|
ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2013.075.pol |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 56 |
|
|
|
Sprostowania |
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 241/2013
z dnia 14 marca 2013 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości chlorantraniliprolu, fludioksonilu i proheksadionu w określonych produktach lub na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) dla proheksadionu zostały określone w załączniku II i w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP dla chlorantraniliprolu i fludioksonilu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
|
(2) |
W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną chlorantraniliprol na powierzchni marchwi, pasternaku, korzenia pietruszki zwyczajnej i selera korzeniowego złożono wniosek, na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005, w sprawie zmiany obowiązujących NDP. |
|
(3) |
Wniosek w tej samej sprawie dotyczący fludioksonilu złożono w odniesieniu do selera, liści selera i rzodkiewki. |
|
(4) |
Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wniosek dotyczący stosowania proheksadionu na powierzchni orzeszków ziemnych. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone stosowanie proheksadionu na powierzchni orzeszków ziemnych w Stanach Zjednoczonych skutkuje poziomami pozostałości przekraczającymi NDP określone w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, a więc konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tego produktu. |
|
(5) |
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez zainteresowane państwa członkowskie, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji. |
|
(6) |
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz w odpowiednich przypadkach dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości. |
|
(7) |
Jeżeli chodzi o stosowanie fludioksonilu na powierzchni rzodkiewki, Urząd stwierdził w uzasadnionej opinii, że przedstawione badania dotyczące pozostałości nie zostały przeprowadzone zgodnie z popieraną dobrą praktyką rolniczą. |
|
(8) |
W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów dokonanej dla 27 określonych grup konsumentów europejskich. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku długotrwałego narażenia na wymienione substancje w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych, które mogą je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku skrajnie dużej konsumpcji takich upraw i produktów nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI) ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD). |
|
(9) |
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
|
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005. |
|
(11) |
Jeżeli chodzi o chlorantraniliprol stosowany w marchwi, w celu umożliwienia normalnego wprowadzania do obrotu, przetwarzania i konsumpcji produktów w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć przepisy przejściowe dla produktów, które zostały wyprodukowane zgodnie z prawem przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów. |
|
(12) |
Jeżeli chodzi o chlorantraniliprol stosowany w marchwi, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 460/2011 (3) wprowadzono do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 tymczasowy NDP, który ma zastosowanie do dnia 31 grudnia 2012 r. Aby państwa członkowskie i zainteresowane podmioty nie musiały dostosowywać się do nowych NDP dwukrotnie w ciągu kilku miesięcy, NDP dla chlorantraniliprolu w marchwi należy określić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r. |
|
(13) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Jeżeli chodzi o chlorantraniliprol stosowany w marchwi, numer kodu 0213020, rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w wersji przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem nadal ma zastosowanie do produktów, które zostały wyprodukowane zgodnie z prawem przed dniem 1 stycznia 2013 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się jednak od dnia 1 stycznia 2013 r. w odniesieniu do NDP dla chlorantraniliprolu stosowanego w marchwi, numer kodu 0213020.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2013 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.
(2) Sprawozdania naukowe EFSA dostępne na stronie internetowej: http://www.efsa.europa.eu:
|
|
„Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for chlorantraniliprole in carrots, parsnips, parsley root and celeriac” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP dla chlorantraniliprolu w odniesieniu do marchwi, pasternaku, korzenia pietruszki zwyczajnej i selera korzeniowego). Dziennik EFSA 2012; 10(11):2988 [24 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2012.2988. |
|
|
„Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for fludioxonil in celery, celery leaves and radishes” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP dla fludioksonilu w odniesieniu do selera, liści selera i rzodkiewki). Dziennik EFSA 2012; 10(12):3014 [26 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2012.3014. |
|
|
„Reasoned opinion on the setting of a new MRL for prohexadione in peanuts” (Uzasadniona opinia dotycząca ustanowienia nowego NDP dla proheksadionu w odniesieniu do orzeszków ziemnych). Dziennik EFSA 2012; 10(11):2957 [26 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2012.2957. |
ZAŁĄCZNIK
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:
|
(1) |
w załączniku II kolumna dotycząca proheksadionu otrzymuje brzmienie: „Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)
|
|
(2) |
w części A załącznika III kolumny dotyczące chlorantraniliprolu i fludioksonilu otrzymują brzmienie: „Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)
|
(1) Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w Załączniku I.
(*1) Wskazuje granicę oznaczalności
(*2) Kombinacja pestycydu-numeru kodu, dla której stosuje się NDP określony w załączniku III część B.”
