12.2.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 41/1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 119/2013

z dnia 11 lutego 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96 dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK): przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK, w odniesieniu do ustalenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (1), w szczególności jego art. 4 akapit trzeci i art. 5 ust. 3,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Na podstawie art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2494/95 państwa członkowskie są zobowiązane do sporządzania zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK).

(2)	W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2214/96 (3) ustalono wskaźniki częściowe ZWCK, które mają być sporządzane przez państwa członkowskie oraz przekazywane Komisji (Eurostatowi) i przez nią upowszechniane.

(3)

Do celów analizy inflacji oraz oceny konwergencji w państwach członkowskich niezbędne jest gromadzenie informacji na temat wpływu zmian podatkowych na inflację. W tym celu ZWCK powinny być dodatkowo obliczane na podstawie cen przy założeniu stałych stawek podatkowych, a nie na podstawie cen obserwowanych, i wyrażane w postaci zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych (ZWCK-SP).

(4)	W celu uzyskania od wszystkich państw członkowskich wiarygodnych i porównywalnych wyników należy ustalić i utrzymywać wspólne ramy metodologiczne zestawiania ZWCK-SP.

(5)	Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 2494/95 wzięto pod uwagę zasadę efektywności pod względem kosztów.

(6)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2214/96 wprowadza się następujące zmiany:

1)	w art. 2 dodaje się akapit w brzmieniu: „»Zharmonizowane wskaźniki cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych« oznaczają wskaźniki, które mierzą zmiany cen konsumpcyjnych bez uwzględniania wpływu zmian w podatkach od produktów w tym samym okresie.”;

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Sporządzanie i przekazywanie wskaźników częściowych

1. Państwa członkowskie sporządzają i przekazują Komisji (Eurostatowi) co miesiąc wszystkie wskaźniki częściowe (załącznik I), których wagi wynoszą więcej niż jeden promil łącznych wydatków ujętych w ZWCK. Wraz ze wskaźnikiem na styczeń każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) odnośne informacje dotyczące ważeń statystycznych.

2. Ponadto państwa członkowskie sporządzają i przekazują Komisji (Eurostatowi) co miesiąc te same wskaźniki częściowe obliczone przy założeniu stałych stawek podatkowych (ZWCK-SP). Komisja (Eurostat) w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi określa wytyczne zapewniające metodologiczne ramy obliczania wskaźników i wskaźników częściowych ZWCK-SP. W uzasadnionych przypadkach Komisja (Eurostat) aktualizuje odnośną metodologię zgodnie z procedurami zatwierdzonymi przez Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego.

3. Wskaźniki są przekazywane zgodnie ze standardami i procedurami przekazywania danych określonymi przez Komisję (Eurostat).”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie staje się skuteczne, począwszy od wskaźnika za styczeń 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 257 z 27.10.1995, s. 1.

(2) Opinia dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(3) Dz.U. L 296 z 21.11.1996, s. 8.

12.2.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 41/3

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 120/2013

z dnia 11 lutego 2013 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [

(Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai) (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2) wniosek Tajlandii o rejestrację nazwy „

(Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai)” jako chronionego oznaczenia geograficznego, który wpłynął dnia 20 listopada 2008 r., został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(2)	Belgia, Francja, Włochy, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo zgłosiły sprzeciw wobec tej rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciwy te uznano za dopuszczalne na podstawie art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. a), b), c) i d) powyższego rozporządzenia.

(3)	Pismem z dnia 14 marca 2011 r. Komisja wezwała zainteresowane strony, aby doszły między sobą do porozumienia zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.

(4)

Francja i Tajlandia doszły do porozumienia. Ze względu na fakt, że w wyznaczonym terminie 6 miesięcy nie doszło do porozumienia między Tajlandią a Niderlandami, a w tym samym terminie Tajlandia i Belgia, Włochy oraz Zjednoczone Królestwo osiągnęły tylko częściowe porozumienie, Komisja powinna przyjąć decyzję.

