(1)

Rozporządzeniem Rady (UE) nr 1256/2011 z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na 2012 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb stosowane na wodach Morza Bałtyckiego oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 1124/2010 (2) ustanowiono kwoty na 2012 r.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2012 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

(1)

Substancja czynna wodorowęglan potasu została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiającego dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (5).

(2)

Zgodnie z art. 25a rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 w dniu 16 grudnia 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, przedstawił Komisji opinię na temat projektu sprawozdania z przeglądu dotyczącego wodorowęglanu potasu (6). Projekt sprawozdania z przeglądu i opinia Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 13 lipca 2012 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego wodorowęglanu potasu.

(3)

Urząd przekazał powiadamiającemu opinię na temat wodorowęglanu potasu, a Komisja zwróciła się do niego o przedstawienie uwag na temat sprawozdania z przeglądu.

(4)

Potwierdza się, że substancja czynna wodorowęglan potasu jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(5)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana warunków zatwierdzenia wodorowęglanu potasu. Biorąc pod uwagę fakt, że stosowanie wodorowęglanu potasu jako środka owadobójczego zostało ocenione przez Belgię i nie stwierdzono dodatkowego ryzyka, właściwe jest zezwolenie na takie stosowanie oprócz stosowania w charakterze środka grzybobójczego.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

(7)

Przed stosowaniem niniejszego rozporządzenia należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby państwa członkowskie, powiadamiający i posiadacze zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające wodorowęglan potasu mogli spełnić wymogi wynikające ze zmiany warunków zatwierdzenia.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1670/2006 stanowi, że ilości zbóż, które kwalifikują się do refundacji, są ilościami umieszczonymi pod kontrolą i destylowanymi, ważonymi przez współczynnik ustalany corocznie w stosunku do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego. Współczynnik wyraża średni stosunek między całkowitymi ilościami wywiezionymi a całkowitymi ilościami danych napojów spirytusowych wprowadzonymi do obrotu, na podstawie tendencji odnotowanej w tych ilościach podczas kilku lat odpowiadających średniemu okresowi dojrzewania przedmiotowego napoju spirytusowego.

(2)

W świetle informacji przedstawionych przez Irlandię i dotyczących okresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2011 r., średni okres dojrzewania w 2011 r. wynosił dla irlandzkiej whiskey pięć lat.

(3)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 899/2011 z dnia 7 września 2011 r. ustalające współczynniki stosowane do zbóż wywożonych w postaci irlandzkiej whisky na okres 2011/2012 (3) nie wywiera już skutków, gdyż dotyczyło współczynników stosowanych w roku 2011/2012. W związku z powyższym należy ustalić współczynniki na okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r.

(4)

Artykuł 10 protokołu 3 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym wyklucza przyznawanie refundacji przy wywozie do Liechtensteinu, Islandii i Norwegii. Ponadto Unia zawarła z niektórymi państwami trzecimi umowy znoszące refundacje wywozowe. W związku z tym oraz w zastosowaniu art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1670/2006 należy fakt ten uwzględnić przy obliczaniu współczynników na okres 2012/2013,

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (2) wspólna polityka rybołówstwa musi określić spójne środki w zakresie ochrony i eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz zarządzania nimi, w tym szczególne środki zmierzające do zmniejszenia wpływu działalności połowowej na ekosystemy morskie i gatunki niedocelowe.

(2)

Artykuł 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/98 stanowi, że tam, gdzie ochrona zasobów organizmów morskich wymaga natychmiastowego działania, Komisja może, w uzupełnieniu do lub na zasadzie odstępstwa od tego rozporządzenia, przyjąć jakiekolwiek niezbędne środki.

(3)

W opinii otrzymanej w czerwcu 2011 r. od Międzynarodowej Rady Badań Morza (zwanej dalej „ICES”) wskazuje się, że poziom odrzutów w Morzu Celtyckim, w szczególności młodych plamiaków i witlinków, jest wysoki i wykazuje tendencję wzrostową. Odrzuty ryb, zanim zdążyły się one rozmnożyć, zmniejszają podtrzymywalny połów w przyszłości i, co za tym idzie, zagrażają trwałości stad.

