22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/1

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 258/2013/UE

z dnia 13 marca 2013 r.

zmieniająca decyzje nr 573/2007/WE, nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 2 oraz art. 79 ust. 2 i 4,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja nr 573/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiła Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, decyzja nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiła Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów, a decyzja Rady 2007/435/WE (4) ustanowiła Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich, jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”. Decyzje te ustanawiają różne stawki unijnego współfinansowania dla działań wspieranych przez Fundusze.

(2)

Bezprecedensowy ogólnoświatowy kryzys finansowy i załamanie się koniunktury gospodarczej miały istotny negatywny wpływ na wzrost gospodarczy i stabilność finansową, powodując znaczne pogorszenie sytuacji finansowej, gospodarczej i społecznej kilku państw członkowskich. Niektóre państwa członkowskie doświadczają poważnych trudności lub są nimi zagrożone, zwłaszcza w odniesieniu do swojej stabilności finansowej i gospodarczej, co doprowadziło lub może prowadzić do pogorszenia ich deficytu i zadłużenia oraz zagraża wzrostowi gospodarczemu; sytuację tę pogarsza dodatkowo międzynarodowe otoczenie gospodarcze i finansowe.

(3)

Chociaż podjęto już zdecydowane działania w celu zrównoważenia negatywnych skutków kryzysu, powszechnie odczuwany zaczyna być wpływ kryzysu finansowego na gospodarkę realną, rynek pracy i społeczeństwo. Presja na krajowe zasoby finansowe wzrasta i należy szybko podjąć dalsze kroki w celu jej złagodzenia poprzez maksymalne i optymalne wykorzystanie unijnego finansowania.

(4)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (5) przewiduje, że Rada może przyznać średnioterminową pomoc finansową, w przypadku gdy państwo członkowskie, które nie przyjęło euro, ma poważne trudności lub jest poważnie zagrożone trudnościami związanymi z jego bilansem płatniczym.

(5)	Decyzją Rady 2009/459/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie udzielenia Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty (6) przyznano pomoc finansową Rumunii.

(6)

W zgodzie z konkluzjami Rady Ecofin z dnia 9-10 maja 2010 r., Rada przyjęła obszerny pakiet środków, w tym rozporządzenie Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej (7), a w dniu 7 czerwca 2010 r. został utworzony przez państwa członkowskie należące do strefy euro Europejski Instrument Stabilności Finansowej, celem udzielania wsparcia finansowego państwom członkowskim należącym do strefy euro, które mają trudności z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza ich kontrolą, tak by chronić stabilność finansową strefy euro jako całości, jak również jej państw członkowskich.

(7)	Na mocy decyzji wykonawczych Rady 2011/77/UE (8) oraz 2011/344/UE (9) przyznano pomoc finansową w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej odpowiednio dla Irlandii i Portugalii. Otrzymały one również środki z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej.

(8)

W dniu 8 maja 2010 r. zawarto umowę między pożyczkodawcami i akt w sprawie pożyczki w odniesieniu do Grecji, które weszły w życie z dniem 11 maja 2010 r., jako pierwszy program pomocy finansowej dla Grecji. W dniu 12 marca 2012 r. ministrowie finansów państw członkowskich strefy euro przerwali ten pierwszy program i zatwierdzili drugi program pomocy finansowej dla Grecji. Postanowiono, że instrumentem finansowym dla tego drugiego programu będzie Europejski Instrument Stabilności Finansowej, w ramach którego wydatkowana będzie również pozostała kwota wniesiona przez strefę euro w ramach pierwszego programu.

(9)

W dniu 2 lutego 2012 r. ministrowie finansów państw członkowskich strefy euro podpisali Traktat ustanawiający europejski mechanizm stabilności. Ten traktat jest następstwem decyzji Rady Europejskiej 2011/199/UE z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilności dla państw członkowskich, których walutą jest euro (10). Na mocy tego traktatu europejski mechanizm stabilności jest głównym dostarczycielem wsparcia finansowego dla państw członkowskich strefy euro po jego wejściu w życie w dniu 8 października 2012 r. Dlatego niniejsza decyzja powinna już uwzględniać europejski mechanizm stabilności.

(10)

W swych konkluzjach z dnia 23 i 24 czerwca 2011 r. Rada Europejska przychylnie przyjęła zamiar Komisji dotyczący wzmocnienia synergii pomiędzy programem pożyczkowym dla Grecji a unijnymi środkami finansowymi i wsparła wysiłki zmierzające do zwiększenia zdolności Grecji do absorbowania środków unijnych w celu stymulowania wzrostu i zatrudnienia, poprzez przeorientowanie uwagi na poprawę konkurencyjności i tworzenie miejsc pracy. Ponadto Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła i poparła przygotowywanie przez Komisję wraz z państwami członkowskimi kompleksowego programu pomocy technicznej dla Grecji. Zmiany w decyzjach nr 573/2007/WE, nr 575/2007/WE oraz 2007/435/WE, określone w niniejszej decyzji, przyczyniają się do takich wysiłków zmierzających do wzmocnienia synergii.

(11)

Z myślą o nadzwyczajnych okolicznościach rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (11) zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1311/2011 (12), aby umożliwić zwiększenie stawki współfinansowania stosowanej w ramach funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności wobec państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej. Podobne podejście zostało przyjęte wobec tych państw członkowskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1312/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (13) oraz w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 387/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (14). Te państwa członkowskie powinny również w podobny sposób otrzymać wsparcie w ramach czterech funduszy ustanowionych jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, mianowicie Funduszu Granic Zewnętrznych, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów, Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich („Fundusze”) ustanowionych na lata 2007–2013.

(12)

Fundusze są głównym narzędziem pomagającym państwom członkowskim sprostać poważnym wyzwaniom w dziedzinie migracji, azylu i granic zewnętrznych, takim jak opracowanie kompleksowej unijnej polityki imigracyjnej w celu wzmocnienia konkurencyjności i spójności społecznej Unii oraz stworzenie wspólnego europejskiego systemu azylowego.

(13)

Aby ułatwić zarządzanie finansowaniem Unii w dziedzinie migracji, azylu i granic zewnętrznych oraz poprawić dostępność takiego finansowania dla państw członkowskich wdrażających swoje programy roczne w ramach funduszy, niezbędne jest – tymczasowo i bez uszczerbku dla okresu programowania na lata 2014–2020 – zwiększenie stawki unijnego współfinansowania w ramach funduszy do kwoty odpowiadającej 20 punktom procentowym powyżej obecnie stosowanych stawek współfinansowania dla państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej. Oznacza to, że roczny przydział krajowy Funduszy zgodnie z aktami podstawowymi pozostanie niezmieniony, natomiast krajowa stawka współfinansowania zostanie odpowiednio obniżona. Trwające obecnie programy roczne będą musiały zostać odpowiednio zmienione, aby uwzględnić zmiany wynikające z zastosowania zwiększonej unijnej stawki współfinansowania.

(14)

Każde państwo członkowskie, które zamierza skorzystać ze zwiększonej stawki współfinansowania, powinno przekazać Komisji pisemne oświadczenie wraz z projektem programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego. W swoim oświadczeniu dane państwo członkowskie powinno zawrzeć odniesienie do odpowiedniej decyzji Rady oraz do wszelkich innych decyzji, które umożliwiają mu korzystanie ze zwiększonej stawki unijnego współfinansowania.

(15)

Bezprecedensowy kryzys wpływający na międzynarodowe rynki finansowe oraz pogorszenie koniunktury gospodarczej poważnie nadszarpnął stabilność finansową niektórych państw członkowskich. Ponieważ niezbędna jest szybka reakcja, aby przeciwdziałać negatywnym skutkom dla całości gospodarki, niniejsza decyzja powinna wejść w życie jak najszybciej.

(16)	Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje nr 573/2007/WE, nr 575/2007/WE oraz 2007/435/WE.

(17)

Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(18)	Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany w decyzji nr 573/2007/WE

W decyzji nr 573/2007/WE wprowadza się następujące zmiany:

w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Wkład Unii we wspierane projekty w odniesieniu do działań realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 3 nie przekracza 50 % całkowitych kosztów danego działania.

Wkład ten może zostać podwyższony do 75 % w przypadku projektów służących realizacji szczególnych celów priorytetowych określonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art. 17.

Wkład Unii podwyższa się do 75 % w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.

Wkład Unii może zostać podwyższony o 20 punktów procentowych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że spełnia ono jedno z poniższych kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego zgodnie z art. 20 ust. 3 niniejszej decyzji lub swojego projektu zmienionego programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/22/WE (*1):

a)	udostępnia się mu średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (*2);

b)	udostępnia się mu pomoc finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 (*3) lub inne państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc finansową przed dniem 13 maja 2010 r.; lub

c)	udostępnia się mu pomoc finansową zgodnie z porozumieniem międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski mechanizm stabilności.

Dane państwo członkowskie przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego potwierdzającym, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których mowa w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego.

Projekt współfinansowany według podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego nadal będą spełnione w trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.

(*1) Dz.U. L 7 z 10.1.2008, s. 1."

(*2) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1."

(*3) Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.”;"

w art. 21 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Pomoc finansowa z Funduszu na środki nadzwyczajne przewidziane w art. 5 jest ograniczona do okresu sześciu miesięcy i nie przekracza 80 % kosztów danego środka nadzwyczajnego

Pomoc finansowa może zostać podwyższona o 20 punktów procentowych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że spełnia ono jedno z kryteriów określonych w art. 14 ust. 4 akapit czwarty lit. a), b) lub c) niniejszej decyzji w momencie przedłożenia wniosku o środki nadzwyczajne, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub w momencie przedłożenia swojego projektu zmienionego programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji 2008/22/WE.

Dane państwo członkowskie przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz z wnioskiem o środki nadzwyczajne lub projektem zmienionego programu rocznego potwierdzające, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których mowa w art. 14 ust. 4 akapit czwarty lit. a), b) lub c).

Projekt współfinansowany według podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w art. 14 ust. 4 akapit czwarty lit. a), b) lub c) nadal będą spełnione w trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.”.

Artykuł 2

Zmiany w decyzji nr 575/2007/WE

W art. 15 decyzji nr 575/2007/WE ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Wkład Unii we wspierane projekty w odniesieniu do działań realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 3 nie przekracza 50 % całkowitych kosztów danego działania.

Wkład ten może zostać podwyższony do 75 % w przypadku projektów służących realizacji szczególnych celów priorytetowych wyznaczonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art. 18.

Wkład Unii podwyższa się do 75 % w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.

Wkład Unii może zostać podwyższony o 20 punktów procentowych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że spełnia ono jedno z poniższych kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego zgodnie z art. 21 ust. 3 niniejszej decyzji lub swojego projektu zmienionego programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/458/WE (*4):

a)	udostępnia się mu średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (*5);

b)	udostępnia się mu pomoc finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 (*6) lub inne państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc finansową przed dniem 13 maja 2010 r.; lub

c)	udostępnia się mu pomoc finansową zgodnie z porozumieniem międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski mechanizm stabilności.

(*4) Dz.U. L 167 z 27.6.2008, s. 135."

(*5) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1."

(*6) Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.”."

Artykuł 3

Zmiany w decyzji 2007/435/WE

W art. 13 decyzji 2007/435/WE ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Wkład Unii we wspierane projekty w odniesieniu do działań realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 4 nie przekracza 50 % całkowitych kosztów danego działania.

Wkład ten może zostać podwyższony do 75 % w przypadku projektów służących realizacji szczególnych celów priorytetowych wyznaczonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art. 16.

Wkład Unii podwyższa się do 75 % w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.

Wkład Unii może zostać podwyższony o 20 punktów procentowych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że spełnia ono jedno z poniższych kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego zgodnie z art. 19 ust. 3 niniejszej decyzji lub swojego zmienionego projektu programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/457/WE (*7):

a)	udostępnia się mu średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (*8);

b)	udostępnia się mu pomoc finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 (*9) lub inne państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc finansową przed dniem 13 maja 2010 r.; lub

c)	udostępnia się mu pomoc finansową zgodnie z porozumieniem międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski mechanizm stabilności.

(*7) Dz.U. L 167 z 27.6.2008, s. 69."

(*8) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1."

(*9) Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.”."

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Strasburgu dnia 13 marca 2013 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

L. CREIGHTON

Przewodniczący

(1) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia.25 lutego 2013 r.

(2) Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 1.

(3) Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 45.

(4) Dz.U. L 168 z 28.6.2007, s. 18.

(5) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.

(6) Dz.U. L 150 z 13.6.2009, s. 8.

(7) Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.

(8) Dz.U. L 30 z 4.2.2011, s. 34.

(9) Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88.

(10) Dz.U. L 91 z 6.4.2011, s. 1.

(11) Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

(12) Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 5.

(13) Dz.U. L 339 z 21.12.2011, s. 1.

(14) Dz.U. L 129 z 16.5.2012, s. 7.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/6

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 259/2013/UE

z dnia 13 marca 2013 r.

zmieniająca decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Decyzja nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawia Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” oraz określa różne stawki unijnego współfinansowania dla działań wspieranych przez ten fundusz.

(2)

(3)

(4)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (3) przewiduje, że Rada może przyznać średnioterminową pomoc finansową, w przypadku gdy państwo członkowskie, które nie przyjęło euro, ma poważne trudności lub jest poważnie zagrożone trudnościami związanymi z jego bilansem płatniczym.

(5)	Decyzją Rady 2009/459/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie udzielenia Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty (4) przyznano pomoc finansową Rumunii.

(6)

W zgodzie z konkluzjami Rady ECOFIN z dnia 9-10 maja 2010 r. Rada przyjęła obszerny pakiet środków, w tym rozporządzenie Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej (5), a w dniu 7 czerwca 2010 r. został utworzony przez państwa członkowskie należące do strefy euro Europejski Instrument Stabilności Finansowej celem udzielania wsparcia finansowego państwom członkowskim należącym do strefy euro, które mają trudności z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza ich kontrolą, tak aby chronić stabilność finansową strefy euro jako całości, jak również jej państw członkowskich.

(7)	Na mocy decyzji wykonawczych Rady 2011/77/UE (6) oraz 2011/344/UE (7) przyznano pomoc finansową w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej odpowiednio dla Irlandii i Portugalii. Otrzymały one również środki z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej.

(8)

W dniu 8 maja 2010 r. zawarto umowę między pożyczkodawcami i akt w sprawie pożyczki w odniesieniu do Grecji, które weszły w życie z dniem 11 maja 2010 r., jako pierwszy program pomocy finansowej dla Grecji. W dniu 12 maja 2012 r. ministrowie finansów państw członkowskich strefy euro przerwali ten pierwszy program i zatwierdzili drugi program pomocy finansowej dla Grecji. Postanowiono, że instrumentem finansowym dla tego drugiego programu będzie Europejski Instrument Stabilności Finansowej, w ramach którego wydatkowana będzie również pozostała kwota wniesiona przez strefę euro w ramach pierwszego programu.

