(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Cebolla Fuentes de Ebro” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3)

Ponieważ żaden sprzeciw nie został zgłoszony Komisji zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa „Cebolla Fuentes de Ebro” powinna zostać zarejestrowana,

(1)

W art. 124 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 ustanowiono zasady dotyczące określania powierzchni użytków rolnych nowych państw członkowskich w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej przewidzianego w art. 122 tego rozporządzenia.

(2)

Zgodnie z art. 89 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 (2) powierzchnia użytków rolnych dla Cypru została określona w załączniku VIII do tego rozporządzenia.

(3)

W piśmie z dnia 13 sierpnia 2013 r. Cypr poinformował Komisję o zmianach dotyczących wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych kwalifikującej się do systemu jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w art. 124 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. W zmianach uwzględnia się fakt, że w ostatnich latach wielu producentów zrezygnowało z ziemi uprawnej – w następstwie wyjątkowych warunków pogodowych w latach 2006–2009, objawiających się poprzez znaczne susze i niedobory wody potrzebnej do systemów nawadniania, co miało poważny wpływ na integralność sieci zapór na Cyprze. W związku z tym całkowita powierzchnia objęta jednolitą płatnością obszarową zmniejsza się od 2007 r., co świadczy o trwałym charakterze zjawiska rezygnowania z uprawy gruntów i daje podstawy do zmiany wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych. Ponadto wspomniana zmiana wynika z doświadczeń zdobytych w ostatnich latach w czasie weryfikacji warunków kwalifikowalności mających zastosowanie do jednolitej płatności obszarowej w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej; weryfikacja ta doprowadziła do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, oraz wykazała, że wykorzystywana powierzchnia użytków rolnych utrzymywana w dobrej kulturze rolnej według stanu na dzień 30 czerwca 2003 r. była mniejsza, niż wcześniej oceniano. Należy zatem zmniejszyć powierzchnię użytków rolnych objętą systemem jednolitej płatności obszarowej do 127 000 ha.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1121/2009.

(5)

Zmiana wniesiona niniejszym rozporządzeniem powinna stosować się do wniosków o przyznanie pomocy od roku kalendarzowego 2013.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Niemcy wystąpiły z wnioskiem o cofnięcie rejestracji nazwy „Wernesgrüner Bier” na podstawie art. 12 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zastąpionego następnie art. 54 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Niemiec o rejestrację nazwy „Wernesgrüner Bier” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(4)

Ponieważ żaden sprzeciw nie został zgłoszony Komisji zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy cofnąć rejestrację tej nazwy.

(5)

W związku z powyższym należy usunąć tę nazwę z „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych”.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Rillettes de Tours” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Niderlandy zgłosiły Komisji uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie na mocy art. 7 ust. 3 lit. a) tego samego rozporządzenia.

(4)

Zgodnie z art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przekazała pismem z dnia 12 lutego 2013 r. sprzeciw władzom Francji, rozpoczynając tym samym okres odpowiednich trzymiesięcznych konsultacji.

(5)

Ponieważ w okresie tym osiągnięto porozumienie, należy zarejestrować nazwę „Rillettes de Tours”.

(6)

Informacje opublikowane zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 były przedmiotem zmian nieistotnych. Aby uwzględnić uwagi Niderlandów dotyczące przepisów pkt 3.3 jednolitego dokumentu odnoszących się do kryteriów w zakresie pochodzenia świń, których mięso jest przetwarzane, władze Francji usunęły ze specyfikacji oraz z jednolitego dokumentu akapity dotyczące pochodzenia genetycznego świń. Należy zatem opublikować zmienioną wersję jednolitego dokumentu,

(1)

Substancja czynna olej rzepakowy została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

(2)

Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 18 grudnia 2012 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego (6). Urząd przekazał powiadamiającemu swoją opinię na temat oleju rzepakowego. Komisja zwróciła się do niego o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego. Projekt sprawozdania z przeglądu i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 3 października 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego oleju rzepakowego.