(2) Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w Załączniku I.
(*3) Wskazuje granicę oznaczalności”
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/25 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 242/2013
z dnia 18 marca 2013 r.
zmieniające po raz 189. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z siecią Al-Kaida
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z siecią Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i lit. b) oraz art. 7a ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia. |
|
(2) |
Dnia 12 marca 2013 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu nazwiska jednej osoby fizycznej z wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych, po rozpatrzeniu złożonego przez tę osobę wniosku o skreślenie jej nazwiska z tego wykazu oraz szczegółowego sprawozdania Rzecznika Praw Obywatelskich, sporządzonego zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1904(2009). |
|
(3) |
Łotwa wystąpiła z wnioskiem o zmianę danych adresowych dotyczących jej właściwych organów. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio zaktualizować załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 881/2002, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:
|
(1) |
w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia; |
|
(2) |
w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:
w tytule „Osoby fizyczne” wykreśla się następujący wpis:
„Mamoun Darkazanli (alias a) Abu Ilyas, b) Abu Ilyas Al Suri, c) Abu Luz, d) Abu Al Loh, e) Abu Ylias). Adres: Uhlenhorster Weg 34, Hamburg, 22085 Niemcy. Data urodzenia: 4.8.1958 r. Miejsce urodzenia: Damaszek, Syria. Obywatelstwo: a) syryjskie, b) niemieckie. Numer paszportu: 1310636262 (paszport niemiecki, ważny do dnia 29.10.2005 r.). Krajowy numer identyfikacyjny: 1312072688 (niemiecki dowód osobisty, ważny do dnia 29.10.2005 r.). Dodatkowe informacje: nazwisko ojca: Mohammed Darkazanli. Nazwisko matki: Nur Al-Huda Sheibani Altgelbi. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 17.10.2001 r. ”
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:
dane adresowe w pozycji „Łotwa” otrzymują następujące brzmienie:
|
„Latvijas Republikas Ārlietu Ministrija |
|
K.Valdemāra iela 3 |
|
Rīga LV-1395, Łotwa |
|
Tel.: (+371) 67 016 201 |
|
Faks: (+371) 67 828 121 |
|
mfa.cha@mfa.gov.lv |
|
Noziedzīgi iegūtu līdzekļu legalizācijas novēršanas dienests |
|
Raiņa bulvāris 15 |
|
Rīga LV-1050, Łotwa |
|
Tel.: (+371) 67 044 430 |
|
Faks: (+371) 67 324 497 |
|
kd@kd.gov.lv” |
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/27 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 243/2013
z dnia 18 marca 2013 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
|
(2) |
Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
|
(EUR/100 kg) |
||
|
Kod CN |
Kod państw trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
|
0702 00 00 |
IL |
107,2 |
|
MA |
74,8 |
|
|
TN |
97,5 |
|
|
TR |
125,6 |
|
|
ZZ |
101,3 |
|
|
0707 00 05 |
JO |
194,1 |
|
MA |
152,2 |
|
|
TR |
166,6 |
|
|
ZZ |
171,0 |
|
|
0709 91 00 |
EG |
66,7 |
|
ZZ |
66,7 |
|
|
0709 93 10 |
MA |
44,4 |
|
TR |
107,2 |
|
|
ZZ |
75,8 |
|
|
0805 10 20 |
EG |
54,1 |
|
IL |
72,5 |
|
|
MA |
60,4 |
|
|
TN |
58,8 |
|
|
TR |
64,7 |
|
|
ZZ |
62,1 |
|
|
0805 50 10 |
TR |
80,8 |
|
ZZ |
80,8 |
|
|
0808 10 80 |
AR |
115,0 |
|
BR |
93,2 |
|
|
CL |
130,6 |
|
|
CN |
73,5 |
|
|
MK |
29,8 |
|
|
US |
189,7 |
|
|
ZZ |
105,3 |
|
|
0808 30 90 |
AR |
115,4 |
|
BR |
113,7 |
|
|
CL |
130,4 |
|
|
CN |
84,8 |
|
|
TR |
168,7 |
|
|
US |
194,3 |
|
|
ZA |
100,3 |
|
|
ZZ |
129,7 |
|
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
DECYZJE
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/29 |
DECYZJA RADY 2013/133/WPZiB
z dnia 18 marca 2013 r.