(9)

W dniu 2 lutego 2012 r. ministrowie finansów państw członkowskich strefy euro podpisali Traktat ustanawiający europejski mechanizm stabilności. Ten traktat jest następstwem decyzji Rady Europejskiej 2011/199/UE z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilności dla państw członkowskich, których walutą jest euro (8). Na mocy tego traktatu europejski mechanizm stabilności jest głównym dostarczycielem wsparcia finansowego dla państw członkowskich strefy euro po jego wejściu w życie w dniu 8 października 2012 r. Dlatego niniejsza decyzja powinna uwzględniać europejski mechanizm stabilności.

(10)

W swych konkluzjach z dnia 23 i 24 czerwca 2011 r. Rada Europejska przychylnie przyjęła zamiar Komisji dotyczący wzmocnienia synergii pomiędzy programem pożyczkowym dla Grecji a unijnymi środkami finansowymi i wsparła wysiłki zmierzające do zwiększenia zdolności Grecji do absorbowania środków unijnych w celu stymulowania wzrostu i zatrudnienia, poprzez przeorientowanie uwagi na poprawę konkurencyjności i tworzenie miejsc pracy. Ponadto Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła i poparła przygotowywanie przez Komisję wraz z państwami członkowskimi kompleksowego programu pomocy technicznej dla Grecji. Zmiany do decyzji nr 574/2007/WE, określone w niniejszej deczyji, przyczyniają się do takich wysiłków zmierzających do wzmocnienia synergii.

(11)

Z myślą o nadzwyczajnych okolicznościach rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (9) zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1311/2011 (10), aby umożliwić zwiększenie stawki współfinansowania stosowanej w ramach funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności wobec państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej. Podobne podejście zostało przyjęte wobec tych państw członkowskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1312/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (11) oraz w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 387/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (12). Te państwa członkowskie powinny otrzymać wsparcie w ramach czterech funduszy ustanowionych jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, mianowicie Funduszu Granic Zewnętrznych, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów, Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich („Fundusze”) ustanowionych na lata 2007–2013.

(12)

(13)

Aby ułatwić zarządzanie finansowaniem Unii w dziedzinie migracji, azylu i granic zewnętrznych oraz poprawić dostępność takiego finansowania dla państw członkowskich wdrażających swoje programy roczne w ramach funduszy, niezbędne jest – tymczasowo i bez uszczerbku dla okresu programowania na lata 2014–2020 – zwiększenie stawki unijnego współfinansowania w ramach funduszy do kwoty odpowiadającej 20 punktom procentowym powyżej obecnie stosowanych stawek współfinansowania dla państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej. Oznacza to, że roczny przydział krajowy funduszy zgodnie z aktami podstawowymi pozostanie niezmieniony, natomiast krajowa stawka współfinansowania zostanie odpowiednio obniżona. Trwające obecnie programy roczne będą musiały zostać odpowiednio zmienione, aby uwzględnić zmiany wynikające z zastosowania zwiększonej unijnej stawki współfinansowania.

(14)

(15)

(16)	Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 574/2007/WE.

(17)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (13), w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE (14) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.

(18)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konferderacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (15) w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (16).

(19)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (17) w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (18).

(20)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, na mocy art. 4 tego protokołu Dania podejmuje decyzję, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji, czy dokona transpozycji niniejszej decyzji do swego prawa krajowego.

(21)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (19); Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani nie ma ona do niego zastosowania.

(22)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (20). Irlandia nie uczestniczy zatem w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany w decyzji nr 575/2007/WE

Art. 16 ust. 4 decyzji nr 574/2007/WE otrzymuje brzmienie:

„4. Wkład Unii we wspierane projekty w odniesieniu do działań realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 4 nie przekracza 50 % całkowitych kosztów danego działania.

Wkład ten może zostać podwyższony do 75 % w przypadku projektów służących realizacji szczególnych celów priorytetowych określonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art. 20.

Wkład Unii podwyższa się do 75 % w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.

Wkład Unii może zostać podwyższony o 20 punktów procentowych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że spełnia ono jedno z poniższych kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego zgodnie z art. 23 ust. 3 niniejszej decyzji lub projektu zmienionego programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/456/WE (*1):

a)	udostępnia się mu średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (*2);

b)	udostępnia się mu pomoc finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 (*3) lub inne państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc finansową przed dniem 13 maja 2010 r.; lub

c)	udostępnia się mu pomoc finansową zgodnie z osiągniętym porozumieniem międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski mechanizm stabilności.

Dane państwo członkowskie przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego potwierdzające, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których mowa w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego

(*1) Dz.U. L 167 z 27.6.2008, s. 1."

(*2) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1."

(*3) Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.” "

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Strasburgu 13 marca 2013 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

L. CREIGHTON

Przewodniczący

(1) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lutego 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia.25 lutego 2013 r.

(2) Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.

(3) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1.

(4) Dz.U. L 150 z 13.6.2009, s. 8.

(5) Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.

(6) Dz.U. L 30 z 4.2.2011, s. 34.

(7) Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88.

(8) Dz.U. L 91 z 6.4.2011, s. 1.

(9) Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

(10) Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 5.

(11) Dz.U. L 339 z 21.12.2011, s. 1.

(12) Dz.U. L 129 z 16.5.2012, s. 7.

(13) Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

(14) Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

(15) Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

(16) Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

(17) Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

(18) Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.

(19) Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

(20) Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/10

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 260/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1458/2007 wobec przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Socjalistycznej Republiki Wietnamu, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Socjalistycznej Republiki Wietnamu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 13,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. POSTĘPOWANIE

1.1. Przebieg procedury

(1)	W 1991 r. Rada nałożyła rozporządzeniem (EWG) nr 3433/91 (2) ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 16,9 % na przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, pochodzących, między innymi, z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) („produkt objęty dochodzeniem”).

(2)	W 1995 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 1006/95 (3) pierwotne cło ad valorem zostało zastąpione cłem specyficznym w wysokości 0,065 ECU za zapalniczkę.

(3)

W następstwie dochodzenia, wszczętego zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („rozporządzenie podstawowe”), wyżej wspomniane środki zostały rozszerzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 192/1999 (4) na: 1) przywóz kieszonkowych zapalniczek gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych lub pochodzących z Tajwanu; i 2) przywóz niektórych zapalniczek do wielokrotnego napełniania pochodzących z ChRL lub wysyłanych lub pochodzących z Tajwanu o wartości za sztukę niższej niż 0,15 EUR na granicy Wspólnoty, przed ocleniem.

(4)	W 2001 r. rozporządzeniem (WE) nr 1824/2001 (5) Rada potwierdziła ostateczne cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1006/95, rozszerzone rozporządzeniem (WE) nr 192/1999 („obowiązujące środki”) zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(5)

W 2007 r. rozporządzeniem (WE) nr 1458/2007 (6) („rozporządzenie pierwotne”) Rada potwierdziła ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1824/2001 na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Środki te będą dalej zwane „środkami pierwotnymi”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia środków rozporządzeniem pierwotnym, będzie dalej zwane „dochodzeniem pierwotnym”.

(6)	W dniu 12 grudnia 2012 r. (7) Komisja opublikowała zawiadomienie o wygaśnięciu środków antydumpingowych.

(7)

Wraz z wygaśnięciem środków w dniu 13 grudnia 2012 r. zaprzestano rejestracji, w drodze rozporządzenia Komisji (UE) nr 1192/2012 (8), przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Wietnamu, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu (zob. również motyw 14).

1.2. Wniosek

(8)

W dniu 17 kwietnia 2012 r. Komisja otrzymała wniosek złożony na podstawie art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego („wniosek”) o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych w odniesieniu do przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, pochodzących z ChRL, oraz objęcie rejestracją przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Socjalistycznej Republiki Wietnamu („Wietnam”), zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu.

(9)	Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwo Société BIC, unijnego producenta zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień.

(10)	Wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie, że środki pierwotne były obchodzone poprzez działalność montażową w Wietnamie.

(11)

We wniosku wykazano, że po wprowadzeniu środków pierwotnych nastąpiła istotna zmiana struktury handlu w zakresie wywozu z ChRL i Wietnamu do Unii, która nie ma racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia poza wprowadzeniem środków pierwotnych. Ta zmiana struktury handlu wynikała rzekomo z dokonywania montażu zapalniczek w Wietnamie przy użyciu części pochodzących z ChRL.

(12)

Ponadto z dowodów prima facie wynika, że skutki naprawcze środków pierwotnych zostały osłabione zarówno pod względem zarówno ilości, jak i ceny. Dowody wskazują w szczególności, że zwiększenie przywozu z Wietnamu nastąpiło po cenach niższych od ceny niewyrządzającej szkody, ustalonej w dochodzeniu pierwotnym.

(13)	Ponadto istniały również wystarczające dowody prima facie na to, że ceny zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Wietnamu były dumpingowe w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej podczas pierwotnego dochodzenia.

1.3. Wszczęcie postępowania

(14)

Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody prima facie pozwalające na wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem Komisji (UE) nr 548/2012 (9) („rozporządzenie wszczynające”). Na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja, w drodze rozporządzenia wszczynającego, nakazała również organom celnym rejestrowanie przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Wietnamu, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu.

1.4. Dochodzenie

(15)

Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu dochodzenia władze ChRL i Wietnamu, producentów eksportujących w tych państwach oraz zainteresowanych importerów unijnych i Société BIC (wnioskodawcę) – unijnego producenta reprezentującego ponad 75 % produkcji zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, w Unii Europejskiej.

(16)

Kwestionariusz przesłano do 70 producentów eksportujących w ChRL i 15 producentów eksportujących w Wietnamie, o których Komisja dowiedziała się z wniosku. Kwestionariusze wysłano również do wymienionych we wniosku 59 importerów w Unii. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz oparcie ustaleń na dostępnych faktach.

(17)	Ośmiu z 15 znanych producentów eksportujących w Wietnamie zgłosiło się, jeden z nich stwierdził, że nie chce być uznawany za zainteresowaną stronę, ponieważ nie produkował produktu objętego dochodzeniem i nie dokonywał wywozu do Unii.

(18)

Następujących siedem przedsiębiorstw przedstawiło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a w ich siedzibach przeprowadzono następnie wizyty weryfikacyjne:

—	Viet Giai Thanh Co. Ltd, Ho Chi Minh City,

—	Hoa Hung Co. Ltd, Tay Ninh Province,

—	Trung Lai Gas Lighter Manufacture Co. Ltd, Nghe An Province,

—	Textion Plastic Co. Ltd, Binh Duong Province,

—	Cherry Year Vietnam Lighter Manufacture Co. Ltd, Tay Ninh Province,

—	Huaxing Vietnam Manufacture Co. Ltd, Tay Ninh Province,

—	Top Field Enterprises Co. Ltd, Tay Ninh Province.

(19)	Żaden ze znanych producentów eksportujących w ChRL nie zgłosił się ani nie dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(20)

W odniesieniu do importerów – ośmiu z nich przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a sześć przedsiębiorstw zgłosiło się i stwierdziło, że nie chcą być uznawane za zainteresowane strony, ponieważ nie dokonywały przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień („produktu objętego dochodzeniem”), z Wietnamu do Unii. Pozostałe znane przedsiębiorstwa nie zgłosiły się.

(21)

Po wszczęciu dochodzenia dwóch importerów złożyło wnioski o przesłuchanie, które odbyło się we wrześniu 2012 r. Wskazani importerzy przedstawili również swoje uwagi na piśmie. W tych uwagach zakwestionowano podstawy wszczęcia dochodzenia w odniesieniu do zakresu produktu, wielkości przywozu, ekonomicznego uzasadnienia zmian w strukturze handlu, powodów stojących za złożeniem wniosku oraz sytuacji finansowej producenta unijnego, który przedłożył wniosek. Zdaniem dwóch importerów nie było wystarczających powodów do wszczęcia dochodzenia.

(22)

Komisja przedstawiła szczegółową odpowiedź na te uwagi i umożliwiła stronom wyrażenie opinii. Komisja wyjaśniła, dlaczego jej zdaniem wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia. Opinie przedstawione przez wymienionych dwóch importerów nie wykazały braku wystarczających dowodów prima facie uzasadniających wszczęcie dochodzenia.

1.5. Okres objęty dochodzeniem

(23)

Okres objęty dochodzeniem trwał od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 marca 2012 r. („OD”). Dane dotyczące OD zgromadzono w celu zbadania między innymi domniemanej zmiany w strukturze handlu. Za okres sprawozdawczy od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r. („OS”) zgromadzono bardziej szczegółowe dane w celu zbadania ewentualnego osłabienia skutków naprawczych środków i występowania dumpingu.

2. WYNIKI DOCHODZENIA

2.1. Uwagi ogólne

(24)

Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocenę występowania obchodzenia środków przeprowadzono, poddając kolejno analizie: ewentualne zmiany w strukturze handlu między ChRL, Wietnamem a Unią; wynikanie tej zmiany z praktyki, procesu lub prac niemających wystarczających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem; istnienie dowodów szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła pod względem cen lub ilości produktu objętego dochodzeniem; istnienie dowodów występowania dumpingu w odniesieniu do wartości normalnych uprzednio ustalonych w dochodzeniu pierwotnym, w razie potrzeby zgodnie z art. 2 rozporządzenia podstawowego.

2.2. Produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem

(25)	Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w dochodzeniu pierwotnym: zapalniczki kieszonkowe gazowe jednorazowe, działające na krzemień, obecnie objęte kodem CN ex 9613 10 00 i pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”).

(26)	Dochodzeniem objęty jest taki sam produkt, jak ten określony w poprzednim motywie, ale wysyłany z Wietnamu, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Wietnamu, objęty obecnie tym samym kodem CN co produkt objęty postępowaniem („produkt objęty dochodzeniem”).

(27)

Dochodzenie wykazało, że zapalniczki kieszonkowe gazowe jednorazowe, działające na krzemień, zgodne z powyższą definicją, wywożone z ChRL do Unii oraz zapalniczki kieszonkowe gazowe jednorazowe, działające na krzemień, wysyłane z Wietnamu do Unii mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania, a zatem są uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

2.3. Stopień współpracy i określenie wielkości obrotów handlowych

Wietnam

(28)

Jak wskazano w motywie 18, siedem przedsiębiorstw przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W OS łączna wielkość zgłoszonej sprzedaży zapalniczek do Unii zgodnie z wymienionymi odpowiedziami reprezentowała ponad 100 % łącznego zgłoszonego przywozu zapalniczek do Unii zgodnie z bazą danych Eurostatu Comext. Pomimo tego, że informacje dotyczące wielkości sprzedaży w odpowiedziach zostały uznane za niewiarygodne, jak wyjaśniono w poniższym motywie 29, stwierdzono, że jest to jednak pewna wskazówka na temat wysokiego poziomu współpracy oraz reprezentatywności przedsiębiorstw objętych dochodzeniem.

