19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/1

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 685/2013

z dnia 15 lipca 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 866/2004 w sprawie systemu na podstawie art. 2 Protokołu 10 do Aktu przystąpienia w odniesieniu do towarów, które są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, oraz ponownie wprowadzane na te obszary po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Protokół nr 10 w sprawie Cypru (1) do Aktu przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 866/2004 (2) określa specjalne zasady dotyczące towarów, usług i osób przekraczających linię dzielącą obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, i obszary Republiki Cypryjskiej, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę.

(2)

Załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 866/2004 zawiera wykaz zatwierdzonych punktów granicznych pomiędzy obszarami, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, i obszarami, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę. W przeciągu lat rosnąca liczba zatwierdzonych przejść granicznych spowodowała zwiększenie liczby przekroczeń linii.

(3)

W celu ułatwienia sytuacji obywateli mieszkających w odległych regionach Cypru niezbędne jest uregulowanie przepływu towarów wyprowadzanych z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, oraz wprowadzanych ponownie na te obszary poprzez przejścia graniczne wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 866/2004, po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli.

(4)

W celu zapewnienia, aby towary transportowane były towarami unijnymi, w rozumieniu art. 4 pkt 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (3), aby towary wprowadzane ponownie na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, były towarami wyprowadzonymi z tych obszarów oraz aby utrzymany został wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, w zakresie, w jakim odpowiedzialność za kontrole w punktach granicznych spoczywa na właściwych organach Republiki Cypryjskiej, niezbędne jest określenie sposobu przeprowadzania tych kontroli, dokumentów, jakie należy przedstawić, oraz dopuszczalnego czasu, jaki może minąć pomiędzy wyprowadzeniem towarów z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, a ponownym ich wprowadzeniem na te obszary.

(5)

Należy przewidzieć rygorystyczne kryteria odnoszące się do przepływu towarów określonego w niniejszym rozporządzeniu w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt. W szczególności w tym celu należy zakazać przewożenia żywych zwierząt, a przepływ produktów pochodzenia zwierzęcego należy poddać jasnym przepisom, w tym wymogowi, że przepływ przez obszary, z zastrzeżeniem pewnego marginesu elastyczności, powinien zostać ograniczony do czasu niezbędnego do pokonania danej odległości.

(6)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 866/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 866/2004 wprowadza się następujące zmiany:

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 5a

Traktowanie towarów, które są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, oraz ponownie wprowadzane na te obszary po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli

1. Bez uszczerbku dla art. 4, 4a i 6, towary unijne, w rozumieniu art. 4 pkt 18 rozporządzenia (WE) nr 450/2008, mogą być wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, oraz ponownie wprowadzane na te obszary po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, z zastrzeżeniem następujących wymogów:

każda osoba przewożąca te towary przedstawia właściwym organom Republiki Cypryjskiej, na przejściu granicznym, gdzie towary są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, właściwe dokumenty w celu ustalenia, że są to towary unijne. Dokumenty te zawierają fakturę, dokument przewozowy lub dokument równoważny. W przypadku gdy niemożliwe jest przedstawienie takich dokumentów, ponieważ towary są wyprodukowane przez osoby je przewożące, należy przedstawić właściwym organom Republiki Cypryjskiej oświadczenie, że towary te są towarami unijnymi;

z wyjątkiem towarów przeznaczonych do użytku osobistego dokumenty towarzyszące zawierają przynajmniej pełną nazwę i adres nadawcy (lub zgłaszającego, jeśli nadawca i zgłaszający to różne osoby), ilość oraz rodzaj, a także oznaczenia i numery opakowań, opis towarów, masę brutto w kilogramach oraz, w stosownym przypadku, numery kontenerów;

każda osoba przewożąca te towary wyznacza przejście graniczne, z którego zamierza skorzystać w celu ponownego wprowadzenia ich na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, oraz informuje o tym wyznaczeniu właściwe organy Republiki Cypryjskiej na przejściu granicznym, na którym towary są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę;

d)	jeżeli właściwe organy Republiki Cypryjskiej uznają to za niezbędne, przesyłki lub środki transportu są pieczętowane na przejściu granicznym, na którym towary są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę;

przy ponownym wprowadzaniu towarów na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, każda osoba przewożąca te towary przedstawia właściwym organom Republiki Cypryjskiej na przejściu granicznym, na którym towary są ponownie wprowadzane na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, te same dokumenty, które wykorzystano na przejściu granicznym, na którym towary były wyprowadzone z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę;

towary są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, i ponownie wprowadzane na te obszary, na przejściach granicznych wymienionych w załączniku I oraz w rozsądnym przedziale czasowym określonym przez właściwe organy Republiki Cypryjskiej, uwzględniając akceptowalny łączny czas przewozu, biorąc pod uwagę łączną odległość przewozu;

właściwe organy Republiki Cypryjskiej sprawdzają dokumenty, a w stosownych przypadkach towary oraz ich pieczęcie, w celu ustalenia, czy towary ponownie wprowadzane na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, odpowiadają dokumentom wykorzystanym na przejściu granicznym, na którym towary zostały wyprowadzone z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, a także to, czy spełnione są wymogi określone w lit. f);

w przypadku niezgodności z wymogami określonymi w lit. a)–g) nie dopuszcza się towarów do ponownego wprowadzenia na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, chyba że przeprowadzono ocenę powiązanych zagrożeń i przyjęto skuteczne, proporcjonalne i ukierunkowane środki w oparciu o tę ocenę. Towary te podlegają konfiskacie przez organy celne Republiki Cypryjskiej.