(5)

W odniesieniu do określenia geograficznego obszaru produkcji, przetwarzania i pakowania Francja podkreśliła niespójność jednolitego dokumentu z krajowym ust.awodawstwem Tajlandii, zgodnie z którym dozwolone jest przetwarzanie i pakowanie poza geograficznym obszarem produkcji. Tajlandia uznała fakt istnienia niespójności i wprowadziła zmiany w krajowej rejestracji, a także w jednolitym dokumencie, aby uściślić, że istnieje tylko jeden geograficzny obszar produkcji, przetwarzania i pakowania.

(6)

W odniesieniu do zakresu ochrony nazwy „

(Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai)” Belgia, Francja, Włochy i Zjednoczone Królestwo doszły do porozumienia z Tajlandią, że ochrona ta powinna ograniczać się do całej nazwy. Tajlandia potwierdziła, że na podstawie rozporządzenia (WE) nr 510/2006 nie próbowano uzyskać ochrony dla samego określenia „Khao Hom Mali”. Niderlandy i Tajlandia nie doszły do porozumienia. Niderlandy zwróciły się o jasne wskazanie, że dozwolone jest stosowanie niegeograficznych części nazwy, natomiast Tajlandia dała wyraźnie do zrozumienia, że jest zaniepokojona wpływem, jaki takie sformułowanie miałoby na zarejestrowany w Unii Europejskiej znak towarowy.

(7)

Ochronie powinna rzeczywiście podlegać cała nazwa „

(Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai)”. Jej pojedyncze niegeograficzne części składowe można stosować, nawet łącznie, a także w wersji przetłumaczonej, w całej Unii Europejskiej, pod warunkiem przestrzegania zasad i przepisów mających zastosowanie w porządku prawnym Unii Europejskiej, w tym prawodawstwa dotyczącego znaków towarowych.

(8)

Belgia, Francja, Włochy, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo zgłosiły sprzeciw wobec wymogu, aby pakowanie przebiegało na obszarze produkcji, uznając go za niewystarczająco uzasadniony lub wprowadzający niepotrzebne ograniczenia. Francja i Tajlandia doszły do porozumienia w wyniku zmiany wprowadzonej przez Tajlandię w jednolitym dokumencie, polegającej na lepszym uzasadnieniu, dlaczego pakowanie musi przebiegać na wyznaczonym obszarze geograficznym. W tej kwestii nie osiągnięto porozumienia między Tajlandią a Belgią, Włochami, Niderlandami i Zjednoczonym Królestwem. W związku z tym Tajlandia poprawiła jednolity dokument i specyfikacje, zamieszczając uzasadnienie w większym stopniu odnoszące się do danego produktu..

(9)	W związku z powyższym nazwę „ (Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai)” należy wpisać do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, a jednolity dokument należy odpowiednio zaktualizować i opublikować.

(10)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Uaktualniony jednolity dokument znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3) Dz.U. C 169 z 29.6.2010, s. 7.

ZAŁĄCZNIK I

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

TAJLANDIA

(Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai) (ChOG)

ZAŁĄCZNIK II

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 510/2006 (*1)

„

” (KHAO HOM MALI THUNG KULA RONG-HAI)

Nr WE: TH-PGI-0005-0729-20.11.2008

ChOG ( X ) ChNP ( )

1. Nazwa

„

” (Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai)

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Królestwo Tajlandii

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Rodzaj produktu

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2. Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai” jest ryżem produkowanym na obszarze Thung Kula Rong-Hai, obejmującym pięć prowincji w północno-wschodniej Tajlandii. Jest to niełuskany, wrażliwy na światło ryż otrzymywany z odmian Khao Dawk Mali (KDML 105) i RD 15. Może być brązowy lub biały (ryż bielony).

Właściwości fizyczne

Plewka: kolor słomkowożółty.

Ziarna długie, wąskie, przezroczyste i błyszczące.

Jedwabiście gładkie.

Przyjemny zapach, podobny do zapachu liści pandanu.