(4)

Zarówno statki poławiające homarca, jak i statki stosujące włoki denne i niewody w celu poławiania docelowo mieszanych gatunków ryb, mają wysoki poziom odrzutów plamiaka i witlinka z powodu zbyt słabej selektywności stosowanych narzędzi połowowych. ICES stwierdza również, że stada dorsza są w dużym stopniu uzależnione od rekrutacji ryb oraz że należy zachęcać do stosowania środków technicznych w celu zmniejszenia odrzutów. W związku z odnotowaną ostatnio wysoką rekrutacją zarówno stad plamiaka, jak i witlinka w Morzu Celtyckim, oczekuje się, że sytuacja w zakresie odrzutów pogorszy się w tym roku. ICES zaleca zatem, aby zostały wprowadzone w trybie pilnym środki techniczne w celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i zmniejszenia odrzutów plamiaka, witlinka i dorsza.

(5)

Konieczne jest zatem wprowadzenie stosowania panela sieci o kwadratowych oczkach w celu poprawy selektywności stosowanych narzędzi pod względem wielkości oraz w celu ochrony młodych ryb wchodzących do stada, utrzymując jednocześnie, na ile to możliwe, jak najwyższy poziom połowów gatunków docelowych. Panel sieci o kwadratowych oczkach wykazał swoją skuteczność w istotnym ograniczeniu śmiertelności ryb, pozwalając im wydostać się z sieci, oraz stanowi skuteczny środek, który można wprowadzić natychmiast.

(6)

W październiku 2011 r. Regionalny Komitet Doradczy ds. Wód Północno-Zachodnich (NWWRAC) wydał opinię zalecającą udoskonalenie środków technicznych stosowanych obecnie w Morzu Celtyckim w celu zmniejszenia odrzutów, w szczególności plamiaka i witlinka, poprzez wymóg stosowania właściwie zamocowanego panela sieci o kwadratowych oczkach o konkretnym wymiarze, zależnym od rodzaju narzędzia połowowego i mocy silnika statku.

(7)

Ochrona stad plamiaka i witlinka w Morzu Celtyckim wymaga zatem podjęcia natychmiastowych działań.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych ceł stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2011 (3). Ceny te i cła zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 732/2012 (4).

(2)

Dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

(3)

Ze względu na konieczność zapewnienia, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00 , 1001 11 00 , ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 , 1002 90 00 , 1005 10 90 , 1005 90 00 , 1007 10 90 et 1007 90 00 , są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00 , 1001 11 00 , ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00 , 1002 90 00 , 1005 10 90 , 1005 90 00 , 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 sierpnia 2012 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

(5)

Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

(1)

Zgodnie z art. 60 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwo członkowskie zapewnia ważenie wszystkich produktów rybołówstwa przy wyładunku, przed przechowywaniem, przewozem lub sprzedażą produktów rybołówstwa, z wykorzystaniem systemów zatwierdzonych przez właściwe organy, chyba że przyjęto plan kontroli wyrywkowych zatwierdzony przez Komisję i opracowany zgodnie z metodami opartymi na ryzyku ustanowionymi na mocy art. 76 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (2) w związku z załącznikiem XIX do tego rozporządzenia.

(2)

Zgodnie z art. 60 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwa członkowskie mogą zezwolić, aby produkty rybołówstwa były ważone na pokładzie statku rybackiego na zasadzie odstępstwa od ogólnych obowiązków ważenia ustanowionych na mocy art. 60 ust. 1 i pod warunkiem, że państwo członkowskie przyjęło plan kontroli wyrywkowych, o którym mowa w art. 60 ust. 1, zatwierdzony przez Komisję i opracowany zgodnie z metodami opartymi na ryzyku ustanowionymi na mocy art. 76 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 w związku z załącznikiem XX do tego rozporządzenia.

(3)

Zgodnie z art. 61 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwa członkowskie mogą zezwolić na ważenie produktów rybołówstwa po przewiezieniu z miejsca wyładunku, pod warunkiem że produkty te są przewożone do miejsca przeznaczenia na terytorium danego państwa członkowskiego i że to państwo członkowskie przyjęło plan kontroli zatwierdzony przez Komisję i opracowany zgodnie z metodami opartymi na ryzyku ustanowionymi na mocy art. 77 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 w związku z załącznikiem XXI do tego rozporządzenia.