2. Zgodnie z art. 4 ust. 9 zabronione jest ponowne wprowadzanie żywych zwierząt, które podlegają unijnym wymogom weterynaryjnym.

3. Przesyłki zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego, które podlegają unijnym wymogom weterynaryjnym, mogą być wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, i ponownie wprowadzane na te obszary po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli.

Właściwe organy Republiki Cypryjskiej zapewniają, aby przesyłki zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego nie były dopuszczane do ponownego wprowadzenia na obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, jeżeli łączny czas przewozu znacznie przekroczył akceptowalny łączny czas przewozu przy uwzględnieniu całkowitej odległości przewozu, chyba że właściwy organ weterynaryjny przeprowadził ocenę zagrożeń dla zdrowia zwierząt i ludzi i przyjął skuteczne, proporcjonalne i ukierunkowane środki w oparciu o tę ocenę.

Republika Cypryjska regularnie i w razie potrzeby informuje Komisję o wszystkich przypadkach niezgodności z przepisami niniejszego ustępu oraz o środkach podjętych w celu zaradzenia im.

4. Towary, o których mowa w ust. 1–3, nie podlegają dalszym formalnościom celnym.

Odpowiednie organy celne Republiki Cypryjskiej mogą jednak przeprowadzać skuteczną analizę zagrożeń oraz kontrole celne w zakresie bezpieczeństwa zgodnie z odpowiednimi przepisami prawnymi, na podstawie dokumentów dotyczących transportowanych towarów.

Przejścia graniczne wymienione w załączniku I są w pełni wyposażone, obsadzone i w każdy inny sposób przygotowane do wdrażania przepisów zawartych w ust. 1–3.”;

art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Komisja monitoruje stosowanie art. 4 i 5a niniejszego rozporządzenia oraz schematy wymiany handlowej między obszarami, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, a obszarami, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli, w tym wielkość i wartość wymiany handlowej i produkty będące przedmiotem tej wymiany. W tym celu Republika Cypryjska gromadzi dane i co miesiąc przekazuje je Komisji.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2013 r.

W imieniu Rady

V. JUKNA

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 955.

(2) Dz.U. L 161 z 30.4.2004, s. 128.

(3) Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1.

19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/4

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 686/2013

z dnia 16 lipca 2013 r.

zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Oignon doux des Cévennes (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Oignon doux des Cévennes” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 723/2008 (2).

(2)	Wniosek ma na celu wprowadzenie zmian w specyfikacji przez doprecyzowanie opisu produktu, obszaru geograficznego, dowodu pochodzenia, metody produkcji, etykietowania, wymogów krajowych, pakowania i danych adresowych grupy składającej wniosek.

(3)

Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wymienionego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Oignon doux des Cévennes” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 198 z 26.7.2008, s. 28.

ZAŁĄCZNIK I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Oignon doux des Cévennes” zatwierdza się następujące zmiany:

—

Opis produktu

Skreślenie odniesienia do „dużej” bulwy, którego nie było w przepisach krajowych zawierających definicję produktu objętego ChNP z 2003 r.: specyfikacja produktu objętego nazwą nie obejmuje szczególnych przepisów dotyczących rozmiarów cebuli. W przepisach krajowych z 2003 r. zawierających specyfikację produktu objętego ChNP nie przewidziano szczególnych przepisów dotyczących rozmiarów cebuli. Odniesienie do „dużej bulwy” było elementem opisu odmiany produktu objętego ChNP (zob. art. 4 dekretu z dnia 14 października 2003 r.) a nie pojedynczej cebuli. Nie przewidziano zatem przepisów mających na celu określenie dopuszczalnych rozmiarów produktu objętego ChNP.

Opis produktu objętego ChNP dotyczy innych kryteriów wyglądu, wykorzystywanych przy ocenie właściwości organoleptycznych, której poddaje się cebulę: barwy, kształtu bulwy, tego czy jest błyszcząca, grubości i przezroczystości jej łusek.

Ponadto, jak podkreślono w punkcie „związek z obszarem geograficznym”, prowadzona przez rolników selekcja, która umożliwiła uzyskanie materiału roślinnego dostosowanego do warunków lokalnych, prowadzona była w oparciu o inne kryteria, a mianowicie: odporność na przechowywanie, cykl wegetacyjny dostosowany do warunków lokalnych oraz smak cebuli. Wielkość bulwy nie stanowi cechy charakterystycznej produktu objętego ChNP.

—	Obszar geograficzny Dodanie procedury identyfikacji działek, przewidzianej w przepisach krajowych dotyczących ChNP.

—

Dowody potwierdzające, że produkt pochodzi z określonego obszaru geograficznego

Nagłówek uzupełniono o przepisy dotyczące kontroli i gwarancji pochodzenia oraz identyfikowalności produktu objętego nazwą. Przepisy te uległy zmianie po reformie systemu kontroli francuskich chronionych nazw pochodzenia.

—

Metoda produkcji

Zmiany związane z włączeniem do specyfikacji przepisów przewidzianych w krajowych aktach prawnych zawierających definicję produktu objętego ChNP.

Nasiona: wprowadzono przepisy dotyczące wykorzystywania nasion produkowanych w gospodarstwach rolnych, przewidziane w krajowych aktach prawnych zawierających definicję produktu objętego ChNP.

Nawożenie: wprowadzono przepisy dotyczące zastosowania nawozów azotowych (ograniczone do maksymalnie 100 jednostek azotu na hektar i jednorazowego stosowania maksymalnie dawki 50 jednostek), przewidziane w krajowych aktach prawnych zawierających definicję produktu objętego ChNP.

Zbiór: sprecyzowano warunki dotyczące rozpoczynania zbiorów: gdy 50 % roślin ma złamany szczypior.

