ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.075.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 75

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 55
15 marca 2012


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 217/2012 z dnia 13 marca 2012 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Cinta Senese (ChNP)]

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 218/2012 z dnia 13 marca 2012 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Béa du Roussillon (ChNP)]

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 219/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie sprostowania rumuńskiej wersji rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 ustalającego najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych ( 1 )

5

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 220/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wprowadzające odstępstwo od przepisów rozporządzenia (WE) nr 967/2006 w zakresie terminów powiadamiania o ilościach cukru przeniesionych z roku gospodarczego 2011/2012

6

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 221/2012 z dnia 14 marca 2012 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji klozantel, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( 1 )

7

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 222/2012 z dnia 14 marca 2012 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji triklabendazol, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( 1 )

10

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 223/2012 z dnia 14 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I i IV do postępu technicznego ( 1 )

12

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 224/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

24

 

 

III   Inne akty

 

 

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

 

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 533/09/COL z dnia 16 grudnia 2009 r. zmieniająca po raz siedemdziesiąty siódmy merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa

26

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 104/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej ( Dz.U. L 36 z 9.2.2012 )

36

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 217/2012

z dnia 13 marca 2012 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Cinta Senese (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Cinta Senese” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)   Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)   Dz.U. C 200 z 8.7.2011, s. 16.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.1.   Mięso świeże (i podroby)

WŁOCHY

Cinta Senese (ChNP)


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/3


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 218/2012

z dnia 13 marca 2012 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Béa du Roussillon (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Béa du Roussillon” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)   Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)   Dz.U. C 193 z 2.7.2011, s. 22.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

FRANCJA

Béa du Roussillon (ChNP)


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/5


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 219/2012

z dnia 14 marca 2012 r.

w sprawie sprostowania rumuńskiej wersji rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 ustalającego najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rumuńska wersja językowa rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) zawiera trzy błędy, które wymagają sprostowania.

(2)

Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie (WE) nr 1881/2006.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

(Dotyczy jedynie rumuńskiej wersji językowej).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

(2)   Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5.


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/6


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 220/2012

z dnia 14 marca 2012 r.

wprowadzające odstępstwo od przepisów rozporządzenia (WE) nr 967/2006 w zakresie terminów powiadamiania o ilościach cukru przeniesionych z roku gospodarczego 2011/2012

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 85 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) ustanowiono terminy, w których państwa członkowskie mają obowiązek powiadomić Komisję o ilościach cukru przeniesionych na kolejny rok gospodarczy.

(2)

W drodze odstępstwa od art. 63 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 214/2012 (3) przedłużono – na rok gospodarczy 2011/2012 – okres, w którym państwa członkowskie określają termin, do kiedy przedsiębiorstwa, które zdecydowały się na przeniesienie nadwyżek produkcji cukru, są zobowiązane powiadomić o tym państwo członkowskie.

(3)

Wskutek tego należy odpowiednio przesunąć terminy, do kiedy państwa członkowskie są zobowiązane powiadomić Komisję o ilościach, które mają być przeniesione zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 967/2006.

(4)

Należy zatem wprowadzić odstępstwo – na rok gospodarczy 2011/2012 – od terminów określonych w art. 17 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 967/2006.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 17 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 967/2006, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru buraczanego i cukru trzcinowego z roku gospodarczego 2011/2012, które mają być przeniesione na kolejny rok gospodarczy, nie później niż dnia 1 września 2012 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 30 września 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

(3)   Dz.U. L 74 z 14.3.2012, s. 3.


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/7


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 221/2012

z dnia 14 marca 2012 r.

zmieniające, w odniesieniu do substancji klozantel, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,

uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

(2)

Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

(3)

Obecnie klozantel jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u bydła i owiec w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

(4)

Irlandia złożyła wniosek do Europejskiej Agencji Leków o wydanie opinii w sprawie rozszerzenia stosowania obecnego wpisu dotyczącego klozantelu na mleko bydlęce i owcze.

(5)

Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie tymczasowego MLP w odniesieniu do klozantelu w mleku bydlęcym i owczym oraz usunięcie przepisu „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”.

(6)

Należy zatem zmienić wpis dotyczący klozantelu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, tak aby dodać do niego zalecany tymczasowy MLP w odniesieniu do mleka bydlęcego i owczego oraz skreślić istniejący przepis „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”. Tymczasowy MLP określony w tej tabeli w odniesieniu do klozantelu powinien utracić ważność z dniem 1 stycznia 2014 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił ustanowienie dwuletniego okresu, aby umożliwić zakończenie badań naukowych koniecznych do uzyskania odpowiedzi na pytania, które Komitet przedstawił Irlandii.

(7)

Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 maja 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

(2)   Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Wpis dotyczący klozantelu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:

Substancja farmakologicznie czynna

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

MLP

Tkanki docelowe

Inne przepisy

(na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

Klasyfikacja terapeutyczna

„Klozantel

Klozantel

Bydło

1 000  μg/kg

Mięśnie

 

Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciw endopasożytom”

3 000  μg/kg

Tłuszcz

1 000  μg/kg

Wątroba

3 000  μg/kg

Nerki

Owce

1 500  μg/kg

Mięśnie

2 000  μg/kg

Tłuszcz

1 500  μg/kg

Wątroba

5 000  μg/kg

Nerki

Bydło, owce

45  μg/kg

Mleko

Tymczasowy MLP traci ważność z dniem 1 stycznia 2014 r.


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/10


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 222/2012

z dnia 14 marca 2012 r.

zmieniające, w odniesieniu do substancji triklabendazol, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,

uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

(2)

Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

(3)

Obecnie triklabendazol jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u wszystkich przeżuwaczy, w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

(4)

Irlandia złożyła wniosek do Europejskiej Agencji Leków o wydanie opinii w sprawie rozszerzenia stosowania obecnego wpisu dotyczącego triklabendazolu na mleko wszystkich przeżuwaczy.

(5)

Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie tymczasowego MLP w odniesieniu do triklabendazolu w mleku wszystkich przeżuwaczy oraz usunięcie przepisu „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”.

(6)

Należy zatem zmienić wpis dotyczący triklabendazolu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010, tak aby dodać do niego zalecany tymczasowy MLP w odniesieniu do mleka wszystkich przeżuwaczy oraz skreślić istniejący przepis „Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi”. Tymczasowy MLP określony w tej tabeli w odniesieniu do triklabendazolu powinien utracić ważność z dniem 1 stycznia 2014 r. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił ustanowienie dwuletniego okresu, aby umożliwić zakończenie badań naukowych koniecznych do uzyskania odpowiedzi na pytania, które Komitet przedstawił Irlandii.

(7)

Zainteresowanym podmiotom należy zapewnić odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 maja 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

(2)   Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Wpis dotyczący triklabendazolu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:

Substancja farmakologicznie czynna

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

MLP

Tkanki docelowe

Inne przepisy

(na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

Klasyfikacja terapeutyczna

„Triklabendazol

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utleniane do ketotriklabendazolu

Wszystkie przeżuwacze

225  μg/kg

Mięśnie

 

Środki przeciwpasożytnicze / Środki przeciw endopasożytom”

100  μg/kg

Tłuszcz

250  μg/kg

Wątroba

150  μg/kg

Nerki

10  μg/kg

Mleko

Tymczasowy MLP traci ważność z dniem 1 stycznia 2014 r.


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 223/2012

z dnia 14 marca 2012 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I i IV do postępu technicznego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (1), w szczególności jego art. 31 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 stanowi, że nawóz należący do typu nawozów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia i spełniający warunki ustanowione w tym rozporządzeniu może być oznakowany jako nawóz WE.

(2)

Typy nawozów wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 obejmują niektóre nawozy, które mogą być sprzedawane tylko w postaci miałkiego proszku, oraz takie, które mogą być sprzedawane również w postaci zawiesin. Nawozy zawiesinowe stwarzają mniejsze zagrożenie dla zdrowia rolników, gdy stosowane są w warunkach, w których użycie nawozów w postaci miałkiego proszku prowadziłoby do wdychania pyłu. Aby ograniczyć narażenie rolników na działanie pyłu, należy rozszerzyć możliwość stosowania zawiesin, tak aby objąć nią typy nawozów zawierające mikroskładnik pokarmowy mangan oraz rozszerzyć spektrum składników dopuszczalnych w obecnie stosowanych zawiesinowych nawozach borowych i miedziowych.

