|
ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2012.196.pol |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 55 |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/1 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 672/2012
z dnia 16 lipca 2012 r.
rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
|
(1) |
Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 62,9 % na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) w odniesieniu do wszystkich innych przedsiębiorstw niż te wymienione w art. 1 ust. 2 i w załączniku I do tego rozporządzenia. Środki te będą zwane dalej „obowiązującymi środkami”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia środków rozporządzeniem pierwotnym, będzie zwane dalej „dochodzeniem pierwotnym”. |
1.2. Wniosek
|
(2) |
W dniu 27 września 2011 r. Komisja otrzymała wniosek złożony na podstawie art. 13 ust. 3 oraz art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych wprowadzonych w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL, oraz poddanie rejestracji przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji. |
|
(3) |
Wniosek został złożony przez Saint Gobain Adfors CZ s.r.o., Tolnatext Fonalfeldolgozó és Műszakiszövet-gyártó Bt., Valmieras stikla šķiedra AS i Vitrulan Technical Textiles GmbH – czterech producentów unijnych niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych. |
|
(4) |
Wniosek zawierał wystarczające dowody prima facie, że po wprowadzeniu obowiązujących środków nastąpiła istotna zmiana struktury handlu w zakresie wywozu z ChRL i Malezji do Unii, która nie ma racjonalnych przyczyn lub ekonomicznego uzasadnienia poza wprowadzeniem obowiązujących środków. Wskazana zmiana struktury handlu wynikała rzekomo z przeładunku w Malezji niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL. |
|
(5) |
Ponadto z dowodów wynika, że skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny. Dowody wskazują, że zwiększenie przywozu z Malezji nastąpiło po cenach niższych od ceny niewyrządzającej szkody ustalonej w dochodzeniu pierwotnym. |
|
(6) |
Wreszcie istnieją dowody, że ceny niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji są cenami dumpingowymi w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej dla produktu podobnego w trakcie dochodzenia pierwotnego. |
1.3. Wszczęcie postępowania
|
(7) |
Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1135/2011 (3) („rozporządzenie wszczynające”). Na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja, w drodze rozporządzenia wszczynającego, nakazała również organom celnym rejestrowanie przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji. |
1.4. Dochodzenie
|
(8) |
Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu dochodzenia władze ChRL i Malezji, producentów eksportujących w tych państwach oraz znanych zainteresowanych importerów unijnych i przemysł unijny. Kwestionariusze rozesłano do producentów/eksporterów w ChRL i Malezji, którzy są znani Komisji lub którzy zgłosili się w terminie określonym w motywie 14 rozporządzenia wszczynającego. Kwestionariusze wysłano również do importerów w Unii. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. |
|
(9) |
Trzech producentów eksportujących w Malezji oraz trzech niepowiązanych importerów w Unii zgłosiło się i przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
|
(10) |
Następujący producenci eksportujący przedstawili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a w ich siedzibach przeprowadzono następnie wizyty weryfikacyjne. Producenci eksportujący w Malezji:
|
1.5. Okres objęty dochodzeniem
|
(11) |
Okres objęty dochodzeniem trwał od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 września 2011 r. („OD”). Dane dotyczące OD zgromadzono w celu zbadania między innymi domniemanej zmiany w strukturze handlu. Za okres sprawozdawczy od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („OS”) zgromadzono bardziej szczegółowe dane w celu zbadania ewentualnego osłabienia skutków naprawczych obowiązujących środków i występowania dumpingu. |
2. WYNIKI DOCHODZENIA
2.1. Zagadnienia ogólne
|
(12) |
Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocenę występowania obchodzenia środków przeprowadzono, poddając kolejno analizie: ewentualne zmiany w strukturze handlu między ChRL, Malezją a Unią; wynikanie tej zmiany z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem; istnienie dowodów szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła pod względem cen lub ilości produktu podobnego; istnienie dowodów występowania dumpingu w odniesieniu do wartości normalnych uprzednio ustalonych dla produktu podobnego, w razie potrzeby zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego. |
2.2. Produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem
|
(13) |
Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w dochodzeniu pierwotnym: tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, pochodzące z ChRL, obecnie objęte kodami CN ex 7019 51 00 i ex 7019 59 00 . |
|
(14) |
Produkt objęty dochodzeniem jest taki sam jak produkt określony w poprzednim motywie, lecz wysyłany z Malezji, zgłoszony lub niezgłoszony jako pochodzący z Malezji. |
|
(15) |
Dochodzenie wykazało, że tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych, zgodne z powyższą definicją, wywożone z ChRL do Unii oraz tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłane z Malezji do Unii mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania, a zatem są uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
2.3. Stopień współpracy i określenie wielkości obrotów handlowych
Malezja
|
(16) |
Jak wskazano w motywie 10, trzech producentów eksportujących w Malezji przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
|
(17) |
Wizyty weryfikacyjne zostały następnie przeprowadzone na terenie tych trzech producentów eksportujących. |
|
(18) |
Wymienieni trzej malezyjscy producenci eksportujący reprezentowali 75 % całkowitego wywozu produktu objętego dochodzeniem z Malezji do Unii w OS, jak wskazano w COMEXT (4). Łączną wielkość wywozu obliczono na podstawie COMEXT. |
|
(19) |
Jeden z trzech malezyjskich producentów eksportujących zaprzestał współpracy po pierwszym dniu wizyty weryfikacyjnej, dlatego też zastosowano art. 18 rozporządzenia podstawowego. |
|
(20) |
W przypadku dwóch pozostałych przedsiębiorstw za uzasadnione uznano zastosowanie art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego z powodów wyjaśnionych w motywach 34 i 52–59. |
Chińska Republika Ludowa
|
(21) |
Producenci eksportujący z ChRL nie współpracowali. W związku z powyższym ustalenia w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Unii i wywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL do Malezji musiały częściowo opierać się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Do określenia całkowitej wielkości przywozu z ChRL do Unii wykorzystano dane pochodzące z bazy danych COMEXT. Wykorzystano statystyki krajowe ChRL i Malezji do określenia całkowitej wielkości wywozu z ChRL do Malezji. Dane zestawiono również ze szczegółowymi danymi na temat przywozu i wywozu dostarczonymi przez malezyjskie organy celne. |
|
(22) |
Wielkość przywozu zarejestrowana w statystykach Malezji i ChRL objęła większą grupę produktów niż produkt objęty postępowaniem lub produkt objęty dochodzeniem. W świetle danych zawartych w bazie COMEXT i danych dostarczonych przez trzech malezyjskich producentów eksportujących można było jednak ustalić, że znaczną część tej wielkości przywozu reprezentował produkt objęty postępowaniem. W konsekwencji dane te mogły zostać wykorzystane do ustalenia zmiany w strukturze handlu. |
2.4. Zmiana struktury handlu
Przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych do Unii
|
(23) |
Przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii znacząco zmniejszył się po wprowadzeniu środków tymczasowych w lutym 2011 r. (5) oraz środków ostatecznych w sierpniu 2011 r. (na mocy rozporządzenia pierwotnego). |
|
(24) |
Z drugiej strony łączna wielkość wywozu produktu objętego dochodzeniem z Malezji do Unii znacznie wzrosła w 2011 r. Na podstawie danych COMEXT wywóz z Malezji do Unii znacząco wzrósł w ostatnim roku, natomiast w poprzednich latach jego poziom utrzymywał się na niskim poziomie. Ta tendencja znajduje również potwierdzenie w odpowiednich statystykach malezyjskich dotyczących wywozu tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z Malezji do Unii. |
|
(25) |
W tabeli 1 wskazano ilości przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL i Malezji do Unii między dniem 1 stycznia 2008 r. a dniem 30 września 2011 r.
|
||||||||||||||||||||
|
(26) |
Powyższe dane wyraźnie wskazują, że przywóz z Malezji do Unii utrzymywał się na niskim poziomie w okresie od 2008 do 2010 r. Jednak po wprowadzeniu środków w 2011 r., przywóz ten nagle wzrósł i w pewnym stopniu zastąpił wywóz z ChRL na rynek unijny pod względem ilości. Ponadto od czasu wprowadzenia obowiązujących środków nastąpił znaczący spadek wywozu z ChRL do Unii (26 %). |
Wywóz z ChRL do Malezji
|
(27) |
W tym samym okresie można było zaobserwować gwałtowny wzrost wywozu tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Malezji. Wywóz wzrósł do 32,78 mln m2 w OS ze stosunkowo niewielkiej ilości w 2008 r. (4,65 mln m2). Ta tendencja znajduje również potwierdzenie w odpowiednich statystykach malezyjskich dotyczących przywozu tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Malezji. Tabela 2 Wywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Malezji od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 września 2011 r.
|
|||||||||||||||||||||||||
|
(28) |
W celu ustalenia tendencji odnoszących się do przepływów handlowych niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Malezji uwzględniono zarówno statystyki Malezji, jak i ChRL. Oba zbiory danych są dostępne jedynie na wyższym poziomie grupy produktów niż produkt objęty postępowaniem. W świetle danych zawartych w bazie COMEXT i danych dostarczonych przez trzech malezyjskich producentów eksportujących, którzy początkowo współpracowali, można było jednak ustalić, że znaczną część tej wielkości przywozu reprezentował produkt objęty postępowaniem. Dlatego też dane te można było uwzględnić. |
|
(29) |
W powyższych tabelach 1 i 2 wyraźnie wykazano, że nagłemu spadkowi wywozu tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Unii towarzyszył znaczący wzrost wywozu tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL do Malezji, a następnie istotny wzrost wywozu tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z Malezji do Unii w OD. W toku dochodzenia ustalono, że dodatkowe ilości tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z ChRL do Malezji były błędnie zgłaszane w momencie przywozu do Malezji w ramach kodów innych niż kody objęte dochodzeniem. Zgodnie z celnymi zgłoszeniami przywozowymi wymienione dodatkowe ilości zostały zgłoszone w ramach kodów 7019 11 000 i 7019 40 000. |
Wielkość produkcji w Malezji
|
(30) |
Trzy początkowo współpracujące przedsiębiorstwa zostały utworzone między listopadem 2010 r. a marcem 2011 r. i rozpoczęły produkcję oraz wywóz do Unii dopiero po wprowadzeniu środków tymczasowych w lutym 2011 r. Przed lutym 2011 r. w Malezji nie produkowano tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych. |
2.5. Wniosek dotyczący zmiany w strukturze handlu
|
(31) |
Ogólny spadek wywozu z ChRL do Unii i równoległy wzrost wywozu z Malezji do Unii oraz wywozu z ChRL do Malezji po wprowadzeniu środków tymczasowych w lutym 2011 r. oraz środków ostatecznych w sierpniu 2011 r., stanowią zmianę struktury handlu między wymienionymi wyżej państwami z jednej strony a Unią z drugiej strony. |
2.6. Charakter praktyki związanej z obchodzeniem cła
|
(32) |
Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, zgodnie z którym zmiana struktury handlu powinna wynikać z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia poza nałożonym cłem. Praktyka, proces lub prace obejmują między innymi wysyłkę produktu objętego środkiem za pośrednictwem państw trzecich i montaż części poprzez ich składanie w Unii lub państwie trzecim. W tym celu istnienie działalności montażowej ustala się zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. |
Przeładunek
|
(33) |
Zgłoszony wywóz współpracujących początkowo malezyjskich przedsiębiorstw reprezentował około 75 % łącznego całkowitego malezyjskiego wywozu do Unii. Pozostały wywóz można przypisać malezyjskim producentom, którzy nie współpracowali w toku dochodzenia, lub praktykom związanym z przeładunkiem. Jeden ze współpracujących importerów w Unii pozyskiwał tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych od malezyjskiego eksportera, który nie współpracował podczas obecnego dochodzenia. |
|
(34) |
Jak wskazano szczegółowo w motywach 52–59, trzy początkowo współpracujące przedsiębiorstwa zostały poinformowane na miejscu, że mogą zostać objęte art. 18 rozporządzenia podstawowego, ponieważ ustalono, że dostarczyły wprowadzające w błąd informacje. Dowody wykazały, że dwóch początkowo współpracujących producentów eksportujących nie ujawniło wzajemnych powiązań. Przedsiębiorstwa dokonywały również manipulacji i zmian w zakresie dokumentów, takich jak wyciągi bankowe. Istnieją także wątpliwości co do autentyczności niektórych ich faktur zakupu oraz bankowych dowodów płatności. Dwa przedsiębiorstwa nie wykazały pochodzenia surowców wykorzystanych w produkcji tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wywożonych do Unii. Wreszcie, na podstawie informacji uzyskanych przez władze Malezji, towary mogły być objęte świadectwem pochodzenia w momencie ich wywozu, jeżeli zaistniała zmiana kodu klasyfikacji między przywiezionymi surowcami zastosowanymi w procesie produkcji a wywiezionymi wyrobami gotowymi. Dowody ujawnione podczas wizyt weryfikacyjnych wskazują, że pewne ilości tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych z ChRL w momencie ich przywozu do Malezji były błędnie zgłaszane w ramach kodów nieobjętych dochodzeniem, podczas gdy przy ich wywozie do Unii były one klasyfikowane w ramach dwóch kodów CN objętych dochodzeniem. Stanowi to wyjaśnienie dla dodatkowych ilości tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wywożonych z Malezji do Unii, jak potwierdzono w ustaleniach dotyczących zmiany struktury handlu w motywie 29. |
|
(35) |
Przeładunek produktów pochodzących z ChRL w Malezji został zatem potwierdzony. |
Montaż lub wykańczanie
|
(36) |
Ponieważ art. 18 rozporządzenia podstawowego został zastosowany do wszystkich trzech początkowo współpracujących przedsiębiorstw, nie ustalono, czy byli oni zaangażowani w działania związane z montażem. |
2.7. Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła antydumpingowego
|
(37) |
W trakcie dochodzenia nie wyszły na jaw żadne racjonalne przyczyny lub ekonomiczne uzasadnienie przeładunku inne niż unikanie obowiązujących środków wprowadzonych wobec niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL. Nie znaleziono żadnych elementów innych niż cło, które można by uznać za wyrównanie kosztów przeładunku, zwłaszcza w odniesieniu do transportu i ponownego załadunku, produktu objętego postępowaniem z ChRL do Malezji. |
2.8. Osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego
|
(38) |
