ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 129

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 59
19 maja 2016


Spis treści

 

III   Inne akty

Strona

 

 

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 34/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/717]

1

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 35/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/718]

3

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 36/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/719]

5

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 37/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/720]

7

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 38/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/721]

8

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 39/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/722]

11

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 40/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/723]

13

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 41/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/724]

15

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 42/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/725]

17

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 43/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/726]

18

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 44/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/727]

20

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 45/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/728]

22

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 46/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/729]

24

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 47/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/730]

26

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 48/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/731]

28

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 49/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/732]

29

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 50/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/733]

31

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 51/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/734]

32

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 52/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/735]

33

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 53/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/736]

35

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 54/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/737]

36

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 55/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/738]

38

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 56/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/739]

39

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 57/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG [2016/740]

41

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 58/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG [2016/741]

42

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 59/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG [2016/742]

43

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 60/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/743]

44

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 61/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/744]

45

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 62/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/745]

46

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 63/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/746]

47

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 64/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/747]

48

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 65/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/748]

49

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 66/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG [2016/749]

50

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG [2016/750]

51

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 68/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG [2016/751]

52

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 69/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG [2016/752]

53

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 70/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG [2016/753]

54

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 71/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG [2016/754]

56

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 72/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami [2016/755]

85

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 73/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami [2016/756]

87

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


III Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/1


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 34/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/717]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 633/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do szczególnych wymogów dotyczących obróbki grubej zwierzyny łownej oraz do badań poubojowych zwierzyny łownej (1).

(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych. Prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

W rozdziale I część 1.1 pkt 12 (rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady) oraz część 6.1 pkt 17 (rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady) w załączniku I do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0633: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 633/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 175 z 14.6.2014, s. 6),”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 633/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 175 z 14.6.2014, s. 6.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/3


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 35/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/718]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/892/UE z dnia 9 grudnia 2014 r. zmieniającą załącznik II do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do uznania niektórych regionów Francji za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) (1).

(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie żywych zwierząt z wyłączeniem ryb i zwierząt akwakultury. Prawodawstwa dotyczącego tych kwestii nie stosuje się do Islandii, jak określono w załączniku I do Porozumienia EOG rozdział I część wprowadzająca ust. 2. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Islandii.

(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych. Prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale I część 4.2 pkt 14 (decyzja Komisji 93/52/EWG) w załączniku I do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 D 0892: decyzją wykonawczą Komisji 2014/892/UE z dnia 9 grudnia 2014 r. (Dz.U. L 354 z 11.12.2014, s. 45).”.

Artykuł 2

Tekst decyzji wykonawczej 2014/892/UE w języku norweskim, który zostanie opublikowany w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, jest autentyczny.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 354 z 11.12.2014, s. 45.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/5


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 36/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/719]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/703/UE z dnia 8 października 2014 r. zmieniającą załączniki I i II do decyzji 2004/558/WE w odniesieniu do zatwierdzenia programu zwalczania zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła w Belgii oraz statusu kraju związkowego Turyngia w Niemczech jako wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła (1).

(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie żywych zwierząt z wyłączeniem ryb i zwierząt akwakultury. Prawodawstwa dotyczącego tych kwestii nie stosuje się do Islandii, jak określono w załączniku I do Porozumienia EOG rozdział I część wprowadzająca ust. 2. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Islandii.

(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych. Prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale I część 4.2 pkt 80 (decyzja Komisji 2004/558/WE) w załączniku I do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 D 0703: decyzją wykonawczą Komisji 2014/703/UE z dnia 8 października 2014 r. (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 43).”.

Artykuł 2

Tekst decyzji wykonawczej 2014/703/UE w języku norweskim, który zostanie opublikowany w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, jest autentyczny.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 43.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/7


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 37/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/720]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/732/UE z dnia 20 października 2014 r. zmieniającą decyzję 2007/453/WE w odniesieniu do statusu BSE Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Luksemburga, Łotwy, Malty, Portugalii, Słowacji i Węgier (1).

(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych. Prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale I część 7.2 pkt 49 (decyzja Komisji 2007/453/WE) w załączniku I do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 D 0732: decyzją wykonawczą Komisji 2014/732/UE z dnia 20 października 2014 r. (Dz.U. L 302 z 22.10.2014, s. 58).”.

Artykuł 2

Teksty decyzji wykonawczej 2014/732/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 302 z 22.10.2014, s. 58.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/8


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 38/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/721]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1070/2014 z dnia 10 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2009 w odniesieniu do minimalnej zawartości preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (CBS 109.713) i endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 18404) jako dodatku paszowego dla kur niosek (posiadacz zezwolenia: BASF SE) (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1076/2014 z dnia 13 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu zawierającego ekstrakt środka aromatyzującego dymu wędzarniczego – 2b0001 jako dodatku paszowego dla psów i kotów (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1083/2014 z dnia 15 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Enterococcus faecium DSM 7134 (Bonvital) jako dodatku paszowego dla macior (3).

(4)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1108/2014 z dnia 20 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Clostridium butyricum (FERM BP-2789) jako dodatku paszowego dla indyków rzeźnych i indyków utrzymywanych w celach hodowlanych (posiadacz zezwolenia: Miyarisan Pharmaceutical Co.Ltd. reprezentowany przez Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.) (4).

(5)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1109/2014 z dnia 20 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae CBS 493.94 jako dodatku paszowego dla bydła opasowego, rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych, krów mlecznych i rzadkich gatunków przeżuwaczy mlecznych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1288/2004 i (WE) nr 1811/2005 (posiadacz zezwolenia: Alltech France) (5).

(6)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1115/2014 z dnia 21 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu esterazy fumonizynowej wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 26643) jako dodatku paszowego dla świń (6).

(7)

Rozporządzenie (UE) nr 1083/2014 uchyla rozporządzenie Komisji (WE) nr 1521/2007 (7), które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

(8)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa w zakresie pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

W rozdziale II załącznika I do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w pkt 1zt (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1288/2004) oraz 1zzr (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1811/2005) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1109: rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1109/2014 z dnia 20 października 2014 r. (Dz.U. L 301 z 21.10.2014, s. 19),”;

2)

w pkt 1zzzzw (rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2009) dodaje się, co następuje:

„, zmienione:

—

32014 R 1070: rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1070/2014 z dnia 10 października 2014 r. (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 49),”;

3)

po punkcie 113 (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 684/2014) dodaje się punkty w brzmieniu:

„114.

32014 R 1076: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1076/2014 z dnia 13 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu zawierającego ekstrakt środka aromatyzującego dymu wędzarniczego – 2b0001 jako dodatku paszowego dla psów i kotów (Dz.U. L 296 z 14.10.2014, s. 19).

115.

32014 R 1083: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1083/2014 z dnia 15 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Enterococcus faecium DSM 7134 (Bonvital) jako dodatku paszowego dla macior (Dz.U. L 298 z 16.10.2014, s. 5).

116.

32014 R 1108: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1108/2014 z dnia 20 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Clostridium butyricum (FERM BP-2789) jako dodatku paszowego dla indyków rzeźnych i indyków utrzymywanych w celach hodowlanych (posiadacz zezwolenia: Miyarisan Pharmaceutical Co.Ltd. reprezentowany przez Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.) (Dz.U. L 301 z 21.10.2014, s. 16).

117.

32014 R 1109: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1109/2014 z dnia 20 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae CBS 493.94 jako dodatku paszowego dla bydła opasowego, rzadkich gatunków przeżuwaczy rzeźnych, krów mlecznych i rzadkich gatunków przeżuwaczy mlecznych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1288/2004 i (WE) nr 1811/2005 (posiadacz zezwolenia: Alltech France) (Dz.U. L 301 z 21.10.2014, s. 19).

118.

32014 R 1115: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1115/2014 z dnia 21 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu esterazy fumonizynowej wytwarzanej przez Komagataella pastoris (DSM 26643) jako dodatku paszowego dla świń (Dz.U. L 302 z 22.10.2014, s. 51).”;

4)

skreśla się pkt 1zzzzi (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1521/2007).

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 1070/2014, (UE) nr 1076/2014, (UE) nr 1083/2014, (UE) nr 1108/2014, (UE) nr 1109/2014 i (UE) nr 1115/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 49.

(2)   Dz.U. L 296 z 14.10.2014, s. 19.

(3)   Dz.U. L 298 z 16.10.2014, s. 5.

(4)   Dz.U. L 301 z 21.10.2014, s. 16.

(5)   Dz.U. L 301 z 21.10.2014, s. 19.

(6)   Dz.U. L 302 z 22.10.2014, s. 51.

(7)   Dz.U. L 335 z 20.12.2007, s. 24.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/11


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 39/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/722]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1138/2014 z dnia 27 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy oraz endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanych przez Talaromyces versatilis sp. nov. IMI CC 378536 jako dodatku paszowego dla macior (posiadacz zezwolenia – Adisseo France S.A.S.) (1).

(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa w zakresie pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 118 (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1115/2014) rozdziału II załącznika I do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

„119.

32014 R 1138: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1138/2014 z dnia 27 października 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy oraz endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanych przez Talaromyces versatilis sp. nov. IMI CC 378536 jako dodatku paszowego dla macior (posiadacz zezwolenia – Adisseo France S.A.S.) (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 30).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1138/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 30.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/13


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 40/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/723]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1123/2014 z dnia 22 października 2014 r. zmieniające dyrektywę 2008/38/WE ustanawiającą wykaz planowanych zastosowań pasz zwierzęcych do szczególnych potrzeb żywieniowych (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1230/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie bilizynianu miedzi jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1236/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie L-waliny wytwarzanej przez Corynebacterium glutamicum (DSM 25202) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (3).

(4)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1249/2014 z dnia 21 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie inozytolu jako dodatku paszowego dla ryb i skorupiaków (4).

(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa w zakresie pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale II załącznika I do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w pkt 14c (dyrektywa Komisji 2008/38/WE) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1123: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1123/2014 z dnia 22 października 2014 r. (Dz.U. L 304 z 23.10.2014, s. 81).”;

2)

po pkt 119 (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1138/2014) dodaje się punkty w brzmieniu:

„120.

32014 R 1230: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1230/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie bilizynianu miedzi jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 18).

121.

32014 R 1236: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1236/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie L-waliny wytwarzanej przez Corynebacterium glutamicum (DSM 25202) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 332 z 19.11.2014, s. 26).

122.

32014 R 1249: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1249/2014 z dnia 21 listopada 2014 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie inozytolu jako dodatku paszowego dla ryb i skorupiaków (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 7).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (UE) nr 1123/2014 oraz rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 1230/2014, (UE) nr 1236/2014 i (UE) nr 1249/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 304 z 23.10.2014, s. 81.

(2)   Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 18.

(3)   Dz.U. L 332 z 19.11.2014, s. 26.

(4)   Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 7.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/15


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 41/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG [2016/724]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę wykonawczą Komisji 2014/105/UE z dnia 4 grudnia 2014 r. zmieniającą dyrektywy 2003/90/WE i 2003/91/WE określające środki wykonawcze do celów art. 7 dyrektywy Rady 2002/53/WE i art. 7 dyrektywy Rady 2002/55/WE w odniesieniu do cech minimalnych objętych badaniem oraz minimalnych warunków badania niektórych odmian gatunków roślin uprawnych i gatunków warzyw (1).

(2)

Decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego sprawy fitosanitarne. Prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak ustanowiono w zmianach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 14 (dyrektywa Rady 2003/90/WE) i 15 (dyrektywa Rady 2003/91/WE) rozdziału III załącznika I do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 L 0105: dyrektywą wykonawczą Komisji 2014/105/UE z dnia 4 grudnia 2014 r. (Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 44).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy wykonawczej Komisji 2014/105/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 44.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/17


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 42/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/725]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1171/2014 z dnia 31 października 2014 r. w sprawie zmiany i sprostowania załączników I, III, VI, IX, XI i XVII do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale I pkt 45zx (dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) w załączniku II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1171: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1171/2014 z dnia 31 października 2014 r. (Dz.U. L 315 z 1.11.2014, s. 3).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 1171/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 315 z 1.11.2014, s. 3.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/18


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 43/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/726]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów i elementów bezpieczeństwa do dźwigów (1).

