|
ISSN 1977-0766 doi:10.3000/19770766.L_2012.075.pol |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 55 |
|
|
|
III Inne akty |
|
|
|
|
EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY |
|
|
|
* |
|
|
|
Sprostowania |
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/1 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 217/2012
z dnia 13 marca 2012 r.
rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Cinta Senese (ChNP)]
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Cinta Senese” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
|
(2) |
Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2012 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
Dacian CIOLOȘ
Członek Komisji
ZAŁĄCZNIK
Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:
Klasa 1.1. Mięso świeże (i podroby)
WŁOCHY
Cinta Senese (ChNP)
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/3 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 218/2012
z dnia 13 marca 2012 r.
rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Béa du Roussillon (ChNP)]
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Béa du Roussillon” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
|
(2) |
Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2012 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
Dacian CIOLOȘ
Członek Komisji
ZAŁĄCZNIK
Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:
Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone
FRANCJA
Béa du Roussillon (ChNP)
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/5 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 219/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
w sprawie sprostowania rumuńskiej wersji rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 ustalającego najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rumuńska wersja językowa rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) zawiera trzy błędy, które wymagają sprostowania. |
|
(2) |
Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie (WE) nr 1881/2006. |
|
(3) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
(Dotyczy jedynie rumuńskiej wersji językowej).
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/6 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 220/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
wprowadzające odstępstwo od przepisów rozporządzenia (WE) nr 967/2006 w zakresie terminów powiadamiania o ilościach cukru przeniesionych z roku gospodarczego 2011/2012
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 85 w związku z art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) ustanowiono terminy, w których państwa członkowskie mają obowiązek powiadomić Komisję o ilościach cukru przeniesionych na kolejny rok gospodarczy. |
|
(2) |
W drodze odstępstwa od art. 63 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 214/2012 (3) przedłużono – na rok gospodarczy 2011/2012 – okres, w którym państwa członkowskie określają termin, do kiedy przedsiębiorstwa, które zdecydowały się na przeniesienie nadwyżek produkcji cukru, są zobowiązane powiadomić o tym państwo członkowskie. |
|
(3) |
Wskutek tego należy odpowiednio przesunąć terminy, do kiedy państwa członkowskie są zobowiązane powiadomić Komisję o ilościach, które mają być przeniesione zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 967/2006. |
|
(4) |
Należy zatem wprowadzić odstępstwo – na rok gospodarczy 2011/2012 – od terminów określonych w art. 17 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 967/2006. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 17 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 967/2006, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru buraczanego i cukru trzcinowego z roku gospodarczego 2011/2012, które mają być przeniesione na kolejny rok gospodarczy, nie później niż dnia 1 września 2012 r.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 30 września 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/7 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 221/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
zmieniające, w odniesieniu do substancji klozantel, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009. |
|
(2) |
Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2). |
|
(3) |
Obecnie klozantel jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u bydła i owiec w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi. |
|
(4) |
Irlandia złożyła wniosek do Europejskiej Agencji Leków o wydanie opinii w sprawie rozszerzenia stosowania obecnego wpisu dotyczącego klozantelu na mleko bydlęce i owcze. |
|
(5) |
Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie tymczasowego MLP w odniesieniu do klozantelu w mleku bydlęcym i owczym oraz usunięcie przepisu „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”. |
|
(6) |
Należy zatem zmienić wpis dotyczący klozantelu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, tak aby dodać do niego zalecany tymczasowy MLP w odniesieniu do mleka bydlęcego i owczego oraz skreślić istniejący przepis „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”. Tymczasowy MLP określony w tej tabeli w odniesieniu do klozantelu powinien utracić ważność z dniem 1 stycznia 2014 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił ustanowienie dwuletniego okresu, aby umożliwić zakończenie badań naukowych koniecznych do uzyskania odpowiedzi na pytania, które Komitet przedstawił Irlandii. |
|
(7) |
Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP. |
|
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 maja 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Wpis dotyczący klozantelu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:
|
Substancja farmakologicznie czynna |
Pozostałość znacznikowa |
Gatunki zwierząt |
MLP |
Tkanki docelowe |
Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009) |
Klasyfikacja terapeutyczna |
|
„Klozantel |
Klozantel |
Bydło |
1 000 μg/kg |
Mięśnie |
|
Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciw endopasożytom” |
|
3 000 μg/kg |
Tłuszcz |
|||||
|
1 000 μg/kg |
Wątroba |
|||||
|
3 000 μg/kg |
Nerki |
|||||
|
Owce |
1 500 μg/kg |
Mięśnie |
||||
|
2 000 μg/kg |
Tłuszcz |
|||||
|
1 500 μg/kg |
Wątroba |
|||||
|
5 000 μg/kg |
Nerki |
|||||
|
Bydło, owce |
45 μg/kg |
Mleko |
Tymczasowy MLP traci ważność z dniem 1 stycznia 2014 r. |
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/10 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 222/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
zmieniające, w odniesieniu do substancji triklabendazol, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,
uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009. |
|
(2) |
Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2). |
|
(3) |
Obecnie triklabendazol jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u wszystkich przeżuwaczy, w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi. |
|
(4) |
Irlandia złożyła wniosek do Europejskiej Agencji Leków o wydanie opinii w sprawie rozszerzenia stosowania obecnego wpisu dotyczącego triklabendazolu na mleko wszystkich przeżuwaczy. |
|
(5) |
Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie tymczasowego MLP w odniesieniu do triklabendazolu w mleku wszystkich przeżuwaczy oraz usunięcie przepisu „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”. |
|
(6) |
Należy zatem zmienić wpis dotyczący triklabendazolu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, tak aby dodać do niego zalecany tymczasowy MLP w odniesieniu do mleka wszystkich przeżuwaczy oraz skreślić istniejący przepis „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”. Tymczasowy MLP określony w tej tabeli w odniesieniu do triklabendazolu powinien utracić ważność z dniem 1 stycznia 2014 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił ustanowienie dwuletniego okresu, aby umożliwić zakończenie badań naukowych koniecznych do uzyskania odpowiedzi na pytania, które Komitet przedstawił Irlandii. |
