14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/10

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1143/2013

z dnia 13 listopada 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1031/2010 w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, w szczególności w celu umieszczenia w wykazie platformy aukcyjnej, która ma być wyznaczona przez Niemcy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 3d ust. 3 i art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Państwa członkowskie, które nie uczestniczą we wspólnym działaniu przewidzianym w art. 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (2), mogą wyznaczyć własne platformy aukcyjne w odniesieniu do sprzedaży na aukcji swojej części wolumenu uprawnień objętych rozdziałami II i III dyrektywy 2003/87/WE. Zgodnie z art. 30 ust. 5 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 wyznaczenie takiej platformy aukcyjnej podlega warunkowi wpisania danej platformy aukcyjnej do wykazu w załączniku III do tego rozporządzenia.

(2)	Zgodnie z art. 30 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 Niemcy poinformowały Komisję o decyzji dotyczącej nieuczestniczenia we wspólnym działaniu przewidzianym w art. 26 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia oraz o wyznaczeniu własnej platformy aukcyjnej.

(3)	W dniu 15 marca 2013 r. Niemcy poinformowały Komisję o zamiarze wyznaczenia European Energy Exchange AG („EEX”) jako platformy aukcyjnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010.

(4)

Dnia 20 marca 2013 r. Niemcy przedstawiły zgłoszenie Komitetowi ds. Zmian Klimatu ustanowionemu na mocy art. 9 decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (3).

(5)

W celu zapewnienia, aby proponowane wyznaczenie EEX jako platformy aukcyjnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010, spełniało wymogi wspomnianego rozporządzenia i było zgodne z celami określonymi w art. 10 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE, konieczne jest nałożenie na EEX pewnych warunków i obowiązków.

(6)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 wyznaczona platforma aukcyjna jest zobowiązana zapewnić pełny, uczciwy i sprawiedliwy dostęp do składania ofert na aukcjach przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz dostęp do składania ofert na aukcjach przez małe podmioty uczestniczące w systemie. W tym celu EEX powinna dostarczać MŚP oraz małym podmiotom uczestniczącym w systemie przejrzystych, kompleksowych i aktualnych informacji dotyczących możliwości dostępu do aukcji prowadzonych przez EEX dla Niemiec, w tym wszelkich niezbędnych praktycznych wskazówek na temat tego, w jaki sposób w pełni korzystać z takich możliwości. Tego rodzaju informacje powinny być dostępne publicznie na stronie internetowej EEX. Ponadto EEX powinna składać sprawozdania monitorującemu aukcje, wyznaczonemu zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010, na temat uzyskanego zasięgu, w tym poziomu uzyskanego zasięgu geograficznego, oraz w jak największym stopniu uwzględniać w tym względzie zalecenia monitorującego aukcje, tak aby zapewnić wypełnienie swoich obowiązków wynikających z art. 35 ust. 3 lit. a) i b) wspomnianego rozporządzenia.

(7)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 przy wyznaczaniu platformy aukcyjnej państwa członkowskie muszą wziąć pod uwagę zakres, w jakim platforma aukcyjna będąca kandydatem jest w stanie uniknąć zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym, w tym na rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla. W szczególności platforma aukcyjna nie powinna mieć możliwości wykorzystywania wyznaczającej ją umowy w celu zwiększenia konkurencyjności prowadzonej przez nią innej działalności, zwłaszcza w zakresie rynku wtórnego, który organizuje. Platforma aukcyjna powinna zapewnić oferentom możliwość dopuszczenia do składania ofert na aukcjach bez wymogu członkostwa lub uczestnictwa w rynku wtórnym organizowanym przez nią lub w jakiejkolwiek innej platformie handlu zarządzanej przez nią lub jakąkolwiek osobę trzecią.

(8)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 przy wyznaczaniu platformy aukcyjnej państwo członkowskie musi uwzględnić zakres, w jakim zapewniono odpowiednie przepisy zobowiązujące platformę aukcyjną do przekazania wszystkich aktywów materialnych i niematerialnych niezbędnych następcy danej platformy aukcyjnej do prowadzenia aukcji. Przepisy te powinny być określone w sposób jasny i terminowy w strategii wyjścia, która powinna zostać poddana przeglądowi przez monitorującego aukcje. Nie tylko EEX jako platforma wyznaczona przez Niemcy, ale wszystkie platformy aukcyjne powinny opracować taką strategię wyjścia i w jak najwyższym stopniu uwzględniać w niej opinię monitorującego aukcje.

(9)	W świetle zdobytego doświadczenia należy zmienić przepisy rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 dotyczące procedur zamówień w odniesieniu do wyznaczenia platform aukcyjnych i monitorującego aukcje oraz przeprowadzania aukcji.

(10)	Ponieważ uprawnienia muszą zostać dostarczone w ciągu pięciu dni od przeprowadzenia aukcji i są one wymienne, produkt sprzedawany na aukcji nie musi mieć wymiennego charakteru.

(11)

Czasami platforma aukcyjna ma obowiązek zasięgnięcia opinii monitorującego aukcje. Odpowiedzi na takie konsultacje pociągają za sobą odpowiedzialność monitorującego aukcje. W celu zmniejszenia takiej odpowiedzialności, w szczególności w nagłych przypadkach, platforma aukcyjna dokonująca konsultacji powinna mieć możliwość przeprowadzenia planowanego środka jeszcze przez uzyskaniem opinii monitorującego aukcje. Należy utrzymać zobowiązanie platformy aukcyjnej do uwzględnienia w jak największym stopniu opinii monitorującego aukcje, jeśli została ona wydana.

(12)

Należy również poddać przeglądowi przepisy dotyczące określania kalendarzy aukcji. Po pierwsze określanie kalendarzy aukcji już w lutym i marcu roku poprzedniego nie jest ani praktyczne, ani niezbędne. Po drugie wolumeny, które mają być sprzedane na aukcji w sierpniu, powinny być o połowę mniejsze niż wolumeny sprzedawane na aukcji w pozostałych miesiącach, co można osiągnąć poprzez organizowanie mniejszej liczby aukcji oraz sprzedaż na aukcji mniejszych wolumenów. Po trzecie w art. 3d dyrektywy 2003/87/WE określono wolumeny i przydziały dla państw członkowskich w odniesieniu do uprawnień do emisji lotniczych sprzedawanych na aukcji, a przepis rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 dotyczący rocznych wolumenów uprawnień do emisji lotniczych sprzedawanych na aukcji powinien uwzględniać brak pewności związany z niektórymi czynnikami leżącymi u podstaw określania tych wolumenów i przydziałów. Ponadto biorąc pod uwagę niepewność wyniku międzynarodowych negocjacji, uzasadnione jest wprowadzenie większej elastyczności, jeśli chodzi o rozłożenie wolumenu uprawnień do emisji lotniczych, które mają być sprzedane na aukcji w danym roku kalendarzowym. Po czwarte w przypadku następujących po sobie kolejno unieważnień aukcji, uprawnienia należy rozłożyć na większą liczbę aukcji niż cztery najbliższe zaplanowane aukcje. Wreszcie należy dodać przepisy w odniesieniu do kalendarza aukcji w przypadku aukcji prowadzonych przez wspólną platformę aukcyjną dla państwa członkowskiego, które postanowiło nie przyłączyć się do wspólnego działania, ale musi korzystać ze wspólnej platformy aukcyjnej w oczekiwaniu na wyznaczenie własnej platformy aukcyjnej. Przepisy te powinny odzwierciedlać przepis dotyczący kalendarzy aukcji określanych przez platformy aukcyjne wyznaczone przez takie państwa członkowskie.

(13)

Dopuszczenie do aukcji nie jest uzależnione od członkostwa lub uczestnictwa w rynku wtórnym organizowanym przez platformę aukcyjną lub w jakiejkolwiek innej platformie handlu zarządzanej przez platformę aukcyjną lub jakąkolwiek osobę trzecią. Wymóg ten powinien mieć zastosowanie do każdej platformy aukcyjnej, a nie tylko do platform aukcyjnych wyznaczonych przez państwa członkowskie nieuczestniczące we wspólnym działaniu prowadzącym do wyznaczenia wspólnych platform aukcyjnych.

(14)

Platforma aukcyjna może oferować jedną lub więcej alternatywnych możliwości dostępu do swoich aukcji, jeśli główne środki dostępu do nich będą niedostępne z jakiejkolwiek przyczyny, pod warunkiem że takie alternatywne możliwości dostępu są bezpieczne i niezawodne, a korzystanie z nich nie powoduje dyskryminacji któregokolwiek oferenta. W celu uniknięcia wątpliwości należy wyjaśnić, że państwa członkowskie mogą wymagać, aby platforma aukcyjna oferowała takie alternatywne możliwości.

(15)

Stosowanie przepisu zakazującego państwom członkowskim udostępniania osobom pracującym dla prowadzącego aukcję informacji wewnętrznych może być niepraktyczne lub mieć negatywny wpływ na skuteczność działania wyznaczonego prowadzącego aukcję lub osób dla niego pracujących. Rola prowadzących aukcje w prowadzeniu aukcji jest ograniczona, przy czym istnieje szereg środków mających na celu zapobieganie ryzyku wykorzystywania informacji wewnętrznych, w tym środków dotyczących sytuacji, w której prowadzący aukcje lub osoby pracujące dla niego mają dostęp do informacji wewnętrznych. W tym kontekście całkowity zakaz jest nieproporcjonalny. Jednakże państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za zapewnienie, aby przed ujawnieniem informacji wewnętrznych wyznaczony prowadzący aukcje dysponował stosownymi środkami w celu zapobiegania ich wykorzystywaniu.

(16)

Powiadomienie przez państwo członkowskie nieuczestniczące we wspólnym działaniu prowadzącym do wyznaczenia wspólnej platformy aukcyjnej dotyczące platformy aukcyjnej, którą zamierza wyznaczyć, nie może zawierać pełnego kalendarza aukcji, ale powinno zawierać stosowne informacje dotyczące koordynacji kalendarzy aukcji na późniejszym etapie.

(17)	Przegląd rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 powinien uwzględnić sprawozdanie monitorującego aukcje dotyczące aukcji przeprowadzonych w 2014 r., które powinno zostać przedstawione na początku kolejnego roku.

(18)

Rozporządzenie (UE) nr 1031/2010 stanowi, że platforma aukcyjna musi być rynkiem regulowanym. Aby skorzystać z odpowiedniego doświadczenia i fachowej wiedzy oraz ograniczyć ryzyko związane z prowadzeniem aukcji, stosowne jest wyjaśnienie, że powinien to być rynek regulowany, którego operator organizuje rynek uprawnień lub instrumentów pochodnych bazujących na uprawnieniach.

(19)	Jako że monitorujący aukcje może otrzymywać wynagrodzenie z przychodów ze sprzedaży na aukcji, może być wskazane, aby platforma aukcyjna działała jako podmiot wypłacający w odniesieniu do kosztów monitorującego aukcje.

(20)

Ograniczona procedura udzielenia zamówienia mająca na celu wyznaczenie monitorującego aukcje nie doprowadziła do zawarcia umowy, ponieważ żaden kandydat nie przedłożył wniosku o dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu o udzielenie wspólnego zamówienia. Nowa procedura będzie wymagała rozstrzygnięcia szeregu złożonych kwestii – np. jeśli chodzi o wybór procedury przetargowej, formę umowy i dokładny opis zadań – co wymaga czasu. Brak monitorującego aukcje nie pociąga za sobą jednak zagrożenia dla przebiegu aukcji w stopniu wymagającym ich wstrzymania do czasu wyznaczenia monitorującego aukcje.

(21)	Platforma aukcyjna może zezwolić na składanie elektronicznych wniosków o dopuszczenie do składania ofert, ale należy również zezwolić na wprowadzenie przez nią wymogu składania takich wniosków w formie papierowej.

(22)

W przypadku gdy platforma aukcyjna wyznaczona przez państwo członkowskie nieuczestniczące we wspólnym działaniu prowadzącym do wyznaczenia wspólnej platformy aukcyjnej nie jest w stanie prowadzić aukcji, zainteresowane państwo członkowskie powinno zwrócić się do wspólnej platformy aukcyjnej o sprzedaż na aukcji jego przydziału wolumenu uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji. Należy wyjaśnić, że ustalenia między wspólną platformą aukcyjną a prowadzącymi aukcje wyznaczonymi przez takie państwa członkowskie muszą zostać zawarte przed taką sprzedażą na aukcji na wspólnej platformie aukcyjnej, lecz nie wcześniej, niż zajdzie taka potrzeba.

(23)

Wszystkie platformy aukcyjne powinny określić strategię wyjścia i zasięgnąć opinii monitorującego aukcje w tej sprawie. Obowiązek ten nie powinien mieć zastosowania wyłącznie do platform aukcyjnych wyznaczonych przez państwa członkowskie nieuczestniczące we wspólnym działaniu mającym na celu wyznaczenie wspólnej platformy aukcyjnej.

(24)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu.

(25)	Umowa pomiędzy Niemcami a EEX jako przejściową platformą aukcyjną opt-out traci moc w grudniu 2013 r. W celu zapewnienia przewidywalnego i zgodnego z harmonogramem dalszego prowadzenia aukcji przez EEX niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym.

(26)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1031/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 1031/2010 wprowadza się następujące zmiany:

1)	art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Uprawnienia są oferowane do sprzedaży na platformie aukcyjnej za pomocą standaryzowanych kontraktów elektronicznych (»produkty sprzedawane na aukcji«).”;

art. 7 ust. 7 i 8 otrzymuje brzmienie:

„7. Platforma aukcyjna określa przed rozpoczęciem aukcji metodykę stosowania ust. 6, po konsultacji z monitorującym aukcje, jeśli został on wyznaczony, oraz poinformowaniu właściwych organów krajowych, o których mowa w art. 56.

Dana platforma aukcyjna może zmienić metodykę między dwoma okresami składania ofert na tej samej platformie aukcyjnej. Powiadamia ona o tym bezzwłocznie monitorującego aukcje, jeżeli został on wyznaczony, i właściwe organy krajowe, o których mowa w art. 56.

Platforma aukcyjna uwzględnia w jak największym stopniu opinię monitorującego aukcje, jeżeli została ona przedstawiona.

8. W przypadku gdy jedna aukcja lub kilka kolejnych aukcji zostaje unieważnionych na podstawie ust. 5 lub 6, łączny wolumen uprawnień do sprzedania na tych aukcjach jest rozdzielany równomiernie na kolejne zaplanowane aukcje na tej samej platformie aukcyjnej.

W przypadku uprawnień objętych przepisami rozdziału III dyrektywy 2003/87/WE liczba aukcji, pomiędzy które musi zostać rozdzielony łączny wolumen uprawnień do sprzedania na aukcji, jest równa czterokrotności liczby aukcji, które zostały unieważnione.

W przypadku uprawnień objętych przepisami rozdziału II dyrektywy 2003/87/WE liczba aukcji, pomiędzy które musi zostać rozdzielony łączny wolumen uprawnień do sprzedania na aukcji, jest równa dwukrotności liczby aukcji, które zostały unieważnione.”;

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W wyjątkowych okolicznościach, po skonsultowaniu się z monitorującym aukcje, jeżeli został on wyznaczony, platforma aukcyjna może zmienić godziny dowolnego okresu składania ofert, uprzedzając o tym wszystkie potencjalnie zainteresowane osoby. Platforma aukcyjna uwzględnia w jak największym stopniu opinię monitorującego aukcje, jeżeli została ona przedstawiona.”;

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Wolumen uprawnień objętych przepisami rozdziału III dyrektywy 2003/87/WE, sprzedawanych na aukcji na platformie aukcyjnej wyznaczonej na mocy art. 26 ust. 1 lub 2, jest rozdzielany równomiernie na aukcje odbywające się w danym roku, z wyjątkiem wolumenu sprzedaży na aukcjach w sierpniu każdego roku, który jest równy połowie wolumenu sprzedaży na aukcjach odbywających się w pozostałych miesiącach roku.

Wolumen uprawnień objętych przepisami rozdziału II dyrektywy 2003/87/WE, sprzedawanych na aukcji na platformie aukcyjnej wyznaczonej na mocy art. 26 ust. 1 lub 2, jest zasadniczo rozdzielany równomiernie na aukcje odbywające się w danym roku, z wyjątkiem wolumenu sprzedaży na aukcjach w sierpniu każdego roku, który jest równy połowie wolumenu sprzedaży na aukcjach odbywających się w pozostałych miesiącach roku.”;

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Okoliczności uniemożliwiające przeprowadzenie aukcji

Bez uszczerbku dla stosowania w odpowiednich przypadkach zasad, o których mowa w art. 58, platforma aukcyjna może unieważnić aukcję, jeśli zakłócony jest prawidłowy przebieg tej aukcji lub może on zostać zakłócony. W przypadku gdy jedna aukcja lub kilka kolejnych aukcji zostaje unieważnionych, łączny wolumen uprawnień do sprzedania na tych aukcjach jest rozdzielany równomiernie na kolejne zaplanowane aukcje na tej samej platformie aukcyjnej.

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Platformy aukcyjne wyznaczone na podstawie art. 26 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia ustalają i publikują okresy składania ofert, poszczególne wolumeny, daty aukcji, jak również produkty sprzedawane na aukcji, terminy płatności i dostaw, dotyczące uprawnień objętych przepisami rozdziału III dyrektywy 2003/87/WE, które mają być sprzedane na poszczególnych aukcjach w każdym roku kalendarzowym, do dnia 30 września poprzedzającego roku, lub w najkrótszym możliwym terminie po tej dacie, po uprzednim zasięgnięciu i uzyskaniu opinii Komisji w tej sprawie. Przedmiotowe platformy aukcyjne uwzględniają w jak największym stopniu opinię Komisji.”;

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Kalendarz poszczególnych aukcji uprawnień objętych przepisami rozdziału III dyrektywy 2003/87/WE prowadzonych przez platformę aukcyjną inną niż platformy aukcyjne wyznaczone na podstawie art. 26 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia określa się i publikuje na podstawie art. 32 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 32 stosuje się również w odniesieniu do aukcji prowadzonych zgodnie z art. 30 ust. 7 akapit drugi przez platformę aukcyjną wyznaczoną na podstawie art. 26 ust. 1 lub 2.”;

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Roczne wolumeny uprawnień objętych przepisami rozdziału II dyrektywy 2003/87/WE, które są sprzedawane na aukcji

1. Wolumen uprawnień objętych przepisami rozdziału II dyrektywy 2003/87/WE, które mają być sprzedawane na aukcji każdego roku, wynosi 15 % szacowanego wolumenu tych uprawnień w obiegu na ten rok. Jeżeli wolumen uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w danym roku, jest mniejszy lub większy niż 15 % wolumenu uprawnień rzeczywiście wprowadzonych do obiegu w danym roku, wolumen uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w następnym roku, koryguje się o tę różnicę. Wszelkie uprawnienia, które pozostają niesprzedane na aukcji po ostatnim roku okresu rozliczeniowego, są sprzedawane na aukcji w ciągu pierwszych czterech miesięcy kolejnego roku.

