ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 162 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Tom 57 |
Spis treści |
|
II Akty o charakterze nieustawodawczym |
Strona |
|
|
AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
|
|
* |
||
|
* |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH
29.5.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 162/1 |
Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:
http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
Regulamin nr 5 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodowych reflektorów typu „sealed beam” (SB) z europejskimi asymetrycznymi światłami mijania lub drogowymi
Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:
Serię poprawek 03 – data wejścia w życie: 10 czerwca 2014 r.
SPIS TREŚCI
REGULAMIN
1. |
Zakres |
2. |
Definicje |
3. |
Wystąpienie o homologację |
4. |
Oznakowania |
5. |
Homologacja |
6. |
Specyfikacje ogólne |
7. |
Wartości znamionowe |
8. |
Oświetlenie |
9. |
Barwa |
10. |
Sprawdzanie stopnia olśnienia |
11. |
Zgodność produkcji |
12. |
Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
13. |
Zmiana typu reflektora typu „sealed beam” (elementu SB) i rozszerzenie homologacji |
14. |
Ostateczne zaniechanie produkcji |
15. |
Przepisy przejściowe |
16. |
Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
ZAŁĄCZNIKI
Załącznik 1: |
Elementy SB przeznaczone do ciągników rolniczych lub leśnych i do innych pojazdów o ograniczonej prędkości |
Załącznik 2: |
Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu reflektora typu „sealed beam” (elementu SB) na podstawie regulaminu nr 5 |
Załącznik 3: |
Minimalne wymagania dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji |
Załącznik 4: |
Przykładowe układy znaków homologacji |
Załącznik 5: |
Badania stabilności parametrów fotometrycznych reflektorów podczas pracy |
Załącznik 6: |
Wymagania dla świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego – badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł |
Dodatek 1 – |
Kolejność chronologiczna badań homologacyjnych |
Dodatek 2 – |
Metoda pomiaru rozproszenia i przepuszczania światła |
Dodatek 3 – |
Metoda badania przez natryskiwanie |
Dodatek 4 – |
Badanie przyczepności przy pomocy taśmy samoprzylepnej |
Załącznik 7: |
Minimalne wymagania dotyczące pobierania próbek przez kontrolera |
1. ZAKRES (1)
Niniejszy regulamin dotyczy reflektorów typu „sealed beam” (SB) dla pojazdów kategorii T (2).
2. DEFINICJE
Do celów niniejszego regulaminu,
2.1. |
„reflektor typu »sealed beam«” (zwany dalej „elementem SB”), oznacza reflektor, którego części, łącznie z układem optycznym, składającym się z odbłyśnika, systemu soczewek i jednego lub więcej elektrycznych źródeł światła, stanowią integralną całość szczelnie zmontowaną w procesie produkcji i które nie mogą być zdemontowane bez demontażu powodującego całkowitą bezużyteczność elementu; |
2.2. |
„szyba” oznacza najbardziej zewnętrzną część (elementu) reflektora, która przepuszcza światło przez powierzchnię świetlną; |
2.3. |
„powłoka” oznacza dowolny produkt lub produkty nałożone w jednej lub wielu warstwach na zewnętrzną powierzchnię szyby; |
2.4. |
elementy SB uważa się za różnego typu, jeżeli różnią się co najmniej jedną z następujących zasadniczych cech charakterystycznych:
|
2.5. |
„Barwa światła emitowanego przez urządzenie”. Definicje barwy emitowanego światła podane w regulaminie nr 48 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie występowania o homologację typu mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego regulaminu. |
3. WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ
3.1. |
O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. We wniosku określa się:
|
3.2. |
Do wniosku o homologację należy dołączyć:
|
3.3. |
Materiałom, z których wykonano szyby i powłoki (o ile występują) towarzyszy sprawozdanie z badania cech tych materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane. |
3.4. |
Właściwy organ weryfikuje istnienie odpowiednich środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu. |
4. OZNAKOWANIA (3)
4.1. |
Elementy SB przedstawione do homologacji noszą nazwę handlową lub znak towarowy występującego o homologację. |
4.2. |
Należy przewidzieć na szybie przedniej powierzchnię wystarczającą do umieszczenia znaku homologacji oraz dodatkowych symboli, określonych w pkt 5 poniżej; powierzchnia ta musi być wskazana na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej. |
4.3. |
Muszą one posiadać, na szybie przedniej albo na korpusie, wartość napięcia znamionowego i mocy znamionowej żarnika światła drogowego oraz mocy znamionowej żarnika światła mijania, jeżeli ma to zastosowanie. |
4.4. |
W przypadku elementów SB skonstruowanych w celu spełnienia wymogów obowiązujących zarówno w państwach o ruchu prawostronnym, jak i państwach o ruchu lewostronnym, dwa ustawienia elementu w pojeździe muszą być oznaczone literami „R/D” określającymi położenie dla ruchu prawostronnego oraz literami „L/G” określającymi położenie dla ruchu lewostronnego. |
4.5. |
Nazwy handlowe lub znaki towarowe i oznakowania przewidziane w niniejszym pkt 4 muszą być czytelne i nieusuwalne. |
5. HOMOLOGACJA
5.1. Wymagania ogólne
5.1.1. Jeżeli wszystkie próbki typu reflektora przedstawione zgodnie z pkt 3 powyżej spełniają wymagania niniejszego regulaminu, udziela się homologacji.
5.1.2. Jeśli reflektory zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania więcej niż jednego regulaminu, wystarczy zamieszczenie pojedynczego międzynarodowego znaku homologacji, pod warunkiem że każde z zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych reflektorów spełnia przepisy, które się do niego stosują.
5.1.3. Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Żadna Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi reflektora objętego niniejszym regulaminem, z wyjątkiem rozszerzenia homologacji na urządzenie różniące się jedynie barwą emitowanego światła.
5.1.4. Powiadomienie o homologacji, albo o rozszerzeniu lub odmowie lub cofnięciu homologacji, albo o ostatecznym zaniechaniu produkcji typu reflektora zgodnie z niniejszym regulaminem, jest przekazywane Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin za pomocą formularza zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.
5.1.5. Oprócz znaku określonego w pkt 4.1, znak homologacji opisany w pkt 5.2 i 5.3 poniżej należy umieścić w miejscach, o których mowa w pkt 4.2 powyżej, na każdym reflektorze odpowiadającym typowi homologowanemu na podstawie niniejszego regulaminu.
5.2. Elementy znaku homologacji
Na znak homologacji składają się:
5.2.1. Międzynarodowy znak homologacji złożony z:
5.2.1.1. |
okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj, który udzielił homologacji (4); |
5.2.1.2. |
numeru homologacji określonego w pkt 5.1.3 powyżej. |
5.2.2. Następujący dodatkowy symbol (lub symbole):
5.2.2.1. |
na reflektorach typu SB spełniających wyłącznie wymagania ruchu lewostronnego – pozioma strzałka skierowana w prawo względem obserwatora patrzącego na reflektor typu SB z przodu, tj. w kierunku strony drogi, po której odbywa się ruch; |
5.2.2.2. |
na reflektorach typu SB przystosowanych do spełniania wymagań obydwóch systemów ruchu poprzez odpowiednią regulację ustawienia reflektora, pozioma strzałka z grotem na każdym końcu, przy czym groty zwrócone są, odpowiednio, w lewo i w prawo; |
5.2.2.3. |
na reflektorach spełniających wymogi niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła mijania: litery „SC”; |
5.2.2.4. |
na reflektorach spełniających wymogi niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła drogowego: litery „SR”; |
5.2.2.5. |
na reflektorach spełniających wymogi niniejszego regulaminu w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego: litery „SCR”; |
5.2.2.6. |
na reflektorach z szybą z tworzywa sztucznego, grupa liter „PL” umieszczona w pobliżu symboli określonych w powyższych pkt 5.2.2.3–5.2.2.5; |
5.2.2.7. |
w każdym przypadku w świadectwach homologacji i formularzach zawiadomienia przesyłanych do krajów będących Stronami Porozumienia stosującymi niniejszy regulamin, należy zawsze podawać sposób pracy stosowany podczas badań wg pkt 1.1.1.1 załącznika 5 oraz dopuszczalne wartości napięcia zgodnie z pkt 1.1.1.2 załącznika 5. W odpowiednich przypadkach urządzenie znakuje się w następujący sposób: na elementach, które spełniają wymogi niniejszego regulaminu, i które są tak zaprojektowane, że żarnik światła mijania nie jest zapalane jednocześnie z żarnikiem jakiejkolwiek innej funkcji oświetlającej, z którą światło to może być wzajemnie sprzężone: w znaku homologacji za symbolem światła mijania należy umieścić ukośnik (/). |
5.2.2.8. |
W pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych można umieścić dwie cyfry numeru homologacji (obecnie 02) oznaczające serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu w czasie udzielania homologacji oraz, jeśli to konieczne, wymaganą strzałkę. |
5.2.2.9. |
Znaki i symbole, o których mowa w pkt 5.2.1 i 5.2.2 powyżej, muszą być czytelne i nieusuwalne nawet po zamontowaniu reflektora w pojeździe. |
5.3. Układ znaku homologacji
5.3.1. Światła niezależne
Przykłady układu znaku homologacji i wspomnianych dodatkowych symboli przedstawiają rysunki od 1 do 9 w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.
5.3.2. Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone
5.3.2.1. |
W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów, wystarczy umieścić jeden międzynarodowy znak homologacji składający się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji, oraz numer homologacji. Ten znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych światłach, pod warunkiem że:
|
5.3.2.2. |
Należy nanieść: symbol identyfikacyjny dla każdego światła, właściwy dla regulaminu, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z odpowiednią serią poprawek odpowiadającą ostatnim istotnym zmianom technicznym wprowadzonym do regulaminu (na dzień udzielenia homologacji) oraz, jeżeli to niezbędne, wymaganą strzałkę:
|
5.3.2.3. |
Rozmiar składników takiego pojedynczego znaku homologacji nie może być mniejszy niż minimalny rozmiar najmniejszego z indywidualnych znaków wymagany przez regulamin, na podstawie którego udzielono homologacji. |
5.3.2.4. |
Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Żadna Umawiająca się Strona Porozumienia nie może nadać tego samego numeru innemu typowi zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych reflektorów objętych niniejszym regulaminem. |
5.3.2.5. |
W załączniku 4 do niniejszego regulaminu, rysunek 10, podano przykłady układu znaków homologacji dla zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł z wszystkimi wyżej wymienionymi dodatkowymi symbolami. |
5.3.3. Światła, których szyba jest używana w różnych typach reflektorów i które mogą być wzajemnie sprzężone lub zespolone z innymi światłami
Zastosowanie mają przepisy określone w pkt 5.3.2 powyżej.
