ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2013.320.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 320

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 56
30 listopada 2013


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

 

2013/694/UE

 

*

Porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie praktycznych zasad egzekwowania demokratycznej odpowiedzialności i sprawowania nadzoru nad wykonywaniem zadań powierzonych EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego

1

 

 

2013/695/UE

 

*

Decyzja Rady z dnia 25 listopada 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz

7

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1218/2013 z dnia 27 listopada 2013 r. ustanawiające zakaz połowów śledzia atlantyckiego w obszarach IV, VIId oraz w wodach UE obszaru IIa przez statki pływające pod banderą Niderlandów

8

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1219/2013 z dnia 27 listopada 2013 r. ustanawiające zakaz połowów śledzia atlantyckiego w wodach UE i wodach Norwegii obszaru IV na północ od 53° 30’ N przez statki pływające pod banderą Francji

10

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1220/2013 z dnia 27 listopada 2013 r. ustanawiające zakaz połowów dorsza atlantyckiego w obszarze NAFO 3M przez statki pływające pod banderą dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

12

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1221/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 476/2013 ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru na okres do końca roku gospodarczego 2013/2014 i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 968/2013

14

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1222/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla przeżuwaczy, świń i drobiu ( 1 )

16

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1223/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. przewidujące odliczenie od kwot połowowych łososia przyznanych Polsce w 2013 r. i kolejnych latach w podrejonach ICES 22-31 z powodu przełowienia w 2012 r.

20

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1224/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 800/2008 w odniesieniu do okresu jego stosowania

22

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1225/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

24

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1226/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2013 r.

26

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1227/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. ustanawiające współczynnik przydziału mający zastosowanie do pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009

29

 

 

DECYZJE

 

 

2013/696/WPZiB

 

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Mali/2/2013 z dnia 12 listopada 2013 r. w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

31

 

 

2013/697/WPZiB

 

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Mali/3/2013 z dnia 12 listopada 2013 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

33

 

*

Decyzja Rady 2013/698/WPZiB z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi

34

 

 

2013/699/UE

 

*

Decyzja Rady z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i dwóch zastępców członków z Łotwy

43

 

 

2013/700/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Sondażu Społecznego jako konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ESS-ERIC)

44

 

 

2013/701/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie ustanowienia Konsorcjum na rzecz Infrastruktury Badawczej Biobanków i Zasobów Biomolekularnych (BBMRI-ERIC) jako konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej

63

 

 

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

 

*

Decyzja Rady Ministerialnej Wspólnoty Energetycznej D/2013/03/MC-EnC w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Traktatu o Wspólnocie Energetycznej

81

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 ( Dz.U. L 39 z 13.2.2008 )

82

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/1


Porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie praktycznych zasad egzekwowania demokratycznej odpowiedzialności i sprawowania nadzoru nad wykonywaniem zadań powierzonych EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego

(2013/694/UE)

PARLAMENT EUROPEJSKI I EUROPEJSKI BANK CENTRALNY,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 6,

uwzględniając Regulamin Parlamentu, w szczególności jego art. 127 ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 20 ust. 8 i 9,

uwzględniając wspólne oświadczenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i prezesa Europejskiego Banku Centralnego wydane w dniu głosowania Parlamentu za przyjęciem wniosku w sprawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013,

A.

mając na uwadze, że w celu zwiększenia bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji kredytowych oraz stabilności systemu finansowego w Unii Europejskiej i w każdym państwie członkowskim uczestniczącym w jednolitym mechanizmie nadzorczym rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 powierza Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi;

B.

mając na uwadze, że art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 stanowi, że EBC jest organem właściwym do celów wykonywania zadań nadzorczych powierzonych mu na mocy tego rozporządzenia;

C.

mając na uwadze, że powierzenie EBC zadań nadzorczych oznacza, że na EBC będzie spoczywać znaczna odpowiedzialność za przyczynianie się do stabilności finansowej w Unii przy wykorzystaniu jego uprawnień nadzorczych w jak najbardziej skuteczny i proporcjonalny sposób;

D.

mając na uwadze, że przeniesienie uprawnień nadzorczych na szczebel Unii należy zrównoważyć stosownymi wymogami w zakresie odpowiedzialności; mając na uwadze, że na mocy art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC odpowiada za wykonanie tego rozporządzenia przed Parlamentem Europejskim i Radą jako instytucjami posiadającymi legitymację demokratyczną, które reprezentują obywateli Unii i państwa członkowskie;

E.

mając na uwadze, że art. 20 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 przewiduje, iż EBC ma prowadzić lojalną współpracę przy wszelkich dochodzeniach prowadzonych przez Parlament, z zastrzeżeniem postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE);

F.

mając na uwadze, że art. 20 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 stanowi, iż na wniosek przewodniczący Rady ds. Nadzoru EBC prowadzi z przewodniczącym i wiceprzewodniczącymi właściwej komisji Parlamentu poufne dyskusje za zamkniętymi drzwiami na temat zadań nadzorczych EBC, jeżeli takie dyskusje są niezbędne do celów wykonywania uprawnień Parlamentu wynikających z TFUE; mając na uwadze, że przepisy tego artykułu wymagają, by ustalenia dotyczące organizacji tych dyskusji zapewniały pełną poufność zgodnie z obowiązkami w zakresie poufności nałożonymi na EBC jako właściwy organ na mocy stosownego prawa Unii;

G.

mając na uwadze, że art. 15 ust. 1 TFUE stanowi, iż instytucje Unii działają z jak największym poszanowaniem zasady otwartości; mając na uwadze, że warunki, zgodnie z którymi dany dokument EBC ma charakter poufny, zostały ustanowione na mocy decyzji 2004/258/WE Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2004/3) (2); mając na uwadze, że decyzja ta stanowi, iż każdy obywatel Unii oraz każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów EBC zgodnie z warunkami i ograniczeniami określonymi w tej decyzji; mając na uwadze, że zgodnie z tą decyzją EBC odmawia dostępu do dokumentu, jeżeli jego ujawnienie zagroziłoby pewnym konkretnym interesom publicznym lub prywatnym;

H.

mając na uwadze, że przy ujawnianiu informacji dotyczących nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi EBC nie posiada pełnej uznaniowości, lecz ujawnianie takie podlega ograniczeniom i warunkom ustanowionym w stosownym prawie Unii, które ma zastosowanie zarówno do Parlamentu, jak i EBC; mając na uwadze, że zgodnie z art. 37 ust. 2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i EBC („statut ESBC”) osoby mające dostęp do danych podlegających prawodawstwu Unii nakładającemu obowiązek zachowania tajemnicy podlegają temu prawu;

I.

mając na uwadze, że w motywie 55 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 jest mowa o tym, że wszelkie obowiązki sprawozdawcze wobec Parlamentu powinny podlegać odpowiednim wymogom dotyczącym zachowania tajemnicy służbowej; mając na uwadze, że motyw 74 i art. 27 ust. 1 tego rozporządzenia przewidują, iż członkowie Rady ds. Nadzoru, komitet sterujący, personel EBC i personel oddelegowany przez uczestniczące państwa członkowskie wykonujący obowiązki nadzorcze podlegają wymogom dotyczącym zachowania tajemnicy służbowej określonym w art. 37 statutu ESBC oraz w stosownych aktach prawa unijnego; mając na uwadze, że art. 339 TFUE i art. 37 statutu ESBC stanowią, iż członkowie organów decyzyjnych i personelu EBC oraz krajowych banków centralnych są zobowiązani do zachowania tajemnicy służbowej;

J.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 ust. 4 statutu ESBC zebrania Rady Prezesów EBC są poufne;

K.

mając na uwadze, że art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 stanowi, iż do celu wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy tego rozporządzenia EBC stosuje całe stosowne unijne prawo, a w przypadku gdy takie unijne prawo tworzą dyrektywy – krajowe ustawodawstwo transponujące te dyrektywy;

L.

mając na uwadze, że z zastrzeżeniem przyszłych zmian lub przyszłych stosownych aktów prawnych, przepisy prawa Unii w zakresie postępowania z informacjami, które mają charakter poufny, w szczególności art. 53–62 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (3), nakładają na właściwe organy i ich personel obowiązek zachowania ścisłej tajemnicy zawodowej lub służbowej w odniesieniu do nadzoru nad instytucjami kredytowymi; mając na uwadze, że wszystkie osoby, które pracują lub pracowały we właściwych organach lub na ich zlecenie, są zobowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej lub służbowej; mając na uwadze, że bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego informacje poufne, które takie osoby uzyskują w trakcie pełnienia swoich obowiązków, mogą być ujawniane jedynie w postaci skróconej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych instytucji kredytowych;

M.

mając na uwadze, że art. 27 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 stanowi, iż do celów wykonywania powierzonych mu na mocy tego rozporządzenia zadań EBC jest uprawniony, w granicach i z zastrzeżeniem warunków określonych w stosownym unijnym prawie, do wymiany informacji z krajowymi lub unijnymi organami i podmiotami w przypadkach, gdy stosowne unijne prawo zezwala właściwym organom krajowym na ujawnianie informacji tym jednostkom lub gdy państwa członkowskie mogą przewidzieć takie ujawnienie na podstawie stosownego unijnego prawa;

N.

mając na uwadze, że naruszenie wymogów zachowania tajemnicy zawodowej lub służbowej w odniesieniu do informacji dotyczących nadzoru powinno być zagrożone odpowiednimi sankcjami; mając na uwadze, że Parlament powinien stworzyć stosowne ramy działań następczych w przypadku naruszenia poufności przez posłów lub członków personelu;

O.

mając na uwadze, że rozdział strukturalny personelu EBC uczestniczącego w pełnieniu obowiązków nadzorczych EBC od personelu uczestniczącego w realizacji polityki pieniężnej musi zapewniać pełną zgodność z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

P.

mając na uwadze, że niniejsze porozumienie nie obejmuje wymiany informacji poufnych dotyczących polityki pieniężnej ani innych zadań EBC, które nie wchodzą w zakres zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

Q.

mając na uwadze, że niniejsze porozumienie pozostaje bez uszczerbku dla odpowiedzialności właściwych organów krajowych wobec parlamentów narodowych zgodnie z prawem krajowym;

R.

mając na uwadze, że niniejsze porozumienie nie obejmuje ani nie dotyczy obowiązków w zakresie odpowiedzialności i sprawozdawczości, jakim podlega jednolity mechanizm nadzorczy wobec Rady, Komisji lub parlamentów narodowych,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

I.   ODPOWIEDZIALNOŚĆ, DOSTĘP DO INFORMACJI, POUFNOŚĆ

1.   Sprawozdania

§ EBC przedkłada corocznie Parlamentowi sprawozdanie („sprawozdanie roczne”) z wykonania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. Przewodniczący Rady ds. Nadzoru przedstawia sprawozdanie roczne Parlamentowi podczas wysłuchania publicznego. Projekt sprawozdania rocznego przekazuje się Parlamentowi z zachowaniem poufności w jednym z języków urzędowych Unii na cztery dni robocze przed wysłuchaniem. Następnie przekazuje się tłumaczenie na wszystkie języki urzędowe Unii. Sprawozdanie roczne obejmuje, między innymi, następujące zagadnienia:

(i)

wykonywanie zadań nadzorczych;

(ii)

podział zadań między EBC i krajowe organy nadzorcze;

(iii)

współpraca z innymi właściwymi organami krajowymi lub unijnymi;

(iv)

rozdział polityki pieniężnej od zadań nadzorczych;

(v)

rozwój struktury nadzorczej i personelu pełniącego zadania nadzorcze, w tym liczba i skład grupy oddelegowanych ekspertów krajowych;

(vi)

wdrażanie kodeksu postępowania;

(vii)

metoda obliczania i wysokość opłat nadzorczych;

(viii)

budżet przeznaczony na zadania nadzorcze;

(ix)

doświadczenia w ramach sprawozdawczości na mocy art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 (Zgłaszanie naruszeń).

§ W fazie początkowej, o której mowa w art. 33 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, EBC przesyła Parlamentowi kwartalne sprawozdania na temat postępów w zakresie operacyjnego wykonania tego rozporządzenia, obejmujące, między innymi, następujące zagadnienia:

(i)

wewnętrzne prace przygotowawcze, wewnętrzną organizację i planowanie pracy;

(ii)

szczegółowe ustalenia dokonane w celu spełnienia wymogu rozdziału polityki pieniężnej od zadań nadzorczych;

(iii)

współpracę z innymi właściwymi organami krajowymi lub unijnymi;

(iv)

wszelkie przeszkody napotkane przez EBC przy przygotowywaniu się do pełnienia zadań nadzorczych;

(v)

wszelkie przypadki problematyczne lub zmiany w kodeksie postępowania.

§ EBC publikuje sprawozdanie roczne na stronach internetowych jednolitego mechanizmu nadzorczego. Zakres usług EBC świadczonych przez „e-mailową linię informacyjną” zostanie rozszerzony o konkretne kwestie związane z jednolitym mechanizmem nadzorczym, a EBC przekształci wiadomości i pytania otrzymywane pocztą elektroniczną w rubrykę „Najczęściej zadawane pytania” na stronach internetowych jednolitego mechanizmu nadzorczego.

2.   Wysłuchania i poufne dyskusje

Na wniosek właściwej komisji Parlamentu przewodniczący Rady ds. Nadzoru uczestniczy w zwyczajnym wysłuchaniu publicznym w sprawie wykonania zadań nadzorczych. Właściwa komisja Parlamentu i EBC uzgadniają terminarz dwóch takich wysłuchań na każdy kolejny rok. Wnioski o zmianę uzgodnionego terminarza składa się na piśmie.

Ponadto przewodniczący Rady ds. Nadzoru może zostać zaproszony do wzięcia udziału w dodatkowej wymianie poglądów ad hoc z właściwą komisją Parlamentu na temat zagadnień dotyczących nadzoru.

Gdy jest to niezbędne w związku z wykonywaniem przez Parlament uprawnień na mocy TFUE i prawa Unii, przewodniczący właściwej komisji może zwrócić się na piśmie o specjalne poufne spotkanie z przewodniczącym Rady ds. Nadzoru, podając powody. Takie spotkania odbywają się w obopólnie uzgodnionym terminie.

Wszyscy uczestnicy specjalnych poufnych spotkań podlegają wymogom w zakresie poufności równoważnym z wymogami, jakim podlegają członkowie Rady ds. Nadzoru i personel EBC wykonujący zadania nadzorcze.

Na umotywowany wniosek przewodniczącego Rady ds. Nadzoru lub przewodniczącego właściwej komisji Parlamentu oraz za obopólną zgodą w zwyczajnych wysłuchaniach, wymianach poglądów ad hoc i poufnych spotkaniach mogą uczestniczyć przedstawiciele EBC z Rady ds. Nadzoru lub wyżsi rangą członkowie personelu wykonującego zadania nadzorcze (dyrektorzy generalni lub ich zastępcy).

Do jednolitego mechanizmu nadzorczego stosuje się wynikającą z TFUE zasadę otwartości instytucji unijnych. Dyskusje podczas specjalnych poufnych spotkań muszą być zgodne z zasadą otwartości i wyjaśniania istotnych okoliczności. Obejmują one wymianę informacji poufnych dotyczących wykonywania zadań nadzorczych, w granicach określonych w stosownym prawie unijnym. Ujawnianie informacji może być ograniczone przewidzianymi przez prawo granicami jawności.

Osoby zatrudnione przez Parlament i przez EBC nie mogą ujawniać informacji uzyskanych w ramach swych działań związanych z wykonywaniem zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, nawet jeśli działania te zostały już zakończone lub gdy osoby te nie są już zatrudnione przez te instytucje.

Przedmiotem zwykłych wysłuchań, wymian poglądów ad hoc i poufnych spotkań mogą być wszystkie aspekty działalności i funkcjonowania jednolitego mechanizmu nadzorczego wchodzące w zakres rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Z poufnych spotkań nie sporządza się protokołów ani żadnych innych zapisów. Nie wygłasza się oświadczeń dla prasy ani dla innych środków przekazu. Każdy uczestnik poufnych dyskusji podpisuje każdorazowo oświadczenie, że nie ujawni treści tych dyskusji osobom trzecim.

W poufnych spotkaniach mogą uczestniczyć jedynie przewodniczący Rady ds. Nadzoru oraz przewodniczący i wiceprzewodniczący właściwej komisji Parlamentu. Zarówno przewodniczącemu Rady ds. Nadzoru, jak i przewodniczącemu i wiceprzewodniczącym właściwej komisji Parlamentu może towarzyszyć dwóch członków – odpowiednio – personelu EBC i sekretariatu Parlamentu.

3.   Odpowiedzi na pytania

Na skierowane przez Parlament pytania pisemne EBC udziela odpowiedzi na piśmie. Pytania te są kierowane do przewodniczącego Rady ds. Nadzoru za pośrednictwem przewodniczącego właściwej komisji Parlamentu. Odpowiedzi na pytania udziela się niezwłocznie, a w każdym razie w ciągu pięciu tygodni od przekazania ich do EBC.

Parlament i EBC przeznaczają specjalną rubrykę swoich stron internetowych na wskazane powyżej pytania i odpowiedzi.

4.   Dostęp do informacji

EBC dostarcza właściwej komisji Parlamentu co najmniej wyczerpujące i konkretne protokoły z obrad Rady ds. Nadzoru, umożliwiające zrozumienie przebiegu debaty, wraz z opatrzonym uwagami wykazem decyzji. W razie sprzeciwu Rady Prezesów wobec projektu decyzji Rady ds. Nadzoru zgodnie z art. 26 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 prezes EBC informuje przewodniczącego właściwej komisji Parlamentu o powodach takiego sprzeciwu zgodnie z wymogami w zakresie poufności, o których mowa w niniejszym porozumieniu.

W razie likwidacji instytucji kredytowej informacje dotyczące tej instytucji kredytowej, które nie są informacjami poufnymi, ujawnia się po fakcie, gdy wszystkie ograniczenia dotyczące udzielania istotnych informacji wynikające z wymogów w zakresie poufności przestaną mieć zastosowanie.

Wysokość opłat nadzorczych i objaśnienie sposobu ich obliczania publikuje się na stronie internetowej EBC.

EBC publikuje na swojej stronie internetowej przewodnik po swoich praktykach nadzorczych.

5.   Ochrona informacji i dokumentów niejawnych EBC

Parlament wdraża działania ochronne i środki odpowiadające stopniowi wrażliwości informacji lub dokumentów pochodzących z EBC oraz informuje o nich EBC. W każdym przypadku ujawniona informacja lub dokument zostaną wykorzystane wyłącznie w celu, w jakim je udostępniono.

Parlament zwraca się do EBC o zgodę na ujawnienie informacji dodatkowym osobom lub instytucjom, a obie instytucje współpracują ze sobą przy wszelkich postępowaniach sądowych, administracyjnych lub innych, w ramach których zwrócono się o dostęp do takich informacji lub dokumentów. W odniesieniu do wszystkich lub niektórych kategorii ujawnionych informacji lub dokumentów EBC może zwrócić się do Parlamentu o prowadzenie wykazu osób mających dostęp do tych informacji i dokumentów.

II.   PROCEDURY WYBORU

EBC określa i podaje do publicznej wiadomości kryteria wyboru przewodniczącego Rady ds. Nadzoru, w tym pożądane połączenie kwalifikacji, znajomości instytucji finansowych i rynków oraz doświadczenia w dziedzinie nadzoru finansowego i nadzoru makroostrożnościowego. Przy określaniu tych kryteriów EBC dąży do zagwarantowania najwyższych standardów zawodowych oraz uwzględnia potrzebę ochrony interesu całej Unii i bierze pod uwagę różnorodność składu Rady ds. Nadzoru.

Na dwa tygodnie przed opublikowaniem przez Radę Prezesów EBC ogłoszenia o naborze właściwą komisję Parlamentu informuje się o szczegółach otwartej procedury kwalifikacyjnej (w tym o kryteriach wyboru i profilu funkcji), którą EBC zamierza zastosować do wyboru przewodniczącego.

Rada Prezesów EBC informuje właściwą komisję Parlamentu o składzie puli kandydatów na stanowisko przewodniczącego (liczba zgłoszeń, charakterystyka kompetencji zawodowych kandydatów, równowaga płci i narodowości) oraz o metodzie selekcji chętnych w celu stworzenia krótkiej listy co najmniej dwóch kandydatów i wysunięcia ostatecznej propozycji EBC.

EBC dostarcza właściwej komisji Parlamentu krótką listę kandydatów na stanowisko przewodniczącego Rady ds. Nadzoru. Tę listę EBC dostarcza co najmniej na trzy tygodnie przed przedłożeniem swojej propozycji kandydata na stanowisko przewodniczącego.

Właściwa komisja Parlamentu może kierować do EBC pytania dotyczące kryteriów wyboru oraz krótkiej listy kandydatów w ciągu tygodnia od ich otrzymania. EBC musi odpowiedzieć na takie pytania na piśmie w ciągu dwóch tygodni.

§ Proces zatwierdzenia propozycji obejmuje następujące kroki:

EBC przekazuje Parlamentowi propozycje kandydatów na stanowiska przewodniczącego i wiceprzewodniczącego wraz z pisemnym uzasadnieniem kandydatur.

Właściwa komisja Parlamentu przeprowadza publiczne wysłuchanie proponowanych kandydatów na stanowiska przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Rady ds. Nadzoru.

Parlament podejmuje decyzję o zatwierdzeniu proponowanych przez EBC kandydatów na stanowiska przewodniczącego i wiceprzewodniczącego w drodze głosowania we właściwej komisji i na posiedzeniu plenarnym. Parlament, z uwzględnieniem swojego terminarza, podejmuje tę decyzję, co do zasady, w ciągu sześciu tygodniu od otrzymania propozycji.

Jeżeli propozycja kandydata na stanowisko przewodniczącego nie zostanie zatwierdzona, EBC może podjąć decyzję o sięgnięciu do puli osób, które początkowo zgłosiły swoją kandydaturę na to stanowisko, lub o ponownym wszczęciu procedury wyboru, w tym o opracowaniu i publikacji nowego ogłoszenia o naborze.

EBC przedkłada Parlamentowi propozycję odwołania przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego ze stanowiska i odpowiednio ją uzasadnia.

§ Proces zatwierdzenia propozycji obejmuje:

głosowanie we właściwej komisji Parlamentu nad projektem rezolucji; oraz

głosowanie nad tą rezolucją, w celu zatwierdzenia lub wyrażenia sprzeciwu, na posiedzeniu plenarnym.

Jeżeli Parlament lub Rada poinformują EBC, że uznają warunki odwołania przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego Rady ds. Nadzoru za spełnione zgodnie z art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, EBC przedstawia swoje uwagi na piśmie w ciągu czterech tygodni.

III.   DOCHODZENIA

Jeżeli Parlament, zgodnie z art. 226 TFUE i z decyzją 95/167/WE, Euratom, EWWiS Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (4), powoła komisję śledczą, EBC zgodnie z przepisami prawa Unii wspomaga komisję śledczą w pełnieniu jej funkcji zgodnie z zasadą lojalnej współpracy.

Wszelkie prace komisji śledczej, w których jest ona wspomagana przez EBC, są prowadzone w ramach wyznaczonych przez decyzję 95/167/WE, Euratom, EWWiS.

EBC lojalnie współpracuje przy wszelkich prowadzonych przez Parlament dochodzeniach, o których mowa w art. 20 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, na mocy tych samych przepisów, które mają zastosowanie do komisji śledczych, oraz na tych samych zasadach ochrony poufności informacji co zasady przewidziane w niniejszym porozumieniu w odniesieniu do poufnych spotkań (I.2).

Wszyscy adresaci informacji udostępnianych Parlamentowi w kontekście dochodzeń podlegają wymogom w zakresie poufności równoważnym z wymogami, jakim podlegają członkowie Rady ds. Nadzoru i personel EBC wykonujący zadania nadzorcze, a Parlament i EBC uzgadniają środki, jakie należy podjąć w celu zapewnienia ochrony takich informacji.

Jeżeli ochrona interesu publicznego lub prywatnego uznana w decyzji 2004/258/WE wymaga zachowania poufności, Parlament zapewnia zachowanie tej ochrony i nie ujawnia treści takich informacji.

Prawa i obowiązki instytucji i organów Unii ustanowione w decyzji 95/167/WE, Euratom, EWWiS stosują się odpowiednio do EBC.

Każdorazowe zastąpienie decyzji 95/167/WE, Euratom, EWWiS innym aktem prawnym lub jej zmiana będzie wymagać renegocjacji części III niniejszego porozumienia. Do czasu uzgodnienia nowego porozumienia dotyczącego odpowiednich części nadal obowiązuje niniejsze porozumienie wraz z decyzją 95/167/WE, Euratom, EWWiS w jej wersji na dzień złożenia podpisu pod niniejszym porozumieniem.

IV.   KODEKS POSTĘPOWANIA

Przed przyjęciem kodeksu postępowania, o którym mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, EBC informuje właściwą komisję Parlamentu o podstawowych elementach projektu kodeksu postępowania.

Na pisemny wniosek właściwej komisji Parlamentu EBC informuje na piśmie Parlament o wykonywaniu kodeksu postępowania. EBC informuje również Parlament o potrzebie aktualizacji kodeksu postępowania.

Kodeks postępowania reguluje kwestie konfliktu interesów i gwarantuje przestrzeganie przepisów dotyczących rozdziału funkcji nadzorczych od funkcji w zakresie realizacji polityki pieniężnej.

V.   PRZYJĘCIE AKTÓW PRZEZ EBC

EBC należycie informuje właściwą komisję Parlamentu o procedurach (w tym o terminarzu) ustanowionych przez EBC w celu przyjęcia rozporządzeń, decyzji, wytycznych i zaleceń EBC („akty”), które zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013 podlegają konsultacjom społecznym.

W celu zwiększenia przejrzystości i spójności polityki EBC informuje właściwą komisję Parlamentu, w szczególności, o zasadach i o rodzajach wskaźników lub danych, jakie zazwyczaj stosuje przy opracowywaniu aktów i zaleceń w sprawie polityki.

Przed rozpoczęciem procedury konsultacji społecznych EBC przekazuje projekty aktów właściwej komisji Parlamentu. Jeżeli Parlament zgłosi uwagi do aktów, można dokonać nieformalnej wymiany poglądów z EBC na ich temat. Takie nieformalne wymiany poglądów odbywają się równolegle z otwartymi konsultacjami społecznymi, które EBC przeprowadza zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Po przyjęciu aktu EBC przekazuje go właściwej komisji Parlamentu. EBC regularnie informuje również Parlament na piśmie o potrzebie zmiany przyjętych aktów.

VI.   POSTANOWIENIA KOŃCOWE

1.

Co trzy lata obie instytucje poddają ocenie wykonanie niniejszego porozumienia w praktyce.

2.

Niniejsze porozumienie wchodzi w życie z dniem wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 lub z dniem następującym po podpisaniu niniejszego porozumienia, w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.

3.

