ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Tom 57 |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
UMOWY MIĘDZYNARODOWE
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/1 |
DECYZJA RADY
z dnia 8 października 2014 r.
w sprawie podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Umowę o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
(2014/928/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5,
uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Dnia 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia, w imieniu Unii, jej państw członkowskich oraz Republiki Chorwacji, negocjacji w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego Umowę o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej („protokół”). |
(2) |
Negocjacje w tej sprawie zakończono pomyślnie w dniu 5 grudnia 2013 r. |
(3) |
Należy podpisać protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. |
(4) |
Protokół należy stosować tymczasowo, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii i jej państw członkowskich do podpisania Protokołu zmieniającego Umowę o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.
Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.
Artykuł 3
Protokół stosuje się tymczasowo zgodnie z jego art. 3 ust. 2 od momentu jego podpisania przez strony (2) do czasu jego wejścia w życie.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 8 października 2014 r.
W imieniu Rady
M. LUPI
Przewodniczący
(1) Tekst umowy opublikowano w Dz.U. L 321 z 20.11.2012, s. 3.
(2) Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/3 |
PROTOKÓŁ
zmieniający Umowę o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
KRÓLESTWO BELGII,
REPUBLIKA BUŁGARII,
REPUBLIKA CZESKA,
KRÓLESTWO DANII,
REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
REPUBLIKA ESTOŃSKA,
IRLANDIA,
REPUBLIKA GRECKA,
KRÓLESTWO HISZPANII,
REPUBLIKA FRANCUSKA,
REPUBLIKA CHORWACJI
REPUBLIKA WŁOSKA,
REPUBLIKA CYPRYJSKA,
REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
REPUBLIKA LITEWSKA,
WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
WĘGRY,
REPUBLIKA MALTY,
KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
REPUBLIKA AUSTRII,
RZECZPOSPOLITA POLSKA,
REPUBLIKA PORTUGALSKA,
RUMUNIA,
REPUBLIKA SŁOWENII,
REPUBLIKA SŁOWACKA,
REPUBLIKA FINLANDII
KRÓLESTWO SZWECJI,
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
będące stronami Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz będące państwami członkowskimi Unii Europejskiej (zwane dalej „państwami członkowskimi”), i
UNIA EUROPEJSKA,
z jednej strony, oraz
GRUZJA,
z drugiej strony,
UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.,
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Republika Chorwacji jest stroną Umowy o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1), podpisanej w dniu 2 grudnia 2010 r. (zwanej dalej „umową”).
Artykuł 2
Tekst umowy w języku chorwackim (2) staje się autentyczny na tych samych warunkach, co pozostałe wersje językowe.
Artykuł 3
1. Niniejszy protokół zostaje zatwierdzony przez Strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Niniejszy protokół wchodzi w życie z dniem wejścia w życie umowy. Jednakże jeżeli niniejszy protokół zostanie zatwierdzony przez Strony po dniu wejścia w życie umowy, wejdzie on w życie — zgodnie z art. 29 ust. 1 umowy — po upływie jednego miesiąca od daty ostatniej noty przekazanej w ramach wymiany not dyplomatycznych między Stronami potwierdzającej zakończenie wszystkich procedur niezbędnych do wejścia w życie niniejszego protokołu.
2. Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od momentu jego podpisania przez Strony.
Sporządzono w Brukseli, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, dnia 26 listopada 2014 r., w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, chorwackim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz gruzińskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.
За държавите-членки
Por los Estados miembros
Za členské státy
For medlemsstaterne
Für die Mitgliedstaaten
Liikmesriikide nimel
Για τα κράτη μέλη
For the Member States
Pour les États membres
Za države članice
Per gli Stati membri
Dalībvalstu vārdā –
Valstybių narių vardu
A tagállamok részéről
Għall-Istati Membri
Voor de lidstaten
W imieniu Państw Członkowskich
Pelos Estados-Membros
Pentru statele membre
Za členské štáty
Za države članice
Jäsenvaltioiden puolesta
För medlemsstaterna
За Европейския съюз
Рог la Unión Europea
Za Evropskou unii
For Den Europæiske Union
Für die Europäische Union
Euroopa Liidu nimel
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
For the European Union
Pour l'Union européenne
Za Europsku uniju
Per l'Unione europea
Eiropas Savienības vārdā –
Europos Sąjungos vardu
Az Európai Unió részéről
Għall-Unjoni Ewropea
Voor de Europese Unie
W imieniu Unii Europejskiej
Pela União Europeia
Pentru Uniunea Europeană
Za Európsku úniu
Za Evropsko unijo
Euroopan unionin puolesta
För Europeiska unionen
За Грузия
Por Georgia
Za Gruzii
For Georgien
Für Georgien
Gruusia nimel
Για τη Γεωργία
For Georgia
Pour la Géorgie
Za Gruziju
Per la Georgia
Gruzijas vārdā –
Gruzijos vardu
Grúzia részéről
Għall-Ġeorġja
Voor Georgië
W imieniu Gruzji
Pela Georgia
Pentru Georgia
Za Gruzínsko
Za Gruzijo
Georgian puolesta
För Georgien
(1) Tekst umowy został opublikowany w Dz.U. L 321 z 20.11.2012, s. 3.
(2) Chorwackie wydanie specjalne, rozdział 11 tom 102, s. 232.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/6 |
DECYZJA RADY
z dnia 15 grudnia 2014 r.
w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską
(2014/929/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Dnia 15 listopada 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 31/2008 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską (1) (zwanej dalej „Umową”). Aktualny protokół do Umowy traci moc z dniem 31 grudnia 2014 r. |
(2) |
Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania nowego protokołu do Umowy (zwanego dalej „Protokołem”) przyznającego statkom Unii uprawnienia do połowów w obszarze połowowym objętym jurysdykcją Republiki Madagaskaru. W wyniku negocjacji Protokół został parafowany dnia 19 czerwca 2014 r. |
(3) |
Aby zapewnić kontynuowanie działalności połowowej przez statki Unii, w art. 15 Protokołu przewidziano możliwość jego tymczasowego stosowania przez strony, począwszy od dnia jego podpisania i nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2015 r. |
(4) |
Należy podpisać Protokół i stosować go tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania w imieniu Unii Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.
Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii
Artykuł 3
Zgodnie z art. 15 Protokołu stosuje się go tymczasowo od dnia jego podpisania (2), i nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2015 r., do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
M. MARTINA
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 1.
(2) Data podpisania Protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/8 |
PROTOKÓŁ
ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską
Artykuł 1
Zakres stosowania
1. Uprawnienia do połowów przyznane na podstawie art. 5 umowy o partnerstwie w sprawie połowów ustala się jak następuje:
|
Tuńczykowate i gatunki podobne (tuńczyk, bonito, makrela królewska, marlin, włócznik), gatunki powiązane i łowiska zarządzane przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), z wyjątkiem
|
2. Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 8 i 9 niniejszego protokołu.
Artykuł 2
Okres obowiązywania
Niniejszy protokół i załącznik do niego stosują się przez okres 4 lat, począwszy od dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu.
Artykuł 3
Zasady i cele związane z wprowadzeniem w życie niniejszego protokołu
1. Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnego rybołówstwa w obszarze połowowym Madagaskaru w oparciu o zasadę niedyskryminacji wobec różnych flot obecnych na tym obszarze. Całość technicznych środków ochronnych związana z przyznawaniem upoważnień do połowów, określonych w dodatku 2 do niniejszego protokołu, stosuje się do całej przemysłowej floty zagranicznej prowadzącej działalność w obszarze połowowym Madagaskaru w warunkach technicznych podobnych do warunków floty Unii Europejskiej.
2. Strony zobowiązują się do wdrożenia niniejszej umowy zgodnie z art. 9 umowy z Kotonu w odniesieniu do elementów zasadniczych dotyczących praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa oraz elementu podstawowego dotyczącego dobrej administracji, zrównoważonego rozwoju oraz zrównoważonego i prawidłowego zarządzania środowiskiem.
Artykuł 4
Rekompensata finansowa
1. Łączna rekompensata finansowa przewidziana w art. 7 umowy o partnerstwie w sprawie połowów ustalona jest na kwotę 6 107 500 EUR na cały okres, o którym mowa w art. 2.
2. Przedmiotową rekompensatę finansową rozdziela się w następujący sposób:
2.1. |
kwota roczna wynosząca 866 250 EUR dla każdego roku w pierwszych dwóch latach obowiązywania protokołu i 787 500 EUR dla każdego z dwóch następnych lat, stanowiąca równoważność pojemności referencyjnej — dla wszystkich gatunków łącznie — 15 750 ton rocznie, z tytułu dostępu do obszaru połowowego Madagaskaru; oraz |
2.2. |
specjalna kwota w wysokości 700 000 EUR rocznie przeznaczona jest na wsparcie sektorowej polityki zasobów rybnych i rybołówstwa Madagaskaru oraz jej wdrożenie. Rekompensata finansowa przeznaczona na wsparcie sektorowe pozostaje w dyspozycji Ministerstwa Zasobów Rybnych i Rybołówstwa. |
3. Ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5, 6, 8, 11 i 12 niniejszego protokołu.
4. Rekompensata finansowa określona w ust. 2 jest wpłacana na odrębny rachunek Skarbu Państwa Madagaskaru otwarty w Banku Centralnym Madagaskaru, którego dane zostaną przekazane Unii Europejskiej przez Madagaskar przed dniem rozpoczęcia tymczasowego stosowania i będą co roku potwierdzane.
Artykuł 5
Szczegółowe zasady płatności części rekompensaty finansowej z tytułu dostępu
1. Jeżeli dokonane w obszarze połowowym Madagaskaru roczne połowy gatunków, o których mowa w art. 1, określone i zatwierdzone w odniesieniu do statków rybackich Unii Europejskiej zgodnie z sekcją 1 rozdziału IV załącznika do niniejszego protokołu, przekraczają pojemność referencyjną wskazaną w art. 4 pkt 2.1, kwota rocznej rekompensaty finansowej zostanie zwiększona o 55 EUR podczas dwóch pierwszych lat obowiązywania protokołu i o 50 EUR podczas dwóch ostatnich lat, za każdą dodatkową tonę połowu.
2. Kwota roczna płacona przez Unię Europejską z tytułu dostępu do obszaru połowowego Madagaskaru nie może jednak przekroczyć dwukrotności kwoty wskazanej w art. 4 pkt 2.1 w odniesieniu do danego roku. W przypadku gdy wielkość połowów statków Unii Europejskiej w obszarze połowowym Madagaskaru przekracza ilość odpowiadającą dwukrotności tej kwoty rocznej, kwota należna za ilość przekraczającą ten limit zostaje wypłacona w roku następnym.
3. Płatności części rekompensaty finansowej dotyczącej dostępu statków rybackich Unii Europejskiej do obszaru połowowego Madagaskaru dokonuje się najpóźniej 90 dni po dniu rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu, o którym mowa w art. 15, w odniesieniu do pierwszego roku, a w latach następnych — najpóźniej w dniu rocznicy rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu.
4. Przeznaczenie części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 pkt 2.1, podlega wyłącznej kompetencji władz Madagaskaru.
Artykuł 6
Szczegółowe zasady płatności wsparcia sektorowego i jego wdrażania
1. Najpóźniej trzy miesiące po dniu rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu wspólny komitet określa wieloletni program sektorowy, którego głównym celem jest promowanie zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa w obszarze połowowym Madagaskaru zgodnie ze strategią krajową Madagaskaru w dziedzinie rybołówstwa.
2. Szczegółowe zasady realizacji programu wieloletniego wsparcia sektorowego zawierają w szczególności:
2.1. |
roczne i wieloletnie wytyczne dotyczące wykorzystania kwoty rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 pkt 2.2; |
2.2. |
cele do osiągnięcia w skali rocznej i wieloletniej, w celu ustanowienia zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa uwzględniającego priorytety wyrażone przez Madagaskar w ramach jego krajowej polityki rybołówstwa, w szczególności w ramach strategii krajowej w zakresie zarządzania połowami tuńczykowatych, szczególnie jeśli chodzi o wsparcie tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego, monitorowanie, kontrolę działalności połowowej i nadzór nad nią, a konkretniej walkę z połowami nielegalnymi, nieraportowanymi i nieuregulowanymi (połowami NNN), zwiększenie potencjału badań w dziedzinie rybołówstwa na Madagaskarze oraz potencjału zarządzania dostępem i wykorzystania ekosystemów morskich i zasobów rybnych; |
2.3. |
kryteria i procedury, w tym, w stosowanych przypadkach, wskaźniki budżetowe i finansowe, które należy stosować w celu umożliwienia przeprowadzenia oceny uzyskanych wyników w skali rocznej. |
3. Co roku władze Madagaskaru przedstawiają, w formie sprawozdania rocznego z realizacji, postępy w działaniach wdrożonych dzięki rekompensacie finansowej na wsparcie sektorowe. Sprawozdanie to jest przedmiotem analizy w ramach wspólnego komitetu. Sprawozdanie roczne dotyczące ostatniego roku będzie zawierało również bilans wdrożenia wsparcia sektorowego na przestrzeni całego okresu obowiązywania protokołu.
4. Wszelkie zmiany proponowane w wieloletnim programie sektorowym muszą zostać przedstawione do zatwierdzenia w ramach wspólnego komitetu.
5. Płatności części rekompensaty finansowej dotyczącej wsparcia sektorowego dokonuje się w ratach rocznych, na podstawie analizy przeprowadzonej przez wspólny komitet i w oparciu o wyniki wdrożenia wsparcia sektorowego, zgodnie z ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
6. Unia Europejska może zawiesić częściowo lub całkowicie płatność części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 pkt 2.2 niniejszego protokołu, pod następującymi warunkami:
6.1. |
jeżeli w wyniku analizy przeprowadzonej przez wspólny komitet zgodnie z ust. 5 uzna się, że uzyskane wyniki nie są zgodne z programowaniem ustalonym w ramach wspólnego komitetu; |
6.2. |
w przypadku gdy wspomniana rekompensata finansowa nie jest wykorzystana. |
7. Po zawieszeniu przewidzianym w ust. 6 płatność części rekompensaty finansowej na wsparcie sektorowe wznawia się dopiero po konsultacji i za zgodą Stron oraz gdy wyniki wdrażania wsparcia sektorowego będą zgodne z programowaniem ustalonym przez wspólny komitet. Płatności części rekompensaty finansowej dotyczącej wsparcia sektorowego nie można jednak dokonać później niż sześć miesięcy po dniu wygaśnięcia protokołu.
Artykuł 7
Współpraca naukowo-badawcza w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa
1. Strony zobowiązują się propagować w drodze współpracy naukowej odpowiedzialne rybołówstwo w obszarze połowowym Madagaskaru w odniesieniu do gatunków i łowisk zarządzanych przez IOTC. Strony zobowiązują się przestrzegać rezolucji i zaleceń IOTC.
2. W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Unia Europejska i Madagaskar wymieniają się wszelkimi istotnymi informacjami naukowymi pozwalającymi ocenić stan zasobów rybnych w obszarze połowowym Madagaskaru.
3. W okresie objętym niniejszym protokołem Strony mogą, za każdym razem gdy jest taka potrzeba, organizować spotkania wspólnej naukowej grupy roboczej w celu zbadania wszelkich kwestii naukowych dotyczących wdrażania niniejszego protokołu. Kadencja, skład i funkcjonowanie wspólnej naukowej grupy roboczej ustala wspólny komitet.
4. Na podstawie rezolucji i zaleceń przyjmowanych przez IOTC oraz w świetle najnowszych dostępnych opinii naukowych i, w stosownych przypadkach, wniosków z posiedzeń wspólnej naukowej grupy roboczej wspólny komitet podejmuje decyzje o środkach służących zrównoważonemu zarządzaniu zasobami rybnymi objętymi niniejszym protokołem i mających wpływ na działalność unijnych statków rybackich.
Artykuł 8
Przegląd uprawnień do połowów i środków technicznych w drodze wzajemnego porozumienia w ramach wspólnego komitetu
1. Wspólny komitet może zmienić uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, o ile rezolucje i zalecenia przyjęte przez IOTC potwierdzają, że zmiana ta gwarantuje zrównoważone zarządzanie zasobami gatunkami ryb określonymi w niniejszym protokole oraz, w stosowanych przypadkach, po uzyskaniu opinii naukowej grupy roboczej.
2. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 4 pkt 2.1, zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis, a w niniejszym protokole i załączniku do niego nanosi się niezbędne zmiany.
3. W razie potrzeby wspólny komitet może zbadać i dostosować, za obopólną zgodą, postanowienia dotyczące prowadzenia połowów i warunków stosowania niniejszego protokołu i załączników do niego.
Artykuł 9
Kampanie zwiadów rybackich
1. Wspólny komitet może pozwolić na prowadzenie kampanii zwiadów rybackich w obszarze połowowym Madagaskaru, aby przetestować techniczną wykonalność i opłacalność ekonomiczną połowów w nowych łowiskach. W tym celu oraz na wniosek jednej ze Stron wspólny komitet określa gatunki, warunki i inne właściwe parametry, zgodnie z warunkami określonymi przez wspólną naukową grupę roboczą.
2. Unia Europejska powiadamia organy Madagaskaru o wnioskach o wydanie upoważnienia na prowadzenie zwiadu rybackiego na podstawie dokumentacji technicznej określającej szczegółowo:
— |
dane techniczne statku; |
— |
poziom wiedzy specjalistycznej oficerów na statku w danym łowisku; |
— |
wniosek dotyczący parametrów technicznych zwiadu (czas trwania, narzędzia, obszar zwiadu itp.). |
3. Upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego są przyznawane maksymalnie na sześć miesięcy. Uiszcza się za nie opłaty, jeżeli takie opłaty zostaną ustalone przez organy Madagaskaru.
4. Przez cały czas trwania kampanii na statku obecny jest obserwator naukowy wyznaczony przez Madagaskar.
5. Połowy ze zwiadu rybackiego pozostają własnością armatora.
6. Szczegółowe wyniki zwiadu przekazywane są wspólnemu komitetowi. Jeżeli wspólny komitet stwierdzi, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki, Madagaskar może zaproponować przyznanie flocie Unii Europejskiej uprawnień do połowów nowych gatunków w ramach innego protokołu.
Artykuł 10
Warunki dotyczące działalności połowowej — klauzula wyłączności
1. Statki rybackie Unii Europejskiej mogą prowadzić działalność połowową w obszarze połowowym Madagaskaru, wyłącznie jeżeli znajdują się w wykazie IOTC statków rybackich upoważnionych do połowów oraz jeżeli posiadają upoważnienie do połowów wydane przez organy Madagaskaru na podstawie umowy o partnerstwie i niniejszego protokołu.
2. Organy Madagaskaru wydają statkom rybackim Unii Europejskiej upoważnienia do połowów wyłącznie na podstawie umowy o partnerstwie i niniejszego protokołu; wydawanie upoważnień wspomnianym statkom poza tymi ramami — w szczególności w formie prywatnych licencji — jest zabronione.
3. Działalność statków rybackich Unii Europejskiej w obszarze połowowym Madagaskaru podlega przepisom ustawowym i wykonawczym Madagaskaru, o ile niniejszy protokół i załącznik do niego nie stanowią inaczej.
4. Strony informują się wzajemnie o wszelkich zmianach swojej polityki rybołówstwa i przepisów w tym zakresie.
Artykuł 11
Zawieszenie
1. Wykonanie niniejszego protokołu, w tym płatność rekompensaty finansowej, może zostać zawieszone przez jedną ze Stron w przypadku niespełnienia warunków wymienionych w art. 3 umowy i art. 3 niniejszego protokołu oraz w następujących przypadkach:
1.1. |
siły wyższej; |
1.2. |
poważnego i nierozstrzygniętego sporu między Stronami dotyczącego interpretacji lub wykonania umowy i niniejszego protokołu; |
1.3. |
niedokonania przez Unię Europejską płatności rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 4 pkt 2.1 z powodów innych niż określone w art. 6 niniejszego protokołu. |
2. Zawieszenie z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 3 ust. 2 niniejszego protokołu może mieć miejsce wyłącznie w przypadku uruchomienia mechanizmów konsultacji przewidzianych w art. 96 umowy z Kotonu dotyczących naruszenia elementów zasadniczych i podstawowych praw człowieka określonych w art. 9 tej umowy.
3. Jeżeli zawieszenie stosowania protokołu następuje z przyczyn innych niż te, które wymieniono w ust. 2 niniejszego artykułu, zainteresowana strona musi powiadomić o tym na piśmie na co najmniej trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia.
4. Zawieszenie protokołu z przyczyn, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zaczyna być stosowane niezwłocznie po podjęciu decyzji o zawieszeniu.
5. W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje w celu polubownego rozstrzygnięcia sporu. W przypadku znalezienia takiego rozwiązania wznawiane jest stosowanie protokołu, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, odpowiednio do okresu zawieszenia stosowania protokołu.
6. Na czas całego okresu zawieszenia zawiesza się wszelką działalność statków rybackich Unii Europejskiej w obszarze połowowym Madagaskaru.
Artykuł 12
Wypowiedzenie
1. W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to ma stać się skuteczne.
2. Wysłanie przedmiotowego powiadomienia powoduje rozpoczęcie konsultacji między Stronami.
Artykuł 13
Poufność danych
1. Madagaskar i Unia Europejska zobowiązują się, aby wszystkie dane osobowe dotyczące statków rybackich Unii Europejskiej i ich działalności połowowej, uzyskane w ramach umowy, były zawsze traktowane z ostrożnością, zgodnie z ich zasadami poufności i ochrony danych.
2. Strony zapewniają, aby wyłącznie dane zagregowane dotyczące działalności połowowej w obszarze połowowym Madagaskaru były dostępne publicznie, zgodnie z przepisami IOTC w tej dziedzinie.
3. Dane, które można uznać za poufne, mogą być wykorzystywane przez właściwe organy wyłącznie na potrzeby wykonania umowy oraz zarządzania rybołówstwem, monitorowania, kontroli i nadzoru nad nim.
Artykuł 14
Elektroniczna wymiana danych
1. Madagaskar i Unia Europejska podejmują się wprowadzenia w jak najkrótszym terminie systemów informatycznych niezbędnych do wymiany elektronicznej wszystkich informacji i dokumentów związanych z wykonaniem umowy. Wszelka wymiana dokumentów drogą elektroniczną wymaga potwierdzenia ich odbioru.
2. Wersję elektroniczną dokumentu uznaje za całkowicie równoważną jego wersji papierowej.
3. Madagaskar i Unia Europejska powiadamiają się niezwłocznie o wszelkich awariach systemu informatycznego. Informacje i dokumenty związane z wykonaniem umowy są wówczas automatycznie zastępowane ich wersjami papierowymi.
Artykuł 15
Tymczasowe stosowanie
Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania i nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2015 r.
Artykuł 16
Wejście w życie
Niniejszy protokół wchodzi w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.
W imieniu Unii Europejskiej
W imieniu Republiki Madagaskaru
ZAŁĄCZNIK
Warunki dokonywania połowów na obszarze połowowym Madagaskaru przez statki Unii Europejskiej
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
1. Wyznaczanie właściwego organu
Na potrzeby niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej, każde odesłanie do Unii Europejskiej (UE) lub do Republiki Madagaskaru (Madagaskaru) z tytułu właściwego organu oznacza:
1.1. |
w odniesieniu do UE — Komisję Europejską, w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury UE na Madagaskarze; |
1.2. |
w odniesieniu do Republiki Madagaskaru — ministerstwo odpowiedzialne za zasoby rybne i rybołówstwo. |
2. Upoważnienie do połowów
Do celów stosowania postanowień niniejszego załącznika termin „upoważnienie do połowów” jest równoznaczny z terminem „licencja” określonym w ustawodawstwie Madagaskaru.
3. Obszar połowowy Madagaskaru
3.1. |
Obszar połowowy Madagaskaru jest zdefiniowany jako część wód Madagaskaru, w których Madagaskar upoważnia statki rybackie Unii Europejskiej do prowadzenia działalności połowowej.
|
3.2. |
Wszelkie postanowienia protokołu i załącznika do niego stosują się wyłącznie w obszarze połowowym Madagaskaru określonym zgodnie z dodatkiem 3, bez uszczerbku dla następujących postanowień.
|
4. Wyznaczenie agenta
Każdy armator UE, który chce otrzymać upoważnienie do połowów na podstawie niniejszego protokołu, musi być reprezentowany przez agenta zamieszkałego na Madagaskarze.
5. Umiejscowienie płatności armatorów
Przed datą rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu Madagaskar przesyła UE numer rachunku bankowego Skarbu Państwa, na który mają być wpłacane kwoty finansowe należne od armatorów UE w ramach umowy. Koszty przelewów bankowych ponoszą armatorzy.
6. Kontakt
Odpowiednie dane kontaktowe Stron dotyczące wdrażania niniejszego protokołu znajdują się w dodatku 9.
ROZDZIAŁ II
UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW
1. Warunki niezbędne do uzyskania upoważnienia do połowów — kwalifikowalne statki
Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 6 umowy, wydaje się pod warunkiem, że statek jest wpisany do rejestru statków rybackich UE i że znajduje się w wykazie statków rybackich upoważnionych do połowów przez IOTC. Ani kapitan, ani statek nie mogą ponadto być objęci zakazem prowadzenia połowów wydanym w związku z ich działalnością w obszarze połowowym Madagaskaru.
2. Wniosek o wydanie upoważnienia do połowów
2.1. |
UE składa Madagaskarowi wniosek o wydanie upoważnienia do połowów, drogą elektroniczną i z kopią do delegatury UE na Madagaskarze, w odniesieniu do każdego statku, który pragnie prowadzić połowy na podstawie umowy. |
2.2. |
Wnioski są przedstawiane zgodnie z formularzem znajdującym się w dodatku 1 do niniejszego załącznika. |
2.3. |
Każdemu wnioskowi o wydanie upoważnienia do połowów, składanemu po raz pierwszy lub składanemu po wprowadzeniu zmian technicznych w danym statku, musi towarzyszyć:
|
2.4. |
Podczas odnawiania upoważnienia do połowów w ramach obowiązującego protokołu statki, których charakterystyka techniczna nie uległa zmianie, składają wniosek o odnowienie upoważnienia do połowów, któremu towarzyszy wyłącznie dowód uiszczenia zaliczki ryczałtowej. |
3. Opłata i zaliczka ryczałtowa
3.1. |
Opłata za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe, wyrażona w EUR za tonę złowioną w obszarze połowowym Madagaskaru, zostaje ustalona następująco:
|
3.2. |
Upoważnienia do połowów wydawane są po wpłaceniu na rzecz właściwych organów krajowych następujących zaliczek ryczałtowych:
|
3.3. |
Kwota zaliczki ryczałtowej obejmuje wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem opłat portowych, wyładunkowych i przeładunkowych oraz kosztów świadczonych usług. |
4. Wydawanie upoważnień do połowów
4.1. |
Od dnia otrzymania wniosków o wydanie upoważnień do połowów, o których mowa w pkt 2, Madagaskar dysponuje terminem 20 dni roboczych na wydanie upoważnień do połowów statkom rybackim Unii Europejskiej, których wnioski oceniono za zgodne z pkt 2.2, 2.3 i 2.4. |
4.2. |
Oryginały wydanych upoważnień do połowów są niezwłocznie przekazywane armatorom lub ich agentom na Madagaskarze za pośrednictwem delegatury UE na Madagaskarze. |
4.3. |
Kopie upoważnień do połowów są niezwłocznie przesyłane drogą elektroniczną delegaturze UE i armatorom lub ich agentom. Znajdująca się na statku kopia jest ważna przez okres maksymalnie 60 dni kalendarzowych od dnia wydania upoważnienia do połowów. Po tym okresie na statku musi znajdować się oryginał upoważnienia do połowów. |
5. Przeniesienie upoważnienia do połowów
5.1. |
Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu. |
5.2. |
Jednakże na wniosek UE i w przypadkach udowodnionego działania siły wyższej, w szczególności utraty statku lub trwającego dłużej okresu unieruchomienia statku z przyczyn poważnej awarii technicznej, upoważnienie do połowów jednego statku zastępuje się nowym upoważnieniem sporządzonym dla innego statku tej samej kategorii co statek, który należy zastąpić, bez konieczności uiszczania nowej opłaty. |
5.3. |
W takim przypadku przy obliczaniu poziomu połowów na potrzeby określenia ewentualnej dodatkowej płatności zostanie uwzględniona suma całkowitych połowów obydwu statków w obszarze połowowym Madagaskaru. |
5.4. |
Armator statku, którego upoważnienie do połowów ma być zastąpione, lub jego agent przekazuje unieważnione upoważnienie do połowów Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) Madagaskaru za pośrednictwem Delegatury UE na Madagaskarze. |
5.5. |
Nowe upoważnienie do połowów jest ważne od dnia zwrotu anulowanego upoważnienia do CMR Madagaskaru. Delegatura UE jest informowana o przeniesieniu upoważnienia do połowów. |
6. Okres ważności upoważnienia do połowów
6.1. |
Upoważnienia do połowów są wydawane na okres jednego roku. |
6.2. |
Upoważnienia są odnawialne. |
6.3. |
W przypadku gdy dzień rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu nie przypadnie dnia 1 stycznia 2015 r., do celów określenia początku okresu ważności upoważnień do połowów, przez okres jednego roku należy rozumieć:
|
7. Dokumenty pokładowe
Na statku rybackim przebywającym na wodach lub w portach Madagaskaru muszą stale znajdować się następujące dokumenty:
— |
oryginał upoważnienia do połowów, z tym, że przez okres 60 dni kalendarzowych oraz w oczekiwaniu na otrzymanie oryginału ważna jest kopia upoważnienia do połowów, o której mowa w pkt 4.3 niniejszej sekcji; |
— |
licencja nawigacyjna statku lub każdy inny równoważny dokument wydany przez organ państwa bandery; |
— |
plan ładowności statku w formie szkiców lub aktualnych opisów układu statku rybackiego, w szczególności liczba ładowni z podaną w metrach sześciennych pojemnością magazynową. |
8. Statki pomocnicze
8.1. |
Na wniosek UE oraz po rozpatrzeniu go przez organy Madagaskaru, Madagaskar zezwala statkom rybackim Unii Europejskiej posiadającym upoważnienie do połowów, aby towarzyszyły im statki pomocnicze. |
8.2. |
Statki pomocnicze muszą pływać pod banderą państwa członkowskiego UE i nie mogą być przystosowane do łowienia ryb. Wsparcie przez statki pomocnicze nie może obejmować ani tankowania, ani przeładunku połowów. |
8.3. |
Statki pomocnicze podlegają takiej samej procedurze przenoszenia upoważnień do połowów, jak ta o której mowa w niniejszym rozdziale, w stopniu w jakim ich to dotyczy. Madagaskar sporządza wykaz upoważnionych statków pomocniczych i przesyła go niezwłocznie UE. |
8.4. |
Roczne opłaty za statek pomocniczy wynoszą 3 500 EUR. |
ROZDZIAŁ III
TECHNICZNE ŚRODKI OCHRONY
1. |
Statki rybackie Unii Europejskiej upoważnione do połowów w obszarze połowowym Madagaskaru muszą przestrzegać wszystkich technicznych środków ochrony, rezolucji i zaleceń IOTC oraz przepisów Madagaskaru, które mają do nich zastosowanie. |
2. |
Techniczne środki ochrony stosowane w odniesieniu do statków Unii Europejskiej posiadających upoważnienie do połowów, dotyczące obszaru połowowego, narzędzi połowowych i przyłowów, są określone dla każdej kategorii połowów w arkuszach technicznych znajdujących się w dodatku 2 do niniejszego załącznika. |
3. |
Podczas operacji połowowych dokonywanych w obszarze połowowym Madagaskaru, poza urządzeniami do naturalnej koncentracji ryb, stosowanie pomocniczych urządzeń połowowych zmieniających zachowanie gatunków daleko migrujących i wspomagających w szczególności koncentrację w pobliżu lub pod takim urządzeniem będzie ograniczone do urządzeń do sztucznej koncentracji ryb zwanych ekologicznymi, których projekt, konstrukcja i wykonanie pozwalają uniknąć przypadkowych przyłowów waleni, rekinów i żółwi przez urządzenia pomocnicze. Materiały, z których są wykonane takie urządzenia, muszą ulegać biodegradacji. Rozmieszczenie i stosowanie urządzeń do sztucznej koncentracji ryb musi być zgodne z rezolucjami i zaleceniami IOTC w tym zakresie. |
ROZDZIAŁ IV
SEKCJA 1
System raportowania połowów i nakładów połowowych
1. Dziennik połowowy
1.1. |
Kapitan statku rybackiego UE, który prowadzi połowy w ramach umowy, prowadzi dziennik połowowy zgodnie z rezolucjami IOTC obowiązującymi taklowce i sejnery. |
1.2. |
Kapitan wypełnia dziennik połowowy dla każdego dnia przebywania statku na obszarze połowowym Madagaskaru. |
1.3. |
Kapitan zapisuje każdego dnia w dzienniku połowowym ilość każdego gatunku zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO, złowionego i zatrzymanego na statku, wyrażoną w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk. W odniesieniu do każdego głównego gatunku kapitan zapisuje również połowy zerowe, przyłowy i odrzuty. |
1.4. |
Dziennik połowowy wypełniany jest w sposób czytelny, drukowanymi literami, i podpisywany przez kapitana. |
1.5. |
Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego. |
2. Raportowanie połowów
2.1. |
Kapitan deklaruje połowy statku poprzez przedłożenie Madagaskarowi dzienników połowowych odnoszących się do okresu obecności statku na obszarze połowowym Madagaskaru. |
2.2. |
Zanim wprowadzony zostanie elektroniczny system komunikacji danych połowowych, o którym mowa w pkt 3 niniejszej sekcji, dzienniki połowowe przedkłada się w następujący sposób:
|
2.3. |
Kapitan przesyła UE i właściwemu organowi swojego państwa bandery kopie wszystkich dzienników połowowych. Kapitan przesyła również kopię wszystkich swoich dzienników połowowych do:
|
2.4. |
Powrót statku na obszar połowowy Madagaskaru w okresie ważności posiadanego przez niego upoważnienia do połowów łączy się ze sporządzeniem nowego raportu połowowego. |
2.5. |
W przypadku nieposzanowania przepisów dotyczących raportowania połowów Madagaskar może zawiesić upoważnienie do połowów danego statku do czasu otrzymania brakujących raportów połowowych i ukarać armatora zgodnie z odnośnymi przepisami obowiązującego ustawodawstwa Madagaskaru. W przypadku ponownego naruszenia przepisów Madagaskar może odmówić odnowienia upoważnienia do połowów. |
2.6. |
Przekazując armatorowi powiadomienie, Madagaskar informuje UE o wszelkich zastosowanych wobec niego karach. |
3. Początek funkcjonowania elektronicznego systemu przekazywania danych połowowych
Strony postanawiają stosować elektroniczny system przekazywania danych połowowych na podstawie wytycznych znajdujących się w dodatku 8. Strony stawiają sobie za cel, aby system ten stał się operacyjny w ciągu sześć miesięcy od rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu.
