(1)

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w dodatkach do żywności, enzymach spożywczych, środkach aromatyzujących, składnikach odżywczych oraz warunki ich stosowania.

(2)

Wykaz ten może zostać zmieniony zgodnie z procedurą, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającym jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2).

(3)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 unijny wykaz dodatków do żywności może być aktualizowany z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku.

(4)

W dniu 19 czerwca 2009 r. przedłożono wniosek o zatwierdzenie stosowania fosforanu triwapniowego (E 341 (iii)) jako środka przeciwzbrylającego w preparatach odżywczych przeznaczonych do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt, określonych w dyrektywie Komisji 2006/141/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt oraz zmieniającej dyrektywę 1999/21/WE (3); wniosek ten został udostępniony państwom członkowskim.

(5)

Wniosek dotyczy nowego wpisu w sekcji B części 5 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Potrzeba technologiczna stosowania fosforanu triwapniowego (E 341 (iii)) jako dodatku do żywności odnosi się do jego właściwości jako środka zapewniającego sypkość mieszankom w postaci proszku. Produkt może wchłonąć wilgoć (wilgotność) ze środowiska w ilości do 10 % swojej masy, zapobiegając powstawaniu bryłek w mieszaninie i zapewniając sypkość preparatów, co jest uznawane za korzystne dla konsumenta.

(6)

Komitet Naukowy ds. Żywności zebrał informacje dotyczące bezpieczeństwa fosforanu triwapniowego (E 341 (iii)) jako dodatku do żywności w preparatach odżywczych przeznaczonych do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt oraz przedstawił swoją opinię w dniu 7 czerwca 1996 r. (4), dochodząc do wniosku, że jego stosowanie jest dopuszczalne, pod warunkiem że całkowite poziomy zawartości wapnia, fosforu i stosunek między nimi nie są przekroczone.

(7)

Sole wapniowe kwasu ortofosforowego, w tym fosforan triwapniowy, są substancjami mineralnymi, które zostały dopuszczone do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 2006/141/WE. Zezwolenie na stosowanie fosforanu triwapniowego (E 341 (iii)) jako środka przeciwzbrylającego w preparatach odżywczych przeznaczonych do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt nie jest zatem uważane za zagrożenie dla bezpieczeństwa, o ile całkowite ilości wapnia i fosforu nie przekraczają wartości granicznych dla tych dwóch składników mineralnych oraz w stosunku zawartości wapnia do fosforu określonych w tej dyrektywie.

(8)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków, gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka.

(9)

Ponieważ zezwolenie na stosowanie fosforanu triwapniowego (E 341 (iii)) jako środka przeciwzbrylającego w preparatach odżywczych przeznaczonych do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt powinno być zgodne z wartościami granicznymi dla wapnia i fosforu oraz ze stosunkiem zawartości wapnia do fosforu określonymi w dyrektywie 2006/141/WE, aktualizacja wykazu nie ma wpływu na zdrowie człowieka. W związku z tym nie jest konieczne zasięgnięcie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.

(10)

Dlatego właściwe jest, aby zezwolić na stosowanie fosforanu triwapniowego (E 341 (iii)) jako środka przeciwzbrylającego w preparatach odżywczych przeznaczonych do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,

(1)

Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 300/2008 Komisja ma obowiązek przyjąć ogólne środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne wspólnych podstawowych norm, określonych w załączniku I do tego rozporządzenia, poprzez ich uzupełnienie.

(2)

W załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 272/2009 z dnia 2 kwietnia 2009 r. uzupełniającym wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego określone w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 (2) określono ogólne środki uzupełniające wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego. W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 272/2009 określono szczególnie metody, w tym technologie, wykrywania płynnych materiałów wybuchowych, tak aby zezwolić na wnoszenie płynów, aerozoli i żeli do stref zastrzeżonych lotniska oraz na pokład statków powietrznych.

(3)

W celu umożliwienia stopniowego wprowadzenia systemu kontroli bezpieczeństwa mających na celu wykrycie płynnych materiałów wybuchowych, w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 297/2010 z dnia 9 kwietnia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 272/2009 uzupełniającego wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego (3) określono dwa terminy: dzień 29 kwietnia 2011 r. odnośnie do kontroli bezpieczeństwa płynów, aerozoli i żeli nabytych w porcie lotniczym w państwie trzecim lub na pokładzie statku powietrznego przewoźnika lotniczego spoza Wspólnoty oraz dzień 29 kwietnia 2013 r. odnośnie do kontroli bezpieczeństwa wszystkich płynów, aerozoli i żeli.