(3)

Potwierdzono, że substancja czynna olej rzepakowy jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(4)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzania oleju rzepakowego, w odniesieniu do maksymalnych ilości istotnego toksykologicznie zanieczyszczenia – kwasu erukowego.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

(6)

Państwom członkowskim należy dać czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające olej rzepakowy.

(7)

Przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie należy przewidzieć odpowiednio długi termin, aby państwa członkowskie, powiadamiający i posiadacze zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające olej rzepakowy mogli spełnić wymogi wynikające ze zmiany warunków zatwierdzenia.

(8)

Jeśli państwa członkowskie przyznają okres na zużycie zapasów w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających olej rzepakowy zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, okres taki powinien upłynąć najpóźniej osiemnaście miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2012/392/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa został upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger), w tym zwłaszcza decyzji o mianowaniu szefa misji.

(2)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by szefem misji EUCAP Sahel Niger mianować tymczasowo Filipa DE CEUNINCKA na okres od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2013 r.,

(1)

Decyzja Komisji 2006/265/WE (3) i decyzja Komisji 2006/533/WE (4) zostały przyjęte w następstwie wykrycia przypadków wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u dzikiego ptactwa w Chorwacji i Szwajcarii. We wspomnianych decyzjach przewiduje się, że państwa członkowskie zobowiązane są zawiesić przywóz z niektórych części Chorwacji i Szwajcarii żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikiego ptactwa utrzymywanego w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego oraz niektórych innych żywych ptaków, w tym ptaków domowych oraz jaj wylęgowych tych gatunków, jak również niektórych wyrobów z ptaków.

(2)

Decyzja Komisji 2006/415/WE (5) ustanawia niektóre środki ograniczające i środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się wspomnianej choroby, w tym ustanowienie obszarów A i B w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska tej choroby u drobiu.

(3)

Decyzja Komisji 2006/563/WE (6) ustanawia niektóre środki ochronne w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby z dzikiego ptactwa na drób, w tym oparte na ocenie ryzyka ustanowienie obszarów kontroli i monitorowania uwzględniające czynniki epidemiologiczne, geograficzne i ekologiczne w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia przypadków wystąpienia tej choroby u dzikiego ptactwa.

(4)

Środki ochronne określone w decyzjach 2006/265/WE i 2006/533/WE wygasły w dniu 30 czerwca 2007 r. W świetle sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 na terytorium Unii i w państwach trzecich środki ochronne określone w tych decyzjach zostały jednak włączone do decyzji Komisji 2008/555/WE (7). Decyzję 2008/555/WE zastąpiono decyzją Komisji 2009/494/WE (8), którą stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r.

(5)

W związku z przystąpieniem Chorwacji do Unii w dniu 1 lipca 2013 r. środki przewidziane w decyzji 2009/494/WE przestają mieć zastosowanie do tego państwa członkowskiego. W świetle sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do zagrożeń, jakie stwarza wirus wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1, należy jednak utrzymać środki ochronne w odniesieniu do Szwajcarii do dnia 31 grudnia 2015 r.

(6)

Szwajcaria zawiadomiła Komisję, że właściwe organy tego państwa trzeciego stosują środki ochronne równoważne środkom ochronnym stosowanym przez właściwe organy państw członkowskich, jak przewidziano w decyzjach 2006/415/WE i 2006/563/WE, w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu lub dzikiego ptactwa oraz że niezwłocznie przekaże Komisji informacje o wszelkich zmianach w przyszłości dotyczących statusu zdrowia zwierząt, w tym przede wszystkim informacje dotyczące ogniska lub wykrycia przypadków tej choroby u drobiu lub dzikiego ptactwa. Należy również uwzględnić Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (9).

(7)

Komisja niezwłocznie powiadomi państwa członkowskie i przekaże im wszystkie informacje otrzymane od właściwego organu Szwajcarii.