5.3.3.1. |
Ponadto, gdy stosowana jest ta sama szyba, to może ona nosić różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub zespołów świateł, pod warunkiem że główny korpus reflektora, nawet jeśli nie może zostać oddzielony od szyby, również zawiera powierzchnię opisaną w pkt 4.2 powyżej i nosi znak homologacji faktycznych funkcji. Jeżeli różne typy reflektorów posiadają ten sam główny korpus, to może on nosić różne znaki homologacji. |
5.3.3.2. |
W załączniku 4 do niniejszego regulaminu, na rysunku 11 podano przykładowe układy znaków homologacji dotyczących powyższego przypadku. |
6. SPECYFIKACJE OGÓLNE
6.1. |
Każda próbka odpowiada specyfikacjom przedstawionym w niniejszym pkt 6 oraz w pkt 7 i 8 poniżej oraz, jeżeli jest to konieczne, w pkt 9. |
6.2. |
Elementy SB muszą być wykonane w taki sposób, aby w normalnych warunkach użytkowania, pomimo drgań, którym mogą podlegać, zachowywały wymagane właściwości fotometryczne i działały w zadowalający sposób. |
6.2.1. |
Reflektory muszą być wyposażone w urządzenie umożliwiające ich regulację w pojeździe, tak aby spełniały odnoszące się do nich przepisy. W takie urządzenie nie muszą być wyposażane zespoły optyczne reflektorów typu SB, pod warunkiem że zastosowanie takich zespołów jest ograniczone do pojazdów, w których ustawienie reflektorów może być regulowane w inny sposób. Jeżeli reflektor typu SB wytwarzający wiązkę światła drogowego i reflektor typu SB wytwarzający wiązkę światła mijania są zmontowane jako wymienne podzespoły połączone w jedną całość, to urządzenie regulacyjne musi umożliwiać niezależną regulację każdego elementu SB. |
6.2.2. |
Nie ma to jednak zastosowania do reflektorów z niepodzielnymi odbłyśnikami. Dla tego typu reflektorów stosuje się wymogi pkt 8 niniejszego regulaminu. W przypadku gdy do wytwarzania głównej wiązki służy więcej niż jedno źródło światła, wówczas przy określeniu maksymalnej wartości oświetlenia (E max) uwzględnia się połączone funkcje głównej wiązki. |
6.3. |
Zaciski muszą być połączone elektrycznie tylko z odpowiednimi żarnikami i muszą być odpowiednio wytrzymałe i pewnie zamocowane do elementu. |
6.4. |
Jeżeli elementy są okrągłe, muszą one posiadać wszystkie cechy fizyczne i połączenia elektryczne pokazane na jednej z plansz SB2 – SB7 w załączniku 4 i muszą odpowiadać wymiarom podanym na danej planszy. |
6.5. |
Reflektory przystosowane do spełniania wymagań obowiązujących zarówno w państwach, w których obowiązuje ruch prawostronny, jak i w państwach, w których obowiązuje ruch lewostronny, można dostosować do ruchu daną stroną drogi poprzez odpowiednie początkowe ustawienie podczas montowania w pojeździe lub poprzez wybiórcze ustawienie przez użytkownika Takie początkowe lub wybiórcze ustawienie może polegać, na przykład, na ustawieniu elementu pod danym kątem w pojeździe. We wszystkich przypadkach dozwolone są tylko dwa precyzyjne ustawienia, jedno dla ruchu prawostronnego i jedno dla ruchu lewostronnego; ponadto budowa elementu musi uniemożliwiać niezamierzoną zmianę jego ustawienia z jednego na drugie lub ustawienie w położeniu pośrednim. Zgodność z wymogami niniejszego punktu sprawdza się poprzez oględziny lub, w razie konieczności, montaż próbny. |
6.6. |
Należy przeprowadzić badania uzupełniające zgodnie z wymogami załącznika 5, aby wykluczyć występowanie nadmiernych zmian parametrów fotometrycznych podczas eksploatacji. |
6.7. |
Jeżeli szyba reflektora jest wykonana z tworzywa sztucznego, wykonuje się badania zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku 6. |
7. WARTOŚCI ZNAMIONOWE
7.1. |
Wartości napięcia znamionowego są następujące: 6, 12 i 24 V (5). |
7.2. |
Moc pobieraną przy napięciu probierczym przez dowolny przedłożony element SB nie może przekraczać mocy znamionowej oznaczonej na elemencie o więcej niż wartość procentową określoną w tabeli 1. Nie określa się dolnej granicy tolerancji mocy, ale należy uzyskać minimalne wartości natężenia oświetlenia określone w tabeli 2 w pkt 8.8. Tabela 1
|
8. OŚWIETLENIE (7)
8.1. |
Elementy SB muszą być tak skonstruowane, aby zapewniały wystarczające oświetlenie bez olśnienia światłem mijania oraz dobre oświetlenie światłem drogowym. |
8.2. |
Natężenie oświetlenia wytwarzanego przez element sprawdza się na pionowym ekranie pomiarowym ustawionym w odległości 25 m przed elementem i pod kątem prostym do jego osi (zob. załącznik 4, plansze SB8a i SB8b). |
8.3. |
Światło mijania musi wytwarzać na tyle wyraźną granicę światła i cienia, aby umożliwić zadowalające ustawienia światła za jej pomocą. Granica światła i cienia musi być linią poziomą po stronie przeciwległej kierunkowi ruchu, dla którego element jest przewidziany; po drugiej stronie musi ona być pozioma lub przebiegać pod kątem do 15° powyżej poziomu. |
8.4. |
Element SB musi być tak ustawiony, aby światło mijania:
|
8.5. |
Jeżeli występuje się o homologację jedynie dla światła mijania (10) tak ustawiony element musi spełniać tylko wymagania, o których mowa pkt 8.8 poniżej, jeżeli jest on przeznaczony zarówno dla światła mijania jak i światła drogowego, musi spełniać wymagania zawarte w pkt 8.8 i 8.9. |
8.6. |
Jeżeli element BS ustawiony w sposób określony powyżej nie spełnia wymagań określonych w pkt 8.8 i 8.9 poniżej, to jego ustawienie można skorygować, pod warunkiem że oś wiązki światła nie ulegnie przemieszczeniu w prawo lub w lewo o więcej niż 1° (= 44 cm) (11). W celu ułatwienia ustawienia z wykorzystaniem granicy światła i cienia, można częściowo osłonić element tak, aby granica światła i cienia była bardziej wyraźna. |
8.7. |
w przypadku elementu SB wytwarzającego jedynie światło drogowe, musi ono być tak skierowane, aby powierzchnia maksymalnego oświetlenia była wyśrodkowana w punkcie HV przecięcia linii hh i vv; taki element musi spełniać tylko wymagania, o których mowa w pkt 8.9. |
8.8. |
Oświetlenie wytwarzane na ekranie przez światło mijania musi spełniać następujące wymagania: Tabela 2
|
8.8.1. |
W żadnej ze stref I, II, III i IV nie występują poprzeczne różnice szkodliwe dla dobrej widoczności. |
8.8.2. |
Elementy SB przystosowane do spełniania wymagań ruchu zarówno prawostronnego, jak i lewostronnego, muszą w każdym z dwóch położeń spełnić określone powyżej wymagania dla odpowiedniego kierunku ruchu. |
8.9. |
W przypadku elementu SB zaprojektowanego do wytwarzania wiązki światła drogowego i wiązki światła mijania, pomiary natężenia oświetlenia ekranu przez światło drogowe muszą być wykonane przy takim samym ustawieniu elementu, jak dla pomiarów zgodnie z pkt 8.8 powyżej. |
8.10. |
Natężenie oświetlenia ekranu światłem drogowym musi spełniać następujące wymogi:
|
8.11. |
Wartości oświetlenia ekranu wymienione w pkt 8.8 i 8.9 powyżej mierzy się za pomocą komórki fotoelektrycznej, której efektywne pole zawiera się wewnątrz kwadratu o boku 65 mm. |
9. BARWA
Światło emitowane ma barwę białą.
10. SPRAWDZANIE STOPNIA OLŚNIENIA
Olśnienie powodowane przez światło mijania elementu SB poddawane jest ocenie (12).
11. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI
11.1. |
Reflektory homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w sposób zapewniający ich zgodność z homologowanym typem przez spełnienie wymogów określonych w pkt 8 i 9. |
11.2. |
W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 11.1, należy przeprowadzić odpowiednie inspekcje produkcji. |
11.3. |
Posiadacz homologacji musi w szczególności:
|
11.4. |
Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdej jednostce zakładu produkcyjnego. |
11.4.1. |
Podczas każdej kontroli inspektorowi udostępnia się dokumentację badań i dokumentację nadzoru produkcji. |
11.4.2. |
Kontroler może pobrać losowo próbki do przebadania w laboratorium producenta. Minimalna liczba próbek może zostać ustalona w świetle wyników kontroli przeprowadzanych przez samego producenta. |
11.4.3. |
Gdy poziom jakości okazuje się być niesatysfakcjonujący lub wydaje się, że konieczne jest sprawdzenie ważności badań przeprowadzonych zgodnie z pkt 11.4.2 powyżej, kontroler musi wybrać próbki, które zostaną przesłane upoważnionej placówce technicznej, która przeprowadziła badania homologacji typu, stosując kryteria załącznika 7. |
11.4.4. |
Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Badania te prowadzi się na losowo wybranych próbkach zgodnie z kryteriami załącznika 7, nie powodując utrudnień w realizacji zamówień producenta. |
11.4.5. |
Właściwy organ musi dążyć do prowadzenia kontroli z częstotliwością raz na dwa lata. Kwestię tę pozostawia się jednak do uznania właściwego organu zgodnie z jego wiedzą w zakresie organizacji skutecznej kontroli zgodności produkcji. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników właściwy organ zobowiązany jest zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji. |
11.5. |
Reflektorów z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę. |
11.6. |
Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia. |
12. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI
12.1. |
Homologacja udzielona elementowi SB zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów określonych powyżej lub niezgodności elementu noszącego znak homologacji z homologowanym typem. |
12.2. |
Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofa uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin. |
13. ZMIANA TYPU REFLEKTORA TYPU „SEALED BEAM” (ELEMENTU SB) I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI
13.1. |
Każda modyfikacja typu reflektora typu „sealed beam” (elementu SB) musi zostać zgłoszona organowi administracji, który udzielił homologacji typu reflektora typu „sealed beam” (elementu SB). Organ ten może:
|
13.2. |
Zawiadomienie o potwierdzeniu lub odmowie homologacji określające wprowadzone zmiany należy – zgodnie z procedurą przewidzianą w pkt 5.1.4 – przesłać Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin. |
13.3. |
Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji, przydziela numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r., stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
14. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI
Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji urządzenia homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, musi poinformować o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego komunikatu, organ ten informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.
15. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
15.1. |
Po upływie dwunastu miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin przestają udzielać homologacji EKG na mocy niniejszego regulaminu. |
15.2. |
Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić rozszerzenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu oraz wcześniejszych serii poprawek do niniejszego regulaminu. |
15.3. |
Istniejące homologacje udzielone przed datą wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu oraz wszystkie rozszerzenia homologacji, w tym udzielone w dalszej kolejności na podstawie wcześniejszych serii poprawek do niniejszego regulaminu, pozostają ważne na czas nieokreślony. |
15.4. |
Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nadal udzielają homologacji reflektorów na podstawie niniejszej i wcześniejszych serii poprawek do niniejszego regulaminu, o ile światła te mają być stosowane jako części zamienne do montażu w pojazdach będących w użytkowaniu. |
15.5. |
Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu zezwalają na montaż w typie pojazdu lub w pojazdach reflektorów homologowanych na podstawie niniejszego regulaminu. |
15.6. |
Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu zezwalają na montaż lub stosowanie w użytkowanych pojazdach reflektorów homologowanych na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego wcześniejszymi seriami poprawek, pod warunkiem że światła te stanowią części zamienne. |
16. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI
Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych, a także nazwy i adresy organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesyłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji albo ostateczne zaniechanie produkcji.
(1) Przepisy niniejszego regulaminu nie stanowią dla Strony Porozumienia stosującej niniejszy regulamin przeszkody dla zakazania połączenia reflektora o szybie z tworzywa sztucznego, homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu, z mechanicznym urządzeniem do czyszczenia reflektora (z wycieraczkami).
(2) Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką 4).
(3) W przypadku elementów SB zaprojektowanych stosownie do potrzeb ruchu tylko po jednej stronie drogi (prawej lub lewej) zaleca się ponadto, aby powierzchnia, którą można zasłonić, aby ich światło nie stało się uciążliwe dla użytkowników dróg w krajach, w których ruch odbywa się po stronie przeciwnej niż właściwa dla danego elementu SB, była zaznaczona w sposób nieusuwalny na szybach przednich. Oznaczenie to nie jest jednak niezbędne, gdy powierzchnia ta wynika wyraźnie z projektu.
(4) Numery wyróżniające Umawiających się Stron Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument TRANS/WP.29/78/Rev.2/Amend.1.
(5) Elementy 24 V są w trakcie rozpatrywania.
(6) W przypadku elementów SB z podwójnymi żarnikami próbki mogą być przedstawione do homologacji dla tych dwóch funkcji lub tylko w odniesieniu do światła mijania.
(7) Wszystkie pomiary fotometryczne należy przeprowadzać przy napięciu probierczym podanym w pkt 7.
(8) Ekran pomiarowy musi być na tyle szeroki, aby umożliwiał zbadanie granicy światła i cienia w przedziale co najmniej 5° z każdej strony linii V–V.
(9) Jeżeli w przypadku elementu zaprojektowanego tak, by spełniał wymogi niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do wiązki światła mijania, oś ogniskowa różni się znacząco od głównego kierunku wiązki, należy dokonać regulacji bocznej w sposób, który najlepiej spełnia wymogi wobec oświetlenia w punktach 75 R i 50 R w przypadku ruchu prawostronnego oraz w punktach 75 L i 50 L w przypadku ruchu lewostronnego.
(10) Element przeznaczony do wytwarzania światła mijania może zawierać światło drogowe niespełniające tego wymogu.
(11) Graniczna wartość zmiany ustawienia osiowego o 1° w prawo lub w lewo nie jest niezgodna z pionową zmianą ustawienia osiowego, która jest ograniczona jedynie warunkami określonymi w pkt 8.9.
(12) Wymagania te będą przedmiotem zaleceń dla organów administracyjnych.
ZAŁĄCZNIK 1
ELEMENTY SB PRZEZNACZONE DO CIĄGNIKÓW ROLNICZYCH LUB LEŚNYCH I DO INNYCH POJAZDÓW O OGRANICZONEJ PRĘDKOŚCI
1. |
Przepisy niniejszego regulaminu stosuje się również do homologacji reflektorów specjalnych przeznaczonych do ciągników rolniczych lub leśnych bądź do innych pojazdów o ograniczonej prędkości; tego typu reflektory, o średnicy (1) mniejszej niż 160 mm, są przeznaczone do wytwarzania zarówno światła drogowego, jak i światła mijania, przy następujących zmianach: |
1.1. |
minimalne wymagane wartości natężenia oświetlenia podane w pkt 8.8. niniejszego regulaminu są obniżone w następującym stosunku
z zastrzeżeniem następujących bezwzględnych dolnych wartości granicznych:
|
1.2. |
zamiast symbolu przewidzianego w pkt 5.2.2 niniejszego regulaminu na elemencie umieszczany jest symbol „SM” w odwróconym trójkącie. |
(1) Jeśli powierzchnia rzutu odbłyśnika nie jest okrągła, średnica jest średnicą koła o takiej samej powierzchni, co rzut widocznej powierzchni użytkowej odbłyśnika.
ZAŁĄCZNIK 2
ZAWIADOMIENIE
(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))
ZAŁĄCZNIK 3
MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE PROCEDUR KONTROLI ZGODNOŚCI PRODUKCJI
1. WYMAGANIA OGÓLNE
1.1. Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia, jeżeli różnice nie przekraczają nieuchronnych tolerancji produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu.
1.2. W odniesieniu do właściwości fotometrycznych zgodność reflektorów pochodzących z produkcji seryjnej nie jest kwestionowana, jeżeli w czasie badań takich właściwości fotometrycznych w pobranej losowo próbce:
1.2.1. |
żadna zmierzona wartość nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie. Dla wartości B 50 L (lub R) i strefy III maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić, odpowiednio:
|
1.2.2. |
lub jeżeli
|
1.2.3. |
Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie spełniają wymogów, to ustawienie osiowe reflektora można zmienić, pod warunkiem że oś wiązki światła nie zostanie przemieszczona w bok o więcej niż 1° w prawo lub w lewo (2). |
1.3. W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę:
Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 5 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 5.
Reflektor należy uznać za akceptowalny, jeśli Δr nie przekracza 1,5 mrad.
Jeżeli wartość ta przekracza 1,5 mrad, lecz nie przekracza 2,0 mrad, to drugi reflektor poddaje się badaniu, po którym średnia z wartości bezwzględnych zarejestrowanych na obu próbkach nie może przekraczać 1,5 mrad.
1.4. Zachowane są współrzędne trójchromatyczne.
2. MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE WERYFIKACJI ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA
Dla każdego typu reflektora posiadacz znaku homologacji przeprowadza w odpowiednich odstępach czasu co najmniej badania wymienione poniżej. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.
Jeżeli jakakolwiek skontrolowana próbka wykazuje niezgodność w odniesieniu do danego rodzaju badania, pobiera się i bada kolejne próbki. Producent podejmuje stosowne kroki w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.
2.1. Charakter badań
Badania zgodności, o których mowa w niniejszym regulaminie, dotyczą właściwości fotometrycznych i weryfikacji zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia pod wpływem ciepła.