(3)

Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 przewidują stosowanie czynników kompleksujących jako składników w nawozach zawierających mikroskładniki pokarmowe. Żadne takie nawozy nie zostały jednak oznaczone jako nawozy WE, ponieważ wykaz zatwierdzonych czynników kompleksujących w załączniku I do rozporządzenia nie został jeszcze opracowany, nie istnieją również oznaczenia typów nawozów zawierających czynniki kompleksujące. Z uwagi na fakt, że dostępne są obecnie odpowiednie czynniki kompleksujące (sole kwasu lignosulfonowego – zwane dalej „LS”), należy ująć je w wykazie zatwierdzonych czynników kompleksujących oraz opracować odpowiadające im oznaczenia typów. Aby umożliwić stosowanie czynników kompleksujących, należy również dostosować istniejące oznaczenia typów roztworów nawozowych; w celu uproszczenia kontroli urzędowych każdy taki roztwór może zawierać jednak tylko jeden czynnik kompleksujący.

(4)

Ze względu na nowe zasady dotyczące mikroskładników pokarmowych w postaci roztworów i zawiesin należy dostosować zasady dotyczące oznakowania powyższych typów nawozów. Zapasy nawozów oznakowanych zgodnie z dotychczasowo obowiązującymi zasadami będą jednak utrzymywane przez pewien czas. Należy zatem przewidzieć wystarczającą ilość czasu dla producentów na przygotowanie nowych etykiet oraz wyprzedaż istniejących zapasów.

(5)

W rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 zawarto zasady dotyczące oznakowania mieszanin nawozów zawierających mikroskładniki pokarmowe, w załączniku I nie zawarto jednak odpowiadających im oznaczeń typów. Rozporządzeniem (UE) nr 137/2011 dodano tabelę E.2.4 w sekcji E.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierającą odpowiednie oznaczenia typów oraz bardziej przejrzyste zasady dotyczące mieszanin nawozów zawierających mikroskładniki pokarmowe. Zgodnie z tabelą E.2.4 wymagane są jednak pewne informacje dotyczące oznakowania, które w niektórych przypadkach nie są zgodne z wymogami zawartymi w art. 6 ust. 6 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Należy zatem odpowiednio dostosować tabelę E.2.4. Aby umożliwić podmiotom gospodarczym dostosowanie się do nowych zasad oraz wyprzedaż zapasów mieszanin nawozów z mikroskładnikami pokarmowymi, należy przyznać okres przejściowy.

(6)

Kwas N,N’-di(2-hydroksybenzylo)-etylenodiamino-N,N’-dioctowy (zwany dalej „HBED”) jest organicznym czynnikiem chelatującym dla mikroskładników pokarmowych. Żelazo schelatowane przez HBED stosuje się w szczególności do wielu gatunków drzew owocowych w celu uzupełniania niedoborów żelaza i zwalczania chlorozy żelazowej. Wyeliminowanie chlorozy żelazowej i jej objawów zapewnia zielone liście, właściwy wzrost i owocowanie. Forma HBED schelatowanego żelaza była dopuszczona do obrotu w Polsce, gdzie nie stwierdzono jej szkodliwości dla środowiska. Należy zatem dodać HBED do wykazu zatwierdzonych organicznych czynników chelatujących dla mikroskładników pokarmowych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Należy przewidzieć jednak okres przejściowy, aby umożliwić zatwierdzenie HBED po opublikowaniu odpowiedniej normy EN.

(7)

Dicyjanodiamid/1,2,4-triazol (zwany dalej „DCD/TZ”) oraz 1,2,4 triazol/3-metylopirazol (zwany dalej „TZ/MP”) są inhibitorami nitryfikacji stosowanymi w połączeniu z nawozami zawierającymi składnik pokarmowy azot w postaci mocznika lub soli amonowych. Inhibitory te przedłużają dostępność azotu dla upraw, ograniczają wypłukiwanie azotanów oraz zmniejszają emisje podtlenku azotu do atmosfery.

(8)

Triamid kwasu N-(2-nitrofenylo)fosforowego (zwany dalej „2-NPT”) jest inhibitorem ureazy przeznaczonym do nawozów azotowych zawierających mocznik, zwiększającym dostępność azotu dla roślin oraz ograniczającym emisję amoniaku do atmosfery.

(9)

DCD/TZ, TZ/MP i 2-NPT stosowane były przez wiele lat w Niemczech, a DCD/TZ i TZ/MP w Republice Czeskiej, gdzie wykazano, że są skuteczne i nie stanowią zagrożenia dla środowiska. Należy zatem dodać DCD/TZ, TZ/MP i 2-NPT do wykazu zatwierdzonych inhibitorów nitryfikacji i ureazy zawartego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003, aby zwiększyć ich dostępność dla rolników na obszarze Unii.

(10)

Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierają wymóg poddawania nawozów WE kontroli zgodnie z metodami pobierania próbek i analizy opisanymi w załączniku IV do rozporządzenia. Niektóre z tych metod nie są jednak uznawane na poziomie międzynarodowym i należy zastąpić je normami EN, opracowanymi ostatnio przez Europejski Komitet Normalizacyjny.

(11)

Normy EN zatwierdzane są zazwyczaj w drodze porównania międzylaboratoryjnego, w celu ilościowego sprawdzenia odtwarzalności i powtarzalności metod analitycznych. Należy zatem dokonać rozróżnienia pomiędzy zatwierdzonymi normami EN a niezatwierdzonymi metodami, aby ułatwić zidentyfikowanie norm EN, dla których potwierdzona została wiarygodność statystyczna.

(12)

W celu uproszczenia prawodawstwa i ułatwienia przyszłych zmian należy zastąpić pełny tekst dotyczący metod analitycznych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 odniesieniami do norm EN opublikowanych przez Europejski Komitet Normalizacyjny.

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2003/2003.

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany

1.   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

2.   W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Punkt 1 lit. a), lit. b) ppkt (i), lit. c) ppkt (i) oraz (ii), lit. d) ppkt (i), lit. e) ppkt (i), lit. f) ppkt (i) oraz pkt 2 załącznika I stosuje się od dnia 4 kwietnia 2013 r.

Punkt 3 pozycja 11 załącznika I stosuje się od dnia 4 lipca 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 304 z 21.11.2003, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w sekcji E.1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w sekcji E.1.1 pozycja 1f otrzymuje brzmienie:

„1f

Nawóz borowy zawiesinowy

Produkt otrzymywany przez wytworzenie wodnej zawiesiny z typów 1a lub 1b, lub 1c, lub 1d

2 % boru całkowitego

Oznaczenie powinno zawierać nazwy komponentów nawozu

Bor (B) całkowity

Bor (B) rozpuszczalny w wodzie, jeśli obecny”;

b)

w sekcji E.1.2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja 2c otrzymuje brzmienie:

„2c

Roztwór nawozu kobaltowego

Roztwór wodny typów 2a lub 2b, lub 2d

2 % rozpuszczalnego w wodzie Co

W przypadku mieszanki typów 2a i 2d frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 40 % rozpuszczalnego w wodzie Co

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów nieorganicznych, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie kobaltu, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują;

lub

nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej, jeśli taki czynnik występuje

Rozpuszczalny w wodzie kobalt (Co)

Kobalt (Co) schelatowany przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie kobaltu, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej

Kobalt (Co) skompleksowany przez zatwierdzony czynnik kompleksujący, dający się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Dodatkowo: Całkowity kobalt (Co) schelatowany przez zatwierdzone czynniki chelatujące”;

(ii)

dodaje się pozycję 2d w brzmieniu:

„2d

Związek kompleksowy kobaltu

Produkt rozpuszczalny w wodzie zawierający kobalt chemicznie związany z jednym z zatwierdzonych czynników kompleksujących

5 % rozpuszczalnego w wodzie Co i frakcja skompleksowana muszą stanowić co najmniej 80 % rozpuszczalnego w wodzie Co

Oznaczenie powinno zawierać nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalny w wodzie kobalt (Co)

Całkowity kobalt (Co) skompleksowany”;

c)

w sekcji E.1.3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja 3f otrzymuje brzmienie:

„3f

Roztwór nawozu miedziowego

Roztwór wodny typów 3a lub 3d, lub 3i

2 % rozpuszczalnej w wodzie Cu

W przypadku mieszanki typów 3a i 3i frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 40 % rozpuszczalnej w wodzie Cu

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów nieorganicznych, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnej w wodzie miedzi, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują;

lub

nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalna w wodzie miedź (Cu)

Miedź (Cu) schelatowana przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnej w wodzie miedzi, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej

Miedź (Cu) skompleksowana przez zatwierdzony czynnik kompleksujący, dający się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Dodatkowo: Całkowita miedź (Cu) schelatowana przez zatwierdzone czynniki chelatujące”;