W celu przeprowadzenia oceny, czy przywożone produkty osłabiły pod względem ilości i cen skutki naprawcze obowiązujących środków wprowadzonych wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL, wykorzystano dane COMEXT jako najlepsze dostępne dane dotyczące ilości i cen w odniesieniu do wywozu dokonywanego przez trzech początkowo współpracujących producentów eksportujących, w stosunku do których zastosowano art. 18 rozporządzenia podstawowego, oraz wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwa niewspółpracujące. Ustalone w ten sposób ceny porównano z poziomem usuwającym szkodę ustalonym dla producentów unijnych w motywie 74 rozporządzenia pierwotnego. |
|
(39) |
Wzrost przywozu z Malezji do Unii z 20 000 m2 w 2010 r. do 76 mln m2 w okresie od kwietnia do września 2011 r. uznano za znaczący pod względem ilości. |
|
(40) |
Porównanie poziomu usuwającego szkodę ustalonego w rozporządzeniu pierwotnym ze średnią ważoną ceną eksportową (skorygowaną o koszty poniesione po przywozie oraz kwestie jakościowe ustalone w dochodzeniu pierwotnym) wykazało znaczące zaniżanie cen. W związku z tym stwierdzono, że skutki naprawcze obowiązujących środków zostały osłabione zarówno pod względem ilości, jak i ceny. |
2.9. Dowody na istnienie dumpingu
|
(41) |
Ponadto zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istnieją dowody na istnienie dumpingu w odniesieniu do wartości normalnej uprzednio ustalonej dla produktów podobnych. |
|
(42) |
W rozporządzeniu pierwotnym wartość normalna została ustalona na podstawie cen występujących w Kanadzie, którą w ramach tamtego dochodzenia uznano za odpowiednie państwo o gospodarce rynkowej analogiczne w odniesieniu do ChRL. Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego uznano za właściwe zastosowanie wartości normalnej uprzednio ustalonej w dochodzeniu pierwotnym. |
|
(43) |
Ceny eksportowe w Malezji zostały ustalone na podstawie dostępnych faktów, tj. średniej ceny eksportowej niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych podczas OS, jak wskazano w COMEXT. Wynikało to z zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego do wszystkich trzech początkowo współpracujących eksporterów, w związku z czym ich dane nie mogły być wykorzystane do ustalenia cen eksportowych. |
|
(44) |
Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono dostosowania dotyczące różnic w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów dodatkowych i pakowania oraz opłat bankowych. Zważywszy, że zastosowano art. 18 rozporządzenia podstawowego do wszystkich trzech początkowo współpracujących producentów, dostosowania zostały określone na podstawie najlepszych dostępnych faktów. W związku z powyższym dostosowania dotyczące wymienionych kosztów oparto na wartości procentowej obliczonej jako różnica między łączną wartością CIF a łączną wartością ex-works wszystkich transakcji w OS przedstawionych przez trzech malezyjskich producentów. |
|
(45) |
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w rozporządzeniu pierwotnym i średnich ważonych cen eksportowych w OS dotyczącym obecnego dochodzenia wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem. |
|
(46) |
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych w ten sposób średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu. |
3. ŚRODKI
|
(47) |
Uwzględniając powyższe fakty, stwierdzono, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z ChRL było, poprzez przeładunek w Malezji, przedmiotem obchodzenia w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
|
(48) |
Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego obowiązujące środki wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL powinny zatem zostać rozszerzone na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Malezji zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Malezji. |
|
(49) |
Mając na uwadze brak współpracy podczas obecnego dochodzenia, rozszerzenie powinno dotyczyć środka określonego w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 791/2011 w odniesieniu do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”, a mianowicie ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem, wynoszącego 62,9 %. |
|
(50) |
Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wwożonych do Unii, objętych rejestracją wymaganą rozporządzeniem wszczynającym, cło należy pobierać od tego zarejestrowanego przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji. |
4. WNIOSKI O ZWOLNIENIE
|
(51) |
Trzy przedsiębiorstwa z Malezji, które przesłały odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, złożyły wnioski o przyznanie zwolnienia z ewentualnych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
|
(52) |
Jak wskazano w motywie 19, jedno z tych przedsiębiorstw zaprzestało współpracy po pierwszym dniu wizyty weryfikacyjnej. Nawet podczas jednego dnia tej wizyty weryfikacyjnej współpraca nie była wystarczająca. W szczególności przedsiębiorstwo nie dostarczyło większości wymaganych dokumentów potwierdzających, takich jak karty produkcyjne, dokumenty dotyczące zapasów i rachunków za energię. Ilość surowców znajdujących się na terenie tego przedsiębiorstwa była bardzo niewielka i nie uzasadniała zgłoszonych poziomów produkcji, natomiast w magazynie nie składowano żadnych wyrobów gotowych. Ponadto przedstawione faktury zakupu miały ten sam format co faktury ze wstępnie nadrukowanymi numerami znalezione na terenie przedsiębiorstwa. To podobieństwo sugerowało, że faktury zakupu tego przedsiębiorstwa mogą nie być autentyczne. Dodatkowo dowody wskazały, że przedsiębiorstwo nie ujawniło swoich powiązań z innymi malezyjskim eksporterem, który także współpracował podczas dochodzenia. Konkretnie, dokumenty odnoszące się do innego malezyjskiego początkowo współpracującego producenta zostały znalezione na terenie pierwszego przedsiębiorstwa, podczas gdy to powiązanie nie zostało ujawnione przez wymienione przedsiębiorstwa. |
|
(53) |
Zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwo zostało poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie. Przedsiębiorstwo nie przedłożyło żadnych uwag i w związku z tym zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ustalenia w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa oparto na dostępnych faktach. |
|
(54) |
Współpraca drugiego przedsiębiorstwa podczas wizyty weryfikacyjnej była niewystarczająca. Przedsiębiorstwo odmówiło wielokrotnie dostępu do istotnych danych, takich jak sprawozdania dotyczące produkcji i stanu zapasów. Ilość surowców znajdujących się na terenie przedsiębiorstwa była bardzo niewielka w porównaniu ze zgłoszonymi poziomami produkcji i stanem wyrobów gotowych w magazynie. Przedsiębiorstwo nie przedstawiło również dowodów dotyczących pochodzenia surowców wykorzystanych w produkcji tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wywożonych do Unii. |
|
(55) |
Zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwo zostało poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie. W swoich uwagach przedsiębiorstwo stwierdziło, że trzy dni zaplanowane na wizytę weryfikacyjną było krótkim okresem i niewystarczającym, by przedsiębiorstwo mogło dostarczyć wszystkie dane i dokumenty wymagane przez zespół prowadzący dochodzenie. Przedsiębiorstwo przyznało także, iż wiele razy odmówiło zespołowi prowadzącemu dochodzenie dostępu do danych i potwierdziło, że osoby reprezentujące przedsiębiorstwo w trakcie wizyty weryfikacyjnej musiały w większości przypadków uzyskiwać pozwolenie od dyrektorów, aby umożliwić zespołowi dostęp do danych. Ponadto przedsiębiorstwo przyznało, że przedstawiciele przedsiębiorstwa nie mieli powiązań z działem księgowości, a dyrektorzy nie uczestniczyli w dochodzeniu, ponieważ twierdzili, że są zajęci innymi sprawami. |
|
(56) |
Wyjaśnienia te potwierdzają wniosek, że przedsiębiorstwo poważnie utrudniało dochodzenie. Termin wizyty weryfikacyjnej został przekazany z dużym wyprzedzeniem oraz był uzgodniony z przedsiębiorstwem. Pomimo tego, że wywóz do Unii stanowi główną działalność przedsiębiorstwa, jego dyrektorzy nie byli obecni. W trakcie wizyty weryfikacyjnej następowały umyślne i nieuzasadnione opóźnienia w dostarczaniu wymaganych danych i dokumentów, a odmowa dostępu do danych spowodowała dalsze opóźnienia i utrudnienia w zakończeniu weryfikacji w ustalonym terminie. W związku z tym zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ustalenia w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa oparto na dostępnych faktach. |
|
(57) |
Współpraca trzeciego przedsiębiorstwa podczas wizyty weryfikacyjnej była niedostateczna i dostarczyło ono wprowadzające w błąd informacje. Ustalono, że przedsiębiorstwo manipulowało wyciągami bankowymi oraz nie udowodniło, że jego bankowe dowody płatności są autentycznymi dokumentami. Uznano, że ewidencja księgowa nie była wiarygodna, ponieważ zawierała wiele poważnych niespójności dotyczących bilansów otwarcia i zamknięcia w ubiegłych latach. Zapasy surowców były niewielkie w porównaniu ze zgłoszonymi poziomami produkcji i stanem wyrobów gotowych w magazynie. Przedsiębiorstwo nie przedstawiło również dowodów dotyczących pochodzenia surowców wykorzystanych w produkcji tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wywożonych do Unii. Dowody wskazały również, że przedsiębiorstwo nie ujawniło powiązań z pierwszym malezyjskim eksporterem, na terenie którego znaleziono pewne dokumenty należące do wspominanego trzeciego przedsiębiorstwa. |
|
(58) |
Zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwo zostało także poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie. W swoich uwagach przedsiębiorstwo utrzymywało, że nie przywykło do tego rodzaju wizyt weryfikacyjnych, co jego zdaniem wyjaśnia wykryte braki. Twierdziło również, że kierowało się zasadami ostrożności w odniesieniu do wymaganych i dostarczanych zespołowi prowadzącemu dochodzenie dokumentów, zwłaszcza wyciągów bankowych i dowodów płatności, ponieważ nie zostało oficjalnie poinformowane przez władze Malezji o tożsamości zespołu. Przedsiębiorstwo przyznało jednak, że jego pracownicy zmienili treść wyciągów bankowych, ale rzekomo dokonali tego z uwagi na duże obawy przedsiębiorstwa związane z możliwym wyciekiem dokumentów, sabotażem i poufnością danych. |
|
(59) |
Dodatkowe wyjaśnienia przedłożone przez przedsiębiorstwo nie doprowadziły do zmiany wniosku, zgodnie z którym przedsiębiorstwo dostarczyło wprowadzające w błąd informacje podczas dochodzenia. W związku z tym zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ustalenia w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa oparto na dostępnych faktach. |
|
(60) |
W świetle ustaleń dotyczących zmiany w strukturze handlu i praktyk przeładunku, jak opisano w motywach 31 i 35, a także uwzględniając charakter wprowadzających w błąd informacji, jak opisano w motywach 52–59, nie można było udzielić zwolnień, o które wnioskowały wspomniane trzy przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
|
(61) |
Nie naruszając przepisów art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, inni producenci w Malezji, którzy nie ujawnili się w ramach niniejszego postępowania i nie dokonywali wywozu produktu objętego dochodzeniem do Unii w OS i którzy zamierzają złożyć wniosek o zwolnienie z rozszerzonego cła antydumpingowego zgodnie z art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, będą musieli wypełnić kwestionariusz, aby umożliwić Komisji ustalenie, czy takie zwolnienie może być uzasadnione. Tego rodzaju zwolnienie można przyznać po dokonaniu oceny sytuacji rynkowej produktu objętego postępowaniem, mocy produkcyjnych i stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych, zakupów i sprzedaży oraz prawdopodobieństwa kontynuowania praktyk, w odniesieniu do których nie ma wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia, oraz dowodów istnienia dumpingu. Komisja zwykle przeprowadza także wizytę weryfikacyjną na miejscu. Wniosek należy niezwłocznie skierować do Komisji, razem ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności takimi, jak wszelkie zmiany w działalności przedsiębiorstwa związane z produkcją i sprzedażą. |
|
(62) |
W przypadku przyznania zwolnienia Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, przedstawi wniosek dotyczący odpowiedniej zmiany rozszerzonych obowiązujących środków. Następnie wszelkie przyznane zwolnienia będą monitorowane w celu zapewnienia zgodności z warunkami określonymi w rozporządzeniu. |
5. UJAWNIENIE USTALEŃ
|
(63) |
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone. Żaden z przedstawionych argumentów nie doprowadził do zmiany ostatecznych ustaleń. |
|
(64) |
Jeden współpracujący importer zapytał, czy możliwe byłoby zastosowanie różnych stawek cła nałożonego na zarejestrowany przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych w zależności od tego, czy dany importer współpracował w toku postępowania, czy też nie podjął żadnej współpracy. Wniosek ten został odrzucony, ponieważ w rozporządzeniu podstawowym nie przewidziano podstawy prawnej dla takiego rozróżnienia, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 791/2011 na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, o wielkości oczka powyżej 1,8 mm na długość i szerokość oraz o wadze powyżej 35 g/m2, z wyłączeniem tarcz z włókna szklanego, wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, obecnie objętych kodami CN ex 7019 51 00 i ex 7019 59 00 . (kody TARIC 7019 51 00 11 i 7019 59 00 11).
2. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobiera się od przywozu wysyłanego z Malezji, bez względu na to, czy został zgłoszony jako pochodzący z Malezji, zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1135/2011 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego na mocy art. 1 składa się na piśmie w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej; wnioski te muszą być podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu wnoszącego o zwolnienie. Wnioski należy przesyłać na następujący adres:
|
European Commission |
|
Directorate General for Trade |
|
Directorate H |
|
Office: N-105 04/92 |
|
1049 Bruxelles/Brussel |
|
BELGIQUE/BELGIЁ |
|
Faks +32 22956505 |
2. Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić w drodze decyzji na zwolnienie przywozu pochodzącego od przedsiębiorstw, które nie obchodzą środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011, z cła rozszerzonego na mocy art. 1.
Artykuł 3
Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestać rejestracji przywozu, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1135/2011.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
S. ALETRARIS
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.
(2) Dz.U. L 204 z 9.8.2011, s. 1.
(3) Dz.U. L 292 z 10.11.2011, s. 4.
(4) COMEXT jest zarządzaną przez Eurostat bazą danych dotyczących zagranicznych statystyk handlowych.
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/8 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 673/2012
z dnia 23 lipca 2012 r.
dotyczące wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 36/2012 (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 18 stycznia 2012 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 36/2012. |
|
(2) |
Zważywszy na powagę sytuacji panującej w Syrii oraz zgodnie z decyzją wykonawczą Rady 2012/424/WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. dotyczącą wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (2), do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012 należy dodać kolejne osoby i podmioty, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
C. ASHTON
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 16 z 19.1.2012, s. 1.
(2) Zob. s 81 niniejszego Dziennika Urzędowego.
