ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Tom 57 |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
26.8.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252/1 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 920/2014
z dnia 21 sierpnia 2014 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 ustalono nomenklaturę towarową (zwaną dalej „Nomenklaturą scaloną”), znajdującą się w załączniku I do tego rozporządzenia. |
(2) |
Klasyfikacja kawałków mięsa rybiego jako filety rybne lub pozostałe mięso rybie do pozycji 0304 Nomenklatury scalonej zależy od tego, czy takie kawałki mogą być zidentyfikowane jako uzyskane z filetów rybnych. |
(3) |
W Nomenklaturze scalonej wyrażenia „loins” używa się jako synonimu filetów dużych ryb. Ponieważ pozycja 1604 Nomenklatury scalonej, obejmująca przetworzone lub zakonserwowane ryby, zawiera już odniesienie do „filetów znanych jako »loins«”, takie odniesienie należy również wprowadzić w dziale 3 Nomenklatury scalonej obejmującym ryby. |
(4) |
Biorąc pod uwagę anatomię dużych ryb, takich jak tuńczyk (z rodzaju Thunnus), włócznik (Xiphias gladius), marlin, żaglica i żaglicowate (z rodziny Istiophoridae), a także rekiny oceaniczne (Hexanchus griseus; Cetorhinus maximus; rodzina Alopiidae; Rhincodon typus; rodzina Carcharhinidae; rodzina Sphyrnidae; rodzina Isuridae), można uzyskać maksymalnie cztery stosunkowo duże filety rybne z każdej ryby (z prawego i lewego boku, a także z górnej i dolnej strony). |
(5) |
W celu zapewnienia spójnego stosowania Nomenklatury scalonej należy doprecyzować klasyfikację filetów rybnych zwanych „loins” (nawet pociętych na kawałki), uzyskanych z dużej ryby, do pozycji 0304. |
(6) |
Należy zatem wprowadzić uwagę dodatkową w dziale 3 części drugiej Nomenklatury scalonej, aby zapewnić jednolitą interpretację w całej Unii. |
(7) |
Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. |
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W dziale 3 części drugiej Nomenklatury scalonej, określonej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, dodaje się uwagę dodatkową 2 w brzmieniu:
„2. |
W podpozycjach CN, o których mowa w akapicie trzecim, wyrażenie »filety« obejmuje »loins«, tj. paski mięsa stanowiące górną lub dolną, prawą lub lewą stronę ryby, o ile głowa, wnętrzności, płetwy (grzbietowa, odbytowa, ogonowa, brzuszna, piersiowa) oraz kości (kręgosłup, kości brzuszne lub żebrowe, kość skrzelowa lub strzemiączko itd.) zostały usunięte. Pocięcie takich produktów na kawałki nie ma wpływu na ich klasyfikację jako filety, pod warunkiem że kawałki te mogą być zidentyfikowane jako uzyskane z filetów. Przepisy zawarte w dwóch pierwszych akapitach stosuje się do następujących ryb:
|
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 sierpnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Karel DE GUCHT
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.
