ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.117.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 117

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 55
1 maja 2012


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

 

2012/231/UE

 

*

Decyzja Rady z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.

1

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 372/2012 z dnia 30 kwietnia 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

2

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 373/2012 z dnia 30 kwietnia 2012 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 maja 2012 r.

4

 

 

DECYZJE

 

 

2012/232/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Rady z dnia 26 kwietnia 2012 r. upoważniająca Rumunię do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

7

 

 

2012/233/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 27 kwietnia 2012 r. określająca datę uruchomienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) w regionie drugim

9

 

 

2012/234/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) za rok budżetowy 2011 (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2883)

11

 

 

2012/235/UE

 

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie ustanowienia Rady TARGET2-Securities oraz uchylająca decyzję EBC/2009/6 (EBC/2012/6)

13

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Somalia/1/2011 z dnia 6 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia) (2011/815/WPZiB) (Dz.U. L 324 z 7.12.2011)

30

 

*

Protokół o sprostowaniu do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, podpisanej w Luksemburgu dnia 29 kwietnia 2008 r.(Dz.U. L 28 z 30.1.2010, s. 2. Sprostowanie opublikowane w Dz.U. L 58 z 9.3.2010, s. 22)

31

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/1


DECYZJA RADY

z dnia 23 kwietnia 2012 r.

w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.

(2012/231/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 25 maja 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na mocy art. XXVIII GATT z 1994 r. w celu renegocjowania koncesji w odniesieniu do linii taryfowych dotyczących mięsa drobiowego zgodnie z rozdziałem 16 Nomenklatury scalonej przewidzianej w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1) („CN”).

(2)

Negocjacje te zakończyły się zawarciem porozumień w formie wymiany listów parafowanych z Tajlandią w dniu 22 listopada 2011 r. i z Brazylią w dniu 7 grudnia 2011 r. (zwanych dalej „porozumieniami”).

(3)

Należy podpisać porozumienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. (2).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 kwietnia 2012 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

(2)  Teksty porozumień zostaną opublikowane wraz z decyzjami w sprawie ich zawarcia.


ROZPORZĄDZENIA

1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/2


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 372/2012

z dnia 30 kwietnia 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

JO

98,8

MA

61,9

TN

124,7

TR

115,6

ZZ

100,3

0707 00 05

JO

225,1

TR

129,4

ZZ

177,3

0709 93 10

JO

225,1

MA

29,9

TR

144,1

ZZ

133,0

0805 10 20

CL

48,2

EG

61,3

IL

70,4

MA

59,1

TN

116,7

ZA

40,1

ZZ

66,0

0805 50 10

TR

58,4

ZA

91,9

ZZ

75,2

0808 10 80

AR

87,0

BR

80,8

CL

93,9

CN

82,3

MK

31,8

NZ

128,7

US

158,7

ZA

89,7

ZZ

94,1


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/4


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 373/2012

z dnia 30 kwietnia 2012 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 maja 2012 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 maja 2012 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

(5)

Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 maja 2012 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 maja 2012 r.

Kod CN

Wyszczególnienie

Należność celna przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 19 00

1001 11 00

PSZENICA durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

ex 1001 91 20

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 99 00

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 10 00

1002 90 00

ŻYTO

0,00

1005 10 90

KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00

1007 10 90

1007 90 00

Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

0,00


(1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

16.4.2012-27.4.2012

1.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

(EUR/t)

 

Pszenica zwykła (1)

Kukurydza

Pszenica durum, wysokiej jakości

Pszenica durum, średniej jakości (2)

Pszenica durum, niskiej jakości (3)

Giełda

Minnéapolis

Chicago

Notowanie

235,50

185,78

Cena FOB USA

256,98

246,98

226,98

Premia za Zatokę

19,34

Premia za Wielkie Jeziora

43,27

2.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

17,74 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

51,53 EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


DECYZJE

1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/7


DECYZJA WYKONAWCZA RADY

z dnia 26 kwietnia 2012 r.

upoważniająca Rumunię do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(2012/232/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 27 września 2011 r. Rumunia wniosła o upoważnienie jej do wprowadzenia szczególnych środków dotyczących niektórych silnikowych pojazdów drogowych, stanowiących odstępstwo od tych przepisów określonych w dyrektywie 2006/112/WE, które regulują prawo podatnika do odliczenia VAT płaconego od zakupionych towarów i usług, oraz od tych przepisów, które nakładają wymóg opodatkowania składników majątku przedsiębiorstwa używanych do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

(2)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 1 grudnia 2011 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Rumunię. Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. Komisja powiadomiła Rumunię, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

(3)

Art. 168 dyrektywy 2006/112/WE ustanawia prawo podatnika do odliczenia VAT nałożonego na dostarczane mu towary i świadczone na jego rzecz usługi, które są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Art. 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy zawiera wymóg rozliczania się z VAT w przypadku użycia składników majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa.

(4)

Trudne jest dokładne określenie zakresu wykorzystywania pojazdów do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nawet jeśli jest to możliwe, procedura jest często skomplikowana. W ramach środków, których dotyczy wniosek, kwota odliczenia VAT w przypadku wydatków związanych z silnikowymi pojazdami drogowymi, które nie są używane wyłącznie do celów działalności gospodarczej, powinna, z pewnymi wyjątkami, być procentową stawką zryczałtowaną. W oparciu o obecnie dostępne informacje władze Rumunii uważają, że stawka 50 % jest uzasadniona. Jednocześnie w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania wymóg rozliczenia się z VAT w przypadku użycia silnikowego pojazdu drogowego do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej powinien być zawieszony, jeśli pojazd silnikowy podlega powyższemu ograniczeniu. Środki te mogą być uzasadnione potrzebą uproszczenia procedury poboru VAT i zapobieżenia uchylaniu się od płacenia podatków wynikającemu z niewłaściwego prowadzenia dokumentacji oraz składania fałszywych deklaracji podatkowych.

(5)

Ograniczenie prawa do odliczenia w ramach szczególnych środków powinno dotyczyć VAT płaconego od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, leasingu lub wynajmu określonych silnikowych pojazdów drogowych oraz związanych z nimi wydatków, w tym zakupu paliwa.

(6)

Niektóre typy silnikowych pojazdów drogowych powinny zostać wyłączone z zakresu stosowania szczególnych środków, ponieważ – ze względu na swój charakter lub rodzaj działalności gospodarczej, do jakiej są wykorzystywane – jakiekolwiek ich użycie do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej uznaje się za nieistotne. W związku z tym szczególne środki nie powinny mieć zastosowania do pojazdów posiadających – łącznie z siedzeniem kierowcy – więcej niż dziewięć miejsc siedzących, o maksymalnej dopuszczalnej masie ponad 3 500 kg. Ponadto należy przedstawić szczegółowy wykaz określonych typów pojazdów wyłączonych z tego ograniczenia w oparciu o ich szczególne przeznaczenie.

(7)

Środki stanowiące odstępstwo powinny być ograniczone w czasie, aby można było ocenić ich skuteczność oraz stwierdzić, czy wskaźnik procentowy jest odpowiedni, ponieważ proponowana wysokość opiera się na wstępnych ustaleniach dotyczących użycia do celów działalności gospodarczej.

(8)

Jeśli Rumunia uzna za konieczne przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo, powinna terminowo przedłożyć Komisji, wraz z wnioskiem dotyczącym przedłużenia, sprawozdanie dotyczące stosowania danego środka, zawierające przegląd stosowanego wskaźnika procentowego.

(9)

W dniu 29 października 2004 r. Komisja przyjęła wniosek (2) dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG, obecnie dyrektywę 2006/112/WE, obejmujący harmonizację kategorii wydatków, w odniesieniu do których mogą mieć zastosowanie wyjątki od prawa do odliczeń. Zgodnie z tym wnioskiem wyjątki od tego prawa do odliczeń można stosować do silnikowych pojazdów drogowych. Ustanowiony niniejszą decyzją środek stanowiący odstępstwo powinien wygasnąć w dniu wejścia w życie dyrektywy zmieniającej, jeśli data ta będzie wcześniejsza niż data wygaśnięcia środka określona niniejszą decyzją.

(10)

Odstępstwo wpłynie jedynie w nieznacznym stopniu na ogólną kwotę wpływów z podatków pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji i nie będzie mieć wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z podatku od wartości dodanej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE Rumunia zostaje upoważniona do ograniczenia do wysokości 50 % prawa do odliczenia VAT od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, leasingu lub wynajmu silnikowych pojazdów drogowych, a także VAT naliczanego od wydatków związanych z silnikowymi pojazdami drogowymi, jeśli pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej.

Ograniczenie określone w akapicie pierwszym nie ma zastosowania do silnikowych pojazdów drogowych o maksymalnej dopuszczalnej masie ponad 3 500 kg, posiadających – łącznie z siedzeniem kierowcy – więcej niż dziewięć miejsc siedzących.

Artykuł 2

Art. 1 akapit pierwszy nie ma zastosowania do następujących kategorii silnikowych pojazdów drogowych:

a)

pojazdów używanych wyłącznie na potrzeby służb ratunkowych, usług w zakresie bezpieczeństwa, ochrony oraz usług kurierskich;

b)

pojazdów używanych przez agentów do spraw sprzedaży oraz agentów do spraw zakupów;

c)

pojazdów używanych do celów przewozu pasażerów za wynagrodzeniem, w tym usług taksówkowych;

d)

pojazdów używanych do świadczenia usług za wynagrodzeniem, w tym usług wynajmu oraz kursów nauki jazdy prowadzonych przez szkoły nauki jazdy;

e)

pojazdów używanych do celów wynajmu lub leasingu;

f)

pojazdów używanych jako produkty do celów handlowych.

Artykuł 3

W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rumunia zostaje upoważniona do nietraktowania jako świadczenia usług za wynagrodzeniem prywatnego wykorzystania przez podatnika lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, pojazdu, do którego zastosowanie ma ograniczenie, o którym mowa w art. 1 niniejszej decyzji.