4. Kwartalne i roczne raportowanie połowów i nakładów połowowych
4.1. Raportowanie kwartalne
4.1.1. |
W przypadku gdyby elektroniczny system przekazywania danych połowowych, o którym mowa w pkt 3 niniejszej sekcji, nie był operacyjny, UE przekazuje Madagaskarowi, przed końcem trzeciego miesiąca każdego kwartału, dane dotyczące połowów i nakładu połowowego (liczba dni na morzu) w odniesieniu do każdej kategorii przewidzianej w niniejszym protokole i w odniesieniu do miesięcy poprzedniego kwartału, zgodnie ze wzorem znajdującym się w dodatku 5 do niniejszego załącznika. |
4.1.2. |
Przedmiotowe zagregowane dane, pochodzące z dzienników połowowych, uważa się za wstępne aż do przekazania przez UE ostatecznego rocznego rozliczenia połowów i nakładów. |
4.2. Raportowanie roczne
4.2.1. |
W odniesieniu do każdego sejnera tuńczykowego i każdego taklowca powierzchniowego, które posiadają upoważnienie na połowy w obszarze połowowym Madagaskaru, UE sporządza raport roczny połowów i nakładów połowowych (liczba dni na morzu), w podziale na gatunki i miesiące, na podstawie danych połowowych zatwierdzonych przez organy administracji krajowej państw bandery oraz w wyniku analizy krzyżowej przeprowadzonej przez wymienione wyżej unijne instytuty badawcze zajmujące się rybołówstwem, porównującej dane z dzienników połowowych, zapisy dotyczące wyładunków, dokumentów sprzedaży oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdań z obserwacji naukowych. |
4.2.2. |
Metoda stosowana przez unijne instytuty badawcze zajmujące się rybołówstwem w analizie poziomu i składu połowów w obszarze połowowym Madagaskaru jest wspólna dla Unité Statistique Thonière d'Antisaranana, CMR Madagaskaru i departamentu statystyki i programowania Ministerstwa Zasobów Rybnych i Rybołówstwa. |
5. Końcowe rozliczenie opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe
5.1. |
Na podstawie rocznych raportów dotyczących połowów i nakładów połowowych, o których mowa w pkt 4.2 niniejszej sekcji, oraz w odniesieniu do każdego sejnera tuńczykowego i taklowca powierzchniowego Unii Europejskiej posiadającego w poprzednim roku upoważnienie do połowów w obszarze połowowym Madagaskaru, UE sporządza ostateczne rozliczenie opłat należnych od statku z tytułu jego rocznej kampanii połowowej z poprzedniego roku kalendarzowego. |
5.2. |
Roczny raport dotyczący połowów i nakładu połowowego oraz ostateczne rozliczenie należnych opłat jest wysyłane przez UE Madagaskarowi przed dniem 31 lipca każdego roku następującego po roku, w którym miały miejsce połowy, do celów zatwierdzenia. |
5.3. |
Madagaskar potwierdza UE otrzymanie tych raportów i rozliczenia oraz może wymagać od niej wszelkich wyjaśnień, które uzna za konieczne.
|
5.4. |
Madagaskar dysponuje terminem 30 dni roboczych od dnia potwierdzenia, o którym mowa w pkt 5.3 niniejszej sekcji, aby podważyć roczny raport dotyczący połowów, nakładów połowowych i ostateczne rozliczenie opłat, w oparciu o należyte elementy uzasadniające.
|
5.5. |
Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż zaliczka ryczałtowa płatna w celu uzyskania upoważnienia do połowów, armator wpłaca saldo Madagaskarowi najpóźniej dnia 30 września danego roku. Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż zaliczka ryczałtowa, różnica nie jest zwracana armatorowi. |
SEKCJA 2
Wejścia na obszar połowowy Madagaskaru i wyjścia z niego
1. |
Kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej, prowadzący działalność w ramach niniejszego protokołu w obszarze połowowym Madagaskaru, powiadamiają z co najmniej trzygodzinnym wyprzedzeniem właściwe organy Madagaskaru o swoim zamiarze wejścia na obszar połowowy Madagaskaru lub wyjścia z niego. |
2. |
Powiadamiając o wejściu na obszar połowowy Madagaskaru lub o wyjściu z niego, kapitanowie powiadamiają również o swojej pozycji oraz o znajdujących się na statku szacowanych ilościach każdego gatunku zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO, złowionego i zatrzymanego na statku, wyrażonych w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk, bez uszczerbku dla postanowień sekcji 2 dodatku 8. Powiadomienia te powinny odbywać się drogą elektroniczną, faksem lub w drodze komunikatu radiowego, na któryś z adresów podanych w dodatku 9. |
3. |
Władze Madagaskaru potwierdzają odbiór komunikatu elektronicznego zwrotną pocztą elektroniczną. |
4. |
Statek przyłapany na prowadzeniu połowów bez powiadomienia CMR Madagaskaru uważa się za statek bez upoważnienia do połowów; statek taki narażony jest na kary przewidziane w obowiązujących przepisach Madagaskaru. |
5. |
Do upoważnienia do połowów załączane są: adres elektroniczny, numer faksu i telefonu oraz współrzędne radiowe CMR Madagaskaru. |
6. |
Madagaskar informuje niezwłocznie UE i zainteresowane statki o wszelkich zmianach adresu elektronicznego, numeru faksu lub częstotliwości radiowej. |
SEKCJA 3
Przeładunki i wyładunki
1. |
Wszelkie operacje przeładunków na morzu są zakazane. |
2. |
Operacja przeładunku na wodach Madagaskaru może odbywać się w porcie Madagaskaru wyznaczonym do tego celu, po wcześniejszym uzyskaniu zezwolenia CMR Madagaskaru oraz pod kontrolą inspektorów rybołówstwa Madagaskaru. |
3. |
Porty rybackie wyznaczone do tych operacji to: Antsiranana dla sejnerów, Toliary, Ehoala, Toamasina i Mahajanga dla taklowców. |
4. |
Armator statku rybackiego Unii Europejskiej lub jego przedstawiciel, który zamierza dokonać wyładunku lub przeładunku w którymś porcie Madagaskaru, przekazuje równocześnie CMR i organom portowym na Madagaskarze, z co najmniej 72-godzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje:
|
5. |
Po sprawdzeniu informacji, o których mowa w pkt 4 niniejszej sekcji, oraz w terminie 24 godzin od powiadomienia, CMR Madagaskaru wydaje armatorowi lub jego przedstawicielowi wcześniejsze zezwolenie na przeładunek lub wyładunek. |
6. |
Przeładunek i wyładunek uznaje się za opuszczenie obszaru połowowego Madagaskaru. Z tego względu mają zastosowanie postanowienia sekcji 2 niniejszego rozdziału. |
7. |
Po przeładunku lub wyładunku armator lub jego przedstawiciel powiadamia bądź o swoim zamiarze kontynuowania działalności połowowej w obszarze połowowym Madagaskaru, bądź o swoim zamiarze opuszczenia obszaru połowowego Madagaskaru. |
8. |
Wszelkie operacje przeładunku lub wyładunku niezgodne z postanowieniami pkt 1-7 niniejszej sekcji są zakazane na obszarze połowowym Madagaskaru. Naruszenie niniejszego postanowienia podlega sankcjom przewidzianym w przepisach obowiązujących na Madagaskarze. |
9. |
Zgodnie z obowiązującą rezolucją IOTC sejnery UE dokonujące wyładunku w porcie Madagaskaru dokładają starań, by udostępnić swoje przyłowy przetwórcom lokalnym po lokalnej cenie rynkowej. Na wniosek armatorów statków rybackich UE regionalne departamenty ministerstwa odpowiedzialnego za zasoby rybne i rybołówstwo na Madagaskarze dostarczają wykaz i dane kontaktowe lokalnych przedsiębiorstw przetwórczych. |
10. |
Tuńczykowce Unii Europejskiej, które dobrowolnie dokonują wyładunku w porcie Madagaskaru, korzystają z obniżki opłaty o 5 EUR za tonę złowioną w obszarze połowowym Madagaskaru w stosunku do kwoty wskazanej w pkt 3.1 rozdział II niniejszego załącznika, w odniesieniu do kategorii połowów danego statku. Dodatkowa obniżka o 5 EUR na tonę zostaje przyznana w przypadku sprzedaży produktów rybołówstwa w zakładzie przetwórczym na Madagaskarze. |
SEKCJA 4
Satelitarny system monitorowania statków (VMS)
1. Komunikaty dotyczące pozycji statków — system VMS
1.1. |
Statki rybackie Unii Europejskiej posiadające upoważnienie do połowów są wyposażone w satelitarny system monitorowania statków (Vessel Monitoring System — VMS), który zapewnia automatyczne, stałe i cogodzinne przekazywanie informacji o ich pozycji do Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) ich państwa bandery. |
1.2. |
Każdy komunikat o pozycji jest skonfigurowany w formacie podanym w dodatku 7 do niniejszego załącznika i zawiera:
|
1.3. |
Pierwsza pozycja zarejestrowana po wejściu na obszar połowowy Madagaskaru oznaczana jest kodem „ENT”. Wszystkie następne pozycje są oznaczane kodem „POS”, z wyjątkiem pierwszej pozycji zarejestrowanej po wyjściu z obszaru połowowego Madagaskaru, która jest oznaczana kodem „EXI”. |
1.4. |
CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i, w razie potrzeby, elektroniczne przesyłanie komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji są rejestrowane w sposób bezpieczny i zachowywane przez okres trzech lat. |
2. Przesyłanie informacji przez statek w przypadku awarii systemu VMS
2.1. |
Kapitan zapewnia, aby system VMS jego statku był zawsze w pełni operacyjny, a komunikaty o pozycji prawidłowo przesyłane do CMR państwa bandery. |
2.2. |
Statki UE, które prowadzą połowy z uszkodzonym systemem VMS, nie są upoważnione do wejścia na obszar połowowy Madagaskaru. |
2.3. |
W przypadku awarii, która nastąpiła po wejściu na obszar połowowy Madagaskaru, system VMS statku naprawia się lub wymienia w terminie 15 dni. Po upływie tego terminu statek traci prawo do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Madagaskaru. |
2.4. |
Statki z uszkodzonym systemem VMS, które prowadzą połowy w obszarze połowowym Madagaskaru, przekazują komunikaty o pozycji do CMR państwa bandery i Madagaskaru pocztą elektroniczną, faksem lub drogą radiową, z częstotliwością co najmniej czterogodzinną, podając wszelkie wymagane informacje, zgodnie z pkt 1.2 niniejszej sekcji. |
3. Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji do Madagaskaru
3.1. |
CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Madagaskaru. CMR państwa bandery i CMR Madagaskaru przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów. |
3.2. |
Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Madagaskaru odbywa się drogą elektroniczną z wykorzystaniem systemu bezpiecznej łączności. |
3.3. |
CMR Madagaskaru informuje CMR państwa bandery i UE o wszelkich zakłóceniach w odbiorze następujących po sobie komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów, w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego wyjścia z obszaru połowowego Madagaskaru. |
4. Nieprawidłowe działanie systemu łączności
4.1. |
Madagaskar sprawdza kompatybilność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie UE o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji, w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. |
4.2. |
Wszelkie ewentualne spory rozstrzygane są przez wspólny komitet. |
4.3. |
Kapitan jest uznawany za odpowiedzialnego za wszelką dowiedzioną interwencję w systemie VMS statku mającą na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega karom przewidzianym w obowiązującym ustawodawstwie Madagaskaru. |
5. Zmiana częstotliwości wysyłania komunikatów o pozycji
5.1. |
Na podstawie uzasadnionych elementów, które wskazują na istnienie naruszenia, CMR Madagaskaru może zwrócić się z prośbą do CMR państwa bandery, wysyłając kopię prośby do UE, o skrócenie do 30 minut przerw pomiędzy kolejnymi komunikatami o pozycji statku, w okresie wyznaczonym na przeprowadzenie śledztwa. |
5.2. |
CMR Madagaskaru musi przesłać informację o wspomnianych uzasadnionych elementach do CMR państwa bandery i do UE. |
5.3. |
CMR państwa bandery niezwłocznie wysyła komunikaty o pozycji do CMR Madagaskaru w skróconych odstępach czasu. |
5.4. |
CMR Madagaskaru niezwłocznie informuje CMR państwa bandery i UE o zakończeniu procedury inspekcji. |
5.5. |
Po zakończeniu okresu wyznaczonego na prowadzenie śledztwa CMR Madagaskaru informuje CMR państwa bandery i UE o ewentualnych czynnościach następczych. |
6. Ważność komunikatu VMS w przypadku sporu
Dane o pozycji pochodzące z systemu VMS są jako jedyne uznane za autentyczne w przypadku sporu między Stronami.
SEKCJA 5
Obserwatorzy
1. Obserwacja działalności połowowej
1.1. |
Strony uznają znaczenie przestrzegania obowiązków wynikających z obowiązujących rezolucji IOTC w odniesieniu do programu obserwatorów naukowych. |
1.2. |
W celu zachowania zgodności z tymi obowiązkami postanowienia obowiązujące w odniesieniu do obserwatorów są następujące:
|
1.3. |
Statków o pojemności mniejszej lub równej 100 GT nie obowiązują postanowienia, o których mowa w niniejszej sekcji. |
2. Wyznaczone statki i obserwatorzy
2.1. |
Z chwilą wydania upoważnień do połowów Madagaskar sporządza i, w stosownych przypadkach, aktualizuje wykaz statków wybranych do przyjęcia obserwatora zgodnie z celami, o których mowa w pkt 1.2.2 powyżej. |
2.2. |
Madagaskar przesyła ten wykaz UE drogą elektroniczną, niezwłocznie po jego sporządzeniu bądź aktualizacji. Jeżeli na jednym z wybranych statków brak jest miejsca, co jest w pełni udokumentowane i wiąże się z wymogami bezpieczeństwa, w szczególności w kontekście zagrożenia aktami piractwa, Unia Europejska i Madagaskar dostosowują wykaz wybranych statków do tej sytuacji, gwarantując jednocześnie realizację celu, o którym mowa w pkt 1.2.1. |
2.3. |
Po ostatecznym sporządzeniu wykazu statków wybranych do przyjęcia obserwatora Madagaskar informuje równocześnie armatorów lub ich agentów o statkach, które mają przyjąć obserwatora podczas swojej obecności na obszarze połowowym Madagaskaru. |
2.4. |
Po wspólnym wyznaczeniu przez organy Madagaskaru i armatora wybranego statku dnia przyjęcia obserwatora, określonego w pkt 7.2 niniejszej sekcji, Madagaskar przekazuje UE i zainteresowanemu armatorowi lub jego agentowi nazwisko i dane kontaktowe wyznaczonego obserwatora. |
2.5. |
Madagaskar informuje niezwłocznie UE i zainteresowanych armatorów UE lub ich przedstawicieli o wszelkich zmianach dotyczących statków i obserwatorów wyznaczonych zgodnie z pkt 2.1 i 2.3 niniejszej sekcji. |
2.6. |
Madagaskar i UE dołożą starań, wspólnie z innymi państwami nadbrzeżnymi południowo-zachodniej części Oceanu Indyjskiego, by rozwinąć regionalne, uzgodnione wdrażanie programów obserwacji, w szczególności z inicjatywy IOTC. |
2.7. |
Statek rybacki Unii Europejskiej, wyznaczony do przyjęcia obserwatora zgodnie z pkt 2.1, jest zwolniony z tego obowiązku, jeżeli obserwator znajduje się już na statku i będzie tam pozostawał przez cały przewidziany okres, pod warunkiem, że obserwator:
|
2.8. |
Czas przebywania obserwatora na statku nie przekracza czasu niezbędnego do wykonania przez niego jego obowiązków. |
3. Wkład finansowy armatorów
3.1. |
Bez uszczerbku dla programu obserwacji uzgodnionego na szczeblu regionalnym, o którym mowa w pkt 2.6 niniejszej sekcji, oraz w odniesieniu do każdego obserwatora wyznaczonego przez Madagaskar do zaokrętowania na statek rybacki Unii Europejskiej armator wnosi wkład w wysokości 20 EUR za każdy dzień zaokrętowania. Kwota ta jest wpłacana przez armatorów na rzecz programu obserwatorów naukowych, którym zarządza CMR Madagaskaru. |
3.2. |
Armator pokrywa wszystkie koszty mobilizacji i demobilizacji między portem zaokrętowania lub portem wyokrętowania a stałym miejscem zamieszkania obserwatora na Madagaskarze. |
4. Wynagrodzenie obserwatora
Wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne obserwatora wyznaczonego przez Madagaskar pokrywają organy Madagaskaru.
5. Warunki przyjęcia na statek
5.1. |
Warunki zaokrętowania obserwatora, w szczególności czas przebywania na statku, są uzgodnione za obopólną zgodą przez armatora lub jego agenta i Madagaskar. |
5.2. |
Obserwator jest traktowany na pokładzie jak oficer. Przy zakwaterowaniu obserwatora na statku uwzględnia się jednak strukturę techniczną statku. |
5.3. |
Koszty zakwaterowania obserwatora na statku i jego wyżywienia pokrywa armator. |
5.4. |
Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego przy wykonywaniu jego zadań. |
5.5. |
Obserwatorowi zapewnia się dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych do wypełniania obowiązków. Kapitan statku zapewnia obserwatorowi dostęp do środków łączności i wszelkich dokumentów na statku, do dokumentów związanych z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego, rejestru mrożenia i dziennika nawigacyjnego, a także do części statku bezpośrednio związanych z wykonywaniem jego obowiązków. |
6. Zadania obserwatora
Podczas przebywania na statku obserwator:
— |
podejmuje wszelkie odpowiednie starania, aby nie zakłócać ani nie utrudniać prowadzenia połowów; |
— |
szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na statku; |
— |
zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do statku. |
7. Zaokrętowanie i wyokrętowanie obserwatora
7.1. |
Obserwator zaokrętowuje się w porcie wybranym przez armatora. |
7.2. |
Armator lub jego przedstawiciel informują Madagaskar, na 10 dni przed zaokrętowaniem, o dniu, godzinie i porcie zaokrętowania obserwatora. Jeżeli obserwator wchodzi na statek za granicą, koszty podróży i tranzytu (włącznie z kosztami zakwaterowania i wyżywienia), poniesione w celu dotarcia do portu zaokrętowania, pokrywa armator. |
7.3. |
Jeżeli obserwator nie stawi się do zaokrętowania w terminie 12 godzin po planowanym dniu i godzinie, armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora. Armator może opuścić port i rozpocząć działalność połowową. |
7.4. |
Jeżeli obserwator nie wyokrętował się w którymś z portów Madagaskaru, armator pokrywa koszty podróży i tranzytu obserwatora (włącznie z kosztami zakwaterowania i wyżywienia) związane z dotarciem do jego stałego miejsca zamieszkania na Madagaskarze. |
7.5. |
W przypadku gdy statek nie stawi się w ustalonym wcześniej czasie w porcie zaokrętowania obserwatora, armator pokrywa koszty związane z oczekiwaniem obserwatora w porcie (zakwaterowanie, wyżywienie). |
7.6. |
W przypadku gdy statek nie stawi się, Madagaskar może zawiesić upoważnienie danego statku do połowów i zastosować kary przewidziane w obowiązujących przepisach prawa Madagaskaru, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej, o którym powiadomiono CMR Madagaskaru. W tym ostatnim przypadku armator i organy Madagaskaru ustalają inną datę zaokrętowania obserwatora, a statek nie może prowadzić działalności połowowej w obszarze połowowym Madagaskaru do chwili faktycznego zaokrętowania obserwatora. Madagaskar powiadamia niezwłocznie UE i armatora o środkach podjętych w zastosowaniu niniejszego punku. |
8. Zadania obserwatora
8.1. |
Obserwator wykonuje następujące zadania:
|
8.2. |
Obserwator przekazuje codziennie swoje obserwacje drogą radiową, faksem lub pocztą elektroniczną podczas prowadzenia przez statek połowów w obszarze połowowym Madagaskaru, z podaniem wielkości głównych połowów i przyłowów znajdujących się na pokładzie oraz innych informacji wymaganych przez CMR Madagaskaru. |
9. Raport obserwatora
9.1. |
Przed opuszczeniem statku obserwator przedstawia kapitanowi statku swój raport. Kapitan statku ma prawo wprowadzić swoje komentarze do raportu obserwatora. Obserwator i kapitan podpisują raport, a kapitan otrzymuje jego kopię. W przypadku odmowy podpisania raportu obserwatora przez kapitana kapitan przedstawia na piśmie powody tej odmowy i nanosi zapis „odmowa podpisania”. |
9.2. |
Obserwator przekazuje swój raport do CMR Madagaskaru, który przesyła jego kopię UE w terminie 15 dni roboczych po opuszczeniu statku przez obserwatora. |
SEKCJA 6
Inspekcja na morzu i w porcie
1. |
W obszarze połowowym Madagaskaru inspekcji na morzu lub w porcie (na nadbrzeżu lub na redzie) statków rybackich Unii Europejskiej posiadających upoważnienie do połowów dokonują statki i inspektorzy Madagaskaru upoważnieni do kontroli rybołówstwa. |
2. |
Przed wejściem na statek inspektorzy Madagaskaru uprzedzają kapitana statku rybackiego Unii Europejskiej o decyzji przeprowadzenia inspekcji. Inspekcję przeprowadzają inspektorzy rybołówstwa. Przed rozpoczęciem inspekcji inspektorzy muszą przedstawić swoją tożsamość, kwalifikacje i zlecenie prowadzenia inspekcji. |
3. |
Inspektorzy pozostają na statku rybackim Unii Europejskiej jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją. Prowadzą oni inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, prowadzonej przez niego działalności połowowej i ładunku.
|
SEKCJA 7
Naruszenia przepisów
1. Postępowanie w stosunku do naruszenia przepisów
1.1. |
Wszelkie naruszenie przepisów dokonane na obszarze połowowym Madagaskaru przez statek rybacki Unii Europejskiej, posiadający upoważnienie do połowów zgodnie z postanowieniami niniejszego załącznika i będący przedmiotem powiadomienia o naruszeniu, powinno być wymienione w raporcie z inspekcji. |
1.2. |
W przypadku naruszenia przepisów dokonanego na obszarze połowowym Madagaskaru przez statek rybacki UE powiadomienie o określonym naruszeniu i związanych z nim karach nałożonych na kapitana lub na przedsiębiorstwo rybackie jest przekazywane bezpośrednio armatorowi zgodnie z obowiązującą procedurą określoną w przepisach Madagaskaru. |
1.3. |
W terminie 72 godzin Madagaskar przekazuje UE drogą elektroniczną kopię raportu z inspekcji i powiadomienia o naruszeniu. |
1.4. |
Podpisanie raportu z inspekcji przez kapitana nie przesądza o prawie przysługującym armatorowi do obrony przed zarzutem stwierdzonego naruszenia przepisów. |
2. Zatrzymanie statku — spotkanie informacyjne
2.1. |
W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów oraz jeżeli przewiduje to ustawodawstwo Madagaskaru, każdy statek rybacki Unii Europejskiej, który naruszył przepisy, może być zmuszony do zaprzestania działalności połowowej i, jeśli znajduje się na morzu, do powrotu do któregoś z portów Madagaskaru. |
2.2. |
W terminie 24 godzin Madagaskar powiadamia UE drogą elektroniczną o każdym zatrzymaniu statku rybackiego Unii Europejskiej. W powiadomieniu wymienia się przyczyny zatrzymania lub aresztowania i dołącza dowody na popełnienie stwierdzonego naruszenia. |
2.3. |
Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko statkowi, kapitanowi, załodze statku lub ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów, Madagaskar przeprowadza w następnym dniu roboczym po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu statku spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. Przedstawiciel państwa bandery oraz armatora statku może wziąć udział w tym spotkaniu informacyjnym. |
3. Kary za naruszenie przepisów — postępowanie ugodowe
3.1. |
Kara za stwierdzone naruszenie przepisów jest wyznaczana przez Madagaskar zgodnie z przepisami obowiązującego ustawodawstwa Madagaskaru. |
3.2. |
Jeżeli rozstrzygnięcie kwestii naruszenia przepisów wymaga postępowania sądowego, przed jego rozpoczęciem i o ile naruszenie nie posiada znamion przestępstwa, uruchamiane jest postępowanie ugodowe pomiędzy organami Madagaskaru a statkiem UE w celu określenia warunków i poziomu kary. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej 72 godzin po zgłoszeniu zatrzymania statku. |
3.3. |
Przedstawiciel państwa bandery statku rybackiego Unii Europejskiej może wziąć udział w postępowaniu ugodowym. |
4. Postępowanie sądowe — gwarancja bankowa
4.1. |
Jeżeli postępowanie ugodowe nie powiedzie się, a sprawa dotycząca naruszenia przepisów zostaje wniesiona do sądu właściwej instancji, armator statku, który naruszył przepisy, składa gwarancję bankową w banku wyznaczonym przez Madagaskar, której wysokość, ustalona przez Madagaskar, pokrywa koszty związane z zatrzymaniem statku, szacowaną grzywną i ewentualnymi odszkodowaniami wyrównawczymi. Gwarancja bankowa jest zablokowana do czasu zakończenia postępowania sądowego. |
4.2. |
Gwarancja bankowa jest zwalniana i zwracana armatorowi niezwłocznie po wydaniu orzeczenia:
|
4.3. |
Madagaskar informuje UE o wynikach postępowania sądowego w terminie ośmiu dni od wydania orzeczenia. |
5. Zwolnienie statku i załogi
Statek i jego załoga mogą opuścić port po uregulowaniu kary nałożonej w wyniku postępowania ugodowego lub po złożeniu gwarancji bankowej.
SEKCJA 8
Wspólny nadzór w zakresie zwalczania połowów NNN
1. Cel
W celu wzmocnienia nadzoru nad połowami dalekomorskimi oraz zwalczania połowów NNN kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej zachęcani są do informowania o obecności w obszarze połowowym Madagaskaru wszelkich statków, które nie znajdują się w wykazie statków IOTC lub wykazie statków zagranicznych upoważnionych do połowów w obszarze połowowym Madagaskaru, dostarczonej przez Madagaskar.
2. Procedura
2.1. |
Jeżeli kapitan statku rybackiego Unii Europejskiej zaobserwuje statek rybacki prowadzący operacje, które mogą być połowami NNN, może zebrać na ten temat możliwie jak najwięcej informacji. |
2.2. |
Informacje te są przesyłane niezwłocznie do CMR Madagaskaru i równocześnie do właściwych organów państwa bandery statku, z którego poczyniono obserwacje. Po ich otrzymaniu wspomniane właściwe organy przesyłają je UE drogą elektroniczną. |
2.3. |
UE przekazuje te informacje Madagaskarowi. |
3. Wzajemność
Madagaskar przekazuje UE jak najszybciej wszelkie raporty z obserwacji, którymi dysponuje, dotyczące statków rybackich prowadzących w obszarze połowowym Madagaskaru operacje, które mogą być połowami NNN.
ROZDZIAŁ V
ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY
1. |
Armatorzy statków rybackich Unii Europejskiej prowadzących działalność w ramach niniejszego protokołu starają się zatrudniać na statkach obywateli Madagaskaru lub, w razie ich braku, innych krajów AKP, w czasie kampanii połowowej w obszarze połowowym Madagaskaru. Liczba marynarzy z Madagaskaru zaokrętowanych na każdym statku rybackim Unii Europejskiej wynosi co najmniej dwóch marynarzy na sejnerze i jednego marynarza na taklowcu o pojemności większej niż 100 GT. |
2. |
Armatorzy, którzy nie zaokrętują minimalnej liczby marynarzy z Madagaskaru określonej w pkt 1, uiszczają kwotę ryczałtową w wysokości 20 EUR za każdego niezaokrętowanego marynarza dziennie. |
3. |
Do marynarzy zatrudnionych na statkach rybackich Unii Europejskiej ma zastosowanie z mocy prawa Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się, faktycznego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu. |
4. |
Umowy o pracę z marynarzami z Madagaskaru, których kopie otrzymują właściwe organy Madagaskaru i strony tych umów, sporządzane są pomiędzy przedstawicielem (przedstawicielami) armatorów a marynarzami lub ich związkami zawodowymi lub przedstawicielami tych związków. Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który jest dla nich obowiązujący, zgodnie z obowiązującymi przepisami Madagaskaru i który obejmuje: ubezpieczenie na wypadek śmierci, ubezpieczenie zdrowotne i od nieszczęśliwych wypadków. |
5. |
Wynagrodzenie marynarzy z Madagaskaru pokrywają armatorzy. Jego wysokość jest ustalana za obopólnym porozumieniem armatorów lub ich przedstawicieli i marynarzy lub ich związków zawodowych bądź przedstawicieli tych związków. Jednakże warunki wynagrodzenia marynarzy nie mogą być gorsze od warunków wynagrodzenia obowiązujących na Madagaskarze, i nie mogą być gorsze od norm MOP. |
6. |
Każdy marynarz zatrudniony przez armatora statku rybackiego Unii Europejskiej musi stawić się u kapitana danego statku w przeddzień zaokrętowania. Armator jest automatycznie zwalniany z obowiązku zatrudnienia marynarza, który nie stawi się o wyznaczonej godzinie w terminie przewidzianym na zaokrętowanie. |
7. |
Armator pokrywa wszystkie koszty mobilizacji lub demobilizacji między portem zaokrętowania lub portem wyokrętowania a stałym miejscem zamieszkania marynarza na Madagaskarze. |
WYKAZ DODATKÓW
Dodatek 1 — |
Formularz wniosku o wydanie upoważnienia do połowów |
Dodatek 2 — |
Arkusz techniczny |
Dodatek 3 — |
Współrzędne (szerokości i długości geograficzne) obszaru połowowego Madagaskaru |
Dodatek 4 — |
Współrzędne geograficzne obszaru zastrzeżonego wyłącznie dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego Madagaskaru |
Dodatek 5 — |
Wzór arkusza deklaracji kwartalnej tymczasowych połowów i nakładów połowowych |
Dodatek 6 — |
Formularze zgłoszenia wejścia do obszaru połowowego i wyjścia z niego |
Dodatek 7 — |
Format komunikatów VMS o pozycji |
Dodatek 8 — |
Wytyczne dotyczące wdrożenia systemu elektronicznego przekazywania danych dotyczących połowów (system ERS) |
Dodatek 9 — |
Dane kontaktowe na Madagaskarze |
Dodatek 1
Dodatek 2
Dodatek 3
Współrzędne (szerokości i długości geograficzne) obszaru połowowego Madagaskaru
Punkt |
LatDD |
LonDD |
|
LatitudeString |
LongitudeString |
1 |
-10,3144 |
49,4408 |
|
10° 18′ 52″ S |
049° 26′ 27″ E |
2 |
-11,0935 |
50,1877 |
|
11° 05′ 37″ S |
050° 11′ 16″ E |
3 |
-11,5434 |
50,4776 |
|
11° 32′ 36″ S |
050° 28′ 39″ E |
4 |
-12,7985 |
53,2164 |
|
12° 47′ 55″ S |
053° 12′ 59″ E |
5 |
-14,0069 |
52,7392 |
|
14° 00′ 25″ S |
052° 44′ 21″ E |
6 |
-16,1024 |
52,4145 |
|
16° 06′ 09″ S |
052° 24′ 52″ E |
7 |
-17,3875 |
52,3847 |
|
17° 23′ 15″ S |
052° 23′ 05″ E |
8 |
-18,2880 |
52,5550 |
|
18° 17′ 17″ S |
052° 33′ 18″ E |
9 |
-18,7010 |
52,7866 |
|
18° 42′ 04″ S |
052° 47′ 12″ E |
10 |
-18,8000 |
52,8000 |
|
18° 48′ 00″ S |
052° 47′ 60″ E |
11 |
-20,4000 |
52,0000 |
|
20° 23′ 60″ S |
052° 00′ 00″ E |
12 |
-22,3889 |
51,7197 |
|
22° 23′ 20″ S |
051° 43′ 11″ E |
13 |
-23,2702 |
51,3943 |
|
23° 16′ 13″ S |
051° 23′ 39″ E |
14 |
-23,6405 |
51,3390 |
|
23° 38′ 26″ S |
051° 20′ 20″ E |
15 |
-25,1681 |
50,8964 |
|
25° 10′ 05″ S |
050° 53′ 47″ E |
16 |
-25,4100 |
50,7773 |
|
25° 24′ 36″ S |
050° 46′ 38″ E |
17 |
-26,2151 |
50,5157 |
|
26° 12′ 54″ S |
050° 30′ 57″ E |
18 |
-26,9004 |
50,1112 |
|
26° 54′ 01″ S |
050° 06′ 40″ E |
19 |
-26,9575 |
50,0255 |
|
26° 57′ 27″ S |
050° 01′ 32″ E |
20 |
-27,4048 |
49,6781 |
|
27° 24′ 17″ S |
049° 40′ 41″ E |
21 |
-27,7998 |
49,1927 |
|
27° 47′ 59″ S |
049° 11′ 34″ E |
22 |
-28,1139 |
48,6014 |
|
28° 06′ 50″ S |
048° 36′ 05″ E |
23 |
-28,7064 |
46,8002 |
|
28° 42′ 23″ S |
046° 48′ 01″ E |
24 |
-28,8587 |
46,1839 |
|
28° 51′ 31″ S |
046° 11′ 02″ E |
25 |
-28,9206 |
45,5510 |
|
28° 55′ 14″ S |
045° 33′ 04″ E |
26 |
-28,9301 |
44,9085 |
|
28° 55′ 48″ S |
044° 54′ 31″ E |
27 |
-28,8016 |
44,1090 |
|
28° 48′ 06″ S |
044° 06′ 32″ E |
28 |
-28,2948 |
42,7551 |
|
28° 17′ 41″ S |
042° 45′ 18″ E |
29 |
-28,0501 |
42,2459 |
|
28° 03′ 00″ S |
042° 14′ 45″ E |
30 |
-27,8000 |
41,9000 |
|
27° 48′ 00″ S |
041° 53′ 60″ E |
31 |
-27,5095 |
41,5404 |
|
27° 30′ 34″ S |
041° 32′ 25″ E |
32 |
-27,0622 |
41,1644 |
|
27° 03′ 44″ S |
041° 09′ 52″ E |
33 |
-26,4435 |
40,7183 |
|
26° 26′ 37″ S |
040° 43′ 06″ E |
34 |
-25,7440 |
40,3590 |
|
25° 44′ 38″ S |
040° 21′ 32″ E |
35 |
-24,8056 |
41,0598 |
|
24° 48′ 20″ S |
041° 03′ 35″ E |
36 |
-24,2116 |
41,4440 |
|
24° 12′ 42″ S |
041° 26′ 38″ E |
37 |
-23,6643 |
41,7153 |
|
23° 39′ 51″ S |
041° 42′ 55″ E |
38 |
-22,6317 |
41,8386 |
|
22° 37′ 54″ S |
041° 50′ 19″ E |
39 |
-21,7798 |
41,7652 |
|
21° 46′ 47″ S |
041° 45′ 55″ E |
40 |
-21,3149 |
41,6927 |
|
21° 18′ 54″ S |
041° 41′ 34″ E |
41 |
-20,9003 |
41,5831 |
|
20° 54′ 01″ S |
041° 34′ 59″ E |
42 |
-20,6769 |
41,6124 |
|
20° 40′ 37″ S |
041° 36′ 45″ E |
43 |
-19,6645 |
41,5654 |
|
19° 39′ 52″ S |
041° 33′ 55″ E |
44 |
-19,2790 |
41,2489 |
|
19° 16′ 44″ S |
041° 14′ 56″ E |
45 |
-18,6603 |
42,0531 |
|
18° 39′ 37″ S |
042° 03′ 11″ E |
46 |
-18,0464 |
42,7813 |
|
18° 02′ 47″ S |
042° 46′ 53″ E |
47 |
-17,7633 |
43,0335 |
|
17° 45′ 48″ S |
043° 02′ 01″ E |
48 |
-17,2255 |
43,3119 |
|
17° 13′ 32″ S |
043° 18′ 43″ E |
49 |
-16,7782 |
43,4356 |
|
16° 46′ 42″ S |
043° 26′ 08″ E |
50 |
-15,3933 |
42,5195 |
|
15° 23′ 36″ S |
042° 31′ 10″ E |
51 |
-14,4487 |
43,0263 |
|
14° 26′ 55″ S |
043° 01′ 35″ E |
52 |
-14,4130 |
43,6069 |
|
14° 24′ 47″ S |
043° 36′ 25″ E |
53 |
-14,5510 |
44,3684 |
|
14° 33′ 04″ S |
044° 22′ 06″ E |
54 |
-14,5367 |
45,0275 |
|
14° 32′ 12″ S |
045° 01′ 39″ E |
55 |
-14,3154 |
45,8555 |
|
14° 18′ 55″ S |
045° 51′ 20″ E |
56 |
-13,8824 |
46,3861 |
|
13° 52′ 57″ S |
046° 23′ 10″ E |
57 |
-12,8460 |
46,6944 |
|
12° 50′ 46″ S |
046° 41′ 40″ E |
58 |
-12,6981 |
47,2079 |
|
12° 41′ 53″ S |
047° 12′ 28″ E |
59 |
-12,4637 |
47,7409 |
|
12° 27′ 49″ S |
047° 44′ 27″ E |
60 |
-12,0116 |
47,9670 |
|
12° 00′ 42″ S |
047° 58′ 01″ E |
61 |
-11,0158 |
48,5552 |
|
11° 00′ 57″ S |
048° 33′ 19″ E |
62 |
-10,3144 |
49,4408 |
|
10° 18′ 52″ S |
049° 26′ 27″ E |
Uwaga: Madagaskar powiadomi o współrzędnych geograficznych linii podstawowej najpóźniej w dniu rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu.