26.8.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252/3 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 921/2014
z dnia 25 sierpnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej tebukonazol
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Dyrektywą Komisji 2008/125/WE (2) włączono tebukonazol jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3) w celu stosowania w charakterze środka grzybobójczego, pod warunkiem że państwa członkowskie, których to dotyczy, zapewnią dostarczenie przez powiadamiających, na wniosek których tebukonazol został włączony do tego załącznika, dalszych informacji potwierdzających w postaci badań dotyczących ryzyka dla ptaków i ssaków. |
(2) |
Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i wymienia się w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4). |
(3) |
W dniu 8 kwietnia 2010 r. jeden z powiadamiających, na wniosek których tebukonazol został włączony do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, złożył wniosek o zmianę warunków zatwierdzenia substancji czynnej tebukonazol, aby umożliwić stosowanie jej bez ograniczeń w charakterze regulatora wzrostu roślin. Do wniosku dołączono informacje dotyczące dodatkowego wnioskowanego zastosowania w charakterze regulatora wzrostu roślin w rzepaku. Wniosek przedłożono Danii, państwu członkowskiemu, które zostało wyznaczone do roli sprawozdawcy rozporządzeniem Komisji nr 1490/2002 (5). |
(4) |
Dania oceniła informacje przedłożone przez powiadamiającego. W dniu 23 lipca 2012 r. przedstawiła ona swoją ocenę, w formie uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny, pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanemu dalej „Urzędem”. |
(5) |
Komisja zasięgnęła opinii Urzędu, który przedstawił w dniu 9 grudnia 2013 r. (6) swoją opinię w sprawie oceny ryzyka dotyczącej tebukonazolu. Projekt sprawozdania z oceny, uzupełnienie i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy w dniu 11 lipca 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego tebukonazolu. |
(6) |
Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedstawienie uwag na temat sprawozdania z przeglądu dotyczącego tebukonazolu. |
(7) |
Komisja doszła do wniosku, że umożliwienie stosowania bez ograniczeń w charakterze regulatora wzrostu roślin nie stwarza żadnego dodatkowego ryzyka ponad to, które zostało już uwzględnione w zezwoleniu dotyczącym tebukonazolu oraz w opracowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu dotyczącym tej substancji. |
(8) |
Należy rozszerzyć zatwierdzenie tebukonazolu na stosowanie bez ograniczeń w charakterze regulatora wzrostu roślin. Jednakże w celu uwzględnienia pozostałych wątpliwości dotyczących możliwości narażenia wód gruntowych na metabolit 1,2,4-triazol w przypadku reprezentatywnego zastosowania w formie rozpylania na zbożach, w ramach zaprawiania nasion jęczmienia oraz na winogronach, państwa członkowskie powinny zwrócić szczególną uwagę na możliwość skażenia wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych, w szczególności jeśli chodzi o występowanie w wodach podziemnych metabolitu 1,2,4-triazol. |
(9) |
W styczniu 2014 r. Dania zakończyła ocenę informacji potwierdzających w odniesieniu do ryzyka dla ptaków i ssaków. Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy, zgadza się na podstawie obecnych wyników, że ryzyko dla ptaków i ssaków jest dopuszczalne. W związku z tym ocena przedstawionych danych potwierdzających nie wpłynęła znacząco na wnioski z pierwotnej oceny ryzyka. Nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia kolejnego przeglądu przez Urząd. |
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiana rozporządzenia (UE) nr 540/2011
W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2014 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Dyrektywa Komisji 2008/125/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia fosforku glinu, fosforku wapnia, fosforku magnezu, cymoksanilu, dodemorfu, metyloestru kwasu 2,5-dichlorobenzoesowego, metamitronu, sulkotrionu, tebukonazolu i triadimenolu jako substancji czynnych (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 78).
(3) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1490/2002 z dnia 14 sierpnia 2002 r. ustanawiające dalsze szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 451/2000 (Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23).
(6) EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2013. Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance tebuconazole (Wnioski z wzajemnej weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej tebukonazol). Dziennik EFSA 2014; 12(1):3485. [98 s.] doi:10.2903/j.efsa.2014.3485.
ZAŁĄCZNIK
Kolumna „Przepisy szczegółowe”, wiersz 268 „tebukonazol” w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:
„CZĘŚĆ A
Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka grzybobójczego oraz regulatora wzrostu roślin.
CZĘŚĆ B
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego tebukonazolu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 28 października 2008 r. W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:
— |
bezpieczeństwo operatorów i pracowników oraz dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej; |
— |
narażenie konsumentów na spożycie metabolitów tebukonazolu (triazolu) z żywnością; |
— |
możliwość skażenia wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych, w szczególności jeśli chodzi o występowanie w wodach podziemnych metabolitu 1,2,4-triazol; |
— |
ochronę ptaków i ssaków ziarnożernych oraz ssaków roślinożernych, a także dopilnowują, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, określały środki zmniejszające ryzyko; |
— |
ochronę organizmów wodnych oraz dopilnowują, aby warunki zezwolenia określały, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe. |
Państwa członkowskie, których to dotyczy, dopilnowują, aby powiadamiający w ciągu dwóch lat od daty przyjęcia wytycznych OECD w sprawie badań zaburzeń endokrynologicznych lub wytycznych w sprawie badań uzgodnionych na poziomie Wspólnoty przedłożył Komisji dalsze informacje dotyczące ewentualnych właściwości tebukonazolu powodujących zaburzenia endokrynologiczne.”