(29)

Podczas wizyt weryfikacyjnych przeprowadzonych na terenie siedmiu wietnamskich producentów eksportujących stwierdzono, że każdy z nich przedstawił informacje, które nie mogą zostać uznane za wiarygodne do celów ustaleń istotnych dla dochodzenia. W szczególności ustalono, że te siedem przedsiębiorstw podało błędną wielkość produkcji, przywozu części do zapalniczek i łącznej sprzedaży. Stwierdzono także, że część działalności odnoszącej się do produktu objętego dochodzeniem nie była ujęta w oficjalnych rachunkach oraz że niektóre rodzaje działalności montażowej były prowadzone przez nieoficjalnych podwykonawców. Ponadto pewne ilości przywozu części z ChRL nie zostały zgłoszone lub były błędnie podane, a część sprzedaży nie była księgowana na rachunkach przedsiębiorstw. W konsekwencji niemożliwe było wiarygodne określenie, w szczególności, łącznej produkcji i łącznej wielkości sprzedaży przedsiębiorstw objętych postępowaniem ani uzgodnienie rzeczywistych cen sprzedaży produktu objętego dochodzeniem i kosztów dotyczących podstawowych surowców, takich jak gaz, z danymi przedstawionymi w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(30)

Mając na uwadze sytuację określoną w motywie 29, producenci eksportujący zostali poinformowani, że zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego zamierzano oprzeć ustalenia i wnioski z dochodzenia na podstawie najlepszych dostępnych faktów. Stronom umożliwiono przedstawienie opinii oraz złożenie wyjaśnień ustnych, jeżeli przedłożyły odpowiedni wniosek. Każda strona otrzymała indywidualne pismo wskazujące konkretne i szczegółowe ustalenia, które doprowadziły do wniosku, że przedstawione dane nie mogły być uważane za wiarygodne i nie nadawały się do ustalenia faktów niezbędnych dla dochodzenia.

(31)

Dwóch producentów eksportujących nie przedstawiło uwag w sprawie zamiaru stosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego. Pozostałych pięciu producentów eksportujących, obejmujących dwa indywidualne przedsiębiorstwa i jedną grupę trzech przedsiębiorstw, złożyło wnioski o przesłuchania, które rozpatrzono pozytywnie, a przesłuchania przeprowadzono w listopadzie 2012 r. Wskazani producenci eksportujący złożyli również swoje uwagi na piśmie. Zakwestionowali oni zamiar Komisji dotyczący nieuwzględnienia danych, które zostały przez nich przedstawione, oraz ewentualnego stwierdzenia występowania obchodzenia środków na podstawie najlepszych dostępnych faktów.

(32)

Czterech producentów eksportujących nie zakwestionowało tego, że przedstawione przez nich informacje nie były pełne lub wiarygodne, i uznało rozbieżności na swoich rachunkach, a także fakt, że nie wszystkie operacje zostały ujawnione lub zapisane w księgach. Jednak stwierdzili oni, że różnice dotyczyły wyłącznie ich sprzedaży krajowej i nie miały żadnego wpływu na sprzedaż eksportową. Jedna ze stron utrzymywała, że jej księgi uległy zniszczeniu w wyniku pożaru, co wyjaśnia braki w dostępnych informacjach. Wskazani producenci twierdzili również, że ilość gazu zawarta w zapalniczkach została błędnie oszacowana przez Komisję i dlatego ustalenia dotyczące wielkości produkcji nie były prawidłowe. Jedno przedsiębiorstwo wskazało, że rozbieżności w konsumpcji gazu wynikają z zamierzonego wypuszczania gazu z zapalniczek w cieplejszych miesiącach. Strony te nie mogły jednak przedstawić żadnych uzasadnionych dowodów na poparcie swoich stwierdzeń.

(33)

Wymienione przedsiębiorstwa twierdziły również, że w pełni współpracowały i nie zataiły żadnych informacji dotyczących ich działalności. Przyznały, że ich odpowiedzi nie były pełne, lecz zdecydowanie zaprzeczyły, że przedłożyły nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje. Ich zdaniem same nieujawnione i niemożliwe do zweryfikowania dane nie stanowią dowodu obchodzenia środków, a Komisja nie wykazała, na podstawie dowodów, obchodzenia środków.

(34)

Chociaż przedsiębiorstwa te nie przedłożyły pełnych i prawidłowych danych dotyczących ich działalności, Komisja wykorzystała alternatywne metody, takie jak konsumpcja surowców, aby powiązać podstawowe dane przedstawione w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu z informacjami przedłożonymi i uzyskanymi podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu. Te alternatywne metody, nawet jeżeli były one oczywiście mniej dokładne od rzeczywistych danych, wykazały, że przedłożone informacje nie były wiarygodne. Przykładowo dane dotyczące wielkości produkcji wykazały, iż zgłoszona przez przedsiębiorstwa wielkość produkcji nie odpowiadała konsumpcji surowców.

(35)	Komisja uważa, że brak wiarygodnych rejestrów danych, zatajenie informacji istotnych dla dochodzenia oraz przedłożenie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji doprowadziły do uznania tych danych za niewiarygodne w wyniku procesu weryfikacyjnego.

(36)

W świetle powyższych faktów ustalenia dotyczące przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, z Wietnamu do Unii musiały zostać dokonane na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W konsekwencji, aby zapewnić prawidłowy przebieg dochodzenia pomimo nieprzedłożenia wymaganych informacji przez strony, Komisja zastąpiła niemożliwe do zweryfikowania dane przedstawione przez producentów wietnamskich innymi dostępnymi danymi, takimi jak dane z bazy Eurostatu Comtext, w celu określenia całkowitej wielkości przywozu z Wietnamu do Unii, oraz dane dotyczące kosztów przedstawione we wniosku do ustalenia udziału części z Chin (zob. poniższy motyw 50).

Chińska Republika Ludowa

(37)

Chińscy producenci eksportujący nie współpracowali. W związku z powyższym ustalenia w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii i wywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, z ChRL do Wietnamu musiały opierać się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Przedstawione we wniosku dane statystyczne ONZ Comtrade wykorzystano do określenia łącznej wielkości wywozu z ChRL do Wietnamu.

2.4. Zmiana struktury handlu

Przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, do Unii

(38)	Przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL zmniejszył się w 1991 r., gdy środki zostały wprowadzone po raz pierwszy. Przywóz utrzymywał się na niskim poziomie w całym okresie kolejnych zmian i rozszerzeń środków w latach 1995, 1999, 2001 i 2007.

(39)

Przywóz zapalniczek z ChRL między dniem 1 stycznia 2008 r. a dniem 31 marca 2012 r. był zasadniczo stabilny pod względem wielkości i wynosił około 50 mln sztuk w 2008 i 2009 r., 70 mln sztuk w 2010 r. oraz 60 mln sztuk w 2011 r. i OS. Jednakże przywóz ten obejmował tylko zapalniczki do wielokrotnego napełniania i piezoelektryczne, które nie były objęte środkami.

(40)	Przywóz produktu objętego dochodzeniem z Wietnamu wzrastał na przestrzeni lat. O ile w 1997 r. produkt objęty dochodzeniem nie był praktycznie w ogóle przywożony z Wietnamu do Unii, od 2007 r. nastąpił szybki wzrost wielkości przywozu produktu objętego dochodzeniem.

(41)

W OS przywóz z Wietnamu reprezentował 84 % łącznego przywozu do Unii.

Przywóz zapalniczek jednorazowych z Wietnamu do Unii w % łącznego przywozu

	2008	2009	2010	2011	OS
Udział w rynku	80 %	84 %	83 %	84 %	84 %
Źródło: dane statystyczne przedstawione we wniosku.

Wywóz części do zapalniczek z ChRL do Wietnamu

(42)

Części do zapalniczek działających na krzemień były wywożone z ChRL do Wietnamu podczas OD. Wietnam jest najważniejszym państwem przeznaczenia dla wywozu części do zapalniczek, działających na krzemień, z ChRL. Zgodnie z danymi statystycznymi przedłożonymi we wniosku wywóz części do zapalniczek z ChRL do Wietnamu wzrósł znacząco od 1999 r. W 1999 r. wywóz części do zapalniczek z ChRL do Wietnamu był na poziomie niższym niż 3 % łącznego wywozu, natomiast w 2010 r. Wietnam stał się pierwszym państwem przeznaczenia dla wywozu części do zapalniczek z udziałem wynoszącym 26 % przywozu. Pod względem wielkości odpowiada to wzrostowi z mniej niż 50 mln do 200 mln gotowych zapalniczek.

Wielkość produkcji zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, w Wietnamie

(43)	Jako że informacje przedstawione przez producentów wietnamskich nie mogły zostać uwzględnione, niemożliwe było uzyskanie wiarygodnych danych na temat poziomu rzeczywistej produkcji zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień.

2.5. Wnioski dotyczące zmiany struktury handlu

(44)	Ogólny spadek wywozu z ChRL do Unii i równoległy wzrost wywozu z Wietnamu do Unii od 2007 r. oraz znaczący wzrost wywozu części do zapalniczek z ChRL do Wietnamu od 1999 r. stanowiły zmianę struktury handlu między ChRL i Wietnamem, z jednej strony, a Unią, z drugiej strony.

2.6. Charakter praktyki związanej z obchodzeniem środków

(45)

Art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, zgodnie z którym zmiana struktury handlu powinna wynikać z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia poza nałożonym cłem. Praktyka, proces lub prace obejmują m.in. montaż części w ramach działalności montażowej w państwie trzecim. W tym celu istnienie działalności montażowej ustala się zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

Działalność montażowa

(46)

Jak wskazano powyżej, brak wiarygodnych rejestrów danych i zatajenie informacji istotnych dla dochodzenia doprowadziły do zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego. Ustalenie, czy działalność montażowa w Wietnamie mogła być uznana za obchodzenie środków, musiało być oparte na dostępnych faktach.

(47)

W toku dochodzenia ustalono, że obchodzenie środków wynika z działalności montażowej w przedsiębiorstwach wietnamskich, które prowadzą działalność w ścisłej współpracy z przedsiębiorstwami zarejestrowanymi w ChRL i Hongkongu. Większość spółpracujących wietnamsckich producentów jest własnością przedsiębiorstw z Chin i Hongkongu. Również zarząd przedsiębiorstw wietnamskich składa się w dużym stopniu z chińskich pracowników, którzy pracowali wcześniej dla producentów zapalniczek w ChRL.

(48)

Wietnamscy producenci dokonują przywozu części do zapalniczek z ChRL za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw zarejestrowanych w Hongkongu. Niektórzy wietnamscy producenci prowadzą działalność w ramach umów o przetwarzanie ze zleceniodawcami z Chin lub Hongkongu. Na podstawie tych umów chiński zleceniodawca dostarcza części do zapalniczek i tworzywo sztuczne przedsiębiorstwu wietnamskiemu oraz sprzedaje gotowe zapalniczki. Nawet jeżeli nie zawarto takich umów o przetwarzanie, zapalniczki produkowane w Wietnamie są zazwyczaj sprzedawane przedsiębiorstwom w Hongkongu, które są odpowiedzialne za stosunki handlowe z importerami w Unii.

(49)

Z uwagi na niewiarygodność informacji przedstawionych przez producentów wietnamskich niemożliwe było ustalenie, czy wymogi dotyczące progów procentowych określone w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego są spełnione. Niemożliwe było zweryfikowanie, czy części do zapalniczek pochodzące z ChRL stanowią więcej czy też mniej niż 60 % łącznej wartości gotowych zapalniczek oraz czy wartość dodana do sprowadzonych części była wyższa czy też niższa od 25 % kosztów produkcji.

(50)

Wobec braku wiarygodnych informacji od producentów wietnamskich ustalenia muszą być dokonane na podstawie dostępnych faktów. Informacje przedstawione we wniosku wskazują, iż części do zapalniczek pochodzące z ChRL stanowią między 60 % a 70 % łącznej wartości oraz że wartość dodana do sprowadzonych części odpowiada 12 % kosztów produkcji. Wskazane wartości zostały ustalone na podstawie porównywalnych kosztów produkcji producenta zlokalizowanego w ChRL. Te obliczenia są uważane za prawidłowe i odzwierciedlające podział kosztów w Wietnamie, ponieważ stosowane części do zapalniczek i surowce są takie same w ChRL i w Wietnamie. Wszelkie dostosowania ze względu na niższe koszty lokalne w Wietnamie doprowadziłyby do jeszcze większego udziału chińskiej wartości dodanej w gotowych zapalniczkach.

2.7. Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła antydumpingowego

(51)

W ramach dochodzenia nie ujawniono żadnej innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia dla działalności montażowej poza unikaniem środków pierwotnych wprowadzonych wobec produktu objętego postępowaniem. Producenci wietnamscy stwierdzili, że przyczyną przeniesienia produkcji były niższe koszty pracy w Wietnamie, ale to stwierdzenie nie zostało uzasadnione. W każdym razie ogólna różnica kosztów pracy nie stanowiłaby wyjaśnienia dla przeniesienia do Wietnamu produkcji konkretnego sektora (zapalniczek), podczas gdy produkcja w innych sektorach, na przykład w sektorze części do zapalniczek, nadal ma miejsce w ChRL.

2.8. Szkoda lub osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego

(52)	Ponieważ istnienie szkody zostało omówione w rozporządzeniu pierwotnym, zakres obecnego dochodzenia obejmuje ocenę tego, czy środki naprawcze obowiązujących ceł są osłabiane pod względem cen lub ilości produktu podobnego

(53)

W celu przeprowadzenia oceny, czy przywożony produkt objęty dochodzeniem osłabił pod względem ilości i cen skutki naprawcze środków pierwotnych wprowadzonych względem przywozu produktu objętego postępowaniem, wykorzystano bazę danych Eurostatu Comext jako najlepsze dostępne dane dotyczące ilości i cen w odniesieniu do przywozu z Wietnamu. Ustalone w ten sposób ceny porównano z poziomem usuwającym szkodę określonym dla producentów unijnych w motywie 63 rozporządzenia (WE) nr 1006/95.

(54)

Wzrost przywozu z Wietnamu do Unii z 0,6 % przywozu unijnego w 1998 r. do 80 % w 2008 r. (początek OD) i do 84 % przywozu unijnego w OS (koniec OD) – zob. tabela w pkt 2.4 –- został uznany za znaczący pod względem ilości. W tym samym okresie przywóz z ChRL do Unii zmniejszył się znacząco z 30 % do 10 % udziału w łącznym przywozie.

(55)

Porównanie poziomu usuwającego szkodę określonego w dochodzeniu pierwotnym ze średnią ważoną ceną eksportową zgłoszonego wietnamskiego wywozu wykazało istotne zaniżenie cen. W związku z tym stwierdzono, że skutki naprawcze cła, jak wskazano w rozporządzeniu pierwotnym, zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny.

2.9. Dowód dumpingu

(56)	Ponadto zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy istnieją dowody na istnienie dumpingu, poprzez porównanie wartości normalnej uprzednio ustalonej w dochodzeniu pierwotnym z cenami eksportowymi w Wietnamie.

(57)	W rozporządzeniu pierwotnym wartość normalna została ustalona na podstawie cen w Brazylii, którą w ramach tamtego dochodzenia uznano za odpowiednie państwo o gospodarce rynkowej, analogiczne do ChRL.