Dodatek 4
Współrzędne geograficzne obszaru zastrzeżonego wyłącznie dla tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego Madagaskaru
Punkt |
Szerokość geograficzna |
Długość geograficzna |
1 |
12° 18,44S |
47° 35,63 |
2 |
11° 56,64S |
47° 51,38E |
3 |
11° 53S |
48° 00E |
4 |
12° 18S |
48° 14E |
5 |
12° 30S |
48° 05E |
6 |
12° 32S |
47° 58E |
7 |
12° 56S |
47° 47E |
8 |
13° 01S |
47° 31E |
9 |
12° 53S |
47° 26E |
Dodatek 5
Dodatek 6
Dodatek 7
Format komunikatów VMS o pozycji
PRZEKAZYWANIE KOMUNIKATÓW VMS DO MADAGASKARU
FORMAT DANYCH VMS — RAPORT O POZYCJI
Dane |
Kod |
Obowiązkowe/nieobowiązkowe |
Treść |
Początek rejestracji |
SR |
O |
Szczegółowe dane systemu wskazujące początek rejestracji |
Adresat |
AD |
O |
Szczegółowe dane komunikatu — adresat; kod Alfa 3 państwa (ISO-3166) |
Nadawca |
FR |
O |
Szczegółowe dane komunikatu — nadawca; kod Alfa 3 państwa (ISO-3166) |
Państwo bandery |
FS |
O |
Szczegółowe dane komunikatu — bandera; kod Alfa 3 (ISO-3166) |
Typ komunikatu |
TM |
O |
Szczegółowe dane komunikatu — typ komunikatu (ENT, POS, EXI) |
Radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) |
RC |
O |
Szczegółowe dane statku — międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) |
Wewnętrzny numer referencyjny dla umawiającej się strony |
IR |
F |
Szczegółowe dane statku — niepowtarzalny numer umawiającej się strony; kod Alfa 3 (ISO-3166), po którym następuje numer |
Zewnętrzny numer rejestracyjny |
XR |
O |
Szczegółowe dane statku — numer znajdujący się na burcie statku (ISO 8859.1) |
Szerokość geograficzna |
LT |
O |
Szczegółowe dane statku — pozycja w stopniach i stopniach dziesiętnych +/– DD.ddd (WGS84) |
Długość geograficzna |
LG |
O |
Szczegółowe dane statku — pozycja w stopniach i stopniach dziesiętnych +/– DDD.ddd (WGS84) |
Kurs |
CO |
O |
Kurs statku w skali 360° |
Prędkość |
SP |
O |
Prędkość statku w dziesiętnych węzła |
Data |
DA |
O |
Szczegółowe dane pozycji statku — dzień i godzina zarejestrowania pozycji UTC (RRRRMMDD) |
Godzina |
TI |
O |
Szczegółowe dane pozycji statku — dzień i godzina zarejestrowania pozycji UTC (GGMM) |
Koniec rejestracji |
ER |
O |
Szczegółowe dane systemu wskazujące koniec rejestracji |
Każda transmisja danych ma następującą strukturę:
|
używane znaki muszą być zgodne z normą ISO 8859.1; |
|
podwójny ukośnik (//) i litery „SR” wskazują początek komunikatu; |
|
każda dana jest zidentyfikowana kodem i oddzielona od innych podwójnym ukośnikiem (//); |
|
pojedynczy ukośnik (/) oznacza oddzielenie kodu od danych; |
|
litery „ER” oraz podwójny ukośnik (//) wskazują koniec komunikatu; |
|
dane fakultatywne muszą być wprowadzane między początkiem a końcem komunikatu. |
Dodatek 8
Wytyczne dotyczące wdrożenia elektronicznego systemu przekazywania danych dotyczących połowów (ERS)
1. Postanowienia ogólne
(i) |
Podczas prowadzenia połowów w obszarze połowowym Madagaskaru każdy statek rybacki Unii musi być wyposażony w elektroniczny system, zwany dalej „systemem ERS”, umożliwiający rejestrowanie i przekazywanie danych o działalności połowowej statku, zwanych dalej „danymi ERS”. |
(ii) |
Statek UE, który nie jest wyposażony w system ERS, lub którego system ERS nie działa, nie jest upoważniony do wejścia na obszar połowowy Madagaskaru w celu prowadzenia działalności połowowej. |
(iii) |
Dane ERS są przekazywane zgodnie z procedurami państwa bandery statku, tzn. są najpierw wysyłane do CMR państwa bandery, które zapewnia ich automatyczną dostępność dla CMR Madagaskaru. |
(iv) |
Państwo bandery i Madagaskar zapewniają, by ich CMR były wyposażone w sprzęt informatyczny i oprogramowanie niezbędne do automatycznego przekazywania danych ERS w formacie XML oraz by dysponowały procedurą awaryjną zdolną do rejestracji i przechowywania danych ERS w formie czytelnej na komputerze przez okres co najmniej 3 lat. |
(v) |
Przekazywanie danych ERS musi odbywać się przy użyciu elektronicznych środków komunikacji, którymi zarządza Komisja Europejska w imieniu UE, określonymi jako DEH (Data Exchange Highway). |
(vi) |
Państwo bandery i Madagaskar wyznaczają swoich korespondentów ERS, którzy będą pełnić funkcję punktów kontaktowych.
|
2. Sporządzanie i przekazywanie danych ERS
(i) |
Statek rybacki Unii:
|
(ii) |
Kapitan odpowiada za dokładność rejestrowanych i przekazywanych danych ERS. |
(iii) |
CMR państwa bandery wysyła automatycznie i niezwłocznie dane ERS do CMR Madagaskaru. |
(iv) |
CMR Madagaskaru potwierdza przyjęcie danych ERS komunikatem zwrotnym oraz traktuje wszystkie dane ERS jako poufne. |
3. Awaria systemu ERS na statku lub systemu przekazywania danych ERS pomiędzy statkiem a CMR państwa bandery
(i) |
Państwo bandery informuje niezwłocznie kapitana lub właściciela statku, który pływa pod jego banderą, lub jego przedstawiciela, o każdej awarii technicznej systemu ERS zainstalowanego na statku lub o tym, że nie działa przekazywanie danych ERS między statkiem a CMR państwa bandery. |
(ii) |
Państwo bandery powiadamia Madagaskar o usterce i podjętych działaniach naprawczych. |
(iii) |
W razie awarii systemu ERS na statku kapitan lub właściciel zapewniają dokonanie naprawy lub wymiany systemu ERS w terminie 10 dni. Jeżeli w okresie tych 10 dni statek zawija do portu, wówczas nie może ponownie podjąć działalności połowowej w obszarze połowowym Madagaskaru aż do przywrócenia pełnej sprawności jego systemu ERS, chyba że Madagaskar udzieli mu odpowiedniego zezwolenia.
|
(iv) |
Każdy statek UE, który prowadzi połowy w obszarze połowowym Madagaskaru, posiadając niesprawny system ERS, powinien przekazywać codziennie najpóźniej do 23:59 UTC wszelkie dane ERS do CMR państwa bandery przy pomocy wszelkich innych środków komunikacji elektronicznej dostępnych dla CMR Madagaskaru. |
(v) |
Dane ERS, których nie można udostępnić Madagaskarowi w systemie ERS z powodu awarii systemu, są przekazywane przez CMR państwa bandery do CMR Madagaskaru w innej formie elektronicznej wzajemnie uzgodnionej. Dane przekazywane w taki alternatywny sposób będą uznawane za priorytetowe, wziąwszy pod uwagę że normalnie stosowane terminy przekazywania mogą być niedotrzymane. |
(vi) |
Jeżeli CMR Madagaskaru nie otrzymuje danych ERS ze statku przez 3 kolejne dni, Madagaskar może wydać statkowi instrukcję natychmiastowego udania się do portu wyznaczonego przez Madagaskar na potrzeby śledztwa. |
4. Awaria w CMR — nieprzyjmowanie danych ERS przez CMR Madagaskaru
(i) |
Jeżeli jedno z CMR nie otrzymuje danych ERS, jego korespondent ERS informuje o tym niezwłocznie korespondenta drugiego CMR i, jeśli to konieczne, pomaga w rozwiązaniu problemu. |
(ii) |
CMR państwa bandery i CMR Madagaskaru uzgadniają wzajemnie, przed uruchomieniem systemu ERS, alternatywne środki komunikacji elektronicznej, które powinny być używane do przekazywania danych ERS w razie awarii w CMR, i informują się nawzajem niezwłocznie o wszelkich zmianach. |
(iii) |
Gdy CMR Madagaskaru sygnalizuje, że nie otrzymał danych ERS, CMR państwa bandery identyfikuje przyczyny problemu i podejmuje właściwe środki, aby problem ten rozwiązać. CMR państwa bandery informuje CMR Madagaskaru i UE o wynikach i podjętych środkach w terminie 24 godzin od stwierdzenia awarii. |
(iv) |
Jeżeli zlikwidowanie problemu wymaga więcej niż 24 godzin, CMR państwa bandery przekazuje niezwłocznie brakujące dane ERS do CMR Madagaskaru przy pomocy któregoś z alternatywnych środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w pkt 3 ppkt (v). |
(v) |
Madagaskar przekazuje informację swoim właściwym służbom kontrolnym, aby statków UE nie uznano za popełniające naruszenie polegające na nieprzekazywaniu danych ERS przez CMR Madagaskaru z powodu awarii w jednym z CMR. |
5. Konserwacja CMR
(i) |
Zaplanowane czynności konserwacyjne w CMR (program obsługi technicznej), które mogą wpłynąć na wymianę danych ERS, należy zgłosić drugiemu CMR co najmniej na 72 godziny wcześniej, wskazując w miarę możliwości dzień i czas trwania konserwacji. Jeśli chodzi o niezaplanowane czynności konserwacyjne, informacje o nich należy zgłosić jak najszybciej do drugiego CMR. |
(ii) |
W czasie konserwacji udostępnienie danych ERS może zostać wstrzymane do czasu, gdy system będzie ponownie operacyjny. Dane ERS są udostępniane natychmiast po zakończeniu konserwacji. |
(iii) |
Jeżeli czynności konserwacyjne trwają ponad 24 godziny, dane ERS są przekazywane innemu CMR przy pomocy jednego ze środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w pkt 3 ppkt (v). |
(iv) |
Madagaskar przekazuje informację swoim właściwym służbom kontrolnym, aby statków UE nie uznano za popełniające naruszenie polegające na nieprzekazywaniu danych ERS z powodu czynności konserwacyjnych w jednym z CMR. |
6. Routing danych ERS do Madagaskaru
(i) |
Przekazywanie danych ERS państwa bandery do Madagaskaru musi odbywać się przy użyciu elektronicznych środków komunikacji, którymi zarządza Komisja Europejska w imieniu UE, określonych jako DEH (Data Exchange Highway), o których mowa w pkt 1 niniejszego dodatku. |
(ii) |
Do celów zarządzania działalnością połowową prowadzoną przez flotę UE dane te będą gromadzone i dostępne do konsultacji dla upoważnionych służb Komisji Europejskiej w imieniu Unii Europejskiej. |
Dodatek 9
Dane kontaktowe na Madagaskarze
Uwaga: Madagaskar przekaże wszystkie dane przewidziane poniżej najpóźniej w dniu rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego protokołu
1. Ministerstwo Zasobów Rybnych i Rybołówstwa
adres pocztowy, adres e-mail, numery telefonu i faksu.
2. W odniesieniu do wniosków o wydanie upoważnienia do połowów
adres pocztowy, adres e-mail, numery telefonu i faksu.
3. Departament Statystyki i Programowania
adres pocztowy, adres e-mail, numery telefonu i faksu.
4. Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) i Powiadamianie o Wejściu i Wyjściu
Nazwa CMR (sygnał wywoławczy):
Radiowy:
|
VHF: F1 kanał 16; F2 kanał 71 |
|
HF: F1 5.283 MHZ; F2 7.3495 MHZ |
adres pocztowy, główny adres e-mail, dodatkowy adres e-mail, numery telefonu i faksu.
5. Instytut Statystyczny ds. Tuńczyka w Antsirananie
adres pocztowy, adres e-mail, numery telefonu i faksu.
ROZPORZĄDZENIA
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/44 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1350/2014
z dnia 15 grudnia 2014 r.
w sprawie przydziału uprawnień do połowów z tytułu Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Dnia 15 listopada 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 31/2008 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Madagaskaru (1) (zwanej dalej „Umową”). Aktualny protokół do Umowy traci moc z dniem 31 grudnia 2014 r. |
(2) |
Nowy protokół (2) do Umowy (zwany dalej „Protokołem”) został parafowany dnia 19 czerwca 2014 r. Protokół przyznaje statkom Unii uprawnienia do połowów w obszarze połowowym objętym jurysdykcją Republiki Madagaskaru. |
(3) |
Dnia 15 grudnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/929/UE (3) w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu. |
(4) |
Należy określić metodę przydziału uprawnień do połowów między państwa członkowskie na okres stosowania Protokołu. |
(5) |
Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (4), jeżeli okaże się, że uprawnienia do połowów przydzielone Unii w ramach Protokołu nie są w pełni wykorzystane, Komisja informuje o tym fakcie zainteresowane państwa członkowskie. Brak odpowiedzi w terminie określonym przez Radę uznawany jest za potwierdzenie, że statki danego państwa członkowskiego nie wykorzystują w pełni przyznanych im uprawnień do połowów w danym okresie. Termin ten powinien zostać ustalony przez Radę. |
(6) |
Aby zapewnić kontynuowanie działalności połowowej przez statki Unii, w art. 15 Protokołu przewidziano możliwość jego tymczasowego stosowania przez strony, począwszy od dnia jego podpisania i nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2015 r. |
(7) |
Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia podpisania Protokołu, ale nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2015 r., |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Uprawnienia do połowów ustalone w Protokole zostają podzielone między państwa członkowskie w następujący sposób:
a) |
sejnery tuńczykowe:
|
b) |
taklowce powierzchniowe o pojemności powyżej 100 GT:
|
c) |
taklowce powierzchniowe o pojemności mniejszej lub równej 100 GT:
|
2. Limit na połowy rekinów w powiązaniu z połowami tuńczykowatych i gatunków podobnych, ustalony w załączniku do Protokołu w odniesieniu do taklowców powierzchniowych Unii, zostaje podzielony między państwa członkowskie w następujący sposób:
Hiszpania: |
207 ton |
Francja: |
34 tony |
Portugalia: |
9 ton |
3. Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008 stosuje się bez uszczerbku dla Umowy.
4. Jeżeli wnioski o wydanie upoważnień do połowów przedłożone przez państwa członkowskie określone w ust. 1 nie wyczerpują wszystkich uprawnień do połowów określonych w Protokole, Komisja uwzględnia wnioski o wydanie upoważnień do połowów z pozostałych państw członkowskich, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.
5. Termin, w którym państwa członkowskie zobowiązane są potwierdzić fakt niewykorzystywania w pełni uprawnień do połowów przyznanych w ramach Protokołu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, ustala się na dziesięć dni roboczych od daty przekazania im przez Komisję informacji dotyczącej niewykorzystania w pełni uprawnień do połowów.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia podpisania Protokołu i nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
M. MARTINA
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 1.
(2) Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską (zob. s. 8 niniejszego Dziennika Urzędowego).
(3) Zob. s. 6 niniejszego Dziennika Urzędowego.
(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33).
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/46 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1351/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 692/2014 w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2014/386/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie Rady (UE) nr 692/2014 (2) nadaje skuteczność niektórym środkom przewidzianym w decyzji 2014/386/WPZiB, w szczególności ograniczeniom dotyczącym towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola oraz udzielaniu finansowania lub pomocy finansowej, mających związek z przywozem takich towarów, jak również ograniczeniom dotyczącym handlu i inwestycji związanych z projektami odnoszącymi się do infrastruktury w sektorach transportu, telekomunikacji i energii oraz związanych z wydobywaniem ropy naftowej, gazu ziemnego i minerałów. |
(2) |
Zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 68/262 z dnia 27 marca 2014 r. Krym i Sewastopol uważane są nadal za część Ukrainy. Na sesji w dniach 17 i 18 listopada 2014 r. Rada do Spraw Zagranicznych podkreśliła, że UE potępia i nie uzna nielegalnej aneksji Krymu i Sewastopola. |
(3) |
W dniu 18 grudnia 2014 r., Rada przyjęła decyzję 2014/933/WPZiB (3) zmieniającą decyzję 2014/386/WPZiB w celu wprowadzenia zakazu dotyczącego wszelkich inwestycji zagranicznych na Krymie lub w Sewastopolu. W decyzji tej przewidziany jest również zakaz świadczenia usług bezpośrednio związanych z zakazem inwestycji, jak również usług związanych z działalnością w zakresie turystyki, w tym turystyki morskiej, a także w sektorach transportu, telekomunikacji, energii oraz wydobywania ropy naftowej, gazu ziemnego i minerałów na Krymie lub w Sewastopolu. Wcześniejszy zakaz wywozu towarów i technologii związanych z sektorami transportu, telekomunikacji, energii oraz wydobywania ropy naftowej, gazu ziemnego i minerałów, zostaje rozszerzony. |
(4) |
W celu zminimalizowania skutków takich środków ograniczających dla podmiotów gospodarczych i dla ludności cywilnej na Krymie lub w Sewastopolu, należy przewidzieć wyjątki i okresy przejściowe. |
(5) |
Do celów niniejszego rozporządzenia miejsce wykorzystania towarów i technologii należy określać na podstawie oceny obiektywnych elementów obejmujących między innymi, lecz nie wyłącznie, miejsce przeznaczenia ładunku, kody pocztowe dostawy, jakiekolwiek wskazanie miejsca wykorzystania oraz udokumentowane wskazanie takiego miejsca dokonane przez importera. Koncepcja miejsca wykorzystania powinna mieć zastosowanie do towarów lub technologii stale wykorzystywanych na Krymie lub w Sewastopolu. |
(6) |
Zakazów i ograniczeń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu nie można uznawać za obejmujące lub ograniczające tranzyt przez terytorium Krymu i Sewastopolu wykonywany przez unijne osoby fizyczne lub prawne lub podmioty z Unii. |
(7) |
Zakazy i ograniczenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu nie mają zastosowania do prowadzenia legalnej działalności gospodarczej z podmiotami spoza Krymu lub Sewastopola, które działają na Krymie lub w Sewastopolu, w przypadku gdy nie występują rozsądne powody by stwierdzić, że dane towary lub usługi mają być wykorzystane na Krymie lub w Sewastopolu, lub w przypadku gdy powiązane inwestycje nie są przeznaczone dla przedsiębiorstw na Krymie lub w Sewastopolu, ani dla żadnych podmiotów zależnych lub podmiotów powiązanych pozostających pod ich kontrolą. |
(8) |
Zakaz świadczenia usług bezpośrednio związanych z działalnością turystyczną, w tym usług statków wycieczkowych, nie może być uznawany za obejmujący usługi służące zapewnieniu bezpieczeństwa i ochrony na morzu oraz usługi odnoszące się do sytuacji nadzwyczajnych, takie jak konserwacja, naprawa, systemy identyfikacji i łączności elektronicznej lub ubezpieczenia. |
(9) |
Działania te wchodzą w zakres Traktatu, a zatem, w związku z przyjęciem decyzji 2014/933/WPZiB, konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków we wszystkich państwach członkowskich. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 692/2014, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 692/2014 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 1 dodaje się litery w brzmieniu:
(4) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364 z 12.12.1992, s. 7).”" ; |
2) |
art. 2a, 2b, 2c i 2d otrzymują brzmienie: „Artykuł 2a 1. Zakazuje się:
2. Zakazy i ograniczenia przewidziane w niniejszym artykule nie mają zastosowania do prowadzenia legalnej działalności gospodarczej z podmiotami spoza Krymu i Sewastopola, w przypadku gdy powiązane inwestycje nie są przeznaczone dla podmiotów na Krymie lub w Sewastopolu. 3. Zakazy, o których mowa w ust. 1, pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umowy, która została zawarta przed dniem 20 grudnia 2014 r., lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takiej umowy, pod warunkiem że właściwy organ został poinformowany z wyprzedzeniem co najmniej pięciu dni roboczych. Artykuł 2b 1. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu towarów i technologii wymienionych w wykazie w załączniku II:
Załącznik II obejmuje określone towary i technologie nadające się do wykorzystania w następujących kluczowych sektorach:
2. Zakazuje się:
3. Zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku gdy odnoszą się do ust. 1 lit. b), nie mają zastosowania w przypadku gdy nie zachodzą rozsądne powody by stwierdzić, że towary i technologie lub usługi, o których mowa w ust. 2, mają być wykorzystywane na Krymie lub w Sewastopolu. 4. Zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2, pozostają bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 21 marca 2015 r. zobowiązań wynikających z umowy, która została zawarta przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub z umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takiej umowy, pod warunkiem że właściwy organ został poinformowany z wyprzedzeniem co najmniej pięciu dni roboczych. Artykuł 2c 1. Zakazuje się świadczenia pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, usług budowlanych lub inżynierskich bezpośrednio związanych z infrastrukturą na Krymie lub w Sewastopolu w sektorach, o których mowa w art. 2b ust. 1, określonych na podstawie załącznika II, niezależnie od pochodzenia danych towarów lub technologii. 2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 21 marca 2015 r. zobowiązań wynikających z umowy, która została zawarta przed dniem 20 grudnia 2014 r., lub z umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takiej umowy. 3. Zakazuje się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2. Artykuł 2d 1. Zakazuje się świadczenia usług bezpośrednio związanych z działalnością turystyczną na Krymie lub w Sewastopolu. 2. W szczególności zakazuje się wszelkim statkom świadczącym usługi wycieczkowe wpływania lub zawijania do portów znajdujących się na Półwyspie Krymskim, wymienionych w wykazie w załączniku III. Zakaz ten ma zastosowanie do statków pływających pod banderą państwa członkowskiego lub wszelkich statków będących własnością oraz znajdujących się pod kontrolą operacyjną armatora unijnego lub wszelkich statków, w odniesieniu do których armator unijny ponosi ogólną odpowiedzialność za ich działania. 3. Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, gdy statek wpływa lub zawija do jednego z portów wymienionych w wykazie w załączniku III z powodów związanych z bezpieczeństwem morskim w sytuacji nadzwyczajnej. Właściwy organ jest informowany o danym wpłynięciu lub zawinięciu do portu w terminie pięciu dni roboczych. 4. Zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2, pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umowy lub umowy dodatkowej, które zostały zawarte przed dniem 20 grudnia 2014 r., lub z umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów, pod warunkiem że właściwy organ został poinformowany z wyprzedzeniem co najmniej pięciu dni roboczych. Artykuł 2e 1. Właściwe organy mogą przyznać na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenie w związku z działalnością, o której mowa w art. 2a ust. 1 lub art. 2b ust. 2, i z towarami i technologiami, o których mowa w art. 2b ust. 1, pod warunkiem że są one:
2. Właściwe organy mogą również przyznać, na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenie w związku z działalnością, o której mowa w art. 2a ust. 1, pod warunkiem że dana transakcja ma na celu utrzymanie obecnej infrastruktury w stanie zapewniającym bezpieczeństwo. 3. Właściwe organy mogą również przyznać, na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenie w związku z działalnością, o której mowa w art. 2a ust. 1 oraz w art. 2b ust. 2, a także w związku z towarami i technologiami, o których mowa w art. 2b ust. 1 oraz w związku z usługami, o których mowa w art. 2c, w przypadku gdy sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych przedmiotów lub prowadzenie tej działalności jest konieczne do pilnego zapobieżenia zdarzeniu, które może mieć poważny i znaczny wpływ na ludzkie zdrowie i bezpieczeństwo, w tym na bezpieczeństwo istniejącej infrastruktury, lub na środowisko, lub do zminimalizowania skutków takiego zdarzenia. W należycie uzasadnionych przypadkach nadzwyczajnych, sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu można dokonywać bez uprzedniego zezwolenia, o ile eksporter powiadomi właściwe organy w ciągu pięciu dni roboczych od daty sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu, przedstawiając szczegóły dotyczące odpowiedniego uzasadnienia sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu bez uprzedniego zezwolenia. Komisja i państwa członkowskie powiadamiają się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego ustępu oraz dzielą się wszelkimi odpowiednimi informacjami, którymi dysponują.” ; |
3) |
art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 Zakazuje się świadomego i celowego, w tym pośredniego, udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów określonych w niniejszym rozporządzeniu.” ; |
4) |
załączniki II i III zostają uchylone; |
5) |
załączniki I i II do niniejszego rozporządzenia dodaje się odpowiednio jako załącznik II i załącznik III. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
S. GOZI
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 183 z 24.6.2014, s. 70.
(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 692/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola (Dz.U. L 183 z 24.6.2014, s. 9).
(3) Decyzja Rady 2014/933/WPZiB z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola (zob. s. 152 niniejszego Dziennika Urzędowego).
ZAŁĄCZNIK I
„ZAŁĄCZNIK II
Wykaz towarów i technologii, o których mowa w art. 2b
Dział/kod CN |
Opis produktu |
Dział 25 |
SÓL; SIARKA; ZIEMIE I KAMIENIE; MATERIAŁY GIPSOWE, WAPNO I CEMENT |
Dział 26 |
RUDY METALI, ŻUŻEL I POPIÓŁ |
Dział 27 |
PALIWA MINERALNE, OLEJE MINERALNE I PRODUKTY ICH DESTYLACJI; SUBSTANCJE BITUMICZNE; WOSKI MINERALNE |
Dział 28 |
CHEMIKALIA NIEORGANICZNE; ORGANICZNE LUB NIEORGANICZNE ZWIĄZKI METALI SZLACHETNYCH, METALI ZIEM RZADKICH, PIERWIASTKÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH LUB IZOTOPÓW |
Dział 29 |
CHEMIKALIA ORGANICZNE |
3824 |
Gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
3826 00 |
Biodiesel i jego mieszaniny, niezawierające lub zawierające mniej niż 70 % masy olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych |
Dział 72 |
Żeliwo i stal |
Dział 73 |
Artykuły z żeliwa lub stali |
Dział 74 |
Miedź i wyroby z miedzi |
Dział 75 |
Nikiel i wyroby z niklu |
Dział 76 |
Aluminium i wyroby z aluminium |
Dział 78 |
Ołów i wyroby z ołowiu |
Dział 79 |
Cynk i wyroby z cynku |
Dział 80 |
Cyna i wyroby z cyny |
Dział 81 |
Pozostałe metale nieszlachetne; cermetale; artykuły z tych materiałów |
8207 13 00 |
NARZĘDZIA DO WIERCENIA W KAMIENIU LUB DO WIERCEŃ ZIEMNYCH, WYMIENNE, Z CZĘŚCIĄ ROBOCZĄ ZE SPIEKANYCH WĘGLIKÓW METALI LUB CERMETALI |
8207 19 10 |
NARZĘDZIA DO WIERCENIA W KAMIENIU LUB DO WIERCEŃ ZIEMNYCH, WYMIENNE, Z CZĘŚCIĄ ROBOCZĄ Z DIAMENTU LUB Z DIAMENTÓW SPIEKANYCH |
8401 |
Reaktory jądrowe; sekcje paliwowe (kasety), nienapromieniowane, do reaktorów jądrowych; maszyny i aparatura do rozdzielania izotopów |
8402 |
Kotły wytwarzające parę wodną lub inną parę (inne niż kotły centralnego ogrzewania do gorącej wody, mogące również wytwarzać parę o niskim ciśnieniu); kotły wodne wysokotemperaturowe |
8403 |
Kotły centralnego ogrzewania, inne niż te objęte pozycją 8402 |
8404 |
Instalacje pomocnicze do stosowania z kotłami objętymi pozycją 8402 lub 8403 (na przykład podgrzewacze wody, podgrzewacze pary, zdmuchiwacze sadzy, podgrzewacze powietrza); skraplacze do siłowni na parę wodną lub inną |
8405 |
Wytwornice gazu generatorowego lub wodnego, z oczyszczalnikami wytwarzanego gazu lub bez nich; wytwornice acetylenu i podobne wytwornice gazu metodą wodną, z oczyszczalnikami wytwarzanego gazu lub bez nich |
8406 |
Turbiny na parę wodną i turbiny na inne rodzaje pary |
8407 |
Silniki spalinowe z zapłonem iskrowym z tłokami wykonującymi ruch posuwisto-zwrotny lub obrotowy |
8408 |
Silniki spalinowe tłokowe z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne i średnioprężne) |
8409 |
Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do silników objętych pozycją 8407 lub 8408 |
8410 |
Turbiny hydrauliczne, koła wodne oraz ich regulatory |
8411 |
Silniki turboodrzutowe, turbośmigłowe oraz inne turbiny gazowe |
8412 |
Pozostałe silniki i siłowniki |
8413 |
Pompy do cieczy, nawet wyposażone w urządzenia pomiarowe; podnośniki do cieczy |
8414 |
Pompy powietrzne lub próżniowe, sprężarki i wentylatory powietrza lub innych gazów; okapy wentylacyjne lub recyrkulacyjne z wbudowanym wentylatorem, nawet z filtrami |
8415 |
Klimatyzatory, zawierające wentylator napędzany silnikiem oraz elementy służące do zmiany temperatury i wilgotności, włączając klimatyzatory nieposiadające możliwości oddzielnej regulacji wilgotności |
8416 |
Palniki piecowe na paliwo ciekłe, na paliwo stałe pyłowe lub na gaz; mechaniczne podawacze węgla, włączając ich ruszty mechaniczne, mechaniczne urządzenia do usuwania popiołu oraz podobne urządzenia |
8417 |
Piece i paleniska przemysłowe lub laboratoryjne, włączając piece do spopielania, nieelektryczne |
8418 |
Chłodziarki, zamrażarki i pozostałe urządzenia chłodzące lub zamrażające, elektryczne lub inne; pompy cieplne inne niż klimatyzatory objęte pozycją 8415 |
8420 |
Kalandry lub inne maszyny do walcowania, nieprzeznaczone do obróbki metali lub szkła, oraz walce do tych urządzeń |
8421 |
Wirówki, włączając suszarki wirówkowe; urządzenia i aparatura do filtrowania lub oczyszczania cieczy lub gazów |
8422 |
Zmywarki do naczyń; urządzenia do czyszczenia lub suszenia butelek lub innych pojemników; urządzenia do napełniania, zamykania, uszczelniania lub etykietowania butelek, tubek, puszek, pudełek, worków lub innych pojemników; urządzenia do kapslowania butelek, słoików lub podobnych pojemników; pozostałe urządzenia do pakowania lub paczkowania (włączając urządzenia do pakowania termokurczliwego); urządzenia do gazowania napojów |
8423 |
Urządzenia do ważenia (z wyłączeniem wag o czułości 5 cg lub czulszych), włączając maszyny do liczenia lub kontroli przez ważenie; wszelkiego rodzaju odważniki do wag |
8424 |
Urządzenia mechaniczne (nawet obsługiwane ręcznie) do rozrzucania, rozpraszania lub rozpylania cieczy lub proszków; gaśnice, nawet napełnione; pistolety natryskowe i podobne urządzenia; maszyny do wytwarzania strumienia pary lub piasku i podobne maszyny wytwarzające strumień czynnika roboczego |
8425 |
Wielokrążki i wciągniki, inne niż wyciągi pochyłe; wciągarki i przyciągarki; podnośniki |
8426 |
Okrętowe żurawie masztowe; dźwignice, włączając linomostowe; bramownice drogowe, wozy okraczające podsiębierne oraz wozy i wózki transportu wewnętrznego z urządzeniami dźwigowymi |
8427 |
Wózki widłowe; inne wozy i wózki transportu wewnętrznego wyposażone w urządzenia podnoszące lub przenoszące |
8428 |
Pozostałe urządzenia do podnoszenia, przenoszenia, załadunku lub rozładunku (na przykład windy, schody ruchome, przenośniki, kolejki linowe) |
8429 |
Spycharki czołowe, spycharki skośne, równiarki, niwelatory, zgarniarki, koparki, czerparki, ładowarki, podbijarki mechaniczne i walce drogowe, samobieżne |
8430 |
Pozostałe maszyny do przemieszczania, równania, niwelowania, zgarniania, kopania, ubijania, zagęszczania, wybierania lub wiercenia ziemi, minerałów lub rud; kafary do wbijania pali i urządzenia do wyciągania pali; pługi odśnieżające i dmuchawy śniegowe |
8431 |
Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do urządzeń objętych pozycjami od 8425 do 8430 |
8432 |
Maszyny rolnicze, ogrodnicze lub leśne do przygotowywania lub uprawy gleby; walce do pielęgnacji trawników lub terenów sportowych |
8435 |
Prasy, tłocznie, rozdrabniacze i podobne urządzenia stosowane w produkcji wina, jabłecznika, soków owocowych lub podobnych napojów |
8436 |
Pozostałe urządzenia rolnicze, ogrodnicze, leśne, drobiarskie lub pszczelarskie, włączając kiełkowniki wyposażone w urządzenia mechaniczne lub cieplne; inkubatory i wylęgarnie drobiu |
8437 |
Urządzenia do czyszczenia, sortowania lub klasyfikowania nasion, ziarna lub suszonych warzyw strączkowych; urządzenia stosowane w przemyśle zbożowym lub do obróbki zbóż, lub suszonych warzyw strączkowych, inne niż urządzenia stosowane w gospodarstwie rolnym |
8439 |
Urządzenia do wytwarzania masy włóknistego materiału celulozowego lub do wytwarzania, lub obróbki wykańczającej papieru lub tektury |
8440 |
Maszyny introligatorskie, włączając niciarki |
8441 |
Pozostałe urządzenia do wytwarzania masy papierniczej, papieru lub tektury, włączając krajarki i krajalnice wszelkich typów |
8442 |
Maszyny, urządzenia i wyposażenie (inne niż obrabiarki objęte pozycjami od 8456 do 8465) do przygotowywania lub wykonywania płyt, cylindrów lub innych elementów drukarskich; płyty, cylindry i inne elementy drukarskie; płyty, cylindry i kamienie litograficzne, przygotowane do celów drukarskich (na przykład strugane, ziarnowane lub polerowane) |
8443 |
Maszyny drukarskie stosowane do drukowania za pomocą płyt, cylindrów i innych elementów drukarskich objętych pozycją 8442; pozostałe drukarki, urządzenia kopiujące i telekopiarki, połączone lub nie; ich części i akcesoria |
8444 00 |
Maszyny do wytłaczania, rozciągania, teksturowania lub cięcia włókien chemicznych, materiałów lub przędzy z włókien chemicznych; |
8445 |
Maszyny do przygotowywania włókien tekstylnych; przędzarki, łączniarki lub skręcarki oraz pozostałe maszyny do wytwarzania przędzy włókienniczej; motarki lub przewijarki (włączając przewijarki wątkowe), włókiennicze oraz maszyny do przygotowania przędzy włókienniczej do stosowania na maszynach objętych pozycją 8446 lub 8447 |
8447 |
Dziewiarki, zszywarki-trykotarki i maszyny do wyrobu przędzy rdzeniowej, tiulu, koronek, haftów, aplikacji, plecionek lub siatek oraz maszyny do igłowania |
8448 |
Urządzenia pomocnicze stosowane z maszynami objętymi pozycja 8444, 8445, 8446 lub 8447 (na przykład nicielnice, żakardy, automatyczne mechanizmy zatrzymujące, mechanizmy do zmiany czółenek); części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z maszynami i urządzeniami objętymi niniejszą pozycją lub pozycją 8444, 8445, 8446 lub 8447 (na przykład wrzeciona i skrzydełka wrzecion, obicia zgrzeblarskie, grzebienie, filiery, czółenka, struny nicielnicowe i ramki nicielnic, igły do wyrobów pończoszniczych) |
8449 00 00 |
Urządzenia do produkcji lub wykańczania filcu lub włóknin, w kawałkach lub w postaci kształtowej, włączając urządzenia do wyrobu kapeluszy filcowych; wzorniki kapelusznicze |
8450 |
Maszyny pralnicze typu domowego lub profesjonalnego, włączając maszyny piorąco-suszące: |
8452 |
Maszyny do szycia, inne niż maszyny do zszywania książek, objęte pozycją 8440; meble, podstawy i obudowy specjalnie zaprojektowane do maszyn do szycia; igły do maszyn do szycia |
8453 |
Maszyny i urządzenia do przygotowywania, garbowania lub obróbki skór garbarskich lub futerkowych surowych, lub wyprawionych, lub do wyrobu, lub naprawy obuwia, lub innych artykułów ze skór garbarskich lub futerkowych surowych, lub wyprawionych, z wyłączeniem maszyn do szycia |
8454 |
Konwertory, kadzie, wlewnice i maszyny odlewnicze, w rodzaju stosowanych w hutnictwie lub w odlewniach metali |
8455 |
Walcarki do metali oraz ich walce |
8456 |
Obrabiarki do obróbki dowolnych materiałów przez usuwanie nadmiaru materiału za pomocą lasera lub innej wiązki świetlnej, lub fotonowej, metodą ultradźwiękową, elektroerozyjną, elektrochemiczną, za pomocą wiązki elektronów, wiązki jonowej lub łuku plazmowego; maszyny do cięcia strumieniem wody |
8457 |
Centra obróbkowe, obrabiarki zespołowe (jednostanowiskowe) i wielostanowiskowe obrabiarki przestawialne, do metalu |
8458 |
Tokarki (włączając centra tokarskie) do usuwania metalu |
8459 |
Obrabiarki (włączając obrabiarki z jednostkami obróbkowymi prowadnicowymi) do wiercenia, wytaczania, frezowania lub gwintowania wałków lub otworów, do obróbki metalu przez jego skrawanie, inne niż tokarki (włączając centra tokarskie) objęte pozycją 8458 |
8460 |
Obrabiarki do usuwania zadziorów i stępiania ostrych krawędzi, do ostrzenia, szlifowania, gładzenia, docierania, polerowania lub innej obróbki wykańczającej powierzchnie metali lub cermetali za pomocą toczaków (okrągłych tarcz z piaskowca do ostrzenia narzędzi), narzędzi i materiałów ściernych lub polerujących, inne niż obrabiarki do nacinania, szlifowania lub obróbki wykańczającej uzębień kół zębatych objęte pozycją 8461 |
8461 |
Obrabiarki do strugania wzdłużnego, strugania poprzecznego, dłutowania, przeciągania, do nacinania, szlifowania lub obróbki wykańczającej uzębień, do piłowania, obcinania lub przecinania oraz pozostałe obrabiarki działające przez skrawanie metalu, cermetali, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
8462 |
Obrabiarki (włączając prasy) do obróbki metalu metodą kucia, młotkowania lub kucia matrycowego; obrabiarki (włączając prasy) do obróbki metalu metodą gięcia, składania, prostowania, spłaszczania, ścinania, przebijania, dziurkowania lub nacinania; prasy do obróbki metali lub węglików metali, wyżej niewymienione |
8463 |
Pozostałe obrabiarki do obróbki metalu lub cermetali, bez usuwania materiału |
8464 |
Obrabiarki do kamienia, materiałów ceramicznych, betonu, wyrobów azbestowo-cementowych lub podobnych materiałów mineralnych, lub do obróbki szkła na zimno |
8465 |
Obrabiarki (włączając maszyny do wbijania gwoździ, do łączenia klamrami, klejenia lub innego łączenia) do drewna, korka, kości, ebonitu, twardych tworzyw sztucznych lub podobnych twardych materiałów |
8466 |
Części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do maszyn objętych pozycjami od 8456 do 8465, włączając uchwyty przedmiotów obrabianych, uchwyty narzędzi, głowice gwinciarskie maszynowe (samootwierające), podzielnice i pozostałe urządzenia specjalne do obrabiarek; uchwyty do narzędzi wszelkich typów do obróbki ręcznej |
8467 |
Narzędzia ręczne, pneumatyczne, hydrauliczne lub z samodzielnym silnikiem elektrycznym lub nieelektrycznym: |
8468 |
Maszyny i urządzenia do lutowania miękkiego i twardego, spawania lub zgrzewania, nawet przystosowane do cięcia, inne niż te objęte pozycją 8515; maszyny i urządzenia do gazowego odpuszczania powierzchniowego |
8469 00 |
Maszyny do pisania, inne niż drukarki objęte pozycją 8443; maszyny do redagowania tekstów |
8470 |
Maszyny liczące i kieszonkowe maszyny z funkcjami liczącymi do zapisu, odtwarzania i wyświetlania danych; maszyny do księgowania, frankowania, maszyny do wydawania biletów i podobne maszyny, wyposażone w urządzenia liczące; kasy rejestrujące |
8471 |
Maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do nich; czytniki magnetyczne lub optyczne, maszyny do przenoszenia danych w postaci zakodowanej na nośniki danych oraz maszyny do przetwarzania takich danych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
8472 |
Pozostałe maszyny biurowe (na przykład hektografy lub powielacze białkowe, maszyny adresujące, automaty wydające banknoty, maszyny do sortowania, liczenia lub pakowania monet, urządzenia do temperowania ołówków, dziurkacze lub zszywacze) |
8473 |
Części i akcesoria (inne niż pokrowce, futerały i tym podobne) nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z maszynami objętymi pozycjami od 8469 do 8472 |
8474 |
Maszyny do sortowania, klasyfikowania, przesiewania, separowania, płukania, przemywania, zgniatania, kruszenia, mielenia, mieszania lub ugniatania ziemi, kamieni, rud lub pozostałych substancji mineralnych, w postaci stałej (włączając proszek lub pastę); maszyny do aglomerowania, kształtowania lub formowania stałych paliw mineralnych, mas ceramicznych, nieutwardzonego cementu, materiałów gipsowych lub pozostałych produktów mineralnych w postaci proszku lub pasty; maszyny do wykonywania piaskowych form odlewniczych |
8475 |
Maszyny do montażu lamp elektrycznych lub elektronicznych, lamp elektronowych lub fotograficznych lamp błyskowych, w bańkach szklanych; maszyny do wyrobu lub obróbki na gorąco szkła lub wyrobów szklanych |
8476 |
Automaty do sprzedaży różnych towarów (na przykład znaczków pocztowych, papierosów, potraw lub napojów), włączając automaty do rozmieniania pieniędzy |
8477 |
Maszyny do obróbki gumy lub tworzyw sztucznych lub do produkcji wyrobów z tych materiałów, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale |
8478 |
Maszyny do przygotowywania lub przerobu tytoniu, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale |
8479 |
Maszyny i urządzenia, mechaniczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale |
8480 |
Skrzynki formierskie dla odlewni metali; płyty podmodelowe; modele odlewnicze; formy do metali (inne niż wlewnice), węglików metali, szkła, materiałów mineralnych, gumy lub tworzyw sztucznych |
8481 |
Krany, kurki, zawory i podobna armatura do rur, płaszczy kotłów, zbiorników, kadzi lub tym podobnych, włączając zawory redukcyjne i zawory sterowane termostatycznie |
8482 |
Łożyska toczne |
8483 |
Wały napędowe (włączając wały krzywkowe i wały wykorbione) i korby; obudowy łożysk i łożyska ślizgowe; mechanizmy i przekładnie zębate; mechanizmy śrubowo-kulkowe lub śrubowo-wałeczkowe; skrzynie przekładniowe i pozostałe układy zmieniające prędkość, włączając przemienniki momentu obrotowego; koła zamachowe i koła pasowe lub linowe, włączając wielokrążki i zblocza; sprzęgła rozłączne i nierozłączne (włączając przeguby uniwersalne) |
8484 |
Uszczelki i podobne przekładki, z cienkiej blachy łączonej z innym materiałem lub z dwoma lub więcej warstwami metalu; zestawy lub komplety uszczelek i podobnych przekładek, różniących się między sobą, pakowane w torebki, koperty lub podobne opakowania; uszczelnienia mechaniczne |
8486 |
Maszyny i aparatura w rodzaju stosowanych wyłącznie lub głównie do produkcji kryształów półprzewodnikowych lub płytek półprzewodnikowych, elementów półprzewodnikowych, elektronicznych układów scalonych lub płaskich wyświetlaczy panelowych; maszyny i aparaty wyszczególnione w uwadze 9 C do niniejszego działu; części i akcesoria |
8487 |
Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych, izolatorów, uzwojeń, styków lub innych części elektrycznych, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale |
8501 |
Silniki elektryczne i prądnice (z wyłączeniem zespołów prądotwórczych) |
8502 |
Zespoły prądotwórcze oraz przetwornice jednotwornikowe |
8503 |
Części nadające się wyłącznie lub głównie do silników elektrycznych i prądnic, zespołów prądotwórczych lub przetwornic jednotwornikowych, niewymienione gdzie indziej |
8504 |
Transformatory elektryczne, przekształtniki (na przykład prostowniki) oraz wzbudniki, oraz ich części |
8505 |
Elektromagnesy (z wyjątkiem magnesów stosowanych w medycynie); magnesy trwałe i artykuły, które mają stać się magnesami trwałymi po namagnesowaniu; elektromagnetyczne lub magnetyczne uchwyty, zaciski i podobne urządzenia przytrzymujące; elektromagnetyczne sprzęgła nierozłączne, sprzęgła rozłączne i hamulce; elektromagnetyczne głowice podnośnikowe; ich części |
8507 |