Właściwości fizyczne	Ryż brązowy	Ryż biały
Długość (mm)	> 7,0	> 7,0
Kształt (długość/szerokość)	> 3,2	> 3,2
Kolor	Żółtawobrązowy	Biały

Właściwości chemiczne

Wilgotność	Nie więcej niż 14 %
Zanieczyszczenia	Nie więcej niż 0,2 %
Ziarna żółte	Nie więcej niż 0,2 %
Domieszka ziaren ryżu innych odmian	Nie więcej niż 8 %
Amyloza (%)	14–16 %
Współczynnik pH	6–7

Właściwości chemiczne (średnia wartość (± 5 %))	Ryż brązowy	Ryż biały
Białko (%)	7,6	5,4
Witamina B1 (mg/100 g)	0,34	0,18
Witamina B2 (mg/100 g)	0,27	0,07
Witamina B3 (mg/100 g)	5,0	1,2
Żelazo (ppm)	28	16

Inne właściwości

1. Właściwości podczas gotowania (wartości średnie)

Czas gotowania	15–20 min
Proporcja ryżu do wody przy gotowaniu	1:1 lub 1:1,25

2. Zapach i smak

Ugotowany ryż ma zapach liści pandanu, aksamitną i gąbczastą konsystencję oraz słodkawy smak. Po przyrządzeniu go z innymi składnikami ryż nabiera łagodnego smaku dodanych przypraw. Świeżo zebrane ziarna ryżu odmian KDML 105 i RD 15 mają po ugotowaniu kremową, gładką konsystencję.

3.3. Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Nasiona ryżu użyte do produkcji ryżu „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai” muszą być uprawiane na obszarze Thung Kula Rong-Hai.

Nasiona muszą być odmiany Khao Dawk Mali 105 (KDML 105), Kor Khor lub RD 15 i muszą być uzyskane z Departamentu Ryżu lub od producentów ziarna ryżu, tj. organizacji rolników lub prywatnych organizacji certyfikowanych przez Departament Ryżu w oparciu o normy produkcji ziarna ryżu.

3.4. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Cały cykl produkcji musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym, aby zagwarantować, że jest przeprowadzany w warunkach geomorfologicznych charakterystycznych dla tego obszaru. Ze względu na warunki uprawy, cały cykl biologiczny aż do zbiorów następuje, rzecz jasna, w tym samym miejscu, tj. na obszarze, gdzie ryż został wysiany. Zbiór odbywa się zgodnie z ustalonymi zasadami dotyczącymi daty i stanu fenologicznego w celu zapewnienia higieny i bezpieczeństwa produktu oraz pełnej identyfikowalności ryżu, obejmującej region pochodzenia, a często również konkretnego rolnika. Przetwarzanie odbywa się w pięciu prowincjach położonych na obszarze Thung Kula Rong-Hai: Roi Et, Surin, Sisaket, Mahasarakham i Yasothon.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie odbywa się w pięciu prowincjach położonych na obszarze Thung Kula Rong-Hai: Roi Et, Surin, Sisaket, Mahasarakham i Yasothon. Celem jest danie konsumentom skutecznej gwarancji w odniesieniu do pochodzenia i jakości ryżu oraz zachowanie 2-acetylo-1-piroliny (0,1-0,2 mikrogramów na polach uprawnych), która stanowi o wyjątkowości ryżu Khao Hom Mali uprawianego na wyznaczonym obszarze geograficznym. Przepakowywanie jest niedozwolone, aby zminimalizować ewentualne zmniejszenie stężenia, co mogłoby niekorzystnie wpłynąć na charakterystyczny zapach produktu, a także aby zapobiec jakiemukolwiek zanieczyszczeniu produktu lub zmianie jego właściwości.

3.7. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na opakowaniu musi znajdować się oznaczenie masy, daty pakowania oraz nazwa podmiotu zajmującego się uprawą ryżu lub nazwa spółdzielni.

Na każdym opakowaniu należy umieścić napis „

” lub „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai”.

Na opakowaniu obowiązkowo umieszcza się także logo tajskiego oznaczenia geograficznego oraz logo wspólnotowe (po zarejestrowaniu w europejskim systemie rejestracji).