(ii)

pozycja 3h otrzymuje brzmienie:

„3h

Nawóz miedziowy zawiesinowy

Produkt otrzymywany przez wytworzenie wodnej zawiesiny z typów 3a lub 3b, lub 3c, lub 3d, lub 3g

17 % całkowitej Cu

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnej w wodzie miedzi, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują

Całkowita miedź (Cu)

Rozpuszczalna w wodzie miedź (Cu), jeśli obecna

Miedź (Cu) schelatowana przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnej w wodzie miedzi, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej”;

(iii)

dodaje się pozycję 3i w brzmieniu:

„3i

Związek kompleksowy miedzi

Produkt rozpuszczalny w wodzie zawierający miedź chemicznie związaną z jednym z zatwierdzonych czynników kompleksujących

5 % rozpuszczalnej w wodzie Cu i frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 80 % rozpuszczalnej w wodzie Cu

Oznaczenie powinno zawierać nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalna w wodzie miedź (Cu)

Całkowita miedź (Cu) skompleksowana”;

d)

w sekcji E.1.4 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja 4c otrzymuje brzmienie:

„4c

Roztwór nawozu żelazowego

Roztwór wodny typów 4a lub 4b, lub 4d

2 % Fe rozpuszczalnego w wodzie

W przypadku mieszanki typów 4a i 4d frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 40 % rozpuszczalnego w wodzie Fe

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów nieorganicznych, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie żelaza, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują;

lub

nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Żelazo (Fe) rozpuszczalne w wodzie

Żelazo (Fe) schelatowane przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie żelaza, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej

Żelazo (Fe) skompleksowane przez zatwierdzony czynnik kompleksujący, dający się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Dodatkowo: Całkowite żelazo (Fe) schelatowane przez zatwierdzone czynniki chelatujące”;

(ii)

dodaje się pozycję 4d w brzmieniu:

„4d

Związek kompleksowy żelaza

Produkt rozpuszczalny w wodzie zawierający żelazo chemicznie związane z jednym z zatwierdzonych czynników kompleksujących

5 % rozpuszczalnego w wodzie Fe i frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 80 % rozpuszczalnego w wodzie Fe

Oznaczenie powinno zawierać nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Żelazo (Fe) rozpuszczalne w wodzie

Całkowite żelazo (Fe) skompleksowane”;

e)

w sekcji E.1.5 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja 5e otrzymuje brzmienie:

„5e

Roztwór nawozu manganowego

Roztwór wodny typów 5a lub 5b, lub 5g

2 % rozpuszczalnego w wodzie Mn

W przypadku mieszanki typów 5a i 5g frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 40 % rozpuszczalnego w wodzie Mn

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów nieorganicznych, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie manganu, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują;

lub

nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalny w wodzie mangan (Mn)

Mangan (Mn) schelatowany przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie manganu, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej

Mangan (Mn) skompleksowany przez zatwierdzony czynnik kompleksujący, dający się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Dodatkowo: Całkowity mangan (Mn) schelatowany przez zatwierdzone czynniki chelatujące”;

(ii)

dodaje się pozycje 5f i 5g w brzmieniu:

„5f

Nawóz manganowy zawiesinowy

Produkt otrzymywany przez wytworzenie wodnej zawiesiny z typów 5a lub 5b, lub 5c

17 % całkowitego Mn

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie manganu, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują

Całkowity mangan (Mn)

Rozpuszczalny w wodzie mangan (Mn), jeśli obecny

Mangan (Mn) schelatowany przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie manganu, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej

5g

Związek kompleksowy manganu

Produkt rozpuszczalny w wodzie zawierający mangan chemicznie związany z jednym z zatwierdzonych czynników kompleksujących

5 % rozpuszczalnego w wodzie Mn i frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 80 % rozpuszczalnego w wodzie manganu

Oznaczenie powinno zawierać nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalny w wodzie mangan (Mn)

Całkowity mangan (Mn) skompleksowany”;

f)

w sekcji E.1.7 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pozycja 7e otrzymuje brzmienie:

„7e

Roztwór nawozu cynkowego

Roztwór wodny typów 7a lub 7b, lub 7g

2 % rozpuszczalnego w wodzie Zn

W przypadku mieszanki typów 7a i 7g frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 40 % rozpuszczalnego w wodzie Zn

Oznaczenie powinno zawierać:

1)

nazwy anionów nieorganicznych, jeśli obecne;

2)

nazwę każdego z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie cynku, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej, jeśli takie czynniki występują;

lub

nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalny w wodzie cynk (Zn)

Cynk (Zn) schelatowany przez każdy z zatwierdzonych czynników chelatujących odpowiedzialnych za chelatację co najmniej 1 % rozpuszczalnego w wodzie cynku, dających się zidentyfikować i określić ilościowo na podstawie normy europejskiej

Cynk (Zn) skompleksowany przez zatwierdzony czynnik kompleksujący, dający się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Dodatkowo: Całkowity cynk (Zn) schelatowany przez zatwierdzone czynniki chelatujące”;

(ii)

dodaje się pozycję 7g w brzmieniu:

„7g

Związek kompleksowy cynku

Produkt rozpuszczalny w wodzie zawierający cynk chemicznie związany z jednym z zatwierdzonych czynników kompleksujących

5 % rozpuszczalnego w wodzie Zn i frakcja skompleksowana musi stanowić przynajmniej 80 % rozpuszczalnego w wodzie Zn

Oznaczenie powinno zawierać nazwę zatwierdzonego czynnika kompleksującego, dającego się zidentyfikować na podstawie normy europejskiej

Rozpuszczalny w wodzie cynk (Zn)

Całkowity cynk (Zn) skompleksowany”;

2)

w sekcji E.2 tabela E.2.4 otrzymuje brzmienie:

„Nr

Nazwa typu

Informacje dotyczące metody produkcji oraz główne wymogi

Minimalna zawartość składników pokarmowych % (m/m)

Informacje dotyczące sposobu wyrażania zawartości składników pokarmowych

Inne wymogi

Pozostałe informacje dotyczące oznaczenia typu

Deklarowane składniki pokarmowe

Formy i rozpuszczalność mikroskładników pokarmowych

Inne kryteria

1

2

3

4

5

6

1

Mieszaniny mikroskładników pokarmowych

Produkt otrzymany w wyniku zmieszania dwóch lub większej liczby nawozów typu E.1 lub otrzymany w wyniku rozpuszczenia w wodzie lub wytworzenia w wodzie zawiesiny dwóch lub większej liczby nawozów typu E.1

1)

ogółem 5 % składu mieszaniny stałej;

lub

2)

ogółem 2 % składu mieszaniny płynnej

Poszczególne mikroskładniki pokarmowe zgodnie z sekcją E.2.1

Nazwa każdego obecnego mikroskładnika pokarmowego oraz jego symbol chemiczny przedstawione w kolejności alfabetycznej symboli chemicznych, po których podana jest nazwa jonu o przeciwnym znaku bezpośrednio po określeniu typu.

Całkowita zawartość każdego z mikroskładników pokarmowych wyrażona jako procent masy nawozu, z wyjątkiem mikroskładników pokarmowych całkowicie rozpuszczalnych w wodzie.

Rozpuszczalna w wodzie zawartość każdego z mikroskładników pokarmowych wyrażona jako procent masy nawozu, jeśli zawartość rozpuszczalna stanowi co najmniej połowę zawartości całkowitej. Jeśli mikroskładnik pokarmowy jest całkowicie rozpuszczalny w wodzie, deklaruje się jedynie zawartość rozpuszczalną w wodzie.

Jeśli mikroskładnik pokarmowy jest związany chemicznie ze związkiem organicznym, zawartość mikroskładnika pokarmowego podaje się bezpośrednio po zawartości rozpuszczalnej w wodzie, jako procent masy nawozu, po którym podany jest termin »schelatowany przez« lub »skompleksowany przez«, z nazwą wszystkich zatwierdzonych czynników chelatujących lub kompleksujących zgodnie z zapisem w sekcji E.3. Nazwę związku organicznego można zastąpić jego symbolem.