Wydajność: wprowadzono definicję działki rolnej przeznaczonej do uprawy.

—

Etykietowanie

Wprowadzono kod dla podmiotów pakujących w celu grupowania partii dostarczonych jednego dnia. Wprowadzona zmiana ma na celu uzupełnienie numeracji pakowanych partii: w przypadku stosowania opakowań poniżej 5 kg wprowadzono możliwość zastąpienia numeru identyfikacyjnego łączącego identyfikację producenta z identyfikacją działki, numerem identyfikacyjnym wspólnym dla wszystkich partii dostarczonych jednego dnia. W praktyce siatki cebuli o masie poniżej 5 kg zawierają często cebulę pochodzącą od różnych producentów, co wymaga od zakładu pakującego specjalnego identyfikowania tych partii. Zmiana ta nie utrudnia jednak identyfikowalności łańcucha produkcji gdyż umożliwia ją rejestracja dostaw oraz odpowiadających im numerów partii (rejestry produktów wchodzących i wychodzących, o których mowa w pkt IV.1 specyfikacji produktu).

Wprowadzono obowiązek umieszczania symbolu ChNP Unii Europejskiej i wyrażenia „appellation d’origine protégée” lub „AOP” zamiast określeń krajowych;

—	Wymogi krajowe Wymogi krajowe uzupełnia się o tabelę głównych punktów podlegających kontroli oraz metodę oceny zgodnie z francuskimi przepisami krajowymi.

—

Pozostałe

Wprowadzono przepisy dotyczące pakowania (warunki transportu) oraz zmieniono maksymalną dopuszczalną masę kartonów z 10 na 12 kg. Łuski „Oignon doux des Cévennes” są delikatne i wrażliwe i doświadczenie wykazało, że przy mniejszych rozmiarach bulw napełnianie kartonów do maksymalnej masy 10 kg nie daje zadowalających wyników. W odniesieniu do produktu o mniejszych rozmiarach bulw stwierdzono, że przy stosowaniu kartonów jednego rozmiaru i maksymalnej dopuszczalnej masy 10 kg, niemożliwe jest właściwe (tj. całkowite) napełnienie opakowania. Powstały w związku z tym luz między bulwami cebuli zwiększa ryzyko uderzeń, a co za tym idzie ryzyko uszkodzenia produktu. Zwiększenie maksymalnej dopuszczalnej masy kartonów do 12 kg prowadzi do ich szczelniejszego wypełnienia, unieruchamiając tym samym bulwy cebuli „Oignon doux des Cévennes”. Zmiana ta przyczynia się więc do unikania uderzeń i zmniejszenia ryzyka uszkodzenia podczas licznych manipulacji.

Dokonano aktualizacji danych grupy producentów składającej wniosek.

ZAŁĄCZNIK II

SKONSOLIDOWANY JEDNOLITY DOKUMENT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

„ OIGNON DOUX DES CÉVENNES ”

Nr WE: FR-PDO-0105-0314-17.10.2011

ChOG ( ) ChNP (X)

1. Nazwa

„Oignon doux des Cévennes”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Rodzaj produktu

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Produkt objęty nazwą pochodzenia „Oignon doux des Cévennes” to cebula nadająca się do przechowywania, uprawiana na tarasach, o barwie białoperłowej do białomiedzianej, mająca kształt bulwy o formie zaokrąglonej lub przypominającej romb, błyszcząca, pokryta cienkimi i przezroczystymi łuskami. Pochwy liściowe są grube, o białym, dość twardym i soczystym miąższu. Zawartość suchej masy nie przekracza 10 %. Spożywana na surowo, cebula ta wyróżnia się chrupiącym miąższem, brakiem pikantnego i gorzkiego posmaku, a jej aromat jest delikatny i zrównoważony. Po ugotowaniu cebula zachowuje błyszczący wygląd, staje się przezroczysta, aksamitna, soczysta i słodkawa w smaku, bez gorzkiego posmaku, a jej zapach przypomina zapach pieczonego kasztana jadalnego.

Cebule pakowane po dniu 15 maja roku następującego po roku, w którym odbył się zbiór nie mogą być objęte chronioną nazwą pochodzenia „Oignon doux des Cévennes”. Cebula musi być wprowadzona do obrotu w oryginalnym opakowaniu, stosowanym wyłącznie do pakowania cebuli objętej chronioną nazwą pochodzenia. Wprowadzenie do obrotu nie może nastąpić przed dniem 1 sierpnia roku, w którym nastąpił zbiór.

3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Cebula musi być siana i uprawiana na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie odbywa się na wyznaczonym obszarze geograficznym określonym w pkt 4 niniejszego jednolitego dokumentu. Ma ono miejsce w zakładach pakujących wyznaczonych przez grupę producentów. Należy stosować taki rodzaj opakowań, który zawiera zabezpieczenia uniemożliwiające ponowne zamknięcie raz otwartego opakowania. Cebula pakowana jest więc w opakowania z kartonu z osłonką z plastikowej folii, o maksymalnej masie 12 kg, albo w siatki, których maksymalna masa wynosi 5 kg.

Ze względu na chęć zachowania jakości cebuli jej pakowanie musi odbywać się w obszarze geograficznym produkcji.