(2)

Dyrektywa 2014/33/UE uchyla, z mocą od dnia 20 kwietnia 2016 r., dyrektywę 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), która jest uwzględniona w Porozumieniu i którą w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia z mocą od dnia 20 kwietnia 2016 r.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale III załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

po pkt 5 (dyrektywa 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:

„6.

32014 L 0033: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów i elementów bezpieczeństwa do dźwigów (Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 251.).”;

2)

skreśla się pkt 5 (dyrektywa 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) ze skutkiem od dnia 20 kwietnia 2016 r.;

3)

w tytule „AKTY PRAWNE DO UWZGLĘDNIENIA PRZEZ UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY” pkt 6 (zalecenie Komisji 95/216/WE) otrzymuje numer 1.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/33/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 251.

(2)   Dz.U. L 213 z 7.9.1995, s. 1.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/20


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 44/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/727]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 696/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów kwasu erukowego w olejach i tłuszczach roślinnych oraz w żywności zawierającej oleje i tłuszcze roślinne (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1135/2014 z dnia 24 października 2014 r. w sprawie udzielenia zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące żywności i dotyczące zmniejszenia ryzyka choroby (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1154/2014 z dnia 29 października 2014 r. w sprawie odmowy wydania zezwoleń na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności, inne niż odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (3).

(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w pkt 54zzzz (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0696: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 696/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 184 z 25.6.2014, s. 1).”;

2)

po pkt 89 (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 828/2014) dodaje się punkty w brzmieniu:

„90.

32014 R 1135: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1135/2014 z dnia 24 października 2014 r. w sprawie udzielenia zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące żywności i dotyczące zmniejszenia ryzyka choroby (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 23).

91.

32014 R 1154: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1154/2014 z dnia 29 października 2014 r. w sprawie odmowy wydania zezwoleń na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności, inne niż odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (Dz.U. L 309 z 30.10.2014, s. 23).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (UE) nr 696/2014, (UE) nr 1135/2014 i (UE) nr 1154/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 184 z 25.6.2014, s. 1.

(2)   Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 23.

(3)   Dz.U. L 309 z 30.10.2014, s. 23.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/22


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 45/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/728]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 686/2014 z dnia 20 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 983/2009 i (UE) nr 384/2010 w odniesieniu do warunków stosowania określonych oświadczeń zdrowotnych odnoszących się do wpływu steroli roślinnych i stanoli roślinnych na obniżanie poziomu cholesterolu LDL we krwi (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 969/2014 z dnia 12 września 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania askorbinianu wapnia (E 302) i alginianu sodu (E 401) w niektórych nieprzetworzonych owocach i warzywach (2).

(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w pkt 54zzzzr (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0969: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 969/2014 z dnia 12 września 2014 r. (Dz.U. L 272 z 13.9.2014, s. 8).”;

2)

w pkt 54zzzzzb (rozporządzenie Komisji (WE) nr 983/2009) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0686: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 686/2014 z dnia 20 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 182 z 21.6.2014, s. 27).”;

3)

w pkt 54zzzzzk (rozporządzenie Komisji (UE) nr 384/2010) dodaje się, co następuje:

„, zmienione:

—

32014 R 0686: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 686/2014 z dnia 20 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 182 z 21.6.2014, s. 27).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (UE) nr 686/2014 i rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 969/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 182 z 21.6.2014, s. 27.

(2)   Dz.U. L 272 z 13.9.2014, s. 8.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/24


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 46/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/729]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1084/2014 z dnia 15 października 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania difosforanów (E 450) jako substancji spulchniającej i regulatora kwasowości w gotowych, surowych ciastach drożdżowych (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1092/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania substancji słodzących w niektórych owocowych lub warzywnych produktach do smarowania (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1093/2014 z dnia 16 października 2014 r. w sprawie zmiany i sprostowania załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania określonych barwników w aromatyzowanych serach dojrzewających (3).

(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 54zzzzr (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008) w rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1084: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1084/2014 z dnia 15 października 2014 r. (Dz.U. L 298 z 16.10.2014, s. 8),

—

32014 R 1092: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1092/2014 z dnia 16 października 2014 r. (Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 19),

—

32014 R 1093: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1093/2014 z dnia 16 października 2014 r. (Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 22).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (UE) nr 1084/2014, (UE) nr 1092/2014 i (UE) nr 1093/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 298 z 16.10.2014, s. 8.

(2)   Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 19.

(3)   Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 22.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/26


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 47/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/730]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 957/2014 z dnia 10 września 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do usunięcia estrów kwasu montanowego (E 912) (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 966/2014 z dnia 12 września 2014 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do specyfikacji dla propionianiu wapnia (2).

(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w pkt 54zzzzr (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0957: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 957/2014 z dnia 10 września 2014 r. (Dz.U. L 270 z 11.9.2014, s. 1).”;

2)

w pkt 69 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0957: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 957/2014 z dnia 10 września 2014 r. (Dz.U. L 270 z 11.9.2014, s. 1),

—

32014 R 0966: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 966/2014 z dnia 12 września 2014 r. (Dz.U. L 272 z 13.9.2014, s. 1).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (UE) nr 957/2014 i (UE) nr 966/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 270 z 11.9.2014, s. 1.

(2)   Dz.U. L 272 z 13.9.2014, s. 1.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/28


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 48/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/731]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1098/2014 z dnia 17 października 2014 r. w sprawie zmiany załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 w odniesieniu do niektórych substancji aromatycznych (1).

(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG w pkt 54zzzzs (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1098: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1098/2014 z dnia 17 października 2014 r. (Dz.U. L 300 z 18.10.2014, s. 41).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (UE) nr 1098/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 300 z 18.10.2014, s. 41.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/29


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 49/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/732]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1226/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie udzielenia zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące żywności i odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1228/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie udzielenia i odmowy udzielenia zezwolenia na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności i odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1229/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności, inne niż odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (3).

(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG po pkt 91 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 1154/2014) dodaje się punkty w brzmieniu:

„92.

32014 R 1226: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1226/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie udzielenia zezwolenia na oświadczenie zdrowotne dotyczące żywności i dotyczące zmniejszenia ryzyka choroby (Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 3).

93.

32014 R 1228: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1228/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie udzielenia i odmowy udzielenia zezwolenia na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności i odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby (Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 8).

94.

32014 R 1229: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1229/2014 z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności, inne niż odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 14).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń (UE) nr 1226/2014, (UE) nr 1228/2014 i (UE) nr 1229/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 3.

(2)   Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 8.

(3)   Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 14.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/31


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 50/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/733]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 967/2014 z dnia 12 września 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji „lufenuron” (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 13 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010) w rozdziale XIII załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 0967: rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 967/2014 z dnia 12 września 2014 r. (Dz.U. L 272 z 13.9.2014, s. 3).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 967/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG. (*1)

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 272 z 13.9.2014, s. 3.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/32


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 51/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/734]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1257/2014 z dnia 24 listopada 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I i IV (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 1 (rozporządzenie Rady (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady) w rozdziale XIV załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1257: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1257/2014 z dnia 24 listopada 2014 r. (Dz.U. L 337 z 25.11.2014, s. 53).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 1257/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 337 z 25.11.2014, s. 53.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/33


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 52/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/735]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1090/2014 z dnia 16 października 2014 r. w sprawie zatwierdzenia permetryny jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 8 i 18 (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1091/2014 z dnia 16 października 2014 r. zatwierdzające tralopiryl jako nową substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych typu 21 (3).

(4)

Rozporządzenie delegowane (UE) nr 1062/2014 uchyla rozporządzenie Komisji (WE) 1451/2007 (4), które jest uwzględnione w Porozumieniu i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XV załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

1)

po pkt 12nz (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 438/2014) dodaje się punkty w brzmieniu:

„12nza.

32014 R 1062: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

12nzb.

32014 R 1090: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1090/2014 z dnia 16 października 2014 r. w sprawie zatwierdzenia permetryny jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 8 i 18 (Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 10).

12nzc.

32014 R 1091: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1091/2014 z dnia 16 października 2014 r. zatwierdzające tralopiryl jako nową substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych typu 21 (Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 15).”;

2)

skreśla się pkt 12ze (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007).

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 oraz rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 1090/2014 i (UE) nr 1091/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1.

(2)   Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 10.

(3)   Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 15.

(4)   Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/35


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 53/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/736]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1297/2014 z dnia 5 grudnia 2014 r. dostosowujące do postępu naukowo-technicznego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 12zze (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008) w rozdziale XV załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 R 1297: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1297/2014 z dnia 5 grudnia 2014 r. (Dz.U. L 350 z 6.12.2014, s. 1).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (WE) nr 1297/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 350 z 6.12.2014, s. 1.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/36


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 54/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/737]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/756/UE z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń na produkty biobójcze zawierające IPBC i propikonazol, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/757/UE z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących pozwolenia na produkt biobójczy zawierający IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/758/UE z dnia 29 października 2014 r. w sprawie odrzucenia odmowy udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy, o której powiadomiły Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale XV po pkt 13zzzzl (decyzja wykonawcza Komisji 2014/289/UE) w załączniku II do Porozumienia EOG dodaje się punkty w brzmieniu:

„14.

32014 D 0756: decyzja wykonawcza Komisji 2014/756/UE z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń na produkty biobójcze zawierające IPBC i propikonazol, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 69).

15.

32014 D 0757: decyzja wykonawcza Komisji 2014/757/UE z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących pozwolenia na produkt biobójczy zawierający IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 72).

16.

32014 D 0758: decyzja wykonawcza Komisji 2014/758/UE z dnia 29 października 2014 r. w sprawie odrzucenia odmowy udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy, o której powiadomiły Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 75).”.

Artykuł 2

Teksty decyzji wykonawczych 2014/756/UE, 2014/757/UE i 2014/758/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 69.

(2)   Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 72.

(3)   Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 75.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/38


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 55/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/738]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2014/77/UE z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniającą załączniki I i II do dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 6a (dyrektywa 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) w rozdziale XVII załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 L 0077: dyrektywa Komisji 2014/77/UE z dnia 10 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 62.”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/77/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1), lub w dniu wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG włączającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/30/WE (2) do Porozumienia EOG, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 62.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.

(2)   Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 88.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/39


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 56/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/739]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1291/2014 z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, płyt drewnopochodnych objętych normą EN 13986 oraz boazerii i okładzin z litego drewna objętych normą EN 14915 w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia, gdy są stosowane do pokrycia ścian i sufitów (1).

(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1292/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikowania bez badań niektórych niepowlekanych podłóg drewnianych zgodnie z normą EN 14342 w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia (2).

(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1293/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, metalowych listew i obrzeży przeznaczonych do tynkowania wewnątrz pomieszczeń i objętych normą zharmonizowaną EN 13658-1, metalowych listew i obrzeży przeznaczonych do tynkowania zewnętrznego i objętych normą zharmonizowaną EN 13658-2 oraz metalowych narożników i profili specjalnych objętych normą zharmonizowaną EN 14353, w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia (3).

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 2q (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1062/2013) w rozdziale XXI załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się punkty w brzmieniu:

„2r.

32014 R 1291: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1291/2014 z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, płyt drewnopochodnych objętych normą EN 13986 oraz boazerii i okładzin z litego drewna objętych normą EN 14915 w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia, gdy są stosowane do pokrycia ścian i sufitów (Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 25).

2 s.

32014 R 1292: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1292/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikowania bez badań niektórych niepowlekanych podłóg drewnianych zgodnie z normą EN 14342 w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia (Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 27).

2t.

32014 R 1293: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1293/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, metalowych listew i obrzeży przeznaczonych do tynkowania wewnątrz pomieszczeń i objętych normą zharmonizowaną EN 13658-1, metalowych listew i obrzeży przeznaczonych do tynkowania zewnętrznego i objętych normą zharmonizowaną EN 13658-2 oraz metalowych narożników i profili specjalnych objętych normą zharmonizowaną EN 14353, w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia (Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 29).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzeń delegowanych (UE) nr 1291/2014, (UE) nr 1292/2014 oraz (UE) nr 1293/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 25.