Poniżej deklaracji obowiązkowych lub dobrowolnych podaje się następujące określenie: »Stosować wyłącznie w uzasadnionej potrzebie. Nie przekraczać zalecanych dawek«.”;

3)

sekcja E.3.1 otrzymuje brzmienie:

„E.3.1   Czynniki chelatujące (1)

Kwasy lub ich sole sodowe, potasowe lub amonowe:

Nr

Oznaczenie

Oznaczenie alternatywne

Wzór chemiczny

Numer CAS kwasu (2)

1

Kwas etylenodiaminotetraoctowy

EDTA

C10H16O8N2

60-00-4

2

Kwas 2-hydroksyetyloetylenodiaminotrioctowy

HEEDTA

C10H18O7N2

150-39-0

3

Kwas dietylenotriaminopentaoctowy

DTPA

C14H23O10N3

67-43-6

4

Kwas etylenodiamino-N,N’-di[(orto-hydroksyfenylo)octowy]

[o,o] EDDHA

C18H20O6N2

1170-02-1

5

Kwas etylenodiamino-N-[(orto-hydroksyfenylo)octowy]-N’-[(para-hydroksyfenylo)octowy]

[o,p] EDDHA

C18H20O6N2

475475-49-1

6

Kwas etylenodiamino-N,N’-di[(orto-hydroksy-metylofenylo)octowy]

[o,o] EDDHMA

C20H24O6N2

641632-90-8

7

Kwas etylenodiamino-N-[(orto-hydroksy-metylofenylo)octowy]N’-[(para-hydroksy-metylofenylo)octowy]

[o,p] EDDHMA

C20H24O6N2

641633-41-2

8

Kwas etylenodiamino-N,N’-di[(5-karboksy-2-hydroksyfenylo)octowy]

EDDCHA

C20H20O10N2

85120-53-2

9

Kwas etylenodiamino-N,N’-di[(2-hydroksy-5-sulfofenylo)octowy] oraz produkty jego kondensacji

EDDHSA

C18H20O12N2S2 + n*(C12H14O8N2S)

57368-07-7 i 642045-40-7

10

Kwas iminodibursztynowy

IDHA

C8H11O8N

131669-35-7

11

Kwas N,N’-di(2-hydroksybenzylo)- etylenodiamino-N,N’-dioctowy

HBED

C20H24N2O6

35998-29-9

(1)  Czynniki chelatujące mają być identyfikowane i oznaczane ilościowo według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki chelatujące.”;"

4)

sekcja E.3.2 otrzymuje brzmienie:

„E.3.2.   Czynniki kompleksujące (3)

Następujące czynniki kompleksujące dopuszczalne są wyłącznie w przypadku produktów na potrzeby fertygacji lub nawożenia dolistnego, z wyjątkiem lignosulfonianu cynku, lignosulfonianu żelaza, lignosulfonianiu miedzi i lignosulfonianu manganu, które mogą być stosowane bezpośrednio doglebowo.]

Kwasy lub ich sole sodowe, potasowe lub amonowe:

Nr

Oznaczenie

Oznaczenie alternatywne

Wzór chemiczny

Numer CAS kwasu (4)

1

Kwas lignosulfonowy

LS

Wzór chemiczny nie jest dostępny

8062-15-5

(3)  Czynniki kompleksujące mają być identyfikowane według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki kompleksujące.”;"

5)

w sekcji F.1 dodaje się pozycje w brzmieniu:

„2

Produkt zawierający dicyjanodiamid (DCD) i 1,2,4-triazol (TZ)

Nr WE # EINECS 207-312-8

Nr WE # EINECS 206-022-9

Minimum 2,0

Maksimum 4,0

 

Skład mieszaniny 10:1

(DCD:TZ)

3

Produkt zawierający 1,2,4-triazol (TZ) i 3-metylopirazol (MP)

Nr WE # EINECS 206-022-9

Nr WE # EINECS 215-925-7

Minimum 0,2

Maksimum 1,0

 

Skład mieszaniny 2:1

(TZ:MP)”;

6)

w sekcji F.2 dodaje się pozycję w brzmieniu:

„2

Triamid kwasu N-(2-nitrofenylo)fosforowego (2-NPT)

Nr WE # EINECS WE nr 477-690-9

Minimum 0,04

Maksimum 0,15”

 

 


(1)  Czynniki chelatujące mają być identyfikowane i oznaczane ilościowo według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki chelatujące.”;

(3)  Czynniki kompleksujące mają być identyfikowane według normy europejskiej, która obejmuje wspomniane czynniki kompleksujące.”;”


(2)  Wyłącznie do celów informacyjnych.

(4)  Wyłącznie do celów informacyjnych.


ZAŁĄCZNIK II

W sekcji B załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się następujące zmiany:

1)

pozycje dotyczące metod 3.1.1–3.1.4 otrzymują brzmienie:

„Metoda 3.1.1

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w kwasach mineralnych

EN 15956: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w kwasach mineralnych

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 3.1.2

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie mrówkowym

EN 15919: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie mrówkowym

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 3.1.3

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie cytrynowym

EN 15920: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w 2 % kwasie cytrynowym

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 3.1.4

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu

EN 15957: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

2)

pozycje dotyczące metod 3.1.5.1–3.1.5.3 otrzymują brzmienie:

„Metoda 3.1.5.1

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze 65 °C

EN 15921: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze 65 °C

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 3.1.5.2

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze otoczenia

EN 15922: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego wg Petermanna w temperaturze otoczenia

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 3.1.5.3

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w alkalicznym cytrynianie amonu wg Joulie

EN 15923: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w alkalicznym cytrynianie amonu wg Joulie

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

3)

pozycja dotycząca metody 3.1.6 otrzymuje brzmienie:

„Metoda 3.1.6

Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w wodzie

EN 15958: Nawozy – Ekstrakcja fosforu rozpuszczalnego w wodzie

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

4)

pozycja dotycząca metody 3.2 otrzymuje brzmienie:

„Metoda 3.2

Oznaczanie wyekstrahowanego fosforu

EN 15959: Nawozy – Oznaczanie wyekstrahowanego fosforu

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

5)

pozycje dotyczące metod 7.1 i 7.2 otrzymują brzmienie:

„Metoda 7.1

Oznaczanie stopnia rozdrobnienia (metoda na sucho)

EN 15928: Nawozy – Oznaczanie stopnia rozdrobnienia (metoda na sucho)

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 7.2

Oznaczanie stopnia rozdrobnienia fosforytów miękkich

EN 15924: Nawozy – Oznaczanie stopnia rozdrobnienia fosforytów miękkich

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

6)

pozycje dotyczące metod 8.1–8.5 otrzymują brzmienie:

„Metoda 8.1

Ekstrakcja całkowitego wapnia, całkowitego magnezu, całkowitego sodu i całkowitej siarki obecnej w postaci siarczanów

EN 15960: Nawozy – Ekstrakcja całkowitego wapnia, całkowitego magnezu, całkowitego sodu i całkowitej siarki obecnej w postaci siarczanów

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 8.2

Ekstrakcja siarki całkowitej obecnej w różnych postaciach

EN 15925: Nawozy – Ekstrakcja siarki całkowitej obecnej w różnych postaciach

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 8.3

Ekstrakcja rozpuszczalnego w wodzie wapnia, magnezu, sodu i siarki obecnej w postaci siarczanów

EN 15961: Nawozy – Ekstrakcja rozpuszczalnego w wodzie wapnia, magnezu, sodu i siarki obecnej w postaci siarczanów

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 8.4

Ekstrakcja siarki rozpuszczalnej w wodzie, występującej w różnych postaciach

EN 15926: Nawozy – Ekstrakcja siarki rozpuszczalnej w wodzie, występującej w różnych postaciach

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 8.5

Ekstrakcja i oznaczanie siarki elementarnej

EN 16032: Nawozy – Ekstrakcja i oznaczanie siarki elementarnej

Niniejsza metoda analizy nie została poddana badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

7)

dodaje się metodę 8.11 w brzmieniu:

„Metoda 8.11

Oznaczanie zawartości wapnia i mrówczanu w mrówczanie wapnia

EN 15909: Nawozy – Oznaczanie zawartości wapnia i mrówczanu w wapniowych nawozach dolistnych

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

8)

pozycja dotycząca metody 11.3 otrzymuje brzmienie:

„Metoda 11.3

Oznaczanie żelaza schelatowanego przez o,o-EDDHA, o,o-EDDHMA i HBED

EN 13368-2: Nawozy – Chromatograficzne oznaczanie czynników chelatujących w nawozach - Część 2: Oznaczanie żelaza schelatowanego przez o,o-EDDHA, o,o-EDDHMA i HBED metodą chromatografii jonowej

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

9)

dodaje się metody 11.6, 11.7 i 11.8 w brzmieniu:

„Metoda 11.6

Oznaczanie IDHA

EN 15950: Nawozy – Oznaczanie kwasu N-(1,2-dikarboksyetylo)-D,L-asparaginowego (kwasu iminodibursztynowego, IDHA) za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 11.7

Oznaczanie lignosulfonianów

EN 16109: Nawozy – Oznaczanie skompleksowanych jonów mikroskładników w nawozach – Identyfikacja lignosulfonianów

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 11.8

Oznaczanie zawartości skompleksowanych mikroskładników oraz skompleksowanej frakcji mikroskładników

EN 15962: Nawozy – Oznaczanie zawartości skompleksowanych mikroskładników oraz skompleksowanej frakcji mikroskładników

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”;

10)

dodaje się metody 12.3, 12.4 i 12.5 w brzmieniu:

„Metoda 12.3

Oznaczanie zawartości 3-metylopirazolu

EN 15905: Nawozy – Oznaczanie zawartości 3-metylopirazolu (MP) z użyciem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC).