Zobowiązania dotyczące poufności informacji są wiążące dla obu instytucji również po wygaśnięciu niniejszego porozumienia.

4.

Niniejsze porozumienie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem i w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Europejskiego Banku Centralnego

M. DRAGHI

Prezes EBC


(1)   Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

(2)  Decyzja 2004/258/WE Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2004/3) (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 42).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(4)  Decyzja 95/167/WE, Euratom, EWWiS Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 19 kwietnia 1995 r. w sprawie szczegółowych przepisów regulujących egzekwowanie przez Parlament Europejski jego prawa do prowadzenia dochodzeń (Dz.U. L 78 z 6.4.1995, s. 1).


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/7


DECYZJA RADY

z dnia 25 listopada 2013 r.

dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz

(2013/695/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

We wspólnej deklaracji przyjętej podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Warszawie w dniu 30 września 2011 r. wyrażono poparcie polityczne dla zwiększania mobilności obywateli poprzez liberalizację systemu wizowego i zamiar podjęcia w odpowiednim czasie stopniowych kroków w kierunku wprowadzenia ruchu bezwizowego dla obywateli.

(2)

W dniu 19 grudnia 2011 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Azerbejdżanu w sprawie Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwanej dalej „Umową”). Negocjacje zakończyły się parafowaniem umowy dnia 29 lipca 2013 r.

(3)

Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

(4)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (1); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

(5)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (2); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(6)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz, z zastrzeżeniem jej zawarcia (3).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

W imieniu Rady

D. PAVALKIS

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

(2)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

(3)  Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.


ROZPORZĄDZENIA

30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/8


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1218/2013

z dnia 27 listopada 2013 r.

ustanawiające zakaz połowów śledzia atlantyckiego w obszarach IV, VIId oraz w wodach UE obszaru IIa przez statki pływające pod banderą Niderlandów

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb oraz grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2013 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)   Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)   Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 54.


ZAŁĄCZNIK

Nr

65/TQ40

Państwo członkowskie

Niderlandy

Stado

HER/2A47DX

Gatunek

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

Obszar

IV, VIId oraz wody UE obszaru IIa

Data

29.10.2013


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/10


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1219/2013

z dnia 27 listopada 2013 r.

ustanawiające zakaz połowów śledzia atlantyckiego w wodach UE i wodach Norwegii obszaru IV na północ od 53° 30’ N przez statki pływające pod banderą Francji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2013 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)   Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)   Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 54.


ZAŁĄCZNIK

Nr

63/TQ40

Państwo członkowskie

Francja

Stado

HER/4AB.

Gatunek

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

Obszar

Wody UE i wody Norwegii obszaru IV na północ od 53° 30′ N

Data

24.10.2013


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1220/2013

z dnia 27 listopada 2013 r.

ustanawiające zakaz połowów dorsza atlantyckiego w obszarze NAFO 3M przez statki pływające pod banderą dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne na wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb oraz grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2013 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2013 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)   Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)   Dz.U. L 23 z 25.1.2013, s. 54.


ZAŁĄCZNIK

Nr

66/TQ40

Państwo członkowskie

Unia Europejska (wszystkie państwa członkowskie)

Stado

COD/N3M

Gatunek

Dorsz atlantycki (Gadus Morhua)

Obszar

NAFO 3M

Data

15.11.2013


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/14


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1221/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 476/2013 ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru na okres do końca roku gospodarczego 2013/2014 i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 968/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 61 akapit pierwszy lit. d) w związku z jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 7e w związku z jego art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 cukier i izoglukoza wyprodukowane w danym roku gospodarczym w ilości przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 56 wymienionego rozporządzenia, mogą zostać wywiezione wyłącznie w ramach ustalonego limitu ilościowego.

(2)

Szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące wywozu pozakwotowego, zwłaszcza w odniesieniu do pozwoleń na wywóz, określono w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006.

(3)

W odniesieniu do roku gospodarczego 2013/2014 wstępnie oszacowano, że popytowi na rynku odpowiadałoby ustalenie limitu ilościowego dla wywozu pozakwotowego cukru w wysokości 650 000 ton, wyrażonych w ekwiwalencie cukru białego. Limit ten wprowadzono rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 476/2013 (3). Jednak zgodnie z najnowszymi szacunkami przewiduje się, że produkcja pozakwotowego cukru osiągnie wysoki poziom wynoszący 3 600 000 ton. Należy zatem zapewnić dodatkowe możliwości zbytu pozakwotowego cukru.

(4)

Biorąc pod uwagę fakt, że pułap WTO dotyczący wywozu w roku gospodarczym 2013/2014 nie został w pełni wykorzystany, aby zapewnić unijnym producentom cukru dodatkowe możliwości biznesowe, należy podwyższyć limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru o 700 000 ton. Aby unijni producenci pozakwotowego cukru mogli wykorzystać szanse na rynkach eksportowych, zwiększone ilości należy udostępnić od dnia 2 grudnia 2013 r.

(5)

Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 476/2013.

(6)

Aby umożliwić składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru, należy znieść zawieszenie składania wniosków, o którym mowa w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 968/2013 (4). Jako że rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 968/2013 nie ma już skutków prawnych, należy je uchylić.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 476/2013 otrzymuje brzmienie:

„1.   W odniesieniu do roku gospodarczego 2013/2014 limit ilościowy, o którym mowa w art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, wynosi 1 350 000 ton dla wywozu bez refundacji pozakwotowego cukru białego objętego kodem CN 1701 99 .”.

Artykuł 2

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 968/2013 traci moc.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 2 grudnia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 476/2013 z dnia 23 maja 2013 r. ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2013/2014 (Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 5).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 968/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucające wnioski o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru (Dz.U. L 268 z 10.10.2013, s. 12).


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/16


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1222/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla przeżuwaczy, świń i drobiu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie kwasu propionowego, propionianu sodu oraz propionianu amonu jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania ich w kategorii „dodatki technologiczne” i w grupie funkcjonalnej „dodatki do kiszonki”. Wniosek obejmuje również inne zastosowanie tych samych substancji, co do których nie podjęto jeszcze decyzji.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 16 listopada 2011 r. (2) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania kwas propionowy, propionian sodu oraz propionian amonu nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne. W opinii stwierdzono ponadto, że substancje te polepszają stabilność tlenową materiałów łatwych do kiszenia. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena przedmiotowych substancji dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tych substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Substancje wyszczególnione w załączniku, należące do kategorii „dodatki technologiczne” i do grupy funkcjonalnej „dodatki do kiszonki”, zostają dopuszczone jako dodatki stosowane w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  Dziennik EFSA 2011, 9(12):2446.


ZAŁĄCZNIK

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria: dodatki technologiczne. Grupa funkcjonalna: dodatki do kiszonki

1k280

Kwas propionowy

 

Skład dodatku

Kwas propionowy ≥ 99,5 %

 

Charakterystyka substancji czynnej

 

Kwas propionowy ≥ 99,5 %

 

C3H6O2 Nr CAS: 79-09-4

 

Pozostałości nielotne ≤ 0,01 % po suszeniu w temperaturze 140 °C do stałej masy

 

Aldehydy ≤ 0,1 % wyrażone jako formaldehyd

 

Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

 

Metoda analizy  (1)

Oznaczanie ilościowe kwasu propionowego jako całkowitej zawartości kwasu propionowego w dodatkach paszowych, premiksach, paszach: jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI)

Przeżuwacze

1.

Jednoczesne stosowanie innych kwasów organicznych w najwyższych dopuszczalnych dawkach jest przeciwwskazane.

2.

Dodatek stosuje się w materiałach łatwych do kiszenia (2).

3.

Równoczesne stosowanie innych źródeł substancji czynnych nie może doprowadzić do przekroczenia maksymalnej dozwolonej zawartości.

4.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

20 grudnia 2023 r.

Świnie

30 000

Drób

10 000

1k281

Propionian sodu

 

Skład dodatku

Propionian sodu ≥ 98,5 %

 

Charakterystyka substancji czynnej

 

Propionian sodu ≥ 98,5 %

 

C3H5O2Na

 

Nr CAS: 137-40-6

 

Strata przy suszeniu ≤ 4 % określona poprzez poddanie suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C

 

Substancje nierozpuszczalne w wodzie ≤ 0,1 %

 

Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

 

Metoda analizy  (1)

Oznaczanie ilościowe propionianu sodu w dodatku do żywności:

1)

jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI) – w celu oznaczenia całkowitej zawartości propionianu; oraz

2)

spektrometria absorpcji atomowej, AAS (EN ISO 6869) – w celu oznaczenia całkowitej zawartości sodu.

Oznaczanie ilościowe propionianu sodu jako całkowitej zawartości kwasu propionowego w premiksach, paszach: jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI)

Przeżuwacze

1.

Jednoczesne stosowanie innych kwasów organicznych w najwyższych dopuszczalnych dawkach jest przeciwwskazane.

2.

Dodatek stosuje się w materiałach łatwych do kiszenia (2).

3.

Równoczesne stosowanie innych źródeł substancji czynnych nie może doprowadzić do przekroczenia maksymalnej dozwolonej zawartości.

4.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

20 grudnia 2023 r.

Świnie

30 000  (3)

Drób

10 000  (3)

1k284

Propionian amonu

 

Skład dodatku

Preparat propionianu amonu ≥ 19,0 %, kwasu propionowego ≤ 80,0 % i wody ≤ 30 %

 

Charakterystyka substancji czynnej

 

Propionian amonu: C3H9O2N

 

Nr CAS: 17496-08-1

 

Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

 

Metoda analizy  (1)

Oznaczanie ilościowe propionianu amonu w dodatku do żywności:

1)

jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI) – w celu oznaczenia całkowitej zawartości propionianu; oraz

2)

miareczkowanie kwasem siarkowym i wodorotlenkiem sodu dla oznaczenia amoniaku.

Oznaczanie ilościowe propionianu amonu jako całkowitej zawartości kwasu propionowego w premiksach, paszach:

jonowykluczająca wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI)

Przeżuwacze

1.

Jednoczesne stosowanie innych kwasów organicznych w najwyższych dopuszczalnych dawkach jest przeciwwskazane.

2.

Dodatek stosuje się w materiałach łatwych do kiszenia (2).

3.

Równoczesne stosowanie innych źródeł substancji czynnych nie może doprowadzić do przekroczenia maksymalnej dozwolonej zawartości.

4.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

20 grudnia 2023 r.

Świnie

30 000  (3)

Drób

10 000  (3)


(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

(2)  Pasze łatwe do kiszenia: > 3 % rozpuszczalnych węglowodanów w materiale świeżym (np. kukurydza – cała roślina, życica, stokłosa lub pulpa z buraka cukrowego), rozporządzenie Komisji (WE) nr 429/2008 (Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 1).

(3)  Jako kwas propionowy.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/20


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1223/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

przewidujące odliczenie od kwot połowowych łososia przyznanych Polsce w 2013 r. i kolejnych latach w podrejonach ICES 22-31 z powodu przełowienia w 2012 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 105 ust. 1 i 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Rady (UE) nr 1256/2011 (2) przyznano Polsce na 2012 r. kwotę połowową na łososia atlantyckiego w wodach Unii podrejonów ICES 22-31.

(2)

Komisja wykryła niespójności w polskich danych dotyczących połowów łososia w 2012 r. poprzez kontrolę krzyżową danych zarejestrowanych i zgłoszonych podczas kontrolowanych i niekontrolowanych rejsów połowowych. Te niespójności w zakresie sporządzania raportów dotyczących składu połowów zostały następnie potwierdzone poprzez liczne audyty i wizyty kontrolne przeprowadzone w Polsce zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009. Zgromadzone dowody pozwalają Komisji stwierdzić, że przedmiotowe państwo członkowskie przekroczyło swoje kwoty na połowy łososia w 2012 r. o 1776 sztuk łososia.

(3)

Zgodnie z art. 105 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 Komisja dokonuje odliczeń od przyszłych kwot połowowych danego państwa członkowskiego, gdy ustali, że to państwo członkowskie przekroczyło kwoty połowowe, które zostały mu przyznane.

(4)

Artykuł 105 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 przewiduje, że odliczeń od kwot połowowych należy dokonywać w roku następnym lub w latach następnych.

(5)

Należy dokonać odliczeń niezbędnych do przeniesienia tego przełowienia na kwotę przyznaną Polsce w odniesieniu do łososia atlantyckiego w 2013 r. Według Komisji wielkość przełowienia wynosi mniej niż 100 ton. Zgodnie z ostatnim zdaniem art. 105 ust. 2 do odliczenia nie należy zatem stosować współczynnika mnożenia.

(6)

Jednak jeżeli z powodu wykorzystania kwoty na 2013 r. w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia dokonanie wszystkich należnych odliczeń nie będzie możliwe, trzeba będzie dokonać odliczenia pozostałych ilości od kwoty, która w 2014 r. będzie mogła zostać przyznana temu państwu członkowskiemu w odniesieniu do łososia atlantyckiego, zgodnie z wytycznymi Komisji dotyczącymi odliczania kwot na podstawie art. 105 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Kwotę połowową dla łososia atlantyckiego (Salmo salar) na wodach Unii podrejonów ICES 22-31, przyznaną Polsce w 2013 r. rozporządzeniem (UE) nr 1256/2011, zmniejsza się w sposób wskazany w załączniku.

Artykuł 2

Jeżeli odliczenia, które należy zastosować na podstawie art. 1, są wyższe niż nadal dostępna kwota połowowa i nie mogą być w całości uwzględnione w 2013 r., pozostałe ilości odlicza się od kwoty połowowej na łososia atlantyckiego (Salmo salar) na wodach Unii podrejonów ICES 22-31, która może zostać przyznana Polsce w 2014 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)   Dz.U. L 320 z 3.12.2011, s. 3.

(3)   Dz.U. C 72 z 10.3.2012, s. 27.


ZAŁĄCZNIK

Stado

2012

Odliczenie w 2013 r.

Kwota początkowa

Kwota dostosowana

Stwierdzone połowy

Różnica pomiędzy kwotą a połowami

(przełowienie)

SAL/3B23.; SAL/3C22.; SAL/3D24.; SAL/3D25.; SAL/3D26.; SAL/3D27.; SAL/3D28.; SAL/3D29.; SAL/3D30.; SAL/3D31.

7 704

7 704

9 493

–1 776

1 776


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/22


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1224/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 800/2008 w odniesieniu do okresu jego stosowania

KOMISJA EUROPEJSKA

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (1),

po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 31 grudnia 2013 r. rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 (2) traci moc.

(2)

W komunikacie dotyczącym unowocześnienia unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa (3) z dnia 8 maja 2012 r. Komisja zainicjowała szerszy przegląd zasad pomocy państwa. W kontekście tego przeglądu rozporządzenie (WE) nr 994/98 zostało już zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 733/2013 (4). W trakcie przeglądu jest szereg innych instrumentów pomocy państwa, takich jak instrumenty dotyczące działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej, pomocy na ochronę środowiska, kapitału podwyższonego ryzyka i udzielania pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji. Zakończenie dostosowania tych instrumentów nie będzie możliwe przed wygaśnięciem rozporządzenia (WE) nr 800/2008. W celu zapewnienia spójnego podejścia w ramach wszystkich instrumentów pomocy państwa należy przedłużyć okres stosowania rozporządzenia (WE) nr 800/2008 do dnia 30 czerwca 2014 r.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 800/2008.

(4)

W świetle przedłużenia okresu obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 800/2008 niektóre państwa członkowskie mogą chcieć przedłużyć stosowanie środków, na temat których przedłożono informacje zbiorcze zgodnie z art. 9 tego rozporządzenia. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych właściwe jest, by informacje zbiorcze dotyczące przedłużenia okresu obowiązywania tych środków uznać za przekazane Komisji, jeżeli do przedmiotowych środków nie wprowadzono istotnych zmian.

(5)

Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, aby umożliwić przedłużenie okresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 800/2008 przed jego wygaśnięciem,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 45 rozporządzenia (WE) nr 800/2008 akapit 2 otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 30 czerwca 2014 r.”.

Artykuł 2

Jeżeli w wyniku zmiany rozporządzenia (WE) nr 800/2008 państwo członkowskie chce przedłużyć środki, w odniesieniu do których informacje zbiorcze zostały przedłożone Komisji zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 800/2008, informacje zbiorcze dotyczące przedłużenia tych środków uznaje się za przekazane Komisji, pod warunkiem że do przedmiotowych środków nie wprowadzono istotnych zmian.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3).

(3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Unowocześnienie unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa” z 8.5.2012 r., COM(2012) 209 final.

(4)   Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 11.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/24


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1225/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

61,5

MA

45,9

TR

88,1

ZZ

65,2

0707 00 05

AL

50,7

EG

200,0

TR

132,3

ZZ

127,7

0709 91 00

EG

200,0

ZZ

200,0

0709 93 10

MA

133,5

TR

110,1

ZZ

121,8

0805 20 10

AU

135,4

MA

64,3

PE

131,0

TR

100,8

ZA

150,1

ZZ

116,3

0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

IL

59,5

PE

74,3

SZ

43,6

TR

63,7

UY

92,4

ZZ

66,7

0805 50 10

TR

71,5

ZZ

71,5

0808 10 80

AU

125,0

BA

45,7

MK

36,9

US

151,9

ZA

93,4

ZZ

90,6

0808 30 90

TR

118,4

ZZ

118,4


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/26


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1226/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2013 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00 , 1001 11 00 , ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 , 1002 90 00 , 1005 10 90 , 1005 90 00 , 1007 10 90 et 1007 90 00 , są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00 , 1001 11 00 , ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 , 1002 90 00 , 1005 10 90 , 1005 90 00 , 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 grudnia 2013 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

(5)

Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 grudnia 2013 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2013 r.

Kod CN

Wyszczególnienie

Należność celna przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 19 00

1001 11 00

PSZENICA durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

ex 1001 91 20

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 99 00

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 10 00

1002 90 00

ŻYTO

0,00

1005 10 90

KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00

1007 10 90

1007 90 00

Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

0,00


(1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

15.11.2013-28.11.2013

1.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

(EUR/t)

 

Pszenica zwykła (1)

Kukurydza

Pszenica durum, wysokiej jakości

Pszenica durum, średniej jakości (2)

Pszenica durum, niskiej jakości (3)

Giełda

Minnéapolis

Chicago

Notowanie

203,08

122,01

Cena FOB USA

222,66

212,66

192,66

Premia za Zatokę

28,32

Premia za Wielkie Jeziora

37,83

2.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

17,27 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

51,31 EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/29


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1227/2013

z dnia 29 listopada 2013 r.

ustanawiające współczynnik przydziału mający zastosowanie do pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 dotyczącego pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2), w szczególności jego art. 31 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozdziale III sekcja 3 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 ustalono procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu otwartego dla tego państwa.

(2)

Przepisy zawarte we wspomnianej sekcji, zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 990/2013 (3), zapewniają podmiotom możliwość składania wniosków o pozwolenie w dniach od 1 do 10 listopada, jeżeli po upływie terminu przewidzianego na składanie wniosków o pozwolenie, o którym to terminie mowa w art. 29 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, w ramach kontyngentu pozostaną dostępne jakiekolwiek ilości. W art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 990/2013 ustanowiono, że w ramach roku kontyngentowego 2013/2014 całkowita pozostała ilość wynosi 9 018 ton.

(3)

Wnioski złożone w dniach od 1 do 10 listopada 2013 r. w odniesieniu do pozostałego okresu bieżącego roku kontyngentowego 2013/2014 dotyczą ilości mniejszych niż ilości dostępne. W tej sytuacji właściwe jest zapewnienie możliwości przydziału pozostałych ilości zgodnie z art. 31 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 1187/2009. Wydanie pozwoleń na wywóz obejmujących te pozostałe ilości powinno być uzależnione od powiadomienia właściwego organu o dodatkowych ilościach, na które dany podmiot wyraził zgodę, oraz od wpłaty zabezpieczenia przez zainteresowane podmioty,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wnioski o pozwolenia na wywóz złożone w dniach od 1 do 10 listopada 2013 r. w odniesieniu do pozostałego okresu bieżącego roku kontyngentowego 2013/2014 zostają przyjęte.

W odniesieniu do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na wywóz, o których mowa w akapicie pierwszym, na produkty, o których mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, stosuje się współczynnik przydziału w wysokości 73,918032.

Pozwolenia na wywóz obejmujące ilości przekraczające ilości wnioskowane, które zostały przydzielone zgodnie ze współczynnikiem określonym w akapicie drugim, zostają wydane po wyrażeniu zgody przez podmiot na podane ilości w terminie jednego tygodnia od daty publikacji niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem wpłaty wymaganego zabezpieczenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 318 z 4.12.2009, s. 1.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 990/2013 z dnia 15 października 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do wywozu mleka i przetworów mlecznych do Stanów Zjednoczonych Ameryki i Republiki Dominikańskiej (Dz.U. L 275 z 16.10.2013, s. 3).


DECYZJE

30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/31


DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM MALI/2/2013

z dnia 12 listopada 2013 r.

w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

(2013/696/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), a w szczególności jej art. 8 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 8 ust. 5 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników (KU) dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).

(2)

W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w konkluzjach posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r. przewidziano uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego i ustanowienia Komitetu Uczestników.

(3)

Komitet Uczestników powinien stanowić forum, na którym prowadzone będą z uczestniczącymi państwami trzecimi dyskusje dotyczące wszelkich problemów w zakresie zarządzania misją EUTM Mali. KPiB, który sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategicznie nad EUTM Mali, powinien brać pod uwagę opinie wydawane przez Komitet Uczestników.

(4)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Ustanowienie i zakres uprawnień

Niniejszym ustanawia się Komitet Uczestników (KU) misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali). Zakres uprawnień Komitetu Uczestników określony jest w konkluzjach z posiedzeń Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. i w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r.

Artykuł 2

Skład

1.   W skład Komitetu Uczestników wchodzą:

przedstawiciele wszystkich państw członkowskich;

przedstawiciele państw trzecich uczestniczących w EUTM Mali i wnoszących znaczący wkład.

2.   W posiedzeniach Komitetu Uczestników może także uczestniczyć przedstawiciel Komisji Europejskiej.

Artykuł 3

Informacje od dowódcy misji UE

Komitet Uczestników otrzymuje informacje od dowódcy misji UE.

Artykuł 4

Przewodniczący

Przewodniczącym Komitetu Uczestników jest Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub jego przedstawiciel, ściśle współpracujący z przewodniczącym Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej lub jego przedstawicielem.

Artykuł 5

Posiedzenia

1.   Posiedzenia Komitetu Uczestników są regularnie zwoływane przez przewodniczącego. Jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek członka mogą być zwoływane posiedzenia nadzwyczajne.

2.   Przed posiedzeniem przewodniczący rozsyła wstępny porządek obrad oraz dokumenty związane z posiedzeniem. Przewodniczący odpowiada za przekazywanie KPiB wyników obrad Komitetu Uczestników.

Artykuł 6

Poufność

1.   Zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. (2), do posiedzeń i prac Komitetu Uczestników stosuje się przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa. W szczególności przedstawiciele w Komitetu Uczestników muszą posiadać odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego.

2.   Treść obrad Komitetu Uczestników objęta jest tajemnicą zawodową, chyba że Komitet Uczestników jednomyślnie zadecyduje inaczej.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2013 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

W. STEVENS

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.

(2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/33


DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM MALI/3/2013

z dnia 12 listopada 2013 r.

w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

(2013/697/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), a w szczególności jej art. 8 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji 2013/34/WPZiB, Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptowania proponowanych wkładów państw trzecich.

(2)

Zgodnie z zaleceniami dowódcy misji UE i z zaleceniami Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej w sprawie udziału Konfederacji Szwajcarskiej, udział Konfederacji Szwajcarskiej powinien zostać zaakceptowany.

(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wkłady państw trzecich

1.   Wkład Konfederacji Szwajcarskiej w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.

2.   Konfederacja Szwajcarska jest zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUTM Mali.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2013 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

W. STEVENS

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/34


DECYZJA RADY 2013/698/WPZiB

z dnia 25 listopada 2013 r.

w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 13 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa określającą pięć kluczowych wyzwań, z którymi ma się zmierzyć Unia: terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, konflikty regionalne, upadek państwowości i przestępczość zorganizowana. Skutki nielegalnej produkcji i transferu broni konwencjonalnej, w tym broni strzeleckiej i lekkiej (dalej zwanej „BSiL”) oraz obrotu tą bronią, a także jej nadmierne gromadzenie i niekontrolowane rozprzestrzenianie stanowią podstawowe elementy czterech z pięciu powyższych wyzwań. Zwiększają one poczucie braku bezpieczeństwa w Afryce Subsaharyjskiej, na Bliskim Wschodzie i w wielu innych regionach świata, pogłębiając konflikty i podkopując proces budowania pokoju po zakończeniu konfliktu, tym samym stanowiąc poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa.

(2)

W dniach 15–16 grudnia 2005 r. Rada przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (dalej zwaną „strategią UE dotyczącą BSiL”), która przedstawia wytyczne działań UE w dziedzinie BSiL. W strategii tej uznano Afrykę za kontynent, który jest najbardziej dotknięty problemem nielegalnego gromadzenia i rozprzestrzeniania BSiL. Uznano również, że problemu transferów BSiL do Afryki Subsaharyjskiej nie można oddzielić od problemu dotyczącego źródeł tych transferów, i stwierdzono, że należy zwrócić szczególną uwagę na drogi i sposoby rozprzestrzeniania BSiL w Afryce, w tym na nielegalne pośrednictwo i transport.

(3)

W strategii UE dotyczącej BSiL stwierdza się również, że Unia powinna wzmacniać i wspierać mechanizmy monitorowania sankcji oraz wspierać zaostrzenie kontroli wywozu, a także promować wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB (1) m.in. poprzez propagowanie środków zwiększania przejrzystości.

(4)

Wraz z przygotowanym przez Organizację Narodów Zjednoczonych Programem działania na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (dalej zwanym „programem działania ONZ”), przyjętym w dniu 20 lipca 2001 r., wszystkie państwa członkowskie ONZ zobowiązały się do zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL lub przejmowaniu jej przez nieupoważnionych odbiorców, a w szczególności do uwzględniania – w procesie rozpatrywania wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz – ryzyka wprowadzenia BSiL do nielegalnego handlu.

(5)

W dniu 8 grudnia 2005 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej BSiL.

(6)

W 2007 r. we wspólnej strategii Afryka–UE określono zapobieganie nielegalnemu handlowi BSiL i nadmiernemu jej gromadzeniu jako dziedzinę prowadzenia działań przez zwiększanie zdolności, nawiązywanie kontaktów, współpracę i wymianę informacji.

(7)

Podczas drugiej konferencji przeglądowej programu działania ONZ, która odbyła się w 2012 r., wszystkie państwa członkowskie ONZ potwierdziły swoje zaangażowanie na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, w tym jej nielegalnemu przejmowaniu przez nieupoważnionych odbiorców, oraz swoje zawarte w programie działania ONZ zobowiązania dotyczące oceny wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz.