(2)   Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 27.

(3)   Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 29.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/41


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 57/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG [2016/740]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1203/2012 z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego wewnątrz Unii (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 5cu (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 531/2012) w załączniku XI do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

„5cua.

32012 R 1203: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1203/2012 z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie odrębnej sprzedaży detalicznych usług roamingu regulowanego wewnątrz Unii (Dz.U. L 347 z 15.12.2012, s. 1).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1203/2012 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 347 z 15.12.2012, s. 1.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/42


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 58/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG [2016/741]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/641/UE z dnia 1 września 2014 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych wykorzystywania widma radiowego przez bezprzewodowe urządzenia do transmisji sygnałów akustycznych użytkowane do realizacji programów i imprez specjalnych w Unii Europejskiej (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 5czi (decyzja wykonawcza Komisji 2012/688/UE) załącznika XI do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

„5czj.

32014 D 0641: decyzja wykonawcza Komisji 2014/641/UE z dnia 1 września 2014 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych wykorzystywania widma radiowego przez bezprzewodowe urządzenia do transmisji sygnałów akustycznych użytkowane do realizacji programów i imprez specjalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 263 z 3.9.2014, s. 29).”.

Artykuł 2

Teksty decyzji wykonawczej 2014/641/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 263 z 3.9.2014, s. 29.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/43


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 59/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG [2016/742]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić zalecenie Komisji 2013/466/UE z dnia 11 września 2013 r. w sprawie jednolitych obowiązków niedyskryminacji i metod kalkulacji kosztów w celu promowania konkurencji i poprawienia otoczenia dla inwestycji w sieci szerokopasmowe (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W tytule „ AKTY, KTÓRE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY BIORĄ POD UWAGĘ ” w załączniku XI do Porozumienia EOG po pkt 26m (zalecenie Komisji 2010/167/UE) dodaje się punkt w brzmieniu:

„26n.

32013 H 0466: zalecenie Komisji 2013/466/UE z dnia 11 września 2013 r. w sprawie jednolitych obowiązków niedyskryminacji i metod kalkulacji kosztów w celu promowania konkurencji i poprawienia otoczenia dla inwestycji w sieci szerokopasmowe (Dz.U. L 251 z 21.9.2013, s. 13).”.

Artykuł 2

Teksty zalecenia 2013/466/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 251 z 21.9.2013, s. 13.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/44


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 60/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/743]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2014/103/UE z dnia 21 listopada 2014 r. dostosowującą po raz trzeci do postępu naukowo-technicznego załączniki do dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 13c (dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) w załączniku XIII do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 L 0103: dyrektywą Komisji 2014/103/UE z dnia 21 listopada 2014 r. (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 15).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/103/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 15.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/45


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 61/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/744]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2014/100/UE z dnia 28 października 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 55a (dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 L 0100: dyrektywą Komisji 2014/100/UE z dnia 28 października 2014 r. (Dz.U. L 308 z 29.10.2014, s. 82).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/100/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 308 z 29.10.2014, s. 82.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/46


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 62/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/745]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE z dnia 21 listopada 2012 r. dotyczącą zmiany dyrektywy 2008/106/WE w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 56j (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE) załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się, co następuje:

„, zmieniona:

—

32012 L 0035: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE z dnia 21 listopada 2012 r. (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 78).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2012/35/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 78.

(*1)  Wskazano wymogi konstytucyjne.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/47


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 63/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/746]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/935/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uznania Japonii zgodnie z dyrektywą 2008/106/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw (1).

(2)

W związku z tym załącznik XIII do Porozumienia EOG powinien zostać odpowiednio zmieniony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 56jr (decyzja wykonawcza Komisji 2013/794/UE) załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

„56js.

32014 D 0935: decyzja wykonawcza Komisji 2014/935/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uznania Japonii zgodnie z dyrektywą 2008/106/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw (Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 158).”.

Artykuł 2

Teksty decyzji wykonawczej 2014/935/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 158.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/48


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 64/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/747]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji C(2014) 3870 z dnia 17 czerwca 2014 r. zmieniającą decyzję Komisji C(2010) 774 w odniesieniu do wyjaśnienia, harmonizacji i uproszczenia stosowania metod wykrywania śladowych ilości materiałów wybuchowych.

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 66hf (decyzja Komisji C(2010) 774 final) załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 D 3870: decyzją wykonawczą Komisji C(2014) 3870 z dnia 17 czerwca 2014 r. zmieniającą decyzję Komisji C(2010) 774 w odniesieniu do wyjaśnienia, harmonizacji i uproszczenia stosowania metod wykrywania śladowych ilości materiałów wybuchowych.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/49


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 65/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2016/748]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 716/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia wspólnego projektu pilotażowego wspierającego realizację centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 66ub (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 409/2013) załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

„66uc.

32014 R 0716: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 716/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia wspólnego projektu pilotażowego wspierającego realizację centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie (Dz.U. L 190 z 28.6.2014, s. 19).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 716/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1)

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 190 z 28.6.2014, s. 19.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/50


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 66/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG [2016/749]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2014/101/UE z dnia 30 października 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XX do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 13ca (dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) załącznika XX do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32014 L 0101: dyrektywą Komisji 2014/101/UE z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 32).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/101/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 32.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/51


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 67/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG [2016/750]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2014/80/UE z dnia 20 czerwca 2014 r. zmieniającą załącznik II do dyrektywy 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XX do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 13caa (dyrektywa 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) załącznika XX do Porozumienia EOG dodaje się, co następuje:

„, zmieniona:

—

32014 L 0080: dyrektywą Komisji 2014/80/UE z dnia 20 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 182 z 21.6.2014, s. 52).”.

Artykuł 2

Teksty dyrektywy 2014/80/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 182 z 21.6.2014, s. 52.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/52


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 68/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG [2016/751]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1209/2014 z dnia 29 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 ustanawiające nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93 (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 20b (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008) załącznika XXI do Porozumienia EOG dodaje się, co następuje:

„, zmienione:

—

32014 R 1209: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1209/2014 z dnia 29 października 2014 r. (Dz.U. L 336 z 22.11.2014, s. 1).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (UE) nr 1209/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 336 z 22.11.2014, s. 1.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/53


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 69/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG [2016/752]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 715/2014 z dnia 26 czerwca 2014 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej w odniesieniu do wykazu cech objętych badaniem struktury gospodarstw rolnych w 2016 r. (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 23 (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008) załącznika XXI do Porozumienia EOG dodaje się, co następuje:

„, zmienione:

—

32014 R 0715: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 715/2014 z dnia 26 czerwca 2014 r. (Dz.U. L 190 z 28.6.2014, s. 8).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (UE) nr 715/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 marca 2015 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 190 z 28.6.2014, s. 8.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/54


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 70/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG [2016/753]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 4 do Porozumienia EOG dotyczy reguł pochodzenia.

(2)

Republika Chorwacji przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

(3)

Po pomyślnym zakończeniu negocjacji w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej Republika Chorwacji wniosła o udział w Porozumieniu EOG.

(4)

Umowa o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwana dalej „umową o rozszerzeniu EOG”) (1) została parafowana dnia 20 grudnia 2013 r.

(5)

Umowa o rozszerzeniu EOG została podpisana dnia 11 kwietnia 2014 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 12 kwietnia 2014 r.

(6)

Po zakończeniu tymczasowego stosowania umowy o rozszerzeniu EOG w Porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół 4 do Porozumienia EOG zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 5.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


ZAŁĄCZNIK

W protokole 4 do Porozumienia EOG po art. 40 dodaje się, co następuje:

„Artykuł 41

Uzgodnienia przejściowe dotyczące przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

1.   Prawidłowy dowód pochodzenia wystawiony przez państwo EFTA lub Republikę Chorwacji lub sporządzony w ramach umowy preferencyjnej zawartej przez państwa EFTA i Republikę Chorwacji uznaje się za dowód preferencyjnego pochodzenia z EOG, pod warunkiem że:

a)

dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe wystawiono lub sporządzono najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej; oraz

b)

dowód pochodzenia przedstawiono organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

W przypadku gdy towary do przywozu z państwa EFTA lub Republiki Chorwacji zgłoszono odpowiednio organom celnym Republiki Chorwacji lub państwa EFTA przed dniem przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, na mocy obowiązujących w tym czasie umów preferencyjnych między państwem EFTA i Republiką Chorwacji, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną w ramach takich umów może być również akceptowany przez państwa EFTA i Republikę Chorwacji, pod warunkiem że zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

2.   Państwa EFTA z jednej strony oraz Republika Chorwacji z drugiej strony mają prawo zachować zezwolenia nadające, w ramach umów zawartych przez państwa EFTA z jednej strony a Republiką Chorwacji z drugiej strony, status „upoważnionego eksportera“, pod warunkiem że upoważnieni eksporterzy stosują reguły pochodzenia zawarte w niniejszym protokole.

Państwa EFTA z jednej strony oraz Republika Chorwacji z drugiej strony przed upływem roku od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej rozważą konieczność zastąpienia takich zezwoleń przez nowe zezwolenia wydane zgodnie z niniejszym protokołem.

3.   Wnioski dotyczące ponownej weryfikacji dowodów pochodzenia wystawionych lub sporządzonych na mocy umów preferencyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, są zatwierdzane przez właściwe organy celne państw EFTA lub Republiki Chorwacji na okres trzech lat po wystawieniu danego dowodu pochodzenia i mogą być wystawione lub sporządzone przez te organy na okres trzech lat po zatwierdzeniu dowodu pochodzenia złożonego tym organom na potwierdzenie zgłoszenia przywozowego.

4.   Postanowienia Porozumienia można stosować do towarów wywożonych z Republiki Chorwacji do państw EFTA lub z państw EFTA do Republiki Chorwacji, które to towary spełniają kryteria określone w niniejszym protokole oraz które w dniu przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej znajdują się w tranzycie, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium państwa EFTA lub Republiki Chorwacji.

5.   W przypadkach, o których mowa w ust. 4, można przyznać traktowanie preferencyjne pod warunkiem przedstawienia organom celnym kraju przywozu, przed upływem czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne państwa wywozu.”.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/56


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 71/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG [2016/754]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 9 Porozumienia EOG odwołuje się do protokołu 4, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (1).

(2)

W Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwanej dalej „konwencją”) ustanowiono przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich porozumień zawartych między umawiającymi się stronami.

(3)

UE, Norwegia i Liechtenstein podpisały konwencję dnia 15 czerwca 2011 r., a Islandia podpisała konwencję dnia 30 czerwca 2011 r.

(4)

UE, Norwegia, Islandia i Liechtenstein złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r., 9 listopada 2011 r., 12 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Islandii dnia 1 maja 2012 r., a w odniesieniu do Norwegii i Liechtensteinu dnia 1 stycznia 2012 r.

(5)

Konwencja włącza również uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

(6)

Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji, nie powinno to prowadzić do sytuacji mniej korzystnej niż przy stosowaniu poprzedniej wersji protokołu 4.

(7)

Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W związku z tym w Porozumieniu protokół 4 w sprawie reguł pochodzenia powinien zostać zastąpiony nowym protokołem dostosowanym do konwencji.

(8)

W decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 70/2015 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniającej protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG (3) przewidziano dla Chorwacji przepisy przejściowe w sprawie stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w protokole 4. Zasady te powinny nadal mieć zastosowanie do dnia 1 stycznia 2017 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Protokół 4 do Porozumienia EOG zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

2.   Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu art. 41 protokołu 4 w brzmieniu nadanym decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 70/2015 stosuje się do dnia 1 stycznia 2017 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2014 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Palestyna, Syria i Tunezja.