Cebule są pakowane na miejscu u producenta lub dostarczane do zakładu pakującego. Pakowanie w obszarze geograficznym produkcji pozwala uniknąć uszkodzenia cebuli i nadmiaru czynności manipulacyjnych, co pozwala na zachowanie cech charakterystycznych cebuli, w szczególności cienkich, przezroczystych i bardzo delikatnych łusek. Badanie organoleptyczne i analityczne, zapewniające zgodność cebuli z jej standardem organoleptycznym, przeprowadza się losowo na opakowanych partiach.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Każde opakowanie cebuli, która ma zostać objęta nazwą pochodzenia, musi być opatrzone etykietą zawierającą przynajmniej:

—	nazwę pochodzenia „Oignon doux des Cévennes”, wydrukowaną czcionką o wielkości co najmniej równej największej czcionce użytej na etykiecie,

—	wzmiankę „AOP” lub „appellation d’origine protégée”, umieszczoną bezpośrednio przed chronioną nazwą pochodzenia lub za nią, bez żadnych zapisów pośrednich,

—	symbol ChNP Unii Europejskiej,

—	nazwę zakładu pakującego,

—	datę pakowania,

—	niepowtarzalny numer identyfikacyjny.

Numer identyfikacyjny odpowiada kodowi producenta, któremu towarzyszy następujący po nim kod działki. Na opakowaniach o maksymalnej masie do 5 kg można go zastąpić kodem wspólnym dla wszystkich dostaw danego dnia.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny produkcji produktu objętego nazwą pochodzenia „Oignon doux des Cévennes” obejmuje następujące 32 gminy departamentu Gard:

Arphy; Arre; Arrigas; Aulas; Aumessas; Avèze; Bez-et-Esparon; Bréau-et-Salagosse; Colognac; Cros; Lasalle; Mandagout; Mars; Molières-Cavaillac; Monoblet; Notre-Dame-de-la-Rouvière; Pommiers; Roquedur; Saint-André-de-Majencoules; Saint-André-de-Valborgne; Saint-Bonnet-de-Salendrinque; Saint-Bresson; Sainte-Croix-de-Caderle; Saint-Julien-de-la-Nef; Saint-Laurent-le-Minier; Saint-Martial; Saint-Roman-de-Codières; Soudorgues; Sumène; Vabres; Valleraugue; Vigan.

5. Związek z obszarem geograficznym

5.1. Specyfika obszaru geograficznego

Obszar produkcji produktu objętego nazwą pochodzenia „Oignon doux des Cévennes” rozciąga się głównie na skałach granitowych i łupkowych, na południowo-wschodnim obrzeżu Masywu Centralnego, a w szczególności na zboczach masywu Aigoual (1 565 m n.p.m.). Klimat typu śródziemnomorskiego, charakteryzuje się wyraźnym okresem suszy letniej i obfitymi opadami jesienią, oraz – w mniejszym stopniu – wiosną, przy czym średnia roczna opadów wynosi ok. 1 500 mm. Również temperatury są mocno zróżnicowane w związku z dużym nasłonecznieniem latem i niskimi temperaturami od jesieni do wiosny, kiedy to występują nawet opady śniegu. Średnia roczna temperatur wynosi 12–13 °C.

Bardzo zróżnicowana rzeźba terenu w Sewenach charakteryzuje się występującymi na przemian wąskimi, ostrymi grzbietami górskimi i głębokimi dolinami rzecznymi w kształcie litery V, nachylonymi w kierunku północno-zachodnim. Na tych stromych zboczach różnice warunków pogodowych związane z orientacją zbocza są znaczące, a gwałtowne opady deszczu w okresie równonocy intensyfikują erozję, powodując nieraz niszczące powodzie. Aby zapanować nad rzeźbą terenu miejscowi rolnicy stworzyli na zboczach tarasy, w szczególności na obszarach, gdzie przekrój koluwialny jest nieco głębszy, zabezpieczając duże powierzchnie murami z kamienia bez zaprawy, które stanowią nieodłączny element krajobrazu Sewenów.

5.2. Specyfika produktu

„Oignon doux des Cévennes” charakteryzuje się szczególnymi walorami organoleptycznymi, którym zawdzięcza swą regionalną, a nawet krajową renomę; cebula ta wyróżnia się bardzo łagodnym smakiem, bez gorzkiej i pikantnej nuty, jest bardzo soczysta, co nadaje jej bardzo przyjemną teksturę przy spożyciu, zarówno w postaci surowej, jak i gotowanej.

Jest ona ponadto rozpoznawalna i ceniona ze względu na zaokrąglony lub przypominający romb kształt bulwy, błyszczący wygląd, białoperłową, a niekiedy białomiedzianą barwę oraz cienkie i przezroczyste łuski.

Niska zawartość suchej masy (poniżej 10 %) nie stanowi przeszkody w skutecznym przechowywaniu jej przez całą zimę.

5.3. Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Uprawiana na południowych stokach Masywu Centralnego „Oignon doux des Cévennes” jest cebulą oryginalną i wyjątkową, zarówno z uwagi na metodę uprawy, jak i jej właściwości fizyczne i smakowe.

W tych szczególnych warunkach ludzie zdołali zaadaptować teren w taki sposób, by wykorzystać jego zalety, wyselekcjonowali właściwą odmianę i rozwinęli techniki uprawy umożliwiające waloryzację tego wyjątkowego produktu.

Naturalne ograniczenia wyznaczonego obszaru geograficznego – niedostatek płaskich terenów i intensywna erozja gleb – zmusiły rolników do zorganizowania przestrzeni w jak najbardziej wydajny sposób. Zagospodarowywanie tarasów nawadnianych dzięki prawom grawitacji przy pomocy systemu kanałów czerpiących wodę z położonych wyżej potoków od XVIII wieku było bardzo szeroko rozpowszechnione i umożliwiło zwiększenie skromnej powierzchni uprawnej w celu wyżywienia licznej populacji, przy jednoczesnej ochronie gleb przed erozją.

