(1)

W art. 10 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 (2) określono zasady przyznawania zaliczek na poczet płatności bezpośrednich, gdy zastosowanie ma dyscyplina finansowa, o której mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3), w odniesieniu do danego roku składania wniosków. W celu zapewnienia jednolitego stosowania tych zasad we wszystkich państwach członkowskich, należy wyjaśnić, że przy obliczaniu zaliczek na poczet płatności bezpośrednich nie należy uwzględniać dyscypliny finansowej, zważywszy że ostateczny współczynnik korygujący ustalony do dnia 1 grudnia może jeszcze nie być znany w momencie wypłaty zaliczek.

(2)

W celu zwiększenia poprawności wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność należy wyraźnie stwierdzić, że państwa członkowskie mają możliwość wprowadzenia, na zasadzie dobrowolności, systemu „kontroli wstępnych”, który będzie informować beneficjentów o potencjalnych niezgodnościach i umożliwi im zmianę wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność w odpowiednim czasie, aby uniknąć zmniejszeń i kar administracyjnych. Pełne kontrole administracyjne będą nadal musiały być przeprowadzane przed dokonaniem płatności. Aby uniknąć odmiennego traktowania rolników z tego samego państwa członkowskiego, taki system powinien być stosowany na poziomie państwa członkowskiego, a nie na poziomie gospodarstwa. Jako że system oparty jest na istnieniu geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy, może on być stosowany jedynie wówczas, gdy taki system jest w pełni wdrożony w zainteresowanym państwie członkowskim. Jako że na beneficjencie spoczywa odpowiedzialność za złożenie prawidłowego wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, wszelkie wyniki „kontroli wstępnych” powinny pozostawać bez uszczerbku dla dalszych wyników administracyjnych kontroli krzyżowych. Taki system może być stosowany na poziomie regionalnym, pod warunkiem że z góry ustalony formularz i odpowiednie materiały graficzne, o których mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, są ustanowione na poziomie regionalnym za pośrednictwem interfejsu opartego na GIS, umożliwiającego przetwarzanie danych przestrzennych i alfanumerycznych obszarów zadeklarowanych.

(3)

Możliwość polegająca na tym, że grupa rolników ubiegających się o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich jest traktowana jako beneficjent (zwany dalej „kolektywem”), odnosi się zwłaszcza do działań rolno-środowiskowo-klimatycznych, o których mowa w art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (4), wprowadzonych na poziomie siedliska, takich jak różnorodność biologiczna i środki ochrony przyrody. Należy zatem przewidzieć ramy prawne odnośnie do zarządzania takimi kolektywami i ich kontroli. Aby zapewnić tym beneficjentom większą elastyczność w celu ułatwienia podejścia zorientowanego na wyniki, państwa członkowskie powinny mieć również możliwość połączenia tego systemu z systemem zgłaszania zobowiązań w czasie rzeczywistym, jeżeli beneficjenci zgłaszaliby planowane zobowiązania nie później niż 14 dni przed ich faktyczną realizacją. Kontrole dostosowane do indywidualnych potrzeb powinny uzupełniać ten mechanizm.

(4)

W odniesieniu do spełnienia obowiązków w zakresie zazieleniania beneficjenci muszą zadeklarować wykorzystanie działek rolnych najpóźniej do dnia, w którym upływa ostateczny termin składania pojedynczego wniosku lub wniosku o przyznanie pomocy, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 809/2014. W sezonie wegetacyjnym może jednak zaistnieć potrzeba dostosowania przez beneficjenta planu upraw w stosunku do upraw lub ich lokalizacji. W związku z tym beneficjenci powinni mieć możliwość wprowadzania zmian, w należycie uzasadnionych okolicznościach i jedynie w celu zazieleniania, do swojej deklaracji w odniesieniu do zadeklarowanych działek rolnych. Możliwość ta powinna mieć zastosowanie, pod warunkiem że nie będzie to miało wpływu na stan zgodności z obowiązkami w zakresie zazieleniania w odniesieniu do deklaracji pierwotnej.

(5)

Próba beneficjentów objętych kontrolą na miejscu, którzy są zwolnieni z wymogów w zakresie zazieleniania, nie jest obecnie wybierana zgodnie z metodą doboru próby w ramach mechanizmu kaskadowego, jak określono w art. 34 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014. W rezultacie nie jest ona wliczana do próby beneficjentów ubiegających się o pomoc w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, w przeciwieństwie do próby beneficjentów podlegających wymogom w zakresie zazieleniania. Aby zwiększyć skuteczność doboru próby oraz zmniejszyć liczbę beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu, próbę należy wybrać zgodnie z tą samą metodą doboru próby.

(6)

Próba objęta kontrolą na miejscu w odniesieniu do systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą nie jest obecnie wybierana zgodnie z metodą doboru próby w ramach mechanizmu kaskadowego, jak określono w art. 34 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014. Aby jeszcze zwiększyć skuteczność doboru próby oraz zminimalizować liczbę beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu, należy przewidzieć, że próbę tę można wybrać zgodnie z tą samą metodą doboru próby.

(7)

Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne oraz aby zwiększyć skuteczność doboru prób do kontroli na miejscu, należy przewidzieć wyraźną możliwość łączenia przez państwa członkowskie doboru próby do kontroli na miejscu w ramach systemów płatności bezpośrednich i niektórych środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich objętych zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli („system zintegrowany”). Jako że płatności bezpośrednie i populacje odpowiedzialne za rozwój obszarów wiejskich w pełni sobie nie odpowiadają, państwa członkowskie powinny zapewnić reprezentatywność uzyskanej próby.

(8)

Obowiązujące przepisy dotyczące doboru próby kontrolnej do celów kontroli na miejscu w ramach systemu zintegrowanego nie zawierają przepisu dotyczącego doboru rodzaju próby, który należy stosować w odniesieniu do dodatkowych beneficjentów, których należy wybrać, jeżeli obszary proekologiczne nie są zidentyfikowane w systemie identyfikacji działek rolnych. Należy zapewnić, żeby ta dodatkowa próba była wybierana na podstawie analizy ryzyka.

(9)

Stosując obowiązujące przepisy dotyczące obniżenia poziomu kontroli do celów kontroli na miejscu w ramach systemu zintegrowanego w odniesieniu do lat składania wniosków 2015 i 2016, tylko te państwa członkowskie, które wprowadziły dobrowolny system certyfikacji poziomu błędu przez swoją jednostkę certyfikującą w ostatnich latach, mogą rzeczywiście korzystać z ewentualnego obniżenia poziomu kontroli. W przypadku wszystkich pozostałych państw członkowskich pierwsza okazja do obniżenia poziomu kontroli nastąpi dopiero od roku składania wniosków 2017. Z tego względu należy umożliwić obniżenie poziomu kontroli w odniesieniu do niektórych płatności bezpośrednich innym państwom członkowskim, które w odniesieniu do roku składania wniosków 2016 poświadczają swoje poziomy błędu zgodnie z nową metodą opracowaną na szczeblu unijnym z uwzględnieniem art. 7 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (5) od roku budżetowego 2015.

(10)

W art. 42 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 określono zasady w odniesieniu do kontroli na miejscu dotyczących wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, które mają być przeprowadzone w trakcie okresu przetrzymania zwierząt. Zasady te mają zapewnić należyte sprawdzenie przestrzegania obowiązku okresu przetrzymania. Należy jednak umożliwić państwom członkowskim podjęcie decyzji o tym, że kontrole na miejscu mają być rozłożone, jeżeli okres przetrzymania rozpoczyna się przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność lub jeżeli nie można go z góry ustalić.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014.

(12)

Zmiany wprowadzone niniejszym rozporządzeniem stosują się do wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie lub wniosków o płatność dotyczących lat składania wniosków lub okresów premiowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2016 r. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że beneficjenci mogą mieć potrzebę dostosowania planu upraw w stosunku do upraw lub ich lokalizacji w roku składania wniosków 2015, przepis zezwalający państwom członkowskim na upoważnienie beneficjenta do zmiany treści pojedynczego wniosku odnośnie do działek rolnych powinien mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r. Ponadto, biorąc pod uwagę trudności napotkane w roku składania wniosków 2015 przez państwa członkowskie, które ustanowiły taki okres przetrzymania, przepis umożliwiający rozłożenie kontroli na miejscu, jeżeli okres przetrzymania rozpoczyna się przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność lub jeżeli nie można go ustalić z góry, powinien również mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r.