|
(7) |
Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP. |
|
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 maja 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Wpis dotyczący triklabendazolu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:
|
Substancja farmakologicznie czynna |
Pozostałość znacznikowa |
Gatunki zwierząt |
MLP |
Tkanki docelowe |
Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009) |
Klasyfikacja terapeutyczna |
|
„Triklabendazol |
Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utleniane do ketotriklabendazolu |
Wszystkie przeżuwacze |
225 μg/kg |
Mięśnie |
|
Środki przeciwpasożytnicze / Środki przeciw endopasożytom” |
|
100 μg/kg |
Tłuszcz |
|||||
|
250 μg/kg |
Wątroba |
|||||
|
150 μg/kg |
Nerki |
|||||
|
10 μg/kg |
Mleko |
Tymczasowy MLP traci ważność z dniem 1 stycznia 2014 r. |
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/12 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 223/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I i IV do postępu technicznego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (1), w szczególności jego art. 31 ust. 1 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 stanowi, że nawóz należący do typu nawozów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia i spełniający warunki ustanowione w tym rozporządzeniu może być oznakowany jako nawóz WE. |
|
(2) |
Typy nawozów wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 obejmują niektóre nawozy, które mogą być sprzedawane tylko w postaci miałkiego proszku, oraz takie, które mogą być sprzedawane również w postaci zawiesin. Nawozy zawiesinowe stwarzają mniejsze zagrożenie dla zdrowia rolników, gdy stosowane są w warunkach, w których użycie nawozów w postaci miałkiego proszku prowadziłoby do wdychania pyłu. Aby ograniczyć narażenie rolników na działanie pyłu, należy rozszerzyć możliwość stosowania zawiesin, tak aby objąć nią typy nawozów zawierające mikroskładnik pokarmowy mangan oraz rozszerzyć spektrum składników dopuszczalnych w obecnie stosowanych zawiesinowych nawozach borowych i miedziowych. |
|
(3) |
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 przewidują stosowanie czynników kompleksujących jako składników w nawozach zawierających mikroskładniki pokarmowe. Żadne takie nawozy nie zostały jednak oznaczone jako nawozy WE, ponieważ wykaz zatwierdzonych czynników kompleksujących w załączniku I do rozporządzenia nie został jeszcze opracowany, nie istnieją również oznaczenia typów nawozów zawierających czynniki kompleksujące. Z uwagi na fakt, że dostępne są obecnie odpowiednie czynniki kompleksujące (sole kwasu lignosulfonowego – zwane dalej „LS”), należy ująć je w wykazie zatwierdzonych czynników kompleksujących oraz opracować odpowiadające im oznaczenia typów. Aby umożliwić stosowanie czynników kompleksujących, należy również dostosować istniejące oznaczenia typów roztworów nawozowych; w celu uproszczenia kontroli urzędowych każdy taki roztwór może zawierać jednak tylko jeden czynnik kompleksujący. |
|
(4) |
Ze względu na nowe zasady dotyczące mikroskładników pokarmowych w postaci roztworów i zawiesin należy dostosować zasady dotyczące oznakowania powyższych typów nawozów. Zapasy nawozów oznakowanych zgodnie z dotychczasowo obowiązującymi zasadami będą jednak utrzymywane przez pewien czas. Należy zatem przewidzieć wystarczającą ilość czasu dla producentów na przygotowanie nowych etykiet oraz wyprzedaż istniejących zapasów. |
|
(5) |
W rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 zawarto zasady dotyczące oznakowania mieszanin nawozów zawierających mikroskładniki pokarmowe, w załączniku I nie zawarto jednak odpowiadających im oznaczeń typów. Rozporządzeniem (UE) nr 137/2011 dodano tabelę E.2.4 w sekcji E.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierającą odpowiednie oznaczenia typów oraz bardziej przejrzyste zasady dotyczące mieszanin nawozów zawierających mikroskładniki pokarmowe. Zgodnie z tabelą E.2.4 wymagane są jednak pewne informacje dotyczące oznakowania, które w niektórych przypadkach nie są zgodne z wymogami zawartymi w art. 6 ust. 6 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Należy zatem odpowiednio dostosować tabelę E.2.4. Aby umożliwić podmiotom gospodarczym dostosowanie się do nowych zasad oraz wyprzedaż zapasów mieszanin nawozów z mikroskładnikami pokarmowymi, należy przyznać okres przejściowy. |
|
(6) |
Kwas N,N’-di(2-hydroksybenzylo)-etylenodiamino-N,N’-dioctowy (zwany dalej „HBED”) jest organicznym czynnikiem chelatującym dla mikroskładników pokarmowych. Żelazo schelatowane przez HBED stosuje się w szczególności do wielu gatunków drzew owocowych w celu uzupełniania niedoborów żelaza i zwalczania chlorozy żelazowej. Wyeliminowanie chlorozy żelazowej i jej objawów zapewnia zielone liście, właściwy wzrost i owocowanie. Forma HBED schelatowanego żelaza była dopuszczona do obrotu w Polsce, gdzie nie stwierdzono jej szkodliwości dla środowiska. Należy zatem dodać HBED do wykazu zatwierdzonych organicznych czynników chelatujących dla mikroskładników pokarmowych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Należy przewidzieć jednak okres przejściowy, aby umożliwić zatwierdzenie HBED po opublikowaniu odpowiedniej normy EN. |
|
(7) |
Dicyjanodiamid/1,2,4-triazol (zwany dalej „DCD/TZ”) oraz 1,2,4 triazol/3-metylopirazol (zwany dalej „TZ/MP”) są inhibitorami nitryfikacji stosowanymi w połączeniu z nawozami zawierającymi składnik pokarmowy azot w postaci mocznika lub soli amonowych. Inhibitory te przedłużają dostępność azotu dla upraw, ograniczają wypłukiwanie azotanów oraz zmniejszają emisje podtlenku azotu do atmosfery. |
|
(8) |
Triamid kwasu N-(2-nitrofenylo)fosforowego (zwany dalej „2-NPT”) jest inhibitorem ureazy przeznaczonym do nawozów azotowych zawierających mocznik, zwiększającym dostępność azotu dla roślin oraz ograniczającym emisję amoniaku do atmosfery. |
|
(9) |
DCD/TZ, TZ/MP i 2-NPT stosowane były przez wiele lat w Niemczech, a DCD/TZ i TZ/MP w Republice Czeskiej, gdzie wykazano, że są skuteczne i nie stanowią zagrożenia dla środowiska. Należy zatem dodać DCD/TZ, TZ/MP i 2-NPT do wykazu zatwierdzonych inhibitorów nitryfikacji i ureazy zawartego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003, aby zwiększyć ich dostępność dla rolników na obszarze Unii. |
|
(10) |
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierają wymóg poddawania nawozów WE kontroli zgodnie z metodami pobierania próbek i analizy opisanymi w załączniku IV do rozporządzenia. Niektóre z tych metod nie są jednak uznawane na poziomie międzynarodowym i należy zastąpić je normami EN, opracowanymi ostatnio przez Europejski Komitet Normalizacyjny. |
|
(11) |
Normy EN zatwierdzane są zazwyczaj w drodze porównania międzylaboratoryjnego, w celu ilościowego sprawdzenia odtwarzalności i powtarzalności metod analitycznych. Należy zatem dokonać rozróżnienia pomiędzy zatwierdzonymi normami EN a niezatwierdzonymi metodami, aby ułatwić zidentyfikowanie norm EN, dla których potwierdzona została wiarygodność statystyczna. |
|
(12) |
W celu uproszczenia prawodawstwa i ułatwienia przyszłych zmian należy zastąpić pełny tekst dotyczący metod analitycznych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 odniesieniami do norm EN opublikowanych przez Europejski Komitet Normalizacyjny. |
|
(13) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2003/2003. |
|
(14) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany
1. W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
2. W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Punkt 1 lit. a), lit. b) ppkt (i), lit. c) ppkt (i) oraz (ii), lit. d) ppkt (i), lit. e) ppkt (i), lit. f) ppkt (i) oraz pkt 2 załącznika I stosuje się od dnia 4 kwietnia 2013 r.