Akumulatory elektryczne, włącznie z separatorami, nawet prostokątnymi (włączając kwadratowe) oraz ich części (z wyjątkiem tych zużytych i innych niż z gumy innej niż ebonit lub z materiałów włókienniczych) |
8511 |
Elektryczne urządzenia zapłonowe lub rozrusznikowe, w rodzaju stosowanych w silnikach wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym lub samoczynnym (na przykład iskrowniki, prądnice iskrownikowe, cewki zapłonowe, świece zapłonowe, świece żarowe, silniki rozruszników); prądnice (na przykład prądu stałego lub przemiennego) oraz wyłączniki współpracujące z takimi silnikami, oraz ich części |
8514 |
Elektryczne piece przemysłowe lub laboratoryjne, włączając działające na zasadzie indukcji lub strat dielektrycznych (z wyłączeniem suszarek); inne urządzenia przemysłowe lub laboratoryjne, do obróbki cieplnej materiałów, działające na zasadzie indukcji lub strat dielektrycznych, oraz ich części |
8515 |
Maszyny i aparatura do lutowania miękkiego, lutowania twardego lub spawania, metodą elektryczną (łącznie z ogrzewanym elektrycznie gazem), metodą laserową lub inną wiązką światła lub fotonów, ultradźwiękami, wiązką elektronów, impulsów magnetycznych lub łuku plazmowego, nawet nadające się do cięcia; elektryczne maszyny i aparatura do natryskiwania na gorąco metali lub cermetali; ich części (z wyjątkiem pistoletów do natryskiwania na gorąco) |
8525 |
Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo |
8526 |
Aparatura radarowa, radionawigacyjna oraz do zdalnego sterowania drogą radiową |
8527 |
Aparatura odbiorcza do radiofonii, nawet połączona w tej samej obudowie z aparaturą do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub zegarem |
8528 |
Monitory i projektory, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu |
8529 |
Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528 |
8530 |
Urządzenia sygnalizacyjne elektryczne (inne niż urządzenia do przekazywania wiadomości), zapewniające bezpieczeństwo lub regulujące ruch kolejowy, tramwajowy, drogowy, na wodach śródlądowych, parkingach, portach lub lotniskach i ich części (inne niż urządzenia mechaniczne lub elektromechaniczne objęte pozycją 8608) |
8531 |
Aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej i jej części (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna (inna niż do samochodów, rowerów lub szlaków komunikacyjnych) |
8532 |
Kondensatory elektryczne, stałe, nastawne lub strojeniowe oraz ich części |
8533 |
Rezystory (włączając reostaty i potencjometry), inne niż rezystory grzejne, i ich części |
8534 |
Obwody drukowane |
8535 |
Urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, bezpieczniki, odgromniki, ograniczniki napięcia, tłumiki przepięciowe, wtyki i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć przekraczających 1 000 V (z wyjątkiem szaf, pulpitów, sterowników itd. objętych pozycją 8537) |
8536 |
Urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V (z wyjątkiem szaf, pulpitów, sterowników itd. objętych pozycją 8537) |
8537 |
Tablice, panele, konsole, pulpity, szafy i pozostałe układy wspornikowe, wyposażone przynajmniej w dwa lub więcej urządzeń objętych pozycją nr 8535 lub 8536, służące do elektrycznego sterowania lub rozdziału energii elektrycznej, włącznie z układami zawierającymi przyrządy lub aparaturę, objęte działem 90, oraz aparatura sterowana numerycznie (inna niż aparatura połączeniowa telefonii i telegrafii liniowej i wideofony) |
8538 |
Części nadające się wyłącznie lub głównie do stosowania z urządzeniami objętymi pozycją 8535, 8536 lub 8537, niewymienione gdzie indziej |
8539 |
Elektryczne lampy żarowe lub wyładowcze, włączając zespoły nierozbieralnych wkładów reflektorów oraz promienniki lampowe nadfioletu lub podczerwieni; lampy łukowe; ich części |
8540 |
Lampy elektronowe z termokatodą, o zimnej katodzie lub z fotokatodą (na przykład elektronowe lampy próżniowe, wyładowcze lub gazowane, rtęciowe lampy prostownicze, lampy elektronopromieniowe, telewizyjne lampy analizujące), oraz ich części |
8541 |
Diody, tranzystory i podobne elementy półprzewodnikowe; światłoczułe elementy półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele (z wyjątkiem systemów fotowoltaicznych); diody świecące; oprawione kryształy piezoelektryczne, oraz ich części |
8542 |
Elektroniczne układy scalone oraz ich części |
8543 |
Maszyny i aparatura, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione gdzie indziej w rozdziale 85, oraz ich części |
8544 |
Drut izolowany (włączając emaliowany lub anodyzowany), kable (włączając kabel koncentryczny) oraz pozostałe izolowane przewody elektryczne, nawet wyposażone w złącza; przewody z włókien optycznych, złożone z indywidualnie osłoniętych włókien, nawet połączone z przewodnikami prądu elektrycznego lub wyposażone w złącza |
8545 |
Elektrody węglowe, szczotki węglowe, węgle do lamp, węgiel do baterii oraz inne artykuły z grafitu lub innego rodzaju węgla, z metalem lub bez, w rodzaju stosowanych w elektrotechnice |
8546 |
Izolatory elektryczne z dowolnego materiału (z wyjątkiem elementów izolujących) |
8547 |
Osprzęt izolacyjny do maszyn, urządzeń lub sprzętu elektrycznego, będący całkowicie osprzętem z materiału izolacyjnego, poza drobnymi elementami z metalu (na przykład gniazda gwintowane), wprowadzanymi podczas formowania wyłącznie dla celów montażowych (inne niż izolatory objęte pozycją 8546); elektryczne rurki kablowe oraz ich połączenia, z metali nieszlachetnych, wyłożone materiałem izolacyjnym |
8548 |
Odpady i braki ogniw galwanicznych, baterii galwanicznych i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa galwaniczne, zużyte baterie galwaniczne i zużyte akumulatory elektryczne; elektryczne części maszyn lub urządzeń, niewymienione gdzie indziej w rozdziale 85 |
|
Produkty wymienione w rozdziale 85 objęte poufnością; towary wymienione w rozdziale 85 transportowane drogą pocztową lub przesyłką pocztową (extra)/kod odtworzony do rozpowszechniania informacji statystycznych |
Dział 86 |
Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy i jego części; osprzęt i elementy torów kolejowych lub tramwajowych, i ich części; komunikacyjne urządzenia sygnalizacyjne wszelkich typów, mechaniczne (włączając elektromechaniczne) |
8701 |
Ciągniki (inne niż ciągniki objęte pozycją 8709) |
8702 |
Pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą |
8704 |
Pojazdy samochodowe do transportu towarowego |
8705 |
Pojazdy mechaniczne specjalnego przeznaczenia, inne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów (na przykład pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, przewoźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne) |
8706 00 |
Podwozia wyposażone w silniki, dla pojazdów samochodowych objętych pozycjami od 8701 do 8705 |
8709 |
Pojazdy do transportu wewnątrzzakładowego, z własnym napędem, niewyposażone w urządzenia podnośnikowe, w rodzaju stosowanych w zakładach produkcyjnych, magazynach, portach lub lotniskach, do przewozu towarów na niewielkie odległości; ciągniki typu stosowanych na peronach kolejowych; części powyższych pojazdów |
8710 00 00 |
Czołgi i pozostałe opancerzone pojazdy bojowe samobieżne, nawet z uzbrojeniem, oraz części tych pojazdów |
8716 |
Przyczepy i naczepy; pozostałe pojazdy bez napędu mechanicznego; ich części |
Dział 88 |
Statki powietrzne, statki kosmiczne i ich części |
Dział 89 |
Statki, łodzie oraz konstrukcje pływające |
Dział 98 |
Kompletny zakład przemysłowy |
7106 |
Srebro (włącznie ze srebrem pokrytym złotem lub platyną), w stanie surowym lub półproduktu, lub w postaci proszku |
7107 |
Metale nieszlachetne posrebrzane, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu |
7108 |
Złoto (włącznie ze złotem platynowanym) w stanie surowym lub półproduktu, lub w postaci proszku |
7109 |
Metale nieszlachetne lub srebro, pozłacane, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu |
7110 |
Platyna, w stanie surowym lub półproduktu, lub w postaci proszku |
7111 |
Metale nieszlachetne, srebro lub złoto, platynowane, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu |
7112 |
Odpady i złom metali szlachetnych lub metali platerowanych metalami szlachetnymi; pozostałe odpady zawierające metale szlachetne lub związki metali szlachetnych, w rodzaju stosowanych zasadniczo do odzyskiwania metali szlachetnych |
9013 |
Urządzenia ciekłokrystaliczne niestanowiące artykułów uwzględnionych bardziej szczegółowo w innych pozycjach; pozostałe urządzenia i przyrządy optyczne, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale |
9014 |
Kompasy, busole; pozostałe instrumenty i przyrządy nawigacyjne |
9015 |
Przyrządy i urządzenia miernicze (włączając do pomiarów fotogrametrycznych), hydrograficzne, oceanograficzne, hydrologiczne, meteorologiczne lub geofizyczne, z wyłączeniem kompasów i busoli; dalmierze |
9025 |
Hydrometry oraz podobne przyrządy pływające; termometry, pirometry, barometry, higrometry, psychrometry, zapisujące lub nie, oraz dowolna kombinacja tych przyrządów |
9026 |
Przyrządy i aparatura do pomiaru lub kontroli przepływu, poziomu, ciśnienia lub innych parametrów cieczy lub gazów (na przykład przepływomierze, poziomowskazy, manometry, ciśnieniomierze, liczniki energii cieplnej), z wyłączeniem przyrządów i aparatury, objętych pozycją 9014, 9015, 9028 lub 9032 |
9027 |
Przyrządy i aparatura do analizy fizycznej lub chemicznej (na przykład polarymetry, refraktometry, spektrometry, aparatura do analizy gazu lub dymu); przyrządy i aparatura do pomiaru lub kontroli lepkości, porowatości, rozszerzalności, napięcia powierzchniowego lub podobne; przyrządy i aparatura do mierzenia lub kontroli ilości ciepła, światła lub dźwięku (włącznie ze światłomierzami); mikrotomy |
9028 |
Gazomierze, liczniki do cieczy lub energii elektrycznej, do pomiaru zużycia lub produkcji, włącznie z licznikami wzorcowymi do nich |
9029 |
Obrotomierze, liczniki produkcji, taksometry, drogomierze (liczniki kilometrów), krokomierze i podobne; szybkościomierze i tachometry, inne niż te objęte pozycją 9014 lub 9015; stroboskopy |
9030 |
Oscyloskopy, analizatory widma oraz inne przyrządy i aparatura do pomiaru lub kontroli wielkości elektrycznych, z wyłączeniem mierników objętych pozycją 9028; przyrządy i aparatura do pomiaru lub wykrywania promieniowania alfa, beta, gamma, rentgena, promieni kosmicznych lub innych promieni jonizujących |
9031 |
Przyrządy, urządzenia i maszyny kontrolne lub pomiarowe, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale; projektory profilowe |
9032 |
Przyrządy i aparatura, do automatycznej regulacji lub kontroli |
9033 |
Części i akcesoria (niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale), do maszyn, urządzeń, przyrządów lub aparatury, objętych działem 90” |
ZAŁĄCZNIK II
„ZAŁĄCZNIK III
Wykaz portów znajdujących się na Półwyspie Krymskim, o których mowa w art. 2d
1) |
Sewastopol |
2) |
Kercz |
3) |
Jałta |
4) |
Teodozja |
5) |
Eupatoria |
6) |
Czornomorśke |
7) |
Kamysz-Burun” |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/60 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1352/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2014/932/WPZiB (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 2140 (2014) z dnia 26 lutego 2014 r. w decyzji 2014/932/WPZiB przewidziano ograniczenia wjazdu lub przejazdu i zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych określonych osób, które ma wskazać komitet ustanowiony na mocy pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014). |
(2) |
W dniu 7 listopada 2014 r. komitet ten wskazał trzy osoby, które zostaną objęte ograniczeniami wjazdu lub przejazdu i zamrożeniem środków finansowych i zasobów gospodarczych zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 2140 (2014). |
(3) |
Niektóre środki przewidziane w decyzji 2014/932/WPZiB wchodzą w zakres stosowania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich. |
(4) |
Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad określonych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza prawa do skutecznego środka prawnego, dostępu do bezstronnego sądu oraz do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie ma być stosowane zgodnie z tymi prawami. |
(5) |
Uprawnienie do zmiany wykazu zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia powinno być wykonywane przez Radę w związku z konkretnym zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa w regionie, jakie stwarza sytuacja w Jemenie, oraz w celu zapewnienia spójności z procesem zmiany i przeglądu załącznika do decyzji 2014/932/WPZiB. |
(6) |
Procedura zmiany wykazu zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia powinna obejmować przekazanie wskazanej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi powodów umieszczenia w wykazie przekazanych przez komitet ustanowiony na mocy pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014), tak by umożliwić im przedstawienie uwag. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna dokonać weryfikacji swojej decyzji w świetle tych uwag i odpowiednio poinformować daną osobę, podmiot lub organ. |
(7) |
Na potrzeby wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia jak największej pewności prawa w Unii nazwiska i inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze muszą zostać zamrożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, należy podać do wiadomości publicznej. Wszelkie operacje przetwarzania danych osobowych powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (2) i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (3). |
(8) |
W celu zapewnienia skuteczności środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) |
„roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi, w szczególności obejmujące:
|
b) |
„umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub większą liczbę umów lub podobnych zobowiązań między tymi samymi lub różnymi stronami; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancje finansowe lub zabezpieczenia finansowe, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane; |
c) |
„właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II; |
d) |
„zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do uzyskania środków finansowych, towarów lub usług; |
e) |
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką; |
f) |
„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom środków finansowych, ich przekazywaniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem; |
g) |
„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i dowolnego rodzaju korzyści, między innymi:
|
h) |
„Komitet Sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014); |
i) |
„terytorium Unii” oznacza wszystkie terytoria państw członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną. |
Artykuł 2
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące w posiadaniu, w dyspozycji lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Nie udostępnia się osobom fizycznym ani prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załączniku I, ani też na ich rzecz — bezpośrednio lub pośrednio — żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
Artykuł 3
1. W załączniku I wymieniono osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy wskazane przez Komitet Sankcji jako osoby, podmioty lub organy prowadzące lub wspierające działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Jemenie, w tym między innymi:
a) |
działania utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie transformacji politycznej zgodnie z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki i porozumieniem w sprawie mechanizmu wdrażania; |
b) |
akty utrudniające wdrożanie wyników sprawozdania końcowego kompleksowej Konferencji Dialogu Narodowego przez stosowanie przemocy, lub ataki na kluczowe elementy infrastruktury; |
c) |
planowanie lub popełnianie w Jemenie działań naruszających mające zastosowanie międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, bądź działań stanowiących naruszenia praw człowieka, lub kierowanie takimi działaniami. |
2. Załącznik I zawiera powody umieszczenia w wykazie danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów.
3. Załączniku I zawiera informacje, o ile są dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji, niezbędne do identyfikacji odnośnych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W odniesieniu do osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres — o ile jest znany — oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. Załącznik I zawiera także datę wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 4
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, o ile spełnione są następujące warunki:
a) |
dany właściwy organ ustalił, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
|
b) |
dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o ustaleniu, o którym mowa w lit. a), i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji nie wyraził sprzeciwu w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia. |
Artykuł 5
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, o ile odpowiedni właściwy organ ustalił, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, a dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o tych ustaleniach i Komitet Sankcji te ustalenia zatwierdził.
Artykuł 6
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a) |
dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku I osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2, lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą; |
b) |
dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia; |
c) |
decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I; |
d) |
uznanie decyzji o zastawie lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz |
e) |
Komitet Sankcji został powiadomiony przez dane państwo członkowskie o zastawie lub orzeczeniu. |
Artykuł 7
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 i pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ wymieniony w załączniku I jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ lub na mocy zobowiązania je obciążającego zanim ta osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zostały wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, pod warunkiem że dany właściwy organ ustalił, że:
a) |
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ wymienione w załączniku I; |
b) |
dokonanie płatności nie narusza art. 2 ust. 2; oraz |
c) |
Komitet Sankcji został powiadomiony przez dane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia zezwolenia z wyprzedzeniem 10 dni roboczych. |
Artykuł 8
1. Art. 2 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe otrzymujące środki finansowe przekazywane im przez osoby trzecie na rachunek ujętych w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o ile wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.
2. Art. 2 ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a) |
odsetek lub innych dochodów od tych rachunków; |
b) |
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2; lub |
c) |
płatności należnych z tytułu zastawu lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego zgodnie z art. 6; |
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.
Artykuł 9
1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy służbowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a) |
niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków oraz kwot zamrożonych zgodnie z art. 2, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio albo za pośrednictwem państwa członkowskiego; oraz |
b) |
współpracują z właściwym organem przy weryfikacji takich informacji. |
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane państwom członkowskim.
3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.
Artykuł 10
Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków, o których mowa w art. 2.
Artykuł 11
1. Osoby fizyczne lub prawne lub podmioty lub organy lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy dokonują zamrażenia środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmawiają ich udostępnienia w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że zostanie dowiedzione, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek zaniedbania.
2. Działania osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowią podstawy do żadnej odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć zakazy określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 12
1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji lub odszkodowania, w szczególności gwarancji finansowych lub odszkodowania finansowego w jakiejkolwiek formie, o ile zostały one wniesione przez:
a) |
wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku I; |
b) |
wszelkie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a). |
2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.
3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 13
1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:
a) |
środków finansowych zamrożonych na mocy art. 2 oraz zezwoleń udzielonych na mocy art. 4, 5, 6 i 7; |
b) |
naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe. |
2. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogą mieć wpływ na skuteczne wdrożenie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Komisja jest uprawniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 15
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji umieści osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ w wykazie i przekaże uzasadnienie wskazania, Rada dodaje tę osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ do załącznika I. Rada przekazuje swoją decyzję, wraz z uzasadnieniem, danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi bezpośrednio — gdy adres jest znany — albo poprzez opublikowanie ogłoszenia, umożliwiając danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje weryfikacji swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę, podmiot lub organ.
3. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji postanowią usunąć osobę, podmiot lub organ z wykazu lub zmienić dane identyfikacyjne osoby, podmiotu lub organu umieszczonego w wykazie, Rada zmienia odpowiednio załącznik I.
Artykuł 16
1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 17
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany adresów swoich stron internetowych wymienionych w załączniku II.
2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
3. Adres i inne dane kontaktowe Komisji na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się we wszystkich przypadkach, gdy wymagają tego przepisy niniejszego rozporządzenia, wskazane są w załączniku II.
Artykuł 18
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a) |
na terytorium Unii, w tym także w granicach jej przestrzeni powietrznej; |
b) |
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego; |
c) |
wobec każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim; |
d) |
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego; |
e) |
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii. |
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
S. GOZI
Przewodniczący
(1) Decyzja Rady 2014/932/WPZiB z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie (zob. s. 147 niniejszego Dziennika Urzędowego).
(2) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).
(3) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).
ZAŁĄCZNIK I
WYKAZ OSÓB, PODMIOTÓW I ORGANÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2
A. OSOBY
1. |
Abdullah Yahya Al Hakim (alias: a) Abu Ali al Hakim; b) Abu-Ali al- Hakim; c) Abdallah al-Hakim; d) Abu Ali Alhakim; e) Abdallah al-Mu'ayyad). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: Zastępca dowódcy grupy Huthi. Adres: Dahyan, Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Data urodzenia: a) ok. 1985 r.; b) między 1984 r. a 1986 r. Miejsce urodzenia: a) Dahyan, Jemen; b) Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data umieszczenia w wykazie ONZ: 7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:
|
2. |
Abd Al-Khaliq Al-Huthi (alias: a) Abd-al-Khaliq al-Huthi; b) Abd-al-Khaliq Badr-al-Din al Huthi; c) 'Abd al-Khaliq Badr al-Din al-Huthi; d) Abu-Yunus). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: Dowódca wojskowy grupy Huthi. Data urodzenia: 1984 r. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data umieszczenia w wykazie ONZ: 7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:
|
3. |
Ali Abdullah Saleh (alias: Ali Abdallah Salih). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: a) prezydent jemeńskiej partii Powszechny Kongres Ludowy; b) były prezydent Republiki Jemeńskiej. Data urodzenia: a) 21 marca 1945 r.; b) 21 marca 1946 r.; c) 21 marca 1942 r.; d) 21 marca 1947 r. Miejsce urodzenia: a) Bayt al-Ahmar, Sana'a Governorate (mihafaza Sana), Jemen; b) Sana, Jemen; c) Sana, Sanhan, Al-Rib' al-Sharqi. Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: 00016161 (Jemen). Krajowy numer identyfikacyjny: 01010744444. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data umieszczenia w wykazie ONZ: 7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:
|
ZAŁĄCZNIK II
STRONY INTERNETOWE ZAWIERAJĄCE INFORMACJE O WŁAŚCIWYCH ORGANACH ORAZ ADRES, NA KTÓRY NALEŻY WYSYŁAĆ POWIADOMIENIA SKIEROWANE DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ
BELGIA
http://www.diplomatie.be/eusanctions
BUŁGARIA
http://www.mfa.bg/en/pages/135/index.html
REPUBLIKA CZESKA
http://www.mfcr.cz/mezinarodnisankce
DANIA
http://um.dk/da/politik-og-diplomati/retsorden/sanktioner/
NIEMCY
http://www.bmwi.de/DE/Themen/Aussenwirtschaft/aussenwirtschaftsrecht,did=404888.html
ESTONIA
http://www.vm.ee/est/kat_622/
IRLANDIA
http://www.dfa.ie/home/index.aspx?id=28519
GRECJA
http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html
HISZPANIA
http://www.exteriores.gob.es/Portal/es/PoliticaExteriorCooperacion/GlobalizacionOportunidadesRiesgos/Documents/ORGANISMOS%20COMPETENTES%20SANCIONES%20INTERNACIONALES.pdf
FRANCJA
http://www.diplomatie.gouv.fr/autorites-sanctions/
CHORWACJA
http://www.mvep.hr/sankcije
WŁOCHY
http://www.esteri.it/MAE/IT/Politica_Europea/Deroghe.htm
CYPR
http://www.mfa.gov.cy/sanctions
ŁOTWA
http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539
LITWA
http://www.urm.lt/sanctions
LUKSEMBURG
http://www.mae.lu/sanctions
WĘGRY
http://www.kulugyminiszterium.hu/kum/hu/bal/Kulpolitikank/nemzetkozi_szankciok/
MALTA
http://www.doi.gov.mt/EN/bodies/boards/sanctions_monitoring.asp
NIDERLANDY
www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-vrede-en-veiligheid/sancties
AUSTRIA
http://www.bmeia.gv.at/view.php3?f_id=12750&LNG=en&version=
POLSKA
http://www.msz.gov.pl
PORTUGALIA
http://www.portugal.gov.pt/pt/os-ministerios/ministerio-dos-negocios-estrangeiros/quero-saber-mais/sobre-o-ministerio/medidas-restritivas/medidas-restritivas.aspx
RUMUNIA
http://www.mae.ro/node/1548
SŁOWENIA
http://www.mzz.gov.si/si/zunanja_politika_in_mednarodno_pravo/zunanja_politika/mednarodna_varnost/omejevalni_ukrepi/
SŁOWACJA
http://www.mzv.sk/sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu
FINLANDIA
http://formin.finland.fi/kvyhteistyo/pakotteet
SZWECJA
http://www.ud.se/sanktioner
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
https://www.gov.uk/sanctions-embargoes-and-restrictions
Adres, na który należy wysyłać powiadomienia skierowane do Komisji Europejskiej:
European Commission |
Service for Foreign Policy Instruments (FPI) |
EEAS 02/309 |
B-1049 Bruxelles/Brussel |
Belgique/België |
E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/70 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1353/2014
z dnia 15 grudnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (1), w szczególności jej art. 20 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z dyrektywą 2011/16/UE wymaga się, by wymiana informacji w dziedzinie opodatkowania odbywała się z wykorzystaniem standardowych formularzy i formatów elektronicznych. |
(2) |
Standardowe formularze służące do wymiany informacji na wniosek, spontanicznej wymiany informacji, przesyłania powiadomień i informacji zwrotnych powinny być zgodne z załącznikami od I do IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1156/2012 (2). |
(3) |
Należy stosować format elektroniczny do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat określonych kategorii dochodów i kapitału, który oparty jest na istniejącym formacie elektronicznym zgodnie z art. 9 dyrektywy Rady 2003/48/WE (3). |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1156/2012. |
(5) |
Zmiany powinny być stosowane od dnia 1 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 29 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE w odniesieniu do wejścia w życie w państwach członkowskich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania art. 8 dyrektywy w odniesieniu do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie Opodatkowania, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1156/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
dodaje się art. 1a w brzmieniu: „Artykuł 1a Format elektroniczny stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na podstawie art. 8 ust. 1 dyrektywy 2011/16/UE jest zgodny z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia.” ; |
2) |
dodaje się załącznik V do rozporządzenia (UE) nr 1156/2012 określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1156/2012 z dnia 6 grudnia 2012 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (Dz.U. L 335 z 7.12.2012, s. 42).
(3) Dyrektywa Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz.U. L 157 z 26.6.2003, s. 38).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK V
Format elektroniczny, o którym mowa w art. 1a
Formaty elektroniczne służące do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na podstawie art. 8 dyrektywy 2011/16/UE są zgodne z następującą strukturą drzewa i zawierają następujące klasy elementów (1):
a) |
w odniesieniu do ogólnej wiadomości: ![]() |
b) |
w odniesieniu do zasadniczej części w przypadku przekazywania informacji na temat dochodów z zatrudnienia lub wynagrodzeń dyrektorów: ![]() |
c) |
w odniesieniu do zasadniczej części w przypadku przekazywania informacji na temat emerytur i rent: ![]() |
d) |
w odniesieniu do zasadniczej części w przypadku przekazywania informacji na temat produktów dotyczących ubezpieczeń na życie: ![]() |
e) |
w odniesieniu do zasadniczej części komunikatu w przypadku przekazywania informacji na temat własności nieruchomości i dochodów z nieruchomości: ![]() |
f) |
w odniesieniu do zasadniczej części wiadomości w przypadku nieprzekazywania żadnych informacji dotyczących konkretnej kategorii: ![]() |
g) |
w odniesieniu do zasadniczej części wiadomości w przypadku potwierdzenia otrzymania informacji dotyczących konkretnej kategorii: ![]() |
(1) Jednakże w wykorzystanym w danej sprawie komunikacie w formacie elektronicznym muszą pojawić się jedynie pola rzeczywiście dostępne i mające zastosowanie w tej sprawie.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/75 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1354/2014
z dnia 16 grudnia 2014 r.
wprowadzające odstępstwo od rozporządzeń (WE) nr 2305/2003, (WE) nr 969/2006, (WE) nr 1067/2008 i (WE) nr 1964/2006, od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 480/2012 oraz od rozporządzeń (WE) nr 828/2009 i (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do terminów składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz w 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych dotyczących zbóż, ryżu, cukru i oliwy z oliwek oraz wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do terminów wydawania pozwoleń na wywóz w 2015 r. w sektorach pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy oraz wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 w odniesieniu do terminu rozpatrywania ofert zakupu po ustalonej cenie pszenicy zwyczajnej, masła i odtłuszczonego mleka w proszku w ramach interwencji publicznej w 2014 r. i 2015 r.
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 (1), w szczególności jego art. 1,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych i uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 20 lit. n), art. 144 lit. g), art. 178 lit. b), art. 187 lit. e) oraz art. 192 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) przewidzianych w umowach ustanawiających lub prowadzących do ustanowienia umów o partnerstwie gospodarczym (3), w szczególności jego art. 9 ust. 5,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (4), w szczególności jego art. 18 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje,
(1) |
Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2305/2003 (5), (WE) nr 969/2006 (6) i (WE) nr 1067/2008 (7) przewidują przepisy szczególne dotyczące składania wniosków oraz wydawania pozwoleń na przywóz jęczmienia w ramach kontyngentu 09.4126, kukurydzy w ramach kontyngentu 09.4131 i pszenicy zwyczajnej o jakości innej niż wysoka w ramach kontyngentów 09.4123, 09.4124, 09.4125 i 09.4133. |
(2) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1964/2006 (8) i rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 480/2012 (9) przewidują przepisy szczególne dotyczące składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz ryżu pochodzącego z Bangladeszu w ramach kontyngentu 09.4517 i ryżu łamanego w ramach kontyngentu 09.4079. |
(3) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 (10) przewiduje przepisy szczególne dotyczące składania wniosków oraz wydawania pozwoleń na przywóz produktów cukrowniczych w ramach kontyngentów 09.4221, 09.4231 i 09.4241 do 09.4247. |
(4) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 (11) przewiduje przepisy szczególne dotyczące składania wniosków oraz wydawania pozwoleń na przywóz oliwy z oliwek w ramach kontyngentu 09.4032. |
(5) |
Z uwagi na dni wolne od pracy w 2015 r. należy odstąpić w niektórych okresach od rozporządzeń (WE) nr 2305/2003, (WE) nr 969/2006, (WE) nr 1067/2008 i (WE) nr 1964/2006 oraz od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 480/2012 i od rozporządzeń (WE) nr 828/2009 i (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do terminów składania wniosków o pozwolenia na przywóz i wydawania tych pozwoleń, w celu zapewnienia przestrzegania wielkości przedmiotowych kontyngentów. |
(6) |
Artykuł 7d ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 951/2006 (12) stanowi, że pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy wydawane są od piątku następującego po tygodniu, w którym składano wnioski, pod warunkiem że do tego czasu Komisja nie podjęła żadnego ze środków szczególnych. |
(7) |
Z uwagi na dni wolne od pracy w roku 2015 oraz nieregularne ukazywanie się Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w tych dniach, okres między złożeniem wniosków i dniem wydania pozwoleń jest zbyt krótki, aby zapewnić właściwe zarządzanie rynkiem. Należy zatem przedłużyć wymieniony okres. |
(8) |
Artykuł 14 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (UE) nr 1272/2009 (13) stanowi, że Komisja podejmuje decyzję w ciągu dwóch dni roboczych od dnia powiadomienia, o którym mowa w art. 13 ust. 1 tego rozporządzenia, i w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia, o którym mowa w art. 13 ust. 3 tego rozporządzenia. Interwencja publiczna w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku została przedłużona do dnia 31 grudnia 2014 r. rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 949/2014 (14). |
(9) |
Z uwagi na dni wolne od pracy w latach 2014 i 2015 oraz nieregularne ukazywanie się Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w tych dniach, okres rozpatrywania ofert jest zbyt krótki, aby zapewnić właściwe monitorowanie oferowanych ilości. Należy zatem przedłużyć ten okres. |
(10) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zboża
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2305/2003 w odniesieniu do roku 2015 wnioski o pozwolenia na przywóz jęczmienia w ramach kontyngentu 09.4126 można składać wyłącznie do piątku 11 grudnia 2015 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 969/2006 w odniesieniu do roku 2015 wnioski o pozwolenia na przywóz kukurydzy w ramach kontyngentu 09.4131 można składać wyłącznie do piątku 11 grudnia 2015 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
3. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1067/2008 w odniesieniu do roku 2015 wnioski o pozwolenia na przywóz pszenicy zwyczajnej o jakości innej niż wysoka w ramach kontyngentów 09.4123, 09.4124, 09.4125 i 09.4133 można składać wyłącznie do piątku 11 grudnia 2015 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
Artykuł 2
Ryż
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1964/2006 w odniesieniu do roku 2015 wnioski o pozwolenia na przywóz ryżu pochodzącego z Bangladeszu w ramach kontyngentu 09.4517 można składać wyłącznie do piątku 4 grudnia 2015 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 480/2012 w odniesieniu do roku 2015 wnioski o pozwolenia na przywóz ryżu łamanego w ramach kontyngentu 09.4079 można składać wyłącznie do piątku 4 grudnia 2015 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
Artykuł 3
Cukier
Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 828/2009 wniosków o pozwolenia na przywóz nie można składać w okresie od piątku 11 grudnia 2015 r. od godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli do piątku 25 grudnia 2015 r. do godz. 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.
Artykuł 4
Oliwa z oliwek
Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 pozwolenia na przywóz oliwy z oliwek objęte wnioskami składanymi w terminach wskazanych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia wydawane są w terminach określonych w wymienionym załączniku, z zastrzeżeniem środków przyjętych zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) Komisji nr 1301/2006 (15).
Artykuł 5
Pozakwotowy cukier i pozakwotowa izoglukoza
Na zasadzie odstępstwa od art. 7d ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2006 pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy objęte wnioskami składanymi w terminach wskazanych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia wydawane są w terminach określonych w wymienionym załączniku, biorąc pod uwagę, tam gdzie to konieczne, środki szczególne, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2 wzmiankowanego rozporządzenia.
Artykuł 6
Oferty zakupu pszenicy zwyczajnej po ustalonej cenie w ramach interwencji publicznej
Na zasadzie odstępstwa od art. 14 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 w odniesieniu do ofert dotyczących pszenicy zwyczajnej złożonych w okresach, o których mowa w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, termin, w którym Komisja podejmuje decyzję w wyniku powiadomień, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. b) oraz w art. 13 ust. 3 wzmiankowanego rozporządzenia, upływa z dniem wskazanym w przedmiotowym załączniku.
Artykuł 7
Oferty zakupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku po ustalonej cenie w ramach interwencji publicznej
Na zasadzie odstępstwa od art. 14 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku złożonych w okresach, o których mowa w części 1 i 2 załącznika IV do niniejszego rozporządzenia, termin, w którym Komisja podejmuje decyzję w wyniku powiadomień, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. a) oraz w art. 13 ust. 3 wzmiankowanego rozporządzenia, upływa z dniem wskazanym w przedmiotowym załączniku.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 10 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Jerzy PLEWA
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 146 z 20.6.1996, s. 1.
(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(3) Dz.U. L 348 z 31.12.2007, s. 1.
(4) Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1.
(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2305/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym Wspólnoty na przywóz jęczmienia z państw trzecich (Dz.U. L 342 z 30.12.2003, s. 7).
(6) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 969/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. otwierające i ustalające sposób zarządzania kontyngentem taryfowym w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z państw trzecich (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 44).
(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1067/2008 z dnia 30 października 2008 r. otwierające oraz ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na pszenicę zwyczajną o jakości innej niż wysoka pochodzącą z państw trzecich i wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 290 z 31.10.2008, s. 3).
(8) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1964/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady otwierania i zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu pochodzącego z Bangladeszu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3491/90 (Dz.U. L 408 z 30.12.2006, s. 19).
(9) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 480/2012 z dnia 7 czerwca 2012 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na ryż łamany objęty kodem CN 1006 40 00 do produkcji przetworów spożywczych objętych kodem CN 1901 10 00 (Dz.U. L 148 z 8.6.2012, s. 1).
(10) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 z dnia 10 września 2009 r. ustanawiające na lata gospodarcze 2009/2010–2014/2015 szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi (Dz.U. L 240 z 11.9.2009, s. 14).
(11) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84).
(12) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24).
(13) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej (Dz.U. L 349 z 29.12.2009, s. 1).
(14) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 949/2014 z dnia 4 września 2014 r. ustanawiające tymczasowe nadzwyczajne środki w sektorze mleka i przetworów mlecznych w formie przedłużenia okresu interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2014 r. (Dz.U. L 265 z 5.9.2014, s. 21).