Najkorzystniej położone tarasy, znajdujące się w połowie wysokości stoków, nawodnione i położone w pobliżu osad wykorzystywano do uprawy warzyw. Gleby powstałe na skutek degradacji granitu i łupków są kwaśne, piaszczyste, przepuszczalne i ubogie w glinę, często są też nawożone obornikiem z pobliskich gospodarstw prowadzących chów owiec lub kóz. Uprawa łagodnej cebuli, początkowo prowadzona na potrzeby własne rolników, rozwinęła się z czasem w zorganizowaną produkcję rolną. Działki, na których tradycyjnie uprawiana jest cebula (czasem od ponad pięćdziesięciu lat), nazywane są „cébières”.

Tradycyjna odmiana, od wielu pokoleń udoskonalana i kultywowana przez producentów w oparciu o kryteria wyglądu, łagodności i zdatności do przechowywania, dobrze znosi lokalne warunki pogodowe: jest cebulą długich dni, wysiewaną w styczniu na najlepiej położonych działkach, aby wykorzystać wiosenne ocieplenie, następnie jest ręcznie przesadzana i regularnie nawadniana; bulwy zbiera się pod koniec lata, przed wrześniowymi deszczami w okresie równonocy, co umożliwia podsuszenie na polu i konserwację produktu w dobrych warunkach sanitarnych.

Praktyki rolne i środowisko naturalne mają wieloraki wpływ na właściwości cebuli. Wysiew na najlepszych działkach umożliwia szybkie uzyskanie wytrzymałych sadzonek. Ręczne przesadzanie jest precyzyjne i umożliwia najlepsze wykorzystanie dostępnej powierzchni uprawnej w celu uzyskania przy zbiorze bulw o pożądanej wielkości i równomiernym kształcie, bez spłaszczonych ścianek. Niska zawartość gliny w glebie sprzyja łagodności cebuli, natomiast piaszczysta struktura gleby powoduje, że zapas wody jest niewielki. W związku z tym latem konieczne jest nawadnianie, które prowadzi się w formie niewielkich, regularnych dawek, unikając trwonienia wody, a przede wszystkim ograniczając stres wodny roślin, który powodowałby pojawianie się gorzkiego i ostrego posmaku, jednocześnie korzystnie wpływając na soczystość miąższu. Ponadto wybór działek, z preferencją w zakresie orientacji północno-wschodniej i południowo-zachodniej i unikaniem wilgotnych den dolin rzecznych, umożliwia uprawę cebuli wyłącznie na działkach o korzystnym mikroklimacie. Wynika z tego przyspieszenie dojrzewania oraz zmniejszenie zagrożeń fitosanitarnych, które pozwala na zmniejszenie nakładów i poprawę odporności produktu na przechowywanie.

Czynniki naturalne wyznaczonego obszaru geograficznego właściwie wykorzystywane w praktykach rolnych mieszkańców, którzy umiejętnie eksploatowali lokalny potencjał, pozwoliły „Oignon doux des Cévennes” w pełni rozwinąć jej oryginalne właściwości.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

[art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006]

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCOignonDouxDesCevennes.pdf

(1) Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/10

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 687/2013

z dnia 18 lipca 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod państw trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	MK	18,5
0702 00 00	ZZ	18,5
0707 00 05	TR	91,2
0707 00 05	ZZ	91,2
0709 93 10	MA	60,4
	TR	132,4
	ZZ	96,4
0805 50 10	AR	80,7
	CL	81,7
	TR	70,0
	UY	82,4
	ZA	93,3
	ZZ	81,6
0808 10 80	AR	140,9
	BR	117,8
	CL	128,5
	CN	95,9
	NZ	139,2
	US	157,7
	ZA	125,9
	ZZ	129,4
0808 30 90	AR	126,2
	CL	129,0
	CN	67,2
	NZ	162,9
	TR	174,5
	ZA	116,9
	ZZ	129,5
0809 10 00	TR	194,3
0809 10 00	ZZ	194,3
0809 29 00	TR	331,2
0809 29 00	ZZ	331,2
0809 30	TR	183,6
0809 30	ZZ	183,6
0809 40 05	BA	107,9
	MK	99,6
	XS	103,8
	ZZ	103,8

(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/13

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 689/2013

z dnia 18 lipca 2013 r.

ustalające refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Artykuł 162 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że różnica pomiędzy cenami produktów, o których mowa w części XX załącznika I do wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i ich cenami w Unii może zostać pokryta refundacjami wywozowymi.

(2)	Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku mięsa drobiowego, refundacje wywozowe powinny zostać ustanowione zgodnie z zasadami i kryteriami przewidzianymi w art. 162, 163, 164, 167 i 169 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Artykuł 164 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje mogą zostać zróżnicowane w zależności od miejsca przeznaczenia, zwłaszcza jeżeli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym, szczególne wymogi niektórych rynków lub zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

(4)

Refundacje należy przyznawać tylko w odniesieniu do produktów, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Unii i które posiadają znak identyfikacyjny zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (2). Produkty te muszą również spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (3).

(5)	Obecnie stosowane refundacje zostały ustalone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 360/2013 (4). W związku z koniecznością ustalenia nowych refundacji należy uchylić wspomniane rozporządzenie.

(6)	Aby zapobiec zakłóceniu obecnej sytuacji rynkowej, zapobiec spekulacjom na rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(7)	Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Refundacje wywozowe przewidziane w art. 164 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przyznaje się w odniesieniu do produktów i ilości określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

2. Produkty kwalifikujące się do objęcia refundacją na mocy ust. 1 muszą spełniać odpowiednie wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i rozporządzenia (WE) nr 853/2004, w szczególności w zakresie przygotowywania w zatwierdzonym zakładzie i zgodności z warunkami dotyczącymi znaków identyfikacyjnych określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Artykuł 2

Niniejszym uchyla się rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 360/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

(3) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.