(2)   Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

(3)  Zob. s. 54 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


ZAŁĄCZNIK

PROTOKÓŁ 4

W SPRAWIE REGUŁ POCHODZENIA

SPIS TREŚCI

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

TYTUŁ II

DEFINICJA POJĘCIA »PRODUKTY POCHODZĄCE«

Artykuł 2

Wymogi ogólne

Artykuł 3

Diagonalna kumulacja pochodzenia

Artykuł 4

Produkty całkowicie uzyskane

Artykuł 5

Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu

Artykuł 6

Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

Artykuł 7

Jednostka kwalifikacyjna

Artykuł 8

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia

Artykuł 9

Zestawy

Artykuł 10

Elementy neutralne

TYTUŁ III

WYMOGI TERYTORIALNE

Artykuł 11

Zasada terytorialności

Artykuł 12

Transport bezpośredni

Artykuł 13

Wystawy

TYTUŁ IV

ZWROT LUB ZWOLNIENIE

Artykuł 14

Zakaz zwrotu należności celnych lub zwolnienia z należności celnych

TYTUŁ V

DOWÓD POCHODZENIA

Artykuł 15

Wymogi ogólne

Artykuł 16

Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED

Artykuł 17

Świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane retrospektywnie

Artykuł 18

Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED

Artykuł 19

Wystawianie świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED na podstawie uprzednio wystawionego lub sporządzonego dowodu pochodzenia

Artykuł 20

Rozdzielność księgowa

Artykuł 21

Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED

Artykuł 22

Upoważniony eksporter

Artykuł 23

Termin ważności dowodu pochodzenia

Artykuł 24

Przedkładanie dowodów pochodzenia

Artykuł 25

Przywóz partiami

Artykuł 26

Zwolnienia z wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia

Artykuł 27

Deklaracja dostawcy

Artykuł 28

Dokumenty uzupełniające

Artykuł 29

Przechowywanie dowodów pochodzenia, deklaracji dostawcy i dokumentów uzupełniających

Artykuł 30

Niezgodności i błędy formalne

Artykuł 31

Kwoty wyrażone w euro

TYTUŁ VI

UZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

Artykuł 32

Współpraca administracyjna

Artykuł 33

Weryfikacja dowodów pochodzenia

Artykuł 34

Weryfikacja deklaracji dostawcy

Artykuł 35

Rozstrzyganie sporów

Artykuł 36

Kary

Artykuł 37

Strefy wolnocłowe

TYTUŁ VII

CEUTA I MELILLA

Artykuł 38

Stosowanie protokołu

Artykuł 39

Warunki szczególne

WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW

Załącznik I:

Uwagi wstępne do wykazu w załączniku II

Załącznik II:

Wykaz obróbek lub przetworzeń do wykonania na materiałach niepochodzących dla uzyskania przez przetworzony produkt statusu pochodzenia

Załącznik IIIa:

Wzory świadectwa przewozowego EUR1 i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1

Załącznik IIIb:

Wzory świadectwa przewozowego EUR-MED i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR-MED

Załącznik IVa:

Tekst deklaracji pochodzenia

Załącznik IVb:

Tekst deklaracji pochodzenia EUR-MED

Załącznik V:

Wzór deklaracji dostawcy

Załącznik VI:

Wzór długoterminowej deklaracji dostawcy

WSPÓLNE DEKLARACJE

Wspólna deklaracja dotycząca akceptacji dowodów pochodzenia wydanych w ramach porozumień określonych w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii.

Wspólna deklaracja dotycząca Księstwa Andory

Wspólna deklaracja dotycząca Republiki San Marino

Wspólna deklaracja dotycząca odstąpienia Umawiającej się Strony od Konwencji regionalnej w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego protokołu:

a)

»wytwarzanie« oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania łącznie z montażem lub operacjami szczególnymi;

b)

»materiał« oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu;

c)

»produkt« oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do późniejszego użycia w innym procesie wytwarzania;

d)

»towary« oznaczają zarówno materiały, jak i produkty;

e)

»wartość celna« oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Porozumienie Światowej Organizacji Handlu w sprawie ustalania wartości celnej);

f)

»cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works producentowi w EOG, który dokonuje ostatniej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem że cena ta zawiera wartość wszystkich użytych materiałów i nie zawiera podatków wewnętrznych, które są lub mogą być zwracane, jeżeli uzyskany produkt zostanie wywieziony;

g)

»wartość materiałów« oznacza wartość celną użytych materiałów niepochodzących w chwili przywozu lub, jeśli nie jest ona znana lub nie może być ustalona, pierwszą dającą się zweryfikować cenę zapłaconą za te materiały w EOG;

h)

»wartość materiałów pochodzących« oznacza wartość takich materiałów zgodnie z definicją w lit. g) stosowaną odpowiednio;

i)

»wartość dodana« oznacza cenę ex-works pomniejszoną o wartość celną użytych materiałów pochodzących z innych krajów, o których mowa w art. 3, z którymi kumulacja ma zastosowanie lub, w przypadkach gdy wartość celna nie jest znana lub nie może być ustalona, o pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały w EOG;

j)

»działy« i »pozycje« oznaczają działy i pozycje (kody czterocyfrowe) używane w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zwanego w niniejszym protokole »Systemem Zharmonizowanym« lub »HS«;

k)

»klasyfikowany« odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w poszczególnej pozycji;

l)

»przesyłka« oznacza produkty, które są albo wysłane w tym samym czasie od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy albo, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

m)

»terytoria« obejmują wody terytorialne.

TYTUŁ II

DEFINICJA POJĘCIA »PRODUKTY POCHODZĄCE«

Artykuł 2

Wymogi ogólne

1.   Do celów wykonania Porozumienia następujące produkty uważa się za pochodzące z EOG:

a)

produkty całkowicie uzyskane w EOG w rozumieniu art. 4;

b)

produkty uzyskane w EOG zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w EOG w rozumieniu art. 5.

W tym celu terytoria Umawiających się Stron, do których ma zastosowanie Porozumienie, uważa się za jedno terytorium.

2.   Niezależnie od postanowień ust. 1 terytorium Księstwa Liechtensteinu wyłącza się z terytorium EOG dla celu ustalenia pochodzenia produktów określonych w tabelach I i II protokołu 3 i te produkty uważa się za pochodzące z EOG wyłącznie wtedy, gdy zostały one całkowicie uzyskane lub poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu na terytorium innych Umawiających się Stron.

Artykuł 3

Diagonalna kumulacja pochodzenia

1.   Nie naruszając postanowień art. 2 produkty uważa się za pochodzące z EOG, jeżeli zostały tam uzyskane i zawierają materiały pochodzące ze Szwajcarii (łącznie z Liechtensteinem) (1), Islandii, Norwegii, Wysp Owczych, Turcji, Unii Europejskiej lub jakiegokolwiek uczestnika procesu stabilizacji i stowarzyszenia Unii Europejskiej (2), pod warunkiem że obróbka lub przetworzenie dokonane w EOG wykraczają poza operacje określone w art. 6. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

2.   Nie naruszając postanowień art. 2, produkty uważa się za pochodzące z EOG, jeżeli zostały tam uzyskane i zawierają materiały pochodzące z jakiegokolwiek kraju będącego uczestnikiem partnerstwa eurośródziemnomorskiego, opartego na Deklaracji barcelońskiej przyjętej podczas Konferencji Eurośródziemnomorskiej, która odbyła się w dniach 27 i 28 listopada 1995 r., innego niż Turcja (3), pod warunkiem że produkty te zostały w EOG poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza operacje określone w art. 6. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

3.   Jeśli obróbka lub przetworzenie dokonane w EOG nie wykraczają poza operacje określone w art. 6, otrzymany produkt uważa się za pochodzący z EOG tylko wtedy, gdy wartość tam dodana przewyższa wartość wykorzystanych materiałów pochodzących z któregokolwiek kraju, o którym mowa w ust. 1 i 2. W przypadku gdy powyższe warunki nie są spełnione, otrzymany produkt uważa się za pochodzący z kraju, który ma największy udział materiałów pochodzących użytych w procesie produkcji w EOG.

4.   Produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w ust. 1 i 2, które nie są poddawane obróbce lub przetwarzaniu w EOG, zachowują swoje pochodzenie w przypadku wywiezienia ich do jednego z tych krajów.

5.   Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule ma zastosowanie, wyłącznie gdy spełnione są następujące warunki:

a)

pomiędzy krajami zaangażowanymi w uzyskanie statusu pochodzenia a krajem przeznaczenia ma zastosowanie preferencyjna umowa handlowa zgodna z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT);

b)

materiały i produkty uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie reguł pochodzenia identycznych z regułami zawartymi w niniejszym protokole;

oraz

c)

powiadomienia wskazujące na wypełnienie wszelkich wymagań niezbędnych do zastosowania kumulacji zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz w innych Umawiających się Stronach zgodnie z ich własnymi procedurami.

Kumulację przewidzianą w niniejszym artykule stosuje się od dnia wskazanego w powiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C).

Unia Europejska, za pośrednictwem Komisji Europejskiej, poinformuje inne Umawiające się Strony o szczegółach umów, łącznie z datami ich wejścia w życie oraz odpowiednimi regułami pochodzenia, które mają zastosowanie do innych krajów, o których mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 4

Produkty całkowicie uzyskane

1.   Następujące produkty są uważane za całkowicie uzyskane w EOG:

a)

produkty mineralne wydobyte z ich ziemi lub z ich dna morskiego;

b)

produkty roślinne tam zebrane;

c)

żywe zwierzęta tam urodzone i odchowane;

d)

produkty uzyskane z żywych zwierząt tam odchowanych;

e)

produkty uzyskane przez polowania lub połowy tam przeprowadzone;

f)

produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza poza wodami terytorialnymi Umawiających się Stron przez ich statki;

g)

produkty wytworzone na pokładzie ich statków przetwórni wyłącznie z produktów określonych w lit. f);

h)

używane artykuły tam zebrane, nadające się tylko do odzysku surowców, łącznie z używanymi oponami nadającymi się tylko do bieżnikowania lub do wykorzystania jako odpady;

i)

odpady i złom powstający w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;

j)

produkty wydobyte z dna morskiego lub spod ziemi dna morskiego poza ich wodami terytorialnymi, pod warunkiem że mają wyłączne prawa do eksploatacji tego obszaru;

k)

towary wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–j).

2.   Określenia »ich statki« i »ich statki przetwórnie« użyte w ust. 1 lit. f) i g) odnoszą się tylko do statków i statków przetwórni:

a)

które są wpisane do rejestru lub zarejestrowane w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie EFTA;

b)

które pływają pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA;

c)

które w przynajmniej 50 % są własnością obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA lub spółki z siedzibą w jednym z tych państw, w której obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA pełnią funkcję dyrektora lub dyrektorów, przewodniczącego zarządu lub rady nadzorczej i stanowią większość członków zarządu lub rady nadzorczej, i ponadto w której, w przypadku spółek osobowych lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, przynajmniej połowa kapitału należy do tych państw, ich instytucji publicznych lub obywateli tych państw;

d)

których kapitan i oficerowie są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA;

oraz

e)

na których przynajmniej 75 % załogi jest obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA.

Artykuł 5

Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu

1.   Do celów art. 2 produkty, które nie są całkowicie uzyskane, uważa się za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, gdy spełnione są warunki określone w wykazie zawartym w załączniku II.

Warunki, o których mowa powyżej, określają, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych Porozumieniem, obróbki lub przetworzenia, które muszą zostać dokonane na materiałach niepochodzących użytych przy wytwarzaniu i są stosowane wyłącznie w odniesieniu do tych materiałów. Odpowiednio, jeżeli produkt, który uzyskał status produktu pochodzącego poprzez spełnienie warunków określonych w wykazie, jest użyty do wytworzenia innego produktu, to warunki odnoszące się do produktu, do którego wytworzenia został użyty, nie odnoszą się do niego i nie bierze się pod uwagę materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania.

2.   Niezależnie od postanowień ust. 1, materiały niepochodzące, które zgodnie z warunkami określonymi w wykazie w załączniku II nie powinny być używane do wytworzenia produktu, mogą zostać użyte, pod warunkiem że:

a)

ich łączna wartość nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu;

b)

żaden z udziałów procentowych określonych w wykazie jako maksymalna wartość materiałów niepochodzących nie został przekroczony przy zastosowaniu postanowień niniejszego ustępu.

