(1)

W art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 określono szczegółowe kryteria kwalifikowalności dotyczące przyznania krajowi składającemu wniosek preferencji taryfowych w ramach szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+). Do tego celu dany kraj musi być uznany za podatny na zagrożenia. Powinien on ratyfikować wszystkie konwencje wymienione w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, a najnowsze dostępne wnioski właściwych organów monitorujących nie powinny stwierdzać poważnego naruszenia skutecznego wykonania którejkolwiek z tych konwencji. W odniesieniu do żadnej z odpowiednich konwencji kraj ten nie powinien złożyć zastrzeżenia, zakazanego przez którąkolwiek z tych konwencji lub które do celów art. 9 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 uznawane jest za niezgodne z przedmiotem i celem konwencji. Powinien on bez zastrzeżeń zaakceptować wymogi w zakresie sprawozdawczości nałożone każdą konwencją i podjąć wiążące zobowiązania określone w art. 9 ust. 1 lit. d), e) i f) rozporządzenia (UE) nr 978/2012.

(2)

Kraj korzystający z systemu GSP, który chce korzystać z GSP+, musi przedłożyć wniosek zawierający wyczerpujące informacje dotyczące ratyfikacji odpowiednich konwencji, jego zastrzeżeń i sprzeciwów złożonych przez inne strony konwencji w odniesieniu do tych zastrzeżeń oraz jego wiążących zobowiązań.

(3)

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE, aby ustanowić i zmienić załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 978/2012 w celu przyznania GSP+ krajowi składającemu wniosek poprzez dodanie go do wykazu krajów korzystających z systemu GSP+.

(4)

W dniu 25 maja 2015 r. Komisja otrzymała wniosek o GSP+ od Republiki Kirgiskiej.

(5)

Komisja zbadała wniosek złożony zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 i ustaliła, że Republika Kirgiska spełnia kryteria kwalifikowalności. W związku z powyższym GSP+ powinno zostać przyznane Republice Kirgiskiej od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 978/2012 powinien zostać odpowiednio zmieniony.

(6)

Komisja będzie monitorować status ratyfikacji odpowiednich konwencji i ich skuteczne wykonanie przez Republikę Kirgiską, a także będzie dokonywać przeglądu współpracy tego kraju z odpowiednimi organami monitorującymi, zgodnie z art. 13 rozporządzenia (UE) nr 978/2012,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek o rejestrację nazwy „Σταφίδα Σουλτανίνα Κρήτης” (Stafida Soultanina Kritis), złożony przez Grecję, został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

W dniu 26 czerwca 2014 r. Komisja otrzymała powiadomienie o sprzeciwie od giełdy towarowej w Izmirze (Turcja). Po przekazaniu tego powiadomienia, pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. przesłano uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie.

(3)

Komisja przeanalizowała sprzeciw i uznała go za dopuszczalny w rozumieniu art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Pismem z dnia 26 września 2014 r. Komisja wezwała więc zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

(4)

Strony nie osiągnęły porozumienia w ustalonym terminie.

(5)

W związku z tym, że nie osiągnięto porozumienia, Komisja powinna przyjąć decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

(6)

Sprzeciwiająca się strona twierdzi, że wniosek nie spełnia warunków określonych w art. 5, art. 6 ust. 3, art. 6 ust. 4 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Zdaniem sprzeciwiającej się strony właściwości produktu nie mają charakteru odróżniającego, gdyż klimat i warunki glebowe, które stanowią kryterium decydujące o jakości produktu, są takie same jak w Turcji. Ponadto słowa „sułtan” i „sultaniye” etymologicznie pochodzą z Turcji (tj. Anatolii). Słowo „Soultanina” byłoby więc przypisywane Turcji. Poza tym sprzeciwiająca się strona uważa, że podobnie jak „Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης” (Stafida Soultanina Kritis) nazwa produktu „Aegean Sultana” została zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia z Turcji i stała się znakiem towarowym. Obecność słowa „Soultanina” w greckiej nazwie stanowiłaby zatem zagrożenie dla tureckiej zarejestrowanej nazwy, przyczyniała się do nieuczciwej konkurencji i wprowadzała konsumentów w błąd. Wreszcie słowa „Soultanina” nie można zarejestrować, gdyż jest ono homonimiczne w stosunku do nazwy, którą już zarejestrowano. W związku z powyższym należy w całości odrzucić wniosek.

(7)

Pomimo wyżej wymienionych zarzutów przedstawionych przez sprzeciwiającą się stronę należy zarejestrować ChOG „Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης” (Stafida Soultanina Kritis) z następujących względów.