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny, na którym odbywają się wszystkie czynności (siew, uprawa, zbiór, bielenie, pakowanie i etykietowanie), obejmuje prowincje Roi Et, Mahasarakham, Surin, Yasothon i Sisaket.

Ze względu na wymagane specyficzne warunki pogodowe i glebowe obszar uprawy:

—	w prowincji Roi Et obejmuje 986 807 rajów (6,25 raja = 1 hektar) ziemi w tambonach (jednostkach podziału administracyjnego) na równinie Thung Kula Rong-Hai w dystryktach Kaset Wisai, Suwannabhumi, Pratumrat i Phonsai oraz w subdystrykcie Nong Hee,

—	w prowincji Surin obejmuje 575 993 raje ziemi w tambonach na równinie Thung Kula Rong-Hai w dystryktach Ta Tum i Chumpol Buri,

—	w prowincji Sisaket obejmuje 287 000 rajów ziemi w tambonach na równinie Thung Kula Rong-Hai w dystrykcie Rasi Salai i subdystrykcie Silalat,

—	w prowincji Mahasarakham obejmuje 193 890 rajów ziemi w tambonach na równinie Thung Kula Rong-Hai w dystrykcie Phayakaphum Pisai,

—	w prowincji Yasothon obejmuje 64 000 rajów ziemi w tambonach na równinie Thung Kula Rong-Hai w dystryktach Maha Chanachai i Kor Wang.

5. Związek z obszarem geograficznym

5.1. Specyfika obszaru geograficznego

Równina Thung Kula Rong-Hai jest wielką równiną w północno-wschodniej Tajlandii, rozciągającą się na pięć prowincji, mianowicie Roi Et, Mahasarakham, Surin, Yasothon i Sisaket. Jej łączna powierzchnia wynosi 2 107 690 rajów. Równina ta znana była niegdyś również pod nazwą Thung Mah Long lub Thung Pu Pa Lan.

Z produkcją, a w szczególności z uprawą ryżu „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai”, nieodłącznie wiążą się czynniki naturalne i ludzkie. Również wiedza ludzka pełni zasadniczą rolę w produkcji tego ryżu – od wyboru najwyższej jakości nasion po odpowiednie metody uprawy, budowę tarasów i dzielenie pól ryżowych w celu zatrzymania wystarczającej ilości wody umożliwiającej uprawę ryżu. Woda odprowadzana jest z pól około 10 dni przed zbiorem. Dojrzały ryż jest ścinany i suszony przez dwa lub trzy dni, aby obniżyć jego wilgotność. Te czynniki naturalne i wiedza ludzka decydują o jakości ryżu „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai”.

5.2. Specyfika produktu

Nazwa „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai” odnosi się do ryżu niełuskanego, brązowego i białego, otrzymywanego z wrażliwych na światło odmian Khao Dawk Mali 105 i Kor Khor lub RD 15, uprawianego w porze deszczowej w Tajlandii, na obszarze równiny Thung Kula Rong-Hai, i wydzielającego naturalny aromat.

Wyłącznie ryż wyżej wymienionych odmian uprawianych na określonym obszarze geograficznym kwalifikuje się do tej nazwy, ponieważ tylko dzięki opisanym warunkom otrzymuje się ryż o niskiej zawartości amylozy (14–16 %) i wysokiej zawartości amylopektyny (86–84 %). Umożliwia to niską absorpcję wody przez ryż podczas gotowania i pozwala na uwolnienie smaku. Osiągnięcie tych szczególnych cech jest możliwe jedynie w wyjątkowych warunkach geomorfologicznych północno-wschodniej części Tajlandii (rodzaj gleby, jakość używanej wody, liczba godzin nasłonecznienia, małe różnice temperatur, chłód i brak opadów w porze zbiorów itp.).

5.3. Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu (w przypadku ChOG)

Nazwa „Thung Kula Rong-Hai” wywodzi się od legendarnych „kupców Kula” (tajska grupa etniczna). Według legendy, z powodu suszy w porze suchej grupa trudniącej się handlem ludności lokalnej, zwanej Kula, podróżowała przez tę dużą równinę, aby sprzedać swoje towary. Byli wyczerpani podróżą, ale wciąż nie mogli dostać się na drugi brzeg równiny. Z tego powodu chciało im się płakać („Rong-Hai” w języku tajskim), stąd nazwa „Thung Kula Rong-Hai” („równina płaczących Kula”).