Niniejszego ustępu nie stosuje się do produktów objętych działami 50–63 Systemu Zharmonizowanego.

3.   Ust. 1 i 2 stosuje się z uwzględnieniem postanowień art. 6.

Artykuł 6

Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

1.   Nie naruszając postanowień ust. 2, następujące operacje uważa się za obróbkę lub przetworzenie niewystarczające dla nadania statusu produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy wymogi określone w art. 5 zostały spełnione:

a)

czynności konserwujące mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania;

b)

rozłączanie i łączenie przesyłek;

c)

mycie, czyszczenie, odkurzanie, usuwanie tlenku, oleju, farby lub innych warstw;

d)

prasowanie lub tłoczenie wyrobów włókienniczych;

e)

zwykłe czynności związane z malowaniem i polerowaniem;

f)

łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie, polerowanie i glazurowanie zbóż lub ryżu;

g)

czynności polegające na dodawaniu barwników do cukru lub formowaniu kostek cukru;

h)

obieranie ze skóry, drylowanie lub łuskanie owoców, orzechów i warzyw;

i)

ostrzenie, zwykłe szlifowanie lub przycinanie;

j)

przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie (łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów);

k)

zwykłe umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach oraz wszelkie inne proste czynności związane z pakowaniem;

l)

umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających;

m)

zwykłe mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów;

n)

mieszanie cukru z dowolnymi materiałami;

o)

zwykły montaż części artykułu dla otrzymania kompletnego artykułu lub demontaż produktu na części;

p)

połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a)–o);

q)

ubój zwierząt.

2.   Wszystkie czynności przeprowadzone w EOG w odniesieniu do danego produktu są rozważane łącznie do celów określenia, czy przetworzenie lub obróbka, jakim został poddany dany produkt, są uważane za niewystarczające w rozumieniu ust. 1.

Artykuł 7

Jednostka kwalifikacyjna

1.   Jednostką kwalifikacyjną do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu jest poszczególny produkt, który uważa się za jednostkę podstawową dla klasyfikacji w nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego.

Wynika z tego, że:

a)

jeśli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów klasyfikowany jest na warunkach przewidzianych w Systemie Zharmonizowanym w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość;

b)

jeśli przesyłka składa się z kilku identycznych produktów klasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, w stosowaniu postanowień niniejszego protokołu każdy produkt musi być traktowany indywidualnie.

2.   Jeśli zgodnie z 5 regułą ogólną Systemu Zharmonizowanego opakowanie jest traktowane łącznie z produktem do celów klasyfikacji, powinno być również traktowane łącznie do celów określania pochodzenia.

Artykuł 8

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia wysyłane z urządzeniem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w ich cenę lub nie są oddzielnie fakturowane, są uważane za stanowiące całość z urządzeniem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, o których mowa.

Artykuł 9

Zestawy

Zestawy w rozumieniu 3 reguły ogólnej Systemu Zharmonizowanego są uważane za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Niemniej jednak, jeżeli zestaw składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, to jest on jako całość uważany za pochodzący, pod warunkiem że wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny ex-works zestawu.

Artykuł 10

Elementy neutralne

Aby ustalić, czy produkt jest produktem pochodzącym, nie jest konieczne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania:

a)

energii i paliwa;

b)

instalacji i wyposażenia;

c)

maszyn i narzędzi;

d)

towarów, które ani nie wchodzą, ani nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład produktu.

TYTUŁ III

WYMOGI TERYTORIALNE

Artykuł 11

Zasada terytorialności

1.   Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3 oraz w ust. 3 niniejszego artykułu, warunki uzyskania statusu pochodzenia produktu określone w tytule II muszą być spełniane w sposób ciągły w EOG.

2.   Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3, jeżeli produkty pochodzące wywiezione z EOG do innego kraju są przywożone ponownie, należy je uważać za niepochodzące, chyba że zgodnie z wymogami organów celnych można wykazać, że:

a)

towary powracające są tymi samymi towarami, które zostały wywiezione;

oraz

b)

nie zostały one poddane żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w tym kraju lub podczas wywozu.

3.   Na uzyskanie statusu pochodzenia produktu zgodnie z warunkami określonymi w postanowieniach tytułu II nie ma wpływu przeprowadzona poza EOG obróbka lub przetworzenie materiałów wywiezionych z EOG, a następnie ponownie przywiezionych, pod warunkiem że:

a)

materiały te zostały całkowicie uzyskane w EOG lub zostały poddane obróbce lub przetwarzaniu wychodzącemu poza działania określone w art. 6 przed ich wywozem;

oraz

b)

można wykazać organom celnym, że:

(i)

produkty ponownie przywiezione otrzymano poprzez obróbkę lub przetworzenie materiałów wywiezionych;

oraz

(ii)

całkowita wartość dodana uzyskana poza EOG zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu końcowego, którego status pochodzenia jest określany.

4.   Do celów ust. 3 warunki uzyskania statusu pochodzenia określone w postanowieniach tytułu II nie mają zastosowania do obróbki lub przetwarzania dokonanego poza EOG. Jeżeli jednak w wykazie zawartym w załączniku II do określenia statusu pochodzenia produktu końcowego zastosowanie znajduje reguła określająca maksymalną wartość dla wszystkich użytych materiałów niepochodzących, całkowita wartość materiałów niepochodzących użytych na terytorium zainteresowanej Strony, łącznie z całkowitą wartością dodaną uzyskaną poza EOG zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu, nie może przekroczyć określonej wartości procentowej.

5.   Do celów stosowania postanowień ust. 3 i 4 »całkowita wartość dodana« oznacza wszelkie koszty powstałe poza EOG, łącznie z wartością użytych tam materiałów.

6.   Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów, które nie spełniają warunków określonych w wykazie zawartym w załączniku II lub które można uznać za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu tylko w przypadku, gdy ma zastosowanie ogólna tolerancja określona w art. 5 ust. 2.

7.   Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów objętych działami 50–63 Systemu Zharmonizowanego.

8.   Wszelkich obróbek lub przetwarzania objętych niniejszym artykułem oraz dokonanych poza EOG dokonuje się w ramach procedury uszlachetniania biernego lub podobnego systemu.

Artykuł 12

Transport bezpośredni

1.   Preferencyjne traktowanie przewidziane w Porozumieniu dotyczy tylko produktów spełniających wymogi niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio w ramach EOG lub przez terytoria krajów, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja. Produkty stanowiące jedną przesyłkę mogą jednak być transportowane przez inne terytoria, gdzie mogą być przeładowywane lub czasowo składowane, pod warunkiem że pozostają pod dozorem organów celnych w państwie tranzytu lub składowania i że nie są poddawane innym czynnościom niż wyładunek, ponowny załadunek lub wszelkie czynności mające na celu zachowanie ich w dobrym stanie.

Produkty pochodzące mogą być transportowane rurociągiem przez terytoria inne niż terytorium EOG.

2.   Dla potwierdzenia spełnienia warunków określonych w ust. 1 organom celnym kraju przywozu okazuje się:

a)

jednolity dokument transportowy obejmujący przejazd z kraju wywozu przez kraj tranzytu; lub

b)

świadectwo wystawione przez organy celne kraju tranzytu:

(i)

zawierające dokładny opis produktów;

(ii)

wskazujące datę wyładunku i ponownego załadunku produktów oraz, o ile ma to zastosowanie, nazwy statków lub innych użytych środków transportu;

oraz

(iii)

poświadczające warunki, na jakich produkty pozostawały w kraju tranzytu; lub

c)

w przypadku braku powyższych, wszelkie dokumenty poświadczające.

Artykuł 13

Wystawy

1.   Produkty pochodzące wysłane w celu wystawienia w kraju innym niż kraje, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja i które to produkty po wystawie sprzedaje się w celu przywozu do EOG, korzystają przy przywozie z postanowień Porozumienia pod warunkiem wykazania zgodnie z wymogami organów celnych, że:

a)

eksporter wysłał te produkty z jednej z Umawiających się Stron do kraju, w którym miała miejsce wystawa, i tam je wystawił;

b)

produkty zostały sprzedane lub w inny sposób zbyte przez eksportera osobie w innej Umawiającej się Stronie;

c)

produkty zostały odesłane w trakcie wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę;

oraz

d)

produkty, od momentu ich wysyłki na wystawę, nie były używane do celów innych niż prezentacja na wystawie.

2.   Dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z postanowieniami tytułu V i jest przedstawiany organom celnym kraju przywozu w normalnym trybie. Wskazuje się w nim nazwę i adres wystawy. W razie konieczności może być wymagana dodatkowa dokumentacja dotycząca warunków, na jakich produkty były wystawione.

3.   Ust. 1 stosuje się do wszelkich wystaw, targów albo podobnych publicznych pokazów handlowych, przemysłowych, rolnych lub rzemieślniczych, które nie są zorganizowane do celów prywatnych w sklepach lub pomieszczeniach handlowych w celu sprzedaży produktów zagranicznych, i w trakcie których produkty pozostają pod dozorem celnym.

TYTUŁ IV

ZWROT LUB ZWOLNIENIE

Artykuł 14

Zakaz zwrotu należności celnych lub zwolnienia z należności celnych

1.   Materiały niepochodzące użyte do wytworzenia produktów pochodzących z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, dla których dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z postanowieniami tytułu V, nie podlegają w żadnej Umawiającej się Stronie zwrotowi lub zwolnieniu z żadnego rodzaju należności celnych.

2.   Zakaz określony w ust. 1 ma zastosowanie do wszelkich ustaleń o refundacjach, ulgach lub zwolnieniach z płatności, częściowych lub całkowitych, należności celnych lub opłat o podobnym skutku, stosowanych w jednej z Umawiających się Stron w odniesieniu do materiałów użytych w procesie wytwarzania, dla których taka refundacja, ulga lub zwolnienie z płatności są stosowane w sposób bezpośredni lub pośredni, gdy produkty uzyskane z tych materiałów są wywożone, a nie w przypadku gdy pozostają na użytek krajowy.

3.   Eksporter produktów objętych dowodem pochodzenia zobowiązany jest do przedłożenia, na każde żądanie organów celnych, wszelkich odpowiednich dokumentów potwierdzających, że nie uzyskał żadnego zwrotu w odniesieniu do materiałów niepochodzących użytych przy wytworzeniu danych produktów i że wszystkie należności celne lub opłaty o podobnym skutku, stosowane w odniesieniu do takich materiałów, zostały uiszczone.

4.   Postanowienia ust. 1–3 stosuje się również do opakowań w rozumieniu art. 7 ust. 2, akcesoriów, części zapasowych i narzędzi w rozumieniu art. 8 oraz produktów w zestawie w rozumieniu art. 9, gdy są one niepochodzące.

5.   Postanowienia ust. 1–4 stosuje się wyłącznie do materiałów, wobec których ma zastosowanie Porozumienie. Ponadto nie stanowią one przeszkody dla stosowania systemu refundacji wywozowych w odniesieniu do produktów rolnych przy wywozie zgodnie z postanowieniami Porozumienia.

TYTUŁ V

DOWÓD POCHODZENIA

Artykuł 15

Wymogi ogólne

1.   Produkty pochodzące przy przywozie do jednej z Umawiających się Stron korzystają z postanowień Porozumienia po przedstawieniu jednego z wymienionych poniżej dowodów pochodzenia:

a)

świadectwa przewozowego EUR1, którego wzór zamieszczony jest w załączniku IIIa;

b)

świadectwa przewozowego EUR-MED, którego wzór zamieszczony jest w załączniku IIIb;

c)

w przypadkach określonych w art. 21 ust. 1 deklaracji, zwanej dalej »deklaracją pochodzenia« lub »deklaracją pochodzenia EUR-MED.«, sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczający do ich identyfikacji; teksty deklaracji pochodzenia umieszczono w załącznikach IVa i IVb.