(8)

W świetle gwarancji otrzymanych ze strony Szwajcarii, w przypadku wykrycia przypadków wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u dzikiego ptactwa lub ogniska tej choroby u drobiu na terytorium Szwajcarii środki ochronne dotyczące tego kraju należy stosować jedynie do tych części Szwajcarii, do których właściwe organy tego kraju stosują równoważne środki ochronne zgodnie z decyzjami 2006/415/WE i 2006/563/WE.

(9)

Decyzją Komisji 2007/777/WE (10) ustanowiono wykaz krajów trzecich, z których państwa członkowskie mogą dopuścić przywóz produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, oraz określono systemy obróbki uznane za skuteczne w unieszkodliwianiu odnośnych czynników chorobotwórczych. Aby zapobiec ryzyku przenoszenia chorób za pośrednictwem tych produktów, w zależności od statusu zdrowia zwierząt kraju pochodzenia oraz gatunków, z których otrzymano produkty, należy zastosować odpowiednią obróbkę. Należy zatem udzielić odstępstwa od przepisu wstrzymującego przywóz produktów z mięsa dzikiego ptactwa łownego pochodzących ze Szwajcarii, pod warunkiem że produkty zostały poddane pewnym specyficznym procesom obróbki określonym w części 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE.

(10)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (11) określono wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych w odniesieniu do przywozu do Unii i tranzytu przez Unię drobiu i niektórych produktów drobiowych. W celu zachowania jasności i spójności prawodawstwa Unii należy dla celów niniejszej decyzji wziąć pod uwagę definicje drobiu i jaj wylęgowych zawarte we wspomnianym rozporządzeniu.

(11)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 139/2013 (12) ustanawia warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii z państw trzecich oraz ich części. W celu zachowania jasności i spójności przepisów unijnych należy dla celów niniejszej decyzji wziąć pod uwagę definicję ptaków zawartą we wspomnianym rozporządzeniu.

(12)

W celu zachowania jasności i spójności prawodawstwa unijnego należy uchylić decyzję 2009/494/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją.

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja zakończyła rozpatrywanie wniosku o rejestrację nazwy „Pomazánkové máslo” jako gwarantowanej tradycyjnej specjalności, przekazanego przez Republikę Czeską i otrzymanego w dniu 22 grudnia 2010 r.

(2)

W dniu 1 kwietnia 2011 r. Komisja poinformowała Republikę Czeską, że nazwa „masło” jest zdefiniowana i podlega warunkom wykorzystywania zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1234/2007 (2), zwłaszcza jego art. 115 i załącznikiem XV do niego, wymagającym w szczególności, aby zawartość tłuszczów mlecznych wynosiła co najmniej 80 %, ale była mniejsza niż 90 %; jednak opis produktu „Pomazánkové máslo” nie spełnia tych warunków. W wyniku skargi z powodu niewykonania zobowiązania, złożonej przez Komisję dnia 25 stycznia 2011 r., Trybunał Sprawiedliwości potwierdził na marginesie, w swoim orzeczeniu z dnia 18 października 2012 r. w sprawie C-37/11, niezgodność nazwy „Pomazánkové máslo” ze wspomnianymi wcześniej przepisami rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Artykuł 2 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 stanowi, że „rozporządzenie to stosuje się bez uszczerbku dla innych szczegółowych przepisów unijnych dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, a w szczególności w zakresie jednolitej wspólnej organizacji rynków […]”; na podstawie czego należy stwierdzić, że wniosek o rejestrację nazwy „Pomazánkové máslo” jako gwarantowanej tradycyjnej specjalności nie przestrzega przepisów rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w szczególności jego art. 115 i załącznika XV do niego.

(4)

W świetle powyższego należy odrzucić wniosek o rejestrację nazwy „Pomazánkové máslo”.

(5)

Środek przewidziany w niniejszej decyzji jest zgodny z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,