(8)

W dniu 2 kwietnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło tekst traktatu o handlu bronią. Celem traktatu jest wprowadzenie jak najsurowszych wspólnych międzynarodowych norm regulujących międzynarodowy handel bronią konwencjonalną lub poprawiających regulacje dotyczące międzynarodowego handlu bronią konwencjonalną, zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią konwencjonalną i zwalczanie takiego handlu, jak również zapobieganie nielegalnemu przejmowaniu takiej broni. Unia powinna wspierać wszystkie państwa członkowskie ONZ we wdrażaniu skutecznych środków kontroli transferu broni, by zapewnić jak największą skuteczność traktatu o handlu bronią po jego wejściu w życie, w szczególności w odniesieniu do wdrażania art. 11 tego traktatu.

(9)

Unia pragnie zatem finansować globalny mechanizm raportowania w zakresie nielegalnej BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, by zmniejszyć ryzyko nielegalnego handlu nimi, a co za tym idzie, przyczynić się do realizacji powyższych celów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W związku z wdrożeniem strategii UE dotyczącej BSiL oraz propagowaniem pokoju i bezpieczeństwa działania w ramach projektu, które mają być wspierane przez Unię, służą realizacji następujących celów szczegółowych:

stworzenie dostępnego i przyjaznego użytkownikom globalnego systemu zarządzania informacjami o nielegalnie przejętej lub będącej przedmiotem nielegalnego handlu BSiL i innej nielegalnie przejętej lub będącej przedmiotem nielegalnego handlu broni konwencjonalnej oraz amunicji („iTrace”), który to system ma dostarczać decydentom politycznym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i urzędnikom zajmującym się kontrolą wywozu broni konwencjonalnej stosowne informacje oraz umożliwiać im opracowanie skutecznych i opartych na dowodach strategii i projektów skierowanych przeciwko nielegalnemu rozprzestrzenianiu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji,

prowadzenie badań terenowych w dziedzinie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji będących w obrocie w obszarach objętych konfliktem oraz wprowadzanie wszystkich zebranych dowodów do systemu zarządzania informacjami,

centralizacja – w ramach globalnego systemu zarządzania informacjami – istniejącej istotnej z politycznego punktu widzenia dokumentacji na temat transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, w tym: krajowych sprawozdań dotyczących wywozu broni; sprawozdań na temat poszczególnych państw składanych w ramach rejestru broni konwencjonalnej ONZ i programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL; tekstów instrumentów krajowych, regionalnych i międzynarodowych; oraz sprawozdań dotyczących transferów nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji – sporządzonych przez grupy monitorowania sankcji ONZ, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowe środki masowego przekazu,

pogłębianie świadomości przez działania informacyjne dotyczące ustaleń w ramach projektu, propagowanie celu i dostępnych funkcji iTrace wśród krajowych i międzynarodowych decydentów politycznych, ekspertów w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i organów zezwalających na wywóz broni oraz zwiększanie międzynarodowych zdolności monitorowania nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz wspomagania decydentów politycznych w określaniu priorytetów w dziedzinie pomocy i współpracy międzynarodowej, a także zmniejszania ryzyka nielegalnego przejmowania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji. Zostaną również opracowane działania informacyjne mające na celu koordynację wymiany informacji i budowanie trwałych partnerstw z osobami fizycznymi i organizacjami zdolnymi do generowania informacji, które mogą zostać wprowadzone do systemu iTrace,

sporządzanie sprawozdań dotyczących zasadniczych kwestii politycznych, na podstawie danych zebranych podczas badań terenowych i wprowadzonych do systemu iTrace, w konkretnych dziedzinach zasługujących na uwagę społeczności międzynarodowej, takich jak najważniejsze sposoby nielegalnego handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną oraz amunicją oraz kanały ich dystrybucji w regionach.

Unia finansuje ten projekt, którego szczegółowy opis przedstawiono w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysoki przedstawiciel”).

2.   Szczegóły techniczne realizacji projektu, o którym mowa w art. 1, powierza się Conflict Armament Research Ltd. („CAR”).

3.   CAR wykonuje swoje zadania pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z CAR.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 2 320 000 EUR. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 2 416 667 EUR; kwota ta zostanie zapewniona w drodze współfinansowania przez CAR.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera niezbędną umowę z CAR. Umowa ta będzie zawierać zobowiązanie CAR do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja podejmuje starania w celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia tej umowy.

Artykuł 4

1.   Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań kwartalnych przygotowywanych przez CAR. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.

2.   Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.

Artykuł 5

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejsza decyzja traci moc 24 miesiące od daty zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jednakże niniejsza decyzja traci moc sześć miesięcy po dacie wejścia w życie, jeśli umowa nie zostanie zawarta w tym okresie.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

W imieniu Rady

D. PAVALKIS

Przewodniczący


(1)  Wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99).


ZAŁĄCZNIK

iTrace – Globalny mechanizm raportowania w zakresie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji

1.   Kontekst i uzasadnienie wsparcia w ramach WPZiB

1.1.   Niniejsza decyzja opiera się na kolejnych decyzjach Rady mających na celu walkę z destabilizującym wpływem nielegalnego przejmowania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz nielegalnego handlu tą bronią. Nielegalne rozprzestrzenianie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji jest jednym z najważniejszych czynników prowadzących do zachwiania stabilności państw i zaostrzających konflikty, co stanowi poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa. Jak stwierdzono w strategii UE dotyczącej BSiL, Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na negatywny wpływ konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ BSiL. Sama liczba operacji utrzymywania pokoju i embarg na broń w Afryce jasno pokazuje skalę zagrożeń, jakie stawia przed państwami Afryki nielegalne gromadzenie i rozprzestrzenianie BSiL i innej broni konwencjonalnej. Inne regiony świata, w tym niektóre części Ameryki Łacińskiej i Środkowej, Azji Środkowej i Wschodniej, Bałkanów i Bliskiego Wschodu, są w podobnym stopniu dotknięte problemem rozprzestrzeniania nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej.

Społeczność międzynarodowa nie ma w chwili obecnej podstawowych zdolności do monitorowania i diagnozowania w dziedzinie zwalczania rozprzestrzeniania nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej. Wynika to z trzech wzajemnie powiązanych czynników. Po pierwsze, większość nielegalnego handlu bronią konwencjonalną odbywa się drogą lądową przez regiony ogarnięte konfliktem, gdzie kontrole w terenie są rzadkie. Po drugie, istniejące zdolności w dziedzinie monitorowania są między sobą słabo skoordynowane – grupy monitorowania sankcji ONZ, działania misji pokojowych i organizacji pozarządowych są ze sobą stosunkowo mało powiązane, a informacje, jakie można od nich uzyskać, są fragmentaryczne. Po trzecie, ograniczone i pozbawione koordynacji monitorowanie nie daje decydentom politycznym wystarczających informacji, by mogli oni sformułować skuteczne polityki przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni.

Celem niniejszej decyzji jest zapewnienie decydentom politycznym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni i urzędnikom zajmującym się kontrolą wywozu broni dostępu do gromadzonych systematycznie i istotnych informacji, które umożliwiłyby im opracowanie skutecznych i opartych na dowodach strategii skierowanych przeciwko nielegalnemu rozprzestrzenianiu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji do tych rodzajów broni, by zwiększyć bezpieczeństwo międzynarodowe i bezpieczeństwo w poszczególnych regionach. Decyzja ta będzie zatem stanowić dla nich wsparcie umożliwiające połączenie skutecznej strategii reakcji z właściwymi działaniami zapobiegawczymi, by zająć się kwestią nielegalnego popytu i podaży oraz zapewnić skuteczną kontrolę broni konwencjonalnej w państwach trzecich.

1.2.   Niniejsza decyzja przewiduje utworzenie publicznie dostępnego systemu internetowego, który będzie śledzić nielegalną BSiL i inną nielegalną broń konwencjonalną oraz amunicję, z uwzględnieniem konkretnych rodzajów broni, dostawców, kierunków transferu i nielegalnych odbiorców („iTrace”). Skupiając się na regionach dotkniętych przez konflikty, iTrace będzie służył jako globalny mechanizm raportowania umożliwiający rządom poszczególnych państw monitorowanie nielegalnego handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną oraz amunicją oraz diagnozowanie przypadków jej nielegalnego przejmowania. Będzie to pierwszy globalny mechanizm systematycznie monitorujący nielegalny handel BSiL i inną bronią konwencjonalną oraz amunicją i wspomagający określenie właściwych środków pozwalających na zmniejszenie zagrożenia nielegalnym przejmowaniem tej broni i amunicji oraz nielegalnym handlem nimi. Po wejściu w życie traktatu o handlu bronią mechanizm ten będzie także wspomagał monitorowanie realizacji postanowień traktatu, zapewniał wszechstronne informacje przydatne do opracowywania sprawozdań z realizacji oraz zwiększał zdolność rządów poszczególnych państw do przewidywania wpływu podejmowanych przez nie decyzji o pozwoleniu na wywóz broni.

Niniejsza decyzja przewiduje dostosowanie skomplikowanego oprogramowania zarządzającego informacjami, utworzenie portalu internetowego z opcją pełnego wyszukiwania, który umożliwi sporządzenie geoprzestrzennej mapy nielegalnych transferów broni, oraz opracowanie programu badań terenowych, który zaowocuje wprowadzaniem do iTrace w czasie rzeczywistym dowodów na nielegalne transfery broni. Decyzja przewiduje również przegląd i weryfikację istniejących dowodów na nielegalny handel bronią, które zostaną wprowadzone do iTrace.

2.   Cele ogólne

Opisane poniżej działanie będzie wspierać społeczność międzynarodową w walce z destabilizującymi skutkami nielegalnego przejmowania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz nielegalnego handlu nimi. Zapewni ono decydentom politycznym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni i urzędnikom zajmującym się kontrolą wywozu broni dostęp do istotnych informacji, które umożliwią im opracowanie skutecznych i opartych na dowodach strategii skierowanych przeciwko nielegalnemu rozprzestrzenianiu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, by zwiększyć bezpieczeństwo międzynarodowe i bezpieczeństwo w poszczególnych regionach. W szczególności działanie to zapewni:

a)

konkretne informacje o nielegalnym handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną niezbędne do bardziej skutecznego monitorowania realizacji programu działania ONZ dotyczącego nielegalnego handlu BSiL;

b)

konkretne informacje wspierające wdrażanie międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie;

c)

konkretne informacje umożliwiające nakreślenie najważniejszych tras dostaw i podmiotów zaangażowanych w dostawy BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji do regionów dotkniętych konfliktem lub do międzynarodowych organizacji terrorystycznych oraz przedstawienie dowodów uczestnictwa grup i osób fizycznych w nielegalnym handlu, stanowiące wsparcie dla krajowych postępowań sądowych;

d)

możliwość pogłębienia współpracy między właściwymi organami ONZ, misjami i innymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie śledzenia BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz bezpośredniego przekazywania informacji z korzyścią dla istniejących mechanizmów monitorowania, w tym systemu iARMS Interpolu;

e)

istotne informacje umożliwiające określenie priorytetowych obszarów współpracy międzynarodowej i pomocy na rzecz skutecznego zwalczania nielegalnego przejmowania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz nielegalnego handlu nimi, takiej jak finansowanie przedsięwzięć dotyczących bezpieczeństwa zapasów broni lub zarządzania granicami;

f)

mechanizm wspierający monitorowanie wdrażania traktatu o handlu bronią po jego wejściu w życie, w szczególności wykrywanie nielegalnego przejmowania transferów broni konwencjonalnej, oraz wspierający rządy w ocenianiu ryzyka nielegalnego przejęcia przed wywozem broni konwencjonalnej, zwłaszcza ryzyka nielegalnego przejęcia w granicach państwa kupującego lub ponownego wywozu na niepożądanych warunkach.

3.   Trwałość projektu w dłuższym okresie i jego wyniki

Działanie ustanowi trwałe ramy ciągłego monitorowania nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji. Oczekuje się, że w zasadniczy sposób ulepszy zasób dostępnych informacji dotyczących broni i będzie znacząco wspierać ukierunkowany rozwój skutecznej kontroli broni konwencjonalnej i polityk kontroli wywozu broni. Projekt umożliwi w szczególności:

a)

rozwój systemu zarządzania informacjami, który zapewni długookresowe (co najmniej 10 lat) gromadzenie danych dotyczących nielegalnej broni konwencjonalnej i ich analizę;

b)

zapewnienie decydentom politycznym zajmującym się kontrolą broni konwencjonalnej i ekspertom w tej dziedzinie narzędzia umożliwiającego określenie skuteczniejszych strategii i priorytetów w dziedzinie pomocy i współpracy (na przykład przez identyfikowanie możliwości współpracy regionalnej lub subregionalnej, mechanizmy koordynacji i wymiany informacji, które należy ustanowić lub wzmocnić; przez identyfikowanie niewystarczająco zabezpieczonych krajowych zapasów broni, tras nielegalnego transferu, nieskutecznych kontroli granicznych oraz niewystarczających zdolności w zakresie egzekwowania prawa);

c)

korzystanie z charakteryzującej go elastyczności, by generować informacje istotne z politycznego punktu widzenia, niezależnie od szybkich zmian wymogów dotyczących polityki;

d)

znaczne zwiększenie skuteczności organizacji i osób fizycznych monitorujących broń w kontekście międzynarodowym, dzięki udostępnieniu im mechanizmu wymiany informacji, których zakres stale się powiększa.

4.   Opis działania

4.1.   Projekt 1: Stworzenie globalnego systemu zarządzania informacjami o śledzeniu broni (iTrace) i internetowego portalu umożliwiającego tworzenie map

4.1.1.   Cel projektu

W ramach projektu zostanie opracowane oprogramowanie niezbędne do przetwarzania, walidowania i prezentowania za pomocą map informacji o nielegalnie przejętej lub stanowiącej przedmiot nielegalnego handlu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji. Dfuze Information Management System (system zarządzania informacjami Dfuze), który jest już eksploatowany przez siły policji i służby wywiadowcze w kilku krajach, zostanie dostosowany do przetwarzania informacji specyficznych dla broni. System ten oferuje również analizę sieci organizacyjnej do celów monitorowania nielegalnego handlu bronią prowadzonego przez grupy terrorystyczne i organizacje przestępcze, w tym powiązań finansowych. Funkcje tworzenia map geoprzestrzennych w systemie Dfuze zostaną poddane szczegółowemu przeglądowi, by umożliwić utworzenie w ramach iTrace internetowego portalu umożliwiającego sporządzanie map charakteryzującego się możliwością pełnego wyszukiwania i dostępnego publicznie, wraz z powiązanymi funkcjami pobierania danych.

4.1.2.   Działania w ramach projektu

W ramach omawianego projektu podjęte zostaną następujące działania:

a)

nabycie obejmującej serwery, komputery i sieć infrastruktury niezbędnej do działania globalnego systemu zarządzania informacjami o śledzeniu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji (iTrace) oraz internetowego portalu umożliwiającego sporządzanie map;

b)

zakup i przegląd Dfuze Information Management System, zwłaszcza ponowna kategoryzacja pól wprowadzania danych i utworzenie w ramach iTrace internetowego portalu umożliwiającego sporządzanie map.

4.1.3.   Wyniki projektu

Projekt umożliwi:

a)

każdemu użytkownikowi internetu wyszukiwanie danych dotyczących konkretnego miejsca, kraju, regionu lub kontynentu;

b)

zidentyfikowanie i wyświetlenie obrazów stanowiących dowód nielegalnego przejęcia BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub nielegalnego handlu nimi w tym miejscu, kraju, regionie lub na tym kontynencie;

c)

zaznaczenie na internetowej mapie świata dat transferu, tras nielegalnych dostaw i danych handlarzy nielegalną bronią powiązanych z dowolnym elementem (spośród wielu tysięcy) BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji będących przedmiotem nielegalnego handlu;

d)

automatyczne wyszukiwanie podobnych przypadków (BSiL i inna broń konwencjonalna lub amunicja tego samego typu, kraj produkcji lub seria produkcyjna) i zaznaczenie tych elementów oraz ich lokalizacji na internetowej mapie świata;

e)

identyfikację i powiązanie map ze względu na rodzaje nielegalnie przejętej lub będącej przedmiotem nielegalnego handlu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub ze względu na organizacje zajmujące się nielegalnym handlem w kontekście międzynarodowym;

f)

generowanie wieloaspektowych sprawozdań (np. dotyczących skali nielegalnego przejmowania broni w danym państwie lub pochodzenia nielegalnie przejmowanej broni konwencjonalnej) prezentowanych w formacie PDF;

g)

przechowywanie w podziale na państwa oraz w ramach globalnego systemu zarządzania informacjami istniejącej istotnej z politycznego punktu widzenia dokumentacji na temat transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, w tym: krajowych sprawozdań dotyczących wywozu broni; sprawozdań na temat poszczególnych państw składanych w ramach rejestru broni konwencjonalnej ONZ i programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL; tekstu stosownych instrumentów krajowych, regionalnych i międzynarodowych; oraz sprawozdań dotyczących transferów nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji – sporządzonych przez grupy monitorowania sankcji ONZ, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowe środki masowego przekazu;

h)

bezpośrednie połączenie z bazą iARMS Interpolu, co umożliwi Interpolowi porównanie w systemie iARMS broni stanowiącej narzędzie przestępstwa z wykorzystaniem generowanych przez iTrace informacji o broni używanej w konfliktach;

i)

opracowanie w określonym z góry formacie sprawozdań z oceny ryzyka, które pomogą ekspertom w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej określić priorytety w zakresie usprawnień, pomocy i współpracy, a organom zezwalającym na wywóz broni rozpoznać konkretne zagrożenie nielegalnym przejęciem.

4.1.4.   Wskaźniki realizacji projektu

W ramach projektu utworzony zostanie bezpłatny, publicznie dostępny internetowy system sporządzania map; nie istnieją ograniczenia co do potencjalnych beneficjentów.

4.1.5.   Beneficjenci projektu

Po wprowadzeniu danych (zob. sekcje 4.2. i 4.3) iTrace będzie zapewniał wieloaspektowe informacje wyraźnie skierowane między innymi do: decydentów odpowiedzialnych za krajową politykę kontroli broni; organów wydających pozwolenia na wywóz broni; organizacji regionalnych i międzynarodowych (w tym grup monitorowania sankcji ONZ, misji pokojowych ONZ, Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC), Biura Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia (UNODA) i Interpolu); pozarządowych organizacji badawczych (w tym Bońskiego Międzynarodowego Centrum Konwersji (BICC), Grupy Badawczo-Informacyjnej ds. Pokoju i Bezpieczeństwa (GRIP), Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI) i Small Arms Survey); organizacji wspierających (w tym Amnesty International i Human Rights Watch) oraz międzynarodowych środków masowego przekazu.

4.2.   Projekt 2: Badania terenowe i retrospektywne niezbędne, by wprowadzać do systemu iTrace w czasie rzeczywistym udokumentowane dowody na nielegalne przejęcie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz na nielegalny handel nimi, a także inne istotne informacje.

4.2.1.   Cel projektu

W ramach projektu prowadzone będą badania terenowe w zakresie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji znajdujących się w obrocie na obszarach objętych konfliktem. Projekt ten jest inicjatywą pilotową, mającą na celu potwierdzenie użyteczności systemu iTrace poprzez generowanie aktualnych informacji na temat nielegalnego przejmowania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz nielegalnego handlu nimi w państwach na południe od Sahary. Zakres projektu obejmuje kilka państw, których sytuacja szczególnie niepokoi państwa członkowskie UE, takich jak Republika Środkowoafrykańska, Libia, Mali, Niger, Sudan Południowy, Sudan i Somalia. Ponadto w ramach projektu zostaną przeprowadzone badania retrospektywne umożliwiające wprowadzenie do systemu iTrace zweryfikowanych istniejących już informacji dotyczących odnośnych transferów, które to informacje zostały przekazane przez organizacje inne niż CAR.

4.2.2.   Działania w ramach projektu

W ramach omawianego projektu podjęte zostaną następujące działania:

a)

zaangażowanie ekspertów w dziedzinie broni do przeprowadzenia w terenie analizy nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej, amunicji i powiązanego materiału odzyskanych w trakcie konfliktów w państwach na południe od Sahary;

b)

analiza, przegląd i weryfikacja udokumentowanych dowodów dotyczących nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej, amunicji i jej użytkowników, w tym: zdjęć broni, jej części składowych oraz oznaczeń wewnętrznych i zewnętrznych; opakowań; odnośnej dokumentacji przewozowej oraz wyników badań terenowych (użytkownicy, dostawy i trasy transferu);

c)

przegląd i weryfikacja dowodów z niedawnej przeszłości dotyczących istotnych transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji zebranych przez organizacje inne niż CAR, w tym sprawozdań grup monitorowania sankcji ONZ, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowych środków masowego przekazu;

d)

zapisywanie wszystkich zebranych i zweryfikowanych dowodów w systemie zarządzania informacjami iTrace i w internetowym portalu umożliwiającym sporządzanie map;

e)

identyfikacja i wspieranie lokalnych partnerów, by zapewnić nieprzerwane gromadzenie danych dla iTrace przez cały czas trwania proponowanego działania i po jego zakończeniu;

f)

współpraca z rządami państw członkowskich UE pozwalająca z góry ustalić krajowe punkty kontaktowe oraz mechanizm koordynacji, by doprecyzować zakres badań prowadzonych przez CAR i zapobiec ewentualnym konfliktom interesów przed rozpoczęciem tych badań.

Projekt będzie realizowany stopniowo w pełnym dwuletnim okresie realizacji projektu iTrace.

4.2.3.   Wyniki projektu

Projekt umożliwi:

a)

udokumentowanie na miejscu fizycznych dowodów na nielegalne przejęcie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub na nielegalny handel nimi w objętych konfliktem regionach państw na południe od Sahary;

b)

weryfikację i opis przypadków nielegalnego handlu na podstawie zebranych przez CAR i inne organizacje dowodów dotyczących nielegalnego przejęcia BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub nielegalnego handlu nimi we wszystkich regionach;

c)

udostępnienie konkretnych obrazów stanowiących dowód na nielegalne przejęcie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub na nielegalny handel nimi, w tym zdjęć poszczególnych egzemplarzy, numerów seryjnych, oznaczeń fabrycznych, skrzyń, spisów przewożonych przedmiotów, dokumentów przewozowych i zezwoleń dla użytkownika końcowego;

d)

generowanie opisów nielegalnej działalności, w tym tras nielegalnego handlu, podmiotów uczestniczących w nielegalnym przejmowaniu lub transferze i ocen czynników dodatkowych (w tym nieskutecznego zarządzania zapasami, braku bezpieczeństwa tych zapasów oraz zamierzonych i zorganizowanych przy współudziale struktur państwowych nielegalnych sieci dostaw);

e)

wprowadzanie wyżej wymienionych dowodów do systemu zarządzania informacjami iTrace i internetowego portalu umożliwiającego sporządzanie map w celu ich pełnego udostępnienia opinii publicznej.

4.2.4.   Wskaźniki realizacji projektu

Do 30 misji w terenie (w tym, w razie potrzeby, misji poszerzonych) w okresie dwuletnim w celu wygenerowania opartych na dowodach danych do wprowadzenia do systemu zarządzania informacjami iTrace i internetowego portalu umożliwiającego sporządzanie map.

4.2.5.   Beneficjenci projektu

Zob. sekcja 4.1.5 zawierająca pełny wykaz beneficjentów, identyczny dla wszystkich projektów wymienionych w niniejszej decyzji.

4.3.   Projekt 3: Działalność informacyjna skierowana do zainteresowanych stron i międzynarodowa koordynacja

4.3.1.   Cel projektu

Projekt ukaże korzyści ze stosowania iTrace decydentom politycznym na szczeblu międzynarodowym i krajowym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i organom zezwalającym na wywóz broni. Zostaną również opracowane działania informacyjne mające na celu koordynację wymiany informacji i budowanie trwałych partnerstw z osobami fizycznymi i organizacjami zdolnymi do generowania informacji, które mogą zostać wprowadzone do systemu iTrace.

4.3.2.   Działania w ramach projektu

W ramach omawianego projektu podjęte zostaną następujące działania:

a)

prezentacje przygotowane przez personel CAR przedstawione na dwóch konferencjach w Brukseli. Celem tych prezentacji będzie przedstawienie iTrace ze szczególnym uwzględnieniem: 1) konkretnych korzyści płynących ze wspomagania przez iTrace procesu monitorowania realizacji planu działania ONZ i traktatu o handlu bronią; 2) użyteczności iTrace dla określania priorytetowych dziedzin międzynarodowej pomocy i współpracy; oraz 3) użyteczności iTrace dla organów zezwalających na wywóz broni jako mechanizmu profilowania oceny ryzyka;

b)

prezentacje przygotowane przez personel CAR przedstawione na licznych konferencjach międzynarodowych (UE, ONZ, OBWE i organizacje regionalne, w tym Unia Afrykańska, Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) i Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej w regionie Wielkich Jezior, Rogu Afryki i w sąsiednich państwach (RECSA)). Celem tych prezentacji będzie przedstawienie iTrace decydentom politycznym, zachęcenie do zawierania i rozwijania trwałych partnerstw z osobami fizycznymi i organizacjami zdolnymi do generowania informacji, które mogą być wprowadzane do iTrace, oraz wsparcie decydentów politycznych w określaniu priorytetowych dziedzin międzynarodowej pomocy i współpracy.

Projekt będzie realizowany w pełnym dwuletnim okresie realizacji projektu iTrace.

4.3.3.   Wyniki projektu

Projekt:

a)

będzie służył propagowaniu korzyści ze stosowania iTrace wśród decydentów politycznych na szczeblu międzynarodowym i krajowym, którzy zajmują się wdrażaniem porozumień dotyczących kontroli BSiL i innej broni konwencjonalnej i kontroli wywozu broni (plan działania ONZ i traktat o handlu bronią) oraz oceną ich realizacji;

b)

zapewni istotne informacje wspomagające decydentów politycznych i ekspertów w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej w określeniu priorytetowych dziedzin międzynarodowej pomocy i współpracy oraz formułowaniu skutecznych strategii przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni;

c)

dostarczy organom zezwalającym na wywóz broni szczegółowych informacji na temat iTrace i jego użyteczności dla oceny ryzyka, a ponadto zapewni możliwości otrzymywania informacji zwrotnej i doskonalenia systemu;

d)

będzie służył dalszemu budowaniu sieci ekspertów w dziedzinie kontroli BSiL i innej broni konwencjonalnej zaangażowanych w badania terenowe dotyczące nielegalnego przejmowania broni konwencjonalnej i amunicji oraz nielegalnego handlu nimi;

e)

będzie służył popularyzacji śledzenia BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji jako środka wspierającego monitorowanie realizacji planu działania ONZ, traktatu o handlu bronią oraz innych międzynarodowych i regionalnych instrumentów kontroli broni i jej wywozu.