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich i Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

2)

w art. 11 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

3)

w art. 14 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

4)

dodaje się art. 14a w brzmieniu:

5)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

6)

art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

7)

art. 25 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jednakże w przypadku kontroli na miejscu odnoszących się do wniosków o przyznanie pomocy z związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub zobowiązań zgłoszonych zgodnie z art. 14a ust. 5, zapowiedzenie nie przekracza 48 godzin, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. Ponadto jeżeli ustawodawstwo stosowane do aktów i norm dotyczących zasady wzajemnej zgodności wymaga, aby kontrole na miejscu miały niezapowiedziany charakter, wymienione zasady mają również zastosowanie w przypadku kontroli na miejscu przeprowadzanych pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności.”;

8)

w art. 26 ust. 2 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Kontrole na miejscu dotyczące zobowiązań zgłoszonych zgodnie z art. 14a ust. 5 są przeprowadzane w terminach gwarantujących skuteczną weryfikację zgłoszonego zobowiązania.”;

9)

w art. 31 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

10)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

11)

w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

12)

w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

13)

w art. 37 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

14)

w art. 41 ust. 2 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości składania wniosku kolektywnego, państwo członkowskie nie ma obowiązku umożliwiać beneficjentowi podpisania sprawozdania z kontroli, jeżeli podczas kontroli nie wykryto niezgodności. Jeżeli kontrole takie wykazują jakiekolwiek niezgodności, beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania z kontroli, zanim właściwy organ wyciągnie wnioski z ustaleń w zakresie ewentualnych zmniejszeń, odmów, wycofań lub kar.”;

15)

w art. 42 ust. 1 akapit drugi dodaje się następujące zdanie:

„Jeżeli jednak okres przetrzymania rozpoczyna się przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność lub jeżeli nie można tego ustalić z wyprzedzeniem, państwa członkowskie mogą postanowić, że kontrole na miejscu przewidziane w art. 32 lub 33 zostają rozłożone w okresie, w którym zwierzę może kwalifikować się do płatności lub wsparcia.”.

(1)

W art. 17 akapit pierwszy lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewidziano możliwość przyznania dopłat do prywatnego przechowywania wieprzowiny.

(2)

W latach 2014–2015 sytuacja unijnego sektora wieprzowiny pogorszyła się. Ze względu na specyfikę rynku wieprzowiny, w którego system wpisane jest nieuniknione opóźnienie w dostosowaniu sektora hodowlanego do spadku popytu na tusze wieprzowe, unijna produkcja świń wzrosła, podczas gdy dobrze do tej pory funkcjonujący wywóz poważnie się zmniejszył na skutek utraty Rosji jako rynku eksportowego. W rezultacie rynek funkcjonuje obecnie pod ciągłą presją cenową, która utrzymuje się stale, zamiast jak zazwyczaj, występować cyklicznie. Od połowy sierpnia 2015 r. średnie ceny rynkowe notowane w Unii utrzymują się poniżej progu referencyjnego określonego w art. 7 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i mają znaczący negatywny wpływ na marże w sektorze wieprzowiny. Utrzymująca się trudna sytuacja na rynku zagraża stabilności finansowej wielu gospodarstw. Aby przywrócić równowagę rynkową i spowodować wzrost cen, konieczne wydaje się tymczasowe wycofanie wieprzowiny z rynku. Należy zatem przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania wieprzowiny oraz ustalić z góry wysokość tych dopłat.

(3)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 826/2008 (3) wprowadzono wspólne zasady realizacji systemów dopłat do prywatnego przechowywania.

(4)

Na podstawie art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III tego rozporządzenia.

(5)

Aby ułatwić administrowanie wspomnianym środkiem, produkty z wieprzowiny należy zakwalifikować do poszczególnych kategorii ustalonych według kosztów przechowywania.