Uprawę ryżu odmiany Hom Mali na równinie Thung Kula Rong-Hai rozpoczęto, gdy władze ulepszyły tę odmianę i certyfikowały ją w 1959 r. pod nazwą „Khao Dawk Mali 105”. Uprawa tej odmiany rozpowszechniła się w 1979 r., kiedy powstał projekt wymiany nasion ryżu wymagający sadzenia kleistego ryżu na obszarze Thung Kula Rong-Hai. Rolnikom zalecono wymianę nasion co trzy lata, aby utrzymać czystość nasion.

Uprawa może odbywać się tylko raz w roku, ponieważ pola ryżowe uzależnione są od wody deszczowej. Zbiory odbywają się w zimnej porze roku, kiedy jest chłodno i sucho (po porze deszczowej). Według wiedzy lokalnej, zalane pola ryżowe trzeba osuszyć na 10–15 dni przed zbiorami, aby uzyskać ryż o dobrej jakości fizycznej i długich, wąskich, przezroczystych, mocnych ziarnach. Ugotowany ryż powinien być miękki i aromatyczny. Praktyka ta w połączeniu z dobrą praktyką rolniczą sprawia, że ryż „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai” ma wyjątkową jakość odróżniającą go od ryżu odmiany Hom Mali uprawianego w innych miejscach i jest doceniany przez handlowców i konsumentów zarówno w Tajlandii, jak i na całym świecie.

Lekko słone gleby w północnej Tajlandii, chłodna i sucha pogoda na tym obszarze, stosowanie określonych odmian ryżu (KDML 105 i RD 15), klimat i zawarte w glebie substancje odżywcze powodują, że pola ryżowe wytwarzają 2-acetylo-1-pirolinę (2AP) – tę samą substancję aromatyczną, która odpowiada za zapach liści pandanu. Dla ryżu „Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai” jest to prawdziwy dar natury.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006).

(*1) Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

12.2.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 41/9

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 121/2013

z dnia 11 lutego 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod państw trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	IL	110,0
	MA	51,2
	TN	73,8
	TR	105,6
	ZZ	85,2
0707 00 05	EG	200,0
	TR	150,6
	ZZ	175,3
0709 91 00	EG	238,2
0709 91 00	ZZ	238,2
0709 93 10	MA	44,7
	TR	117,0
	ZZ	80,9
0805 10 20	EG	52,1
	MA	57,0
	TN	50,9
	TR	63,1
	ZZ	55,8
0805 20 10	MA	95,5
0805 20 10	ZZ	95,5
0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90	IL	132,1
	KR	134,3
	MA	125,2
	TR	72,8
	ZZ	116,1
0805 50 10	EG	83,9
	MA	60,5
	TR	69,0
	ZZ	71,1
0808 10 80	CN	99,8
	MK	29,8
	US	203,4
	ZZ	111,0
0808 30 90	CL	223,4
	CN	72,1
	TR	170,6
	US	140,7
	ZA	110,7
	ZZ	143,5

(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

12.2.2013

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 41/11

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 8 lutego 2013 r.

w sprawie zatwierdzenia przez Komisję planów kontroli wyrywkowych, planów kontroli oraz wspólnych programów kontroli dotyczących ważenia produktów rybołówstwa zgodnie z art. 60 i 61 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 613)

(Jedynie teksty w języku angielskim, bułgarskim, francuskim, niderlandzkim, łotewskim, słoweńskim i szwedzkim są autentyczne)

(2013/78/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 60 ust. 1 i 3 oraz art. 61,

uwzględniając przedkładanie przez państwa członkowskie planów kontroli wyrywkowych, planów kontroli oraz wspólnych programów kontroli,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 60 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwo członkowskie musi zapewniać ważenie wszystkich produktów rybołówstwa przy wyładunku, przed przechowywaniem, przewozem lub sprzedażą produktów rybołówstwa, z wykorzystaniem systemów zatwierdzonych przez organy kontrolne, chyba że państwo członkowskie przyjęło plan kontroli wyrywkowych zatwierdzony przez Komisję. Taki plan kontroli wyrywkowych musi być zgodny z metodą opartą na ryzyku określoną w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 404/2011 (2) – w art. 76 ust. 1 i załączniku XIX.

