriom. Jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie przypisał wagi poszczególnym kryteriom spośród kryteriów, o których mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, ten organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wskazuje w swoim sprawozdaniu względny wpływ kryteriów na ustalenie, że do instytucji lub kategorii instytucji należy zastosować uproszczone obowiązki.

Artykuł 4

Okresy sprawozdawcze i daty przedłożenia sprawozdań

1.   W odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, pierwszy okres sprawozdawczy rozpoczyna się w dniu 1 stycznia 2015 r. i kończy się w dniu 30 kwietnia 2016 r. Informacje dotyczące pierwszego okresu sprawozdawczego przekazuje się EUNB w terminie trzydziesty dni od daty wejście niniejszego rozporządzenia w życie.

2.   W odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, drugi okres sprawozdawczy rozpoczyna się w dniu 1 maja 2016 r. i kończy się w dniu 30 kwietnia 2017 r. Informacje dotyczące drugiego okresu sprawozdawczego przekazuje się EUNB do dnia 1 czerwca 2017 r.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).


ZAŁĄCZNIK I

Szablony sprawozdawcze

SZABLON 1

Art. 4 dyrektywy 2014/59/UE: Szablon do zgłoszenia danych ilościowych

[Uwagi zawarte w niniejszym szablonie mają pomóc organom w jego wypełnieniu i nie stanowią jego części.]

Państwo członkowskie

 

Nazwa właściwego organu/organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji składającego sprawozdanie

 

Data odniesienia

 

Liczba instytucji kredytowych mających siedzibę w państwie członkowskim

 

Liczba firm inwestycyjnych mających siedzibę w państwie członkowskim

 

Liczba instytucji kredytowych, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE

[Organ wypełniający szablon powinien podać dane liczbowe osobno w odniesieniu do obowiązków dotyczących: planowania naprawy, oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.]

Liczba firm inwestycyjnych, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE

[Organ wypełniający szablon powinien podać dane liczbowe osobno w odniesieniu do obowiązków dotyczących: planowania naprawy, oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.]

Liczba instytucji, wobec których zastosowano odstępstwo na podstawie art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE

 

Identyfikator podmiotu prawnego (LEI) lub, jeżeli numer ten jest niedostępny, nazwy instytucji mających siedzibę w państwie członkowskim, które podlegają bezpośredniemu nadzorowi ze strony Europejskiego Banku Centralnego na podstawie art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 lub stanowią znaczną część systemu finansowego państwa członkowskiego, jak określono w art. 4 ust. 10 dyrektywy 2014/59/UE, i w związku z tym nie przysługują im odstępstwa na podstawie art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE

[Tę część szablonu wypełnić muszą wyłącznie właściwe organy, gdyż dotyczy ona klasyfikacji nadzorczych.]

SZABLON 2 (1)

Art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE: Szablon sprawozdawczy

[Uwagi zawarte w niniejszym szablonie mają pomóc organom w jego wypełnieniu i nie stanowią jego części.]

Państwo członkowskie

 

Nazwa właściwego organu/organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji składającego sprawozdanie

[Właściwe organy oraz organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny sporządzić sprawozdanie dotyczące instytucji, wobec których stosuje się uproszczone obowiązki odnośnie do, odpowiednio, wymogów dotyczących planów naprawy i wymogów dotyczących oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (zob. wykaz w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE).

Właściwe organy oraz organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji muszą uwzględnić w sprawozdaniu wszystkie instytucje, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki. Aby spełnić ten wymóg, właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą zdecydować o wypełnieniu niniejszego szablonu indywidualnie dla poszczególnych instytucji lub w odniesieniu do konkretnych kategorii instytucji, które mają wspólne cechy charakterystyczne i w związku z tym podlegają ocenie w ten sam sposób w oparciu o kryteria wymienione w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE.]

Okres odniesienia

 

Nazwa kategorii instytucji kredytowej lub nazwa instytucji kredytowej

[Jeżeli sprawozdanie składane jest w odniesieniu do kategorii instytucji, dla każdej instytucji z danej kategorii należy podać numery LEI; jeżeli numery te są niedostępne, należy podać nazwy instytucji.]

[Jeżeli sprawozdanie sporządzane jest w odniesieniu do konkretnej kategorii instytucji, należy podać opis kategorii, w tym najważniejsze cechy charakterystyczne instytucji należących do tej kategorii (np. poprzez odniesienie do klasyfikacji SREP zgodnie z wytycznymi EUNB wydanymi na postawie art. 107 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE ( Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338) lub do innego mającego zastosowanie systemu klasyfikacji). Należy ponadto podać wykaz numerów LEI, a w przypadku braku tych numerów – nazwy instytucji z danej kategorii. Jeżeli istnieje więcej niż jedna kategoria instytucji, sprawozdanie należy sporządzić dla każdej kategorii.]

Nazwa kategorii firmy inwestycyjnej lub nazwa firmy inwestycyjnej

[Jeżeli sprawozdanie składane jest w odniesieniu do kategorii instytucji, dla każdej instytucji z danej kategorii należy podać numery LEI; jeżeli numery te są niedostępne, należy podać nazwy instytucji.]

[Jak wyżej.]

Liczba instytucji należących do danej kategorii

[Pole to wypełnia się tylko wówczas, gdy sprawozdanie dotyczy kategorii instytucji.]

Podstawa, na jakiej stwierdzono – z uwzględnieniem stosownych kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE – że jest mało prawdopodobne, by upadłość [instytucji należących do danej kategorii/instytucji] i przeprowadzona w jej następstwie likwidacja w drodze standardowego postępowania upadłościowego miała istotny negatywny wpływ na rynki finansowe, inne instytucje, warunki finansowania lub na gospodarkę w szerszym ujęciu. W opisie należy w miarę możliwości zawrzeć informacje ilościowe.

[W części tej prosimy podać – z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE – obowiązkowe wskaźniki wskazane poniżej w szablonie oraz ewentualne opcjonalne wskaźniki wymienione w wykazie w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, w oparciu o które dokonano oceny instytucji lub kategorii instytucji, oraz opis cech charakterystycznych instytucji/kategorii instytucji, wobec których zastosowano uproszczone obowiązki. Każdy organ powinien wskazać w swoim sprawozdaniu ewentualną wagę przypisaną każdemu kryterium.]

Waga [Prosimy opisać ewentualną wagę przypisaną każdemu spośród kryteriów do celów procesu oceny.]

Kryterium

Wskaźnik

Opis instytucji

[Tam, gdzie zaznaczono, prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli sprawozdanie jest sporządzane w odniesieniu do kategorii instytucji, dane ilościowe można podać w formie zakresu (np. aktywa ogółem wynoszą od kwota A w euro do kwota B w euro). W pozostałych miejscach prosimy podać informacje opisowo.]

Wielkość

Aktywa ogółem (2)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Aktywa ogółem/PKB państwa członkowskiego

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Wyłącznie dla firm inwestycyjnych:

Zobowiązania ogółem

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Środki pieniężne klientów ogółem

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Aktywa klientów ogółem

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Dochód z tytułu opłat i prowizji ogółem

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Powiązania

Zobowiązania międzybankowe (3)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Aktywa międzybankowe (4)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Dłużne papiery wartościowe w obrocie (5)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Liczba zagranicznych jednostek zależnych i oddziałów

[Prosimy podać dane ilościowe. Pozycji tej można nie wypełniać, jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii.]

Usługi rozliczeniowe, płatnicze i rozrachunkowe świadczone na rzecz instytucji i innych podmiotów

[Prosimy opisać wszelkie usługi tego rodzaju świadczone przez daną instytucję lub kategorię instytucji.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Zakres i stopień złożoności

Wartość (nominalna) pozagiełdowych instrumentów pochodnych (6)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Zobowiązania transgraniczne (7)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Należności transgraniczne (8)

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Depozyty ogółem

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Gwarantowane depozyty ogółem

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Profil ryzyka

Łączna ocena punktowa uzyskana w ramach procesu przeglądu i oceny nadzorczej (SREP)

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ocena punktowa SREP przyznana za adekwatność kapitałową

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ocena punktowa SREP przyznana za adekwatność płynności

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ocena punktowa SREP przyznana za zarządzanie wewnętrzne i mechanizmy kontroli na poziomie instytucji

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Status prawny

Pozwolenia i zezwolenia regulacyjne, zwłaszcza dotyczące stosowania zaawansowanych modeli wyliczania wymogów w zakresie funduszy własnych dla ryzyka kredytowego, rynkowego i operacyjnego

[Prosimy opisać działalność regulowaną, na której prowadzenie instytucja lub kategoria instytucji posiada zezwolenie, oraz wskazać, czy stosowane są zaawansowane modele (a jeśli tak – prosimy opisać stosowany model).]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Charakter prowadzonej działalności

Ocena punktowa SREP przyznana za model biznesowy i strategię biznesową

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Sytuacja instytucji w jurysdykcjach, w których prowadzi działalności, pod względem krytycznych funkcji i głównych linii biznesowych oferowanych w każdej jurysdykcji oraz udział danej instytucji w rynku

[Prosimy opisać krytyczne funkcje oraz główne linie biznesowe oferowane w każdej jurysdykcji. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, można podać ogólny opis krytycznych funkcji i głównych linii biznesowych oferowanych przez instytucje należące do danej kategorii.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Struktura własnościowa

Stopień koncentracji akcjonariatu

[Prosimy podać procentowy udział kapitałowy, jakim dysponuje 5 największych posiadaczy akcji zwykłych. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, można podać ogólny opis stopnia koncentracji akcjonariatu instytucji w danej kategorii.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Forma prawna

Struktura instytucji: czy instytucja jest częścią grupy, a jeśli tak – czy grupa ma złożoną strukturę charakteryzującą się rozległą siecią powiązań

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, można podać ogólny opis struktury instytucji w danej kategorii.]

Rodzaj formy prawnej instytucji (np. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub też inny rodzaj spółki przewidziany w prawie krajowym)

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, można podać ogólny rodzaju formy prawnej instytucji w danej kategorii.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Uczestnictwo w instytucjonalnym systemie ochrony lub innym wspólnym wzajemnym systemie solidarnościowym, o którym mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Funkcja instytucji w ramach systemu – uczestnik lub instytucja centralna lub dostawca krytycznych funkcji na rzecz systemu

[Prosimy opisać funkcję, jaką instytucja pełni w systemie (np. uczestnik lub instytucja centralna lub dostawca krytycznych funkcji na rzecz innych uczestników czy też ewentualnie strona narażona na ryzyko koncentracji systemu).]

[Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, można podać ogólny opis instytucji w danej kategorii.]

Względna wielkość funduszu gwarancyjnego w porównaniu z funduszami ogółem danej instytucji

[Prosimy podać dane ilościowe. Jeżeli szablon wypełniany jest w odniesieniu do kategorii, wartości można podać w formie zakresu.]

Ewentualne uwzględnione wskaźniki z wykazu „opcjonalnych” wskaźników w załączniku II

 

Inne uwagi

[Prosimy opisać wszelkie inne czynniki, które uwzględniono przy dokonywaniu powyższych ustaleń.]

Opis uproszczonych obowiązków stosowanych wobec kategorii instytucji/instytucji

[W tej części prosimy podać odpowiednie informacje, uwzględniając, stosownie do przypadku:

odnośne artykuły [prosimy doprecyzować] dyrektywy 2014/59/UE wymienione w odpowiednim wierszu tabeli,

sekcję A załącznika do dyrektywy 2014/59/UE i rozporządzenie uzupełniające Komisji w sprawie treści planów naprawy,

sekcję B załącznika do dyrektywy 2014/59/UE i rozporządzenie uzupełniające Komisji w sprawie wymogów dotyczących planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji,

sekcję C załącznika do dyrektywy 2014/59/UE,

opis różnic między pełnymi obowiązkami a mającymi zastosowanie uproszczonymi obowiązkami.]

Opis uproszczonych obowiązków w odniesieniu do treści i stopnia szczegółowości planu naprawy

[Prosimy opisać różnicę między pełnymi obowiązkami a mającymi zastosowanie uproszczonymi obowiązkami (tzn. jakich wymagań instytucja/instytucje nie muszą wypełniać), np. mając na względzie wykaz zawarty w części A załącznika do dyrektywy 2014/59/UE i rozporządzenie uzupełniające Komisji w sprawie treści planów naprawy – które elementy nie są wymagane w kontekście uproszczonych obowiązków stosowanych wobec instytucji/kategorii instytucji.]

Opis uproszczonych obowiązków w odniesieniu do treści i stopnia szczegółowości planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

 

Kiedy został/zostanie sporządzony pierwszy plan naprawy/plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i jak często ma być aktualizowany

 

Opis uproszczonych obowiązków w odniesieniu do treści i stopnia szczegółowości informacji wymaganych na podstawie art. 5 ust. 5, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 2 oraz sekcji A i B załącznika do dyrektywy 2014/59/UE

 

Opis uproszczonych obowiązków w odniesieniu do stopnia szczegółowości oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji, o której mowa w art. 15 i 16 oraz sekcji C załącznika do dyrektywy 2014/59/UE

 

SZABLON 3

Art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE: Szablon sprawozdawczy

[Uwagi zawarte w niniejszym szablonie mają pomóc organom w jego wypełnieniu i nie stanowią jego części.]

Państwo członkowskie

 

Nazwa właściwego organu/organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji składającego sprawozdanie

[Właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny sporządzić sprawozdanie dotyczące instytucji, wobec których zastosowano odstępstwa od stosownych wymogów określonych w rozdziale I sekcje 2 i 3 dyrektywy 2014/59/UE. Właściwe organy oraz organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji muszą uwzględnić w sprawozdaniu wszystkie instytucje, wobec których zastosowano odstępstwa.]

Okres odniesienia

 

Nazwa kategorii instytucji kredytowej lub nazwa instytucji kredytowej

[Jeżeli sprawozdanie składane jest w odniesieniu do kategorii instytucji, dla każdej instytucji z danej kategorii należy podać numery LEI; jeżeli numery te są niedostępne, należy podać nazwy instytucji.]

[Jeżeli sprawozdanie sporządzane jest w odniesieniu do konkretnej kategorii instytucji, prosimy opisać daną kategorię, w tym najważniejsze cechy charakterystyczne instytucji należących do tej kategorii (np. poprzez odniesienie do klasyfikacji SREP lub innego mającego zastosowanie systemu klasyfikacji). Prosimy również podać wykaz numerów LEI lub, jeżeli numery LEI są niedostępne, nazwy instytucji należących do danej kategorii. Jeżeli istnieje więcej niż jedna kategoria instytucji, prosimy sporządzić sprawozdanie dla każdej kategorii.]

Podstawa, na jakiej zastosowano odstępstwo, z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE

Instytucje powiązane z organem centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnione z wymogów ostrożnościowych na mocy prawa krajowego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

[W tej części prosimy opisać cechy charakterystyczne [kategorii instytucji/instytucji].]

Instytucje będące członkami instytucjonalnego systemu ochrony

 


(1)  Jeżeli wartości wskaźników zdefiniowanych w niniejszym szablonie są niedostępne ze względu na to, że odpowiednie podmioty objęte zakresem sprawozdania nie sporządzają sprawozdań na podstawie międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej (MSSF) i nie podlegają wymogom dotyczącym wzorów na potrzeby sprawozdawczości w zakresie informacji finansowych (FINREP), właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny stosować odpowiednie wskaźniki zastępcze. W takim przypadku odpowiednie organy powinny zadbać o to, by te wskaźniki zastępcze należycie wyjaśniono i by korelowały one w jak największym stopniu z definicjami określonymi w niniejszym szablonie.