Artykuł 4

1.   Niniejsza decyzja wygasa w dniu wejścia w życie przepisów unijnych określających wydatki związane z silnikowymi pojazdami drogowymi, które nie dają prawa do pełnego odliczenia podatku VAT, lub w dniu 31 grudnia 2014 r., w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.

2.   Ewentualny wniosek o przedłużenie środków określonych niniejszą decyzją przedkłada się Komisji do dnia 31 marca 2014 r.

Do tego wniosku załącza się sprawozdanie obejmujące przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia VAT na podstawie niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej doręczenia.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2012 r.

W imieniu Rady

M. GJERSKOV

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

(2)  COM(2004) 728 wersja ostateczna.


1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/9


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 27 kwietnia 2012 r.

określająca datę uruchomienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) w regionie drugim

(2012/233/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (1), w szczególności jego art. 48 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z decyzją Komisji 2010/49/WE z dnia 30 listopada 2009 r. określającą pierwsze regiony, w których uruchomiony zostanie wizowy system informacyjny (VIS) (2), drugi region, w którym należy rozpocząć gromadzenie i przekazywanie danych wizowych do VIS w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych, obejmuje Izrael, Jordan, Liban i Syrię.

(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do systemu VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tym regionie, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.

(3)

Warunki określone w pierwszym zdaniu art. 48 ust. 3 rozporządzenia w sprawie VIS są zatem spełnione, konieczne jest więc określenie daty uruchomienia VIS w regionie drugim.

(4)

Z uwagi na konieczność ustalenia daty uruchomienia VIS w najbliższej przyszłości, niniejsza decyzja powinna wejść w życie w dniu publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(5)

Ze względu na to, że rozporządzenie w sprawie VIS stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, Dania poinformowała o wdrożeniu rozporządzenia w sprawie VIS do swojego ustawodawstwa krajowego zgodnie z art. 5 protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.

(6)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji, ani nie podlega jej stosowaniu.

(7)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (4). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji, ani nie podlega jej stosowaniu.

(8)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE (6) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.

(9)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).

(10)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, należących do dziedziny określonej w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (9).

(11)

W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.

(12)

W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 aktu przystąpienia z 2005 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W dniu 10 maja 2012 r. uruchamia się wizowy system informacyjny w regionie drugim, określonym na mocy decyzji 2010/49/WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się zgodnie z traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60.

(2)  Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 62.

(3)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

(4)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

(5)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

(6)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

(7)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

(8)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

(9)  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.


1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/11


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 27 kwietnia 2012 r.

w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) za rok budżetowy 2011

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2883)

(2012/234/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1), w szczególności jego art. 30 i 33,

po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 Komisja, na podstawie rocznych sprawozdań finansowych przekazanych przez państwa członkowskie wraz z informacjami wymaganymi do rozliczenia oraz ze świadectwem kompletności, dokładności i prawdziwości przekazanych ksiąg oraz ze sprawozdaniami jednostek certyfikujących, rozlicza rachunki agencji płatniczych, o których mowa w art. 6 wymienionego rozporządzenia.

(2)

Na podstawie art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do prowadzenia kont przez agencje płatnicze, deklaracji wydatków i dochodów oraz warunków zwrotu wydatków w ramach EFRG i EFRROW (2), rok budżetowy dla rachunków EFRG rozpoczyna się w dniu 16 października roku N-1, a kończy w dniu 15 października roku N. W ramach rozliczania rachunków, w celu ujednolicenia okresu referencyjnego dla wydatków EFRROW z okresem referencyjnym dla wydatków EFRG, wydatkami uwzględnianymi w odniesieniu do roku budżetowego 2011 są wydatki dokonane przez państwa członkowskie między dniem 16 października 2010 r. a dniem 15 października 2011 r.

(3)

Artykuł 10 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFRG i EFRROW (3) stanowi, że kwotę, która zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków, o której mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy wymienionego rozporządzenia, podlega zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub która jest płatna na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie płatności pośrednich w danym roku budżetowym z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z ust. 1. Komisja potrąca tę kwotę od następnej płatności pośredniej bądź ją do niej dodaje.

(4)

Komisja sprawdziła informacje przekazane przez państwa członkowskie oraz powiadomiła państwa członkowskie przed dniem 31 marca 2012 r. o wynikach tej weryfikacji oraz o niezbędnych poprawkach.

(5)

Roczne sprawozdania finansowe oraz dokumenty towarzyszące pozwalają Komisji podjąć decyzję dotyczącą kompletności, dokładności i prawdziwości przedłożonych rocznych sprawozdań finansowych w przypadku niektórych agencji płatniczych. Kwoty rozliczone w rozbiciu na poszczególne państwa członkowskie oraz kwoty podlegające zwrotowi od lub płatne na rzecz poszczególnych państw członkowskich są wymienione w załączniku I.

(6)

Informacje przekazane przez niektóre inne agencje płatnicze wymagają przeprowadzenia dodatkowego postępowania, a ich rachunki nie mogą zostać rozliczone niniejszą decyzją. W załączniku II wymienione są agencje płatnicze, których to dotyczy.

(7)

Zgodnie z art. 33 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 50 % konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi państwo członkowskie, którego to dotyczy, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło przed zamknięciem programu rozwoju obszarów wiejskich w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, albo w chwili zamknięcia programu, jeżeli powyższe terminy wygasają przed jego zamknięciem. Artykuł 33 ust. 4 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur odzyskiwania wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, określono w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2012 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 33 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.

(8)

Zgodnie z art. 33 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 po zamknięciu programu rozwoju obszarów wiejskich państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego albo w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 33 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedstawiono kwoty, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania oraz powody tej decyzji. Kwotami tymi nie zostają obciążone państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz muszą one w związku z powyższym zostać pokryte z budżetu UE. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 33 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia.

(9)

Zgodnie z art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 niniejsza decyzja nie ma wpływu na późniejsze decyzje Komisji wykluczające z finansowania unijnego wydatki dokonane niezgodnie z przepisami Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zostają rozliczone rachunki agencji płatniczych państw członkowskich, z wyjątkiem agencji płatniczych określonych w art. 2, dotyczące wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odniesieniu do roku budżetowego 2011.

Kwoty, które na podstawie niniejszej decyzji podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego w ramach każdego programu rozwoju obszarów wiejskich, wraz z kwotami wynikającymi z zastosowania art. 33 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, określono w załączniku I.

Artykuł 2

W odniesieniu do roku budżetowego 2011 rachunki agencji płatniczych państw członkowskich, dotyczące wydatków na programy rozwoju obszarów wiejskich finansowane przez EFRROW, określone w załączniku II, są wyłączone z niniejszej decyzji i będą przedmiotem przyszłej decyzji w sprawie rozliczenia rachunków.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2012 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

(2)  Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 1.

(3)  Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 90.


1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/13


DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 29 marca 2012 r.

w sprawie ustanowienia Rady TARGET2-Securities oraz uchylająca decyzję EBC/2009/6

(EBC/2012/6)

(2012/235/UE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 12 ust. 3 oraz art. 17, 18 i 22,

uwzględniając wytyczne EBC/2010/2 z dnia 21 kwietnia 2010 r. w sprawie TARGET2-Securities (1),

uwzględniając decyzję EBC/2009/6 z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie ustanowienia Rady Projektu TARGET2-Securities (TARGET2-Securities Programme Board) (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Podczas posiedzenia w dniu 6 lipca 2006 r. Rada Prezesów zdecydowała o podjęciu działań zmierzających do zbadania – we współpracy z centralnymi depozytami papierów wartościowych i innymi uczestnikami rynku – możliwości realizacji w ramach Eurosystemu nowego projektu w zakresie rozrachunku papierów wartościowych pod nazwą TARGET2-Securities (T2S). W ramach zadań realizowanych zgodnie z art. 17, 18 i 22 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) Eurosystem wprowadzi T2S jako usługę opartą na jednolitej platformie umożliwiającej neutralne i ponadgraniczne świadczenie w całej Europie podstawowych usług rozrachunku operacji gotówkowych i papierów wartościowych; zaoferowanie tej usługi depozytom papierów wartościowych umożliwi im świadczenie na rzecz ich klientów zharmonizowanych i standaryzowanych usług rozrachunku wg zasady dostawa za płatność (DVP) w pieniądzu banku centralnego w ramach zintegrowanego środowiska technicznego.

(2)

W dniu 17 lipca 2008 r. Rada Prezesów podjęła decyzję o rozpoczęciu realizacji projektu T2S oraz przeznaczeniu na ten cel środków niezbędnych do całkowitej realizacji projektu. Na podstawie oferty złożonej przez Deutsche Bundesbank, Banco de Espańa, Banque de France oraz Banca d’Italia (zwane dalej „grupą czterech BC”) Rada Prezesów zdecydowała, że projekt T2S zostanie stworzony i będzie obsługiwany przez te krajowe banki centralne (KBC).

(3)

Powołano Radę Projektu T2S jako sprawny organ zarządzający, mający za zadanie opracowywanie na rzecz Rady Prezesów projektów rozwiązań kluczowych kwestii strategicznych i realizowanie zadań o charakterze czysto technicznym oraz zapewnienie efektywnej organizacji projektu T2S, obejmującej zainteresowane podmioty – zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne.

(4)

Zgodnie z zasadą decentralizacji ustanowioną w art. 12 ust. 1 Statutu ESBC, w zakresie uznanym za możliwy i odpowiedni, KBC przeprowadzają operacje stanowiące część zadań Eurosystemu. Banki centralne Eurosystemu powierzą zatem Radzie T2S realizację określonych zadań, umożliwiając tym samym w pełni efektywne działanie Rady oraz upoważniając ją do działania w imieniu całego Eurosystemu.

(5)

Zgodnie z zasadami zarządzania T2S Rada T2S zastąpi Radę Projektu T2S.