4.3.4.   Wskaźniki realizacji projektu

Personel CAR będzie uczestniczył w nie więcej niż 12 konferencjach, z których dwie odbędą się w Brukseli. Na wszystkich konferencjach zostanie zaprezentowany system iTrace. Programy tych konferencji i krótkie streszczenia zostaną włączone do sprawozdania końcowego.

4.3.5.   Beneficjenci projektu

Zob. sekcja 4.1.5 zawierająca pełny wykaz beneficjentów, identyczny dla wszystkich projektów wymienionych w niniejszej decyzji.

4.4.   Projekt 4: Sprawozdania polityczne iTrace

4.4.1.   Cel projektu

W ramach projektu zostaną sporządzone sprawozdania dotyczące zasadniczych kwestii politycznych opracowane na podstawie wprowadzonych do systemu iTrace danych z badań terenowych. Sprawozdania zostaną opracowane w taki sposób, by wyróżnić konkretne dziedziny wymagające uwagi społeczności międzynarodowej, w tym najważniejsze sposoby nielegalnego handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną oraz amunicją oraz kanały ich dystrybucji w regionach, a także priorytetowe dziedziny, którymi społeczność międzynarodowa powinna się zająć.

4.4.2.   Działania w ramach projektu

Dogłębna analiza prowadząca do opracowania, przeglądu, redakcji i publikacji czterech sprawozdań politycznych iTrace.

4.4.3.   Wyniki projektu

Projekt umożliwi:

a)

opracowanie czterech sprawozdań, z których każde będzie poświęcone oddzielnemu problemowi wymagającemu uwagi społeczności międzynarodowej;

b)

zagwarantowanie dystrybucji sprawozdań politycznych iTrace wśród wszystkich państw członkowskich UE;

c)

opracowanie ukierunkowanej strategii informacyjnej, by zapewnić jak największy zasięg;

d)

utrzymanie wyeksponowania działania na arenie politycznej i w międzynarodowych środkach masowego przekazu, między innymi poprzez prezentowanie informacji dotyczących nielegalnej broni budzących największe obawy; zapewnianie istotnych z politycznego punktu widzenia analiz wspierających toczące się procesy kontroli broni i opracowywanie sprawozdań w taki sposób, by wywoływały jak największe zainteresowanie międzynarodowych środków masowego przekazu.

4.4.4.   Wskaźniki realizacji projektu

Cztery dostępne w Internecie sprawozdania polityczne iTrace opracowane w okresie realizacji proponowanego działania i rozprowadzane na całym świecie.

4.4.5.   Beneficjenci projektu

Zob. sekcja 4.1.5 zawierająca pełny wykaz beneficjentów, identyczny dla wszystkich projektów wymienionych w niniejszej decyzji.

5.   Lokalizacja

Projekt 1 będzie zlokalizowany w Zjednoczonym Królestwie. Uznaje się, że wymagane wyniki badań terenowych nie mogą zostać powielone na odległość i że realizacja projektu 2 będzie wymagać wysłania wielu ekspertów w dziedzinie broni konwencjonalnej do państw na południe od Sahary. Delegowanie ekspertów będzie oceniane w każdym konkretnym przypadku pod kątem bezpieczeństwa, dostępu do informacji i łatwości jej uzyskania. Przedsiębiorstwo CAR nawiązało już kontakty lub rozpoczęło realizację projektów w wielu spośród odnośnych państw na południe od Sahary. Projekt 3 będzie realizowany na międzynarodowych konferencjach na całym świecie, by zapewnić jego jak największe wyeksponowanie. Projekt 4 zostanie opracowany w Zjednoczonym Królestwie.

6.   Czas trwania

Całkowity szacowany czas trwania połączonych projektów wynosi 24 miesiące.

7.   Podmiot odpowiedzialny za realizację; wyeksponowanie działań UE

7.1.   Techniczne wykonanie niniejszej decyzji powierza się CAR. CAR zrealizuje swoje zadanie pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela

CAR wyłoniło się z rozszerzającej się sieci badaczy zajmujących się bronią; sieć ta była od 2006 r. pionierem w kwestii identyfikacji i śledzenia broni konwencjonalnej i amunicji. Jest to jedyna organizacja poza systemem ONZ zajmująca się wyłącznie identyfikacją i śledzeniem broni konwencjonalnej i amunicji do niej oraz powiązanego materiału w terenie, w związku ze współczesnymi konfliktami zbrojnymi, a jej zakres działania jest o wiele szerszy niż zakresy działania oenzetowskich grup monitorowania, które skupiają się wyłącznie na państwach objętych sankcjami.

Działania CAR są również bardziej wyspecjalizowane niż działania istniejących organizacji pozarządowych zajmujących się kontrolą broni, takich jak BICC, GRIP, SIPRI i Small Arms Survey (SAS). CAR zostało utworzone w porozumieniu (1) z wyżej wymienionymi organizacjami i wypełnia istotną lukę w prowadzonych przez nie badaniach i analizach. Organizacje te skupiają się albo na kompilacji wyników badań na wyższym poziomie (analiza statystyk dotyczących handlu i generowanie informacji na temat nielegalnego handlu, uzyskanych od stron trzecich), albo na działaniach średniego szczebla w konkretnych krajach (często obejmujących sprawozdania na temat przemocy z użyciem broni, które nie są poświęcone broni jako takiej).

W odróżnieniu od tych organizacji CAR skupia się wyłącznie na identyfikacji i śledzenia broni w terenie. To indywidualne podejście do poszczególnych przypadków oraz zdolności techniczne niezbędne do jego stosowania są fundamentalne dla sporządzenia wieloaspektowych map nielegalnych przejęć broni konwencjonalnej przez państwa pogrążone w konflikcie i w granicach tych państw, nad czym w chwili obecnej społeczność międzynarodowa nie sprawuje wystarczającego nadzoru. W tym celu CAR wysyła niewielkie zespoły badaczy, mających co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie w zakresie broni, na tereny objęte konfliktem, by badali i dokumentowali obecność nielegalnej broni na miejscu. Celem działania CAR jest także wspieranie, koordynacja i weryfikacja badań prowadzonych przez podmioty monitorujące wykonanie sankcji ONZ, personel misji ONZ, dziennikarzy i niezależnych badaczy pracujących w terenie.

Te podstawowe kompetencje są jedyną drogą do uzyskania szczegółowych i odnoszących się wyłącznie do broni informacji niezbędnych do wprowadzania danych do globalnego systemu raportowania w zakresie nielegalnej BSiL i innej broni konwencjonalnej, takiego jak iTrace.

7.2.   Wyeksponowanie działań UE

CAR podejmie wszelkie stosowne środki w celu wyeksponowania faktu, że działanie jest w pełni finansowane przez Unię. Środki te zostaną przedsięwzięte zgodnie z Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych UE opracowanym i opublikowanym przez Komisję.

CAR zapewni w związku z tym wyeksponowanie wkładu Unii przez używanie stosownego logo i prowadzenie działań promocyjnych, podkreślając rolę odgrywaną przez Unię, zapewniając przejrzystość unijnych działań i podnosząc świadomość co do przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz powodów jej wspierania przez UE, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga UE zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.

8.   Sprawozdawczość

CAR będzie zatem regularnie składać sprawozdania kwartalne.


(1)  CAR prowadziło szeroko zakrojone konsultacje z BICC, GRIP, SAS i SIPRI podczas opracowywania założeń projektu iTrace. Wszystkie cztery organizacje deklarują, że: a) nie mają zdolności technicznych do realizacji projektu tego typu; b) realizacja tego typu projektu oznaczałaby dla nich radykalny przegląd ich programów badań oraz konieczność zatrudnienia ekspertów; oraz c) iTrace przyczyni się w dużym stopniu do usprawnienia prowadzonych przez nie badań, gdyż stanowi „brakujące ogniwo”– komponent umożliwiający sporządzanie map na podstawie danych zebranych w terenie, uzupełniający aktualne podejście do monitorowania handlu bronią „na odległość”.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/43


DECYZJA RADY

z dnia 25 listopada 2013 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i dwóch zastępców członków z Łotwy

(2013/699/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Łotwy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2)

Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Guntarsa KRIEVIŅŠA.

(3)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Viktorsa GLUHOVSA. Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Jānisa VĪTOLIŅŠA na członka Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a)

na stanowisko członka:

Jānis VĪTOLIŅŠ, First Deputy Chairman of Ventspils City Council

oraz

b)

na stanowiska zastępców członków:

Gunārs ANSIŅŠ, Deputy Chairman of Liepāja City Council,

Olga VEIDIŅA, Chairman of the Social Issues Committee of Rīga City Council.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

W imieniu Rady

D. PAVALKIS

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2)   Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/44


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 22 listopada 2013 r.

w sprawie ustanowienia Europejskiego Sondażu Społecznego jako konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ESS-ERIC)

(2013/700/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Litewska, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Republika Słowenii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zwróciły się do Komisji z wnioskiem o ustanowienie Europejskiego Sondażu Społecznego jako konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ESS-ERIC). Królestwo Norwegii i Konfederacja Szwajcarska będą początkowo uczestniczyły w ESS-ERIC jako obserwatorzy.

(2)

Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Litewska, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Republika Słowenii i Królestwo Szwecji wybrały Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej na przyjmujące państwo członkowskie ESS-ERIC.

(3)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu utworzonego na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 723/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Niniejszym ustanawia się konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej dla Europejskiego Sondażu Społecznego pod nazwą ESS-ERIC.

2.   Statut ESS-ERIC znajduje się w załączniku. Statut ten podlega aktualizacji i jest dostępny publicznie na stronach internetowych oraz w siedzibie statutowej ESS-ERIC.

3.   Zasadnicze elementy statutu ESS-ERIC, których zmiany wymagają zatwierdzenia przez Komisję zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 723/2009, są przewidziane w art. 1, 2, 20, 21, 22, 23, 24 i 25.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

STATUT KONSORCJUM NA RZECZ EUROPEJSKIEJ INFRASTRUKTURY BADAWCZEJ EUROPEJSKIEGO SONDAŻU SPOŁECZNEGO („ESS-ERIC”)

ROZDZIAŁ 1

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Nazwa, siedziba, lokalizacja, siedziba główna, ustanowienie i język roboczy

1.   Niniejszym ustanawia się europejską infrastrukturę badawczą pod nazwą Europejski Sondaż Społeczny, zwaną dalej „ESS”.

2.   Konsorcjum na rzecz Europejskiej Infrastruktury Badawczej (ERIC) dla Europejskiego Sondażu Społecznego nosi nazwę ESS-ERIC.

3.   Siedziba statutowa ESS-ERIC znajduje się w państwie przyjmującym. Siedziba statutowa mieści się zwykle na terytorium takiego państwa w instytucji przyjmującej, którą, w stosownych przypadkach, określa walne zgromadzenie.

4.   Pierwsza siedziba statutowa ESS-ERIC znajduje się w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Pierwszym państwem przyjmującym jest Zjednoczone Królestwo. Pierwszą instytucją przyjmującą jest uniwersytet City University w Londynie. Co cztery lata walne zgromadzenie dokonuje przeglądu siedziby statutowej, państwa przyjmującego i instytucji przyjmującej.

5.   ESS-ERIC zawiera z każdą instytucją przyjmującą porozumienie określające warunki, na jakich instytucja przyjmująca świadczy usługi lub dostarcza produkty na rzecz ESS-ERIC lub udostępnia mu personel w jego siedzibie głównej (będącej centralą ESS-ERIC, w której znajdują się biura dyrektora i jednego zastępcy dyrektora) („siedziba główna”). W przypadku gdy instytucja przyjmująca po zakończeniu pełnienia przez nią tej funkcji ponosi szkody wskutek jakichkolwiek kosztów, roszczeń lub innych zobowiązań, wówczas ESS-ERIC rekompensuje takiej instytucji przyjmującej szkody powstałe wskutek takich kosztów, roszczeń lub zobowiązań (z wyjątkiem szkód spowodowanych niewykonaniem zobowiązań przez instytucję przyjmującą).

6.   Siedziba główna znajduje się zwykle w instytucji przyjmującej. ESS-ERIC zawiera zwykle porozumienie w sprawie udostępniania siedziby głównej na okres czterech lat, chyba że walne zgromadzenie określi inaczej. Dwanaście miesięcy przed datą wygaśnięcia takiego porozumienia zawartego z instytucją przyjmującą w sprawie siedziby głównej walne zgromadzenie odnawia porozumienie na kolejne cztery lata lub ustanawia siedzibę główną w innym miejscu w drodze porozumienia zawartego z osobą trzecią.

7.   Pierwsze posiedzenie walnego zgromadzenia zwołuje państwo przyjmujące w najwcześniejszym możliwym terminie, jednak nie później niż 45 dni kalendarzowych po wejściu w życie decyzji Komisji w sprawie ustanowienia ESS-ERIC.

8.   Państwo przyjmujące powiadamia członków założycieli o wszelkich określonych pilnych czynnościach prawnych, które należy podjąć w imieniu ERIC przed posiedzeniem założycielskim. Jeżeli żaden członek założyciel nie złoży sprzeciwu w ciągu 5 dni roboczych od powiadomienia, osoba właściwie umocowana przez państwo przyjmujące przeprowadza czynności prawne.

9.   Językiem roboczym ESS-ERIC jest język angielski.

Artykuł 2

Zadania i działania

1.   Głównym celem i zadaniem ESS-ERIC jest utworzenie i eksploatacja infrastruktury badawczej, której podstawowe cele obejmują:

a)

gromadzenie, interpretowanie i rozpowszechnianie za pośrednictwem europejskiego sondażu społecznego lub w inny sposób szczegółowych danych na temat warunków społecznych w Europie, z uwzględnieniem zmieniających się postaw, wartości, poglądów i wzorców zachowań obywateli w różnych państwach;

b)

zapewnienie użytkownikom profesjonalnym i społeczeństwu bezpłatnego i terminowego dostępu do zgromadzonych danych;

c)

dalszy rozwój metod ilościowych pomiarów i analiz społecznych w Europie i poza jej granicami.

2.   ESS-ERIC dąży do realizacji swojego głównego celu i zadania na zasadzie niedochodowej. ESS-ERIC może jednak prowadzić działalność gospodarczą w ograniczonym zakresie, pod warunkiem że jest ona ściśle związana z jego głównym zadaniem i nie zagraża jego realizacji.

ROZDZIAŁ 2

CZŁONKOSTWO

Artykuł 3

Członkostwo i podmiot reprezentujący

1.   Następujące podmioty mogą zostać członkami ESS-ERIC:

a)

państwa członkowskie;

b)

państwa stowarzyszone;

c)

państwa trzecie inne niż państwa stowarzyszone; oraz

d)

organizacje międzyrządowe.

2.   Wśród członków ESS-ERIC są co najmniej trzy państwa członkowskie Unii Europejskiej.

3.   Państwa członkowskie UE (działające za pośrednictwem przedstawicieli krajowych) zawsze posiadają wspólnie większość głosów na walnym zgromadzeniu. Jeżeli państwa członkowskie UE stanowią mniej niż połowę wszystkich członków (działających za pośrednictwem przedstawicieli krajowych), wówczas państwa członkowskie UE posiadają wspólnie 51 % głosów, a każdemu państwu członkowskiemu UE (działającemu za pośrednictwem przedstawiciela krajowego) przypada równy udział w tej puli 51 % głosów. Pozostałe głosy dzieli się równo między wszystkich pozostałych członków. Do celów statutu „jeden głos” oznacza, w stosownych przypadkach, jeden „udział” głosu członka dostosowany zgodnie z art. 3 ust. 3 w każdym przypadku, gdy państwa członkowskie UE stanowią mniej niż połowę wszystkich członków.

4.   Każdy członek lub obserwator może być reprezentowany przez jeden podmiot publiczny lub jeden podmiot prywatny realizujący zadania w zakresie świadczenia usługi publicznej wybrany przez członka i mianowany zgodnie z jego zasadami i procedurami.

W celu uniknięcia wątpliwości każdy członek ma prawo do zmiany swojego przedstawiciela lub do posiadania maksymalnie dwóch przedstawicieli, przy czym jednemu członkowi przysługuje tylko jeden głos.

5.   Każdy członek mianuje imiennie (za pośrednictwem właściwego ministerstwa, departamentu rządu lub ich delegowanego organu lub przedstawiciela zgodnie z art. 3 ust. 4) jedną osobę fizyczną do reprezentowania takiego członka („przedstawiciel krajowy”) na posiedzeniach walnego zgromadzenia oraz we wszelkich innych kontaktach między członkiem a ESS-ERIC z udziałem walnego zgromadzenia lub bez jego udziału oraz informuje o tym walne zgromadzenie na piśmie. Każdy członek mianuje także imiennie, i informuje o tym walne zgromadzenie na piśmie, jedną osobę fizyczną do działania w charakterze zastępcy przedstawiciela krajowego, w przypadku gdy przedstawiciel krajowy jest niedostępny lub nie jest w stanie wykonywać swoich obowiązków.

6.   Każdy członek mianuje zwykle krajowego przedstawiciela na minimalny okres dwuletniego cyklu każdego europejskiego sondażu społecznego (pierwszy taki okres ESS-ERIC określa dyrektor za zgodą walnego zgromadzenia) („okres dwuletni”). Każdy członek mianuje także imiennie jednego zastępcę przedstawiciela krajowego na taki sam okres dwuletni.

7.   Obecnych członków, obserwatorów i podmioty ich reprezentujące wymieniono w załączniku II. Członkowie posiadający status członka w czasie złożenia wniosku dotyczącego ERIC są zwani członkami założycielami.

Artykuł 4

Przyjmowanie członków i obserwatorów

1.   Nowi członkowie muszą spełnić następujące warunki przyjęcia:

a)

przyjęcie nowych członków wymaga zatwierdzenia zwykłą większością głosów walnego zgromadzenia;

b)

wszystkie wnioski w sprawie członkostwa przedkłada się przewodniczącemu walnego zgromadzenia na piśmie, a ich kopie przekazuje się dyrektorowi;

c)

wniosek zawiera informację o tym, w jaki sposób wnioskodawca przyczyni się do realizacji celów i działań ESS-ERIC opisanych w art. 2 i wypełni spoczywające na nim obowiązki, o których mowa w rozdziale 3. Wnioskodawca musi w szczególności wykazać w sposób zadowalający dla walnego zgromadzenia, że posiada niezbędne środki i zobowiązuje się wypełniać następujące obowiązki:

(i)

zapewnianie na własny koszt gromadzenia danych i prowadzenia badań, z których ESS-ERIC może, w stosownych przypadkach, korzystać na potrzeby realizacji swojego głównego zadania (co najmniej co dwa lata), zgodnie ze specyfikacjami określonymi przez dyrektora oraz, w razie potrzeby, za zgodą walnego zgromadzenia; oraz

(ii)

wnoszenie wkładów finansowych do zrównoważonego budżetu ESS-ERIC w postaci wkładów początkowych określonych w załączniku do niniejszego dokumentu; oraz

(iii)

uczestniczenie – za pomocą wkładów określonych w art. 17 ust. 5 lub w inny sposób – w głównych kosztach ESS-ERIC zgodnie ze wzorem finansowania ustalonym, w stosownych przypadkach, przez walne zgromadzenie na podstawie statutu; oraz

(iv)

stosowanie się do zasad zarządzania ESS-ERIC i uczestniczenie w nich zgodnie ze statutem.

2.   Warunkiem uczestnictwa wszystkich członków jest zobowiązanie się do przestrzegania warunków uczestnictwa w formie zatwierdzonej, w stosownych przypadkach, przez walne zgromadzenie.

3.   Podmioty wymienione w art. 3 ust. 1, które nie mogą jeszcze przystąpić do ESS-ERIC w charakterze członków, mogą ubiegać się o uzyskanie statusu obserwatora. Następujące podmioty uzyskują status obserwatora (każdy z nich jest „obserwatorem”):

a)

każdy podmiot zdolny do bycia obserwatorem zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniu, któremu walne zgromadzenie przyznało status obserwatora, pod warunkiem że w opinii walnego zgromadzenia leży to w interesie ESS-ERIC i sprzyja realizacji jego głównego zadania i działań;

b)

każdy członek, który zgodnie z art. 5 ust. 4 tymczasowo lub w inny sposób utracił prawo głosu, za zgodą walnego zgromadzenia uzyskuje status obserwatora do czasu przywrócenia mu prawa głosu lub zakończenia członkostwa.

4.   Obserwatorzy przyjmowani są na następujących warunkach:

a)

status obserwatora przyznaje się na okres czterech lat; po upływie tego czasu obserwator może zwrócić się do walnego zgromadzenia z wnioskiem o przedłużenie statusu obserwatora;

b)

przyjęcie lub ponowne przyjęcie obserwatorów wymaga zatwierdzenia przez walne zgromadzenie;

c)

wnioskodawcy składają pisemny wniosek w statutowej siedzibie ESS-ERIC;

d)

każdy członek, który zgodnie z art. 5 ust. 4 tymczasowo lub w inny sposób utracił prawo głosu, za zgodą walnego zgromadzenia uzyskuje status obserwatora do czasu przywrócenia mu prawa głosu lub zakończenia członkostwa.

5.   Każdy obserwator mianuje imiennie (za pośrednictwem właściwego ministerstwa, departamentu rządu lub ich delegowanego organu) jedną osobę fizyczną do reprezentowania takiego obserwatora („przedstawiciel obserwatora”) na posiedzeniach walnego zgromadzenia oraz we wszelkich innych kontaktach między obserwatorem a ESS-ERIC z udziałem walnego zgromadzenia lub bez jego udziału oraz informuje na piśmie walne zgromadzenie o takim mianowaniu.

Przedstawicielem obserwatora, który uzyskał status obserwatora zgodnie z art. 4 ust. 3, jest przedstawiciel krajowy mianowany przez taki podmiot działający w charakterze członka. Każdy obserwator mianuje także imiennie, i informuje o tym walne zgromadzenie na piśmie, jedną osobę fizyczną do działania w charakterze zastępcy przedstawiciela obserwatora, w przypadku gdy przedstawiciel obserwatora jest niedostępny lub nie jest w stanie wykonywać swoich obowiązków.

6.   Następujące osoby są zapraszane z urzędu do uczestnictwa w tych częściach posiedzeń walnego zgromadzenia, które nie dotyczą kwestii zastrzeżonych, z prawem do zabierania głosu, ale bez prawa głosu, oraz z prawem do otrzymania wszystkich stosownych dokumentów:

a)

przedstawiciel Europejskiej Fundacji Naukowej lub dowolnego organu, który ją zastąpi;

b)

przewodniczący naukowej rady konsultacyjnej walnego zgromadzenia ustanowionej na mocy niniejszego statutu;

c)

przewodniczący metodologicznej rady konsultacyjnej walnego zgromadzenia ustanowionej na mocy niniejszego statutu;

d)

przedstawiciel forum koordynatorów krajowych, opisanego w art. 13;

e)

dyrektor i zastępcy dyrektora ESS-ERIC;

f)

przedstawiciel instytucji przyjmującej; oraz

g)

wyznaczony przedstawiciel z każdego innego państwa niebędącego członkiem, które wyraziło chęć udziału w Europejskim Sondażu Społecznym i zostało zatwierdzone przez walne zgromadzenie.

Artykuł 5

Wystąpienie członka lub obserwatora/zakończenie członkostwa lub statusu obserwatora

1.   Podmiot automatycznie przestaje być członkiem, jeżeli przestaje istnieć lub przestaje być objęty zakresem którejkolwiek z kategorii określonych w art. 3 ust. 1.

2.   Członek może w każdej chwili zrezygnować z członkostwa ze skutkiem na koniec każdego okresu dwuletniego (z wyjątkiem końca pierwszego okresu dwuletniego), przedkładając walnemu zgromadzeniu stosowny wniosek na piśmie z co najmniej 24-miesięcznym wyprzedzeniem (okres rezygnacji).

3.   Członkostwo może również zostać zakończone, jeżeli walne zgromadzenie większością dwóch trzecich głosów uzna, że zakończenie takiego członkostwa leży w najlepszym interesie ESS-ERIC z powodu:

a)

naruszenia przez członka warunków określonych w:

(i)

art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (i) przez dwa kolejne okresy dwuletnie; lub

(ii)

art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) przez dwa kolejne lata budżetowe ESS-ERIC; lub

b)

poważnego naruszenia przez członka któregokolwiek innego postanowienia statutu.

Członek lub obserwator ma możliwość podważenia decyzji o zakończeniu członkostwa i przedstawienia swoich racji przed walnym zgromadzeniem.

4.   Niezależnie od przepisów art. 5 ust. 3, w sytuacjach określonych w art. 5 ust. 3 walne zgromadzenie może również podjąć decyzję zwykłą większością głosów o zawieszeniu, a nie zakończeniu, członkostwa lub o pozbawieniu członka prawa głosu na pewien okres i na warunkach określonych przez walne zgromadzenie. Walne zgromadzenie może w każdej chwili przywrócić członkowi prawo głosu, podejmując decyzję zwykłą większością głosów, jeżeli członek taki naprawi naruszenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3, w sposób zadowalający dla walnego zgromadzenia.

5.   Członkostwo nie może zostać przeniesione na inny podmiot.

ROZDZIAŁ 3

PRAWA I OBOWIĄZKI CZŁONKÓW I OBSERWATORÓW

Artykuł 6

Członkowie

1.   Każdy członek ma jeden głos, z zastrzeżeniem art. 3 ust. 5 i art. 5 ust. 4. W przypadku gdy członek ma więcej niż jednego przedstawiciela zgodnie z art. 3 ust. 4, członek ten ma tylko jeden głos, chyba że walne zgromadzenie postanowi inaczej (zgodnie z niniejszym artykułem). Ponadto członek wskazuje walnemu zgromadzeniu procedurę oddawania głosu lub głosów przez przedstawicieli w imieniu takiego członka.

2.   Każdy członek:

a)

wnosi wkład finansowy określony w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii) oraz (iii);

b)

mianuje przedstawiciela krajowego, o którym mowa w art. 3 ust. 5; oraz

c)

udziela przedstawicielowi krajowemu pełnego umocowania do głosowania we wszystkich kwestiach poruszanych w trakcie walnego zgromadzenia i zawartych w porządku obrad.

3.   Wkłady inne niż roczny wkład na rzecz ESS-ERIC mogą być wnoszone przez członków pojedynczo lub łącznie we współpracy z innymi członkami, obserwatorami lub osobami trzecimi.

Artykuł 7

Obserwatorzy

1.   Prawa obserwatorów obejmują prawo do otrzymania zawiadomienia o posiedzeniu walnego zgromadzenia, prawo do udziału w takim posiedzeniu oraz prawo do zabierania głosu podczas takiego posiedzenia (za zgodą przewodniczącego), przy czym walne zgromadzenie może wyłączyć obserwatorów z udziału w tych częściach posiedzeń, które dotyczą kwestii zastrzeżonych (decyzją przewodniczącego lub w drodze głosowania walnego zgromadzenia w stosownych przypadkach). Obserwator ma prawo do otrzymania takich samych dokumentów jak przedstawiciele krajowi, chyba że dokumenty takie dotyczą kwestii zastrzeżonych (o których mowa powyżej). Obserwatorowi nie przysługuje prawo głosu.