2.2. Metody stosowane w badaniach
2.2.1. |
Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
2.2.2. |
We wszystkich badaniach zgodności przeprowadzanych samodzielnie, producent może stosować metody równoważne, po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ przeprowadzający badania homologacyjne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie. |
2.2.3. |
Zastosowanie pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymaga regularnej kalibracji aparatury badawczej i jej korelacji z pomiarami przeprowadzonymi przez właściwy organ. |
2.2.4. |
We wszystkich przypadkach metodami odniesienia są metody określone w niniejszym regulaminie, szczególnie do celów administracyjnej weryfikacji i pobierania próbek. |
2.3. Sposób pobierania próbek
Próbki reflektorów wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zbiór reflektorów tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.
Ocena obejmuje zasadniczo produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zebrać dane dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, z zastrzeżeniem, że w zakładach tych obowiązuje ten sam system jakości i sposób zarządzania jakością.
2.4. Zmierzone i zarejestrowane charakterystyki fotometryczne
Pobrane próbki reflektorów poddaje się pomiarom fotometrycznym w punktach przewidzianych w regulaminie, przy czym odczyt jest ograniczony do punktów Emax, HV (3), HL, HR (4) w przypadku światła drogowego oraz do punktów B 50 L (lub R), HV, 75 R (lub L) i 25 L (lub R) w przypadku światła mijania (zob.: rysunek w załączniku 4).
2.5. Kryteria akceptowalności
Producent jest odpowiedzialny za przeprowadzenie statystycznego opracowania wyników badań i za określenie, w porozumieniu z właściwym organem, kryteriów akceptowalności jego produktów w celu spełnienia wymogów specyfikacji określonej dla weryfikacji zgodności produktów w pkt 12.1 niniejszego regulaminu.
Kryteria akceptowalności muszą być takie, aby przy poziomie ufności 95 % minimalne prawdopodobieństwo pomyślnego przejścia kontroli na miejscu zgodnie z załącznikiem 7 (pierwszy dobór próbek) wynosiło 0,95.
(1) Litery w nawiasie odnoszą się do reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego.
(2) Element przeznaczony do wytwarzania światła mijania może zawierać światło drogowe niespełniające tego wymogu.
(3) W przypadku gdy światło drogowe i światło mijania są wzajemnie sprzężone, punkt pomiarowy HV jest identyczny dla obydwu świateł.
(4) HL i HR: punkty na prostej „hh” znajdujące się w odległości 1,125 m, odpowiednio, w lewo i w prawo od punktu HV.
ZAŁĄCZNIK 4
PRZYKŁADOWE UKŁADY ZNAKÓW HOMOLOGACJI
Rysunek 1
Reflektor opatrzony powyższym znakiem homologacji jest reflektorem homologowanym w Niderlandach (E4), który spełnia wymogi niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 02 w odniesieniu do światła drogowego i światła mijania (SCR) i jest przeznaczony tylko do ruchu prawostronnego.
UWAGA: |
Numer homologacji oraz symbole dodatkowe umieszcza się blisko okręgu, powyżej lub poniżej litery „E” bądź z jej prawej lub lewej strony. Cyfry numeru homologacji muszą znajdować się po tej samej stronie litery „E” oraz muszą być zwrócone w tym samym kierunku. Dodatkowe symbole muszą znajdować się dokładnie naprzeciw numeru homologacji. Należy unikać stosowania cyfr rzymskich jako numerów homologacji, aby zapobiec pomyleniu ich z innymi symbolami. |
Rysunek 2 |
Rysunek 3a |
|
|
Rysunek 3b
Reflektor, na którym umieszczono powyższy znak homologacji, spełnia wymagania niniejszego regulaminu zarówno w odniesieniu do światła mijania, jak i do światła drogowego, i jest przeznaczony:
Tylko do ruchu lewostronnego. |
Dla obu systemów ruchu, przez odpowiednią regulację reflektora. |
Rysunek 4 |
Rysunek 5 |
|
|
Reflektor SB, na którym umieszczono powyższy znak homologacji, to reflektor z szybą z tworzywa sztucznego, który spełnia wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła mijania i jest przeznaczony:
Do obu systemów ruchu. |
Tylko do ruchu prawostronnego. |
Rysunek 6 |
Rysunek 7 |
|
|
Reflektor SB, na którym umieszczono powyższy znak homologacji, to reflektor z szybą z tworzywa sztucznego, który spełnia wymagania niniejszego regulaminu:
tylko w odniesieniu do światła mijania i jest przeznaczony tylko do ruchu lewostronnego. |
Tylko odniesieniu do światła drogowego. |
Rysunek 8 |
Rysunek 9 |
|
|
Identyfikacja reflektora spełniającego wymogi regulaminu nr 5 |
|
W odniesieniu do zarówno do światła mijania, jak i światła drogowego, i przeznaczonego wyłącznie do ruchu prawostronnego. |
Jedynie w odniesieniu do światła mijania i przeznaczonego wyłącznie do ruchu prawostronnego. |
Żarnik światła mijania nie może być włączony jednocześnie z żarnikiem światła drogowego lub innym wzajemnie sprzężonym światłem |
Rysunek 10
Przykłady uproszczonego oznakowania świateł zgrupowanych, kombinowanych i wzajemnie sprzężonych
(Linie pionowe i poziome określają schematycznie kształt urządzenia do sygnalizacji świetlnej. Nie są one częścią znaku homologacji)
Wzór A
Wzór B
Wzór C
Wzór D
UWAGA: |
Cztery przykłady przedstawione powyżej odpowiadają urządzeniu oświetlającemu noszącemu znak homologacji obejmujący: przednie światło pozycyjne homologowane zgodnie z serią zmian 01 do regulaminu nr 7; reflektor spełniający wymogi niniejszego regulaminu w odniesieniu do światła mijania i światła drogowego, przeznaczonym dla obu rodzajów ruchu i zawierający szybę z tworzywa sztucznego; przednie światło przeciwmgłowe homologowane zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 19 i zawierające szybę z tworzywa sztucznego. przednie światło kierunkowskazu kategorii 1a homologowane zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 6. |
Rysunek 11
Światło wzajemnie sprzężone z reflektorem
Przykład 1
Powyższy przykład odpowiada oznaczeniu szyby z tworzywa sztucznego przeznaczonej do zastosowania w różnych typach reflektorów, a mianowicie:
albo |
: |
w reflektorze ze światłem mijania przeznaczonym do ruchu prawo- i lewostronnego i światłem drogowym, homologowanym w Niemczech (El) zgodnie z wymogami regulaminu nr 5 zmienionego serią zmian 02, który jest wzajemnie sprzężony z przednim światłem pozycyjnym homologowanym zgodnie z 01 serią zmian do regulaminu nr 7; |
lub |
: |
w reflektorze ze światłem mijania przeznaczonym zarówno dla ruchu lewostronnego jak i prawostronnego oraz światłem drogowym o maksymalnej światłości pomiędzy 86 250 a 101 250 cd homologowanym w Niemczech (El) zgodnie z wymogami regulaminu nr 31 zmienionego serią poprawek 02, wzajemnie sprzężonym z przednim światłem przeciwmgłowym, o którym mowa powyżej; |
albo nawet |
: |
w dowolnym z powyższych reflektorów homologowanych jako światło pojedyncze. |
Na korpusie reflektora należy umieścić jedyny ważny numer homologacji, na przykład:
|
lub |
|
lub |
|
lub |
|
Rysunek 11
Przykład 2
Powyższy przykład odpowiada znakowi homologacji na szybie stosowanej w zestawie dwóch reflektorów homologowanych w Niemczech (E1), składającym się z reflektora światła mijania przeznaczonego do obydwóch rodzajów ruchu oraz światła drogowego, spełniających wymogi regulaminu nr 1, oraz reflektora światła drogowego spełniającego wymogi regulaminu nr 5.
Plansza SB2 — reflektor typu „sealed beam”, średnica180 mm (7 cali), typ 2, dwie wiązki (światło mijania i drogowe)
Plansza SB3 — reflektor typu „sealed beam”, średnica 180 mm (7 cali), typ 1, jedna wiązka (tylko światło drogowe)
Wszystkie wymiary w milimetrach
Plansza SB4 — reflektor typu „sealed beam”, średnica180 mm (7 cali), typ 2, jedna wiązka (tylko światło mijania)
Wszystkie wymiary w milimetrach
Plansza SB5 — reflektor typu „sealed beam”, średnica 145 mm (5,75 cali), typ 1, jedna wiązka (tylko światło drogowe)
Wszystkie wymiary w milimetrach
Plansza SB6 — reflektor typu „sealed beam”, średnica 145 mm (5,75 cali), typ 2, dwie wiązki (światło mijania i drogowe)
Wszystkie wymiary w milimetrach
Plansza SB7 — reflektor typu „sealed beam”, średnica 145 mm (5,75 cali), typ 1, jedna wiązka (tylko światło mijania)
Wszystkie wymiary w milimetrach
Plansze SB8a i SB8b – Ekrany pomiarowe
A. Reflektor dla ruchu prawostronnego
(wymiary w mm)
h-h: płaszczyzna pozioma |
przechodząca przez ognisko reflektora |
v-v: płaszczyzna pionowa |
B. Reflektor dla ruchu lewostronnego
(wymiary w mm)
h-h: płaszczyzna pozioma |
przechodząca przez ognisko reflektora |
v-v: płaszczyzna pionowa |
ZAŁĄCZNIK 5
BADANIA STABILNOŚCI CHARAKTERYSTYKI FOTOMETRYCZNEJ REFLEKTORÓW PODCZAS PRACY
BADANIA KOMPLETNYCH REFLEKTORÓW
Po zmierzeniu wartości fotometrycznych zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu w punktach Emax dla światła drogowego i HV, 50 R oraz B 50 L dla światła mijania (lub HV, 50 L oraz B 50 R dla reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego), próbkę kompletnego reflektora bada się pod względem stabilności charakterystyki fotometrycznej podczas pracy. Określenie „kompletny reflektor” oznacza całość światła wraz z otaczającymi częściami korpusu i światłami, które mogą mieć wpływ na rozpraszanie energii cieplnej.
1. BADANIE STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH
Próby przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C, przy czym kompletny reflektor jest zamontowany na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe.
1.1. Reflektor czysty
Reflektor włącza się na 12 godzin pracy, jak opisano w pkt 1.1.1, i sprawdza się, jak opisano w pkt 1.1.2.
1.1.1. Procedura badania
Reflektor włącza się na określony czas tak, aby:
1.1.1.1. |
|
1.1.1.2. |
Napięcie probiercze Napięcie reguluje się tak, aby dostarczyć moc o 15 % (26 % dla typu 24 V) wyższą niż moc znamionowa określona w niniejszym regulaminie dla typów reflektorów SB. |
1.1.2. Wyniki badania
1.1.2.1. Kontrola wzrokowa
Po zrównaniu temperatury reflektora z temperaturą otoczenia, szybę reflektora oraz szybę zewnętrzną, jeśli występuje, należy wytrzeć czystą wilgotną ściereczką bawełnianą. Następnie dokonuje się jej kontroli wzrokowej; nie może być zauważalnego zniekształcenia, odkształcenia, pęknięcia lub przebarwienia szyby reflektora lub ewentualnej szyby zewnętrznej.
1.1.2.2. Badanie fotometryczne
Aby spełnić wymogi niniejszego regulaminu, parametry fotometryczne są kontrolowane w następujących punktach:
|
Światło mijania:
|
|
Światło drogowe: Punkt Emax |
Można dokonać innego ustawienia w celu uwzględnienia ewentualnego odkształcenia podstawy reflektora na skutek nagrzania (zmiana położenia granicy światła i cienia jest opisana w pkt 2 niniejszego załącznika).
Dopuszczalne jest odchylenie wielkości 10 % między właściwościami fotometrycznymi a wartościami mierzonymi przed przeprowadzeniem badania, z uwzględnieniem tolerancji związanej z procedurą pomiaru fotometrycznego.
1.2. reflektor zabrudzony
Po zbadaniu jak określono w pkt 1.1 powyżej, reflektor włącza się na jedną godzinę, jak opisano w pkt 1.1.1, po jego uprzednim przygotowaniu w sposób określony w pkt 1.2.1 i sprawdzeniu w sposób określony w pkt 1.1.2.
1.2.1. Przygotowanie reflektora
1.2.1.1. Mieszanina stosowana w badaniu
1.2.1.1.1. |
Dla reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła: mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:
Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
1.2.1.1.2. |
Dla reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego: mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:
Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
1.2.1.2. Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu na reflektor
Mieszaninę stosowaną w badaniu należy równomiernie nanieść na całą powierzchnię emitującą światło reflektora i pozostawić do wyschnięcia. Procedurę tę powtarza się, dopóki wartość oświetlenia nie spadnie do 15–20 % wartości zmierzonych dla każdego następującego punktu w warunkach opisanych w pkt 1 powyżej:
|
punkt Emax dla światła drogowego, rozsył fotometryczny wiązki światła drogowego/mijania, |
|
punkt Emax dla światła drogowego, rozsył fotometryczny samej wiązki światła drogowego, |
|
50R i 50 V (5) tylko dla światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego, |
|
50L i 50V (5) tylko dla światła mijania przeznaczonego do ruchu lewostronnego. |
1.2.1.3. Urządzenia pomiarowe
Urządzenia pomiarowe są analogiczne do używanych podczas badań homologacyjnych reflektora.
2. BADANIE ZMIANY POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA POD WPŁYWEM CIEPŁA
Badanie to polega na zweryfikowaniu, czy przesunięcie pionowe granicy światła i cienia pod wpływem ciepła w przypadku światła mijania podczas eksploatacji nie przekracza określonej wartości.
Reflektor badany zgodnie z pkt 1.1 poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.1 bez wyjmowania go z przyrządu mocującego lub zmiany jego położenia w stosunku do tego przyrządu.
2.1. Badanie
Badanie przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C.
Używając reflektora SB pochodzącego z produkcji seryjnej, który był poddawany sezonowaniu przez co najmniej jedną godzinę, włącza się funkcję światła mijania reflektora bez demontowania go lub zmiany jego położenia względem przyrządu mocującego. (Do celów niniejszego badania napięcie ustawia się w sposób określony w pkt 1.1.1.2). Położenie granicy światła i cienia w jej poziomej części (pomiędzy vv a prostą pionową przechodzącą przez punkt B 50 L dla ruchu prawostronnego lub B 50 R dla ruchu lewostronnego) sprawdza się 3 minuty (r3) i 60 minut (r60) po rozpoczęciu badania.