(6)

Należy zatem uchylić decyzję EBC/2009/6,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Definicje

Terminy użyte w niniejszej decyzji mają takie samo znaczenie jak w wytycznych EBC/2010/2 oraz umowie ramowej T2S (T2S Framework Agreement) zatwierdzonej przez Radę Prezesów w dniu 17 listopada 2011 r.

Artykuł 2

Rada T2S

1.   Ustanawia się Radę T2S jako sprawny organ zarządzający w ramach Eurosystemu, którego zadania obejmują opracowywanie na rzecz Rady Prezesów projektów rozwiązań kluczowych kwestii strategicznych oraz realizowanie zadań powierzonych przez Radę Prezesów.

2.   Załącznik I do niniejszej decyzji zawiera mandat Rady T2S, obejmujący jej cele, obowiązki, zadania, skład, procedury działania oraz budżet.

3.   Załącznik II do niniejszej decyzji zawiera regulamin Rady T2S.

4.   Załącznik III do niniejszej decyzji zawiera kodeks postępowania członków Rady T2S.

5.   Załącznik IV do niniejszej decyzji zawiera zasady i wymogi dotyczące wyboru, powołania i zastępowania członków Rady T2S spoza banków centralnych.

6.   Rada T2S rozpocznie prace w lipcu 2012 r.

Artykuł 3

Uchylenie decyzji EBC/2009/6

Uchyla się decyzję EBC/2009/6.

Artykuł 4

Przepisy przejściowe

Członkowie Rady Projektu T2S kontynuują wykonywanie swoich obowiązków i zadań do czasu powołania wszystkich członków Rady T2S, którym przysługuje prawo głosu.

Artykuł 5

Przepis końcowy

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 29 marca 2012 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 29 marca 2012 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC


(1)  Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 65.

(2)  Dz.U. L 102 z 22.4.2009, s. 12.


ZAŁĄCZNIK I

MANDAT

RADY T2S

WPROWADZENIE

Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Eurosystem będzie oferował usługi T2S europejskim centralnym depozytom papierów wartościowych (zwanym dalej „depozytami papierów wartościowych”). Ogólnym celem T2S jest usprawnienie integracji usług posttransakcyjnych poprzez zaoferowanie podstawowego, neutralnego rozrachunku operacji gotówkowych i operacji na papierach wartościowych w pieniądzu banku centralnego, świadczonego ponadgranicznie w całej Europie, co umożliwi depozytom papierów wartościowych świadczenie zharmonizowanych i standaryzowanych usług rozrachunku w ramach zintegrowanego środowiska technicznego umożliwiającego rozrachunek transgraniczny.

OBOWIĄZKI RADY T2S

Z zastrzeżeniem ostatecznych kompetencji decyzyjnych Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC), Rada Prezesów powierzyła Radzie T2S wykonywanie precyzyjnie określonych zadań dotyczących projektu T2S i świadczenia usług T2S. W miarę pojawiania się ewentualnych nowych kwestii dotyczących T2S Rada Prezesów może przyznawać Radzie T2S dalsze precyzyjnie określone zadania, których wykonywanie należy co do zasady do kompetencji Rady Prezesów. W związku z tym że ostateczne kompetencje w zakresie spraw związanych z T2S należą do Rady Prezesów, wszelkie zadania powierzone Radzie T2S i przez nią wykonywane nadal mogą być wykonywane przez Radę Prezesów. Rada T2S działa również w oparciu o protokół T2S podpisany przez banki centralne Eurosystemu.

Rada T2S działa w zakresie ram prawnych T2S (w szczególności umów ramowych, umów o uczestnictwo waluty, umowy pomiędzy poziomami 2 i 3 z dnia 20 kwietnia 2011 r. oraz wytycznych EBC/2010/2).

Rada T2S zapewnia realizację projektu T2S:

a)

w sposób zgodny z oczekiwaniami rynku odzwierciedlonymi w dokumentacji wymogów użytkownika (dokumentacji URD – User Requirements Document);

b)

w ramach zasad finansowania T2S;

c)

w terminach określonych przez Radę Prezesów.

Harmonogram przewiduje przejęcie przez Radę T2S obowiązków i zadań Rady Projektu T2S od lipca 2012 r. Niniejszy mandat jest ważny do końca okresu migracji do T2S, po czym zostanie zmieniony.

Po wdrożeniu projektu T2S Rada T2S zapewnia sprawne funkcjonowanie systemu T2S zgodnie z odpowiednią dokumentacją techniczną i prawną. Ponadto Rada T2S stwarza warunki dla adaptowania usług T2S do przyszłych potrzeb rynku.

ZADANIA

Rada Prezesów powierzyła Radzie T2S następujące zadania:

1.

Opracowywanie projektów decyzji Rady Prezesów dotyczących:

a)

ogólnej strategii T2S;

b)

zarządzania T2S;

c)

finansów T2S, w tym:

(i)

podstawowych zasad finansowych T2S (w szczególności budżetu, kwot, okresu rozliczeniowego, finansowania);

(ii)

regularnej analizy ryzyka finansowego, na jakie narażony jest Eurosystem;

(iii)

zasad zarządzania rachunkiem projektu T2S, prowadzonym w księgach EBC i zarządzanym przez Radę T2S w imieniu Eurosystemu;

(iv)

metodologii kosztów T2S;

(v)

zasad ustalania opłat za usługi T2S;

d)

ogólnego planu projektu T2S;

e)

zatwierdzania i ustalania kolejności wniosków dotyczących zmian dokumentacji URD;

f)

umów podpisywanych pomiędzy Eurosystemem a zewnętrznymi podmiotami zainteresowanymi;

g)

zasad zarządzania ryzykiem w T2S;

h)

umów o gwarantowanym poziomie usług zawartych z depozytami papierów wartościowych, krajowymi bankami centralnymi (KBC) i grupą czterech BC;

i)

strategii testowania T2S i strategii migracji do T2S;

j)

strategii dotyczącej usług połączeniowych;

k)

strategii zarządzania w sytuacjach kryzysowych;

l)

opisu usługi T2S (T2S Service Description);

m)

odpowiedzialności i innych roszczeń;

n)

przestrzegania przez depozyty papierów wartościowych kryteriów kwalifikowania depozytów papierów wartościowych do korzystania z usług T2S.

2.

Zarządzanie/sterowanie projektem T2S i relacjami z grupą czterech BC

Rada T2S:

a)

prowadzi ogólny zarząd projektu T2S i usług T2S;

b)

realizuje szczegółowy plan, oparty na ogólnym planie projektu T2S, zatwierdzony przez Radę Prezesów;

c)

negocjuje ewentualne zmiany umowy pomiędzy poziomami 2 i 3 oraz przedkłada je Radzie Prezesów do zatwierdzenia;

d)

ustanawia regularne kontakty z grupą czterech BC w celu uzyskania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań zgodnie z umową pomiędzy poziomami 2 i 3;

e)

omawia i zatwierdza świadczenia grupy czterech BC (np. ogólną specyfikację funkcjonalną, szczegółową specyfikację funkcjonalną użytkownika oraz podręczniki użytkownika) zgodnie z ustalonymi wcześniej standardami jakościowymi oraz zapewnia ich spójność z dokumentacją URD;

f)

zatwierdza propozycje grupy czterech BC, w szczególności dotyczące strategii IT, usług sieciowych i planowania wydajności, związane ściśle z T2S;

g)

koordynuje odpowiednie zarządzanie zmianami zestawu dokumentacji określającej zakres T2S (T2S Scope Defining Set of Documents) oraz ustalanie kolejności zatwierdzonych zmian dotyczących nowych wersji T2S;

h)

tworzy scenariusze testów odbiorczych Eurosystemu (Eurosystem Acceptance Tests) oraz koordynuje testy, w których uczestniczą różne typy zainteresowanych podmiotów;

i)

ustanawia substrukturę odpowiedzialną za testy użytkownika, zgodnie z harmonogramami testów użytkownika (Schedules on User Testing) zawartymi w umowie ramowej oraz umowie o uczestnictwo waluty;

j)

wdraża zasady zarządzania ryzykiem w T2S w ramach parametrów określonych przez Radę Prezesów;

k)

wdraża strategię migracji do T2S w ramach parametrów określonych przez Radę Prezesów;

l)

wdraża ramy operacyjne T2S, w tym strategię zarządzania w sytuacjach kryzysowych i nadzwyczajnych, w ramach parametrów określonych przez Radę Prezesów;

m)

zapewnia właściwe funkcjonowanie oraz jakość usług T2S;

n)

zapewnia zgodność usług T2S z wymogami regulacyjnymi i nadzorczymi.

3.

Relacje z zewnętrznymi podmiotami zainteresowanymi

Rada T2S:

a)

zapewnia zgodność usług T2S z potrzebami rynku;

b)

współdziała z depozytami papierów wartościowych i bankami centralnymi w celu ułatwienia ich migracji do T2S;

c)

negocjuje z depozytami papierów wartościowych i bankami centralnymi spoza strefy euro, które podpisały umowę ramową oraz umowę o uczestnictwo waluty, zmiany tych umów; to zadanie Rada T2S wykonuje wspólnie z bankami centralnymi Eurosystemu;

d)

koordynuje współpracę z innymi strukturami zarządzania T2S, w szczególności z grupą sterującą depozytów papierów wartościowych, grupą sterującą ds. walut innych niż euro oraz grupą doradczą T2S;

e)

współdziała z dostawcami usług połączeniowych;

f)

wyznacza przewodniczących grup technicznych po konsultacji z grupą sterującą depozytów papierów wartościowych i grupą sterującą ds. walut innych niż euro oraz otrzymuje od tych grup technicznych sprawozdania;

g)

omawia, koordynuje i zmierza do znalezienia możliwych rozwiązań w celu rozstrzygania sporów powstających w kontekście T2S z uczestniczącymi depozytami papierów wartościowych i bankami centralnymi w ramach procedury rozstrzygania sporów i eskalacji, określonej w umowie ramowej i umowie o uczestnictwo waluty, oraz w ramach swojego mandatu;

h)

przedstawia odpowiednie informacje właściwym organom regulacyjnym i nadzorczym;

i)

z pomocą prowadzonego w EBC biura projektu T2S i sieci ekspertów banków centralnych wykonuje centralne funkcje w zakresie komunikacji z uczestnikami rynku i organami publicznymi w odniesieniu do T2S;

j)

promuje i uczestniczy w pracach harmonizacyjnych dotyczących T2S;

k)

ściśle współpracuje z wszystkimi właściwymi organami publicznymi i podmiotami prywatnymi (np. Komisją Europejską, Parlamentem Europejskim, organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych) w zakresie odpowiednich inicjatyw w obszarze rozliczeń i rozrachunku papierów wartościowych;

l)

zapewnia przejrzystość poprzez terminowe i konsekwentne publikowanie odpowiedniej dokumentacji.