(8)

Nie ulega wątpliwości, że nazwa pochodzi z Anatolii. Biorąc pod uwagę jednak, że słowo „Soultanina” zaczęło być powszechnie używane jako nazwa odmiany winorośli uprawianej w wielu krajach, nie jest już ono związane z miejscem swojego pochodzenia. Może zatem zgodnie z prawem odnosić się do produktu, który nie pochodzi z Anatolii. Słowo „Soultanina” zostało już zaklasyfikowane jako odmiana winorośli na mocy obecnie uchylonego rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3800/81 (3). W aktualnie obowiązujących ramach prawnych nazwa „Soultanina” została zgłoszona jako odmiana winorośli zgodnie z art. 63 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (WE) nr 607/2009 (4).

(9)

W odniesieniu do cech szczególnych „Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης” (Stafida Soultanina Kritis) (ChOG) w jednolitym dokumencie odpowiednio i wyczerpująco opisano związek między szczególnymi cechami produktu a określonym obszarem geograficznym. Produkt odznacza się wysoką zawartością cukru (minimum 75 %) i niskim poziomem wilgotności (maksymalnie 16 %). Wapienny charakter gleb na Krecie sprawia, że rośliny wytwarzają owoce, które są bardzo wysokiej jakości, gdyż zawierają więcej cukru. Korzystny wpływ na zawartość cukru ma też niski poziom opadów deszczu i duża liczba godzin nasłonecznienia w lipcu i sierpniu, kiedy dojrzewają winogrona. Opady deszczu w tym okresie powodują rozcieńczenie cukrów w winogronach, co odbija się na ich jakości. Gorące, suche warunki oraz praktyka zanurzania winogron w roztworze alkalicznym przed ich wysuszeniem skutkują gwałtowną utratą wody i jednoczesnym wzrostem koncentracji cukrów, co z kolei zatrzymuje proces ciemnienia i nadaje sułtankom charakterystyczną barwę. Giełda towarowa w Izmirze nie przedstawiła odpowiedniego uzasadnienia podważającego te stwierdzenia.

(10)

Turecki produkt „Aegean Sultanas” nie jest ChNP zarejestrowaną zgodnie z prawem UE. Nie podlega szczególnej ochronie na mocy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. W szczególności nie może stanowić przeszkody w zarejestrowaniu homonimicznej nazwy zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. W żadnym przypadku słowo „Soultanina” nie jest nazwą produktu homonimiczną do nazwy „Aegean Sultanas”.

(11)

Mało prawdopodobne jest, aby nazwa „Soultanina” sama w sobie wprowadzała konsumentów w błąd odnośnie do pochodzenia produktu, gdyż jest ona powszechnie znana jako odmiana winorośli, którą można uprawiać na całym świecie. Ponadto w tym konkretnym przypadku nazwie „Soultanina” towarzyszy określenie geograficzne („Kritis”), które eliminuje wszelkie hipotetyczne wątpliwości co do pochodzenia produktu.

(12)

Pomimo ochrony przyznanej „Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης” (Stafida Soultanina Kritis) nadal można stosować nazwę „Soultanina” na terytorium Unii, pod warunkiem przestrzegania zasad i przepisów obowiązujących na mocy unijnego porządku prawnego.

(13)

W sprzeciwie nie podano dokładnych dokumentów odniesienia dotyczących rzekomego, zarejestrowanego znaku towarowego. Nie wspomniano o żadnym znaku towarowym zarejestrowanym przez Turcję na terytorium UE.

(14)

Z wyżej wymienionych powodów stwierdza się, że nazwę „Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης” (Stafida Soultanina Kritis) (ChOG) należy wprowadzić do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Cantuccini Toscani”/„Cantucci Toscani” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwę „Cantuccini Toscani”/„Cantucci Toscani” należy zatem zarejestrować,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Asparago di Cantello” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwę „Asparago di Cantello” należy zatem zarejestrować,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Granada Mollar de Elche”/„Granada de Elche” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwę „Granada Mollar de Elche”/„Granada de Elche” należy zatem zarejestrować,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Ternera de Aliste” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwę „Ternera de Aliste” należy zatem zarejestrować.

(1)

Analiza sytuacji na rynku i stosowania systemu wsparcia prywatnego przechowywania wieprzowiny przewidzianego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2334 (3) przemawia za jego zamknięciem. Komisja zamierza przedłożyć odnośne rozporządzenie zamykające do zaopiniowania Komitetowi ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych. Sama zapowiedź stwarza jednak ryzyko, że spowoduje to lawinową liczbę wniosków o przyznanie dopłat.

