(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 10 ust. 1–4 ustanowiono przepisy szczegółowe dotyczące oceny produktów, które były stosowane w Unii jako dodatki do kiszonki w dniu, w którym rozporządzenie to zaczęło być stosowane.

(2)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 preparat Lactobacillus plantarum NCIMB 30083 oraz preparat Lactobacillus plantarum NCIMB 30084 wpisano do unijnego rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty należące do grupy funkcjonalnej „dodatki do kiszonki” dla wszystkich gatunków zwierząt.

(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożone zostały wnioski o zezwolenie na stosowanie wspomnianych preparatów jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania ich w kategorii „dodatki technologiczne” i w grupie funkcjonalnej „dodatki do kiszonki”. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 13 grudnia 2012 r. (2), że w proponowanych warunkach stosowania przedmiotowe preparaty uznaje się za bezpieczne dla gatunków docelowych, dla konsumentów produktów pochodzących od zwierząt karmionych taką kiszonką oraz dla środowiska. Urząd stwierdził również, że oba preparaty mogą poprawić proces produkcji kiszonki dzięki lepszej konserwacji suchej masy oraz ograniczeniu degradacji białka w paszach łatwych i średnio trudnych do kiszenia. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena przedmiotowych preparatów dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatów, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2)

Dnia 23 marca 2013 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu czterech osób fizycznych z listy osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

(3)

Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2008/72/WE Komisja ma obowiązek określić, czy materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy warzyw, inny niż materiał siewny, produkowany w państwie trzecim i spełniający te same warunki odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowotności roślin, podłoża uprawowego, opakowania, przeprowadzonych inspekcji, oznaczania i plombowania, jest równoważny pod każdym z tych względów materiałowi rozmnożeniowemu i nasadzeniowemu warzyw, innemu niż materiał siewny, produkowanemu w Unii i spełniającemu wymogi oraz warunki wspomnianej dyrektywy.

(2)

Jednakże obecnie dostępne informacje dotyczące warunków stosowanych w państwach trzecich nie są wystarczające, aby umożliwić Komisji przyjęcie takich decyzji w odniesieniu do każdego państwa trzeciego.

(3)

W celu uniknięcia zakłóceń w strukturze handlu państwa członkowskie przywożące z państw trzecich materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy warzyw, inny niż materiał siewny, powinny w dalszym ciągu mieć możliwość stosowania, w odniesieniu do tych produktów, warunków co najmniej równorzędnych z tymi, które są stosowane w przypadku podobnych produktów unijnych zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 2008/72/WE. Okres stosowania odstępstwa ustanowionego dyrektywą 2008/72/WE w odniesieniu do takiego przywozu należy w związku z tym przedłużyć poza termin 31 grudnia 2012 r. Jak wskazują dostępne informacje, nie wystąpiły problemy pod względem zgodności przywożonego materiału z przepisami dyrektywy 2008/72/WE. Można w uzasadniony sposób oczekiwać, że przywożony materiał będzie nadal zgodny z przepisami unijnymi przez okres kolejnych 10 lat.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2008/72/WE.

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,