w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Sahelu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Konieczna jest odnosząca się do całego regionu reakcja Unii na skomplikowane i wzajemnie powiązane wyzwania w regionie Sahelu. |
|
(2) |
Michel Dominique REVEYRAND – DE MENTHON powinien zostać mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w regionie Sahelu na okres do dnia 28 lutego 2014 r. |
|
(3) |
SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
1. Michel Dominique REVEYRAND – DE MENTHON zostaje niniejszym mianowany SPUE w regionie Sahelu do dnia 28 lutego 2014 r. Mandat SPUE może zostać przedłużony lub może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
2. Do celów mandatu SPUE region Sahelu jest zdefiniowany jako obszar, na który główny nacisk położono w strategii Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu (zwanej dalej „Strategią”), to jest Mali, Mauretanię i Niger. W przypadku kwestii mających skutki dla całego regionu SPUE współdziała – w stosownych przypadkach – z innymi państwami sąsiadującymi oraz podmiotami regionalnymi lub międzynarodowymi spoza regionu Sahelu.
3. W związku z potrzebą zastosowania podejścia regionalnego do wzajemnie powiązanych wyzwań dotyczących tego regionu, SPUE w regionie Sahelu prowadzi działania, ściśle konsultując się z innymi odpowiednimi SPUE, w tym SPUE w południowym regionie Morza Śródziemnego, SPUE ds. Praw Człowieka oraz SPUE przy Unii Afrykańskiej.
Artykuł 2
Cele polityczne
1. Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w odniesieniu do regionu Sahelu i ma służyć aktywnemu wspieraniu regionalnych i międzynarodowych wysiłków dla osiągnięcia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w regionie. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności i wpływu wieloaspektowego zaangażowania Unii w regionie Sahelu.
2. SPUE przyczynia się do rozwijania i wdrażania podejścia Unii obejmującego wszystkie aspekty działań Unii, w szczególności w dziedzinie polityki, bezpieczeństwa i rozwoju, w tym Strategii, oraz do koordynowania wszystkich odpowiednich instrumentów działań Unii.
3. Początkowo kwestią priorytetową będzie Mali i regionalne wymiary konfliktu w tym państwie.
4. W odniesieniu do Mali cele polityki Unii to propagowanie, poprzez skoordynowane i efektywne wykorzystywanie wszystkich dostępnych jej instrumentów, powrotu Mali i jego ludności na drogę pokoju, pojednania, bezpieczeństwa i rozwoju.
Artykuł 3
Mandat
1. Dla osiągnięcia celów Unii w odniesieniu do regionu Sahelu mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
aktywne przyczynianie się do wdrażania, koordynacji i rozwijania kompleksowego podejścia Unii do kryzysu w regionie, na podstawie jej Strategii, w celu zwiększenia ogólnej spójności i skuteczności działań Unii w regionie Sahelu, a w szczególności w Mali; |
|
b) |
współpracę z wszystkimi odpowiednimi podmiotami w regionie, rządami, władzami regionalnymi, organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, społeczeństwem obywatelskim i diasporą, w celu realizacji celów Unii i przyczyniania się do lepszego rozumienia roli Unii w regionie Sahelu; |
|
c) |
reprezentowanie Unii na odpowiednich forach regionalnych i międzynarodowych, w tym w grupie ds. wsparcia i monitorowania sytuacji w Mali, oraz zapewnianie widoczności pomocy Unii w zarządzaniu kryzysowym i zapobieganiu konfliktom, w tym misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger); |
|
d) |
prowadzenie ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ), w szczególności ze Specjalnym Wysłannikiem Sekretarza Generalnego ONZ ds. regionu Sahelu oraz Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ ds. Afryki Zachodniej, Unią Afrykańską (UA), w szczególności Wysokim Przedstawicielem UA ds. Mali i Sahelu, Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) i innymi istotnymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi, w tym ze specjalnymi wysłannikami ds. regionu Sahelu; |
|
e) |
skrupulatne monitorowanie regionalnego i ponadgranicznego wymiaru kryzysu, w tym terroryzmu, zorganizowanej przestępczości, przemytu broni, handlu ludźmi, handlu narkotykami, przepływów migracyjnych i uchodźców oraz związanych z nimi przepływów finansowych; przyczynianie się do dalszej realizacji unijnej strategii zwalczania terroryzmu w ścisłej współpracy z koordynatorem UE ds. zwalczania terroryzmu; |
|
f) |
utrzymywanie regularnych kontaktów politycznych wysokiego szczebla z państwami w regionie dotkniętymi terroryzmem i przestępczością międzynarodową w celu zapewnienia spójnego i wszechstronnego podejścia i odgrywania przez Unię kluczowej roli w międzynarodowych wysiłkach na rzecz zwalczania terroryzmu i międzynarodowej przestępczości. Obejmuje to aktywne wspieranie przez Unię regionalnego budowania zdolności w zakresie bezpieczeństwa i zapewnianie odpowiednich działań służących zwalczaniu źródeł terroryzmu i przestępczości międzynarodowej w regionie Sahelu; |