Pomiar zmian położenia granicy światła i cienia, opisany powyżej, przeprowadza się przy zastosowaniu dowolnej metody o zadowalającej dokładności i dającej powtarzalne wyniki.
2.2. Wyniki badania
2.2.1. |
Wynik w miliradianach (mrad) uważa się za zadowalający, jeżeli wartość bezwzględna
|
2.2.2. |
Jeżeli jednak wartość ta jest większa niż 1,0 mrad, lecz nie większa niż 1,5 mrad (1,0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad), to bada się drugi reflektor jak opisano w pkt 2.1, po poddaniu go trzykrotnie cyklowi opisanemu poniżej, w celu ustabilizowania położenia mechanicznych części reflektora na podstawie, na której jest on umieszczony w sposób reprezentatywny dla prawidłowej instalacji w pojeździe: światło mijania włączone przez jedną godzinę (napięcie należy ustawić zgodnie z pkt 1.1.1.2), światło wyłączone przez jedną godzinę. Uznaje się, że typ reflektora spełnia kryteria dopuszczalności, jeżeli średnia wartość z wartości bezwzględnych: ΔrI zmierzonej na pierwszej próbce i ΔrII zmierzonej na drugiej próbce jest nie większa niż 1,0 mrad.
|
(1) Gdy badany reflektor jest zespolony lub wzajemnie sprzężony ze światłami sygnalizacyjnymi, to musi on być włączony przez czas trwania badania. W przypadku światła kierunkowskazu musi ono być włączone w trybie migania z mniej więcej równymi czasami włączenia i wyłączenia.
(2) Jednoczesne zapalenie dwóch żarników podczas używania migotania reflektora nie jest uważane za normalne jednoczesne używanie żarników.
(3) NaCMC jest solą sodową karboksymetylocelulozy nazywaną potocznie „CMC”. NaCMC użyta w mieszaninie zanieczyszczenia musi mieć stopień podstawienia (DS) wynoszący 0,6–0,7 i lepkość 200–300 cP dla 2-procentowego roztworu w 20 °C.
(4) Tolerancja ilości wynika z konieczności uzyskania zabrudzenia, które można równomiernie rozprowadzić na całej soczewce z tworzywa sztucznego.
(5) Punkt 50 V znajduje się 375 mm poniżej HV na prostej pionowej v-v na ekranie umieszczonym w odległości 25 m.
ZAŁĄCZNIK 6
WYMAGANIA DLA REFLEKTORÓW ZAWIERAJĄCYCH SZYBY Z TWORZYWA SZTUCZNEGO – BADANIE SZYB LUB PRÓBEK MATERIAŁU ORAZ KOMPLETNYCH ŚWIATEŁ
1. SPECYFIKACJE OGÓLNE
1.1. |
Próbki dostarczone zgodnie z pkt 3.2.4 niniejszego regulaminu spełniają wymagania wskazane w pkt 2.1–2.5 poniżej. |
1.2. |
Dwie z pięciu próbek kompletnych świateł dostarczone zgodnie z pkt 3.2.3 niniejszego regulaminu i posiadające szyby z tworzywa sztucznego muszą spełniać, pod względem materiału szyby, specyfikacje wskazane w pkt 2.6 poniżej. |
1.3. |
Próbki szyb z tworzywa sztucznego lub próbki materiału wraz z odbłyśnikiem, do którego mają być przymocowane (w stosownych przypadkach), poddaje się badaniom homologacyjnym w kolejności określonej w tabeli A w dodatku 1 do niniejszego załącznika. |
1.4. |
Jednak jeżeli producent świateł może udowodnić, że produkt przeszedł już badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej lub równoważne badania zgodnie z innym regulaminem, to badania te nie muszą być powtarzane. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1. |
2. BADANIA
2.1. Odporność na zmiany temperatury
2.1.1. Badania
Trzy nowe próbki (szyby) są poddawane pięciu cyklom zmiany temperatury i wilgotności (RH = wilgotność względna), w następującej kolejności:
|
3 godziny w temp. 40 °C ± 2 °C i RH 85 ÷ 95 %; |
|
1 godzina w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60 ÷ 75 %; |
|
15 godzin w temp. –30 °C ± 2 °C; |
|
1 godzina w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60 ÷ 75 %; |
|
3 godziny w temp. 80 °C ± 2 °C; |
|
1 godzina w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60 ÷ 75 %; |
Przed tym badaniem próbki są przechowywane w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 % przez co najmniej cztery godziny.
Uwaga: |
Okresy jednogodzinne w temp. 23 °C ± 5 °C zawierają okresy przejścia między temperaturami, niezbędne dla uniknięcia efektu szoku termicznego. |
2.1.2. Pomiary fotometryczne
2.1.2.1. Metoda
Pomiary fotometryczne przeprowadza się na próbkach przed badaniem i po nim.
Pomiary fotometryczne są przeprowadzane za pomocą światła wzorcowego w następujących punktach:
|
B 50 L i 50 R dla wiązki światła mijania lub światła mijania/drogowego (B 50 R i 50 L w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego); |
|
Emax (route) dla światła drogowego reflektora światła drogowego lub reflektora światła mijania/drogowego. |
2.1.2.2. Wyniki
Różnice między wartościami fotometrycznymi zmierzonymi dla każdej próbki przed i po badaniu nie mogą być większe niż 10 %, wliczając tolerancje procedury fotometrycznej.
2.2. Odporność na czynniki atmosferyczne i chemiczne
2.2.1. Odporność na czynniki atmosferyczne
Trzy nowe próbki (szyby lub próbki materiału) wystawia się na działanie promieniowania źródła mającego rozkład widmowy energii podobny do rozkładu widmowego energii ciała czarnego w temperaturze od 5 500 K do 6 000 K. Pomiędzy źródłem a próbkami umieszcza się odpowiednie filtry w celu ograniczenia w miarę możliwości promieniowania o długościach fali mniejszych od 295 nm i większych od 2 500 nm. Natężenie napromieniowania próbek musi wynosić 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 przez taki okres, by otrzymana przez nie energia świetlna była równa 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Temperatura komory mierzona na czarnej płycie umieszczonej na poziomie próbek musi wynosić 50 ± 5 °C. Aby zapewnić równomierną ekspozycję, próbki należy obracać wokół źródła promieniowania z prędkością od 1 do 5 obrotów na minutę.
Próbki natryskuje się wodą destylowaną o przewodności właściwej mniejszej od 1 mS/m w temperaturze 23 ± 5 °C według następującego cyklu:
natryskiwanie |
: |
5 minut; |
suszenie |
: |
25 minut. |
2.2.2. Odporność na czynniki chemiczne
Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.2.1 powyżej i wykonaniu pomiaru opisanego w pkt 2.2.3.1 poniżej, powierzchnię zewnętrzną wspomnianych trzech próbek poddaje się obróbce opisanej w pkt 2.2.2.2 przy użyciu mieszaniny określonej w pkt 2.2.2.1 poniżej.
2.2.2.1. Mieszanina stosowana w badaniu
Mieszanina stosowana w badaniu składa się z 61,5 % n-heptanu, 12,5 % toluenu, 7,5 % czterochlorku etylu, 12,5 % trójchloroetylenu i 6 % ksylenu (procent objętościowy).
2.2.2.2. Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu
Namoczyć kawałek tkaniny bawełnianej (według ISO 105) aż do nasycenia mieszaniną określoną w pkt 2.2.2.1 powyżej i przed upływem 10 sekund nałożyć go na 10 minut na powierzchnię zewnętrzną próbki pod naciskiem 50 N/cm2 odpowiadającym sile czynnej 100 N przyłożonej na powierzchnię próbną o powierzchni 14 × 14 mm.
W trakcie tych 10 minut ściereczkę ponownie nasącza się mieszaniną, aby skład nakładanej mieszaniny pozostawał przez cały czas identyczny z zalecanym.
Podczas nakładania dopuszczalne jest kompensowanie nacisku wywieranego na próbkę, tak aby nie dopuścić do spowodowania pęknięć.
2.2.2.3. Oczyszczanie
Zakończywszy nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu, próbki suszy się na otwartym powietrzu, a następnie przepłukuje się roztworem opisanym w pkt 2.3 (Odporność na detergenty) w temperaturze 23 °C ± 5 °C.
Następnie próbki dokładnie spłukuje się wodą destylowaną, zawierającą nie więcej niż 0,2 % zanieczyszczeń w temperaturze 23 °C ± 5 °C, po czym wyciera się miękką ściereczką.
2.2.3. Wyniki
2.2.3.1. Po zbadaniu odporności na czynniki atmosferyczne, zewnętrzna strona próbek nie może wykazywać żadnych pęknięć, zarysowań, części odłamanych i zniekształceń, a średnia wartość zmiany stopnia przepuszczania światła zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie przekracza 0,020 (Δtm ≤ 0,020).
2.2.3.2. Po badaniu odporności na czynniki chemiczne próbki nie mogą nosić żadnych śladów chemicznego przebarwienia mogącego powodować zmianę rozproszenia strumienia światła, którego średnia zmiana , zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie powinna przekraczać 0,020 (Δdm ≤ 0,020).
2.3. Odporność na detergenty i węglowodory
2.3.1. Odporność na detergenty
Powierzchnię zewnętrzną trzech próbek (szyb lub próbek materiału) podgrzewa się do temp. 50 °C ± 5 °C, a następnie zanurza się na pięć minut w mieszaninie utrzymywanej w temperaturze 23 °C ± 5 °C i złożonej z 99 części wody destylowanej zawierającej nie więcej niż 0,02 % zanieczyszczeń oraz jednej części sulfonianu alkiloarylowego.
Po przeprowadzeniu badania próbki są suszone w temperaturze 50 °C ± 5 °C. Powierzchnię próbek należy wyczyścić przy pomocy wilgotnej ściereczki.
2.3.2. Odporność na węglowodory
Zewnętrzną stronę tych trzech próbek następnie lekko pociera się przez jedną minutę przy pomocy ściereczki bawełnianej, nasączonej mieszaniną składającą się z 70 % n-heptanu i 30 % toluenu (procenty objętościowe), a następnie osusza na wolnym powietrzu.
2.3.3. Wyniki
Po tym jak powyższe dwa badania przeprowadzono bezpośrednio jedno po drugim, średnia wartość zmiany przepuszczalności , zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,010 (Δtm ≤ 0,010).
2.4. Odporność na niszczenie mechaniczne
2.4.1. Metoda niszczenia mechanicznego
Zewnętrzną stronę trzech nowych próbek (szyb) należy poddać jednakowemu badaniu uszkodzeń mechanicznych przy użyciu metody opisanej w dodatku 3 do niniejszego załącznika.
2.4.2. Wyniki
Po tym badaniu zmiany:
przepuszczalności |
: |
|
i rozproszenia |
: |
|
mierzy się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 w miejscu określonym w pkt 2.2.4 powyżej. Średnia wartość z trzech próbek powinna być taka, aby:
|
Δtm ≤ 0,100; |
|
Δdm ≤ 0,050. |
2.5. Badanie przyczepności powłok (jeśli występują)
2.5.1. Przygotowanie próbki
Na powłoce szyby na powierzchni 20 mm × 20 mm za pomocą żyletki lub igły nacina się siatkę złożoną z kwadratów o boku około 2 mm × 2 mm. Nacisk wywierany na żyletkę lub igłę musi być wystarczający do przecięcia co najmniej powłoki.
2.5.2. Opis badania
Należy użyć taśmy samoprzylepnej o przyczepności 2 N/(cm szerokości) ± 20 % mierzonej w znormalizowanych warunkach opisanych w dodatku 4 do niniejszego załącznika. Taśmę tę, o minimalnej szerokości 25 mm, należy dociskać do powierzchni przygotowanej zgodnie z zaleceniami w pkt 2.5.1 przez co najmniej pięć minut.
Następnie należy obciążyć koniec taśmy, aż do zrównoważenia siły przyczepności do powierzchni, na którą działa siła prostopadła do tej powierzchni. W tym momencie taśmę odrywa się ze stałą prędkością 1,5 m/s ± 0,2 m/s.
2.5.3. Wyniki
Powierzchnia, na której nacięto siatkę, nie może zostać znacznie zniekształcona. Zniekształcenia miejsc przecięcia siatki lub krawędzi nacięć są dopuszczalne, pod warunkiem że powierzchnia objęta zniekształceniem nie będzie większa niż 15 % powierzchni siatki.
2.6. Badania kompletnego reflektora wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego
2.6.1. Odporność na niszczenie mechaniczne powierzchni szyby
2.6.1.1. Badania
Szybę próbki świateł nr 1 należy poddać badaniu opisanemu w pkt 2.4.1 powyżej.
2.6.1.2. Wyniki
Po zakończeniu badania wyniki pomiarów fotometrycznych światła, przeprowadzonych zgodnie z niniejszym regulaminem, nie mogą przekroczyć o więcej niż 30 % maksymalnych wartości określonych dla punktów B 50 L i HV, i nie mogą być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla punktu 75 R (w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego bierze się pod uwagę punkty B 50 R, HV i 75 L).
2.6.2. Badanie przyczepności powłok (jeśli występują)
Szybę próbki świateł nr 2 poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.5 powyżej.
3. KONTROLA ZGODNOŚCI PRODUKCJI
3.1. |
Pod względem materiałów użytych do produkcji szyb, światła serii uznaje się za zgodne z niniejszym regulaminem, jeżeli:
|
3.2. |
Jeżeli wyniki badań nie spełniają wymagań, to badania powtarza się na innej wybranej losowo próbce reflektorów. |
Dodatek 1
KOLEJNOŚĆ CHRONOLOGICZNA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH
A. Badania tworzyw sztucznych (szyb lub próbek materiału dostarczonych zgodnie z pkt 3.2.4 niniejszego regulaminu)
Próbki |
Szyby lub próbki materiału |
Szyby |
|||||||||||||
Badania |
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
||
|
X |
X |
X |
X |
X |
X |
X |
X |
X |
|
|
|
|
||
|
X |
X |
X |
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
||
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
X |
X |
X |
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
X |
B. Badania kompletnych świateł (dostarczonych zgodnie z pkt 3.2.3 niniejszego regulaminu)
Badania |
Kompletny reflektor |
|||
Nr próbki |
||||
1 |
2 |
|||
|
X |
|
||
|
X |
|
||
|
|
X |
Dodatek 2
METODA POMIARU ROZPROSZENIA I PRZEPUSZCZANIA ŚWIATŁA
1. URZĄDZENIA (zob. rysunek)
Wiązka światła kolimatora K o dywergencji połowicznej rd jest ograniczona przysłoną DT z otworem 6 mm, naprzeciwko której umieszczone jest stanowisko z próbką.