(2)

Zgodnie z art. 60 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwo członkowskie może zezwolić, aby produkty rybołówstwa były ważone na statku rybackim, w ramach odstępstwa od ogólnego obowiązku ważenia ustanowionego w art. 60 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, pod warunkiem że to państwo członkowskie przyjęło plan kontroli wyrywkowych zatwierdzony przez Komisję, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Taki plan kontroli wyrywkowych musi być zgodny z metodą opartą na ryzyku określoną w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011 – w art. 76 ust. 1 i załączniku XX.

(3)

Zgodnie z art. 61 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwo członkowskie może zezwolić na ważenie produktów rybołówstwa po przewiezieniu z miejsca wyładunku, jeżeli produkty te są przewożone do miejsca przeznaczenia na terytorium odnośnego państwa członkowskiego, pod warunkiem że to państwo członkowskie przyjęło plan kontroli zatwierdzony przez Komisję. Taki plan musi być zgodny z metodą opartą na ryzyku określoną w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011 – w art. 77 ust. 1 i załączniku XXI.

(4)

Zgodnie z art. 61 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 organy kontrolne państwa członkowskiego, w którym produkty rybołówstwa są wyładowywane, mogą zezwolić na przewóz tych produktów przed zważeniem do zarejestrowanych nabywców, zarejestrowanych ośrodków aukcyjnych lub innych organów lub osób, które odpowiadają za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa w innym państwie członkowskim, pod warunkiem że odnośne państwa członkowskie przyjęły wspólny program kontroli zatwierdzony przez Komisję, o którym mowa w art. 94 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Taki program musi być zgodny z metodą opartą na ryzyku określoną w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011 – w art. 77 ust. 3 i załączniku XXII.

(5)

Decyzją wykonawczą 2012/474/UE (3) Komisja zatwierdziła pierwszą grupę planów kontroli wyrywkowych przyjętych przez Niemcy, Irlandię, Litwę, Niderlandy, Polskę, Finlandię i Zjednoczone Królestwo oraz planów kontroli przyjętych przez Niemcy, Estonię, Irlandię, Polskę, Finlandię i Zjednoczone Królestwo.

(6)

Po przyjęciu decyzji wykonawczej 2012/474/UE Bułgaria przedłożyła plan kontroli wyrywkowych dnia 5 października 2012 r., Łotwa – dnia 5 kwietnia 2012 r., Słowenia – dnia 14 czerwca 2012 r. a Szwecja – dnia 20 kwietnia 2012 r., natomiast Francja przedłożyła Komisji plan kontroli dnia 14 września 2012 r., a Francja i Irlandia przedłożyły wspólny program kontroli dnia 14 września 2012 r. Niderlandy przedłożyły nowy plan kontroli wyrywkowych dnia 27 września 2012 r., aby zastąpić plan zatwierdzony decyzją wykonawczą 2012/474/UE. Wspomniane plany kontroli wyrywkowych, plan kontroli oraz wspólny program kontroli są zgodne z odpowiadającymi im metodami opartymi na ryzyku. Należy zatem je zatwierdzić.

(7)	Komisja powinna mieć możliwość cofnięcia zatwierdzenia, jeśli okaże się, że dane państwo członkowskie nie realizuje lub nie realizuje w pełni planów kontroli wyrywkowych, planu kontroli lub wspólnego programu kontroli.