|
g) |
dokładne śledzenie konsekwencji politycznych i w zakresie bezpieczeństwa wynikających z kryzysu humanitarnego w regionie; |
|
h) |
w odniesieniu do Mali – przyczynianie się do regionalnych i międzynarodowych działań z myślą o ułatwieniu zakończenia kryzysu w Mali, w szczególności przyjęcie i wdrożenie harmonogramu przemian politycznych, wolnego i przejrzystego procesu wyborczego i wiarygodnego dialogu ogólnonarodowego; |
|
i) |
propagowanie tworzenia instytucji, reformy sektora bezpieczeństwa i długoterminowego procesu pokojowego oraz pojednania w Mali; |
|
j) |
współpracę z SPUE ds. Praw Człowieka w propagowaniu poszanowania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego oraz utrzymywanie regularnych kontaktów z właściwymi organami w Mali i w regionie, biurem prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego, biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz obrońcami praw człowieka i obserwatorami w regionie. Przyczynianie się do realizacji unijnej polityki w zakresie praw człowieka, w tym wytycznych UE w sprawie praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, jak również wytycznych UE w sprawie przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, zaktualizowanych wytycznych Unii Europejskiej w sprawie propagowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego, poprawionych wytycznych w sprawie ochrony ludności cywilnej w ramach misji i operacji WPBiZ oraz polityki Unii w odniesieniu do rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie wydarzeń, składanie sprawozdań i formułowanie zaleceń w tym zakresie; |
|
k) |
monitorowanie przestrzegania właściwych rezolucji RB ONZ – i składanie stosownych sprawozdań – w szczególności w odniesieniu do rezolucji nr 2056 (2012), 2071 (2012) i 2085 (2012). |
2. W celu sprawowania swojego mandatu SPUE między innymi:
|
a) |
doradza i składa sprawozdania w zakresie formułowania stanowiska Unii, w stosownych przypadkach, na forach regionalnych i międzynarodowych, by aktywnie propagować i wzmacniać wszechstronne podejście UE do kryzysu w regionie Sahelu; |
|
b) |
utrzymuje ogólny ogląd wszystkich działań Unii i współpracuje ściśle z odpowiednimi delegaturami Unii. |
Artykuł 4
Wdrożenie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wdrożenie mandatu, działając pod kierownictwem WP.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
3. SPUE ściśle współpracuje z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE do dnia 28 lutego 2014 r. wynosi 1 350 000 EUR.
2. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
Artykuł 6
Powołanie i skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych i dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem. SPUE informuje niezwłocznie Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego personelu oddelegowanego do obsługi SPUE jest pokrywane przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego mają obywatelstwo państwa członkowskiego.
3. Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
4. Personel SPUE jest ulokowany w tym samym miejscu co właściwe departamenty ESDZ lub delegatury Unii, by zapewnić spójność i zgodność ich działań.
Artykuł 7
Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio z państwem przyjmującym lub państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
Artykuł 8
Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1).
Artykuł 9
Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
1. Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
2. Delegatury Unii lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 10
Bezpieczeństwo
Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:
|
a) |
sporządza plan bezpieczeństwa danej misji obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
zapewnia, by wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru; |
|
d) |
zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania o postępach oraz sprawozdania z wykonania mandatu – przedstawia WP, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem. |
Artykuł 11
Sprawozdawczość
1. SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
2. SPUE składa sprawozdania w sprawie najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii, takich jak przyczynianie się Unii do reform, w tym aspektów politycznych odpowiednich projektów rozwojowych Unii, w koordynacji z delegaturami Unii w regionie.
Artykuł 12
Koordynacja z innymi podmiotami unijnymi
1. W ramach Strategii SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności unijnych działań politycznych i dyplomatycznych oraz pomaga zapewnić spójność wszystkich instrumentów unijnych i działań państw członkowskich, aby zrealizować cele polityczne Unii.
2. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami delegatur Unii, Komisji, jak również z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
3. SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z szefami delegatur Unii i z szefami misji państw członkowskich. SPUE, w ścisłej współpracy z właściwymi delegaturami Unii, zapewnia szefowi misji EUCAP Sahel Niger i dowódcy misji EUTM Mali wytyczne w zakresie polityki lokalnej. W razie potrzeby SPUE, dowódca misji EUTM Mali i cywilny dowódca operacji EUCAP Sahel Niger zasięgają nawzajem swojej opinii.
Artykuł 13
Przegląd
Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Pod koniec sierpnia 2013 r. SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.
W imieniu Rady
S. COVENEY
Przewodniczący
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/33 |
DECYZJA RADY 2013/134/WPZiB
z dnia 18 marca 2013 r.
zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/173/WPZiB (1). |
|
(2) |
Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/173/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2014 r. |
|
(3) |
Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/173/WPZiB, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Art. 6 akapit drugi decyzji 2011/173/WPZiB otrzymuje brzmienie:
„Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2014 r.”.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.
W imieniu Rady
S. COVENEY
Przewodniczący
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/34 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 15 marca 2013 r.
zmieniająca decyzje 2007/506/WE oraz 2007/742/WE w celu przedłużenia okresu ważności kryteriów ekologicznych na potrzeby przyznawania pewnym produktom oznakowania ekologicznego UE
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1411)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2013/135/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 lit. c),
po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzja Komisji 2007/506/WE z dnia 21 czerwca 2007 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego mydłom, szamponom i odżywkom do włosów (2) traci moc dnia 31 marca 2013 r. |
|
(2) |
Decyzja Komisji 2007/742/WE z dnia 9 listopada 2007 r. określająca kryteria ekologiczne dotyczące przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego pompom ciepła zasilanym elektrycznie, gazowo lub absorpcyjnym pompom ciepła (3) traci moc dnia 31 marca 2013 r. |
|
(3) |
Aby określić adekwatność i właściwość obowiązujących kryteriów ekologicznych, jak również związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji, które ustanowiono powyższymi decyzjami, przeprowadzono odpowiednią ocenę. Biorąc pod uwagę różny stopień zaawansowania przeglądu tych decyzji, należy przedłużyć okres ważności określonych w nich kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji. Okres ważności kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji określonych w decyzjach 2007/506/WE i 2007/742/WE należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2013 r. |
|
(4) |
W związku z tym należy odpowiednio zmienić decyzje 2007/506/WE oraz 2007/742/WE. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Artykuł 4 decyzji 2007/506/WE otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymagania w zakresie oceny i weryfikacji dotyczące grupy produktów »mydła, szampony i odżywki do włosów« obowiązują do dnia 31 grudnia 2013 r.”.
Artykuł 2
Artykuł 4 decyzji 2007/742/WE otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »pompy ciepła zasilane elektrycznie, gazowo lub absorpcyjne pompy ciepła« oraz powiązane wymagania dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2013 r.”.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2013 r.
W imieniu Komisji
Janez POTOČNIK
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/35 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 15 marca 2013 r.
w sprawie zakończenia dochodzenia wszczętego decyzją wykonawczą 2012/161/UE w odniesieniu do skutecznego wdrażania Jednolitej konwencji Narodów Zjednoczonych o środkach odurzających w Boliwii
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1422)
(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)
(2013/136/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 552/97, (WE) nr 1933/2006 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1100/2006 i (WE) nr 964/2007 (1), w szczególności jego art. 19 ust. 2,
po konsultacji z Komitetem ds. Preferencji Ogólnych,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 marca 2012 r. Komisja wszczęła dochodzenie na podstawie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 732/2008 („rozporządzenie w sprawie GSP”) w odniesieniu do skutecznego wdrażania Jednolitej konwencji Narodów Zjednoczonych o środkach odurzających w Wielonarodowym Państwie Boliwii („Boliwia”) w drodze publikacji decyzji wykonawczej Komisji 2012/161/UE (2). |