(15) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
ZAŁĄCZNIK I
Terminy składania wniosków o pozwolenia na przywóz oliwy z oliwek |
Terminy wydawania |
poniedziałek 30 lub wtorek 31 marca 2015 r. |
piątek 10 kwietnia 2015 r. |
poniedziałek 27 lub wtorek 28 kwietnia 2015 r. |
środa 6 maja 2015 r. |
poniedziałek 11 lub wtorek 12 maja 2015 r. |
czwartek 21 maja 2015 r. |
poniedziałek 18 lub wtorek 19 maja 2015 r. |
środa 27 maja 2015 r. |
poniedziałek 26 lub wtorek 27 października 2015 r. |
środa 4 listopada 2015 r. |
ZAŁĄCZNIK II
Terminy składania wniosków o świadectwa wywozowe dla pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy |
Terminy wydawania |
od poniedziałku 13 do piątku 17 lipca 2015 r. |
wtorek 28 lipca 2015 r. |
od poniedziałku 21 do piątku 25 grudnia 2015 r. |
piątek 8 stycznia 2016 r. |
ZAŁĄCZNIK III
Termin powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących pszenicy zwyczajnej, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 |
Termin powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących pszenicy zwyczajnej, o którym mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 |
Koniec terminu podejmowania przez Komisję decyzji w wyniku wspomnianego powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących pszenicy zwyczajnej |
środa 1 kwietnia 2015 r. |
|
środa 8 kwietnia 2015 r. |
|
czwartek 26 marca 2015 r. piątek 27 mars 2015 poniedziałek 30 marca 2015 r. wtorek 31 marca 2015 r. środa 1 kwietnia 2015 r. czwartek 2 kwietnia 2015 r. piątek 3 kwietnia 2015 r. poniedziałek 6 kwietnia 2015 r. |
wtorek 7 kwietnia 2015 r. środa 8 kwietnia 2015 r. czwartek 9 kwietnia 2015 r. piątek 10 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. |
|
piątek 24 kwietnia 2015 r. poniedziałek 27 kwietnia 2015 r. wtorek 28 kwietnia 2015 r. środa 29 kwietnia 2015 r. czwartek 30 kwietnia 2015 r. |
poniedziałek 4 maja 2015 r. wtorek 5 maja 2015 r. środa 6 maja 2015 r. czwartek 7 maja 2015 r. piątek 8 maja 2015 r. |
środa 13 maja 2015 r. |
|
wtorek19 maja 2015 r. |
|
czwartek 7 maja 2015 r. piątek 8 maja 2015 r. poniedziałek 11 maja 2015 r. wtorek 12 maja 2015 r. środa 13 maja 2015 r. czwartek 14 maja 2015 r. piątek 15 maja 2015 r. |
poniedziałek 18 maja 2015 r. wtorek 19 maja 2015 r. środa 20 maja 2015 r. czwartek 21 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. |
|
poniedziałek 18 maja 2015 r. wtorek 19 maja 2015 r. środka 20 maja 2015 r. czwartek 21 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. |
wtorek 26 maja 2015 r. środa 27 maja 2015 r. czwartek 28 maja 2015 r. piątek 29 maja 2015 r. poniedziałek 1 czerwca 2015 r. |
ZAŁĄCZNIK IV
CZĘŚĆ 1
Termin powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 |
Termin powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku, o którym mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 |
Koniec terminu podejmowania przez Komisję decyzji w wyniku wspomnianego powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku |
poniedziałek 22 grudnia 2014 r. |
|
poniedziałek 5 stycznia 2015 r. |
poniedziałek 29 grudnia 2014 r. |
|
wtorek 6 stycznia 2015 r. |
|
poniedziałek 22 grudnia 2014 r. od wtorku 23 grudnia 2014 r. do piątku 2 stycznia 2015 r. |
czwartek 8 stycznia 2015 r. piątek 9 stycznia 2015 r. |
CZĘŚĆ 2
Termin powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 |
Termin powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku, o którym mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 |
Koniec terminu podejmowania przez Komisję decyzji w wyniku wspomnianego powiadamiania w odniesieniu do ofert dotyczących masła i odtłuszczonego mleka w proszku |
|
czwartek 26 marca 2015 r. piątek 27 marca 2015 r. poniedziałek 30 marca 2015 r. poniedziałek 31 marca 2015 r. środa 1 kwietnia 2015 r. czwartek 2 kwietnia 2015 r. piątek 3 kwietnia 2015 r. poniedziałek 6 kwietnia 2015 r. |
wtorek 7 kwietnia 2015 r. środa 8 kwietnia 2015 r. czwartek 9 kwietnia 2015 r. piątek 10 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. poniedziałek 13 kwietnia 2015 r. |
|
piątek 24 kwietnia 2015 r. poniedziałek 27 kwietnia 2015 r. wtorek 28 kwietnia 2015 r. środa 29 kwietnia 2015 r. czwartek 30 kwietnia 2015 r. |
poniedziałek 4 maja 2015 r. wtorek 5 maja 2015 r. środa 6 maja 2015 r. czwartek 7 maja 2015 r. piątek 8 maja 2015 r. |
|
czwartek 7 maja 2015 r. piątek 8 maja 2015 r. poniedziałek 11 maja 2015 r. wtorek 12 maja 2015 r. środa 13 maja 2015 r. czwartek 14 maja 2015 r. piątek 15 maja 2015 r. poniedziałek 18 maja 2015 r. |
poniedziałek 18 maja 2015 r. wtorek 19 maja 2015 r. środa 20 maja 2015 r. czwartek 21 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. wtorek 26 maja 2015 r. |
|
wtorek 19 maja 2015 r. środa 20 maja 2015 r. czwartek 21 maja 2015 r. piątek 22 maja 2015 r. |
środa 27 maja 2015 r. czwartek 28 maja 2015 r. piątek 29 maja 2015 r. poniedziałek 1 czerwca 2015 r. |
poniedziałek 20 lipca 2015 r. |
|
czwartek 23 lipca 2015 r. |
|
wtorek 14 lipca 2015 r. środa 15 lipca 2015 r. czwartek 16 lipca 2015 r. piątek 17 lipca 2015 r. poniedziałek 20 lipca 2015 r. |
środa 22 lipca 2015 r. czwartek 23 lipca 2015 r. piątek 24 lipca 2015 r. poniedziałek 27 lipca 2015 r. wtorek 28 lipca 2015 r. |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/82 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1355/2014
z dnia 17 grudnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
działając zgodnie z procedurą kontroli zgodności określoną w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolizji między morskimi przepisami unijnymi a instrumentami międzynarodowymi, państwa członkowskie i Komisja współpracują ze sobą w celu określenia, w stosownych przypadkach, wspólnego stanowiska lub poglądu na właściwym forum międzynarodowym. |
(2) |
Rozporządzenie (WE) nr 391/2009 oraz dyrektywa 2009/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) stanowią jeden spójny akt prawny, konsekwentnie regulujący działania uznanych organizacji według tych samych zasad i definicji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/15/WE w przypadku gdy państwo członkowskie podejmie w odniesieniu do statków podnoszących jego banderę decyzję o upoważnieniu organizacji do dokonywania inspekcji i przeglądów związanych z wydawaniem ustawowych certyfikatów, obowiązki te powierza ono wyłącznie uznanym organizacjom, co, zgodnie z art. 2 lit. g) tej dyrektywy, oznacza organizację uznaną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym zbiór zasad, na których podstawie uznawane są przedmiotowe organizacje, ma wpływ na oba powyższe akty. |
(3) |
Termin „konwencje międzynarodowe” w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 oznacza Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z dnia 1 listopada 1974 r. („konwencja SOLAS”) z wyjątkiem rozdziału XI-2 załącznika do niej, Międzynarodową konwencję o liniach ładunkowych z dnia 5 kwietnia 1966 r. („konwencja o liniach ładunkowych”) oraz Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki z dnia 2 listopada 1973 r. („konwencja MARPOL”), wraz z odnoszącymi się do nich protokołami i zmianami, a także odpowiednimi kodeksami o statusie obowiązkowym we wszystkich państwach członkowskich w swojej zaktualizowanej wersji. |
(4) |
Zgromadzenie IMO na swoim 28. posiedzeniu przyjęło Kodeks wdrażania instrumentów prawnych IMO (kodeks III), jak określono w rezolucji IMO A.1070(28) z dnia 4 grudnia 2013 r., jak również zmiany konwencji o liniach ładunkowych, w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery, jak określono w rezolucji IMO A.1083(28) z dnia 4 grudnia 2013 r. |
(5) |
Komitet Ochrony Środowiska Morskiego IMO (MEPC) przyjął na swoim 66. posiedzeniu zmiany protokołu z 1978 r. odnoszącego się do konwencji MARPOL, jak określono w rezolucji MEPC.246(66) z dnia 4 kwietnia 2014 r., oraz protokołu z 1997 r. odnoszącego się do konwencji MARPOL, zmienionej odnoszącym się do niej protokołem z 1978 r., jak określono w rezolucji MEPC.247(66) z dnia 4 kwietnia 2014 r., w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery. |
(6) |
Komitet Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC) przyjął na swoim 93. posiedzeniu zmiany konwencji SOLAS, jak określono w rezolucji MSC.366(93) z dnia 22 maja 2014 r., oraz protokołu z 1988 r. odnoszącego się do konwencji o liniach ładunkowych, jak określono w rezolucji MSC.375(93) z dnia 22 maja 2014 r., w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery. |
(7) |
MEPC na swoim 65. posiedzeniu oraz MSC na swoim 92. posiedzeniu przyjęły Kodeks uznanych organizacji IMO, jak określono w rezolucji MSC.349(92) z dnia 21 czerwca 2013 r. |
(8) |
MEPC na swoim 65. posiedzeniu przyjął zmiany do protokołu z 1978 r. odnoszącego się do konwencji MARPOL w celu nadania Kodeksowi uznanych organizacji mocy obowiązującej, jak określono w rezolucji MEPC.238(65) z dnia 17 maja 2013 r. |
(9) |
MSC na swoim 92. posiedzeniu przyjął zmiany do konwencji SOLAS oraz do protokołu z 1988 r. odnoszącego się do konwencji o liniach ładunkowych w celu nadania Kodeksowi uznanych organizacji mocy obowiązującej, jak określono w rezolucji MSC.350(92) i MSC.356(92) z dnia 21 czerwca 2013 r. |
(10) |
Oczekuje się zatem, że kodeks III i Kodeks uznanych organizacji wejdą w życie w okresie między dniem 1 stycznia 2015 r. a dniem 1 stycznia 2018 r., zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do przyjmowania, ratyfikowania i wejścia w życie zmian, określonymi w każdej z odnośnych konwencji IMO. |
(11) |
W dniu 13 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2013/268/UE (4). Zgodnie z art. 5 tej decyzji Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii i z zastrzeżeniem deklaracji zawartej w załączniku do tej decyzji, na związanie się zmianami, o których mowa w motywach 4–9 niniejszego rozporządzenia. |
(12) |
W deklaracji załączonej do decyzji 2013/268/UE stwierdza się, że państwa członkowskie uznają, że kodeks III i Kodeks uznanych organizacji zawierają zbiór minimalnych wymogów, które państwa mogą w stosownych przypadkach rozwijać i doskonalić w celu poprawy bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska. |
(13) |
Stwierdza się w niej również, że żadne przepisy kodeksu III lub Kodeksu uznanych organizacji nie podlegają wykładni, która w jakikolwiek sposób zawęża lub ogranicza wypełnianie obowiązków państw członkowskich na mocy prawa Unii Europejskiej, w odniesieniu do definicji „certyfikatów statutowych” i „certyfikatów klasy”, zakresu obowiązków i kryteriów określonych dla uznanych organizacji oraz obowiązków ciążących na Komisji Europejskiej w zakresie uznawania, oceny i, w odpowiednich przypadkach, podejmowania działań naprawczych lub stosowania kar w odniesieniu do uznanych organizacji. W tej samej deklaracji zapisano również, że w przypadku audytu IMO państwa członkowskie oświadczają, że weryfikacja może dotyczyć tylko zgodności z tymi postanowieniami odpowiednich konwencji międzynarodowych, które zostały zaakceptowane przez państwa członkowskie, w tym zgodnie z warunkami omawianej deklaracji. |
(14) |
W porządku prawnym Unii zakres rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak również dyrektywy 2009/15/WE, obejmuje odniesienia do „międzynarodowych konwencji” opisanych w motywie 3. W związku z tym zmiany w konwencji IMO są automatycznie wprowadzane do prawa Unii w tym samym czasie, gdy wejdą one w życie na szczeblu międzynarodowym; dotyczy to również kodeksów o statusie obowiązkowym, takich jak kodeks III i Kodeks uznanych organizacji, które w związku z tym należą do instrumentów IMO istotnych dla stosowania rozporządzenia (WE) nr 391/2009. |
(15) |
Zmiany konwencji międzynarodowych mogą być jednak wyłączone z zakresu unijnego prawa morskiego zgodnie z procedurą kontroli zgodności, jeżeli spełniają co najmniej jedno z dwóch kryteriów określonych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002. |
(16) |
Komisja oceniła zmiany w konwencjach IMO zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 i stwierdziła, że między kodeksem III i Kodeksem uznanych organizacji a rozporządzeniem (WE) nr 391/2009 i dyrektywą 2009/15/WE występują liczne rozbieżności. |
(17) |
Po pierwsze: w pkt 16.1 części 2 kodeksu III określono minimalną listę zasobów i procesów, jakie muszą ustanowić państwa bandery, obejmującą obowiązek zapewnienia instrukcji administracyjnych dotyczących m.in. certyfikatów klasy statku wymaganych przez państwo bandery do wykazania zgodności z wymogami konstrukcyjnymi, mechanicznymi, elektrycznymi bądź innymi wymogami danej konwencji międzynarodowej, której stroną jest państwo bandery, lub z wymogami przepisów krajowych państwa bandery. Jak opisano w motywie 21 poniżej, w prawie Unii dokonano jednak rozróżnienia na certyfikaty statutowe i certyfikaty klasy. Te ostatnie są dokumentami o charakterze prywatnym i nie są aktami państwa bandery, ani nie są wydawane w imieniu państwa bandery. Omawiany przepis kodeksu III odnosi się w rzeczywistości do konwencji SOLAS, rozdział II-1, część A-1, prawidło 3-1, które stanowi, że statki są projektowane, budowane i utrzymywane w zgodzie z wymogami konstrukcyjnymi, mechanicznymi i elektrycznymi określonymi przez instytucję klasyfikacyjną uznaną przez administrację zgodnie z prawidłem XI-1/1. 1. W konwencji SOLAS przedmiotem niniejszego wymogu uczyniono wyraźnie statek lub jego przedstawiciela prawnego w stosunku do państwa bandery. Ponadto, działając w charakterze instytucji klasyfikacyjnej, uznana organizacja wydaje certyfikaty klasy statku zgodnie z własnymi przepisami, procedurami, warunkami i prywatnymi ustaleniami umownymi, których państwo bandery nie jest stroną. Dlatego też powyższy przepis kodeksu III jest sprzeczny z rozgraniczeniem działalności w zakresie certyfikatów klasy i działalności w zakresie certyfikatów statutowych, które zostało wprowadzone w obowiązujących przepisach UE. |
(18) |
Po drugie: w pkt 18.1 części 2 kodeksu III nałożono na państwo bandery obowiązek ustalenia, „tylko w odniesieniu do statków upoważnionych do podnoszenia jego bandery”, czy uznana organizacja posiada odpowiednie możliwości techniczne, w zakresie zarządzania i badawcze, które umożliwiają wykonywanie powierzonych jej obowiązków. Na mocy prawa Unii aspekt ten jest natomiast traktowany jako wymóg do celów uznania, co znajduje odzwierciedlenie w kryterium A.3 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009, które stosuje się do całej floty w klasie danej organizacji, niezależnie od bandery. Włączenie powyższego przepisu kodeksu III do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie stosowania kryterium A.3 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009 do działalności uznanej organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich, co jest sprzeczne z obecnie obowiązującymi wymogami. |
(19) |
Po trzecie: zgodnie z pkt 19 części 2 kodeksu III państwo bandery nie może upoważniać swoich uznanych organizacji do stosowania w odniesieniu do statków innych niż uprawnione do podnoszenia jego bandery jakichkolwiek wymogów dotyczących m.in. ich reguł klasyfikacji, wymogów lub procedur. Zgodnie z dyrektywą 2009/15/WE państwa członkowskie mogą upoważniać organizacje do działania w ich imieniu w zakresie wydawania certyfikatów statutowych swojej flocie tylko pod warunkiem że organizacje te zostały uznane i są monitorowane do tego celu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym uznane organizacje jako takie muszą spełnić pewne wymogi obejmujące ich odpowiednie działania w odniesieniu do całej sklasyfikowanej floty, niezależnie od bandery. Odnosi się to do większości kryteriów określonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak również do innych zobowiązań, w szczególności do art. 10 ust. 4 tego rozporządzenia. Włączenie powyższego przepisu kodeksu III do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie stosowania obecnych wymogów w zakresie uznawania określonych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009, m.in. jeśli można je zakwalifikować jako zasady, wymogi i procedury, do działalności uznanej organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich. |
(20) |
Po czwarte: w sekcji 1.1 części 2 Kodeksu uznanych organizacji zdefiniowano „uznaną organizację” jako organizację ocenioną przez państwo bandery i uznaną za zgodną z wymogami części 2 Kodeksu uznanych organizacji. Natomiast art. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 stanowi, że uznana organizacja oznacza „organizację uznaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem”. Z oceny Komisji przedstawionej w motywach 21 do 23 wynika, że pewna liczba przepisów w części 2 Kodeksu uznanych organizacji jest niezgodna z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym uznana organizacja w rozumieniu Kodeksu uznanych organizacji nie spełniałaby wszystkich wymogów rozporządzenia (WE) nr 391/2009, a co za tym idzie — nie byłaby zgodna z definicją uznanej organizacji określoną w prawie Unii. |
(21) |
Po piąte: w sekcji 1.3 części 2 Kodeksu uznanych organizacji zdefiniowano „certyfikację i usługi statutowe” jako jedną kategorię działań, do których przeprowadzania w imieniu państwa bandery uznana organizacja jest uprawniona, wliczając w to wydawanie certyfikatów odnoszących się zarówno do wymogów statutowych, jak i wymogów związanych z klasą. Tymczasem w definicjach określonych w art. 2 lit. g) oraz i) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 wprowadzono wyraźne rozróżnienie na „certyfikaty statutowe”, czyli certyfikaty wydawane przez państwo bandery lub w jego imieniu zgodnie z konwencjami międzynarodowymi, oraz „certyfikaty klasy”, czyli dokumenty wydawane przez uznaną organizację, działającą w charakterze instytucji klasyfikacyjnej, poświadczające zdolność statku do określonego użytku lub świadczenia określonych usług, zgodnie z regułami i procedurami ustanowionymi i opublikowanymi przez tę uznaną organizację. Z powyższego wynika, że w prawie Unii certyfikaty statutowe i certyfikaty klasy są odrębne i mają różny charakter. Certyfikaty statutowe mają charakter publiczny, natomiast certyfikaty klasy mają charakter prywatny, ponieważ są wydawane przez towarzystwa klasyfikacyjne zgodnie z ich własnymi regułami, procedurami i warunkami. Wynika z tego, że certyfikaty klasy wydane dla statku przez uznaną organizację w celu potwierdzenia zgodności z regułami i procedurami klasyfikacji, również w przypadku przeprowadzenia weryfikacji przez państwo bandery w celu potwierdzenia zgodności z rozdziałem II–I, część A-1, prawidło 3-1 konwencji SOLAS, są dokumentami o ściśle prywatnym charakterze, które nie są ani aktami państwa bandery, ani aktami wykonywanymi w imieniu jakiegokolwiek państwa bandery. Jednak w Kodeksie uznanych organizacji systematycznie pojawiają się odniesienia do „certyfikacji i usług statutowych” wykonywanych przez uznaną organizację „w imieniu państwa bandery”, co jest sprzeczne z prawnym rozróżnieniem wprowadzonym w prawie Unii. Niezależnie od tej sprzeczności przyjęcie omawianego przepisu Kodeksu uznanych organizacji jako normy w porządku prawnym Unii w sposób oczywisty zagrażałoby możliwości dalszego egzekwowania w UE wymogów w zakresie uznawania zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009, które odnoszą się do ogólnej działalności organizacji, niezależnie od bandery. |
(22) |
Po szóste: w sekcji 3.9.3.1 części 2 Kodeksu uznanych organizacji ustanowiono mechanizm współpracy między uznanymi organizacjami na ujednoliconych zasadach określonych przez państwo bandery w celu znormalizowania, w stosownych przypadkach, procesów dotyczących certyfikacji i usług statutowych dla państwa bandery; w sekcji 3.9.3.2 części 2 tego samego kodeksu wprowadzono natomiast zasady ramowe określone przez państwo bandery lub „grupę państw bandery”, aby uregulować współpracę uznanych organizacji dotyczącą aspektów technicznych i aspektów związanych z bezpieczeństwem „certyfikacji i usług statutowych dla statków […] w imieniu danego państwa lub państw bandery”. Na mocy prawa unijnego współpracę między uznanymi organizacjami reguluje natomiast art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, w którym na uznane organizacje nałożono obowiązek okresowego konsultowania się między sobą w celu zachowania równoważności i harmonizacji reguł i procedur oraz ich wprowadzania w życie oraz określono zasady wzajemnego uznawania, w odpowiednich przypadkach, certyfikatów klasy dla materiałów, wyposażenia i komponentów. Dwa powyższe procesy współpracy na podstawie art. 10 ust. 1 odnoszą się do prywatnej działalności uznanych organizacji, działających w charakterze instytucji klasyfikacyjnych, i w związku z tym mają zastosowanie bez względu na banderę. Włączenie powyższego mechanizmu współpracy określonego w Kodeksie uznanych organizacji do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie zakresu współpracy określonego w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009 do działalności uznanych organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich, co jest sprzeczne z obecnie obowiązującymi wymogami. |
(23) |
Po siódme: sekcja 3.9.3.3 części 2 Kodeksu uznanych organizacji jest identyczna z pkt 19 części 2 kodeksu III; w związku z tym względy przedstawione w motywie 19 odnoszą się w równym stopniu do tego przepisu Kodeksu uznanych organizacji. |
(24) |
Żaden element przepisów kodeksu III lub Kodeksu uznanych organizacji nie powinien ograniczać zdolności Unii do ustanawiania, zgodnie z Traktatami i prawem międzynarodowym, odpowiednich warunków przyznawania uznania organizacjom, które ubiegają się o upoważnienie ze strony państw członkowskich do wykonywania w ich imieniu czynności z zakresu przeglądu statków i certyfikacji, aby zrealizować cele Unii, a w szczególności zwiększyć bezpieczeństwo na morzu i poprawić ochronę środowiska. |
(25) |
System wzajemnego uznawania certyfikatów klasy dotyczących materiałów, wyposażenia i komponentów ustanowiony w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 może być egzekwowany jedynie na terytorium Unii w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich. W odniesieniu do statków zagranicznych akceptacja odpowiednich certyfikatów pozostaje w gestii właściwych państw bandery niebędących członkami UE, wykonujących swoją wyłączną jurysdykcję, przede wszystkim w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS). |
(26) |
Na podstawie własnej oceny Komisja stwierdziła, że przepisy kodeksu III i Kodeksu uznanych organizacji, o których mowa powyżej, są niezgodne z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009 i należy je wyłączyć z zakresu stosowania tej dyrektywy. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 391/2009. |
(27) |
Ponieważ Kodeks uznanych organizacji wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2015 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie jak najszybciej po jego opublikowaniu. |
(28) |
Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki (COSS) nie wydał opinii na temat środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Uznano, że niezbędny jest akt wykonawczy, i przewodniczący przedłożył komitetowi odwoławczemu projekt aktu wykonawczego do dalszego rozpatrzenia. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu odwoławczego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b) |
»międzynarodowe konwencje« oznaczają Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z dnia 1 listopada 1974 r. (SOLAS 74) z wyjątkiem rozdziału XI-2 załącznika do niej, Międzynarodową konwencję o liniach ładunkowych z dnia 5 kwietnia 1966 r. oraz Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL) z dnia 2 listopada 1973 r., wraz z odnoszącymi się do nich protokołami i zmianami, a także odpowiednimi kodeksami o statusie obowiązkowym we wszystkich państwach członkowskich, z wyjątkiem pkt 16.1, 18.1 i 19 części 2 kodeksu wdrażania instrumentów prawnych IMO oraz sekcji 1.1, 1.3, 3.9.3.1, 3.9.3.2 i 3.9.3.3 części 2 Kodeksu uznanych organizacji IMO, w ich zaktualizowanej wersji.” |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11.
(2) Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1.
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 47).
(4) Decyzja Rady 2013/268/UE z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) w odniesieniu do przyjęcia określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów (Dz.U. L 155 z 7.6.2013, s. 3).
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/87 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1356/2014
z dnia 17 grudnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje,
(1) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj. |
(2) |
Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. |
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95. |
(4) |
Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Jerzy PLEWA
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK I
Kod CN |
Opis towarów |
Cena reprezentatywna (w EUR/100 kg) |
Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 (w EUR/100 kg) |
Pochodzenie (1) |
0207 12 10 |
Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70 %« lub inaczej prezentowane, mrożone |
125,5 |
0 |
AR |
0207 12 90 |
Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej prezentowane, mrożone |
145,2 |
0 |
AR |
151,5 |
0 |
BR |
||
0207 14 10 |
Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, mrożone |
328,6 |
0 |
AR |
246,8 |
16 |
BR |
||
343,8 |
0 |
CL |
||
278,1 |
7 |
TH |
||
0207 14 50 |
Piersi z kurczaka, mrożone |
208,7 |
1 |
BR |
0207 14 60 |
Nogi z kurczaka, mrożone |
136 |
2 |
BR |
0207 27 10 |
Kawałki z indyków bez kości, mrożone |
361,5 |
0 |
BR |
516,1 |
0 |
CL |
||
1602 32 11 |
Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej |
252,3 |
10 |
BR |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod »ZZ« oznacza »inne pochodzenie«.”
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/89 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1357/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
zastępujące załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (1), w szczególności jej art. 38 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W załączniku III do dyrektywy 2008/98/WE wymieniono właściwości odpadów, które czynią z nich odpady niebezpieczne. |
(2) |
Dyrektywa 2008/98/WE stanowi, że klasyfikacja odpadów jako niebezpieczne powinna być dokonywana między innymi na podstawie przepisów unijnych dotyczących chemikaliów, w szczególności dotyczących klasyfikacji preparatów jako niebezpiecznych, wraz ze stosowanymi w tym celu dopuszczalnymi wartościami stężeń. Ponadto, aby ułatwić zharmonizowaną klasyfikację odpadów i zapewnić zharmonizowane określanie typów odpadów niebezpiecznych w obrębie Unii, konieczne jest utrzymywanie systemu, w którym odpady i odpady niebezpieczne zostały sklasyfikowane zgodnie z wykazem odpadów ustalonym ostatnio decyzją Komisji 2000/532/WE (2). |
(3) |
Załącznik III do dyrektywy 2008/98/WE przewiduje, że przypisania właściwości niebezpiecznych H 4 („drażniące”), H 5 („szkodliwe”), H 6 („toksyczne” i „wysoce toksyczne”), H 7 „rakotwórcze”, H 8 („żrące”) H 10 („działające szkodliwie na rozrodczość”), H 11 („mutagenne”) i H 14 („ekotoksyczne”) dokonuje się na podstawie kryteriów określonych w załączniku VI do dyrektywy Rady 67/548/EWG (3). |
(4) |
Załącznik III do dyrektywy 2008/98/WE przewiduje, że zastosowanie mają wartości dopuszczalne wyszczególnione w załącznikach II i III do dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4). |
(5) |
Dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE mają zostać uchylone z dniem 1 czerwca 2015 r. i zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 (5), które odzwierciedla aktualny stan wiedzy wynikający z postępu technicznego i naukowego. Na zasadzie odstępstwa obydwie dyrektywy mogą mieć zastosowanie do niektórych mieszanin do dnia 1 czerwca 2017 r., jeżeli zostały one sklasyfikowane, opatrzone etykietami i były pakowane zgodnie z przepisami dyrektywy 1999/45/WE i wprowadzone do obrotu przed dniem 1 czerwca 2015 r. |
(6) |
Należy zmienić załącznik III do dyrektywy 2008/98/WE, aby odpowiednio zmienić definicje niebezpiecznych właściwości dostosowując je do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 tam gdzie to stosowne, oraz aby zastąpić odniesienie do dyrektywy 67/548/EWG i do dyrektywy 1999/45/WE odniesieniami do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. |
(7) |
Aby zapewnić wystarczającą kompletność i reprezentatywność informacji dotyczących ewentualnych skutków dostosowania definicji HP14 „ekotoksyczne” do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 konieczne są dalsze badania. |
(8) |
Niebezpieczne właściwości H 1 do H 15 określone w załączniku III do dyrektywy 2008/98/WE należy oznaczyć odpowiednio kodami HP 1 do HP 15, aby uniknąć potencjalnych pomyłek z kodami zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008. |
(9) |
Nazwy uprzednich niebezpiecznych właściwości H5 („szkodliwe”) i H 6 („toksyczne”) należy zmienić i dostosować odpowiednio do zmian w przepisach dotyczących chemikaliów, a w szczególności do nowych kodów klas i kategorii zagrożenia określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008. |
(10) |
Należy wprowadzić nowe nazwy dla uprzednich niebezpiecznych właściwości H 12 i H 15, aby zapewnić spójność z nazwami innych niebezpiecznych właściwości. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu przewidzianego w art. 39 dyrektywy 2008/98/WE, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik III do dyrektywy 2008/98/WE otrzymuje brzmienie zgodne z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 czerwca 2015 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3)
(2) Decyzja Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępująca decyzję 94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych (Dz.U. L 226 z 6.9.2000, s. 3).
(3) Dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. L 196 z 16.8.1967, s. 1).
(4) Dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz.U. L 200 z 30.7.1999, s. 1).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK III
WŁAŚCIWOŚCI ODPADÓW, KTÓRE CZYNIĄ Z NICH ODPADY NIEBEZPIECZNE
»Wybuchowe«: odpady, które w wyniku reakcji chemicznej, mogą wydzielać gaz o takiej temperaturze i ciśnieniu i z taką szybkością, że mogą powodować zniszczenia w otoczeniu. Definicja obejmuje odpady pirotechniczne, odpady wybuchowego nadtlenku organicznego i wybuchowe samoreaktywne odpady.
Jeżeli odpady zawierają jedną substancję zaklasyfikowaną do jednej z klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia ujętych w tabeli 1, lub większą ich liczbę, odpady ocenia się jako należące do kategorii HP 1, tam gdzie to właściwe i proporcjonalne, zgodnie z metodami badań. Jeżeli obecność substancji, mieszaniny lub wyrobu wskazuje, że odpady są wybuchowe, klasyfikuje się je jako odpady niebezpieczne kategorii HP 1.
Tabela 1: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia składników odpadów do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne zgodnie z HP 1:
»Utleniające«: odpady, które mogą, zazwyczaj poprzez utlenianie, spowodować zapalenie się innych materiałów lub przyczynić się do ich spalenia.
Jeżeli odpady zawierają jedną lub więcej substancji zaklasyfikowanych do jednej z klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia ujętych w tabeli 2, odpady ocenia się jako należące do kategorii HP 2, tam gdzie to właściwe i proporcjonalne, zgodnie z metodami badań. Jeżeli obecność substancji wskazuje, że odpady są utleniające, klasyfikuje się je jako odpady niebezpieczne zgodnie z HP 2.
Tabela 2: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne zgodnie z HP 2:
»Łatwopalne«:
— łatwopalne odpady ciekłe: odpady ciekłe o temperaturze zapłonu poniżej 60 °C lub odpadowy olej gazowy, olej napędowy i lekkie oleje opałowe o temperaturze zapłonu > 55 °C oraz ≤ 75 °C;
— łatwopalne odpady piroforyczne ciekłe i stałe: stałe lub ciekłe odpady, które nawet w małych ilościach mogą ulec zapaleniu w ciągu pięciu minut po wejściu w kontakt z powietrzem;
— łatwopalne odpady stałe: odpady stałe, które łatwo ulegają zapaleniu lub w wyniku tarcia mogą powodować zapalenie lub przyczyniać się do spalania;
— łatwopalne odpady gazowe: odpady gazowe, które łatwo ulegają zapaleniu w powietrzu w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa;
— odpady reagujące z wodą: odpady, które w kontakcie z wodą wydzielają gazy palne w niebezpiecznych ilościach;
— inne łatwopalne odpady: wyroby aerozolowe łatwopalne, łatwopalne odpady samonagrzewające się, łatwopalne nadtlenki organiczne i łatwopalne odpady samoreaktywne.
Jeżeli odpady zawierają jedną substancję zaklasyfikowaną do jednej z klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia ujętych w tabeli 3, lub większą ich liczbę, odpady ocenia się, tam gdzie to właściwe i proporcjonalne, zgodnie z metodami badań. Jeżeli obecność substancji wskazuje, że odpady są łatwopalne, klasyfikuje się je jako odpady niebezpieczne, zgodnie z HP 3.
Tabela 3: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia składników odpadów do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne, zgodnie z HP 3:
Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii |
Kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia |
Flam. Gas 1 |
H220 |
Flam. Gas 2 |
H221 |
Aerosol 1 |
H222 |
Aerosol 2 |
H223 |
Flam. Liq. 1 |
H224 |
Flam. Liq.2 |
H225 |
Flam. Liq. 3 |
H226 |
Flam. Sol. 1 |
H228 |
Flam. Sol. 2 |
|
Self-react. CD |
H242 |
Self-react. EF |
|
Org. Perox. CD |
|
Org. Perox. EF |
|
Pyr. Liq. 1 |
H250 |
Pyr. Sol. 1 |
|
Self-heat.1 |
H251 |
Self-heat. 2 |
H252 |
Water-react. 1 |
H260 |
Water-react. 2 Water-react. 3 |
H261 |
»Drażniące — działanie drażniące na skórę i powodujące uszkodzenie oczu«: odpady, które w wyniku naniesienia mogą powodować podrażnienie skóry lub uszkodzenie oka.
Jeśli odpady zawierają co najmniej jedną substancję w stężeniu powyżej wartości granicznej, zaklasyfikowaną do jednej z następujących klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz do kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia, a jedno stężenie graniczne lub większa ich liczba zostało osiągnięte lub przekroczone, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 4.
Wartość graniczna, jaką należy uwzględniać przy ocenie substancji zaklasyfikowanych jako Skin corr. 1A (H314), działania drażniącego na skórę 2 (H315), uszkodzenia oka 1 (H318) oraz działania drażniącego na oko 2 (H319) wynosi 1 %.
Jeżeli suma stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako Skin corr. 1A (H314) wynosi 1 % lub jest większa, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 4.
Jeżeli suma stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako H318 wynosi 10 % lub jest większa, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 4.
Jeżeli suma stężeń wszystkich substancji zaklasyfikowanych jako H315 oraz H319 wynosi 20 % lub jest większa, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 4.
Należy zauważyć, że odpady zawierające substancje zaklasyfikowane jako H314 (Skin corr.1A, 1B lub 1C) w ilościach równych 5 % lub większych, klasyfikuje się jako odpady niebezpieczne zgodnie z HP 8. HP 4 nie ma zastosowania jeżeli odpady zaklasyfikowano jako HP 8.
»Działanie toksyczne na narządy docelowe (STOT) lub zagrożenie spowodowane aspiracją«: odpady, które mogą działać toksycznie na narządy docelowe na skutek jednokrotnego lub powtarzanego narażenia, lub które powodują ostre skutki toksyczne na skutek aspiracji.
Jeśli odpady zawierają co najmniej jedną substancję zaklasyfikowaną do jednej z następujących klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz do kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia zawartych w tabeli 4, a jedno stężenie graniczne z tabeli 4 lub większa ich liczba zostało osiągnięte lub przekroczone, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 5. Jeśli substancje zaklasyfikowane jako STOT są obecne w odpadach, pojedyncza substancja musi być obecna na poziomie lub powyżej stężenia granicznego ustalonego dla odpadów, aby zaklasyfikować odpady jako niebezpieczne zgodnie z HP 5.
Jeśli odpady zawierają jedną lub więcej substancji zaklasyfikowanych jako Asp. Tox. 1 a suma tych substancji jest równa stężeniu granicznemu lub je przekracza, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne, zgodnie z HP 5 jedynie wówczas, gdy ogółem lepkość kinematyczna (przy 40 °C) nie przekracza 20,5 mm2/s. (1)
Tabela 4: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia oraz odpowiadające im stężenia graniczne do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne zgodnie z HP 5:
»Ostra toksyczność«: odpady, które mogą spowodować ostrą toksyczność po podaniu drogą pokarmową lub po naniesieniu na skórę lub po narażeniu inhalacyjnym.
Jeżeli suma stężeń wszystkich substancji jakie zawierają odpady, zaklasyfikowanych za pomocą klasy zagrożenia ostrą toksycznością oraz kodem kategorii i kodem zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia wymienionych w tabeli 5, jest równa progowi podanemu w tej tabeli, lub go przekracza, wówczas odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 6. Jeśli w odpadach znajduje się więcej niż jedna substancja zaklasyfikowana jako ostro toksyczna, wówczas sumę stężeń określa się jedynie dla substancji tej samej kategorii zagrożenia.
Przy ocenie działania należy uwzględniać następujące wartości graniczne:
— |
Dla Acute Tox. 1, 2 lub 3 (H300, H310, H330, H301, H311, H331): 0,1 %; |
— |
Dla Acute Tox. 4 (H302, H312, H332): 1 %. |
Tabela 5: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia składników odpadów oraz odpowiadające im stężenia graniczne do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne zgodnie z HP 6:
»Rakotwórcze«: odpady, które wywołują raka lub zwiększają zachorowalność na niego.
Jeśli odpady zawierają substancję zaklasyfikowaną do jednej z następujących klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz do kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia, a jedno ze stężeń granicznych wymienionych w tabeli 6 zostało osiągnięte lub przekroczone, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne, zgodnie z HP 7. Jeśli w odpadach zawarta jest więcej niż jedna substancja zaklasyfikowana jako rakotwórcza, pojedyncza substancja musi być obecna na poziomie stężenia granicznego ustalonego dla odpadów lub powyżej tego poziomu, aby zaklasyfikować odpady jako niebezpieczne zgodnie z HP 7.
Tabela 6: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia składników odpadów oraz odpowiadające im stężenia graniczne do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne zgodnie z HP 7:
»Żrące«: odpady, które w wyniku naniesienia działają żrąco na skórę.
Jeżeli odpady zawierają jedną lub więcej substancji zaklasyfikowanych jako Skin corr.1A, 1B lub 1C (H314) a suma ich stężeń wynosi 5 % lub więcej, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne, zgodnie z HP 8.
Wartość graniczna, jaką należy uwzględniać przy ocenie działania żrącego na skórę Skin corr. 1A, 1B, 1C (H314) wynosi 1,0 %.
»Zakaźne«: odpady zawierające żywe drobnoustroje lub ich toksyny, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że wywołują choroby u ludzi lub innych żywych organizmów.
Przypisanie klasy HP 9 ocenia się na podstawie odpowiednich przepisów lub dokumentów referencyjnych w państwach członkowskich.
»Działające szkodliwie na rozrodczość«: odpady działające szkodliwie na funkcje rozrodcze i płodność u dorosłych osobników płci męskiej i żeńskiej oraz powodujące toksyczność rozwojową u potomstwa.