(8)

Komisja będzie monitorować realizację planów kontroli wyrywkowych, planu kontroli i wspólnego programu kontroli zarówno w odniesieniu do ich skutecznego funkcjonowania, jak również ich regularnego przeglądu przez dane państwo członkowskie. Z tego względu państwa członkowskie są zobowiązane do składania Komisji sprawozdań z realizacji wspomnianych planów. Jeżeli okaże się, że taki plan lub program nie zapewnia odpowiedniego ważenia, zainteresowane państwo członkowskie powinno przedłożyć Komisji poprawiony plan lub program do zatwierdzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zatwierdzenie

1. Zatwierdza się plany kontroli wyrywkowych przedłożone – do celów art. 60 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 – przez Bułgarię dnia 5 października 2012 r., przez Łotwę dnia 5 kwietnia 2012 r. oraz przez Szwecję dnia 20 kwietnia 2012 r.

2. Zatwierdza się plan kontroli wyrywkowych przedłożony przez Niderlandy dnia 27 września 2012 r., dotyczący ważenia produktów rybołówstwa na statku rybackim, o czym mowa w art. 60 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Powyższy plan kontroli wyrywkowych zastępuje plan kontroli wyrywkowych przedłożony przez Niderlandy dnia 18 stycznia 2012 r. i zatwierdzony decyzją wykonawczą 2012/474/UE.

3. Zatwierdza się plany kontroli wyrywkowych przedłożone przez Słowenię dnia 14 czerwca 2012 r. i przez Szwecję dnia 20 kwietnia 2012 r., dotyczące ważenia produktów rybołówstwa na statku rybackim, o czym mowa w art. 60 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

4. Zatwierdza się plan kontroli przedłożony przez Francję dnia 14 września 2012 r., dotyczący ważenia produktów rybołówstwa po przewiezieniu do miejsca przeznaczenia na terytorium tego państwa członkowskiego, o czym mowa w art. 61 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

5. Zatwierdza się wspólny program kontroli przedłożony przez Francję i Irlandię dnia 14 września 2012 r., dotyczący ważenia produktów rybołówstwa po przewiezieniu do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim, o czym mowa w art. 61 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 2

Cofnięcie

Komisja może cofnąć zatwierdzenie, o którym mowa w art. 1, w przypadku gdy dane państwo członkowskie nie realizuje lub nie realizuje w pełni planu kontroli wyrywkowych, planu kontroli lub wspólnego programu kontroli.

Artykuł 3

Sprawozdanie

Państwa członkowskie, o których mowa w art. 1, przesyłają Komisji, przed dniem 1 kwietnia 2014 r., sprawozdanie na temat stosowania planów kontroli wyrywkowych, planu kontroli i wspólnego programu kontroli, o których mowa we wspomnianym artykule.

Artykuł 4

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Bułgarii, Irlandii, Republiki Francuskiej, Republiki Łotewskiej, Królestwa Niderlandów, Republiki Słowenii oraz Królestwa Szwecji.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2013 r.

W imieniu Komisji

Maria DAMANAKI

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1.

(3) Dz.U. L 218 z 15.8.2012, s. 17.

		ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2013.041.pol
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 41

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 56 12 lutego 2013

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) nr 119/2013 z dnia 11 lutego 2013 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96 dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK): przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK, w odniesieniu do ustalenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych ( 1 )	1
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 120/2013 z dnia 11 lutego 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [ข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาร้องไห้ (Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai) (ChOG)]	3
		Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 121/2013 z dnia 11 lutego 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	9
		DECYZJE
		2013/78/UE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zatwierdzenia przez Komisję planów kontroli wyrywkowych, planów kontroli oraz wspólnych programów kontroli dotyczących ważenia produktów rybołówstwa zgodnie z art. 60 i 61 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 613)	11

	Sprostowania
*	Sprostowanie do decyzji Rady 2012/457/WPZiB z dnia 2 sierpnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu ( Dz.U. L 208 z 3.8.2012 )	13
*	Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 709/2012 z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu ( Dz.U. L 208 z 3.8.2012 )	14
*	Sprostowanie do decyzji Rady 2012/827/UE z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu ustalającego na okres dwóch lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, i jego tymczasowego stosowania ( Dz.U. L 361 z 31.12.2012 )	15
*	Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 ( Dz.U. L 334 z 17.12.2010 )	16