2.   Każdy obserwator mianuje przedstawiciela obserwatora, o którym mowa w art. 4 ust. 5.

ROZDZIAŁ 4

ZARZĄDZANIE I REALIZACJA DZIAŁAŃ ERIC

Artykuł 8

Walne zgromadzenie

1.   Walne zgromadzenie jest organem reprezentującym wszystkich członków ESS-ERIC. Podczas posiedzeń walnego zgromadzenia każdego członka reprezentuje jego przedstawiciel krajowy (lub jego zastępca).

2.   Walne zgromadzenie posiada pełne prawa decyzyjne w sprawie funkcjonowania ESS-ERIC i zarządzania nim. Walne zgromadzenie zawsze chroni i promuje interesy ESS-ERIC.

3.   Walne zgromadzenie jest uprawnione regułami postępowania do przekazywania, w razie potrzeby, dyrektorowi spraw, które uzna za stosowne.

4.   Walne zgromadzenie ponosi ogólną odpowiedzialność za zapewnienie rentowności i stabilności ESS-ERIC. Do jego obowiązków należy także między innymi:

a)

powoływanie, zastępowanie lub odwoływanie dyrektora po konsultacji z głównym zespołem naukowym, o którym mowa w art. 13, oraz określanie warunków zatrudnienia dyrektora. Walne zgromadzenie określa, czy do celów powołania dyrektora właściwy jest konkurs otwarty, czy też procedura ograniczona, oraz czy należy ustanowić komitet ds. powołania, który zajmie się tą sprawą w imieniu walnego zgromadzenia;

b)

wyznaczanie, zastępowanie lub rezygnacja z instytucji przyjmującej po konsultacji z głównym zespołem naukowym. Walne zgromadzenie określa, czy do celów wyznaczenia instytucji przyjmującej właściwy jest konkurs otwarty, czy też procedura ograniczona, oraz czy należy ustanowić komitet ds. wyznaczenia, który zajmie się tą sprawą w imieniu walnego zgromadzenia;

c)

otrzymywanie okresowych sprawozdań od dyrektora z wykonywania jego obowiązków;

d)

przegląd i zatwierdzanie sprawozdań finansowych oraz kroczących programów prac;

e)

powoływanie, zastępowanie lub odwoływanie członków naukowej rady konsultacyjnej;

f)

powoływanie, zastępowanie lub odwoływanie członków metodologicznej rady konsultacyjnej;

g)

powoływanie, zastępowanie lub odwoływanie członków komitetu finansowego;

h)

ustanawianie wszelkich innych organów lub komitetów doradczych, jakie walne zgromadzenie może uznać za niezbędne lub odpowiednie w stosownych przypadkach, oraz określanie członkostwa w takich organach i ich procedur; oraz

i)

monitorowanie i zapewnianie wypełniania przez członków ich obowiązków wobec ESS-ERIC oraz podejmowanie, w razie potrzeby, działań względem członków w celu wykonania praw ESS-ERIC w stosunku do takich członków.

Walne zgromadzenie może zlecać i otrzymywać okresowe niezależne przeglądy i audyty dotyczące wszystkich działań ESS-ERIC lub ich części. Walne zgromadzenie ponosi odpowiedzialność za określenie procedury i harmonogramu takich przeglądów lub audytów oraz za ustalenie kryteriów przeglądu w porozumieniu z dyrektorem, głównym zespołem naukowym i ewentualnymi organami doradczymi, które walne zgromadzenie może ustanowić w stosownych przypadkach.

Artykuł 9

Przewodniczący i wiceprzewodniczący walnego zgromadzenia

1.   Walne zgromadzenie powołuje zwykłą większością głosów niezależnego przewodniczącego („przewodniczący”), którym nie może być przedstawiciel krajowy i który spełnia kryteria zatwierdzone, w stosownych przypadkach, przez walne zgromadzenie.

Przewodniczący jest powoływany na czteroletnią kadencję z możliwością odnowienia. Na co najmniej trzy tygodnie przed posiedzeniem, na którym ma zostać powołany przewodniczący, walne zgromadzenie przedstawia pisemne nominacje kandydatów. Przewodniczący obejmuje stanowisko w możliwie najkrótszym terminie po powołaniu.

2.   Walne zgromadzenie powołuje wiceprzewodniczącego („wiceprzewodniczący”) spośród przedstawicieli krajowych zwykłą większością głosów. Wiceprzewodniczący jest powoływany na czteroletnią kadencję z możliwością odnowienia. Na co najmniej trzy tygodnie przed posiedzeniem, na którym ma zostać powołany wiceprzewodniczący, walne zgromadzenie przedstawia pisemne nominacje kandydatów. Wiceprzewodniczący obejmuje stanowisko w możliwie najkrótszym terminie po powołaniu. Wiceprzewodniczący przejmuje wszystkie funkcje przewodniczącego pod jego nieobecność.

3.   Walne zgromadzenie podejmuje niezbędne kroki, aby umożliwić powołanie pierwszego przewodniczącego i wiceprzewodniczącego na pierwszym posiedzeniu walnego zgromadzenia.

Artykuł 10

Posiedzenia walnego zgromadzenia

1.   Posiedzenia walnego zgromadzenia odbywają się co najmniej dwa razy do roku. Dodatkowe posiedzenia mogą być zwoływane na wniosek przewodniczącego lub dyrektora lub co najmniej jednej trzeciej przedstawicieli krajowych. Siedziba główna ESS-ERIC odpowiada za organizację posiedzeń od strony administracyjnej, w tym za protokołowanie.

2.   Wszystkie decyzje walnego zgromadzenia, oprócz decyzji dotyczących kwestii zastrzeżonych, są przyjmowane zwykłą większością głosów członków obecnych za pośrednictwem ich przedstawicieli krajowych, z zastrzeżeniem art. 3 ust. 5.

3.   Posiedzenie walnego zgromadzenia jest zwoływane z wyprzedzeniem co najmniej 14 dni kalendarzowych, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 15. W zawiadomieniu o posiedzeniu określa się czas i miejsce posiedzenia oraz ogólny charakter przedmiotu posiedzenia, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 15.

4.   Zawiadomienie o posiedzeniu i inne wiadomości dotyczące posiedzenia walnego zgromadzenia przekazuje się wszystkim członkom, dyrektorowi, przedstawicielom krajowym, obserwatorom i wszelkim innym osobom, które przewodniczący może chcieć zaprosić do udziału w posiedzeniu, z zastrzeżeniem postanowień statutu.

5.   Niezamierzone nieprzekazanie zawiadomienia o posiedzeniu osobie upoważnionej do jego otrzymania lub jego nieodebranie przez taką osobę nie skutkuje unieważnieniem przebiegu posiedzenia.

6.   Każde zawiadomienie o zwołaniu posiedzenia walnego zgromadzenia jest przekazywane na piśmie lub w formie elektronicznej (zgodnie z definicją w art. 1168 brytyjskiej ustawy o spółkach z 2006 r.) oraz za pośrednictwem strony internetowej.

7.   Żadna sprawa nie może zostać rozpatrzona podczas posiedzenia walnego zgromadzenia, na którym nie jest obecne kworum członków (reprezentowanych przez przedstawicieli krajowych). Kworum stanowią członkowie, którzy posiadają co najmniej jedną trzecią wszystkich głosów walnego zgromadzenia i są uprawnieni do głosowania w sprawie będącej przedmiotem posiedzenia. Jeżeli w ciągu pół godziny od wyznaczonego czasu rozpoczęcia posiedzenia kworum nie zostanie osiągnięte, posiedzenie walnego zgromadzenia odracza się i wznawia dziesięć minut później tego samego dnia i w tym samym miejscu. Jeżeli podczas wznowionego posiedzenia walnego zgromadzenia nie ma kworum, wówczas obecni członkowie, którzy są reprezentowani i uprawnieni do głosowania w sprawach będących przedmiotem posiedzenia, stanowią kworum i mają prawo do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach, które mogły zostać należycie rozpatrzone podczas pierwotnego posiedzenia, przy czym żadna z decyzji podjętych na takim odroczonym posiedzeniu nie jest wiążąca do czasu przekazania wszystkim członkom protokołu posiedzenia i zatwierdzenia go na piśmie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej przez zwykłą większość członków lub większość dwóch trzecich członków w przypadku kwestii zastrzeżonych. Do celów niniejszego artykułu zatwierdzenie przez przedstawiciela krajowego traktuje się jak zatwierdzenie przez członka.

8.   Obradom każdego walnego zgromadzenia przewodniczy przewodniczący lub – pod nieobecność przewodniczącego bądź gdy przewodniczący nie może być obecny w wyznaczonym terminie posiedzenia lub nie chce mu przewodniczyć – wiceprzewodniczący lub też – w przypadku gdy wiceprzewodniczący jest nieobecny lub nie chce przewodniczyć posiedzeniu – obecni przedstawiciele krajowi wybierają ze swojego grona przewodniczącego posiedzenia.

9.   Na każdym posiedzeniu walnego zgromadzenia uchwałę przyjmuje się w głosowaniu przez podniesienie ręki lub w głosowaniu tajnym, według uznania przewodniczącego.

10.   Oświadczenie przewodniczącego, że uchwała została przyjęta lub że została przyjęta jednogłośnie lub określoną większością głosów lub odrzucona lub nieprzyjęta określoną większością głosów, oraz umieszczenie stosownej informacji w protokole posiedzenia ESS-ERIC stanowi dowód rozstrzygający w tym względzie, niewymagający potwierdzenia w postaci liczby lub proporcji głosów oddanych za przyjęciem lub przeciwko przyjęciu takiej uchwały.

11.   Przewodniczący nie ma prawa głosu ani nie przysługuje mu głos decydujący. Wiceprzewodniczący lub dowolny inny przedstawiciel krajowy wybrany w celu przewodniczenia posiedzeniu walnego zgromadzenia zachowuje swoje prawo głosu jako przedstawiciela krajowego w przypadku przewodniczenia posiedzeniu walnego zgromadzenia, ale nie przysługuje mu z tego tytułu dodatkowy głos.

12.   Obserwatorzy mają prawo do zabierania głosu i bycia wysłuchanym podczas posiedzeń walnego zgromadzenia według uznania przewodniczącego, ale nie przysługuje im prawo głosu. Przewodniczący może, według własnego uznania, poprosić obserwatorów o opuszczenie pomieszczenia na cały czas trwania posiedzenia walnego zgromadzenia lub na jego część.

13.   Poniższe kwestie („kwestie zastrzeżone”) mogą zostać przyjęte przez walne zgromadzenie wyłącznie większością dwóch trzecich głosów członków reprezentowanych i uczestniczących w głosowaniu na posiedzeniu, pod warunkiem że posiedzenie zostało zwołane z co najmniej sześciotygodniowym wyprzedzeniem oraz że w zawiadomieniu o posiedzeniu określono czas i miejsce posiedzenia, a także charakter kwestii zastrzeżonych będących przedmiotem prac:

a)

wszelkie zmiany dotyczące zasad zarządzania ESS-ERIC;

b)

wszelkie wnioski w sprawie zwiększenia budżetu ESS-ERIC (jak określono w art. 17 niniejszego załącznika);

c)

wszelkie proponowane zmiany dotyczące modelu finansowania określonego w art. 17 niniejszego załącznika;

d)

wniosek w sprawie zakończenia członkostwa członka;

e)

wniosek w sprawie instytucji przyjmującej;

f)

wniosek w sprawie odwołania przewodniczącego, wiceprzewodniczącego lub dyrektora przed końcem kadencji;

g)

wszelkie zmiany dotyczące składu lub struktury któregokolwiek z organów, o których mowa w art. 11 ust. 3 lub art. 13 ust. 2; oraz

h)

wniosek w sprawie zmian statutu (w tym zmian określonych w art. 28 niniejszego dokumentu).

14.   Uchwała na piśmie przyjęta przez wymaganą liczbę członków, jeżeli wniosek w sprawie uchwały został złożony podczas posiedzenia walnego zgromadzenia, jest tak samo wiążąca, jakby została przegłosowana na należycie zwołanym i przeprowadzonym posiedzeniu walnego zgromadzenia, i może obejmować kilka podobnych instrumentów, z których każdy został podpisany w imieniu co najmniej jednego członka. Do celów niniejszego artykułu zatwierdzenie przez przedstawiciela krajowego traktuje się jak zatwierdzenie przez członka.

15.   Uznaje się, że członkowie (działający za pośrednictwem swoich należycie mianowanych przedstawicieli krajowych) uczestniczyli w posiedzeniu walnego zgromadzenia lub jego części, jeżeli:

a)

posiedzenie zostało zwołane i odbyło się zgodnie ze statutem; oraz

b)

członkowie są w stanie przekazać pozostałym informacje lub swoje opinie dotyczące dowolnej kwestii będącej przedmiotem prac posiedzenia.

Artykuł 11

Komitety walnego zgromadzenia

1.   Zgodnie ze statutem walne zgromadzenie może ustanawiać komitety. Zgodnie ze statutem skład, zasady członkostwa i zakres prac każdego komitetu określa walne zgromadzenie. W skład każdego komitetu walnego zgromadzenia mogą wchodzić osoby niebędące przedstawicielami krajowymi. Walne zgromadzenie powołuje członków swoich komitetów po konsultacji z dyrektorem oraz wszelkimi specjalnymi komisjami ds. nominacji, których ustanowienie, w stosownych przypadkach, walne zgromadzenie może uznać za właściwe.

2.   Dyrektor (lub jego wyznaczony zastępca) ma prawo udziału w posiedzeniach wszystkich komitetów walnego zgromadzenia oraz odpowiada za ich organizację od strony administracyjnej i protokołowanie. Walne zgromadzenie określa możliwości przedłużenia okresu funkcjonowania swoich komitetów.

3.   Na stałe funkcjonują następujące komitety:

a)

naukowa rada konsultacyjna;

b)

metodologiczna rada konsultacyjna; oraz

c)

komitet finansowy.

4.   W skład naukowej rady konsultacyjnej wchodzi zwykle ośmiu starszych naukowców z dziedziny nauk społecznych pochodzących z międzynarodowego środowiska zajmującego się badaniami naukowymi w dziedzinie nauk społecznych, mianowanych przez walne zgromadzenie na podstawie pisemnych nominacji przedstawionych przez członków. Członkowie naukowej rady konsultacyjnej są mianowani na czteroletnią kadencję z możliwością odnowienia.

5.   Naukowa rada konsultacyjna udziela porad i wytycznych walnemu zgromadzeniu, dyrektorowi i głównemu zespołowi naukowemu dotyczących zakresu merytorycznego prac ESS-ERIC. Opinia naukowej rady konsultacyjnej, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 11 ust. 6, nie jest wiążąca dla walnego zgromadzenia, dyrektora ani głównego zespołu naukowego.

6.   Naukowa rada konsultacyjna posiada uprawnienie nadane jej przez walne zgromadzenie do wyboru członków zespołu ds. opracowywania kwestionariuszy dotyczących modułów rotacyjnych na każdy okres dwuletni spośród kandydatur nadesłanych w ramach międzynarodowego konkursu.

7.   Posiedzenia naukowej rady konsultacyjnej odbywają się co najmniej dwa razy w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu. Naukowa rada konsultacyjna wybiera swojego przewodniczącego i wiceprzewodniczącego zwykłą większością głosów po przeprowadzeniu odpowiedniej procedury nominacji. Każdy członek naukowej rady konsultacyjnej ma jeden głos. W przypadku równego rozkładu głosów decyduje głos przewodniczącego naukowej rady konsultacyjnej.

8.   Przewodniczący naukowej rady konsultacyjnej może, według własnego uznania, zapraszać między innymi obserwatorów na posiedzenia naukowej rady konsultacyjnej, jeżeli w stosownych przypadkach uzna to za stosowne.

9.   W skład metodologicznej rady konsultacyjnej wchodzi sześciu starszych naukowców z zakresu metodologii pochodzących z międzynarodowego środowiska zajmującego się badaniami naukowymi w dziedzinie nauk społecznych, mianowanych przez walne zgromadzenie na podstawie pisemnych nominacji przedstawionych przez członków. Członkowie metodologicznej rady konsultacyjnej są mianowani na czteroletnią kadencję z możliwością odnowienia.

10.   Metodologiczna rada konsultacyjna udziela porad i wytycznych walnemu zgromadzeniu, dyrektorowi i głównemu zespołowi naukowemu w zakresie metodologii. Opinia metodologicznej rady konsultacyjnej nie jest wiążąca dla walnego zgromadzenia, dyrektora ani głównego zespołu naukowego.

11.   Posiedzenia metodologicznej rady konsultacyjnej odbywają się co najmniej raz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu. Metodologiczna rada konsultacyjna wybiera swojego przewodniczącego i wiceprzewodniczącego zwykłą większością głosów po przeprowadzeniu odpowiedniej procedury nominacji. Każdy członek metodologicznej rady konsultacyjnej ma jeden głos. W przypadku równego rozkładu głosów decyduje głos przewodniczącego metodologicznej rady konsultacyjnej.

12.   Przewodniczący metodologicznej rady konsultacyjnej może, według własnego uznania, zapraszać między innymi obserwatorów na posiedzenia metodologicznej rady konsultacyjnej, jeżeli w stosownych przypadkach uzna to za stosowne.

13.   W skład komitetu finansowego wchodzi czterech specjalistów z zakresu budżetowania i kontroli finansowej, mianowanych przez walne zgromadzenie na podstawie pisemnych nominacji przedstawionych przez członków. Co najmniej dwóch członków komitetu finansowego nie może być przedstawicielami krajowymi. Członkowie komitetu finansowego są mianowani na czteroletnią kadencję z możliwością odnowienia.

14.   Komitet finansowy udziela walnemu zgromadzeniu i dyrektorowi wytycznych dotyczących kondycji finansowej ESS-ERIC, w tym (między innymi) zasobów i powiązanych kwestii finansowych ESS-ERIC.

15.   Posiedzenia komitetu finansowego odbywają się co najmniej raz w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu. Członkowie komitetu finansowego określają własne procedury dotyczące posiedzeń i prac w okresie między posiedzeniami, ale wyznaczają ze swojego grona jedną osobę reprezentującą komitet finansowy na posiedzeniach walnego zgromadzenia w celu przedstawiania ocen i porad komitetu.

Artykuł 12

Dyrektor i zastępcy dyrektora

1.   Walne zgromadzenie może powołać lub, w razie potrzeby, zastąpić dyrektora ESS-ERIC („dyrektor”), który jest dyrektorem generalnym, dyrektorem naukowym oraz, na mocy art. 12 rozporządzenia, przedstawicielem prawnym ESS-ERIC. Dyrektor ma pełne prawo do działania w imieniu ESS-ERIC, chyba że walne zgromadzenie, w stosownych przypadkach, określi inaczej. Pierwszym dyrektorem ESS-ERIC zostaje obecny główny badacz – koordynator ESS. Powołanie dyrektora podlega zatwierdzeniu przez walne zgromadzenie, a jego kadencja wynosi cztery lata z możliwością odnowienia na warunkach zatwierdzonych przez walne zgromadzenie.

2.   Walne zgromadzenie przekazuje dyrektorowi takie uprawnienia, jakie w stosownych przypadkach uzna za właściwe, aby umożliwić dyrektorowi wykonywanie jego bieżących obowiązków jako dyrektora generalnego, dyrektora naukowego i przedstawiciela prawnego ESS-ERIC.

3.   Dyrektor odpowiada za realizację ogólnych celów ESS-ERIC, wykonując jego roczny budżet, plan działania i program prac. Dyrektor podlega bezpośrednio walnemu zgromadzeniu lub, jeżeli walne zgromadzenie wyda stosowne polecenie, komitetowi walnego zgromadzenia. Dyrektor jest odpowiedzialny za dokonanie wyboru instytucji głównego zespołu naukowego (zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. a)), z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez walne zgromadzenie. Dyrektor ponosi ogólną odpowiedzialność za zapewnianie przestrzegania przez ESS-ERIC jego zobowiązań naukowych, umownych, prawnych i budżetowych. Dyrektor koordynuje prace i otrzymuje wsparcie ze strony pracowników siedziby głównej, głównego zespołu naukowego i powiązanych z nimi badaczy naukowych i koordynatorów krajowych we wszystkich państwach uczestniczących w celu zapewnienia realizacji programu prac ESS-ERIC na wymaganym poziomie.

4.   Dyrektor mianuje zastępcę z instytucji przyjmującej i co najmniej jeszcze jednego zastępcę z pozostałych instytucji głównego zespołu naukowego, którzy wspierają go w wykonywaniu jego zadań. Dyrektor może przydzielić określone funkcje każdemu ze wspomnianych zastępców.

Artykuł 13

Komitety dyrektora

1.   Dyrektor może ustanowić komitety, które wspierają go w wypełnianiu obowiązków i zadań dyrektora. Skład, zasady członkostwa i zakres prac każdego komitetu określa dyrektor. W skład każdego komitetu dyrektora mogą wchodzić osoby niebędące przedstawicielami krajowymi lub obserwatorami.

2.   Na stałe funkcjonują następujące komitety dyrektora:

a)

główny zespół naukowy; oraz

b)

forum koordynatorów krajowych.

Główny zespół naukowy i forum koordynatorów krajowych wspierają dyrektora w zapewnianiu, by ESS-ERIC realizował swoje główne zadanie zgodnie z normami jakości określonymi przez walne zgromadzenie we wszystkich państwach członkowskich.

3.   W skład głównego zespołu naukowego wchodzą instytucje (każda jest „członkiem instytucjonalnym”) wskazane, w stosownych przypadkach, przez dyrektora i zatwierdzone przez walne zgromadzenie. Każdy członek instytucjonalny wyznacza z kolei swojego starszego przedstawiciela i zastępcę, których każdorazowo zatwierdza dyrektor, do udziału w posiedzeniach głównego zespołu naukowego. Kadencja każdego członka instytucjonalnego wynosi cztery lata i jest odnawialna. Inni pracownicy członków instytucjonalnych są zapraszani na posiedzenia, aby wzbogacić dyskusje o specjalistyczną wiedzę.

4.   Główny zespół naukowy doradza dyrektorowi i współpracuje z nim we wszystkich aspektach dotyczących planowania, wyznaczania kierunku naukowego, metodyki, realizacji, kontroli jakości, dostarczania i upowszechniania prac ESS-ERIC.

5.   Posiedzenia głównego zespołu naukowego odbywają się co najmniej trzy razy w ciągu każdego dwunastomiesięcznego okresu. Posiedzeniom głównego zespołu naukowego przewodniczy dyrektor, a pod jego nieobecność – zastępca dyrektora. Chociaż ESS-ERIC może, w stosownych przypadkach, zlecać specjalistyczne zadania instytucjom niebędącym członkami instytucjonalnymi głównego zespołu naukowego, instytucje takie nie stają się tym samym członkami głównego zespołu naukowego.

6.   Koordynatorzy krajowi (będący osobami mianowanymi przez członka na stanowiska koordynatorów krajowych zgodnie z niniejszym statutem) („koordynatorzy krajowi”) są wybierani na początku każdej rundy badania przez właściwy organ wykonawczy każdego członka zgodnie z opisem funkcji sporządzonym przez dyrektora. Kadencja każdego koordynatora krajowego odpowiada każdemu okresowi dwuletniemu (lub jest dłuższa, według uznania każdego członka).

7.   Do podstawowych zadań koordynatorów krajowych należy koordynacja działań ESS-ERIC na poziomie krajowym i zapewnienie ich zgodności ze specyfikacjami wydanymi, w stosownych przypadkach, przez dyrektora.

8.   W skład forum koordynatorów krajowych (będącego forum koordynatorów krajowych ustanowionym na mocy niniejszego statutu) wchodzą koordynatorzy krajowi każdego członka (z wyłączeniem członka będącego organizacją międzyrządową), dyrektor i zastępcy dyrektora. Posiedzeniom forum koordynatorów krajowych przewodniczy dyrektor i uczestniczą w nich właściwi członkowie głównego zespołu naukowego zgodnie z porządkiem obrad. Posiedzenia forum odbywają się co najmniej trzy razy w ciągu okresu dwuletniego, a porządek obrad każdego posiedzenia ustala dyrektor w porozumieniu z głównym zespołem naukowym i koordynatorami krajowymi. Forum koordynatorów krajowych wyznacza ze swojego grona jednego koordynatora krajowego do udziału w posiedzeniach walnego zgromadzenia i jednego do udziału w posiedzeniach głównego zespołu naukowego.

9.   Forum koordynatorów krajowych otrzymuje centralne specyfikacje, które w stosownych przypadkach może wydać dyrektor, dotyczące działań ESS-ERIC na poziomie krajowym, i przedstawia uwagi na ich temat. Forum koordynatorów krajowych doradza również dyrektorowi i głównemu zespołowi naukowemu w zakresie innych kwestii dotyczących planowania i prowadzenia prac ESS-ERIC.

10.   Przewodniczący forum koordynatorów krajowych może zapraszać na posiedzenie forum koordynatorów krajowych specjalistów zewnętrznych.

Artykuł 14

Skład i posiedzenia organów

1.   W celu zapewnienia integralności i uniknięcia konfliktów interesów żadna osoba (z wyjątkiem dyrektora lub zastępców dyrektora) nie może być członkiem więcej niż jednego organu lub komitetu ESS-ERIC, w tym walnego zgromadzenia, komitetów walnego zgromadzenia i komitetów dyrektora, z wyjątkiem komitetu finansowego, w którym może zasiadać maksymalnie dwóch przedstawicieli walnego zgromadzenia (zgodnie z art. 11 ust. 13). W wyjątkowych okolicznościach wymóg ten może zostać zawieszony przez przewodniczącego odpowiedniego komitetu lub organu, w tym walnego zgromadzenia. Żaden z przepisów niniejszego artykułu nie uniemożliwia osobie występowania w charakterze obserwatora w więcej niż jednym organie ESS-ERIC.

2.   O ile walne zgromadzenie nie określi inaczej, dla ustalenia, czy osoby uczestniczą w posiedzeniu któregokolwiek organu lub komitetu ESS-ERIC (w tym walnego zgromadzenia, komitetów walnego zgromadzenia i komitetów doradczych dyrektora) nie ma znaczenia, gdzie znajdują się te osoby ani w jaki sposób komunikują się ze sobą. Jeżeli wszystkie osoby uczestniczące w posiedzeniu nie znajdują się w tym samym miejscu, wówczas mogą postanowić, że za miejsce posiedzenia uznane zostanie miejsce, w którym znajduje się dowolna z tych osób.

3.   Skład każdego organu lub komitetu ESS-ERIC odzwierciedla odpowiednią równowagę płci i ogólną równowagę umiejętności.

