(1)

Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzającego nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (2) zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1336/2011 (3) przewiduje roczny kontyngent taryfowy na przywóz 475 ton wyrażonych w masie tuszy młodej wołowiny zdefiniowanej w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 i pochodzących z obszaru celnego Kosowa (4).

(2)

Ten roczny kontyngent taryfowy powinien być zarządzany zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1255/2010 z dnia 22 grudnia 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry i Serbii (5).

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1255/2010.

(4)

W związku z tym, że art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1255/2010 stanowi, że kontyngenty taryfowe otwiera się corocznie na okres od dnia 1 stycznia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2012 r.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„ Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1255/2010 z dnia 22 grudnia 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, Czarnogóry, Serbii i Kosowa  (*1)

(*1)  Użycie tej nazwy nie ma wpływu na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości na temat ogłoszenia przez Kosowo niepodległości.”;"

2)

w art. 1 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

3)

w załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Na podstawie art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 agencje płatnicze państw członkowskich mają obowiązek zapewnienia, że dokumenty dotyczące dokonanych przez te agencje płatności są dostępne i przechowywane w sposób zapewniający ich kompletność, ważność i czytelność mimo upływu czasu. Aby uwzględnić zmiany, jakie dokonały się w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych, umożliwiając przechowywanie dokumentów towarzyszących wnioskom o przyznanie wsparcia w formie elektronicznej w bezpieczny i oszczędny sposób, należy zezwolić państwom członkowskim na przechowywanie dokumentów towarzyszących wnioskom o przyznanie wsparcia w formie elektronicznej zamiast w formie papierowej. Państwo członkowskie powinno mieć możliwość skorzystania z tej opcji, jeżeli prawo krajowe dopuszcza wykorzystanie dokumentów elektronicznych jako dowodu przeprowadzenia transakcji leżących u ich podstaw w ramach postępowań prowadzonych przed sądami krajowymi. Dokumenty elektroniczne należy chronić zgodnie z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa informacji w taki sam sposób, jak inne informacje przechowywane przez agencję płatniczą zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 885/2006 (2), aby mogły być one przedmiotem kontroli Komisji w razie takiej potrzeby w formie, która dokładnie odpowiada oryginalnym dokumentom w formie papierowej.

(2)

Zgodnie z art. 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, jeżeli wydatki nie zostały dokonane zgodnie z zasadami unijnymi, Komisja decyduje o kwotach podlegających wyłączeniu z finansowania unijnego. Ze względu na skuteczność i efektywność procedury rozliczenia zgodności, Komisja powinna mieć możliwość zaniechania postępowania w przypadkach, gdy ustalenia z dochodzenia prowadzą do wniosku, że domniemane maksymalne kwoty nie przekraczają 50 000 EUR i nie stanowią 10 % odpowiednich wydatków.

(3)

Aby zagwarantować, że procedura wykonania decyzji dotyczących EFRROW, podjętych na podstawie art. 30 i 31 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, jest skuteczna i przejrzysta, należy dopilnować, by zainteresowane państwo członkowskie uwzględniło skutki finansowe przedmiotowych decyzji podczas składania deklaracji wydatków, o której mowa w art. 27 przedmiotowego rozporządzenia.

(4)

Biorąc pod uwagę, iż dane państwo członkowskie może doświadczyć poważnych trudności finansowych, spowodowanych poważnym zakłóceniem międzynarodowej sytuacji gospodarczej, Komisja powinna mieć możliwość odroczenia terminu dokonania potrąceń z finansowania unijnego obejmujących wydatki dokonane w sposób naruszający przepisy unijne, jeżeli państwo członkowskie złoży taki wniosek. Odroczenie terminu dokonania potrąceń, nieprzekraczające okresu osiemnastu miesięcy, należy również przyznać tym państwom członkowskim, które złożyły stosowny wniosek, będąc równocześnie beneficjentem pomocy finansowej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiającym instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (3), rozporządzeniem Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiającym europejski mechanizm stabilizacji finansowej (4), umową ramową EFSF podpisaną dnia 7 czerwca 2010 r. oraz Porozumieniem ustanawiającym europejski mechanizm stabilności podpisanym dnia 11 lipca 2011 r. Państwa członkowskie korzystające z decyzji o odroczeniu gwarantują, że w odniesieniu do nieprawidłowości, które stanowią przyczynę potrąceń i które nadal istnieją w chwili wydania przedmiotowej decyzji, podjęte zostaną działania naprawcze zgodnie z planem działania opracowanym w porozumieniu z Komisją i zawierającym jasne wskaźniki dotyczące osiąganych postępów. Jeżeli państwo członkowskie korzystające z takiego odroczenia nie usunie przedmiotowych nieprawidłowości zgodnie z planem działania i w związku z tym narazi budżet Unii na dodatkowe ryzyko finansowe, Komisja powinna cofnąć decyzję odraczającą termin dokonania potrąceń przy jednoczesnym poszanowaniu zasady proporcjonalności.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 885/2006.

(6)

Komitet ds. Funduszy Rolniczych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

1)

w art. 9 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

2)

w art. 10 ust. 2 ostatnie zdanie w akapicie drugim otrzymuje brzmienie:

„Po przyjęciu decyzji zgodnie z art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 Komisja potrąca tę kwotę od pierwszej płatności, w odniesieniu do której państwo członkowskie złożyło deklarację wydatków, lub ją do niej dodaje.”;

3)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

(2)

W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednogłośnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

(3)

Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

(4)

Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej ze zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

(5)

Polska wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący danych rejestracyjnych pojazdów.

(6)

Niderlandy wraz z Polską z powodzeniem przeprowadziły operację pilotażową.

(7)

W Polsce przeprowadzono wizytę ewaluacyjną, a belgijsko-niderlandzki zespół oceniający sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

(8)

Radzie przedstawiono ogólne sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą danych rejestracyjnych pojazdów,