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 12.4

Oznaczanie TZ

EN 16024: Nawozy – Oznaczanie 1H,1,2,4-triazolu w moczniku i w nawozach zawierających mocznik – Metoda z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.

Metoda 12.5

Oznaczanie 2-NPT

EN 16075: Nawozy – Oznaczanie triamidu kwasu N-(2-nitrofenylo)fosforowego (2-NPT) w moczniku i w nawozach zawierających mocznik – Metoda z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC)

Niniejsza metoda analizy poddana została badaniu międzylaboratoryjnemu.”.


15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/24


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 224/2012

z dnia 14 marca 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

51,1

JO

68,6

MA

63,8

TN

88,2

TR

117,1

ZZ

77,8

0707 00 05

JO

183,3

TR

170,7

ZZ

177,0

0709 91 00

EG

158,2

ZZ

158,2

0709 93 10

MA

52,1

TR

134,9

ZZ

93,5

0805 10 20

EG

51,3

IL

72,0

MA

59,2

TN

55,2

TR

65,7

ZZ

60,7

0805 50 10

EG

69,0

MA

69,1

TR

55,4

ZZ

64,5

0808 10 80

AR

89,5

BR

84,7

CA

121,2

CL

103,2

CN

91,7

MK

36,4

US

159,7

ZZ

98,1

0808 30 90

AR

95,7

CL

108,4

CN

52,9

ZA

102,9

ZZ

90,0


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


III Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/26


DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 533/09/COL

z dnia 16 grudnia 2009 r.

zmieniająca po raz siedemdziesiąty siódmy merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa

URZĄD NADZORU EFTA (1),

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale jasno tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne.

W dniu 19 stycznia 1994 r. Urząd przyjął merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa (4).

Dnia 16 czerwca 2009 r. Komisja Europejska przyjęła zawiadomienie w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (5).

Zawiadomienie to ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd, po konsultacji z Komisją Europejską, przyjmuje akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję.

Po konsultacjach na ten temat przeprowadzonych w dniu 8 grudnia 2009 r. z Komisją Europejską oraz z państwami EFTA za pośrednictwem pism z dnia 20 listopada 2009 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wytyczne dotyczące pomocy państwa zmienia się poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa. Nowy rozdział stanowi załącznik I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2009 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Per SANDERUD

Przewodniczący

Kristján Andri STEFÁNSSON

Członek Kolegium


(1)  Zwany dalej „Urzędem”.

(2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

(3)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

(4)  Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG i art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej „Dz.U.”) L 231 z 3.9.1994, s. 1, i w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1, zwane dalej „wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa”. Zaktualizowana wersja wytycznych dotyczących pomocy państwa jest opublikowana na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

(5)   Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 3.


ZAŁĄCZNIK I

WYTYCZNE W SPRAWIE UPROSZCZONEJ PROCEDURY ROZPATRYWANIA NIEKTÓRYCH RODZAJÓW POMOCY PAŃSTWA  (1)

1.   Wprowadzenie

(1)

Niniejsze wytyczne ustanawiają procedurę uproszczoną, którą Urząd zamierza stosować, w ścisłej współpracy z danym państwem EFTA, do badania w trybie przyspieszonym niektórych rodzajów środków wsparcia udzielanego przez państwo, w przypadku których Urząd jest zobowiązany jedynie do sprawdzenia, czy dany środek jest zgodny z obowiązującymi przepisami i praktykami, bez korzystania ze swojej swobody decyzyjnej. Doświadczenie Urzędu zdobyte w związku ze stosowaniem art. 61 Porozumienia EOG oraz rozporządzeń, zasad ramowych, wytycznych i zawiadomień przyjętych na jego podstawie (2) wskazuje, że niektóre kategorie zgłaszanej pomocy są zwykle zatwierdzane i nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z Porozumieniem EOG, o ile nie występują żadne szczególne okoliczności. Te kategorie pomocy opisano w sekcji 2. Inne środki pomocy zgłaszane Urzędowi będą podlegały odpowiednim procedurom (3), oraz zazwyczaj Kodeksowi najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa.

(2)

Celem niniejszych wytycznych jest określenie warunków, na jakich Urząd będzie zazwyczaj przyjmował decyzje w formie uproszczonej uznające niektóre rodzaje środków wsparcia udzielanego przez państwo za zgodne z Porozumieniem EOG w ramach procedury uproszczonej. Zawierają one również wskazówki odnośnie do samej procedury. W przypadkach, gdy spełnione będą wszystkie warunki określone w niniejszych wytycznych, Urząd dołoży wszelkich starań, aby decyzję w formie uproszczonej stwierdzającą, że dany środek nie stanowi pomocy, lub decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń przyjąć w ciągu dwudziestu dni roboczych od daty zgłoszenia zgodnie z art. 4 ust. 2 lub art. 4 ust. 3 części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.

(3)

Jeżeli jednak będą miały zastosowanie jakiekolwiek zabezpieczenia lub wyłączenia określone w pkt 6–12 niniejszych wytycznych, Urząd powróci do normalnej procedury dotyczącej zgłaszanej pomocy, opisanej w rozdziale II protokołu 3, a następnie przyjmie decyzję w pełnej formie na mocy art. 4 lub art. 7 tego protokołu. W każdym przypadku jedynymi terminami, które można egzekwować na mocy przepisów prawa, są terminy określone w art. 4 ust. 5 i art. 7 ust. 6 protokołu 3.

(4)

Postępując zgodnie z procedurą przedstawioną w niniejszych wytycznych, Urząd dąży do zapewnienia większej przewidywalności i skuteczności kontroli pomocy państwa przez EOG. Żadnego z zapisów zawartych w niniejszych wytycznych nie należy interpretować jako zobowiązującego do zgłoszenia Urzędowi środka wsparcia, który nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 61 Porozumienia EOG, bez względu na przysługującą państwom EFTA swobodę w zakresie zgłaszania takich środków wsparcia w celu uzyskania pewności prawnej.

2.   Kategorie pomocy państwa, które można rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej

Kategorie pomocy państwa kwalifikujące się do objęcia procedurą uproszczoną

(5)

Następujące kategorie środków można z zasady rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej:

a)

Kategoria 1: środki pomocy podlegające „standardowej ocenie” zgodnie ze stosownymi sekcjami obowiązujących wytycznych

Środki pomocy, które podlegają „standardowej ocenie” (sekcjom określanym mianem „bezpiecznych obszarów”  (4)) lub równoważnym rodzajom oceny (5) przewidzianym w wytycznych horyzontalnych, a których nie obejmuje ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych, można z zasady rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej.

Procedura uproszczona będzie miała jednak zastosowanie jedynie w przypadku, gdy po zakończeniu etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 13–16) Urząd uzna, że spełnione są wszystkie wymogi merytoryczne i proceduralne określone w mających zastosowanie sekcjach odpowiednich wytycznych. Oznacza to, iż etap przedzgłoszeniowy pozwala na potwierdzenie prima facie, że zgłaszany środek pomocy spełnia stosowne warunki, określone szczegółowo w poszczególnych obowiązujących instrumentach horyzontalnych, dotyczące:

rodzaju beneficjentów,

kosztów kwalifikowalnych,

poziomów intensywności pomocy oraz premii,

pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność indywidualnego zgłoszenia pomocy lub maksymalnej kwoty pomocy,

rodzaju zastosowanego instrumentu pomocy,

kumulacji,

efektu zachęty,

wymogów dotyczących przejrzystości,

wykluczenia beneficjentów, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy (6).