Wolumen uprawnień sprzedawanych na aukcji w ostatnim roku każdego okresu rozliczeniowego uwzględnia uprawnienia ze specjalnej rezerwy, o której mowa w art. 3f dyrektywy 2003/87/WE.

2. Dla każdego roku kalendarzowego w danym okresie rozliczeniowym część uprawnień każdego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji, objętych przepisami rozdziału II dyrektywy 2003/87/WE, określa się zgodnie z art. 3d ust. 3 tej dyrektywy.”;

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2. Od 2013 r. platformy aukcyjne wyznaczone na podstawie art. 26 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia zasadniczo ustalają i publikują okresy składania ofert, poszczególne wolumeny, daty aukcji oraz produkty sprzedawane na aukcji, terminy płatności i dostaw dotyczące uprawnień objętych przepisami rozdziału II dyrektywy 2003/87/WE, które mają być sprzedane na poszczególnych aukcjach w każdym roku kalendarzowym, do dnia 30 września poprzedzającego roku lub w najkrótszym możliwym terminie po tej dacie, po uprzednim zasięgnięciu i uzyskaniu opinii Komisji w tej sprawie. Przedmiotowe platformy aukcyjne uwzględniają w jak największym stopniu opinię Komisji.”;

b)	w ust. 4 dodaje się akapit drugi w brzmieniu: „Artykuł 32 stosuje się również w odniesieniu do aukcji prowadzonych zgodnie z art. 30 ust. 7 akapit drugi przez platformę aukcyjną wyznaczoną na podstawie art. 26 ust. 1 lub 2.”;

w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a)	dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Dopuszczenie do aukcji nie może być uzależniane od członkostwa lub uczestnictwa w rynku wtórnym organizowanym przez platformę aukcyjną lub w jakiejkolwiek innej platformie handlu zarządzanej przez platformę aukcyjną lub jakąkolwiek osobę trzecią.”;

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Platforma aukcyjna może oferować jedną lub więcej alternatywnych możliwości dostępu do swoich aukcji, jeśli główne środki dostępu do nich będą niedostępne z jakiejkolwiek przyczyny, pod warunkiem że takie alternatywne możliwości dostępu są bezpieczne i niezawodne, a korzystanie z nich nie powoduje dyskryminacji któregokolwiek oferenta, zaś państwa członkowskie mogą wymagać, aby platforma aukcyjna oferowała taką możliwość.”;

art. 18 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

operator lub operator statków powietrznych posiadający rachunek posiadania operatora lub rachunek posiadania operatora statków powietrznych, składający oferty w swoim własnym imieniu, w tym również wszelkie jednostki dominujące, zależne lub powiązane wchodzące w skład tej samej grupy przedsiębiorstw co operator lub operator statków powietrznych;”;

10)	art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Wniosek o dopuszczenie do składania ofert złożony na podstawie ust. 1 składa się poprzez złożenie platformie aukcyjnej wypełnionego formularza. Dana platforma aukcyjna udostępnia formularz wniosku i zapewnia dostęp do niego za pośrednictwem internetu.”;

11)

w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku państw członkowskich nieuczestniczących we wspólnych działaniach określonych w art. 26 ust. 1 i 2 prowadzący aukcje jest wyznaczany przez wyznaczające państwo członkowskie w celu zawarcia i wdrożenia niezbędnych uzgodnień z platformami aukcyjnymi wyznaczonymi na mocy art. 26 ust. 1 i 2, jak również z połączonym z nimi systemem rozliczeniowym i systemem rozrachunkowymi, aby umożliwić prowadzącemu aukcje sprzedawanie na aukcji uprawnień w imieniu wyznaczającego państwa członkowskiego na wspomnianych platformach aukcyjnych, na wspólnie uzgodnionych warunkach, na podstawie art. 30 ust. 7 akapit drugi i art. 30 ust. 8 akapit pierwszy.”;

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Państwa członkowskie powstrzymują się od ujawniania informacji wewnętrznych osobom pracującym dla prowadzącego aukcje, chyba że osoba pracująca dla państwa członkowskiego lub działająca w jego imieniu ujawnia takie informacje na zasadzie ograniczonego dostępu w ramach standardowych czynności wykonywanych przez nią w ramach zatrudnienia, wykonywania swojego zawodu lub obowiązków, a dane państwo członkowskie ma pewność, że prowadzący aukcje dysponuje, oprócz środków przewidzianych w art. 42 ust. 1 i 2, odpowiednimi środkami w celu zapobiegania wykorzystywaniu informacji wewnętrznych w rozumieniu art. 3 pkt 28 lub wykorzystywaniu informacji wewnętrznych zakazanemu zgodnie z art. 38, przez jakąkolwiek osobę pracującą dla prowadzącego aukcje.”;

12)

art. 24 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli z powodu wystąpienia siły wyższej monitorujący aukcje nie jest w stanie wykonać swoich zadań związanych z daną aukcją w całości lub w części, przedmiotowa platforma aukcyjna może zadecydować o przeprowadzeniu tej aukcji, pod warunkiem że podejmie stosowne środki w celu zapewnienia stosownego monitorowania aukcji. Powyższe stosuje się także do momentu, gdy pierwszy monitorujący aukcje wyznaczony na podstawie ust. 2 zacznie monitorować przedmiotowe aukcje zgodnie z bardziej szczegółowym opisem zawartym w wyznaczającej go umowie.”;

13)	art. 25 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Monitorujący aukcje wydaje opinie zgodnie z art. 7 ust. 7, art. 8 ust. 3, art. 27 ust. 3 i art. 31 ust. 1 oraz zgodnie z załącznikiem III. Opinie wydawane są w rozsądnym terminie.”;

14)

w art. 27 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. W ciągu trzech miesięcy od daty jej wyznaczenia platforma aukcyjna przedkłada szczegółową strategię wyjścia Komisji, która zasięga opinii monitorującego aukcje w tej sprawie. W ciągu dwóch miesięcy od daty otrzymania opinii monitorującego aukcje na podstawie art. 25 ust. 6 platforma aukcyjna dokonuje przeglądu, a w razie potrzeby zmiany strategii wyjścia, uwzględniając tę opinię w jak największym stopniu.”;

15)

art. 30 ust. 6 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

produkt sprzedawany na aukcji oraz wszelkie informacje niezbędne Komisji w celu oceny, czy przewidywany kalendarz aukcji jest zgodny z wszelkimi obowiązującymi lub przewidywanymi kalendarzami aukcji platform aukcyjnych wyznaczonych zgodnie z art. 26 ust. 1 lub 2 oraz z innymi kalendarzami aukcji zaproponowanymi przez inne państwa członkowskie nieuczestniczące we wspólnym działaniu, o którym mowa w art. 26, ale wyznaczające własne platformy aukcyjne;”;

16)

art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Każda platforma aukcyjna wyznaczona na podstawie art. 30 ust. 1 pełni te same funkcje co platforma aukcyjna wyznaczona na podstawie art. 26 ust. 1, określone w art. 27.

Jednakże platforma aukcyjna wyznaczona na podstawie art. 30 ust. 1 jest wyłączona z przepisów art. 27 ust. 1 lit. c) i przedkłada strategię wyjścia, o której mowa w art. 27 ust. 3, państwu członkowskiemu, które ją wyznaczyło, które musi następnie zasięgnąć w tej sprawie opinii monitorującego aukcje.”;

17)

art. 32 ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4. Platformy aukcyjne wyznaczone na podstawie art. 30 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia ustalają i publikują okresy składania ofert, poszczególne wolumeny, daty aukcji, jak również produkty sprzedawane na aukcji, terminy płatności i dostaw, dotyczące uprawnień objętych przepisami rozdziału II i III dyrektywy 2003/87/WE, które mają być sprzedane na poszczególnych aukcjach w każdym roku, do dnia 31 października poprzedniego roku lub w najkrótszym możliwym terminie po tej dacie. Przedmiotowe platformy aukcyjne dokonują ustalenia i publikacji wyłącznie po dokonaniu ustalenia i publikacji zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, przez platformy aukcyjne wyznaczone na podstawie art. 26 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia, chyba że taka platforma aukcyjna nie została jeszcze wyznaczona. Przedmiotowe platformy aukcyjne dokonują ustalenia i publikacji wyłącznie po konsultacji z Komisją i uzyskaniu jej opinii. Przedmiotowe platformy aukcyjne uwzględniają w jak największym stopniu opinię Komisji.”;

18)

art. 33 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Po dostarczeniu przez monitorującego aukcje skonsolidowanego sprawozdania rocznego w odniesieniu do aukcji przeprowadzonych w 2014 r. Komisja dokonuje przeglądu ustaleń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w tym funkcjonowania wszystkich procesów aukcyjnych.”;

19)	art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Aukcje prowadzone są wyłącznie przez platformę aukcyjną zatwierdzoną jako rynek regulowany, której operator organizuje rynek uprawnień lub instrumentów pochodnych bazujących na uprawnieniach.”;

20)

art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Platforma aukcyjna, w tym połączony(-e) z nią system(-y) rozliczeniowy(-e) lub rozrachunkowy(-e), dokonuje transferu płatności dokonanych przez oferentów lub ich następców prawnych, wynikających ze sprzedaży na aukcji uprawnień objętych przepisami rozdziałów II i III dyrektywy 2003/87/WE prowadzącym aukcje, którzy sprzedali na aukcji dane uprawnienia, z wyjątkiem kwot, w odniesieniu do których została ona poproszona o działanie jako podmiot wypłacający w odniesieniu do monitorującego aukcje.”;

21)	w załączniku III wprowadza się zmiany zgodnie z tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

(2) Dz.U. L 302 z 18.11.2010, s. 1.

(3) Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

W tabeli w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 wprowadza się następujące zmiany:

w części 1 po nazwie platformy aukcyjnej wyznaczonej przez Niemcy dodaje się wiersz w brzmieniu:

„Podstawa prawna

Artykuł 30 ust. 2”

w części 2 po nazwie platformy aukcyjnej wyznaczonej przez Zjednoczone Królestwo dodaje się wiersz w brzmieniu:

„Podstawa prawna

Artykuł 30 ust. 1”

dodaje się część 3 w brzmieniu:

„Platformy aukcyjne wyznaczone przez Niemcy

Platforma aukcyjna

European Energy Exchange AG (EEX)

Podstawa prawna

Artykuł 30 ust. 1

Okres wyznaczenia

Najwcześniej od dnia 15 listopada 2013 r. i najpóźniej do dnia 14 listopada 2018 r., bez uszczerbku dla art. 30 ust. 5 akapit drugi.

Warunki

Dopuszczenie do aukcji nie jest uzależnione od członkostwa lub uczestnictwa w rynku wtórnym organizowanym przez EEX lub w jakiejkolwiek innej platformie handlu zarządzanej przez EEX lub jakąkolwiek osobę trzecią.

Obowiązki

EEX przedkłada Niemcom strategię wyjścia w celu skonsultowania przez monitorującego aukcje w ciągu dwóch miesięcy od dnia 15 listopada 2013 r. Strategia wyjścia pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań EEX na podstawie umowy z Komisją i państwami członkowskimi, zawartej na podstawie art. 26, oraz praw Komisji i tych państw członkowskich na mocy tej umowy.

EEX sporządza i utrzymuje na swojej stronie internetowej wyczerpujący i aktualny wykaz członków dopuszczonych do składania ofert, którzy są uprawnieni do składania ofert w imieniu małych i średnich przedsiębiorstw oraz małych podmiotów uczestniczących w systemie, wraz z łatwymi do zrozumienia praktycznymi wskazówkami informującymi MŚP i małe podmioty uczestniczące w systemie o krokach, jakie muszą podjąć w celu uzyskania dostępu do aukcji za pośrednictwem takich członków.

W terminie sześciu miesięcy od rozpoczęcia aukcji lub dwóch miesięcy od wyznaczenia monitorującego aukcje, w zależności od tego, która z tych dat będzie późniejsza, EEX przekazuje monitorującemu aukcje sprawozdanie na temat uzyskanego zasięgu, w tym poziomu uzyskanego zasięgu geograficznego, oraz w największym stopniu uwzględnia w tym względzie zalecenia monitorującego aukcje, tak aby zapewnić wypełnienie swoich obowiązków wynikających z art. 35 ust. 3 lit. a) i b).

4.	Niemcy powiadamiają Komisję o wszelkich istotnych zmianach w stosownych ustaleniach umownych z EEX zgłoszonych Komisji w dniu 15 marca 2013 r. oraz przekazanych Komitetowi ds. Zmian Klimatu w dniu 20 marca 2013 r.”

14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/17

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1144/2013

z dnia 13 listopada 2013 r.

rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę [Tepertős pogácsa (GTS)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (2).

(2)	Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 509/2006 wniosek Węgier o rejestrację nazwy „Tepertős pogácsa” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3)	Niemcy i Austria wniosły do Komisji oświadczenia o sprzeciwie zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 509/2006. Zgodnie z ust. 3 wspomnianego artykułu Komisja zbadała oświadczenia o sprzeciwie i uznała je za dopuszczalne.

(4)	Węgry poinformowały, że zostało zawarte porozumienie z Niemcami i Austrią.

(5)	W przypadku Niemiec porozumienie to doprowadziło do zmiany wniosku o rejestrację polegającej na usunięciu wskazania wymaganych parametrów jakościowych mąki (BL55 i BL80).

(6)

W przypadku Austrii państwo to zaakceptowało potwierdzenie Węgier, że wniosek o rejestrację dotyczy zastrzeżenia wyłącznie węgierskiej nazwy „Tepertős pogácsa” jako gwarantowanej tradycyjnej specjalności oraz że wniosek o rejestrację węgierskiej nazwy „Tepertős pogácsa” nie wpływa w żaden sposób niekorzystnie na produkty o nazwie „Grammelpogatsche” i nie zagraża wytwarzaniu produktu będącego w obrocie pod nazwą „Grammelpogatsche”.

(7)	W świetle powyższych elementów należy zarejestrować nazwę „Tepertős pogácsa” w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności, a w związku z tym należy zaktualizować specyfikację i opublikować ją,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Zaktualizowana specyfikacja znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1.

(3) Dz.U. C 180 z 21.6.2012, s. 16.

ZAŁĄCZNIK I

Produkty rolne i środki spożywcze, o których mowa w pkt II załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1151/2012:

Klasa 2.3. Wyroby cukiernicze, chleb, ciasta, ciastka, herbatniki i inne wyroby piekarnicze

WĘGRY

Tepertős pogácsa (GTS)

ZAŁĄCZNIK II

1. Specyfikacja

1.1. Nazwa(-y) przeznaczona(-e) do rejestracji

„Tepertős pogácsa”

W chwili wprowadzania do obrotu na etykiecie produktu może znajdować się następująca wzmianka: „magyar hagyományok szerint előállított” (przygotowane zgodnie z tradycją węgierską). Treść wzmianki tłumaczy się również na inne języki urzędowe.

1.2. Wskazać, czy nazwa

	jest specyficzna sama w sobie
☒	wyraża specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

Przymiotnik „tepertős” zawarty w nazwie produktu pochodzi od rzeczownika „tepertő” (kawałki smażonej wieprzowiny), oznaczającego resztki smażonej słoniny, które po zmieleniu tworzą masę i stanowią charakterystyczny surowiec w produkcji „okrągłego chleba solonego” lub podpłomyka (pogácsa).

1.3. Czy wniosek obejmuje zastrzeżenie nazwy na mocy art. 13 ust. 2 rozporządzenia 509/2006?

	Rejestracja z zastrzeżeniem nazwy
☒	Rejestracja bez zastrzegania nazwy

1.4. Rodzaj produktu

Klasa 2.3.

Wyroby cukiernicze, chleb, ciasta, ciastka, herbatniki i inne wyroby piekarnicze

1.5. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego, którego dotyczy nazwa w pkt 3.1

„Tepertős pogácsa” jest chlebem solonym, okrągłym, o cylindrycznym kształcie, średnicy 3–5 cm i masie 25–50 g, nadziewanym smażoną wieprzowiną i smalcem, wyrośniętym na drożdżach o strukturze gąbczastej (omlós) lub listkowej (leveles) oraz przyprawionym solą i pieprzem. Jego powierzchnia ma barwę brunatno-czerwoną i znajdują się na niej wyżłobienia tworzące wzór kraty. Spód jest gładki i ma barwę brunatno-czerwoną. Wewnątrz kawałki smażonej wieprzowiny są rozmieszczone w sposób regularny. Chleb o strukturze gąbczastej dzieli się na kawałki, natomiast chleb o strukturze listkowej ma elastyczną konsystencję i składa się z wielu warstw. Produkt ma przyjemny, słony i umiarkowanie pieprzny smak z charakterystycznym posmakiem składników smażonej wieprzowiny. Zawartość tłuszczu stanowi 20–30 % masy suchej, a zawartość smażonej wieprzowiny stanowi 25–40 % masy mąki. Co najmniej 60 % tłuszczu stanowią kawałki smażonej wieprzowiny.

Organoleptyczne cechy charakterystyczne:

	„Tepertős pogácsa” o strukturze gąbczastej	„Tepertős pogácsa” o strukturze listkowej
Wygląd	Okrągły, regularny, cylindryczny kształt.	Okrągły, cylindryczny kształt, z możliwością lekkiego spłaszczenia.
Na zewnątrz	Górna część błyszcząca, w kolorze brunatno-czerwonym, z głębokimi wyżłobieniami tworzącymi kształt kraty; boki matowe, w kolorze piaskowym; spód w kolorze brunatno-czerwonym, matowy.
Wewnątrz	Struktura wyraźnie gąbczasta, ale niełamliwa. Kawałki smażonej wieprzowiny w kolorze lekko brunatnym, rozmieszczone w sposób regularny.	Struktura lekko listkowa, składająca się z wielu warstw, pomiędzy którymi widać kawałki smażonej wieprzowiny w kolorze umiarkowanie brunatnym.
Smak	Przyjemny, słony i umiarkowanie pieprzny smak z charakterystycznym posmakiem smażonej wieprzowiny.
Zapach	Charakterystyczny pieprzny zapach smażonej wieprzowiny i smalcu.