ZAŁĄCZNIK
Osoby i podmioty, o których mowa w art. 1
Osoby
|
|
Imię i nazwisko |
Informacje identyfikujące |
Powody umieszczenia w wykazie |
Data umieszczenia w wykazie |
|
1. |
Generał brygady Sha’afiq Masa |
|
Szef 215 wydziału (Damaszek) wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie zatrzymanych opozycjonistów. Uczestniczy w represjach wymierzonych w ludność cywilną. |
24.7.2012 |
|
2. |
Generał brygady Burhan Qadour |
|
Szef wydziału 291 (Damaszek) wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie zatrzymanych. |
24.7.2012 |
|
3. |
Generał brygady Salah Hamad |
|
Zastępca szefa 291 wydziału wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
4. |
Generał brygady Muhammad (lub: Mohammed) Khallouf (alias Abou Ezzat) |
|
Szef wydziału 235 o nazwie „Palestyna” (Damaszek) wywiadu Wojsk Lądowych, który jest centralnym elementem wojskowego aparatu opresji. Uczestniczy bezpośrednio w represjach wymierzonych w opozycjonistów. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
5. |
Generał dywizji Riad al-Ahmed |
|
Szef wydziału w Lattaquié (Latakia) wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie i zabójstwa opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
6. |
Generał brygady Abdul Salam Fajr Mahmoud |
|
Szef wydziału w Bab Touma (Damaszek) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
7. |
Generał brygady Jawdat al-Ahmed |
|
Szef wydziału w Homs (Hims) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
8. |
Pułkownik Qusay Mihoub |
|
Szef wydziału w Deraa (Dara) (oddelegowany z Damaszku do Deraa wraz z rozpoczęciem się manifestacji w tym mieście) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
9. |
Pułkownik Suhail Al-Abdullah |
|
Szef wydziału w Lattaquié (Latakia) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie |
24.7.2012 |
|
10. |
Generał brygady Khudr Khudr |
|
Szef wydziału w Lattaquié wywiadu ogólnego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie |
24.7.2012 |
|
11. |
Generał brygady Ibrahim Ma’ala |
|
Szef wydziału 285 (Damaszek) wywiadu ogólnego (zastąpił pod koniec 2011 roku gen. bryg. Hussama Fendiego). Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
12. |
Generał brygady Firas Al-Hamed |
|
Szef wydziału 318 w Homs (Hims) wywiadu ogólnego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
13. |
Generał brygady Hussam Luqa |
|
Od kwietnia 2012 roku (zastąpił gen. bryg. Nasra al-Alego) szef wydziału w Homs Dyrekcji Bezpieczeństwa Politycznego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
14. |
Generał brygady Taha Taha |
|
Szef wydziału w Lattaquié (Latakia) Dyrekcji Bezpieczeństwa Politycznego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
15. |
Generał brygady Nasr al-Ali |
|
Kieruje lokalizacją w Deraa od kwietnia 2012 roku (były szef wydziału w Homs) Dyrekcji Bezpieczeństwa Politycznego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
16. |
Bassel Bilal |
|
Oficer służby więziennej w centralnym zakładzie karnym w Idlibie; brał bezpośredni udział w torturowaniu opozycjonistów przetrzymywanych w centralnym zakładzie karnym w Idlibie. |
24.7.2012 |
|
17. |
Ahmad Kafan |
|
Oficer służby więziennej w centralnym zakładzie karnym w Idlibie; brał bezpośredni udział w torturowaniu opozycjonistów przetrzymywanych w centralnym zakładzie karnym w Idlibie. |
24.7.2012 |
|
18. |
Bassam al-Misri |
|
Oficer służby więziennej w centralnym zakładzie karnym w Idlibie; brał bezpośredni udział w torturowaniu opozycjonistów przetrzymywanych w centralnym zakładzie karnym w Idlibie. |
24.7.2012 |
|
19. |
Ahmed al-Jarroucheh |
Data urodzenia: 1957 |
Dyrektor wydziału zewnętrznego wywiadu ogólnego (wydział 279). Z tego tytułu odpowiada za komórki wywiadu ogólnego w ambasadach Syrii. Bierze bezpośredni udział w represjonowaniu opozycjonistów przez władze syryjskie, a w szczególności zajmuje się represjami wobec opozycji syryjskiej na uchodźstwie. |
24.7.2012 |
|
20. |
Michel Kassouha (alias Ahmed Salem; alias Ahmed Salem Hassan) |
Data urodzenia: 1 lutego 1948 r. |
Członek syryjskich służb bezpieczeństwa Syrii od początku lat 70-tych. Brał udział w walce z opozycję we Francji i w Niemczech. Od 2006 roku odpowiada za stosunki zewnętrzne wydziału 273 wywiadu ogólnego Syrii. Dawny funkcjonariusz, był bliskim współpracownikiem szefa wywiadu ogólnego, Alego Mamlouka, jednego z najważniejszych funkcjonariuszy reżimowych służb bezpieczeństwa, objętego przez UE środkami ograniczającymi od dnia 9 maja 2011 roku. Bezpośrednio wspiera represje realizowane przez reżim przeciwko opozycjonistom, a w szczególności zajmuje się represjami wobec opozycji syryjskiej na uchodźstwie. |
24.7.2012 |
|
21. |
Generał Ghassan Jaoudat Ismail |
Data urodzenia: 1960 rok Miejsce urodzenia: Derikich, region miasta Tartus. |
Odpowiedzialny za wydział misji wywiadu Wojsk Lotniczych, który zarządza, we współpracy z wydziałem operacji specjalnych, elitarnymi oddziałami wywiadu Wojsk Lotniczych, odgrywającymi istotną rolę w represjach stosowanych przez reżim. W związku z tym Ghassan Jaoudat Ismail jest członkiem kadr wojskowych, które bezpośrednio realizują reżimowe represje wobec opozycji. |
24.7.2012 |
|
22. |
Général Amer al-Achi (alias Amis al Ashi; alias Ammar Aachi; alias Amer Ashi) |
|
Ukończył szkołę wojskową w Aleppo. Kieruje wydziałem informacji wywiadu Wojsk Lotniczych (od roku 2012), bliski współpracownik Daouda Rajaha, syryjskiego ministra obrony. Z racji funkcji pełnionych w wywiadzie Wojsk Lotniczych Amer al- Achi jest zaangażowany w represje wobec opozycji syryjskiej. |
24.7.2012 |
|
23. |
Generał Mohammed Ali Nasr (lub: Mohammed Ali Naser) |
Data urodzenia: ok. 1964 |
Bliski współpracownik Mahera al-Assada, młodszego brata prezydenta. Najważniejszy etap swojej kariery spędził w Gwardii Republikańskiej. W 2010 roku wstąpił do wydziału wewnętrznego (lub wydziału 251) wywiadu ogólnego, który zajmuje się walką z opozycją polityczną. Jako członek jego ścisłego kierownictwa generał Mohammed Ali bierze bezpośredni udział w represjach wymierzonych w opozycjonistów. |
24.7.2012 |
|
24. |
Generał Issam Hallaq |
|
Szef sztabu Wojsk Lotniczych od 2010 roku. Zawiaduje operacjami lotniczymi wymierzonymi w opozycję. |
24.7.2012 |
|
25. |
Ezzedine Ismael |
Data urodzenia: połowa lat 40-tych (prawdopodobnie 1947 rok). Miejsce urodzenia: Bastir. region miasta Dżabla. |
Emerytowany generał i dawny funkcjonariusz wywiadu Wojsk Lotniczych, na których czele stanął na początku pierwszej dekady XXI wieku. W 2006 roku został mianowany doradcą politycznym i ds. bezpieczeństwa prezydenta. Jako doradca polityczny i ds. bezpieczeństwa prezydenta Syrii Ezzedine Ismael jest zaangażowany w reżimową politykę represji wymierzonych w opozycję. |
24.7.2012 |
|
26. |
Samir Joumaa (alias Abou Sami) |
Data urodzenia: ok. 1962 |
Od prawie 20 lat jest szefem gabinetu Mohammada Nassifa Kheira Beka, jednego z głównych doradców ds. bezpieczeństwa przy Bacharze al-Assadzie (który zajmuje oficjalnie stanowisko asystenta wiceprezydenta Farouka al-Chareha). Z uwagi na bliską współpracę z Bacharem al-Asadem i Mohammedem Nassifem Kheirem Bekiem Samir Joumaa jest zaangażowany w reżimową politykę represji wymierzonych w opozycjonistów. |
24.7.2012 |
Podmioty
|
|
Nazwa |
Informacje identyfikujące |
Powody umieszczenia w wykazie |
Data umieszczenia w wykazie |
||||
|
1. |
Drex Technologies S.A. |
Data zarejestrowania: 4 lipca 2000 r. Nr w rejestrze: 394678 Dyrektor: Rami Makhlouf Zarejestrowany przedstawiciel: Mossack Fonseca & Co (BVI) Ltd |
Drex Technologies jest w całości własnością Ramiego Makhloufa, który figuruje w wykazie osób objętych sankcjami za wsieranie finansowe reżimu syryjskiego. Rami Makhlouf wykorzystuje Drex Technologies do kontrolowania swoich międzynarodowych aktywów finansowych i zarządzania nimi - w tym większościowego pakietu udziałów w SyriaTel, która figurowała już w unijnym wykazie, ponieważ również finansowo wspierała reżim syryjski. |
24.7.2012 |
||||
|
2. |
Cotton Marketing Organisation |
|
Przedsiębiorstwo państwowe. Wspiera finansowo reżim syryjski. |
|
||||
|
3. |
Syrian Arab Airlines (a.k.a. SAA, a.k.a. Syrian Air) |
|
Spółka państwowa kontrolowana przez reżim. Finansuje działalność reżimu. |
24.7.2012 |
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/12 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 674/2012
z dnia 23 lipca 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1418/2007 dotyczące wywozu w celu poddania odzyskowi niektórych odpadów do pewnych państw nienależących do OECD
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (1), w szczególności jego art. 37,
po konsultacji z zainteresowanymi państwami,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Załącznik IIIA do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 został zmieniony rozporządzeniem Komisji (UE) nr 664/2011 z dnia 11 lipca 2011 r. (2) w sprawie przemieszczania odpadów w celu włączenia niektórych mieszanin odpadów. W związku z tym, zgodnie z art. 37 (WE) nr 1013/2006, Komisja przesłała pisemny wniosek do każdego państwa, którego nie obowiązuje decyzja OECD (3), wzywając do potwierdzenia na piśmie, że te mieszaniny odpadów, których wywóz nie został objęty zakazem na podstawie art. 36 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, mogą być wywożone z Unii Europejskiej w celu poddania ich odzyskowi w danym państwie oraz prosząc o informacje na temat ewentualnych procedur kontrolnych przeprowadzanych w państwie przeznaczenia. Należy zatem zmienić, uwzględniając otrzymane odpowiedzi, załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1418/2007 z dnia 29 listopada 2007 r. dotyczącego wywozu w celu poddania odzyskowi niektórych odpadów wymienionych w załączniku III lub IIIA rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady do pewnych państw, których nie obowiązuje decyzja OECD w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów (4). |
|
(2) |
Komisja otrzymała także od niektórych państw dalsze informacje dotyczące pozostałych odpadów wymienionych w załączniku III lub IIIA do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006. Dlatego też załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1418/2007 powinien zostać zmieniony, aby uwzględnić powyższe informacje, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1418/2007 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie czternastego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.
(2) Dz.U. L 182 z 12.7.2011, s. 2.
(3) Decyzja Rady OECD C(2001) 107 wersja ostateczna dotycząca przeglądu decyzji C(92) 39 wersja ostateczna w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku.
ZAŁĄCZNIK
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1418/2007 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
Po akapicie w brzmieniu: W przypadku gdy dwa kody są oddzielone średnikiem, należy rozumieć, że oznaczenie dotyczy tych dwóch danych kodów, dodaje się następujące akapity: „W przypadku gdy danej pozycji jest przypisana zarówno opcja b) jak i d), oznacza to, że obok procedur określonych w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, dodatkowo zastosowanie mają lokalne procedury kontrolne. Jeżeli we wpisie dotyczącym danego państwa nie wyszczególniono określonych odpadów lub mieszanin odpadów, oznacza to, że państwo to nie wystosowało wystarczająco jasnego potwierdzenia, czy przedmiotowe odpady lub mieszaniny odpadów mogą być wywożone w celu poddania ich odzyskowi w tym państwie, ani nie przekazało informacji, jaką ewentualną procedurę kontrolną w nim przeprowadzono. W takich przypadkach, zgodnie z art. 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, stosuje się procedurę uprzedniego pisemnego zgłoszenia i pisemnej zgody określonych w art. 35 tego rozporządzenia.” |
|
2) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Albanii, zachowując porządek alfabetyczny: „Albania
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
3) |
Wpis dotyczący Andory otrzymuje brzmienie: „Andora
|
|
4) |
Wpis dotyczący Argentyny otrzymuje brzmienie: „Argentyna
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
5) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Azerbejdżanu, zachowując porządek alfabetyczny: „Azerbejdżan
|
||||||||||||
|
6) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Beninu, zachowując porządek alfabetyczny: „Benin
|
|
7) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Burkina Faso, zachowując porządek alfabetyczny: „Burkina Faso
|
|
8) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Burundi, zachowując porządek alfabetyczny: „Burundi
|
|
9) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, zachowując porządek alfabetyczny: „Była jugosłowiańska republika Macedonii
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
10) |
Wpis dotyczący Chile otrzymuje brzmienie: „Chile
|
|
11) |
Wpis dotyczący Chin otrzymuje brzmienie: „Chiny
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
12) |
Wpis dotyczący Chorwacji otrzymuje brzmienie: „Chorwacja
|
|
13) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Curaçao, zachowując porządek alfabetyczny: „Curaçao
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
14) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Czadu, zachowując porządek alfabetyczny: „Czad
|
|
15) |
Wpis dotyczący Egiptu otrzymuje brzmienie: „Egipt
|
||||||||||||
|
16) |
Wpis dotyczący Filipin otrzymuje brzmienie: „Filipiny
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
17) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Gabonu, zachowując porządek alfabetyczny: „Gabon
|
||||||||||||
|
18) |
Wpis dotyczący Gruzji otrzymuje brzmienie: „Gruzja
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
19) |
Wpis dotyczący Gujany otrzymuje brzmienie: „Gujana
|
|
20) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Gwatemali, zachowując porządek alfabetyczny: „Gwatemala
|
|
21) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Hondurasu, zachowując porządek alfabetyczny: „Honduras
|
|
22) |
Wpis dotyczący Hongkongu (Chiny) otrzymuje brzmienie: „Hongkong (Chiny)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
23) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Kataru, zachowując porządek alfabetyczny: „Katar
|
|
24) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Kazachstanu, zachowując porządek alfabetyczny: „Kazachstan
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
25) |
Wpis dotyczący Kenii otrzymuje brzmienie: „Kenia
|
||||||||||||
|
26) |
Wpis dotyczący Kirgistanu otrzymuje brzmienie: „Kirgistan
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
27) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Kolumbii, zachowując porządek alfabetyczny: „Kolumbia
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
28) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Konga (Demokratycznej Republiki Konga), zachowując porządek alfabetyczny: „Kongo (Demokratyczna Republika Konga)
|
|
29) |
Wpis dotyczący Kostaryki otrzymuje brzmienie: „Kostaryka
|
||||||||||||
|
30) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Kuwejtu, zachowując porządek alfabetyczny: „Kuwejt
|
|
31) |
Wpis dotyczący Liberii otrzymuje brzmienie: „Liberia
|
|
32) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Madagaskaru, zachowując porządek alfabetyczny: „Madagaskar
|
|
33) |
Wpis dotyczący Makau (Chiny) otrzymuje brzmienie: „Makau (Chiny)
|
|
34) |
Wpis dotyczący Malezji otrzymuje brzmienie: „Malezja
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
35) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Mauritiusu (Republiki Mauritiusu), zachowując porządek alfabetyczny: „Mauritius (Republika Mauritiusu)
|
|
36) |
Wpis dotyczący Mołdawii (Republiki Mołdawii) otrzymuje brzmienie: „Mołdawia (Republika Mołdawii)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
37) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Nowej Zelandii, zachowując porządek alfabetyczny: „Nowa Zelandia
|
|
38) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Republiki Zielonego Przylądka, zachowując porządek alfabetyczny: „Republika Zielonego Przylądka
|
|
39) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Rwandy, zachowując porządek alfabetyczny: „Rwanda
|
|
40) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Senegalu, zachowując porządek alfabetyczny: „Senegal
|
|
41) |
Wpis dotyczący Serbii otrzymuje brzmienie: „Serbia
|
|
42) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Tadżykistanu, zachowując porządek alfabetyczny: „Tadżykistan
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
43) |
Wpis dotyczący Tajlandii otrzymuje brzmienie: „Tajlandia
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
44) |
Wpis dotyczący Tajwanu otrzymuje następujące brzmienie: „Tajwan
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
45) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Tanzanii, zachowując porządek alfabetyczny: „Tanzania
|
||||||||||||
|
46) |
Wpis dotyczący Tunezji otrzymuje brzmienie: „Tunezja
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
47) |
Wpis dotyczący Wietnamu otrzymuje brzmienie: „Wietnam
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
48) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Zambii, zachowując porządek alfabetyczny: „Zambia
|
|
49) |
Dodaje się następujący wpis dotyczący Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zachowując porządek alfabetyczny: „Zjednoczone Emiraty Arabskie
|
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/52 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 675/2012
z dnia 23 lipca 2012 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania talku (E 553b) i wosku carnauba (E 903) na barwionych, gotowanych jajach w skorupkach oraz w odniesieniu do stosowania szelaku (E 904) na gotowanych jajach w skorupkach
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3 oraz art. 30 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. |
|
(2) |
Wykaz ten może zostać zmieniony zgodnie z procedurą, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającym jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2). |
|
(3) |
Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 unijny wykaz dodatków do żywności może być aktualizowany z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku. |
|
(4) |
Złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie talku (E 553b) i wosku carnauba (E 903) na barwionych, gotowanych jajach w skorupkach oraz o stosowanie szelaku (E 904) na gotowanych jajach w skorupkach i udostępniono ten wniosek państwom członkowskim. |
|
(5) |
Stosowanie następujących dodatków do żywności: talku (E 553b), wosku carnauba (E 903) i szelaku (E 904) na barwionych, gotowanych jajach w skorupkach może służyć do celów dekoracyjnych poprzez nadawanie mniejszego lub większego połysku. Ponadto szelak (E 904) stosowany na powierzchni gotowanych jaj w skorupkach może przyczyniać się do ich lepszej konserwacji. |
|
(6) |
Wymienione dodatki do żywności nie powinny przenikać do wewnętrznej jadalnej części jaj z uwagi na ich nierozpuszczalność oraz wysoką masę cząsteczkową. Stosowanie tych dodatków do żywności nie ma wpływu na zdrowie ludzi, ponieważ woski tych substancji pozostają na skorupkach jaj. Właściwe jest zatem zezwolenie na stosowanie talku (E 553b) i wosku carnauba (E 903) na barwionych, gotowanych jajach w skorupkach oraz stosowania szelaku (E 904) na wszystkich, barwionych oraz niebarwionych, gotowanych jajach w skorupkach. |
|
(7) |
Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Ponieważ zezwolenie na stosowanie talku (E 553b), wosku carnauba (E 903) i szelaku (E 904) na gotowanych jajach w skorupkach stanowi aktualizację tego wykazu niemającą wpływu na zdrowie człowieka, zasięgnięcie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie jest konieczne. |
|
(8) |
Zgodnie z przepisami przejściowymi rozporządzenia Komisji (UE) nr 1129/2011 z dnia 11 listopada 2011 r. zmieniającego załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 poprzez ustanowienie unijnego wykazu dodatków do żywności (3) załącznik II, w którym ustanawia się unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania, stosuje się od dnia 1 czerwca 2013 r. Aby umożliwić stosowanie talku (E 553b) i wosku carnauba (E 903) na barwionych, gotowanych jajach w skorupkach oraz stosowania szelaku (E 904) na gotowanych jajach w skorupkach przed tą datą, konieczne jest określenie wcześniejszej daty rozpoczęcia stosowania w odniesieniu do tych dodatków do żywności. |
|
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.