Achromatyczna soczewka skupiająca L2, skorygowana pod względem aberracji sferycznej, łączy przysłonę DT z odbiornikiem R; średnica soczewki L2 musi być taka, by nie przysłaniała światła rozproszonego przez próbkę w stożku o połowie kąta wierzchołkowego β/2 = 14°.
Pierścieniowa przysłona DD o kątach i
jest umieszczona w płaszczyźnie ogniskowej obrazu soczewki L2.
Nieprzezroczysta środkowa część przysłony jest niezbędna w celu eliminacji światła przychodzącego bezpośrednio ze źródła światła. Należy umożliwić usunięcie środkowej części przysłony z wiązki światła w sposób pozwalający na jej ponowne umieszczenie dokładnie w jej pierwotnym położeniu.
Odległość L2 DT oraz długość ogniskową F2 (1) soczewki L2 dobiera się tak, aby obraz DT całkowicie przykrywał odbiornik R.
Gdy początkowy padający strumień jest odniesiony do 1 000 jednostek, to bezwzględna dokładność każdego odczytu musi być większa niż 1 jednostka.
2. POMIARY
Dokonuje się następujących odczytów:
Odczyt |
Z próbką |
Ze środkową częścią DD |
Reprezentowana wielkość |
T1 |
nie |
nie |
Padający strumień w początkowym odczycie |
T2 |
tak (przed badaniem) |
nie |
Strumień przepuszczony przez nowy materiał w polu 24 °C |
T3 |
tak (po badaniu) |
nie |
Strumień przepuszczony przez badany materiał w polu 24 °C |
T4 |
tak (przed badaniem) |
tak |
Strumień rozproszony przez nowy materiał |
T5 |
tak (po badaniu) |
tak |
Strumień rozproszony przez badany materiał |
(1) Zaleca się użycie dla L2 ogniskowej około 80 mm.
Dodatek 3
METODA BADANIA PRZEZ NATRYSKIWANIE
1. WYPOSAŻENIE BADAWCZE
1.1. Pistolet natryskowy
Zastosowany pistolet natryskowy musi być wyposażony w dyszę o średnicy 1,3 mm pozwalającą na przepływ cieczy z prędkością 0,24 ± 0,02 l/minutę przy ciśnieniu roboczym wynoszącym 6,0 barów –0/+0,5 bara.
W tych warunkach należy uzyskać strumień o średnicy 170 mm 50 mm skierowany na powierzchnię narażoną na niszczenie znajdującą się w odległości 380 mm 10 mm od dyszy.
1.2. Mieszanina stosowana w badaniu
Mieszanina stosowana w badaniu składa się z:
piasku kwarcowego o stopniu twardości 7 w skali Mohra, o wielkości ziaren od 0 do 0,2 mm i niemal normalnym ich rozkładzie, przy czynniku kątowym wynoszącym od 1,8 do 2;
wody o twardości nieprzekraczającej 205 g/m3 dla mieszaniny składającej się z 25 g piasku na litr wody.
2. BADANIE
Zewnętrzną powierzchnię szyb światła poddaje się raz lub wielokrotnie działaniu strumienia piasku, wytworzonego jak opisano powyżej. Strumień natryskuje się niemal prostopadle do badanej powierzchni.
Zniszczenie sprawdza się przy pomocy jednej lub więcej próbek szklanych umieszczonych jako odniesienie w pobliżu badanych szyb. Natryskiwanie mieszaniną jest kontynuowane do momentu osiągnięcia zmiany rozproszenia światła na próbce lub próbkach, mierzonego zgodnie z metodą opisaną w dodatku 2, o wartości:
Można użyć kilku próbek odniesienia, aby sprawdzić, czy cała badana powierzchnia uległa zniszczeniu w sposób równomierny.
Dodatek 4
BADANIE PRZYCZEPNOŚCI PRZY POMOCY TAŚMY SAMOPRZYLEPNEJ
1. CEL
Niniejsza metoda pozwala określić, w normalnych warunkach, liniową siłę przyczepności taśmy samoprzylepnej do płytki szklanej.
2. ZASADA
Pomiar siły potrzebnej do odklejenia taśmy samoprzylepnej z płytki szklanej pod kątem 90°.
3. OKREŚLONE WARUNKI OTOCZENIA
Temperatura otoczenia wynosi 23 °C ± 5 °C, a wilgotność względna RH wynosi 65 ± 15 %.
4. PRÓBKI DO BADAŃ
Przed przeprowadzeniem badania należy poddać próbną rolkę taśmy przez 24 godziny zalecanym warunkom otoczenia (zob. pkt 3 powyżej).
Dla każdej rolki należy przeprowadzić badania na pięciu próbkach o długości 400 mm każda. Odcinki te pobiera się z rolki po odrzuceniu pierwszych trzech warstw.
5. PROCEDURA
Badanie przeprowadza się w warunkach otoczenia określonych w pkt 3.
Należy pobrać pięć odcinków, rozwijając taśmę promieniowo z prędkością około 300 mm/s, a następnie w ciągu 15 sekund nałożyć je w następujący sposób:
Nakładać taśmę na płytkę szklaną stopniowo lekkim wzdłużnym pocierającym ruchem palca, nie wywierając nadmiernego nacisku, w taki sposób, aby nie pozostawić pęcherza powietrza pomiędzy taśmą a płytką szklaną.
Pozostawić całość przez 10 minut w zalecanych warunkach otoczenia.
Odkleić około 25 mm próbki od płytki, przy zachowaniu prostopadłości płaszczyzny odklejanej do osi próbki.
Unieruchomić płytkę i odwinąć wolny koniec taśmy pod kątem 90°. Przyłożyć siłę w taki sposób, aby linia podziału pomiędzy taśmą a płytką była prostopadła do tej siły i prostopadła do płytki.
Pociągnąć w celu odklejenia, z prędkością 300 ± 30 mm/s i zapisać wartość koniecznej użytej siły.
6. WYNIKI
Uzyskanych pięć wartości układa się w kolejności i jako wynik pomiaru bierze się wartość środkową. Wartość tę należy wyrazić w niutonach na centymetr szerokości taśmy.
ZAŁĄCZNIK 7
MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK PRZEZ KONTROLERA
1. WYMAGANIA OGÓLNE
1.1. |
Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia, zgodnie z wymaganiami niniejszego regulaminu, jeśli takie określono, jeżeli różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyleń produkcyjnych. |
1.2. |
W odniesieniu do właściwości fotometrycznych zgodność reflektorów pochodzących z produkcji seryjnej nie jest kwestionowana, jeżeli w czasie badań takich właściwości fotometrycznych w wybranym losowo reflektorze:
|
1.3. |
Zachowane są współrzędne trójchromatyczne. |
2. PIERWSZE POBRANIE PRÓBEK
W ramach pierwszego pobrania próbek wybiera się losowo cztery reflektory. Pierwszą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą B.
2.1. Zgodność nie jest kwestionowana
2.1.1. |
Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów pochodzących z produkcji seryjnej, jeżeli niekorzystne odchylenia zmierzonych wartości reflektorów wynoszą:
|
2.1.2. |
lub, jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki A są spełnione. |
2.2. Zgodność jest kwestionowana
2.2.1. |
Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:
|
2.2.2. |
lub, jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki A nie są spełnione. |
2.3. Cofnięcie homologacji
Zgodność kwestionuje się i stosuje się pkt 10, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku, odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:
2.3.1. |
próbka A
|
2.3.2. |
próbka B
|
2.3.3. |
lub, jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbek A i B nie są spełnione. |
3. POWTÓRNE POBRANIE PRÓBEK
W przypadkach A3, B2 i B3 w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia konieczne jest ponowne pobranie próbek, przy czym spośród egzemplarzy wyprodukowanych po dostosowaniu produkcji pobiera się trzecią próbkę C złożoną z dwóch reflektorów oraz czwartą próbkę D złożoną z dwóch reflektorów.
3.1. Zgodność nie jest kwestionowana
3.1.1. |
Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:
|
3.1.2. |
lub, jeśli spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C. |
3.2. Zgodność jest kwestionowana
3.2.1. |
Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:
|
3.3. Cofnięcie homologacji
Zgodność kwestionuje się i stosuje się pkt 13, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku, odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:
3.3.1. |
próbka C
|
3.3.2. |
próbka D
|
3.3.3. |
lub, jeśli niespełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbek C i D. |
4. ZMIANA POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA
W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę:
Po pobraniu próbki, zgodnie z rysunkiem 1 poniżej, jeden z reflektorów z próbki A poddaje się badaniom zgodnie z procedurą określoną w pkt 2.1 załącznika 5, po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 5.
Reflektor należy uznać za akceptowalny, jeśli Δr nie przekracza 1,5 mrad.
Jeżeli wartość ta przekracza 1,5 mrad, lecz nie jest większa od 2,0 mrad, to drugi reflektor z próbki A poddaje się badaniu, po którym średnia z wartości bezwzględnych zarejestrowanych dla obydwu próbek nie może przekraczać 1,5 mrad.
Jeżeli jednak wartość 1,5 mrad nie jest zachowana dla próbki A, obydwa reflektory z próbki B należy poddać tej samej procedurze, a wartość Δr dla żadnego z nich nie może przekraczać 1,5 mrad.
Rysunek 1
(1) Element przeznaczony do wytwarzania światła mijania może zawierać światło drogowe niespełniające tego wymogu.
29.5.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 162/43 |
Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w międzynarodowym prawie publicznym. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:
http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html.
Regulamin nr 128 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji elektroluminescencyjnych źródeł światła (LED) stosowanych w homologowanych reflektorach pojazdów samochodowych oraz przyczep
Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:
Suplement nr 2 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 10 czerwca 2014 r.
SPIS TREŚCI
REGULAMIN
1. |
Zakres |
2. |
Przepisy administracyjne |
3. |
Wymagania techniczne |
4. |
Zgodność produkcji |
5. |
Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
6. |
Ostateczne zaniechanie produkcji |
7. |
Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu |
ZAŁĄCZNIKI
1. |
Arkusze dotyczące źródeł światła LED |
2. |
Zawiadomienie |
3. |
Przykładowy układ znaku homologacji |
4. |
Metoda pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych |
5. |
Minimalne wymagania dla procedur kontroli jakości stosowanych przez producenta |
6. |
Pobieranie próbek i poziomy zgodności z wymaganiami do celów protokołowania badań producenta |
7. |
Minimalne wymagania dla kontroli wyrywkowej dokonywanej przez organ udzielający homologacji typu |
8. |
Zgodność zatwierdzona na podstawie kontroli wyrywkowej |
1. ZAKRES
Niniejszy regulamin stosuje się do źródeł światła LED przedstawionych w załączniku 1 i przeznaczonych do stosowania w homologowanych zespołach świateł sygnalizacyjnych pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep.
2. PRZEPISY ADMINISTRACYJNE
2.1. Definicje
2.1.1. Definicja „kategorii”
Termin „kategoria” stosowany jest w niniejszym regulaminie do różnych podstawowych konstrukcji znormalizowanych źródeł światła LED. Każda kategoria posiada specjalne oznaczenie, jak na przykład: „LW1”, „LY2”, „LR2”.
2.1.2. Definicja „typu”
W obrębie tej samej kategorii do różnych „typów” należą źródła światła LED, które różnią się tak istotnymi cechami, jak:
2.1.2.1. |
nazwa handlowa lub znak towarowy. źródła światła LED opatrzone tą samą nazwą handlową lub znakiem towarowym, lecz wytwarzane przez różnych producentów, uważa się za należące do różnych typów. Źródła światła LED wyprodukowane przez tego samego producenta, różniące się jedynie nazwą handlową lub znakiem towarowym, można uważać za należące do tego samego typu; |
2.1.2.2. |
konstrukcja źródła światła, o ile różnice te wpływają na osiągi optyczne; |
2.1.2.3. |
napięcie znamionowe. |
2.2. Wystąpienie o homologację
2.2.1. O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.
2.2.2. Do każdego wniosku o homologację należy dołączyć (zob. także pkt 2.4.2):
2.2.2.1. |
rysunki w trzech egzemplarzach, o dostatecznym stopniu szczegółowości pozwalającym na identyfikację typu; |
2.2.2.2. |
krótki opis techniczny; |
2.2.2.3. |
pięć próbek dla każdej barwy, której dotyczy wystąpienie o homologację. |
2.2.3. W przypadku typu źródeł światła LED różniących się tylko nazwą handlową lub znakiem towarowym od typu, który był już homologowany, wystarczy przedstawić:
2.2.3.1. |
oświadczenie producenta, że typ będący przedmiotem wniosku
|
2.2.3.2. |
dwie próbki noszące nową nazwę handlową lub znak towarowy. |
2.2.4. Właściwy organ weryfikuje istnienie zadowalających środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu.
2.3. Oznakowanie
2.3.1. Źródła światła LED przedstawione do homologacji muszą nosić na trzonku następujące oznakowanie:
2.3.1.1. |
nazwę handlową lub znak towarowy wnioskodawcy; |
2.3.1.2. |
napięcie znamionowe; |
2.3.1.3. |
oznaczenie odpowiedniej kategorii; |
2.3.1.4. |
odpowiednich rozmiarów miejsce na umieszczenie znaku homologacji. |
2.3.2. Miejsce, o którym mowa powyżej w pkt 2.3.1.4, zaznacza się na rysunkach przedstawianych wraz z wnioskiem o homologację.
2.3.3. Inne oznaczenia niż wskazane w pkt 2.3.1 i 2.4.4 mogą być umieszczane, pod warunkiem że nie wpłyną one negatywnie na właściwości świetlne.
2.4. Homologacja
2.4.1. Homologacji udziela się, jeżeli wszystkie próbki typu źródła światła LED przedstawione zgodnie z powyższymi pkt 2.2.2.3 lub 2.2.3.2 spełniają wymagania niniejszego regulaminu.
2.4.2. Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje kod homologacji. Pierwszy znak takiego kodu oznacza serię poprawek obowiązujących w chwili udzielania homologacji.