Fizyczne i chemiczne cechy charakterystyczne:

Zawartość tłuszczu: zawartość tłuszczu produktu końcowego obliczona w stosunku do masy suchej wynosi 20–30 % (m/m)

Zawartość soli: maksymalna zawartość soli produktu końcowego obliczona w stosunku do masy suchej wynosi 4 % (m/m)

1.6. Opis metody produkcji produktu rolnego lub środka spożywczego, którego dotyczy nazwa w pkt 3.1

Surowce:

—

Przygotowanie masy z kawałków smażonej wieprzowiny:

—	kawałki smażonej wieprzowiny bez skóry: stanowią 70–75 % masy z kawałkami smażonej wieprzowiny; są to kawałki zebranego tłuszczu otrzymane w wyniku smażenia słoniny niezawierającej lub zawierającej bardzo mało mięsa,

—	smalec: stanowi 25–30 % masy z kawałkami smażonej wieprzowiny; jest to tłuszcz otrzymany podczas smażenia słoniny niezawierającej lub zawierającej bardzo mało mięsa,

—	Przygotowanie ciasta: mąka pszenna lub mąka orkiszowa, jajo, żółtko jaja, mleko, drożdże, białe wino lub ocet, śmietana, sól i pieprz.

Stosowanie jakiegokolwiek rodzaju dodatków do żywności (na przykład proszków do pieczenia lub konserwantów) do produkcji „Tepertős pogácsa” jest zabronione.

Metoda produkcji:

W zależności od metody przygotowania stosowanej przy produkcji ciasta „Tepertős pogácsa” może mieć strukturę gąbczastą lub listkową.

Przygotowanie „TEPERTŐS POGÁCSA” O STRUKTURZE GĄBCZASTEJ

Etap pierwszy: przygotowanie masy z kawałkami smażonej wieprzowiny

Świeże kawałki słoniny, bez skóry, rozwałkowuje się na stolnicy, aż największe i najbardziej nierówne kawałki zostaną spłaszczone, a usmażone kawałki zostaną rozprowadzone w sposób równomierny w masie. Można je również rozdrobnić za pomocą maszynki do mielenia mięsa. W takim przypadku należy użyć tarczy o najmniejszych otworach.

Masę należy wymieszać ze smalcem za pomocą drewnianej łyżki lub miksera. Istotnym wymogiem dotyczącym składników tworzących masę z kawałkami smażonej wieprzowiny jest zakaz stosowania dodatków, konserwantów, kawałków smażonej gęsiny, tłuszczu roślinnego lub margaryny; dozwolone jest jedynie stosowanie świeżych kawałków smażonej wieprzowiny bez skóry.

Przemysłowa masa z kawałkami smażonej wieprzowiny również musi spełniać wymogi odnośnie do produkcji masy z kawałkami smażonej wieprzowiny.

Etap drugi: przygotowanie ciasta

W mące pszennej rozprowadza się masę z kawałkami smażonej wieprzowiny w proporcji 250–400 g masy na 1 kg mąki, aż do uzyskania jednolitej masy. Aby uzyskać strukturę gąbczastą, należy koniecznie „zanurzyć” grudki mąki w masie. Należy połączyć i zagnieść wszystkie składniki, tj. mąkę wymieszaną z masą z kawałkami smażonej wieprzowiny, 5 % drożdży wyrośniętych w mleku na 1 kg mąki, 1 jajo, 1 żółtko jaja, 0,02 % białego wina lub octu, 2,5 % soli, 0,001 % mielonego pieprzu i śmietany w ilości wystarczającej do otrzymania średnio zwartego ciasta. Masę należy zagniatać aż do momentu uzyskania jednolitego ciasta. W przypadku zamiaru uzyskania chleba o strukturze gąbczastej ciasta nie można zagniatać zbyt mocno.

Z uwagi na wysoką zawartość tłuszczu w produkcie ciasto należy przygotować ze składników schłodzonych oraz odstawić je w chłodne miejsce, aż osiągnie wewnątrz temperaturę 26 °C. Biorąc pod uwagę charakter produktu, ciasto można umieścić w lodówce w temperaturze 5–8 °C na co najmniej 3 godziny.

Następnie należy rozwałkować wyrośnięte i schłodzone ciasto, aż osiągnie grubość jednego palca, a potem narysować na jego wierzchu głębokie prostopadłe linie. Czynność tę można wykonać również za pomocą połączonych ostrzy o rozstawie około 3 mm. Ciasto wykrawa się zasadniczo za pomocą formy do ciasta o średnicy 3–6 cm, uważając, aby kształt był regularny i jak najbardziej cylindryczny. Ostateczny kształt nadaje się produktowi poprzez toczenie ciasta wnętrzem dłoni. Podpłomyki umieszcza się obok siebie na stolnicy w takiej liczbie, aby zapełniły całą blachę piekarniczą, a następnie rozprowadza się na nich za pomocą pędzla ubite jajo, uważając, aby nie spłynęło po cylindrach. Gdy rozprowadzone na powierzchni ciasta jajo lekko wyschnie, podpłomyki rozkłada się równo na blasze do pieczenia. Resztki ciasta można zbierać i zagniatać co najwyżej dwukrotnie, uważając, by nie robić tego zbyt długo, oraz ponownie formować z nich podpłomyki po osiągnięciu przez nie odpowiedniej temperatury.

Po umieszczeniu podpłomyków na blasze do pieczenia pozostawia się je do wyrośnięcia na 50–55 minut, a następnie piecze się je w temperaturze 220–240 °C przez 12–15 minut. Wówczas są one gotowe.

Produkty są wprowadzane do obrotu bez opakowania (luzem) lub są pakowane wstępnie.

Przygotowanie „TEPERTŐS POGÁCSA” O STRUKTURZE LISTKOWEJ

Etap pierwszy: przygotowanie masy z kawałkami smażonej wieprzowiny

Proces przygotowania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny jest podobny do tego, który stosuje się w przypadku produktu o strukturze gąbczastej, poza tym, że w przedmiotowym przypadku oprócz smalcu i kawałków smażonej wieprzowiny bez skóry stosuje się również sól (około 1,5 % w stosunku do masy mąki) i drobno zmielony pieprz (około 0,001 % w stosunku do masy mąki). Stosowanie soli na tym etapie jest uzasadnione faktem, że gdyby do przygotowania ciasta wykorzystano całą sól niezbędną do nadania podpłomykowi jego charakterystycznego słonego smaku, ciasto by się rwało, co uniemożliwiłoby uzyskanie struktury listkowej.

50 % ilości smalcu zalecanej do przygotowania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny stosuje się do przygotowania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny, a pozostałą połowę wykorzystuje się do przygotowania ciasta.

Etap drugi: przygotowanie ciasta

Ciasto zwane podstawowym sporządza się z mąki, smalcu uzyskanego podczas przygotowywania masy z kawałkami smażonej wieprzowiny i soli (około 1 % w stosunku do masy mąki) oraz 5 % drożdży wyrośniętych w mleku na 1 kg mąki, 0,02 % białego wina lub octu a także, w stosownych przypadkach, 1 jaja, 1 żółtka jaja i śmietany w ilości wystarczającej do uzyskania średnio elastycznego, zwartego i plastycznego ciasta.

W przypadku tego rodzaju ciasta jest istotne, aby stosowane składniki i masa z kawałkami smażonej wieprzowiny miały niską temperaturę, dzięki czemu masa z kawałkami smażonej wieprzowiny może przedzielać każdą warstwę ciasta podczas tworzenia struktury listkowej. Ponieważ rozprowadzony między cienkimi schłodzonymi warstwami ciasta smalec rozpuszcza się podczas pieczenia, nie ma możliwości, aby poszczególne warstwy ciasta się posklejały. W tym czasie woda zawarta w cieście i smalcu przekształca się w parę, co skutkuje zmiękczeniem i oddzieleniem warstw ciasta; w wyniku tego procesu podczas pieczenia produkt zyskuje strukturę listkową.

Listkową strukturę produktu można uzyskać na dwa sposoby:

masę z kawałkami smażonej wieprzowiny rozprowadza się równomiernie na cienkich warstwach ciasta, które następnie zwija się, zaczynając od jednego z końców. Ciasto zwinięte w ten sposób odstawia się na 15–30 minut, a następnie ponownie rozwałkowuje się do uzyskania cienkiej warstwy i zwija w kierunku prostopadłym w stosunku do poprzedniego kierunku zwijania. W przypadku niewykonania tej czynności podpłomyki opadają podczas pieczenia;

b)	ciasto podstawowe rozwałkowuje się do uzyskania cienkiej warstwy i na jego powierzchni po każdym złożeniu rozprowadza się masę z kawałkami smażonej wieprzowiny. W tym przypadku nie należy zwijać ciasta, tylko odpowiednio je złożyć (co najmniej trzy zgięcia).

Przed ostatnim wałkowaniem ciasto odstawia się na co najmniej 15 minut, a następnie wałkuje aż do uzyskania grubości jednego palca (1–2 cm); ciasto, na którego powierzchni znajdują się prostopadłe głębokie wyżłobienia, wykrawa się za pomocą formy do ciasta o średnicy 3–6 cm. Podpłomyki umieszcza się obok siebie na stolnicy w takiej liczbie, aby zapełniły całą blachę piekarniczą, a następnie rozprowadza na nich za pomocą pędzla ubite jajo, uważając, aby nie spłynęło po cylindrach.

Gdy rozprowadzone na powierzchni ciasta jajo lekko wyschnie, podpłomyki rozkłada się równo na blasze do pieczenia; pozostawia się je do wyrośnięcia na 40–45 minut, a następnie piecze w temperaturze 220–240 °C przez 8–10 minut. Wówczas są one gotowe.

Produkty są wprowadzane do obrotu bez opakowania (luzem) lub są pakowane wstępnie.

1.7. Specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

Szczególny charakter „Tepertős pogácsa” opiera się na następujących elementach:

—	surowce, którymi są kawałki smażonej wieprzowiny i smalec,

—	szczególna technika przygotowania ciasta,

—	fizyczne, chemiczne i organoleptyczne cechy charakterystyczne.

Kawałki smażonej wieprzowiny jako surowiec nadający produktowi szczególny charakter

Kawałki smażonej wieprzowiny, które otrzymuje się w wyniku smażenia słoniny niezawierającej lub zawierającej bardzo mało mięsa, nadają produktowi „Tepertős pogácsa” jego szczególny charakter. Zawartość białek w kawałkach smażonej wieprzowiny wynosi 12–13 %, a zawartość tłuszczu – 82–84 %; kawałki smażonej wieprzowiny dostarczają co najmniej 60 % tłuszczu zawartego w produkcie w ogóle.

Szczególna technika przygotowania ciasta

Kawałki smażonej wieprzowiny, które wykorzystuje się do produkcji chleba o strukturze gąbczastej, umożliwiają również przygotowanie ciasta poprzez specjalne składanie, dzięki któremu produkt uzyskuje strukturę listkową; ponadto wysoka zawartość tłuszczu wymaga, aby ciasto było przygotowywane w szczególny sposób, w warunkach niskiej temperatury wynoszącej 24–26 °C.

Fizyczne, chemiczne i organoleptyczne cechy charakterystyczne

Z uwagi na zawartość tłuszczu, wynoszącą 20–30 % i związaną z zastosowaniem kawałków smażonej wieprzowiny i smalcu, „Tepertős pogácsa” ma wyższą wartość odżywczą, wolniej się zsycha i może być spożywane dłużej niż inne produkty należące do tej samej kategorii.

1.8. Tradycyjny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego

Słowo „pogácsa” (podpłomyk) po raz pierwszy pojawiło się około 1395 r. i początkowo oznaczało placek pieczony w popiele i na rozżarzonych węglach. W węgierskich podaniach ludowych podpłomyk jest znany pod nazwą „hamuban sült pogácsa” (podpłomyk pieczony w popiele). Do końca XVII wieku placek, który spożywało się jak chleb, nazywano chlebem-podpłomykiem lub chlebem typu podpłomyk. Produkt w obecnej postaci, o mniejszym rozmiarze, cylindrycznym kształcie i ozdobiony kratką, rozpowszechnił się na Węgrzech pod koniec średniowiecza. Placek, do którego produkcji stosowano różne rodzaje ciasta, był najbardziej powszechnym produktem kuchni chłopskiej; od tego czasu jego popularność nie zmalała.

Wytwarzanie „Tepertős pogácsa” jest możliwe dzięki dwóm elementom: zwyczajowi smażenia tłuszczu uzyskanego ze słoniny oraz fakt, że kawałki smażonej wieprzowiny stały się daniem spożywanym na co dzień. Zgodnie z datowanym na 1770 r. opisem pewnej rodziny należącej do średniej szlachty zamieszkującej komitat Somogy spożywanie smażonej słoniny i kawałków smażonej wieprzowiny weszło do zwyczajów szlachty w XVIII wieku. Dowodem na to jest spis ksiąg spadkowych rodzin szlacheckich wskazujący, że słoiki smalcu pojawiły się w XVIII wieku na Wielkiej Nizinie (Cegléd 1850–1900, publikacja Ceglédi Kossuth Múzeum, Cegléd, 1988, s. 28, 30. Szűcs). Prawdopodobnie zwyczaj smażenia słoniny oraz spożywania smalcu w tradycji chłopskiej dotyczącej przygotowywania wieprzowiny wprowadzono w połowie XIX wieku, biorąc pod uwagę, że słoiki ze smalcem od lat 50. XIX wieku wpisywano do spisów majątkowych chłopów na obszarze między Dunajem a Cisą.

Zgodnie z danymi etnograficznymi z przełomu XIX i XX wieku przekazywanymi drogą ustną kawałki smażonej wieprzowiny używano w chłopskich domostwach w centralnym regionie Cisy do produkcji mydła, a następnie stopniowo rozpowszechniła się praktyka ich spożywania. Po uboju świni podpłomyki pieczono wraz ze świeżymi kawałkami wieprzowiny, zasadniczo małego rozmiaru, bez skóry. Ważne prace syntetyczne w obszarze etnografii sporządzone w latach 30. XX wieku zawierają odniesienia do podpłomyków przyrządzanych z ciasta wyrośniętego lub niewyrośniętego, na bazie mąki pszennej, z dodatkiem między innymi kawałków smażonej wieprzowiny [Bátky Zs.: Táplálkozás (Odżywianie) w: A magyarság néprajza (Etnografia Węgrów), Budapeszt, 1933, s. 100], można zatem stwierdzić, że dodawanie kawałków smażonej wieprzowiny otrzymanych w wyniku smażenia słoniny do wyrośniętego ciasta stało się powszechnym zwyczajem na początku XX wieku.

Obecnie produkt „Tepertős pogácsá” jest istotnym elementem codziennych posiłków i podaje się go do dań serwowanych po zupie (mięs, fasoli). Jest to wyrób serwowany uczestnikom spotkań i konferencji, a także danie specjalne podawane przez gospodynie domowe w szczególności z okazji uroczystości rodzinnych (ślubów, chrzcin) lub świąt (Bożego Narodzenia lub Wielkanocy); produkt podaje się również jako przystawkę w gospodarstwach agroturystycznych (Hagyományok Ízek Régiók (Tradycje Smaki Regiony), tom I, s. 145–147).

Od lat 80. XIX wieku aż do dziś o renomie przedmiotowego produktu świadczy szereg książek kucharskich, między innymi: Dobos C. József: Magyar-Franczia szakácskönyv (Księga kuchni francusko-węgierskiej), 1881, s. 784–785; Rozsnyai Károly: Legújabb nagy házi cukrászat (Ostatnie domowe wyroby cukiernicze), 1905, s. 350; Kincses Váncza receptkönyv (Księga kucharska Vánczy Kincsesa), 1920, s. 21; Az Új idők második receptkönyve (Tom drugi nowoczesnej księgi kucharskiej), 1934, s. 182; Hajdú Ernőné: Jaj, mit főzzek (Co ugotować?), 1941, s. 73; Rudnay János: A magyar cukrászat remekei (Najlepsze wyroby cukiernictwa węgierskiego), 1973, s. 89.

1.9. Minimalne wymogi i procedury sprawdzania specyficznego charakteru

Specyficzny charakter

Minimalne wymogi

Procedura i częstotliwość kontroli

Zawartość tłuszczu

—	20–30 % (suchej masy)

—	dozwolone jest wyłącznie stosowanie smalcu

Zgodnie z opisem produktu przedstawionym w pkt 3.5, w laboratorium, raz na pół roku.

(Masa zawierająca) kawałki smażonej wieprzowiny

—	stosowanie kawałków smażonej wieprzowiny

—	stosowanie kawałków smażonej wieprzowiny bez skóry

Na podstawie dokumentacji lub karty dotyczącej produktu, przy czym każdej partii dotyczy odrębna dokumentacja.

Składniki

—	zgodnie z opisem produktu przedstawionym w pkt 3.6. (kawałki smażonej wieprzowiny, smalec, mąka pszenna, jajo, żółtko jaja, mleko, drożdże, białe wino lub ocet, śmietana, sól, pieprz)

Na podstawie dokumentacji lub karty dotyczącej produktu, przy czym każdej partii dotyczy odrębna dokumentacja.

Organoleptyczne cechy charakterystyczne produktu (wnętrze, smak, zapach)

—	struktura gąbczasta lub listkowa

—	charakterystyczny smak i zapach smażonej wieprzowiny, z lekkim posmakiem pieprzu

Badanie organoleptyczne przy każdym zwijaniu.

2. Organ lub jednostka kontrolująca zgodność ze specyfikacją produktu

2.1. Nazwa i adres

Nazwa: Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal Központ, Élelmiszer- és Takarmánybiztonsági Igazgatóság

Adres:

1095 Budapest, Mester u. 81

Telefon: +36 456-30-10

Faks: —

Adres poczty elektronicznej: oevi@oai.hu

☒ Organ publiczny/Jednostka publiczna

 Organ prywatny/Jednostka prywatna

2.2. Szczególne zadania organu lub jednostki

Organ odpowiedzialny za weryfikację przeprowadza kontrolę pod kątem właściwego spełniania wymogów przewidzianych w specyfikacji produktu.