(4) Dz.U. L 109 z 19.4.2013, s. 27.

ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego, stosowane od dnia 19 lipca 2013 r.

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

0105 11 11 9000

A02

EUR/100 pcs

0,00

0105 11 19 9000

A02

EUR/100 pcs

0,00

0105 11 91 9000

A02

EUR/100 pcs

0,00

0105 11 99 9000

A02

EUR/100 pcs

0,00

0105 12 00 9000

A02

EUR/100 pcs

0,00

0105 14 00 9000

A02

EUR/100 pcs

0,00

0207 12 10 9900

V03

EUR/100 kg

0,00

0207 12 90 9190

V03

EUR/100 kg

0,00

0207 12 90 9990

V03

EUR/100 kg

0,00

Uwaga: Kody produktów i seria „A ” kodów miejsc przeznaczenia określone są w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, s. 1).

Pozostałe miejsca przeznaczenia określa się w następujący sposób:

V03

A24 , Angola, Arabia Saudyjska, Kuwejt, Bahrajn, Katar, Oman, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jordania, Jemen, Liban, Irak i Iran.

19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/16

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 690/2013

z dnia 18 lipca 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj.

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4)	Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania.

(5)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 181 z 14.7.2009, s. 8.

(3) Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Kod CN	Opis produktu	Reprezentatywna cena (w EUR/100 kg)	Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 (w EUR/100 kg)	Pochodzenie (1)
0207 12 10	Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70 %« lub inaczej prezentowane, mrożone	141,9	0	AR
0207 12 90	Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej prezentowane, mrożone	165,7	0	AR
0207 12 90		165,5	0	BR
0207 14 10	Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone	273,7	8	AR
		251,2	15	BR
		307,5	0	CL
		279,5	6	TH
0207 27 10	Kawałki bez kości z indyków, mrożone	332,6	0	BR
0207 27 10	Kawałki bez kości z indyków, mrożone	297,0	0	CL
0408 11 80	Żółtka jaj	490,3	0	AR
0408 91 80	Żółtka jaj	560,6	0	AR
1602 32 11	Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus	253,4	10	BR

(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod » ZZ « odpowiada »innym pochodzeniom«.”

19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/18

DYREKTYWA KOMISJI 2013/41/UE

z dnia 18 lipca 2013 r.

zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia fenotryny (izomer 1R trans) jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanowiono wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje d-fenotrynę.

(2)	Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 d-fenotryna została oceniona zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE pod kątem stosowania w produktach typu 18, „Insektycydy, akarycydy i produkty stosowane w celu zwalczania innych stawonogów”, zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy.

(3)

Dane przedstawione do celów oceny pozwoliły na sformułowanie wniosków jedynie w odniesieniu do pewnej formy d-fenotryny, tj. substancji zawierającej co najmniej 89 % w/w fenotryny (izomer 1R trans). Zgodnie z obecną praktyką w zakresie nadawania nazw substancjom (3) substancję tę należy uważać za substancję jednoskładnikową i nazwać ją fentoryną (izomer 1R trans). Ocena nie pozwoliła na sformułowanie wniosków w odniesieniu do jakiejkolwiek innej substancji zgodnej z definicją d-fenotryny w wyżej wymienionym wykazie substancji czynnych zamieszczonym w rozporządzeniu (WE) nr 1451/2007. Z tego względu, na podstawie obecnej oceny, do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE należy włączyć jedynie fenotrynę (izomer 1R trans).

(4)	Irlandia została wyznaczona jako państwo pełniące rolę sprawozdawcy i w dniu 29 lipca 2010 r. przedłożyła Komisji sprawozdanie właściwego organu, wraz z zaleceniem, zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007.

(5)	Sprawozdanie właściwego organu zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję. Zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 w dniu 1 marca 2013 r. wyniki przeglądu zostały włączone do sprawozdania z oceny przez Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych.

(6)

Na podstawie przeprowadzonych ocen można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające fenotrynę (izomer 1R trans), stosowane jako insektycydy, akarycydy i produkty stosowane w celu zwalczania innych stawonogów, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Należy zatem włączyć fenotrynę (izomer 1R trans) do stosowania w produktach typu 18 do załącznika I do tej dyrektywy.

(7)

Nie wszystkie potencjalne zastosowania zostały ocenione na poziomie UE. Dlatego stosowne jest, aby państwa członkowskie dokonały oceny tych scenariuszy zastosowań lub narażenia oraz ryzyka w odniesieniu do środowisk i populacji ludzi nieuwzględnionych w odpowiedni sposób w ocenie ryzyka na poziomie unijnym oraz aby w momencie wydawania zezwoleń na produkty zapewniły podjęcie odpowiednich środków lub nałożenie obowiązku spełnienia szczególnych warunków w celu ograniczenia stwierdzonych rodzajów ryzyka do dopuszczalnego poziomu.

(8)

Z uwagi na ryzyko stwierdzone dla zdrowia ludzkiego należy wprowadzić wymóg ustanowienia bezpiecznych procedur postępowania w odniesieniu do zastosowań o bardzo niskiej objętości (ULV), zaś produkty należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, chyba że we wniosku o zezwolenie na stosowanie produktu można wykazać, że ryzyko może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków.

(9)	Z uwagi na ryzyko stwierdzone dla środowiska należy wymagać, aby wydawanie zezwoleń na produkty było uzależnione od zastosowania odpowiednich środków ograniczających ryzyko służących ochronie pszczół miodnych.