ZAŁĄCZNIK
W części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 dodaje się następujące wpisy w kategorii żywności 10.2 „Przetworzone jaja i produkty jajeczne” po wpisie dotyczącym E 520-523:
|
|
„E 553b |
Talk |
5 400 |
|
Tylko na powierzchni barwionych, gotowanych jaj w skorupkach |
Okres stosowania: od dnia 13 sierpnia 2012 r. |
|
|
E 903 |
Wosk carnauba |
3 600 |
|
Tylko na powierzchni barwionych, gotowanych jaj w skorupkach |
Okres stosowania: od dnia 13 sierpnia 2012 r. |
|
|
E 904 |
Szelak |
quantum satis |
|
Tylko na powierzchni gotowanych jaj w skorupkach |
Okres stosowania: od dnia 13 sierpnia 2012 r.” |
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/55 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 676/2012
z dnia 23 lipca 2012 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
|
(2) |
Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
|
(EUR/100 kg) |
||
|
Kod CN |
Kod państw trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
|
0707 00 05 |
TR |
95,4 |
|
ZZ |
95,4 |
|
|
0709 93 10 |
TR |
95,4 |
|
ZZ |
95,4 |
|
|
0805 50 10 |
AR |
76,8 |
|
BO |
97,8 |
|
|
TR |
52,0 |
|
|
UY |
101,4 |
|
|
ZA |
101,1 |
|
|
ZZ |
85,8 |
|
|
0808 10 80 |
AR |
182,4 |
|
BR |
89,7 |
|
|
CL |
107,3 |
|
|
CN |
126,4 |
|
|
NZ |
134,8 |
|
|
US |
160,2 |
|
|
UY |
52,1 |
|
|
ZA |
108,5 |
|
|
ZZ |
120,2 |
|
|
0808 30 90 |
AR |
158,6 |
|
CL |
150,6 |
|
|
ZA |
112,8 |
|
|
ZZ |
140,7 |
|
|
0809 10 00 |
TR |
170,8 |
|
ZZ |
170,8 |
|
|
0809 29 00 |
TR |
359,0 |
|
ZZ |
359,0 |
|
|
0809 30 |
TR |
174,4 |
|
ZZ |
174,4 |
|
|
0809 40 05 |
BA |
71,0 |
|
IL |
84,6 |
|
|
ZZ |
77,8 |
|
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/57 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 677/2012
z dnia 23 lipca 2012 r.
zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych ceł stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2011 (3). Ceny te i cła zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 655/2012 (4). |
|
(2) |
Dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006. |
|
(3) |
Ze względu na konieczność zapewnienia, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ceny reprezentatywne i dodatkowe cła mające zastosowanie przy przywozie produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011, zostają zmienione i są zamieszczone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(2) Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.
ZAŁĄCZNIK
Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych ceł przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95 , mające zastosowanie od dnia 24 lipca 2012 r.
|
(w EUR) |
||
|
Kod CN |
Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu |
Kwota dodatkowego cła za 100 kg netto produktu |
|
1701 12 10 (1) |
45,28 |
0,00 |
|
1701 12 90 (1) |
45,28 |
1,02 |
|
1701 13 10 (1) |
45,28 |
0,00 |
|
1701 13 90 (1) |
45,28 |
1,32 |
|
1701 14 10 (1) |
45,28 |
0,00 |
|
1701 14 90 (1) |
45,28 |
1,32 |
|
1701 91 00 (2) |
53,44 |
1,44 |
|
1701 99 10 (2) |
53,44 |
0,00 |
|
1701 99 90 (2) |
53,44 |
0,00 |
|
1702 90 95 (3) |
0,53 |
0,20 |
(1) Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
(2) Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
(3) Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.
DECYZJE
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/59 |
DECYZJA RADY 2012/420/WPZiB
z dnia 23 lipca 2012 r.
zmieniająca decyzję 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 1 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/782/WPZiB (1). |
|
(2) |
Aby dalej wzmacniać egzekwowanie środków określonych w decyzji 2011/782/WPZiB, państwa członkowskie powinny dokonywać w swoich portach morskich i lotniczych, oraz na swoim morzu terytorialnym, inspekcji wszystkich statków wodnych i statków powietrznych zmierzających do Syrii, za zgodą państwa bandery gdy jest to niezbędne zgodnie z prawem międzynarodowym, jeżeli mają one informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że ładunek takich statków wodnych i statków powietrznych zawiera broń lub sprzęt, towary lub technologię, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, a których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zabronione lub wymagają zezwolenia na mocy decyzji 2011/782/WPZiB. |
|
(3) |
Ponadto należy wprowadzić odstępstwo od zamrażania środków finansowych i zasobów gospodarczych w odniesieniu do transferu środków finansowych należnych w związku z udzielaniem wsparcia finansowego obywatelom Syrii, którzy się kształcą, biorą udział w szkoleniu zawodowym lub prowadzą badania naukowe w Unii. |
|
(4) |
Do decyzji 2011/782/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2011/782/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 17b 1. Jeżeli państwa członkowskie posiadają informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że ładunek statków wodnych lub powietrznych zmierzających do Syrii zawiera przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy art. 1 lub wymagają zezwolenia na mocy art. 1a, dokonują one, w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi oraz zgodnie z prawem krajowym i z prawem międzynarodowym, w szczególności z prawem morza oraz ze stosownymi umowami międzynarodowymi dotyczącymi lotnictwa cywilnego i z umowami międzynarodowymi dotyczącymi transportu morskiego, inspekcji takich statków wodnych i statków powietrznych w swoich portach morskich i lotniczych, a także na swoim morzu terytorialnym, zgodnie z decyzjami i możliwościami swoich właściwych organów oraz za zgodą państwa bandery gdy jest to niezbędne zgodnie z prawem międzynarodowym w odniesieniu do morza terytorialnego. 2. Po ich odkryciu, państwa członkowskie zajmują i usuwają przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy art. 1 lub 1a, zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi i z prawem międzynarodowym. 3. Państwa członkowskie, zgodnie ze swoim przepisami krajowymi, współpracują przy przeprowadzaniu inspekcji i czynności służących usunięciu dokonywanych na mocy ust. 1 i 2. 4. Statki powietrzne i statki wodne przewożące ładunki do Syrii podlegają wymogowi przedstawienia dodatkowej informacji przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem o wszystkich towarach przywożonych do państwa członkowskiego lub z niego wywożonych.”; |
|
2) |
w art. 19 dodaje się akapit w brzmieniu: „10. Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do transferu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych dokonywanego przez finansowy podmiot gospodarczy wymieniony w załączniku I lub II, lub za pośrednictwem takiego podmiotu, w przypadku gdy transfer ten jest związany z płatnością dokonywaną przez osobę lub podmiot niewymienione w załączniku I lub II w związku z udzielaniem wsparcia finansowego obywatelom Syrii, którzy się kształcą, biorą udział w szkoleniach zawodowych lub prowadzą badania naukowe w Unii, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło w każdym indywidualnym przypadku, że płatność ta nie jest bezpośrednio lub pośrednio odbierana przez osobę lub podmiot, o których mowa w ust. 1.”. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
C. ASHTON
Przewodniczący
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/61 |
DECYZJA RADY 2012/421/WPZiB
z dnia 23 lipca 2012 r.
wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 oraz art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia ( „strategia UE”), której rozdział III zawiera wykaz środków służących zwalczaniu tego rozprzestrzeniania. |
|
(2) |
Unia czynnie realizuje wyżej wymienioną strategię i wprowadza w życie środki wymienione w rozdziale III tej strategii, zwłaszcza dotyczące ulepszania, realizacji i upowszechniania Konwencji o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC). |
|
(3) |
W dniu 27 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/184/WPZiB (1) wspierające BTWC stanowiące część strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; wspólne działanie straciło ważność dnia 26 sierpnia 2007 r. Od czasu przyjęcia wspólnego działania 2006/184/WPZiB do BTWC przystąpiło kolejnych siedem państw. |
|
(4) |
W dniu 20 marca 2006 r. Rada przyjęła plan działania dotyczący broni biologicznej i toksycznej uzupełniający wspólne działanie 2006/184/WPZiB wspierające BTWC (2). W planie tym przewidziano sprawne wykorzystywanie środków budowy zaufania oraz opracowaną przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) metodę prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego stosowania broni biologicznej. |
|
(5) |
W dniu10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/858/WPZiB (3) wspierające BTWC w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Od czasu przyjęcia tego wspólnego działania 2008/858/WPZiB do BTWC przystąpiły kolejne trzy państwa, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii. |
|
(6) |
Na szóstej konferencji przeglądowej BTWC, w genewskim oddziale Departamentu ONZ ds. Rozbrojenia (UN ODA) postanowiono utworzyć jednostkę wspierania realizacji konwencji posiadającą mandat na pięć lat (2007-2011); jednostka ta zapewnia wsparcie administracyjne posiedzeń uzgodnionych na konferencji weryfikacyjnej oraz wsparcie w kompleksowej realizacji i upowszechnianiu BTWC, jak również w wymianie środków budowy zaufania. |
|
(7) |
W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/429/WPZiB (4) dotyczącą stanowiska Unii Europejskiej na siódmą konferencję przeglądową BTWC. |
|
(8) |
Na siódmej konferencji przeglądowej BTWC postanowiono odnowić mandat jednostki wspierania realizacji na kolejne pięć lat (2012–2016) i postanowiono rozszerzyć zakres jej zadań na realizację decyzji o utworzeniu bazy wniosków o pomoc i ofert pomocy oraz zarządzaniu tą bazą, a także na wspomaganie powiązanej z tym wymiany informacji wśród państw stron oraz, w stosownych przypadkach, wspieranie realizacji przez państwa strony decyzji i zaleceń sformułowanych na siódmej konferencji weryfikacyjnej. |
|
(9) |
Nadzór nad właściwą realizacją wkładu finansowego Unii należy powierzyć Komisji, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W celu bezpośredniego i praktycznego stosowania niektórych elementów strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia Unia Europejska wspiera BTWC, mając na względzie realizację następujących celów:
|
— |
upowszechnianie BTWC, |
|
— |
wspieranie realizacji BTWC obejmujące m.in. przedstawianie przez państwa strony środków budowy zaufania, |
|
— |
wspieranie prac w ramach programu między sesjami w latach 2012–2015, by usprawnić realizację i skuteczność BTWC. |
2. Przedsięwzięcia związane ze środkami strategii UE to te, których celem jest:
|
— |
propagowanie wiedzy o realizacji BTWC, intensyfikacja regionalnych dyskusji na tematy międzysesyjne i ich stosowanie oraz wspieranie głównych zainteresowanych podmiotów w regionach w określaniu potrzeb i wymagań odnoszących się do realizacji na szczeblu krajowym, |
|
— |
pomoc dla państw będących i niebędących stronami konwencji, by zapewnić, aby państwa strony przeniosły swoje zobowiązania międzynarodowe do ustawodawstwa krajowego oraz krajowych środków administracyjnych i by stworzyły funkcjonujące związki między wszystkimi zainteresowanymi stronami na szczeblu krajowym. Pomoc obejmuje wsparcie dla państw stron w tworzeniu krajowych środków budowy zaufania i w powoływaniu krajowych punktów kontaktowych. W przypadku państw niebędących stronami pomoc obejmowałaby wsparcie w przystąpieniu do BTWC lub jej ratyfikowaniu, |
|
— |
wspieranie tworzenia różnorakich metod i działań służących realizacji, które pomagałyby państwom stronom w realizacji konwencji na szczeblu krajowym, m.in. w tworzeniu środków budowy zaufania, umożliwiałyby przedstawicielom państw stron czynny udział w międzynarodowych działaniach w ramach BTWC oraz uświadamiałyby państwa strony o dostępnym wsparciu międzynarodowym. |
Szczegółowy opis tych przedsięwzięć znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
2. Techniczna realizacja działań, o których mowa w art. 1, zostaje powierzona UN ODA. Departament ten będzie realizować swe zadanie pod nadzorem WP. W tym celu WP zawrze z UN ODA stosowne ustalenia.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 700 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera z UN ODA porozumienie o finansowaniu. W porozumieniu zostanie zawarte postanowienie, że UN ODA ma zapewnić właściwe wyeksponowanie wkładu Unii.
4. Komisja dąży do zawarcia porozumienia o finansowaniu, o którym mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie od wejścia w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia porozumienia.
Artykuł 4
WP składa Radzie sprawozdania z realizacji niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UN ODA. Sprawozdania te będą stanowić podstawę oceny, której dokona Rada. Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów przedsięwzięć, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące od dnia zawarcia porozumienia o finansowaniu, o którym mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dniu jej przyjęcia, jeżeli do tego czasu nie zawarto porozumienia o finansowaniu.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
C. ASHTON
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 65 z 7.3.2006, s. 51.
(2) Dz.U. C 57 z 9.3.2006, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
1. RAMY OGÓLNE
Korzystając z pomyślnej realizacji wspólnego działania 2008/858/WPZiB, niniejsze wspólne działanie służy jako operacyjne narzędzie polityki do realizacji celów zawartych w decyzji Rady 2011/429/WPZiB i kładzie nacisk w szczególności na te aspekty, co do których osiągnięto na siódmej konferencji weryfikacyjnej ogólny konsensus odzwierciedlony w dokumencie końcowym.
Niniejsza decyzja opiera się na następujących zasadach:
|
a) |
jak najlepsze wykorzystanie doświadczeń nabytych dzięki wspólnemu działaniu 2008/858/WPZiB; |
|
b) |
odzwierciedlenie konkretnych potrzeb wyrażonych przez państwa strony, jak również państwa niebędące stronami BTWC, związanych z lepszą realizacją i upowszechnieniem BTWC; |
|
c) |
zachęcanie do lokalnej i regionalnej odpowiedzialności za przedsięwzięcia, by zapewnić ich trwałość w dłuższej perspektywie i stworzyć partnerstwo między Unią a stronami trzecimi w ramach BTWC; |
|
d) |
skupianie się na działaniach przynoszących konkretne wyniki lub przyczyniających się do szybkiego osiągania wspólnego porozumienia, które będzie jednym z elementów ocenianych podczas weryfikacji BTWC przewidzianej na rok 2016; |
|
e) |
wspieranie przewodniczącego posiedzeń państw stron i jak najlepsze wykorzystywanie mandatu jednostki wspierania realizacji, co uzgodniono na szóstej konferencji weryfikacyjnej oraz ponownie uzgodniono w szerszym zakresie na siódmej konferencji weryfikacyjnej. |
2. PRZEDSIĘWZIĘCIA
2.1. Przedsięwzięcie 1: warsztaty regionalne mające na celu podnoszenie świadomości i określanie potrzeb
2.1.1. Cel przedsięwzięcia
Uwydatnić wśród urzędników krajowych i ekspertów świadomość różnych aspektów realizacji BTWC (w tym środków budowy zaufania), omawiać tematy stanowiące część programu międzysesyjnego i zastosowanie tych tematów w regionach oraz określić kluczowy personel oraz najważniejsze potrzeby i wymagania na szczeblu krajowym, jak również potencjalne państwa będące odbiorcami rozszerzonej pomocy w realizacji konwencji na szczeblu krajowym (zob. przedsięwzięcie 2), organizując warsztaty regionalne bazujące na doświadczeniach i kontaktach zdobytych w wyniku wspólnego działania 2008/858/WPZiB.
Przedsięwzięcie to będzie wspierać realizację decyzji i zaleceń sformułowanych na siódmej konferencji weryfikacyjnej i dotyczących art. IV BTWC (zwłaszcza pkt 13 i 14 deklaracji końcowej) oraz programu międzysesyjnego na lata 2012–2015.
2.1.2. Oczekiwane rezultaty przedsięwzięcia
|
a) |
większy stopień przestrzegania BTWC we wszystkich regionach geograficznych; |
|
b) |
większe zrozumienie BTWC przez odnośne organy krajowe lub umocnienie kontaktów subregionalnych dotyczących BTWC, aby propagować przystąpienie do BTWC i jej realizację; |
|
c) |
określenie potrzeb intensyfikacji działań na szczeblu regionalnym i krajowym służącym realizacji BTWC; |
|
d) |
propagowanie i wspieranie tworzenia i przystępowania do krajowych i regionalnych stowarzyszeń na rzecz bezpieczeństwa biologicznego; |
|
e) |
wnioski o rozszerzoną pomoc, które mają być wykonywane w ramach przedsięwzięcia 2. |
2.1.3. Opis przedsięwzięć i ich realizacja
Odbędą się maksimum cztery warsztaty regionalne lub subregionalne, w stosownych przypadkach we współpracy z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi oraz w koordynacji z programem międzysesyjnym BTWC na lata 2012–2015.
Do udziału w warsztatach zostaną zaproszone zarówno państwa będące, jak i niebędące stronami BTWC, jak również odpowiednie organizacje międzynarodowe i regionalne, krajowe i regionalne stowarzyszenia na rzecz bezpieczeństwa biologicznego, eksperci akademiccy i organizacje pozarządowe (NGO).
Wybór regionów lub subregionów, w których odbędą się warsztaty, będzie opierał się na kryteriach takich jak poprzednie działania w ramach wspólnych działań 2006/184/WPZiB i 2008/858/WPZiB oraz wspólnego stanowiska Rady 2006/242/WPZiB (1), inne działania w ramach Unii (w tym w ramach projektu centrów doskonałości), działalność innych podmiotów świadczących pomoc, oraz szacunkowe potrzeby i zainteresowanie ukierunkowane na intensyfikację realizacji BTWC w danym regionie.
Warsztaty będą wykorzystywane do wspomagania i do przekazywania informacji na temat rozszerzonego programu pomocowego oraz dostępnych działań wspierających.
2.2. Przedsięwzięcie 2: Rozszerzone programy wspomagania realizacji na szczeblu krajowym
2.2.1. Cel przedsięwzięcia
Propagowanie powszechnego przystąpienia do BTWC i ulepszanie krajowych zdolności realizacji zobowiązań w ramach BTWC, w tym przedstawiania środków budowy zaufania drogą ustawodawstwa, środków administracyjnych i egzekwowania, podnoszenia świadomości, kodeksów postępowania, norm dotyczących bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej, oraz stworzenia metod koordynacji krajowej przez programy rozszerzonej pomocy.