(2)  Do celów niniejszego szablonu „aktywa ogółem” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości [GAAP]) → F 01.01, wiersz 380 kolumna 010.

(3)  Do celów niniejszego szablonu „zobowiązania międzybankowe” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub GAAP) → F 20.06, wiersze 020 + 030 + 050 + 060 + 100 + 110, kolumna 010, Wszystkie kraje (oś z).

(4)  Do celów niniejszego szablonu „aktywa międzybankowe” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub GAAP) → F 20.04, wiersze 020 + 030 + 050 + 060 + 110 + 120 + 170 + 180, kolumna 010, Wszystkie kraje (oś z).

(5)  Do celów niniejszego szablonu „dłużne papiery wartościowe w obrocie” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub GAAP) → F 01.02, wiersze 050 + 090 + 130, kolumna 010.

(6)  Do celów niniejszego szablonu „wartość (nominalną) pozagiełdowych instrumentów pochodnych” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z: FINREP (MSSF) → F 10.00, wiersze 300 + 310 + 320, kolumna 030 + F 11.00, wiersze 510 + 520 + 530, kolumna 030 lub FINREP (GAAP) → F 10.00, wiersze 300 + 310 + 320, kolumna 050 + F 11.00, wiersze 510 + 520 + 530, kolumna 030.

(7)  Do celów niniejszego szablonu „zobowiązania transgraniczne” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub GAAP) → F 20.06, wiersze 010 + 040 + 070, kolumna 010, Wszystkie kraje z wyjątkiem kraju pochodzenia (oś z). Uwaga: Wyliczona wartość nie powinna obejmować (i) zobowiązań wewnątrzgrupowych (intra-office) i (ii) zobowiązań zagranicznych oddziałów i jednostek zależnych wobec kontrahentów w tym samym kraju przyjmującym.

(8)  Do celów niniejszego szablonu „należności transgraniczne” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub GAAP) → F 20.04, wiersze 010 + 040 + 080 + 140, kolumna 010, Wszystkie kraje z wyjątkiem kraju pochodzenia (oś z). Uwaga: Wyliczona wartość nie powinna obejmować (i) należności wewnątrzgrupowych (intra-office) i (ii) należności zagranicznych oddziałów i jednostek zależnych wobec kontrahentów w tym samym kraju przyjmującym.


ZAŁĄCZNIK II

Wykaz opcjonalnych wskaźników

Opcjonalne wskaźniki  (1)

Aktywa ogółem (2)

Ekspozycja, której dotyczy niewykonanie zobowiązania (EAD) ogółem

Aktywa ogółem/PKB państwa członkowskiego

EAD ogółem/PKB państwa członkowskiego

Aktywa ważone ryzykiem (RWA) ogółem

Zobowiązania ogółem

Środki pieniężne klientów ogółem

Aktywa klientów ogółem

Dochód z tytułu opłat i prowizji ogółem

Kapitalizacja rynkowa

Wartość aktywów w depozycie

Wartość (nominalna) pozagiełdowych instrumentów pochodnych (3)

Aktywa międzybankowe

Zobowiązania międzybankowe

Zobowiązania wewnątrz sektora finansowego

Aktywa wewnątrz sektora finansowego

Zobowiązania transgraniczne

Należności transgraniczne

Dłużne papiery wartościowe w obrocie

Wartość krajowych transakcji płatniczych

Depozyty ogółem

Gwarantowane depozyty ogółem

Depozyty sektora prywatnego od deponentów z Unii

Wartość kredytów dla sektora prywatnego, w tym zatwierdzonych kredytów i kredytów konsorcjalnych

Liczba kredytów dla sektora prywatnego

Liczba rachunków depozytowych – firmowych

Liczba rachunków depozytowych – detalicznych

Liczba klientów detalicznych

Liczba krajowych jednostek zależnych i oddziałów

Liczba zagranicznych jednostek zależnych i oddziałów (w rozbiciu na jednostki zależne i oddziały mające siedzibę w innych państwach członkowskich i w państwach trzecich)

Udział w infrastrukturze rynku finansowego

Krytyczne funkcje świadczone przez instytucję na rzecz innych spółek należących do grupy kapitałowej lub przez spółki należące do grupy kapitałowej – na rzecz instytucji

Krytyczne funkcje i główne linie biznesowe w każdej odnośnej jurysdykcji, w tym świadczenie usług na rzecz innych instytucji

Usługi rozliczeniowe, płatnicze i rozrachunkowe świadczone na rzecz uczestników rynku lub innych podmiotów oraz liczba innych usługodawców dostępnych na rynku

Usługi płatnicze świadczone na rzecz uczestników rynku lub innych podmiotów oraz liczba innych usługodawców dostępnych na rynku

Struktura geograficzna działalności instytucji (w tym liczba jurysdykcji, w których instytucja oraz jednostki zależne prowadzą działalność, oraz skala działalności)

Udział instytucji w rynku według linii biznesowej i jurysdykcji (np. przyjmowanie depozytów, detaliczne kredyty hipoteczne, kredyty niezabezpieczone, karty kredytowe, kredyty dla MŚP, kredyty dla przedsiębiorstw, finansowanie handlu, działalność płatnicza oraz świadczenie innych krytycznych usług)

Rodzaj pozwoleń i zezwoleń regulacyjnych (np. zezwolenie na prowadzenie działalności firmy inwestycyjnej lub instytucji kredytowej, na stosowanie zaawansowanych modeli wyliczania wymogów w zakresie funduszy własnych dla ryzyka kredytowego, rynkowego i operacyjnego)

Kredyty dla sektora prywatnego udzielone kredytobiorcom krajowym

Kredyty dla sektora prywatnego udzielone kredytobiorcom w konkretnym regionie

Kredyty hipoteczne udzielone kredytobiorcom w Unii

Kredyty hipoteczne udzielone kredytobiorcom krajowym

Kredyty detaliczne udzielone kredytobiorcom mającym siedzibę w Unii

Kredyty detaliczne udzielone kredytobiorcom krajowym

Ocena punktowa w ramach procesu przeglądu i oceny nadzorczej (SREP) (ogółem)

Ocena punktowa SREP przyznana za adekwatność kapitałową, adekwatność płynności, zarządzanie wewnętrzne i oceny mechanizmów kontroli na poziomie instytucji

Pozwolenia i zezwolenia regulacyjne, zwłaszcza dotyczące stosowania zaawansowanych modeli wyliczania wymogów w zakresie funduszy własnych dla ryzyka kredytowego, rynkowego i operacyjnego

Ogólny model biznesowy instytucji, jej rentowność i trwałość strategii instytucji w oparciu o wynik analizy modelu biznesowego przeprowadzonej w ramach SREP zgodnie z wytycznymi EUNB dotyczącymi wspólnych procedur i metod SREP. W tym celu organy mogą wykorzystać ocenę punktową SREP przyznaną za model biznesowy i strategię.

Sytuacja instytucji w jurysdykcjach, w których prowadzi działalności, pod względem krytycznych funkcji i głównych linii biznesowych oferowanych w każdej jurysdykcji oraz udział danej instytucji w rynku (koncentracja)

Wskazanie, czy akcjonariat jest skoncentrowany czy też rozproszony, uwzględniając zwłaszcza liczbę uprawnionych akcjonariuszy i stopień, w jakim struktura własnościowa może wpływać na dostępność określonych działań naprawczych dla instytucji oraz narzędzi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Struktura instytucji w kontekście oceny tego, czy instytucja jest częścią grupy, a jeżeli tak, to czy grupa ma złożoną czy też prostą strukturą, uwzględniając powiązania finansowe i operacyjne

Rodzaj formy prawnej instytucji – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub też inny rodzaj spółki przewidziany w prawie krajowym

Wielkość funduszu gwarancyjnego w porównaniu z funduszami instytucji ogółem (tylko instytucjonalny system ochrony i inny wzajemny system solidarnościowy)

Rodzaj wzajemnego systemu solidarnościowego oraz jego polityka i procedury zarządzania ryzykiem

Skala powiązań z innymi uczestnikami instytucjonalnego systemu ochrony


(1)  Jeżeli wartości wskaźników zdefiniowanych w niniejszym załączniku są niedostępne ze względu na to, że odpowiednie podmioty objęte zakresem sprawozdania nie sporządzają sprawozdań na podstawie MSSF i nie podlegają wymogom FINREP, właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny stosować odpowiednie wskaźniki zastępcze (np. przewidziane w krajowych ogólnie przyjętych zasadach rachunkowości). W takim przypadku odpowiednie organy powinny zadbać o to, by te wskaźniki zastępcze należycie wyjaśniono i by korelowały one w jak największym stopniu z definicjami określonymi w niniejszym szablonie.

(2)   „Aktywa ogółem” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z FINREP (MSSF lub GAAP) → F 01.01, wiersz 380 kolumna 010.

(3)   „Wartość (nominalną) pozagiełdowych instrumentów pochodnych” oblicza się w ujęciu globalnym zgodnie z: FINREP (MSSF) → F 10.00, wiersze 300 + 310 + 320, kolumna 030 + F 11.00, wiersze 510 + 520 + 530, kolumna 030 lub FINREP (GAAP) → F 10.00, wiersze 300 + 310 + 320, kolumna 050 + F 11.00, wiersze 510 + 520 + 530, kolumna 030.


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/50


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/963

z dnia 16 czerwca 2016 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 474/2006 w odniesieniu do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 4 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 474/2006 (2) ustanowiono wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii, o którym mowa w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005.

(2)

Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 niektóre państwa członkowskie i Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) przekazały Komisji informacje, które są istotne w kontekście uaktualnienia tego wykazu. Państwa trzecie i organizacje międzynarodowe również przekazały istotne informacje. Na podstawie tych informacji należy uaktualnić przedmiotowy wykaz.

(3)

Komisja poinformowała wszystkich zainteresowanych przewoźników lotniczych, bezpośrednio lub poprzez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny nad nimi, o istotnych faktach i względach stanowiących podstawę decyzji o nałożeniu na nich zakazu wykonywania przewozów w ramach Unii lub o zmianie warunków zakazu wykonywania przewozów nałożonego na przewoźnika lotniczego ujętego w wykazie.

(4)

Komisja umożliwiła zainteresowanym przewoźnikom lotniczym zapoznanie się z dokumentami przekazanymi przez państwa członkowskie, przedstawienie uwag na piśmie i dokonanie ustnej prezentacji przed Komisją oraz przed komitetem ustanowionym rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3922/91 (3) (Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego).

(5)

Komisja przekazała Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego uaktualnione dane na temat wspólnych konsultacji prowadzonych w ramach rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 473/2006 (4) z właściwymi organami i przewoźnikami lotniczymi z Angoli, Botswany, Gruzji, Republiki Gwinei, Indii, Indonezji, Iranu, Kazachstanu, Madagaskaru, Mozambiku, Sudanu, Tajwanu, Tajlandii i Zambii. Komisja przekazała również Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego informacje na temat sytuacji w Afganistanie, Iraku, Republice Kirgiskiej, Libanie, Nepalu, Pakistanie, na Ukrainie i w Zimbabwe oraz konsultacji technicznych z Federacją Rosyjską.

(6)

EASA przedstawiła Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego wyniki analizy sprawozdań z kontroli przeprowadzonych przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w ramach prowadzonego przez ICAO globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem. W związku z powyższym poproszono państwa członkowskie o ustalenie priorytetów w zakresie inspekcji na płycie prowadzonych w odniesieniu do przewoźników lotniczych posiadających koncesje wydane przez państwa, w stosunku do których ICAO zgłosiła istotne zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa (ang. Significant Safety Concerns, SSC) lub w stosunku do których EASA stwierdziła istnienie znacznych uchybień w systemie nadzoru nad bezpieczeństwem. Oprócz konsultacji podjętych przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2111/2005, ustalenie priorytetów w zakresie inspekcji na płycie pozwoli uzyskać dalsze informacje dotyczące poziomu bezpieczeństwa zapewnianego przez przewoźników lotniczych, którym wydano koncesje w tych państwach.

(7)

EASA przedstawiła też Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego wyniki analizy inspekcji na płycie przeprowadzanych w ramach programu oceny bezpieczeństwa obcych statków powietrznych (program SAFA) zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 965/2012 (5).

(8)

Dodatkowo EASA przedstawiła Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego aktualne informacje na temat projektów pomocy technicznej realizowanych w państwach, wobec których zastosowano środki lub wdrożono monitorowanie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2111/2005. EASA przekazała informacje o planach dalszej pomocy technicznej i kontynuacji współpracy służącej zwiększeniu potencjału administracyjno-technicznego urzędów lotnictwa cywilnego, aby pomóc im wyeliminować wszelkie niezgodności z obowiązującymi normami międzynarodowymi lotnictwa cywilnego, oraz o wnioskach o taką pomoc i współpracę. Państwa członkowskie zostały poproszone o udzielenie odpowiedzi na takie wnioski na zasadzie dwustronnej we współpracy z Komisją i EASA. W tym względzie Komisja podkreśliła użyteczność przekazywania międzynarodowej społeczności lotniczej informacji o pomocy technicznej udzielanej przez Unię i jej państwa członkowskie w celu poprawy bezpieczeństwa lotniczego na całym świecie, zwłaszcza poprzez prowadzoną przez ICAO bazę danych Sieci Wsparcia i Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa (ang. Safety Collaborative Assistance Network, SCAN).

(9)

Eurocontrol dostarczył Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego zaktualizowane informacje na temat statusu funkcji ostrzegawczej programu SAFA i bieżących statystyk komunikatów alarmowych dotyczących przewoźników lotniczych objętych zakazem.

Unijni przewoźnicy lotniczy

(10)

W następstwie dokonanej przez EASA analizy informacji wynikających z inspekcji na płycie przeprowadzonych w statkach powietrznych należących do unijnych przewoźników lotniczych lub z inspekcji standaryzacyjnych przeprowadzonych przez EASA, a także szczegółowych inspekcji i audytów przeprowadzonych przez krajowe organy lotnictwa cywilnego, kilka państw członkowskich wprowadziło pewne środki egzekwowania przepisów oraz poinformowało Komisję i Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego o tych środkach. Norwegia poinformowała Komisję i Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego o działaniach podjętych w odniesieniu do przewoźnika lotniczego Airwing A/S.

(11)

Państwa członkowskie jeszcze raz potwierdziły swoją gotowość do podjęcia koniecznych działań w przypadku, gdyby jakiekolwiek istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa wskazywały, iż w wyniku nieprzestrzegania stosownych norm bezpieczeństwa przez przewoźników unijnych istnieje bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa.

Przewoźnicy lotniczy z Angoli

(12)

Rozporządzenie (WE) nr 474/2006 zezwala przewoźnikowi lotniczemu TAAG Angolan Airlines, posiadającemu certyfikat wydany w Angoli, na wykonywanie lotów do Unii czterema statkami powietrznymi typu Boeing 737-700 o znakach rejestracyjnych D2-TBF, D2-TBG, D2-TBH i D2-TBJ, trzema statkami powietrznymi typu Boeing 777-200 o znakach rejestracyjnych D2-TED, D2-TEE i D2-TEF, oraz trzema statkami powietrznymi typu Boeing 777-300 o znakach rejestracyjnych D2-TEG, D2-TEH i D2-TEI.