Punkt 3 pozycja 11 załącznika I stosuje się od dnia 4 lipca 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w sekcji E.1 wprowadza się następujące zmiany:
|
|
2) |
w sekcji E.2 tabela E.2.4 otrzymuje brzmienie:
|
|
3) |
sekcja E.3.1 otrzymuje brzmienie: „E.3.1 Czynniki chelatujące (1) Kwasy lub ich sole sodowe, potasowe lub amonowe:
(1) Czynniki chelatujące mają być identyfikowane i oznaczane ilościowo według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki chelatujące.”;" |
|
4) |
sekcja E.3.2 otrzymuje brzmienie: „E.3.2. Czynniki kompleksujące (3) Następujące czynniki kompleksujące dopuszczalne są wyłącznie w przypadku produktów na potrzeby fertygacji lub nawożenia dolistnego, z wyjątkiem lignosulfonianu cynku, lignosulfonianu żelaza, lignosulfonianiu miedzi i lignosulfonianu manganu, które mogą być stosowane bezpośrednio doglebowo.] Kwasy lub ich sole sodowe, potasowe lub amonowe:
(3) Czynniki kompleksujące mają być identyfikowane według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki kompleksujące.”;" |
|
5) |
w sekcji F.1 dodaje się pozycje w brzmieniu:
|
|
6) |
w sekcji F.2 dodaje się pozycję w brzmieniu:
|
(1) Czynniki chelatujące mają być identyfikowane i oznaczane ilościowo według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki chelatujące.”;
(3) Czynniki kompleksujące mają być identyfikowane według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki kompleksujące.”;”
(2) Wyłącznie do celów informacyjnych.
(4) Wyłącznie do celów informacyjnych.
ZAŁĄCZNIK II
W sekcji B załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
pozycje dotyczące metod 3.1.1–3.1.4 otrzymują brzmienie: „Metoda 3.1.1 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w kwasach mineralnych EN 15956: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w kwasach mineralnych Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 3.1.2 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie mrówkowym EN 15919: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie mrówkowym Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 3.1.3 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie cytrynowym EN 15920: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie cytrynowym Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 3.1.4 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu EN 15957: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
2) |
pozycje dotyczące metod 3.1.5.1–3.1.5.3 otrzymują brzmienie: „Metoda 3.1.5.1 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze 65 °C EN 15921: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze 65 °C Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 3.1.5.2 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze otoczenia EN 15922: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze otoczenia Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 3.1.5.3 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w alkalicznym cytrynianie amonu wg Joulie EN 15923: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w alkalicznym cytrynianie amonu wg Joulie Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
3) |
pozycja dotycząca metody 3.1.6 otrzymuje brzmienie: „Metoda 3.1.6 Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w wodzie EN 15958: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w wodzie Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
4) |
pozycja dotycząca metody 3.2 otrzymuje brzmienie: „Metoda 3.2 Oznaczanie wyekstrahowanego fosforu EN 15959: Nawozy – Oznaczanie wyekstrahowanego fosforu Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
5) |
pozycje dotyczące metod 7.1 i 7.2 otrzymują brzmienie: „Metoda 7.1 Oznaczanie stopnia rozdrobnienia (metoda na sucho) EN 15928: Nawozy – Oznaczanie stopnia rozdrobnienia (metoda na sucho) Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 7.2 Oznaczanie stopnia rozdrobnienia fosforytów miękkich EN 15924: Nawozy – Oznaczanie stopnia rozdrobnienia fosforytów miękkich Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
6) |
pozycje dotyczące metod 8.1–8.5 otrzymują brzmienie: „Metoda 8.1 Ekstrakcja całkowitego wapnia, całkowitego magnezu, całkowitego sodu i całkowitej siarki obecnej w postaci siarczanów EN 15960: Nawozy – Ekstrakcja całkowitego wapnia, całkowitego magnezu, całkowitego sodu i całkowitej siarki obecnej w postaci siarczanów Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 8.2 Ekstrakcja siarki całkowitej obecnej w różnych postaciach EN 15925: Nawozy – Ekstrakcja siarki całkowitej obecnej w różnych postaciach Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 8.3 Ekstrakcja rozpuszczalnego w wodzie wapnia, magnezu, sodu i siarki obecnej w postaci siarczanów EN 15961: Nawozy – Ekstrakcja rozpuszczalnego w wodzie wapnia, magnezu, sodu i siarki obecnej w postaci siarczanów Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 8.4 Ekstrakcja siarki rozpuszczalnej w wodzie, występującej w różnych postaciach EN 15926: Nawozy – Ekstrakcja siarki rozpuszczalnej w wodzie, występującej w różnych postaciach Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 8.5 Ekstrakcja i oznaczanie siarki elementarnej EN 16032: Nawozy – Ekstrakcja i oznaczanie siarki elementarnej Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
7) |
dodaje się metodę 8.11 w brzmieniu: „Metoda 8.11 Oznaczanie zawartości wapnia i mrówczanu w mrówczanie wapnia EN 15909: Nawozy – Oznaczanie zawartości wapnia i mrówczanu w wapniowych nawozach dolistnych Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
8) |
pozycja dotycząca metody 11.3 otrzymuje brzmienie: „Metoda 11.3 Oznaczanie żelaza schelatowanego przez o,o-EDDHA, o,o-EDDHMA i HBED EN 13368-2: Nawozy – Chromatograficzne oznaczanie czynników chelatujących w nawozach - Część 2: Oznaczanie żelaza schelatowanego przez o,o-EDDHA, o,o-EDDHMA i HBED metodą chromatografii jonowej Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
9) |
dodaje się metody 11.6, 11.7 i 11.8 w brzmieniu: „Metoda 11.6 Oznaczanie IDHA EN 15950: Nawozy – Oznaczanie kwasu N-(1,2-dikarboksyetylo)-D,L-asparaginowego (kwasu iminodibursztynowego, IDHA) za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 11.7 Oznaczanie lignosulfonianów EN 16109: Nawozy – Oznaczanie skompleksowanych jonów mikroskładników w nawozach – Identyfikacja lignosulfonianów Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 11.8 Oznaczanie zawartości skompleksowanych mikroskładników oraz skompleksowanej frakcji mikroskładników EN 15962: Nawozy – Oznaczanie zawartości skompleksowanych mikroskładników oraz skompleksowanej frakcji mikroskładników Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”; |