ROZDZIAŁ 5

PRZEDKŁADANIE SPRAWOZDAŃ KOMISJI

Artykuł 15

Przedkładanie sprawozdań Komisji

1.   Na koniec każdego roku budżetowego dyrektor przygotowuje roczne sprawozdanie z działalności zawierające w szczególności opis naukowych, operacyjnych i finansowych aspektów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 1. Sprawozdanie takie jest zatwierdzane przez walne zgromadzenie zwykłą większością głosów oraz przekazywane Komisji Europejskiej i odpowiednim organom publicznym w ciągu sześciu miesięcy od końca danego roku budżetowego. ESS-ERIC podaje sprawozdanie do publicznej wiadomości.

2.   ESS-ERIC i zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję Europejską o wszelkich okolicznościach, które mogą w poważnym stopniu utrudnić realizację zadań ESS-ERIC lub przeszkodzić ESS-ERIC w wypełnieniu wymogów określonych w statucie lub rozporządzeniu.

3.   W przypadku gdy Komisja otrzyma informacje wskazujące, że działanie ESS-ERIC stanowi poważne naruszenie przepisów rozporządzenia, statutu, decyzji przyjętych na podstawie tego rozporządzenia lub innego prawa właściwego, zwraca się ona do ESS-ERIC lub jego członków o wyjaśnienia.

ROZDZIAŁ 6

FINANSOWANIE

Artykuł 16

Rok budżetowy

O ile walne zgromadzenie nie określi inaczej, rok budżetowy ESS-ERIC rozpoczyna się w dniu 1 czerwca i kończy w dniu 31 maja; do dnia 31 maja ESS-ERIC przygotowuje swoje podstawowe budżety i plany operacyjne, sporządza sprawozdanie finansowe i przeprowadza jego badanie.

Artykuł 17

Budżet

1.   Dyrektor przygotowuje i przedkłada komitetowi finansowemu do zatwierdzenia projekt podstawowego budżetu i planu operacyjnego dla każdego okresu dwuletniego z uwzględnieniem rocznych przychodów i kosztów ESS-ERIC („budżet”).

2.   Budżet obejmuje następujące główne koszty, wydatki i przychody:

a)

związane z centralnym projektem, koordynacją, kontrolą jakości i upowszechnianiem przez siedzibę główną i instytucje głównego zespołu naukowego;

b)

związane z sekretariatem ESS-ERIC (z uwzględnieniem funkcjonowania walnego zgromadzenia i wszystkich pozostałych komitetów i organów ERIC w stosownych przypadkach); oraz

c)

środki pieniężne pochodzące od członków lub osób trzecich lub innych w formie grantów lub innych płatności.

W celu uniknięcia wątpliwości każdy członek Europejskiego Sondażu Społecznego pokrywa własne koszty pracy w terenie i koordynacji krajowej i koszty takie nie są częścią budżetu.

3.   Każdy budżet obejmuje także kwestie zatwierdzone, w stosownych przypadkach, przez walne zgromadzenie za radą komitetu finansowego w regułach postępowania.

4.   Komitet finansowy zatwierdza każdy budżet, a następnie przekazuje go do zatwierdzenia walnemu zgromadzeniu. W przypadku gdy komitet finansowy nie zatwierdzi budżetu, wówczas ma obowiązek podania przyczyn walnemu zgromadzeniu, które podejmie ostateczną decyzję w sprawie przyjęcia budżetu.

5.   Po zatwierdzeniu budżetu członkowie (lub upoważniony płatnik w imieniu członka) wnoszą roczne wkłady zgodnie z budżetem, w stosownych przypadkach na warunkach określonych w regułach postępowania, obliczane następująco:

a)

po pierwsze, wkład podstawowy wnoszony przez każdego członka w wysokości zatwierdzonej, w stosownych przypadkach, przez walne zgromadzenie;

b)

po drugie, wkład wnoszony przez państwo przyjmujące w wysokości uzgodnionej w stosownych przypadkach; oraz

c)

po trzecie, wkład wnoszony przez każdego członka w wysokości wymaganego salda obliczonego zgodnie z PKB danego państwa. Jeżeli w wyniku takich obliczeń niektórzy (ale nie wszyscy) członkowie uiszczają dodatkową kwotę, która jest równa kwocie wkładu podstawowego określonego w art. 17 ust. 5 lit. a) lub niższa od niej, wówczas każdy taki członek nie ma obowiązku wnoszenia żadnego dalszego wkładu i deficyt tym spowodowany należy podzielić na podstawie PKB danego państwa między tych członków, którzy mają obowiązek wnoszenia wkładu na mocy niniejszego ustępu.

Wkłady niepieniężne wnoszone przez członków są dopuszczalne wyłącznie po zatwierdzeniu przez przewodniczącego walnego zgromadzenia na podstawie opinii komitetu finansowego.

Artykuł 18

Audyt finansowy

ESS-ERIC zapewnia, by jego sprawozdanie finansowe było co roku poddawane badaniu przez odpowiednio wykwalifikowaną firmę audytorską oraz by takie zbadane sprawozdanie finansowe było odpowiednio włączane do dokumentacji i publikowane. Zbadane sprawozdanie finansowe wymaga zatwierdzenia przez walne zgromadzenie.

Artykuł 19

Rachunkowość

ESS-ERIC rejestruje oddzielnie koszty i przychody ze swojej działalności gospodarczej i stosuje ceny rynkowe za świadczone usługi, a gdy ustalenie cen rynkowych jest niemożliwe – ceny pokrywające pełne koszty usługi powiększone o rozsądną marżę.

ROZDZIAŁ 7

POLITYKA

Artykuł 20

Udzielanie zamówień i zwolnienia podatkowe

1.   ESS-ERIC zapewnia równie i niedyskryminacyjne traktowanie kandydatów i oferentów w postępowaniu o udzielenie zamówienia, bez względu na to, czy ich siedziba znajduje się w Unii Europejskiej czy poza nią. Polityka ESS-ERIC w zakresie zamówień jest zgodna z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji i konkurencji. Walne zgromadzenie ustanawia przepisy szczegółowe dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia i kryteriów udzielania zamówień.

2.   Zwolnienia podatkowe wynikające z art. 143 ust. 1 lit. g) i art. 151 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) oraz zgodne z art. 50 i 51 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 (2) stosuje się wobec zakupów towarów i usług przez ERIC o wartości przekraczającej kwotę 250 EUR, które są oficjalnie wykorzystywane przez ESS-ERIC oraz są w całości opłacane i nabywane przez ESS-ERIC. Zwolnienia te nie obejmują zamówień dokonywanych przez poszczególnych członków.

Artykuł 21

Odpowiedzialność

1.   ESS-ERIC ponosi odpowiedzialność za swoje długi.

2.   Maksymalna odpowiedzialność finansowa członków za zadłużenie ESS-ERIC jest ograniczona do wysokości ich rocznego wkładu, z uwzględnieniem wkładów za okres rezygnacji.

3.   Walne zgromadzenie zapewnia zawarcie przez ESS-ERIC odpowiedniego ubezpieczenia pokrywającego szczególne ryzyko związane z budową i eksploatacją jego infrastruktury, obejmującego postanowienia dotyczące ewentualnej likwidacji ERIC. Ponadto takie ubezpieczenie może obejmować między innymi odpowiedzialność osobistą dyrektora, zastępców dyrektora lub jakiejkolwiek innej osoby fizycznej pełniącej jakąkolwiek funkcję na rzecz ESS-ERIC.

4.   Przedstawiciele krajowi, dyrektor i zastępcy dyrektora, obserwatorzy i inni członkowie komitetów i organów ESS-ERIC nie ponoszą odpowiedzialności za żadne zadłużenie ESS-ERIC.

5.   Wszystkie działania ESS-ERIC są koordynowane i prowadzone zgodnie z zasadą, że ESS-ERIC nie ponosi odpowiedzialności za działania realizowane w jego imieniu przez członków lub inne osoby, jak określono, w stosownych przypadkach, w regułach postępowania.

Artykuł 22

Ocena naukowa i polityka upowszechniania

1.   ESS-ERIC umożliwia swobodny dostęp do wszystkich danych europejskiego sondażu społecznego do celów oceny naukowej. Dalsze szczegóły dotyczące takiej polityki można określić w regułach postępowania.

2.   ESS-ERIC dąży do zapewnienia ogółowi społeczeństwa dostępu do wyników europejskiego sondażu społecznego. ESS-ERIC opracowuje i publikuje swoją strategię upowszechniania. Dalsze szczegóły dotyczące takiej polityki można określić w regułach postępowania.

Artykuł 23

Polityka w zakresie praw własności intelektualnej i polityka w zakresie danych

1.   ESS-ERIC dąży w miarę możliwości do posiadania praw własności intelektualnej do swojej pracy. ESS-ERIC udziela dowolnej osobie nieodpłatnej licencji niewyłącznej na korzystanie z jego praw własności intelektualnej do celów niekomercyjnych. Każdy przypadek wykorzystania praw własności intelektualnej ESS-ERIC do celów komercyjnych rozpatruje się indywidualnie. Dalsze szczegóły dotyczące takiej polityki można określić w regułach postępowania.

2.   ESS-ERIC umożliwia środowisku naukowemu swobodny dostęp do wszystkich danych europejskiego sondażu społecznego. Żadnej osobie nie przysługują prawa uprzywilejowanego dostępu do takich danych, z wyjątkiem ich przetwarzania i przygotowywania do użytku publicznego. Dalsze szczegóły dotyczące takiej polityki można określić w regułach postępowania.

3.   ESS-ERIC przyjmuje Deklarację w sprawie etyki zawodowej statystyków Międzynarodowego Instytutu Statystycznego.

4.   ESS-ERIC w miarę możliwości zapewnia anonimizację wszystkich danych ESS-ERIC. W zakresie, w jakim nie jest to możliwe, stosuje się przepisy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3).

5.   Wszystkie dane wygenerowane przez ESS-ERIC są przetwarzane w każdym właściwym państwie zgodnie z krajowymi przepisami prawa w sprawie ochrony danych.

6.   Dalsze szczegóły dotyczące takiej polityki można określić w regułach postępowania.

Artykuł 24

Polityka zatrudnienia

ESS-ERIC zobowiązuje się do zapewnienia równości szans i niedyskryminowania żadnej osoby ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, płeć, wyznanie, niepełnosprawność, orientację seksualną lub z jakiegokolwiek innego względu, który jest postrzegany, w stosownych przypadkach, jako dyskryminacja w prawie Unii Europejskiej. Dalsze szczegóły dotyczące takiej polityki można określić w regułach postępowania.

ROZDZIAŁ 8

CZAS TRWANIA, LIKWIDACJA, PRAWO WŁAŚCIWE I SPORY

Artykuł 25

Czas trwania i likwidacja

1.   ESS-ERIC zostaje utworzony z dniem wejścia w życie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie ustanowienia ERIC i otrzymuje osobowość prawną na czas nieograniczony do momentu:

a)

likwidacji ESS-ERIC zgodnie z postanowieniami niniejszego statutu; oraz

b)

przyjęcia przez Komisję Europejską decyzji w sprawie zakończenia działalności ESS-ERIC.

2.   Walne zgromadzenie większością trzech czwartych głosów członków obecnych i uczestniczących w głosowaniu może podjąć decyzję o likwidacji ESS-ERIC. Jeżeli walne zgromadzenie podejmie decyzję o likwidacji ESS-ERIC, wówczas zwykłą większością głosów określa ono postępowanie likwidacyjne.

3.   ESS-ERIC informuje Komisję Europejską o decyzji w sprawie likwidacji ESS-ERIC zgodnie z rozporządzeniem.

4.   W przypadku gdy zastosowanie znajdują przepisy art. 25 ust. 1 lub 2, wówczas dyrektor w miarę możliwości zapewnia bezpieczne przekazanie danych posiadanych przez ESS-ERIC odpowiedniej osobie lub osobom trzecim, zapewniając dostęp do takich danych i możliwość korzystania z nich zgodnie z niniejszym statutem.

Artykuł 26

Prawo właściwe

Ustanowienie i wewnętrzne funkcjonowanie ERIC podlega:

a)

prawu Unii Europejskiej oraz w szczególności rozporządzeniu i decyzji Komisji Europejskiej w sprawie ustanowienia ESS-ERIC zgodnie z niniejszym statutem;

b)

prawu państwa, w którym znajduje się siedziba statutowa ERIC, w przypadku spraw nieuregulowanych lub tylko częściowo uregulowanych w aktach prawnych, o których mowa w art. 26 lit. a), tj. prawu Anglii i Walii obowiązującemu w dniu ustanowienia ESS-ERIC;

c)

niniejszemu statutowi i jego przepisom wykonawczym.

Artykuł 27

Spory

1.   Sądem właściwym do rozstrzygania sporów pomiędzy członkami, których przedmiotem jest ESS-ERIC, sporów między członkami a ESS-ERIC (w tym likwidatorem ESS-ERIC) oraz wszelkich innych sporów, w których stroną jest Unia Europejska, jest Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

2.   W przypadku sporów między ESS-ERIC a osobami trzecimi zastosowanie mają przepisy Unii Europejskiej dotyczące właściwości sądów. W sprawach nieobjętych przepisami Unii Europejskiej sąd właściwy do rozstrzygania sporów określa się zgodnie z prawem państwa, w którym znajduje się siedziba statutowa ESS-ERIC (tj. prawem Anglii i Walii obowiązującym w dniu ustanowienia ESS-ERIC).

3.   W przypadku wprowadzenia zasadniczych zmian do mających zastosowanie przepisów prawa członkowie zapewniają odpowiednią zmianę postanowień niniejszego statutu.

4.   Jeżeli którykolwiek z zapisów niniejszego statutu zostanie uznany przez dowolny sąd lub podmiot lub właściwy organ za niezgodny z prawem, bezprawny, nieważny lub niewykonalny na mocy przepisów prawa jakiegokolwiek państwa, zapis taki uznaje się za wyłączony z niniejszej umowy wyłącznie w odniesieniu do przepisów takiego państwa i pozostaje to bez wpływu na:

a)

legalność, zgodność z prawem lub wykonalność takiego zapisu zgodnie z przepisami prawa każdego innego państwa; lub

b)

pozostałe postanowienia statutu, które pozostają w mocy.

W takim przypadku zgodnie z art. 28 ust. 2 strony dążą do uzgodnienia ważnego i wykonalnego zapisu, który zastąpi wyłączony zapis w sposób zadowalający dla walnego zgromadzenia.

ROZDZIAŁ 9

STATUT I ZMIANY

Artykuł 28

Statut i zmiany

1.   Niniejszy statut jest aktualizowany i publicznie dostępny na stronach internetowych oraz w siedzibie statutowej ESS-ERIC.

2.   Z zastrzeżeniem art. 28 ust. 4, wszelkie zmiany niniejszego statutu podlegają zatwierdzeniu przez walne zgromadzenie jako kwestia zastrzeżona. Wszelkie zmiany niniejszego statutu inne niż te, o których mowa w art. 28 ust. 6, ESS-ERIC przekazuje Komisji Europejskiej w ciągu 10 dni od ich przyjęcia przez walne zgromadzenie.

3.   Każda zmiana niniejszego statutu zostaje wyraźnie zaznaczona wraz z określeniem, czy zmiana dotyczy zasadniczego elementu statutu lub elementu innego niż istotny, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 723/2009, oraz wskazaniem procedury zastosowanej w celu jej przyjęcia.

4.   Po przedstawieniu przyjętych zmian Komisji Europejskiej zgodnie z art. 28 ust. 2 Komisja może zgłosić zastrzeżenia wobec przyjętych zmian w terminie 60 dni od ich przedstawienia, wskazując powody, dla których zmiana nie jest zgodna z wymogami przedmiotowego rozporządzenia.

5.   Zmiana przyjęta zgodnie z art. 28 staje się skuteczna dopiero po wygaśnięciu terminu przewidzianego na zgłaszanie zastrzeżeń, o którym mowa w art. 28, lub po odstąpieniu przez Komisję Europejską od tego terminu bądź po wycofaniu przez Komisję Europejską zgłoszonego zastrzeżenia.

6.   Każda zmiana statutu dotycząca kwestii, o których mowa w art. 1 ust. 2 (Nazwa), art. 1 ust. 4 (Siedziba statutowa), art. 2 (Zadania i działania), art. 20 (Udzielanie zamówień), art. 21 (Odpowiedzialność), art. 22 (Ocena naukowa i polityka upowszechniania), art. 23 (Polityka w zakresie praw własności intelektualnej i polityka w zakresie danych), art. 24 (Polityka zatrudnienia) i art. 25 (Czas trwania i likwidacja), która została zatwierdzona przez członków jako kwestia zastrzeżona, staje się skuteczna dopiero po wyraźnym zatwierdzeniu takiej zmiany przez Komisję Europejską i wejściu w życie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zatwierdzenia zmian.

7.   Zwracając się do Komisji Europejskiej o zatwierdzenie zmian zgodnie z art. 28 ust. 2 lub 6, ESS-ERIC przekazuje Komisji Europejskiej tekst proponowanej zmiany wraz ze zmienioną skonsolidowaną wersją statutu.


(1)   Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

(2)   Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1.

(3)   Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.


ZAŁĄCZNIK II

LISTA CZŁONKÓW I OBSERWATORÓW

Niniejszy załącznik zawiera listę członków i obserwatorów oraz podmiotów ich reprezentujących.

Członkowie

Państwo

Przedstawiciel krajowy

Republika Austrii

Federalne Ministerstwo Nauki i Badań

Królestwo Belgii

Belgijski Urząd ds. Planowania Polityki Naukowej

Republika Czeska

Ministerstwo Edukacji, Młodzieży i Sportu (MEYS)

Republika Estońska

Ministerstwo Spraw Społecznych

Republika Federalna Niemiec

Bundesministerium für Bildung und Forschung

Irlandia

Irlandzka Rada ds. Badań Naukowych (HEA)

Republika Litewska

Ministerstwo Edukacji i Nauki

Królestwo Niderlandów

Niderlandzka Organizacja Badań Naukowych (NWO)

Rzeczpospolita Polska

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Republika Portugalska

Fundacja ds. Nauki i Technologii

Republika Słowenii

Ministerstwo Edukacji, Nauki i Sportu

Królestwo Szwecji

Ministerstwo Edukacji reprezentowane przez Szwedzką Radę ds. Badań

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Rada ds. Badań Ekonomiczno-Społecznych


Obserwatorzy

Obserwator

Przedstawiciel obserwatora

Królestwo Norwegii

Norweska Rada ds. Badań Naukowych

Konfederacja Szwajcarska

FORS (Szwajcarska Fundacja ds. Badań w zakresie Nauk Społecznych)


ZAŁĄCZNIK III

DEFINICJE I INTERPRETACJA

1.

W niniejszym statucie, o ile nie wynika inaczej z kontekstu, „ESS-ERIC” oznacza Konsorcjum na rzecz Europejskiej Infrastruktury Badawczej ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 723/2009 („rozporządzenie”) i uregulowane niniejszym statutem, który w stosownych przypadkach może zostać zmieniony lub przygotowany ponownie zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem („statut”);

„ESS” lub „europejski sondaż społeczny” oznacza europejski sondaż społeczny uruchomiony w 2001 r., będący wiarygodnym badaniem długoterminowym realizowanym jednocześnie za pośrednictwem badań krajowych prowadzonych w krajach europejskich. W ramach badania gromadzi się, interpretuje i rozpowszechnia szczegółowe dane na temat zmieniających się postaw i wartości społecznych w całej Europie;

„PKB” oznacza całkowitą wartość pieniężną wszystkich towarów i usług wyprodukowanych na terenie kraju określoną na podstawie danych liczbowych podanych przez Bank Światowy za rok 2009 lub każdy następny rok, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez walne zgromadzenie;

„członek” oznacza każdą osobę (działającą za pośrednictwem przedstawiciela krajowego), która została przyjęta jako członek ESS-ERIC w stosownych przypadkach zgodnie z niniejszym statutem i rozporządzeniem;

„państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

„reguły postępowania” oznaczają reguły postępowania ESS-ERIC zatwierdzone w stosownych przypadkach przez walne zgromadzenie.

2.

O ile w niniejszym statucie nie przewidziano inaczej, terminy zdefiniowane w rozporządzeniach mają takie samo znaczenie w niniejszym dokumencie.

3.

Odesłania do artykułów dotyczą artykułów niniejszego statutu.

4.

Wszystkie nagłówki służą wyłącznie przejrzystości dokumentu i nie mają wpływu na strukturę ani interpretację statutu, chyba że z kontekstu wynika inaczej.

5.

Odesłania do terminów w liczbie pojedynczej obejmują także odesłania do terminów w liczbie mnogiej i odwrotnie, a odesłania do płci dotyczą każdej płci.

6.

Odesłania do jakiegokolwiek traktatu, rozporządzenia, dyrektywy, ustawy lub przepisu ustawowego obejmują wszelkie przepisy wykonawcze do nich i są traktowane jako odesłania do takiego traktatu, rozporządzenia, dyrektywy, ustawy, przepisu ustawowego lub przepisów wykonawczych, które zostały zmodyfikowane, zmienione, rozszerzone, skonsolidowane, ponownie przyjęte lub zastąpione i obowiązują w czasie przyjęcia statutu.

7.

Tekst następujący po sformułowaniach „w tym”, „w szczególności”, „między innymi”, „obejmuje” lub po podobnych słowach lub wyrażeniach należy interpretować rozszerzająco i w związku z tym nie ogranicza on znaczenia słów poprzedzających.

8.

Wyrażenia „na piśmie” lub „pisemny” odnoszą się do zawiadomień przekazywanych pocztą, faksem, pocztą elektroniczną lub za pomocą dowolnych innych środków przekazywania tekstu w czytelnej i niezmienionej formie.

9.

Każde odniesienie do jakiegokolwiek angielskiego terminu prawnego określającego działanie, środek odwoławczy, metodę postępowania sądowego, dokument prawny, status prawny, sąd, urzędnika lub dowolne pojęcie prawne lub przedmiot w odniesieniu do innej jurysdykcji niż jurysdykcja Anglii i Walii uznaje się za odniesienie do terminu najbliższego znaczeniowo angielskiemu terminowi prawnemu w tej jurysdykcji.

ZAŁĄCZNIK IV

WKŁADY PAŃSTW

WKŁADY PAŃSTW ESS-ERIC (W EUR)

Rok budżetowy ESS-ERIC

ROK

2013–2014

2014–2015

2015–2016

2016–2017

1

Zjednoczone Królestwo (państwo przyjmujące)

1 000 000

1 000 000

742 630

764 909

2

Austria

46 943

49 337

60 259

62 067

3

Belgia

53 410

56 235

69 631

71 720

4

Bułgaria

20 000

20 600

21 218

21 855

5

Cypr

20 000

20 600

21 218

21 855

6

Republika Czeska

33 845

35 367

41 280

42 518

7

Estonia

20 000

20 600

21 218

21 855

8

Finlandia

36 913

38 640

45 726

47 098

9

Francja

204 877

217 787

289 111

297 785

10

Niemcy

252 792

268 893

358 542

369 298

11

Irlandia

35 745

37 393

44 033

45 354

12

Litwa

20 000

20 600

21 218

21 855

13

Niderlandy

75 994

80 323

102 355

105 426

14

Norwegia

46 448

48 809

59 541

61 328

15

Polska

50 408

53 033

65 280

67 239

16

Portugalia

36 520

38 220

45 156

46 510

17

Słowenia

20 000

20 600

21 218

21 855

18

Hiszpania

122 728

130 168

170 074

175 176

19

Szwecja

48 637

51 144

62 714

64 595

20

Szwajcaria

54 740

57 653

71 558

73 704

Ogółem

2 200 000

2 266 000

2 333 980

2 403 999


Nota wyjaśniająca do budżetu i wkładów rocznych na rzecz ESS-ERIC w latach budżetowych 2013–2017

1.   

Rok budżetowy ESS-ERIC rozpoczyna się w dniu 1 czerwca i kończy w dniu 31 maja.

2.   

Przedstawiony budżet został opracowany na pierwsze cztery lata funkcjonowania ESS-ERIC. Komitet sterujący ESS-ERIC zmierza do zapewnienia budżetu w wysokości 2,3 mln EUR rocznie na główne działania naukowe. Niższy budżet będzie dostępny, jeżeli w międzyczasie nie wszystkie państwa, które wyraziły zdecydowane zainteresowanie, będą mogły przystąpić do ERIC przed rozpoczęciem funkcjonowania w czerwcu 2013 r. W corocznych zwiększeniach budżetu zostanie uwzględniona 3-procentowa inflacja w łącznym budżecie w skali roku.

3.   

Na podstawie oczekiwanej liczby sygnatariuszy budżet przewidziany na pierwszy rok funkcjonowania wynosi 2,2 mln EUR (kwota ta zostanie zmniejszona, jeżeli nie wszystkie wymienione państwa złożą wymagany podpis w celu przystąpienia do ERIC). W przypadku przystąpienia kolejnych państw budżet zostanie zwiększony do 2,3 mln EUR bez zmiany wkładów dla istniejących członków (wkład nowych członków zostanie obliczony analogicznie do wkładu istniejących członków, dla każdego państwa oddzielnie, w celu określenia wymaganego od nich wkładu. Kwota wymagana od członków założycieli pozostanie bez zmian). Po osiągnięciu docelowej liczby członków przystąpienie każdego dodatkowego państwa spowoduje obniżenie wkładów dla wszystkich członków i obserwatorów, którzy wnoszą wkład wyższy niż podstawowa opłata członkowska (chyba że walne zgromadzenie uzgodni inaczej).

4.   

Roczne wkłady obliczono na podstawie procedur określonych w art. 17 niniejszego statutu w sposób następujący:

a)

podstawową opłatę członkowską ustalono na poziomie 20 000 EUR w pierwszym roku funkcjonowania i w kolejnych trzech latach będzie ona korygowana o inflację wynoszącą 3 %;

b)

Zjednoczone Królestwo jako państwo przyjmujące wniesie wyższy wkład, który uzgodniono na poziomie 1 000 000 EUR za dwa pierwsze lata, a następnie powróci do pierwotnego zobowiązania wynoszącego 700 000 EUR rocznie skorygowanego o inflację;

c)

wkład wnoszony przez członków w wysokości wymaganego salda obliczonego zgodnie z PKB danego państwa w oparciu o dane Banku Światowego dotyczące PKB za 2009 r. Dotyczy to wyłącznie państw, które musiałyby wnieść wkład w wysokości co najmniej 20 000 EUR (z zaokrągleniem do najbliższych 100 EUR);

d)

stopę inflacji w wysokości 3 % rocznie (łącznie) stosuje się od drugiego roku, z wyłączeniem wyższych wkładów Zjednoczonego Królestwa za dwa pierwsze lata (co oznacza, że wkłady państw innych niż Zjednoczone Królestwo zostaną zwiększone o nieco więcej niż 3 %);

e)

na tym etapie przepisy prawa Szwajcarii i Norwegii nie pozwalają tym państwom na przyłączenie się do ERIC i uzyskanie statusu członka. Oba państwa będą uczestniczyły w charakterze obserwatorów i będą wnosiły obowiązkowy roczny wkład, jak określono w niniejszej nocie.