2.   Niezależnie od postanowień ust. 1 produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego protokołu korzystają, w przypadkach określonych w art. 26, z postanowień Porozumienia bez konieczności przedkładania któregokolwiek z dowodów pochodzenia, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 16

Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED

1.   Świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane jest przez organy celne kraju wywozu na pisemny wniosek eksportera lub na wniosek upoważnionego przedstawiciela działającego w imieniu eksportera.

2.   W tym celu eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wypełniają zarówno świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, jak i formularz wniosku, których wzory zamieszczone są w załącznikach IIIa i IIIb. Formularze te wypełnia się w jednym z języków, w których sporządzone zostało Porozumienie, oraz zgodnie z prawem kraju wywozu. Jeśli formularze sporządzane są odręcznie, wypełnia się je tuszem, drukowanymi literami. Opis produktów jest zamieszczany w polu do tego przeznaczonym bez pozostawienia wolnych wierszy. Jeżeli pole nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić poziomą linię poniżej ostatniego wiersza opisu, przekreślając puste miejsce.

3.   Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju wywozu, w którym wystawiane jest świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, wszelkich odpowiednich dokumentów potwierdzających status pochodzenia produktów i spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

4.   Nie naruszając postanowień ust. 5, świadectwo przewozowe EUR1 jest wystawiane przez organy celne Umawiającej się Strony w następujących przypadkach:

—

jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 1, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu,

—

jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, pod warunkiem że świadectwo EUR-MED lub deklaracja pochodzenia EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia.

5.   Świadectwo przewozowe EUR-MED jest wystawiane przez organy celne Umawiającej się Strony, jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja, jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu oraz:

—

zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub

—

produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub

—

produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2.

6.   Świadectwo przewozowe EUR-MED zawiera w polu 7 jedno z następujących oświadczeń w języku angielskim:

—

jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»CUMULATION APPLIED WITH …« (nazwa kraju/krajów),

—

jeżeli pochodzenie uzyskano bez stosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»NO CUMULATION APPLIED«.

7.   Organy celne wystawiające świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zweryfikowania statusu pochodzenia produktów i wypełnienia innych wymogów niniejszego protokołu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną. Organy celne wystawiające świadectwo zapewniają także, aby formularze określone w ust. 2 były należycie wypełnione. W szczególności sprawdzają, czy pole przeznaczone na opis produktów zostało wypełnione w sposób wykluczający możliwość dodania fałszywych wpisów.

8.   Datę wystawienia świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED wskazuje się w polu 11 świadectwa.

9.   Organy celne wystawiają świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED i udostępniają je eksporterowi od chwili faktycznego dokonania wywozu lub zapewnienia go.

Artykuł 17

Świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane retrospektywnie

1.   Niezależnie od postanowień art. 16 ust. 9 świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED może, w drodze wyjątku, zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi, jeżeli:

a)

nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędu lub nieumyślnych pominięć lub zaistnienia szczególnych okoliczności;

lub

b)

organom celnym wykazano w sposób wystarczający, że świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED zostało wystawione, ale nie zostało przyjęte przy przywozie z przyczyn technicznych.

2.   Niezależnie od postanowień art. 16 ust. 9 świadectwo przewozowe EUR-MED może zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi oraz dla których w chwili wywozu wystawiono świadectwo przewozowe EUR1, pod warunkiem że organom celnym wykazano w sposób wystarczający, że spełnione są warunki określone w art. 16 ust. 5.

3.   Do celów stosowania ust. 1 i 2 eksporter musi wskazać we wniosku miejsce i datę wywozu produktów, do których odnosi się świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, oraz podać przyczyny złożenia wniosku.

4.   Organy celne mogą wystawić świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED retrospektywnie jedynie po sprawdzeniu, że informacje zawarte we wniosku eksportera są zgodne z informacjami znajdującymi się w odpowiednich dokumentach.

5.   Świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawione retrospektywnie zawierają następującą adnotację w języku angielskim:

»ISSUED RETROSPECTIVELY«.

Świadectwa przewozowe EUR-MED wystawione retrospektywnie na podstawie ust. 2 zawierają następującą adnotację w języku angielskim:

 

»ISSUED RETROSPECTIVELY (Original EUR1 no …[date and place of issue])«.

6.   Adnotację, o której mowa w ust. 5, zamieszcza się w polu 7 świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED.

Artykuł 18

Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED

1.   W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED eksporter może zwrócić się do organów celnych, które je wystawiły, o wystawienie duplikatu w oparciu o dokumenty wywozowe znajdujące się w ich posiadaniu.

2.   Duplikat wystawiony w ten sposób zawiera następującą adnotację w języku angielskim:

»DUPLICATE«.

3.   Adnotację, o której mowa w ust. 2, zamieszcza się w polu 7 świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED.

4.   Duplikat, który opatruje się datą wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED, obowiązuje od tej daty.

Artykuł 19

Wystawianie świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED na podstawie uprzednio wystawionego lub sporządzonego dowodu pochodzenia

Jeżeli produkty pochodzące pozostają pod kontrolą urzędu celnego w Umawiającej się Stronie, możliwe jest zastąpienie oryginalnego dowodu pochodzenia jednym lub kilkoma świadectwami przewozowymi EUR1 lub EUR-MED celem wysłania wszystkich produktów lub niektórych z nich do innego miejsca w EOG. Zastępcze świadectwo (świadectwa) przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane są przez urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się produkty.

Artykuł 20

Rozdzielność księgowa

1.   W przypadku wystąpienia znacznych kosztów lub poważnych trudności związanych z oddzielnym magazynowaniem materiałów pochodzących i niepochodzących, które są identyczne i wymienne, organy celne mogą, na pisemny wniosek zainteresowanych, zezwolić na stosowanie metody »rozdzielności księgowej« (zwanej dalej »metodą«) przy zarządzaniu magazynowaniem takich materiałów.

2.   Metoda musi zapewnić, aby w danym okresie rozrachunkowym ilość produktów uzyskanych, które można uznać za »pochodzące«, była taka sama jak ilość, którą uzyskano by w przypadku fizycznego rozdzielenia magazynowanych materiałów.

3.   Organy celne mogą udzielić pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem wszelkich warunków, które uznają za stosowne.

4.   Metoda jest stosowana i jej stosowanie jest rejestrowane na podstawie ogólnych zasad rachunkowości mających zastosowanie w kraju wytworzenia produktu.

5.   Korzystający z metody może, zależnie od okoliczności, sporządzać lub występować z wnioskiem o dowody pochodzenia w odniesieniu do takiej ilości produktów, które mogą być uznane za pochodzące. Na żądanie organów celnych korzystający składa oświadczenie dotyczące sposobu zarządzania tymi ilościami.

6.   Organy celne kontrolują sposób korzystania z pozwolenia i mogą je cofnąć w przypadku gdy korzystający w jakikolwiek sposób czyni z niego niewłaściwy użytek lub nie spełnia któregokolwiek z innych warunków określonych w niniejszym protokole.

Artykuł 21

Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED

1.   Deklaracja pochodzenia lub deklaracja pochodzenia EUR-MED, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. c), może zostać sporządzona:

a)

przez upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22;

lub

b)

przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub większej liczby opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR.

2.   Nie naruszając postanowień ust. 3, deklarację pochodzenia można sporządzić w następujących przypadkach:

—

jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 1, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu,

—

jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, pod warunkiem że świadectwo EUR-MED lub deklaracja pochodzenia EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia.

3.   Deklarację pochodzenia EUR-MED można sporządzić, jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, a także:

—

zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub

—

produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2,

lub

—

produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2.

4.   Deklaracja pochodzenia EUR-MED zawiera jedną z następujących adnotacji w języku angielskim:

—

jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»CUMULATION APPLIED WITH …« (nazwa kraju/krajów),

—

jeżeli pochodzenie uzyskano bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»NO CUMULATION APPLIED«.

5.   Eksporter sporządzający deklarację pochodzenia lub deklarację pochodzenia EUR-MED jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju wywozu wszelkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

6.   Eksporter sporządza deklarację pochodzenia lub deklarację pochodzenia EUR-MED, wpisując na maszynie, stemplując lub drukując na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym deklarację, której tekst zamieszczony jest w załącznikach IVa i IVb, w jednej z wersji językowych określonych w tych załącznikach oraz zgodnie z przepisami kraju wywozu. Jeśli deklaracja jest sporządzana odręcznie, powinna być napisana tuszem, drukowanymi literami.

7.   Deklaracje pochodzenia oraz deklaracje pochodzenia EUR-MED są opatrzone własnoręcznym podpisem eksportera. Od upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22 nie wymaga się jednak podpisu na takich deklaracjach, pod warunkiem że złoży on organom celnym kraju wywozu pisemne zobowiązanie do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za każdą deklarację pochodzenia, która go identyfikuje, tak jakby była podpisana przez niego własnoręcznie.

8.   Deklaracja pochodzenia lub deklaracja pochodzenia EUR-MED może zostać sporządzona przez eksportera, gdy produkty, do których się ona odnosi, są wywożone lub po dokonaniu ich wywozu, pod warunkiem że zostanie ona przedstawiona w kraju przywozu nie później niż dwa lata po dokonaniu przywozu produktów, do których się odnosi.

Artykuł 22

Upoważniony eksporter

1.   Organy celne kraju wywozu mogą upoważnić każdego eksportera (zwanego dalej »upoważnionym eksporterem«), który dokonuje częstych wysyłek produktów na mocy Porozumienia, do sporządzania deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED niezależnie od wartości produktów, których dotyczą. Eksporter ubiegający się o takie upoważnienie przedstawia, zgodnie z wymogami organów celnych, wszelkie gwarancje kontroli statusu pochodzenia produktów oraz spełnienia wszystkich innych wymogów niniejszego protokołu.

2.   Organy celne mogą uzależnić przyznanie statusu upoważnionego eksportera od spełnienia warunków, jakie uznają za właściwe.

3.   Organy celne przyznają upoważnionemu eksporterowi numer upoważnienia celnego, który umieszcza się w deklaracji pochodzenia lub w deklaracji pochodzenia EUR-MED.

4.   Organy celne kontrolują sposób korzystania z upoważnienia przez upoważnionego eksportera.

5.   Organy celne mogą w każdej chwili cofnąć upoważnienie. Dokonują tego, jeśli upoważniony eksporter nie daje już gwarancji określonych w ust. 1, nie spełnia już warunków określonych w ust. 2 lub w inny sposób niewłaściwie wykorzystuje upoważnienie.

Artykuł 23

Termin ważności dowodu pochodzenia

1.   Dowód pochodzenia jest ważny przez cztery miesiące od daty wystawienia w kraju wywozu i w tym okresie jest przedkładany organom celnym kraju przywozu.

2.   Dowody pochodzenia przedstawiane organom celnym kraju przywozu po upływie terminu ich przedstawienia określonego w ust. 1 mogą zostać przyjęte do celów zastosowania preferencyjnego traktowania, jeżeli nieprzedłożenie tych dokumentów przed upływem terminu jest spowodowane wyjątkowymi okolicznościami.

3.   W innych przypadkach przedłożenia dowodów z opóźnieniem organy celne kraju przywozu mogą przyjąć dowody pochodzenia, jeżeli produkty zostały im przedstawione przed upływem wspomnianego terminu.

Artykuł 24

Przedkładanie dowodów pochodzenia

Dowody pochodzenia przedkłada się organom celnym kraju przywozu zgodnie z procedurami stosowanymi w tym kraju. Organy te mogą zażądać tłumaczenia dowodu pochodzenia oraz zażądać, aby do zgłoszenia przywozowego zostało dołączone oświadczenie importera, że produkty spełniają warunki stosowania Porozumienia.

Artykuł 25

Przywóz partiami

Jeżeli, na wniosek importera i na warunkach określonych przez organy celne kraju przywozu, produkty zdemontowane lub niezmontowane, w rozumieniu reguły ogólnej 2 lit. a) Systemu Zharmonizowanego, należące do sekcji XVI i XVII lub klasyfikowane pod pozycjami 7308 i 9406 Systemu Zharmonizowanego, przywożone są partiami, organom celnym przedstawiany jest jeden dowód pochodzenia przy przywozie pierwszej partii.