4.

Zasady finansowania T2S

Rada T2S zarządza zasadami finansowania T2S w sposób określony w wytycznych EBC/2010/2.

Od rozpoczęcia fazy operacyjnej Rada T2S regularnie przedstawia depozytom papierów wartościowych oraz bankom centralnym spoza strefy euro będącym stronami umowy sprawozdania finansowe przedstawiające w sposób uczciwy warunki biznesowe i finansowe, rezultaty operacyjne oraz stopień pokrycia kosztów działania T2S.

Przed przedłożeniem Radzie Prezesów projektów zmian zasad finansowania T2S skutkujących zmianami zasad ustalania opłat za usługi T2S zasięga się opinii grupy sterującej depozytów papierów wartościowych, grupy sterującej ds. walut innych niż euro, grupy doradczej T2S oraz odpowiednich komitetów Europejskiego Systemu Banków Centralnych.

W niezbędnym zakresie EBC zapewnia Radzie T2S odpowiednie wsparcie. Koszty udzielenia takiego wsparcia przez EBC podlegają zwrotowi.

Ponadto Rada T2S:

a)

zarządza budżetem T2S przy użyciu rachunku projektu T2S;

b)

po przyjęciu świadczeń grupy czterech BC przez Radę T2S – zatwierdza płatności rat na rzecz grupy czterech BC, zgodnie z uzgodnionym harmonogramem płatności zatwierdzonym przez Radę Prezesów;

c)

zatwierdza koszty dodatkowego wsparcia udzielanego bankom centralnym Eurosystemu przez grupę czterech BC, zgodnie z umową pomiędzy poziomami 2 i 3;

d)

zatwierdza płatność rat na rzecz EBC na podstawie kosztów poniesionych przez EBC w odniesieniu do T2S;

e)

zatwierdza i inicjuje pobieranie opłat od klientów T2S oraz zwrot kosztów na rzecz banków centralnych Eurosystemu.

SKŁAD

Wszystkich członków Rady T2S mianuje Rada Prezesów. Działając w charakterze członków Rady T2S, członkowie podlegają kolektywnie i wyłącznie organom decyzyjnym EBC oraz przestrzegają zasad określonych w kodeksie postępowania członków Rady T2S, zawartym w załączniku III. Działając w tym charakterze członkowie z banków centralnych Eurosystemu oraz banków centralnych spoza strefy euro mogą korzystać z doradztwa innych pracowników swoich instytucji macierzystych. W żadnych okolicznościach nie mogą oni przyjmować instrukcji od instytucji macierzystych ani zobowiązywać się do zajęcia określonego stanowiska podczas obrad i głosowań Rady T2S.

W skład Rady T2S wchodzą:

a)

przewodniczący, będący menadżerem wysokiego szczebla w ECB;

b)

dziewięciu członków z pozostałych KBC Eurosystemu, w tym po jednym z każdego z następujących banków centralnych: Deutsche Bundesbank, Banco de Espańa, Banque de France oraz Banca d'Italia;

c)

jeden członek z banku centralnego spoza strefy euro, który podpisał umowę o uczestnictwo waluty (lub dwóch takich członków, jeżeli wolumen rozrachunku w walutach innych niż euro będzie stanowił co najmniej 20% wolumenu strefy euro);

d)

dwóch członków spoza banków centralnych (bez prawa głosu), których instytucją macierzystą nie jest bank centralny, posiadających rozległe doświadczenie jako urzędnicy wysokiego szczebla w branży rozrachunku papierów wartościowych oraz, w możliwym zakresie, doświadczenie w zarządzaniu projektem, nieobciążonych konfliktem interesów.

Przewodniczącego wspiera wiceprzewodniczący, którego wyznacza Rada Prezesów. Wiceprzewodniczący jest członkiem Rady mogącym zastąpić przewodniczącego w przypadku jego nieobecności. Jeżeli wolumen rozrachunku dostawa za płatność (DvP) w walutach innych niż euro stanowić będzie co najmniej 40% wolumenu rozrachunku DvP w euro, uczestniczące banki centralne spoza strefy euro będą miały prawo zaproponowania wiceprzewodniczącego.

Kadencja członka Rady T2S trwa 24 miesiące, z możliwością powołania na kolejną kadencję.

Rada Prezesów podejmuje decyzję w przedmiocie składu Rady T2S na podstawie propozycji Zarządu EBC. W odniesieniu do kategorii a)–c) kandydatury przedstawia gubernator/prezes odpowiedniego banku centralnego. Zarząd preferuje kandydatów, którzy w swoich bankach centralnych podlegają bezpośrednio najwyższemu organowi zarządzającemu. Przedstawiając swoje propozycje Zarząd zapewnia właściwą równowagę pomiędzy członkami dysponującymi doświadczeniem w obszarze IT, doświadczeniem w zarządzaniu projektem oraz doświadczeniem w branży rozrachunku papierów wartościowych (jako dostawca usług lub ich użytkownik).

PROCEDURY ROBOCZE

1.   Proces decyzyjny

Jeżeli to możliwe, Rada T2S podejmuje decyzje poprzez konsensus. Jeżeli jednak osiągnięcie konsensusu w rozsądnym czasie nie jest możliwe, przewodniczący może zdecydować o zarządzeniu głosowania według procedury zwykłej większości.

Stosuje się następujące zasady:

a)

co do zasady, do ważnego prowadzenia obrad wymagane jest kworum w ilości siedmiu członków Rady;

b)

prawo głosu przysługuje wyłącznie członkom Rady T2S należącym do kategorii a)–c);

c)

w przypadku nieobecności członek Rady, któremu przysługuje prawo głosu, może delegować oddania głosu innemu członkowi; żaden członek Rady nie może oddać w danej sprawie więcej niż dwóch głosów;

d)

w przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego;

e)

członkowie Rady T2S dotknięci konfliktem interesów nie uczestniczą w procesie decyzyjnym i nie głosują;

f)

członkowie mają obowiązek przestrzegania kodeksu postępowania członków Rady T2S.

2.   Obciążenie pracą i wsparcie

Z zastrzeżeniem zasad dobrego zarządzania określonych w art. 8 wytycznych EBC/2010/2:

a)

przewodniczący pracuje nad zagadnieniami dotyczącymi T2S w pełnym wymiarze czasu; pozostali członkowie Rady pracują w wymiarze 30 %;

b)

wsparcie Radzie T2S zapewnia biuro projektu T2S w EBC;

c)

do prac Rady T2S wkład wnosi kontroler projektu;

d)

wsparcie Radzie T2S zapewnia komitet techniczny, który dąży do osiągnięcia konsensusu w sprawach natury technicznej; jeżeli osiągnięcie konsensusu nie jest możliwe, daną kwestię przekazuje się Radzie T2S;

e)

Rada T2S może tworzyć inne komitety.

3.   Podległość i reprezentowanie

Rada T2S Board podlega bezpośrednio organom decyzyjnym EBC, w sposób regularny i sformalizowany. W tym zakresie Rada T2S przedkłada organom decyzyjnym EBC niezbędne raporty. Raporty te przesyła się także Komitetowi Sterującemu Eurosystemu ds. Informatyki (EISC), który może doradzać organom decyzyjnym EBC. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (PSSC) otrzymuje te raporty w celach informacyjnych.

Przewodniczący przewodniczy pracom grupy doradczej T2S i reprezentuje Radę T2S na zewnątrz, chyba że Rada T2S podejmie inne decyzje w tym względzie.

4.   Regulamin

Szczegółowe procedury robocze zostały określone w Regulaminie Rady T2S, zawartym w załączniku II.


ZAŁĄCZNIK II

REGULAMIN

RADY T2S

ROZDZIAŁ I

RADA T2S

Artykuł 1

Członkowie Rady T2S

1.   Członkowie Rady T2S działają jako osoby prywatne, w najlepszym interesie projektu T2S i zgodnie z zasadami ogólnymi T2S. Członkowie Rady T2S przedstawiają podczas posiedzeń swoje własne, całkowicie niezależne stanowiska.

2.   Członkowie Rady T2S z banków centralnych powinni otrzymać od swoich banków centralnych (a członkowie spoza banków centralnych zapewnić sobie) odpowiednią ilość czasu na aktywne zaangażowanie w prace Rady T2S (co do zasady – 30% czasu pracy w przypadku wszystkich członków z wyjątkiem przewodniczącego).

3.   Członkowie Rady T2S nie mogą być bezpośrednio zaangażowani w nadzór nad T2S lub nad depozytami papierów wartościowych, które korzystają z usług rozrachunku w T2S. Członkowie Rady T2S nie mogą być członkami komitetów Eurosystemu lub ESBC wykonujących wskazane powyżej zadania nadzorcze. Członkowie Rady T2S nie mogą być członkami EISC lub Komitetu ds. Audytu Wewnętrznego (IAC). Członkowie Rady T2S nie mogą być na co dzień zaangażowani w prace poziomu 3.