(58)

Ceny eksportowe w Wietnamie zostały ustalone na podstawie dostępnych faktów, tj. średniej ceny eksportowej zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, stosowanej podczas OS, według bazy danych Eurostatu Comext. Wykorzystanie dostępnych faktów było spowodowane przedstawieniem przez wietnamskich producentów niewiarygodnych informacji na temat produktu objętego dochodzeniem.

(59)

Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono dostosowania dotyczące różnic w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania. Zważywszy, że nie uzyskano wiarygodnych informacji od producentów w Wietnamie i w ChRL, dostosowania musiały zostać określone na podstawie najlepszych dostępnych faktów. W związku z powyższym dostosowania dotyczące wymienionych kosztów oparto na wartości procentowej obliczonej jako stosunek całkowitych kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania do wartości sprzedaży do Unii na warunkach dostawy CIF, podanej przez współpracujących chińskich producentów eksportujących w dochodzeniu pierwotnym.

(60)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w rozporządzeniu pierwotnym i odpowiadających średnich ważonych cen eksportowych zgłoszonego wietnamskiego wywozu w OS dotyczącym obecnego dochodzenia – zgodnie z bazą danych Comext – wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.

(61)	Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i średnich ważonych cen eksportowych, po dostosowaniach wyjaśnionych w powyższym motywie 59, wykazało istnienie znaczącego dumpingu.

2.10. Uwagi do ujawnionych ustaleń

(62)

Po ujawnieniu ustaleń grupa zainteresowanych podmiotów, złożona z wietnamskich producentów i unijnych importerów, pomimo przyznania, iż przedmiotowe środki bezpośrednio ich nie dotyczą, zgłosiła uwagi do ustaleń z dochodzenia. Podmioty te twierdziły, że nie zostały przedstawione świadomie żadne błędne informacje, że Komisja nie znalazła bezpośrednich dowodów na obchodzenie środków i że nie można było osiągnąć skutków naprawczych poprzez retroaktywne nałożenie środków, na co dowodem było nieprzedłużenie środków pierwotnych w stosunku do ChRL. Według nich nieprzedłużenie środków pierwotnych w stosunku do ChRL oparte było na ustaleniach dotyczących tego samego okresu, co stwierdzenie, że praktyki obchodzenia osłabiają skutki naprawcze środków pierwotnych. Kwestionowały one ponadto zamierzone skutki rozszerzenia środków, które wygasły w grudniu 2012 r., i jego celowość ze względu na interes Unii. Rozszerzenie środków nie przyniosłoby ich zdaniem korzyści przemysłowi unijnemu i zaszkodziłoby jedynie unijnym importerom.

(63)

Po przedstawieniu i przyjęciu ważnego wniosku o wszczęcie dochodzenia dotyczącego obchodzenia środków Komisja ma prawny obowiązek przeprowadzić w tej sprawie szczegółowe dochodzenie i, jeśli to uzasadnione, podjąć odpowiednie działania. W tym przypadku stwierdzono, że spełnione były wszystkie zawarte w art. 13 rozporządzenia podstawowego warunki do stwierdzenia, że obchodzenie środków miało miejsce. W związku z powyższym należało w odpowiedni sposób rozszerzyć te środki na przywóz z Wietnamu.

(64)

Oceniając, czy praktyki obchodzenia środków osłabiają skutki naprawcze środków pierwotnych, Komisja musi opierać swoją analizę na rozwoju sytuacji po nałożeniu tych środków i bierze pod uwagę ustalenia z pierwotnego dochodzenia, na podstawie których określono skutki naprawcze. Ocena potrzeby wszczęcia przeglądu wygaśnięcia jest natomiast dokonywana w oparciu o prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia w przyszłości dumpingu i szkody, na podstawie ustaleń dotyczących innego okresu. Dlatego też w przeciwieństwie do tego, co twierdziły zainteresowane strony, te dwa ustalenia nie dotyczą tego samego okresu. Odnośnie do twierdzenia, że skutki rozszerzenia środków odczuliby tylko importerzy unijni, a nie byłoby korzyści dla przemysłu unijnego, zgodność nałożenia środków z interesem Unii potwierdzona została w dochodzeniu pierwotnym. Zgodnie z art. 13 rozporządzenia pierwotnego rozszerzenie skutków naprawczych środków pierwotnych przeciwko praktyce obchodzenia środków jest w tym względzie uzasadnione dopóty, dopóki obowiązują środki pierwotne. Celem rozszerzenia środków nie jest w każdym razie karanie stron, ale skorygowanie zakłócających rynek unijny skutków obchodzącego obowiązujące środki przywozu towarów po cenach dumpingowych z Wietnamu, poprzez wprowadzenie równych warunków konkurencji w odniesieniu do cen i ilości takiego przywozu. W każdym przypadku twierdzenie, iż rozszerzenie środków będzie miało skutki jedynie dla importerów, nie jest poparte żadnymi dowodami ani analizą.

(65)

Inna zainteresowana strona, importer, przekazała uwagi na temat dochodzenia, twierdząc, że nie została poinformowana o wszczęciu dochodzenia w sprawie obchodzenia środków. W tym względzie należy zauważyć, że strona ta nie była Komisji znana przed wszczęciem dochodzenia i że zawiadomienie o wszczęciu zostało podane do wiadomości publicznej poprzez opublikowanie w Dzienniku Urzędowym.

(66)

Zgłosił się jeszcze inny importer, który oświadczył, że w ciągu sześciu miesięcy przedstawi dowody świadczące o tym, że dokonywany przez niego przywóz zapalniczek nie stanowił obchodzenia środków. Komisja zwraca uwagę na fakt, że wszystkie zainteresowane strony wezwane zostały w zawiadomieniu o wszczęciu do przedstawienia dowodów w trakcie dochodzenia (zob. w szczególności motywy 10, 19 i 20 oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 548/2012). Komisja musi zakończyć dochodzenie w ustawowym terminie 9 miesięcy i dlatego nie może na obecnym etapie przyjmować dodatkowych dokumentów.

3. ŚRODKI

(67)

Uwzględniając powyższe fakty, stwierdzono, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, pochodzących z ChRL, było obchodzone poprzez działalność montażową w Wietnamie, w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego.

(68)

Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego środki pierwotne wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem powinny zostać rozszerzone na przywóz produktu objętego dochodzeniem, tj. tego samego produktu, lecz wysyłanego z Wietnamu, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Wietnamu.

(69)	Wobec braku współpracy w toku niniejszego dochodzenia środki, które mają zostać rozszerzone, to środki określone w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1458/2007, tj. ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 0,065 EUR za zapalniczkę.

(70)

Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wwożonych do Unii, objętych rejestracją wprowadzoną rozporządzeniem wszczynającym, cło należy pobierać od tego zarejestrowanego przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Wietnamu. Mając na uwadze, że środki pierwotne wygasły w dniu 13 grudnia 2012 r., a rejestrację zakończono w tym samym dniu, pobór ceł zostanie przeprowadzony tylko do wymienionej daty.

4. WNIOSKI O ZWOLNIENIE

(71)	Siedem przedsiębiorstw z Wietnamu, które przesłały odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, złożyło wnioski o przyznanie zwolnienia z ewentualnych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(72)

Ustalono, że wymienione siedem przedsiębiorstw przekazało informacje nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd. Zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwa te zostały poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymały możliwość przedstawienia dalszych wyjaśnień w wyznaczonym terminie.

(73)	Dalsze wyjaśnienia złożone przez te przedsiębiorstwa nie doprowadziły do zmiany wniosków. W związku z tym, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, ustalenia w odniesieniu do tych przedsiębiorstw oparto na dostępnych faktach.

(74)	Zważywszy na rodzaj nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, jak wskazano powyżej, można było, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, nie przyznać zwolnień, o które wniosło wymienione siedem przedsiębiorstw.

5. UJAWNIENIE USTALEŃ

(75)

Zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone. Żaden z przedstawionych argumentów nie doprowadził do zmiany ustaleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1458/2007 wobec przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Wietnamu, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Wietnamu, obecnie objętych kodem CN ex 9613 10 00 .

2. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobiera się od przywozu wysyłanego z Wietnamu od dnia 27 czerwca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Wietnamu, zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 548/2012 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.

3. O ile nie postanowiono inaczej, stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące opłat celnych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Rady

S. COVENEY

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2) Dz.U. L 326 z 28.11.1991, s. 1.

(3) Dz.U. L 101 z 4.5.1995, s. 38.

(4) Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 1.

(5) Dz.U. L 248 z 18.9.2001, s. 1.

(6) Dz.U. L 326 z 12.12.2007, s. 1.

(7) Dz.U. C 382 z 12.12.2012, s. 12.

(8) Dz.U. L 340 z 13.12.2012, s. 37.

(9) Dz.U. L 165 z 26.6.2012, s. 37.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/18

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 261/2013

z dnia 21 marca 2013 r.

w sprawie wykonania art. 11 ust. 1 i 4 rozporządzenia (UE) nr 753/2011 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1 i 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 1 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 753/2011.

(2)

W dniach 11 i 25 lutego 2013 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych powołany zgodnie z pkt 30 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1988 (2011) uaktualnił i zmienił wykaz osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

(3)	Należy odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 753/2011,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 753/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

W imieniu Rady

P. HOGAN

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 199 z 2.8.2011, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

I. W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 753/2011 pozycje w wykazie dotyczące wymienionych poniżej osób zastępuje się poniższymi pozycjami.

A. Osoby powiązane z talibami

Abdul Jalil Haqqani Wali Mohammad (alias a) Abdul Jalil Akhund; b) Mullah Akhtar; c) Abdul Jalil Haqqani; d) Nazar Jan)

Tytuł: a) maulawi; b) mułła. Uzasadnienie umieszczenia w wykazie: wiceminister spraw zagranicznych (reżim talibski). Data urodzenia: ok. 1963 r. Miejsce urodzenia: a) dystrykt Arghandab, prowincja Kandahar, Afganistan; b) miasto Kandahar, prowincja Kandahar, Afganistan. Obywatelstwo: afgańskie. Nr paszportu: OR 1961825 (wydany na nazwisko Mullah Akhtar, paszport wydany dnia 4 lutego 2003 r. przez konsulat afgański w Quetta (Kweta), Pakistan, stracił ważność dnia 2 lutego 2006 r.). Inne informacje: a) prawdopodobnie przebywa na pograniczu afgańsko-pakistańskim; b) członek najwyższej rady talibskiej (od maja 2007 r.); c) członek komisji finansowej w radzie talibskiej; d) brat Atiqullaha Waliego Mohammada. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 25.1.2001.

Atiqullah Wali Mohammad (alias Atiqullah)

Tytuł: a) hadżi, b) mułła. Uzasadnienie umieszczenia w wykazie: wiceminister robót publicznych (reżim talibski). Data urodzenia: ok. 1962 r. Miejsce urodzenia: a) dystrykt Tirin Kot, prowincja Uruzgan, Afganistan; b) miejscowość Khwaja Malik, dystrykt Arghandab, prowincja Kandahar, Afganistan. Obywatelstwo: afgańskie. Inne informacje: a) członek komisji politycznej najwyższej rady talibskiej (w 2010 r.); b) prawdopodobnie przebywa na pograniczu afgańsko-pakistańskim; c) należy do plemienia Alizai; d) brat Abdula Jalila Haqqaniego Waliego Mohammada. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 31.1.2001.

Dodatkowe informacje pochodzące z uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Po zdobyciu Kabulu przez talibów w 1996 r. Atiqullah uzyskał stanowisko w Kandaharze. W 1999 lub 2000 r. został mianowany pierwszym wiceministrem rolnictwa, a następnie wiceministrem robót publicznych (reżim talibski). Po upadku reżimu talibskiego Atiqullah został talibskim oficerem operacyjnym na południu Afganistanu. W 2008 r. objął funkcję zastępcy talibskiego gubernatora prowincji Helmand w Afganistanie.

II. Do wykazu w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 753/2011 dodaje się poniższą pozycję.

A. Osoby powiązane z talibami

Ahmed Shah Noorzai Obaidullah (alias a) Mullah Ahmed Shah Noorzai; b) Haji Ahmad Shah; c) Haji Mullah Ahmad Shah; d) Maulawi Ahmed Shah; e) Mullah Mohammed Shah)

Tytuł: a) mułła; b) maulawi. Data urodzenia: a) 1 stycznia 1985 r.; b) 1981 r. Miejsce urodzenia: Quetta (Kweta), Pakistan. Numer paszportu: paszport pakistański o numerze NC5140251 wydany dnia 23 października 2009 r., ważny do dnia 22 października 2014 r. Krajowy numer identyfikacyjny: pakistański krajowy dokument tożsamości o numerze 54401-2288025-9. Adres: Quetta (Kweta), Pakistan. Inne informacje: a) właściciel i prowadzący Roshan Money Exchange; b) świadczy usługi finansowe, z których korzystają Ghul Agha Ishakzai i inni talibowie w prowincji Helmand. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 26.2.2013.

Dodatkowe informacje pochodzące z uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ahmed Shah Noorzai Obaidullah jest właścicielem i prowadzi firmę Roshan Money Exchange, zapewniającą finansowe, materialne i technologiczne wsparcie talibom, a także świadczy na ich rzecz usługi finansowe i inne. Roshan Money Exchange przechowuje i przekazuje fundusze na wsparcie wojskowych działań talibów i ich roli w handlu narkotykami w Afganistanie. W 2011 r. Roshan Money Exchange był jednym z podstawowych źródeł finansowania (lub „hawala”) wykorzystywanych przez urzędników talibskich w prowincji Helmand w Afganistanie. Ahmed Shah przez wiele lat świadczył usługi hawala przywódcom talibskim w prowincji Helmand, a od 2011 r. był zaufanym talibskim dostawcą usług finansowych. Na początku roku 2012 talibowie polecili Ahmedowi Shahowi przekazać pieniądze do kilku hawali w miejscowości Lashkar Gah, w prowincji Helmand, skąd wysocy przywódcy talibscy mogli przyznawać fundusze.

Pod koniec 2011 r. Ahmed Shah zebrał setki tysięcy dolarów USA, by przekazać je talibskiej komisji finansowej oraz przekazał setki tysięcy dolarów USA na rzecz talibów, w tym wysokich przywódców talibskich. Również pod koniec 2011 r. Ahmed Shah otrzymał poprzez oddział hawala w Quetta (Kweta), w Pakistanie, przekaz pieniężny w imieniu talibów; z pieniędzy tych zakupiono nawozy i części IED, w tym baterie i lont. W połowie 2011 r. przewodniczący talibskiej komisji finansowej, Gul Agha Ishakzai, polecił Ahmedowi Shahowi złożenie w depozycie w Roshan Money Exchange kilku milionów dolarów USA na potrzeby talibów. Gul Agha wyjaśnił, że gdy potrzebny będzie przekaz, poinformuje Ahmeda Shaha, kto będzie odbiorcą ze strony talibów. Ahmed Shah miałby wtedy zapewnić wymagane środki finansowe poprzez system hawala. Od drugiej połowy 2010 r. Ahmed Shah przenosił pieniądze między Pakistanem a Afganistanem na potrzeby przywódców talibskich i handlarzy narkotyków. Prócz takich działań ułatwiających działalność Ahmed Shah podarował również talibom w 2011 r. duże, nieokreślone sumy pieniędzy.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/21

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 262/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Melon du Quercy (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Wymienione rozporządzenie uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Melon du Quercy” zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1165/2004 (3) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1040/2007 (4).