|
(2) |
Zakres dochodzenia dotyczył ustalenia, czy szczególne rozwiązanie motywacyjne, dotyczące zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, przyznane Boliwii powinno zostać wycofane, zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie GSP. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie GSP w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w dniu 20 marca 2012 r. (3), opublikowano ogłoszenie o wszczęciu dochodzenia. |
|
(4) |
W dniu 3 kwietnia 2012 r. Komisja Europejska zwróciła się do rządu Boliwii o przekazanie wszelkich informacji i uwag istotnych dla celu dochodzenia w ciągu 4 miesięcy od daty publikacji ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym. Komisja przesłała również rządowi Boliwii kwestionariusz dotyczący wdrożenia Jednolitej konwencji Narodów Zjednoczonych o środkach odurzających („Jednolita konwencja ONZ”). |
|
(5) |
Rząd Boliwii przekazał swoje uwagi w formie odpowiedzi na kwestionariusz we właściwym terminie. |
|
(6) |
Komisja przeanalizowała treść odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i przekazała rządowi Boliwii prośbę o dodatkowe wyjaśnienia niektórych elementów odpowiedzi. Strona boliwijska odpowiedziała na tę prośbę we właściwym czasie i przekazała przedmiotowe wyjaśnienia. |
|
(7) |
Komisja przeanalizowała również wszystkie informacje, które uznała za konieczne, w tym wyniki sprawozdania Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC) z 2012 r. w sprawie uprawy koki w Boliwii. |
|
(8) |
Analizując odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu i dostępne informacje, Komisja stwierdziła, że od czasu wypowiedzenia przez Boliwię Jednolitej konwencji ONZ, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2012 r., nie wprowadzono znaczących zmian do właściwego prawodawstwa Boliwii. |
|
(9) |
Z analizy odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i dostępnych informacji wynika, że rząd Boliwii nie zmienił swojego podejścia do produkcji i stosowania nielegalnych środków odurzających oraz handlu nimi w okresie następującym po wypowiedzeniu przez nią Jednolitej konwencji ONZ. |
|
(10) |
Zgodnie z informacjami zawartymi w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu i wszystkimi innymi informacjami dostępnymi Komisji Boliwia ma do dyspozycji zestaw narzędzi legislacyjnych oraz instytucje, które służą walce z produkcją i stosowaniem nielegalnych środków odurzających oraz handlem nimi. Boliwia jest stroną porozumień międzynarodowych, których celem jest walka z produkcją i dostarczaniem nielegalnych środków odurzających. |
|
(11) |
Stwierdzono zatem, że Komisja nie dysponuje informacjami, które sugerowałyby, że prawodawstwo i praktyka władz Boliwii uniemożliwiałyby im wdrażanie postanowień Jednolitej konwencji ONZ. |
|
(12) |
Komisja otrzymała informację, że w dniu 10 stycznia 2013 r. ponad dwie trzecie państw stron Jednolitej konwencji ONZ nie zgłosiło sprzeciwu wobec złożonego przez Boliwię wniosku w sprawie reakcesji do Jednolitej konwencji ONZ z zastrzeżeniem umożliwiającym tradycyjne wykorzystanie liści koki (w szczególności do żucia i zastosowań leczniczych). W związku z tym Boliwia ponownie przystąpiła do Jednolitej konwencji ONZ w dniu 10 lutego 2013 r. |
|
(13) |
Komisja uważa, że krajowe prawodawstwo Boliwii uwzględnia Jednolitą konwencję ONZ i że rząd Boliwii skutecznie wdraża prawodawstwo tego państwa w zakresie nielegalnych środków odurzających. |
|
(14) |
W związku z powyższym, zgodnie z przepisami art. 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie GSP, Komisja stwierdziła, że tymczasowe wycofanie szczególnego rozwiązania motywacyjnego, dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, nie jest uzasadnione i że dochodzenie zostaje zakończone. |
|
(15) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Preferencji Ogólnych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Dochodzenie wszczęte decyzją wykonawczą 2012/161/UE w odniesieniu do skutecznego wdrażania Jednolitej konwencji Narodów Zjednoczonych o środkach odurzających w Boliwii zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Wielonarodowego Państwa Boliwii.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2013 r.
W imieniu Komisji
Karel DE GUCHT
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 211 z 6.8.2008, s. 1.
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/37 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 15 marca 2013 r.