W ramach tej kategorii Urząd jest gotowy rozważyć zastosowanie procedury uproszczonej w szczególności odniesieniu do takich rodzajów środków, jak:

(i)

środki pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka, przybierające formę inną niż udział w funduszu inwestycyjnym private equity i spełniające wszystkie warunki sekcji 4 wytycznych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka;

(ii)

pomoc inwestycyjna na ochronę środowiska, spełniająca wszystkie warunki sekcji 3 wytycznych w sprawie ochrony środowiska:

koszty kwalifikowalne w przypadku tej pomocy określane według metody obliczania kosztów całkowitych zgodnie z pkt 82 wytycznych w sprawie ochrony środowiska (7), lub

pomoc ta uwzględnia premię za innowacje ekologiczne przy wykazaniu zgodności premii z pkt 78 wytycznych w sprawie ochrony środowiska (8);

(iii)

pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw, udzielana zgodnie z sekcją 5.4 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji, której innowacyjny charakter określa się na podstawie sekcji 5.4 lit. b) ppkt (i) wytycznych (9);

(iv)

pomoc dla klastrów innowacyjnych, udzielana zgodnie z sekcją 5.8 i 7.1 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji;

(v)

pomoc przeznaczona na innowacje w obrębie procesów i innowacje organizacyjne w sektorze usług zgodna z sekcją 5.5 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji;

(vi)

regionalna pomoc ad hoc o wartości poniżej pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność indywidualnego zgłoszenia pomocy, określonego w pkt 53 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej (10);

(vii)

pomoc na ratowanie przedsiębiorstw w sektorach wytwórczym i usługowym (z wyjątkiem sektora finansowego), spełniająca wszystkie merytoryczne warunki sekcji 3.1.1 i 3.1.2 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw (11);

(viii)

programy ratowania i restrukturyzacji małych przedsiębiorstw, spełniające wszystkie warunki określone w sekcji 4 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw (12);

(ix)

pomoc ad hoc na restrukturyzację małych i średnich przedsiębiorstw, pod warunkiem że spełnia ona wszystkie warunki określone w sekcji 3 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw (13);

(x)

kredyty eksportowe w sektorze przemysłu stoczniowego, spełniające wszystkie warunki sekcji 3.3.4 wytycznych dotyczących przemysłu stoczniowego (14);

(xi)

programy na rzecz wsparcia produkcji audiowizualnej, spełniające wszystkie warunki określone w sekcji 2.3 wytycznych w sprawie produkcji kinowych w odniesieniu do opracowania, produkcji, dystrybucji i promocji produkcji audiowizualnych (15).

Powyższy wykaz ma charakter orientacyjny i może ulegać zmianom wynikającym z przyszłych zmian obecnie obowiązujących instrumentów prawnych lub z przyjęcia nowych instrumentów. Urząd może go okresowo aktualizować w celu zachowania jego zgodności z obowiązującymi przepisami w zakresie pomocy państwa.

b)

Kategoria 2: środki odpowiadające ugruntowanej praktyce decyzyjnej Urzędu

Środki pomocy, których cechy odpowiadają cechom środków pomocy zatwierdzonych w co najmniej trzech wcześniejszych decyzjach Urzędu (zwanych dalej „decyzjami poprzedzającymi”) (16), i które w związku z tym można niezwłocznie ocenić na podstawie tej ustalonej praktyki decyzyjnej Urzędu, można zasadniczo rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej. Tylko decyzje Urzędu przyjęte w ciągu ostatnich dziesięciu lat poprzedzających dzień podjęcia czynności przedzgłoszeniowych (zob. pkt 14) mogą być uznane za „decyzje poprzedzające”.

Procedura uproszczona będzie miała jednak zastosowanie jedynie wówczas, gdy Urząd uzna po zakończeniu etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 13–16), że spełnione są stosowne warunki merytoryczne i proceduralne, którymi kierowano się w decyzjach poprzedzających, w szczególności w odniesieniu do celów i ogólnej struktury środków, rodzajów beneficjentów, kosztów kwalifikowalnych, pułapów indywidualnego zgłoszenia, poziomów intensywności pomocy i stosowanych ewentualnie premii, przepisów dotyczących kumulacji, efektu zachęty i wymogów dotyczących przejrzystości. Ponadto jak wskazano w pkt 11 poniżej, Urząd powróci do zwykłej procedury w przypadku, gdy zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży niewykonany nakaz zwrotu pomocy, wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf).

W ramach tej kategorii Urząd jest gotowy rozważyć zastosowanie procedury uproszczonej w szczególności odniesieniu do takich rodzajów środków, jak:

(i)

środki pomocy na rzecz zachowania narodowego dziedzictwa kulturowego, związane z działaniami dotyczącymi historycznych, dawnych obiektów lub pomników narodowych, pod warunkiem że pomoc ogranicza się do „zachowania dziedzictwa kulturowego” w rozumieniu art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG w związku z art. 107 ust. 3 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (17);

(ii)

programy pomocy na rzecz działalności teatralnej, tanecznej i muzycznej (18);

(iii)

programy pomocy na rzecz promocji języków mniejszościowych (19);

(iv)

środki pomocy na rzecz branży wydawniczej (20);

(v)

środki pomocy na rzecz wprowadzania połączeń szerokopasmowych na obszarach wiejskich (21);

(vi)

program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego (22);

(vii)

środki pomocy, które spełniają wymogi wszystkich innych stosownych przepisów ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, lecz są wyłączone z zakresu jego stosowania, ponieważ:

środki te stanowią „pomoc ad hoc ”  (23),

środki te zostały przedstawione w formie nieprzejrzystej (art. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych), ale w ich przypadku ekwiwalent dotacji brutto jest obliczany na podstawie metody zatwierdzonej przez Urząd w trzech osobnych decyzjach przyjętych po dniu 1 stycznia 2007 r.;

(viii)

środki wspierające rozwój lokalnej infrastruktury niestanowiące pomocy państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG z uwagi na fakt, że po uwzględnieniu specyfiki danej sprawy stwierdza się, że dany środek nie ma wpływu na wymianę handlową wewnątrz EOG (24);

(ix)

przedłużenie okresu obowiązywania lub zmiana istniejących programów, które nie wchodzi w zakres procedury uproszczonej przewidzianej w decyzji Urzędu nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (25) (zob. kategoria 3 poniżej), na przykład, jeśli chodzi o dostosowanie istniejących programów do nowych wytycznych horyzontalnych (26).

Powyższy wykaz ma charakter przykładowy, ponieważ dokładny zakres i zawartość tej kategorii może ulegać zmianom zgodnie z praktyką decyzyjną Urzędu. Urząd może okresowo aktualizować ten przykładowy wykaz w celu zachowania jego zgodności ze zmieniającą się praktyką.

c)

Kategoria 3: przedłużenie okresu obowiązywania lub rozszerzenie zakresu istniejących programów

Artykuł 4 decyzji Urzędu nr 195/04/COL przewiduje uproszczoną procedurę zgłoszeniową w odniesieniu do niektórych zmian istniejącej pomocy. Na podstawie tego artykułu „[…] następujące zmiany pomocy istniejącej podlegają notyfikacji na uproszczonych formularzach określonych w załączniku II do niniejszej decyzji:

a)

zwiększenie budżetu zatwierdzonego programu pomocowego o ponad 20 %;

b)

przedłużenie czasu trwania zatwierdzonego programu pomocowego o okres do sześciu lat, z równoczesnym zwiększeniem budżetu lub bez;

c)

zaostrzanie kryteriów dotyczących stosowania zatwierdzonego programu pomocowego, zmniejszenie intensywności pomocy lub ograniczenie kosztów kwalifikowalnych”.

Niniejsze wytyczne nie wpływają na możliwość zastosowania art. 4 decyzji Urzędu nr 195/04/COL. Urząd zachęca jednak państwo EFTA dokonujące zgłoszenia do postępowania zgodnie z niniejszymi wytycznymi, w tym do podjęcia czynności przedzgłoszeniowych w odniesieniu do danego środka pomocy przy użyciu uproszczonego formularza, którego wzór znajduje się w załączniku do decyzji Urzędu nr 195/04/COL. W kontekście tej procedury Urząd będzie również zachęcał państwo EFTA do wyrażenia zgody na publikację streszczenia jego zgłoszenia na stronie internetowej Urzędu.