|
10) |
dodaje się metody 12.3, 12.4 i 12.5 w brzmieniu: „Metoda 12.3 Oznaczanie zawartości 3-metylopirazolu EN 15905: Nawozy – Oznaczanie zawartości 3-metylopirazolu (MP) z użyciem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 12.4 Oznaczanie TZ EN 16024: Nawozy – Oznaczanie 1H,1,2,4-triazolu w moczniku i w nawozach zawierających mocznik – Metoda z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu. Metoda 12.5 Oznaczanie 2-NPT EN 16075: Nawozy – Oznaczanie triamidu kwasu N-(2-nitrofenylo)fosforowego (2-NPT) w moczniku i w nawozach zawierających mocznik – Metoda z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”. |
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/24 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 224/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
|
(2) |
Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
|
(EUR/100 kg) |
||
|
Kod CN |
Kod państw trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
|
0702 00 00 |
IL |
51,1 |
|
JO |
68,6 |
|
|
MA |
63,8 |
|
|
TN |
88,2 |
|
|
TR |
117,1 |
|
|
ZZ |
77,8 |
|
|
0707 00 05 |
JO |
183,3 |
|
TR |
170,7 |
|
|
ZZ |
177,0 |
|
|
0709 91 00 |
EG |
158,2 |
|
ZZ |
158,2 |
|
|
0709 93 10 |
MA |
52,1 |
|
TR |
134,9 |
|
|
ZZ |
93,5 |
|
|
0805 10 20 |
EG |
51,3 |
|
IL |
72,0 |
|
|
MA |
59,2 |
|
|
TN |
55,2 |
|
|
TR |
65,7 |
|
|
ZZ |
60,7 |
|
|
0805 50 10 |
EG |
69,0 |
|
MA |
69,1 |
|
|
TR |
55,4 |
|
|
ZZ |
64,5 |
|
|
0808 10 80 |
AR |
89,5 |
|
BR |
84,7 |
|
|
CA |
121,2 |
|
|
CL |
103,2 |
|
|
CN |
91,7 |
|
|
MK |
36,4 |
|
|
US |
159,7 |
|
|
ZZ |
98,1 |
|
|
0808 30 90 |
AR |
95,7 |
|
CL |
108,4 |
|
|
CN |
52,9 |
|
|
ZA |
102,9 |
|
|
ZZ |
90,0 |
|
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
III Inne akty
EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/26 |
DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
NR 533/09/COL
z dnia 16 grudnia 2009 r.
zmieniająca po raz siedemdziesiąty siódmy merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa
URZĄD NADZORU EFTA (1),
UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,
UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje:
Zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa.
Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale jasno tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne.
W dniu 19 stycznia 1994 r. Urząd przyjął merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa (4).
Dnia 16 czerwca 2009 r. Komisja Europejska przyjęła zawiadomienie w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (5).
Zawiadomienie to ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd, po konsultacji z Komisją Europejską, przyjmuje akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję.
Po konsultacjach na ten temat przeprowadzonych w dniu 8 grudnia 2009 r. z Komisją Europejską oraz z państwami EFTA za pośrednictwem pism z dnia 20 listopada 2009 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wytyczne dotyczące pomocy państwa zmienia się poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa. Nowy rozdział stanowi załącznik I do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2009 r.
W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA
Per SANDERUD
Przewodniczący
Kristján Andri STEFÁNSSON
Członek Kolegium
(1) Zwany dalej „Urzędem”.
(2) Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.
(3) Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.
(4) Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG i art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej „Dz.U.”) L 231 z 3.9.1994, s. 1, i w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1, zwane dalej „wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa”. Zaktualizowana wersja wytycznych dotyczących pomocy państwa jest opublikowana na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/
ZAŁĄCZNIK I
WYTYCZNE W SPRAWIE UPROSZCZONEJ PROCEDURY ROZPATRYWANIA NIEKTÓRYCH RODZAJÓW POMOCY PAŃSTWA (1)
1. Wprowadzenie
|
(1) |
Niniejsze wytyczne ustanawiają procedurę uproszczoną, którą Urząd zamierza stosować, w ścisłej współpracy z danym państwem EFTA, do badania w trybie przyspieszonym niektórych rodzajów środków wsparcia udzielanego przez państwo, w przypadku których Urząd jest zobowiązany jedynie do sprawdzenia, czy dany środek jest zgodny z obowiązującymi przepisami i praktykami, bez korzystania ze swojej swobody decyzyjnej. Doświadczenie Urzędu zdobyte w związku ze stosowaniem art. 61 Porozumienia EOG oraz rozporządzeń, zasad ramowych, wytycznych i zawiadomień przyjętych na jego podstawie (2) wskazuje, że niektóre kategorie zgłaszanej pomocy są zwykle zatwierdzane i nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z Porozumieniem EOG, o ile nie występują żadne szczególne okoliczności. Te kategorie pomocy opisano w sekcji 2. Inne środki pomocy zgłaszane Urzędowi będą podlegały odpowiednim procedurom (3), oraz zazwyczaj Kodeksowi najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa. |
|
(2) |
Celem niniejszych wytycznych jest określenie warunków, na jakich Urząd będzie zazwyczaj przyjmował decyzje w formie uproszczonej uznające niektóre rodzaje środków wsparcia udzielanego przez państwo za zgodne z Porozumieniem EOG w ramach procedury uproszczonej. Zawierają one również wskazówki odnośnie do samej procedury. W przypadkach, gdy spełnione będą wszystkie warunki określone w niniejszych wytycznych, Urząd dołoży wszelkich starań, aby decyzję w formie uproszczonej stwierdzającą, że dany środek nie stanowi pomocy, lub decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń przyjąć w ciągu dwudziestu dni roboczych od daty zgłoszenia zgodnie z art. 4 ust. 2 lub art. 4 ust. 3 części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości. |
|
(3) |
Jeżeli jednak będą miały zastosowanie jakiekolwiek zabezpieczenia lub wyłączenia określone w pkt 6–12 niniejszych wytycznych, Urząd powróci do normalnej procedury dotyczącej zgłaszanej pomocy, opisanej w rozdziale II protokołu 3, a następnie przyjmie decyzję w pełnej formie na mocy art. 4 lub art. 7 tego protokołu. W każdym przypadku jedynymi terminami, które można egzekwować na mocy przepisów prawa, są terminy określone w art. 4 ust. 5 i art. 7 ust. 6 protokołu 3. |