(10)

W odniesieniu do produktów zawierających fenotrynę (izomer 1R trans), które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, państwa członkowskie weryfikują, czy zachodzi konieczność ustalenia nowych lub zmiany obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniającym dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającym dyrektywę Rady 91/414/EWG (5) oraz przyjmują wszelkie środki ograniczające ryzyko zapewniające nieprzekraczanie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości, które mają zastosowanie.

(11)

Przepisy niniejszej dyrektywy powinny być stosowane jednocześnie we wszystkich państwach członkowskich, tak aby zapewnić równe traktowanie produktów biobójczych w produktach typu 18 zawierających substancję czynną fenotrynę (izomer 1R trans) na rynku Unii oraz właściwe ogólne funkcjonowanie rynku produktów biobójczych.

(12)

Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie włączona do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z włączenia oraz aby zagwarantować wnioskodawcom, którzy przygotowali dokumenty, możliwość pełnego wykorzystania 10-letniego okresu ochrony informacji, który – zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 98/8/WE – rozpoczyna się od dnia włączenia.

(13)	Po włączeniu państwom członkowskim należy przyznać odpowiedni czas na wprowadzenie w życie przepisów art. 16 ust. 3 dyrektywy 98/8/WE.

(14)	Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 98/8/WE.

(15)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (6) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych.

(16)	Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2014 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 września 2015 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(2) Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.

(3) Zob. w szczególności Guidance for identification and naming of substances under REACH and CLP (Wytyczne w zakresie identyfikowania i nazywania substancji zgodnie z rozporządzeniami REACH i CLP), ECHA-11-G-10.1-EN, s. 19 i nast.

(4) Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

(5) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

(6) Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do dyrektywy 98/8/WE dodaje się wpis w brzmieniu:

Nazwa zwyczajowa

Nazwa IUPAC

Numery identyfikacyjne

Minimalny stopień czystości substancji czynnej (*1)

Data włączenia

Termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3, chyba że zastosowanie ma jeden z wyjątków wskazanych w przypisie do niniejszego nagłówka (*2)

Data wygaśnięcia włączenia

Rodzaj produktu

Przepisy szczegółowe (*3)

„66

Fenotryna (izomer 1R trans)

Nazwa IUPAC: 3-fenoksybenzylo(1R,3R)-2,2-dimetylo-3-(2-metyloprop-1-enylo)cyklopropanokarboksylan

Nr WE: 247-431-2

Nr CAS: 26046-85-5

89 % w/w fenotryny (izomer 1R trans)

1 września 2015 r.

31 sierpnia 2017 r.

31 sierpnia 2025 r.

W ocenie ryzyka na poziomie Unii nie uwzględniono wszystkich możliwych scenariuszy zastosowań i narażenia. Przy dokonywaniu oceny wniosku o zezwolenie na stosowanie produktu zgodnie z art. 5 i załącznikiem VI państwa członkowskie dokonują, jeśli jest to właściwe dla określonego produktu, oceny tych scenariuszy zastosowań lub narażenia oraz ryzyka w odniesieniu do środowisk i populacji ludzi, które nie zostały uwzględnione w odpowiedni sposób w ocenie ryzyka na poziomie unijnym.

Państwa członkowskie dbają o to, aby zezwolenia spełniały następujące warunki:

należy ustanowić bezpieczne procedury postępowania dla zastosowań przy bardzo niskiej objętości (ULV), a produkty należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, chyba że można wykazać we wniosku o zezwolenie na stosowanie produktu, że ryzyko może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą innych środków;

w odniesieniu do produktów zawierających fenotrynę (izomer 1R trans), które mogą powodować pozostałości w żywności lub paszy, państwa członkowskie weryfikują, czy zachodzi konieczność ustalenia nowych lub zmiany obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009 lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005, oraz przyjmują wszelkie środki ograniczające ryzyko zapewniające nieprzekraczanie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości, które mają zastosowanie;

3)	w stosownych przypadkach podejmowane są środki w celu ochrony pszczół miodnych.”

Suma wszystkich izomerów

Nazwa IUPAC: (2,2-dimetylo-3-(2-metylprop-1-enylo)cyklopropano-1-karboksylan (3-fenoksyfenylo)metylu

Nr WE: 247-404-5

Nr CAS: 26002-80-2

95,5 % w/w sumy wszystkich izomerów

(*1) Czystość wskazana w tej kolumnie oznaczała minimalny stopień czystości substancji czynnej stosowany do dokonywania oceny zgodnie z art. 11. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją.

(*2) Dla produktów zawierających więcej niż jedną substancję czynną, o których mowa w art. 16 ust. 2, termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 jest terminem obowiązującym dla ostatniej z jego substancji czynnych, która ma zostać włączona do niniejszego załącznika. Dla produktów, dla których pierwsze zezwolenie zostało przyznane później niż 120 dni przed terminem zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 oraz kompletny wniosek o wzajemne uznanie został złożony zgodnie z art. 4 ust. 1 w terminie 60 dni od dnia udzielenia pierwszego zezwolenia, termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 w odniesieniu do tego wniosku zostaje przedłużony do 120 dni od daty otrzymania kompletnego wniosku o wzajemne uznanie. Dla produktów, w odniesieniu do których państwo członkowskie zaproponowało odstępstwo od wzajemnego uznawania zgodnie z art. 4 ust. 4, termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 zostaje przedłużony do 30 dni od daty przyjęcia decyzji Komisji zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit drugi.