14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/26

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 12 listopada 2013 r.

w sprawie monitorowania i sprawozdawczości w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u bakterii zoonotycznych i komensalnych

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7145)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/652/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, zmieniającą decyzję Rady 90/424/EWG i uchylającą dyrektywę Rady 92/117/EWG (1), w szczególności jej art. 7 ust. 3 i art. 9 ust. 1 akapit czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 2003/99/WE przewidziano, że państwa członkowskie mają zapewnić, by monitorowanie dostarczało porównywalnych danych na temat występowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, a w zakresie, w jakim stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego, u innych czynników.

(2)	W dyrektywie 2003/99/WE przewidziano ponadto, że państwa członkowskie mają oceniać tendencje i źródła oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe na swoim terytorium i przekazywać Komisji co roku sprawozdanie obejmujące dane zgromadzone zgodnie z przepisami tej dyrektywy.

(3)

W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2011 r. zatytułowanym „Plan działania na rzecz zwalczania rosnącego zagrożenia związanego z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe” (2) Komisja proponuje wprowadzenie pięcioletniego planu działań w celu zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe w oparciu o 12 kluczowych działań obejmujących między innymi wzmocnienie systemów nadzorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

(4)

W konkluzjach Rady z dnia 22 czerwca 2012 r. w sprawie skutków oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe dla sektora medycznego i weterynaryjnego – perspektywa „Jedno zdrowie” (3) instytucja ta wzywa Komisję do dalszych działań w następstwie jej komunikatu z dnia 15 listopada 2011 r. poprzez konkretne inicjatywy służące wdrożeniu 12 działań wymienionych w komunikacie oraz do ścisłej współpracy z Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC), Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Europejską Agencją Leków (EMA) we wzmacnianiu oceny występowania w UE oporności na działanie środków przeciwdrobnoustrojowych u ludzi, zwierząt i w żywności w Unii.

(5)

Na sesji plenarnej w dniu 11 grudnia 2012 r. Parlament przyjął „Sprawozdanie w sprawie wyzwań związanych z drobnoustrojami – rosnące zagrożenia związane z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe” (4). W sprawozdaniu tym Parlament z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję pięcioletni plan działań w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe i uważa, że środki zalecone w planie działań muszą zostać wdrożone najszybciej jak to możliwe. W szczególności Parlament wzywa Komisję i państwa członkowskie do ściślejszej współpracy i koordynacji w zakresie wczesnego wykrywania u ludzi, zwierząt i ryb oraz w żywności bakterii patogennych opornych na środki przeciwdrobnoustrojowe, a także w zakresie powiadamiania o takich przypadkach i skoordynowanego reagowania na nie, aby nieustannie monitorować zakres i rozwój oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

(6)

Na trzydziestej czwartej sesji Wspólnego programu FAO i WHO dotyczącego standardów żywieniowych, która odbyła się w Genewie, Komisja Kodeksu Żywnościowego przyjęła Wytyczne dla oceny ryzyka oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przenoszonej przez żywność (5), w których wskazuje się na oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe jako główne źródło obaw dotyczących zdrowia publicznego i problem w zakresie bezpieczeństwa żywności. Stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych u zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, i w uprawach stanowi potencjalnie istotny czynnik ryzyka w odniesieniu do selekcji i rozprzestrzeniania organizmów opornych na środki przeciwdrobnoustrojowe i czynników związanych z taką opornością ze zwierząt i upraw na ludzi za pośrednictwem żywności.

(7)

W wytycznych Kodeksu żywnościowego stwierdza się między innymi, że programy nadzoru występowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przenoszonej przez żywność dostarczają informacji pożytecznych dla wszystkich stron uczestniczących w procesie analizy ryzyka związanego z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe. Metodykę programów nadzoru należy zharmonizować w jak największym zakresie na szczeblu międzynarodowym. Stosowanie poddanych standaryzacji i zwalidowanych metod oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz zharmonizowanych kryteriów interpretacji ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia porównywalności danych.

(8)

W rozdziale 6.7 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) (6) zatytułowanym „Harmonizacja krajowych programów nadzoru i monitorowania w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe” podkreśla się, że nadzór i monitorowanie w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe są potrzebne w celu oceny i określenia tendencji oraz źródeł oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u bakterii, w celu wykrywania pojawiania się nowych mechanizmów oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, w celu dostarczania danych koniecznych do przeprowadzania analiz ryzyka istotnych dla zdrowia zwierząt i ludzi, w celu stworzenia podstaw do opracowania zaleceń w zakresie polityki dotyczącej zdrowia zwierząt i ludzi oraz w celu dostarczania informacji służących do oceny praktyk związanych z przepisywaniem środków przeciwdrobnoustrojowych oraz zaleceń dotyczących rozważnego stosowania takich środków.

(9)

W dniu 9 lipca 2008 r. EFSA przyjął opinię naukową w sprawie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przenoszonej przez żywność jako zagrożenia biologicznego (7). W dniu 28 października 2009 r. ECDC, EFSA, EMA oraz działający przy Komisji Komitet Naukowy ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR) opublikowały wspólną opinię naukową w sprawie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, ukierunkowaną na zakażenia przenoszone na ludzi ze zwierząt i z żywności (choroby odzwierzęce) (8). W dniu 5 marca 2009 r. EFSA przyjął opinię naukową w sprawie oceny znaczenia dla zdrowia publicznego metycylinoopornych szczepów Staphylococcus aureus (9). W dniu 7 lipca 2011 r. EFSA przyjął opinię naukową w sprawie ryzyka dla zdrowia publicznego związanego ze szczepami bakterii wytwarzającymi beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) lub beta-laktamazy typu AmpC o rozszerzonym spektrum substratowym (AmpC) w żywności i u zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność (10). W dniu 3 października 2011 r. EFSA przyjął sprawozdanie techniczne w sprawie sposobów podejścia EFSA do oceny ryzyka w dziedzinie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe ze szczególnym uwzględnieniem mikroorganizmów komensalnych (11). Głównym wnioskiem z wszystkich tych opinii i sprawozdań jest, że – w obliczu rosnących obaw dotyczących zdrowia publicznego w odniesieniu do oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe – konieczne jest stosowanie zharmonizowanych metod i epidemiologicznych wartości progowych, by zapewnić na poziomie państw członkowskich porównywalność danych w czasie oraz by ułatwić dokonywanie porównań występowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe między poszczególnymi państwami członkowskimi.

(10)

W dniu 14 czerwca 2012 r. EFSA opublikował sprawozdanie naukowe w sprawie specyfikacji technicznych dotyczących zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe bakterii Salmonella, Campylobacter oraz komensalnych bakterii wskaźnikowych Escherichia coli i Enterococcus spp. przenoszonych przez żywność (12). W dniu 5 października 2012 r. EFSA opublikował sprawozdanie naukowe w sprawie specyfikacji technicznych dotyczących zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe metycylinoopornych szczepów Staphylococcus aureus u zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność (13). W tych sprawozdaniach naukowych zalecono wprowadzenie szczegółowych zasad zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości w zakresie występowania opornych mikroorganizmów u zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, oraz w żywności, zwłaszcza w odniesieniu do: określania mikroorganizmów, które należy poddać monitorowaniu i sprawozdawczości; pochodzenia izolatów tych mikroorganizmów; liczby izolatów poddawanych badaniu; badań oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe, które należy zastosować; szczególnego monitorowania metycylinoopornych szczepów Staphylococcus aureus oraz bakterii wytwarzających beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym lub beta-laktamazy typu AmpC o rozszerzonym spektrum substratowym; a także w odniesieniu do gromadzenia i przekazywania danych. Włączenie ECDC do tych prac zapewni możliwość porównywania danych dotyczących zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, i sektora spożywczego oraz danych dotyczących zdrowia ludzi.

(11)

Z ustaleń zawartych w tych sprawozdaniach i opiniach wynika, że przy określaniu, jakie kombinacje gatunków bakterii i gatunków zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, oraz produktów spożywczych należy objąć zharmonizowanym monitorowaniem i zharmonizowaną sprawozdawczością w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, ważne jest, by priorytetowe znaczenie nadać tym z nich, które są najistotniejsze z punktu widzenia zdrowia publicznego. W celu zminimalizowania obciążeń monitorowanie powinno opierać się w jak największym stopniu na próbkach lub izolatach biologicznych pobranych w ramach już ustanowionych krajowych programów kontroli.

(12)

W rozporządzeniu (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (14) przewidziano, że państwa członkowskie mają ustanowić krajowe programy kontroli, które powinny obejmować pobieranie próbek w celu badania salmonelli na różnych etapach łańcucha żywnościowego. W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2073/2005 (15) ustanowiono kryteria mikrobiologiczne oraz przepisy, do których przestrzegania zobowiązane są podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze. Na właściwym organie spoczywa w szczególności obowiązek zapewnienia przestrzegania przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze przepisów i kryteriów ustanowionych we wspomnianym rozporządzeniu zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (16). Monitorowanie oporności salmonelli na środki przeciwdrobnoustrojowe powinno być ukierunkowane na izolaty uzyskane w ramach krajowych programów kontroli bądź w ramach badań i weryfikacji zgodności prowadzonych przez właściwy organ zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2073/2005.

(13)

W decyzji Komisji 2007/407/WE (17) ustanowiono szczegółowe przepisy w sprawie przeprowadzanego przez państwa członkowskie monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, obejmującego bakterie Salmonella spp. u kur, indyków i tuczników w latach 2007–2012. Tego rodzaju zharmonizowane monitorowanie należy prowadzić nadal, śledząc zmiany tendencji, oraz rozszerzyć na oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe u innych patogenów i mikroorganizmów komensalnych, podążając za rosnącymi obawami dotyczącymi zdrowia publicznego, związanymi z rolą tych mikroorganizmów w ogólnym zagrożeniu opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe, o którym mowa w opiniach naukowych. Monitorowanie i sprawozdawczość zgodnie z art. 7 i 9 dyrektywy 2003/99/WE powinny zatem pozostawać w zgodności z przepisami i wymaganiami technicznymi dotyczącymi zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe i uwzględniających zalecenia zawarte w sprawozdaniach EFSA.

(14)	Ze względu na jasność prawodawstwa Unii należy uchylić decyzję 2007/407/WE.

(15)	Aby umożliwić państwom członkowskim samodzielną organizację i ułatwić planowanie monitorowania i sprawozdawczości przewidzianych w niniejszej decyzji, decyzja ta powinna być stosowana od dnia 1 stycznia 2014 r.

(16)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsza decyzja określa szczegółowe przepisy w zakresie zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, które państwa członkowskie mają obowiązek prowadzić zgodnie z art. 7 ust. 3 i art. 9 ust. 1 dyrektywy 2003/99/WE, a także częścią B załącznika II oraz załącznikiem IV do tej dyrektywy.

Monitorowanie i sprawozdawczość dotyczą następujących bakterii uzyskanych z próbek z określonych populacji zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, i z niektórych środków spożywczych:

a)	Salmonella spp.;

b)	Campylobacter jejuni oraz Campylobacter coli (C. jejuni oraz C. coli);

c)	komensalne bakterie wskaźnikowe Escherichia coli (E. coli);

d)	komensalne bakterie wskaźnikowe Enterococcus faecalis oraz Enterococcus faecium (E. faecalis oraz E. faecium).

2. Niniejsza decyzja określa szczegółowe wymagania w zakresie zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości dotyczących mikroorganizmów Salmonella spp. oraz E. coli wytwarzających następujące enzymy w określonych populacjach zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, oraz w niektórych środkach spożywczych:

a)	beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL);

b)	beta-laktamazy typu AmpC o rozszerzonym spektrum substratowym (AmpC);

c)	karbapenemazy.

Artykuł 2

System pobierania próbek i izolatów przez państwa członkowskie

1. Państwa członkowskie zapewniają pobieranie próbek w celu monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe zgodnie z wymaganiami technicznymi określonymi w części A załącznika.

2. Państwa członkowskie pobierają reprezentatywne izolaty następujących bakterii zgodnie z wymaganiami technicznymi określonymi w części A załącznika:

a)	Salmonella spp.;

b)	C. jejuni;

c)	komensalne bakterie wskaźnikowe E. coli; oraz

d)	bakterie Salmonella spp. oraz E. coli wytwarzające ESBL, AmpC lub karbapenemazy.

3. Państwa członkowskie mogą pobierać reprezentatywne izolaty następujących bakterii, o ile czynią to zgodnie z wymaganiami technicznymi określonymi w części A załącznika:

C. coli;

b)	komensalne bakterie wskaźnikowe E. faecalis oraz E. faecium.

Artykuł 3

Izolaty bakterii Salmonella spp. uzyskane przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze

Jeśli, z powodu niskiej częstości występowania bakterii lub z powodu niewielkiej liczby jednostek epidemiologicznych w danym państwie członkowskim, minimalna liczba izolatów bakterii Salmonella spp. pobranych przez właściwy organ w trakcie kontroli urzędowych prowadzonych zgodnie z częścią A pkt 1 lit. a) załącznika nie jest wystarczająca do uzyskania minimalnej wymaganej liczby izolatów, które należy poddać badaniu określenia oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, właściwy organ może wykorzystać izolaty uzyskane przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze, pod warunkiem że izolaty te zostały uzyskane przez dany podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze zgodnie z następującymi przepisami:

a)	krajowym programem kontroli, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003;

b)	kryteriami higieny procesu określonymi w rozdziale 2 pkt 2.1.3, 2.1.4 i 2.1.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005.

Artykuł 4

Analiza przez krajowe laboratoria referencyjne

1. Krajowe laboratoria referencyjne ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przeprowadzają następujące analizy:

a)	oznaczanie wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe izolatów określonych w części A pkt 2 i 3 załącznika;

b)	szczególne monitorowanie bakterii Salmonella spp. oraz E. coli wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy, jak określono w części A pkt 4 załącznika.

2. Właściwy organ może wyznaczyć laboratoria inne niż krajowe laboratorium referencyjne ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, w celu przeprowadzenia analiz przewidzianych w ust. 1.

Artykuł 5

Ocena i sprawozdawczość

Państwa członkowskie oceniają wyniki monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przewidzianego w art. 2 i 3 i włączają tę ocenę do sprawozdania na temat tendencji i źródeł chorób odzwierzęcych, odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przewidzianego w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2003/99/WE.

Artykuł 6

Publikacja i poufność danych

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności publikuje zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy 2003/99/WE krajowe dane ilościowe uzyskane na podstawie izolatów, dotyczące oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, a także wyniki analiz przekazanych zgodnie z art. 4.

Artykuł 7

Uchylenie

Decyzja 2007/407/WE traci moc.

Artykuł 8

Stosowanie

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Artykuł 9

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 31.

(2) COM(2011) 748 final.

(3) Dz.U. C 211 z 18.7.2012, s. 2.

(4) Dz.U. C 77 E z 15.3.2013, s. 20.

(5) CAC/GL 77-2011.

(6) http://www.oie.int

(7) Dziennik EFSA 2008; 765, 1-87.

(8) Dziennik EFSA 2009; 7(11):1372.

(9) Dziennik EFSA 2009; 993, 1-73.

(10) Dziennik EFSA 2011; 9(8):2322.

(11) Dziennik EFSA 2011; 9(10):196.

(12) Dziennik EFSA 2012; 10(6):2742.

(13) Dziennik EFSA 2012; 10(10):2897.

(14) Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 1).

(15) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 1).

(16) Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).

(17) Decyzja Komisji 2007/407/WE z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie zharmonizowanego monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe w przypadku Salmonella u drobiu i świń (Dz.U. L 153 z 14.6.2007, s. 26).

ZAŁĄCZNIK

WYMAGANIA TECHNICZNE

CZĘŚĆ A

SYSTEM POBIERANIA PRÓBEK I ANALIZY

1. Pochodzenie izolatów

W celu monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe państwa członkowskie pobierają reprezentatywne izolaty przynajmniej z każdej z poniższych populacji zwierząt i kategorii żywności:

izolaty bakterii Salmonella spp. z:

(i)	każdej populacji kur niosek, brojlerów i indyków rzeźnych, z której pobrano próbki w ramach krajowych programów kontroli ustanowionych zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003;

(ii)	tusz drobiowych brojlerów i indyków rzeźnych, z których pobrano próbki w celu badania i weryfikacji zgodności, zgodnie z rozdziałem 2 pkt 2.1.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005;

(iii)

tusz tuczników, z których pobrano próbki w celu badania i weryfikacji zgodności, zgodnie z rozdziałem 2 pkt 2.1.4 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005;

(iv)

tusz wołowych z bydła poniżej jednego roku, jeśli produkcja mięsa z takiego bydła w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok, z których to tusz pobrano próbki w celu badania i weryfikacji zgodności, zgodnie z rozdziałem 2 pkt 2.1.3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005;

b)	izolaty C. jejuni z próbek z jelita ślepego pobranych przy uboju od brojlerów i indyków rzeźnych, jeśli produkcja mięsa indyczego w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok;

izolaty komensalnych bakterii wskaźnikowych E. coli z:

(i)	próbek z jelita ślepego pobranych przy uboju od brojlerów i indyków rzeźnych, jeśli produkcja mięsa indyczego w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok;

(ii)	próbek z jelita ślepego pobranych od tuczników i bydła poniżej jednego roku, jeśli produkcja mięsa z takiego bydła w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok;

bakterie E. coli wytwarzające ESBL, AmpC lub karbapenemazy z:

(i)	próbek z jelita ślepego pobranych przy uboju od brojlerów i indyków rzeźnych, jeśli produkcja mięsa indyczego w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok;

(ii)	próbek z jelita ślepego pobranych od tuczników i bydła poniżej jednego roku, jeśli produkcja mięsa z takiego bydła w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok;

(iii)

próbek świeżego mięsa brojlerów, mięsa wieprzowego i wołowego pobranych na etapie sprzedaży detalicznej;

jeśli państwo członkowskie zadecyduje o prowadzeniu badań C. coli zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a), izolaty z:

(i)	próbek z jelita ślepego pobranych od brojlerów przy uboju;

(ii)	próbek z jelita ślepego pobranych od tuczników przy uboju;

jeśli państwo członkowskie zadecyduje o prowadzeniu badań E. faecalis i E. faecium zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. b), izolaty z:

(i)	próbek z jelita ślepego pobranych przy uboju od brojlerów i indyków rzeźnych, jeśli produkcja mięsa indyczego w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok;

(ii)	próbek z jelita ślepego pobranych od tuczników i bydła poniżej jednego roku, jeśli produkcja mięsa z takiego bydła w danym państwie członkowskim przekracza 10 000 ton z uboju na rok.