|
(4) |
Postępując zgodnie z procedurą przedstawioną w niniejszych wytycznych, Urząd dąży do zapewnienia większej przewidywalności i skuteczności kontroli pomocy państwa przez EOG. Żadnego z zapisów zawartych w niniejszych wytycznych nie należy interpretować jako zobowiązującego do zgłoszenia Urzędowi środka wsparcia, który nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 61 Porozumienia EOG, bez względu na przysługującą państwom EFTA swobodę w zakresie zgłaszania takich środków wsparcia w celu uzyskania pewności prawnej. |
2. Kategorie pomocy państwa, które można rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej
Kategorie pomocy państwa kwalifikujące się do objęcia procedurą uproszczoną
|
(5) |
Następujące kategorie środków można z zasady rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej:
Niniejsze wytyczne nie wpływają na możliwość zastosowania art. 4 decyzji Urzędu nr 195/04/COL. Urząd zachęca jednak państwo EFTA dokonujące zgłoszenia do postępowania zgodnie z niniejszymi wytycznymi, w tym do podjęcia czynności przedzgłoszeniowych w odniesieniu do danego środka pomocy przy użyciu uproszczonego formularza, którego wzór znajduje się w załączniku do decyzji Urzędu nr 195/04/COL. W kontekście tej procedury Urząd będzie również zachęcał państwo EFTA do wyrażenia zgody na publikację streszczenia jego zgłoszenia na stronie internetowej Urzędu. |
Zabezpieczenia i wyłączenia
|
(6) |
Ponieważ procedura uproszczona ma zastosowanie jedynie do pomocy zgłoszonej na podstawie art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, wyłącza się z niej pomoc niezgodną z prawem. Ponadto – w zakresie, w jakim Porozumienie EOG ma zastosowanie do wymienionych niżej sektorów – procedura uproszona nie będzie miała zastosowania do pomocy wspierającej działalność w sektorach rybołówstwa i akwakultury, działalności w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych ani do działalności w zakresie przetwarzania produktów rolnych lub wprowadzania ich do obrotu ze względu na specyfikę tych sektorów. Poza tym procedura uproszczona nie będzie stosowana wstecz wobec środków, w przypadku których czynności przedzgłoszeniowe podjęto przed dniem 1 stycznia 2010 r. |
|
(7) |
Oceniając, czy zgłoszony środek pomocy należy do jednej z kategorii kwalifikujących się do objęcia procedurą uproszczoną, o których mowa w pkt 5, Urząd zapewni wystarczająco jasne określenie właściwych wytycznych lub też ustalonej praktyki decyzyjnej Urzędu, na podstawie których zgłoszony środek pomocy ma zostać poddany ocenie, jak również wszystkich stosownych okoliczności faktycznych. Zważywszy, że kompletność zgłoszenia stanowi zasadniczy element ustalania możliwości zastosowania procedury uproszczonej, zachęca się państwo EFTA dokonujące zgłoszenia do dostarczenia wszystkich stosownych informacji, w tym informacji o ewentualnych decyzjach poprzedzających, na które państwo to się powołuje, na początku etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 14). |
|
(8) |
W przypadku, gdy formularz zgłoszeniowy nie jest kompletny lub zawiera mylące lub nieprawidłowe informacje, Urząd nie stosuje procedury uproszczonej. Ponadto Urząd zwykle nie stosuje procedury uproszczonej w zakresie, w jakim zgłoszenie związane jest z nowymi zagadnieniami prawnymi będącymi przedmiotem ogólnego zainteresowania. |
|
(9) |
Chociaż zwykle można przyjąć, że środki pomocy należące do kategorii wymienionych w pkt 5 nie będą budzić wątpliwości co do ich zgodności z Porozumieniem EOG, mogą jednak wystąpić pewne szczególne okoliczności, które będą wymagać dokładniejszego zbadania. W takich przypadkach Urząd może w każdej chwili powrócić do zwykłej procedury. |
|
(10) |
Do takich szczególnych okoliczności można zaliczyć w szczególności: pewne form pomocy jeszcze niesprawdzone w praktyce decyzyjnej Urzędu, decyzje poprzedzające, które Urząd może właśnie poddawać ponownej ocenie w świetle nowego orzecznictwa lub zmian w EOG, nowe zagadnienia techniczne lub wątpliwości co do zgodności środka z innymi postanowieniami Porozumienia EOG (np. zakaz dyskryminacji, cztery swobody itp.). |
|
(11) |
Urząd powróci do zwykłej procedury, jeżeli zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży nakaz zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf). |
|
(12) |
Ponadto jeżeli osoba trzecia wyrazi uzasadnione wątpliwości dotyczące zgłoszonego środka pomocy w terminie określonym w pkt 21 niniejszych wytycznych, Urząd powróci do zwykłej procedury (27) oraz poinformuje o tym dane państwo EFTA. |
3. Postanowienia proceduralne
Kontakty przedzgłoszeniowe
|
(13) |
Urząd uznaje za korzystne kontakty przedzgłoszeniowe z państwem EFTA dokonującym zgłoszenia, nawet w pozornie nieskomplikowanych sprawach. Kontakty takie przede wszystkim pozwalają Urzędowi i państwom EFTA określić na wczesnym etapie odnośne instrumenty lub decyzje poprzedzające Urzędu, stopień złożoności, z jakim prawdopodobnie będzie związana ocena Urzędu, oraz zakres i stopień szczegółowości informacji, jakie są niezbędne do przeprowadzenia pełnej oceny sprawy przez Urząd. |
|
(14) |
Ze względu na ograniczenia czasowe związane z procedurą uproszczoną ocena środka wsparcia udzielanego przez państwo, przeprowadzana w ramach tej procedury, jest uwarunkowana utrzymywaniem przez państwo EFTA kontaktów przedzgłoszeniowych z Urzędem. W związku z tym zachęca się dane państwo EFTA do przekazania Urzędowi, za pomocą odpowiedniej aplikacji informatycznej opracowanej przez Urząd, wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego wraz z niezbędnymi formularzami zawierającymi informacje uzupełniające określonymi w art. 2 decyzji Urzędu nr 195/04/COL, w tym w odpowiednich przypadkach informacje o odnośnych decyzjach poprzedzających. Na tym etapie państwo EFTA może również wystąpić do Urzędu o zwolnienie go z obowiązku wypełnienia niektórych części formularza zgłoszeniowego. Państwo EFTA oraz Urząd mogą również uzgodnić w ramach kontaktu przedzgłoszeniowego, że państwo EFTA nie musi przekazywać wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego ani informacji towarzyszących na etapie przedzgłoszeniowym. Takie uzgodnienie może być właściwe na przykład ze względu na powtarzalny charakter niektórych środków pomocy (np. kategoria pomocy, o której mowa w pkt 5 lit. c) niniejszych wytycznych). W takiej wyjątkowej sytuacji państwo EFTA może zostać poproszone o bezpośrednie przystąpienie do procedury zgłoszeniowej, jeżeli Urząd uzna, że nie ma potrzeby szczegółowego omawiania przewidywanego środka pomocy. |