2.2.2. Oczekiwane rezultaty przedsięwzięcia
|
a) |
większa liczba państw stron BTWC; |
|
b) |
dobrowolna realizacja BTWC przez państwa przed ich przystąpieniem do tej konwencji; |
|
c) |
przyjęcie odpowiednich środków legislacyjnych lub administracyjnych, w tym przepisów prawa karnego, obejmujących pełen zakres zakazów i środków zapobiegawczych przewidzianych w BTWC i opracowanych na siódmej konferencji weryfikacyjnej; |
|
d) |
skuteczne wdrożenie i egzekwowanie środków mających na celu przeciwdziałanie naruszaniu BTWC oraz nałożenie sankcji w przypadku niedotrzymania postanowień konwencji; |
|
e) |
utworzenie lub rozszerzenie krajowych metod zbierania wymaganych informacji i corocznego przekazywania środków budowania zaufania, by zwiększyć liczbę państw stron BTWC uczestniczących w wymianie środków budowania zaufania; |
|
f) |
ulepszenie koordynacji i kontaktów między wszystkimi podmiotami zaangażowanymi w proces BTWC, w tym krajowymi i regionalnymi stowarzyszeniami na rzecz bezpieczeństwa biologicznego i sektorem prywatnym, aby propagować skuteczną realizację; |
|
g) |
propagowanie programów podnoszenia świadomości, kodeksów postępowania i norm bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej. |
2.2.3. Opis przedsięwzięcia
Na siódmej konferencji weryfikacyjnej ponownie potwierdzono, że stworzenie i realizacja niezbędnych środków krajowych poprawi skuteczność BTWC. Na tej konferencji wezwano państwa strony do przyjmowania środków legislacyjnych, administracyjnych, sądowych i innych przeznaczonych do ulepszania realizacji BTWC na szczeblu krajowym oraz do zapewnienia bezpieczeństwa drobnoustrojów i innych czynników biologicznych lub toksyn. Na tej konferencji podkreślono znaczenie wymiany informacji między państwami stronami poprzez środki budowy zaufania i uznano potrzebę zwiększenia liczby państw stron uczestniczących w środkach budowy zaufania. Na tej konferencji uzgodniono także, że potrzebne są dalsze wspólne starania państw stron - w postaci działań dwustronnych, regionalnych i wielostronnych - by upowszechniać BTWC.
Na podstawie doświadczeń zdobytych przy stosowaniu wspólnego działania 2008/858/WPZiB, maksymalnie osiem państw określonych jako kwalifikujące się w następstwie warsztatów regionalnych opisanych w przedsięwzięciu 1 skorzysta z rozszerzonych programów wspomagania realizacji na szczeblu krajowym.
Każdy z tych programów będzie trwał około 12 miesięcy; będą w nim brać udział delegatury UE w państwach korzystających oraz, w stosownych przypadkach, regionalne biura ONZ ds. rozbrojeń, a strukturę programów stanowić będą:
|
— |
warsztat wstępny na szczeblu krajowym, którego celem będzie zgromadzenie wszystkich odnośnych krajowych agencji i zainteresowanych stron, by przedstawić różne koncepcje BTWC, określić zmotywowanych i solidnych partnerów lokalnych oraz dokonać wstępnej oceny potrzeb i priorytetów, |
|
— |
opracowanie konkretnego planu pomocy (planu działania) dostosowanego specjalnie do kraju beneficjenta, który to plan obejmował będzie wizyty i warsztaty prowadzone przez podmioty udzielające pomocy w trakcie trwania programu oraz szkolenia prowadzone w państwach członkowskich UE lub gdzie indziej, |
|
— |
wykonanie planu działania z udziałem podmiotów takich jak Interpol, WHO, VERTIC, państwa członkowskie UE, BTWC ISU oraz placówki akademickie prowadzące odpowiednie działania pomocowe (np. sporządzanie projektów ustaw, szkolenia z bezpieczeństwa biologicznego/ochrony biologicznej, opracowywanie środków budowy zaufania, szkolenie policji, podnoszenie świadomości naukowców, planowanie reakcji w sytuacjach nadzwyczajnych itd.), |
|
— |
warsztat końcowy po zakończeniu działań, w trakcie którego zgromadzone zostaną wszystkie wątki, agencje złożą sprawozdania ze swoich działań i postępów oraz zostanie dokonana ocena potrzeb w zakresie dalszej lub ciągłej pomocy, |
|
— |
aby wspierać upowszechnianie BTWC, rozszerzone programy pomocy na szczeblu krajowym mogłyby być, w stosownych przypadkach, zaoferowane państwom niebędącym stronami BTWC; w takim przypadku przystąpienie do tej konwencji stanowiłoby część planu działań uzgodnionego z państwem odbiorcą, |
|
— |
aby zapewnić sprawną i wydajną pomoc, zostaną zorganizowane warsztaty z ramienia UE dla ekspertów UE wspomagających państwa beneficjentów w ramach przedsięwzięcia 2 w celu omówienia sprawdzonych rozwiązań i odpowiednich przygotowań do działań pomocowych. |
2.3. Przedsięwzięcie 3: metody i działania stwarzające możliwości
2.3.1. Cel przedsięwzięcia
Zapewnienie metod i działań, które umożliwią i będą wspierać skuteczną realizację BTWC, w tym przedstawianie środków budowy zaufania, na szczeblu krajowym.
2.3.2. Oczekiwane rezultaty przedsięwzięcia
|
a) |
broszura - przewodnik na temat realizacji na szczeblu krajowym; |
|
b) |
zmieniona broszura zawierająca wskazówki dotyczące środków budowania zaufania; |
|
c) |
system przekazywania środków budowy zaufania drogą elektroniczną; |
|
d) |
większy udział krajów rozwijających się w programie międzysesyjnym BTWC; |
|
e) |
wzmacnianie metody Sekretarza Generalnego ONZ służącej prowadzeniu dochodzeń w sprawie domniemanego stosowania broni biologicznej i toksycznej. |
2.3.3. Opis przedsięwzięcia
Na siódmej konferencji weryfikacyjnej postanowiono, że intensyfikacja realizacji konwencji na szczeblu krajowym będzie stałym punktem programu międzysesyjnego na lata 2012–2015. Tematy, które należy poruszyć, obejmują konkretne środki służące pełnej i kompleksowej realizacji BTWC, zwłaszcza jej art. III i IV, oraz sposoby ulepszania jej realizacji na szczeblu krajowym i przekazywania sprawdzonych rozwiązań oraz doświadczeń.
Na siódmej konferencji weryfikacyjnej postanowiono przyjąć zmianę formularzy sprawozdawczych służących do przekazywania środków budowy zaufania. Ponadto postanowiono, że ISU we współpracy z państwami stronami przeanalizuje i opracuje warianty przekazywania środków budowy zaufania drogą elektroniczną.
Na siódmej konferencji weryfikacyjnej omówiono konkretne środki służące wspieraniu i zwiększaniu uczestnictwa krajów rozwijających się w posiedzeniach w ramach programu międzysesyjnego i postanowiono o ich zastosowaniu.
Na siódmej konferencji weryfikacyjnej odniesiono się także do opracowanej przez Sekretarza Generalnego ONZ metody prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego stosowania broni chemicznej i biologicznej. Propagowanie tej metody, m.in. poprzez specjalistyczne kursy dla ekspertów, będzie niezwykle istotne.
Na podstawie doświadczeń zdobytych przy stosowaniu wspólnego działania 2008/858/WPZiB oraz jako kontynuacja działań rozpoczętych lub zakończonych zostaną przeprowadzone następujące działania:
|
a) |
opracowanie kompleksowej dokumentacji (broszury ze wskazówkami) dającej ogólny ogląd zobowiązań państw stron BTWC i obejmującej środki krajowe służące pełnej i kompleksowej realizacji BTWC. Broszura zostanie pomyślana jako niezbędnik zawierający środki służące realizacji i będzie zawierać przykłady sprawdzonych rozwiązań, jednocześnie uwzględniając różnice w procedurach krajowych. W trakcie jej opracowywania zostaną uzyskane opinie ekspertów z państw członkowskich UE, państw stron BTWC, odnośnych organizacji międzynarodowych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się kwestią realizacji BTWC. Broszura zostanie wydana we wszystkich językach oficjalnych ONZ. Ogólną koordynacją opracowania broszury zajmie się UN-ODA; |
|
b) |
zmiana i dalsze rozwinięcie broszury zawierającej wskazówki na temat środków budowy zaufania, opracowanej na podstawie wspólnego działania 2008/858/WPZiB zgodnie z postanowieniem siódmej konferencji weryfikacyjnej; |
|
c) |
opracowanie i prowadzenie elektronicznego narzędzia przedstawiania środków budowy zaufania, ich przetwarzania i rozpowszechniania (metoda elektroniczna); |
|
d) |
dalsze rozwijanie strony internetowej ISU i powiązanych narzędzi informatycznych i łącznościowych; |
|
e) |
sponsorowanie udziału ekspertów z maksymalnie dziesięciu krajów rozwijających się w programie międzysesyjnym BTWC; |
|
f) |
organizacja międzynarodowego ćwiczenia poświęconego opracowanej przez Sekretarza Generalnego ONZ metodzie prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego stosowania broni biologicznej, wraz ze sponsorowaniem udziału ekspertów. |
3. ASPEKTY PROCEDURALNE I KOORDYNACJA
Realizację przedsięwzięć zapoczątkuje Komitet Sterujący z zamiarem ustalenia procedur i metod współpracy. Komitet Sterujący będzie regularnie (co najmniej raz na 6 miesięcy) weryfikować realizację przedsięwzięć, również z zastosowaniem łączności elektronicznej.
W skład Komitetu Sterującego wejdą przedstawiciele WP i UN ODA.
Wnioski państw stron, które nie są państwami członkowskim UE, o pomoc i współpracę na mocy niniejszej decyzji powinny być kierowane do UN ODA. UN ODA dokona w odpowiednich przypadkach weryfikacji i oceny tych wniosków i przedstawi zalecenia Komitetowi Sterującemu. Komitet Sterujący przeanalizuje wnioski o pomoc, jak również plany działania i ich realizację. Na wniosek WP i uwzględniając wyniki rozmów na forum Komitetu Sterującego, WP podejmie ostateczną decyzję co do państw beneficjentów, w konsultacji z właściwymi grupami roboczymi Rady.
Aby zapewnić silne poczucie odpowiedzialności oraz trwałość zainicjowanych przez UE działań podejmowanych przez państwa beneficjentów, przewiduje się, że w miarę możliwości i w stosownych przypadkach wybrani beneficjenci zostaną poproszeni o opracowanie planów działania, w których określać się będzie między innymi harmonogram przeprowadzania działań finansowanych (w tym także finansowanych z zasobów krajowych), zakres i czas trwania danego przedsięwzięcia, główne zainteresowane podmioty itd. UN ODA lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie UE, będą mieć wgląd w opracowywanie tych planów działań. Przedsięwzięcia będą realizowane zgodnie z tymi planami.
4. SPRAWOZDANIA I OCENA
UN ODA będzie przekazywać WP regularne półroczne sprawozdania z postępów w realizacji przedsięwzięć. Oprócz tego będą przedstawiane sprawozdania z poszczególnych działań pomocowych prowadzonych na podstawie ustalonych planów działania dla państw beneficjentów. Sprawozdania będą przekazywane odpowiedniej grupie roboczej Rady do oceny postępów i ogólnej oceny przedsięwzięć oraz w celu ustalenia ewentualnych działań następczych.
W miarę możliwości państwa strony BTWC będą informowane o realizacji przedsięwzięć, także drogą elektroniczną.
5. UDZIAŁ EKSPERTÓW Z PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UE
Czynny udział ekspertów z państw członkowskich UE jest niezbędny do pomyślnej realizacji decyzji. UN ODA będzie zachęcana do korzystania z wiedzy tych ekspertów. Koszty delegacji związane z realizacją przedsięwzięć będą ujęte w niniejszej decyzji.
Oczekuje się, że w związku z przewidywanymi wizytami pomocowymi (takimi jak pomoc prawna lub pomoc w zakresie środków budowy zaufania) standardowo wizytę taką będzie składać grupa składająca się maksymalnie z trzech ekspertów; maksymalny czas trwania wizyty wynoszący pięć dni również będzie uważany za standardową praktykę.
6. OKRES OBOWIĄZYWANIA
Całkowity szacowany czas realizacji przedsięwzięć wynosi 24 miesiące.
7. BENEFICJENCI
Beneficjentami działań związanych z upowszechnianiem BTWC są państwa niebędące stronami BTWC (zarówno państwa sygnatariusze, jak i państwa niebędące sygnatariuszami).
Beneficjentami działań związanych z realizacją BTWC na szczeblu krajowym są zarówno państwa niebędące, jak i będące jej stronami oraz przedstawiciele krajowych i regionalnych stowarzyszeń na rzecz bezpieczeństwa biologicznego, sektor prywatny, środowiska akademickie i organizacje pozarządowe.
Beneficjentami działań związanych ze środkami budowy zaufania są państwa strony BTWC.
8. PRZEDSTAWICIELE STRON TRZECICH
Aby propagować poczucie odpowiedzialności na szczeblu regionalnym i trwałość przedsięwzięć niniejsza decyzja będzie finansować uczestnictwo ekspertów spoza UE, w tym ekspertów z organizacji regionalnych i innych odnośnych organizacji międzynarodowych. Udział UN ODA w warsztatach na temat BTWC będzie finansowany. Udział przewodniczącego w posiedzeniach państw stron BTWC może być finansowany w indywidualnych przypadkach.
9. PODMIOT REALIZUJĄCY – KWESTIE DOTYCZĄCE PERSONELU
Biorąc pod uwagę pozabudżetowy charakter działań przewidzianych w niniejszej decyzji dla UN ODA, będzie potrzebny dodatkowy personel.
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/67 |
DECYZJA RADY 2012/422/WPZiB
z dnia 23 lipca 2012 r.