(13)

Przewoźnik TAAG Angola Airlines przekazał w dniu 25 kwietnia 2016 r., za pośrednictwem właściwych organów Angoli, Instituto Nacional da Aviação Civil (INAVIC), wniosek o dodanie nowego statku powietrznego typu Boeing 777-300 o znakach rejestracyjnych D2-TEJ i nowego statku powietrznego typu Boeing 737-700 o znakach rejestracyjnych D2-TBK do załącznika B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006.

(14)

W ramach procesu przyznawania zezwoleń przewoźnikowi z państwa trzeciego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2014 (6) TAAG Angola Airlines od listopada 2014 prowadził stały dialog z EASA i dostarczał rzeczowych i dokładnych danych na temat swojej floty statków powietrznych i ich eksploatacji. Proces ten zakończył się audytem na miejscu u operatora z państwa trzeciego, który odbył się w dniach 1–3 lutego 2016 r. Zespół audytowy wskazał ograniczoną liczbę nieprawidłowości poziomu 2 i zgłosił jedną uwagę zgodnie z przepisami części TCO. Przewoźnik TAAG Angola Airlines przekazał EASA plan działań naprawczych, który został zaakceptowany i nieprawidłowości są obecnie usuwane.

(15)

Ciągły dialog z przewoźnikiem TAAG Angola Airlines, szczegółowe i dokładne dane, które zostały przekazane przez tego przewoźnika na temat jego floty i jej eksploatacji oraz pozytywny wynik audytu na miejscu u operatora z państwa trzeciego wskazują, że TAAG Angola Airlines jest w stanie eksploatować swoje statki powietrzne typu Boeing 737-700, Boeing 777-200 i 777-300 zgodnie z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa. Komisja uważa zatem za właściwe, by oprócz zaakceptowania wniosku TAAG Angola Airlines częściowo znieść obecny zakaz zezwalając TAAG Angola Airlines na wykonywanie przewozów do Unii każdym ze statków powietrznych typu Boeing 737-700, Boeing 777-200 i Boeing 777-300 z jego floty.

(16)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 należy zatem zmienić wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii, włączając wszystkie statki powietrzne typu Boeing 737-700 oraz 777-200 i 777-300 należące do przewoźnika TAAG Angola Airlines do załącznika B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006 jako mogące wykonywać przewozy do Unii.

(17)

Państwa członkowskie powinny nadal sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie właściwych norm bezpieczeństwa przez TAAG Angola Airlines, przeprowadzając w trybie priorytetowym inspekcje na płycie statków powietrznych tego przewoźnika lotniczego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012.

Przewoźnicy lotniczy z Botswany

(18)

Urząd Lotnictwa Cywilnego Botswany (CAAB) w piśmie do Komisji z dnia 23 grudnia 2015 r. przedstawił informacje o postępach w usuwaniu istotnych zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa oraz innych nieprawidłowości wskazanych przez ICAO. Wyniki przeprowadzonej przez ICAO skoordynowanej inspekcji potwierdzającej wskazują na poprawę skuteczności wdrożenia międzynarodowych norm bezpieczeństwa w 71 %. Na tej podstawie w dniu 31 grudnia 2015 r. ICAO potwierdziła, że oba istotne zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa zostały usunięte. Urząd Lotnictwa Cywilnego Botswany udzielił dodatkowych informacji na temat nadzoru nad bezpieczeństwem w odniesieniu do przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Botswanie.

(19)

Poprawa wdrożenia międzynarodowych norm bezpieczeństwa i dostępne informacje na temat bezpieczeństwa pokazują silne zaangażowanie Urzędu Lotnictwa Cywilnego Botswany i nie wskazują, by w odniesieniu do bezpieczeństwa zapewnianego przez przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Botswanie występowały negatywne tendencje, które stanowiłyby powód do zaniepokojenia z punktu widzenia bezpieczeństwa lotniczego.

(20)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznaje się zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii poprzez wpisanie do niego przewoźników lotniczych z Botswany.

Przewoźnicy lotniczy z Gruzji

(21)

W kwietniu 2016 r. ICAO dokonała przeglądu działań naprawczych podjętych przez Urząd Lotnictwa Cywilnego Gruzji (GCAA) w celu usunięcia istotnych zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa w odniesieniu do procesu certyfikacji prowadzącego do wydawania certyfikatów przewoźnika lotniczego. To istotne zastrzeżenie dotyczące bezpieczeństwa zostało wykryte podczas skoordynowanej inspekcji potwierdzającej przeprowadzonej przez ICAO w październiku 2013 r. Na podstawie tego przeglądu ICAO ustaliła, że działania naprawcze podjęte przez Urząd Lotnictwa Cywilnego Gruzji z powodzeniem usunęły wspomniane istotne zastrzeżenie dotyczące bezpieczeństwa.

(22)

Poprawa wdrożenia międzynarodowych norm bezpieczeństwa i dostępne informacje na temat bezpieczeństwa pokazują silne zaangażowanie Urzędu Lotnictwa Cywilnego Gruzji w usuwanie uchybień w zakresie bezpieczeństwa i nie wskazują, w odniesieniu do bezpieczeństwa zapewnianego przez przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Gruzji występowały negatywne tendencje, które stanowiłyby powód do zaniepokojenia z punktu widzenia bezpieczeństwa lotniczego.

(23)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznaje się zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii poprzez wpisanie do niego przewoźników lotniczych z Gruzji.

Przewoźnicy lotniczy z Republiki Gwinei

(24)

Zgodnie z ustaleniami poczynionymi na spotkaniu technicznym z Komisją, które odbyło się w Brukseli w styczniu 2013 r., właściwy organ Republiki Gwinei, tj. Direction nationale de l'aviation civile (DNAC) regularnie przekazywał Komisji informacje na temat trwającego procesu wdrażania planu działań naprawczych, zatwierdzonego przez ICAO w grudniu 2012 r., oraz na temat wszelkich działań powiązanych z tym procesem.

(25)

W najnowszym sprawozdaniu z postępu prac przedstawionym przez DNAC i otrzymanym przez Komisję w dniu 3 maja 2016 r., opisano ostatnie działania i zmiany dotyczące wdrażania planu działań naprawczych, który kładzie obecnie nacisk na szkolenie inspektorów w obszarach operacji lotniczych, zdatności do lotu, licencjonowania personelu i portów lotniczych, na kontynuację procesu certyfikacji przewoźników lotniczych oraz na program nadzoru. Zakończono pełny (5-etapowy), zgodny z wymogami ICAO, proces certyfikacji przewoźnika lotniczego Konair Guinée i przewoźnik ten otrzymał certyfikat przewoźnika lotniczego (AOC) w dniu 17 września 2015 r. (nr 03/DNAC/2015). Trzech innych przewoźników lotniczych, a mianowicie: Sahel Aviation Service Guinée, Fly Nimba Airlines i Ijet Aviation kontynuuje proces certyfikacji. Według DNAC program nadzoru został przygotowany i wdrożony.

(26)

Planowane jest przeprowadzenie przez ICAO skoordynowanej inspekcji potwierdzającej w dniach 23–29 listopada 2016 r.

(27)

Stopniowe wdrażanie planu działań naprawczych, zgodnie z tym, co zostało zatwierdzone przez ICAO w grudniu 2012 r., oraz dostępne obecnie informacje nie dają podstaw do decyzji dotyczącej nałożenia zakazu lub ograniczeń eksploatacyjnych dotyczących przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Republice Gwinei. Niemniej jednak Komisja zamierza nadal ściśle monitorować sytuację, biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonej przez ICAO w listopadzie 2016 r. skoordynowanej inspekcji potwierdzającej.

(28)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznaje się zatem, że na obecnym etapie nie ma podstaw do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii poprzez wpisanie do niego przewoźników lotniczych z Republiki Gwinei.

(29)

Jeśli jakiekolwiek istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa wskazywałyby na istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia działań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

Przewoźnicy lotniczy z Indii

(30)

W dniu 3 maja 2016 r. odbyły się konsultacje techniczne między Komisją, EASA, państwami członkowskimi, przedstawicielami Dyrekcji Generalnej ds. lotnictwa cywilnego Indii (DGCA) i przewoźnikiem Air India posiadającym certyfikat wydany w Indiach. Konsultacje te były prowadzone w ramach wcześniejszej umowy z indyjską DGCA dotyczącej przeprowadzenia konsultacji technicznych z Komisją w celu omówienia zobowiązań DGCA w zakresie certyfikacji i nadzoru w odniesieniu do certyfikowanych przez nią przewoźników lotniczych z Indii.

(31)

W trakcie tych konsultacji DGCA przedstawiła swoją analizę wyników indyjskich przewoźników lotniczych, w tym Air India, w ramach programu SAFA. DGCA poinformowała, że opracowano specjalny zespół ds. inspekcji na płycie, aby pomóc we wdrażaniu środków zarządzania programu SAFA. DGCA przedstawiła również dane dotyczące pierwszego kwartału 2016 r. zebrane w trakcie przeprowadzanych przez nią inspekcji na płycie. Ponadto DGCA przedstawiła szczegółowe informacje dotyczące nadzoru prowadzonego przez nią nad niektórymi przewoźnikami lotniczymi z Indii. Przedstawione dane obejmowały przegląd działań w zakresie nadzoru przeprowadzonych w 2015 r. Ponadto DGCA przedstawiła aktualizację podejmowanych przez nią inicjatyw na rzecz zrównoważonego rozwoju. Inicjatywy te obejmowały rekrutację i szkolenie wykwalifikowanych pracowników, rozwijanie baz danych oraz aktualizację zadań związanych z ponowną certyfikacją.

(32)

Przewoźnik Air India przekazał szczegółowe informacje dotyczące swojego systemu zarządzania bezpieczeństwem i jakością. Air India przedstawił również analizę danych dotyczących bezpieczeństwa lotu za 2015 r., jak również swoje podejście do rozpowszechniania informacji na temat bezpieczeństwa lotu i swój program zarządzania SAFA. Dane dotyczące SAFA przedstawione przez Air India obejmowały jego własną dogłębną analizę funkcjonowania programu SAFA, którym został objęty. W tym względzie Air India przedstawił przegląd swoich wewnętrznych procesów i procedur, w tym szczegóły dotyczące analizy przyczyn źródłowych usterek oraz związanych z nimi środków łagodzących, które wdrożył. Ponadto Air India zgłosił, że regularnie współpracuje z DGCA, w tym w odniesieniu do środków zarządzania programu SAFA.

(33)

W piśmie z dnia 24 maja 2016 r. Komisja potwierdziła szereg wezwań skierowanych do DGCA, w tym że powinna ona ściśle monitorować wyniki SAFA indyjskich przewoźników lotniczych. Komisja poinformowała również Air India, że przyjęła do wiadomości wdrożone przez tego przewoźnika środki zarządzania programu SAFA, ale zaznaczyła, że środki te muszą przynieść spójną i trwałą poprawę w ramach programu SAFA. Ponadto Komisja potwierdziła, zwracając się zarówno do DGCA, jak i Air India, spoczywające na EASA zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 452/2014 zobowiązanie do przeprowadzania ocen bezpieczeństwa operatorów z państw trzecich, oraz fakt, że wyniki osiągnięte w ramach programu SAFA są jednym z kluczowych elementów uwzględnianych przez EASA przy przeprowadzaniu takich ocen.

(34)

Komisja przyjęła do wiadomości informacje przedstawione przez indyjską DGCA i Air India. Uznaje się, że w oparciu o wszelkie dostępne informacje, w tym szczegółowe informacje dostarczone zarówno przez DGCA i Air India podczas spotkania poświęconego konsultacjom technicznym w dniu 3 maja 2016 r., a także na podstawie wstępnych wniosków wynikających z niedawnego audytu Air India przeprowadzonego przez EASA w ramach rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2014, na obecnym etapie nie ma podstaw do nałożenia zakazu lub ograniczeń eksploatacyjnych na przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Indiach. Wciąż jednak konieczne są dalsze konsultacje techniczne, aby zagwarantować możliwość rozpatrywania na bieżąco kwestii związanych z bezpieczeństwem.

(35)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznaje się zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do unijnego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii poprzez wpisanie do niego przewoźników lotniczych z Indii.

(36)

Komisja zamierza kontynuować swoje oficjalne konsultacje z indyjską DGCA zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 473/2006.

(37)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać faktyczne przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych inspekcji na płycie prowadzonych u przewoźników lotniczych z Indii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012.

Przewoźnicy lotniczy z Indonezji

(38)

W unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w Indonezji, która została zorganizowana w kwietniu 2016 r., udział wzięli eksperci z Komisji, EASA i państw członkowskich. Wizytacja oceniająca została przeprowadzona w siedzibie Dyrekcji Generalnej ds. Lotnictwa Cywilnego Indonezji (DGCA) oraz u kilku przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Indonezji, a mianowicie Citilink, Lion Air, Batik Air, Indonesia Air Asia oraz Aviastar Mandiri (certyfikowany zgodnie z CASR-135, operacje komunikacji lokalnej i czarterowe).

(39)

Eksperci stwierdzili, że pierwsza certyfikacja przewoźników lotniczych odbywa się zgodnie z odpowiednim pięcioetapowym podejściem i zapewniona jest odpowiednia koordynacja z innymi departamentami w DGCA. Audyty certyfikacyjne są udokumentowane, dokonywane są ustalenia, a od przewoźników lotniczych wymaga się podjęcia działań następczych, w tym działań naprawczych i analizy przyczyn źródłowych.

(40)

Eksperci mogli stwierdzić, że działania w zakresie nadzoru, zarówno audyty i inspekcje, planuje się w perspektywie rocznej oraz że, ogólnie rzecz biorąc, działania kontrolne są przeprowadzane zgodnie z planem. Eksperci odnotowali, że znaczna liczba inspektorów operacji lotniczych i bezpieczeństwa w kabinie jest zatrudniona od niedawna i wciąż muszą oni zostać przeszkoleni w zakresie metod kontroli i szczególnych przepisów. Ponadto wciąż konieczna jest normalizacja metod pracy inspektorów w odniesieniu do sprawozdawczości, przekazywania informacji o nieprawidłowościach, zatwierdzania działań naprawczych, w tym analizy przyczyn źródłowych i uzgadniania harmonogramu usuwania nieprawidłowości.

(41)

DGCA była w stanie wykazać, że zastosowane zostały środki egzekwowania przepisów. Na przykład cofnięty został AOC przewoźnika Aviastar Mandiri (certyfikowany zgodnie z CASR-121, działalność przewoźnika lotniczego: krajowa, flagowa i dodatkowa, AOC nr 121-043) ze względu na nieprzestrzeganie przepisów rozporządzenia dotyczących minimalnej liczby statków powietrznych we flocie.

(42)

Z dowodów przedstawionych przez Citilink podczas unijnej wizytacji oceniającej na miejscu wynika, że Citilink jest w stanie zapewnić zgodność z krajowymi i międzynarodowymi normami bezpieczeństwa. Citilink wykazał, że posiada dobrze rozwinięty system bezpieczeństwa i zarządzania jakością, a także dobrze rozwiniętą organizację ciągłej zdatności do lotu oraz że stosuje aktywne podejście do bezpieczeństwa.