|
(15) |
W terminie dwóch tygodni od otrzymania wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego Urząd nawiąże pierwszy kontakt przedzgłoszeniowy. Urząd będzie propagować utrzymywanie kontaktów za pośrednictwem poczty elektronicznej lub telekonferencji lub organizować spotkania na szczególny wniosek państwa EFTA. W ciągu pięciu dni roboczych od ostatniego kontaktu przedzgłoszeniowego Urząd poinformuje państwo EFTA, czy uznaje prima facie, że dany przypadek kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej, jakie informacje należy jeszcze dostarczyć, aby środek kwalifikował się to tej procedury, lub też czy dany przypadek będzie podlegał zwykłej procedurze. |
|
(16) |
Wskazanie przez Urząd, że dany przypadek można rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej, oznacza, że państwo EFTA i Urząd zgadzają się prima facie co do tego, że gdyby informacje przekazane na etapie przedzgłoszeniowym zostały przedłożone w ramach formalnego zgłoszenia, zgłoszenie takie byłoby kompletne. Zasadniczo Urząd mógłby zatem zatwierdzić środek, gdy zostanie on formalnie zgłoszony na podstawie formularza zgłoszeniowego uwzględniającego wyniki kontaktów przedzgłoszeniowych, bez zwracania się o przekazanie dalszych informacji. |
Zgłaszanie
|
(17) |
Państwo EFTA musi zgłosić stosowny środek (stosowne środki) pomocy nie później niż dwa miesiące po otrzymaniu informacji od Urzędu o kwalifikowalności prima facie danego środka. Jeżeli zgłoszenie zawiera zmiany w stosunku do informacji zawartych w dokumentach przedzgłoszeniowych, zmiany takie trzeba wyraźnie zaznaczyć na formularzu zgłoszeniowym. |
|
(18) |
Z chwilą dokonania zgłoszenia przez zainteresowane państwo EFTA rozpoczyna się bieg terminu określonego w pkt 2. |
|
(19) |
Procedura uproszczona nie przewiduje szczególnego uproszczonego formularza zgłoszeniowego. Z wyjątkiem przypadków należących do kategorii pomocy, o której mowa w pkt 5 lit. c) niniejszych wytycznych, przy dokonywaniu zgłoszenia należy korzystać ze standardowych formularzy zgłoszeniowych przewidzianych w decyzji Urzędu nr 195/04/COL. |
Publikacja streszczenia dokonanego zgłoszenia
|
(20) |
Urząd opublikuje na swojej stronie internetowej streszczenie zgłoszenia w oparciu o informacje przekazane przez państwo EFTA zgodnie ze standardowym formularzem, którego wzór znajduje się w załączniku I do niniejszych wytycznych. Standardowy formularz zawiera wzmiankę, że w świetle informacji dostarczonych przez państwo EFTA środek pomocy może kwalifikować się do procedury uproszczonej. Jeżeli państwo EFTA występuje do Urzędu o rozpatrzenie zgłoszonego środka w ramach procedury przewidzianej w niniejszych wytycznych, przyjmuje się, że państwo to uznaje, iż informacje przekazane w zgłoszeniu, które ma zostać opublikowane na stronie internetowej w formie przewidzianej w załączniku do niniejszych wytycznych, nie mają charakteru poufnego. Ponadto zachęca się państwa EFTA do wyraźnego wskazania, czy zgłoszenie zawiera jakiekolwiek informacje stanowiące tajemnicę handlową. |
|
(21) |
Następnie zainteresowane strony będą miały dziesięć dni roboczych na przedstawienie uwag (w tym wersji nieopatrzonej klauzulą poufności), w szczególności uwag dotyczących okoliczności, które mogą wymagać bardziej dogłębnego zbadania. W przypadku zgłoszenia przez zainteresowane strony uzasadnionych obaw o to, że planowany środek może spowodować problemy w zakresie konkurencji, Urząd powróci do zwykłej procedury i poinformuje o tym państwo EFTA i zainteresowane strony. Państwo EFTA otrzyma również informację o uzasadnionych obawach o to, że dany środek może spowodować problemy w zakresie konkurencji, i będzie miało możliwość przekazać swoje uwagi w tej sprawie. |
Decyzja w formie uproszczonej
|
(22) |
Jeżeli Urząd jest przekonany, że zgłoszony środek spełnia kryteria zastosowania procedury uproszczonej (zob. przede wszystkim pkt 5), wydaje decyzję w formie uproszczonej. Urząd dołoży w związku z tym wszelkich starań, by w ciągu dwudziestu dni roboczych od daty zgłoszenia przyjąć, na mocy art. 4 ust. 2 lub art. 4 ust. 3 części II protokołu 3, decyzję stwierdzającą, że dany środek nie stanowi pomocy lub decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń, chyba że zastosowanie będą mieć zabezpieczenia lub wyłączenia, o których mowa w pkt 6–12 niniejszych wytycznych. |
Publikacja decyzji w formie uproszczonej
|
(23) |
Zgodnie z art. 26 ust. 1 części II protokołu 3 Urząd opublikuje skrócone zawiadomienie o decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Suplemencie EOG. Decyzja w formie uproszczonej zostanie zamieszczona na stronie internetowej Urzędu. Będzie ona zawierać odniesienie do skróconej informacji o zgłoszeniu opublikowanej na stronie internetowej Urzędu w czasie zgłoszenia, standardową ocenę środka na podstawie art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oraz, w stosownych przypadkach, oświadczenie, że środek pomocy uznaje się za zgodny z Porozumieniem EOG, ponieważ należy co najmniej do jednej z kategorii określonych w pkt 5 niniejszych wytycznych, wraz z wyraźnym wskazaniem właściwej (właściwych) kategorii i odesłaniem do obowiązujących instrumentów horyzontalnych lub decyzji poprzedzających. |
4. Postanowienia końcowe
|
(24) |
Od dnia 1 stycznia 2010 r. Urząd, na wniosek zainteresowanego państwa EFTA, będzie stosował zasady przewidziane w niniejszych wytycznych do środków zgłoszonych zgodnie z pkt 17. |
|
(25) |
Urząd może zmienić niniejsze wytyczne z ważnych względów związanych z polityką konkurencji lub w celu uwzględnienia zmian w prawie dotyczącym pomocy państwa i w praktyce decyzyjnej. Urząd zamierza przeprowadzić pierwszy przegląd funkcjonowania niniejszych wytycznych najpóźniej cztery lata po ich publikacji. W tym kontekście Urząd zbada, w jakim zakresie należy zmienić poszczególne uproszczone formularze zgłoszeniowe, tak by ułatwić wprowadzanie w życie niniejszych wytycznych. |
(1) Niniejszy rozdział odpowiada Zawiadomieniu Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa, Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 3.