Uzyskane przez państwo członkowskie izolaty o pochodzeniu innym niż wymienione w lit. a)–f), mogą być poddane badaniu określenia oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przez właściwy organ na zasadzie dobrowolności oraz ujęte odrębnie w sprawozdaniu sporządzanym zgodnie z częścią B pkt 2 załącznika. Przy przeprowadzaniu takich badań określenia oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe stosuje się jednak szczególne wymagania techniczne zawarte w pkt 3, 4 i 5.

2. Częstotliwość pobierania próbek, liczebność próby i technika doboru próby

2.1. Częstotliwość pobierania próbek

Państwa członkowskie przeprowadzają co dwa lata czynności pobierania i gromadzenia próbek oraz oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe, przewidziane w art. 2–4, w odniesieniu do każdej kombinacji gatunku bakterii i rodzaju próbki z populacji zwierząt lub kategorii żywności, które są wymienione w pkt 1 niniejszej części, oraz przeprowadzają, zgodnie z pkt 4 niniejszej części, szczególne monitorowanie bakterii Salmonella spp. i E. coli wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy, stosując następujący system rotacji:

w 2014, 2016, 2018 oraz 2020 r. w odniesieniu do kur niosek, brojlerów oraz świeżego mięsa z tych zwierząt, a także w odniesieniu do indyków rzeźnych. W 2014 r. nie ma jednak obowiązku przeprowadzenia, zgodnie z pkt 4.1, szczególnego monitorowania komensalnych bakterii wskaźnikowych E. coli wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy;

b)	w 2015, 2017 oraz 2019 r. w odniesieniu do trzody chlewnej, bydła poniżej jednego roku, mięsa wieprzowego i mięsa wołowego.

2.2. Liczebność próby

Państwa członkowskie przeprowadzają badanie oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe na 170 izolatach w odniesieniu do każdej kombinacji gatunku bakterii i rodzaju próbki z populacji zwierząt lub kategorii żywności wymienionych w pkt 1 lit. a), b), c), e) i f). Jednak państwa członkowskie, które produkują mniej niż 100 000 ton mięsa drobiowego z uboju na rok oraz mniej niż 100 000 ton mięsa wieprzowego z uboju na rok (1), przeprowadzają badania na 85 izolatach zamiast 170 w odniesieniu do każdej odpowiedniej specyficznej kombinacji.

W państwach członkowskich, w których, w odniesieniu do niektórych kombinacji w danym roku, występuje wyższa liczba izolatów kombinacji gatunku bakterii lub rodzaju próbki z populacji zwierząt i kategorii żywności wymienionych w pkt 1 lit. a), b), c), e) i f), do oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe włącza się wszystkie izolaty lub reprezentatywną próbę losową równą liczbie izolatów wymaganej zgodnie z akapitem pierwszym lub od niej większą.

W państwach członkowskich, w których w danym roku, z powodu niskiej częstości występowania bakterii lub z powodu niewielkiej liczby jednostek epidemiologicznych, nie można w odniesieniu do niektórych kombinacji gatunku bakterii i rodzaju próbki z populacji zwierząt lub kategorii żywności wymienionych w pkt 1 lit. a), b), c), e) i f) uzyskać liczby izolatów wymaganej zgodnie z akapitem pierwszym, do oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe włącza się wszystkie izolaty dostępne na koniec okresu monitorowania.

W celu szczególnego monitorowania komensalnych bakterii wskaźnikowych E. coli wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy określonego w pkt 4.1 państwa członkowskie poddają analizie 300 próbek z każdej populacji zwierząt i kategorii żywności wymienionych w pkt 1 lit. d). Jednak państwa członkowskie, które produkują mniej niż 100 000 ton mięsa drobiowego z uboju na rok, mniej niż 100 000 ton mięsa wieprzowego z uboju na rok i mniej niż 50 000 ton mięsa wołowego z uboju na rok (2), przeprowadzają analizę 150 próbek zamiast 300 w odniesieniu do każdej odpowiedniej specyficznej kombinacji.

2.3. Technika doboru próby

Izolaty poddawane badaniu oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe, jak przewidziano w art. 2, uzyskuje się w ramach programów monitorowania przy wykorzystaniu techniki losowego doboru próby. Izolaty bakterii, o których mowa w art. 2, muszą pochodzić z wybranych losowo jednostek epidemiologicznych lub być wybrane losowo w rzeźniach. Jeśli pobiera się próbki od zarażonych zwierząt, wynik oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe ujmuje się odrębnie w sprawozdaniu sporządzanym zgodnie z częścią B pkt 2.

Właściwy organ zapewnia randomizację planu pobierania próbek i jego właściwe przeprowadzenie.

W przypadku pobierania próbek w rzeźniach, jak przewidziano w części A pkt 1, próbki pobiera się w rzeźniach przetwarzających przynajmniej 60 % specyficznej, krajowej populacji zwierzęcej w danym państwie członkowskim, zaczynając od rzeźni o największym przerobie.

Do monitorowania przewidzianego w niniejszej decyzji włącza się nie więcej niż jeden izolat z jednej jednostki epidemiologicznej na jeden gatunek bakterii na rok. Jednostką epidemiologiczną dla kur niosek, brojlerów i indyków rzeźnych jest stado. Dla tuczników i bydła poniżej jednego roku jednostką epidemiologiczną jest gospodarstwo.

2.3.1. Próba reprezentatywna próbek pobranych przy uboju

Plan losowego pobierania próbek powinien być skonstruowany warstwowo, z podziałem na poszczególne rzeźnie, w drodze przydzielenia danej rzeźni liczby próbek pobieranych od zwierząt, które wyprodukowano krajowo, proporcjonalnie do jej rocznego przerobu.

Próbki pobierane przy uboju powinny być równomiernie rozłożone w ciągu każdego miesiąca roku, by umożliwić analizę różnych sezonów.

Ze względu na możliwość występowania skupisk pobiera się wyłącznie jedną próbkę reprezentatywną zawartości jelita ślepego na jednostkę epidemiologiczną, pochodzącą z jednej tuszy lub szeregu tusz. W innych przypadkach pobieranie próbek opiera się na próbie losowej w odniesieniu do dni, w których w każdym miesiącu pobiera się próbki, oraz do partii, z których należy pobrać próbki w dniu wyznaczonym na pobieranie próbek.

Liczbę próbek biologicznych, które należy pobrać zgodnie z częścią A pkt 1 lit. a), b), c), e) i f), określa się tak, by otrzymać wymaganą liczbę izolatów, uwzględniając przy tym częstość występowania monitorowanych gatunków bakterii.

2.3.2. Pobieranie reprezentatywnych izolatów bakterii Salmonella spp. uzyskanych w ramach krajowych programów kontroli dotyczących bakterii Salmonella spp. u odpowiednich populacji zwierząt oraz w ramach rozporządzenia (WE) nr 2073/2005

Oznaczanie wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe przeprowadza się dla nie więcej niż jednego izolatu na serotyp bakterii Salmonella z jednej jednostki epidemiologicznej na rok.

Jeśli dostępna w danym roku liczba izolatów bakterii Salmonella na populację zwierząt w państwie członkowskim jest wyższa niż liczba izolatów wymaganych zgodnie z pkt 2.2, ze zbioru dostępnych w danym roku izolatów należy wybrać próbę losową obejmującą przynajmniej 170 lub 85 izolatów, tak by zapewnić reprezentatywność geograficzną i równomierną dystrybucję dat poboru próbki w ciągu roku. Natomiast w przypadku niskiej częstości występowania bakterii wrażliwość oznacza się w odniesieniu do wszystkich dostępnych izolatów bakterii Salmonella.

2.3.3. Pobieranie próbek na etapie sprzedaży detalicznej

Na etapie sprzedaży detalicznej państwa członkowskie pobierają próbki świeżego mięsa brojlerów, mięsa wieprzowego i mięsa wołowego bez dokonywania selekcji wstępnej próbek w oparciu o pochodzenie żywności.

3. Środki przeciwdrobnoustrojowe do oznaczania wrażliwości, epidemiologiczne wartości progowe oraz zakresy stężeń stosowane w ramach oznaczania wrażliwości izolatów na środki przeciwdrobnoustrojowe

Państwa członkowskie poddają środki przeciwdrobnoustrojowe badaniom i interpretują wyniki przy zastosowaniu epidemiologicznych wartości progowych oraz zakresów stężeń określonych w tabelach 1, 2 i 3, by oznaczyć wrażliwość bakterii Salmonella spp., C. coli, C. jejuni oraz komensalnych bakterii wskaźnikowych E. coli, E. faecalis i E. faecium.

Metody rozcieńczania są stosowane zgodnie z metodami opisanymi przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) oraz Instytut Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (CLSI), przyjętymi za międzynarodowe metody wzorcowe (norma ISO 20776-1:2006).

Tabela 1

Panel substancji przeciwdrobnoustrojowych objętych monitorowaniem oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz ustalone przez EUCAST progi oporności i zakresy stężeń testowane u bakterii Salmonella spp. i komensalnych bakterii wskaźnikowych E. coli (panel pierwszy)

Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	Progi interpretacyjne dla oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (mg/l)		Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	ECOFF (1)	Wartość graniczna (2)	Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
Ampicylina	Salmonella	> 8	> 8	1‒64 (7)
Ampicylina	E. coli	> 8	> 8	1‒64 (7)
Cefotaksym	Salmonella	> 0,5	> 2	0,25‒4 (5)
Cefotaksym	E. coli	> 0,25	> 2	0,25‒4 (5)
Ceftazydym	Salmonella	> 2	> 4	0,5‒8 (5)
Ceftazydym	E. coli	> 0,5	> 4	0,5‒8 (5)
Meropenem	Salmonella	> 0,125	> 8	0,03‒16 (10)
Meropenem	E. coli	> 0,125	> 8	0,03‒16 (10)
Kwas nalidyksowy	Salmonella	> 16	BD	4‒128 (6)
Kwas nalidyksowy	E. coli	> 16	BD	4‒128 (6)
Ciprofloksacyna	Salmonella	> 0,064	> 1	0,015‒8 (10)
Ciprofloksacyna	E. coli	> 0,064	> 1	0,015‒8 (10)
Tetracyklina	Salmonella	> 8	BD	2‒64 (6)
Tetracyklina	E. coli	> 8	BD	2‒64 (6)
Kolistyna	Salmonella	> 2	> 2	1‒16 (5)
Kolistyna	E. coli	> 2	> 2	1‒16 (5)
Gentamycyna	Salmonella	> 2	> 4	0,5‒32 (7)
Gentamycyna	E. coli	> 2	> 4	0,5‒32 (7)
Trimetoprim	Salmonella	> 2	> 4	0,25‒32 (8)
Trimetoprim	E. coli	> 2	> 4	0,25‒32 (8)
Sulfametoksazol	Salmonella	BD	BD	8‒1 024 (8)
Sulfametoksazol	E. coli	> 64	BD	8‒1 024 (8)
Chloramfenikol	Salmonella	> 16	> 8	8‒128 (5)
Chloramfenikol	E. coli	> 16	> 8	8‒128 (5)
Azytromycyna	Salmonella	BD	BD	2‒64 (6)
Azytromycyna	E. coli	BD	BD	2‒64 (6)
Tygecyklina	Salmonella	> 1 (*1)	> 2 (*1)	0,25‒8 (6)
Tygecyklina	E. coli	> 1	> 2	0,25‒8 (6)
BD: brak danych.

Tabela 2

Panel substancji objętych monitorowaniem oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz ustalone przez EUCAST progi interpretacyjne oporności i zakresy stężeń testowane u bakterii C. jejuni oraz C. coli

Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	Progi interpretacyjne dla oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (mg/l)		Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
		ECOFF (3)	Wartość graniczna (4)
Erytromycyna	C. jejuni	> 4	> 4	1‒128 (8)
	C. coli	> 8	> 8
Ciprofloksacyna	C. jejuni	> 0,5	> 0,5	0,12-16 (8)
	C. coli	> 0,5	> 0,5
Tetracyklina	C. jejuni	> 1	> 2	0,5-64 (8)
	C. coli	> 2	> 2
Gentamycyna	C. jejuni	> 2	BD	0,12-16 (8)
	C. coli	> 2	BD
Kwas nalidyksowy	C. jejuni	> 16	BD	1-64 (7)
	C. coli	> 16	BD
Streptomycyna (5)	C. jejuni	> 4	BD	0,25-16 (7)
	C. coli	> 4	BD
BD: brak danych.

Tabela 3

Panel substancji objętych monitorowaniem oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz ustalone przez EUCAST progi oporności i zakresy stężeń testowane u bakterii E. faecalis oraz E. faecium

Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	Progi interpretacyjne dla oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (mg/l)		Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	ECOFF (6)	Wartość graniczna (7)	Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
Gentamycyna	E. faecalis	> 32	BD	8‒1 024 (8)
Gentamycyna	E. faecium	> 32	BD	8‒1 024 (8)
Chloramfenikol	E. faecalis	> 32	BD	4‒128 (6)
Chloramfenikol	E. faecium	> 32	BD	4‒128 (6)
Ampicylina	E. faecalis	> 4	> 8	0,5‒64 (8)
Ampicylina	E. faecium	> 4	> 8	0,5‒64 (8)
Wankomycyna	E. faecalis	> 4	> 4	1‒128 (8)
Wankomycyna	E. faecium	> 4	> 4	1‒128 (8)
Teikoplanina	E. faecalis	> 2	> 2	0,5-64 (8)
Teikoplanina	E. faecium	> 2	> 2	0,5-64 (8)
Erytromycyna	E. faecalis	> 4	BD	1-128 (8)
Erytromycyna	E. faecium	> 4	BD	1-128 (8)
Chinuprystyna/ dalfoprystyna	E. faecalis	BD	BD	0,5-64 (8)
Chinuprystyna/ dalfoprystyna	E. faecium	> 1	> 4	0,5-64 (8)
Tetracyklina	E. faecalis	> 4	BD	1‒128 (8)
Tetracyklina	E. faecium	> 4	BD	1‒128 (8)
Tygecyklina	E. faecalis	> 0,25	> 0,5	0,03‒4 (8)
Tygecyklina	E. faecium	> 0,25	> 0,5	0,03‒4 (8)
Linezolid	E. faecalis	> 4	> 4	0,5‒64 (8)
Linezolid	E. faecium	> 4	> 4	0,5‒64 (8)
Daptomycyna	E. faecalis	> 4	BD	0,25‒32 (8)
Daptomycyna	E. faecium	> 4	BD	0,25‒32 (8)
Ciprofloksacyna	E. faecalis	> 4	BD	0,12‒6 (8)
Ciprofloksacyna	E. faecium	> 4	BD	0,12‒6 (8)
BD: brak danych.

4. Szczególne monitorowanie bakterii Salmonella spp. oraz E. coli wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy

4.1. Metody wykrywania bakterii E. coli wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy u brojlerów, indyków rzeźnych, tuczników, bydła poniżej jednego roku i w świeżym mięsie brojlerów, mięsie wieprzowym i mięsie wołowym

By oszacować, jaka część próbek z jelita ślepego pobranych zgodnie z pkt 1 lit. d) niniejszej części od brojlerów, indyków rzeźnych, tuczników, bydła poniżej jednego roku, ze świeżego mięsa brojlerów, mięsa wieprzowego i mięsa wołowego zawiera bakterie E. coli wytwarzające ESBL, AmpC lub karbapenemazy, stosuje się metodę opisaną poniżej.

Pierwszym etapem metody wykrywania bakterii E. coli wytwarzających ESBL lub AmpC jest wstępne wzbogacanie, po którym następuje inokulacja na agar MacConkeya zawierający cefalosporynę III generacji w stężeniu selektywnym zgodnie z najnowszą wersją szczegółowego protokołu normalizacji opracowanego przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (3). Gatunki mikrobiologiczne E. coli oznacza się przy wykorzystaniu odpowiednich metod.

Na podstawie okoliczności epidemiologicznych państwo członkowskie może zadecydować o równoległym przeprowadzeniu badania posiewu na podłoże selektywne hamujące wzrost bakterii E. coli wytwarzających AmpC, by ułatwić specyficzne wykrycie bakterii E. coli wytwarzających ESBL. Jeśli państwo członkowskie skorzysta z tej możliwości, wyniki z dodatkowego badania posiewu na podłoże selektywne hamujące wzrost bakterii E. coli ujmuje się odrębnie w sprawozdaniu sporządzanym zgodnie z częścią B pkt 2.

Państwa członkowskie mogą zadecydować o przeprowadzeniu wykrywania mikroorganizmów wytwarzających karbapenemazy w drodze selektywnego wzbogacania wstępnego, a następnie posiewu na podłoże selektywne zawierające karbapenemy, zgodnie z najnowszą wersją szczegółowego protokołu normalizacji opracowanego przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (4).

Jeden izolat bakterii E. coli przypuszczalnie wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy, uzyskany z każdej dodatniej próbki z jelita ślepego i z mięsa bada się za pomocą pierwszego panelu antybiotyków zgodnie z tabelą 1, a następnie poddaje się rozszerzonemu oznaczaniu wrażliwości, jak określono w pkt 4.2, jeśli są one oporne na cefotaksym, ceftazydym lub meropenem w oparciu o kryteria interpretacyjne (epidemiologiczne wartości progowe) podane w tabeli 1.

4.2. Metody dalszej charakterystyki i klasyfikacji izolatów bakterii Salmonella spp. i E. coli wykazujących oporność na cefalosporyny lub meropenem III generacji

Wszystkie izolaty bakterii E. coli przypuszczalnie wytwarzających ESBL, AmpC lub karbapenemazy, zidentyfikowane w drodze posiewu na podłoże selektywne, o którym mowa w pkt 4.1, jak również wszystkie wybrane losowo izolaty bakterii Salmonella spp. i E. coli, które po przeprowadzeniu badania za pomocą pierwszego panelu środków przeciwdrobnoustrojowych zgodnie z tabelą 1 wykazują oporność na cefotaksym, ceftazydym lub meropenem, poddaje się dalszym badaniom za pomocą drugiego panelu środków przeciwdrobnoustrojowych zgodnie z tabelą 4. Wspomniany panel obejmuje cefoksytynę, cefepim oraz badanie na synergizm klawulanianu z cefotaksymem i ceftazydymem służące wykrywaniu wytwarzania ESBL i AmpC. Drugi panel obejmuje ponadto także imipenem, meropenem i ertapenem w celu weryfikacji fenotypu przypuszczalnych producentów karbapenemazów.