Zabezpieczenia i wyłączenia

(6)

Ponieważ procedura uproszczona ma zastosowanie jedynie do pomocy zgłoszonej na podstawie art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, wyłącza się z niej pomoc niezgodną z prawem. Ponadto – w zakresie, w jakim Porozumienie EOG ma zastosowanie do wymienionych niżej sektorów – procedura uproszona nie będzie miała zastosowania do pomocy wspierającej działalność w sektorach rybołówstwa i akwakultury, działalności w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych ani do działalności w zakresie przetwarzania produktów rolnych lub wprowadzania ich do obrotu ze względu na specyfikę tych sektorów. Poza tym procedura uproszczona nie będzie stosowana wstecz wobec środków, w przypadku których czynności przedzgłoszeniowe podjęto przed dniem 1 stycznia 2010 r.

(7)

Oceniając, czy zgłoszony środek pomocy należy do jednej z kategorii kwalifikujących się do objęcia procedurą uproszczoną, o których mowa w pkt 5, Urząd zapewni wystarczająco jasne określenie właściwych wytycznych lub też ustalonej praktyki decyzyjnej Urzędu, na podstawie których zgłoszony środek pomocy ma zostać poddany ocenie, jak również wszystkich stosownych okoliczności faktycznych. Zważywszy, że kompletność zgłoszenia stanowi zasadniczy element ustalania możliwości zastosowania procedury uproszczonej, zachęca się państwo EFTA dokonujące zgłoszenia do dostarczenia wszystkich stosownych informacji, w tym informacji o ewentualnych decyzjach poprzedzających, na które państwo to się powołuje, na początku etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 14).

(8)

W przypadku, gdy formularz zgłoszeniowy nie jest kompletny lub zawiera mylące lub nieprawidłowe informacje, Urząd nie stosuje procedury uproszczonej. Ponadto Urząd zwykle nie stosuje procedury uproszczonej w zakresie, w jakim zgłoszenie związane jest z nowymi zagadnieniami prawnymi będącymi przedmiotem ogólnego zainteresowania.

(9)

Chociaż zwykle można przyjąć, że środki pomocy należące do kategorii wymienionych w pkt 5 nie będą budzić wątpliwości co do ich zgodności z Porozumieniem EOG, mogą jednak wystąpić pewne szczególne okoliczności, które będą wymagać dokładniejszego zbadania. W takich przypadkach Urząd może w każdej chwili powrócić do zwykłej procedury.

(10)

Do takich szczególnych okoliczności można zaliczyć w szczególności: pewne form pomocy jeszcze niesprawdzone w praktyce decyzyjnej Urzędu, decyzje poprzedzające, które Urząd może właśnie poddawać ponownej ocenie w świetle nowego orzecznictwa lub zmian w EOG, nowe zagadnienia techniczne lub wątpliwości co do zgodności środka z innymi postanowieniami Porozumienia EOG (np. zakaz dyskryminacji, cztery swobody itp.).

(11)

Urząd powróci do zwykłej procedury, jeżeli zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży nakaz zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf).

(12)

Ponadto jeżeli osoba trzecia wyrazi uzasadnione wątpliwości dotyczące zgłoszonego środka pomocy w terminie określonym w pkt 21 niniejszych wytycznych, Urząd powróci do zwykłej procedury (27) oraz poinformuje o tym dane państwo EFTA.

3.   Postanowienia proceduralne

Kontakty przedzgłoszeniowe

(13)

Urząd uznaje za korzystne kontakty przedzgłoszeniowe z państwem EFTA dokonującym zgłoszenia, nawet w pozornie nieskomplikowanych sprawach. Kontakty takie przede wszystkim pozwalają Urzędowi i państwom EFTA określić na wczesnym etapie odnośne instrumenty lub decyzje poprzedzające Urzędu, stopień złożoności, z jakim prawdopodobnie będzie związana ocena Urzędu, oraz zakres i stopień szczegółowości informacji, jakie są niezbędne do przeprowadzenia pełnej oceny sprawy przez Urząd.

(14)

Ze względu na ograniczenia czasowe związane z procedurą uproszczoną ocena środka wsparcia udzielanego przez państwo, przeprowadzana w ramach tej procedury, jest uwarunkowana utrzymywaniem przez państwo EFTA kontaktów przedzgłoszeniowych z Urzędem. W związku z tym zachęca się dane państwo EFTA do przekazania Urzędowi, za pomocą odpowiedniej aplikacji informatycznej opracowanej przez Urząd, wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego wraz z niezbędnymi formularzami zawierającymi informacje uzupełniające określonymi w art. 2 decyzji Urzędu nr 195/04/COL, w tym w odpowiednich przypadkach informacje o odnośnych decyzjach poprzedzających. Na tym etapie państwo EFTA może również wystąpić do Urzędu o zwolnienie go z obowiązku wypełnienia niektórych części formularza zgłoszeniowego. Państwo EFTA oraz Urząd mogą również uzgodnić w ramach kontaktu przedzgłoszeniowego, że państwo EFTA nie musi przekazywać wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego ani informacji towarzyszących na etapie przedzgłoszeniowym. Takie uzgodnienie może być właściwe na przykład ze względu na powtarzalny charakter niektórych środków pomocy (np. kategoria pomocy, o której mowa w pkt 5 lit. c) niniejszych wytycznych). W takiej wyjątkowej sytuacji państwo EFTA może zostać poproszone o bezpośrednie przystąpienie do procedury zgłoszeniowej, jeżeli Urząd uzna, że nie ma potrzeby szczegółowego omawiania przewidywanego środka pomocy.

(15)

W terminie dwóch tygodni od otrzymania wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego Urząd nawiąże pierwszy kontakt przedzgłoszeniowy. Urząd będzie propagować utrzymywanie kontaktów za pośrednictwem poczty elektronicznej lub telekonferencji lub organizować spotkania na szczególny wniosek państwa EFTA. W ciągu pięciu dni roboczych od ostatniego kontaktu przedzgłoszeniowego Urząd poinformuje państwo EFTA, czy uznaje prima facie, że dany przypadek kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej, jakie informacje należy jeszcze dostarczyć, aby środek kwalifikował się to tej procedury, lub też czy dany przypadek będzie podlegał zwykłej procedurze.

(16)

Wskazanie przez Urząd, że dany przypadek można rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej, oznacza, że państwo EFTA i Urząd zgadzają się prima facie co do tego, że gdyby informacje przekazane na etapie przedzgłoszeniowym zostały przedłożone w ramach formalnego zgłoszenia, zgłoszenie takie byłoby kompletne. Zasadniczo Urząd mógłby zatem zatwierdzić środek, gdy zostanie on formalnie zgłoszony na podstawie formularza zgłoszeniowego uwzględniającego wyniki kontaktów przedzgłoszeniowych, bez zwracania się o przekazanie dalszych informacji.

Zgłaszanie

(17)

Państwo EFTA musi zgłosić stosowny środek (stosowne środki) pomocy nie później niż dwa miesiące po otrzymaniu informacji od Urzędu o kwalifikowalności prima facie danego środka. Jeżeli zgłoszenie zawiera zmiany w stosunku do informacji zawartych w dokumentach przedzgłoszeniowych, zmiany takie trzeba wyraźnie zaznaczyć na formularzu zgłoszeniowym.

(18)

Z chwilą dokonania zgłoszenia przez zainteresowane państwo EFTA rozpoczyna się bieg terminu określonego w pkt 2.

(19)

Procedura uproszczona nie przewiduje szczególnego uproszczonego formularza zgłoszeniowego. Z wyjątkiem przypadków należących do kategorii pomocy, o której mowa w pkt 5 lit. c) niniejszych wytycznych, przy dokonywaniu zgłoszenia należy korzystać ze standardowych formularzy zgłoszeniowych przewidzianych w decyzji Urzędu nr 195/04/COL.

Publikacja streszczenia dokonanego zgłoszenia

(20)

Urząd opublikuje na swojej stronie internetowej streszczenie zgłoszenia w oparciu o informacje przekazane przez państwo EFTA zgodnie ze standardowym formularzem, którego wzór znajduje się w załączniku I do niniejszych wytycznych. Standardowy formularz zawiera wzmiankę, że w świetle informacji dostarczonych przez państwo EFTA środek pomocy może kwalifikować się do procedury uproszczonej. Jeżeli państwo EFTA występuje do Urzędu o rozpatrzenie zgłoszonego środka w ramach procedury przewidzianej w niniejszych wytycznych, przyjmuje się, że państwo to uznaje, iż informacje przekazane w zgłoszeniu, które ma zostać opublikowane na stronie internetowej w formie przewidzianej w załączniku do niniejszych wytycznych, nie mają charakteru poufnego. Ponadto zachęca się państwa EFTA do wyraźnego wskazania, czy zgłoszenie zawiera jakiekolwiek informacje stanowiące tajemnicę handlową.