(2) Zob. szczególnie Wytyczne dotyczące pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (Dz.U. L 305 z 19.11.2009, s. 1 oraz Suplement EOG nr 60 z 19.11.2009, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie badań, rozwoju i innowacji”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (Dz.U. L 184 z 16.7.2009, s. 18), zwane dalej „wytycznymi w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska (Dz.U. L 144 z 10.6.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 29 z 10.6.2010, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie ochrony środowiska”; Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. L 54 z 28.2.2008, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej”; decyzja przedłużająca okres obowiązywania Wytycznych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (Dz.U. L 148 z 11.6.2009, s. 55), zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi przemysłu stoczniowego”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa dla produkcji kinematograficznych i innych produkcji audiowizualnych (Dz.U. L 105 z 21.4.2011, s. 32 oraz Suplement EOG nr 23 z 21.4.2011, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie produkcji kinowych”; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3), włączone do Porozumienia EOG w załączniku XV decyzją Wspólnego Komitetu nr 120/2008 (Dz.U. L 339 z 18.12.2008, s. 111 oraz Suplement EOG nr 79 z 18.12.2008, s. 20).
(3) Środki zgłaszane Urzędowi w kontekście obecnego kryzysu finansowego na mocy wytycznych Urzędu zatytułowanych „Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego” (Dz.U. L 17 z 20.1.2011, s. 1 oraz Suplement EOG nr 3 z 20.1.2011, s. 1) oraz Tymczasowych ram prawnych w zakresie pomocy państwa ułatwiających dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (Dz.U. L 15 z 20.1.2011, s. 26 oraz Suplement EOG nr 3 z 20.1.2011, s. 31) nie będą podlegać procedurze uproszczonej przewidzianej w niniejszych wytycznych. Aby sprawnie rozpatrywać tego rodzaju przypadki, przyjęto określone rozwiązania doraźne.
(4) Takich jak sekcja 5 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji lub sekcja 3 wytycznych w sprawie ochrony środowiska oraz sekcja 4 wytycznych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka.
(5) Wytyczne w sprawie pomocy regionalnej; sekcja 3.1.2 Wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 28), zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw”.
(6) Urząd powróci do zwykłej procedury, jeżeli zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży nakaz zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf). Zob. sprawa C-188/92, TWD Textilwerke Deggendorf, [1994] Rec. I-833.
(7) Artykuł 18 ust. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych przewiduje uproszczoną metodę obliczania kosztów.
(8) Ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych nie przewiduje wyłączenia premii za innowacje ekologiczne.
(9) Jedynie pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw spełniająca warunki określone w sekcji 5.4 lit. b) ppkt (ii) wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji podlega ogólnemu rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych.
(10) W takich przypadkach z informacji dostarczonych przez państwo EFTA musi od razu wynikać, że: (i) kwota pomocy pozostaje poniżej pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność zgłoszenia (bez zaawansowanych obliczeń wartości bieżącej netto); (ii) pomoc dotyczy nowej inwestycji (a nie inwestycji odtworzeniowej); oraz (iii) korzystne skutki pomocy dla rozwoju regionalnego w widoczny sposób przewyższają spowodowane przez nią zakłócenia konkurencji. Zob. np. decyzja Komisji w sprawie N 721/2007 (Polska, Reuters Europe SA).
(11) Zob. np. decyzja Komisji w sprawach N 28/2007 (Polska, Techmatrans), N 258/2007 (Niemcy, Rettungsbeihilfe zugunsten der Erich Rohde KG) oraz N 802/2006 (Włochy, pomoc na ratowanie Sandretto Industrie).
(12) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 85/2008 (Austria, program gwarancji dla MŚP w regionie Salzburga, N 386/2007 (Francja, program ratowania i restrukturyzacji MŚP), N 832/2006 (Włochy, program pomocy na ratowanie i restrukturyzację w regionie Valle d’Aosta). To podejście jest zgodne z art. 1 ust. 7 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych.
(13) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 92/2008 (Austria, pomoc restrukturyzacyjna dla Der Bäcker Legat) i N 289/2007 (Włochy, pomoc restrukturyzacyjna dla Fiem SRL).
(14) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 76/2008 (Niemcy, przedłużenie projektu finansowania CIRR na rzecz eksportu statków), N 26/2008 (Dania, zmiany w programie finansowania na rzecz eksportu statków) i N 760/2006 (Hiszpania, rozszerzenie projektu finansowania eksportu – hiszpański przemysł stoczniowy).
(15) Chociaż kryteria podane w wytycznych stosują się bezpośrednio jedynie do działalności produkcyjnej, w praktyce przez analogię stosuje się je również do oceny zgodności działań przed- i poprodukcyjnych w zakresie produkcji audiowizualnych oraz zasady konieczności i zasady proporcjonalności na podstawie art. 61 ust. 3 lit. d) Porozumienia EOG. Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 233/2008 (program na rzecz wsparcia filmu łotewskiego), N 72/2008 (Hiszpania, projekt na rzecz promowania filmów w Madrycie), N 60/2008 (Włochy, wsparcie dla filmów w regionie Sardynii) i N 291/2007 (Niderlandzki Fundusz Filmowy).
(16) Oceniając istnienie ugruntowanej praktyki decyzyjnej, Urząd może opierać się również na decyzjach przyjętych przez Komisję.
(17) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 393/2007 (Niderlandy, dotacje dla NV Bergkwartier), N 106/2005 (Polska, Hala Ludowa we Wrocławiu) i N 123/2005 (Węgry, program na rzecz turystyki i kultury na Węgrzech).
(18) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 340/2007 (Hiszpania, pomoc na rzecz działalności teatralnej, tanecznej, muzycznej i audiowizualnej w Kraju Basków), N 257/2007 (Hiszpania, promocja produkcji teatralnych w Kraju Basków) i N 818/99 (Francja; opłata parafiskalna od przedstawień i koncertów).
(19) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 776/2006 (Hiszpania, pomoc na rzecz promocji języka Basków), N 49/2007 (Hiszpania, pomoc na rzecz promocji języka Basków) i N 161/2008 (pomoc na rzecz języka Basków).
(20) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 687/2006 (Republika Słowacka, pomoc dla Kalligram s.r.o. na rzecz czasopisma), N 1/2006 (Słowenia, promocja branży wydawniczej w Słowenii) i N 268/2002 (Włochy, pomoc na rzecz sycylijskiej branży wydawniczej).
(21) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 264/2007 (Włochy, łącza szerokopasmowe dla obszarów wiejskich Toskanii), N 473/2007 (Włochy, łącza szerokopasmowe dla Alto Adige) i N 115/2008 (łącza szerokopasmowe dla obszarów wiejskich w Niemczech).