w sprawie wsparcia procesu prowadzącego do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Unia aktywnie realizuje strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia z dnia 12 grudnia 2003 r. i wdraża środki wymienione w rozdziale III tej strategii, takie jak zwiększanie skuteczności multilateralizmu oraz propagowanie stabilnego środowiska międzynarodowego i regionalnego. |
|
(2) |
Unia popiera system opierający się na wielostronnych traktatach, który zapewnia podstawę prawną i normatywną dla wszystkich wysiłków na rzecz nieproliferacji. Polityka Unii polega na dążeniu do realizacji i rozpowszechnienia zasad obowiązujących w zakresie rozbrojenia i nieproliferacji. Unia wspiera państwa trzecie w wypełnianiu ich zobowiązań wynikających z wielostronnych konwencji i systemów. |
|
(3) |
Wspólna deklaracja przyjęta na szczycie na rzecz Śródziemnomorza w Paryżu w dniu 23 lipca 2008 r. ustanawiająca Unię dla Śródziemnomorza potwierdziła wspólny zamiar zapewnienia pokoju i bezpieczeństwa w regionie zgodnie z przyjętą na konferencji euro-śródziemnomorskiej w dniach 27–28 listopada 1995 r. deklaracją barcelońską; deklaracja ta między innymi przewiduje wspieranie bezpieczeństwa regionalnego za pośrednictwem działań na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, poprzez przystępowanie i stosowanie się do międzynarodowych i regionalnych systemów nieproliferacji oraz do umów w sprawie kontroli zbrojeń i rozbrojenia – takich jak Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, konwencja o zakazie broni chemicznej, konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej czy Traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych – lub do porozumień regionalnych – takich jak strefy wolne od broni – wraz z systemami kontroli przewidzianymi w tych umowach lub porozumieniach, a także poprzez wypełnianie w dobrej wierze zobowiązań w ramach konwencji dotyczących kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nieproliferacji. |
|
(4) |
Strony Unii dla Śródziemnomorza będą dążyć do stworzenia na Bliskim Wschodzie strefy, którą byłyby w stanie wzajemnie i skutecznie kontrolować, wolnej od broni masowego rażenia – broni jądrowej, chemicznej i biologicznej – oraz od środków jej przenoszenia. Ponadto strony rozważą podjęcie praktycznych kroków m.in. aby zapobiegać rozprzestrzenianiu broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, jak również nadmiernemu gromadzeniu broni konwencjonalnej. |
|
(5) |
W dniach 19–20 czerwca 2008 r. Unia Europejska zorganizowała w Paryżu seminarium pt. „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”, podczas którego spotkali się przedstawiciele państw regionu i państw członkowskich Unii, a także przedstawiciele środowisk akademickich i krajowych agencji energii jądrowej. Uczestnicy zachęcali Unię do wspierania dalszej debaty na różnych forach oraz do stopniowego nadawania jej – na podstawie ustaleń barcelońskich – bardziej oficjalnego formatu, który obejmowałby dyskusje między urzędnikami rządowymi, z jednoczesnym uwzględnieniem szerszego zasięgu geograficznego. |
|
(6) |
Podczas zorganizowanej w 2010 roku konferencji poświęconej przeglądowi Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) zwrócono uwagę na duże znacznie, jakie mają działania prowadzące do pełnego wdrożenia rezolucji z 1995 roku w sprawie Bliskiego Wschodu („rezolucja z 1995 roku”). Z tego względu podczas konferencji zatwierdzono praktyczne działania, m.in. rozważenie wszystkich propozycji służących wsparciu rezolucji z 1995 roku, w tym propozycji Unii, która podjęła się organizacji seminarium będącego kontynuacją seminarium z czerwca 2008 roku. |
|
(7) |
Podczas wspomnianej konferencji przeglądowej podkreślono ponadto rolę, jaką odgrywa społeczeństwo obywatelskie we wdrażaniu rezolucji z 1995 roku, i zachęcano do podejmowania wszelkich wysiłków w tym zakresie. |
|
(8) |
W dniach 6–7 lipca 2011 r. Unia zorganizowała w Brukseli seminarium, by „propagować budowę zaufania oraz wspierać proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia”; w seminarium wzięli udział przedstawiciele wyższego szczebla z państw regionu, trzech państw depozytariuszy NPT, państw członkowskich Unii, innych zainteresowanych państw, a także przedstawiciele środowisk akademickich oraz oficjalni przedstawiciele najważniejszych organizacji regionalnych i międzynarodowych. Uczestnicy stanowczo zachęcali Unię, by nadal ułatwiała proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia, w tym przez podjęcie dalszych podobnych inicjatyw przed konferencją w 2012 roku, która ma zostać zwołana przez Sekretarza Generalnego ONZ i współwnioskodawców rezolucji z 1995 roku. |
|
(9) |
W dniu 14 października 2011 r. Sekretarz Generalny ONZ oraz rządy Federacji Rosyjskiej, Zjednoczonego Królestwa i Stanów Zjednoczonych, jako współwnioskodawcy rezolucji dotyczącej NPT z 1995 roku w sprawie Bliskiego Wschodu oraz państwa depozytariusze traktatu, w porozumieniu z państwami regionu, mianowali podsekretarza stanu Jaakko Laajavę mediatorem, a rząd Finlandii wybrano rządem organizatorem konferencji w 2012 roku dotyczącej ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia. |
|
(10) |
Od listopada 2011 roku Unia ściśle współdziała z mediatorem i jego zespołem w celu dalszego wspierania procesu prowadzącego do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Aby zapewnić podjęcie stosownych kroków w następstwie seminarium z 2011 roku mającego „propagować budowę zaufania oraz wspierać proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia”, Unia wspiera działania prowadzące do osiągnięcia następujących celów:
|
a) |
wspieranie prac mediatora na konferencję w 2012 roku dotyczącą ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia; |
|
b) |
zwiększanie wyeksponowania Unii w regionie jako ważnego podmiotu na arenie międzynarodowej w dziedzinie nieproliferacji; |
|
c) |
wspieranie regionalnego dialogu na temat polityki i bezpieczeństwa między przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i przedstawicielami rządów, zwłaszcza między ekspertami, urzędnikami i środowiskiem akademickim; |
|
d) |
określenie konkretnych środków budowy zaufania, które mogłyby posłużyć jako praktyczne działania na rzecz ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia; |
|
e) |
wspieranie rozmów na temat upowszechniania i wdrażania odpowiednich traktatów międzynarodowych i innych instrumentów służących zapobieganiu rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia; |
|
f) |
omawianie kwestii dotyczących pokojowego wykorzystania energii jądrowej oraz rozwijanie w tym zakresie współpracy na szczeblu międzynarodowym i regionalnym. |
2. W tym kontekście projekty, które ma wesprzeć Unia, obejmują następujące konkretne działania:
|
a) |
zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie wydarzenia nawiązującego do seminariów Unii z 2008 i 2011 roku; wydarzenie to w formie seminarium w zakresie dyplomacji drugiego toru miałoby się odbyć przed konferencją w 2012 roku; |
|
b) |
zapewnienie środków na opracowanie dokumentów przygotowawczych dotyczących tematów, które będą omawiane podczas tego seminarium; |
|
c) |
zapewnienie środków na opracowanie specjalnej strony na portalu Konsorcjum Ośrodków Analitycznych UE ds. Nieproliferacji; |
|
d) |
zapewnienie środków umożliwiających udział pozarządowych ekspertów z Unii, jeśli zajdzie taka potrzeba i w ścisłym porozumieniu z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych ESDZ, w stosownych inicjatywach oficjalnych, pozarządowych i inicjatywach w zakresie dyplomacji drugiego toru, takich jak Ramy z Ammanu (Amman Framework). |
Szczegółowy opis projektów przedstawiono w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
2. Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmie się Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji, które wykonuje to zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje z Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji niezbędnych uzgodnień.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 352 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera umowę o finansowaniu z Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia, aby wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.
Artykuł 4
1. WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
2. Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 18 miesięcy od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak po sześciu miesiącach od dnia jej wejścia w życie, jeśli do tego czasu nie zostanie zawarta żadna umowa o finansowaniu.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
C. ASHTON
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Projekty wspierające proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia
1. CELE
W deklaracji barcelońskiej przyjętej na konferencji euro-śródziemnomorskiej w dniach 27–28 listopada 1995 r. Unia i jej śródziemnomorscy partnerzy uzgodnili, że będą dążyć do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy, którą byliby w stanie skutecznie kontrolować, wolnej od broni masowego rażenia (BMR) i środków jej przenoszenia. W 2008 roku we wspólnej deklaracji z paryskiego szczytu na rzecz Śródziemnomorza potwierdzono, że Unia jest gotowa do przeanalizowania i opracowania praktycznych działań, które przygotują odpowiednie warunki do pełnego wdrożenia rezolucji z 1995 roku w sprawie Bliskiego Wschodu („rezolucja z 1995 roku”) przyjętej podczas konferencji przeglądowej NPT oraz ustanowienia takiej strefy. Takie praktyczne działania zostały najpierw przeanalizowane podczas seminarium UE „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”, które odbyło się w Paryżu w 2008 roku; następnie zostały one określone na seminarium mającym „propagować budowę zaufania oraz wspierać proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia”, które odbyło się w Brukseli w lipcu 2011 roku.
Zdaniem Unii praktyczne działania powinny między innymi mieć na celu upowszechnianie i przestrzeganie wszystkich wielostronnych umów i instrumentów w dziedzinie nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia, takich jak Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, konwencja o zakazie broni chemicznej, konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej, Traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych i Haski kodeks postępowania przeciwko proliferacji rakiet balistycznych, a także zawierane z MAEA całościowe porozumienia o zabezpieczeniach wraz z protokołem dodatkowym. Rozpoczęcie negocjacji w sprawie Traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej i cywilnych jądrowych instalacji wybuchowych stanowiłoby kolejny istotny krok w tym kontekście. Takie działania mogą stać się ważnym środkiem budowy zaufania regionalnego i może przyczynić się do ustanowienia podlegającej skutecznej kontroli strefy wolnej od broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia.
Unia pragnie kontynuować i pogłębiać dialog na temat polityki i bezpieczeństwa z odpowiednimi partnerami z Unii dla Śródziemnomorza i z wszystkimi pozostałymi państwami Bliskiego Wschodu, koncentrując się na kwestiach związanych z ustanowieniem strefy wolnej od broni masowego rażenia. Unia Europejska uważa, że opracowanie i wdrożenie konkretnych środków budowy zaufania mogłoby ułatwić osiągnięcie postępów w procesie ustanowienia strefy wolnej od broni masowego rażenia.
Z uwagi na rosnące w regionie zainteresowanie sposobami pokojowego wykorzystania energii jądrowej należy również podjąć działania, dzięki którym opracowywanie sposobów takiego wykorzystania energii jądrowej będzie przebiegało zgodnie z najwyższymi standardami w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony i nieproliferacji. Unia nadal popiera decyzje i rezolucję w sprawie Bliskiego Wschodu przyjęte podczas konferencji przeglądowej NPT 1995, która przedłużyła obowiązywanie układu, oraz dokumenty końcowe konferencji przeglądowej NPT 2000 i konferencji przeglądowej NPT 2010. Podczas konferencji przeglądowej NPT w 2010 roku zatwierdzono szereg konkretnych działań, w tym między innymi zwołanie konferencji w 2012 roku dotyczącej ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia, jak również rozważenie wszystkich propozycji służących wspieraniu wdrażania rezolucji z 1995 roku.
Po sukcesie seminarium UE, które odbyło się w lipcu 2011 roku, Unia uważa, że osiągnięcie tych celów można by wesprzeć przez kolejne seminarium na rzecz konferencji w 2012 roku.
Unia pragnie poprzeć powyższe cele w następujący sposób:
|
— |
przez organizację seminarium kontynuacyjnego, które ma się odbyć przed konferencją w 2012 roku; |
|
— |
przez zapewnienie środków na opracowanie dokumentów przygotowawczych zleconych ekspertom z regionu i spoza niego w celu wsparcia seminarium kontynuacyjnego; |
|
— |
przez zapewnienie środków na opracowanie specjalnej strony na portalu Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji (www.non-proliferation.eu); |
|
— |
przez zapewnienie środków umożliwiających udział pozarządowych ekspertów z Unii, jeśli zajdzie taka potrzeba i w ścisłym porozumieniu z ESDZ, w stosownych oficjalnych, pozarządowych i inicjatywach w zakresie dyplomacji drugiego toru, takich jak Ramy z Ammanu (Amman Framework). |
2. OPIS PROJEKTÓW
2.1. Projekt 1: Zorganizowanie – przed konferencją w 2012 roku – seminarium wspierającego proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia
2.1.1.
|
a) |
zorganizowanie – przed konferencją w 2012 roku – wydarzenia nawiązującego do seminarium UE mającego „wspierać proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia”, które odbyło się w Brukseli w dniach 6–7 lipca 2011 r. w formie ogólnego posiedzenia w zakresie dyplomacji drugiego toru; |
|
b) |
omówienie kwestii związanych z bezpieczeństwem regionalnym ma Bliskim Wschodzie, w tym z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia, i kwestii związanych z bronią konwencjonalną; |
|
c) |
przeanalizowanie ewentualnych środków budowy zaufania, które mogłyby ułatwić proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia; |
|
d) |
omówienie możliwości upowszechniania i realizacji międzynarodowych traktatów o nieproliferacji i rozbrojeniu oraz innych instrumentów; |
|
e) |
przeanalizowanie perspektyw współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej i związanych z nią działań pomocowych. |
2.1.2.
|
a) |
wspieranie prac mediatora związanych z przygotowaniem konferencji w 2012 roku dotyczącej ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia: |
|
b) |
pogłębienie dialogu i zwiększenie zaufania społeczeństwa obywatelskiego i rządów w celu osiągnięcia dalszych postępów w procesie prowadzącym do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia; |
|
c) |
zwiększenie wzajemnego zrozumienia kwestii mających wpływ na sytuację związaną z bezpieczeństwem w regionie, w tym kwestii dotyczących rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz broni konwencjonalnej; |
|
d) |
zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia w zakresie praktycznych działań potrzebnych do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia; |
|
e) |
przyłączenie się do starań na rzecz upowszechniania i realizacji międzynarodowych traktatów o nieproliferacji i rozbrojeniu oraz innych instrumentów; |
|
f) |
ułatwienie współpracy międzynarodowej i regionalnej w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej zgodnie z najwyższymi standardami w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony i nieproliferacji. |
2.1.3.
Projekt przewiduje zorganizowanie jednego dwudniowego seminarium; jego najkorzystniejszą lokalizacją byłaby Bruksela lub region Bliskiego Wschodu. Udział w nim wezmą m.in. przedstawiciele właściwych instytucji Unii, państw członkowskich, wszystkich państw Bliskiego Wschodu, państw dysponujących bronią jądrową, właściwych organizacji międzynarodowych, a także eksperci reprezentujący środowisko akademickie. Oczekuje się, że w seminarium weźmie udział około 150 uczestników.
Dyskusjami będą kierować eksperci reprezentujący środowisko akademickie. Ze względu na szczególny charakter poruszanych tematów dyskusje prowadzone będą zgodnie z zasadą Chatham House, która umożliwi bardziej nieformalną i otwartą debatę, bez możliwości powoływania się na źródło informacji uzyskanych podczas spotkania.
Koszty poniesione przez zaproszonych uczestników i prelegentów (przedstawicieli środowiska akademickiego i urzędników spoza Unii) zostaną pokryte: będą to koszty podróży, zakwaterowania i diety dzienne. Decyzja Rady przewiduje również środki finansowe na pokrycie wszelkich pozostałych kosztów, takich jak koszty obiektu konferencyjnego, sprzętu konferencyjnego, obiadów, kolacji i przerw na kawę. Roboczym językiem seminarium będzie język angielski.
Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji w ścisłym porozumieniu z przedstawicielem WP i państwami członkowskimi zaprosi uczestników na seminarium i przygotuje porządek obrad konferencji.
Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji przygotuje sprawozdanie z seminarium, które przekaże przedstawicielowi WP i mediatorowi. Sprawozdanie można będzie udostępnić odpowiednim organom Unii, wszystkim państwom Bliskiego Wschodu, pozostałym zainteresowanym państwom i właściwym organizacjom międzynarodowym.
2.2. Projekt 2: Dokumenty przygotowawcze
2.2.1.
|
a) |
opracowanie do dwudziestu dokumentów przygotowawczych dotyczących tematów poruszanych na seminarium w sprawie wsparcia procesu prowadzącego do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia; |
|
b) |
opracowanie narzędzi, które pomogą zrozumieć sytuację związaną z bezpieczeństwem w regionie, w tym w zakresie rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz broni konwencjonalnej; |
|
c) |
określenie ewentualnych środków budowy zaufania, które mogłyby posłużyć jako praktyczne działania na rzecz ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia; |
|
d) |
określenie sposobów osiągnięcia dalszych postępów w zakresie upowszechniania i wdrażania międzynarodowych traktatów o nieproliferacji i rozbrojeniu i innych instrumentów; |
|
e) |
określenie możliwości współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej w kontekście polityk energetycznych i potrzeb poszczególnych państw. |
2.2.2.
|
a) |
przedstawienie podczas seminarium pomysłów i propozycji na rzecz wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz przeprowadzenie ukierunkowanej i usystematyzowanej dyskusji na wszystkie związane z tym kwestie; |
|
b) |
zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia wśród społeczeństwa obywatelskiego i rządów w zakresie kwestii związanych z ustanowieniem na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz z zapewnieniem bezpieczeństwa w tym regionie; |
|
c) |
przedstawienie rządom i organizacjom międzynarodowym rozwiązań politycznych lub rozwiązań w zakresie strategii działania, które mogą ułatwić ustanowienie na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz zapewnić bezpieczeństwo w tym regionie. |
2.2.3.
Projekt przewiduje opracowanie do dwudziestu dokumentów przygotowawczych, z których każdy liczyłby 5–10 stron. Opracowaniem lub zleceniem opracowania tych dokumentów zajmie się Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji; nie będą one musiały odzwierciedlać poglądów instytucji Unii ani państw członkowskich. Za zaproszenie do opracowania dokumentów mające zachęcić ekspertów z regionu do udziału w projekcie będzie odpowiadać Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji.
Dokumenty przygotowawcze będą dotyczyć tematów poruszanych na seminarium w sprawie wsparcia procesu prowadzącego do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni jądrowych i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia. W każdym dokumencie przedstawione zostaną rozwiązania polityczne lub rozwiązania w zakresie strategii działania.
Dokumenty przygotowawcze zostaną rozpowszechnione wśród uczestników seminarium, odpowiednich organów w Unii i w państwach członkowskich, wszystkich państw Bliskiego Wschodu, pozostałych zainteresowanych państw i właściwych organizacji międzynarodowych. Dokumenty te można będzie opublikować na portalu Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji.
Dokumenty te można będzie zebrać w jednym opracowaniu, które zostałoby opublikowane po zakończeniu seminarium.
2.3. Projekt 3: Opracowanie specjalnej strony na portalu Konsorcjum Ośrodków Analitycznych UE ds. Nieproliferacji
2.3.1.
|
a) |
Zachęcenie do dyskusji i współdziałania między urzędnikami rządowymi, społeczeństwem obywatelskim, organizacjami pozarządowymi i środowiskiem akademickim; |
|
b) |
Opracowanie specjalnej strony, na której ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją mogą wymieniać się niezależnymi poglądami i analizami dotyczącymi tematów poruszanych na seminarium. |
2.3.2.