(43)

W skład Lion Group, która stosuje zintegrowane podejście do swoich operacji oraz zarządzania bezpieczeństwem i jakością, wchodzi sześciu przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w trzech różnych państwach. Lion Air i Batik Air są dwoma posiadaczami AOC w Lion Group, którzy posiadają certyfikaty wydane w Indonezji. Zarówno Lion Air, jak i Batik Air wykazały w sposób satysfakcjonujący dla ekspertów, że każdy z nich posiada dobrze funkcjonujący system bezpieczeństwa, zapewniania jakości i zarządzania. Kadry zarządzające tych dwóch przewoźników oraz zarząd Lion Group dobrze rozumieją te systemy i wykorzystują je w celu identyfikowania zagrożeń i podejmowania odpowiednich działań w celu zmniejszenia największych zagrożeń do dopuszczalnego poziomu. Eksperci ustalili, że Lion Air i Batik Air zatrudniają profesjonalne załogi i personel, a także posiadają systemy służące do zarządzania różnymi operacjami. Zarządzanie zarówno na poziomie poszczególnych przewoźników lotniczych, jak i na poziomie grupy odbywa się na podstawie otrzymywanych informacji i analiz dotyczących bezpieczeństwa i jakości. Zarząd ogłasza również informacje i działania naprawcze poprzez wewnętrzne publikacje, w formie elektronicznej i nie tylko.

(44)

DGCA oraz przewoźnicy lotniczy Citilink, Lion Air i Batik Air wystąpili przed Komisją i Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w dniu 31 maja 2016 r. DGCA przedstawiła swoją obecną strukturę organizacyjną, w tym szczegóły dotyczące personelu przypisanego do jej Dyrekcji ds. Zdatności do Lotu i Eksploatacji Statków Powietrznych oraz budżet dostępny w ramach zadań dotyczących nadzoru nad bezpieczeństwem oraz szkolenia inspektorów. DGCA przedstawiła szczegółowe informacje dotyczące ważnych środków wprowadzonych w minionym roku, a w szczególności aktualizacji przepisów w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, aktualizacji instrukcji dla inspektorów, ulepszenia systemu zarządzania informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa oraz zapoczątkowania opracowywania krajowego programu bezpieczeństwa. DGCA przedstawiła w swojej prezentacji podsumowanie działań naprawczych w odniesieniu do uwag sformułowanych przez ekspertów w trakcie unijnej wizytacji oceniającej na miejscu.

(45)

Citilink przedstawił swój plan działań naprawczych, który opracował na podstawie uwag wynikających z unijnej wizytacji oceniającej na miejscu. Wspomniany plan działań naprawczych przewiduje działania naprawcze i zapobiegawcze i został opracowany na podstawie rzetelnej analizy przyczyn źródłowych tych uwag. Ponadto podkreślono najważniejsze osiągnięcia od listopada 2015 r., w tym sprawniejsze wdrażanie programu analizy danych lotu, dodatkowe środki na zagwarantowanie bezpieczeństwa i jakości, jak również stały rozwój bezpieczeństwa oprogramowania służącego sprawozdawczości elektronicznej w zakresie bezpieczeństwa.

(46)

W prezentacji Lion Air i Batik Air podkreślono strategię dotyczącą sześciu przewoźników lotniczych z Lion Group. Ze względu na rozwój rynku strategia grupy ukierunkowana jest obecnie na rozwój na rynkach poza Indonezją. Zarówno Lion Air, jak i Batik Air przedstawili plan działań naprawczych, który został opracowany na podstawie uwag poczynionych podczas unijnej wizytacji oceniającej na miejscu. Plan ten obejmuje działania naprawcze w oparciu o dogłębną analizę tych uwag. Ponadto Batik Air wyjaśnił swoje dochodzenie w sprawie wyjścia poza pas startowy dotyczącego jednego z jego statków powietrznych, w tym działania mające zapewnić bezpieczeństwo, które Batik Air podjął niezwłocznie po wypadku.

(47)

W trakcie wystąpienia DGCA poinformowała Komisję, że w ciągu ostatnich sześciu miesięcy ICAO przeprowadziła poza terenem Indonezji zatwierdzenie działań naprawczych podjętych przez DGCA. Ostateczny wynik tego zatwierdzenia nie jest jeszcze dostępny. DGCA wyjaśniła również, że wraz z Federalną Administracją Lotnictwa jest zaangażowana w usprawnienie swojego systemu nadzoru nad bezpieczeństwem. Federalna Administracja Lotnictwa przeprowadziła ocenę bezpieczeństwa lotnictwa międzynarodowego w lutym 2016 r., w następstwie której wydano siedem wniosków, a w maju 2016 r. miała miejsce wizyta kontrolna. Według DGCA wszystkie nieprawidłowości zostały usunięte, chociaż Federalna Administracja Lotnictwa wymaga, by DGCA składała miesięczne sprawozdania z przebiegu szkolenia inspektorów.

(48)

Na podstawie wszystkich dostępnych informacji, w tym wyników unijnej wizytacji oceniającej na miejscu i informacji przedstawionych podczas przesłuchania, Komisja uznała, że DGCA poprawiła swoje wyniki od 2014 r. Jednak nie ulega wątpliwości, że DGCA musi jeszcze poprawić swoje wyniki m.in. w odniesieniu do systemu nadzoru nad bezpieczeństwem, a także szkolenia i normalizacji metod pracy swoich inspektorów.

(49)

Komisja stwierdziła, że Citilink, Lion Air i Batik Air są w stanie przedstawić szczegółowe dane dotyczące bezpiecznego prowadzenia przez nie swoich operacji. Komisja uważa, że w przypadku tych przewoźników lotniczych istnieją wystarczające dowody zgodności z obowiązującymi regulacjami obowiązującymi w Indonezji oraz międzynarodowymi normami bezpieczeństwa.

(50)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 należy zatem zmienić wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w celu usunięcia Aviastar Mandiri (AOC nr 121-043), Citilink, Lion Air i Batik Air z załącznika A do rozporządzenia (WE) nr 474/2006.

(51)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać faktyczne przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych inspekcji na płycie prowadzonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012 w stosunku do przewoźników powietrznych posiadających certyfikaty wydane w Indonezji.

(52)

Jeśli jakiekolwiek istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa będą wskazywały na istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia kolejnych działań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

Przewoźnicy lotniczy z Iranu

(53)

W marcu 2010 r. przewoźnik lotniczy Iran Air, posiadający certyfikat wydany przez Organizację Lotnictwa Cywilnego Islamskiej Republiki Iranu (CAO-IRI), został wpisany do załącznika B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006. W następstwie unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w lipcu 2010 r. szczegółowiej określono ograniczenia wykonywania przewozów przez flotę Iran Air.

(54)

Kolejna unijna wizytacja oceniająca na miejscu w Iranie odbyła się w maju 2016 r. i wzięli w niej udział eksperci z Komisji, EASA i państw członkowskich. Ta wizytacja oceniająca została przeprowadzona w siedzibie Organizacji Lotnictwa Cywilnego Islamskiej Republiki Iranu oraz w biurach i obiektach Iran Air.

(55)

Eksperci ustalili, że CAO-IRI jest dobrze zorganizowanym krajowym organem lotnictwa cywilnego, zajmującym się wszystkimi aspektami lotnictwa cywilnego jako organ regulacyjny. Eksperci stwierdzili również, że Iran posiada kompleksowy system regulacyjny, który jest często uaktualniany. W świetle faktów zaobserwowanych podczas unijnej wizytacji oceniającej na miejscu eksperci doszli do wniosku, że CAO-IRI nie brakuje zdolności i woli usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa.

(56)

Eksperci stwierdzili, że od czasu poprzedniej unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w lipcu 2010 r. Iran Air rozwiązał kwestie będące przedmiotem uwag zgłoszonych podczas tej wizytacji. Zarządzanie ciągłą zdatnością do lotu floty statków powietrznych Airbus A320 uległo poprawie i odbywa się obecnie na tym samym poziomie, jak w przypadku floty statków powietrznych Airbus A300 i A310. Eksperci ustalili, że system zarządzania bezpieczeństwem Iran Air uległ poprawie w ciągu ostatnich lat, choć wciąż można go ulepszyć, głównie w obszarach skutecznego stosowania opisanych procedur i dalszej integracji funkcji zarządzania bezpieczeństwem i zarządzania jakością na poziomie przedsiębiorstw. W zakresie zdatności do lotu eksperci przedstawili szereg uwag, które mogą pomóc Iran Air w dalszej poprawie bezpieczeństwa i jakości jego operacji.

(57)

W dniu 1 czerwca 2016 r. CAO-IRI i Iran Air wystąpili przed Komisją i Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. CAO-IRI przedstawiła działalność w dziedzinie lotnictwa w Iranie, strukturę organizacyjną CAO-IRI oraz zarys przepisów w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa w Iranie. Ponadto CAO-IRI przedstawiła szczegółowe dane dotyczące sprawozdania z kontroli przeprowadzonej przez ICAO i podjęte działania naprawcze. Działania te obejmują zmiany ustawodawcze, aby zapewnić CAO-IRI wystarczające zasoby i niezależność, by mogła wykonywać swoje funkcje w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem. Prezentacja CAO-IRI potwierdziła ogólnie pozytywny rozwój sytuacji zaobserwowany w trakcie unijnej wizytacji oceniającej na miejscu.

(58)

Iran Air przedstawił ogólny przegląd swojej struktury, w tym jego obecnej floty oraz dostępnych zasobów i infrastruktury, podkreślając, że jego zdaniem ma on zdolność odnawiania i rozbudowy swojej floty. Ponadto Iran Air przedstawił działania naprawcze, które przeprowadził na podstawie uwag poczynionych podczas unijnej wizytacji oceniającej na miejscu, która odbyła się w lipcu 2010 r., w tym poprawę zarządzania zdatnością do lotu floty Airbus A320 i ulepszenia systemów zarządzania bezpieczeństwem i jakością. Iran Air przedstawił swój plan działań naprawczych, który opracował na podstawie uwag wynikających z unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w maju 2016 r. Główne elementy tego planu to poprawa programu analizy danych lotu oraz wprowadzenie lepszego oprogramowania wspomagającego system zarządzania bezpieczeństwem.

(59)

Istotna część prezentacji poświęcona była planom Iran Air dotyczącym odnowienia i rozbudowy jego floty. Iran Air planuje włączenie statków powietrznych tego samego typu i wprowadzenie nowego typu statków powietrznych do swojej floty. W prezentacji stwierdzono, że ustanowione zostało kompleksowe zarządzanie projektem zmian z udziałem specjalnego zespołu projektowego, w celu aktywnego identyfikowania zagrożeń dla bezpieczeństwa wynikających z wprowadzenia nowego typu statku powietrznego, zarządzania nimi i łagodzenia ich. Standardowe udokumentowane procesy są stosowane do wszystkich zewnętrznych i wewnętrznych zmian w operacjach, związanych z wprowadzeniem nowego typu statku powietrznego, które mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo.

(60)

Jednak w odniesieniu do statków powietrznych typu Fokker F100 i Boeing B747 obecnych już we flocie Iran Air nie dostarczono istotnych informacji na temat poprawy w odniesieniu do zarządzania zdatnością do lotu.

(61)

Na podstawie wszystkich dostępnych informacji, w tym wyników unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w maju 2016 r. oraz przesłuchania, Komisja uważa, że Iran Air w trwały sposób poprawił swoje wyniki w zakresie zarządzania zdatnością do lotu floty Airbus A320 oraz, że Iran Air wykazał, że może wprowadzić nowy typ statku powietrznego do swojej floty.

(62)

Uznano również, że CAO-IRI i Iran Air nie brakuje woli zaangażowania się w dialog z Komisją. Komisja uznała, że zasadniczo CAO-IRI posiada wystarczającą zdolność realizowania swoich obowiązków dotyczących nadzoru nad przewoźnikami lotniczymi posiadającymi certyfikaty wydane w Iranie. W odniesieniu do Iran Air, Komisja uważa, że istnieją wystarczające dowody na przestrzeganie przez tego przewoźnika stosownych międzynarodowych norm bezpieczeństwa i zalecanych praktyk. Zarządzanie flotą statków powietrznych Fokker F100 i Boeing B747 wciąż jednak wymaga poprawy. Na tej podstawie Komisja uważa, że można zlikwidować obecne ograniczenia operacyjne w odniesieniu do Iran Air, z wyjątkiem obecnych ograniczeń dotyczących statków powietrznych typu Fokker F100 i Boeing B747 we flocie Iran Air, które muszą zostać utrzymane.

(63)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uważa się zatem, że należy zmienić wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w celu zmniejszenia ograniczeń operacyjnych w odniesieniu do Iran Air do wszystkich statków powietrznych typu Fokker F100 i Boeing B747 w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006.

(64)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać faktyczne przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych inspekcji na płycie prowadzonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012 w stosunku do przewoźników powietrznych posiadających certyfikaty wydane w Iranie.

(65)

Jeśli jakiekolwiek istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa będą wskazywały na istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia kolejnych działań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

Przewoźnicy lotniczy z Kazachstanu

(66)

Od lipca 2009 r. wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane w Kazachstanie, z wyjątkiem jednego, podlegają pełnemu zakazowi wykonywania przewozów, głównie ze względu na niezdolność organu odpowiedzialnego za nadzór nad przewoźnikami lotniczymi, którym wydano certyfikaty w Kazachstanie (Komitet Lotnictwa Cywilnego Kazachstanu (CAC)), do wdrożenia i egzekwowania stosownych międzynarodowych norm bezpieczeństwa. Przewoźnik lotniczy Air Astana, posiadający certyfikat wydany w Kazachstanie, został wykreślony z załącznika B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006 w grudniu 2015 r. i jest uprawniony do wykonywania przewozów do Unii.

(67)

ICAO przeprowadziła skoordynowaną inspekcję potwierdzającą w Kazachstanie w kwietniu 2016 r. CAC poinformował Komisję, że wstępnym wnioskiem z tej inspekcji była poprawa skuteczności wdrożenia międzynarodowych norm bezpieczeństwa z 64 % do 74 %. Na podstawie wstępnych wniosków z tej skoordynowanej inspekcji potwierdzającej ICAO stwierdziła w dniu 20 kwietnia 2016 r., że istotne zastrzeżenie dotyczące bezpieczeństwa zostało skutecznie usunięte przez CAC. Końcowe sprawozdanie ze skoordynowanej inspekcji potwierdzającej ICAO będzie dostępne w lipcu 2016 r.

(68)

Na podstawie informacji obecnie dostępnych Komisji stwierdzono, że projekt reformy regulacyjnej w zakresie lotnictwa cywilnego w Kazachstanie posuwa się naprzód. Szczegółowe informacje dotyczące wyników skoordynowanej inspekcji potwierdzającej ICAO z kwietnia 2016 r. nie są jednak jeszcze dostępne. Przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji w sprawie zmiany ograniczeń dotyczących przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Kazachstanie konieczna jest weryfikacja na miejscu usprawnień systemu nadzoru CAC nad bezpieczeństwem lotnictwa cywilnego.

(69)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznano zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do unijnego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w odniesieniu do przewoźników lotniczych z Kazachstanu.