30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/63


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 22 listopada 2013 r.

w sprawie ustanowienia Konsorcjum na rzecz Infrastruktury Badawczej Biobanków i Zasobów Biomolekularnych (BBMRI-ERIC) jako konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej

(2013/701/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Republika Grecka, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji zwróciły się do Komisji z wnioskiem o ustanowienie BBMRI jako konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (BBMRI-ERIC). Królestwo Norwegii, Rzeczpospolita Polska, Konfederacja Szwajcarska i Republika Turcji będą uczestniczyły w BBMRI-ERIC jako obserwatorzy.

(2)

Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Republika Grecka, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji wybrały Republikę Austrii na przyjmujące państwo członkowskie BBMRI-ERIC.

(3)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu utworzonego na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 723/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Niniejszym ustanawia się Konsorcjum na rzecz Europejskiej Infrastruktury Badawczej dla Infrastruktury Badawczej Biobanków i Zasobów Biomolekularnych pod nazwą BBMRI-ERIC.

2.   Statut BBMRI-ERIC znajduje się w załączniku. Statut ten podlega aktualizacji i jest dostępny publicznie na stronach internetowych BBMRI-ERIC oraz w jego siedzibie statutowej.

3.   Zasadnicze elementy statutu BBMRI-ERIC, których zmiany wymagają zatwierdzenia przez Komisję zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 723/2009, są przewidziane w art. 2, 3, 6, 7, 16, 17, 18, 19 i 24.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

STATUT KONSORCJUM NA RZECZ EUROPEJSKIEJ INFRASTRUKTURY BADAWCZEJ BIOBANKÓW I ZASOBÓW BIOMOLEKULARNYCH („BBMRI-ERIC”)

KRÓLESTWO BELGII,

REPUBLIKA CZESKA,

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

REPUBLIKA ESTOŃSKA,

REPUBLIKA GRECKA,

REPUBLIKA FRANCUSKA,

REPUBLIKA WŁOSKA,

REPUBLIKA MALTY,

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

REPUBLIKA AUSTRII,

REPUBLIKA FINLANDII,

KRÓLESTWO SZWECJI,

ZWANE DALEJ „CZŁONKAMI”,

oraz:

KRÓLESTWO NORWEGII,

RZECZPOSPOLITA POLSKA,

KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,

REPUBLIKA TURCJI,

ZWANE DALEJ „OBSERWATORAMI”,

ZWAŻYWSZY, że członkowie są przekonani, iż próbki ludzkiego materiału biologicznego, w tym powiązane dane medyczne i narzędzia do badań biomolekularnych, mają zasadnicze znaczenie dla wyjaśnienia wzajemnych zależności między czynnikami genetycznymi i środowiskowymi powodującymi choroby ludzi i wpływają na ich wynik, zidentyfikowanie nowych biomarkerów i celów w zakresie leczenia, a także przyczyniają się do zmniejszenia wskaźnika zaniechania prac nad nowymi lekami i ich rozwojem,

ZWAŻYWSZY, że zasoby biomolekularne obejmują zbiory przeciwciał i wiązań wykazujących powinowactwo, linie komórkowe, zbiory klonów, biblioteki siRNA oraz inne narzędzia badawcze niezbędne do analizy próbek zgromadzonych w biobankach. Repozytoria organizmów modelowych również uznaje się za zasoby biomolekularne, jeżeli są istotne w odniesieniu do chorób ludzi,

ZWAŻYWSZY, że ogólnoeuropejska Infrastruktura Badawcza Biobanków i Zasobów Biomolekularnych (BBMRI) będzie oparta na istniejących zbiorach próbek, zasobach, technologiach i wiedzy fachowej, które zostaną specjalnie uzupełnione o innowacyjne elementy i odpowiednio wbudowane w europejskie ramy naukowe, etyczne, prawne i społeczne,

UZNAJĄC, że członkowie dążą do zwiększenia doskonałości naukowej i skuteczności europejskich badań w dziedzinie nauk biomedycznych oraz do zwiększenia i zapewnienia konkurencyjności europejskich badań i przemysłu w kontekście międzynarodowym, a także do przyciągnięcia inwestycji w infrastrukturę potrzebną do badań farmaceutycznych i biomedycznych poprzez ustanowienie Infrastruktury Badawczej Biobanków i Zasobów Biomolekularnych – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (zwanego dalej „BBMRI-ERIC”),

PODKREŚLAJĄC przywiązanie członków do zasad Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ogłoszonej przez Radę i Komisję Europejską w Nicei w grudniu 2000 r. i w szczególności do europejskich i krajowych przepisów dotyczących ochrony danych,

ZWAŻYWSZY, że członkowie zwrócili się do Komisji Europejskiej z wnioskiem o utworzenie BBMRI zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ERIC jako podmiotu prawnego konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC),

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego statutu:

1)

„biobanki (i ośrodki zasobów biomolekularnych)” oznaczają zbiory, repozytoria i ośrodki dystrybucji wszystkich rodzajów próbek ludzkiego materiału biologicznego, takich jak krew, tkanki, komórki lub DNA, lub związanych z nimi danych, takich jak powiązane dane kliniczne i wyniki badań naukowych, jak również zasoby biomolekularne, w tym organizmy modelowe i mikroorganizmy, które mogą przyczynić się do zrozumienia fizjologii i chorób ludzi;

2)

„członek” oznacza podmiot zgodnie z art. 4 ust. 1;

3)

„obserwator” oznacza podmiot zgodnie z art. 4 ust. 7;

4)

„członek niewykonujący zobowiązania” oznacza członka, który

a)

nie dokonał płatności swojego rocznego wkładu, jeżeli pozostająca kwota należna jest równa lub wyższa od kwoty wkładów należnych za poprzedni rok budżetowy;

b)

poważnie uchybia swoim zobowiązaniom; lub

c)

powoduje lub może spowodować poważne zakłócenie w funkcjonowaniu BBMRI-ERIC;

5)

„wspólna służba” oznacza obiekt BBMRI-ERIC zgodnie z art. 15 ust. 1;

6)

„węzeł krajowy” oznacza podmiot, niekoniecznie posiadający zdolność prawną, wyznaczony przez państwo członkowskie, który koordynuje krajowe biobanki i zasoby biomolekularne oraz łączy ich działania z ogólnoeuropejskimi działaniami BBMRI-ERIC;

7)

„koordynator krajowy” oznacza dyrektora węzła krajowego, mianowanego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego;

8)

„węzeł organizacyjny” oznacza podmiot, niekoniecznie posiadający zdolność prawną, wyznaczony przez organizację międzyrządową, który koordynuje biobank(-i) i zasoby biomolekularne danej organizacji oraz łączy jej działania z działaniami ogólnoeuropejskiej infrastruktury BBMRI-ERIC;

9)

„koordynator organizacyjny” oznacza dyrektora węzła organizacyjnego, mianowanego przez organizację międzyrządową;

10)

„biobanki partnerskie” oznaczają biobanki współpracujące z BBMRI-ERIC, które spełniają wymagania określone w statucie partnera BBMRI-ERIC (1);

11)

„program prac” oznacza opis strategii, planowanych działań, planu zatrudnienia i finansowania BBMRI-ERIC;

12)

„wkłady obowiązkowe” oznaczają wkłady członków/obserwatorów oraz wkłady państw przyjmujących na rzecz centralnego urzędu ds. zarządzania oraz wspólnych służb, które są określone w części programu prac BBMRI-ERIC poświęconej budżetowi.

Artykuł 2

Utworzenie, czas trwania i siedziba statutowa

1.   Niniejszym ustanawia się Infrastrukturę Badawczą Biobanków i Zasobów Biomolekularnych – konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (BBMRI-ERIC). Ustanawia się ją na czas nieokreślony, począwszy od daty wejścia w życie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie ustanowienia przedmiotowej infrastruktury.

2.   Siedziba statutowa BBMRI-ERIC mieści się w Grazu na terytorium Republiki Austrii, zwanej dalej „przyjmującym państwem członkowskim”.

3.   Przyjmujące państwo członkowskie zapewnia siedzibę, wyposażenie i usługi na potrzeby centralnego urzędu ds. zarządzania BBMRI-ERIC, jak opisano w pisemnym oświadczeniu we wniosku o przyznanie statusu ERIC.

Artykuł 3

Zadania i działania

1.   BBMRI-ERIC ustanawia, obsługuje i rozwija ogólnoeuropejską rozproszoną infrastrukturę biobanków i zasobów biomolekularnych w celu ułatwienia dostępu do zasobów i wyposażenia oraz wparcia wysokiej jakości badań medycznych i biomolekularnych. BBMRI-ERIC realizuje swój program prac przyjęty przez zgromadzenie członków.

2.   BBMRI-ERIC eksploatuje infrastrukturę na zasadzie niedochodowej. BBMRI-ERIC może prowadzić działalność gospodarczą w ograniczonym zakresie, pod warunkiem że:

a)

jest ona ściśle związana z jego głównymi zadaniami;

b)

nie zagraża ich realizacji.

3.   Aby zrealizować swoje zadania, BBMRI-ERIC wykonuje w szczególności następujące działania:

a)

z zachowaniem zasad określonych w niniejszym statucie przyznaje rzeczywisty dostęp do swoich zasobów i usług europejskiemu środowisku badawczemu złożonemu z badaczy z podmiotów będących członkami;

b)

zwiększa interoperacyjność między biobankami a ośrodkami zasobów biologicznych członków;

c)

wdraża zarządzenie jakością, w tym znormalizowane procedury, najlepsze praktyki i odpowiednie narzędzia, w celu poprawy jakości gromadzonych zasobów i związanych z nimi danych;

d)

promuje ciągłe wzbogacanie zasobów znajdujących się w biobankach i związanych z nimi danych w celu utrzymywania wystarczającej puli próbek, aby sprostać zapotrzebowaniu środowiska naukowego oraz zapewnić ciągłe wzbogacanie informacji związanych z analizą próbek zgromadzonych w biobankach oraz informacji generowanych w wyniku tych analiz. Przyczynia się do zwiększonego wykorzystania i upowszechniania wiedzy oraz optymalizacji wyników działań w zakresie badań opartych na biobankach w całej Europie;

e)

tworzy i obsługuje wspólne służby na rzecz europejskiego środowiska biobanków;

f)

świadczy usługi w zakresie badań na rzecz instytucji publicznych i prywatnych;

g)

opracowuje i wdraża zmiany technologiczne związane z zasobami i usługami;

h)

zapewnia szkolenia i ułatwia mobilność badaczy, aby wspierać tworzenie nowych biobanków i ośrodków zasobów biomolekularnych w celu wzmacniania i kształtowania europejskiej przestrzeni badawczej;

i)

nawiązuje stosunki międzynarodowe i inicjuje wspólne działania wraz z innymi organizacjami europejskimi i pozaeuropejskimi związane ze swoimi działaniami i w powiązanych obszarach, a także, w stosownych przypadkach, staje się członkiem takich organizacji;

j)

podejmuje wszelkie inne działania niezbędne do realizacji swoich zadań.

4.   Działania BBMRI-ERIC są neutralne politycznie i kierują nimi następujące wartości: zasięg ogólnoeuropejski połączony z doskonałością naukową, przejrzystość, otwartość, gotowość reagowania, świadomość etyczna, zgodność z prawem oraz wartości ludzkie.

Artykuł 4

Członkowie i obserwatorzy

1.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 723/2009 członkami BBMRI-ERIC są państwa członkowskie, państwa stowarzyszone, państwa trzecie inne niż państwa stowarzyszone oraz organizacje międzyrządowe, które przyjęły niniejszy statut. Członkowie założyciele zostali określeni w załączniku II.

2.   Państwa członkowskie, państwa trzecie, a także organizacje międzyrządowe mogą w każdej chwili zostać członkami BBMRI-ERIC, z zastrzeżeniem uzyskania zgody zgromadzenia członków zgodnie z zasadami określonymi w art. 11 ust. 8 lit. b). Dodatkowe wymagania dla członków przystępujących do BBMRI-ERIC po pierwszych trzech latach określa zgromadzenie członków.

3.   Każdy członek:

a)

zgodnie z mającymi zastosowanie ramami prawnymi i etycznymi zapewnia dostęp do biobanków partnerskich BBMRI-ERIC, zasobów biologicznych i biomolekularnych lub związanych z nimi danych na podstawie wspólnego zestawu norm i warunków określonego szczegółowo w statucie partnera BBMRI-ERIC i zatwierdzonego przez zgromadzenie członków;

b)

ustanawia węzeł krajowy/organizacyjny i mianuje koordynatora krajowego/organizacyjnego;

c)

zapewnia koordynację biobanków partnerskich za pośrednictwem węzłów krajowych/organizacyjnych, co ułatwi dostęp do zasobów biologicznych i biomolekularnych oraz związanych z nimi danych;

d)

w stosownych przypadkach dokonuje inwestycji w infrastrukturę w celu wspierania BBMRI-ERIC;

e)

przyczynia się do zwiększania wydajności w obszarze biobanków;

f)

wspiera osiągnięcie głównego celu BBMRI-ERIC i realizację programu prac BBMRI-ERIC.

4.   Po upływie pierwszych pięciu lat od przystąpienia do BBMRI-ERIC każdy członek może wystąpić z BBMRI-ERIC w drodze pisemnego zawiadomienia przedłożonego przewodniczącemu zgromadzenia członków oraz dyrektorowi generalnemu co najmniej trzy miesiące przed zatwierdzeniem budżetu na kolejny rok.

5.   Dyrektor generalny może zaproponować zgromadzeniu członków wykluczenie członka niewykonującego zobowiązania.

6.   Początkowa lista członków znajduje się w załączniku II i podlega aktualizacji na stronach internetowych przez centralny urząd ds. zarządzania.

7.   Obserwatorami BBMRI-ERIC są państwa członkowskie, państwa stowarzyszone oraz państwa trzecie, jak określono w art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ERIC, a także organizacje międzyrządowe, które wnioskowały o status obserwatora.

8.   Status obserwatora przyznaje się na okres do trzech lat z zastrzeżeniem uzyskania zgody zgromadzenia członków, jak określono w art. 11 ust. 8 lit. c). Po upływie trzech lat obserwatorzy wnioskują o członkostwo albo występują z BBMRI-ERIC, chyba że zgromadzenie członków postanowi inaczej.

9.   Obserwatorzy mają prawo do:

a)

uczestnictwa – bez prawa głosu – w debatach zgromadzenia członków;

b)

uczestnictwa w niektórych działaniach BBMRI-ERIC określonych przez zgromadzenie członków.

10.   Początkowa lista obserwatorów znajduje się w załączniku II i podlega aktualizacji na stronach internetowych przez centralny urząd ds. zarządzania.

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA FINANSOWE

Artykuł 5

Zasoby BBMRI-ERIC

1.   Z budżetu BBMRI-ERIC finansowane jest wspólne funkcjonowanie BBMRI-ERIC, w tym koszty generowane przez dyrektora generalnego, centralny urząd ds. zarządzania oraz wspólne służby. Budżet jest zatwierdzany przez zgromadzenie członków w drodze przyjęcia programu prac.

2.   Na budżet BBMRI-ERIC składają się:

a)

wkłady finansowe członków i obserwatorów;

b)

wkłady przyjmującego państwa członkowskiego oraz przyjmujących państw wspólnych służb;

c)

inne dochody.

3.   Wszelkie dochody generowane w trakcie działalności BBMRI-ERIC, które wpływają do jego budżetu, są przeznaczane na realizację programu prac zgodnie z decyzją zgromadzenia członków.

4.   Członkowie i obserwatorzy pokrywają własne koszty uczestnictwa w posiedzeniach BBMRI-ERIC.

5.   Każdy członek i obserwator BBMRI-ERIC wnosi wkład do budżetu BBMRI-ERIC. O ile zgromadzenie członków nie ustali inaczej, wkłady wnoszone są w gotówce.

6.   Każdy członek wnosi wkład zgodnie z tabelą wkładów członkowskich zamieszczoną w załączniku III.

7.   Wkład każdego obserwatora wynosi 30 % pełnego wkładu członkowskiego określonego zgodnie z tabelą wkładów członkowskich zamieszczoną w załączniku III.

8.   Wielkość wkładów wynikająca z tabeli wkładów członkowskich zamieszczonej w załączniku III może zostać zmieniona w przypadku przystąpienia nowego członka lub obserwatora bądź w przypadku wycofania się lub wyłączenia któregoś z członków lub obserwatorów. Nowa wielkość wkładów obowiązuje od dnia 1 stycznia kolejnego roku budżetowego.

9.   Zgromadzenie członków może podjąć decyzję o uwzględnieniu wszelkich szczególnych okoliczności dotyczących członka lub obserwatora oraz odpowiednio dostosować jego wkład.

10.   Pod warunkiem zachowania zgodności z programem prac oraz odpowiednimi zasadami zatwierdzonymi przez zgromadzenie członków członkowie mogą częściowo wnosić wkład niepieniężny do wspólnego budżetu BBMRI-ERIC.

11.   BBMRI-ERIC jest uprawniony do przyjmowania dotacji, szczególnych wkładów i płatności pochodzących od dowolnej osoby fizycznej, podmiotu publicznego lub prywatnego na potrzeby osiągnięcia celów określonych w niniejszym statucie. Kwoty takie podlegają zatwierdzeniu przez zgromadzenie członków.

12.   Aktywa nabyte na własny rachunek i na koszt BBMRI-ERIC stanowią jego własność. W przypadku wkładów niepieniężnych kwestie majątkowe uzgadnia się w specjalnej umowie zawartej między zainteresowanym członkiem lub obserwatorem a BBMRI-ERIC zgodnie z decyzją zgromadzenia członków.

Artykuł 6

Udzielanie zamówień i zwolnienia podatkowe

1.   BBMRI-ERIC zapewnia równie i niedyskryminacyjne traktowanie kandydatów i oferentów w postępowaniu o udzielenie zamówienia, bez względu na to, czy ich siedziba znajduje się w Unii Europejskiej czy poza nią. Polityka BBMRI-ERIC w zakresie zamówień jest zgodna z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji i konkurencji. Zgromadzenie członków przyjmuje przepisy wewnętrzne dotyczące postępowania o udzielenie zamówienia i kryteriów udzielania zamówienia.

2.   Zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 143 ust. 1 lit. g) oraz art. 151 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego podatku od wartości dodanej (2) oraz zgodnie z art. 50 i 51 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (3) jest ograniczone do podatków od wartości dodanej obowiązujących dla takich towarów i usług B&R, które spełniają następujące warunki:

a)

są bezpośrednio związane z zarządzaniem i usługami BBMRI-ERIC; oraz

b)

są ściśle związane z celami i działaniami określonymi w art. 3; oraz

c)

przynoszą korzyści całemu środowisku naukowemu; oraz

d)

ich wartość przekracza kwotę 250 EUR; oraz

e)

są w całości opłacane i zamawiane przez BBMRI-ERIC.

3.   Zwolnienia z opodatkowania nie obejmują zamówień dokonywanych przez poszczególnych członków. Nie mają zastosowania inne ograniczenia.

Artykuł 7

Odpowiedzialność

1.   Odpowiedzialność finansowa członków jest ograniczona do wysokości wniesionego przez nich wkładu, jak określono w załączniku III.

2.   BBMRI-ERIC zawiera odpowiednie ubezpieczenie pokrywające szczególne ryzyko związane z jego budową i eksploatacją, nieobjęte odpowiedzialnością finansową, o której mowa w ust. 1.

Artykuł 8

Zasady budżetowe, sprawozdanie finansowe i audyty

1.   Wszystkie dochody i wydatki BBMRI-ERIC stanowią przedmiot preliminarza na każdy rok budżetowy i są wykazane w części programu prac poświęconej budżetowi. Budżet powinien być zrównoważony w odniesieniu do dochodów i wydatków.

2.   Członkowie zapewniają, aby środki były wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami.

3.   Zgodnie z zasadą przejrzystości ustanawia się i wykonuje budżet, a także przedstawia sprawozdanie finansowe.

4.   BBMRI-ERIC prowadzi ewidencję wszystkich dochodów i wydatków. Do sprawozdania finansowego dołącza się sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy.

5.   BBMRI-ERIC podlega standardom rachunkowości określonym w prawie właściwym przyjmującego państwa członkowskiego.

6.   Rok budżetowy BBMRI-ERIC pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

7.   Zgromadzenie członków powołuje audytorów zewnętrznych w celu zbadania sprawozdania finansowego. Zgodnie ze szczególnym postanowieniem zawartym w przepisach finansowych zatwierdzonych przez zgromadzenie członków audytorzy zewnętrzni są okresowo powoływani na nowo.

8.   Audytorzy zewnętrzni przedstawiają zgromadzeniu członków sprawozdanie dotyczące rocznego sprawozdania finansowego za pośrednictwem komitetu finansowego. Dyrektor generalny dostarcza audytorom informacje niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań.

ROZDZIAŁ III

ZARZĄDZANIE I KIEROWNICTWO

Artykuł 9

Struktura zarządzania

Struktura zarządzania BBMRI-ERIC obejmuje następujące organy:

a)

zgromadzenie członków;

b)

komitet finansowy;

c)

dyrektora generalnego wspieranego przez komitet zarządzający;

d)

Radę Konsultacyjną ds. Nauki i Etyki.

Artykuł 10

Zgromadzenie członków

1.   Zgromadzenie członków jest organem, w ramach którego członkowie podejmują zbiorowe decyzje w kwestiach związanych z BBMRI-ERIC. Decyzje te są następnie wdrażane przez dyrektora generalnego oraz pracowników centralnego urzędu ds. zarządzania i komitetu zarządzającego.

2.   Zgromadzenie członków powołuje się podczas pierwszego posiedzenia członków po ustanowieniu BBMRI jako ERIC.

3.   Zgromadzenie członków obejmuje wszystkich członków BBMRI-ERIC. Każdy członek jest reprezentowany przez maksymalnie dwóch delegatów oficjalnie wyznaczonych przez właściwy organ. Może im towarzyszyć maksymalnie trzech doradców, którzy mogą zastępować delegatów. Członkowie określają w akcie nominacji nazwisko delegata, który posiada prawo głosu, oraz porządek reprezentacji.

4.   W posiedzeniach zgromadzenia członków może uczestniczyć, w charakterze obserwatorów, do dwóch przedstawicieli każdego obserwatora posiadających jego oficjalne zezwolenie.

5.   Inni obserwatorzy mogą uczestniczyć w posiedzeniach zgromadzenia członków zgodnie z regulaminem wewnętrznym przyjętym przez zgromadzenie członków.

6.   Zgromadzenie członków:

a)

przyjmuje roczny program prac oraz budżet wraz ze wstępnym programem prac oraz budżetem na kolejne dwa lata;

b)

przyjmuje regulamin wewnętrzny, przepisy finansowe oraz przepisy wewnętrzne zgodnie z art. 11 ust. 8 lit. a);

c)

przyjmuje wszystkie przepisy, regulacje i strategie niezbędne do należytego zarządzania programem prac, w szczególności procedurę dostępu do zasobów biologicznych, danych znajdujących się w biobankach oraz usług opracowywanych przez BBMRI;

d)

określa zadania komitetu finansowego;

e)

wybiera i odwołuje przewodniczącego i wiceprzewodniczącego;

f)

wybiera i odwołuje przewodniczącego i wiceprzewodniczącego komitetu finansowego;

g)

powołuje i odwołuje dyrektora generalnego;

h)

zatwierdza zatrudnienie i odwołanie pozostałych pracowników wysokiego szczebla zgodnie z przepisami wewnętrznymi;

i)

ustanawia Radę Konsultacyjną ds. Nauki i Etyki oraz każdy inny komitet, radę lub organ, np. Forum Zainteresowanych Stron, oraz określa ich zadania i uprawnienia;

j)

udziela wytycznych i instrukcji dyrektorowi generalnemu;

k)

zatwierdza sprawozdanie roczne, roczne sprawozdanie finansowe oraz sprawozdania każdego komitetu doradczego BBMRI-ERIC;

l)

rozpatruje wszelkie kwestie dotyczące BBMRI-ERIC lub jego działalności podniesione przez któregokolwiek z członków;

m)

przyjmuje członków i decyduje o zakończeniu członkostwa poszczególnych członków zgodnie z art. 11 ust. 8 lit. b);

n)

przyjmuje obserwatorów i decyduje o zakończeniu partnerstwa poszczególnych obserwatorów zgodnie z art. 11 ust. 8 lit. c);

o)

dostosowuje wielkość wkładów finansowych zgodnie z art. 5 ust. 8;

p)

decyduje o zmianach statutu zgodnie z art. 11 ust. 7; oraz

q)

pełni wszelkie inne funkcje przydzielone mu na mocy niniejszego statutu, w tym na mocy każdego załącznika i zmian do niego.

Artykuł 11

Podejmowanie decyzji przez zgromadzenie członków

1.   Do celów niniejszego artykułu „obecny” oznacza udział osobiście, za pośrednictwem telefonu, wideokonferencji lub innych możliwych środków określonych w regulaminie wewnętrznym.

2.   Kworum zostaje osiągnięte po spełnieniu następujących warunków:

a)

obecna jest większość członków, którzy reprezentują 75 % obowiązkowych rocznych wkładów członków;

b)

w przypadku decyzji podejmowanych na podstawie ust. 8 obecnych jest 75 % członków, którzy reprezentują 75 % obowiązkowych rocznych wkładów członków;

c)

spośród obecnych członków państwa członkowskie Unii Europejskiej muszą dysponować większością głosów (4).

3.   Każdy członek ma jeden głos. Członkowie niewykonujący zobowiązań nie mają prawa głosu.

4.   Zgromadzenie członków dokłada wszelkich starań, aby we wszystkich podejmowanych decyzjach osiągnąć konsensus.

5.   W przypadku braku konsensusu do podjęcia decyzji wystarcza większość zwykła członków obecnych i biorących udział w głosowaniu, chyba że niniejszy statut lub regulamin wewnętrzny stanowi inaczej.

6.   W przypadku równego rozkładu głosów decydujący głos mają członkowie wnoszący większość wkładów obowiązkowych.

7.   Decyzje dotyczące przedstawienia Komisji wniosku w sprawie zmiany statutu wymagają głosowania jednomyślnego.

8.   Następujące decyzje wymagają zgody co najmniej 75 % wszystkich członków reprezentujących co najmniej 75 % obowiązkowych rocznych wkładów członków:

a)

przyjęcie i zmiana regulaminu wewnętrznego, przepisów finansowych i przepisów wewnętrznych;

b)

przyjęcie nowych członków;

c)

przyjęcie nowych obserwatorów;

d)

głosowanie w sprawie członków niewykonujących zobowiązań, w tym między innymi w sprawie wyłączenia członków (członków wyłączonych z głosowania);

e)

decyzja w sprawie zakończenia działalności BBMRI-ERIC.