Po znaku tym następuje kod identyfikacyjny złożony z nie więcej niż trzech znaków. Używa się wyłącznie następujących cyfr arabskich i wielkich liter:
„0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F G H J K L M N P R S T U V W X Y Z”.
Żadna Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego kodu innemu typowi źródła światła LED.
2.4.3. Zawiadomienie o udzieleniu, przedłużeniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji lub o ostatecznym zaniechaniu produkcji danego typu źródeł światła LED zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu, dołączając rysunek w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) i w skali co najmniej 2:1, dostarczony przez występującego o homologację.
2.4.4. Na każde źródło światła LED zgodne z typem homologowanym na podstawie niniejszego regulaminu, oprócz oznakowań wymaganych w pkt 2.3.1, nanosi się – w miejscu, o którym mowa w pkt 2.3.1.4. – międzynarodowy znak homologacji złożony z:
2.4.4.1. |
ściętego okręgu otaczającego literę „E” z następującym po niej numerem wyróżniającym państwo, które udzieliło homologacji (1); |
2.4.4.2. |
kodu homologacji, umieszczonego blisko wspomnianego ściętego okręgu. |
2.4.5. Jeżeli wnioskodawca otrzymał ten sam kod homologacji dla szeregu nazw handlowych lub znaków towarowych, wówczas do spełnienia wymagań pkt 2.3.1.1 wystarczy umieszczenie jednej/jednego z nich.
2.4.6. Oznaczenia i napisy wymienione w pkt 2.3.1 oraz 2.4.3 muszą być wyraźnie czytelne i nieusuwalne.
2.4.7. Przykładowy układ znaku homologacji podano w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.
3. WYMAGANIA TECHNICZNE
3.1. Definicje
3.1.1. Napięcie znamionowe: napięcie (w woltach) podane na źródle światła LED.
3.1.2. Napięcie(-a) probiercze: napięcie(-a) lub zakresy napięć na stykach źródeł światła LED, przy jakich mają być osiągane właściwości elektryczne i fotometryczne źródeł światła LED i przy jakich należy badać te właściwości.
3.1.3. Wartości obiektywne: wartość konstrukcyjna właściwości elektrycznej lub fotometrycznej. Należy ją osiągnąć, w ramach określonej tolerancji, gdy źródło światła LED jest zasilane przy odpowiednim napięciu probierczym.
3.1.4. Wzorcowe źródło światła LED: specjalne źródło światła LED wykorzystywane do badania urządzeń oświetlenia i sygnalizacji świetlnej o zmniejszonych tolerancjach wymiarowych oraz właściwościach elektrycznych i fotometrycznych określonych we właściwym arkuszu danych. Dla każdej kategorii określa się wzorcowe źródła światła LED dla tylko jednej wartości napięcia znamionowego.
3.1.5. Oś odniesienia: oś określona w odniesieniu do trzonka, w odniesieniu do której sprawdzane są określone wymiary źródła światła LED.
3.1.6. Płaszczyzna odniesienia: płaszczyzna określona w odniesieniu do trzonka, prostopadła do osi odniesienia, w stosunku do której sprawdzane są określone wymiary źródła światła LED.
3.1.7. Środek świetlny: punkt na osi odniesienia położony w określonej odległości od płaszczyzny odniesienia, który stanowi nominalne źródło emitowanego promieniowania widzialnego.
3.1.8. Długość centralnego punktu oświetlenia: odległość między płaszczyzną odniesienia a centralnym punktem oświetlenia.
3.1.9. Oś obserwacji źródła światła LED: oś biegnąca przez centralny punkt oświetlenia pod określonym kątem biegunowym i azymutu wykorzystywana do określania właściwości fotometrycznych źródła światła LED.
3.1.10. Widoczny obszar emisji światła: obszar obejmujący (widoczny) element promieniowania widzialnego obserwowanego pod określonym kątem. Widoczny obszar emisji światła definiowany jest jako płaszczyzna zawierająca centralny punkt oświetlenia i która jest prostopadła do odpowiednich kątów obserwacji.
3.1.11. Znormalizowana światłość: iloraz światłości i strumienia świetlnego źródła światła mający scharakteryzować rozkład kątowy promieniowania źródła światła LED.
3.1.12. Skumulowany strumień świetlny: strumień świetlny emitowany przez źródło światła w warunkach użytkowania w obrębie stożka zawierającego określony kąt bryłowy i skierowanego na oś odniesienia (2).
3.1.13. Elektroluminescencyjne źródło światła (LED): źródło światła, w którym elementem świecącym jest jeden lub więcej dwukońcówkowych elementów półprzewodnikowych wytwarzających elektroluminescencję lub fluorescencję.
3.2. Specyfikacje ogólne
3.2.1. |
Każda dostarczona próbka musi odpowiadać odnośnym specyfikacjom zawartym w niniejszym regulaminie. |
3.2.2. |
Źródła światła LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych. |
3.2.3. |
Źródła światła LED nie mogą mieć żadnych rys ani skaz na powierzchniach optycznych, które mogłyby wywierać szkodliwy wpływ na ich sprawność i charakterystykę optyczną. |
3.2.4. |
Źródła światła LED muszą być wyposażone w znormalizowane trzonki wyszczególnione w poszczególnych arkuszach danych w załączniku 1 i zgodne z arkuszami danych dla trzonków zamieszczonych w publikacji IEC nr 60061. |
3.2.5. |
Trzonek musi być wytrzymały i mocno przymocowany do pozostałych elementów źródła światła LED. |
3.2.6. |
W celu upewnienia się, że źródła światła LED spełniają wymagania powyższych pkt 3.2.3 i 3.2.5, przeprowadza się oględziny, dokonuje kontroli wymiarów oraz – w razie potrzeby – próbnego zamocowania w oprawie, zgodnie z publikacją IEC nr 60061. |
3.2.7. |
Elementami źródła światła LED, które po podłączeniu zasilania wytwarzają i emitują światło, bezpośrednio albo na zasadzie konwersji opartej na fluorescencji, mogą być jedynie dwukońcówkowe elementy półprzewodnikowe. |
3.3. Badania
3.3.1. |
Źródła światła LED należy najpierw poddać sezonowaniu przy ich napięciu probierczym przez co najmniej czterdzieści osiem godzin. W przypadku wielofunkcyjnych źródeł światła LED każda funkcja sezonowana jest odrębnie. |
3.3.2. |
Jeżeli nie określono inaczej, pomiary właściwości elektrycznych i fotometrycznych przeprowadza się przy właściwym(-ych) napięciu(-ach) probierczym(-ych). |
3.3.3. |
Pomiarów elektrycznych określonych w załączniku 4 dokonuje się za pomocą przyrządów klasy co najmniej 0.2 (0,2 % dokładności pełnego zakresu). |
3.4. Położenie i wymiary widocznego obszaru emisji światła
3.4.1. |
Położenie i wymiary widocznego obszaru emisji światła muszą być zgodne z wymogami określonymi we właściwym arkuszu danych w załączniku 1. |
3.4.2. |
Pomiaru dokonuje się po sezonowaniu źródła światła LED zgodnie z pkt 3.3.1. |
3.5. Strumień świetlny
3.5.1. |
Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 wartość strumienia świetlnego musi się mieścić w granicach podanych we właściwym arkuszu danych w załączniku 1. |
3.5.2. |
Pomiaru dokonuje się po sezonowaniu źródła światła LED zgodnie z pkt 3.3.1. |
3.6. Rozkład znormalizowanej światłości/rozkład skumulowanego strumienia świetlnego
3.6.1. |
Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 do niniejszego regulaminu rozkład znormalizowanej światłości lub rozkład skumulowanego strumienia świetlnego muszą się mieścić w granicach podanych we właściwym arkuszu danych w załączniku 1. |
3.6.2. |
Pomiaru dokonuje się po sezonowaniu źródła światła LED zgodnie z pkt 3.3.1. |
3.7. Barwa
3.7.1. |
Barwa światła emitowanego przez źródło światła LED jest określona w odpowiednim arkuszu danych. Definicje barwy emitowanego światła podane w regulaminie nr 48 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie występowania o homologację typu mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego regulaminu. |
3.7.2. |
Barwę emitowanego światła należy mierzyć przy zastosowaniu metody określonej w załączniku 4. Każda zmierzona wartość musi mieścić się w wymaganym zakresie tolerancji. |
3.7.3. |
Ponadto w przypadku źródeł światła LED emitujących światło białe, minimalna zawartość barwy czerwonej musi być taka, by:
gdzie:
Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra. |
3.8. Promieniowanie UV
Promieniowanie UV źródła światła LED musi być takie, by źródło światła LED należało do typu o niskim promieniowaniu UV zgodnego z:
gdzie:
S(λ)(jednostka: 1) |
oznacza widmową funkcję korygującą; |
km = 683 lm/W |
oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania. |
(Definicje pozostałych symboli zawarto w powyższym pkt 3.7.3).
Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra. Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli:
λ |
S(λ) |
250 |
0,430 |
255 |
0,520 |
260 |
0,650 |
265 |
0,810 |
270 |
1,000 |
275 |
0,960 |
280 |
0,880 |
285 |
0,770 |
290 |
0,640 |
295 |
0,540 |
300 |
0,300 |
305 |
0,060 |
310 |
0,015 |
315 |
0,003 |
320 |
0,001 |
325 |
0,00050 |
330 |
0,00041 |
335 |
0,00034 |
340 |
0,00028 |
345 |
0,00024 |
350 |
0,00020 |
|
|
355 |
0,00016 |
360 |
0,00013 |
365 |
0,00011 |
370 |
0,00009 |
375 |
0,000077 |
380 |
0,000064 |
385 |
0,000530 |
390 |
0,000044 |
395 |
0,000036 |
400 |
0,000030 |
|
|
Uwaga: Wartości zgodne z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”. Wybrane długości fal (w nanometrach) są reprezentatywne; inne wartości powinny być interpolowane.
3.9. Wzorcowe źródła światła LED
Dodatkowe wymagania dotyczące wzorcowych źródeł światła LED podano w odpowiednich arkuszach zawartych w załączniku 1.
4. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI
4.1. |
Źródła światła LED homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wyprodukowane w taki sposób, aby były zgodne z homologowanym typem, poprzez spełnienie wymagań dotyczących oznakowania oraz wymagań technicznych zawartych w powyższym pkt 3 i w załącznikach 1, 4 i 5 do niniejszego regulaminu. |
4.2. |
W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymagania pkt 4.1, przeprowadza się odpowiednie kontrole produkcji. |
4.3. |
W szczególności posiadacz homologacji:
|
4.4. |
Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie sprawdzić metody kontroli zgodności stosowane w odniesieniu do każdej jednostki produkcyjnej. |
4.4.1. |
Podczas każdej kontroli inspektorowi udostępnia się dokumentację badań i dokumentację nadzoru produkcji. |
4.4.2. |
Inspektor może pobrać wyrywkowo próbki, które zostaną zbadane w laboratorium producenta. Minimalna liczba próbek może być określana według wyników kontroli prowadzonej samodzielnie przez producenta. |
4.4.3. |
Gdy poziom jakości wydaje się niezadowalający lub jeżeli wydaje się konieczna weryfikacja ważności badań przeprowadzonych zgodnie z poprzednim pkt 4.4.2, inspektor jest zobowiązany wybrać próbki i przesłać je do upoważnionej placówki technicznej, która przeprowadziła badania homologacyjne typu. |
4.4.4. |
Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o przeprowadzeniu kontroli wyrywkowych, stosuje się kryteria podane w załącznikach 7 i 8 do niniejszego regulaminu. |
4.4.5. |
Normalna częstotliwość kontroli z upoważnienia właściwego organu wynosi raz na dwa lata. W razie odnotowania negatywnych wyników podczas jednej z takich kontroli właściwy organ zapewnia podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu przywrócenia zgodności produkcji w najkrótszym możliwym terminie. |
5. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI
5.1. |
Homologacja udzielona w odniesieniu do źródła światła LED zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta, jeżeli wymagania nie będą spełnione lub jeżeli źródło światła LED noszące znak homologacji nie będzie odpowiadała homologowanemu typowi. |
5.2. |
Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
6. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI
Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji źródła światła LED homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu odpowiedniego zawiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem podanym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.
7. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU
Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych państwach formularze poświadczające udzielenie rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji, lub ostateczne zaniechanie produkcji.
(1) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.2, pkt 2.
(2) W oparciu o publikację CIE/IEC vocabulary IEV 845-09-31.
ZAŁĄCZNIK 1
ARKUSZE (1) DOTYCZĄCE ŹRÓDEŁ ŚWIATŁA LED
Wykaz kategorii źródeł światła LED oraz odpowiadające im numery arkuszy:
Kategoria |
|
Numery arkuszy |
LR1 |
|
LR1/1 do 5 |
LW2 |
|
LW2/1 do 5 |
Wykaz arkuszy dotyczących źródeł światła LED oraz ich kolejność w niniejszym załączniku:
Numery arkuszy
LR1/1 do 5
LW2/1 do 5
Kategoria LR1 – arkusz LR1/1
Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów (w mm) źródła światła LED.
Rysunek 1
Rysunek główny
Rysunek 2
Szczegółowy obraz złącza
Kategoria LR1 – arkusz LR1/2
Tabela 1
Zasadnicze właściwości elektryczne i fotometryczne
Wymiary w mm |
Tolerancja |
||||
Źródła światła LED z normalnej produkcji |
Wzorcowe źródło światła LED |
||||
e (2) |
24,0 |
0,2 |
0,1 |
||
Trzonek PGJ21t-1 zgodny z publikacją IEC nr 60061 (arkusz 7004-165-1) |
|||||
Właściwości elektryczne i fotometryczne (3) |
|||||
Wartości znamionowe |
|
Funkcja podrzędna |
Funkcja główna |
Funkcja podrzędna |
Funkcja główna |
V |
12 |
12 |
|||
Cel Wartości (4) |
W (przy 13,5 V DC) |
maks. 0,75 |
maks. 3,5 min. 1,4 |
maks. 0,75 |
maks. 3,5 min. 1,4 |
Strumień świetlny (w lm przy 13,5 V DC) |
|
|
3,5 ± 10 % |
47 ± 10 % |
|
Strumień świetlny (w lm przy 10-16 V DC) |
3,5 ± 20 % |
47 ± 20 % |
|
|
Reakcja na awarię
W przypadku awarii źródła światła LED (brak emisji światła) maksymalny pobór prądu – przy eksploatacji w zakresie napięcia wejściowego w trybie funkcji głównej – wynosi poniżej 20 mA (przy obwodzie otwartym).