Artykuł 26

Zwolnienia z wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia

1.   Produkty wysłane jako małe paczki od osób prywatnych do osób prywatnych lub stanowiące część bagażu osobistego podróżnych mogą zostać uznane za produkty pochodzące bez wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia, pod warunkiem że takie produkty nie są przywożone w celach handlowych i zostały zgłoszone jako spełniające wymogi niniejszego protokołu oraz że nie ma żadnych wątpliwości co do wiarygodności takiego oświadczenia. W przypadku przesyłek pocztowych takie oświadczenie może zostać umieszczone na zgłoszeniu celnym CN22/CN23 lub na załączonej do tego dokumentu kartce papieru.

2.   Przywóz o charakterze okazjonalnym, obejmujący wyłącznie produkty do osobistego użytku ich odbiorców albo podróżnych lub ich rodzin, nie jest uważany za przywóz w celach handlowych, jeśli rodzaj i ilość produktów wskazuje na brak przeznaczenia handlowego.

3.   Łączna wartość takich produktów nie może ponadto przekraczać 500 EUR w przypadku małych paczek i 1 200 EUR w przypadku produktów stanowiących część bagażu osobistego podróżnych.

Artykuł 27

Deklaracja dostawcy

1.   W przypadku wystawienia świadectwa przewozowego EUR1 lub sporządzenia deklaracji pochodzenia w jednej z Umawiających się Stron dla produktów pochodzących, przy wytworzeniu których wykorzystano towary przywiezione z innych Umawiających się Stron, które zostały poddane obróbce lub przetworzeniu w EOG bez uzyskania statusu preferencyjnego pochodzenia towarów, należy uwzględnić deklarację dostawcy wydaną dla wspomnianych towarów zgodnie z niniejszym artykułem.

2.   Deklaracja dostawcy, o której mowa w ust. 1, stanowi dowód obróbki lub przetworzenia, jakim zostały poddane w EOG dane towary, do celów ustalenia, czy produkty, do których wytworzenia wykorzystuje się wspomniane towary, można uznać za produkty pochodzące z EOG oraz czy spełniają one inne wymagania niniejszego protokołu.

3.   Z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 4, dostawca sporządza dla każdej przesyłki towarów oddzielną deklarację dostawcy w formie przewidzianej w załączniku V na kartce papieru dołączonej do faktury, specyfikacji wysyłkowej lub jakiegokolwiek innego dokumentu handlowego opisującego dane towary w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować.

4.   W przypadku gdy dostawca regularnie zaopatruje określonego klienta w towary, które mają być poddane takiego samego rodzaju obróbce lub przetwarzaniu w EOG przez dłuższe okresy czasu, może on przedłożyć jedną deklarację dostawcy obejmującą następujące po sobie przesyłki wspomnianych towarów, zwaną dalej »długoterminową deklaracją dostawcy«.

Długoterminowa deklaracja dostawcy może być co do zasady ważna przez okres do jednego roku od daty jej sporządzenia. Organy celne kraju, w którym zostaje sporządzona deklaracja, określają warunki, zgodnie z którymi może być ona stosowana przez dłuższe okresy.

Dostawca sporządza długoterminową deklarację dostawcy w formie przewidzianej w załączniku VI oraz opisuje dane towary w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować. Zostaje ona przedstawiona danemu klientowi przed dostarczeniem mu pierwszej przesyłki towarów objętych tą deklaracją lub razem z pierwszą przesyłką.

Dostawca niezwłocznie informuje swojego klienta, jeżeli długoterminowa deklaracja dostawcy nie ma już zastosowania do dostarczanych towarów.

5.   Deklarację dostawcy, o której mowa w ust. 3 i 4, sporządza się na maszynie lub drukuje w jednym z języków, w których sporządzono Porozumienie, zgodnie z przepisami kraju, w którym jest ona sporządzana; deklaracja powinna być opatrzona własnoręcznym podpisem eksportera. Jeśli deklaracja jest sporządzana odręcznie, powinna być napisana tuszem, drukowanymi literami.

6.   Dostawca sporządzający deklarację jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju, w którym deklarację sporządzono, wszelkich właściwych dokumentów potwierdzających, że informacje zawarte w deklaracji są prawdziwe.

Artykuł 28

Dokumenty uzupełniające

Dokumenty określone w art. 16 ust. 3, w art. 21 ust. 5 i w art. 27 ust. 6, służące potwierdzeniu, że produkty objęte świadectwem przewozowym EUR1 lub EUR-MED., lub deklaracją pochodzenia, lub deklaracją pochodzenia EUR-MED mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz że spełniają pozostałe wymogi niniejszego protokołu, a także że informacje zawarte w deklaracji dostawcy są zgodne ze stanem faktycznym, mogą obejmować między innymi:

a)

bezpośredni dowód obróbki przeprowadzonej przez eksportera lub dostawcę w celu uzyskania danych towarów, zawarty na przykład w rachunkach lub dokumentach księgowych;

b)

dokumenty potwierdzające status pochodzenia użytych materiałów, wystawione lub sporządzone w Umawiającej się Stronie, jeśli takie dokumenty są stosowane zgodnie z prawem krajowym;

c)

dokumenty potwierdzające obróbkę lub przetworzenie materiałów w EOG, wystawione lub sporządzone w Umawiającej się Stronie, jeśli takie dokumenty są stosowane zgodnie z prawem krajowym;

d)

świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED lub deklaracje pochodzenia lub deklaracje pochodzenia EUR-MED potwierdzające status pochodzenia wykorzystanych materiałów, wystawione lub sporządzone w Umawiających się Stronach zgodnie z niniejszym protokołem lub w jednym z krajów, o których mowa w art. 3, zgodnie z regułami pochodzenia identycznymi z regułami zawartymi w niniejszym protokole;

e)

deklaracje dostawcy potwierdzające obróbkę lub przetworzenie, którym wykorzystane materiały zostały poddane w EOG, sporządzone w jednej z Umawiających się Stron zgodnie z niniejszym protokołem;

f)

odpowiednie dowody dotyczące obróbki lub przetworzenia przeprowadzonego poza EOG zgodnie z art. 11 potwierdzające spełnienie wymogów określonych w tym artykule.

Artykuł 29

Przechowywanie dowodów pochodzenia, deklaracji dostawcy i dokumentów uzupełniających

1.   Eksporter występujący o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED przechowuje dokumenty określone w art. 16 ust. 3 przez okres co najmniej trzech lat.

2.   Eksporter sporządzający deklarację pochodzenia lub deklarację pochodzenia EUR-MED przechowuje kopię tej deklaracji pochodzenia, jak również dokumenty określone w art. 21 ust. 5, przez okres co najmniej trzech lat.

3.   Dostawca sporządzający deklarację dostawcy przechowuje kopie deklaracji, faktury, specyfikacji wysyłkowej lub innego dokumentu handlowego, do którego dołączona jest ta deklaracja, oraz dokumenty określone w art. 27 ust. 6 przez okres co najmniej trzech lat.

Dostawca sporządzający długoterminową deklarację dostawcy przechowuje kopię tej deklaracji, wszystkich faktur, specyfikacji wysyłkowych lub innych dokumentów handlowych dotyczących towarów objętych tą deklaracją wysłaną do danego klienta oraz dokumenty określone w art. 27 ust. 6 przez okres co najmniej trzech lat. Okres ten liczy się od daty wygaśnięcia ważności długoterminowej deklaracji dostawcy.

4.   Organy celne kraju wywozu wystawiające świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED przechowują wniosek określony w art. 16 ust. 2 przez okres co najmniej trzech lat.

5.   Organy celne kraju przywozu przechowują przedstawione im świadectwa przewozowe EUR1, EUR-MED, deklaracje pochodzenia oraz deklaracje pochodzenia EUR-MED przez okres co najmniej trzech lat.

Artykuł 30

Niezgodności i błędy formalne

1.   Stwierdzenie drobnych niezgodności między oświadczeniami złożonymi w dowodzie pochodzenia a oświadczeniami podanymi w dokumentach przedłożonych w urzędzie celnym w celu przeprowadzenia formalności przywozowych nie powoduje samo w sobie nieważności dowodu pochodzenia, jeżeli zostanie odpowiednio wykazane, że dany dokument rzeczywiście odpowiada przedłożonym produktom.

2.   Oczywiste błędy formalne, takie jak błędy literowe na dowodzie pochodzenia, nie powinny powodować odrzucenia dokumentu, jeśli błędy te nie wzbudzają wątpliwości co do prawdziwości oświadczeń złożonych w dokumencie.

Artykuł 31

Kwoty wyrażone w euro

1.   Do celów stosowania postanowień art. 21 ust. 1 lit. b) i art. 26 ust. 3, w przypadkach gdy produkty są fakturowane w walucie innej niż euro, kwoty wyrażone w walucie krajowej państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz innych krajów, o których mowa w art. 3, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, są określane corocznie przez dane państwa.

2.   Przesyłka podlega postanowieniom art. 21 ust. 1 lit. b) lub art. 26 ust. 3 poprzez odniesienie do waluty, w której sporządzona jest faktura, zgodnie z kwotą ustaloną przez dane państwo.

3.   Kwoty wyrażane w którejkolwiek z walut narodowych powinny być przeliczane z euro na te waluty narodowe według ich kursu wobec euro z pierwszego dnia roboczego października każdego roku. Kwoty te zgłaszane są Komisji Europejskiej do dnia 15 października i obowiązują od dnia 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia wszystkie zainteresowane państwa o wysokości właściwych kwot.

4.   Dane państwo może zaokrąglić w górę lub w dół kwotę wynikającą z przeliczenia kwoty w euro na swoją walutę narodową. Zaokrąglona kwota nie może różnić się od kwoty wynikającej z przeliczenia o więcej niż 5 %. Dane państwo może zachować niezmienioną kwotę wyrażoną w walucie narodowej równoważną kwocie wyrażonej w euro, jeżeli w momencie jej corocznego ustalania zgodnie z ust. 3 przeliczenie tej kwoty przed zaokrągleniem powoduje wzrost kwoty wyrażonej w walucie narodowej mniejszy niż 15 %. Kwota wyrażona w walucie narodowej może pozostać bez zmian, jeżeli w wyniku corocznego przeliczenia jej wartość uległaby zmniejszeniu.

5.   Na żądanie Umawiających się Stron kwoty wyrażone w euro podlegają przeglądowi dokonywanemu przez Wspólny Komitet EOG. Dokonując przeglądu, Wspólny Komitet EOG rozważa, na ile pożądane jest zachowanie skutków wspomnianych ograniczeń według wartości rzeczywistych. W tym celu może on podjąć decyzję o zmianie kwot wyrażonych w euro.

TYTUŁ VI

UZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

Artykuł 32

Współpraca administracyjna

1.   Organy celne Umawiających się Stron przekazują sobie poprzez Komisję Europejską wzory pieczęci używanych w swoich urzędach celnych przy wydawaniu świadectw przewozowych EUR1 i EUR-MED oraz adresy organów celnych odpowiedzialnych za weryfikację tych świadectw, deklaracji pochodzenia oraz deklaracji pochodzenia EUR-MED lub deklaracji dostawcy.

2.   Celem zapewnienia właściwego stosowania niniejszego protokołu Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie, poprzez właściwe organy administracji celnej, pomocy w zakresie sprawdzania autentyczności świadectw przewozowych EUR1 i EUR-MED, deklaracji pochodzenia oraz deklaracji pochodzenia EUR-MED lub deklaracji dostawcy oraz prawdziwości informacji zawartych w tych dokumentach.

Artykuł 33

Weryfikacja dowodów pochodzenia

1.   Późniejsze weryfikacje dowodów pochodzenia przeprowadzane są wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne kraju przywozu mają uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia danych produktów lub spełnienia innych wymogów niniejszego protokołu.