4.   Członkowie Rady T2S mają obowiązek przestrzegania kodeksu postępowania członków Rady T2S (zwanego dalej „kodeksem”), zawartego w załączniku III.

Artykuł 2

Przewodniczący i wiceprzewodniczący

1.   Przewodniczący jest członkiem Rady pracującym w pełnym wymiarze czasowym.

2.   Przewodniczący, we współpracy z pozostałymi członkami, zapewnia funkcjonowanie Rady T2S, wypełnianie jej mandatu, przestrzeganie regulaminu oraz efektywne podejmowanie decyzji. W szczególności, przewodniczący:

a)

proponuje porządek obrad posiedzeń Rady T2S i obradom przewodniczy;

b)

proponuje roczny harmonogram posiedzeń;

c)

podejmuje wszelkie decyzje administracyjne dotyczące biura projektu T2S.

3.   Przewodniczącego wspiera wiceprzewodniczący, który zastępuje przewodniczącego w razie jego nieobecności. Przewodniczący zawiadamia wiceprzewodniczącego o swojej nieobecności z jak największym wyprzedzeniem.

Artykuł 3

Sekretariat

1.   Przewodniczący powołuje pracownika Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dużym doświadczeniem na stanowisko sekretarza Rady T2S. Przewodniczący może również powołać zastępcę sekretarza.

2.   Sekretarz wspomaga przewodniczącego i pracuje zgodnie z jego wytycznymi. W ramach uzgodnionych terminów sekretarz zarządza obiegiem informacji: a) pomiędzy członkami Rady T2S; oraz b) pomiędzy Radą T2S a podmiotami zainteresowanymi, w tym w szczególności innymi komitetami Eurosystemu lub Europejskiego Systemu Banków Centralnych.

ROZDZIAŁ II

POSIEDZENIA RADY T2S

Artykuł 4

Data i miejsce posiedzeń Rady T2S

1.   Rada T2S podejmuje decyzję co do dat posiedzeń na wniosek przewodniczącego. Rada T2S odbywa posiedzenia regularnie, zgodnie w harmonogramem, który przygotowuje z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem każdego roku. Częstotliwość posiedzeń jest uzależniona od potrzeb określonych planem projektu T2S.

2.   Przewodniczący, kiedy tylko uzna to za konieczne, może zwołać nadzwyczajne posiedzenie Rady T2S. Przewodniczący zwołuje nadzwyczajne posiedzenie na wniosek co najmniej trzech członków Rady T2S.

3.   Rada T2S zasadniczo odbywa posiedzenia w siedzibie EBC.

4.   Posiedzenia mogą odbywać się także w formie telekonferencji, chyba że sprzeciw wyrazi co najmniej trzech członków Rady.

Artykuł 5

Udział w posiedzeniach Rady T2S

1.   Zgodnie z zasadami dobrego zarządzania członkowie regularnie uczestniczą w posiedzeniach Rady T2S. Uczestnictwo w posiedzeniach Rady T2S ma charakter ściśle osobisty; członkowie nie mogą być zastępowani.

2.   W posiedzeniach Rady T2S mogą brać udział wyłącznie jej członkowie oraz inne osoby zaproszone przez przewodniczącego.

Artykuł 6

Prowadzenie posiedzeń Rady T2S

1.   Językiem roboczym Rady T2S jest język angielski.

2.   Rada T2S przyjmuje porządek każdego posiedzenia. Co do zasady sekretarz przygotowuje projekt porządku obrad w imieniu przewodniczącego i przesyła go członkom co najmniej pięć dni roboczych przed posiedzeniem. Rada T2S może zdecydować o usunięciu lub dodaniu punktu w projekcie porządku obrad na wniosek przewodniczącego lub któregokolwiek z członków Rady. Na wniosek co najmniej trzech członków Rady dany punkt usuwa się z porządku obrad, jeżeli związane z nim dokumenty nie zostaną przedstawione członkom w odpowiednim czasie.

3.   Co do zasady, sekretarz przesyła członkom Rady dokumenty do dyskusji pięć dni roboczych przed posiedzeniem. Jednak krótkie dokumenty mogą być przesyłane jeden dzień roboczy przed posiedzeniem. Dokumenty przesłane mniej niż dwa dni robocze przed posiedzeniem uważa się za dokumenty o charakterze informacyjnym, które nie mogą prowadzić do podjęcia decyzji przez Radę T2S, chyba że zgodzą się na to wszyscy członkowie.

4.   Po każdym posiedzeniu Rady T2S sekretarz przygotowuje projekt protokołu określającego poruszane tematy oraz rezultaty dyskusji. Jeżeli o to wnioskowano, projekt protokołu zawiera stanowiska wyrażone podczas posiedzenia przez indywidualnych członków Rady. Projekt protokołu przesyła się członkom Rady w ciągu pięciu dni roboczych od posiedzenia.

5.   Po każdym posiedzeniu Rady T2S sekretarz przygotowuje również projekt wykazu zadań i terminów przydzielonych i uzgodnionych podczas posiedzenia; projekt tego wykazu przesyła się członkom Rady w ciągu pięciu dni roboczych od posiedzenia.

6.   Członkowie zgłaszają sekretarzowi uwagi do projektu protokołu i projektu wykazu zadań i terminów w ciągu pięciu dni roboczych od ich otrzymania. Projekt protokołu i projekt wykazu zadań i terminów przedkłada się Radzie T2S do zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu (lub, w razie potrzeby, wcześniej w drodze procedury pisemnej) i przewodniczącemu do podpisania.

Artykuł 7

Podejmowanie decyzji przez Radę T2S

1.   W możliwym zakresie Rada T2S podejmuje decyzje w drodze konsensusu.

2.   Do ważnego prowadzenia obrad Rady T2S wymagane jest kworum w ilości siedmiu członków Rady. W braku kworum przewodniczący może zwołać nadzwyczajne posiedzenie, na którym możliwe jest podejmowanie decyzji bez quorum.

3.   W razie potrzeby na wniosek przewodniczącego Rada T2S przystępuje do głosowania. Przewodniczący zarządza również procedurę głosowania na wniosek każdego członka Rady, któremu przysługuje prawo głosu. Zgodnie z kodeksem głosować nie może członek Rady dotknięty opisanym w kodeksie konfliktem interesów. W przypadku nieobecności członek Rady, któremu przysługuje prawo głosu, może delegować oddanie głosu innemu członkowi; żaden członek Rady nie może oddać w danej sprawie więcej niż dwóch głosów.

4.   Na wniosek co najmniej trzech członków Rady przewodniczący może zarządzić głosowanie tajne.

5.   Decyzje mogą być także podejmowane w drodze procedury pisemnej, chyba ze sprzeciwi się temu co najmniej trzech członków Rady. W ramach procedury pisemnej wymagane jest: (i) zasadniczo, pozostawienie każdemu członkowi Rady co najmniej dwóch dni roboczych na zastanowienie; oraz (ii) zapisanie podejmowanych w ten sposób decyzji we wnioskach z kolejnego posiedzenia Rady T2S.

6.   Za przyjętą uważa się propozycję, która otrzymała zwykłą większość głosów. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego. W przypadku nieobecności przewodniczącego rozstrzyga głos wiceprzewodniczącego.

ROZDZIAŁ III

INFORMOWANIE I PRZEJRZYSTOŚĆ

Artykuł 8

Informowanie podmiotów zewnętrznych

1.   Przewodniczący regularnie informuje odpowiednie zainteresowane podmioty o postępach w realizacji projektu T2S. Z zastrzeżeniem obowiązków w zakresie poufności określonych w kodeksie, z pomocą sekretarza przewodniczący zapewnia zachowanie przejrzystości poprzez terminowe i konsekwentne publikowanie odpowiedniej dokumentacji na stronie internetowej T2S.

2.   Członkowie Rady informują przewodniczącego z wyprzedzeniem o wszelkich znaczących zewnętrznych wystąpieniach dotyczących obowiązków i zadań Rady, takich jak wygłaszanie referatów dotyczących T2S podczas konferencji lub spotkań z podmiotami zainteresowanymi; członkowie Rady są także zobowiązani do dostarczenia Radzie T2S pisemnego podsumowania takich wystąpień w ciągu pięciu dni roboczych od ich zakończenia. Znaczące przypadki informowania podmiotów zewnętrznych powinny być w interesie Eurosystemu i projektu T2S i pozostawać w zgodzie z decyzjami Rady Prezesów i Rady T2S.

3.   Rada T2S wyznacza członka bądź członków Rady lub pracowników EBC lub krajowego banku centralnego (KBC) zajmujących się wspieraniem T2S do udziału w publicznych i prywatnych przedsięwzięciach dotyczących rozliczenia i rozrachunku papierów wartościowych, a także w miarę możliwości do reprezentowania T2S w odpowiednich komitetach i grupach roboczych. Pracownik EBC lub KBC może być wyznaczony w tym trybie tylko wówczas, gdy zostanie potwierdzone, że podlega on obowiązkom w zakresie poufności i konfliktu interesów, których zakres co najmniej odpowiada zakresowi obowiązków określonych w kodeksie.

Artykuł 9

Informowanie w wymiarze wewnętrznym

1.   Członkowie Rady T2S spoza Eurosystemu otrzymują – z zastrzeżeniem warunków dotyczących poufności – całość dokumentacji dotyczącej T2S, która została przedłożona Radzie Prezesów po posiedzeniu Rady Prezesów, jak również punkty protokołu z posiedzenia Rady Prezesów dotyczące decyzji podjętych w odniesieniu do T2S.

2.   KBC Eurosystemu, które nie mają swojego pracownika w Radzie T2S, mają automatyczny dostęp do całości dokumentacji Rady T2S. W przypadku szczególnego zainteresowania danym tematem mogą one również wystąpić z wnioskiem do przewodniczącego o umożliwienie udziału w komitecie Rady T2S. Jeden z członków Rady będzie odpowiedzialny za informowanie takich KBC Eurosystemu, jeżeli Rada uzna, że mogą one być szczególnie zainteresowane takim tematem. Wspomniany członek Rady może również przedkładać kwestie podnoszone przez taki KBC Eurosystemu Radzie T2S.