26.8.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252/6 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 922/2014
z dnia 25 sierpnia 2014 r.
w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej metaflumizon, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku metaflumizonu warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2006/517/WE (3). |
(2) |
Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 29 marca 2005 r. Zjednoczone Królestwo otrzymało od firmy BASF SE wniosek o włączenie substancji czynnej metaflumizon do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2006/517/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG. |
(3) |
Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 29 marca 2005 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) w dniu 5 lipca 2011 r. od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. Ocenę dodatkowych danych przez Zjednoczone Królestwo przedłożono w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny w dniu 8 czerwca 2012 r. |
(4) |
Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 13 września 2013 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej metaflumizon (5). Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy w dniu 11 lipca 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego metaflumizonu. |
(5) |
Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające metaflumizon zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić metaflumizon. |
(6) |
Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających. |
(7) |
Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia. |
(8) |
Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających metaflumizon. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. Na zasadzie odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami. |
(9) |
Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 (6) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne. |
(10) |
Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (7). |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zatwierdzenie substancji czynnej
Zatwierdza się substancję czynną metaflumizon określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
Artykuł 2
Ponowna ocena środków ochrony roślin
1. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające metaflumizon jako substancję czynną w terminie do dnia 30 czerwca 2015 r.
Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności sprawdzają, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w kolumnie dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1—4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego metaflumizon jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 31 grudnia 2014 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:
a) |
w przypadku środka zawierającego metaflumizon jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 30 czerwca 2016 r.; albo |
b) |
w przypadku środka zawierającego metaflumizon jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 30 czerwca 2016 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. |
Artykuł 3
Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2014 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).
(3) Decyzja Komisji 2006/517/WE z dnia 19 lipca 2006 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia metaflumizonu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 201 z 25.7.2006, s. 34).
(4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 188/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do procedury oceny substancji czynnych, które nie znalazły się w obrocie 2 lata po notyfikacji przedmiotowej dyrektywy (Dz.U. L 53 z 26.2.2011, s. 51).
(5) Dziennik EFSA 2013;11(10):3373. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu
(6) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10).
(7) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne |
Nazwa IUPAC |
Czystość (1) |
Data zatwierdzenia |
Data wygaśnięcia zatwierdzenia |
Przepisy szczegółowe |
||||||||||||||
Metaflumizon Nr CAS 139968-49-3 Nr CIPAC 779 |
(EZ)-2′-[2-(4-cyjanofenylo)-1-(α,α,α-trifluoro-m-tolilo)etylideno]-4-(trifluorometoksy)karbonylohydrazyd |
≥ 945 g/kg (90-100 % izomeru E 10-0 % izomeru Z) Następujące istotne zanieczyszczenia nie przekraczają pewnego progu:
|
1 stycznia 2015 r. |
31 grudnia 2024 r. |
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego metaflumizonu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy w dniu 11 lipca 2014 r. W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:
W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko. Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:
Wnioskodawca przedkłada stosowne informacje wymagane na mocy pkt 1) Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 30 czerwca 2015 r. oraz informacje wymagane na mocy pkt 2) do dnia 31 grudnia 2016 r. |
(1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.