(4)

Niemcy (14.11.2011), Irlandia (7.11.2011), Litwa (11.1.2012), Niderlandy (18.1.2012), Polska (5.3.2012), Finlandia (7.11.2011) i Zjednoczone Królestwo (15.12.2011) przedłożyły Komisji do zatwierdzenia plany kontroli wyrywkowych, a Niemcy (14.11.2011), Estonia (15.12.2011) Irlandia (7.11.2011), Polska (5.3.2012), Finlandia (7.11.2011) i Zjednoczone Królestwo (15.12.2011) przedłożyły Komisji do zatwierdzenia plany kontroli. Plany te są zgodne z odpowiednimi metodami opartymi na ryzyku. Należy je zatem zatwierdzić.

(5)

Niniejsza decyzja stanowi decyzję zatwierdzającą w rozumieniu art. 60 ust. 1 i 3 oraz art. 61 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

(6)

Komisja musi monitorować realizację planów kontroli wyrywkowych i planów kontroli zarówno pod względem ich skuteczności, jak i regularnej sprawozdawczości przez zainteresowane państwa członkowskie. Dlatego państwa członkowskie są zobowiązane do składania Komisji sprawozdań z realizacji tych planów,

(1)

Aby umożliwić krajowym bankom centralnym wprowadzenie do swoich ram regulacyjnych lub umownych mających zastosowanie do kontrahentów dodatkowych środków wzmożonego wsparcia kredytowego, decyzję EBC/2011/25 z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (1) należy zastąpić wytycznymi EBC/2012/18 z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń oraz zmieniającymi wytyczne EBC/2007/9 (2).

(2)

Należy uchylić decyzję EBC/2011/25,

(1)

Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Ogólne warunki, na jakich EBC i KBC są gotowe do przeprowadzania operacji kredytowych, w tym kryteria kwalifikowania zabezpieczeń na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu, zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1).

(2)

W dniach 8 grudnia 2011 r. i 20 czerwca 2012 r. Rada Prezesów zdecydowała o podjęciu dodatkowych środków wzmożonego wsparcia kredytowego wspierających akcję kredytową banków oraz płynność na rynku pieniężnym strefy euro, w tym środków określonych w decyzji EBC/2011/25 z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (2). Ponadto odniesienia do wskaźnika rezerwy zawarte w wytycznych EBC/2007/9 z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie statystyki pieniężnej oraz instytucji i rynków finansowych (3) powinny zostać ujednolicone ze zmianami rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 września 2003 r. dotyczącego stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (4), wprowadzonymi na mocy rozporządzenia (UE) nr 1358/2011 (5).

(3)

KBC nie powinny być zobowiązane do przyjmowania jako zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu kwalifikowanych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo członkowskie w ramach programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego lub przez państwo członkowskie, którego ocena kredytowa nie jest zgodna z wartością referencyjną określającą minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie wysokiej jakości kredytowej określoną w decyzji EBC/2011/25.

(4)

Decyzją EBC/2011/25 zmieniono wyjątek od zakazu dotyczącego bliskich powiązań ustanowionego w pkt 6.2.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 w odniesieniu do obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo, wykorzystywanych jako zabezpieczenie przez kontrahentów.

(5)

Kontrahenci biorący udział w operacjach kredytowych Eurosystemu powinni mieć w wyjątkowych sytuacjach możliwość podnoszenia poziomu własnego wykorzystania obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo, będących w ich posiadaniu na dzień 3 lipca 2012 r., po uzyskaniu uprzedniej zgody Rady Prezesów. Do przedstawionego Radzie Prezesów wniosku o wydanie uprzedniej zgody powinien być dołączony plan finansowania.

(6)

Decyzję EBC/2011/25 należy zastąpić niniejszymi wytycznymi, które KBC powinny wprowadzić do swoich ram regulacyjnych lub umownych.

(7)

Dodatkowe środki określone w niniejszych wytycznych powinny obowiązywać tymczasowo, do momentu, gdy Rada Prezesów uzna, że nie są one już niezbędne do zapewnienia odpowiedniego mechanizmu transmisji polityki pieniężnej,