Przewoźnicy lotniczy z Madagaskaru

(70)

Przewoźnik lotniczy Air Madagascar, posiadający certyfikat wydany na Madagaskarze, podlega ograniczeniom w wykonywaniu przewozów i jest wymieniony w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006. Prowadzone są konsultacje z właściwym organem Madagaskaru, Aviation civile de Madagascar (ACM), i Air Madagascar w celu uzyskania aktualnych informacji o postępach we wdrażaniu działań naprawczych.

(71)

W dniu 2 października 2015 r. odbyły się techniczne konsultacje pomiędzy ekspertami reprezentującymi Komisję, EASA, wysokimi rangą przedstawicielami ACM oraz Air Madagascar. Podczas tego spotkania ACM i Air Madagascar przedstawili informacje na temat postępów poczynionych przez te podmioty w odniesieniu do ich odpowiednich planów działań naprawczych i zapobiegawczych, które zostały przez nich wdrożone w celu usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa wskazanych w motywach 66–74 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 390/2011 (7). Biorąc pod uwagę, że te uchybienia w zakresie bezpieczeństwa zostały odpowiednio wyeliminowane, ACM i Air Madagascar wystąpili z wnioskiem o ponowną ocenę nałożonych na Air Madagascar ograniczeń w wykonywaniu przewozów.

(72)

Wniosek ten był omawiany w listopadzie 2015 r. Chociaż Komisja dostrzegła postępy poczynione przez ACM i Air Madagascar, stwierdziła jednak, że konieczna jest weryfikacja na miejscu rzeczywistego wdrożenia międzynarodowych norm bezpieczeństwa przed jakąkolwiek zmianą obecnego częściowego zakazu nałożonego na Air Madagascar.

(73)

W marcu 2016 r. eksperci z EASA, którym towarzyszył ekspert obserwator z państwa członkowskiego, przeprowadzili audyt Air Madagascar pod kątem przyznania mu przez EASA zezwolenia dla operatora z państwa trzeciego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2014.

(74)

W ramach tego audytu eksperci z EASA i ekspert obserwator odwiedzili również ACM. Podczas tej wizyty ACM przedstawił zespołowi oceniającemu dowody skuteczności swojego planu działań naprawczych i zapobiegawczych, opracowanego i wdrożonego po nałożeniu na Air Madagaskar ograniczeń w wykonywaniu przewozów. ACM przedstawił również dowody swojej zdolności do wypełniania obowiązków wynikających z norm ICAO w zakresie certyfikacji i nadzoru. Wykazał on, że od czasu unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w lutym 2014 r. ACM skutecznie zakończył ponowną certyfikację dziewięciu przewoźników lotniczych, odmówił przedłużenia certyfikatu jednemu przewoźnikowi lotniczemu i dokonał certyfikacji nowego przewoźnika lotniczego. Dokumentacja certyfikacyjna sprawdzona przez zespół ekspertów okazała się dobrze zorganizowana i uporządkowana zgodnie z procesem certyfikacji ICAO. Program nadzoru został zweryfikowany w odniesieniu do czterech operatorów, a zespół ekspertów zauważył, że ACM przeszedł z tradycyjnego programu nadzoru zgodności na plan działań w zakresie nadzoru oparty na analizie ryzyka. Zespół ekspertów zauważył również, że 90 % planowanych działań było skutecznie wykonywane w latach 2014–2015 w obszarach operacji, licencjonowania i ciągłej zdatności do lotu.

(75)

Audyt Air Madagascar udowodnił skuteczność działań naprawczych i zapobiegawczych opracowanych i wdrożonych przez tego przewoźnika lotniczego. W szczególności Air Madagascar dostarczył dowody na to, że zarządzanie jego flotą statków powietrznych Airbus A340 jest takie samo, jak dla wszystkich pozostałych flot oraz że flota statków powietrznych Airbus A340 jest również w pełni objęta systemami zarządzania jakością i bezpieczeństwem tego przewoźnika lotniczego. Kontrole wyrywkowe Air Madagascar nie ujawniły żadnych dowodów na zagrażającą bezpieczeństwu niezgodność z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa.

(76)

Przeprowadzona w marcu 2016 r. wizytacja oceniająca na miejscu w odniesieniu do wspólnych kryteriów określonych w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 wykazała, iż ACM i Air Madagascar chcą zająć się pozostałymi kwestiami bezpieczeństwa i są w stanie to zrobić. Ponadto wykazano, że ACM posiada wystarczające zdolności do wdrożenia i, w razie konieczności, wyegzekwowania odpowiednich międzynarodowych norm bezpieczeństwa, w tym przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego ogłoszonych przez ACM.

(77)

Na podstawie wszystkich obecnie dostępnych informacji, w tym wyników audytu z marca 2016 r., Komisja uważa, że ACM i Air Madagascar stale i w trwały sposób poprawiają swoje wyniki. Uznano również, że ACM i Air Madagascar nie brakuje woli zaangażowania się w ciągły dialog z Komisją. Uważa się, że ACM posiada zdolność wykonywania swoich obowiązków w odniesieniu do nadzoru na przewoźnikami lotniczymi posiadającymi certyfikaty wydane na Madagaskarze oraz że istnieją wystarczające dowody na przestrzeganie przez Air Madagascar stosownych międzynarodowych norm bezpieczeństwa i zalecanych praktyk.

(78)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 należy zatem zmienić wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w celu usunięcia Air Madagascar posiadającego certyfikat wydany na Madagaskarze z załącznika B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006.

(79)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać rzeczywiste przestrzeganie właściwych norm bezpieczeństwa przez Air Madagascar, przeprowadzając w trybie priorytetowym inspekcje na płycie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012. Jeśli wyniki takich inspekcji lub jakiekolwiek inne istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa będą wskazywały na istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia kolejnych działań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

Przewoźnicy lotniczy z Mozambiku

(80)

Projekt pomocy technicznej, który został opracowany w następstwie unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w kwietniu 2015 r., był stałym źródłem wsparcia w różnych dziedzinach dla właściwych organów lotnictwa cywilnego w Mozambiku, Instituto de Aviação Civil de Moçambique (IACM). Przepisy ustanawiające IACM o rozszerzonych kompetencjach i niezależności zostały jednomyślnie zatwierdzone przez parlament w dniu 30 marca 2016 r. i oczekuje się ich ogłoszenia przez głowę państwa. Szereg szczegółowych rozporządzeń technicznych i prawnych został poddany gruntownemu przeglądowi i znajdują się one obecnie na różnych etapach opracowywania lub zatwierdzania. Stale prowadzono szkolenia pracowników technicznych w obszarach zdatności do lotu, operacji, licencjonowania personelu, portów lotniczych, zarządzania ruchem lotniczym, zarządzania informacją lotniczą oraz ochrony lotnictwa. Przeprowadzono nową rundę rekrutacji personelu technicznego w obszarach operacji, zdatności do lotu i ochrony lotnictwa. Konsultanci medyczni byli szkoleni w ramach protokołu współpracy z Portugalią. Trwają prace nad systematycznym rozpatrywaniem i zamykaniem wszystkich otwartych ustaleń globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem ICAO w celu znacznego zwiększenia wskaźnika skutecznej realizacji. Regularne kontakty z wszystkimi obecnymi operatorami były kontynuowane i odbyło się kilka rund dyskusji dotyczących poprawy ich funkcjonowania. Wszystkie wewnętrzne procedury i procesy IACM, które wymagają znacznego dostosowania, zostały wcześniej zidentyfikowane i prace na rzecz wprowadzenia znacznych ulepszeń posuwają się do przodu.

(81)

Samolot przewoźnika lotniczego Linhas Aéreas de Moçambique (LAM), posiadający certyfikat wydany w Mozambiku, rozbił się w Namibii w dniu 29 listopada 2013 r. Sprawozdanie końcowe z wypadku zostało oficjalnie opublikowane przez Dyrekcję ds. Badania Wypadków Statków Powietrznych Ministerstwa Transportu i Robót Republiki Namibii w dniu 30 marca 2016 r. Stwierdzono w nim, że przyczyną katastrofy było celowe działanie kapitana. Sprawozdanie zawiera pięć zaleceń skierowanych do ICAO i jedno zalecenie skierowane do IACM, aby wprowadzić obowiązkową obecność dwóch członków załogi w kabinie pilota w trakcie wszystkich faz lotu. IACM wdrożyły to zalecenie dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa nr DOS-02/16 opublikowaną w maju 2016 r.

(82)

Niemniej jednak na obecnym etapie zdolność IACM do nadzorowania działalności w dziedzinie lotnictwa cywilnego w Mozambiku nie jest jeszcze w pełni zgodna z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa. Nie ma zatem wystarczających przesłanek do uzasadnienia decyzji o dostosowaniu zakazu wykonywania przewozów nałożonego na wszystkich przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Mozambiku.

(83)

Chociaż poprawa nie jest jeszcze wystarczająca, by uzasadnić dostosowanie obecnego zakazu, sytuacja wygląda wystarczająco obiecująco, by uzasadnione było przeprowadzenie dodatkowej unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w nadchodzących miesiącach.

(84)

Zgodnie z wykazem przedstawionym przez IACM w dniu 13 maja 2016 r. w Mozambiku certyfikowano dwóch nowych przewoźników lotniczych, a mianowicie: CHC Helicópteros Lda (AOC nr MOZ-22) i Inter Airways Lda (AOC nr MOZ-24). IACM nie były jednak w stanie przedstawić dowodów na to, że nadzór w zakresie bezpieczeństwa nad tymi przewoźnikami lotniczymi jest zapewniony zgodnie z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa. Za pośrednictwem tego samego wykazu IACM poinformowały Komisję, że AOC przewoźników lotniczych Kaya Airlines Lda (AOC nr MOZ-09) i Trabalhos e Transportes Aéreos Lda (AOC nr MOZ-16) zostały cofnięte.

(85)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 należy zatem zmienić wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w celu włączenia przewoźników lotniczych CHC Helicópteros Lda i Inter Airways Lda do załącznika A do rozporządzenia (WE) nr 474/2006 oraz usunięcia przewoźników lotniczych Kaya Airlines Lda i Trabalhos e Transportes Aéreos Lda z tego załącznika.

Przewoźnicy lotniczy z Federacji Rosyjskiej

(86)

Komisja, EASA i państwa członkowskie w minionym okresie ściśle monitorowały skuteczność działania w zakresie bezpieczeństwa u przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Federacji Rosyjskiej i wykonujących przewozy w ramach Unii, w tym poprzez przeprowadzanie w trybie priorytetowym inspekcji na płycie u niektórych przewoźników rosyjskich na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012.

(87)

W dniu 4 marca 2016 r. Komisja, przy udziale EASA, odbyła spotkanie z przedstawicielami rosyjskiej Federalnej Agencji Transportu Lotniczego (FATA). Celem spotkania było dokonanie przeglądu wyników w zakresie bezpieczeństwa uzyskanych przez rosyjskich przewoźników lotniczych na podstawie inspekcji na płycie w ramach SAFA, przeprowadzonych w okresie od 21 lutego 2015 r. do 20 lutego 2016 r., oraz wskazanie przypadków wymagających szczególnej uwagi.

(88)

Podczas spotkania Komisja dokonała szczegółowego przeglądu wyników kontroli SAFA przewoźników lotniczych z Federacji Rosyjskiej. FATA poinformowała Komisję o cofnięciu w grudniu 2015 r. AOC jednego z tych czterech przewoźników lotniczych, jak również o działaniach podjętych przez dwóch innych z tych czterech przewoźników.

(89)

Ponadto podczas tego spotkania FATA zobowiązała się do zintensyfikowania prac z czwartym przewoźnikiem lotniczym w celu zagwarantowania, że poprawi on swoje wyniki SAFA. Ponieważ ten przewoźnik lotniczy złożył również wniosek o przyznanie mu przez EASA zezwolenia dla operatora z państwa trzeciego na mocy rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2014, Komisja skorzystała z okazji, by na tym spotkaniu wyjaśnić powiązanie między rozporządzeniem (WE) nr 2011/2005 a rozporządzeniem Komisji (UE) nr 452/2014. W wyniku dalszych rozmów między FATA i tym czwartym przewoźnikiem lotniczym, FATA usunęła z zakresu AOC tego przewoźnika lotniczego zezwolenie na loty do UE. Następnie ten przewoźnik lotniczy postanowił wycofać swój wniosek do EASA.

(90)

W oparciu o dostępne informacje stwierdzono, że nie jest konieczne organizowanie przesłuchania rosyjskich władz lotniczych bądź przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Federacji Rosyjskiej przed Komisją i Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. Uzgodniono jednak, że należy kontynuować regularne spotkania ekspertów ds. bezpieczeństwa Komisji i organów rosyjskich, co najmniej raz przed każdym posiedzeniem Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotniczego.

(91)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznaje się zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii poprzez wpisanie do niego przewoźników lotniczych z Federacji Rosyjskiej.

(92)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać faktyczne przestrzeganie międzynarodowych norm bezpieczeństwa przez przewoźników lotniczych z Federacji Rosyjskiej, przeprowadzając w trybie priorytetowym inspekcje na płycie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012.

(93)

Jeżeli te inspekcje wskażą istnienie bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania stosownych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia działań wobec przewoźników lotniczych z Federacji Rosyjskiej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

Przewoźnicy lotniczy z Sudanu

(94)

Sudański Urząd Lotnictwa Cywilnego (SCAA) utrzymywał ostatnio regularne kontakty z Komisją, w szczególności w kwestii oceny przewoźników lotniczych zarejestrowanych w Sudanie. Według zaktualizowanego wykazu przewoźników lotniczych z Sudanu, przedstawionego przez SCAA w dniu 22 grudnia 2015 r., nie zatwierdzono żadnych nowych przewoźników lotniczych, a sześciu przewoźnikom lotniczym cofnięto ich certyfikaty przewoźnika lotniczego: Almajal Aviation Service, Bentiu Air Transport, Dove Airlines, Fourty Eight Aviation, Marsland Company i Mid Airlines. W tym samym piśmie SCAA poinformował Komisję, że Sudan opracował podręcznik na temat krajowego programu bezpieczeństwa i przepisy dotyczące lotnictwa cywilnego w Sudanie część 19 – Zarządzanie bezpieczeństwem, zawierające normy i wymogi regulacyjne dotyczące tworzenia i utrzymywania systemów zarządzania bezpieczeństwem przez odpowiednie instytucje zapewniające służby.

(95)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 należy zatem zmienić wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii poprzez wykreślenie z załącznika A do rozporządzenia (WE) nr 474/2006 przewoźników lotniczych: Almajal Aviation Service, Bentiu Air Transport, Dove Airlines, Fourty Eight Aviation, Marsland Company i Mid Airlines.

Przewoźnicy lotniczy z Tajwanu

(96)

Komisja kontynuuje konsultacje z właściwymi organami Tajwanu, Civil Aeronautics Administration (CAA). W dniu 23 maja 2016 r. odbyło się spotkanie między Komisją, EASA i ekspertami z CAA oraz przewoźnikiem lotniczym TransAsia Airways (TNA), posiadającym certyfikat wydany w Tajwanie.

(97)

Podczas tego spotkania CAA przedstawiły postępy w realizacji działań rozpoczętych po wypadkach i incydentach z udziałem TNA, jak również wyniki programu nadzoru nad TNA. CAA wskazały również, że wszystkie zalecenia wydane przez zewnętrzne organizacje, w następstwie ich odpowiednich wizytacji oceniających na miejscu w 2015 r., zostały przyjęte i wprowadzone w życie.