Ułatwienie wymiany poglądów i zwiększenie udziału społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych i środowiska akademickiego w procesie ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia.
2.3.3.
Projekt przewiduje opracowanie – na portalu Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji – specjalnej strony internetowej dotyczącej posiedzenia. Strona ta umożliwi darmowe pobieranie wszelkich istotnych dokumentów, w tym dokumentów opracowanych na wspomniane seminarium i opublikowanych w związku z nim, a także dokumentów przygotowanych przez niezależne ośrodki analityczne pragnące dzielić się wynikami swoich badań dotyczących tematyki seminarium.
2.4. Projekt 4: Udział pozarządowych ekspertów z Unii, jeśli zajdzie taka potrzeba i w ścisłym porozumieniu z ESDZ, w stosownych inicjatywach oficjalnych, pozarządowych i inicjatywach w zakresie dyplomacji drugiego toru, takich jak Ramy z Ammanu (Amman Framework). Finansowanie stosownych inicjatywy tematycznej ad hoc
2.4.1.
Zagwarantowanie odpowiedniego udziału i pełnej reprezentacji ekspertów z Unii – także przez finansowanie inicjatyw tematycznych – w podjętych już stosownych inicjatywach oficjalnych, pozarządowych i inicjatywach w zakresie dyplomacji drugiego toru o zasięgu międzynarodowym lub regionalnym, takich jak Ramy z Ammanu (Amman Framework), lub w inicjatywach, które mają zostać podjęte w niedalekiej przyszłości, z myślą o wspieraniu procesu prowadzącego do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia.
2.4.2.
Zgromadzenie informacji i publikacji tematycznych, utrzymywanie użytecznej sieci kontaktów i pozytywne oddziaływanie na ogólny proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia.
2.4.3.
Wspieranie udziału pozarządowych ekspertów z Unii, jeżeli urzędnicy Unii nie uczestniczą w stosownych inicjatywach oficjalnych, pozarządowych i inicjatywach w zakresie dyplomacji drugiego toru o zasięgu międzynarodowym lub regionalnym.
3. CZAS TRWANIA
Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 18 miesięcy.
4. BENEFICJENCI
Beneficjentami tego projektu są:
|
a) |
państwa Bliskiego Wschodu; |
|
b) |
pozostałe zainteresowane państwa; |
|
c) |
właściwe organizacje międzynarodowe; |
|
d) |
społeczeństwo obywatelskie. |
5. ASPEKTY PROCEDURALNE, KOORDYNACJA I KOMITET ZARZĄDZAJĄCY
Komitet zarządzający będzie się składał z przedstawicieli WP i przedstawicieli podmiotu wykonawczego dla każdego konkretnego projektu. Komitet zarządzający będzie regularnie dokonywać przeglądu wykonania decyzji Rady, przynajmniej co sześć miesięcy, w tym przy pomocy elektronicznych środków łączności.
6. PODMIOTY WYKONAWCZE
Techniczne wykonanie decyzji Rady zostanie powierzone Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji.
Konsorcjum będzie wykonywać swoje zadania pod kierownictwem WP. Wykonując swoje zadania, będzie współpracować z WP, państwami członkowskimi UE, innymi uczestniczącymi państwami oraz, w stosownych przypadkach, z organizacjami międzynarodowymi.
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/74 |
DECYZJA RADY 2012/423/WPZiB
z dnia 23 lipca 2012 r.
w sprawie wsparcia – w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz wspólnego stanowiska Rady 2003/805/WPZiB – nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 31 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które należy podjąć zarówno w Unii Europejskiej, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tej broni. |
|
(2) |
Unia aktywnie realizuje tę strategię i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziałach II i III, na przykład poprzez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie określonych projektów mających na celu wzmacnianie wielostronnego systemu nieproliferacji oraz wielostronnych środków budowy zaufania. Haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych (zwany dalej „kodeksem”) jest integralną częścią tego systemu. Ma on na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu systemów rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia oraz rozprzestrzenianiu związanych z nimi technologii, a także ograniczanie tego rozprzestrzeniania. |
|
(3) |
W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1) w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia. W tym wspólnym stanowisku wzywa się między innymi do podejmowania działań na rzecz podpisania kodeksu przez jak największą liczbę państw, zwłaszcza dysponujących zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych, a także do dalszego rozwijania i wdrażania kodeksu – w szczególności przewidzianych w nim środków budowy zaufania – oraz do wspierania ściślejszego powiązania kodeksu z wielostronnym systemem nieproliferacji ONZ. |
|
(4) |
W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje Rady oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”, w którym stwierdzono, że rozprzestrzenianie BMR nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest istotnym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W grudniu 2010 r. Rada – biorąc pod uwagę poczynione postępy i obecnie podejmowane wysiłki w ramach wdrażania „nowych kierunków działań” – uzgodniła, że okres wdrażania zostanie przedłużony do końca 2012 r. |
|
(5) |
W dniu 18 grudnia 2008 r. Rada przyjęła decyzję 2008/974/WPZiB (2) wspierającą haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Decyzja ta umożliwiła skuteczne upowszechnianie kodeksu i przestrzeganie jego zasad. Kontynuowanie dialogu w gronie państw sygnatariuszy kodeksu i państw niebędących sygnatariuszami jest jednym z priorytetów Unii, gdyż służy dalszemu propagowaniu upowszechniania kodeksu, a także jego lepszemu wdrożeniu oraz umocnieniu. Niniejsza decyzja następcza powinna się do tego przyczyniać. |
|
(6) |
Mimo istnienia haskiego kodeksu postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych, stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia – w szczególności rozprzestrzenianie w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowej Azji, w tym w Iranie i Koreańskiej Republice Ludowo Demokratycznej – jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej. |
|
(7) |
Rada Bezpieczeństwa ONZ podkreśliła w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) – i przypomniała o tym w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2011) – że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, a także środków przenoszenia tych rodzajów broni, zagraża światowemu pokojowi i bezpieczeństwu; zobowiązała ponadto państwa między innymi do tego, by powstrzymały się od jakiegokolwiek udzielania wsparcia na rzecz opracowywania, nabywania, wytwarzania, posiadania, transportowania, przekazywania lub wykorzystywania broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej i środków przenoszenia tych rodzajów broni przez podmioty niepubliczne. Fakt, że broń jądrowa, chemiczna i biologiczna oraz środki jej przenoszenia stanowią zagrożenie dla światowego pokoju i bezpieczeństwa, potwierdzono w rezolucji RB ONZ nr 1887 (2009) w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego. Ponadto Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła w rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010), opierając się między innymi na wcześniejszych rezolucjach Rady Bezpieczeństwa, że Iran nie powinien podejmować żadnych działań związanych z rakietami balistycznymi zdolnymi do przenoszenia broni jądrowej, w tym z wyrzutniami wykorzystującymi technologię rakiet balistycznych, a państwa powinny przedsięwziąć wszelkie niezbędne środki, by zapobiec transferowi do Iranu technologii i pomocy technicznej w związku z takimi działaniami. Niniejsza decyzja powinna ogólnie przyczynić się do wspierania szeregu działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, |
PRZYJMUJE NINEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Aby zapewnić stałe i praktyczne wdrażanie pewnych elementów strategii Unii przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, UE:
|
a) |
popiera działania wspierające haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych, służące w szczególności:
|
|
b) |
ogólnie wspiera szereg działań, które służą zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, które to działania ukierunkowane są w szczególności na rozpowszechnianie wiedzy na temat tego zagrożenia, zwiększanie wysiłków na rzecz poprawy skuteczności instrumentów wielostronnych – przygotowując wparcie dla inicjatyw będących odpowiedzią na te konkretne wyzwania i pomagając zainteresowanym państwom w umacnianiu na szczeblu krajowym ich odnośnych systemów kontroli wywozu. |
2. W tym kontekście projekty, które mają być wspierane przez Unię, obejmują następujące szczególne działania:
|
a) |
Działania wspierające kodeks:
|
|
b) |
Działania ogólnie wspierające nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych:
|
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
2. Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Fondation pour la recherche stratégique - FRS), która wykonuje to zadanie pod kierunkiem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z FRS.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 930 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z FRS. Umowa ta zobowiązuje FRS do zapewnienia, by wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w możliwie najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.
Artykuł 4
1. WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez FRS. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
2. Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące od dnia zawarcia umów o finansowaniu, o których mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie, jeżeli żadna umowa o finansowaniu nie zostanie zawarta do tego czasu.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
C. ASHTON
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Unijne wsparcie – w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz wspólnego stanowiska Rady 2003/805/WPZiB – na rzecz nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych
1. CELE
Unia Europejska w zdecydowany sposób propaguje nierozprzestrzenianie rakiet (strategia UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia z dnia 12 grudnia 2003 r.; wspólne stanowisko Rady 2003/805/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia; zatwierdzone przez Radę „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” z dnia 8 grudnia 2008 r.; poparcie przez UE rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), o której przypomniano w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2010)).
Unia od samego początku stanowczo popiera haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych (zwany dalej „kodeksem”) i stale wyraża zaniepokojenie rozprzestrzenieniem rakiet balistycznych. Unia Europejska uważa, że kodeks ten jest ważnym wielostronnym instrumentem mającym na celu ograniczanie rozprzestrzeniania systemów rakiet balistycznych i związanych z nimi technologii poprzez zapewnienie środków przejrzystości i środków budowy zaufania. Wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały ten kodeks i wdrażają go w dobrej wierze.
W przeszłości Unia podjęła próbę usunięcia braków, jeśli chodzi o wdrażanie kodeksu i jego upowszechnianie, organizując w 2007 roku, przy okazji corocznego posiedzenia, warsztaty dla państw sygnatariuszy kodeksu i państw niebędących jego sygnatariuszami.
Unia Europejska, zachęcona wynikami tych warsztatów, kontynuuję tę inicjatywę i wspiera następujące trzy aspekty kodeksu:
|
— |
upowszechnianie kodeksu; |
|
— |
wdrażanie kodeksu; |
|
— |
umocnienie kodeksu i usprawnianie jego funkcjonowania. |
Działanie to podjęto na mocy decyzji 2008/974/WPZiB z dnia 18 grudnia 2008 r., co pozwoliło na realizację szeregu inicjatyw wspierających kodeks, w tym na:
|
— |
stworzenie specjalnej bezpiecznej strony internetowej; |
|
— |
zorganizowanie szeregu imprez towarzyszących w Wiedniu i Nowym Jorku służących rozpropagowaniu kodeksu wśród państw niebędących sygnatariuszami; |
|
— |
warsztaty w Paryżu służące zwiększaniu wiedzy wśród państw z Afryki i Bliskiego Wschodu; |
|
— |
wizytę obserwatorów w kompleksie wyrzutni rakiet nośnych (SLV) w Kourou w Gujanie Francuskiej; |
|
— |
opracowanie dokumentów będących podstawą dyskusji. |
Ta decyzja Rady przyczyniła się do rozpowszechnienia wiedzy o kodeksie i rozpropagowania kodeksu wśród państw trzecich. Wsparła również Kostarykę, Węgry, Francję i Rumunię w działaniach, które podejmowały jako państwa przewodniczące kodeksowi. Przez lepsze wyeksponowanie kodeksu ułatwiła przystąpienie doń nowych członków.
Przez wzgląd na osiągnięte wyniki oraz na stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia, powodujące rosnące zaniepokojenie społeczności międzynarodowej – w szczególności rozprzestrzenianie w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowej Azji, w tym w Iranie i Koreańskiej Republice Ludowo Demokratycznej – przeprowadzone zostaną następujące działania:
|
— |
udzielanie wsparcia na rzecz kodeksu; |
|
— |
wspieranie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych; |
|
— |
organizowanie imprez informacyjnych dotyczących kodeksu i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych. |
Niniejsza decyzja, dzięki temu, że nie ogranicza się jedynie do propagowania przystępowania do kodeksu, pozwala pogłębić międzynarodową debatę na temat rozprzestrzeniania rakiet i włączyć w nią nowe regiony i nowe środowiska.
2. OPIS PROJEKTU
2.1. Projekt 1: Udzielanie wsparcia na rzecz kodeksu
2.1.1. Cel projektu
Kodeks stanowi istotny instrument, który przez zapewnienie środków budowy zaufania i środków przejrzystości przyczynia się do ograniczenia rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i związanych z nimi technologii. Konieczne są jednak dalsze działania w celu wsparciu kodeksu, a w szczególności działania służące:
|
— |
propagowaniu upowszechniania kodeksu, a zwłaszcza podpisaniu kodeksu przez wszystkie państwa dysponujące zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych; |
|
— |
wspieraniu wdrażania wszystkich aspektów kodeksu; |
|
— |
lepszemu wyeksponowaniu kodeksu, w szczególności przy okazji dziesiątej rocznicy podpisania go. |
2.1.2. Opis projektu
Projekt przewiduje trzy rodzaje działań:
|
a) |
Opracowanie i opublikowanie „pakietu startowego” obejmującego drukowaną broszurę oraz nośnik CD lub USB na potrzeby działań informacyjnych skierowanych do państw niebędących sygnatariuszami, a także przypominającego o obowiązkach spoczywających na państwach sygnatariuszach. „Pakiet startowy” będzie także dostępny on-line i będzie obejmował wszelkie niezbędne informacje o kodeksie i odnośne punkty kontaktowe. |
|
b) |
Wspieranie bezpiecznego internetowego mechanizmu informowania i komunikowania na potrzeby kodeksu (elektroniczny bezpośredni centralny punkt kontaktowy – e-ICC), m.in. przez techniczne udoskonalenie strony internetowej w ścisłej współpracy z austriackim Ministerstwem Spraw Zagranicznych. |
|
c) |
Zorganizowanie uroczystości w związku z dziesiątą rocznicą podpisania kodeksu. Podmiot odpowiedzialny za realizacje zapewni wsparcie finansowe na rzecz działań służących uczczeniu tej rocznicy. Przyjmą on przede wszystkim formę międzynarodowej konferencji, która zostanie zorganizowana zimą 2012/2013, w miarę możliwości w Hadze, Nowym Jorku lub Wiedniu (o miejscu zdecyduje Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) w ścisłym porozumieniu z państwami członkowskimi w ramach właściwej grupy roboczej Rady). |
2.1.3. Oczekiwane rezultaty projektu
|
— |
Wykorzystywanie „pakietu startowego” przez państwo przewodniczące kodeksowi, austriacki sekretariat (bezpośredni centralny punkt kontaktowy – ICC), Unię i innych partnerów na potrzeby prowadzonych przez siebie działań informacyjnych. |
|
— |
Dystrybuowanie „pakietu startowego” wśród szerokiego grona podczas szeregu imprez. |
|
— |
Dalsze rozwijanie i modernizowanie specjalnej strony internetowej kodeksu. |
|
— |
Lepsze wyeksponowanie kodeksu na forum międzynarodowym przez zorganizowanie międzynarodowej uroczystości w celu uczczenia dziesiątej rocznicy podpisania go. |
2.1.4. Beneficjenci projektu
Beneficjentami projektu są zarówno państwa sygnatariusze kodeksu, jak i państwa nie będące sygnatariuszami.
2.2. Projekt 2: Wspieranie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych
2.2.1. Cel projektu
Mimo istnienia kodeksu, stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia – w szczególności rozprzestrzenianie w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowej Azji, w tym w Iranie i Koreańskiej Republice Ludowo Demokratycznej – jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej.
Ogólnie projekt wesprze szereg działań, które służą zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i ukierunkowane są w szczególności na rozpowszechnianie wiedzy na temat tego zagrożenia, zwiększanie wysiłków na rzecz poprawy skuteczności instrumentów wielostronnych – przygotowując wparcie dla inicjatyw będących odpowiedzią na te konkretne wyzwania i pomagając zainteresowanym państwom w umacnianiu na szczeblu krajowym ich odnośnych systemów kontroli wywozu.