zezwalająca na wykorzystanie zagrożonego bydła do końca okresu produkcyjnego w Hiszpanii po oficjalnym potwierdzeniu obecności BSE
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1473)
(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)
(2013/137/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (1), w szczególności jego art. 13 ust. 1 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 ustanowiono zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt. W art. 13 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia przewidziano zastosowanie środków zwalczania, jeśli oficjalnie stwierdzono obecność TSE. Środki te polegają w szczególności na zabiciu i całkowitym zniszczeniu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, które zostały określone jako zagrożone („zagrożone bydło”) z powodu powiązania epidemiologicznego z zarażonymi zwierzętami. |
|
(2) |
Hiszpania zwróciła się do Komisji z wnioskiem o przyjęcie decyzji zezwalającej na wykorzystanie zagrożonego bydła do końca okresu produkcyjnego w drodze odstępstwa od art. 13 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (WE) nr 999/2001. |
|
(3) |
W przedstawionych przez Hiszpanię środkach kontroli przewidziano ścisłe ograniczenie przemieszczania i identyfikowalność bydła w taki sposób, że obecny poziom ochrony zdrowia człowieka i zwierząt nie jest zagrożony. |
|
(4) |
Na podstawie pozytywnej oceny ryzyka powinno się zatem zezwolić Hiszpanii na wykorzystanie bydła do końca okresu produkcyjnego, o ile spełnione zostaną pewne warunki. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Hiszpania może wykorzystywać bydło, o którym mowa w pkt 1 lit. a) tiret drugie i trzecie załącznika VII do tego rozporządzenia, do końca jego okresu produkcyjnego na warunkach ustanowionych w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. Hiszpania dopilnowuje, aby bydło, o którym mowa w ust. 1:
|
a) |
można było stale zidentyfikować w skomputeryzowanej bazie danych ustanowionej w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (2); |
|
b) |
było przemieszczane z gospodarstwa wyłącznie pod urzędowym nadzorem i w celu zniszczenia; |
|
c) |
nie było wysyłane do innych państw członkowskich ani wywożone do państw trzecich. |
3. Hiszpania przeprowadza regularne kontrole w celu sprawdzenia, czy niniejsza decyzja jest wykonywana w sposób właściwy.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2013 r.
W imieniu Komisji
Tonio BORG
Członek Komisji
Sprostowania
|
19.3.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/38 |
Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji 2012/414/UE z dnia 17 lipca 2012 r. zmieniającej załączniki I–IV do decyzji 2006/168/WE w odniesieniu do niektórych wymogów w zakresie świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarodków bydlęcych do Unii
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 194 z dnia 21 lipca 2012 r. )
|
1. |
Strona 19, załącznik – zmiany w załączniku III do decyzji 2006/168/WE, wzór świadectwa weterynaryjnego do stosowania w przywozie zarodków bydła domowego wyprodukowanych w drodze zapłodnienia in vitro z użyciem nasienia spełniającego wymogi dyrektywy Rady 88/407/EWG, część II: Zaświadczenie, pkt II.3: |
zamiast:
|
„II.3. |
Od czasu pobrania i przez kolejnych 30 dni (lub w przypadku świeżych zarodków, do dnia wysyłki), zarodki przeznaczone do wywozu były przechowywane w pomieszczeniach, wokół których, zgodnie z urzędowymi ustaleniami, w promieniu co najmniej 10 km nie odnotowano żadnego przypadku wystąpienia pryszczycy, pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, gorączki doliny Rift ani zarazy płucnej bydła.”, |
powinno być:
|
„II.3. |
Od czasu pobrania komórek jajowych i przez kolejnych 30 dni (lub w przypadku świeżych zarodków, do dnia wysyłki) zarodki przeznaczone do wywozu były przechowywane w pomieszczeniach, wokół których, zgodnie z urzędowymi ustaleniami, w promieniu co najmniej 10 km nie odnotowano żadnego przypadku wystąpienia pryszczycy, pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, gorączki doliny Rift ani zarazy płucnej bydła.”. |
|
2. |
Strona 20, załącznik – zmiany w załączniku III do decyzji 2006/168/WE, wzór świadectwa weterynaryjnego do stosowania w przywozie zarodków bydła domowego wyprodukowanych w drodze zapłodnienia in vitro z użyciem nasienia spełniającego wymogi dyrektywy Rady 88/407/EWG, część II: Zaświadczenie, uwagi do części I, rubryka I.11: |
zamiast:
|
„Rubryka I.11: |
Miejsce pochodzenia odpowiada zespołowi pozyskiwania zarodków, z którego wysłano zarodki do Unii, wymienionemu zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 89/556/EWG w wykazie na stronie internetowej Komisji:
http://ec.europa.eu/food/animal/semen_ova/bovine/ova_embryos_en.htm.”, |
powinno być:
|
„Rubryka I.11: |
Miejsce pochodzenia odpowiada zespołowi produkcji zarodków, z którego zarodki są wysyłane do Unii, wymienionemu zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 89/556/EWG w wykazie na stronie internetowej Komisji:
http://ec.europa.eu/food/animal/semen_ova/bovine/ova_embryos_en.htm.”. |
|
3. |
Strona 20, załącznik – zmiany w załączniku III do decyzji 2006/168/WE, wzór świadectwa weterynaryjnego do stosowania w przywozie zarodków bydła domowego wyprodukowanych w drodze zapłodnienia in vitro z użyciem nasienia spełniającego wymogi dyrektywy Rady 88/407/EWG, część II: Zaświadczenie, uwagi do części I, rubryka I.28: |
zamiast:
|
„Rubryka I.28: |
Gatunek: wybrać odpowiednio: Bos Taurus, Bison bison lub Bubalus bubalis.