(22) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 325/2006 (Niemcy, przedłużenie programów gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego), N 35/2006 (Francja, program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego) i N 253/2005 (Niderlandy, program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego).
(23) Pomoc ad hoc często jest wykluczana z zakresu ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych. Wykluczenie to stosuje się do wszystkich dużych przedsiębiorstw (art. 1 ust. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych), jak również w niektórych przypadkach do małych i średnich przedsiębiorstw (zob. art. 13 i 14 dotyczący pomocy regionalnej; art. 16 dotyczący przedsiębiorczości kobiet; art. 29 dotyczący pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka oraz art. 40 dotyczący rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji). Jeśli chodzi o szczegółowe warunki regulujące kwestie pomocy ad hoc na inwestycje regionalne, zob. przypis 10 powyżej. Ponadto niniejsze wytyczne nie naruszają zapisów zawartych w komunikatach lub wskazówkach Urzędu, określających szczegółowe kryteria oceny ekonomicznej stosowanej przy ocenie zgodności w przypadkach podlegających indywidualnemu zgłoszeniu.
(24) Zob. decyzje Komisji w sprawach N 258/2000 (Niemcy, basen wypoczynkowy w Dorsten, N 486/2002 (Szwecja, pomoc na rzecz sali kongresowej w Visby), N 610/2001 (Niemcy, program rozwoju infrastruktury turystycznej w Badenii-Wirtemberdze), N 377/2007 (Niderlandy, wsparcie dla Bataviawerf – rekonstrukcja statku z XVII wieku). Zgodnie z czterema przywołanymi wcześniejszymi decyzjami uznanie, że dany środek nie ma wpływu na wymianę handlową w obszarze EOG wymaga przede wszystkim wykazania przez państwo EFTA, że: 1) pomoc nie prowadzi do przyciągania inwestycji do danego regionu; 2) towary wytwarzane przez beneficjenta i świadczone przez niego usługi mają charakter lokalny lub budzą zainteresowanie tylko na określonym obszarze geograficznym; 3) wpływ na konsumentów z sąsiednich państw EFTA jest jedynie marginalny; oraz 4) udział rynkowy beneficjenta jest minimalny bez względu na zastosowaną definicję rynku właściwego, oraz że beneficjent nie należy do większej grupy przedsiębiorstw. Cechy te należy wskazać we wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego, o której mowa w pkt 14 niniejszych wytycznych.
(25) Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37, Suplement EOG nr 26 z 25.5.2006, s. 1. Zmieniona decyzją 319/05/COL z dnia 14.12.2005 r. (Dz.U. L 113 z 27.4.2006, s. 24 oraz Suplement EOG nr 21 z 27.4.2006, s. 46) i decyzją 789/08/COL z dnia 17.12.2008 r. (Dz.U. L 340 z 22.12.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 72 z 22.12.2010, s. 1). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21.4.2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE, Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.
(26) Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 585/2007 (Zjednoczone Królestwo, przedłużenie projektu badawczo-rozwojowego w Yorkshire), N 275/2007 (Niemcy, przedłużenie programu pomocy na ratowanie i restrukturyzację małych i średnich przedsiębiorstw w Bremie), N 496/2007 (Włochy (Lombardia), fundusz gwarancyjny na rzecz rozwoju kapitału podwyższonego ryzyka) i N 625/2007 (Łotwa, pomoc na zapewnienie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw).
(27) Nie oznacza to zwiększenia praw osób trzecich w związku z orzecznictwem sądów EFTA i sądów wspólnotowych. Zob. sprawa T-95/03, Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid i Federación Catalana de Estaciones de Servicio przeciwko Komisji, [2006] Zb.Orz. II-4739, pkt 139 oraz sprawa T-73/98, Prayon-Rupel przeciwko Komisji, [2001] Rec. II-867, pkt 45.
ZAŁĄCZNIK II
PODSUMOWANIE ZGŁOSZENIA: ZAPROSZENIE OSÓB TRZECICH DO ZGŁASZANIA UWAG
ZGŁOSZENIE ŚRODKA POMOCY PAŃSTWA
Dnia […] r. Urząd otrzymał zgłoszenie środka pomocy zgodnie z art. 1. ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości. Po wstępnej analizie Urząd uznał, że zgłoszony środek może wchodzić w zakres wytycznych Urzędu w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (Dz.U. C … z …, s. …).
Urząd zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanego środka.
Główne cechy środka pomocy są następujące:
|
|
Numer referencyjny pomocy: N … |
|
|
Państwo EFTA: |
|
|
Numer referencyjny nadany przez państwo EFTA: |
|
|
Region: |
|
|
Organ przyznający pomoc: |
|
|
Nazwa środka pomocy: |
|
|
Krajowa podstawa prawna: |
|
|
Proponowana podstawa prawna obszaru EOG na potrzeby oceny: … wytyczne lub ustalona praktyka Urzędu uwzględniona w decyzji Urzędu (1, 2 i 3). |
|
|
Rodzaj środka: Program pomocy / Pomoc ad hoc |
|
|
Zmiany istniejącego środka pomocy: |
|
|
Czas trwania (programu pomocy): |
|
|
Data przyznania pomocy: |
|
|
Sektor(-y) gospodarki: |
|
|
Rodzaj beneficjenta (MŚP/duże przedsiębiorstwo): |
|
|
Budżet: |
|
|
Instrument pomocy (dotacja, dopłata do oprocentowania itp.): |
Uwagi, w których porusza się kwestie związane z konkurencją dotyczące zgłoszonego środka, muszą wpłynąć do Urzędu nie później niż w terminie 10 dni roboczych od daty publikacji informacji o niniejszym zgłoszeniu. Wraz z poufną wersją uwag należy przekazać wersję uwag nieobjętą klauzulą poufności, którą będzie można przekazać zainteresowanym państwom EFTA lub innym zainteresowanym stronom. Można je przesłać do Urzędu faksem, pocztą zwykłą lub pocztą elektroniczną, podając numer referencyjny N…, na poniższy adres:
|
Urząd Nadzoru EFTA |
|
Rue Belliard 35 |
|
1040 Bruxelles |
|
BELGIA |
|
Faks: +32 (0) 22861800 |
|
Email: registry@eftasurv.int |
Sprostowania
|
15.3.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/36 |
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 104/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 36 z dnia 9 lutego 2012 r. )
|
1. |
Strona 20, załącznik, kolumna (2) „Klasyfikacja (kod CN)”, lit. a): |
zamiast:
„ 8417 91 10 ”,
powinno być:
„ 8714 91 10 ”.
|
2. |
Strona 20, załącznik, kolumna (2) „Klasyfikacja (kod CN)”, lit. c): |
zamiast:
„ 8417 92 10 ”,
powinno być:
„ 8714 92 10 ”.