ROZDZIAŁ IV

ZASADY FINANSOWANIA T2S

Artykuł 10

Funkcjonowanie rachunku projektu T2S

1.   Rada T2S obsługuje rachunek projektu T2S w imieniu Eurosystemu; rachunek ten jest prowadzony w księgach EBC i ma status rachunku przejściowego. Rachunek projektu T2S wykorzystuje się do: a) zarządzania przepływami pieniężnymi (w szczególności zbieraniem funduszy i płatnością rat) pomiędzy bankami centralnymi Eurosystemu, wynikającymi z budżetu T2S; oraz b) zarządzania przepływami pieniężnymi dotyczącymi opłat za usługi T2S. Rada T2S zapewnia, by saldo rachunku projektu było zawsze „dodatnie” lub wynosiła „zero”.

2.   Przewodniczący występuje w odpowiednim czasie do KBC Eurosystemu o zabudżetowanie przypadającego im udziału w kosztach (zgodnie z kluczem alokacji kosztów T2S) i jego wpłacenie na rachunek projektu T2S zgodnie z harmonogramem płatności zatwierdzonym przez Radę Prezesów.

3.   Po uprzednim zatwierdzeniu przez Radę T2S przewodniczący zleca płatności rat z rachunku projektu T2S. Płatność raty na rzecz grupy czterech BC uważa się za formalnie zaakceptowaną przez Radę T2S po zatwierdzeniu i odbiorze danego świadczenia grupy czterech BC oraz formalnym potwierdzeniu tego zatwierdzenia i odbioru w protokole z posiedzenia Rady T2S. Płatność raty na rzecz EBC ma miejsce na początku każdego roku, zgodnie z ustaleniami zawartymi w ramach finansowych T2S.

ROZDZIAŁ V

AUDYT

Artykuł 11

Audyt

Działalność Rady T2S podlega kontroli IAC.


ZAŁĄCZNIK III

KODEKS POSTĘPOWANIA

RADY T2S

Wprowadzenie

Rada T2S składa się z członków powołanych przez Radę Prezesów. Członkowie Rady T2S działają wyłącznie w najlepszym interesie projektu T2S, zgodnie z zasadami ogólnymi T2S i są zobowiązani do przeznaczania na wykonywanie zadań dotyczących projektu T2S odpowiedniej ilości czasu.

Rada T2S wspomaga organy decyzyjne Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w zapewnieniu udanego i terminowego zakończenia projektu T2S oraz przedkłada raporty Radzie Prezesów. Dla świadomego i niezależnego procesu decyzyjnego Rady Prezesów kluczowe znaczenie ma, by prace Rady T2S nie podlegały okolicznościom, które mogą powodować powstanie po stronie któregoś z członków Rady konfliktu interesów.

Reputacja i wiarygodność Eurosystemu/Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) oraz jakość ram prawnych projektu T2S wymagają, by członkowie Rady kierowali się – i byli postrzegani jako kierujący się – ogólnym interesem Eurosystemu, a w szczególności interesem projektu T2S. Członkowie Rady T2S powinni zatem: a) unikać sytuacji, w których istnieje lub może istnieć konflikt interesów; b) w kontaktach z organami publicznymi, bankami centralnymi, przedstawicielami branży i innymi zewnętrznymi podmiotami zainteresowanymi zaangażowanymi w projektowanie, opracowanie i obsługę T2S działać wyłącznie w charakterze przedstawicieli Eurosystemu i T2S; oraz c) zapewnić obiektywność, neutralność i równe warunki konkurencji pomiędzy potencjalnymi dostawcami zainteresowanymi projektem T2S.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej określony w art. 37 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) ma zastosowanie zarówno do pracowników EBC, jak i pracowników krajowych banków centralnych (KBC) wykonujących zadania dotyczące ESBC i obejmuje informacje poufne dotyczące tajemnic handlowych oraz informacje mające wartość komercyjną. Podobny obowiązek dotyczy członków Rady T2S spoza banków centralnych. Członkowie Rady T2S spoza banków centralnych są również zobowiązani do postępowania zgodnie z dodatkowymi zasadami, zawartymi w akcie powołania i umowie z EBC.

Właściwe i zgodne z dobrą praktyką administracyjną jest ustanowienie standardów etycznych dotyczących uczciwości zawodowej, zasady równych warunków konkurencji, unikania konfliktu interesów oraz ochrony poufności informacji tworzonych przez Eurosystem lub dostarczanych przez strony trzecie, zachowując jednocześnie w Radzie T2S wiedzę ekspercką i doświadczenie w odpowiednich dziedzinach projektu T2S, z ogólnym pożytkiem dla Eurosystemu/ESBC. Ponadto właściwe i zgodne z dobrą praktyką administracyjną jest, by warunki zatrudnienia mające zastosowanie do tych członków Rady, którzy są pracownikami EBC, a także odpowiadające im przepisy mające zastosowanie do członków Rady, którzy są pracownikami KBC, przewidywały obowiązek działań naprawczych w przypadku złamania postanowień niniejszego kodeksu postępowania (zwanego dalej „kodeksem”). Podobny zapis dotyczy członków Rady T2S spoza banków centralnych.

Niniejszy kodeks nie narusza wymogów wynikających z innych zasad etycznych mających zastosowanie do członków Rady T2S jako pracowników EBC lub KBC.

1.   Definicje

Użyte w niniejszym kodeksie określenia oznaczają:

a)   „przewodniczący”– osobę wyznaczoną przez Radę Prezesów do przewodniczenia Radzie T2S;

b)   „wiceprzewodniczący”– osobę wyznaczoną przez Radę Prezesów do zastępowania przewodniczącego w razie jego nieobecności;

c)   „informacje poufne”– z zastrzeżeniem obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej ustanowionego w art. 37 ust. Statutu ESBC oraz dokumentów niejawnych zgodnie z zasadami poufności EBC, które są przekazywane każdemu członkowi Rady T2S: (i) informacje handlowe Eurosystemu lub osób trzecich oraz wszelkie informacje mające wartość komercyjną w celach innych niż związane z pracami Rady T2S; (ii) informacje, których ujawnienie bez upoważnienia mogłoby zagrozić podstawowym interesom Eurosystemu; oraz (iii) informacje, które rozsądna osoba uznałaby za poufne; „informacje poufne” nie obejmują informacji, które: (i) są lub staną się ogólnie dostępne w sposób inny niż w wyniku złamania postanowień niniejszego kodeksu; lub (ii) zostały wytworzone niezależnie przez osobę trzecią, bez dostępu do informacji poufnych; lub (iii) z zastrzeżeniem pkt 3, podlegają ujawnieniu zgodnie z przepisami prawa;

d)   „członek Rady spoza banków centralnych”– członka Rady T2S, który nie jest pracownikiem EBC lub KBC;

e)   „mandat”– mandat określony w załączniku I;

f)   „członek Rady”– członka Rady T2S, w tym jej przewodniczącego;

g)   „potencjalni dostawcy”– podmioty gospodarcze zainteresowane dostarczaniem towarów lub usług związanych z T2S bankowi centralnemu ze strefy euro lub bankowi centralnemu spoza strefy euro, który zobowiązał się do rozrachunku swojej waluty krajowej za pośrednictwem T2S.

2.   Unikanie konfliktu interesów

2.1.

Konflikt interesów w odniesieniu do dostaw towarów lub usług dotyczących mandatu Rady T2S powstaje, gdy członek Rady ma interes komercyjny lub zawodowy albo udziały w potencjalnym dostawcy – poprzez prawo własności, sprawowanie kontroli, inwestycję lub w inny sposób, które mają wpływ lub mogą mieć wpływ na bezstronne i obiektywne wykonywanie jego obowiązków jako członka Rady.

2.2.

Członkowie Rady są zobowiązani działać w ogólnym interesie Eurosystemu i projektu T2S. Członkowie Rady są zobowiązani do unikania sytuacji mogących powodować powstawanie konfliktu interesów.

2.3.

Jeżeli w związku z wykonywaniem zadań Rady T2S powstał konflikt interesów lub jego powstanie jest prawdopodobne, dany członek Rady informuje o zaistniałym lub potencjalnym konflikcie interesów organ swojego banku centralnego zajmujący się zapewnieniem zgodności z przepisami (lub, w przypadku członków Rady spoza banków centralnych, Eksperta do spraw etyki) za pośrednictwem formularza zawartego w dodatku 2, oraz jednocześnie informuje o tym fakcie przewodniczącego. Stwierdziwszy istnienie konfliktu interesów, organ zajmujący się zapewnieniem zgodności z przepisami (lub, w przypadku członków Rady spoza banków centralnych, Ekspert do spraw etyki) kieruje do prezesa zainteresowanego banku centralnego (lub, w przypadku członków Rady spoza banków centralnych, do Prezesa EBC) zalecenie w przedmiocie odpowiedniego rozwiązania konfliktu interesów, a prezes EBC lub zainteresowanego banku centralnego informuje o nim niezwłocznie przewodniczącego. Prezes EBC lub zainteresowanego banku centralnego przekazuje niezbędne szczegóły umożliwiające przewodniczącemu wyrobienie sobie poglądu co do tego, w jaki sposób rozwiązać konflikt interesów.

2.4.

Członek Rady, który w trakcie jej posiedzenia poweźmie uzasadnione podejrzenie, że uczestnictwo innego członka w dyskusji, głosowaniu lub procedurze pisemnej Rady T2S może prowadzić do powstania konfliktu interesów, informuje niezwłocznie przewodniczącego.

2.5.