(98)

Ponadto CAA poinformowały Komisję, że wydadzą zezwolenie TNA na zwiększenie liczby operacji wyłącznie po zatwierdzeniu przez CAA skuteczności działań zaradczych podjętych przez TNA. Na koniec CAA i TNA wyrazili zgodę na dalsze konsultacje techniczne w celu umożliwienia Komisji śledzenia realizacji odpowiednich planów działań naprawczych i zapobiegawczych oraz zagwarantowania, że wszelkie kwestie związane z bezpieczeństwem będą odpowiednio omawiane.

(99)

Na podstawie informacji, jakimi dysponuje Komisja, stwierdzono, że nie było konieczne, by CAA i TNA stawili się przed Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i nie jest konieczne wprowadzenie zakazu wykonywania przewozów przez przewoźników lotniczych z Tajwanu.

(100)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznano zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w odniesieniu do przewoźników lotniczych z Tajwanu.

Przewoźnicy lotniczy z Tajlandii

(101)

W dniu 2 maja 2016 r. odbyło się spotkanie techniczne w ramach aktywnych konsultacji z Urzędem Lotnictwa Cywilnego Tajlandii (CAAT), aby poinformować Komisję o postępach, jakie poczyniono od listopada 2015 r. CAAT przedstawił aktualne informacje na temat kluczowych działań w zakresie zapewniania bezpieczeństwa, w tym cofnięcia jednego AOC, zatrzymania statku powietrznego ze względu na problemy związane z bezpieczeństwem, wyrejestrowania statku powietrznego z powodu niezdolności finansowej po stronie przewoźników lotniczych oraz kontroli czasu lotu i służby. Ponadto CAAT poinformował o postępach w ponownej certyfikacji AOC przy wsparciu zewnętrznej organizacji, stabilności i budowaniu zdolności organizacji CAAT, a także o obecnej organizacji CAAT.

(102)

CAAT wielokrotnie podkreślał, że przywiązuje większą wagę do podjęcia trwałych działań naprawczych zamiast rozwiązań prowizorycznych. CAAT wyjaśnił, że istnieje wystarczająca wola polityczna, aby wprowadzić w życie to podejście, ale potrzeba na to czasu. Dzięki umowie z zewnętrzną organizacją ponowna certyfikacja przewoźników lotniczych rozpocznie się wkrótce, w celu przeprowadzenia ponownej certyfikacji międzynarodowych operatorów w ciągu nadchodzących 9 miesięcy. Będzie to również stanowić podstawę usunięcia istotnego zastrzeżenia dotyczącego bezpieczeństwa wskazanego przez ICAO.

(103)

W odniesieniu do długoterminowego projektu budowania potencjału, który CAAT zamierza zrealizować przy wsparciu ze strony EASA na mocy protokołu ustaleń podpisanego w 2015 r., CAAT wnioskuje, by eksperci EASA pełnili funkcję trenerów menadżerów CAAT w siedmiu kluczowych i strategicznych wydziałach CAAT, w dziedzinie wdrażania międzynarodowych norm bezpieczeństwa.

(104)

Rząd Tajlandii i CAAT wykazują zdecydowane zaangażowanie na rzecz poprawy systemu nadzoru nad bezpieczeństwem w Tajlandii i przedstawili dowody, że w ciągu minionego roku poczyniono już istotne postępy. Ponadto dostępne informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Tajlandii nie stanowią podstaw do decyzji o nałożeniu zakazu lub ograniczeń operacyjnych. Niemniej jednak w celu starannego monitorowania sytuacji nadal prowadzone będą konsultacje z władzami Tajlandii zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 473/2006.

(105)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznano zatem, że na obecnym etapie nie istnieją podstawy do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w odniesieniu do przewoźników lotniczych z Tajlandii.

(106)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać faktyczne przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych inspekcji na płycie prowadzonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012 w stosunku do przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Tajlandii.

(107)

Jeśli jakiekolwiek istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa będą wskazywały na istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia kolejnych działań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

Przewoźnicy lotniczy z Zambii

(108)

Unijna wizytacja oceniająca na miejscu w Zambii odbyła się w kwietniu 2016 r. W wizytacji oceniającej wzięli udział eksperci z Komisji, EASA i państw członkowskich. Unijna wizytacja oceniająca na miejscu została przeprowadzona w siedzibie Urzędu Lotnictwa Cywilnego Zambii (ZCAA) i w drodze kontroli wyrywkowej w biurach przewoźników lotniczych Proflight Commuter Services (dba Proflight Zambia) oraz Royal Air Charters, posiadających certyfikaty wydane w Zambii.

(109)

Główne wnioski z tej unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w odniesieniu do ZCAA można podsumować następująco. ZCAA zasadniczo jest skłonny i zdolny do zajęcia się uchybieniami w zakresie bezpieczeństwa oraz posiada wystarczające zdolności do wdrożenia i w razie konieczności wyegzekwowania odpowiednich międzynarodowych norm bezpieczeństwa, jak również swoich własnych wymogów dotyczących lotnictwa cywilnego Zambii. ZCAA był w stanie wykazać, że zasadniczo jego pracownicy mają odpowiednie doświadczenie i kwalifikacje do prawidłowego wykonywania zadań związanych z nadzorem. Z drugiej strony eksperci wskazali, że dla ZCAA korzystne byłoby kontynuowanie dotychczasowych postępów w zakresie standaryzacji działalności związanej z nadzorem, włączając w to kontynuację szkolenia inspektorów zajmujących się nadzorem. Podobnie ZCAA mógłby odnieść korzyści ze zwrócenia szczególnej uwagi na dalsze poprawianie swoich procesów i procedur w odniesieniu do kontroli dokumentacji i dostępu do niej.

(110)

Główny wniosek z unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w odniesieniu do Proflight Commuter Services (dba Proflight Zambia) brzmiał, że temu przewoźnikowi nie brakuje zdolności i woli usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa. Ponadto eksperci ustalili, że istnieją wystarczające dowody sugerujące, że zasadniczo Proflight Commuter Services (dba Proflight Zambia) jest w stanie zapewnić zgodność ze stosownymi międzynarodowymi normami bezpieczeństwa i wymogami dotyczącymi lotnictwa cywilnego w Zambii.

(111)

Główny wniosek z unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w odniesieniu do Royal Air Charters brzmiał, że temu przewoźnikowi nie brakuje zdolności i woli usunięcia uchybień w zakresie bezpieczeństwa. Ponadto eksperci ustalili, że istnieją wystarczające dowody sugerujące, że Royal Air Charters jest w stanie zapewnić zgodność ze stosownymi międzynarodowymi normami bezpieczeństwa i wymogami dotyczącymi lotnictwa cywilnego w Zambii.

(112)

ZCAA zaproszono na przesłuchanie przed Komisją i Komitetem ds. Bezpieczeństwa Lotniczego w dniu 1 czerwca 2016 r. Przy tej okazji przesłuchano również Proflight Commuter Services (dba Proflight Zambia).

(113)

ZCAA przedstawił swoją obecną strukturę organizacyjną, a także szkolenia i kwalifikacje swoich inspektorów. Wyjaśnił, że jest zaangażowany w kontynuację standaryzacji swoich zdolności w zakresie inspekcji. W odniesieniu do działalności w zakresie certyfikacji i nadzoru ZCAA poinformował, że obecnie odpowiada za nadzór tylko nad dziesięcioma posiadaczami AOC. ZCAA przedstawił informacje dotyczące ich certyfikacji i podsumował główne elementy nadzoru, któremu podlegają. Ponadto ZCAA podkreślił swoje zaangażowanie w kontynuację swojej polityki ciągłych ulepszeń, włączając w to istotne prace dotyczące standaryzacji nadzoru nad bezpieczeństwem.

(114)

ZCAA przedstawił również streszczenie swoich działań naprawczych dotyczących uwag wynikających z unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w kwietniu 2016 r.

(115)

Proflight Commuter Services (dba Proflight Zambia) przedstawił informacje na temat swojej struktury organizacyjnej i planów rozwoju oraz szczegółów dotyczących systemów zarządzania bezpieczeństwem i jakością, w tym procesu i szczegółów dotyczących postępowania ze sprawozdaniami o bezpieczeństwie i ich oceny. Przedstawił również swoje działania naprawcze dotyczące uwag wynikających z unijnej wizytacji oceniającej na miejscu w kwietniu 2016 r.

(116)

Komisja zauważyła, że Proflight Commuter Services (dba Proflight Zambia) podczas przesłuchania wykazał odpowiedni poziom i był w stanie przedstawić szczegółowe dane dotyczące bezpiecznego prowadzenia swoich operacji.

(117)

Na podstawie wszystkich dostępnych informacji, w tym wyników unijnej wizytacji oceniającej na miejscu i informacji przedstawionych podczas przesłuchania, Komisja jest zdania, że istnieją wystarczające dowody na przestrzeganie stosownych międzynarodowych norm bezpieczeństwa i zalecanych praktyk przez przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Zambii.

(118)

Na podstawie wszystkich obecnie dostępnych informacji, w tym wyników unijnej wizytacji oceniającej na miejscu i informacji przedstawionych podczas przesłuchania, Komisja uważa, że ZCAA znacznie poprawił swoje wyniki. Komisja uważa również, że ZCAA nie brakuje woli zaangażowania się w ciągły dialog z Komisją, a także że ZCAA otwarcie przyznaje, iż musi dążyć do dalszej poprawy swoich procedur nadzoru nad bezpieczeństwem. Ocenia się, że ZCAA posiada zdolność wypełniania swoich obowiązków dotyczących nadzoru nad przewoźnikami lotniczymi posiadającymi certyfikaty wydane w Zambii. Podczas przesłuchania ZCAA zgodził się na kontynuację swojego dialogu z Komisją na temat bezpieczeństwa, w tym podczas dodatkowych spotkań i wizyt, jeśli i kiedy Komisja uzna je za niezbędne.

(119)

Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 uznaje się zatem, że unijny wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii powinien zostać zmieniony poprzez wykreślenie wszystkich przewoźników lotniczych posiadających certyfikaty wydane w Zambii z załącznika A do rozporządzenia (WE) nr 474/2006.

(120)

Państwa członkowskie będą nadal sprawdzać faktyczne przestrzeganie odpowiednich norm bezpieczeństwa w drodze priorytetowych inspekcji na płycie prowadzonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 965/2012 w stosunku do przewoźników powietrznych posiadających certyfikaty wydane w Zambii.

(121)

Jeśli jakiekolwiek istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa będą wskazywały na istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa w wyniku nieprzestrzegania międzynarodowych norm bezpieczeństwa, Komisja może być zmuszona do podjęcia kolejnych działań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005.

(122)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 474/2006.

(123)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotniczego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 474/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1)

załącznik A zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

2)

załącznik B zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Violeta BULC

Członek Komisji


(1)   Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 15.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 14).

(3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/1991 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego (Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 4).

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 473/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 8).

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 296 z 25.10.2012, s. 1).

(6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 452/2014 z dnia 29 kwietnia 2014 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne dotyczące operacji lotniczych wykonywanych przez operatorów z państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 12).

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2011 z dnia 19 kwietnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 474/2006 ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty (Dz.U. L 104 z 20.4.2011, s. 10).


ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK A

WYKAZ PRZEWOŹNIKÓW LOTNICZYCH PODLEGAJĄCYCH ZAKAZOWI WYKONYWANIA PRZEWOZÓW W RAMACH UNII, Z WYJĄTKAMI  (1)

Nazwa osoby prawnej przewoźnika lotniczego wskazana w certyfikacie przewoźnika lotniczego (»AOC«) (oraz nazwa handlowa, w przypadku różnic)

Numer certyfikatu przewoźnika lotniczego (»AOC«) lub numer koncesji przewoźnika lotniczego

Kod ICAO linii lotniczej

Państwo przewoźnika

BLUE WING AIRLINES

SRBWA-01/2002

BWI

Surinam

IRAQI AIRWAYS

001

IAW

Irak

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Afganistanie, w tym:

 

 

Islamska Republika Afganistanu

ARIANA AFGHAN AIRLINES

AOC 009

AFG

Islamska Republika Afganistanu

KAM AIR

AOC 001

KMF

Islamska Republika Afganistanu

PAMIR AIRLINES

Nieznany

PIR

Islamska Republika Afganistanu

SAFI AIRWAYS

AOC 181

SFW

Islamska Republika Afganistanu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Angoli, z wyjątkiem przewoźnika TAAG Angola Airlines ujętego w załączniku B, w tym:

 

 

Republika Angoli

AEROJET

AO 008-01/11

TEJ

Republika Angoli

AIR GICANGO

009

Nieznany

Republika Angoli

AIR JET

AO 006-01/11-MBC

MBC

Republika Angoli

AIR NAVE

017

Nieznany

Republika Angoli

AIR26

AO 003-01/11-DCD

DCD

Republika Angoli

ANGOLA AIR SERVICES

006

Nieznany

Republika Angoli

DIEXIM

007

Nieznany

Republika Angoli

FLY540

AO 004-01 FLYA

Nieznany

Republika Angoli

GIRA GLOBO

008

GGL

Republika Angoli

HELIANG

010

Nieznany

Republika Angoli

HELIMALONGO

AO 005-01/11

Nieznany

Republika Angoli

MAVEWA

016

Nieznany

Republika Angoli

SONAIR

AO 002-01/10-SOR

SOR

Republika Angoli

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Beninie, w tym:

 

 

Republika Beninu

AERO BENIN

PEA nr 014/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS

AEB

Republika Beninu

AFRICA AIRWAYS

Nieznany

AFF

Republika Beninu

ALAFIA JET

PEA nr 014/ANAC/MDCTTTATP-PR/DEA/SCS

Nieznany

Republika Beninu

BENIN GOLF AIR

PEA nr 012/MDCTTP-PR/ANAC/DEA/SCS

BGL

Republika Beninu

BENIN LITTORAL AIRWAYS

PEA nr 013/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS.

LTL

Republika Beninu

COTAIR

PEA nr 015/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS

COB

Republika Beninu

ROYAL AIR

PEA nr 11/ANAC/MDCTTP-PR/DEA/SCS

BNR

Republika Beninu

TRANS AIR BENIN

PEA nr 016/MDCTTTATP-PR/ANAC/DEA/SCS

TNB

Republika Beninu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Konga, w tym:

 

 

Republika Konga

AERO SERVICE

RAC06-002

RSR

Republika Konga

CANADIAN AIRWAYS CONGO

RAC06-012

Nieznany

Republika Konga

EMERAUDE

RAC06-008

Nieznany

Republika Konga

EQUAFLIGHT SERVICES

RAC 06-003

EKA

Republika Konga

EQUAJET

RAC06-007

EKJ

Republika Konga

EQUATORIAL CONGO AIRLINES S.A.