(2)

Należy zatem zawiesić możliwość składania wniosków o pomoc przewidzianą w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2334 i odrzucić niektóre wnioski złożone przed okresem zawieszenia.

(3)

Aby zapobiec spekulacjom, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Na mocy decyzji Komisji 2005/608/WE (2) wprowadzanie do obrotu pasz zawierających kukurydzę MON 863 lub składających się z niej oraz kukurydzy MON 863 w produktach zawierających ją lub składających się z niej, do wszelkich zastosowań innych niż żywność i pasza, z wyjątkiem uprawy, jest dozwolone zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE (3) do dnia 12 stycznia 2016 r.

(2)

Na mocy decyzji Komisji 2006/68/WE (4) wprowadzanie do obrotu żywności zawierającej kukurydzę MON 863, składającej się z niej lub z niej wyprodukowanej jest dozwolone do dnia 12 stycznia 2016 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (5).

(3)

Dodatki do żywności, materiały paszowe i dodatki paszowe wyprodukowane ze zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON 863 były wprowadzane do obrotu przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 i zostały zgłoszone jako bieżące produkty zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, gdy weszło ono w życie.

(4)

W dniu 13 kwietnia 2007 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA, zgodnie z art. 8 ust. 4, art. 11, art. 20 ust. 4 i art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, złożyło w Komisji wniosek o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu bieżącymi dodatkami do żywności oraz materiałami paszowymi i dodatkami paszowymi wyprodukowanymi z kukurydzy MON 863, które zostały wcześniej zgłoszone zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia („wniosek”). W dniu 30 marca 2010 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz uznał, że nie ma potrzeby zmiany tych opinii w związku z nowymi informacjami przedstawionymi we wniosku o odnowienie i z przeglądem literatury naukowej opublikowanej od czasu wydania przez EFSA poprzednich opinii naukowych dotyczących kukurydzy MON 863. W związku z tym EFSA powtórzyła swoje poprzednie wnioski, że nie jest prawdopodobne, by kukurydza MON 863 miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań. W swojej opinii EFSA rozpatrzyła wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w ramach konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.

(5)

Na mocy decyzji Komisji 2010/139/UE (6), 2010/140/UE (7) i 2010/141/UE (8) wprowadzanie do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę MON863 × MON810 × NK603, kukurydzę MON863 × MON810 i kukurydzę MON863 × NK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych jest dozwolone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 do dnia 1 marca 2020 r.

(6)

W dniu 29 czerwca 2015 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA zwróciło się do Komisji o zakończenie wszystkich zezwoleń wydanych przez Komisję na produkty zawierające genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON863, składające się z niej lub z niej wyprodukowane, jako pojedyncze i złożone modyfikacje genetyczne, w związku z tym, że przedsiębiorstwo to podjęło decyzję handlową o zakończeniu wprowadzania tych produktów do obrotu w UE.

(7)

W konsekwencji przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA wycofało wniosek o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu bieżącymi dodatkami do żywności oraz materiałami paszowymi i dodatkami paszowymi wyprodukowanymi z kukurydzy MON 863, złożony w dniu 13 kwietnia 2007 r., w odniesieniu do którego EFSA opublikowała opinię w dniu 30 marca 2010 r., i zwróciło się do Komisji o uchylenie decyzji 2005/608/WE, 2006/68/WE, 2010/139/UE, 2010/140/UE i 2010/141/UE.

(8)

Ze względu na to, że kukurydza MON 863, jako pojedyncza i złożona modyfikacja genetyczna, od 2011 r. nie była uprawiana w celach handlowych w państwach trzecich i zakończono stopniowe wycofywanie jej z obrotu, nie ma potrzeby ustanawiania ograniczonego okresu, w którym można zużywać istniejące zapasy tego produktu.

(9)

Decyzje 2005/608/WE i 2006/68/WE stracą moc dnia 12 stycznia 2016 r. W związku z tym, że przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA nie złożyło wniosków o odnowienie zezwoleń wydanych w drodze tych decyzji, po tej dacie produkty te nie powinny być wprowadzane do obrotu.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

—

dokumentację przedłożoną Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia,

—

oświadczenia, których zaprotokołowania zażądał członek Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia,

—

podjęte decyzje i sformułowane zalecenia, uzgodnione oświadczenia i przyjęte wnioski.