Przewodniczący występuje do członka Rady, który poinformował o istnieniu rzeczywistego lub potencjalnego konfliktu interesów zgodnie z pkt 2.3, lub członka Rady, w odniesieniu do którego zgłoszono podejrzenie istnienia konfliktu interesów zgodnie z pkt 2.4, by ten zadeklarował, czy istnieje rzeczywisty lub potencjalny konflikt interesów. Jeżeli przewodniczący nie jest usatysfakcjonowany deklaracją członka Rady, odpowiedni punkt usuwa się z porządku obrad. Przewodniczący niezwłocznie informuje o zaistniałej sytuacji organ zainteresowanego banku centralnego zajmujący się zapewnieniem zgodności z przepisami (lub, w przypadku członków Rady spoza banków centralnych, Eksperta do spraw etyki) oraz – jeżeli uzna to za konieczne – Radę Prezesów.

2.6.

Jeżeli osobą, której dotyczą postanowienia pkt 2.3, 2.4 lub 2.5, jest przewodniczący, informuje on wiceprzewodniczącego.

2.7.

Członek Rady nie może głosować w sprawie, w odniesieniu do której dotknięty jest konfliktem interesów. W sytuacji gdy Rada T2S podejmuje decyzję w przedmiocie odbioru świadczenia grupy czterech BC, dotyczy to również członka Rady, który jest pracownikiem banku centralnego należącego do tej grupy.

3.   Właściwe wykorzystanie informacji poufnych

3.1.

Członkowie Rady wykorzystują informacje poufne wyłącznie w celach i w interesie Eurosystemu i projektu T2S oraz zgodnie z mandatem Rady T2S.

3.2.

Członkowie Rady nie mogą ujawniać informacji poufnych osobom trzecim oraz – w przypadku członków Rady będących pracownikami EBC lub KBC – mogą ujawniać informacje poufne pracownikom ich banku centralnego lub innego banku centralnego wyłącznie w przypadku rzeczywistego zapotrzebowania na te informacje, w ramach doradztwa umożliwiającego sformułowanie opinii na określony temat. Informacji poufnych z oznaczeniem „members only” członkowie Rady zasadniczo nie mogą ujawniać pracownikom ich banku centralnego lub innym bankom centralnym, chyba że zgodę na to wyrazi Rada T2S.

3.3.

Członkowie Rady podejmują wszelkie niezbędne środki, by zapobiec przypadkowemu ujawnieniu lub nieuprawnionemu dostępowi do informacji poufnych.

3.4.

Członkowie Rady nie mogą wykorzystywać dostępu do informacji poufnych na rzecz podmiotu spoza Eurosystemu, lub bez odpowiedniego uzasadnienia – na rzecz swojego banku centralnego.

3.5.

Członek Rady, który otrzyma od sądu lub organu regulacyjnego, nadzorczego lub innego właściwego organu, któremu przysługuje w stosunku do tego członka Rady jurysdykcja, nakaz ujawnienia lub udostępnienia informacji poufnych, jest zobowiązany do:

a)

jeżeli zezwalają na to przepisy prawa – niezwłocznego zawiadomienia na piśmie o otrzymaniu takiego nakazu przewodniczącego oraz organu jego banku centralnego zajmującego się zapewnieniem zgodności z przepisami (lub, w przypadku członków Rady spoza banków centralnych, Eksperta do spraw etyki), w sposób możliwie szczegółowy;

b)

jeżeli przewodniczący uzna to za konieczne – uzyskania specjalistycznej porady prawnej co do zgodności z prawem i skuteczności takiego nakazu;

c)

współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi bankami centralnymi i zapewnienia takiego wsparcia, jakiego w uzasadniony sposób zażąda przewodniczący w celu umożliwienia Radzie T2S lub bankowi centralnemu tego członka Rady skorzystania ze środków prawnych chroniących informacje poufne;

d)

zawiadomienia tego sądu lub organu o poufnym charakterze informacji oraz wystąpienia do tego sądu lub organu o ochronę poufności informacji w zakresie dopuszczonym przepisami prawa.

Jeżeli przepisy niniejszego punktu odnoszą się do przewodniczącego, powiadamia on wiceprzewodniczącego.

4.   Przejrzystość i otwartość

4.1.

Z zastrzeżeniem wymogów w zakresie poufności informacji, w kontaktach z potencjalnymi dostawcami lub organizacjami handlowymi reprezentującymi potencjalnych dostawców członkowie Rady dążą do zachowania uczciwej konkurencji i przekazywania takim potencjalnym dostawcom lub ich reprezentantom obiektywnych i ścisłych informacji, w skoordynowany i niedyskryminujący sposób. W zależności od rodzaju informacji, jakie mają być przekazane, cel ten może być osiągnięty poprzez zaangażowanie tych podmiotów w konstruktywny dialog i udostępnianie im dokumentacji w ramach grup konsultacyjnych.

4.2.

Członek Rady jest zobowiązany do należytego rozważenia wszelkich pisemnych komunikatów otrzymanych od potencjalnych dostawców lub organizacji handlowych reprezentujących potencjalnych dostawców. Członkowie traktują takie komunikaty jako poufne, chyba że co innego wynika wprost z deklaracji potencjalnego dostawcy lub jego reprezentanta.

4.3.

Postanowień pkt 4.1 i 4.2 nie należy interpretować jako przeszkody w kontaktach pomiędzy Radą T2S a potencjalnymi dostawcami lub organizacjami handlowymi reprezentującymi potencjalnych dostawców. Członkowie Rady są jednak zobowiązani do prowadzenia w ramach Eurosystemu regularnej wymiany informacji dotyczących ich kontaktów z potencjalnymi dostawcami lub ich reprezentantami.

5.   Konsultacje w kwestiach etycznych

Członek Rady mający wątpliwości co do stosowania kodeksu powinien zasięgnąć opinii Eksperta do spraw etyki.

6.   Sankcje i postanowienia końcowe

6.1.

Z zastrzeżeniem zasad dotyczących postępowania dyscyplinarnego zawartych w warunkach zatrudnienia oraz mających zastosowanie sankcji o charakterze karnym, dyscyplinarnym, administracyjnym lub umownym, członek Rady, który dopuści się złamania postanowień niniejszego kodeksu, zostanie natychmiast odwołany z Rady T2S i zastąpiony zgodnie z procedurami określonymi w załączniku I.

6.2.

Po zakończeniu pełnienia swych obowiązków członkowie Rady są nadal związani postanowieniami pkt 3.

6.3.

Były członek Rady nie może wykorzystywać informacji poufnych w celu zdobycia zatrudnienia u potencjalnego dostawcy lub ujawniać albo wykorzystywać informacji poufnych otrzymanych w związku z udziałem w Radzie T2S jako pracownik potencjalnego dostawcy.

6.4.

Podczas pierwszego roku po zakończeniu pełnienia obowiązków w Radzie członkowie są nadal zobowiązani do unikania konfliktów interesów mogących wynikać z nowej działalności zawodowej lub nowego stanowiska. Są oni w szczególności zobowiązani do informowania Rady T2S każdorazowo na piśmie o zamiarze podjęcia działalności zawodowej lub przyjęcia stanowiska oraz zasięgnięcia opinii Rady T2S przed podjęciem ostatecznej decyzji.

6.5.

W przypadku nieprzestrzegania przez byłego członka Rady wymogów określonych w pkt 6.3 i 6.4 Rada T2S może poinformować jego pracodawcę o zaistnieniu konfliktu interesów pomiędzy nowym a poprzednim stanowiskiem.

7.   Adresaci i przekazanie treści kodeksu

Niniejszy kodeks jest adresowany do członków Rady T2S. Każdemu aktualnemu członkowi Rady oraz każdemu nowemu członkowi po jego powołaniu przekazuje się tekst niniejszego kodeksu. Przed uczestniczeniem w posiedzeniach Rady T2S członkowie Rady podpisują dodatki 1 i 2.

Dodatek 1

DEKLARACJA ZGODNOŚCI Z KODEKSEM POSTĘPOWANIA

Niniejszym akceptuję załączony kodeks postępowania i potwierdzam swoje obowiązki z niego wynikające, w szczególności obowiązek a) zachowania poufności otrzymanych przeze mnie informacji poufnych; oraz b) unikania sytuacji, i informowania o sytuacjach, które mogą prowadzić do powstania konfliktu interesów w wykonywaniu moich obowiązków jako członka Rady T2S w odniesieniu do projektu T2S.

(Podpis i data)

(Imię i nazwisko)

(Adres)

Dodatek 2

DEKLARACJA INTERESÓW  (1)

(Imię i nazwisko)

(Adres)

(Zawód)

Projektu T2S dotyczą bezpośrednio lub pośrednio (np. w odniesieniu do członka rodziny) następujące interesy pieniężne lub niepieniężne, mogące powodować powstanie konfliktu interesów w rozumieniu niniejszego kodeksu (2):

Inwestycje (np. bezpośrednie inwestycje w podmioty gospodarcze, w tym podmioty zależne lub inne podmioty należące do tej samej grupy, mające interes jako potencjalni dostawcy projektu T2S, chyba że inwestycje te są prowadzone za pośrednictwem funduszu inwestycyjnego, emerytalnego lub innego podobnego funduszu):

Stanowiska (np. bieżące lub przyszłe, za wynagrodzeniem lub nieodpłatnie, w podmiotach gospodarczych mających interes jako potencjalni dostawcy projektu T2S):

Dochody lub prezenty (np. bieżące, przyszłe lub oczekiwane wynagrodzenie, w tym w okresach przyszłych, opcje do wykonania w przyszłości, przenoszenie uprawnień emerytalnych, prezenty – otrzymane od podmiotów gospodarczych mających interes jako potencjalni dostawcy projektu T2S):

Inne:

Niniejszym składam oświadczenie honorowe, iż według mojej wiedzy podane informacje są prawdziwe i pełne.

(Podpis i data)

(Imię i nazwisko)


(1)  W przypadku gdy członek Rady nie ma żadnych odpowiednich interesów, w odpowiednim polu lub polach należy wpisać „brak”.