(*3) Do celów wdrożenia wspólnych zasad załącznika VI zawartość sprawozdań z oceny i wnioski z nich są dostępne na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm

19.7.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/22

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 18 lipca 2013 r.

w sprawie zgodności norm europejskich serii EN 15649 (części 1–7) dotyczących przedmiotów rekreacyjnych pływających stosowanych na wodzie i w wodzie z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa przewidzianym w dyrektywie 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz publikacji odniesień do tych norm w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/390/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE ustanawia się wymóg, by producenci wprowadzali na rynek wyłącznie produkty bezpieczne.

(2)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2001/95/WE produkt uważa się za bezpieczny w zakresie zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych odnośnymi normami krajowymi, jeżeli spełnia on dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich, do których Komisja opublikowała odniesienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 4 ust. 2 wymienionej dyrektywy.

(3)	Na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE normy europejskie ustanawiane są przez europejskie organy normalizacyjne na podstawie zleceń sporządzanych przez Komisję.

(4)	Na podstawie art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE Komisja zobowiązana jest publikować odniesienia do takich norm.

(5)

W dniu 21 kwietnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/323/WE w sprawie wymogów bezpieczeństwa, które muszą spełniać normy europejskie w odniesieniu do pływających artykułów rekreacyjnych przeznaczonych do używania na lub w wodzie zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

(6)

W dniu 6 września 2005 r. Komisja wydała europejskim organom normalizacyjnym zlecenie M/372 dotyczące opracowania europejskiej normy lub europejskich norm w celu uwzględnienia głównych zagrożeń związanych z przedmiotami rekreacyjnymi pływającymi stosowanymi na wodzie i w wodzie, a mianowicie wypadków utonięcia lub podtopienia, a także innych zagrożeń, w tym wynikających z konstrukcji produktów, takich jak odpłynięcie, utrata kontaktu z przedmiotem, upadek z dużej wysokości, uwięzienie lub zaplątanie się nad lub pod powierzchnią wody, nagła utrata pływalności, wywrotki, szok termiczny, jak również zagrożenia związane z używaniem tych przedmiotów, takie jak zderzenie i uderzenie oraz zagrożenia związane z wiatrem, prądami oraz pływami morskimi.

(7)	W związku ze zleceniem Komisji Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) przyjął serię norm europejskich (EN 15649 części 1–7) dotyczących przedmiotów rekreacyjnych pływających stosowanych na wodzie i w wodzie.

(8)

Europejskie normy serii EN 15649 (części 1–7) dotyczące przedmiotów rekreacyjnych pływających stosowanych na wodzie i w wodzie stanowią realizację zlecenia M/372 i są zgodne z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa przewidzianym w dyrektywie 2001/95/WE. Odniesienia do nich należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(9)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na podstawie przepisów dyrektywy 2001/95/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące normy europejskie spełniają ogólny wymóg bezpieczeństwa określony w dyrektywie 2001/95/WE dla zagrożeń, których dotyczą.

a)	EN 15649-1:2009 + A1:2012 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 1: Klasyfikacja, materiały, wymagania ogólne i metody badań”;

b)	EN 15649-2:2009 + A1:2012 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 2: Informacje dla konsumenta”;

c)	EN 15649-3:2009 + A1:2012 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 3: Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań urządzeń klasy A”;

d)	EN 15649-4:2010 + A1:2012 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 4: Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań urządzeń klasy B”;

e)	EN 15649-5:2009 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 5: Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań urządzeń klasy C”;

f)	EN 15649-6:2009 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 6: Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań urządzeń klasy D”;

g)	EN 15649-7:2009 „Przedmioty rekreacyjne pływające stosowane na wodzie i w wodzie — Część 7: Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań urządzeń klasy E”.

Artykuł 2

Odniesienia do norm EN 15649-1:2009 + A1:2012, EN 15649-2:2009 + A1:2012, EN 15649-3:2009 + A1:2012, EN 15649-4:2010 + A1:2012, EN 15649-5:2009, EN 15649-6:2009 oraz EN 15649-7:2009 są publikowane w części C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

(2) Dz.U. L 104 z 23.4.2005, s. 39.

		ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2013.196.pol
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 196

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 56 19 lipca 2013

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Rady (UE) nr 685/2013 z dnia 15 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 866/2004 w sprawie systemu na podstawie art. 2 Protokołu 10 do Aktu przystąpienia w odniesieniu do towarów, które są wyprowadzane z obszarów, na których rząd Republiki Cypryjskiej sprawuje efektywną kontrolę, oraz ponownie wprowadzane na te obszary po przewiezieniu ich przez obszary, na których rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje efektywnej kontroli	1
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 686/2013 z dnia 16 lipca 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Oignon doux des Cévennes (ChNP)]	4
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 687/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	10
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 688/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie przyznawania uprawnień do przywozu w odniesieniu do wniosków złożonych na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa wołowego i cielęcego mrożonego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 431/2008	12
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 689/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. ustalające refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego	13
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 690/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj	16
		DYREKTYWY
	*	Dyrektywa Komisji 2013/41/UE z dnia 18 lipca 2013 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia fenotryny (izomer 1R trans) jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy ( 1 )	18
		DECYZJE
		2013/389/UE
	*	Decyzja Rady z dnia 15 lipca 2013 r. w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Finlandii	21
		2013/390/UE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie zgodności norm europejskich serii EN 15649 (części 1–7) dotyczących przedmiotów rekreacyjnych pływających stosowanych na wodzie i w wodzie z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa przewidzianym w dyrektywie 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz publikacji odniesień do tych norm w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ( 1 )	22


	*	Informacja dla czytelników – Rozporządzenie Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)	s3