Jeśli odpady zawierają substancję zaklasyfikowaną do jednej z następujących klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz do kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia, a jedno ze stężeń granicznych wymienionych w tabeli 7 zostało osiągnięte lub przekroczone, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne zgodnie z HP 10. Jeśli w odpadach obecnych jest więcej niż jedna substancja zaklasyfikowana jako działająca szkodliwie na rozrodczość, pojedyncza substancja musi być obecna na poziomie stężenia granicznego ustalonego dla odpadów lub powyżej tego poziomu, aby zaklasyfikować odpady jako niebezpieczne zgodnie z HP 10.
Tabela 7: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia składników odpadów oraz odpowiadające im stężenia graniczne do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne, zgodnie z HP 10:
»Mutagenne«: odpady, które mogą spowodować mutację, tj. trwałą zmianę w ilości lub strukturze materiału genetycznego w komórce.
Jeśli odpady zawierają substancję zaklasyfikowaną do jednej z następujących klas zagrożenia i kodów kategorii zagrożenia oraz do kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia, a jedno ze stężeń granicznych wymienionych w tabeli 8 zostało osiągnięte lub przekroczone, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne, zgodnie z HP 11. Jeśli w odpadach obecnych jest więcej niż jedna substancja zaklasyfikowana jako mutagenna, pojedyncza substancja musi być obecna na poziomie stężenia granicznego ustalonego dla odpadów lub powyżej tego poziomu, aby zaklasyfikować odpady jako niebezpieczne, zgodnie z HP 11.
Tabela 8: Klasa zagrożenia i kod(-y) kategorii zagrożenia oraz kod(-y) zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia składników odpadów oraz odpowiadające im stężenia graniczne do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne, zgodnie z HP 11:
»Uwolnienie gazów o ostrej toksyczności«: odpady, które uwalniają gazy o ostrej toksyczności (Acute Tox. 1, 2 lub 3) w zetknięciu z wodą lub kwasem.
Jeżeli odpady zawierają substancję objętą kodem jednego z dodatkowych zagrożeń EUH029, EUH031 lub EUH032, klasyfikuje się je jako niebezpieczne zgodnie z HP 12 na podstawie metod badań lub wytycznych.
»Uczulające«: odpady zawierające jedną lub więcej substancji, o których wiadomo, że działają uczulająco na skórę lub na układ oddechowy.
Jeśli odpady zawierają substancję zaklasyfikowaną jako uczulająca oraz objętą jednym z kodów zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia H317 lub H334, a stężenie pojedynczej substancji jest równe stężeniu granicznemu 10 % lub je przewyższa, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne, zgodnie z HP 13.
»Ekotoksyczne«: odpady, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla co najmniej jednego elementu środowiska.
»Odpady mogące wykazywać niebezpieczne właściwości wymienione powyżej, które nie były bezpośrednio widoczne w odpadach pierwotnych«. Jeśli odpady zawierają jedną lub więcej substancji objętych kodami zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia lub dodatkowych zagrożeń wymienionych w tabeli 9, odpady klasyfikuje się jako niebezpieczne, zgodnie z HP 15, chyba że odpady te występują w takiej postaci, w której w żadnym wypadku nie wykażą właściwości wybuchowych lub potencjalnie wybuchowych.
Tabela 9: Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia i dodatkowe zagrożenia składników odpadów do celów klasyfikacji odpadów jako niebezpieczne, zgodnie z HP 15:
Ponadto państwa członkowskie mogą określać odpady jako niebezpieczne, zgodnie z HP 15 na podstawie innych mających zastosowanie kryteriów, jak np. ocena odcieków.
Uwaga:
Przypisania niebezpiecznej właściwości HP 14 dokonuje się na podstawie kryteriów określonych w załączniku VI do dyrektywy Rady 67/548/EWG.
Metody badania
Należy zastosować metody opisane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 440/2008 (2) i w innych odnośnych notach CEN lub inne międzynarodowo uznane metody badań i wytyczne.”
(1) Lepkość kinematyczną określa się wyłącznie dla cieczy.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 142 z 31.5.2008, s. 1).
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/97 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1358/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do pochodzenia zwierząt akwakultury ekologicznej, praktyk gospodarskich w sektorze akwakultury, paszy dla zwierząt i produktów akwakultury ekologicznej oraz substancji dopuszczonych do stosowania w akwakulturze ekologicznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 2 i art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 ustanowiono podstawowe wymogi dotyczące ekologicznej produkcji wodorostów morskich i zwierząt akwakultury. Szczegółowe zasady wdrażania tych wymogów są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2). |
(2) |
W okresie między listopadem 2012 r. a kwietniem 2013 r. niektóre państwa członkowskie złożyły wnioski o zmianę zasad dotyczących produktów, substancji, źródeł paszy i technik dopuszczonych do stosowania w produkcji w sektorze akwakultury ekologicznej. Wnioski te zostały ocenione przez grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (EGTOP), ustanowioną decyzją Komisji 2009/427/WE (3). Biorąc pod uwagę opinię EGTOP, Komisja stwierdziła konieczność aktualizacji i uspójnienia istniejących zasad wdrażania wymogów dotyczących ekologicznej produkcji wodorostów morskich i zwierząt akwakultury. |
(3) |
Zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zwierzęta produkowane w sposób nieekologiczny mogą być wprowadzone do gospodarstwa pod określonymi warunkami, jeśli niedostępne są młode osobniki pochodzące od osobników hodowanych ekologicznie lub z gospodarstw ekologicznych. W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 ustanowiono szczegółowe ograniczenia w odniesieniu do poławianych na wolności zwierząt akwakultury, w tym zbieranych dziko żyjących młodych osobników zwierząt akwakultury. Niektóre tradycyjne praktyki ekstensywnego chowu i hodowli ryb na terenach podmokłych, takich jak stawy ze słonawą wodą, obszary pływowe i laguny przybrzeżne, zamykane wałami przeciwpowodziowymi i nasypami, istnieją od wieków i stanowią cenny wkład w dziedzictwo kulturowe, zachowanie różnorodności biologicznej i perspektywy ekonomiczne dla społeczności lokalnych. Przy zachowaniu pewnych warunków praktyki te nie mają negatywnego wpływu na stan stada danego gatunku. |
(4) |
W związku z tym pozyskiwanie dzikiego narybku do celów odchowu w ramach tych tradycyjnych praktyk stosowanych w akwakulturze uznaje się za zgodne z celami, kryteriami i zasadami produkcji w sektorze akwakultury ekologicznej, pod warunkiem że wdrożone zostały środki zarządzania zatwierdzone przez właściwy organ odpowiedzialny za zarządzanie przedmiotowymi stadami w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji danych gatunków, zgodnego z tymi środkami zarybiania, oraz karmienia ryb wyłącznie pożywieniem naturalnie dostępnym w środowisku. |
(5) |
EGTOP wyraził zaniepokojenie, że źródła paszy i dodatków dozwolone w produkcji w sektorze akwakultury ekologicznej nie zaspokajają w wystarczającym stopniu potrzeb żywieniowych mięsożernych gatunków ryb. Zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zwierzęta powinny być karmione paszami zaspokajającymi ich potrzeby żywieniowe na różnych etapach rozwoju. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie całych ryb jako źródła paszy dla mięsożernych zwierząt w akwakulturze ekologicznej. Nie powinno to jednak skutkować dodatkową presją dla zagrożonych lub przełowionych stad. Z tego powodu do produkcji pasz dla mięsożernych zwierząt w ekologicznej akwakulturze powinny być stosowane jedynie produkty rybołówstwa certyfikowane przez stronę trzecią jako zapewniające zrównoważoną eksploatację. W tym kontekście ważna jest wiarygodność systemu zrównoważonej eksploatacji, aby upewnić konsumentów co do ogólnego zrównoważenia zasobów akwakultury ekologicznej. W związku z tym właściwe organy powinny określić systemy certyfikacji, które ich zdaniem, w świetle zasad zrównoważonego rybołówstwa określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (4), są odpowiednie, aby potwierdzić zrównoważoną eksploatację produktów rybołówstwa stosowanych jako pasza w akwakulturze ekologicznej. Przy tej ocenie systemów certyfikacji jako punkt odniesienia mogą być wykorzystane wytyczne FAO z 2009 r. dotyczące ekologicznego oznakowania ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z połowów morskich (5). |
(6) |
EGTOP podkreślił także konieczność dostarczania odpowiedniej ilości histydyny w diecie rybom łososiowatym, aby zapewnić wysoki poziom zdrowia i dobrostanu tych gatunków. Biorąc pod uwagę znaczne zróżnicowanie zawartości histydyny w surowcach morskich w zależności od gatunku i sezonu, a także od warunków produkcji, przetwarzania i przechowywania, należy zezwolić na stosowanie histydyny wytwarzanej w procesie fermentacji, aby zaspokoić potrzeby żywieniowe ryb łososiowatych. |
(7) |
Maksymalna ilość mączki rybnej obecnie dozwolona w paszy dla krewetek, nie wystarcza do zaspokojenia ich potrzeb żywieniowych, należy ją zatem zwiększyć. Zgodnie z zaleceniami sprawozdania EGTOP, w razie potrzeby, do zaspokojenia ilościowych wymogów żywieniowych dopuszczalna powinna być również suplementacja pasz cholesterolem. W tym celu należy stosować ekologiczny cholesterol, jeżeli jest on dostępny. Jeżeli ekologiczny cholesterol nie jest dostępny, można również stosować cholesterol pochodzący z wełny, skorupiaków, mięczaków i innych bezkręgowców wodnych lub z innych źródeł. |
(8) |
Zwolnienie przewidziane w art. 25k ust. 2 wygasa w dniu 31 grudnia 2014 r., ustęp ten należy więc skreślić. |
(9) |
W celu zapewnienia zgodności z art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do hodowli młodych osobników pochodzących od osobników hodowanych ekologicznie i z gospodarstw ekologicznych, za konieczne i zgodne ze sprawozdaniem EGTOP uznaje się wprowadzenie szczegółowych zasad stosowania planktonu w żywieniu młodych ekologicznych osobników. Plankton jest niezbędny do hodowli młodych osobników i nie jest produkowany zgodnie z zasadami produkcji ekologicznej. |
(10) |
EGTOP zaleciła również uaktualnienie wykazu substancji dozwolonych do czyszczenia i dezynfekcji w akwakulturze ekologicznej, w szczególności w odniesieniu do możliwości stosowania niektórych substancji już wymienionych również w obecności zwierząt. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 889/2008. |
(11) |
Zakres załącznika XIIIa do rozporządzenia (WE) nr 889/2008, jak określono w art. 25f ust. 2, należy sformułować w jaśniejszy sposób, w szczególności w odniesieniu do praktyk gospodarskich. |
(12) |
Należy zwiększyć najwyższą dopuszczalną gęstość obsady dla golca zwyczajnego, aby umożliwić lepsze zaspokojenie potrzeb tego gatunku. Należy również określić najwyższą dopuszczalną gęstość obsady dla raków. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIIIa do rozporządzenia (WE) nr 889/2008. |
(13) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008. |
(14) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Produkcji Ekologicznej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 25e ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Pozyskiwanie młodych dziko żyjących osobników zwierząt akwakultury na potrzeby odchowu ogranicza się do następujących przypadków:
|
2) |
art. 25f ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Gęstość obsady i praktyki gospodarskie są określone w załączniku XIIIa w podziale na gatunki lub grupy gatunków. Uwzględniając wpływ gęstości obsady i praktyk gospodarskich na dobrostan chowanych ryb, należy monitorować stan ryb (np. uszkodzenia płetw, inne zranienia, tempo wzrostu, zachowanie i ogólny stan zdrowia) oraz jakość wody.” ; |
3) |
w art. 25k ust. 1 dodaje się lit. e) w brzmieniu:
(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).”" ; |
4) |
w art. 25k skreśla się ust. 2; |
5) |
w art. 25k dodaje się ustęp w brzmieniu: „5. Zezwala się na stosowanie histydyny wytwarzanej w procesie fermentacji w dawce pokarmowej ryb łososiowatych, jeżeli źródła pokarmu wymienione w ust. 1 nie zapewniają wystarczającej ilości histydyny, aby zaspokoić ich potrzeby.” ; |
6) |
art. 25l ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Jeżeli naturalna pasza jest suplementowana zgodnie z ust. 2:
|
7) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 25la Szczegółowe przepisy dotyczące pasz ekologicznych młodych osobników W hodowli ekologicznych młodych osobników z larw jako pasza może być stosowany tradycyjny fitoplankton i zooplankton.” ; |
8) |
art. 25s ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Do biologicznej kontroli ektopasożytów preferuje się stosowanie ryb-czyścicieli od stosowania wody słodkiej, wody morskiej i roztworów chlorku sodu.” ; |
9) |
w załącznikach VII i XIIIa wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).
(3) Decyzja Komisji 2009/427/WE z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (Dz.U. L 139 z 5.6.2009, s. 29).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
(5) ISBN 978-92-5-006405-5.
ZAŁĄCZNIK
1. |
Punkt 2 w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 889/2008 otrzymuje brzmienie: 2. Produkty do czyszczenia i dezynfekowania w produkcji zwierząt akwakultury i wodorostów morskich, o których mowa w art. 6e ust. 2, art. 25s ust. 2 i art. 29a. 2.1. Z zastrzeżeniem zgodności z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a w szczególności z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (1), produkty używane do czyszczenia i dezynfekowania sprzętu i urządzeń, jeżeli nie ma w nich zwierząt akwakultury, mogą zawierać następujące substancje czynne:
2.2. Z zastrzeżeniem zgodności z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, a w szczególności z przepisami rozporządzenia (UE) nr 528/2012 oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/82/WE (2), produkty używane do czyszczenia i dezynfekowania sprzętu i urządzeń, zarówno kiedy nie ma w nich zwierząt akwakultury, jak i kiedy są one obecne, mogą zawierać następujące substancje czynne:
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1)." (2) Dyrektywa 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1).”" . |
2. |
W załączniku XIIIa do rozporządzenia (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:
|
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/103 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1359/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
zmieniające załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji tulatromycyna
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,
uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej określa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009. |
(2) |
Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2). |
(3) |
Obecnie tulatromycyna jest wymieniona w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u bydła i świń w odniesieniu do tłuszczu (skóry i tłuszczu w przypadku świń), wątroby i nerek. |
(4) |
Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie zmiany obecnego wpisu dotyczącego tulatromycyny. |
(5) |
Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił zmianę obecnego dopuszczalnego dziennego spożycia tulatromycyny, jak również określenie tymczasowego MLP w odniesieniu do bydła i świń, ponieważ metoda analityczna w zakresie monitorowania pozostałości u bydła i świń nie została w wystarczającym stopniu zwalidowana w odniesieniu do proponowanych MLP. Niekompletne dane naukowe dotyczące walidacji metody analitycznej nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi. |
(6) |
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków. |
(7) |
Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych stwierdził, że w odniesieniu do tej substancji nie ma podstaw do ekstrapolacji na inne gatunki zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność. |
(8) |
Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w celu włączenia tymczasowych MLP tulatromycyny u bydła i świń w odniesieniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek. Tymczasowe MLP określone w tej tabeli dla bydła i świń powinny utracić ważność w dniu 1 stycznia 2015 r. |
(9) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 37/2010. |
(10) |
Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 17 lutego 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.
(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
W tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „tulatromycyna” otrzymuje brzmienie:
Substancja farmakologicznie czynna |
Pozostałość znacznikowa |
Gatunki zwierząt |
MLP |
Tkanki docelowe |
Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009) |
Klasyfikacja terapeutyczna |
„Tulatromycyna |
(2R,3S,4R,5R,8R,10R,11R,12S, 13S,14R)-2-etylo-3,4,10,13-tetrahydroksy-3,5,8,10,12,14-heksametylo-11-[[3,4,6-trideoksy-3-(dimetyloamino)-ß-D-ksylo-heksopiranozyl]oksy]-1-oksa-6-azacyklopento-dekan-15-on, wyrażony jako odpowiedniki tulatromycyny |
Bydło |
300 μg/kg 200 μg/kg 4 500 μg/kg 3 000 μg/kg |
Mięśnie Tłuszcz Wątroba Nerki |
Nie podawać zwierzętom, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi Maksymalny limit pozostałości wprowadzony tymczasowo do dnia 1 stycznia 2015 r. |
Środki przeciwzakaźne/Antybiotyki” |
Świnie |
800 μg/kg 300 μg/kg 4 000 μg/kg 8 000 μg/kg |
Mięśnie Skóra i tłuszcz w naturalnych proporcjach Wątroba Nerki |
Maksymalny limit pozostałości wprowadzony tymczasowo do dnia 1 stycznia 2015 r. |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/106 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1360/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
wprowadzające odliczenia od kwot połowowych w roku 2014 dla niektórych stad z powodu przełowienia innych stad w poprzednich latach i zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 871/2014 w zakresie wielkości odliczeń w następnych latach
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 105 ust. 1, 2, 3 i 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniach Rady (UE) nr 1262/2012 (2), (UE) nr 1088/2012 (3), (UE) nr 1261/2012 (4), (UE) nr 39/2013 (5) i (UE) nr 40/2013 (6) ustalono kwoty połowowe w odniesieniu do niektórych stad na 2013 r. |
(2) |
W rozporządzeniach Rady (UE) nr 1262/2012, (UE) nr 1180/2013 (7), (UE) nr 24/2014 (8) i (UE) nr 43/2014 (9) ustalono kwoty połowowe w odniesieniu do niektórych stad na 2014 r. |
(3) |
Zgodnie z art. 105 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 Komisja dokonuje odliczeń od przyszłych kwot połowowych danego państwa członkowskiego, gdy ustali, że to państwo członkowskie przekroczyło kwoty połowowe, które zostały mu przyznane. |
(4) |
Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 871/2014 (10) ustanowiono odliczenia od kwot połowowych w roku 2014 dla niektórych stad z powodu przełowienia tych stad w poprzednich latach. |
(5) |
Jednak w przypadku niektórych państw członkowskich nie można było wprowadzić odliczeń od kwot przyznanych na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 871/2014 w odniesieniu do przełowionych stad, ponieważ państwa te nie dysponowały takimi kwotami w 2014 r. |
(6) |
Artykuł 105 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 stanowi, że jeżeli dokonanie odliczeń od kwoty dla danego stada w roku następującym po roku, w którym doszło do przełowienia, nie jest możliwe, ponieważ danemu państwu członkowskiemu nie przyznano stosownej kwoty, odliczenie zostanie dokonane w odniesieniu do innych stad w tym samym obszarze geograficznym lub o tej samej wartości handlowej. Zgodnie z komunikatem Komisji 2012/C 72/07 (11) najlepiej, by odliczenia takie były dokonywane w odniesieniu do stad poławianych przez tę samą flotę, która dokonała przełowienia, z uwzględnieniem potrzeby unikania odrzutów w połowach wielogatunkowych. |
(7) |
Zasięgnięto opinii zainteresowanych państw członkowskich w kwestii proponowanych odliczeń od kwot przyznanych w odniesieniu do stad innych niż przełowione. |
(8) |
Ponadto niektóre odliczenia określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 871/2014 okazały się większe niż dostosowana kwota dostępna w 2014 r. i w konsekwencji nie mogą być w całości uwzględnione w tej kwocie. Zgodnie z komunikatem Komisji 2012/C 72/07 pozostała część powinna zostać odliczona od kwot przydzielonych na kolejne lata. |
(9) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 871/2014, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwoty połowowe na rok 2014, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, zmniejsza się poprzez zastosowanie odliczeń w odniesieniu do innych stad, określonych w tym załączniku.
Artykuł 2
Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 871/2014 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.
(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1262/2012 z dnia 20 grudnia 2012 r. ustalające na lata 2013 i 2014 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębinowych (Dz.U. L 356 z 22.12.2012, s. 22).
(3) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1088/2012 z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na rok 2013 w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb na wodach Morza Bałtyckiego (Dz.U. L 323 z 22.11.2012, s. 2).
(4) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1261/2012 z dnia 20 grudnia 2012 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2013 r. dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie na wodach Morza Czarnego (Dz.U. L 356 z 22.12.2012, s. 19).
(5) Rozporządzenie Rady (UE) nr 39/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalające uprawnienia do połowów dla statków UE na 2013 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które nie są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 1).
(6) Rozporządzenie Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz — dla statków UE — na określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 54).
(7) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1180/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na rok 2014 w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb na wodach Morza Bałtyckiego (Dz.U. L 313 z 22.11.2013, s. 4).
(8) Rozporządzenie Rady (UE) nr 24/2014 z dnia 10 stycznia 2014 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2014 r. dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach Morza Czarnego (Dz.U. L 9 z 14.1.2014, s. 4).
(9) Rozporządzenie Rady (UE) nr 43/2014 z dnia 20 stycznia 2014 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz — w odniesieniu do statków unijnych — w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 24 z 28.1.2014, s. 1).
(10) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 871/2014 z dnia 11 sierpnia 2014 r. wprowadzające odliczenia od kwot połowowych w roku 2014 dla niektórych stad z powodu przełowienia tych stad w poprzednich latach (Dz.U. L 239 z 12.8.2014, s. 14).
(11) Dz.U. C 72 z 10.3.2012, s. 27.
ZAŁĄCZNIK I
ODLICZENIA OD KWOT W ODNIESIENIU DO STAD INNYCH NIŻ PRZEŁOWIONE
Państwo członkowskie |
Kod gatunku |
Kod obszaru |
Nazwa gatunku |
Nazwa obszaru |
Wyładunki objęte zezwoleniami w 2013 r. (całkowita dostosowana ilość w tonach) (1) |
Całkowite połowy w 2013 r. (ilość w tonach) |
Wykorzystanie kwoty (w %) |
Wielkość przełowienia w stosunku do wyładunków objętych zezwoleniami (ilość w tonach) |
Mnożnik (2) |
Mnożnik dodatkowy (3) |
Pozostałe odliczenia z 2013 r. (4) (ilość w tonach) |
Pozostała różnica (5) (ilość w tonach) |
Odliczenia za 2014 r. (ilość w tonach) |
|
|||||||||||||
DK |
NOP |
04-N |
Okowiel i powiązane przyłowy |
Wody Norwegii obszaru IV |
0 |
4,980 |
Nie dotyczy |
4,980 |
/ |
/ |
/ |
/ |
4 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
DK |
OTH |
04N. |
Pozostałe gatunki |
Wody Norwegii obszaru IV |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
4 |
|
|||||||||||||
DK |
POK |
1N2AB. |
Czarniak |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
20,000 |
21,680 |
108,40 % |
1,680 |
/ |
/ |
/ |
/ |
1 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
DK |
OTH |
04N. |
Pozostałe gatunki |
Wody Norwegii obszaru IV |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
1 |
|
|||||||||||||
ES |
DGS |
15X14 |
Koleń |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, V, VI, VII, VIII, XII oraz XIV |
0 |
1,670 |
Nie dotyczy |
1,670 |
/ |
A |
/ |
/ |
2 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
ES |
HKE |
571214 |
Morszczuk |
VI i VII; wody UE i wody międzynarodowe obszaru Vb; wody międzynarodowe obszarów XII i XIV |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
2 |
|
|||||||||||||
ES |
DWS |
56789- |
Rekiny głębinowe |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI, VII, VIII oraz IX |
0 |
5,330 |
Nie dotyczy |
5,330 |
/ |
A |
/ |
/ |
8 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
ES |
RNG |
8X14- |
Buławik czarny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX, X, XII i XIV |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
8 |
|
|||||||||||||
ES |
GHL |
1N2AB. |
Halibut niebieski |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
0 |
12,370 |
Nie dotyczy |
12,370 |
/ |
/ |
/ |
/ |
12 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
ES |
RED |
1N2AB. |
Karmazyny |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
12 |
|
|||||||||||||
ES |
HAD |
7X7A34 |
Plamiak |
VIIb–k, VIII, IX i X, wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
0 |
8,540 |
Nie dotyczy |
8,540 |
/ |
/ |
/ |
/ |
8 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
ES |
RNG |
8X14- |
Buławik czarny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX, X, XII i XIV |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
8 |
|
|||||||||||||
ES |
OTH |
1N2AB. |
Pozostałe gatunki |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
0 |
15,530 |
Nie dotyczy |
15,530 |
/ |
/ |
/ |
/ |
15 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
ES |
RED |
1N2AB. |
Karmazyny |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
15 |
|
|||||||||||||
ES |
POR |
3-1234 |
Żarłacz śledziowy |
Wody Gujany Francuskiej, cieśnina Kattegat; wody unijne cieśniny Skagerrak i obszarów I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII oraz XIV; wody unijne obszarów CECAF 34.1.1, 34.1.2 oraz 34.2 |
0 |
3,160 |
Nie dotyczy |
3,160 |
/ |
/ |
/ |
/ |
3 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
ES |
RNG |
8X14- |
Buławik czarny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX, X, XII i XIV |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
3 |
|
|||||||||||||
FR |
GHL |
1N2AB. |
Halibut niebieski |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
0 |
17,500 |
Nie dotyczy |
17,500 |
/ |
/ |
/ |
/ |
17 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
FR |
RED |
1N2AB. |
Karmazyny |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
17 |
|
|||||||||||||
NL |
HKE |
3A/BCD |
Morszczuk |
IIIa, wody UE podrejonów 22-32 |
0 |
0,671 |
Nie dotyczy |
0,671 |
/ |
C |
/ |
/ |
1 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
NL |
HKE |
8ABDE |
Morszczuk |
VIIIa, VIIIb, VIIId oraz VIIIe |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
1 |
|
|||||||||||||
PT |
GHL |
1N2AB |
Halibut niebieski |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
0 |
2,000 |
Nie dotyczy |
2,000 |
/ |
/ |
/ |
/ |
2 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
PT |
RED |
1N2AB. |
Karmazyny |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
2 |
|
|||||||||||||
UK |
DGS |
15X14 |
Koleń |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, V, VI, VII, VIII, XII oraz XIV |
0 |
5,800 |
Nie dotyczy |
5,800 |
/ |
/ |
/ |
/ |
5 |
Odliczenia, których należy dokonać w odniesieniu do następującego stada |
|||||||||||||
UK |
WHG |
7X7A-C |
Witlinek |
VIIb, VIIc, VIId, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh, VIIj oraz VIIk |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
/ |
5 |
(1) Kwoty przyznane państwom członkowskim zgodnie z odpowiednimi rozporządzeniami w sprawie uprawnień do połowów, uwzględniające wymiany tych uprawnień zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59) i art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przeniesienia kwot zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3) lub ponowne przydziały i odliczenia tych uprawnień zgodnie z art. 37 i 105 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009.
(2) Zgodnie z art. 105 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009. Odliczenie równe przełowieniu * 1,00 stosuje się we wszystkich przypadkach przełowienia równego lub mniejszego niż 100 ton.
(3) Zgodnie z art. 105 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009. Litera „A” oznacza, że z powodu ciągłego przełowienia w latach 2011, 2012 i 2013 zastosowano mnożnik dodatkowy wynoszący 1,5. Litera „C” oznacza, że zastosowano mnożnik dodatkowy wynoszący 1,5, ponieważ stado jest objęte planem wieloletnim.
(4) W rozporządzeniu (UE) nr 770/2013 oraz rozporządzeniu (UE) nr 1204/2013 dokonano odliczeń od kwot połowowych na 2013 r. w odniesieniu do pewnych państw i gatunków. Jednakże w przypadku niektórych państw członkowskich mające zastosowanie odliczenia przekraczają wielkość odpowiednich kwot na cały rok 2013 i nie można było wprowadzić tych odliczeń w całości we wspomnianym roku. Aby zapewnić również w takich przypadkach odliczenie pełnej kwoty, pozostałe wielkości należy uwzględnić przy ustalaniu odliczeń od kwot na 2014 r.
(5) Pozostałe ilości odnoszące się do przełowienia w latach poprzedzających wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, które nie mogą być odjęte od innego stada.
ZAŁĄCZNIK II
Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 871/2014 otrzymuje brzmienie:
„ZAŁĄCZNIK
ODLICZENIA OD KWOT W ODNIESIENIU DO STAD INNYCH NIŻ PRZEŁOWIONE
Państwo członkowskie |
Kod gatunku |
Kod obszaru |
Nazwa gatunku |
Nazwa obszaru |
Początkowa kwota na 2013 r. |
Wyładunki objęte uprawnieniami na 2013 r. (całkowita dostosowana masa w tonach) (1) |
Całkowite połowy w 2013 r. (ilość w tonach) |
Wykorzystanie kwoty w stosunku do wyładunków objętych uprawnieniami (%) |
Wielkość przełowienia w stosunku do wyładunków objętych uprawnieniami (w tonach) |
Mnożnik (2) |
Nierozliczone odliczenie za 2013 r. |
Nierozliczone saldo (5) |
Odliczenia, które należy zastosować w 2014 r. (ilość w tonach) (6) |
Odliczenia już zastosowane w 2014 r. (ilość w tonach) (7) |
Należy odjąć w 2015 r. i kolejnym roku (kolejnych latach) (ilość w tonach) |
|
BE |
HAD |
7X7A34 |
Plamiak |
VIIb–k, VIII, IX i X, wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
157,000 |
167,600 |
174,700 |
104,24 % |
7,100 |
/ |
/ |
/ |
/ |
7 |
7 |
/ |
BE |
HER |
4CXB7D |
Śledź atlantycki |
IVc, VIId, z wyjątkiem stada występującego w Blackwater |
9 285,000 |
14,000 |
22,200 |
158,57 % |
8,200 |
/ |
/ |
/ |
/ |
8 |
8 |
/ |
BE |
PLE |
7FG. |
Gładzica |
VIIf i VIIg |
46,000 |
160,000 |
185,700 |
116,06 % |
25,700 |
/ |
/ |
/ |
/ |
25 |
25 |
/ |
BE |
SRX |
07D. |
Rajowate |
Wody UE obszaru VIId |
72,000 |
75,300 |
87,700 |
116,47 % |
12,400 |
/ |
/ |
/ |
/ |
12 |
12 |
/ |
BE |
SRX |
2AC4-C |
Rajowate |
Wody UE obszarów IIa oraz IV |
211,000 |
218,800 |
229,800 |
105,03 % |
11,000 |
/ |
/ |
/ |
/ |
11 |
11 |
/ |
DK |
HER |
*3BCDC |
Śledź atlantycki |
Wody UE podobszarów 22-32 |
1 972,720 |
1 972,720 |
2 039,210 |
103,37 % |
66,490 |
/ |
/ |
/ |
/ |
66 |
66 |
/ |
DK |
MAC |
2A34. |
Makrela |
IIIa i IV; wody UE obszarów IIa, IIIb, IIIc i podrejony 22-32 |
15 072,000 |
16 780,390 |
17 043,000 |
101,56 % |
262,610 |
/ |
/ |
/ |
/ |
262 |
262 |
/ |
DK |
NOP |
04-N |
Okowiel i powiązane przyłowy |
Wody Norwegii obszaru IV |
0 |
0 |
4,980 |
Nie dotyczy |
4,980 |
/ |
/ |
/ |
/ |
4 |
4 |
/ |
DK |
POK |
1N2AB. |
Czarniak |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
20,000 |
21,680 |
108,40 % |
1,680 |
/ |
/ |
/ |
/ |
1 |
1 |
/ |
DK |
SAN |
234_2 |
Dobijaki |
Wody UE w obszarze 2 zarządzania dobijakami |
16 549,000 |
16 837,980 |
21 144,000 |
125,57 % |
4 306,020 |
1,4 |
/ |
/ |
/ |
6 028 (9) |
6 028 (9) |
/ |
DK |
SAN |
234_4 |
Dobijaki |
Wody UE w obszarze 4 zarządzania dobijakami |
3 773,000 |
3 999,300 |
5 064,000 |
126,62 % |
1 064,700 |
1,4 |
/ |
/ |
/ |
1 490 (9) |
1 490 (9) |
/ |
EL |
BFT |
AE45WM |
Tuńczyk błękitnopłetwy |
Ocean Atlantycki na wschód od 45° W oraz Morze Śródziemne |
129,070 |
177,520 |
177,557 |
100,02 % |
0,037 |
/ |
C |
1,435 |
/ |
1,49 |
1,49 |
/ |
ES |
ALF |
3X14- |
Beryksy |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII i XIV |
70,000 |
59,470 |
61,770 |
103,87 % |
2,300 |
/ |
A |
/ |
/ |
3 |
0 |
3 |
ES |
BLI |
5B67- |
Molwa niebieska |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów Vb, VI i VII |
79,000 |
79,000 |
138,649 |
175,49 % |
59,640 |
/ |
/ |
4,22 |
0,07 |
63 |
63 |
/ |
ES |
BSF |
56712- |
Pałasz czarny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI, VII i XII |
174,000 |
102,030 |
109,190 |
107,02 % |
7,160 |
/ |
A |
/ |
/ |
10 |
10 |
/ |
ES |
BSF |
8910- |
Pałasz czarny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX i X |
12,000 |
2,770 |
3,340 |
120,58 % |
0,570 |
/ |
A |
32,85 |
/ |
33 |
5,87 |
27,13 |
ES |
BUM |
ATLANT |
Marlin błękitny |
Ocean Atlantycki |
27,200 |
16,920 |
44,040 |
260,28 % |
27,120 |
/ |
/ |
/ |
/ |
27 |
0 |
27 |
ES |
COD |
N3M. |
Dorsz atlantycki |
NAFO 3M |
2 019,000 |
2 318,240 |
2 360,100 |
101,81 % |
41,860 |
/ |
/ |
/ |
/ |
41 |
41 |
/ |
ES |
DGS |
15X14 |
Koleń |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, V, VI, VII, VIII, XII oraz XIV |
0 |
0 |
1,670 |
Nie dotyczy |
1,670 |
/ |
A |
/ |
/ |
2 |
2 |
/ |
ES |
DWS |
56789- |
Rekiny głębinowe |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI, VII, VIII oraz IX |
0 |
0 |
5,330 |
Nie dotyczy |
5,330 |
/ |
A |
/ |
/ |
8 |
8 |
/ |
ES |
GFB |
89- |
Widlak biały |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII i IX |
242,000 |
185,560 |
214,640 |
115,67 % |
29,080 |
/ |
A |
/ |
/ |
43 |
25,25 |
17,75 |
ES |
GHL |
1/2INT |
Halibut niebieski |
Wody międzynarodowe obszarów I oraz II |
/ |
0 |
4,700 |
Nie dotyczy |
4,700 |
/ |
/ |
/ |
/ |
4 |
4 |
/ |
ES |
GHL |
1N2AB. |
Halibut niebieski |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
0 |
12,370 |
Nie dotyczy |
12,370 |
/ |
/ |
/ |
/ |
12 |
12 |
/ |
ES |
GHL |
N3LMNO |
Halibut niebieski |
NAFO 3LMNO |
4 262,000 |
4 228,560 |
4 287,200 |
101,39 % |
58,640 |
/ |
C |
/ |
/ |
87 |
87 |
/ |
ES |
HAD |
5BC6A. |
Plamiak |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów Vb i VIa |
/ |
5,850 |
13,550 |
231,62 % |
7,700 |
/ |
A |
10,72 |
/ |
22 |
9,16 |
12,54 |
ES |
HAD |
7X7A34 |
Plamiak |
VIIb–k, VIII, IX i X, wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
/ |
0 |
8,540 |
Nie dotyczy |
8,540 |
/ |
/ |
/ |
/ |
8 |
8 |
/ |
ES |
NEP |
9/3411 |
Homarzec |
IX i X; wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
62,000 |
36,850 |
31,340 |
85,05 % |
– 5,510 |
/ |
Nie dotyczy |
44,79 (8) |
|
25 |
25 |
19 |
ES |
OTH |
1N2AB. |
Pozostałe gatunki |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
0 |
15,530 |
Nie dotyczy |
15,530 |
/ |
/ |
/ |
/ |
15 |
15 |
/ |
ES |
POL |
08C. |
Rdzawiec |
VIIIc |
208,000 |
208,000 |
239,310 |
115,05 % |
31,310 |
/ |
/ |
/ |
/ |
31 |
31 |
/ |
ES |
POR |
3-1234 |
Żarłacz śledziowy |
Wody Gujany Francuskiej, cieśnina Kattegat; wody unijne cieśniny Skagerrak i obszarów I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII oraz XIV; wody unijne obszarów CECAF 34.1.1, 34.1.2 oraz 34.2 |
0 |
0 |
3,160 |
Nie dotyczy |
3,160 |
/ |
/ |
/ |
/ |
3 |
3 |
/ |
ES |
RED |
51214D |
Karmazyny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszaru V; wody międzynarodowe obszarów XII i XIV |
433,000 |
2 209,000 |
2 230,300 |
100,96 % |
21,300 |
/ |
/ |
/ |
/ |
21 |
21 |
/ |
ES |
SOL |
8AB. |
Sola |
VIIIa i VIIIb |
9,000 |
8,720 |
8,810 |
101,03 % |
0,090 |
/ |
A + C |
3 |
/ |
3 |
0,9 |
2,1 |
ES |
USK |
567EI. |
Brosma |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów V, VI oraz VII |
46,000 |
40,320 |
85,000 |
210,81 % |
44,680 |
/ |
A |
22,87 |
/ |
89 |
30,23 |
58,77 |
ES |
WHM |
ATLANT |
Marlin biały |
Ocean Atlantycki |
30,500 |
30,500 |
36,330 |
119,11 % |
5,830 |
/ |
/ |
/ |
/ |
5 |
4,83 |
0,17 |
FR |
GHL |
1N2AB. |
Halibut niebieski |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
0 |
17,500 |
Nie dotyczy |
17,500 |
/ |
/ |
/ |
/ |
17 |
17 |
/ |
FR |
PLE |
7FG. |
Gładzica |
VIIf i VIIg |
83,000 |
92,250 |
94,300 |
102,22 % |
2,050 |
/ |
/ |
/ |
/ |
2 |
2 |
/ |
FR |
RED |
51214D |
Karmazyny |
Wody UE i wody międzynarodowe obszaru V; wody międzynarodowe obszarów XII i XIV |
230,000 |
23,000 |
41,500 |
180,43 % |
18,500 |
/ |
/ |
/ |
/ |
18 |
18 |
/ |
IE |
HAD |
1N2AB. |
Plamiak |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
20,500 |
25,630 |
125,02 % |
5,130 |
/ |
/ |
/ |
/ |
5 |
5 |
/ |
IE |
HAD |
7X7A34 |
Plamiak |
VIIb–k, VIII, IX i X, wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
3 144,000 |
2 696,760 |
2 698,749 |
100,07 % |
1,989 |
/ |
/ |
/ |
/ |
1 |
1 |
/ |
IE |
PLE |
7FG. |
Gładzica |
VIIf i VIIg |
197,000 |
66,790 |
79,817 |
119,60 % |
13,027 |
/ |
/ |
/ |
/ |
13 |
13 |
/ |
IE |
PLE |
7HJK. |
Gładzica |
VIIh, VIIj oraz VIIk |
61,000 |
49,700 |
51,823 |
104,27 % |
2,123 |
/ |
/ |
/ |
/ |
2 |
2 |
/ |
LT |
GHL |
N3LMNO |
Halibut niebieski |
NAFO 3LMNO |
22,000 |
15,700 |
0 |
Nie dotyczy |
– 15,700 |
/ |
Nie dotyczy |
120,279 |
/ |
104 |
58 |
46 |
NL |
HKE |
3A/BCD |
Morszczuk |
IIIa, wody UE podrejonów 22-32 |
/ |
0 |
0,671 |
Nie dotyczy |
0,671 |
/ |
C |
/ |
/ |
1 |
1 |
/ |
NL |
SRX |
07D. |
Rajowate |
Wody UE obszaru VIId |
4,000 |
3,000 |
1,932 |
64,40 % |
- 1,068 |
/ |
/ |
0,015 |
/ |
0 |
0 |
/ |
NL |
SRX |
2AC4-C |
Rajowate |
Wody UE obszarów IIa oraz IV |
180,000 |
275,430 |
357,115 |
129,66 % |
81,685 |
/ |
/ |
/ |
/ |
81 |
65,58 |
15,42 |
PL |
SAL |
3BCD-F |
Łosoś atlantycki |
Wody UE podobszarów 22-31 |
6 837,000 |
5 061,000 |
5 277,000 |
104,27 % |
216,000 |
/ |
/ |
/ |
/ |
216 (w sztukach) |
216 (w sztukach) |
/ |
PL |
SPR |
3BCD-C |
Szprot i powiązane przyłowy |
Wody UE podrejonów 22-32 |
73 392,000 |
76 680,000 |
80 987,740 |
105,62 % |
4 307,740 |
1,1 |
/ |
477,314 |
/ |
5 215 |
5 215 |
/ |
PT |
ALF |
3X14- |
Beryksy |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII i XIV |
203,000 |
153,810 |
160,350 |
104,25 % |
6,540 |
/ |
A |
/ |
/ |
9 |
9 |
/ |
PT |
ANF |
8C3411 |
Żabnicowate |
VIIIc, IX i X; wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
410,000 |
603,440 |
625,929 |
103,73 % |
22,489 |
/ |
/ |
/ |
/ |
22 |
22 |
/ |
PT |
GHL |
N3LMNO |
Halibut niebieski |
NAFO 3LMNO |
1 782,000 |
2 119,790 |
2 120,980 |
100,06 % |
1,190 |
/ |
C |
/ |
/ |
1 |
1 |
/ |
PT |
GHL |
1N2AB |
Halibut niebieski |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
0 |
2,000 |
Nie dotyczy |
2,000 |
/ |
/ |
/ |
/ |
2 |
2 |
// |
PT |
HAD |
1N2AB |
Plamiak |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
34,400 |
34,000 |
98,84 % |
– 0,400 |
/ |
/ |
/ |
376,126 |
375 |
30,05 |
344,95 |
PT |
MAC |
8C3411 |
Makrela |
VIIIc, IX i X; wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
5 308,000 |
4 134,300 |
4 170,525 |
100,88 % |
36,225 |
/ |
/ |
1,07 |
/ |
37 |
37 |
/ |
PT |
PLE |
8/3411 |
Gładzica |
VIII, IX i X; wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
66,000 |
61,200 |
44,601 |
72,88 % |
– 16,599 |
/ |
/ |
1,906 |
/ |
0 |
0 |
/ |
PT |
POK |
1N2AB. |
Czarniak |
Wody Norwegii obszarów I oraz II |
/ |
16,700 |
17,000 |
101,80 % |
0,300 |
/ |
/ |
/ |
209,76 |
210 |
25 |
185 |
PT |
RED |
N3LN |
Karmazyny |
NAFO 3LN |
/ |
1 070,980 |
1 101,260 |
102,83 % |
30,280 |
/ |
/ |
/ |
/ |
30 |
30 |
/ |
PT |
WHM |
ATLANT |
Marlin biały |
Ocean Atlantycki |
19,500 |
18,300 |
12,212 |
66,73 % |
– 6,088 |
/ |
/ |
3,021 |
/ |
0 |
0 |
/ |
UK |
COD |
N1GL14 |
Dorsz atlantycki |
Wody Grenlandii obszaru NAFO 1 i wody Grenlandii obszaru XIV |
309,000 |
876,300 |
920,000 |
104,99 % |
43,700 |
/ |
A |
/ |
/ |
65 |
65 |
/ |
UK |
DGS |
15X14 |
Koleń |
Wody UE i wody międzynarodowe obszarów I, V, VI, VII, VIII, XII oraz XIV |
0 |
0 |
5,800 |
Nie dotyczy |
5,800 |
/ |
/ |
/ |
/ |
5 |
5 |
/ |
UK |
GHL |
514GRN |
Halibut niebieski |
Wody Grenlandii obszarów V oraz XIV |
195,000 |
0 |
0,800 |
Nie dotyczy |
0,800 |
/ |
/ |
1 |
/ |
1 |
0 |
1 |
UK |
HAD |
7X7A34 |
Plamiak |
VIIb–k, VIII, IX i X, wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
1 415,000 |
1 389,200 |
1 457,800 |
104,94 % |
68,600 |
/ |
/ |
/ |
/ |
68 |
68 |
/ |
UK |
HER |
1/2- |
Śledź atlantycki |
Wody UE, wody Norwegii i wody międzynarodowe obszarów I i II (HER/1/2-) |
8 827,000 |
8 208,600 |
8 342,100 |
101,63 % |
133,500 |
/ |
/ |
/ |
/ |
133 |
133 |
/ |
UK |
HER |
4AB. |
Śledź atlantycki |
Wody UE i wody Norwegii obszaru IV na północ od 53° 30′ N |
65 901,000 |
58 841,000 |
58 951,300 |
100,19 % |
110,300 |
/ |
/ |
/ |
/ |
110 |
110 |
/ |
UK |
MAC |
2CX14- |
Makrela |
VI, VII, VIIIa, VIIIb, VIIId i VIIIe; wody EU i wody międzynarodowe obszaru Vb; wody międzynarodowe obszarów IIa, XII i XIV |
158 825,000 |
156 199,200 |
162 468,500 |
104,10 % |
6 269,300 |
/ |
/ |
/ |
/ |
6 269 |
6 269 |
/ |
UK |
PLE |
7FG. |
Gładzica |
VIIf i VIIg |
43,000 |
35,900 |
40,200 |
111,98 % |
4,300 |
/ |
/ |
/ |
/ |
4 |
4 |
/ |
UK |
PLE |
7HJK. |
Gładzica |
VIIh, VIIj oraz VIIk |
18,000 |
33,700 |
39,900 |
118,40 % |
6,200 |
/ |
/ |
/ |
/ |
6 |
6 |
/ |
UK |
SOL |
7FG. |
Sola |
VIIf i VIIg |
309,000 |
195,410 |
205,400 |
105,11 % |
9,990 |
/ |
/ |
/ |
/ |
9 |
7,05 |
1,95 |
(1) Kwoty przyznane państwom członkowskim zgodnie z odpowiednimi rozporządzeniami w sprawie uprawnień do połowów, uwzględniające wymiany tych uprawnień zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 i art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przeniesienia kwot zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 lub ponowne przydziały i odliczenia tych uprawnień zgodnie z art. 37 i 105 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009.
(2) Zgodnie z art. 105 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009. Odliczenie równe przełowieniu * 1,00 stosuje się we wszystkich przypadkach przełowienia równego lub mniejszego niż 100 ton.
(3) Zgodnie z art. 105 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009.
(4) Litera »A« oznacza, że z powodu ciągłego przełowienia w latach 2011, 2012 i 2013 zastosowano mnożnik dodatkowy wynoszący 1,5. Litera »C« oznacza, że zastosowano mnożnik dodatkowy wynoszący 1,5, ponieważ stado jest objęte planem wieloletnim.
(5) Pozostałe ilości odnoszące się do przełowienia w latach poprzedzających wejście w życie rozporządzenia w sprawie kontroli (WE) nr 1224/2009, które nie mogą być odjęte od innego stada.
(6) Odliczenia na rok 2014, jak ustanowiono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 871/2014.
(7) Odliczenia na rok 2014, których można by faktycznie dokonać, biorąc pod uwagę dostępną kwotę.
(8) Na prośbę Hiszpanii odliczenie należne za 2013 r. zostało rozłożone na trzy lata.
(9) Należy odjąć od SAN/234_3.”
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/120 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1361/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej 3 i 13 oraz Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 40
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje istniejące w dniu 15 października 2008 r. |
(2) |
W dniu 12 grudnia 2013 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała dokument Annual Improvements to International Reporting Standards 2011-2013 Cycle (coroczne zmiany Międzynarodowych Standardów Rachunkowości w okresie 2011-2013) (coroczne zmiany) w ramach regularnej procedury wprowadzania zmian, która ma na celu udoskonalenie i doprecyzowanie tych standardów. Zmiany te mają na celu rozwiązanie niemających pilnego charakteru, ale koniecznych kwestii omawianych przez RMSR w ramach cyklu prac, który rozpoczął się w 2011 r., w odniesieniu do niespójności w Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) lub konieczności wyjaśnienia brzmienia tych standardów. Zmiany do MSSF 3 i 13 stanowią wyjaśnienia lub korekty odpowiednich standardów. Zmiany do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 40 obejmują zmiany obowiązujących wymogów lub stanowią dodatkowe objaśnienia dotyczące stosowania tych wymogów. |
(3) |
Zmiany do istniejących standardów zawierają pewne odniesienia do MSSF 9, które obecnie nie mogą być zastosowane, ponieważ MSSF 9 nie został jeszcze przyjęty przez Unię. W związku z tym wszelkie odniesienia do MSSF 9 zawarte w załączniku do niniejszego rozporządzenia należy rozumieć jako odniesienia do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena. |
(4) |
Konsultacje z Grupą Ekspertów Technicznych z Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej potwierdziły, że zmiany spełniają techniczne kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002. |
(5) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1126/2008 wprowadza się następujące zmiany:
a) |
MSSF 3 Połączenia jednostek zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia; |
b) |
MSSF 13 Ustalanie wartości godziwej zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia; |
c) |
MSR 40 Nieruchomości inwestycyjne zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
2. Wszelkie odniesienia do MSSF 9 zawarte w załączniku do niniejszego rozporządzenia należy rozumieć jako odniesienia do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena.
Artykuł 2
Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany standardów, o których mowa w art. 1 ust. 1, najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub później [wyznaczyć pierwszy dzień kolejnego miesiąca po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 320 z 29.11.2008, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
Roczne zmiany MSSF Okres 2011–2013 (1)
Zmiana MSSF 3 Połączenia jednostek
Zmieniono paragraf 2 oraz dodano paragraf 64J.
ZAKRES
2 |
Niniejszy MSSF dotyczy transakcji lub innych zdarzeń, które spełniają definicję połączenia jednostek. Niniejszy MSSF nie ma zastosowania do:
|
Data wejścia w życie
...
64J |
Na podstawie dokumentu Annual Improvements Cycle 2011–2013 opublikowanego w grudniu 2013 r. zmieniono paragraf 2 a). Jednostka stosuje tę zmianę w odniesieniu do rocznych okresów sprawozdawczych rozpoczynających się 1 lipca 2014 r. i później. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje tę zmianę w odniesieniu do wcześniejszego okresu, ujawnia ten fakt. |
Zmiana MSSF 13 Ustalanie wartości godziwej
Zmieniono paragraf 52 oraz dodano paragraf C4.
Zastosowanie do aktywów finansowych i zobowiązań finansowych z pozycjami przeciwstawnymi w ryzyku rynkowym lub ryzyku kredytowym kontrahenta
...
52 |
Wyjątek, o którym mowa w paragrafie 48, ma zastosowanie tylko do aktywów finansowych, zobowiązań finansowych i innych kontraktów objętych zakresem MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena lub MSSF 9 Instrumenty finansowe. Odniesienia do aktywów finansowych i zobowiązań finansowych w paragrafach 48–51 i 53–56 należy rozumieć jako mające zastosowanie do wszystkich kontraktów objętych zakresem MSR 39 lub MSSF 9 i rozliczanych zgodnie z tymi standardami, niezależnie od tego, czy spełniają one definicje aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych zawarte w MSR 32 Instrumenty finansowe: prezentacja. ... |
Załącznik C
Data wejścia w życie i przepisy przejściowe
...
C4 |
Na podstawie dokumentu Annual Improvements Cycle 2011–2013 opublikowanego w grudniu 2013 r. zmieniono paragraf 52. Jednostka stosuje tę zmianę w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 lipca 2014 r. i później. Jednostka stosuje tę zmianę w sposób prospektywny od początku okresu rocznego, w którym MSSF 13 został po raz pierwszy zastosowany. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje tę zmianę w odniesieniu do wcześniejszego okresu, ujawnia ten fakt. |
Zmiana MSR 40 Nieruchomości inwestycyjne
Przed paragrafem 6 dodano nagłówek. Dodano paragraf 14A. Po paragrafie 84 dodano nagłówek oraz paragrafy 84A i 85D.
Klasyfikowanie nieruchomości jako nieruchomość inwestycyjną lub jako nieruchomość zajmowaną przez właściciela
6 |
Prawo leasingobiorcy do użytkowania nieruchomości na mocy umowy leasingu operacyjnego można klasyfikować i wykazywać jako nieruchomość inwestycyjną wtedy i tylko wtedy, gdy nieruchomość ta w innym wypadku spełniałaby definicje nieruchomości inwestycyjnej i jeśli leasingobiorca korzysta z modelu wartości godziwej przedstawionego w paragrafach 33–55 przy wycenie danego składnika aktywów. Ten alternatywny sposób klasyfikacji dostępny jest w odniesieniu do poszczególnych pozycji nieruchomości (pozycja po pozycji). Jednak jeśli podmiot zdecyduje się na wybór tej alternatywy w odniesieniu do jednej takiej nieruchomości będącej przedmiotem leasingu operacyjnego, wszystkie nieruchomości zaklasyfikowane do nieruchomości inwestycyjnych ujmuje się przy zastosowaniu modelu wartości godziwej. W wypadku wyboru tego wariantu klasyfikacyjnego do wszelkich praw do użytkowania nieruchomości zaklasyfikowanych w ten sposób mają zastosowanie wymagane paragrafami 74–78 ujawnienia informacji.
... |
14 |
Ustalenie, czy dana nieruchomość może zostać zaliczona do nieruchomości inwestycyjnych, wymaga subiektywnej oceny. Jednostka powinna zatem opracować kryteria umożliwiające zastosowanie subiektywnej oceny w sposób spójny na podstawie definicji nieruchomości inwestycyjnej oraz dodatkowych wytycznych zawartych w paragrafach 7–13. Paragraf 75 c) zobowiązuje jednostkę do ujawnienia tych kryteriów, jeżeli sklasyfikowanie nieruchomości jest trudne. |
14A |
Subiektywnej oceny wymaga również ustalenie, czy nabycie nieruchomości inwestycyjnej stanowi nabycie składnika aktywów lub grupy aktywów lub połączenie jednostek w rozumieniu MSSF 3 Połączenia jednostek. W celu ustalenia, czy stanowi ono połączenie jednostek, należy odwołać się do MSSF 3. Kwestie omawiane w paragrafach 7–14 niniejszego standardu dotyczą tego, czy nieruchomość stanowi (lub nie) nieruchomość zajmowaną przez właściciela lub nieruchomość inwestycyjną, nie dotyczą one natomiast ustalenia, czy nabycie nieruchomości stanowi (lub nie) połączenie jednostek w rozumieniu MSSF 3. Ustalenie, czy konkretna transakcja spełnia definicję połączenia jednostek w rozumieniu MSSF 3 i obejmuje nieruchomość inwestycyjną w rozumieniu niniejszego standardu, wymaga odrębnego zastosowania obu standardów. ... |
Przepisy przejściowe
...
Model ceny nabycia lub kosztu wytworzenia
...
Połączenia jednostek
84A |
Na podstawie dokumentu Annual Improvements Cycle 2011–2013 opublikowanego w grudniu 2013 r. dodano paragraf 14A oraz nagłówek przed paragrafem 6. Jednostka stosuje tę zmianę prospektywnie w odniesieniu do przypadków nabycia nieruchomości inwestycyjnej od początku pierwszego okresu, dla którego przyjmuje tę zmianę. W związku z tym nie dokonuje się korekty ujęcia przypadków nabycia nieruchomości inwestycyjnej w poprzednich okresach. Jednostka może jednak podjąć decyzję o zastosowaniu zmiany do poszczególnych przypadków nabycia nieruchomości inwestycyjnej, które miały miejsce przed początkiem pierwszego rocznego okresu rozpoczynającego się z datą wejścia w życie lub później, ale wtedy i tylko wtedy, gdy jednostka dysponuje informacjami niezbędnymi do zastosowania tej zmiany do tych wcześniejszych transakcji. |
DATA WEJŚCIA W ŻYCIE
...
85D |
Na podstawie dokumentu Annual Improvements Cycle 2011–2013 opublikowanego w grudniu 2013 r. dodano nagłówki przed paragrafem 6 i po paragrafie 84 oraz dodano paragrafy 14A i 84A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów rozpoczynających się 1 lipca 2014 r. i później. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany w odniesieniu do wcześniejszego okresu, ujawnia ten fakt. |
(1) „Powielanie dozwolone w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wszystkie istniejące prawa są zastrzeżone poza EOG, z wyjątkiem prawa do powielania na użytek własny lub w innych uczciwych celach. Więcej informacji można uzyskać na stronie RMSR www.iasb.org”
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/124 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1362/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
ustanawiające zasady dotyczące uproszczonej procedury zatwierdzania niektórych zmian programów operacyjnych finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz przepisy dotyczące formatu i prezentacji rocznych sprawozdań z realizacji tych programów,
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (1), w szczególności jego art. 22 ust. 1 i art. 114 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr 508/2014 wszelkie zmiany programu operacyjnego finansowanego w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego („EFMR”) muszą zostać zatwierdzone przez Komisję. |
(2) |
Zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014 procedury i harmonogramy przedstawiania i zatwierdzania następujących zmian programów operacyjnych należy uprościć w następujących przypadkach: a) zmian programów operacyjnych dotyczących transferu środków finansowych między priorytetami Unii, o ile transferowane środki nie przekraczają 10 % kwoty przeznaczonej na dany priorytet Unii; b) zmian programów operacyjnych dotyczących wprowadzenia lub wycofania środków lub rodzajów odpowiednich operacji oraz odnośnych informacji i wskaźników; c) zmian programów operacyjnych dotyczących zmian w opisie środków, w tym zmian warunków kwalifikowalności; d) zmian wymaganych zmianami w priorytetach Unii w zakresie polityki dotyczącej egzekwowania i kontroli. Takie zmiany w programach operacyjnych nie powinny wpływać na ogólną logikę interwencji programu, wybrane priorytety i cele szczegółowe Unii ani na ich wyniki, w związku z tym nie powinny budzić wątpliwości co do ich zgodności z obowiązującymi przepisami i praktykami. |
(3) |
Dlatego też niezbędne jest ustanowienie przepisów dotyczących uproszczonej procedury zatwierdzania zmian w programach operacyjnych, o których mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014. Procedura ta powinna umożliwić Komisji zatwierdzanie w trybie przyspieszonym tego rodzaju zmian w programach operacyjnych przedstawionych przez dane państwo członkowskie. Ze względu na ograniczenia czasowe procedura uproszczona powinna być uzależniona od złożenia przez państwo członkowskie wniosku popartego kompletnymi informacjami pozwalającymi Komisji na dokonanie pełnej oceny proponowanych zmian. |
(4) |
Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 114 rozporządzenia (UE) nr 508/2014 każde państwo członkowskie przedkłada Komisji roczne sprawozdanie z realizacji programu operacyjnego do dnia 31 maja każdego roku, począwszy od 2016 r. do 2023 r. |
(5) |
Informacje przedstawione w rocznym sprawozdaniu z realizacji przedłożonym przez państwo członkowskie powinny być spójne i porównywalne na przestrzeni lat wdrażania oraz między państwami członkowskimi. Sprawozdanie powinno również umożliwiać agregację danych na poziomie EFMR lub, jeżeli jest to konieczne, w ramach wszystkich europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. |
(6) |
Należy ustanowić przepisy dotyczące formatu i prezentacji rocznych sprawozdań z realizacji programu. |
(7) |
Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Funduszu Morskiego i Rybackiego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zatwierdzenie zmian programów operacyjnych w ramach procedury uproszczonej
1. W przypadku gdy państwo członkowskie przedstawia Komisji wniosek w sprawie zmiany swojego programu operacyjnego objętej zakresem art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014, zwraca się ono do Komisji o zatwierdzenie zmian w ramach procedury uproszczonej, zgodnie z niniejszym artykułem.
2. Wnioski o zatwierdzenie w ramach procedury uproszczonej obejmują wyłącznie zmiany określone w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014.
3. W przypadku gdy Komisja uznaje, że informacje dostarczone przez zainteresowane państwo członkowskie w odniesieniu do zmiany przedłożonej zgodnie z ust. 1 nie są kompletne, może wystąpić z wnioskiem o udzielenie wszelkich koniecznych informacji dodatkowych. Okres, o którym mowa w ust. 4 i 5, rozpoczyna się w dniu następującym po dniu otrzymania kompletnego wniosku w sprawie zatwierdzenia zmian programu operacyjnego, zgodnie z informacją przesłaną przez Komisję państwu członkowskiemu.
4. Jeżeli Komisja nie przekazała państwu członkowskiemu żadnych uwag w terminie 25 dni roboczych od otrzymania wniosku o zatwierdzenie w ramach procedury uproszczonej, zmianę programu operacyjnego uznaje się za zatwierdzoną przez Komisję.
5. W przypadku gdy Komisja przekazała uwagi państwu członkowskiemu w terminie 25 dni roboczych od otrzymania wniosku o zatwierdzenie w ramach procedury uproszczonej, zmiany programu operacyjnego są zatwierdzane zgodnie z procedurą określoną w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 508/2014.
Artykuł 2
Format i prezentacja rocznych sprawozdań z realizacji programów
Treść rocznego sprawozdania z realizacji, określoną w art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz w art. 114 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014, należy podawać zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Wzór rocznego sprawozdania z realizacji programu w ramach EFMR
Część A — Sprawozdania przedkładane co roku
1. Nr identyfikacyjny rocznego sprawozdania z realizacji
CCI |
<1.1 type=”S” input=”S”> (1) |
Tytuł |
<1.2 type=”S” input=”G”> |
Wersja |
<1.3 type=”N” input=”G”> |
Rok sprawozdawczy |
<1.4 type=”D” maxlength=”4” input=”M”> |
Data zatwierdzenia sprawozdania przez komitet monitorujący (art. 113 lit. d) rozporządzenia w sprawie EFMR) |
<1.5 type=”D” input=”M”> |
2. Opis realizacji programu operacyjnego (art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Kluczowe informacje dotyczące realizacji programu operacyjnego w danym roku, w tym dotyczące instrumentów finansowych w odniesieniu do danych finansowych i wskaźnikowych.
3. Realizacja priorytetów Unii
3.1. Przegląd dotychczasowej realizacji (art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Należy przedstawić w formie krótkiego i ogólnego komentarza informacje dotyczące realizacji priorytetów Unii i pomocy technicznej w danym roku, wraz z odniesieniami do głównych etapów realizacji, napotkanych znaczących problemów i działań podjętych w celu ich rozwiązania.
Priorytet Unii |
Kluczowe informacje na temat realizacji danego priorytetu wraz z odniesieniami do głównych etapów realizacji, napotkanych znaczących problemów i działań podjętych w celu ich rozwiązania |
Tytuł priorytetu Unii <3.1 type=”S” input=”G”> |
<3.1 type=”S” maxlength=”7000” input=”M”> |
|
|
3.2. Wskaźniki rezultatu, produktu i wskaźniki finansowe na potrzeby EFMR (art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Dane dotyczące wskaźników rezultatu, produktu i wskaźników finansowych, jak również dane określające cele pośrednie i cele końcowe na potrzeby ram wykonania, przestawione w tabelach 1-3.
TABELA 1
Wskaźniki rezultatu na potrzeby EFMR (tabela odniesienia 3.2 modelu programu operacyjnego (PO))
Poniższą tabelę należy powtarzać w odniesieniu do każdego właściwego priorytetu Unii w ramach EFMR
Priorytet Unii (tytuł priorytetu Unii <3.2.1 type=”S” input=”G”>) |
||||||||||||||
Cel szczegółowy |
Wskaźnik rezultatu |
Jednostka miary |
Wartość docelowa (na 2023 r.) |
Wartość roczna |
Wartość skumulowana |
|||||||||
2014 |
2015 |
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
2022 |
2023 |
|||||
Tytuł celu szczegółowego <3.2.1 type=”S” input=”G”> |
Nazwa wskaźnika rezultatu <3.2.1 type=”S” input=”G”> |
<3.2.1 type=”S” input=”S”> |
<3.2.1 type=”N” input=”G”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”N” input=”M”> |
<3.2.1 type=”S” input=”M”> |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
TABELA 2
Wskaźniki rezultatu na potrzeby EFMR (tabela odniesienia 3.3 i 7.1 modelu PO)
Poniższą tabelę należy powtarzać w odniesieniu do każdego wcześniej wybranego celu szczegółowego odpowiedniego priorytetu Unii
Priorytet Unii (tytuł priorytetu Unii <3.2.2 type=”S” input=”G”>) |
||||||||||||||||
Cel szczegółowy (tytuł celu szczegółowego <3.2.2 type=”S” input=”G”>) |
||||||||||||||||
Wybrane istotne środki |
Cel tematyczny |
Wskaźniki produktu |
Wartość skumulowana |
|||||||||||||
Wskaźnik |
uwzględniony w ramach wykonania |
Cel pośredni (na 2018 r.) |
Cel końcowy (na 2023 r.) |
2014 |
2015 |
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
2022 |
2023 |
|||
Tytuł środka <3.2.2 type=”S” input=”G”> |
<3.2.2 type=”S” input=”G”> |
Nazwa wskaźnika <3.2.2 type=”S” input=”G”> |
<3.2.2 type=”B” input=”G”> |
<3.2.2 type=”N” input=”G”> |
<3.2.2 type=”N” input=”G”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”N” input=”M”> |
<3.2.2 type=”S” input=”G”> |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
TABELA 3
Wskaźniki finansowe na potrzeby EFMR (tabela odniesienia 7.1 modelu PO)
Priorytet Unii |
Wskaźnik finansowy |
Wartość skumulowana |
||||||||||||
Wskaźnik |
Cel pośredni (na 2018 r.) |
Cel końcowy (na 2023 r.) |
2014 |
2015 |
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
2022 |
2023 |
||
Tytuł priorytetu Unii <3.2.3 type=”S” input=”G”> |
Nazwa wskaźnika <3.2.3 type=”S” input=”G”> |
<3.2.3 type=”N” input=”G”> |
<3.2.3 type=”N” input=”G”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”N” input=”M”> |
<3.2.3 type=”S” input=”G”> |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3.3. Dane finansowe
TABELA 4
Dane finansowe na potrzeby EFMR (tabela odniesienia 8.2, 8.3 i 9.2 modelu PO)
Priorytet Unii |
Wybrany cel szczegółowy |
Cel tematyczny |
Środek |
Całkowity wkład publiczny (EUR) |
Wkład EFMR (EUR) |
Wkład na rzecz zapobiegania zmianie klimatu z wkładu EFMR (EUR) |
Współczynnik współfinansowania z EFMR (%) |
Całkowite koszty kwalifikowalne operacji wybranych do udzielenia wsparcia (EUR) |
Całkowity wkład publiczny na rzecz działań operacji wybranych do udzielenia wsparcia (EUR) |
Procentowy udział całkowitych przydzielonych środków w ramach operacji wybranych do udzielenia wsparcia (%) |
Wkład na rzecz zapobiegania zmianie klimatu operacji wybranych do udzielenia wsparcia (EUR) |
Całkowite wydatki kwalifikowalne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej (EUR) |
Całkowite kwalifikowalne wydatki publiczne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej (EUR) |
Procentowy udział całkowitych kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych przez beneficjentów w całkowitym przydziale środków (%) |
Wkład na rzecz zapobiegania zmiany klimatu w ramach całkowitych kwalifikowalnych wydatków publicznych zadeklarowanych przez beneficjentów instytucji zarządzającej (EUR) |
Liczba wybranych operacji |
||
|
Tytuł celu szczegółowego <3.3.1 type=”S” input=”G”> |
<3.3.1 type=”S” input=”G”> |
Tytuł środka <3.3.1 type=”S” input=”G”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
<3.3.1 type=”N” input=”G”> |
<3.3.1 type=”P” input=”G”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
<3.3.1 type=”P” input=”M”> |
<3.3.1 type=”N” input=”G”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
<3.3.1 type=”P” input=”M”> |
<3.3.1 type=”N” input=”G”> |
<3.3.1 type=”N” input=”M”> |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||
Pomoc techniczna |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
TABELA 5
Koszt działań realizowanych poza obszarem objętym programem (art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Priorytet Unii |
Wydatki kwalifikowalne w ramach EFMR poniesione w związku z realizacją działań poza obszarem objętym programem, zadeklarowane przez beneficjenta instytucji zarządzającej (EUR) |
Udział całego wkładu finansowego w osi priorytetowej (%) |
||
|
<3.3.2 type=”N” input=”M”> |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
|
<3.3.2 type=”N” input=”M”> |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
|
<3.3.2 type=”N” input=”M”>] |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
|
<3.3.2 type=”N” input=”M”> |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
|
<3.3.2 type=”N” input=”M”> |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
|
<3.3.2 type=”N” input=”M”> |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
Pomoc techniczna |
<3.3.2 type=”N” input=”M”>] |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
||
ŁĄCZNIE PO |
<3.3.2 type=”N” input=”G”> |
<3.3.2 type=”P” input=”G”> |
4. Problemy wpływające na wykonanie programu i podjęte środki naprawcze
4.1. Działania podjęte w celu spełnienia warunków wstępnych (art. 50 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Państwa członkowskie przedkładają informacje dotyczące szczegółowych warunków wstępnych niespełnionych w momencie przyjęcia programu operacyjnego.
Opis etapu i działań podjętych w celu spełnienia szczegółowych warunków wstępnych w odniesieniu do działań i harmonogramów przewidzianych i określonych w umowie o partnerstwie i w programie operacyjnym. (stosuje się jedynie do sprawozdań przedłożonych w 2016 i 2017 roku)
TABELA 6
Działania podjęte w celu spełnienia mających zastosowanie w ramach EFMR szczegółowych warunków wstępnych
Tematyczne warunki wstępne, których nie spełniono lub spełniono częściowo |
Kryteria niespełnione |
Działania, które należy podjąć |
Termin (data) |
Organy odpowiedzialne za spełnienie kryteriów |
Działania ukończone w terminie (Tak/Nie) |
Kryteria spełnione (Tak/Nie) |
Przewidywany termin pełnego wdrożenia pozostałych działań |
Uwagi |
Tytuł tematycznego warunku wstępnego <4.1.1 type=”S” input=”S”> |
Tytuł kryterium <4.1.1 type=”S” input=”S”> |
<4.1.1 type=”S” maxlength=”1000” input=”M”> |
<4.1.1 type=”D” maxlength=”10” input=”M”> |
<4.1.1 type=”S” maxlength=”500” input=”M”> |
<4.1.1 type=”B” input=”S”> |
<4.1.1 type=”B” input=”S”> |
<4.1.1 type=”D” input=”M”> |
<4.1.1 type=”S” maxlength=”1000” input=”M”> |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4.2. Problemy wpływające na wykonanie programu i podjęte środki naprawcze (art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
5. Informacje o poważnych naruszeniach i działaniach naprawczych (art. 114 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014)
Informacje o przypadkach poważnych naruszeń, o których mowa w art. 10 ust. 1, i działaniach podjętych w związku z nimi oraz o nieprzestrzeganiu warunków trwałości i działań naprawczych określonych w art. 10 ust. 2.
6. Informacje o działaniach podjętych w celu zapewnienia zgodności z art. 41 ust. 8 (art. 114 ust. 2 rozporządzenia (UE) Nr 508/2014)
Należy przedłożyć krótki opis działań podjętych w celu spełnienia przepisów określonych w art. 41. ust. 8 w odniesieniu do priorytetu w wysokości do 60 % wsparcia przyznanego sektorowi łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, w tym dane dotyczące faktycznego udziału łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w działaniach finansowanych w ramach środka na podstawie art. 41 ust. 2
7. Informacje na temat działań podjętych w celu zapewnienia publikacji beneficjentów (art. 114 ust. 2 rozporządzenia (UE) Nr 508/2014)
Należy przedłożyć krótki opis działań podjętych zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia w sprawie EFMR, ze specjalnym uwzględnieniem krajowego ustawodawstwa, w tym wszelkich obowiązujących progów w odniesieniu do publikacji danych osób fizycznych
8. Działania podjęte w związku z planem ewaluacji i syntezą wyników wszystkich ewaluacji (art. 114 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 508/2014, art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Należy przedstawić krótki opis działań podjętych w związku z wykonaniem planu ewaluacji, z uwzględnieniem działań podjętych w wyniku ewaluacji.
Należy przedstawić syntezę wniosków ze wszystkich przeprowadzonych w trakcie programu ewaluacji, które udostępniono w trakcie poprzedniego roku budżetowego, wraz z odniesieniem do nazwy i okresu referencyjnego wykorzystanych sprawozdań z ewaluacji.
Należy tu również udostępnić wszystkie ewaluacje, które udostępniono publicznie zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia 1303/2013.
9. Streszczenie dla obywateli (art. 50 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Należy udostępnić publicznie streszczenie zawartości sprawozdania rocznego z realizacji.
[Streszczenie zawartości sprawozdania rocznego z realizacji należy udostępnić publicznie i zamieścić w internecie w formie oddzielnego dokumentu, jako załącznik do rocznego sprawozdania z realizacji. Proponowany format: należy załadować w systemie SFC2014 jako oddzielny dokument, bez ustrukturyzowanych danych ani ograniczeń liczby wykorzystanych znaków.]
10. Sprawozdanie z wdrażania instrumentów finansowych (art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Jeżeli instytucja zarządzająca postanowiła wykorzystać instrumenty finansowe, musi ona przesłać Komisji szczegółowe sprawozdanie dotyczące operacji zrealizowanych w ramach instrumentów finansowych, w postaci załącznika do rocznego sprawozdania z realizacji, posługując się modelem zawartym w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 46 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
Część B — sprawozdania składane w 2017 i 2019 roku oraz w terminie, o którym mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (oprócz części A)
11. Opis aktualnego stanu wdrożenia programu operacyjnego (art. 50 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
W odniesieniu do każdego priorytetu Unii należy przeprowadzić ocenę informacji i danych przedłożonych w części A oraz postępów w realizacji celów programu (z uwzględnieniem wniosków i zaleceń z ewaluacji)
Priorytet Unii |
Ocena danych i postępów w realizacji celów programu |
Tytuł priorytetu Unii <11.1 type=”S” input=”G”> |
<11.1 type=”S” maxlength=”7000” input=”M”> |
|
|
|
|
Ocena poszczególnych priorytetów Unii w odniesieniu do kwestii, czy postępy w realizacji celów pośrednich i końcowych są wystarczające, aby zapewnić ich ostateczną realizację, wraz z podjętymi lub planowanymi działaniami naprawczymi, jeśli to stosowne
Priorytet Unii |
Ocena kwestii, czy postępy w realizacji celów pośrednich i końcowych są wystarczające, aby zapewnić ich ostateczną realizację, wraz z podjętymi lub planowanymi działaniami naprawczymi |
Tytuł priorytetu Unii <11.2 type=”S” input=”G”> |
<11.2 type=”S” maxlength=”7000” input=”M”> |
|
|
|
|
12. Horyzontalne zasady wdrażania (art. 50 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Ocena wdrożenia szczegółowych działań podjętych w celu uwzględnienia zasad określonych w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do partnerstwa i wielopoziomowego zarządzania, ze szczególnym naciskiem na rolę partnerów w wykonaniu programu.
Ocena wdrożenia szczegółowych działań podjętych w celu uwzględnienia zasad określonych w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do promowania równości mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz rozwiązań przyjętych, aby zapewnić uwzględnienie problematyki równości płci na poziomie programu.
Ocena wdrożenia szczegółowych działań podjętych w celu uwzględnienia zasad określonych w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju, wraz z przeglądem działań podjętych w celu promowania zrównoważonego rozwoju.
13. sprawozdanie dotyczące wsparcia wykorzystanego do celów związanych ze zmianą klimatu (art. 50 ust. 4 lit. rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Obliczenia są dokonywane automatycznie i zostaną uwzględnione w tabeli 4 dotyczącej danych finansowych. Można zamieścić wyjaśnienia dotyczące przyjętych wartości, zwłaszcza jeśli faktyczne dane są niższe od przewidywanych.
Część C — sprawozdania składane w 2019 r. oraz w terminie, o którym mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (oprócz części A i B)
14. Inteligentny, zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu (art. 50 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Należy przedłożyć informacje i oceny dotyczące wkładu w realizację celów unijnej strategii na rzecz inteligentnego zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu.
15. Problemy wpływające na wykonanie programu — ramy wykonania (art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Jeżeli ocena postępów przeprowadzona w odniesieniu do celów pośrednich i końcowych określonych w ramach wykonania wykazuje, że pewne cele pośrednie i końcowe nie zostały osiągnięte, wówczas państwa członkowskie powinny przedstawić powody, dla których nie udało się zrealizować tych celów w sprawozdaniu w 2019 r. (w odniesieniu do celów pośrednich) oraz w sprawozdaniu przedkładanym w terminie, o którym mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (w odniesieniu do celów końcowych).