RAC 06-014

Nieznany

Republika Konga

MISTRAL AVIATION

RAC06-011

Nieznany

Republika Konga

TRANS AIR CONGO

RAC 06-001

TSG

Republika Konga

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Demokratycznej Republice Konga (DRK), w tym:

 

 

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR FAST CONGO

409/CAB/MIN/TVC/0112/2011

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR KASAI

409/CAB/MIN/TVC/0053/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR KATANGA

409/CAB/MIN/TVC/0056/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

AIR TROPIQUES

409/CAB/MIN/TVC/00625/2011

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BLUE AIRLINES

106/CAB/MIN/TVC/2012

BUL

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BLUE SKY

409/CAB/MIN/TVC/0028/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

BUSY BEE CONGO

409/CAB/MIN/TVC/0064/2010

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

COMPAGNIE AFRICAINE D'AVIATION (CAA)

409/CAB/MIN/TVC/0050/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

CONGO AIRWAYS

019/CAB/MIN/TVC/2015

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

DAKOTA SPRL

409/CAB/MIN/TVC/071/2011

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

DOREN AIR CONGO

102/CAB/MIN/TVC/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

GOMAIR

409/CAB/MIN/TVC/011/2010

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

KIN AVIA

409/CAB/MIN/TVC/0059/2010

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

KORONGO AIRLINES

409/CAB/MIN/TVC/001/2011

KGO

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

MALU AVIATION

098/CAB/MIN/TVC/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

MANGO AIRLINES

409/CAB/MIN/TVC/009/2011

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

SERVE AIR

004/CAB/MIN/TVC/2015

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

SERVICES AIR

103/CAB/MIN/TVC/2012

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

SWALA AVIATION

409/CAB/MIN/TVC/0084/2010

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

TRANSAIR CARGO SERVICES

409/CAB/MIN/TVC/073/2011

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

WILL AIRLIFT

409/CAB/MIN/TVC/0247/2011

Nieznany

Demokratyczna Republika Konga (DRK)

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Dżibuti, w tym:

 

 

Dżibuti

DAALLO AIRLINES

Nieznany

DAO

Dżibuti

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Gwinei Równikowej, w tym:

 

 

Gwinea Równikowa

CEIBA INTERCONTINENTAL

2011/0001/MTTCT/DGAC/SOPS

CEL

Gwinea Równikowa

CRONOS AIRLINES

2011/0004/MTTCT/DGAC/SOPS

Nieznany

Gwinea Równikowa

PUNTO AZUL

2012/0006/MTTCT/DGAC/SOPS

Nieznany

Gwinea Równikowa

TANGO AIRWAYS

Nieznany

Nieznany

Gwinea Równikowa

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Erytrei, w tym:

 

 

Erytrea

ERITREAN AIRLINES

AOC nr 004

ERT

Erytrea

NASAIR ERITREA

AOC nr 005

NAS

Erytrea

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Gabońskiej, z wyjątkiem przewoźników Afrijet i SN2AG ujętych w załączniku B, w tym:

 

 

Republika Gabońska

AFRIC AVIATION

010/MTAC/ANAC-G/DSA

EKG

Republika Gabońska

ALLEGIANCE AIR TOURIST

007/MTAC/ANAC-G/DSA

LGE

Republika Gabońska

NATIONALE REGIONALE TRANSPORT (N.R.T)

008/MTAC/ANAC-G/DSA

NRG

Republika Gabońska

SKY GABON

009/MTAC/ANAC-G/DSA

SKG

Republika Gabońska

SOLENTA AVIATION GABON

006/MTAC/ANAC-G/DSA

SVG

Republika Gabońska

TROPICAL AIR-GABON

011/MTAC/ANAC-G/DSA

Nieznany

Republika Gabońska

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Indonezji, z wyjątkiem przewoźników Garuda Indonesia, Airfast Indonesia, Ekspres Transportasi Antarbenua, Indonesia Air Asia, Citilink, Lion Air i Batik Air, w tym:

 

 

Republika Indonezji

AIR BORN INDONESIA

135-055

Nieznany

Republika Indonezji

AIR PACIFIC UTAMA

135-020

Nieznany

Republika Indonezji

ALDA TRANS PAPUA

135-056

Nieznany

Republika Indonezji

ALFA TRANS DIRGANTATA

135-012

Nieznany

Republika Indonezji

ANGKASA SUPER SERVICES

135-050

LBZ

Republika Indonezji

ASI PUDJIASTUTI

135-028

SQS

Republika Indonezji

AVIASTAR MANDIRI

135-029

VIT

Republika Indonezji

DABI AIR NUSANTARA

135-030

Nieznany

Republika Indonezji

DERAYA AIR TAXI

135-013

DRY

Republika Indonezji

DERAZONA AIR SERVICE

135-010

DRZ

Republika Indonezji

DIRGANTARA AIR SERVICE

135-014

DIR

Republika Indonezji

EASTINDO

135-038

ESD

Republika Indonezji

ELANG LINTAS INDONESIA

135-052

Nieznany

Republika Indonezji

ELANG NUSANTARA AIR

135-053

Nieznany

Republika Indonezji

ENGGANG AIR SERVICE

135-045

Nieznany

Republika Indonezji

ERSA EASTERN AVIATION

135-047

Nieznany

Republika Indonezji

GATARI AIR SERVICE

135-018

GHS

Republika Indonezji

HEAVY LIFT

135-042

Nieznany

Republika Indonezji

INDONESIA AIR ASIA EXTRA

121-054

Nieznany

Republika Indonezji

INDONESIA AIR TRANSPORT

121-034

IDA

Republika Indonezji

INTAN ANGKASA AIR SERVICE

135-019

Nieznany

Republika Indonezji

JAYAWIJAYA DIRGANTARA

121-044

JWD

Republika Indonezji

JOHNLIN AIR TRANSPORT

135-043

JLB

Republika Indonezji

KAL STAR

121-037

KLS

Republika Indonezji

KARTIKA AIRLINES

121-003

KAE

Republika Indonezji

KOMALA INDONESIA

135-051

Nieznany

Republika Indonezji

KURA-KURA AVIATION

135-016

KUR

Republika Indonezji

MARTABUANA ABADION

135-049

Nieznany

Republika Indonezji

MATTHEW AIR NUSANTARA

135-048

Nieznany

Republika Indonezji

MIMIKA AIR

135-007

Nieznany

Republika Indonezji

MY INDO AIRLINES

121-042

Nieznany

Republika Indonezji

NAM AIR

121-058

Nieznany

Republika Indonezji

NATIONAL UTILITY HELICOPTER

135-011

Nieznany

Republika Indonezji

NUSANTARA AIR CHARTER

121-022

SJK

Republika Indonezji

PEGASUS AIR SERVICES

135-036

Nieznany

Republika Indonezji

PELITA AIR SERVICE

121-008

PAS

Republika Indonezji

PENERBANGAN ANGKASA SEMESTA

135-026

Nieznany

Republika Indonezji

PURA WISATA BARUNA

135-025

Nieznany

Republika Indonezji

RIAU AIRLINES

121-016

RIU

Republika Indonezji

SAYAP GARUDA INDAH

135-004

Nieznany

Republika Indonezji

SMAC

135-015

SMC

Republika Indonezji

SRIWIJAYA AIR

121-035

SJY

Republika Indonezji

SURYA AIR

135-046

Nieznany

Republika Indonezji

TRANSNUSA AVIATION MANDIRI

121-048

TNU

Republika Indonezji

TRANSWISATA PRIMA AVIATION

135-021

TWT

Republika Indonezji

TRAVEL EXPRESS AVIATION SERVICE

121-038

XAR

Republika Indonezji

TRAVIRA UTAMA

135-009

TVV

Republika Indonezji

TRI MG INTRA ASIA AIRLINES

121-018

TMG

Republika Indonezji

TRIGANA AIR SERVICE

121-006

TGN

Republika Indonezji

UNINDO

135-040

Nieznany

Republika Indonezji

WESTSTAR AVIATION INDONESIA

135-059

Nieznany

Republika Indonezji

WING ABADI AIRLINES

121-012

WON

Republika Indonezji

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Kazachstanie z wyjątkiem przewoźnika Air Astana, w tym:

 

 

Republika Kazachstanu

AIR ALMATY

AK-0483-13

LMY

Republika Kazachstanu

ATMA AIRLINES

AK-0469-12

AMA

Republika Kazachstanu

AVIA-JAYNAR/AVIA-ZHAYNAR

AK-0467-12

SAP

Republika Kazachstanu

BEK AIR

AK-0463-12

BEK

Republika Kazachstanu

BEYBARS AIRCOMPANY

AK-0473-13

BBS

Republika Kazachstanu

BURUNDAYAVIA AIRLINES

KZ-01/001

BRY

Republika Kazachstanu

COMLUX-KZ

KZ-01/002

KAZ

Republika Kazachstanu

EAST WING

KZ-01/007

EWZ

Republika Kazachstanu

EURO-ASIA AIR

AK-0472-13

EAK

Republika Kazachstanu

FLY JET KZ

AK-0477-13

FJK

Republika Kazachstanu

INVESTAVIA

AK-0479-13

TLG

Republika Kazachstanu

IRTYSH AIR

AK-0468-13

MZA

Republika Kazachstanu

JET AIRLINES

KZ-01/003

SOZ

Republika Kazachstanu

KAZAIR JET

AK-0474-13

KEJ

Republika Kazachstanu

KAZAIRTRANS AIRLINE

AK-0466-12

KUY

Republika Kazachstanu

KAZAVIASPAS

AK-0484-13

KZS

Republika Kazachstanu

PRIME AVIATION

AK-0478-13

PKZ

Republika Kazachstanu

SCAT

KZ-01/004

VSV

Republika Kazachstanu

ZHETYSU AIRCOMPANY

AK-0470-12

JTU

Republika Kazachstanu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Kirgiskiej, w tym:

 

 

Republika Kirgiska

AIR BISHKEK (wcześniej EASTOK AVIA)

15

EAA

Republika Kirgiska

AIR MANAS

17

MBB

Republika Kirgiska

AVIA TRAFFIC COMPANY

23

AVJ

Republika Kirgiska

CENTRAL ASIAN AVIATION SERVICES (CAAS)

13

CBK

Republika Kirgiska

HELI SKY

47

HAC

Republika Kirgiska

AIR KYRGYZSTAN

03

LYN

Republika Kirgiska

MANAS AIRWAYS

42

BAM

Republika Kirgiska

S GROUP INTERNATIONAL

(wcześniej S GROUP AVIATION)

45

IND

Republika Kirgiska

SKY BISHKEK

43

BIS

Republika Kirgiska

SKY KG AIRLINES

41

KGK

Republika Kirgiska

SKY WAY AIR

39

SAB

Republika Kirgiska

TEZ JET

46

TEZ

Republika Kirgiska

VALOR AIR

07

VAC

Republika Kirgiska

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Liberii

 

 

Liberia

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Libii, w tym:

 

 

Libia

AFRIQIYAH AIRWAYS

007/01

AAW

Libia

AIR LIBYA

004/01

TLR

Libia

BURAQ AIR

002/01

BRQ

Libia

GHADAMES AIR TRANSPORT

012/05

GHT

Libia

GLOBAL AVIATION AND SERVICES

008/05

GAK

Libia

LIBYAN AIRLINES

001/01

LAA

Libia

PETRO AIR

025/08

PEO

Libia

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Republice Mozambiku, w tym:

 

 

Republika Mozambiku

AMBASSADOR LDA

MOZ-21

Nieznany

Republika Mozambiku

CFM – TRABALHOS E TRANSPORTES AÉREOS LDA

MOZ-07

Nieznany

Republika Mozambiku

CHC HELICÓPTEROS LDA

MOZ-22

Nieznany

Republika Mozambiku

COA – COASTAL AVIATION

MOZ-15

Nieznany

Republika Mozambiku

CPY – CROPSPRAYERS

MOZ-06

Nieznany

Republika Mozambiku

CRA – CR AVIATION LDA

MOZ-14

Nieznany

Republika Mozambiku

ETA – EMPRESA DE TRANSPORTES AÉREOS LDA

MOZ-04

Nieznany

Republika Mozambiku

EVERETT AVIATION LDA

MOZ-18

Nieznany

Republika Mozambiku

HCP – HELICÓPTEROS CAPITAL LDA

MOZ-11

Nieznany

Republika Mozambiku

INAER AVIATION MOZAMBIQUE LDA

MOZ-19

Nieznany

Republika Mozambiku

INTER AIRWAYS LDA

MOZ-24

Nieznany

Republika Mozambiku

LAM – LINHAS AÉREAS DE MOÇAMBIQUE S.A.

MOZ-01

LAM

Republika Mozambiku

MAKOND, LDA

MOZ-20

Nieznany

Republika Mozambiku

MEX – MOÇAMBIQUE EXPRESSO, SARL MEX

MOZ-02

MXE

Republika Mozambiku

OHI – OMNI HELICÓPTEROS INTERNATIONAL LDA

MOZ-17

Nieznany

Republika Mozambiku

SAF – SAFARI AIR LDA

MOZ-12

Nieznany

Republika Mozambiku

SAM – SOLENTA AVIATION MOZAMBIQUE, SA

MOZ-10

Nieznany

Republika Mozambiku

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Nepalu, w tym:

 

 

Republika Nepalu

AIR DYNASTY HELI. S.

035/2001

Nieznany

Republika Nepalu

AIR KASTHAMANDAP

051/2009

Nieznany

Republika Nepalu

BUDDHA AIR

014/1996

BHA

Republika Nepalu

FISHTAIL AIR

017/2001

Nieznany

Republika Nepalu

GOMA AIR

064/2010

Nieznany

Republika Nepalu

HIMALAYA AIRLINES

084/2015

Nieznany

Republika Nepalu

MAKALU AIR

057 A/2009

Nieznany

Republika Nepalu

MANANG AIR PVT LTD

082/2014

Nieznany

Republika Nepalu

MOUNTAIN HELICOPTERS

055/2009

Nieznany

Republika Nepalu

MUKTINATH AIRLINES

081/2013

Nieznany

Republika Nepalu

NEPAL AIRLINES CORPORATION

003/2000

RNA

Republika Nepalu

SAURYA AIRLINES

083/2014

Nieznany

Republika Nepalu

SHREE AIRLINES

030/2002

SHA

Republika Nepalu

SIMRIK AIR

034/2000

Nieznany

Republika Nepalu

SIMRIK AIRLINES

052/2009

RMK

Republika Nepalu

SITA AIR

033/2000

Nieznany

Republika Nepalu

TARA AIR

053/2009

Nieznany

Republika Nepalu

YETI AIRLINES DOMESTIC

037/2004

NYT

Republika Nepalu

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej, w tym:

 

 

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

AFRICA'S CONNECTION

10/AOC/2008

ACH

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

STP AIRWAYS

03/AOC/2006

STP

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Sierra Leone, w tym:

 

 

Sierra Leone

AIR RUM, LTD

Nieznany

RUM

Sierra Leone

DESTINY AIR SERVICES, LTD

Nieznany

DTY

Sierra Leone

HEAVYLIFT CARGO

Nieznany

Nieznany

Sierra Leone

ORANGE AIR SIERRA LEONE LTD

Nieznany

ORJ

Sierra Leone

PARAMOUNT AIRLINES, LTD

Nieznany

PRR

Sierra Leone

SEVEN FOUR EIGHT AIR SERVICES LTD

Nieznany

SVT

Sierra Leone

TEEBAH AIRWAYS

Nieznany

Nieznany

Sierra Leone

Wszyscy przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane przez organy odpowiedzialne za nadzór regulacyjny w Sudanie, w tym:

 

 

Republika Sudanu

ALFA AIRLINES SD

54

AAJ

Republika Sudanu

BADR AIRLINES

35

BDR

Republika Sudanu

BLUE BIRD AVIATION

11

BLB

Republika Sudanu

ELDINDER AVIATION

8

DND

Republika Sudanu

GREEN FLAG AVIATION

17

Nieznany

Republika Sudanu

HELEJETIC AIR

57

HJT

Republika Sudanu

KATA AIR TRANSPORT

9

KTV

Republika Sudanu

KUSH AVIATION CO.