Kategoria: Wybrać „ zarodki uzyskane w drodze zapłodnienia in vivo ”. Tożsamość matki odpowiada urzędowemu oznakowaniu zwierzęcia. Tożsamość ojca odpowiada urzędowemu oznakowaniu zwierzęcia. Datę zamrożenia wpisać w następującym formacie: dd.mm.rrrr. Numer zatwierdzenia zespołu: odpowiada zespołowi pozyskiwania zarodków, który pobrał, dokonał obróbki i przechowywał zarodki; i wymienionemu zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 89/556/EWG w wykazie na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/food/animal/semen_ova/bovine/ova_embryos_en.htm”, |
powinno być:
|
„Rubryka I.28: |
Gatunek: wybrać odpowiednio: Bos Taurus, Bison bison lub Bubalus bubalis.
Kategoria: wybrać „zarodki wyprodukowane w drodze zapłodnienia in vitro ”. Tożsamość matki odpowiada urzędowemu oznakowaniu zwierzęcia. Tożsamość ojca odpowiada urzędowemu oznakowaniu zwierzęcia. Datę zamrożenia wpisać w następującym formacie: dd.mm.rrrr. Numer zatwierdzenia zespołu: odpowiada zespołowi produkcji zarodków, który wyprodukował, dokonał obróbki i przechowywał zarodki; i wymienionemu zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 89/556/EWG w wykazie na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/food/animal/semen_ova/bovine/ova_embryos_en.htm.”. |
|
4. |
Strona 23, załącznik – zmiany w załączniku IV do decyzji 2006/168/WE, wzór świadectwa weterynaryjnego do stosowania w przywozie zarodków bydła domowego wyprodukowanych w drodze zapłodnienia in vitro z użyciem nasienia pochodzącego z centrów pozyskiwania lub przechowywania nasienia, zatwierdzonych przez właściwy organ państwa wywozu, część II: Zaświadczenie, pkt II.3: |
zamiast:
|
„II.3. |
Od czasu pobrania i przez kolejnych 30 dni (lub w przypadku świeżych zarodków, do dnia wysyłki), zarodki przeznaczone do wywozu były przechowywane w pomieszczeniach, wokół których, zgodnie z urzędowymi ustaleniami, w promieniu co najmniej 10 km nie odnotowano żadnego przypadku wystąpienia pryszczycy, pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, gorączki doliny Rift ani zarazy płucnej bydła.”, |
powinno być:
|
„II.3. |
Od czasu pobrania komórek jajowych i przez kolejnych 30 dni (lub w przypadku świeżych zarodków, do dnia wysyłki) zarodki przeznaczone do wywozu były przechowywane w pomieszczeniach, wokół których, zgodnie z urzędowymi ustaleniami, w promieniu co najmniej 10 km nie odnotowano żadnego przypadku wystąpienia pryszczycy, pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, gorączki doliny Rift ani zarazy płucnej bydła.”. |
|
5. |
Strona 24, załącznik – zmiany w załączniku IV do decyzji 2006/168/WE, wzór świadectwa weterynaryjnego do stosowania w przywozie zarodków bydła domowego wyprodukowanych w drodze zapłodnienia in vitro z użyciem nasienia pochodzącego z centrów pozyskiwania lub przechowywania nasienia, zatwierdzonych przez właściwy organ państwa wywozu, część II: Zaświadczenie, uwagi do części I, rubryka I.11: |
zamiast:
|
„Rubryka I.11.: |
Miejsce pochodzenia odpowiada zespołowi pozyskiwania zarodków, z którego zarodki są wysyłane do Unii, wymienionemu zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 89/556/EWG w wykazie na stronie internetowej Komisji:
http://ec.europa.eu/food/animal/semen_ova/bovine/ova_embryos_en.htm.”, |
powinno być:
|
„Rubryka I.11: |
Miejsce pochodzenia odpowiada zespołowi produkcji zarodków, z którego zarodki są wysyłane do Unii, wymienionemu zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 89/556/EWG w wykazie na stronie internetowej Komisji:
http://ec.europa.eu/food/animal/semen_ova/bovine/ova_embryos_en.htm.”. |