(1) Legenda dla właściwości pól:
|
Typ: N = numer, D = data, S = ciąg, C = pole wyboru, P = wartość procentowa, B = wartość logiczna |
|
Wprowadzanie danych: M = ręczne, S = wybór, G = generowane przez system |
|
„maxlength” = maksymalna liczna znaków ze spacjami |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/137 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1363/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
(2) |
Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Jerzy PLEWA
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
(EUR/100 kg) |
||
Kod CN |
Kod państw trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
0702 00 00 |
AL |
66,1 |
IL |
88,5 |
|
MA |
85,8 |
|
TN |
139,2 |
|
TR |
107,0 |
|
ZZ |
97,3 |
|
0707 00 05 |
EG |
191,6 |
TR |
143,6 |
|
ZZ |
167,6 |
|
0709 93 10 |
MA |
81,3 |
TR |
132,4 |
|
ZZ |
106,9 |
|
0805 10 20 |
AR |
35,3 |
MA |
68,6 |
|
TR |
59,8 |
|
UY |
32,9 |
|
ZA |
50,0 |
|
ZW |
33,9 |
|
ZZ |
46,8 |
|
0805 20 10 |
MA |
62,9 |
ZZ |
62,9 |
|
0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 |
IL |
93,2 |
MA |
75,3 |
|
TR |
74,4 |
|
ZZ |
81,0 |
|
0805 50 10 |
TR |
66,3 |
ZZ |
66,3 |
|
0808 10 80 |
BR |
59,1 |
CL |
80,2 |
|
NZ |
90,6 |
|
US |
92,9 |
|
ZA |
143,5 |
|
ZZ |
93,3 |
|
0808 30 90 |
CN |
97,9 |
US |
141,4 |
|
ZZ |
119,7 |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/139 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1364/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 kwietnia r. do dnia 30 czerwca 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego. |
(2) |
Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). |
(3) |
Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
(4) |
W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007, ustala się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2. Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 kwietnia r. do dnia 30 czerwca 2015 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Jerzy PLEWA
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9).
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
ZAŁĄCZNIK
Nr porządkowy |
Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r. (%) |
Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają być dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r. (w kg) |
09.4067 |
1,483683 |
— |
09.4068 |
— |
1 199 000 |
09.4069 |
0,23566 |
— |
09.4070 |
— |
1 335 750 |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/141 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1365/2014
z dnia 18 grudnia 2014 r.
ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r., oraz ustalające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007 w sektorze mięsa drobiowego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
a także mając na uwadze, co następuje,
(1) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1385/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego. |
(2) |
Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r., są w przypadku niektórych kontyngentów, większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). |
(3) |
Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 do dnia 7 grudnia 2014 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r., są w przypadku niektórych kontyngentów, mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
(4) |
W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1385/2007, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2. Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1385/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r., są określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Jerzy PLEWA
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47).
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
ZAŁĄCZNIK
Nr porządkowy |
Współczynnik przydziału — wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r. (%) |
Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które należy dodać do ilości dostępnych na podokres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2015 r. (w kg) |
09.4410 |
0,215749 |
— |
09.4411 |
0,217864 |
— |
09.4412 |
0,226654 |
— |
09.4420 |
0,302297 |
— |
09.4421 |
— |
175 000 |
09.4422 |
0,306842 |
— |
DECYZJE
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/143 |
DECYZJA RADY
z dnia 16 grudnia 2014 r.
ustalająca skład Komitetu Regionów
(2014/930/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Art. 300 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa zasady dotyczące składu Komitetu Regionów. |
(2) |
Art. 305 TFUE stanowi, że Rada ma określić skład Komitetu Regionów. Liczba członków nie powinna przekraczać 350. |
(3) |
Komitet Regionów przyjął w dniu 6 października 2010 r. zalecenia dla Komisji i Rady w sprawie przyszłego składu Komitetu Regionów (1). |
(4) |
Obecna równowaga w składzie Komitetu Regionów powinna zostać w miarę możliwości utrzymana, ponieważ jest ona wynikiem kolejnych konferencji międzyrządowych. |
(5) |
Niniejsza decyzja ma charakter przejściowy, ponieważ przyjmuje się ją, aby rozwiązać konkretny problem prawny, a mianowicie istniejącą różnicę między ogólną liczbą członków Komitetu Regionów, wynikającą z ustaleń kolejnych konferencji międzyrządowych, a maksymalną liczbą członków ustaloną w art. 305 TFUE. |
(6) |
Niniejszą decyzję przyjmuje się w kontekście szczególnych okoliczności dotyczących Komitetu Regionów i nie stanowi ona precedensu w odniesieniu do składu którejkolwiek instytucji. |
(7) |
Rada zmienia niniejszą decyzję na podstawie wniosku Komisji w odpowiednim czasie przed kadencją Komitetu rozpoczynającą się w roku 2020 lub, niezależnie od okoliczności, w perspektywie kolejnego rozszerzenia. |
(8) |
Przegląd opiera się na wynikach obecnej decyzji, a mianowicie z poszanowaniem liczby miejsc ustanowionej dla państw członkowskich zainteresowanych obecną zmianą. W wyniku tego przeglądu dalsze zmniejszenie liczby miejsc nie będzie miało zastosowania do państw członkowskich, których dotyczy obecna decyzja. |
(9) |
Aby umożliwić zachowanie składu Komitetu Regionów zgodnie z art. 24 Aktu przystąpienia Chorwacji do końca kadencji jego obecnych członków, należy odroczyć wejście w życie niniejszej decyzji do tego momentu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Liczba członków Komitetu Regionów jest następująca:
Belgia |
12 |
Bułgaria |
12 |
Republika Czeska |
12 |
Dania |
9 |
Niemcy |
24 |
Estonia |
6 |
Irlandia |
9 |
Grecja |
12 |
Hiszpania |
21 |
Francja |
24 |
Chorwacja |
9 |
Włochy |
24 |
Cypr |
5 |
Łotwa |
7 |
Litwa |
9 |
Luksemburg |
5 |
Węgry |
12 |
Malta |
5 |
Niderlandy |
12 |
Austria |
12 |
Polska |
21 |
Portugalia |
12 |
Rumunia |
15 |
Słowenia |
7 |
Słowacja |
9 |
Finlandia |
9 |
Szwecja |
12 |
Zjednoczone Królestwo |
24. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 26 stycznia 2015 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
S. GOZI
Przewodniczący
(1) CdR 137/2010 fin (https://dm.cor.europa.eu/corDocumentSearch/Pages/redsearch.aspx).
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/145 |
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 16 grudnia 2014 r.
dotycząca przedłużenia stosowania decyzji wykonawczej 2012/181/UE w sprawie upoważnienia Rumunii do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
(2014/931/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W pismach, które wpłynęły do Sekretariatu Generalnego Komisji dnia 28 kwietnia i 22 sierpnia 2014 r., Rumunia wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie dotyczące środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 pkt 18 dyrektywy 2006/112/WE w celu dalszego stosowania zwolnienia z podatku od wartości dodanej (VAT) w odniesieniu do podatników, których roczny obrót nie przekracza równowartości 65 000 EUR w walucie krajowej, zgodnie z kursem wymiany obowiązującym w dniu jej przystąpienia do Unii (które to zwolnienie zwane jest dalej „środkiem”). Z zastosowaniem środka podatnicy ci byliby w dalszym ciągu zwolnieni z niektórych lub wszystkich obowiązków wynikających z VAT, o których mowa w rozdziałach 2–6 tytułu XI dyrektywy 2006/112/WE. |
(2) |
Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 1 września 2014 r. o wniosku złożonym przez Rumunię. Pismem z dnia 3 września 2014 r. Komisja powiadomiła Rumunię, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku. |
(3) |
Na mocy tytułu XII dyrektywy 2006/112/WE państwa członkowskie mogą już stosować procedurę szczególną dla małych przedsiębiorstw. Zgodnie z art. 287 pkt 18 dyrektywy 2006/112/WE Rumunia może przyznać zwolnienie z podatku VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości 35 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia. |
(4) |
Decyzją wykonawczą Rady 2012/181/UE (2) Rumunia została upoważniona, do dnia 31 grudnia 2014 r. i w drodze odstępstwa, do przyznawania zwolnień z podatku VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości 65 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia. Jako że wyższy próg skutkował ograniczeniem zobowiązań w zakresie podatku VAT w odniesieniu do mniejszych przedsiębiorstw, chociaż mogą one wciąż wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE, Rumunia powinna zostać upoważniona do dalszego stosowania środka przez określony czas. |
(5) |
Z informacji przekazanych przez Rumunię wynika, że środek ten będzie miał jedynie niewielki wpływ na VAT pobierany na etapie ostatecznej konsumpcji. |
(6) |
Odstępstwo nie ma wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z VAT, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 2 akapit drugi decyzji wykonawczej 2012/181/UE datę „31 grudnia 2014 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2017 r.”.
Artykuł 2
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
S. GOZI
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
(2) Decyzja wykonawcza Rady 2012/181/UE z dnia 26 marca 2012 r. upoważniająca Rumunię do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 92 z 30.3.2012, s. 26).
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/147 |
DECYZJA RADY 2014/932/WPZiB
z dnia 18 grudnia 2014 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 26 lutego 2014 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2140 (2014), przywołując swoje rezolucje nr 2014 (2011), 2051 (2012) oraz oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa z dnia 15 lutego 2013 r., oraz ponownie wyrażając silne przywiązanie Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych do jedności, suwerenności, niezależności i nienaruszalności terytorialnej Jemenu. |
(2) |
Rezolucja Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 2140 (2014) wymaga zastosowania ograniczeń podróżowania wobec osób, które ma wskazać komitet utworzony na mocy pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) (zwany dalej „komitetem”), oraz zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych osób lub podmiotów, które ma wskazać komitet. |
(3) |
W dniu 7 listopada 2014 r. komitet wskazał trzy osoby na podstawie kryteriów określonych w pkt 17 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014). |
(4) |
Unia powinna podjąć działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapobiec wjazdowi na swoje terytorium lub przejazdowi przez nie osób wskazanych przez komitet, prowadzących lub wspierających działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, w tym między innymi:
a) |
działania utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie transformacji politycznej zgodnie z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki i porozumieniem w sprawie mechanizmu wdrożenia; |
b) |
akty utrudniające wdrożenie wyników sprawozdania końcowego kompleksowej Konferencji Dialogu Narodowego przez stosowanie przemocy lub ataki na kluczowe elementy infrastruktury; lub |
c) |
planowanie lub popełnianie w Jemenie działań naruszających mające zastosowanie międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, bądź działań stanowiących naruszenia praw człowieka, albo kierowanie tymi działaniami. |
Osoby, o których mowa w niniejszym ustępie, są wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
2. Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.
3. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z uczestnictwem w postępowaniu sądowym.
4. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli państwo członkowskie ustali, po rozpatrzeniu danego przypadku, że taki wjazd lub przejazd jest wymagany do celów wspierania pokoju i stabilności w Jemenie; dane państwo członkowskie powiadamia następnie komitet w terminie czterdziestu ośmiu godzin od dokonania takiego ustalenia.
5. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli w indywidualnych przypadkach komitet stwierdzi, że:
a) |
wjazd lub przejazd jest uzasadniony potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi; lub |
b) |
zwolnienie sprzyjać będzie realizacji celów pokoju i pojednania narodowego w Jemenie. |
6. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4 lub 5 dane państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku, zezwolenie jest ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których ono dotyczy.
Artykuł 2
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące w posiadaniu, w dyspozycji lub pod kontrolą osób lub podmiotów wskazanych przez komitet jako prowadzące lub wspierające działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Jemenie, w tym między innymi:
a) |
działania utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie transformacji politycznej zgodnie z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki i porozumieniem w sprawie mechanizmu wdrożenia; |
b) |
akty utrudniające wdrożenie wyników sprawozdania końcowego kompleksowej Konferencji Dialogu Narodowego przez stosowanie przemocy, lub ataki na kluczowe elementy infrastruktury; lub |
c) |
planowanie lub popełnianie w Jemenie działań naruszających mające zastosowanie międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, bądź działań stanowiących naruszenia praw człowieka, albo kierowanie tymi działaniami; |
lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem albo podmioty przez nie posiadane lub kontrolowane.
Osoby i podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku do niniejszej decyzji.
2. Nie udostępnia się osobom ani podmiotom wymienionym w załączniku do niniejszej decyzji, ani też na rzecz tych osób lub podmiotów — bezpośrednio ani pośrednio — żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Państwa członkowskie mogą zezwolić na wyłączenia od środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych, które są:
a) |
niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej; |
b) |
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów lub zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; |
c) |
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub należności za usługi związane ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; |
po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi komitet o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, a komitet nie podejmie decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.
4. Państwa członkowskie mogą też zezwolić na wyłączenia od środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych, które są:
a) |
niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomiło komitet o tych ustaleniach oraz że ustalenia te zostały zatwierdzone przez komitet; lub |
b) |
przedmiotem zastawu lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki finansowe i zasoby gospodarcze mogą zostać wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, pod warunkiem że zastaw został ustanowiony lub orzeczenie wydane przed dniem, w którym dana osoba lub podmiot zostali umieszczeni w załączniku, że decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby lub podmiotu, o których mowa w art. 1, oraz że dane państwo członkowskie powiadomiło komitet. |
5. Ust. 1 nie uniemożliwia wskazanej osobie ani wskazanemu podmiotowi dokonania płatności należnej zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiej osoby lub podmiotu w wykazie, pod warunkiem ustalenia przez właściwe państwo członkowskie, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz po powiadomieniu komitetu przez właściwe państwo członkowskie o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia w stosownych przypadkach na odmrożenie środków finansowych lub zasobów gospodarczych do tego celu, 10 dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia.
6. Ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a) |
odsetek lub innych dochodów należnych od tych rachunków; lub |
b) |
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi na podstawie niniejszej decyzji; |
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i należności nadal podlegają przepisom ust. 1.
Artykuł 3
Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa lub komitetu.
Artykuł 4
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub komitet wskaże jakąś osobę lub podmiot, Rada dodaje tę osobę lub podmiot do załącznika. Rada przekazuje swoją decyzję dotyczącą umieszczenia w wykazie, wraz z uzasadnieniem, danej osobie bezpośrednio — gdy adres jest znany — albo poprzez opublikowanie ogłoszenia, umożliwiając danej osobie przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje weryfikacji swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę.
Artykuł 5
1. Załącznik zawiera powody umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet.
2. Załącznik zawiera także informacje, o ile są dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet, niezbędne do identyfikacji odnośnych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres — o ile jest znany — oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja zostaje w stosownych przypadkach zmieniona lub uchylona, zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez Radę Bezpieczeństwa.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
S. GOZI
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 i 2
OSOBY
1. |
Abdullah Yahya Al Hakim ( alias : a) Abu Ali al Hakim; b) Abu-Ali al- Hakim; c) Abdallah al-Hakim; d) Abu Ali Alhakim; e) Abdallah al-Mu'ayyad). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: Zastępca dowódcy grupy Huthi. Adres: Dahyan, Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Data urodzenia: a) ok. 1985 r.; b) między 1984 r. a 1986 r. Miejsce urodzenia: a) Dahyan, Jemen; b) Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data umieszczenia w wykazie ONZ:7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:
|
2. |
Abd Al-Khaliq Al-Huthi (alias: a) Abd-al-Khaliq al-Huthi; b) Abd-al-Khaliq Badr-al-Din al Huthi; c) 'Abd al-Khaliq Badr al-Din al-Huthi; d) Abu-Yunus). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: Dowódca wojskowy grupy Huthi. Data urodzenia: 1984 r. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data umieszczenia w wykazie ONZ:7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:
|
3. |
Ali Abdullah Saleh (alias: Ali Abdallah Salih). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: a) prezes jemeńskiej partii Powszechny Kongres Ludowy; b) były prezydent Republiki Jemeńskiej. Data urodzenia: a)21 marca 1945 r.; b)21 marca 1946 r.; c)21 marca 1942 r.; d) 21 marca 1947 r.Miejsce urodzenia: a) Bayt al-Ahmar, Sana'a Governorate (mihafaza Sana), Jemen; b) Sana, Jemen; c) Sana, Sanhan, Al-Rib' al-Sharqi. Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: 00016161 (Jemen). Krajowy numer identyfikacyjny: 01010744444. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data umieszczenia w wykazie ONZ:7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:
|
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/152 |
DECYZJA RADY 2014/933/WPZiB
z dnia 18 grudnia 2014 r.
zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/386/WPZiB (1). |
(2) |
W związku z utrzymującym się bezprawnym przyłączeniem Krymu i Sewastopola Rada uznaje, że należy podjąć środki w celu dalszego ograniczenia inwestycji na Krymie i w Sewastopolu. |
(3) |
Zakazy dotyczące inwestowania zawarte w niniejszej decyzji oraz ograniczenia dotyczące handlu towarami i technologią do wykorzystania w niektórych sektorach na Krymie lub w Sewastopolu powinny mieć zastosowanie do podmiotów mających siedzibę statutową, administrację centralną lub główne miejsce prowadzenia działalności na Krymie lub w Sewastopolu, ich podmiotów zależnych lub podmiotów powiązanych pozostających pod ich kontrolą na Krymie lub w Sewastopolu, a także do oddziałów i innych podmiotów działających na Krymie lub w Sewastopolu. |
(4) |
Ponadto należy ograniczyć handel towarami i technologią wykorzystywanymi w pewnych sektorach na Krymie lub w Sewastopolu. Do celów niniejszej decyzji miejsce wykorzystania towarów i technologii należy określać na podstawie oceny obiektywnych elementów obejmujących między innymi, lecz nie wyłącznie, miejsce przeznaczenia ładunku, kody pocztowe dostawy, jakiekolwiek wskazanie miejsca wykorzystania oraz udokumentowane wskazanie takiego miejsca dokonane przez importera. Koncepcja miejsca wykorzystania powinna mieć zastosowanie do towarów lub technologii stale wykorzystywanych na Krymie lub w Sewastopolu. |
(5) |
Należy zakazać usług w sektorach transportu, telekomunikacji, energii oraz związanych z poszukiwaniem, badaniem i produkcją ropy naftowej, gazu ziemnego oraz surowców mineralnych a także usług związanych z działalnością turystyczną na Krymie i w Sewastopolu, w tym w sektorze morskim. |
(6) |
Zakazów i ograniczeń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu nie można uznawać za obejmujące lub ograniczające tranzyt przez terytorium Krymu lub Sewastopola wykonywany przez osoby fizyczne lub prawne lub podmioty z Unii. |
(7) |
Zakazy i ograniczenia przewidziane w niniejszej decyzji nie mają zastosowania do prowadzenia legalnej działalności gospodarczej z podmiotami spoza Krymu i Sewastopola, które działają na Krymie lub w Sewastopolu, w przypadku gdy nie występują rozsądne powody by uznać, że odnośne towary lub usługi mają być wykorzystane na Krymie lub w Sewastopolu lub w przypadku gdy powiązane inwestycje nie są przeznaczone dla przedsiębiorstw na Krymie lub w Sewastopolu, ani dla żadnych podmiotów zależnych lub podmiotów powiązanych pozostających pod ich kontrolą. |
(8) |
Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki. |
(9) |
Należy odpowiednio zmienić decyzję 2014/386/WPZiB, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji Rady 2014/386/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
1) |
art. 4a–4e otrzymują brzmienie: „Artykuł 4a 1. Zabrania się:
Zakazy i ograniczenia przewidziane w niniejszym artykule nie mają zastosowania do prowadzenia legalnej działalności gospodarczej z podmiotami poza Krymem i Sewastopolem, w przypadku gdy powiązane inwestycje nie są przeznaczone dla podmiotów na Krymie ani w Sewastopolu. 2. Zakazy, o których mowa w ust. 1:
3. Zabrania się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1. Artykuł 4b 1. Zabrania się sprzedawania, dostarczania, przekazywania oraz wywożenia towarów i technologii przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków wodnych lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich, niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich,
w następujących sektorach:
2. Zabrania się:
3. Zakazy, o których mowa w ust. 1 oraz w ust. 2, w przypadku gdy odnoszą się do ust. 1 lit. b), nie mają zastosowania, jeżeli nie istnieją uzasadnione podstawy, by stwierdzić, że te towary i technologie lub usługi, o których mowa w ust. 2, są przeznaczone do wykorzystania na Krymie lub w Sewastopolu. 4. Zakazy przewidziane w ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 21 marca 2015 r., umów zawartych przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów. 5. Zabrania się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2. 6. Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich wyrobów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu. Artykuł 4c 1. Zabrania się świadczenia pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, usług budowlanych lub inżynierskich bezpośrednio związanych z infrastrukturą na Krymie lub w Sewastopolu w sektorach, o których mowa w art. 4b ust. 1, niezależnie od pochodzenia danych towarów lub technologii. 2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 21 marca 2015 r. zobowiązań wynikających z umów, które zostały zawarte przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do ich wykonania. 3. Zakazuje się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2. Artykuł 4d 1. Właściwe organy mogą przyznać zezwolenie w odniesieniu do działalności, o której mowa w art. 4a ust. 1, art. 4b ust. 2 oraz w art. 4c ust. 1, oraz w odniesieniu do towarów i technologii, o których mowa w art. 4b ust. 1, o ile są one:
2. Właściwe organy mogą również przyznać na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenie na transakcję związaną z działalnością, o której mowa w art. 4a ust. 1, pod warunkiem że transakcja ta służy utrzymaniu obecnej infrastruktury w stanie zapewniającym bezpieczeństwo. 3. Właściwe organy mogą również przyznać zezwolenie w odniesieniu do towarów i technologii, o których mowa w art. 4b ust. 1, oraz w odniesieniu do działalności, o której mowa w art. 4b ust. 2 oraz w art. 4c, jeżeli sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych przedmiotów lub prowadzenie takiej działalności jest konieczne do pilnego zapobieżenia zdarzeniu, które może mieć poważny i znaczny wpływ na ludzkie zdrowie i bezpieczeństwo, w tym bezpieczeństwo istniejącej infrastruktury, lub na środowisko, lub do zminimalizowania skutków takiego zdarzenia. W należycie uzasadnionych przypadkach nadzwyczajnych można dokonać sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu bez uprzedniego zezwolenia, o ile eksporter powiadomi właściwe organy w ciągu pięciu dni roboczych od daty sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu, przedstawiając szczegóły dotyczące odpowiedniego uzasadnienia sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu bez uprzedniego zezwolenia. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego ustępu oraz dzielą się wszelkimi innymi odpowiednimi informacjami, którymi dysponują. Artykuł 4e 1. Zabrania się świadczenia usług bezpośrednio związanych z działalnością turystyczną na Krymie lub w Sewastopolu przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków wodnych lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich. 2. Zabrania się wszelkim statkom świadczącym usługi w zakresie rejsów wycieczkowych wpływania lub zawijania do któregokolwiek z portów Półwyspu Krymskiego. Unia podejmuje środki konieczne do określenia portów, które mają być objęte niniejszym ustępem. 3. Zakaz określony w ust. 2 nie ma zastosowania, gdy statek wpływa lub zawija do jednego z portów Półwyspu Krymskiego z powodów związanych z bezpieczeństwem morskim w sytuacji nadzwyczajnej. Właściwy organ jest informowany o danym wpłynięciu lub zawinięciu do portu w terminie pięciu dni roboczych. 4. Zakazy określone w ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 21 marca 2015 r., umów zawartych przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów. 5. Zabrania się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1.” ; |
2) |
uchyla się art. 4f oraz 4 g. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.
W imieniu Rady
S. GOZI
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 183 z 24.6.2014, s. 70.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/156 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 17 grudnia 2014 r.
w sprawie wycofania z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do normy EN 13525:2005+A2:2009 dotyczącej rębarek do drewna na podstawie dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9507)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/934/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniającą dyrektywę 95/16/WE (1), w szczególności jej art. 10,
uwzględniając opinię komitetu utworzonego na mocy art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniającego dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylającego decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Jeśli norma krajowa stanowiąca transpozycję normy zharmonizowanej, do której odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, obejmuje jedno lub więcej z zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonych z załączniku I do dyrektywy 2006/42/WE, maszynę zbudowaną zgodnie z tą normą uważa się za spełniającą rzeczone zasadnicze wymagania w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa. |
(2) |
W lipcu 2012 r. Francja wniosła, zgodnie z art. 10 dyrektywy 2006/42/WE, formalny sprzeciw w odniesieniu do normy EN 13525:2005+A2:2009 „Maszyny leśne — Rębarki do drewna — Bezpieczeństwo” zgłoszonej przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) do zharmonizowania na podstawie dyrektywy 2006/42/WE. Przedmiotowa norma zastępuje poprzednią wersję normy EN 13525:2005+A1:2007, do której odniesienie zostało opublikowane po raz pierwszy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 6 listopada 2007 r. (3). |
(3) |
Formalny sprzeciw opiera się na tym, że przepisy normy 4.2.4 Element sterowniczy zatrzymujący przewód doprowadzający oraz 4.3.3 Zagrożenia związane z elementami przewodu doprowadzającego i elementami rąbiącymi nie spełniają w wystarczającym stopniu zasadniczych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonych w załączniku I do dyrektywy 2006/42/WE, gdyż nie uwzględniają należycie możliwości, że operatorzy mogą zostać wplątani, a następnie wciągnięci w stronę niebezpiecznych części ruchomych maszyny bez możliwości uruchomienia funkcji zatrzymania awaryjnego. |
(4) |
Po zbadaniu normy EN 13525:2005+A2:2009 wraz z przedstawicielami komitetu utworzonego na mocy art. 22 dyrektywy 2006/42/WE Komisja stwierdziła, że norma nie spełnia zasadniczych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa, o których mowa w pkt 1.3.7 Ryzyko związane z częściami ruchomymi i 1.3.8.2 Ruchome części związane z procesem załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE, ponieważ maszyny zaprojektowane z myślą o spełnieniu tych wymagań stwarzają poważne ryzyko dla operatorów i osób trzecich, przy czym występują wypadki śmiertelne. |
(5) |
Biorąc pod uwagę potrzebę poprawy aspektów bezpieczeństwa normy EN 13525:2005+A2:2009, odniesienie do tej normy powinno zostać wycofane z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Odniesienie do normy EN 13525:2005+A2:2009 „Maszyny leśne — Rębarki do drewna — Bezpieczeństwo” wycofuje się z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.
(2) Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.
(3) Dz.U. C 264 z 6.11.2007, s. 1.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/158 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 17 grudnia 2014 r.
w sprawie uznania Japonii zgodnie z dyrektywą 2008/106/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw
(notyfikowanjako dokument nr C(2014) 9590)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/935/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (1), w szczególności jej art. 19 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z dyrektywą 2008/106/WE państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zatwierdzeniu świadectw kompetencji marynarzy wydawanych przez państwa trzecie, pod warunkiem że dane państwo trzecie jest uznane przez Komisję. Takie państwa trzecie muszą spełnić wszystkie wymogi konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht (konwencja STCW) z 1978 r., wraz ze zmianami. |
(2) |
Pismem z dnia 13 maja 2005 r. władze Republiki Cypryjskiej wniosły o uznanie Japonii. W odpowiedzi na ten wniosek Komisja skontaktowała się z władzami Japonii, aby przeprowadzić ocenę systemu szkolenia marynarzy oraz wydawania im świadectw w celu sprawdzenia, czy kraj ten spełnia wszystkie wymogi konwencji STCW i czy podjęto odpowiednie działania w celu zapobieżenia oszustwom w odniesieniu do świadectw. Wyjaśniono, że ocena będzie się opierała na wynikach kontroli stanu faktycznego, którą przeprowadzą eksperci z Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu. Po dłuższej dyskusji na temat ram prawnych Unii Europejskiej władze Japonii wyraziły zgodę na inspekcję pismem z dnia 8 marca 2011 r. Następnie Komisja przeprowadziła ocenę systemu szkolenia marynarzy oraz wydawania im świadectw w Japonii, opierając się na wynikach kontroli przeprowadzonej przez ekspertów z Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu w lutym 2012 r. i na odpowiedzi władz Japonii z 10 stycznia 2014 r. na pismo z dnia 25 października 2012 r., w którym zwrócono się do tego państwa o przedłożenie dobrowolnego planu działań naprawczych. |
(3) |
Ocena nie wykazała poważnych problemów, choć zidentyfikowano kilka obszarów wymagających uwagi. W szczególności w systemie norm jakości administracji morskiej oraz instytucji kształcenia i szkolenia morskiego nie uwzględniono niektórych procesów. Ponadto programy nauczania i szkolenie praktyczne opracowane na podstawie norm krajowych nie zapewniały osiągnięcia pewnych zalecanych standardów kompetencji w ramach kursów ratownictwa i ochrony przeciwpożarowej. |
(4) |
Japońskie prawodawstwo umożliwiało kandydatom ubiegającym się o świadectwo odbycie praktyki morskiej na statku o maksymalnej pojemności mniejszej niż pojemność odpowiadająca świadectwu lub o maksymalnej mocy napędowej mniejszej niż moc odpowiadająca świadectwu lub na pokładzie statków rybackich lub statków straży przybrzeżnej. Aby zagwarantować, że tego typu praktyka morska była stosowna do świadectwa, o które złożono wniosek, oraz że podczas praktyki morskiej zdobyto wszystkie istotne kompetencje, administracja stosowała pewne kryteria dotyczące kandydatów, którzy odbyli 12-miesięczną praktykę morską w ramach zatwierdzonego programu szkoleniowego. Na podstawie analizy dokumentacji dostarczonej przez władze Japonii stwierdzono jednak, że administracja ta nie była w stanie zapewnić, by tego typu praktyka morska była stosowna do świadectwa, o które złożono wniosek, oraz że kandydaci, którzy odbyli 36-miesięczną praktykę morską, zdobyli podczas tej praktyki morskiej wszystkie istotne kompetencje. Okazało się również, że administracja nie zapewniła, by tego rodzaju praktyka morska była stosowna do świadectwa, o które złożono wniosek, oraz by wszyscy kandydaci ubiegający się o przedłużenie ważności świadectwa lub podniesienie kwalifikacji zdobyli w trakcie tej praktyki morskiej wszystkie istotne kompetencje. |
(5) |
Ponadto administracja wymagała, aby kandydaci, którzy odbyli 12-miesięczną zatwierdzoną praktykę morską w ramach zatwierdzonego programu szkoleniowego i chcieli ubiegać się o świadectwo na poziomie operacyjnym, ukończyli zatwierdzone kształcenie. Okazało się jednak, że administracja nie wymagała ukończenia zatwierdzonego kształcenia od kandydatów, którzy odbyli 36-miesięczną praktykę morską i chcieli ubiegać się o świadectwo na poziomie operacyjnym. |
(6) |
Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. Komisja zwróciła się do władz Japonii o przekazanie niezbędnych wyjaśnień kwestii przedstawionych w ocenie, które poparto odpowiednią dokumentacją. Władze Japonii przekazały swoją odpowiedź w dniu 4 sierpnia 2014 r. |
(7) |
W ramach odpowiedzi władze Japonii dostarczyły dokumentację w celu wykazania, że wszystkie brakujące procesy są obecnie objęte systemem norm jakości. Ponadto opracowały one nowe przepisy i zmodernizowały infrastrukturę, aby uwzględnić brakujące standardy w kursach ratownictwa i ochrony przeciwpożarowej. |
(8) |
W odniesieniu do weryfikacji przez administrację, że praktyka morska jest stosowna do świadectwa, o które złożono wniosek, oraz że kandydaci, którzy odbyli 36-miesięczną praktykę morską oraz ci, którzy ubiegają się o przedłużenie ważności świadectwa lub podniesienie swoich kwalifikacji zdobyli podczas praktyki morskiej wszystkie istotne kompetencje, władze Japonii stwierdziły, że stosują kryteria przyznawania świadectw i przedłużania ich ważności oraz podnoszenia kwalifikacji powiązane z rozmiarem statku, obszarem żeglugowym i funkcją pełnioną na statku. Stosowania takich kryteriów nie da się jednak w wystarczający sposób wykazać na podstawie przekazanych informacji. |
(9) |
W odniesieniu do ukończenia zatwierdzonego kształcenia przez kandydatów, którzy ubiegają się o świadectwo na poziomie operacyjnym i odbyli 36-miesięczną praktykę morską, władze Japonii stwierdziły, że przestrzegają odpowiednich wymagań konwencji STCW. Faktu tego nie da się jednak w wystarczający sposób wykazać na podstawie przekazanych informacji. |
(10) |
Pomimo że uzasadnienia przedstawione w odniesieniu do dwóch ostatnich kwestii nie rozpraszają całkowicie obaw wyrażonych w ocenie, ogólny poziom zgodności z wymogami konwencji STCW dotyczącymi szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw zapewniany przez Japonię nie jest kwestionowany. |
(11) |
Ostateczne wyniki oceny wskazują, że Japonia spełnia wymogi konwencji STCW, przy czym podjęła ona stosowne środki zapobiegające oszustwom w odniesieniu do świadectw. |
(12) |
Państwa członkowskie otrzymały sprawozdanie z wyników oceny. |
(13) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym uznaje się Japonię do celów art. 19 dyrektywy 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Violeta BULC
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 323 z 3.12.2008, s. 33.
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/160 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 17 grudnia 2014 r.
dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 we Włoszech
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 10143)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/936/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Grypa ptaków jest wirusową chorobą zakaźną ptaków, w tym drobiu. Zakażenie drobiu wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, o różnej zjadliwości. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. Choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność hodowli drobiu. |
(2) |
Grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, jednak w niektórych warunkach zakażenie może także wystąpić u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie. |
(3) |
W przypadku wystąpienia grypy ptaków istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa, w których hoduje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli. W rezultacie, w wyniku handlu żywym ptactwem lub jego produktami może on rozprzestrzenić się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie i na państwa trzecie. |
(4) |
W dyrektywie Rady 2005/94/WE (3) określono niektóre środki zapobiegawcze odnoszące się do nadzorowania i wczesnego wykrywania grypy ptaków oraz minimalne środki zwalczania do stosowania w przypadku wystąpienia ogniska grypy ptaków u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli. We wspomnianej dyrektywie przewiduje się ustanowienie obszarów zapowietrzonych i obszarów zagrożonych w przypadku wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków. |
(5) |
Włochy powiadomiły Komisję o wystąpieniu ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w położonym na terytorium tego państwa gospodarstwie, w którym hodowany jest drób lub inne ptaki żyjące w niewoli, oraz niezwłocznie wprowadziły stosowne środki wymagane na podstawie dyrektywy 2005/94/WE, w tym ustanowiły obszary zapowietrzone i zagrożone, które powinny zostać określone w częściach A i B załącznika do niniejszej decyzji. |
(6) |
Komisja we współpracy z Włochami zbadała te środki i stwierdziła, że granice obszarów wyznaczonych przez właściwy organ w tym państwie członkowskim znajdują się w wystarczającej odległości od gospodarstwa, w którym wystąpiło potwierdzone ognisko choroby. |
(7) |
W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także w celu uniknięcia przyjęcia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie tych ustanowionych we Włoszech obszarów na poziomie Unii oraz zagwarantowanie, aby przesyłki żywego drobiu, drobiu odchowanego do rozpoczęcia nieśności, piskląt jednodniowych i jaj wylęgowych z tych obszarów nie były wysyłane do innych państw członkowskich ani państw trzecich. |
(8) |
Zgodnie z powyższym w niniejszej decyzji należy określić obszary zapowietrzone i zagrożone we Włoszech, na których zastosowanie mają środki ochronne w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w dyrektywie 2005/94/WE, a także ustalić czas trwania przedmiotowego podziału na obszary. |
(9) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Włochy zapewniają, aby obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2005/94/WE obejmowały co najmniej obszary wymienione w częściach A i B załącznika do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.
W imieniu Komisji
Vytenis ANDRIUKAITIS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.
(3) Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).
ZAŁĄCZNIK
CZĘŚĆ A
Obszar zapowietrzony, o którym mowa w art. 1:
Kod ISO kraju |
Państwo członkowskie |
Kod (jeżeli jest znany) |
Nazwa |
Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 29 dyrektywy 2005/94/WE |
IT |
Włochy |
45014 |
Obszar obejmujący: Porto Viro |
9 stycznia 2015 r. |
CZĘŚĆ B
Obszar zagrożony, o którym mowa w art. 1:
Kod ISO kraju |
Państwo członkowskie |
Kod (jeżeli jest znany) |
Nazwa |
Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE |
IT |
Włochy |
|
Obszar obejmujący: |
18 stycznia 2015 r. |
45011 |
Adria |
|||
45012 |
Ariano nel Polesine |
|||
30015 |
Chioggia |
|||
45015 |
Corbola |
|||
45017 |
Loreo |
|||
45010 |
Rosolina |
|||
45019 |
Taglio di Po |
|||
45018 |
Porto Tolle |
19.12.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 365/163 |
DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
z dnia 11 grudnia 2014 r.
dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2015 r.
(EBC/2014/53)
(2014/937/UE)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 2 i art. 140 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2014/509/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. (1), w szczególności jej art. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Od dnia 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez państwa członkowskie, których walutą jest euro. |
(2) |
Derogacja przyznana Litwie, wskazana w art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r., została zniesiona z dniem 1 stycznia 2015 r. |
(3) |
Osiemnaście państw członkowskich, których walutą jest euro, oraz Litwa przedstawiło EBC do zatwierdzenia własne szacunki wielkości emisji monet euro w 2015 r., wraz z odpowiednimi wyjaśnieniami dotyczącymi stosowanej metodologii prognozowania. |
(4) |
Mając na uwadze, że państwa członkowskie mają prawo do emisji monet euro z zastrzeżeniem zgody EBC co do wielkości tej emisji, wielkość emisji, na którą EBC wydał zgodę, nie powinna być przez państwa członkowskie przekraczana bez uprzedniej zgody EBC, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2015 r.
EBC niniejszym zatwierdza wielkość emisji monet euro przez państwa członkowskie, których walutą jest euro, w 2015 r., zgodnie z następującą tabelą:
(w milionach EUR) |
|
|
Emisja monet przeznaczonych do obiegu oraz emisja monet kolekcjonerskich (nieprzeznaczonych do obiegu) w 2015 r. |
Belgia |
0,8 |
Niemcy |
529,0 |
Estonia |
10,3 |
Irlandia |
39,0 |
Grecja |
13,3 |
Hiszpania |
301,4 |
Francja |
230,0 |
Włochy |
41,5 |
Cypr |
10,0 |
Litwa |
120,7 |
Luksemburg |
45,0 |
Malta |
8,7 |
Niderlandy |
52,5 |
Łotwa |
30,6 |
Austria |
248,0 |
Portugalia |
30,0 |
Słowenia |
13,0 |
Słowacja |
13,4 |
Finlandia |
60,0 |
Artykuł 2
Skuteczność
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem zawiadomienia o niej adresatów.
Artykuł 3
Adresaci
Niniejsza decyzja jest adresowana do państw członkowskich, których walutą jest euro, oraz do Litwy.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 11 grudnia 2014 r.
Mario DRAGHI
Prezes EBC
(1) Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 29.