(4)

W rozporządzeniu (UE) nr 720/2011 z dnia 22 lipca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 272/2009 uzupełniającym wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego odnośnie do stopniowego wprowadzania kontroli bezpieczeństwa płynów, aerozoli i żeli na lotniskach w UE (4) odnośnie do stopniowego wprowadzania kontroli bezpieczeństwa płynów, aerozoli i żeli na lotniskach w UE zniesiono termin 29 kwietnia 2011 r., ponieważ rozwój sytuacji w UE i na świecie w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień 29 kwietnia 2011 r. wskazywał, że nieliczne porty lotnicze byłyby rzeczywiście w stanie zapewnić urządzenia kontroli bezpieczeństwa, a dla pasażerów mogłoby nie być rzeczą jasną, czy płyny, aerozole i żele nabyte w porcie lotniczym w państwie trzecim lub na pokładzie statku powietrznego przewoźnika lotniczego spoza Wspólnoty można będzie wnosić do stref zastrzeżonych lotniska i na pokład statków powietrznych.

(5)

Rozwój sytuacji w zakresie technologii lub przepisów zarówno na poziomie UE, jak i na poziomie międzynarodowym, może mieć wpływ na terminy określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 272/2009, zatem w stosownych przypadkach Komisja może przedstawić wnioski dotyczące zmian, uwzględniając w szczególności sprawność urządzeń oraz ułatwienia ruchu pasażerów.

(6)

Komisja współpracowała ściśle ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby do lipca 2012 r. dokonać oceny sytuacji w zakresie kontroli bezpieczeństwa płynów, aerozoli i żeli w portach lotniczych UE. W ramach powyższych działań przeprowadzono próby użytkowe. W lipcu 2012 r. ocenę sytuacji w formie sprawozdania Komisji (5) przekazano Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(7)

Na podstawie powyższej oceny i ze szczególnym uwzględnieniem istotnego ryzyka operacyjnego w przypadku objęcia od dnia 29 kwietnia 2013 r. wszystkich płynów, aerozoli i żeli obowiązkowymi kontrolami bezpieczeństwa w zakresie wykrywania płynnych materiałów wybuchowych we wszystkich unijnych portach lotniczych, Komisja uznaje, iż powyższy termin należy zastąpić stopniowym zniesieniem ograniczeń, które zapewni utrzymanie wysokiego poziomu ochrony i ułatwienia ruchu pasażerów na wszystkich etapach, zgodnie z przepisami wykonawczymi.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia (WE) nr 272/2009.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Ochrony Lotnictwa Cywilnego,

(1)

Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 300/2008 Komisja powinna przyjąć szczegółowe środki wprowadzania w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego określonych w załączniku I do tego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 272/2009 (2) uzupełniające wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego, z późniejszymi zmianami, określa metody, w tym technologie, wykrywania płynnych materiałów wybuchowych, tak aby zezwolić na wnoszenie płynów, aerozoli i żeli do stref zastrzeżonych lotniska oraz na pokład statków powietrznych.

(3)

Komisja może przedstawiać wnioski dotyczące zmian, uwzględniając w szczególności sprawność urządzeń i ułatwienia ruchu pasażerów oraz sprawozdanie Komisji (3) dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące oceny sytuacji w zakresie kontroli bezpieczeństwa płynów, aerozoli i żeli w portach lotniczych UE. Komisja uważa za właściwe wprowadzenie obowiązkowej kontroli bezpieczeństwa służącej wykrywaniu płynnych materiałów wybuchowych w płynach, aerozolach i żelach sprzedawanych w porcie lotniczym i przez przewoźników lotniczych, zamkniętych w torbach zabezpieczonych w sposób umożliwiający łatwe stwierdzenie ich naruszenia, a także w płynach, aerozolach i żelach przeznaczonych do użycia w trakcie podróży do celów leczniczych lub ze względu na specjalne wymogi w zakresie diety, z uwzględnieniem żywności dla niemowląt.