Wymagania dotyczące rzutowania na ekran
Poniższe badanie ma na celu określenie wymogów w zakresie widocznego obszaru emisji światła przez źródło światła LED oraz ustalenie, czy obszar emisji światła został odpowiednio ukierunkowany względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia, w celu sprawdzenia zgodności z wymogami.
Położenie obszaru emisji światła sprawdzane jest za pomocą układu pól kontrolnych określonego na rysunku 3, który pokazuje rzutowanie wzdłuż linii położonej pod kątem γ=90° w płaszczyznach C90 i C180 (C, γ określone na rysunku 4). Co najmniej 95 % strumienia świetlnego emitowanego w kierunku obserwacji musi pochodzić z trapezoidalnego obszaru wyznaczonego przez d1, d2 i c. Poniżej 70 % strumienia świetlnego emitowane jest z prostokątnego obszaru wyznaczonego przez d3 i c.
Kategoria LR1 – arkusz LR1/3
Rysunek 3
Określenie obszaru emisji światła za pomocą układu pól kontrolnych
Tabela 2
Wymiary układu pól kontrolnych na rysunku 3
Wymiary w mm |
f |
c |
d1 |
d2 |
d3 |
Źródła światła LED z normalnej produkcji |
E + 0,2 |
3,6 |
21,0 |
15,0 |
7,0 |
Wzorcowe źródła światła LED |
E + 0,1 |
3,4 |
21,0 |
15,0 |
7,0 |
Rozkład znormalizowanej światłości
Poniższe badanie ma na celu określenie rozkładu znormalizowanej światłości źródła światła w dowolnej płaszczyźnie zawierającej oś odniesienia. Punkt przecięcia osi odniesienia z górną krawędzią pola stanowi początek układu współrzędnych.
Źródło światła jest zamontowane na płaskiej płycie z odpowiednimi występami montażowymi. Płyta jest przymocowana do podstawy goniometru za pomocą wspornika, tak aby oś odniesienia źródła światła pokrywała się z jedną z obracających się osi goniometru. Odpowiednią konfigurację pomiarową przedstawiono na rysunku 4.
Kategoria LR1 – arkusz LR1/4
Rysunki te służą jedynie przedstawieniu podstawowej konfiguracji do pomiaru źródła światła LED.
Rysunek 4
Konfiguracja do pomiaru rozkładu światłości
Dane dotyczące światłości rejestruje się dla funkcji głównej, stosując standardowy fotogoniometr. Odległość pomiarową należy tak dobrać, aby detektor znajdował się w polu dalekim rozsyłu światła.
Pomiary przeprowadza się w płaszczyznach 3 C zawierających oś odniesienia źródła światła. Płaszczyzny 3 C muszą się zawierać między płaszczyznami C30 i C330, aby uniknąć cieni złącza, i muszą być od siebie oddalone co najmniej o 30°. Punkty pomiarowe dla każdej płaszczyzny i szeregu kątów biegunowych γ określono w tabeli 3.
Po dokonaniu pomiaru dane normalizuje się do 1 000 lm zgodnie z pkt 3.1.11, stosując strumień świetlny pojedynczego badanego źródła światła. Dane muszą być zgodne z pasmem tolerancji określonym w tabeli 3.
Płaszczyzny C: zob. publikacja CIE 70-1987 „The measurement of absolute intensity distributions”.
Kategoria LR1 – arkusz LR1/5
Tabela 3
Wartości znormalizowanej światłości w punktach pomiarowych dla głównej funkcji źródeł światła z normalnej produkcji i wzorcowych.
|
Źródło światła LED z normalnej produkcji |
Wzorcowe źródło światła LED |
||
γ |
Światłość minimalna w cd/1 000 lm |
Światłość maksymalna w cd/1 000 lm |
Światłość minimalna w cd/1 000 lm |
Światłość maksymalna w cd/1 000 lm |
0° |
0 |
30 |
0 |
20 |
15° |
0 |
30 |
0 |
20 |
30° |
0 |
70 |
0 |
40 |
45° |
20 |
100 |
20 |
60 |
60° |
35 |
120 |
35 |
80 |
75° |
50 |
140 |
50 |
100 |
90° |
70 |
160 |
70 |
120 |
105° |
90 |
180 |
90 |
140 |
120° |
110 |
200 |
110 |
160 |
135° |
110 |
200 |
110 |
160 |
150° |
90 |
180 |
90 |
140 |
Rozkład światłości przedstawiony w tabeli 3 musi być zasadniczo równomierny, tj. względną światłość między dwoma sąsiadującymi punktami siatki oblicza się poprzez interpolację liniową na podstawie dwóch sąsiadujących punktów siatki.
Kategoria LW2 – arkusz LW2/1
Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów (w mm) źródła światła LED.
Rysunek 1
Rysunek główny – widok z przodu i z boku
Rysunek 2
Szczegółowy obraz złącza
Tabela 1
Zasadnicze właściwości elektryczne i fotometryczne
Wymiary w mm |
Tolerancje |
||||
Źródła światła LED z normalnej produkcji |
Wzorcowe źródła światła LED |
||||
e |
26,4 |
0,2 |
0,1 |
||
[Trzonek PGJY50] zgodny z publikacją IEC nr 60061 (arkusz 7004-[....]-1) |
|||||
Właściwości elektryczne i fotometryczne (5) |
|||||
Wartości znamionowe |
|
Funkcja drugorzędna |
Funkcja główna |
Funkcja drugorzędna |
Funkcja główna |
V |
12 |
12 |
|||
W (przy 13,5 V DC) |
maks. 1 |
maks. 12 min. 4 |
maks. 1 |
maks. 12 min. 4 |
|
Strumień świetlny (w lm przy 13,5 V DC) |
|
|
50 ± 10 % |
725 ± 10 % |
|
Strumień świetlny (w lm przy 10-16 V DC) |
50 ± 15 % |
725 ± 15 % |
|
|
|
Odpowiednia temperatura podstawowa Tb w °C |
30 ± 2 |
55 ± 2 |
30 ± 0,5 |
55 ± 0,5 |
Kategoria LW2 – arkusz LW2/2
Wymagania dotyczące rzutowania na ekran
Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie obszaru emisji światła źródeł światła LED względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe.
Zgodność z wymogami dotyczącymi położenia i rozmiaru określonymi w tabeli 2 sprawdzana jest za pomocą układu pól kontrolnych przedstawionego na rysunku 3. Rysunek z lewej strony przedstawia rzut wzdłuż osi odniesienia przy kącie akceptacji apertury wynoszącym ± 40°, natomiast rysunek z prawej strony określa położenie płaszczyzny i osi odniesienia.
Rozmiar określa się za pomocą odpowiednich środków.
Rysunek 3
Określenie obszaru emisji światła za pomocą układu pól kontrolnych
Tabela 2
Wymiary obszaru emisji światła na rys. 3
Wymiary w mm |
e |
a |
b |
c |
Źródła światła LED z normalnej produkcji |
26,4 ± 0,2 |
14,5 + 0/-2,5 |
10,1 + 0/-1,5 |
Ø 50,00 + 0,10/-0 |
Wzorcowe źródła światła LED |
26,4 ± 0,1 |
14,5 + 0/-2,5 |
10,1 + 0/-1,5 |
Ø 50,05 + 0,05/-0 |
Kategoria LW2 – arkusz LW2/3
Rozkład skumulowanego strumienia świetlnego
Konfiguracja pomiarowa
Badanie to ma celu określenie skumulowanego strumienia świetlnego w obrębie określonych kątów bryłowych rozsyłu światłości.
Można zastosować goniofotometry typu I lub II zgodnie z wymaganiami publikacji CIE nr 70-1987 umożliwiające obrót źródła światła wokół dwóch osi prostopadłych do osi emisji światła. Punkt przecięcia osi odniesienia i płaszczyzny równoległej do płaszczyzny odniesienia w odległości e stanowi początek układu współrzędnych.
Rysunek 4
Konfiguracja do pomiaru rozkładu światłości przy zastosowaniu fotogoniometru typu I
Źródło światła jest zamontowane na płaskiej płycie z odpowiednimi występami montażowymi. Płyta jest przymocowana do podstawy goniometru za pomocą wspornika, tak aby oś odniesienia źródła światła pokrywała się z osią pomiarową goniometru. Odpowiednią konfigurację pomiarową przedstawiono na rysunku 4.
Kategoria LW2 – arkusz LW2/4
Rozkład skumulowanego strumienia świetlnego
Procedura pomiarów i obliczeń
Dane rejestruje się dla określonej temperatury bazowej Tb z tabeli 1 w miejscu przedstawionym na rys. 5.
Dane dotyczące rozkładu światłości rejestruje się w obrębie kąta bryłowego -40° < α < +40° and -40° < β < +40°. Odległość pomiarową należy tak dobrać, aby detektor znajdował się w dalekim polu rozsyłu światła. Wymagana jest wielkość kroku kątowego mniejsza lub równa 1°.
Po pomiarze rozkład skumulowanego strumienia świetlnego oblicza się na podstawie zarejestrowanych danych dla różnych kątów bryłowych jak określono w tabeli 3 zgodnie z publikacją CIE 84-1989 sekcja 4.3. Następnie rozkład normalizuje się w stosunku do całkowitego strumienia świetlnego określonego dla -40° < α < +40° oraz -40° < β < +40. Dane muszą być zgodne z pasmem tolerancji określonym w tabeli 3.
Aby uzyskać symetryczny rozkład w obrębie każdego kąta bryłowego w tabeli 3, strumień świetlny należy oznaczyć niezależnie dla wszystkich 4 kwadrantów, a wartości strumienia nie mogą się różnić o więcej niż 15 %.
Tabela 3
Wartości znormalizowanego skumulowanego strumienia świetlnego w punktach pomiarowych dla lamp z normalnej produkcji i lamp wzorcowych
Kąt α, β |
Strumień znormalizowany min. w % |
Strumień znormalizowany maks. w % |
-5° < α, β < +5° |
8 |
14 |
-10° < α, β < +10° |
31 |
37 |
-15° < α, β < +15° |
54 |
59 |
-20° < α, β < +20° |
75 |
81 |
-25° < α, β < +25° |
91 |
95 |
-30° < α, β < +30° |
97 |
100 |
-35° < α, β < +35° |
98 |
100 |
-40° < α, β < +40° |
100 (zgodnie z definicją) |
Rozkład skumulowanego strumienia świetlnego funkcji drugorzędnej można zweryfikować poprzez pomiar stosunku funkcji głównej do drugorzędnej pod stałym kątem i pomnożenie tego współczynnika przez strumień świetlny funkcji głównej.
W przypadku wątpliwości dotyczących różnego rozkładu skumulowanego strumienia świetlnego dla funkcji głównej i podrzędnej procedurę, którą opisano powyżej w odniesieniu do funkcji głównej, powtarza się dla funkcji podrzędnej.
Geometria interfejsu termicznego
Interfejs termiczny LW 2 znajduje się w obrębie płaszczyzny odniesienia (obszar zacieniony na rysunku 5) i jest szczegółowo opisany w publikacji IEC nr 60061, jak wskazano w tabeli 1 w arkuszu danych LW2/1. Mocuje się go do odpowiedniego rozpraszacza ciepła lub systemu zarządzania termicznego.
Strumień świetlny podany w tabeli 1 osiąga się po ustabilizowaniu temperatury bazowej Tb mierzonej w miejscu przedstawionym na rysunku 5.
Kategoria LW2 – arkusz LW2/5
Rysunek 5
Widok od tyłu: obszar kontaktu termicznego i położenie punktu Tb na pionowej osi symetrii w odległości f od środka
Wymiary w mm |
|
c |
50,0 |
d |
34,5 |
f |
13,0 |
g |
10,0 |
Reakcja na awarię
W przypadku awarii źródła światła LED (brak emisji światła) maksymalny pobór prądu – przy eksploatacji w zakresie napięcia wejściowego w trybie funkcji głównej – wynosi poniżej 20 mA (przy obwodzie otwartym).
(1) Tabele, właściwości elektryczne i fotometryczne:
|
napięcie wyrażone jest w V, |
|
moc wyrażona jest w W, |
|
strumień świetlny wyrażony jest w lm, |
|
znormalizowana światłość wyrażona jest w cd/1 000 lm, |
|
znormalizowany skumulowany strumień świetlny wyrażony jest w %. |
(2) Obszar emisji światła: podlega sprawdzeniu za pomocą układu pól kontrolnych, zob. rysunek 3.
(3) Emitowane światło musi mieć barwę czerwoną.
(4) Stale przez 30 min. w temp. 23 ± 2,5 °C.
(5) Emitowane światło ma barwę białą.
(6) Stałe działanie przez 30 min. przy temperaturze bazowej Tb stabilizowanej w sposób określony powyżej.
(7) Strumień świetlny z obszaru emisji światła wyznacza się w obrębie kąta bryłowego -40° < α < +40° i -40° < β < +40°, stosując metody całkowania lub procedurę opisaną w arkuszach LW2/3 i LW2/4.
ZAŁĄCZNIK 2
ZAWIADOMIENIE
(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))
ZAŁĄCZNIK 3
PRZYKŁADOWY UKŁAD ZNAKU HOMOLOGACJI
(zob. pkt 2.4.4)
Powyższy znak homologacji umieszczony na źródle światła LED oznacza, że źródło światła zostało homologowane w Zjednoczonym Królestwie (E11) z kodem homologacji 0A01. Pierwsza cyfra numeru homologacji oznacza, że homologacji udzielono zgodnie z wymaganiami regulaminu nr 128 (1) w jego oryginalnej wersji.
(1) Nie wymaga zmiany w numerze homologacji.
ZAŁĄCZNIK 4
METODA POMIARU WŁAŚCIWOŚCI ELEKTRYCZNYCH I FOTOMETRYCZNYCH
Źródła światła wszystkich kategorii z wbudowanym rozpraszaczem ciepła mierzy się w temperaturze otoczenia (23 ± 2) °C w nieruchomym powietrzu. Dla tych pomiarów należy utrzymać minimalną wolną przestrzeń określoną w arkuszach danych.