Tabela 4

Panel środków przeciwdrobnoustrojowych, epidemiologiczne wartości progowe EUCAST (ECOFF) oraz wartości graniczne oporności i zakresy stężeń przeznaczone wyłącznie do badania izolatów bakterii Salmonella spp. oraz komensalnych bakterii wskaźnikowych E. coli opornych na cefotaksym, ceftazydym lub meropenem – (panel drugi)

Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	Progi interpretacyjne dla oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (mg/l)		Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
Środek przeciwdrobnoustrojowy	Gatunek	ECOFF (8)	Wartość graniczna (9)	Zakres stężeń (mg/l) (liczbę dołków podano w nawiasach)
Cefoksytyna	Salmonella	> 8	BD	0,5‒64 (8)
Cefoksytyna	E. coli	> 8	BD	0,5‒64 (8)
Cefepim	Salmonella	BD	BD	0,06‒32 (10)
Cefepim	E. coli	> 0,125	> 4	0,06‒32 (10)
Cefotaksym + kwas klawulanowy (*2)	Salmonella	BD (*3)	BD (*3)	0,06‒64 (11)
Cefotaksym + kwas klawulanowy (*2)	E. coli	BD (*3)	BD (*3)	0,06‒64 (11)
Ceftazydym + kwas klawulanowy (*2)	Salmonella	BD (*3)	BD (*3)	0,125‒128 (11)
Ceftazydym + kwas klawulanowy (*2)	E. coli	BD (*3)	BD (*3)	0,125‒128 (11)
Meropenem	Salmonella	> 0,125	> 8	0,03‒16 (10)
Meropenem	E. coli	> 0,125	> 8	0,03‒16 (10)
Temocylina	Salmonella	BD	BD	0,5‒64 (8)
Temocylina	E. coli	BD	BD	0,5‒64 (8)
Imipenem	Salmonella	> 1	> 8	0,12‒16 (8)
Imipenem	E. coli	> 0,5	> 8	0,12‒16 (8)
Ertapenem	Salmonella	> 0,06	> 1	0,015‒2 (8)
Ertapenem	E. coli	> 0,06	> 1	0,015‒2 (8)
Cefotaksym	Salmonella	> 0,5	> 2	0,25‒64 (9)
Cefotaksym	E. coli	> 0,25	> 2	0,25‒64 (9)
Ceftazydym	Salmonella	> 2	> 4	0,25‒128 (10)
Ceftazydym	E. coli	> 0,5	> 4	0,25‒128 (10)
BD: brak danych

4.3. Metoda ilościowa do oceny udziału bakterii E. coli wytwarzających ESBL lub AmpC

Państwa członkowskie, zwłaszcza państwa członkowskie, które przy wykorzystaniu metody wykrywania określonej w pkt 4.1 stwierdziły wysoką częstość występowania bakterii E. coli wytwarzających ESBL lub AmpC, mogą określić udział bakterii E. coli wytwarzających ESBL lub AmpC w całej populacji bakterii E. coli.

Określenie tego udziału następuje w drodze oznaczenia liczby bakterii E. coli wytwarzających ESBL i AmpC oraz łącznej liczby bakterii E. coli obecnych w próbce, stosując w tym celu metody rozcieńczania, a następnie dokonując posiewu na podłoża selektywne i nieselektywne zgodnie z najnowszą wersją szczegółowego protokołu opracowanego przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (5).

5. Kontrola jakości izolatów i ich przechowywanie

Laboratoria wyznaczone przez właściwy organ do przeprowadzania oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe izolatów objętych zharmonizowanym programem monitorowania uczestniczą w systemie zapewniania jakości, który obejmuje badanie biegłości przeprowadzane na poziomie krajowym lub unijnym, obejmujące identyfikację, typowanie i oznaczanie wrażliwości bakterii będących przedmiotem zharmonizowanego monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

Izolaty przechowywane są przez krajowe laboratoria referencyjne ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe w temperaturze – 80 °C przez okres co najmniej pięciu lat. Alternatywnie można stosować inne metody przechowywania, o ile zapewniają one żywotność bakterii i brak zmian we właściwościach szczepu.

CZĘŚĆ B

SPRAWOZDAWCZOŚĆ

1. Przepisy ogólne w zakresie przekazywania danych

Jeśli właściwy organ przeprowadza monitorowanie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przy wykorzystaniu izolatów uzyskanych przez właściwy organ na innych etapach łańcucha żywnościowego niż etapy, o których mowa w części A pkt 1, lecz zgodnie ze specyfikacjami technicznymi, o których mowa w części A pkt 3, 4 i 5, to wyniki takiego monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przekazuje się zgodnie z pkt 2 niniejszej części, przy czym są one ujęte w sprawozdaniu odrębnie i nie zmieniają liczby izolatów badanych zgodnie z częścią A pkt 2.

2. Informacje podawane w odniesieniu do każdej pojedynczej próbki

Sprawozdanie sporządza się, podając w odniesieniu do każdego pojedynczego izolatu informacje, o których mowa w pkt 2.1–2.6, ujmując odrębnie każdą kombinację gatunku bakterii i populacji zwierząt oraz gatunku bakterii i kategorii żywności wymienioną w części A pkt 1.

Państwa członkowskie przekazują wyniki zharmonizowanego monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe przewidzianego w niniejszej decyzji w formie surowych danych opartych na izolatach, stosując przy tym słownik danych i elektroniczne formularze gromadzenia danych przewidziane przez EFSA (6).

2.1. Ogólny opis realizacji monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe

—	Opis technik doboru próby, procedur stratyfikacji i randomizacji w odniesieniu do populacji zwierząt i kategorii żywności

2.2. Informacje ogólne

—	Identyfikator lub kod izolatu

—	Gatunek bakterii

—	Serotyp (w przypadku bakterii Salmonella spp.)

—	Fagotypowanie bakterii Salmonella enteriditis oraz Salmonella typhimurium (fakultatywnie)

2.3. Szczegółowe informacje dotyczące pobierania próbek

—	Populacja zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, lub kategoria żywności

—	Etap, na którym dokonano pobrania próbki

—	Rodzaj próbki

—	Osoba pobierająca próbkę

—	Strategia pobieranie próbek

—	Data pobrania próbki

—	Data izolacji

2.4. Szczegółowe informacje dotyczące oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe

—	Identyfikator lub kod izolatu przydzielony przez laboratorium przeprowadzające oznaczanie wrażliwości izolatu na środki przeciwdrobnoustrojowe

—	Data oznaczenia wrażliwości

—	Środek przeciwdrobnoustrojowy

2.5. Szczegółowe informacje dotyczące wyników metod rozcieńczania

—	Wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC) (w mg/l)

2.6. Wyniki badania na synergizm

—	Badanie na synergizm z kwasem klawulanowym dla ceftazydymu

—	Badanie na synergizm z kwasem klawulanowym dla cefotaksymu

(1) Zgodnie z najnowszymi dostępnymi danymi Eurostatu (http://epp.eurostat.ec.europa.eu).

(2) Zob. przypis 1.

(1) Epidemiologiczne wartości progowe EUCAST.

(2) Wartości graniczne oporności EUCAST.

(*1) Dane EUCAST dostępne dla bakterii Salmonella enteriditis, typhimurium, typhi oraz paratyphi

(3) Epidemiologiczne wartości progowe EUCAST.

(4) Wartości graniczne oporności EUCAST.

(5) Na zasadzie dobrowolności.

(6) Epidemiologiczne wartości progowe EUCAST.

(7) Wartości graniczne oporności EUCAST.

(3) www.crl-ar.eu

(4) Zob. przypis 3.

(8) Epidemiologiczne wartości progowe EUCAST.

(9) Wartości graniczne oporności EUCAST.

(*2) Kwas klawulanowy 4 mg/l.

(*3) Wartości te należy porównać z wartościami dla cefotaksymu i ceftazydymu i zinterpretować zgodnie z wytycznymi CLSI lub EUCAST dotyczącymi badania na synergizm.

(5) Zob. przypis 3.

(6) www.efsa.europa.eu

14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/40

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 12 listopada 2013 r.

w odniesieniu do pomocy finansowej Unii na rzecz skoordynowanego planu kontroli w zakresie monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u odzwierzęcych czynników chorobotwórczych za 2014 r.

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7289)

(2013/653/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 66,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (2) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”), w szczególności jego art. 84 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono między innymi procedury regulujące wkład finansowy Unii na środki niezbędne do zapewnienia stosowania rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

(2)

W dyrektywie 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) przewidziano, że państwa członkowskie powinny zapewnić, by monitorowanie dostarczało porównywalnych danych na temat występowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, a w zakresie, w jakim stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego, u innych czynników.

(3)	W art. 7 ust. 3 wspomnianej dyrektywy przewiduje się, że Komisja ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące realizacji monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

(4)

W szeregu opinii naukowych wydanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz sprawozdań wydanych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) wzywa się do stworzenia zharmonizowanego monitoringu oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u bakterii zoonotycznych i komensalnych obecnych w zwierzętach i żywności. Z tego powodu w decyzji wykonawczej Komisji 2013/652/UE (4) Komisja ustanowiła, zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2003/99/WE, szczegółowe przepisy w zakresie zharmonizowanego monitorowania i zharmonizowanej sprawozdawczości dotyczących oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, przeprowadzanych przez państwa członkowskie.

(5)

Omawiane zharmonizowane monitorowanie musi być przeprowadzone zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, zapewniając, aby kontrole urzędowe były przeprowadzane regularnie, w oparciu o zagrożenie oraz z właściwą częstotliwością, tak aby osiągnąć cele wspomnianego rozporządzenia, przy jednoczesnym uwzględnieniu zidentyfikowanych zagrożeń związanych ze zwierzętami, paszami i żywnością, podmiotami działającymi na rynku pasz lub prowadzącymi przedsiębiorstwo spożywcze, wykorzystywaniem pasz lub żywności albo jakimkolwiek procesem, materiałem, substancją, działaniem lub operacją, które mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo pasz i żywności, zdrowie lub dobrostan zwierząt.

(6)	W celu ułatwienia sprawnego i szybkiego wykonania tego monitorowania Unia powinna, na najodpowiedniejszym poziomie, wesprzeć finansowo państwa członkowskie prowadzące wspomniane monitorowanie, jak przewidziano w art. 66 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

(7)

Zgodnie z art. 84 rozporządzenia finansowego i art. 94 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (5) zaciąganie zobowiązań na wydatki z budżetu Unii powinno być poprzedzone decyzją w sprawie finansowania, określającą istotne elementy działania obejmującego wydatki oraz przyjętą przez instytucję lub organy, którym instytucja ta przekazała uprawnienia.

(8)	Środki kwalifikujące się do wsparcia finansowego Unii zostały określone w niniejszej decyzji wykonawczej.

(9)

Warunkiem przyznania wkładu finansowego Unii powinno być uprzednie przeprowadzenie badań i analiz zgodnie z niniejszą decyzją wykonawczą oraz z decyzją wykonawczą 2013/652/UE oraz przedstawienie przez właściwe organy wszelkich niezbędnych informacji w terminach określonych w niniejszej decyzji wykonawczej.

(10)	Mając na względzie skuteczność administracyjną, wszelkie wydatki przedłożone do zwrotu w ramach wkładu finansowego Unii należy wyrazić w euro, a dla wydatków poniesionych w walucie innej niż euro ustalić kurs wymiany,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Unia wnosi wkład w koszty ponoszone przez państwa członkowskie w związku z prowadzeniem zharmonizowanego monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe zgodnie z decyzją wykonawczą 2013/652/UE w odniesieniu do próbek drobiu zebranych między dniem 1 stycznia 2014 r. a dniem 31 grudnia 2014 r., w maksymalnej wysokości kwoty całkowitej wynoszącej 1 407 585 EUR, finansowanej z pozycji 17 04 07 01.

Artykuł 2

Koszty kwalifikowalne

Wkład finansowy Unii:

a)	stanowi 50 % kosztów ponoszonych przez każde państwo członkowskie w celu realizacji monitorowania, o którym mowa w art. 1 decyzji wykonawczej 2013/652/EU, przeprowadzanego jest przez właściwy organ;

nie przekracza następujących kwot:

(i)	8 EUR na koszty personelu na jedną próbkę z jelita ślepego;

(ii)	11 EUR na jedną izolację i identyfikację bakterii E. coli;

(iii)

21,5 EUR na jedną izolację i identyfikację bakterii Campylobacter;

(iv)	15 EUR na badanie oznaczania wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe (zwane dalej „AST”) każdego izolatu bakterii Salmonella lub E. coli;

(v)	15 EUR na AST każdego izolatu Campylobacter;

(vi)	17,5 EUR na jedną charakterystykę i klasyfikację izolatów bakterii Salmonella spp. lub E. coli wykazujących oporność na cefalosporyny i meropenem III generacji;

(vii)

22 EUR na jedno określenie serotypu bakterii Salmonella;

(viii)

maksymalnych kwot podanych w załączniku I;

c)	do wkładu kwalifikują się jedynie koszty podane w załączniku II.

Artykuł 3

Kryteria kwalifikowalności

1. Wkład Unii podlega następującym warunkom:

a)	do dnia 31 maja 2015 r. państwa członkowskie przekazują Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności, który Komisja Europejska upoważniła do wykonania tego zadania, sprawozdanie techniczne obejmujące przynajmniej informacje wymagane w części B załącznika do decyzji wykonawczej 2013/652/UE;

do dnia 31 maja 2015 r. państwa członkowskie przekazują Komisji, w formie elektronicznej, sprawozdanie finansowe zgodne ze wzorem określonym w załączniku III do niniejszej decyzji. Do finansowania kwalifikują się jedynie te poniesione wydatki, które zostały zapłacone przed przedłożeniem wniosku. Dokumenty potwierdzające, stanowiące dowód poniesienia wszystkich wydatków, o których mowa w sprawozdaniu finansowym, przesyłane są Komisji jedynie na jej prośbę.

2. Komisja może zmniejszyć kwotę wkładów, o których mowa w załączniku I, w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, uwzględniając przy tym charakter i powagę niezgodności oraz potencjalną stratę finansową dla Unii.

Artykuł 4

Kurs wymiany dla wydatkowania

Ze względu na skuteczność administracyjną wszelkie wydatki przedłożone do zwrotu w ramach wkładu finansowego Unii powinny być wyrażone w euro. Jeśli wydatki danego państwa członkowskiego wyrażone są w innej walucie niż euro, państwo to dokonuje przeliczenia na euro, stosując ostatni kurs wymiany ustalony przez Europejski Bank Centralny przed pierwszym dniem miesiąca, w którym dane państwo członkowskie złożyło wniosek.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 84 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

(2) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

(3) Dyrektywa 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 31).

(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2013/652/UE z dnia 12 listopada 2013 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u bakterii zoonotycznych i komensalnych (zob. s. 26 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I

Tabela 1

Państwo członkowskie	Liczba
	Próbek z jelita ślepego	Izolacji/identyfikacji i AST		AST Salmonella	Określanie serotypu Salmonella	Charakterystyka i klasyfikacja opornych izolatów
	Próbek z jelita ślepego	Campylobacter	E. coli	AST Salmonella	Określanie serotypu Salmonella	Charakterystyka i klasyfikacja opornych izolatów
BE	850	170	170	550	550	150
BG	425	85	85	200	200	50
CZ	850	170	170	550	550	150
DK	850	170	170	250	250	100
DE	1 700	340	340	700	700	200
EE	425	85	85	100	100	50
IE	850	170	170	300	300	100
EL	850	170	170	450	450	100
ES	1 700	340	340	1 000	1 000	250
FR	1 700	340	340	800	800	250
HR	425	85	85	250	250	100
IT	1 700	340	340	800	800	250
CY	425	85	85	200	200	100
LV	425	85	85	100	100	50
LT	425	85	85	200	200	50
LU	425	85	85	100	100	50
HU	1 700	340	340	900	900	250
MT	425	85	85	100	100	50
NL	850	170	170	450	450	150
AT	1 700	340	340	550	550	200
PL	1 700	340	340	800	800	250
PT	1 700	340	340	500	500	200
RO	850	170	170	600	600	150
SI	425	85	85	200	200	50
SK	425	85	85	100	100	50
FI	850	170	170	50	50	50
SE	850	170	170	50	50	50
UK	1 700	340	340	800	800	250
Łącznie	27 200	5 440	5 440	11 650	11 650	3 700

Tabela 2

Państwo członkowskie	Maksymalna stawka zwrotu (EUR)
	Próbka z jelita ślepego	Izolacja i identyfikacja E. coli	Izolacja i identyfikacja Campylobacter	Salmonella – określanie serotypu	AST		Charakterystyka i klasyfikacja opornych izolatów	Łącznie	Łącznie z kosztami ogólnymi (7 %)
	Próbka z jelita ślepego	Izolacja i identyfikacja E. coli	Izolacja i identyfikacja Campylobacter	Salmonella – określanie serotypu	Salmonella + E. coli	Campylobacter	Charakterystyka i klasyfikacja opornych izolatów	Łącznie	Łącznie z kosztami ogólnymi (7 %)
BE	6 800	2 200	14 800	14 700	10 800	2 600	2 700	54 600	58 422
BG	500	2 200	8 600	5 700	4 000	1 300	900	23 200	24 824
CZ	1 600	1 300	9 100	7 200	8 800	1 200	1 900	31 100	33 277
DK	6 800	2 200	18 300	9 300	6 300	2 600	1 800	47 300	50 611
DE	13 600	4 400	36 600	22 900	14 100	4 400	3 500	99 500	106 465
EE	400	1 000	3 300	4 100	2 200	1 100	200	12 300	13 161
IE	5 900	1 200	11 400	8 700	5 000	1 400	1 200	34 800	37 236
EL	2 000	2 200	14 900	7 700	8 500	2 600	1 300	39 200	41 944
ES	5 200	1 800	14 600	29 500	20 100	5 100	4 400	80 700	86 349
FR	13 600	4 400	36 600	25 100	17 100	4 100	4 400	105 300	112 671
HR	2 000	2 200	500	6 500	5 100	1 300	1 200	18 800	20 116
IT	13 600	4 400	25 000	16 500	12 200	3 700	2 700	78 100	83 567
CY	1 400	2 200	9 200	6 300	3 800	1 000	1 300	25 200	26 964
LV	700	900	3 400	3 900	1 600	800	500	11 800	12 626
LT	400	2 000	4 900	2 900	3 200	600	600	14 600	15 622
LU	3 400	2 200	9 200	4 100	2 800	1 300	900	23 900	25 573
HU	3 600	2 500	29 600	25 000	13 100	4 000	2 900	80 700	86 349
MT	1 300	500	5 500	3 500	2 000	700	900	14 400	15 408
NL	6 800	1 300	12 500	7 100	7 900	2 600	2 700	40 900	43 763
AT	13 600	4 400	36 600	17 000	13 400	5 100	3 500	93 600	100 152
PL	6 200	2 200	17 800	17 700	7 700	3 600	1 900	57 100	61 097
PT	4 400	3 900	36 600	18 500	5 600	2 100	1 700	72 800	77 896
RO	6 800	1 500	9 000	17 000	11 600	2 600	2 700	51 200	54 784
SI	3 400	1 900	9 200	5 200	2 700	1 300	900	24 600	26 322
SK	1 600	2 000	9 200	3 300	2 800	1 300	900	21 100	22 577
FI	6 800	1 900	8 300	0	3 300	2 300	900	23 500	25 145
SE	6 800	1 300	10 700	4 900	3 000	2 400	600	29 700	31 779
UK	13 600	3 600	36 600	25 100	17 100	5 100	4 400	105 500	112 885
Łącznie	152 800	63 800	442 000	319 400	215 800	68 200	53 500	1 315 500	1 407 585

ZAŁĄCZNIK II

KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI

1. Koszty laboratoriów

—	Koszty związane z personelem są ograniczone do rzeczywistych kosztów pracy, które można przypisać (wynagrodzenie, koszty zabezpieczenia społecznego i składki emerytalne), narosłych podczas wykonywania decyzji wykonawczej 2013/652/UE. W tym celu należy prowadzić rozliczenia czasu pracy.