(3)	Wniosek ma na celu wprowadzenie zmian w specyfikacji poprzez doprecyzowanie opisu produktu, dowodu pochodzenia, metody otrzymywania, etykietowania, wymogów krajowych i danych kontaktowych jednostki kontrolującej.

(4)	Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. Jako że zmiana jest nieznaczna, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Melon du Quercy” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 224 z 25.6.2004, s. 16.

(4) Dz.U. L 238 z 11.9.2007, s. 29.

ZAŁĄCZNIK I

W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Melon du Quercy” zatwierdza się następującą zmianę:

1. Opis produktu rolnego

Ponieważ europejska norma handlowa dotycząca melonów została uchylona z dniem 1 lipca 2009 r. (rozporządzenie (WE) nr 1615/2001), odniesienie do kategorii I rozporządzenia wspólnotowego (WE) nr 1615/2001 zostaje zastąpione dodaniem w specyfikacji obiektywnych elementów wymaganych pierwotnie przez normę (cechy charakterystyczne odmiany, wysoka jakość i jednolite opakowanie).

Początkowo w specyfikacji istniało rozróżnienie pomiędzy melonem zwanym „charentais” a innymi rodzajami melonów „o długiej przydatności do spożycia”. Ponieważ wszystkie melony wykorzystywane w produkcji „Melon du Quercy” należą do rodzaju „charentais”, proponuje się wprowadzenie syntetycznego sformułowania.

W celu formalnego uproszczenia wykaz klas opakowań zastępuje się wyraźnym wymogiem dotyczącym jednolitego opakowania, wziąwszy pod uwagę, że największy melon waży o 30 % więcej niż odpowiadający mu najmniejszy melon.

Jeśli chodzi o zawartość cukru, przepisy krajowe regulujące warunki certyfikacji dla tego samego produktu narzucały wartość minimalną 11° Briksa – wartość odpowiadającą praktyce produkcyjnej. Proponuje się zatem zmianę specyfikacji ChOG, zastępując określenie „większa niż 11° Briksa” określeniem „równa lub większa niż 11° Briksa”.

2. Elementy stanowiące dowód, że produkt rolny pochodzi z wyznaczonego obszaru

Wprowadzono identyfikację podmiotów w celu wzmocnienia kontroli pochodzenia „Melon du Quercy”. W tym rozdziale wprowadzono szereg wymogów dotyczących zgłaszanych informacji, prowadzenia rejestru lub identyfikacji produktów.

Identyfikacja opakowań przestaje być obowiązkowa ze względu na specyfikę wprowadzania do obrotu na rynkach detalicznych oraz ze względu na to, że melony z Quercy są wszystkie identyfikowane indywidualnie. Informowanie konsumentów odbywa się zatem dzięki reklamie w miejscach sprzedaży oraz za pomocą etykiet z ceną.

3. Opis metody otrzymywania

Z formalnego punktu widzenia schemat produkcji został zmieniony tak, by zaprezentować następowanie po sobie czynności wykonywanych podczas produkcji „Melon du Quercy”: produkcji, sortowania, pakowania, przechowywania. Zrezygnowano z rozróżniania różnych kanałów sprzedaży, skupiając się na wspólnych dla wszystkich podmiotów wymogach.

Określono szczegółowe zasady corocznego sporządzania wykazów dopuszczalnych odmian w celu zagwarantowania jakości „Melon du Quercy”.

W ramach transpozycji przepisów pochodzących z ustawodawstwa krajowego oraz w celu dokładniejszego określenia etapów produkcji w specyfikacji wprowadzono zasady dotyczące sadzenia, nasion, podlewania, nawożenia, ochrony fitosanitarnej, zatwierdzania i sortowania.

Zmiany w ramach odmian oraz doświadczenie ostatnich piętnastu lat, w szczególności upalne lata (np. lato w 2005 r.) pozwalają zagwarantować, że jakość „Melon du Quercy” nie ulegnie zmianie w przypadku zbioru po godz. 13, tzn. przy najwyższej temperaturze. Obowiązek zbierania do godz. 13 zostaje zatem zniesiony.

Podobnie zbiór jednowarstwowy miał uzasadnienie w przypadku odmian bardzo wrażliwych na zgniecenia. Ponieważ próby zrealizowane w 2009 r. wykazały, że nie następuje utrata jakości, dodano możliwość zbierania melonów do ażurowych palet (pakowanie wielowarstwowe).

Jeśli chodzi o pakowanie, zniesiono odniesienie do palet, tak aby umożliwić stosowanie opakowań zapewniających lepszą jakość, jak np. pojemnik.

Aby uwzględnić specyfikę wprowadzania do obrotu na rynkach detalicznych, z którą wiąże się powtarzające się regularnie wykładanie melonów na stoiska, zniesiono dla tego typu sprzedaży obowiązek pakowania w opakowania ażurowe i z bibułką.

4. Organ kontrolny

Dane kontaktowe organu kontrolnego zostały uaktualnione. Dodaje się odniesienie do upoważnieniu organu kontrolnego.

5. Elementy szczególne etykietowania

Wprowadza się wymogi szczególne dla ChOG. Znosi się wymogi związane z przepisami krajowymi.

6. Wymogi, które należy spełniać z tytułu przepisów europejskich lub krajowych

Wprowadzenie tabeli głównych punktów podlegających kontroli, zgodnie z wymogami krajowymi.

ZAŁĄCZNIK II

JEDNOLITY DOKUMENT

Rozporządzenie (WE) nr 510/2006 (*1)

„ MELON DU QUERCY ”

Nr WE: FR-PGI-0205-0086-13.10.2011

ChOG (X) ChNP ( )

1. Nazwa

„Melon du Quercy”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Rodzaj produktu

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone.

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Melon odmiany rodzaju „charentais”, o gładkiej lub chropowatej zielono-szarej przechodzącej w żółty skórce, pomarańczowym miąższu i masie co najmniej 450 g.

Zwarty, o wyglądzie zdrowym, świeżym i czystym, dobrej jakości; owoce zbierane z ogonkiem o długości do 2 cm.

Współczynnik refraktometryczny wynoszący co najmniej 11° Briksa.

Melony z Quercy są sprzedawane całe i w opakowaniach. W każdym opakowaniu masa największego melona nie może być większa niż 30 % masy melona najmniejszego.

Zawartość każdego opakowania musi być jednolita i składać się z melonów będących wyraźnie na tym samym etapie rozwoju i dojrzałości oraz tej samej barwy.

3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Uprawa „Melon du Quercy” odbywa się w obszarze geograficznym ChOG.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Zatwierdzanie, sortowanie i pakowanie odbywają się na obszarze geograficznym ChOG.

W celu zagwarantowania jakości produktu czynności te są wykonywane szybko, tak by wprowadzenie do obrotu możliwe było w ciągu 6 dni następujących po zbiorze.

Etapy zatwierdzania i sortowania odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, gdyż mają one zasadnicze znaczenie dla właściwej selekcji melonów objętych ChOG; są przeprowadzane przez operatorów przeszkolonych do oceny optymalnej dojrzałości melona na podstawie zabarwienia skórki i zawartości cukru mierzonej refraktometrią.

Pakowanie odbywa się również na obszarze geograficznym, gdyż ma miejsce jednocześnie z etapem sortowania i zatwierdzania, co ogranicza liczbę czynności zagrażających jakości „Melon du Quercy”. Identyfikowalność jest zapewniona dzięki indywidualnej identyfikacji melonów i opakowaniom z logo „Melon du Quercy” oraz prowadzeniu specjalnej ewidencji zapasów.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

—	Nazwa produktu: „Melon du Quercy”

—	logo IGP (ChOG) lub zapis „Indication Géographique Protégée” (Chronione Oznaczenie Geograficzne)

—	logo „Melon du Quercy” umieszczone na każdym owocu.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny ChOG „Melon du Quercy” obejmuje:

—	departament Lot, kantony Castelnau-Montratier, Lalbenque, Montcuq, jak również gminy Cambayrac, Carnac-Rouffiac, Concots, Floressas, Labastide-Marnhac, Lacapelle-Cabanac, Mauroux, Le Montat, Sauzet, Sérignac oraz Villesèque,

—	departament Lot-et-Garonne, kantony Beauville, Penne-d’Agenais, Puymirol, Tournon-d’Agenais),

—

departament Tarn-et-Garonne, kantony Bourg-de-Visa, Caussade, Lafrançaise, Lauzerte, Moissac, Molières, Monclar-de-Quercy, Montaigu-de-Quercy, Montauban, Montpezat-de-Quercy, Négrepelisse, Villebrumier, jak również gminy Castelsagrat, Gasques, Goudourville, Montjoi, Mouillac, Perville, Pommevic, Saint-Clair oraz Valence.

5. Związek z obszarem geograficznym

5.1. Specyfika obszaru geograficznego

Obszar charakteryzuje się klimatem o dużej zmienności wpływu oceanicznego (chłód i wilgoć) oraz śródziemnomorskiego (upał i susza) powodującym duże zmiany temperatury w ciągu dnia. Zapewnia to melonom idealne warunki wzrostu.

Gleba jest gliniasto-wapienna. Gleba ta szczególnie nadaje się do uprawy melona.

5.2. Specyfika produktu

„Melon du Quercy” pochodzi z odmian rodzaju „charentais”, które posiadają gładką lub chropowatą skórkę o mniej lub bardziej zarysowanych prążkach.

Wyróżnia się pomarańczowym miąższem, soczystym, zwartym i jednocześnie rozpływającym się w ustach.

Wybór odmian w oparciu o kryteria agronomiczne i aromatyczne (zapach, smak itp.) w połączeniu z gliniasto-wapienną glebą, typowym klimatem i kryteriami zbioru (optymalna dojrzałość) stanowią decydujące czynniki pozwalające uzyskać owoce, w których można odnaleźć całe możliwe bogactwo: słodki smak (minimalnie 11° Briksa), głęboki zapach i smak, bogaty i charakterystyczny aromat.

5.3. Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Warunki glebowo-klimatyczne obszaru geograficznego sprzyjają uzyskiwaniu aromatycznych owoców.

Z jednej strony, gliniasto-wapienna gleba o zrównoważonej, lekkiej strukturze sprzyja regularnemu wzrostowi rośliny i zapewnia optymalną równowagę mineralną owoców.

Z drugiej strony, szczególny klimat Quercy sprzyja zawiązywaniu się owoców, umożliwiając maksymalną liczbę owoców na sadzonkę. Każdy owoc jest w ten sposób lepiej odżywiony. Jednocześnie wpływ śródziemnomorski (upał i susza), szczególnie obecny w lecie, sprzyja dojrzewaniu owoców.

Jakość „Melon du Quercy” zależy w szczególności od tradycyjnych umiejętności pracowników branży, które polegają między innymi na selekcji odmian szczególnie dostosowanych do obszaru produkcji, zbiorze przy optymalnej dojrzałości i zoptymalizowanych terminach przygotowania melonów po zbiorze.

Renoma „Melon du Quercy” powstała dzięki wczesnej identyfikacji tego owocu prowadzonej przez podmioty z branży od 1994 r. Wiele imprez towarzyszących sprzedaży melonów buduje ich renomę, np. święto Belfort du Quercy organizowane w połowie sierpnia lub uroczyste otwarcie sezonu w lipcu 1994 r. w prefekturze departamentu Lot, które znalazło szeroki oddźwięk w prasie lokalnej. W lipcu 1996 r. gazeta Dépêche du Midi omawiała szeroko doskonałość „Melon du Quercy”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

[art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006]

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCIGPMelonDuQuercy.pdf

(*1) Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/26

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 263/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Wymienione rozporządzenie uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)	Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1855/2005 (3).

(3)

Jako że proponowana zmiana nie jest nieznaczna, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Ponieważ Komisji nie zgłoszono żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 7 wzmiankowanego rozporządzenia, należy zatwierdzić przedmiotową zmianę,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 297 z 15.11.2005, s. 5.

(4) Dz.U. C 125 z 28.4.2012, s. 5.

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

WŁOCHY

Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel (ChOG)

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/28

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 264/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Cipolla Rossa di Tropea Calabria (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie 3 stycznia 2013 r. Uchyliło ono i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)	Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Cipolla Rossa di Tropea Calabria”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 284/2008 (3).

(3)	Wniosek ma na celu zmianę specyfikacji w zakresie prezentacji i pakowania, a także etykietowania cebuli.

(4)	Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 86 z 28.3.2008, s. 21.

ZAŁĄCZNIK I

W specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” zatwierdza się następującą zmianę:

—

Art. 5 ust. 6 i 7:

„Po zbiorze, bulwy młodych cebul pozbawia się pobrudzonej ziemią łuski, łodygi obcina się na wysokości 40 cm po czym wiąże w pęczki i układa w skrzynkach.

Bulwy cebuli do spożycia w stanie świeżym (cipolla da consumo fresco), po obraniu z wierzchniej łuski i ewentualnym przycięciu łodyg do 60 cm, są wiązane w pęczki o wadze 5-8 kg i pakowane w skrzynie lub skrzynki.”

otrzymuje brzmienie:

„Po zbiorze bulwy młodych cebul pozbawia się pobrudzonej ziemią łuski, następnie obcina się łodygi na wysokości od 30 cm do 60 cm, po czym wiąże w pęczki i układa w skrzynkach.

W przypadku cebuli do spożycia w stanie świeżym (cipolla da consumo fresco) po obraniu z wierzchniej łuski i przycięciu łodyg na wysokości od 35 cm do 60 cm cebule są wiązane w pęczki o wadze 1,5 do 6 kg i pakowane w skrzynie lub skrzynki.”.

—

Art. 9 ust. 2:

„Aby cebula ChOG „Cipolla Rossa di Tropea — Calabria” mogła zostać dopuszczona do spożycia, musi zostać opakowana w następujący sposób:

—	młode cebulki powiązane w pęczki układane są w skrzynkach z kartonu, plastiku lub drewna, gotowych do sprzedaży,

—	cebula do spożycia w stanie świeżym, powiązana w pęki o wadze 5-8 kg, układana jest w skrzyniach lub skrzynkach.”

otrzymuje brzmienie:

„Aby cebula ChOG „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” mogła zostać dopuszczona do spożycia, musi zostać opakowana w następujący sposób:

—	młode cebulki powiązane w pęczki układane są w skrzynkach z kartonu, plastiku lub drewna, gotowych do sprzedaży,

—	cebula do spożycia w stanie świeżym, powiązana w pęki o wadze od 1,5 kg do 6 kg, układana jest w skrzyniach lub skrzynkach.”.

Postanowienia dotyczące przygotowania produktu do pakowania zostały zmienione w celu zapewnienia większej elastyczności jeżeli chodzi o wymiary opakowań i sprostania nowym wymogom rynkowym w zakresie opakowań.

—

Art. 9 ust. 4:

„Minimalna liczba cebul tworzących warkocz, niezależnie od ich wielkości, to 6 sztuk. W każdym opakowaniu musi być taka sama liczba i waga cebul.”

otrzymuje brzmienie:

„Minimalna liczba cebul tworzących warkocz, niezależnie od ich wielkości, to 6 sztuk.”.

Lokalni producenci zyskują większą swobodę w zakresie tworzenia tradycyjnych „warkoczy” jeżeli chodzi o liczbę i rozmiary cebul.

—

Art. 9 ust. 7:

„Młode cebule i cebule przeznaczone do spożycia w stanie świeżym powiązane w pęki, a cebule do przechowywania w warkoczach dopuszczane do spożycia oznaczone są nalepką zawierającą logo i nazwę handlową czyniące produkt wyraźnie rozpoznawalnym.”

otrzymuje brzmienie:

„W momencie wprowadzania do obrotu młode cebule i cebule do przechowywania w warkoczach opatrzone są naklejką lub innego rodzaju oznaczeniem zawierającym logo UE i nazwę handlową produktu. Każdy pęczek cebul przeznaczonych do spożycia w stanie świeżym, znajdujący się w skrzyniach lub skrzynkach, opatrzony jest pełną etykietą zawierającą zarejestrowaną nazwę przedsiębiorstwa, logo Unii oraz nazwę handlową i typ produktu, aby zagwarantować identyfikowalność produktu i jego doskonałą rozpoznawalność.”.

Każdy pęczek „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” rodzaju przeznaczonego do spożycia w stanie świeżym musi być oznaczony etykietą zawierającą zarejestrowaną nazwę przedsiębiorstwa, logo UE i nazwę handlową, a także oznaczenie rodzaju produktu. W ten sposób każdy pęczek oznaczony będzie etykietą zawierającą wszystkie informacje potrzebne konsumentowi do prawidłowej identyfikacji produktu.

—	Dokonano aktualizacji odniesień do rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 zawartych w specyfikacji produktu.

ZAŁĄCZNIK II

JEDNOLITY DOKUMENT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 (*1)

„CIPOLLA ROSSA DI TROPEA CALABRIA”

Nr WE: IT-PGI-0105-0369-28.09.2011

ChOG (X) ChNP ( )

1. Nazwa

„Cipolla Rossa di Tropea Calabria”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Rodzaj produktu

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Chronione oznaczenie geograficzne (ChOG) „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” oznacza bulwy z gatunku Allium Cepa ograniczające się wyłącznie do wymienionych poniżej odmian lokalnych, odróżniających się kształtem bulwy i wcześniejszym dojrzewaniem spowodowanym okresem oddziaływania światła:

—	„Tondo Piatta” – odmiana wczesna,

—	„Mezza campana” – odmiana średnio wczesna,

—	„Allungata” – odmiana późna.

Odróżnia się trzy rodzaje produktu:

„ Cipollotto ” młode cebulki:

—	kolor: biało-różowo-fioletowe,

—	smak: słodki i delikatny,

—	wielkość: zgodnie z wielkością określoną normami wspólnotowymi;

„ Cipolla da consumo fresco ” cebula do spożycia w stanie świeżym:

—	kolor: biało-czerwona do fioletowej,

—	smak: słodki i delikatny,

—	wielkość: zgodnie z wielkością określoną normami wspólnotowymi;

„ Cipolla da serbo ” cebula do przechowywania:

—	kolor: czerwono-fioletowa,

—	smak: słodki i chrupiący,

—	wielkość: zgodnie z wielkością określoną normami wspólnotowymi;

3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji, od zasiewów do zbiorów „Cipolla Rossa di Tropea Calabria”, muszą mieć miejsce na obszarze geograficznym produkcji.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Po zebraniu bulwy „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” są poddawane następującym zabiegom:

—	bulwy młodych cebul pozbawia się pobrudzonej ziemią łuski, łodygi obcina się następnie na wysokości od 30 cm do 60 cm, po czym wiąże w pęczki i układa w skrzynkach,

—	bulwy cebuli do spożycia w stanie świeżym (cipolla da consumo fresco) po obraniu z wierzchniej łuski i skróceniu łodyg do różnej długości, od 35 cm do 60 cm, są wiązane w pęczki o wadze od 1,5 kg do 6 kg i pakowane w skrzynie lub skrzynki,

—

w przypadku cebuli przeznaczonej do przechowywania (cipolla da serbo) bulwy układa się w rzędach na ziemi i przykrywa liśćmi, zostawiając je do suszenia na 8 do 15 dni, tak aby osiągnęły pewien stopień zwartości i twardości oraz intensywnie czerwoną barwę. Po wysuszeniu bulw ich łodygi odcina się bądź też pozostawia, w przypadku cebuli konfekcjonowanej w warkocze. Liczba cebul tworzących warkocz, niezależnie od ich wielkości, wynosi co najmniej 6 sztuk; pakowane są one w worki lub skrzynie o wadze nieprzekraczającej 25 kg.

Pakowanie musi odbywać się na obszarze produkcji, z poszanowaniem tradycyjnych metod wynikających z lokalnych zwyczajów i folkloru, w celu zapewnienia możliwości śledzenia pochodzenia i kontroli produktu oraz utrzymania jego jakości.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na pojemnikach powinna zostać nadrukowana, czcionką dwukrotnie większą od czcionki użytej we wszelkich innych oznaczeniach, nazwa „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” ChOG z wyszczególnionym rodzajem: „Młode cebulki”, „Cebula do spożycia w stanie świeżym”, „Cebula do przechowywania” i nazwą handlową.

W momencie wprowadzania do obrotu młode cebule i cebule do przechowywania opatrzone są naklejką lub innego rodzaju oznaczeniem zawierającym logo UE i nazwę handlową produktu. Każdy pęczek cebul przeznaczonych do spożycia w stanie świeżym, znajdujący się w skrzyniach lub skrzynkach, opatrzony jest pełną etykietą zawierającą zarejestrowaną nazwę przedsiębiorstwa, logo Unii oraz nazwę handlową i typ produktu, aby zagwarantować identyfikowalność produktu i jego doskonałą rozpoznawalność.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji cebuli „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” ChOG obejmuje odpowiednie tereny położone w całości lub częściowo na terytorium administracyjnym następujących gmin w regionie Kalabria:

a)	prowincja Cosenza: część gmin Fiumefreddo, Longobardi, Serra d’Aiello, Belmonte, Amantea;

b)	prowincja Catanzaro: część gmin Nocera Terinese, Falerna, Gizzeria, Lamezia Terme, Curinga;

c)	prowincja Vibo Valentia: część gmin Pizzo, Vibo Valentia, Briatico, Parghelia, Zambrone, Zaccanopoli, Zungri, Drapia, Tropea, Ricadi, Spilinga, Joppolo, Nicotera.

5. Związek z obszarem geograficznym

5.1. Specyfika obszaru geograficznego

Cebula „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” uprawiana jest na terenach piaszczystych lub podobnych, o średnim składzie, glebach gliniastych lub piaskowo-gliniastych, położonych wzdłuż wybrzeża lub w sąsiedztwie rzek i strumieni, mających pochodzenie aluwialne. Pomimo ich kamienistego charakteru nie ograniczają one rozwoju i wzrostu bulw. Tereny nadbrzeżne sprzyjają uprawie cebuli wczesnej, przeznaczanej do spożycia w stanie świeżym, podczas gdy tereny oddalone od morza, o charakterze mniej lub bardziej gliniastym, są dostosowane do uprawy cebuli przeznaczanej do przechowywania. Dzisiaj, podobnie jak w przeszłości, cebula czerwona jest obecna zarówno w ogródkach przydomowych, jak i w uprawie na szeroką skalę, stanowiąc element krajobrazu wiejskiego, lokalnej żywności i lokalnych potraw oraz tradycyjnych przepisów kulinarnych.

Warunki glebowo-klimatyczne obszaru uprawy pozwalają na uzyskanie produktu wysokiej jakości, jedynego w swoim rodzaju i znanego na całym świecie.

5.2. Specyfika produktu

„Cipolla Rossa di Tropea Calabria” jest znana ze swej jakości i właściwości organoleptycznych, takich jak delikatność bulwy, łagodny smak i wyjątkowa łatwostrawność. Właściwości te sprawiają, że cebula „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” może być również spożywana na surowo, z całą pewnością w większych ilościach niż zwyczajna cebula.

Wniosek o przyznanie ChOG „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” jest uzasadniony renomą produktu uzyskaną między innymi dzięki różnorodnym inicjatywom promocyjnym, o których wspominają źródła historyczne i bibliograficzne. Różnorodne źródła historyczne i bibliograficzne przypisują Fenicjanom, a następnie Grekom wprowadzenie uprawy cebuli w basenie Morza Śródziemnego i Kalabrii. Bardzo ceniona w średniowieczu i renesansie, cebula ta uważana była za podstawowy lokalny produkt spożywczy i gospodarczy – sprzedawano ją na miejscu lub wysyłano drogą morską do Tunezji, Algierii i Grecji. W zapiskach wielu podróżnych, którzy udawali się do Kalabrii w latach 1700–1800 i którzy zwiedzali wybrzeże tyrreńskie pomiędzy Pizzo a Tropeą, wspomina się o powszechnie uprawianej „czerwonej cebuli”. Cebula była zawsze obecna w jadłospisie rolników i w produkcji lokalnej. Doktor Albert, który podróżował po Kalabrii i w 1905 r. odwiedził Tropeę, poruszony był biedą tamtejszych rolników, którzy jedli tylko cebulę. Na początku XX wieku uprawa cebuli w Tropei przenosi się z przydomowych ogródków na tereny, gdzie uprawia się ją w sposób ekstensywny. Zbudowany w 1929 r. akwedukt Valle Ruffa umożliwił nawadnianie upraw, a co za tym idzie zwiększył ich wydajność i poprawił jakość produktu. Zasięg sprzedaży produktu zwiększył się najbardziej za panowania Burbonów, kiedy to produkt trafił na rynki Europy północnej. Cebula bardzo szybko stała się produktem cenionym i poszukiwanym, co potwierdzają Studi sulla Calabria z 1901 r., w których opisuje się kształt bulwy i czerwone podłużne cebule z Kalabrii. Pierwsze systematyczne dane statystyczne dotyczące uprawy cebuli w Kalabrii włączone zostały do encyklopedii Enciclopedia agraria Reda (1936–1939). Unikatowe cechy handlowe tej cebuli, dzięki którym jest ona znana w całym kraju, jak również jej znaczenie historyczne i kulturowe w regionie, które sprawia, że obecna jest ona w praktykach uprawowych, przepisach kulinarnych, popularnych wyrażeniach idiomatycznych i imprezach folklorystycznych – to powody, dla których często podejmowane są próby imitowania produktu lub nadużywania jego nazwy.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Ministerstwo wszczęło krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek w sprawie zmiany ChOG „Cipolla Rossa di Tropea Calabria” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 185 z dnia 10 sierpnia 2011 r.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produktu jest dostępny na stronie internetowej:

http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali (włoskiego ministerstwa ds. polityki rolnej, spożywczej i leśnej) (www.politicheagricole.it) po wybraniu Qualità e sicurezza (z prawej strony na górze ekranu), a następnie Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE.

(*1) Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/34

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 265/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Wachauer Marille (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Wymienione rozporządzenie uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)	Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja rozpatrzyła wniosek Austrii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Wachauer Marille” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (3).

(3)

Jako że proponowana zmiana nie jest nieznaczna, w zastosowaniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) wniosek o wprowadzenie zmian. Jako że do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie na podstawie art. 7 wzmiankowanego rozporządzenia, należy zatwierdzić przedmiotową zmianę,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

(4) Dz.U. C 140 z 16.5.2012, s. 18.

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża nieprzetworzone lub przetworzone

AUSTRIA

Wachauer Marille (ChNP)

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/36

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 266/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Münchener Bier (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Wymienione rozporządzenie uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Niemiec w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Münchener Bier”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (3) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1549/98 (4).

(3)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) wniosek o wprowadzenie zmian na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 wzmiankowanego rozporządzenia, wymienioną zmianę należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

(4) Dz.U. L 202 z 18.7.1998, s. 25.

(5) Dz.U. C 140 z 16.5.2012, s. 8.

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne i środki spożywcze wymienione w części I załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1151/2012:

Klasa 2.1. Piwo

NIEMCY

Münchener Bier (ChOG)

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/38

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 267/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Chianti Classico (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie z dniem 3 stycznia 2013 r. Uchyliło ono i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chianti Classico”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2446/2000 (3) zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 216/2011 (4).

(3)	Wniosek ma na celu zmianę specyfikacji poprzez doprecyzowanie opisu produktu, metody otrzymywania i pakowania.

(4)	Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. W związku z tym, że jest to zmiana nieznaczna, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury ustanowionej w art. 50–52 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chianti Classico” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12

(3) Dz.U. L 281 z 7.11.2000, s. 12.

(4) Dz.U. L 59 z 4.3.2011, s. 17.

ZAŁĄCZNIK I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chianti Classico” zatwierdza się następujące zmiany:

— Opis produktu

Dodano odniesienie do toskańskiego rejestru zasobów genowych oliwy z oliwek, gdyż dokument ten jest okresowo aktualizowany w celu uwzględniania wyników badań naukowych i genetycznych prowadzonych obecnie nad starymi materiałami sadzeniowymi rosnącymi na naszym terytorium.

Zmiana ta nie wynika z chęci wprowadzenia nowych odmian, ale z pogłębienia stanu wiedzy, co pozwala na wprowadzenie odmian istniejących od dawna, ale nigdy nieopisanych ani niezarejestrowanych.

— Metoda otrzymywania

Cechy charakterystyczne uprawy

Jeśli chodzi o cechy środowiska uprawy, uznano za użyteczne obniżenie do 20 m minimalnej wysokości, poniżej której uprawiane drzewa oliwne nie mogą zostać wpisane do rejestru, gdyż minimalna wysokość całego obszaru wynosi 180 metrów powyżej poziomu morza. Podczas redagowania pierwszej wersji specyfikacji systemy pomiarowe nie były tak dokładne jak dziś. Dzięki nowoczesnym systemom GPS ten brak dokładności można było zweryfikować.

Produkcja oliwy z oliwek

W odniesieniu do gajów oliwnych o gęstości obsady powyżej 500 drzew na hektar wprowadzono nowy poziom produkcji, gdyż na obszarze uprawy Chianti Classico znajdują się gaje z lat 90. XX w. spełniające ówczesne kryteria techniczne. Dla tych obszarów limit 650 kg oliwy z oliwek na hektar jest wysoce niekorzystny, jeśli chodzi o gospodarkę i rozwój sektora.

Metoda zbioru i przechowywania

W transporcie oliwy oprócz skrzynek można używać również pojemników lub wózków, chociaż w tym przypadku transport do młyna w celu przetworzenia oliwek musi nastąpić w dniu zbioru lub w ciągu trzech (3) dni, o ile używano ażurowych skrzynek.

Metoda wytwarzania oliwy z oliwek i przygotowywanie partii

Obecnie jest już możliwe wykorzystanie powietrza do czyszczenia oliwek, w przypadku gdy wdrożono nowe systemy technologiczne stosowane w innych krajach produkujących oliwę z oliwek, ze względu na coraz większe znaczenie przykładane do oszczędzania wody.

Ważność świadectwa zgodności

Zgodna ze specyfikacją oliwa z oliwek może być butelkowana do dnia 31 października roku następującego po roku zbioru, jeżeli do 31 grudnia lub najpóźniej do dnia złożenia wniosku o certyfikację była poddana procesowi filtrowania klarującego.

Jeżeli oliwa z oliwek posiada właściwości chemiczne i organoleptyczne odpowiadające specyfikacji, a jej warunki przechowywania są prawidłowe, podczas jej przechowywania mogą wystąpić pewne różnice jakościowe, które jednak nie są sprzeczne z kryteriami wymaganymi dla oliwy Chianti Classico ChNP. Dodano wymóg o praktyce filtrowania, precyzując, że ma ona na celu klarowanie (a nie zwykłe usunięcie zanieczyszczeń) oraz że należy przeprowadzić ją najpóźniej dnia 31 grudnia, tak aby móc rozpocząć szkolenie producentów oliwy z oliwek w zakresie technik konserwacji bardziej odpowiadających sprzedaży produktu wysokiej jakości.

Precyzuje się ponadto, że właściwości fizyczne oliwy z oliwek powinny mieć ostateczny charakter w momencie pobrania próbki, tzn. jeżeli chce się butelkować zgodną z wymogami oliwę najpóźniej dnia 31 października roku następującego po zbiorze oraz że filtrowanie klarujące należy przeprowadzić najpóźniej dnia 31 grudnia lub w każdym razie przed pobraniem próbki, jeżeli przedmiotowy wniosek wpłynął przed dniem 31 grudnia.

Wprowadzona zmiana pozwala na nieprzeprowadzanie filtrowania, tak aby nie ograniczać swobody producenta, ale obowiązkowe jest przechowywanie oliwy w atmosferze obojętnego gazu w celu lepszego zachowania jej właściwości jakościowych.

— Inne (pakowanie)

Do objętości poniżej 3 i 5 litrów można obecnie stosować pojemniki metalowe.

Dodano również objętości poniżej 100 ml, pod warunkiem że nie będą sprzedawane oddzielnie, ale wprowadzane do obrotu w opakowaniach, których całkowita objętość odpowiada wielkościom dopuszczonym przepisami prawa. Zmiana ta spowodowana jest obowiązkiem spełnienia wymogów rynkowych, zgodnie z którymi takie małe objętości pozwalają spełnić oczekiwania sektora gastronomii, w którym unika się używania butelek już otworzonych, oraz zagwarantować promocję produktu w celu zwiększenia jego widoczności.

ZAŁĄCZNIK II

JEDNOLITY DOKUMENT

Rozporządzenie (WE) nr 510/2006 (*1)

„ CHIANTI CLASSICO ”

Nr WE: IT-PDO-0205-0977-07.11.2011

ChOG ( ) ChNP (X)

1. Nazwa

„Chianti Classico”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Rodzaj produktu

Klasa 1.5.

Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” jest produkowana z owoców drzew oliwnych wpisanych do rejestru i należących do odmian Frantoio, Correggiolo, Moraiolo i Leccino, w stosunku wynoszącym co najmniej 80 % (oddzielnie lub razem), oraz z innych odmian obecnych w regionie i wpisanych do toskańskiego rejestru zasobów genowych oliwy z oliwek, w stosunku wynoszącym nie więcej niż 20 %.

W chwili wprowadzania na rynek jako ChNP „Chianti Classico” oliwa musi posiadać następujące właściwości:

—	kwasowość (wyrażona jako procent zawartości kwasu oleinowego): maksymalnie 0,5 %,

—	liczba nadtlenkowa: maksymalnie 12 (milirównoważników tlenu),

—	absorpcja ultrafioletu: K232 maksymalnie 2,1 i K270 maksymalnie 0,2,

—	wysoka zawartość kwasu oleinowego: > 72 %,

—	łączna zawartość składników jonowych (przeciwutleniacze fenolowe): więcej niż 150 ppm,

—	łączna zawartość tokoferoli: więcej niż 140 ppm.

Ponadto oliwa musi mieć:

—	barwę od intensywnej zielonej do zielonej ze złotawymi odcieniami;

—	wyraźny zapach oliwy z oliwek i owocowy aromat.

W szczególności karta degustacji określona przez test panelowy musi wykazywać:

a)	zielony owoc 3–8;

b)	goryczkę 2–8;

c)	pikantność 2–8.

3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Czynności związane z uprawą, produkcją i rozdrabnianiem oliwek na oliwę najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” muszą odbywać się wyłącznie na obszarze geograficznym produkcji, o którym mowa w pkt 4.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Oliwa z oliwek „Chianti Classico” musi być pakowana na obszarze produkcji w pojemniki szklane lub metalowe zgodnie z określonymi objętościami, których pojemność nominalna nie przekracza 5 (pięciu) litrów. Dopuszcza się również pojemniki szklane, metalowe lub z politereftalanu etylenu, o objętości poniżej 100 ml, pod warunkiem że opakowanie całkowite jest zgodne z całkowitą pojemnością dopuszczoną obowiązującymi przepisami. Każdy pojemnik musi być hermetycznie zamknięty, tak aby jego otworzenie powodowało złamanie pieczęci gwarancyjnej.

Pakowanie oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” musi odbywać się na obszarze geograficznym produkcji, w celu skuteczniejszego zagwarantowania kontroli pochodzenia produktu oraz uniknięcia sytuacji, w której transport produktu luzem poza odnośny obszar spowodowałby jego uszkodzenie i utratę charakterystycznych właściwości określonych w pkt 3.2 powyżej, w szczególności jeśli chodzi o gorzki i pikantny smak tej oliwy z oliwek, spowodowany zawartością przeciwutleniaczy fenolowych i profilem substancji aromatycznych. Działanie tlenu z powietrza podczas przelewania, pompowania, transportu i wyładowania, które to czynności powtarzałyby się częściej w przypadku butelkowania poza obszarem produkcji, może spowodować utratę charakterystycznych właściwości oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” określonych w pkt 3.2.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykietach umieszczanych na opakowaniach, poza informacjami wymaganymi przepisami prawa i przepisami handlowymi, należy umieścić napis „Olio Extravergine di Oliva Chianti Classico”, a po nim wyrażenie „Denominazione di Origine Protetta” (chroniona nazwa pochodzenia), podając w sposób wyraźny nieusuwalną czcionką rok produkcji.

Zabrania się dodawania do nazwy jakichkolwiek określeń, które nie są wyraźnie przewidziane w niniejszej specyfikacji. Niemniej dopuszcza się stosowanie znaków towarowych spółdzielni, nazw przedsiębiorstw, gospodarstw oraz określeń toponimicznych, odnoszących się do faktycznego miejsca produkcji oliwek.

Nazwa produktu musi być umieszczona na etykiecie wyraźną, nieusuwalną czcionką w kolorze mocno kontrastującym z kolorem etykiety. Rozmiar czcionki użytej dla ewentualnych dodatkowych napisów musi być co najmniej o połowę (50 %) mniejszy od czcionki użytej dla chronionej nazwy pochodzenia.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji oliwy „Chianti Classico” obejmuje obszar administracyjny następujących gmin w prowincji Siena i Florencja: Castellina in Chianti, Gaiole in Chianti, Greve in Chianti i Radda in Chianti – cały obszar gmin, a także części gmin Barberino Val d’Elsa, Castelnuovo Berardenga, Poggibonsi, San Casciano in Val di Pesa oraz Tavarnelle Val di Pesa.

Obszar ten pokrywa się z obszarem wyznaczonym dla produkcji wina „Chianti Classico” opisanym w rozporządzeniu międzyministerialnym z dnia 31 lipca 1932 r., opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 209 z dnia 9 września 1932 r.

5. Związek z obszarem geograficznym

5.1. Specyfika obszaru geograficznego

Obszar produkcji oliwy z oliwek „Chianti Classico” charakteryzuje się specyficznymi cechami klimatycznymi i hydrologicznymi, a z geograficznego punktu widzenia jest wyraźnie określony od XIV w.

Obszar produkcji jest stosunkowo jednorodny pod względem gleb i klimatu i charakteryzuje się ciepłymi i suchymi jesieniami oraz surowymi zimami. Środowisko jako całość posiada cechy pozwalające na uprawę drzew oliwnych na granicy ich naturalnego występowania, co ma wpływ również na cykl owocowania i dojrzewania owoców.

Zgodnie z tradycyjnymi dla tego obszaru technikami uprawy owoce zbiera się bezpośrednio z drzewa przed osiągnięciem dojrzałości fizjologicznej.

Warunki termiczne wpływają również na kształt drzew oliwnych (na ogół prowadzenie metodą otwartej korony) wybierany przez rolników, który umożliwia koronie rozrost pozwalający na lepsze rozłożenie ciepła i światła wewnątrz korony, które z kolei sprzyjają rozwojowi drzew podczas krótkich okresów w ciągu roku.

5.2. Specyfika produktu

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” jest produkowana z odmian uprawianych tradycyjnie w Toskanii. Wyróżnia się profilem sensorycznym charakteryzującym się w szczególności intensywnie gorzkim i pikantnym smakiem, któremu towarzyszą nuty owocowe wyraźnie odczuwalne w zapachu.

5.3. Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” zawdzięcza swoje właściwości chemiczne i organoleptyczne warunkom klimatycznym panującym na obszarze produkcji, które mają bezpośredni wpływ na skład jakościowy i ilościowy fenoli, natężenie gorzkich i pikantnych nut w smaku oraz intensywność owocowego posmaku.

Wziąwszy pod uwagę konieczność ochrony owoców przed pierwszymi jesiennymi przymrozkami, wykształciła się tradycja wczesnego zbioru oliwek (tzn. przed osiągnięciem ich pełnej dojrzałości). Praktyka ta, choć niekorzystnie wpływa na ilość produkowanej oliwy, pozwala jednak zbierać owoce w momencie, gdy zawartość polifenoli jest jeszcze wysoka, co pogłębia wyczuwalne smakowo gorzkie i pikantne nuty charakterystyczne dla oliwy „Chianti Classico”. Ponadto, dzięki dużym wahaniom temperatury, charakterystycznym dla tego obszaru na jesieni, oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia „Chianti Classico” wyróżnia się wyraźnym owocowym aromatem.

Wyraźnym uznaniem specyfiki obszaru produkcji było wydanie w 1716 r. edyktu, na mocy którego książę Kosma III wyznaczył obecne granice obszaru, aby uznać jakość i wyjątkowość produkcji pochodzącej z winnic i gajów oliwnych tego regionu; był to rodzaj ChNP ante litteram. Już w 1819 r. w Trattato teorico-pratico completo sull’ulivo” (Kompletny teoretyczno-praktyczny traktat o drzewie oliwnym) autorstwa G. Tavantiego wymieniono najważniejsze odmiany istniejące na obszarze Chianti Classico.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

[art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006]

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji znajduje się pod następującym adresem:

http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali (Ministerstwa Polityki Rolnej, Spożywczej i Leśnej) (www.politicheagricole.it) po wybraniu „Qualità e sicurezza” (z prawej strony na górze ekranu), a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

(*1) Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/43

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 268/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Oberpfälzer Karpfen (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Wymienione rozporządzenie uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Niemiec w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Oberpfälzer Karpfen”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2400/96 (3) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1495/2002 (4).

(3)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) wniosek o wprowadzenie zmian na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Jako że do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie na podstawie art. 7 wzmiankowanego rozporządzenia, należy zatwierdzić przedmiotową zmianę,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 327 z 18.12.1996, s. 11.

(4) Dz.U. L 225 z 22.8.2002, s. 11.

(5) Dz.U. C 353 z 3.12.2011, s. 19.

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.7. Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

NIEMCY

Oberpfälzer Karpfen (ChOG)

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/45

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 269/2013

z dnia 18 marca 2013 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Danablu (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 weszło w życie dnia 3 stycznia 2013 r. Rozporządzenie to uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Danii w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Danablu”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (3) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 828/2003 (4).

(3)

Jako że proponowana zmiana nie jest nieznaczna, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (5). Ponieważ Komisji nie zgłoszono żadnego sprzeciwu zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia, wymienioną zmianę należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

(4) Dz.U. L 120 z 15.5.2003, s. 3.

(5) Dz.U. C 150 z 26.5.2012, s.13.

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.3. Sery

DANIA

Danablu (ChOG)

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/47

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 270/2013

z dnia 21 marca 2013 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 669/2009 w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 15 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 669/2009 (2) ustanowiono przepisy dotyczące zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu pasz i żywności niepochodzących od zwierząt, wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia („wykaz”), w miejscach wprowadzenia na terytoria wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

(2)	Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 669/2009 wspomniany wykaz należy poddawać regularnemu, przynajmniej kwartalnemu przeglądowi, uwzględniając co najmniej źródła informacji wymienione w tym artykule.

(3)

Występowanie oraz znaczenie incydentów związanych z żywnością, zgłaszanych poprzez system wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach, ustalenia wynikające z kontroli przeprowadzonych przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii w państwach trzecich oraz kwartalne sprawozdania dotyczące przesyłek pasz i żywności niepochodzących od zwierząt, przedkładane Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 669/2009, wskazują na potrzebę dokonania zmian w wykazie.

(4)

Należy w szczególności dokonać w wykazie zmian polegających na zmniejszeniu częstotliwości kontroli urzędowych towarów, w odniesieniu do których dostępne informacje wskazują na ogólną poprawę poziomu zgodności z odpowiednimi wymogami przewidzianymi w prawie unijnym i w odniesieniu do których nie jest już uzasadniona obecna częstotliwość kontroli urzędowych. Należy zatem odpowiednio zmienić wpis w wykazie dotyczący liści kolendry i bazylii pochodzących z Tajlandii w odniesieniu do częstotliwości kontroli bezpośrednich i identyfikacyjnych dotyczących obecności pozostałości pestycydów.

(5)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 669/2009.

(6)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 669/2009 wpis dotyczący Tajlandii, rząd dotyczący „Liści kolendry” i „Bazylii (pospolitej, azjatyckiej)” „(Żywność – świeże zioła)”, w odniesieniu do częstotliwości kontroli bezpośrednich i identyfikacyjnych dotyczących obecności pozostałości pestycydów, otrzymuje brzmienie:

„—	Liście kolendry

—	ex 0709 99 90

Tajlandia (TH)

Pozostałości pestycydów badane metodami wielopozostałościowymi opartymi na GC-MS i LC-MS lub metodami oznaczania pojedynczych pozostałości (4)

10 ”

—	Bazylia (pospolita, azjatycka)

—	ex 1211 90 86

(Żywność – świeże zioła)

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

(2) Dz.U. L 194 z 25.7.2009, s. 11.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/49

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 271/2013

z dnia 21 marca 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod państw trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	JO	97,3
	MA	73,5
	TN	111,4
	TR	116,0
	ZZ	99,6
0707 00 05	JO	194,1
	MA	158,2
	TR	160,3
	ZZ	170,9
0709 91 00	EG	66,7
0709 91 00	ZZ	66,7
0709 93 10	MA	44,9
	TR	96,6
	ZZ	70,8
0805 10 20	EG	55,8
	IL	67,7
	MA	72,4
	TN	58,0
	TR	61,9
	ZZ	63,2
0805 50 10	TR	79,2
0805 50 10	ZZ	79,2
0808 10 80	AR	115,6
	BR	89,9
	CL	133,8
	CN	75,8
	MK	35,4
	US	162,3
	ZA	101,5
	ZZ	102,0
0808 30 90	AR	110,1
	CL	141,6
	CN	85,7
	TR	164,1
	US	150,6
	ZA	99,4
	ZZ	125,3

(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/51

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 272/2013

z dnia 21 marca 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj.