(6)

Ze względu na potrzebę zapewnienia podmiotom gospodarczym równych szans należy przewidzieć możliwość składania wniosków o dopłatę do prywatnego przechowywania w ramach kategorii produktów z wieprzowiny kwalifikujących się do pomocy od dnia 4 stycznia 2016 r.

(7)

W celu ułatwienia zadań administracyjnych i kontrolnych w odniesieniu do zawierania umów należy ustalić minimalną ilość produktów, którą musi obejmować każdy wniosek.

(8)

Aby uzyskać pewność co do tego, że podmioty gospodarcze będą wywiązywać się ze swoich zobowiązań umownych oraz że przedmiotowy środek wywrze pożądany wpływ na rynek, należy ustalić zabezpieczenie.

(9)

Wywóz produktów z wieprzowiny przyczynia się do przywrócenia równowagi na rynku. W związku z tym art. 28 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 powinien mieć zastosowanie, w przypadku gdy okres przechowywania ulegnie skróceniu i jeżeli wyprowadzone ze składu produkty są przeznaczone na wywóz. Należy ustalić stawki dzienne stosowane przy obniżaniu kwoty dopłaty zgodnie z tym artykułem.

(10)

Do celów art. 28 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 826/2008 oraz w celu zapewnienia spójnych i jasnych reguł obowiązujących podmioty gospodarcze konieczne jest wyrażenie w dniach dwumiesięcznego okresu, o którym mowa w tym akapicie.

(11)

W art. 35 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 określono informacje, które państwa członkowskie muszą przekazać Komisji. Należy ustanowić niektóre szczegółowe zasady dotyczące częstotliwości powiadomień o ilościach, których dotyczą wnioski złożone w ramach niniejszego rozporządzenia.

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

a)

w każdy poniedziałek do godz. 12.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) – informacje o ilościach, w odniesieniu do których wnioski złożono w czwartek i piątek poprzedniego tygodnia;

b)

w każdy czwartek do godz. 12.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) – informacje o ilościach, w odniesieniu do których wnioski złożono w poniedziałek, wtorek i środę tego samego tygodnia.

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

W dniu 18 maja 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/279/WPZiB (1) w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN).

(2)

W dniu 17 grudnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/922/WPZiB (2) zmieniającą i przedłużającą decyzję 2010/279/WPZiB, w szczególności przedłużając EUPOL AFGANISTAN do dnia 31 grudnia 2016 r. i zapewniając tej misji finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 31 grudnia 2015 r.

(3)

Należy zmienić decyzję 2010/279/WPZiB celem zapewnienia finansowej kwoty odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.,

(1)

Dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii przywożonych substancji kontrolowanych podlega limitom ilościowym.

(2)

Komisja jest zobowiązana określić te limity i przyznać kontyngenty przedsiębiorstwom.

(3)

Ponadto Komisja jest zobowiązana ustalić ilości substancji kontrolowanych, innych niż wodorochlorofluorowęglowodory, które mogą być wykorzystywane do nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, jak również określić przedsiębiorstwa, które mogą je stosować.

(4)

Określając przyznane kontyngenty do celów nieodzownych zastosowań laboratoryjnych i analitycznych, należy zagwarantować przestrzeganie limitów ilościowych ustanowionych w art. 10 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, z zastosowaniem rozporządzenia Komisji (UE) nr 537/2011 (2). Te limity ilościowe obejmują pewną ilość wodorochlorofluorowęglowodorów objętą licencjami na zastosowania laboratoryjne i analityczne, zatem produkcja i przywóz wodorochlorofluorowęglowodorów do tych zastosowań powinny również być objęte wspomnianym przydziałem.

(5)

Komisja opublikowała zawiadomienie dla przedsiębiorstw zamierzających w 2016 r. przywozić do lub wywozić z Unii Europejskiej substancje kontrolowane zubożające warstwę ozonową oraz dla przedsiębiorstw zamierzających złożyć wniosek o kontyngent na takie substancje przeznaczone do zastosowań laboratoryjnych i analitycznych na 2016 r. (3) i otrzymała deklaracje dotyczące planowanego przywozu w 2016 r.

(6)

Limity ilościowe i kontyngenty należy ustalić na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2016 r., zgodnie z rocznym cyklem sprawozdawczym na podstawie Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009,