—	Zwrot kosztów materiałów zużywalnych oparty jest na rzeczywistych kosztach poniesionych przez państwo członkowskie na wykonanie testów w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ.

—

Koszty zestawów testowych, odczynników i wszystkich innych materiałów zużywalnych zwracane są jedynie w przypadku, gdy użyte zostały do przeprowadzenia badań wymienionych poniżej:

(i)	izolacja i identyfikacja bakterii E. coli;

(ii)	izolacja i identyfikacja bakterii Campylobacter;

(iii)

AST izolatów bakterii Salmonella i E. coli;

(iv)	AST izolatów bakterii Campylobacter;

(v)	charakterystyka i klasyfikacja izolatów bakterii Salmonella i E. coli wykazujących oporność na cefalosporyny i meropenem III generacji;

(vi)	określanie serotypu Salmonella.

2. Koszt pobierania próbek

Koszt pobierania próbek jest ograniczony do rzeczywistych kosztów pracy w obrębie rzeźni, które można przypisać (wynagrodzenie, koszty zabezpieczenia społecznego i składki emerytalne), narosłych podczas wykonywania decyzji wykonawczej 2013/652/UE. W tym celu należy prowadzić rozliczenia czasu pracy.

3. Koszty ogólne

Można starać się o zryczałtowaną stawkę wsparcia w wysokości 7 % obliczaną na podstawie wszystkich kosztów kwalifikowalnych.

4. Wydatki przedstawione przez państwa członkowskie do zwrotu w ramach wkładu finansowego Unii są wyrażone w euro i nie obejmują podatku od wartości dodanej (VAT) ani innych podatków.

ZAŁĄCZNIK III

WZÓR SPRAWOZDAŃ FINANSOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1 LIT. b)

Okres sprawozdawczy: 2014

Państwo członkowskie: …

Numer referencyjny decyzji wykonawczej Komisji, na mocy której przyznawany jest wkład finansowy Unii: 2013/653/UE

Koszty laboratoriów (suma faktycznych kosztów kwalifikowalnych)

Izolacja i identyfikacja bakterii E. coli
Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…

Materiały zużywalne (opis)	Ilość	Koszt jednostkowy (EUR)	Łącznie (EUR)
…
…
		Łącznie (EUR)
Łączna liczba badań:		Koszt jednostkowy na jedną analizę (EUR)
Izolacja i identyfikacja bakterii Campylobacter
Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…

Materiały zużywalne (opis)	Ilość	Koszt jednostkowy (EUR)	Łącznie (EUR)
…
…
		Łącznie (EUR)
Łączna liczba badań:		Koszt jednostkowy na jedną analizę (EUR)
AST izolatów bakterii Salmonella i E. coli
Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…

Materiały zużywalne (opis)	Ilość	Koszt jednostkowy (EUR)	Łącznie (EUR)
…
…
		Łącznie (EUR)
Łączna liczba badań:		Koszt jednostkowy na jedną analizę (EUR)
AST izolatów bakterii Campylobacter
Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…

Materiały zużywalne (opis)	Ilość	Koszt jednostkowy (EUR)	Łącznie (EUR)
…
…
		Łącznie (EUR)
Łączna liczba badań:		Koszt jednostkowy na jedną analizę (EUR)
Charakterystyka i klasyfikacja opornych izolatów
Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…

Materiały zużywalne (opis)	Ilość	Koszt jednostkowy (EUR)	Łącznie (EUR)
…
…
		Łącznie (EUR)
Łączna liczba badań:		Koszt jednostkowy na jedną analizę (EUR)
Określanie serotypu bakterii Salmonella
Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…

Materiały zużywalne (opis)	Ilość	Koszt jednostkowy (EUR)	Łącznie (EUR)
…
…
		Łącznie (EUR)
Łączna liczba badań:		Koszt jednostkowy na jedną analizę (EUR)

Koszty pobierania próbek (suma faktycznych kosztów kwalifikowalnych)

Kategoria personelu	Liczba godzin roboczych	Stawka (EUR na godzinę)	Łącznie (EUR)
…
…



		Łącznie (EUR)
Łączna liczba próbek:		Koszt jednostkowy na jedną próbkę (EUR)

Łączne wydatki skoordynowanego programu kontroli (koszty rzeczywiste, bez podatku VAT) (EUR):

…

Deklaracja beneficjenta

Niniejszym zaświadczamy, że:

—	wyżej wymienione wydatki zostały poniesione na wykonywanie zadań opisanych w decyzji wykonawczej 2013/652/UE i bezpośrednio związanych z realizacją skoordynowanego planu kontroli, dla którego przyznane zostało wsparcie finansowe zgodnie z decyzją wykonawczą 2013/653/UE,

—	powyższe koszty zostały rzeczywiście poniesione, zostały zapłacone do dnia złożenia niniejszego wniosku, rzetelnie zaksięgowane i są kwalifikowalne zgodnie z przepisami decyzji wykonawczej 2013/653/UE,

—	wszystkie dokumenty potwierdzające poniesienie kosztów są dostępne dla celów kontroli,

—	nie składano wniosków o żaden inny wkład finansowy Unii na niniejszy skoordynowany plan kontroli.

Data: …

Osoba odpowiedzialna: …

Podpis: …

14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/48

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 12 listopada 2013 r.

zmieniająca decyzję 2008/294/WE w celu uwzględnienia dodatkowych technologii dostępu i pasm częstotliwości na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA)

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7491)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/654/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) (1), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W załączniku do decyzji Komisji 2008/294/WE (2) ustanowiono warunki techniczne i operacyjne niezbędne, aby umożliwić korzystanie z systemów GSM na pokładach statków powietrznych.

(2)	Rozwój zaawansowanych środków komunikacji, możliwy dzięki postępowi technicznemu, może poprawić dostęp wszystkich obywateli do łączności, niezależnie od miejsca i czasu. Może się również przyczynić do realizacji celów Europejskiej agendy cyfrowej (3) oraz strategii „Europa 2020”.

(3)

W celu przygotowania gruntu do korzystania z najnowszych technologii oraz częstotliwości służących do świadczenia usług MCA w dniu 5 października 2011 r. Komisja – zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji nr 676/2002/WE – udzieliła Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) mandatu do oceny kompatybilności technicznej między działaniem pokładowych systemów UMTS i innych możliwych technologii pokładowych, takich jak LTE lub WiMax, w takich pasmach częstotliwości, jak 2GHz i 2,6 GHz, a usługami radiowymi, na które te systemy mogą mieć wpływ.

(4)

Na mocy tego mandatu CEPT przedstawiła swój raport w dniu 8 marca 2013 r. W raporcie CEPT nr 48 stwierdzono, że wprowadzenie technologii UMTS i LTE odpowiednio w pasmach 2 100 MHz i 1 800 MHz jest możliwe, z zastrzeżeniem spełnienia odpowiednich warunków technicznych. Opierając się na wynikach przedstawionych w raporcie CEPT nr 48, należy zatem zmienić załącznik do decyzji Komisji 2008/294/WE w celu uwzględnienia tych technologii i umożliwienia korzystania z nich na pokładach statków powietrznych.

(5)	Niniejsza decyzja powinna zacząć obowiązywać jak najszybciej ze względu na coraz częstsze przypadki korzystania z technologii LTE i UMTS w Unii.

(6)

Należy zapewnić właściwą ochronę istniejącym usługom radiowym, na które potencjalnie mogą mieć wpływ usługi MCA, poprzez ograniczenie mocy transmisji usług MCA. Jednakże z uwagi na fakt, iż wprowadzenie do użytku zmodernizowanej jednostki sterowania siecią (NCU) w paśmie 2,6 GHz ulegnie opóźnieniu do momentu uzgodnienia ograniczeń technicznych przez właściwe organy wydające świadectwa zdatności do lotu, co ma na celu umożliwienie rozpoczęcia produkcji jednostek sterowania siecią, oraz do momentu wydania świadectwa zdatności do lotu dla wszystkich typów statków powietrznych, stosowanie parametrów NCU w paśmie 2,6 GHz może zostać opóźnione do dnia 1 stycznia 2017 r.

(7)	Specyfikacje techniczne dotyczące MCA powinny być w dalszym ciągu dostosowywane do postępu technicznego.

(8)	Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/294/WE.

(9)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Spektrum Radiowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2008/294/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wartości dla pasma 2 570–2 690 MHz określone w tabeli 3 w załączniku do niniejszej decyzji stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

Artykuł 3

Tak szybko jak to tylko możliwe, lecz nie później niż w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji, państwa członkowskie udostępniają zakresy częstotliwości wymienione w tabeli 1 załącznika, na zasadzie niepowodowania zakłóceń i braku ochrony przed zakłóceniami, na potrzeby usług MCA, pod warunkiem że usługi te spełniają warunki podane w załączniku.

Artykuł 4

Państwa członkowskie ustalają minimalną wysokość od ziemi dla wszelkich transmisji z systemu MCA działającego zgodnie z częścią 3 załącznika.

Państwa członkowskie mogą narzucić większe minimalne wysokości dla usług MCA w przypadkach uzasadnionych krajowymi względami topograficznymi i warunkami rozbudowy sieci na ziemi. Informacje te, wraz z odpowiednim uzasadnieniem, zgłasza się Komisji w ciągu czterech miesięcy od momentu przyjęcia niniejszej decyzji i opublikowania jej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Wiceprzewodniczący

(1) Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 1.

(2) Decyzja Komisji 2008/294/WE z dnia 7 kwietnia 2008 r. dotycząca harmonizacji warunków korzystania z widma radiowego na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) we Wspólnocie (Dz.U. L 98 z 10.4.2008, s. 19).

(3) COM(2010) 245 final.

ZAŁĄCZNIK

1. PASMA CZĘSTOTLIWOŚCI I SYSTEMY DOPUSZCZONE DLA USŁUG MCA

Tabela 1

Rodzaj	Częstotliwość	System
GSM 1 800	1 710 –1 785 MHz (łącze „w górę”) 1 805 –1 880 MHz (łącze „w dół”)	GSM zgodny z normami GSM opublikowanymi przez ETSI, w szczególności EN 301 502, EN 301 511 i EN 302 480, lub równoważnymi specyfikacjami
UMTS 2 100 (FDD)	1 920 –1 980 (łącze „w górę”) 2 110 –2 170 MHz (łącze „w dół”)	UMTS zgodny z normami UMTS opublikowanymi przez ETSI, w szczególności EN 301 908-1, EN 301 908-2, EN 301 908-3 i EN 301 908-11, lub równoważnymi specyfikacjami
LTE 1 800 (FDD)	1 710 –1 785 MHz (łącze „w górę”) 1 805 –1 880 MHz (łącze „w dół”)	LTE zgodny z normami LTE opublikowanymi przez ETSI, w szczególności EN 301 908-1, EN 301 908-13, EN 301 908-14, i EN 301 908-15, lub równoważnymi specyfikacjami

2. ZAPOBIEGANIE POŁĄCZENIOM RUCHOMYCH URZĄDZEŃ KOŃCOWYCH Z SIECIAMI NA ZIEMI

W czasie, gdy dopuszcza się świadczenie usług MCA na pokładzie statku powietrznego, ruchome urządzenia końcowe odbierające w zakresach częstotliwości wymienionych w tabeli 2 muszą być zabezpieczone przed próbą rejestracji w sieciach ruchomych na ziemi.

Tabela 2

Zakres (MHz)	Systemy na ziemi
460–470	CDMA2000, FLASH OFDM
791–821	LTE
921–960	GSM, UMTS, LTE i WiMAX
1 805 –1 880	GSM, UMTS, LTE i WiMAX
2 110 –2 170	UMTS, LTE
2 570 –2 620	UMTS, LTE i WiMAX
2 620 –2 690	UMTS, LTE

3. PARAMETRY TECHNICZNE

a) Zastępcza moc promieniowana izotropowo (e.i.r.p.), wytwarzana na zewnątrz statku powietrznego, przez NCU/BTS statku powietrznego

Tabela 3

Całkowita zastępcza moc promieniowana izotropowo, wytwarzana na zewnątrz statku powietrznego, przez NCU/BTS statku powietrznego/Node B statku powietrznego, nie może przekroczyć:

Wysokość od ziemi (m)	Maksymalna gęstość e.i.r.p. wytwarzana przez NCU/BTS statku powietrznego/Node B statku powietrznego na zewnątrz statku powietrznego
	460–470 MHz	791–821 MHz	921–960 MHz	1 805 –1 880 MHz	2 110 –2 170 MHz	2 570 –2 690 MHz
	dBm/1,25 MHz	dBm/10 MHz	dBm/200 kHz	dBm/200 kHz	dBm/3,84 MHz	dBm/4,75 MHz
3 000	–17,0	–0,87	–19,0	–13,0	1,0	1,9
4 000	–14,5	1,63	–16,5	–10,5	3,5	4,4
5 000	–12,6	3,57	–14,5	–8,5	5,4	6,3
6 000	–11,0	5,15	–12,9	–6,9	7,0	7,9
7 000	–9,6	6,49	–11,6	–5,6	8,3	9,3
8 000	–8,5	7,65	–10,5	–4,4	9,5	10,4

b) Zastępcza moc promieniowana izotropowo (e.i.r.p.), wytwarzana na zewnątrz statku powietrznego, z pokładowego urządzenia końcowego

Tabela 4

Całkowita zastępcza moc promieniowana izotropowo, wytwarzana na zewnątrz statku powietrznego, z pokładowego urządzenia końcowego, nie może przekroczyć:

Wysokość od ziemi (m)	Maksymalna e.i.r.p., na zewnątrz statku powietrznego, z urządzenia końcowego GSM w dBm/200 kHz	Maksymalna e.i.r.p., na zewnątrz statku powietrznego, z urządzenia końcowego LTE w dBm/5MHz	Maksymalna e.i.r.p., na zewnątrz statku powietrznego, z urządzenia końcowego UMTS w dBm/3,84 MHz
Wysokość od ziemi (m)	GSM 1 800 MHz	LTE 1 800 MHz	UMTS 2 100 MHz
3 000	–3,3	1,7	3,1
4 000	–1,1	3,9	5,6
5 000	0,5	5	7
6 000	1,8	5	7
7 000	2,9	5	7
8 000	3,8	5	7

c) Wymogi techniczne

Minimalna wysokość od ziemi dla każdej transmisji pracującego systemu MCA musi wynosić 3 000 metrów.

II.

BTS statku powietrznego w czasie pracy musi ograniczać moc nadawania wszystkich ruchomych urządzeń końcowych GSM nadających w paśmie 1 800 MHz do nominalnej wartości 0 dBm/200 kHz na wszystkich etapach połączenia, łącznie z początkowym dostępem.

III.

Node B statku powietrznego w czasie pracy musi ograniczać moc nadawania wszystkich ruchomych urządzeń końcowych LTE nadających w paśmie 1 800 MHz do nominalnej wartości 5 dBm/5 MHz na wszystkich etapach połączenia.

IV.

Node B statku powietrznego w czasie pracy musi ograniczać moc nadawania wszystkich ruchomych urządzeń końcowych UMTS nadających w paśmie 2 100 MHz do nominalnej wartości – 6 dBm/3,84 MHz na wszystkich etapach połączenia, a maksymalna liczba użytkowników nie powinna przekraczać 20.

14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/52

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 listopada 2013 r.

dostosowująca co miesiąc od dnia 1 sierpnia 2012 r. do dnia 1 czerwca 2013 r. wskaźniki korygujące wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich

(2013/655/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określone rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 13 akapit drugi załącznika X do tego rozporządzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Statystyki, którymi dysponuje Komisja, pokazują, że w niektórych państwach trzecich zmiana kosztów utrzymania mierzona na podstawie wskaźnika korygującego oraz odpowiedniego kursu wymiany przekroczyła 5 % od czasu ostatniego ustanowienia wskaźników stosowanych do wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich, wypłacanego w walucie państwa, w którym są zatrudnieni.

(2)

Zgodnie z art. 13 akapit drugi załącznika X do regulaminu pracowniczego, w takim przypadku wskaźniki te należy dostosowywać co miesiąc ze skutkiem, odpowiednio, od dnia 1 sierpnia, 1 października, 1 listopada i 1 grudnia 2012 r. oraz 1 stycznia, 1 lutego, 1 marca, 1 kwietnia, 1 maja i 1 czerwca 2013 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wskaźniki korygujące stosowane do wypłacanych w walucie państwa zatrudnienia wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony oraz pracowników kontraktowych Unii Europejskiej, pełniących służbę w państwach trzecich, dostosowane zostają w przypadku państw wskazanych w załączniku. Załącznik zawiera dziesięć tabel miesięcznych, w których określono, o jakie kraje chodzi i jakie są rzeczywiste terminy stosowania w przypadku każdego z nich.