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4)	Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania.

(5)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 181 z 14.7.2009, s. 8.

(3) Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Kod CN	Opis produktu	Reprezentatywna cena (w EUR/100 kg)	Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 (w EUR/100 kg)	Pochodzenie (1)
0207 12 10	Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70 %« lub inaczej prezentowane, mrożone	140,0	0	AR
0207 12 90	Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej prezentowane, mrożone	158,7	0	AR
0207 12 90		167,5	0	BR
0207 14 10	Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone	275,5	7	AR
		227,2	22	BR
		304,9	0	CL
		239,6	18	TH
0207 27 10	Kawałki bez kości z indyków, mrożone	286,4	3	BR
0207 27 10	Kawałki bez kości z indyków, mrożone	313,4	0	CL
0408 11 80	Żółtka jaj	375,8	0	AR
0408 91 80	Żółtka jaj	494,0	0	AR
1602 32 11	Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus	276,6	3	BR
1602 32 11	Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus	212,0	22	TH
3502 11 90	Albumina jaja suszona	750,3	0	AR

(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod » ZZ « odpowiada »innym pochodzeniom«.”

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/53

DECYZJA RADY

z dnia 18 marca 2013 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków ze Szwecji i zastępcy członka ze Szwecji

(2013/143/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Szwecji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/ (1) UE i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2)	Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Britty-Marie LÖVGREN oraz Annelie STARK. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Tore HULTA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

na stanowiska członków:

—	Tore HULT, Ledamot i kommunfullmäktige, Alingsås kommun,

—	Ulrika CARLEFALL LANDERGREN, Ledamot i kommunfullmäktige, Kungsbacka kommun;

oraz

na stanowisko zastępcy członka:

—	Anders ROSÉN, Ledamot i kommunfullmäktige, Halmstads kommun.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Rady

S. COVENEY

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/54

DECYZJA RADY 2013/144/WPZiB

z dnia 21 marca 2013 r.

zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/172/WPZiB (1).

(2)	Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/172/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2014 r.

(3)	Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/172/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 5 akapit drugi decyzji 2011/172/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2014 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

W imieniu Rady

P. HOGAN

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 63.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/55

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2013/145/WPZiB

z dnia 21 marca 2013 r.

w sprawie wykonania decyzji 2011/486/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady 2011/486/WPZiB z dnia 1 sierpnia 2011 r. dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (1), w szczególności jej art. 5 i art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 1 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/486/WPZiB.

(2)

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2011/486/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji 2011/486/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

W imieniu Rady

P. HOGAN

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 199 z 2.8.2011, s. 57.

ZAŁĄCZNIK

I. W załączniku do decyzji 2011/486/WPZiB pozycje w wykazie dotyczące wymienionych poniżej osób zastępuje się poniższymi pozycjami.

A. Osoby powiązane z talibami

Abdul Jalil Haqqani Wali Mohammad (alias a) Abdul Jalil Akhund; b) Mullah Akhtar; c) Abdul Jalil Haqqani; d) Nazar Jan)

Atiqullah Wali Mohammad (alias Atiqullah)

Tytuł: a) hadżi; b) mułła. Uzasadnienie umieszczenia w wykazie: wiceminister robót publicznych (reżim talibski). Data urodzenia: ok. 1962 r. Miejsce urodzenia: a) dystrykt Tirin Kot, prowincja Uruzgan, Afganistan; b) miejscowość Khwaja Malik, dystrykt Arghandab, prowincja Kandahar, Afganistan. Obywatelstwo: afgańskie. Inne informacje: a) członek komisji politycznej najwyższej rady talibskiej (w 2010 r.); b) prawdopodobnie przebywa na pograniczu afgańsko-pakistańskim; c) należy do plemienia Alizai; d) brat Abdula Jalila Haqqaniego Waliego Mohammada. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 31.1.2001.

Dodatkowe informacje pochodzące z uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

II. Do wykazu w załączniku do decyzji 2011/486/WPZiB należy dodać poniższą pozycję.

A Osoby powiązane z talibami

Ahmed Shah Noorzai Obaidullah (alias a) Mullah Ahmed Shah Noorzai; b) Haji Ahmad Shah; c) Haji Mullah Ahmad Shah; d) Maulawi Ahmed Shah; e) Mullah Mohammed Shah

Dodatkowe informacje pochodzące z uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ahmed Shah przez wiele lat świadczył usługi hawala przywódcom talibskim w prowincji Helmand, a od 2011 r. był zaufanym talibskim dostawcą usług finansowych. Na początku roku 2012 talibowie polecili Ahmedowi Shahowi przekazać pieniądze do kilku hawali w miejscowości Lashkar Gah, w prowincji Helmand, skąd wysocy przywódcy talibscy mogli przyznawać fundusze.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/58

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 20 marca 2013 r.

ustalająca kwotę wynikającą z zastosowania dobrowolnego dostosowania w Zjednoczonym Królestwie na rok kalendarzowy 2013

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1577)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2013/146/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 10c ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 10b ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi, że każde państwo członkowskie, które zastosowało art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 (2) w odniesieniu do roku kalendarzowego 2012, może stosować zmniejszenie (dalej zwane „dobrowolnym dostosowaniem”) do wszystkich kwot płatności bezpośrednich, które mają zostać przyznane na jego terytorium w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013. Dobrowolne dostosowanie stosuje się niezależnie od dostosowania płatności bezpośrednich, o którym mowa w art. 10a rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

(2)

Artykuł 10b ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi, że państwa członkowskie podejmują decyzje, o których powiadamiają Komisję, dotyczące poziomu dobrowolnego dostosowania dla całego terytorium i, w stosownych przypadkach, dla każdego regionu oraz całkowitej kwoty, która ma zostać zmniejszona w ramach dobrowolnego dostosowania dla całego terytorium, i w stosownych przypadkach, dla każdego regionu.

(3)

Zjednoczone Królestwo ustaliło następujące poziomy dobrowolnego dostosowania, mające zastosowanie regionalne, zgodnie z art. 10b ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i powiadomiło o nich Komisję:

Region	Kwota płatności bezpośredniej, która ma zostać przyznana rolnikowi (w EUR)	Poziom dobrowolnego dostosowania
Anglia	Mniej niż 5 000 EUR	14 %
	5 000 EUR lub więcej, ale mniej niż 300 000 EUR	9 %
	300 000 EUR lub więcej	5 %
Walia	Mniej niż 5 000 EUR	6,5 %
	5 000 EUR lub więcej, ale mniej niż 300 000 EUR	1,5 %
	300 000 EUR lub więcej	0 %
Szkocja	Mniej niż 5 000 EUR	9 %
	5 000 EUR lub więcej, ale mniej niż 300 000 EUR	4 %
	300 000 EUR lub więcej	0 %

(4)	Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o całkowitej kwocie, która ma zostać zmniejszona w ramach dobrowolnego dostosowania w roku kalendarzowym 2013, uwzględniając maksimum określone w art. 10b ust. 3 i na podstawie art. 10b ust. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

(5)	Należy zatem ustalić kwotę wynikającą z zastosowania dobrowolnego dostosowania w Zjednoczonym Królestwie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Całkowita kwota wynikająca z dobrowolnego dostosowania w Zjednoczonym Królestwie w roku kalendarzowym 2013 wynosi 296,3 mln EUR.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2013 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.

(2) Dz.U. L 95 z 5.4.2007, s. 1.

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/60

DECYZJA NR 1/2013 WSPÓLNEGO KOMITETU UE-SZWAJCARIA

z dnia 18 marca 2013 r.

zmieniająca tabele III i IV lit. b) protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych

(2013/147/UE)

KOMITET MIESZANY,

uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską podpisaną w Brukseli w dniu 22 lipca 1972 r. (1), zwaną dalej „Umową”, zmienioną umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską, która zmieniła Umowę w zakresie przepisów mających zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych (2), podpisaną w Luksemburgu w dniu 26 października 2004 r., oraz jej protokół 2, w szczególności art. 7 tego protokołu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W celu wykonania postanowień protokołu 2 do Umowy ustalono krajowe ceny odniesienia dla Umawiających się Stron.

(2)	Na rynkach wewnętrznych Umawiających się Stron zmieniły się ceny rzeczywiste w odniesieniu do surowców, do których stosuje się środki kompensacji cen.

(3)	Należy zatem odpowiednio uaktualnić ceny odniesienia oraz kwoty wymienione w tabelach III i IV lit. b) protokołu 2,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W protokole 2 do Umowy wprowadza się następujące zmiany:

a)	tabelę III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji;

b)	tabelę IV lit. b) zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 kwietnia 2013 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Luc DEVIGNE

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 300 z 31.12.1972, s. 189.

(2) Dz.U. L 23 z 26.1.2005, s. 19.

ZAŁĄCZNIK I

„TABELA III

Wewnętrzne ceny odniesienia UE i krajowe ceny odniesienia Szwajcarii

Surowie rolny	Krajowa cena odniesienia Szwajcarii cena odniesienia	Wewnętrzna cena odniesienia UE cena odniesienia	Art. 4 ust. 1 stosowany po stronie Szwajcarii Różnica między ceną odniesienia Szwajcaria/UE cena odniesienia	Art. 3 ust. 3 stosowany po stronie UE Różnica między ceną odniesienia Szwajcaria/UE cena odniesienia
Surowie rolny	CHF za 100 kg netto	CHF za 100 kg netto	CHF za 100 kg netto	EUR za 100 kg netto
Pszenica zwyczajna	52,60	32,55	20,05	0,00
Pszenica durum	—	—	1,20	0,00
Żyto	44,50	27,65	16,85	0,00
Jęczmień	—	—	—	—
Kukurydza	—	—	—	—
Mąka z pszenicy zwyczajnej	95,50	57,15	38,35	0,00
Mleko pełne w proszku	603,80	348,65	255,15	0,00
Mleko odtłuszczone w proszku	419,50	316,45	103,05	0,00
Masło	1 037,65	383,65	654,00	0,00
Cukier biały	—	—	—	—
Jaja	—	—	38,00	0,00
Ziemniaki świeże	42,10	31,35	10,75	0,00
Tłuszcz roślinny	—	—	170,00	0,00 ”

ZAŁĄCZNIK II

„TABELA IV

Kwoty podstawowe dla surowców rolnych uwzględnione przy obliczaniu składników rolnych:

Surowiec rolny	Kwota podstawowa stosowana po stronie Szwajcarii art. 3 ust. 2	Kwota podstawowa stosowana po stronie UE art. 4 ust. 2
Surowiec rolny	CHF za 100 kg netto	EUR za 100 kg netto
Pszenica zwyczajna	17,00	0,00
Pszenica durum	1,00	0,00
Żyto	14,00	0,00
Jęczmień	—	—
Kukurydza	—	—
Mąka z pszenicy zwyczajnej	33,00	0,00
Mleko pełne w proszku	217,00	0,00
Mleko odtłuszczone w proszku	88,00	0,00
Masło	514,00	0,00
Cukier biały	—	—
Jaja	32,00	0,00
Ziemniaki świeże	9,00	0,00
Tłuszcz roślinny	145,00	0,00 ”

22.3.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/63

Sprostowanie do dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi organami

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 261 z dnia 6 sierpnia 2004 r. )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 19, tom 7, s. 69)

Strona 70, art. 2 lit. b) i c):

zamiast:

„b)	»działania ułatwiające nielegalną imigrację« obejmują przypadki określone w art. 1 i 2 dyrektywy 2002/90/WE;

c)	»handel ludźmi« obejmuje przypadki określone w art. 1, 2 i 3 decyzji ramowej 2002/629/WSiSW;”,

powinno być:

„b)	»działania ułatwiające nielegalną imigrację« obejmują przypadki takie jak określone w art. 1 i 2 dyrektywy 2002/90/WE;

c)	»handel ludźmi« obejmuje przypadki takie jak określone w art. 1, 2 i 3 decyzji ramowej 2002/629/WSiSW;”.

		ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2013.082.pol
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 82

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 56 22 marca 2013

Spis treści		I Akty ustawodawcze	Strona
		DECYZJE
	*	Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2013/UE z dnia 13 marca 2013 r. zmieniająca decyzje nr 573/2007/WE, nr 575/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzję Rady 2007/435/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich w odniesieniu do pewnych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych	1
	*	Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 259/2013/UE z dnia 13 marca 2013 r. zmieniająca decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych	6

	II Akty o charakterze nieustawodawczym
	ROZPORZĄDZENIA
*	Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 260/2013 z dnia 18 marca 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1458/2007 wobec przywozu zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, działających na krzemień, wysyłanych z Socjalistycznej Republiki Wietnamu, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Socjalistycznej Republiki Wietnamu	10
*	Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 261/2013 z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie wykonania art. 11 ust. 1 i 4 rozporządzenia (UE) nr 753/2011 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie	18
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 262/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Melon du Quercy (ChOG)]	21
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 263/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Mela Alto Adige/Südtiroler Apfel (ChOG)]	26
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 264/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Cipolla Rossa di Tropea Calabria (ChOG)]	28
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 265/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Wachauer Marille (ChNP)]	34
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 266/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Münchener Bier (ChOG)]	36
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 267/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Chianti Classico (ChNP)]	38
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 268/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Oberpfälzer Karpfen (ChOG)]	43
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 269/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Danablu (ChOG)]	45
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 270/2013 z dnia 21 marca 2013 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 669/2009 w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt ( 1 )	47
	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 271/2013 z dnia 21 marca 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	49
	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 272/2013 z dnia 21 marca 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj	51
	DECYZJE
	2013/143/UE
*	Decyzja Rady z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków ze Szwecji i zastępcy członka ze Szwecji	53
*	Decyzja Rady 2013/144/WPZiB z dnia 21 marca 2013 r. zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie	54
*	Decyzja wykonawcza Rady 2013/145/WPZiB z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie wykonania decyzji 2011/486/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie	55
	2013/146/UE
*	Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 20 marca 2013 r. ustalająca kwotę wynikającą z zastosowania dobrowolnego dostosowania w Zjednoczonym Królestwie na rok kalendarzowy 2013 (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1577)	58
	AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH
	2013/147/UE
*	Decyzja nr 1/2013 Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria z dnia 18 marca 2013 r. zmieniająca tabele III i IV lit. b) protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych	60

		Sprostowania
	*	Sprostowanie do dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi organami ( Dz.U. L 261 z 6.8.2004 ) (Polskie wydanie specjalne, rozdział 19, tom 7, s. 69)	63