60

KUH

Republika Sudanu

NOVA AIRWAYS

46

NOV

Republika Sudanu

SUDAN AIRWAYS CO.

1

SUD

Republika Sudanu

SUN AIR

51

SNR

Republika Sudanu

TARCO AIR

56

TRQ

Republika Sudanu”


(1)  Przewoźnikom lotniczym wymienionym w załączniku A można zezwolić na wykonywanie praw przewozowych poprzez leasing statków powietrznych z załogą od przewoźnika lotniczego niepodlegającego zakazowi wykonywania przewozów, pod warunkiem spełnienia wymagań odpowiednich norm bezpieczeństwa.


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK B

WYKAZ PRZEWOŹNIKÓW LOTNICZYCH PODLEGAJĄCYCH OGRANICZENIOM W WYKONYWANIU PRZEWOZÓW W RAMACH UE  (1)

Nazwa osoby prawnej przewoźnika lotniczego wskazana w certyfikacie przewoźnika lotniczego (»AOC«) (oraz nazwa handlowa, w przypadku różnic)

Numer certyfikatu przewoźnika lotniczego (»AOC«)

Kod ICAO linii lotniczej

Państwo przewoźnika

Typ statków powietrznych objętych ograniczeniem

Znaki rejestracyjne oraz numery seryjne, o ile są dostępne, statków powietrznych objętych ograniczeniami

Państwo rejestracji

TAAG ANGOLA AIRLINES

001

DTA

Republika Angoli

Cała flota z wyjątkiem: statków powietrznych typu Boeing B737-700, statków powietrznych typu Boeing B777-200 oraz statków powietrznych typu Boeing B777-300

Cała flota z wyjątkiem: statków powietrznych należących do floty Boeing B737-700, zgodnie z zapisem w AOC; statków powietrznych należących do floty Boeing B777-200, zgodnie z zapisem w AOC; oraz statków powietrznych należących do floty Boeing B777-300, zgodnie z zapisem w AOC

Republika Angoli

AIR SERVICE COMORES

06-819/TA-15/DGACM

KMD

Komory

Cała flota z wyjątkiem: LET 410 UVP

Cała flota z wyjątkiem: D6-CAM (851336)

Komory

AFRIJET BUSINESS SERVICE  (2)

002/MTAC/ANAC-G/DSA

ABS

Republika Gabońska

Cała flota z wyjątkiem: 2 statków powietrznych typu Falcon 50, 2 statków powietrznych typu Falcon 900

Cała flota z wyjątkiem: TR-LGV; TR-LGY; TR-AFJ; TR-AFR

Republika Gabońska

NOUVELLE AIR AFFAIRES GABON (SN2AG)

003/MTAC/ANAC-G/DSA

NVS

Republika Gabońska

Cała flota z wyjątkiem: 1 statku powietrznego typu Challenger CL-601, 1 statku powietrznego typu HS-125-800

Cała flota z wyjątkiem: TR-AAG, ZS-AFG

Republika Gabońska; Republika Południowej Afryki

IRAN AIR

FS100

IRA

Islamska Republika Iranu

Wszystkie statki powietrzne należące do floty typu Fokker F100 i Boeing B747;

statek powietrzny typu Fokker F100 zgodnie z zapisem w AOC; statek powietrzny typu Boeing B747 zgodnie z zapisem w AOC

Islamska Republika Iranu

AIR KORYO

GAC-AOC/KOR-01

KOR

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Cała flota z wyjątkiem: 2 statków powietrznych typu TU-204

Cała flota z wyjątkiem: P-632, P-633

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna


(1)  Przewoźnikom lotniczym wymienionym w załączniku B można zezwolić na wykonywanie praw przewozowych poprzez leasing statków powietrznych z załogą od przewoźnika lotniczego niepodlegającego zakazowi wykonywania przewozów, pod warunkiem spełnienia wymagań odpowiednich norm bezpieczeństwa.

(2)  W zakresie swej obecnej działalności na terytorium Unii Afrijet może eksploatować wyłącznie wymienione określone statki powietrzne.”


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/79


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/964

z dnia 16 czerwca 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)   Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

127,9

ZZ

127,9

0709 93 10

TR

145,6

ZZ

145,6

0805 50 10

AR

155,0

BR

92,5

MA

179,9

TR

145,5

UY

147,6

ZA

156,9

ZZ

146,2

0808 10 80

AR

124,6

BR

131,2

CL

129,7

CN

102,3

NZ

156,9

US

120,4

ZA

115,0

ZZ

125,7

0809 10 00

TR

267,7

ZZ

267,7

0809 29 00

TR

439,0

ZZ

439,0

0809 30 10 , 0809 30 90

TR

174,9

ZZ

174,9


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/81


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/965

z dnia 16 czerwca 2016 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

(3)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(4)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007, ustala się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).


ZAŁĄCZNIK

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r.

(%)

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają być dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r.

(w kg)

09.4067

1,084598

09.4068

0,394321

09.4069

0,180147

09.4070

445 250


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/84


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/966

z dnia 16 czerwca 2016 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r., oraz ustalające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007 w sektorze mięsa drobiowego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1385/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego.

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r., są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

(3)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(4)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1385/2007, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1385/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r., są określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).


ZAŁĄCZNIK

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r.

(%)

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych na podokres od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2016 r.

(w kg)

09.4410

0,157481

09.4411

0,15911

09.4412

0,163721

09.4420

0,164366

09.4421

420 000

09.4422

0,164366


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/87


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/967

z dnia 16 czerwca 2016 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu złożone w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2078 na mięso drobiowe pochodzące z Ukrainy

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2078 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Ukrainy.

(2)

Ilości objęte wnioskami o przyznanie uprawnień do przywozu, złożonymi w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 7 czerwca 2016 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r., są dla kontyngentu o numerze porządkowym 09.4273 większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości można przyznać uprawnienia do przywozu, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3) w związku z art. 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu, złożone dla podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r. na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/2078, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2078 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 63).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).


ZAŁĄCZNIK

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2016 r.

(w %)

09.4273

2,365454

09.4274


DECYZJE

17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/90


DECYZJA RADY (UE) 2016/968

z dnia 6 czerwca 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (program ISA2)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2)

Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 do Porozumienia EOG (zwanego dalej „Protokołem 31”).

(3)

Protokół 31 zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 (3).

(5)

Należy zatem zmienić Protokół 31, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2016 r.

(6)

Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2016 r.

W imieniu Rady

H.G.J. KAMP

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2)   Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiająca program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych i wspólnych ram dla europejskich administracji publicznych, przedsiębiorstw i obywateli (program ISA2) jako środek modernizacji sektora publicznego (Dz.U. L 318 z 4.12.2015, s. 1).


PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2016

z dnia …

zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu rozszerzenia współpracy pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG należy włączyć decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiającą program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych i wspólnych ram dla europejskich administracji publicznych, przedsiębiorstw i obywateli (program ISA2) jako środek modernizacji sektora publicznego (1).

(2)

Należy zatem zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2016 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 17 (Telematyczna wymiana danych) Protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w ust. 1 dodaje się następujący akapit:

„Od dnia 1 stycznia 2016 r. państwa EFTA uczestniczą w projektach i działaniach programu unijnego, o którym mowa w ust. 6 lit. d).”;

2)

po ust. 5 dodaje się następujący ustęp:

„5a.   Państwa EFTA, od momentu rozpoczęcia współpracy w ramach programu, o którym mowa w ust. 6 lit. d), uczestniczą w pełni, bez prawa głosu, w komitecie ds. rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (Komitet ISA2), który wspiera Komisję Europejską we wdrażaniu tego programu, zarządzaniu nim i pracach nad jego rozwojem.”;

3)

w ust. 6 dodaje się następującą literę:

„d)

w celu uczestniczenia od dnia 1 stycznia 2016 r.:

32015 D 2240: decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiająca program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych i wspólnych ram dla europejskich administracji publicznych, przedsiębiorstw i obywateli (program ISA2) jako środek modernizacji sektora publicznego (Dz.U. L 318 z 4.12.2015, s. 1).

Liechtenstein zostaje wyłączony z udziału w programie oraz z obowiązku wnoszenia wkładu finansowego na jego rzecz.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG


(1)   Dz.U. L 318 z 4.12.2015, s. 1.

(*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


17.6.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 160/94


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/969

z dnia 15 czerwca 2016 r.

określająca standardowe wymagania w zakresie sprawozdawczości odnoszącej się do współfinansowanych przez Unię krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych i nadzoru nad tymi chorobami oraz uchylająca decyzję wykonawczą 2014/288/UE

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 3615)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (1), w szczególności jego art. 36 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (UE) nr 652/2014 ustanowiono między innymi przepisy w sprawie zarządzania wydatkami dotyczącymi łańcucha żywnościowego i zdrowia zwierząt oraz wymagania dotyczące przedkładania i treści krajowych programów zwalczania i kontroli chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych oraz nadzoru nad nimi.

(2)

Zgodnie z art. 14 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 652/2014 w odniesieniu do każdego zatwierdzonego rocznego lub wieloletniego programu krajowego państwa członkowskie przedkładają Komisji do dnia 30 kwietnia każdego roku roczne szczegółowe sprawozdanie techniczne i finansowe za poprzedni rok.

(3)

Zgodnie z art. 14 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 652/2014 w odniesieniu do każdego zatwierdzonego rocznego programu krajowego państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 31 sierpnia każdego roku okresowe sprawozdanie finansowe.

(4)

Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 652/2014 do 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji dla każdego zatwierdzonego programu krajowego wniosek o płatność dotyczący programów zrealizowanych w poprzednim roku.

(5)

Art. 5 decyzji wykonawczej 2014/288/UE (2) stanowi, że w odniesieniu do programów realizowanych od dnia 1 stycznia 2015 r. sprawozdania okresowe i końcowe mają być składane przez państwa członkowskie online przy użyciu odpowiednich standardowych formularzy elektronicznych udostępnionych przez Komisję (z wyjątkiem programów dotyczących niektórych chorób zwierząt akwakultury).

(6)

W art. 4 decyzji wykonawczej 2014/288/UE określono informacje, które mają być zawarte w sprawozdaniach.

(7)

W celu zachowania zgodności ze zmieniającymi się przepisami Unii w odniesieniu do programów weterynaryjnych dotyczących afrykańskiego pomoru świń, grypy ptaków, choroby niebieskiego języka, brucelozy bydła, brucelozy owiec i kóz, klasycznego pomoru świń, wścieklizny, zakażenia salmonellą w niektórych populacjach drobiu, gruźlicy bydła oraz przenośnych encefalopatii gąbczastych, należy stosować standardowe formularze elektroniczne sprawozdań okresowych i końcowych oraz wniosków o płatność, udostępniane online na stronie internetowej Komisji, co ma ułatwiać wprowadzanie niezbędnych zmian oraz uwzględnianie dodatkowych danych. Komisja poinformuje państwa członkowskie o wszystkich niezbędnych zmianach standardowych wzorów w formie elektronicznej i omówi z nimi te zmiany na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz. Zmienione standardowe formularze elektroniczne będą udostępniane na stronie internetowej Komisji oraz wysłane do wszystkich państw członkowskich najpóźniej w pierwszym tygodniu czerwca (sprawozdania okresowe) oraz najpóźniej w pierwszym tygodniu marca (sprawozdania końcowe i wnioski o płatność) danego roku.

(8)

Uznaje się, że w odniesieniu do innych chorób nieuwzględnionych w standardowych formularzach elektronicznych oraz chorób zwierząt akwakultury odpowiednią formą przedkładania sprawozdań są standardowe formularze w formie papierowej, gdyż ze względu na niewielką liczbę zatwierdzonych programów w ostatnich latach opracowywanie specjalnych formularzy elektronicznych nie jest uzasadnione.

(9)

W celu zapewnienia jasności należy zatem uchylić decyzję wykonawczą 2014/288/UE i zastąpić ją niniejszą decyzją.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W odniesieniu do programów krajowych zatwierdzonych do otrzymania wkładu finansowego Unii oraz dotyczących afrykańskiego pomoru świń, grypy ptaków, choroby niebieskiego języka, brucelozy bydła, brucelozy owiec i kóz, klasycznego pomoru świń, wścieklizny, zakażenia salmonellą w niektórych populacjach drobiu, gruźlicy bydła oraz przenośnych encefalopatii gąbczastych, sprawozdania okresowe i roczne (w tym wnioski o płatność) muszą zawierać informacje określone w formularzach, o których mowa w załącznikach I i II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Sprawozdania okresowe i roczne, o których mowa w art. 1, składa się online przy użyciu odpowiednich standardowych formularzy elektronicznych określonych w załącznikach I i II.

Artykuł 3

W przypadku innych chorób nieuwzględnionych w formularzach elektronicznych Komisja opracowuje wzory sprawozdań w trybie ad hoc i przekazuje je zainteresowanym państwom członkowskim. Sprawozdania takie składane są listownie lub drogą elektroniczną.

W przypadku rocznego sprawozdania dotyczącego chorób zwierząt akwakultury państwa członkowskie korzystają z odpowiedniego wzoru zamieszczonego w załączniku III i przedkładają sprawozdanie listownie lub drogą elektroniczną.

Artykuł 4

Decyzja wykonawcza 2014/288/UE traci moc.

Artykuł 5

Niniejszą decyzję stosuje się do składania sprawozdań okresowych i rocznych, w tym wniosków o płatność, w odniesieniu do programów realizowanych od 2016 r.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2016 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)   Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1.

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/288/UE z dnia 12 maja 2014 r. w odniesieniu do standardowych wymagań w zakresie sprawozdawczości odnoszącej się do współfinansowanych przez Unię krajowych programów zwalczania, kontroli i monitorowania określonych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych i uchylająca decyzję 2008/940/WE (Dz.U. L 147 z 17.5.2014, s. 88).


ZAŁĄCZNIK I

Specjalne wzory w formacie pdf, których należy używać do opracowania i przedkładania sprawozdań okresowych z realizacji programów krajowych, o których mowa w art. 2, są dostępne na stronie internetowej DG SANTE:

http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/funding/cff/animal_health/vet_progs_en.htm


ZAŁĄCZNIK II

Specjalne wzory w formacie pdf, których należy używać do opracowania i przedkładania sprawozdań rocznych (w tym wniosków o płatność) z realizacji programów krajowych, o których mowa w art. 2, są dostępne na stronie internetowej DG SANTE:

http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/funding/cff/animal_health/vet_progs_en.htm


ZAŁĄCZNIK III

Standardowe wymagania dotyczące przedkładania sprawozdań rocznych z realizacji krajowych programów zwalczania chorób zwierząt akwakultury

Choroby zwierząt akwakultury objęte programami:

Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN)

Zakaźna anemia łososi (ISA)

Zakażenie herpeswirusem koi (KHV)

Wirusowa posocznica krwotoczna (VHS)

Zakażenie wywoływane przez Marteilia refringens

Zakażenie wywoływane przez Bonamia ostreae

Zespół WSS (White Spot Syndrome) u skorupiaków

Image 1

Tekst z obrazka

Image 2

Tekst z obrazka

Image 3

Tekst z obrazka

Image 4

Tekst z obrazka

Image 5

Tekst z obrazka