9.   Następujące decyzje wymagają zgody co najmniej 75 % obecnych członków biorących udział w głosowaniu i reprezentujących co najmniej 75 % obowiązkowych rocznych wkładów członków:

a)

decyzje w sprawie programu prac i budżetu;

b)

zatwierdzenie sprawozdania rocznego i rocznego sprawozdania finansowego;

c)

dostosowanie wielkości wkładów finansowych zgodnie z art. 5 ust. 8;

d)

powołanie lub odwołanie dyrektora generalnego;

e)

decyzje w sprawie zakończenia działalności BBMRI-ERIC w przypadku likwidacji infrastruktury.

10.   Przewodniczący i wiceprzewodniczący zgromadzenia członków i komitetu finansowego są wybierani spośród delegatów członków przy co najmniej 75 % członków obecnych i biorących udział w głosowaniu na okres jednego roku z możliwością dwukrotnego ponownego wyboru. Wiceprzewodniczący reprezentuje przewodniczącego w przypadku jego nieobecności lub niezdolności do pełnienia obowiązków.

11.   Posiedzenia zgromadzenia członków odbywają się co najmniej raz w roku. Ponadto możliwe jest zwołanie sesji nadzwyczajnej na wniosek przewodniczącego lub na wniosek jednej czwartej członków zgromadzenia.

Artykuł 12

Komitet finansowy

1.   Komitet finansowy pełni funkcję doradczą i przygotowawczą dla zgromadzenia członków i ma następujące zadania:

a)

doradza zgromadzeniu członków i dyrektorowi generalnemu w kwestiach związanych z zarządzaniem budżetem BBMRI-ERIC, wydatkami i sprawozdaniami finansowymi BBMRI-ERIC oraz przyszłymi planami finansowymi oraz ich opracowywaniem;

b)

doradza zgromadzeniu członków i dyrektorowi generalnemu w sprawie skutków finansowych zaleceń innych organów BBMRI-ERIC;

c)

doradza, na stosowny wniosek, w innych kwestiach finansowych związanych z zarządzaniem i administracją BBMRI-ERIC;

d)

przedstawia zgromadzeniu członków wniosek dotyczący powołania audytorów zewnętrznych.

2.   Po przedstawieniu swoich sprawozdań dyrektorowi generalnemu audytorzy zewnętrzni przedstawiają sprawozdanie bezpośrednio i osobiście komitetowi finansowemu.

3.   Komitet finansowy funkcjonuje zgodnie z regulaminem wewnętrznym i przepisami finansowymi przyjętymi przez zgromadzenie członków.

Artykuł 13

Dyrektor generalny

1.   Dyrektora generalnego powołuje zgromadzenie członków na co najmniej trzyletnią kadencję z możliwością ponownego mianowania. Dyrektor generalny może zostać odwołany w drodze tej samej procedury. Dyrektor generalny jest pracownikiem BBMRI-ERIC. W pełnieniu funkcji kierowniczych dyrektora generalnego wspierają pracownicy centralnego urzędu ds. zarządzania i wspólnych służb.

2.   Dyrektor generalny odpowiada przez zgromadzeniem członków za następujące zadania:

a)

skuteczną administrację BBMRI-ERIC;

b)

finanse i zarządzanie pracownikami BBMRI-ERIC;

c)

zapewnienie wykonania decyzji podejmowanych przez zgromadzenie członków.

3.   Dyrektor generalny:

a)

nadzoruje realizację programu prac, w tym ustanowienie wspólnych służb, a także wydatków budżetowych;

b)

opracowuje porządek obrad na potrzeby posiedzeń zgromadzenia członków oraz przygotowuje obrady zgromadzenia członków;

c)

przygotowuje i przedstawia zgromadzeniu członków, nie później niż trzy miesiące przed rozpoczęciem każdego roku budżetowego, projekt rocznego programu prac, w tym projekt budżetu i plan zatrudnienia, wraz ze wstępnym projektem programu prac oraz projektem budżetu na kolejne dwa lata;

d)

przedstawia zgromadzeniu członków sprawozdanie roczne dotyczące technicznych aspektów programu prac, w tym sprawozdania finansowego, zadań zrealizowanych i niezrealizowanych oraz wszelkie stosowne wyjaśnienia;

e)

przygotowuje i przedstawia za zgodą zgromadzenia członków wszelkie dokumenty, o które wnioskuje Komisja Europejska;

f)

koordynuje wymianę informacji między krajowymi/organizacyjnymi węzłami BBMRI-ERIC i wspólnymi służbami oraz prowadzone przez nie działania za pośrednictwem komitetu zarządzającego oraz ustanawiając komitety, które uznaje się za niezbędne do zarządzania BBMRI-ERIC;

g)

organizuje procedurę wyboru na potrzeby ustanowienia wspólnych służb oraz jakiejkolwiek innej kwestii wymagającej zastosowania takiej procedury zgodnie z załącznikiem IV;

h)

powołuje dyrektorów wspólnych służb po konsultacji z delegatami krajowymi państw członkowskich, w których zlokalizowane są wspólne służby;

i)

organizuje Radę Konsultacyjną ds. Nauki i Etyki do celów oceny wniosków badawczych otrzymanych przez centralny urząd ds. zarządzania;

j)

wysuwa propozycje w sprawie przyjęcia i wyłączenia członków i obserwatorów zgromadzenia członków.

4.   Dyrektor generalny pełni funkcję dyrektora naczelnego oraz jest przedstawicielem prawnym BBMRI-ERIC i reprezentuje BBMRI-ERIC we wszelkich sporach. Dyrektor generalny może przekazywać uprawnienia pracownikom BBMRI-ERIC zgodnie z wytycznymi i instrukcjami opracowanymi przez zgromadzenie członków.

Artykuł 14

Komitet zarządzający

1.   Komitet zarządzający jest ustanawiany przez dyrektora generalnego i składa się z koordynatorów krajowych/organizacyjnych węzłów i wspólnych służb.

2.   Komitetowi zarządzającemu przewodniczy dyrektor generalny. Komitet zarządzający może wybrać spośród swoich członków wiceprzewodniczącego, który wspiera dyrektora generalnego w wypełnianiu jego obowiązków w zakresie zarządzania.

3.   Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za:

a)

udział i wsparcie dyrektora generalnego w opracowywaniu projektu rocznego programu prac oraz projektu budżetu, wraz ze wstępnym projektem programu prac oraz projektem budżetu na kolejne dwa lata;

b)

wsparcie dyrektora generalnego w realizacji programu prac oraz za umożliwienie skutecznej interakcji między BBMRI-ERIC i biobankami partnerskimi członków.

Artykuł 15

Wspólne służby

1.   Wspólne służby obejmują infrastrukturę BBMRI-ERIC, dzięki której zapewniane są wiedza fachowa, usługi oraz narzędzia na potrzeby realizacji zadań i działań BBMRI-ERIC określonych w programie prac.

2.   Wspólne służby zostają ustanowione w ramach BBMRI-ERIC, a nadzór nad nimi sprawuje dyrektor generalny.

3.   Wspólne służby są zlokalizowane w państwach będących członkami BBMRI-ERIC. Procedura wyboru dotycząca przyjmowania wspólnych służb musi być zgodna z zasadami określonymi w załączniku IV.

4.   Każdą ze wspólnych służb zarządza dyrektor powołany przez dyrektora generalnego po konsultacji z delegatami krajowymi przyjmującego państwa członkowskiego.

Artykuł 16

Rada Konsultacyjna ds. Nauki i Etyki

1.   Działalność BBMRI-ERIC podlega okresowej ocenie przez niezależną Radę Konsultacyjną ds. Nauki i Etyki. Rada ta doradza także zgromadzeniu członków w zakresie wniosków dyrektora generalnego w sprawie realizacji programu prac.

2.   Rada Konsultacyjna ds. Nauki i Etyki składa się z wybitnych naukowców i ekspertów, powołanych jako osoby prywatne, a nie jako przedstawiciele poszczególnych organizacji, z którymi współpracują, czy członków.

3.   Zgromadzenie członków powołuje członków Rady i decyduje o ich zmianie oraz o zakresie zadań realizowanych przez Radę.

Artykuł 17

Pracownicy

1.   BBMRI-ERIC może zatrudniać pracowników, których powołuje i odwołuje dyrektor generalny. Powołanie lub odwołanie pracowników wysokiego szczebla, jak określono w przepisach wewnętrznych, wymaga zgody zgromadzenia członków.

2.   Zgromadzenie członków zatwierdza plan zatrudnienia opracowany przez dyrektora generalnego przy zatwierdzaniu programu prac.

3.   Procedury wyboru kandydatów na pracowników BBMRI-ERIC muszą być zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji i poszanowania równości szans.

Artykuł 18

Dostęp

1.   BBMRI-ERIC udostępnia próbki i dane w bazach danych powiązanych z biobankami partnerskimi BBMRI-ERIC lub opracowanych przez te biobanki badaczom i instytucjom badawczym zgodnie z procedurą i kryteriami dostępu zatwierdzonymi przez zgromadzenie członków. Dostęp musi być udzielany zgodnie z warunkami określonymi przez dostawców próbek i danych, którzy dokonują powiązania swoich baz danych z BBMRI-ERIC. Żadne z postanowień niniejszego statutu nie ma na celu ograniczenia praw właścicieli biobanków lub zasobów biomolekularnych powiązanych z BBMRI-ERIC do decydowania o udzieleniu dostępu do jakichkolwiek próbek i danych.

2.   BBMRI-ERIC udziela dostępu do próbek i powiązanych danych klinicznych w oparciu o doskonałość naukową proponowanego projektu określoną w ramach niezależnej wzajemnej oceny oraz po przeprowadzeniu oceny etycznej proponowanego projektu badawczego.

3.   BBMRI-ERIC dąży do zapewnienia należytego wskazania źródła próbek i danych oraz wnioskuje o zachowanie takiego przypisania w przypadku kolejnego wykorzystania odnośnych próbek i danych.

Artykuł 19

Prawa własności intelektualnej

1.   Żadnego z postanowień niniejszego statutu nie należy rozumieć jako mającego na celu zmianę zakresu i stosowania praw własności intelektualnej oraz umów dotyczących podziału korzyści, jak określono we właściwych przepisach ustawowych i wykonawczych członków oraz umowach międzynarodowych, których członkowie są stroną.

2.   BBMRI-ERIC może rościć sobie prawa własności intelektualnej dostępne w ramach właściwej jurysdykcji krajowej i międzynarodowej w stosunku do narzędzi, danych, produktów lub wszelkich innych rezultatów opracowanych lub wytworzonych przez BBMRI-ERIC podczas realizacji planu prac.

Artykuł 20

Sprawozdawczość i kontrola

BBMRI-ERIC wydaje sprawozdanie roczne, które dotyczy w szczególności naukowych, operacyjnych i finansowych aspektów jego działalności. Sprawozdanie jest zatwierdzane przez zgromadzenie członków i przekazywane Komisji Europejskiej oraz odpowiednim organom publicznym w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu odpowiedniego roku budżetowego. Sprawozdanie to jest udostępniane publicznie.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 21

System językowy i język roboczy

1.   Wszystkie wersje niniejszego statutu sporządzone w językach urzędowych Unii Europejskiej uznaje się za autentyczne. Żadna z wersji językowych nie jest wersją nadrzędną.

2.   Jeżeli w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie udostępniono wersji językowych, w przypadku zmian niniejszego statutu, które nie wymagają decyzji Komisji, BBMRI-ERIC zapewnia tłumaczenie na języki urzędowe swoich członków będących państwami członkowskimi UE.

3.   Językiem urzędowym BBMRI-ERIC jest język angielski.

Artykuł 22

Regulamin wewnętrzny

Podczas swojego pierwszego posiedzenia zgromadzenie członków przyjmuje regulamin wewnętrzny BBMRI-ERIC zgodnie z procedurą głosowania określoną w art. 11 ust. 8 lit. a). Regulamin wewnętrzny można modyfikować zgodnie z tą samą procedurą.

Artykuł 23

Ujednolicona wersja statutu

1.   Niniejszy statut jest aktualizowany i publicznie dostępny na stronach internetowych oraz w siedzibie statutowej ERIC.

2.   Każda zmiana niniejszego statutu zostaje wyraźnie zaznaczona wraz z określeniem, czy zmiana dotyczy zasadniczego elementu statutu, czy elementu innego niż istotny, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 723/2009, oraz wskazaniem procedury zastosowanej w celu jej przyjęcia.

Artykuł 24

Likwidacja BBMRI-ERIC

1.   Zgromadzenie członków może podjąć decyzję o rozwiązaniu BBMRI-ERIC w drodze głosowania zgodnie z art. 11 ust. 8 lit. e).

2.   Odpowiedzialność za likwidację ponosi przyjmujące państwo członkowskie, z zastrzeżeniem jakiegokolwiek porozumienia, które może zostać zawarte między członkami w momencie rozwiązania.

3.   Członkowie podejmują decyzję w sprawie przeniesienia wszelkich uznanych dochodów i własności BBMRI-ERIC na co najmniej jeden publiczny podmiot prawny lub inny niekomercyjny podmiot prawny na podstawie głosowania zgodnie z art. 11 ust. 9 lit. e).

Artykuł 25

Prawo właściwe – rozstrzyganie sporów

1.   Ustanowienie i wewnętrzne funkcjonowanie BBMRI-ERIC podlega:

a)

prawu Unii Europejskiej, w szczególności rozporządzeniu w sprawie ERIC, oraz decyzjom, o których mowa w art. 6 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia;

b)

prawu przyjmującego państwa członkowskiego w sprawach nieuregulowanych lub częściowo nieuregulowanych aktami, o których mowa w lit. a);

c)

statutowi i przepisom wykonawczym (regulaminom wewnętrznym, przepisom finansowym i wewnętrznym).

2.   Członkowie dokładają wszelkich starań, aby rozwiązać wszelkie spory, jakie mogą powstać w wyniku interpretacji lub zastosowania niniejszego statutu, w sposób polubowny.

3.   Sądem właściwym do rozstrzygania sporów pomiędzy członkami, których przedmiotem jest BBMRI-ERIC, sporów między członkami a BBMRI-ERIC oraz wszelkich innych sporów, w których stroną jest Unia Europejska, jest Trybunał Sprawiedliwości.

4.   W przypadku sporów między BBMRI-ERIC a osobami trzecimi zastosowanie mają przepisy Unii Europejskiej dotyczące właściwości sądów. W sprawach nieobjętych przepisami Unii Europejskiej sąd właściwy do rozstrzygania sporów określa się zgodnie z prawem przyjmującego państwa członkowskiego.


(1)  Ma zostać przyjęty przez zgromadzenie członków.

(2)   Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

(3)   Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1.

(4)  W przypadku przyjęcia przez Radę zmiany art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 723/2009 dotyczącej umożliwienia państwom stowarzyszonym uczestnictwa w ERIC na takich samych zasadach, jakie obowiązują państwa członkowskie UE, od dnia wejścia w życie zmiany warunek określony w lit. c) otrzymuje następujące brzmienie: „Spośród obecnych członków państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa stowarzyszone muszą dysponować większością głosów”.


ZAŁĄCZNIK II

WYKAZ CZŁONKÓW I OBSERWATORÓW ORAZ PODMIOTÓW ICH REPREZENTUJĄCYCH

Członkowie

Podmiot reprezentujący (np. ministerstwo, rada ds. badań naukowych)

Królestwo Belgii

Federal Public Planning Service Science Policy (BELSPO)

Republika Czeska

Ministry of Education (MŠMT)

Republika Federalna Niemiec

German Federal Ministry of Education and Research (BMBF)

Republika Estońska

Ministry of Education and Research of the Republic of Estonia (MER EE)

Republika Grecka

Biomedical Research Foundation of the Academy of Athens (BRFAA

Republika Francuska

Institute of Health and Medical Research (INSERM)

Republika Włoska

National Institute of Health (ISS)

Republika Malty

University of Malta (UoM)

Królestwo Niderlandów

The Netherlands Organisation for Health Research and Development (ZonMW)

Republika Austrii

Austrian Federal Ministry of Science and Research (BMWF)

Republika Finlandii

Ministry of Education and Culture of the Republic of Finland (OKM)

Królestwo Szwecji

Swedish Research Council (SRC)


Obserwatorzy

Podmiot reprezentujący (np. ministerstwo, rada ds. badań naukowych)

Norwegia

Research Council of Norway

Rzeczpospolita Polska

Ministry of Science and Higher Education of the Republic of Poland (MNiSW)

Szwajcaria

Swiss National Science Foundation (SNSF)

Turcja

Dokuz Eylul University of Izmir


ZAŁĄCZNIK III

TABELA WKŁADÓW CZŁONKOWSKICH

1)

W niniejszym załączniku ustanawia się mechanizm obliczania wkładów członków/obserwatorów. Łączną kwotę wkładów członków/obserwatorów określa się w rocznym programie prac oraz w budżecie.

2)

Wkład członkowski obejmuje wkład stały i część zmienną.

3)

Istnieją dwie kategorie wkładu stałego:

a)

członkowie o liczbie mieszkańców poniżej 3 mln lub będący organizacjami międzynarodowymi wnoszą wkład stały zgodnie z niższą kategorią; oraz

b)

członkowie o liczbie mieszkańców równej lub przekraczającej 3 mln wnoszą wkład stały zgodnie z wyższą kategorią.

4)

Z chwilą wejścia niniejszego statutu w życie wkład stały wynosi:

a)

20 000 EUR dla członków przypisanych do niższej kategorii; oraz

b)

25 000 EUR dla członków przypisanych do wyższej kategorii.

5)

W przypadku obserwatorów wkład stały wynosi 30 % kwoty odpowiedniej kategorii.

6)

Organizacje międzynarodowe wnoszą część zmienną wkładu, której wysokość ustala zgromadzenie członków indywidualnie w poszczególnych przypadkach.

7)

Łączną kwotę części zmiennej wkładu państw o statusie członka/obserwatora oblicza się, odejmując łączną kwotę wkładów stałych członków/obserwatorów i część zmienną wkładu organizacji międzynarodowych od ogólnej kwoty wkładów członków/obserwatorów.

8)

Ogólną kwotę części zmiennej wkładu dzieli się między państwa członkowskie na podstawie ich procentowego udziału w całkowitym PKB wszystkich państw członkowskich.

9)

Część zmienną wkładu państw o statusie obserwatora oblicza się na podstawie równowartości 30 % ich PKB.

10)

Żaden z członków nie wpłaca więcej niż 25 % łącznej kwoty wkładów wnoszonych przez członków/obserwatorów. Jeżeli zgodnie z powyższym modelem wkładów członkowskich wkład członka przekroczyłby ten poziom, wówczas różnicę rozdziela się między inne państwa o statusie członka/obserwatora zgodnie z ich procentowymi poziomami PKB.

ZAŁĄCZNIK IV

PROCEDURA WYBORU DOTYCZĄCA PRZYJMOWANIA WSPÓLNYCH SŁUŻB

Opisana poniżej procedura wyboru ma zastosowanie do wszystkich wspólnych służb, w przypadku których korzyści dotyczą całego środowiska naukowego i które otrzymują wynagrodzenie od BBMRI-ERIC:

1)

państwa przyjmujące wspólne służby wybiera się w ramach procedury otwartej. Opis służby będącej przedmiotem wyboru jest przygotowywany przez dyrektora generalnego i zatwierdzany przez zgromadzenie członków. Opis ten jest udostępniany publicznie po rozpoczęciu procedury otwartej w celu wyboru wspólnej służby. Do udziału w procedurze otwartej kwalifikują się wyłącznie wnioskodawcy z podmiotów będących członkami BBMRI-ERIC;

2)

zgromadzenie członków określa skład komitetu ad hoc, którego zadaniem jest ocena zgłoszeń, jak również zbiór celów i kryteriów oceny zgodnych z zasadą niedyskryminacji, które komitet ad hoc ma stosować;

3)

zgromadzenie członków podejmuje decyzję o wyborze wspólnej służby na podstawie wyników prac komitetu ad hoc oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii komitetu finansowego.


AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/81


DECYZJA RADY MINISTERIALNEJ WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ

D/2013/03/MC-EnC

w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Traktatu o Wspólnocie Energetycznej

RADA MINISTERIALNA WSPÓLNOTY ENERGETYCZNEJ,

uwzględniając Traktat o Wspólnocie Energetycznej („Traktat”), w szczególności jego art. 97,

a także mając na uwadze, że:

(1)

Traktat został podpisany dnia 25 października 2005 r. i wszedł w życie dnia 1 lipca 2006 r.

(2)

Zgodnie z art. 97 Traktat został zawarty na okres 10 lat od daty wejścia w życie i przedłużenie jego okresu obowiązywania wymaga decyzji Rady Ministerialnej.

(3)

Wspólnota Energetyczna sprawdziła się jako sprawna struktura ramowa współpracy regionalnej w dziedzinie energii.

(4)

Wspólnota Energetyczna pilnie obserwuje zmiany polityki energetycznej Unii Europejskiej i podjęła zobowiązania wykraczające poza rok 2016.

(5)

Za przedłużeniem Traktatu otwarcie opowiedziały się instytucje Unii Europejskiej (1), podobnie jak Stała Grupa Wysokiego Szczebla na posiedzeniach w dniach 19 czerwca i 23 października 2013 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedłużenie okresu obowiązywania Traktatu o Wspólnocie Energetycznej

Okres obowiązywania Traktatu o Wspólnocie Energetycznej przedłuża się o10 lat.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w momencie jej przyjęcia.

Sporządzono w Belgradzie dnia 24 października 2013 r.

W imieniu Rady Ministerialnej

Z. MIHAJLOVIĆ


(1)  Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady na mocy art. 7 decyzji 2006/500/WE, 10.3.2011, COM(2011) 105 final; komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie bezpieczeństwa dostaw energii i współpracy międzynarodowej – „Polityka energetyczna UE: stosunki z partnerami spoza UE”, 7.9.2011, COM(2011) 539 final; konkluzje Rady Europejskiej z posiedzenia w dniu 24 listopada 2011 r. w sprawie wzmocnienia wymiaru zewnętrznego unijnej polityki energetycznej.


Sprostowania

30.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 320/82


Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 39 z dnia 13 lutego 2008 r. )

1.

Strona 26, załącznik I, pkt 1 lit. b):

zamiast:

„(…) objętościowa moc alkoholu: 96,0 % obj.;”,

powinno być:

„(…) objętościowa zawartość alkoholu: 96,0 %;”.

2.

Strona 28, załącznik I, pkt 11, s. 29, załącznik II, pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit. b), s. 30, załącznik II, pkt 4 lit. b), s. 31, załącznik II, pkt 5 lit. b) i pkt 6 lit. b), s. 35, załącznik II, pkt 13 lit. b) i pkt 15 lit. b), s. 37, załącznik II, pkt 20 lit. b), s. 38, załącznik II, pkt 22 lit. b), pkt 23 lit. b) i pkt 24 lit. b), s. 43, załącznik II, pkt 42 lit. b):

zamiast:

„(…) objętościowa moc (…)”,

powinno być:

„(…) objętościowa zawartość (…)”.

3.

Strona 17, motyw 14:

zamiast:

„(…) przepisy dotyczące ochrony oznaczeń geograficznych na napojach spirytusowych (…)”,

powinno być:

„(…) przepisy dotyczące ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (…)”.

4.

Strona 20, art. 9 ust. 8:

zamiast:

„8.   Nazw handlowych napojów spirytusowych nie wolno zastępować żadnymi znakami towarowymi, nazwami marek czy nazwami wyszukanymi.”,

powinno być:

„8.   Nazw handlowych napojów spirytusowych nie wolno zastępować żadnymi znakami towarowymi, nazwami marek czy nazwami wymyślonymi.”.

5.

Strona 35, załącznik II, pkt 15 lit. a) akapit czwarty:

zamiast:

„Maksymalne poziomy pozostałości odnoszące się do alkoholu etylowego (…)”,

powinno być:

„Maksymalne poziomy pozostałości dla alkoholu etylowego (…)”.

6.

Strona 39, załącznik II, pkt 26 lit. a):

zamiast:

Pastis to napój spirytusowy aromatyzowany anyżem zawierający (…)”,

powinno być:

Pastis to napój spirytusowy anyżowy zawierający (…)”.

7.

Strona 39, załącznik II, pkt 28 lit. a):

zamiast:

„a)

Anis to napój spirytusowy aromatyzowany anyżem, którego (…)”,

powinno być:

„a)

Anis to napój spirytusowy anyżowy, którego (…)”.

8.

Strona 39, załącznik II, pkt 29 lit. a):

zamiast:

„(…) Anis destylowany to anis zawierający alkohol destylowany przy użyciu nasion (…)”,

powinno być:

„(…) Anis destylowany to anis zawierający alkohol destylowany z udziałem nasion (…)”.

9.

Strona 41, załącznik II, pkt 33:

zamiast:

„33.   Crème de (nazwa owocu lub użytego surowca)

a)

Napoje spirytusowe znane pod nazwą Crème de (uzupełnioną nazwą owocu lub użytego surowca), z wykluczeniem przetworów mlecznych, to likiery o minimalnej zawartości cukru wynoszącej 250 gramów w litrze, wyrażonego jako cukier inwertowany.

b)

Minimalna zawartość alkoholu w Crème de (z nazwą owocu lub użytego surowca) wynosi 15 % obj. (…)”,

powinno być:

„33.   Krem z (nazwa owocu lub użytego surowca)

a)

Napoje spirytusowe znane pod nazwą Krem z (uzupełnioną nazwą owocu lub użytego surowca), z wykluczeniem przetworów mlecznych, to likiery o minimalnej zawartości cukru wynoszącej 250 gramów w litrze, wyrażonego jako cukier inwertowany.

b)

Minimalna zawartość alkoholu w Kremie z (z nazwą owocu lub użytego surowca) wynosi 15 % obj. (…)”.

10.

Strona 42, załącznik II, pkt 37:

zamiast:

„37.   Gin z tarniny

a)

Gin z tarniny to likier wytwarzany w drodze maceracji owoców tarniny w ginie, z ewentualnym dodatkiem soku z tarniny.

b)

Minimalna zawartość alkoholu w ginie z tarniny wynosi 25 % obj.

c)

Do przyrządzania ginu z tarniny można używać wyłącznie (…)”,

powinno być:

„37.   Sloe gin

a)

Sloe gin to likier wytwarzany w drodze maceracji owoców tarniny w ginie, z ewentualnym dodatkiem soku z tarniny.

b)

Minimalna zawartość alkoholu w sloe gin wynosi 25 % obj.

c)

Do przyrządzania sloe gin można używać wyłącznie (…)”.

11.

Strona 44, załącznik II, pkt 43 lit. a):

zamiast:

„a)

Mistrà to bezbarwny napój spirytusowy aromatyzowany anyżem lub naturalnym anetolem:”,

powinno być:

„a)

Mistrà to bezbarwny napój spirytusowy anyżowy lub aromatyzowany naturalnym anetolem:”.