ZAŁĄCZNIK II
W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:
Numer |
Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne |
Nazwa IUPAC |
Czystość (1) |
Data zatwierdzenia |
Data wygaśnięcia zatwierdzenia |
Przepisy szczegółowe |
||||||||||||||
„78 |
Metaflumizon Nr CAS 139968-49-3 Nr CIPAC 779 |
(EZ)-2′-[2-(4-cyjanofenylo)-1-(α,α,α-trifluoro-m-tolilo)etylideno]-4-(trifluorometoksy)karbonylohydrazyd |
≥ 945 g/kg (90-100 % izomeru E 10-0 % izomeru Z) Następujące istotne zanieczyszczenia nie przekraczają pewnego progu:
|
1 stycznia 2015 r. |
31 grudnia 2024 r. |
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego metaflumizonu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy w dniu 11 lipca 2014 r. W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:
W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko. Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:
Wnioskodawca przedkłada stosowne informacje wymagane na mocy pkt 1) Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 30 czerwca 2015 r. oraz informacje wymagane na mocy pkt 2) do dnia 31 grudnia 2016 r.” |
(1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.
26.8.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252/11 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 923/2014
z dnia 25 sierpnia 2014 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania laków glinowych ryboflawin (E 101) oraz koszenili, kwasu karminowego, karmin (E 120) w niektórych kategoriach żywności oraz załącznik do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do specyfikacji dotyczących ryboflawin (E 101)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3 oraz art. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. |
(2) |
W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (2) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
(3) |
Wykaz dodatków do żywności i specyfikacje, o których mowa powyżej, mogą zostać zaktualizowane z inicjatywy Komisji lub na wniosek zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (3). |
(4) |
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) w opinii z dnia 22 maja 2008 r. (4) zalecił obniżenie tolerowanego tygodniowego pobrania (TWI) dla glinu do poziomu 1 mg/kg masy ciała/tydzień. Ponadto zdaniem Urzędu zmienione TWI jest zazwyczaj w znacznej części Unii przekraczane w przypadku konsumentów spożywających z żywnością duże ilości glinu, szczególnie dzieci. Aby zapewnić nieprzekraczanie zmienionego TWI, rozporządzeniem Komisji (UE) nr 380/2012 (5) zmieniono warunki stosowania i poziomy stosowania odnoszące się do dodatków do żywności zawierających glin, w tym do laków glinowych. |
(5) |
W rozporządzeniu (UE) nr 380/2012 przewiduje się, że laki glinowe wytwarzane z wszystkich barwników wymienionych w części B tabela 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 są dopuszczone do stosowania do dnia 31 lipca 2014 r. Od dnia 1 sierpnia 2014 r. tylko laki glinowe wytwarzane z barwników wymienionych w części A tabela 3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 są dopuszczone do stosowania i tylko w tych kategoriach żywności, dla których przepisy dotyczące maksymalnych poziomów glinu pochodzących z laków są wyraźnie wymienione w części E tego załącznika. |
(6) |
W roku 2013 złożono wnioski o udzielenie zezwolenia na stosowanie laków glinowych ryboflawin (E 101) oraz rozszerzenie stosowania laków glinowych koszenili, kwasu karminowego, karmin (E 120) i udostępniono je państwom członkowskim na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008. Aby nie osłabić przepisów rozporządzenia (UE) nr 380/2012, w trakcie rozpatrywania wniosków zwrócono szczególną uwagę na narażenie na glin. |
(7) |
W przypadku laków glinowych barwników barwnik staje się nierozpuszczalny i działa odmiennie niż jego odpowiednik niezwiązany w laku (np. cechuje się polepszoną stabilnością w odniesieniu do światła, pH i temperatur, co zapobiega utracie barwnika i daje inny odcień koloru w stosunku do koloru samego barwnika) — sprawia to, że wykorzystanie barwnika w formie laku nadaje się do określonych, szczególnych zastosowań technicznych. |
(8) |