W przypadku źródeł światła wszystkich kategorii, dla których określono temperaturę Tb, pomiarów dokonuje się, stabilizując punkt Tb w temperaturze określonej w arkuszu danych dla danej kategorii.
1. Strumień świetlny
1.1. |
Pomiar strumienia świetlnego za pomocą metody całkowania odbywa się:
|
1.2. |
Wartości strumienia świetlnego mierzone po
muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi. W przypadku lit. a) wartość ta zawiera się w zakresie między 100 % i 80 % wartości zmierzonej po 1 minucie. |
1.3. |
Pomiary muszą być przeprowadzone przy właściwym napięciu probierczym oraz przy minimalnych i maksymalnych wartościach odpowiedniego zakresu napięcia. O ile nie zostało to uściślone w arkuszu danych, nie można przekraczać następujących odchyleń strumienia świetlnego w granicach tolerancji.
|
2. Znormalizowana światłość/skumulowany strumień świetlny
2.1. |
Pomiary światłości rozpoczyna się po
|
2.2. |
Pomiary muszą być przeprowadzane przy odpowiednim napięciu probierczym. |
2.3. |
Znormalizowana światłość badanej próbki jest obliczana poprzez podzielenie rozkładu światłości zmierzonej zgodnie z pkt 2.1 niniejszego załącznika przez strumień świetlny określony po 30 minutach na podstawie pkt 1.2 niniejszego załącznika. |
2.4. |
Skumulowany strumień świetlny badanej próbki jest obliczany zgodnie z publikacją CIE 84-1989, sekcja 4.3 poprzez całkowanie światłości w obrębie stożka zawierającego kąt bryłowy. |
3. Barwa
Barwa emitowanego światła, zmierzona w tych samych warunkach, jak opisane w pkt 1.1 niniejszego załącznika, musi się mieścić w wymaganych granicach barwy.
4. Pobór mocy
4.1. |
Pomiar poboru mocy jest dokonywany w takich samych warunkach jak opisane w pkt 1.1 niniejszego załącznika, przy zastosowaniu wymogów określonych w pkt 3.3.3 niniejszego regulaminu. |
4.2. |
Pomiar poboru mocy przeprowadza się przy odpowiednim napięciu probierczym. |
4.3. |
Uzyskane wartości muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi zawartymi w odpowiednim arkuszu danych. |
(1) Maksymalne odchylenie wartości strumienia świetlnego w granicach tolerancji oblicza się, stosując jako odniesienie strumień zmierzony przy napięciu probierczym. Strumień świetlny musi być zasadniczo równomierny przy zastosowaniu napięcia probierczego oraz napięcia zawartego w dopuszczalnym zakresie.
ZAŁĄCZNIK 5
MINIMALNE WYMAGANIA DLA PROCEDUR KONTROLI JAKOŚCI STOSOWANYCH PRZEZ PRODUCENTA
1. Przepisy ogólne
Uznaje się, że wymagania dotyczące zgodności są spełnione z punktu widzenia fotometrycznego, geometrycznego, wizualnego i elektrycznego, jeżeli odstępstwa dla źródeł światła LED z normalnej produkcji nie są większe niż określone w odpowiednich arkuszach danych zawartych w załączniku 1 oraz w odpowiednich arkuszach danych dla trzonków.
2. Minimalne wymagania dotyczące weryfikowania zgodności przez producenta
Dla każdego typu źródła światła LED producent albo posiadacz znaku homologacji musi w odpowiednich odstępach czasu przeprowadzać badania zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.
2.1. Charakter badań
Badania zgodności ze specyfikacjami muszą obejmować właściwości fotometryczne, geometryczne i optyczne.
2.2. Metody stosowane w badaniach
2.2.1. |
Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
2.2.2. |
Stosowanie pkt 2.2.1 niniejszego załącznika wymaga regularnej kalibracji aparatury do badań oraz korelowania jej z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. |
2.3. Charakter pobierania próbek
Próbki źródeł światła LED wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw źródeł światła LED tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.
2.4. Skontrolowane i zarejestrowane właściwości
Źródła światła LED należy kontrolować, a wyniki badań zapisywać według grup właściwości zgodnie z wykazem w tabeli 1 załącznika 6.
2.5. Kryteria dopuszczalności
Producent albo posiadacz homologacji jest zobowiązany do przeprowadzenia analizy statystycznej wyników badań w celu spełnienia wymogów ustanowionych do celów weryfikacji zgodności produkcji w pkt 4.1 niniejszego regulaminu.
Zgodność jest zapewniona, jeżeli nie przekroczono poziomu dopuszczalnej niezgodności na grupę właściwości podanego w tabeli 1 załącznika 6. Oznacza to, że liczba źródeł światła LED niespełniających wymagań dla dowolnej grupy właściwości dowolnego typu źródła światła LED nie przekracza granic kwalifikujących do przyjęcia zawartych w odnośnych tabelach 2, 3 lub 4 załącznika 6.
Uwaga: Każdy z wymogów dotyczących źródła światła LED należy uznawać za jedną z właściwości.
ZAŁĄCZNIK 6
POBIERANIE PRÓBEK I POZIOMY ZGODNOŚCI Z WYMAGANIAMI DO CELÓW PROTOKOŁOWANIA BADAŃ PRODUCENTA
Tabela 1
Właściwości
Grupa właściwości |
Grupowanie (1) protokołów z badań według typu lamp |
Najmniejsza próbka 12-miesięczna na grupę (1) |
Dopuszczalny poziom niezgodności na każdą grupę właściwości (%) |
Oznaczenia, czytelność i trwałość |
Wszystkie typy o tych samych wymiarach zewnętrznych |
315 |
1 |
Zewnętrzne wymiary lampy (bez trzonka/podstawki) |
Wszystkie typy tej samej kategorii |
200 |
1 |
Wymiary trzonków i podstawek |
Wszystkie typy tej samej kategorii |
200 |
6,5 |
Wymiary związane z powierzchnią emitującą światło i z elementami wewnętrznymi (2) |
Wszystkie lampy jednego typu |
200 |
6,5 |
Wartości początkowe, moc, barwa i strumień świetlny (2) |
Wszystkie lampy jednego typu |
200 |
1 |
Rozkład znormalizowanej światłości lub skumulowanego strumienia świetlnego |
Wszystkie lampy jednego typu |
20 |
6,5 |
W tabeli 2 przedstawiono granice kwalifikujące do przyjęcia, jako maksymalną liczbę stwierdzonych niezgodności odpowiadającą różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości. Granice oparto na dopuszczalnym poziomie niezgodności 1 %, przy założeniu prawdopodobieństwa przyjęcia równego co najmniej 0,95.
Tabela 2
Liczba wyników badań każdej właściwości |
Granice kwalifikujące do przyjęcia |
20 |
0 |
21 - 50 |
1 |
51 - 80 |
2 |
81 - 125 |
3 |
126 - 200 |
5 |
201 - 260 |
6 |
261 - 315 |
7 |
316 - 370 |
8 |
371 - 435 |
9 |
436 - 500 |
10 |
501 - 570 |
11 |
571 - 645 |
12 |
646 - 720 |
13 |
721 - 800 |
14 |
801 - 860 |
15 |
861 - 920 |
16 |
921 - 990 |
17 |
991 – 1 060 |
18 |
1 061 – 1 125 |
19 |
1 126 – 1 190 |
20 |
1 191 – 1 249 |
21 |
W tabeli 3 przedstawiono granice kwalifikujące do przyjęcia, jako maksymalną liczbę stwierdzonych niezgodności odpowiadającą różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości. Granice oparto na dopuszczalnym poziomie niezgodności 6,5 %, przy założeniu prawdopodobieństwa przyjęcia równego co najmniej 0,95.
Tabela 3
Liczba lamp w protokołach |
Granica kwalifikująca do przyjęcia |
20 |
3 |
21 – 32 |
5 |
33 – 50 |
7 |
51 – 80 |
10 |
81 – 125 |
14 |
126 – 200 |
21 |
201 - 213 |
22 |
214 - 227 |
23 |
228 - 240 |
24 |
241 - 254 |
25 |
255 - 268 |
26 |
269 - 281 |
27 |
282 - 295 |
28 |
296 - 308 |
29 |
309 - 322 |
30 |
323 - 336 |
31 |
337 - 349 |
32 |
350 - 363 |
33 |
364 - 376 |
34 |
377 - 390 |
35 |
391 - 404 |
36 |
405 - 417 |
37 |
418 - 431 |
38 |
432 - 444 |
39 |
445 - 458 |
40 |
459 - 472 |
41 |
473 - 485 |
42 |
486 - 499 |
43 |
500 - 512 |
44 |
513 - 526 |
45 |
527 - 540 |
46 |
541 - 553 |
47 |
554 - 567 |
48 |
568 - 580 |
49 |
581 - 594 |
50 |
595 - 608 |
51 |
609 - 621 |
52 |
622 - 635 |
53 |
636 - 648 |
54 |
649 - 662 |
55 |
663 - 676 |
56 |
677 - 689 |
57 |
690 - 703 |
58 |
704 - 716 |
59 |
717 - 730 |
60 |
731 - 744 |
61 |
745 - 757 |
62 |
758 - 771 |
63 |
772 - 784 |
64 |
785 - 798 |
65 |
799 - 812 |
66 |
813 - 825 |
67 |
826 - 839 |
68 |
840 - 852 |
69 |
853 - 866 |
70 |
867 - 880 |
71 |
881 - 893 |
72 |
894 - 907 |
73 |
908 - 920 |
74 |
921 - 934 |
75 |
935 - 948 |
76 |
949 - 961 |
77 |
962 - 975 |
78 |
976 - 988 |
79 |
989 - 1 002 |
80 |
1 003 – 1 016 |
81 |
1 017 - 1 029 |
82 |
1 030 - 1 043 |
83 |
1 044 - 1 056 |
84 |
1 057 - 1 070 |
85 |
1 071 - 1 084 |
86 |
1 085 - 1 097 |
87 |
1 098 - 1 111 |
88 |
1 112 - 1 124 |
89 |
1 125 - 1 138 |
90 |
1 139 - 1 152 |
91 |
1 153 - 1 165 |
92 |
1 166 - 1 179 |
93 |
1 180 - 1 192 |
94 |
1 193 - 1 206 |
95 |
1 207 - 1 220 |
96 |
1 221 - 1 233 |
97 |
1 234 - 1 249 |
98 |
|
|
W tabeli 4 przedstawiono granice kwalifikujące do przyjęcia, jako procent wyników odpowiadający różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości, przy założeniu prawdopodobieństwa przyjęcia równego co najmniej 0,95.
Tabela 4
Liczba wyników badań każdej właściwości |
Granice kwalifikujące do przyjęcia jako procent wyników z protokołów. Dopuszczalny poziom niezgodności 1 % |
Granice kwalifikujące do przyjęcia jako procent wyników z protokołów. Dopuszczalny poziom niezgodności 6,5 % |
1 250 |
1,68 |
7,91 |
2 000 |
1,52 |
7,61 |
4 000 |
1,37 |
7,29 |
6 000 |
1,30 |
7,15 |
8 000 |
1,26 |
7,06 |
10 000 |
1,23 |
7,00 |
20 000 |
1,16 |
6,85 |
40 000 |
1,12 |
6,75 |
80 000 |
1,09 |
6,68 |
100 000 |
1,08 |
6,65 |
1 000 000 |
1,02 |
6,55 |
(1) Zasadniczo ocena musi obejmować osobno źródła światła LED produkowane seryjnie w poszczególnych fabrykach. Producent może grupować protokoły z kilku fabryk dotyczące tego samego typu, pod warunkiem że obowiązuje w nich ten sam program zapewnienia jakości i takie samo zarządzanie jakością.
(2) W przypadku gdy źródło światła LED posiada więcej niż jedną funkcję świetlną, dana grupa właściwości (wymiary, moc, barwa i strumień świetlny) dotyczy każdego elementu z osobna.
ZAŁĄCZNIK 7
MINIMALNE WYMAGANIA DLA KONTROLI WYRYWKOWEJ DOKONYWANEJ PRZEZ ORGAN UDZIELAJĄCY HOMOLOGACJI TYPU
1. Przepisy ogólne
Uznaje się, że wymagania dotyczące zgodności są spełnione z punktu widzenia fotometrycznego, geometrycznego, wizualnego i elektrycznego, jeżeli odstępstwa dla źródeł światła LED z normalnej produkcji nie są większe niż tolerancje określone w odpowiednich arkuszach danych zawartych w załączniku 1 oraz w odpowiednich arkuszach danych dla trzonków.
2. Zgodność źródeł światła LED pochodzących z produkcji masowej nie jest kwestionowana, jeśli wyniki są zgodne z załącznikiem 8 do niniejszego regulaminu.
3. Jeżeli wyniki nie są zgodne z wymaganiami załącznika 8 do niniejszego regulaminu, zgodność zostaje zakwestionowana, a od producenta żąda się doprowadzenia produkcji do zgodności z wymaganiami.
4. Jeżeli dojdzie do zastosowania pkt 3 niniejszego załącznika, w ciągu dwóch miesięcy należy pobrać próbkę liczącą 250 źródeł światła LED wybranych wyrywkowo z najnowszej serii produkcyjnej.
ZAŁĄCZNIK 8
ZGODNOŚĆ ZATWIERDZONA NA PODSTAWIE KONTROLI WYRYWKOWEJ
O zatwierdzeniu lub niezatwierdzeniu zgodności decyduje się zgodnie z wartościami w tabeli 1. Źródła światła LED przyjmuje się lub odrzuca według każdej grupy właściwości, zgodnie z wartościami w tabeli 1 (*).
Tabela 1
|
1 % (1) |
6,5 % (1) |
||||
Przyjęcie |
Odrzucenie |
Przyjęcie |
Odrzucenie |
|||
Liczebność pierwszej próbki: 125 |
2 |
5 |
11 |
16 |
||
Jeżeli liczba sztuk niezgodnych wynosi więcej niż 2 (11), a mniej niż 5 (16), należy pobrać drugą próbkę liczącą 125 sztuk i dokonać oceny 250 sztuk. |
6 |
7 |
26 |
27 |
||
|
(1) Źródła światła LED należy kontrolować, a wyniki badań zapisywać według grup właściwości zgodnie z wykazem w tabeli 1 załączniku 6.