Kursy walutowe wykorzystywane do naliczenia tych wynagrodzeń są ustalane zgodnie ze szczegółowymi zasadami wykonania rozporządzenia finansowego (2) i odpowiadają poszczególnym datom określonym w tabelach zawartych w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

(2) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

Sierpień 2012 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – sierpień 2012 r.	Kursy walutowe – sierpień 2012 r. (*1)	Współczynniki korygujące – sierpień 2012 r. (*2)
Sudan (Chartum)	4,584	6,20915	73,8

Październik 2012 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – październik 2012 r.	Kursy walutowe – październik 2012 r. (*3)	Współczynniki korygujące – październik 2012 r. (*4)
Nepal	84,89	110,170	77,1

Listopad 2012 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – listopad 2012 r.	Kursy walutowe – listopad 2012 r. (*5)	Współczynniki korygujące – listopad 2012 r. (*6)
Demokratyczna Republika Konga (Kinszasa)	USD 2,057	USD 1,29620	158,7
Liberia	USD 1,528	USD 1,29620	117,9
Malawi	216,6	404,926	53,5

Grudzień 2012 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – grudzień 2012 r.	Kursy walutowe – grudzień 2012 r. (*7)	Współczynniki korygujące – grudzień 2012 r. (*8)
Wenezuela	6,090	5,58047	109,1

Styczeń 2013 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – styczeń 2013 r.	Kursy walutowe – styczeń 2013 r. (*9)	Współczynniki korygujące – styczeń 2013 r. (*10)
Białoruś	6 723	11 320,0	59,4
Gwinea (Konakry)	6 716	9 250,40	72,6
Sudan (Chartum)	4,916	7,56599	65,0

Luty 2013 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – luty 2013 r.	Kursy walutowe – luty 2013 r. (*11)	Współczynniki korygujące – luty 2013 r. (*12)
Kongo (Brazzaville)	792,1	655,957	120,8
Kuba	0,9438	1,35410	69,7
Jordania	0,9175	0,960057	95,6
Serbia (Belgrad)	82,53	111,934	73,7
Timor Wschodni	1,583	1,35410	116,9
Uzbekistan	1 396	2 706,60	51,6
Wenezuela	6,429	5,81539	110,6
Zambia	6,630	7,18680	92,3

Marzec 2013 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – marzec 2013 r.	Kursy walutowe – marzec 2013 r. (*13)	Współczynniki korygujące – marzec 2013 r. (*14)
Angola	168,2	126,516	132,9
Kosowo (Prisztina)	0,7227	1,00000	72,3
Kirgistan	48,69	62,3897	78,0
Malawi	238,5	479,834	49,7
Rosja	46,33	40,0240	115,8
Sierra Leone	6 785	5 663,73	119,8
Republika Południowej Afryki	6,746	11,6220	58,0
Sudan (Chartum)	5,331	7,43654	71,7

Kwiecień 2013 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – kwiecień 2013 r.	Kursy walutowe – kwiecień 2013 r. (*15)	Współczynniki korygujące – kwiecień 2013 r. (*16)
Chiny	7,903	7,96000	99,3
Dżibuti	222,3	227,572	97,7
Ghana	2,025	2,48950	81,3
Japonia	149,8	120,870	123,9
Korea Południowa	1 534	1 425,03	107,6
Uzbekistan	1 467	2 611,71	56,2

Maj 2013 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – maj 2013 r.	Kursy walutowe – maj 2013 r. (*17)	Współczynniki korygujące – maj 2013 r. (*18)
Białoruś	7 086	11 230,0	63,1
Republika Środkowoafrykańska	671,7	655,957	102,4
Indie	49,37	71,0370	69,5
Tunezja	1,381	2,09250	66,0
Wenezuela	6,839	8,25083	82,9

Czerwiec 2013 r.

MIEJSCE ZATRUDNIENIA	Parytety gospodarcze – czerwiec 2013 r..	Kurs walutowy – czerwiec 2013 r.. (*19)	Współczynniki korygujące – czerwiec 2013 r.. (*20)
Australia	1,439	1,34930	106,6
Belize	1,859	2,61469	71,1
Gambia	31,18	47,5800	65,5
Nikaragua	18,39	31,8519	57,7
Turcja	2,242	2,42740	92,4
Uzbekistan	1 545	2 694,41	57,3
Vanuatu	145,8	122,435	119,1
Wenezuela	7,195	8,14449	88,3

(*1) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*2) Bruksela = 100.

(*3) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*4) Bruksela = 100.

(*5) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*6) Bruksela = 100.

(*7) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*8) Bruksela = 100.

(*9) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*10) Bruksela = 100.

(*11) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*12) Bruksela = 100.

(*13) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*14) Bruksela = 100.

(*15) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*16) Bruksela = 100.

(*17) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*18) Bruksela = 100.

(*19) 1 EUR = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

(*20) Bruksela = 100.

14.11.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 303/56

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 311/13/COL

z dnia 17 lipca 2013 r.

zmieniająca wykaz zawarty w pkt 39 części 1.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym wymieniono punkty kontroli granicznej w Islandii i Norwegii zatwierdzone do przeprowadzania kontroli weterynaryjnej żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich, oraz uchylająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 131/13/COL (1)

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając pkt 4 lit. B) ppkt 1 i 3 oraz pkt 5 lit. b) części wprowadzającej rozdziału I w załączniku I do Porozumienia EOG,

uwzględniając akt prawny, o którym mowa w rozdziale I część 1.1 pkt 4 w załączniku I do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich) (2), zmieniony i dostosowany do Porozumienia EOG za pomocą dostosowań sektorowych, o których mowa w załączniku I do wspomnianego porozumienia, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając decyzję Kolegium nr 295/13/COL upoważniającą właściwego członka Kolegium do przyjęcia niniejszej decyzji,

a także mając na uwadze, co następuje:

W piśmie wysłanym w dniu 6 czerwca 2013 r. Norweski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (NFSA) poinformował Urząd o następujących zmianach w norweskim wykazie punktów kontroli granicznej (PKG). Wspomniane zmiany wynikają z zaleceń sformułowanych przez Urząd w trakcie inspekcji kontroli przywozu dokonanych w dniach od 21 do 30 stycznia 2013 r. przez Urząd w Norwegii i w szczególności z konieczności posiadania odpowiedniego sprzętu i zaplecza do obsługi produktów, dla których zatwierdzone są PKG (3).

W odpowiedzi na to zalecenie oraz w celu dostosowania systemu kontroli przywozu do wymogów EOG NFSA postanowił wprowadzić zmiany do wykazu kategorii, dla których zatwierdzono następujące PKG:

—	Port lotniczy OSLO (TRACES code NO OSL4)

—	Port OSLO (TRACES code NO OSL 1)

—	Port BORG (TRACES code NO BRG1)

NFSA zwrócił się do Urzędu o wprowadzenie następujących zmian w wykazie zatwierdzonych punktów kontroli granicznej.

Borg	NO BRG 1	P	HC(2), NHC(2)	E(7)
Oslo	NO OSL 1	P	HC(2), NHC(2)
Oslo	NO OSL 4	A	HC(2), NHC(2)	U,E,O

W związku z powyższym Urząd jest zobowiązany dokonać zmian w wykazie punktów kontroli granicznej w Islandii i Norwegii oraz opublikować nowy wykaz zawierający zmiany w wykazach krajowych.

Decyzją 295/13/COL z dnia 10 lipca 2013 r. Urząd skierował sprawę do Komitetu Weterynaryjnego przy EFTA wspomagającego Urząd Nadzoru EFTA. Komitet jednogłośnie zatwierdził proponowaną zmianę w wykazie. W wyniku tego środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z jednogłośnie przyjętą opinią Komitetu Weterynaryjnego EFTA wspomagającego prace Urzędu Nadzoru EFTA, a ostateczna wersja tekstu dotyczącego tych środków pozostaje niezmieniona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kategorie produktów, dla których zatwierdzono PKG w Porcie Lotniczym Oslo, Porcie Oslo oraz Porcie Borg, zmieniono w wykazie zawartym w rozdziale I część 1.2 pkt 39 w załączniku I do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym. PKG są niniejszym zatwierdzone wyłącznie dla produktów pakowanych.

Artykuł 2

Właściwe organy krajowe prowadzą kontrole weterynaryjne żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych do Islandii i Norwegii z państw trzecich w punktach kontroli granicznej wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejszym uchyla się decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 131/13/COL z dnia 18 marca 2013 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej podpisania.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Islandii i Norwegii.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2013 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Sverrir Haukur GUNNLAUGSSON

Członek Kolegium

Xavier LEWIS

Dyrektor

(1) Dz.U. L 175 z 27.6.2013, s. 76 oraz Suplement EOG nr 36 z 27.6.2013, s. 1.

(2) Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9.

(3) Zob. sprawozdanie końcowe z dnia 3 maja 2013 r. sporządzone przez Urząd w sprawie misji do Norwegii w dniach od 21 do 30 stycznia 2013 r. dotyczącej stosowania przepisów EOG związanych z systemami kontroli przywozu/tranzytu oraz punktami kontroli granicznej.

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ZATWIERDZONYCH PUNKTÓW KONTROLI GRANICZNEJ

Nazwa

Kod TRACES

Rodzaj

A	=	Port lotniczy
F	=	Transport kolejowy
P	=	Port
R	=	Transport drogowy

Ośrodek kontroli

Produkty

HC	=	Wszystkie produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi
NHC	=	Pozostałe produkty
NT	=	Produkty niewymagające przechowywania w obniżonej temperaturze
T	=	Produkty wymagające przechowywania w obniżonej temperaturze
T(FR)	=	Produkty wymagające przechowywania w temperaturze mrożenia
T(CH)	=	Produkty wymagające przechowywania w temperaturze chłodzenia

Zwierzęta żywe

U	=	Zwierzęta kopytne: bydło, świnie, owce, kozy, dzikie i domowe zwierzęta nieparzystokopytne
E	=	Konie i koniowate określone w dyrektywie Rady 90/426/EWG
O	=	Inne zwierzęta

5-6

Uwagi specjalne

1)	=	Kontrola zgodna z wymogami decyzji Komisji 93/352/EWG podjętej w związku z wykonaniem art. 19 ust. 3 dyrektywy Rady 97/78/WE
2)	=	Tylko produkty pakowane
3)	=	Tylko produkty rybne
4)	=	Tylko białka zwierzęce
5)	=	Tylko wełna, skóry i skórki
6)	=	Tylko płynne tłuszcze, oleje i oleje rybne
7)	=	Kuce islandzkie (tylko od kwietnia do października)
8)	=	Tylko koniowate
9)	=	Tylko ryby tropikalne
10)	=	Tylko koty, psy, gryzonie, zajęczaki, żywe ryby, gady i ptaki inne niż bezgrzebieniowe
11)	=	Tylko pasza luzem
12)	=	Dla (U) w przypadku nieparzystokopytnych tylko przeznaczone do zoo; zwierzęta przeznaczone do zoo oraz przy (O) tylko jednodniowe kurczęta, ryby, psy, koty, owady i inne zwierzęta przeznaczone do zoo
13)	=	Nagylak HU: Jest to punkt kontroli granicznej (dla produktów) i przejście (dla żywych zwierząt) na granicy węgiersko-rumuńskiej, podlegający środkom tymczasowym wynegocjowanym i określonym w traktacie akcesyjnym zarówno dla produktów, jak i żywych zwierząt. Zob. decyzja Komisji 2003/630/EC
14)	=	Przeznaczone do przewozu przez terytorium Wspólnoty Europejskiej przesyłki niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi, przewożone do lub pochodzące z Rosji, na podstawie szczególnych procedur przewidzianych w odpowiednich przepisach Wspólnoty
15)	=	Tylko zwierzęta akwakultury
16)	=	Tylko mączka rybna

Kraj: Islandia

1	2	3	4	5	6
Akureyri	IS AKU1	P		HC-T(1)(2)(3), NHC(16)
Hafnarfjörður	IS HAF 1	P		HC(1)(2)(3), NHC-NT (2)(6)(16)
Húsavík	IS HUS 1	P		HC-T(FR)(1)(2)(3)
Ísafjörður	IS ISA1	P		HC-T(FR)(1)(2)(3)
Port lotniczy Keflavík	IS KEF 4	A		HC(2), NHC(2)	O(15)
Reykjavík Eimskip	IS REY 1a	P		HC(2), NHC(2)
Reykjavík Samskip	IS REY 1b	P		HC-T(FR)(1)(2)(3), HC-NT(1)(2)(3), NHC-NT(2)(6)(16)
Þorlákshöfn	IS THH1	P		HC-T(FR)(1)(2)(3), HC-NT(6), NHC-NT(6)

Kraj: Norwegia

1	2	3	4	5	6
Borg	NO BRG 1	P		HC (2), NHC(2)	E(7)
Båtsfjord	NO BJF 1	P		HC-T(FR)(1)(2)(3), HC-NT(1)(2)(3)
Egersund	NO EGE 1	P		HC-NT(6), NHC-NT(6)(16)
Hammerfest	NO HFT 1	P	Rypefjord	HC-T(FR)(1)(2)(3), HC-NT(1)(2)(3)
Honningsvåg	NO HVG 1	P	Honningsvåg	HC-T(FR)(1)(2)(3)
Kirkenes	NO KKN 1	P		HC-T(FR)(1)(2)(3), HC-NT(1)(2)(3)
Kristiansund	NO KSU 1	P	Kristiansund	HC-T(FR)(1)(2)(3), NHC-T(FR)(2)(3) HC-NT(6), NHC-NT(6)
Larvik	NO LAR 1	P		HC(2)
Måløy	NO MAY 1	P	Gotteberg	HC-T(FR)(1)(2)(3), NHC-T(FR)(2)(3)
Oslo	NO OSL 1	P		HC(2), NHC(2)
Oslo	NO OSL 4	A		HC(2), NHC(2)	U,E,O
Sortland	NO SLX 1	P	Sortland	HC-T(FR)(1)(2)(3)
Storskog	NO STS 3	R		HC, NHC	U,E,O
Tromsø	NO TOS 1	P	Bukta	HC-T(FR)(1)(2)(3)
Tromsø	NO TOS 1	P	Solstrand	HC-T(FR)(1)(2)(3)
Ålesund	NO AES 1	P	Breivika	HC-T(FR)(1)(2)(3), NHC-T(FR)(2)(3)
Ålesund	NO AES 1	P	Skutvik	HC-T(1)(2)(3), HC-NT(6), NHC-T(FR) (2)(3), NHC-NT(6)

		ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2013.303.pol
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 303

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 56 14 listopada 2013

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		UMOWY MIĘDZYNARODOWE
	*	Pismo notyfikacyjne Unii Europejskiej do Konfederacji Szwajcarskiej w sprawie wprowadzenia, w związku z przystąpieniem Chorwacji, poprawki technicznej do załącznika I do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym dyrektywą Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek	1
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1139/2013 z dnia 11 listopada 2013 r. ustanawiające zakaz połowów czarniaka w wodach terytorialnych Norwegii na południe od 62° N przez statki pływające pod banderą Szwecji	2
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1140/2013 z dnia 12 listopada 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Riz de Camargue (ChOG)]	4
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1141/2013 z dnia 12 listopada 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Huile essentielle de lavande de Haute-Provence / Essence de lavande de Haute-Provence (ChNP)]	6
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1142/2013 z dnia 12 listopada 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Chaource (ChNP)]	8
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1143/2013 z dnia 13 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1031/2010 w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, w szczególności w celu umieszczenia w wykazie platformy aukcyjnej, która ma być wyznaczona przez Niemcy ( 1 )	10
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1144/2013 z dnia 13 listopada 2013 r. rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę [Tepertős pogácsa (GTS)]	17
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1145/2013 z dnia 13 listopada 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	24
		DECYZJE
		2013/652/UE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 12 listopada 2013 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości w zakresie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u bakterii zoonotycznych i komensalnych (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7145) ( 1 )	26
		2013/653/UE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 12 listopada 2013 r. w odniesieniu do pomocy finansowej Unii na rzecz skoordynowanego planu kontroli w zakresie monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe u odzwierzęcych czynników chorobotwórczych za 2014 r. (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7289)	40
		2013/654/UE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 12 listopada 2013 r. zmieniająca decyzję 2008/294/WE w celu uwzględnienia dodatkowych technologii dostępu i pasm częstotliwości na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7491) ( 1 )	48
		2013/655/UE
	*	Decyzja Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. dostosowująca co miesiąc od dnia 1 sierpnia 2012 r. do dnia 1 czerwca 2013 r. wskaźniki korygujące wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich	52

	III Inne akty
	EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY
*	Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 311/13/COL z dnia 17 lipca 2013 r. zmieniająca wykaz zawarty w pkt 39 części 1.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym wymieniono punkty kontroli granicznej w Islandii i Norwegii zatwierdzone do przeprowadzania kontroli weterynaryjnej żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich, oraz uchylająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 131/13/COL	56

Nr	64/TQ40
Państwo członkowskie	Szwecja
Stado	POK/04-N.
Gatunek	Czarniak (Pollachius virens)
Obszar	Wody Norwegii na południe od 62° N
Data	28.10.2013

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod państw trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	AL	44,1
	MA	42,2
	MK	28,7
	ZZ	38,3
0707 00 05	AL	40,0
	MK	56,9
	TR	132,8
	ZZ	76,6
0709 93 10	MA	85,3
	TR	166,5
	ZZ	125,9
0805 20 10	MA	66,6
	ZA	148,2
	ZZ	107,4
0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90	PE	125,0
	SZ	56,1
	TR	78,8
	ZA	157,1
	ZZ	104,3
0805 50 10	TR	68,6
	ZA	74,0
	ZZ	71,3
0806 10 10	BR	251,7
	LB	239,8
	PE	322,3
	TR	167,2
	US	340,0
	ZZ	264,2
0808 10 80	BA	64,2
	NZ	131,4
	US	142,2
	ZA	178,9
	ZZ	129,2
0808 30 90	CN	65,8
	TR	114,2
	ZZ	90,0

		Sprostowania
	*	Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenia w sprawie VIS) ( Dz.U. L 218 z 13.8.2008 )	60