(4)

Komisja dokłada wszelkich starań w celu całkowitego zniesienia ograniczeń w zakresie przewozu płynów, aerozoli i żeli. W oparciu o doświadczenia uzyskane w ramach wdrożenia kontroli bezpieczeństwa, począwszy od stycznia 2014 r., Komisja przeprowadzi do końca 2014 r. przegląd sytuacji oraz, współpracując ściśle z wszystkimi zainteresowanymi stronami, określi dalsze działania, które należy podjąć, aby osiągnąć powyższy cel, w miarę możliwości w ciągu dwóch lat od zakończenia pierwszego działania.

(5)

Komisja powinna uważnie obserwować rozwój techniczny systemów do wykrywania płynnych materiałów wybuchowych w celu ewentualnego umożliwienia portom lotniczym wprowadzenia w przyszłości systemów kontroli bezpieczeństwa zapewniających możliwość skutecznego zapobiegania większej liczbie zagrożeń jednocześnie (np. stałe i płynne materiały wybuchowe) i uproszczenia procedur rozpakowywania.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (UE) nr 185/2010 z dnia 4 marca 2010 r. ustanawiające szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego (4).

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Ochrony Lotnictwa Cywilnego,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 533/2007 otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca marca 2013 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2013 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2007 otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora jaj i albumin jaj.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca marca 2013 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2013 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

(1)

Dyrektywa 75/324/EWG przewiduje klasyfikację dozowników aerozoli jako „niepalnych”, „łatwopalnych” lub „skrajnie łatwopalnych”, zgodnie z kryteriami klasyfikacji przewidzianymi w jej załączniku. W przypadku gdy dozownik aerozolu sklasyfikowany jest jako „łatwopalny” lub „skrajnie łatwopalny”, musi być on opatrzony symbolem płomienia oraz zwrotami S2 i S16 określającymi warunki bezpiecznego stosowania, przewidzianymi w dyrektywie Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (2).

(2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (3) przewiduje harmonizację klasyfikacji i oznakowania substancji i mieszanin w Unii. Zawiera ono na poziomie Unii kryteria dotyczące klasyfikacji i oznakowania substancji i mieszanin przewidziane przez globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów, przyjęty na poziomie międzynarodowym w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(3)

Począwszy od dnia 1 czerwca 2015 r., rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 uchyli i zastąpi dyrektywę 67/548/EWG oraz dyrektywę 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (4). Konieczne jest zatem dostosowanie do tego rozporządzenia przepisów dotyczących oznakowania zawartych w dyrektywie 75/324/EWG.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 należy wprowadzić rozróżnienie pomiędzy datą rozpoczęcia stosowania krajowych przepisów transponujących dotyczących dozowników aerozoli zawierających jedną substancję i datą rozpoczęcia stosowania krajowych przepisów transponujących dotyczących dozowników aerozoli zawierających mieszaniny. Producentom dozowników aerozoli zawierających mieszaniny należy jednak zezwolić na wcześniejsze stosowanie, na zasadzie dobrowolności, zawartych w niniejszej dyrektywie wymogów dotyczących oznakowania.

(5)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 oraz aby uniknąć nakładania na przedsiębiorstwa niepotrzebnych obciążeń, przewiduje się okres przejściowy dotyczący dozowników aerozoli zawierających mieszaniny, oznakowanych zgodnie z obowiązującymi przepisami przed dniem 1 czerwca 2015 r. i wprowadzonych do obrotu przed tą datą, co umożliwi przedsiębiorstwom ich dalsze wprowadzanie do obrotu bez ponownego oznakowania.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego Dyrektywy w sprawie Dozowników Aerozoli,

1)

w art. 8 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

2)

w załączniku wprowadza się następujące zmiany:

(1)

W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2)

Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Elisabeth GROSSMANN,

—

Michael SCHICKHOFER, Landesrat.

(1)

W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r..

(2)

Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Francisca Javiera LÓPEZA ÁLVAREZA. Trzy stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Guillerma ECHENIQUE GONZÁLEZA, Senéna FLORENSY I PALAU oraz Elviry SAINT-GERONS HERRERY,

a)

na stanowisko członka:

oraz

b)

na stanowiska zastępców członków: