(1)

Dwie przedstawicielskie organizacje zawodowe z siedzibami w Stanach Zjednoczonych Ameryki: Wine America i California Export Association złożyły dnia 22 czerwca 2010 r. do Komisji wniosek o uznanie określenia tradycyjnego „Classic” w odniesieniu do produktów winiarskich kategorii „1. Wino” przewidzianych w załączniku XIb do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, opatrzonych nazwą pochodzenia wymienioną w załączniku V do Umowy między Wspólnotą Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie handlu winem, przyjętym decyzją Komisji nr 2006/232/WE (2).

(2)

Zgodnie z art. 33 rozporządzenia Komisji (WE) nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina (3) wniosek opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4). W ciągu dwóch miesięcy od daty publikacji do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie.

(3)

Wniosek o objęcie ochroną określenia tradycyjnego „Classic” w odniesieniu do win amerykańskich spełnia warunki ustanowione w art. 118u ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz w art. 31 i 35 rozporządzenia (WE) nr 607/2009. Wniosek o objęcie ochroną powinien zostać przyjęty i w wyniku tego należy wpisać do elektronicznej bazy danych E-Bacchus określenie tradycyjne „Classic” w odniesieniu do win produkowanych przez członków dwóch przedstawicielskich organizacji zawodowych, które złożyły wniosek.

(4)

Artykuł 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 607/2009 wymaga, by Komisja podała do publicznej wiadomości informację o przedstawicielskich organizacjach zawodowych i ich członkach. Informacja ta powinna zostać opublikowana w elektronicznej bazie danych E-Bacchus.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

(1)

W art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 641/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych wolnostojących i pomp cyrkulacyjnych bezdławnicowych zintegrowanych z produktami (2) nałożono wymóg, aby do dnia 1 stycznia 2012 r. Komisja dokonała przeglądu metodyki obliczania współczynnika efektywności energetycznej dla bezdławnicowych pomp cyrkulacyjnych, określonej w pkt 2 załącznika II do tego rozporządzenia.

(2)

Przeprowadzony przez Komisję przegląd oraz doświadczenia uzyskane w związku z wykonaniem rozporządzenia (WE) nr 641/2009 ujawniły konieczność zmiany niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 641/2009, aby uniknąć niezamierzonego wpływu na rynki pomp cyrkulacyjnych i działanie produktów objętych tym rozporządzeniem.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 19 ust. 1 dyrektywy 2009/125/WE,

1)

art. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

(*1)   Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 32.”;"

2)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

3)

załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 641/2009 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Polska przedłożyła uzasadniony wniosek o zmianę załącznika II do dyrektywy 2005/36/WE.

(2)

Polska zwróciła się o zmianę zakresu szkolenia dotyczącego zawodu „dyżurny ruchu”, który to zawód jest już uwzględniony w załączniku II do dyrektywy 2005/36/WE. Przedmiotowe programy szkoleniowe spełniają warunki określone w art. 11 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 2005/36/WE, ponieważ zapewniają szkolenie równoważne z poziomem szkolenia przewidzianym na mocy art. 11 lit. c) ppkt (i) tej dyrektywy, zapewniają porównywalny poziom przygotowania zawodowego oraz przygotowują kursanta do pełnienia porównywalnych obowiązków i funkcji, jak wynika z poniższych przepisów: ustawa z dnia 8 stycznia 1999 r. – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego (Dz.U. z 1999 r. Nr 12, poz. 96); ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789); rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz.U. z 2004 r. Nr 212, poz. 2152); rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (Dz.U. z 2005 r. Nr 172, poz. 1444).

(3)

Polska zwróciła się ponadto o dodanie do załącznika II do dyrektywy 2005/36/WE zawodu „kierownik pociągu”. Programy szkoleniowe dotyczące tego zawodu spełniają warunki określone w art. 11 lit. c) ppkt (ii) wspomnianej dyrektywy, ponieważ zapewniają szkolenie równoważne z poziomem szkolenia przewidzianym na mocy jej art. 11 lit. c) ppkt (i), zapewniają porównywalny poziom przygotowania zawodowego oraz przygotowują kursanta do pełnienia porównywalnych obowiązków i funkcji, jak wynika z poniższych przepisów: ustawa z dnia 8 stycznia 1999 r. – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego (Dz.U. z 1999 r. Nr 12, poz. 96); ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789); rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz.U. z 2004 r. Nr 212, poz. 2152); rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (Dz.U. z 2005 r. Nr 172, poz. 1444).

(4)

Polska zwróciła się ponadto o dodanie do załącznika II do dyrektywy 2005/36/WE zawodu „mechanik statkowy żeglugi śródlądowej”. Programy szkoleniowe dotyczące tego zawodu spełniają warunki określone w art. 11 lit. c) ppkt (ii) wspomnianej dyrektywy, ponieważ zapewniają szkolenie równoważne z poziomem szkolenia przewidzianym na mocy jej art. 11 lit. c) ppkt (i), zapewniają porównywalny poziom przygotowania zawodowego oraz przygotowują kursanta do pełnienia porównywalnych obowiązków i funkcji, jak wynika z poniższych przepisów: ustawa z dnia 8 stycznia 1999 r. – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego (Dz.U. z 1999 r. Nr 12, poz. 96); rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 50, poz. 427).

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2005/36/WE.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Uznawania Kwalifikacji Zawodowych,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1067/2008 (3) otworzyło całkowity roczny kontyngent taryfowy na przywóz 3 112 030 ton pszenicy zwyczajnej, o jakości innej niż wysoka. Kontyngent ten został podzielony na cztery subkontyngenty.

(2)

Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1067/2008 dokonuje podziału subkontyngentu III (numer porządkowy 09.4125) na cztery kwartalne podokresy oraz ustala na 594 597 ton ilość dla podokresu nr 3, na okres od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2012 r.

(3)

Z komunikatu sporządzonego zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1067/2008 wynika, że wnioski złożone w okresie od dnia 29 czerwca 2012 r. od godziny 13.00 do dnia 6 lipca 2012 r. do godziny 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli, zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi wymienionego rozporządzenia, dotyczą ilości wyższych niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski.

(4)

Należy również zaprzestać wydawania pozwoleń na przywóz w ramach subkontyngentu III, określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1067/2008, w bieżącym podokresie obowiązywania kontyngentu.

(5)

W celu zapewnienia efektywnego zarządzania procedurą wydawania pozwoleń na przywóz niniejsze rozporządzenie musi wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,