(2)  Członek Rady posiadający odpowiednie interesy powinien opisać wszystkie mające znaczenie fakty i okoliczności, w razie potrzeby korzystając z dodatkowego miejsca.


ZAŁĄCZNIK IV

PROCEDURY I WYMOGI DOTYCZĄCE WYBORU, POWOŁANIA I ZASTĘPOWANIA CZŁONKÓW RADY T2S SPOZA BANKÓW CENTRALNYCH

1.   Ogłoszenie o konkursie

1.1.

Europejski Bank Centralny (EBC) publikuje ogłoszenia o konkursie dla ekspertów, którzy mają być powołani na członków Rady T2S spoza banków centralnych oraz utworzeniu listy rezerwowej. Konkursy przeprowadza się zgodnie z decyzją EBC/2007/5 z dnia 3 lipca 2007 r. określającą zasady udzielania zamówień publicznych (1) oraz szczegółową implementacją zawartą w rozdziale 8 zbioru procedur wewnętrznych (Business Practice Handbook). Konkursy te odbiegają jednak do pewnego stopnia od art. 16a) decyzji EBC/2007/5; będą one przeprowadzane zgodnie co najmniej z podstawowymi zasadami udzielania zamówień publicznych, w sposób zapewniający właściwą i przejrzystą konkurencję.

1.2.

Ogłoszenie o konkursie wskazuje między innymi: a) rolę Rady T2S; b) rolę, jaką w radzie T2S pełnią jej członkowie spoza banków centralnych; c) kryteria wyboru; d) ekonomiczne aspekty mandatu; oraz e) procedurę zgłaszania kandydatur, w tym termin ich zgłaszania.

1.3.

Ogłoszenie o konkursie publikuje się jednocześnie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i na stronie internetowej EBC. W odpowiednich przypadkach EBC może skorzystać z dodatkowych sposobów publikacji ogłoszenia o konkursie. W przypadku rozbieżności pomiędzy poszczególnymi wersjami ogłoszenia o konkursie decydujące znaczenie ma wersja opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

1.4.

Termin zgłaszania kandydatur wyznacza się na co najmniej 21 dni kalendarzowych po publikacji ogłoszenia o konkursie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Procedura wyboru

2.1.

Rada Prezesów podejmuje decyzję o składzie Rady T2S na podstawie propozycji zarządu i mianuje wszystkich członków Rady.

2.2.

Jeżeli chodzi o członków Rady spoza banków centralnych, Rada Prezesów dokonuje oceny kandydatów na podstawie kryteriów wyboru określonych w pkt 3.

2.3.

Przewodniczący Rady T2S, przedstawiciele krajowych banków centralnych Eurosystemu i pracownicy EBC mogą wspomagać Zarząd w sporządzaniu formularzy oceny kandydatów, które zawierają podsumowanie mocnych i słabych stron kandydatów na tle kryteriów wyboru oraz zalecenie w przedmiocie powołania określające odpowiedniość kandydata.

2.4.

Wbrew dyspozycji art. 16a) ust. 6 decyzji EBC/2007/5 mianuje się dwóch kandydatów oraz tworzy listę rezerwową obejmującą potencjalnych kandydatów na stanowiska zwolnione w przyszłości.

3.   Kryteria wyboru

Stosuje się następujące kryteria wyboru:

a)

wiedza ekspercka z zakresu rozrachunku papierów wartościowych uzyskana jako usługodawca lub użytkownik usług w tym obszarze, jak również wiedza dotycząca sektora finansowego w Unii w szerszym rozumieniu;

b)

co najmniej 10 lat doświadczenia w kontaktach z głównymi podmiotami na rynkach finansowych Unii;

c)

wskazane byłoby doświadczenie w zarządzaniu projektem;

d)

językiem roboczym Rady T2S jest język angielski, w związku z czym członkowie Rady spoza banków centralnych muszą w sposób efektywny posługiwać się językiem angielskim.

4.   Lista rezerwowa

4.1.

EBC prowadzi listę rezerwową potencjalnych kandydatów.

4.2.

W przypadku pojawienia się wakatu w Radzie T2S Zarząd może wybrać kandydata z listy rezerwowej zgodnie z jego pozycją na liście i zaproponować Radzie Prezesów, by objął on stanowisko członka Rady T2S na dwuletnią kadencję z możliwością jednokrotnego ponownego powołania.

4.3.

Po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów lista rezerwowa zachowuje ważność przez okres dwóch lat. W razie potrzeby ważność listy rezerwowej można przedłużyć o kolejne dwa lata.

4.4.

Wbrew dyspozycji art. 16a) ust. 7 decyzji EBC/2007/5 lista rezerwowa nie jest otwarta dla nowych kandydatów.

4.5.

W drodze odstępstwa od art. 16a) ust. 8 decyzji EBC/2007/5 kandydaci mają dostęp do swoich danych i mogą je uaktualniać i korygować, ale po upływie terminu zgłaszania kandydatur nie mogą uaktualniać i korygować swoich danych odnoszących się do kryteriów kwalifikacji i kryteriów wyboru.

5.   Powołanie

5.1.

Członków Rady T2S spoza banków centralnych powołuje się jako osoby prywatne. Nie mogą oni delegować swoich obowiązków na innego członka Rady lub osobę trzecią.

5.2.

Warunkiem powołania jest podpisanie przez powołanego kandydata aktu powołania otrzymanego od przewodniczącego, umowy z EBC w sprawie honorariów i zwrotu kosztów oraz deklaracji określonych w pkt 6.1.

5.3.

Rada Prezesów powołuje członków Rady T2S spoza banków centralnych jako członków, którym nie przysługuje prawo głosu, na dwuletnią kadencję z możliwością jednokrotnego ponownego powołania.

6.   Deklaracje

6.1.

Członkowie Rady T2S spoza banków centralnych zobowiązują się do przestrzegania kodeksu postępowania Rady T2S. Są oni w związku z tym zobowiązani do podpisania „Deklaracji zgodności z kodeksem postępowania”, zawartej w dodatku 1 do załącznika III, oraz do wypełnienia i podpisania „Deklaracji interesów”, zawartej w dodatku 2 do załącznika III.

6.2.

Członkowie Rady T2S spoza banków centralnych są również zobowiązani do podpisania deklaracji zawartych w ogłoszeniu o konkursie.

7.   Wypowiedzenie i zastępowanie

7.1.

Rada Prezesów może wypowiedzieć mandat członka Rady T2S spoza banków centralnych w przypadku zaistnienia konfliktu interesów, niedopełnienia obowiązków, niemożności wykonywania funkcji, złamania postanowień kodeksu postępowania lub dopuszczenia się poważnego uchybienia.

7.2.

Mandat uważa się za zakończony w przypadku rezygnacji członka Rady T2S spoza banków centralnych lub upływu kadencji i braku ponownego powołania.

7.3.

Jeżeli mandat zostanie wypowiedziany lub zakończony przed upływem dwuletniej kadencji, stosuje się postanowienia pkt 4.2 i 4.3.


(1)  Dz.U. L 184 z 14.7.2007, s. 34.


Sprostowania

1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/30


Sprostowanie do decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Somalia/1/2011 z dnia 6 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)

(2011/815/WPZiB)

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 324 z dnia 7 grudnia 2011 r. )

Strona 36, motyw 1:

zamiast:

„(1)

W dniach 17 listopada 2008 r., 16 grudnia 2008 r. i 19 marca 2009 r. dowódca EUTM Somalia przeprowadził konferencje w sprawie formowania i obsady sił.”,

powinno być:

„(1)

W dniu 23 sierpnia 2011 r. dowódca EUTM Somalia przeprowadził konferencję w sprawie formowania i obsady sił.”.

Strona 36, art. 1:

zamiast:

„Uwzględniając wnioski konferencji w sprawie formowania i obsady sił w dniach 17 listopada 2008 r., 16 grudnia 2008 r. i 19 marca 2009 r. oraz …”,

powinno być:

„Uwzględniając wnioski konferencji w sprawie formowania i obsady sił z dnia 23 sierpnia 2011 r. oraz …”.


1.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 117/31


Protokół o sprostowaniu do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, podpisanej w Luksemburgu dnia 29 kwietnia 2008 r.

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 28 z dnia 30 stycznia 2010 r., s. 2 . Sprostowanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L 58 z dnia 9 marca 2010 r., s. 22 )

Niniejsze sprostowanie zostało sporządzone w drodze protokołu o sprostowaniu, podpisanego w Brukseli dnia 2 marca 2012 r. którego depozytariuszem jest Rada.

1.

Strona 139, załącznik IIIa, „Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty rolne”, „o których mowa w artykule 12 ustęp 2 litera a)”

Po kodzie CN 5003 00 00 dodaje się następujące kody CN:

„51

WEŁNA, CIENKA LUB GRUBA SIERŚĆ ZWIERZĘCA; PRZĘDZA I TKANINA Z WŁOSIA KOŃSKIEGO

52

BAWEŁNA

5301

Len surowy lub obrobiony, ale nieprzędziony; pakuły i odpady lnu (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)

5302

Konopie siewne (Cannabis sativa L.), surowe lub przerobione, ale nieprzędzione; odpady i pakuły konopi siewnych (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną)”

2.

Strona 174, załącznik IIId, „Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty rolne”, „o których mowa w artykule 12 ustęp 2 litera c)”

zamiast:

„1507

Olej sojowy i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie:

 

 

 

 

 

 

1507 10

Olej surowy, nawet odgumowany:

 

 

 

 

 

 

1507 10 90

– – Pozostałe

80 %

70 %

60 %

50 %

40 %

20 %”

powinno być:

„1517

Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów, zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów, z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 1516:

 

 

 

 

 

 

1517 10

Margaryna, z wyłączeniem margaryny płynnej:

 

 

 

 

 

 

1517 10 90

– – Pozostałe

80 %

70 %

60 %

50 %

40 %

20 %”