2.2.2. Opis projektu
Projekt przewiduje trzy rodzaje działań:
|
a) |
Publikowanie dokumentów będących podstawą dyskusji. Możliwe tematy to m.in.:
|
|
b) |
Organizowanie sesji informacyjnych na temat kwestii związanych z transferem technologii podwójnego zastosowania oraz transferem wiedzy, z myślą o zapobieganiu tym zjawiskom w odniesieniu do rakiet balistycznych. Sesje te pozwolą na zastanowienie się nad tendencjami w zakresie transferu technologii na potrzeby rakiet balistycznych oraz nad działaniami, które można by promować, aby na wczesnym etapie zapobiec temu zjawisku. W tym celu Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (FRS) zorganizuje trzy warsztaty dla ekspertów reprezentujących środowiska naukowe, środowiska zajmujące się przestrzenią kosmiczną oraz przemysł z państw będących i niebędących sygnatariuszami kodeksu. |
|
c) |
Ukierunkowane misje ekspertów w państwach poza Unią. W koordynacji z centrami doskonałości Unii Europejskiej dwaj eksperci w dziedzinie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych przeprowadzą misje w terenie w wybranych państwach. Możliwym celem tych misji mogłyby być – choć nie wyłącznie – następujące państwa: Malezja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Chiny, Algieria, RPA, Indie, Brazylia, Tajlandia i Meksyk. Ostateczna lista państw, a także możliwości podjęcia wspólnych démarches wraz z komitetem utworzonym na mocy rezolucji ONZ nr1540, zostaną określone w ścisłej współpracy z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych. |
2.2.3. Oczekiwane rezultaty projektu
|
— |
Wspieranie nierozprzestrzeniania rakiet; |
|
— |
Rozpropagowanie wysiłków podejmowanych na forach wielostronnych – w tym na mocy kodeksu – w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu rakiet; |
|
— |
Sprowokowanie debaty na temat nowych inicjatyw zapobiegających rozprzestrzenianiu rakiet; |
|
— |
Zwiększenie – dzięki sesjom informacyjnym – wiedzy na temat kwestii związanych z transferem technologii podwójnego zastosowania oraz transferem wiedzy, z myślą o zapobieganiu tym zjawiskom w odniesieniu do rakiet balistycznych. |
2.2.4. Beneficjenci projektu
Unia i państwa członkowskie skorzystają z dokumentów będących podstawą dyskusji; o szerszej dystrybucji tych dokumentów zdecyduje Wysoki Przedstawiciel w ścisłym porozumieniu z państwami członkowskimi w ramach właściwej grupy roboczej Rady. Ostateczna decyzja zostanie podjęta na podstawie propozycji podmiotu realizującego zgodnie z art. 2 ust. 2.
Sesje informacyjne – dzięki temu że będą obejmować sesje dla przedstawicieli przemysłu, środowisk badawczych i innych – umożliwią zaangażowanie szerszej rzeszy ekspertów zajmujących się kwestiami przestrzeni kosmicznej i rakiet.
Ukierunkowane misje ekspertów skoncentrują się na najważniejszych państwach, które nie są sygnatariuszami kodeksu, lub na podmiotach regionalnych odgrywających istotną rolę w transferze technologii i działaniach związanych z przestrzenią kosmiczną.
2.3. Projekt 3: Organizowanie imprez informacyjnych dotyczących kodeksu i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych.
2.3.1. Cel projektu
Dzięki temu projektowi, obejmującemu zorganizowanie szeregu imprez służących zaangażowaniu państw niebędących sygnatariuszami kodeksu, rozpowszechniana będzie wiedza na temat nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych i wiedza na temat kodeksu. W tym celu w Wiedniu, Genewie i Nowym Jorku przy okazji istotnych wydarzeń organizowane będą imprezy angażujące delegatury ONZ.
2.3.2. Opis projektu
Projekt przewiduje dwa rodzaje imprez:
|
a) |
Sfinansowanie sześciu imprez informacyjnych – wspierających zarówno kodeks, jak i nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych – w trzech miastach:
Imprezy mogłyby mieć różnoraką postać:
Na potrzeby każdej z tych imprez podmiot realizujący przedstawi Wysokiemu Przedstawicielowi wykaz państw, a wśród nich państw niebędących sygnatariuszami kodeksu. Pozwoli to na zaproszenie przedstawicieli wyższego szczebla zajmujących się kwestiami nieproliferacji. |
|
b) |
Sfinansowanie trzech regionalnych seminariów informacyjnych, które mogłyby zostać zorganizowane w Ameryce Łacińskiej (np. w Chile, Meksyku, Argentynie lub Brazylii), na Bliskim Wschodzie (np. w państwach Zatoki Perskiej, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich lub Jordanii) oraz w Azji (np. w Singapurze lub Wietnamie). Wybór miejsca zostanie dokonany w porozumieniu z WP i zostanie skonsultowany z państwami członkowskimi na forum właściwej grupy roboczej Rady. Seminarium będzie poświęcone tendencjom w dziedzinie rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i skupieniu się na kwestiach regionalnych, a także kodeksowi i praktycznym informacjom na temat bycia państwem-sygnatariuszem. |
2.3.3. Oczekiwane rezultaty projektu
|
— |
Rozpowszechnienie informacji o tendencjach w dziedzinie rozprzestrzeniania rakiet, a w szczególności o haskim Kodeksie postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych w odniesieniu do państw niebędących sygnatariuszami kodeksu, sprzyjające dyskusjom na temat dalszych działań propagujących nierozprzestrzenianie rakiet; |
|
— |
Sprowokowanie debaty w Unii i poza nią na temat przyszłych inicjatyw; |
|
— |
Lepsze wyeksponowanie rozprzestrzeniania rakiet jako strategicznego wyzwania. |
2.3.4. Beneficjenci projektu
Wspomniane imprezy będą się koncentrować głównie na państwach niebędących sygnatariuszami kodeksu, chociaż ze względów politycznych przy okazji niektórych imprez możliwa jest współpraca z państwami będącymi sygnatariuszami. Uczestnikami powinni być przede wszystkim eksperci i urzędnicy wyższego szczebla.
Ostateczny wybór państw beneficjentów zostanie dokonany po skonsultowaniu się jednostki realizującej z WP i w ścisłym porozumieniu z państwami członkowskimi w ramach właściwej grupy roboczej Rady. Ostateczna decyzja zostanie podjęta na podstawie propozycji podmiotu realizującego zgodnie z art. 2 ust. 2.
3. CZAS TRWANIA
Całkowity szacowany czas realizacji niniejszego projektu wynosi 24 miesiące.
4. PODMIOT REALIZUJĄCY PROJEKT
Techniczna realizacja projektów zostanie powierzona FRS.
Podmiot realizujący przygotuje:
|
a) |
kwartalne sprawozdania z realizacji projektów; |
|
b) |
sprawozdanie końcowe nie później niż miesiąc po zakończeniu realizacji projektów. |
Sprawozdania zostaną przesłane WP.
FRS zapewnia wyeksponowanie wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
5. UCZESTNICY REPREZENTUJĄCY STRONY TRZECIE
Projekty będą finansowane w całości na podstawie niniejszej decyzji. Eksperci z państw sygnatariuszy kodeksu lub z państw niebędących sygnatariuszami mogą być uważani za uczestników reprezentujących strony trzecie. Ich prace będą prowadzone zgodnie ze standardowymi zasadami FRS.
|
24.7.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 196/81 |
DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2012/424/WPZiB
z dnia 23 lipca 2012 r.
dotycząca wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję 2011/782/WPZiB (1), w szczególności jej art. 21 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 1 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/782/WPZiB. |
|
(2) |
Zważywszy na powagę sytuacji panującej w Syrii, do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku I do decyzji 2011/782/WPZiB należy dodać kolejne osoby i podmioty, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku I do decyzji 2011/782/WPZiB.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.
W imieniu Rady
C. ASHTON
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Osoby i podmioty, o których mowa w art. 1
Osoby
|
|
Imię i nazwisko |
Informacje identyfikujące |
Powody umieszczenia w wykazie |
Data umieszczenia w wykazie |
|
1. |
Generał brygady Sha’afiq Masa |
|
Szef 215 wydziału (Damaszek) wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie zatrzymanych opozycjonistów. Uczestniczy w represjach wymierzonych w ludność cywilną. |
24.7.2012 |
|
2. |
Generał brygady Burhan Qadour |
|
Szef wydziału 291 (Damaszek) wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie zatrzymanych. |
24.7.2012 |
|
3. |
Generał brygady Salah Hamad |
|
Zastępca szefa 291 wydziału wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
4. |
Generał brygady Muhammad (lub: Mohammed) Khallouf (alias Abou Ezzat) |
|
Szef wydziału 235 o nazwie „Palestyna” (Damaszek) wywiadu Wojsk Lądowych, który jest centralnym elementem wojskowego aparatu opresji. Uczestniczy bezpośrednio w represjach wymierzonych w opozycjonistów. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
5. |
Generał dywizji Riad al-Ahmed |
|
Szef wydziału w Lattaquié (Latakia) wywiadu Wojsk Lądowych. Odpowiedzialny za torturowanie i zabójstwa opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
6. |
Generał brygady Abdul Salam Fajr Mahmoud |
|
Szef wydziału w Bab Touma (Damaszek) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
7. |
Generał brygady Jawdat al-Ahmed |
|
Szef wydziału w Homs (Hims) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
8. |
Pułkownik Qusay Mihoub |
|
Szef wydziału w Deraa (Dara) (oddelegowany z Damaszku do Deraa wraz z rozpoczęciem się manifestacji w tym mieście) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
9. |
Pułkownik Suhail Al-Abdullah |
|
Szef wydziału w Lattaquié (Latakia) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie |
24.7.2012 |
|
10. |
Generał brygady Khudr Khudr |
|
Szef wydziału w Lattaquié wywiadu ogólnego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie |
24.7.2012 |
|
11. |
Generał brygady Ibrahim Ma’ala |
|
Szef wydziału 285 (Damaszek) wywiadu ogólnego (zastąpił pod koniec 2011 roku gen. bryg. Hussama Fendiego). Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
12. |
Generał brygady Firas Al-Hamed |
|
Szef wydziału 318 w Homs (Hims) wywiadu ogólnego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
13. |
Generał brygady Hussam Luqa |
|
Od kwietnia 2012 roku (zastąpił gen. bryg. Nasra al-Alego) szef wydziału w Homs Dyrekcji Bezpieczeństwa Politycznego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
14. |
Generał brygady Taha Taha |
|
Szef wydziału w Lattaquié (Latakia) Dyrekcji Bezpieczeństwa Politycznego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
15. |
Generał brygady Nasr al-Ali |
|
Kieruje lokalizacją w Deraa od kwietnia 2012 roku (były szef wydziału w Homs) Dyrekcji Bezpieczeństwa Politycznego. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie. |
24.7.2012 |
|
16. |
Bassel Bilal |
|
Oficer służby więziennej w centralnym zakładzie karnym w Idlibie; brał bezpośredni udział w torturowaniu opozycjonistów przetrzymywanych w centralnym zakładzie karnym w Idlibie. |
24.7.2012 |
|
17. |
Ahmad Kafan |
|
Oficer służby więziennej w centralnym zakładzie karnym w Idlibie; brał bezpośredni udział w torturowaniu opozycjonistów przetrzymywanych w centralnym zakładzie karnym w Idlibie. |
24.7.2012 |
|
18. |
Bassam al-Misri |
|
Oficer służby więziennej w centralnym zakładzie karnym w Idlibie; brał bezpośredni udział w torturowaniu opozycjonistów przetrzymywanych w centralnym zakładzie karnym w Idlibie. |
24.7.2012 |
|
19. |
Ahmed al-Jarroucheh |
Data urodzenia: 1957 |
Dyrektor wydziału zewnętrznego wywiadu ogólnego (wydział 279). Z tego tytułu odpowiada za komórki wywiadu ogólnego w ambasadach Syrii. Bierze bezpośredni udział w represjonowaniu opozycjonistów przez władze syryjskie, a w szczególności zajmuje się represjami wobec opozycji syryjskiej na uchodźstwie. |
24.7.2012 |
|
20. |
Michel Kassouha (alias Ahmed Salem; alias Ahmed Salem Hassan) |
Data urodzenia: 1 lutego 1948 r. |
Członek syryjskich służb bezpieczeństwa Syrii od początku lat 70-tych. Brał udział w walce z opozycję we Francji i w Niemczech. Od 2006 roku odpowiada za stosunki zewnętrzne wydziału 273 wywiadu ogólnego Syrii. Dawny funkcjonariusz, był bliskim współpracownikiem szefa wywiadu ogólnego, Alego Mamlouka, jednego z najważniejszych funkcjonariuszy reżimowych służb bezpieczeństwa, objętego przez UE środkami ograniczającymi od dnia 9 maja 2011 roku. Bezpośrednio wspiera represje realizowane przez reżim przeciwko opozycjonistom, a w szczególności zajmuje się represjami wobec opozycji syryjskiej na uchodźstwie. |
24.7.2012 |
|
21. |
Generał Ghassan Jaoudat Ismail |
Data urodzenia: 1960 rok Miejsce urodzenia: Derikich, region miasta Tartus. |
Odpowiedzialny za wydział misji wywiadu Wojsk Lotniczych, który zarządza, we współpracy z wydziałem operacji specjalnych, elitarnymi oddziałami wywiadu Wojsk Lotniczych, odgrywającymi istotną rolę w represjach stosowanych przez reżim. W związku z tym Ghassan Jaoudat Ismail jest członkiem kadr wojskowych, które bezpośrednio realizują reżimowe represje wobec opozycji. |
24.7.2012 |
|
22. |
Général Amer al-Achi (alias Amis al Ashi; alias Ammar Aachi; alias Amer Ashi) |
|
Ukończył szkołę wojskową w Aleppo. Kieruje wydziałem informacji wywiadu Wojsk Lotniczych (od roku 2012), bliski współpracownik Daouda Rajaha, syryjskiego ministra obrony. Z racji funkcji pełnionych w wywiadzie Wojsk Lotniczych Amer al- Achi jest zaangażowany w represje wobec opozycji syryjskiej. |
24.7.2012 |
|
23. |
Generał Mohammed Ali Nasr (lub: Mohammed Ali Naser) |
Data urodzenia: ok. 1964 |
Bliski współpracownik Mahera al-Assada, młodszego brata prezydenta. Najważniejszy etap swojej kariery spędził w Gwardii Republikańskiej. W 2010 roku wstąpił do wydziału wewnętrznego (lub wydziału 251) wywiadu ogólnego, który zajmuje się walką z opozycją polityczną. Jako członek jego ścisłego kierownictwa generał Mohammed Ali bierze bezpośredni udział w represjach wymierzonych w opozycjonistów. |
24.7.2012 |
|
24. |
Generał Issam Hallaq |
|
Szef sztabu Wojsk Lotniczych od 2010 roku. Zawiaduje operacjami lotniczymi wymierzonymi w opozycję. |
24.7.2012 |
|
25. |
Ezzedine Ismael |
Data urodzenia: połowa lat 40-tych (prawdopodobnie 1947 rok). Miejsce urodzenia: Bastir. region miasta Dżabla. |
Emerytowany generał i dawny funkcjonariusz wywiadu Wojsk Lotniczych, na których czele stanął na początku pierwszej dekady XXI wieku. W 2006 roku został mianowany doradcą politycznym i ds. bezpieczeństwa prezydenta. Jako doradca polityczny i ds. bezpieczeństwa prezydenta Syrii Ezzedine Ismael jest zaangażowany w reżimową politykę represji wymierzonych w opozycję. |
24.7.2012 |
|
26. |
Samir Joumaa (alias Abou Sami) |
Data urodzenia: ok. 1962 |
Od prawie 20 lat jest szefem gabinetu Mohammada Nassifa Kheira Beka, jednego z głównych doradców ds. bezpieczeństwa przy Bacharze al-Assadzie (który zajmuje oficjalnie stanowisko asystenta wiceprezydenta Farouka al-Chareha). Z uwagi na bliską współpracę z Bacharem al-Asadem i Mohammedem Nassifem Kheirem Bekiem Samir Joumaa jest zaangażowany w reżimową politykę represji wymierzonych w opozycjonistów. |
24.7.2012 |
Podmioty
|
|
Nazwa |
Informacje identyfikujące |
Powody umieszczenia w wykazie |
Data umieszczenia w wykazie |
||||
|
1. |
Drex Technologies S.A. |
Data zarejestrowania: 4 lipca 2000 r. Nr w rejestrze: 394678 Dyrektor: Rami Makhlouf Zarejestrowany przedstawiciel: Mossack Fonseca & Co (BVI) Ltd |
Drex Technologies jest w całości własnością Ramiego Makhloufa, który figuruje w wykazie osób objętych sankcjami za wsieranie finansowe reżimu syryjskiego. Rami Makhlouf wykorzystuje Drex Technologies do kontrolowania swoich międzynarodowych aktywów finansowych i zarządzania nimi - w tym większościowego pakietu udziałów w SyriaTel, która figurowała już w unijnym wykazie, ponieważ również finansowo wspierała reżim syryjski. |
24.7.2012 |
||||
|
2. |
Cotton Marketing Organisation |
|
Przedsiębiorstwo państwowe. Wspiera finansowo reżim syryjski. |
|
||||
|
3. |
Syrian Arab Airlines (a.k.a. SAA, a.k.a. Syrian Air) |
|
Spółka państwowa kontrolowana przez reżim. Finansuje działalność reżimu. |
24.7.2012 |