2.   Do celów stosowania ust. 1 organy celne kraju przywozu zwracają świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED oraz fakturę, jeżeli taką dostarczono, deklarację pochodzenia, deklarację pochodzenia EUR-MED lub kopie tych dokumentów organom celnym kraju wywozu, przedstawiając, w odpowiednich przypadkach, uzasadnienie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji. Wszelkie uzyskane dokumenty lub informacje wskazujące, iż informacje podane na dowodzie pochodzenia są nieprawdziwe, są przekazywane wraz z wnioskiem o przeprowadzenie weryfikacji.

3.   Weryfikację przeprowadzają organy celne kraju wywozu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną.

4.   Jeżeli organy celne kraju przywozu podejmą decyzję o zawieszeniu preferencyjnego traktowania danych produktów podczas oczekiwania na wyniki weryfikacji, proponuje się importerowi zwolnienie produktów pod warunkiem podjęcia wszelkich uznanych za konieczne środków ostrożności.

5.   Organy celne wnioskujące o weryfikację są informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki te jasno wskazują, czy dokumenty są autentyczne oraz czy dane produkty można uznać za pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz czy spełniają one pozostałe wymogi niniejszego protokołu.

6.   Jeżeli w przypadkach, co do których istnieją uzasadnione wątpliwości, brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od złożenia wniosku o przeprowadzenie weryfikacji lub jeżeli odpowiedź nie zawiera wystarczających informacji, na podstawie których można ocenić autentyczność danych dokumentów lub rzeczywiste pochodzenie produktów, wnioskujące organy celne odmawiają, jeżeli nie zaistnieją wyjątkowe okoliczności, wszelkich preferencji.

Artykuł 34

Weryfikacja deklaracji dostawcy

1.   Późniejsze weryfikacje deklaracji dostawcy lub długoterminowych deklaracji dostawcy mogą być przeprowadzone wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne kraju, w którym uwzględniono tego rodzaju deklaracje przy wydaniu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED lub sporządzeniu deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED na fakturze, mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dokumentu lub prawdziwości zawartych w nim informacji.

2.   Do celów stosowania ust. 1 organy celne kraju, o którym mowa w ust. 1, zwracają deklarację dostawcy oraz fakturę(-y), specyfikację(-e) wysyłkową(-e) lub inne dokumenty handlowe dotyczące towarów objętych tą deklaracją organom celnym kraju, w którym sporządzono deklarację, podając, w odpowiednich przypadkach, formalne lub merytoryczne uzasadnienie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji.

Do wniosku o przeprowadzenie następczej weryfikacji organy celne dołączają wszelkie uzyskane dokumenty oraz informacje wskazujące, że informacje zawarte w deklaracji dostawcy są nieprawdziwe.

3.   Weryfikację przeprowadzają organy celne kraju, w którym sporządzono deklarację dostawcy. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych dostawcy lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną.

4.   Organy celne wnioskujące o weryfikację są informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki te jasno wskazują, czy informacje podane w deklaracji dostawcy są prawdziwe oraz umożliwiają ustalenie, czy i w jakim zakresie deklarację dostawcy można uwzględnić przy wydaniu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED lub sporządzaniu pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED.

Artykuł 35

Rozstrzyganie sporów

Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 33 i 34, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, lub wnioski o dokonanie wykładni niniejszego protokołu przekazane są Wspólnemu Komitetowi EOG.

We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 36

Kary

Wobec każdej osoby sporządzającej lub przyczyniającej się do sporządzenia dokumentu zawierającego nieprawdziwe informacje w celu uzyskania traktowania preferencyjnego dla produktów stosowane są kary.

Artykuł 37

Strefy wolnocłowe

1.   Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić, by sprzedawane produkty objęte dowodem pochodzenia, które podczas transportu korzystają ze stref wolnocłowych znajdujących się na ich terytorium, nie były zastępowane innymi towarami oraz nie były poddawane zabiegom innym niż zwykłe działania zapobiegające ich zepsuciu.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy produkty pochodzące z EOG przywożone są do strefy wolnocłowej na podstawie dowodu pochodzenia oraz poddawane są obróbce lub przetwarzaniu, odpowiednie organy wydają na wniosek eksportera nowe świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, jeżeli przeprowadzona obróbka lub przetwarzanie są zgodne z postanowieniami niniejszego protokołu.

TYTUŁ VII

CEUTA I MELILLA

Artykuł 38

Stosowanie protokołu

1.   Termin »EOG« użyty w niniejszym protokole nie obejmuje Ceuty i Melilli. Termin »produkty pochodzące z EOG« nie obejmuje produktów pochodzących z Ceuty i Melilli.

2.   Do celów stosowania protokołu 49 dotyczącego produktów pochodzących z Ceuty i Melilli niniejszy protokół stosuje się odpowiednio z zastrzeżeniem warunków szczególnych określonych w art. 39.

Artykuł 39

Warunki szczególne

1.   Pod warunkiem że dane produkty przetransportowano bezpośrednio zgodnie z art. 12, produkty wymienione poniżej uznaje się za:

1)

produkty pochodzące z Ceuty i Melilli:

a)

produkty całkowicie uzyskane w Ceucie i Melilli;

b)

produkty uzyskane w Ceucie i Melilli, do wytwarzania których wykorzystuje się produkty inne niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że:

(i)

wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 5;

lub

(ii)

produkty te pochodzą z EOG, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza działania określone w art. 6;

2)

produkty pochodzące z EOG:

a)

produkty całkowicie uzyskane w EOG;

b)

produkty uzyskane w EOG, do których wytworzenia użyto produktów innych niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że:

(i)

wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 5;

lub

(ii)

produkty te pochodzą z Ceuty i Melilli lub z EOG, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza działania określone w art. 6.

2.   Ceutę i Melillę uważa się za jedno terytorium.

3.   Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wpisują słowa »EOG« i »Ceuta i Melilla« w polu 2 świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED lub na deklaracjach pochodzenia lub na deklaracjach pochodzenia EUR-MED. Ponadto w przypadku produktów pochodzących z Ceuty i Melilli słowa te wpisuje się w polu 4 świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED lub na deklaracjach pochodzenialub na deklaracjach pochodzeniaEUR-MED.

4.   Hiszpańskie organy celne są odpowiedzialne za stosowanie postanowień niniejszego protokołu w Ceucie i Melilli.

„ZAŁĄCZNIK I

Uwagi wstępne do wykazu w załączniku II

Zob. załącznik I do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

Wszelkie odniesienia do »niniejszego dodatku« w uwadze 1 i 3.1 załącznika I do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia należy rozumieć jako odniesienia do »niniejszego protokołu«.

„ZAŁĄCZNIK II

Wykaz obróbek lub przetworzeń do wykonania na materiałach niepochodzących dla uzyskania przez przetworzony produkt statusu pochodzenia

Zob. załącznik II do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

„ZAŁĄCZNIK IIIa

Wzory świadectwa przewozowego EUR1 i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1

Zob. załącznik IIIa do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

„ZAŁĄCZNIK IIIb

Wzory świadectwa przewozowego EUR-MED i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR-MED

Zob. załącznik IIIb do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

„ZAŁĄCZNIK IVa

Tekst deklaracji pochodzenia

Zob. załącznik IVa do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

„ZAŁĄCZNIK IVb

Tekst deklaracji pochodzenia EUR-MED

Zob. załącznik IVb do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

„ZAŁĄCZNIK V

Deklaracja dostawcy

Deklaracja dostawcy, której tekst zamieszczony jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

Image 1

Tekst z obrazka

Image 2

Tekst z obrazka

„ZAŁĄCZNIK VI

Długoterminowa deklaracja dostawcy

Deklaracja dostawcy, której tekst zamieszczony jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

Image 3

Tekst z obrazka

Image 4

Tekst z obrazka

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca akceptacji dowodów pochodzenia wydanych w ramach porozumień określonych w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii

1.   

Celem przyznania taryfy preferencyjnej przewidzianej przez Porozumienie EOG akceptuje się dowody pochodzenia wydane w ramach porozumień, o których mowa w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii.

2.   

Takie produkty uznaje się za materiały pochodzące z EOG, jeśli są inkorporowane do produktów tam pozyskanych. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

3.   

Ponadto w takim stopniu, w jakim takie produkty są objęte Porozumieniem EOG, uznaje się je za pochodzące z EOG w razie ponownego wyeksportowania do innej Umawiającej się Strony EOG.

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca Księstwa Andory

1.   

Produkty pochodzące z Księstwa Andory klasyfikowane w działach od 25 do 97 Systemu Zharmonizowanego są uznawane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu Porozumienia.

2.   

Protokół 4, dla celów określenia pochodzenia wyżej wymienionych produktów, stosuje się odpowiednio.

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca Republiki San Marino

1.   

Produkty pochodzące z Republiki San Marino są uznawane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu Porozumienia.

2.   

Protokół 4, dla celów określenia pochodzenia wyżej wymienionych produktów, stosuje się odpowiednio.

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca odstąpienia Umawiającej się Strony od Konwencji regionalnej w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

1.   

Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia EOG zawiadomi na piśmie depozytariusza Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia o zamiarze odstąpienia od Konwencji zgodnie z jej art. 9, strona ta niezwłocznie rozpoczyna negocjacje w sprawie reguł pochodzenia ze wszystkimi pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG w celu wdrożenia niniejszego Porozumienia.

2.   

Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia między Umawiającą się Stroną, która zamiera odstąpić od Konwencji, a pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG nadal mają zastosowanie mutatis mutandis reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia mające zastosowanie w momencie odstąpienia. Jednakże począwszy od momentu odstąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Umawiającą się Stroną, która zamiera odstąpić od Konwencji, a pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG.

”

(1)  Księstwo Liechtensteinu jest związane unią celną ze Szwajcarią i jest Umawiającą się Stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

(2)  Albania, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Czarnogóra, Serbia oraz Kosowo zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1244/99.

(3)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Syria, Tunezja, Zachodni Brzeg i Strefa Gazy..


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/85


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 72/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami [2016/755]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w celu uwzględnienia rozporządzenia Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (1).

(2)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w celu uwzględnienia rozporządzenia Rady (UE) nr 1261/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 723/2009 w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (2).

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po art. 1 ust. 11 protokołu 31 do Porozumienia EOG dodaje się ustęp w brzmieniu:

„12.

a)

Umawiające się Strony będą dążyć do zacieśnienia współpracy w ramach działalności wspólnotowej, mogącej wynikać z następujących aktów prawnych Wspólnoty:

—

32009 R 0723: rozporządzenia Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1), zmienionego:

—

32013 R 1261: rozporządzeniem Rady (UE) nr 1261/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. (Dz.U. L 326 z 6.12.2013, s. 1).

b)

Art. 5 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 723/2009 odnosi się do dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, które nie zostały uwzględnione w Porozumieniu. Odniesienia te wchodzą zatem jedynie w zakres stosowania art. 5 ust. 1 lit. d) oraz pozostają bez uszczerbku dla zakresu Porozumienia.

c)

Państwa EFTA w pełni uczestniczą, bez prawa głosu, we wszystkich komitetach Wspólnoty, które wspierają Komisję w zakresie zarządzania, rozwoju i realizacji działań, o których mowa w lit. a).”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1.

(2)   Dz.U. L 326 z 6.12.2013, s. 1.

(*1)  Wskazano wymogi konstytucyjne.


19.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/87


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 73/2015

z dnia 20 marca 2015 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami [2016/756]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Należy rozszerzyć zakres współpracy między umawiającymi się stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylającą decyzję nr 2119/98/WE (1).

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie szerszej współpracy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 16 ust. 1 w protokole 31 do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32013 D 1082: decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylającą decyzję nr 2119/98/WE (Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 1).

Liechtenstein ponosi wszystkie koszty wynikające z udziału w działaniach w ramach decyzji nr 1082/2013/UE. Jeśli i kiedy Liechtenstein stanie się uczestnikiem trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020) ustanowionego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 282/2014 z dnia 11 marca 2014 r., zaczną obowiązywać zwykle stosowane przepisy w sprawie zwrotu kosztów.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Gianluca GRIPPA

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 1.

(*1)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.