Zezwolenie na stosowanie laków glinowych ryboflawin stanowi alternatywę dla laków glinowych innych barwników żółtych w żywności, w której dopuszczone jest stosowanie laków glinowych. Poziomy stosowania, o zezwolenie na które wystąpiono w odniesieniu do laków glinowych koszenili, kwasu karminowego, karmin, są niskie, a rozszerzenie stosowania odnosi się bądź do produktów niszowych, bądź do produktów niespożywanych przez dzieci. Wyższe poziomy stosowania w przypadku pasteryzowanej ikry rybiej są potrzebne ze względu na obróbkę termiczną, aby zagwarantować stabilność koloru w okresie przydatności do spożycia produktu. Nie oczekuje się, by zezwolenie na stosowanie laków glinowych ryboflawin oraz rozszerzenie stosowania laków glinowych koszenili, kwasu karminowego, karmin miało znaczący wpływ na całkowite narażenie na glin. |
(9) |
Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja musi zasięgnąć opinii Urzędu w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy taka aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Ponieważ zezwolenie na stosowanie laków glinowych ryboflawin oraz rozszerzenie stosowania laków glinowych koszenili, kwasu karminowego, karmin stanowi aktualizację tego wykazu niemającą wpływu na zdrowie człowieka, zasięgnięcie opinii Urzędu nie jest konieczne. |
(10) |
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 przewiduje się, że stosowanie barwnika w postaci laków glinowych dopuszczone jest tylko w wyraźnie określonych przypadkach. Dlatego też zezwolenie na stosowanie laków glinowych ryboflawin (E 101) wymaga, by dotyczące tego dodatku do żywności specyfikacje zawarte w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 zostały zmienione w odniesieniu do stosowania laków glinowych barwników. |
(11) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia (UE) nr 231/2012. |
(12) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2014 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.
(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1).
(4) Opinia naukowa panelu ds. dodatków do żywności, przypraw, pomocy przetwórczych i materiałów pozostających w kontakcie z żywnością w sprawie bezpieczeństwa glinu pochodzącego z pobrania z dietą; (Dziennik EFSA (2008) 754, s. 1).
(5) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 380/2012 z dnia 3 maja 2012 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do warunków stosowania i poziomów stosowania dodatków do żywności zawierających glin (Dz.U. L 119 z 4.5.2012, s. 14).
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w części A tabela 3, po wpisie dotyczącym dodatku do żywności E 100 dodaje się wpis w brzmieniu:
; |
2) |
w części E wprowadza się następujące zmiany:
|
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
na końcu pozycji dotyczącej dodatku E 101 (i) RYBOFLAWINA dodaje się zdanie w brzmieniu: „Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.” ; |
2) |
na końcu pozycji dotyczącej dodatku E 101 (ii) RYBOFLAWINY-5′-FOSFORAN dodaje się zdanie w brzmieniu: „Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.” . |
26.8.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252/18 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 924/2014
z dnia 25 sierpnia 2014 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
(2) |
Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 sierpnia 2014 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącego,
Jerzy PLEWA
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
(EUR/100 kg) |
||
Kod CN |
Kod państw trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
0707 00 05 |
TR |
81,4 |
ZZ |
81,4 |
|
0709 93 10 |
TR |
105,1 |
ZZ |
105,1 |
|
0805 50 10 |
AR |
174,9 |
TR |
83,0 |
|
UY |
161,7 |
|
ZA |
185,3 |
|
ZZ |
151,2 |
|
0806 10 10 |
BR |
181,8 |
CL |
73,7 |
|
EG |
200,2 |
|
MA |
170,3 |
|
TR |
133,7 |
|
ZA |
315,5 |
|
ZZ |
179,2 |
|
0808 10 80 |
AR |
83,7 |
BR |
64,4 |
|
CL |
93,8 |
|
CN |
120,5 |
|
NZ |
125,0 |
|
PE |
21,0 |
|
US |
131,3 |
|
ZA |
87,8 |
|
ZZ |
90,9 |
|
0808 30 90 |
AR |
40,6 |
CL |
77,3 |
|
TR |
124,4 |
|
ZA |
62,6 |
|
ZZ |
76,2 |
|
0809 30 |
MK |
68,0 |
TR |
121,2 |
|
ZZ |
94,6 |
|
0809 40 05 |
BA |
36,8 |
ZA |
206,3 |
|
ZZ |
121,6 |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.