(21)

Następnie zainteresowane strony będą miały dziesięć dni roboczych na przedstawienie uwag (w tym wersji nieopatrzonej klauzulą poufności), w szczególności uwag dotyczących okoliczności, które mogą wymagać bardziej dogłębnego zbadania. W przypadku zgłoszenia przez zainteresowane strony uzasadnionych obaw o to, że planowany środek może spowodować problemy w zakresie konkurencji, Urząd powróci do zwykłej procedury i poinformuje o tym państwo EFTA i zainteresowane strony. Państwo EFTA otrzyma również informację o uzasadnionych obawach o to, że dany środek może spowodować problemy w zakresie konkurencji, i będzie miało możliwość przekazać swoje uwagi w tej sprawie.

Decyzja w formie uproszczonej

(22)

Jeżeli Urząd jest przekonany, że zgłoszony środek spełnia kryteria zastosowania procedury uproszczonej (zob. przede wszystkim pkt 5), wydaje decyzję w formie uproszczonej. Urząd dołoży w związku z tym wszelkich starań, by w ciągu dwudziestu dni roboczych od daty zgłoszenia przyjąć, na mocy art. 4 ust. 2 lub art. 4 ust. 3 części II protokołu 3, decyzję stwierdzającą, że dany środek nie stanowi pomocy lub decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń, chyba że zastosowanie będą mieć zabezpieczenia lub wyłączenia, o których mowa w pkt 6–12 niniejszych wytycznych.

Publikacja decyzji w formie uproszczonej

(23)

Zgodnie z art. 26 ust. 1 części II protokołu 3 Urząd opublikuje skrócone zawiadomienie o decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Suplemencie EOG. Decyzja w formie uproszczonej zostanie zamieszczona na stronie internetowej Urzędu. Będzie ona zawierać odniesienie do skróconej informacji o zgłoszeniu opublikowanej na stronie internetowej Urzędu w czasie zgłoszenia, standardową ocenę środka na podstawie art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oraz, w stosownych przypadkach, oświadczenie, że środek pomocy uznaje się za zgodny z Porozumieniem EOG, ponieważ należy co najmniej do jednej z kategorii określonych w pkt 5 niniejszych wytycznych, wraz z wyraźnym wskazaniem właściwej (właściwych) kategorii i odesłaniem do obowiązujących instrumentów horyzontalnych lub decyzji poprzedzających.

4.   Postanowienia końcowe

(24)

Od dnia 1 stycznia 2010 r. Urząd, na wniosek zainteresowanego państwa EFTA, będzie stosował zasady przewidziane w niniejszych wytycznych do środków zgłoszonych zgodnie z pkt 17.

(25)

Urząd może zmienić niniejsze wytyczne z ważnych względów związanych z polityką konkurencji lub w celu uwzględnienia zmian w prawie dotyczącym pomocy państwa i w praktyce decyzyjnej. Urząd zamierza przeprowadzić pierwszy przegląd funkcjonowania niniejszych wytycznych najpóźniej cztery lata po ich publikacji. W tym kontekście Urząd zbada, w jakim zakresie należy zmienić poszczególne uproszczone formularze zgłoszeniowe, tak by ułatwić wprowadzanie w życie niniejszych wytycznych.

(1)  Niniejszy rozdział odpowiada Zawiadomieniu Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa, Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 3.

(2)  Zob. szczególnie Wytyczne dotyczące pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (Dz.U. L 305 z 19.11.2009, s. 1 oraz Suplement EOG nr 60 z 19.11.2009, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie badań, rozwoju i innowacji”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (Dz.U. L 184 z 16.7.2009, s. 18), zwane dalej „wytycznymi w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska (Dz.U. L 144 z 10.6.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 29 z 10.6.2010, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie ochrony środowiska”; Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. L 54 z 28.2.2008, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej”; decyzja przedłużająca okres obowiązywania Wytycznych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (Dz.U. L 148 z 11.6.2009, s. 55), zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi przemysłu stoczniowego”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa dla produkcji kinematograficznych i innych produkcji audiowizualnych (Dz.U. L 105 z 21.4.2011, s. 32 oraz Suplement EOG nr 23 z 21.4.2011, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie produkcji kinowych”; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3), włączone do Porozumienia EOG w załączniku XV decyzją Wspólnego Komitetu nr 120/2008 (Dz.U. L 339 z 18.12.2008, s. 111 oraz Suplement EOG nr 79 z 18.12.2008, s. 20).

(3)  Środki zgłaszane Urzędowi w kontekście obecnego kryzysu finansowego na mocy wytycznych Urzędu zatytułowanych „Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego” (Dz.U. L 17 z 20.1.2011, s. 1 oraz Suplement EOG nr 3 z 20.1.2011, s. 1) oraz Tymczasowych ram prawnych w zakresie pomocy państwa ułatwiających dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (Dz.U. L 15 z 20.1.2011, s. 26 oraz Suplement EOG nr 3 z 20.1.2011, s. 31) nie będą podlegać procedurze uproszczonej przewidzianej w niniejszych wytycznych. Aby sprawnie rozpatrywać tego rodzaju przypadki, przyjęto określone rozwiązania doraźne.

(4)  Takich jak sekcja 5 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji lub sekcja 3 wytycznych w sprawie ochrony środowiska oraz sekcja 4 wytycznych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka.

(5)  Wytyczne w sprawie pomocy regionalnej; sekcja 3.1.2 Wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 28), zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw”.

(6)  Urząd powróci do zwykłej procedury, jeżeli zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży nakaz zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf). Zob. sprawa C-188/92, TWD Textilwerke Deggendorf, [1994] Rec. I-833.

(7)  Artykuł 18 ust. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych przewiduje uproszczoną metodę obliczania kosztów.

(8)  Ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych nie przewiduje wyłączenia premii za innowacje ekologiczne.

(9)  Jedynie pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw spełniająca warunki określone w sekcji 5.4 lit. b) ppkt (ii) wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji podlega ogólnemu rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych.

(10)  W takich przypadkach z informacji dostarczonych przez państwo EFTA musi od razu wynikać, że: (i) kwota pomocy pozostaje poniżej pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność zgłoszenia (bez zaawansowanych obliczeń wartości bieżącej netto); (ii) pomoc dotyczy nowej inwestycji (a nie inwestycji odtworzeniowej); oraz (iii) korzystne skutki pomocy dla rozwoju regionalnego w widoczny sposób przewyższają spowodowane przez nią zakłócenia konkurencji. Zob. np. decyzja Komisji w sprawie N 721/2007 (Polska, Reuters Europe SA).

(11)  Zob. np. decyzja Komisji w sprawach N 28/2007 (Polska, Techmatrans), N 258/2007 (Niemcy, Rettungsbeihilfe zugunsten der Erich Rohde KG) oraz N 802/2006 (Włochy, pomoc na ratowanie Sandretto Industrie).

(12)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 85/2008 (Austria, program gwarancji dla MŚP w regionie Salzburga, N 386/2007 (Francja, program ratowania i restrukturyzacji MŚP), N 832/2006 (Włochy, program pomocy na ratowanie i restrukturyzację w regionie Valle d’Aosta). To podejście jest zgodne z art. 1 ust. 7 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych.

(13)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 92/2008 (Austria, pomoc restrukturyzacyjna dla Der Bäcker Legat) i N 289/2007 (Włochy, pomoc restrukturyzacyjna dla Fiem SRL).

(14)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 76/2008 (Niemcy, przedłużenie projektu finansowania CIRR na rzecz eksportu statków), N 26/2008 (Dania, zmiany w programie finansowania na rzecz eksportu statków) i N 760/2006 (Hiszpania, rozszerzenie projektu finansowania eksportu – hiszpański przemysł stoczniowy).

(15)  Chociaż kryteria podane w wytycznych stosują się bezpośrednio jedynie do działalności produkcyjnej, w praktyce przez analogię stosuje się je również do oceny zgodności działań przed- i poprodukcyjnych w zakresie produkcji audiowizualnych oraz zasady konieczności i zasady proporcjonalności na podstawie art. 61 ust. 3 lit. d) Porozumienia EOG. Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 233/2008 (program na rzecz wsparcia filmu łotewskiego), N 72/2008 (Hiszpania, projekt na rzecz promowania filmów w Madrycie), N 60/2008 (Włochy, wsparcie dla filmów w regionie Sardynii) i N 291/2007 (Niderlandzki Fundusz Filmowy).

(16)  Oceniając istnienie ugruntowanej praktyki decyzyjnej, Urząd może opierać się również na decyzjach przyjętych przez Komisję.

(17)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 393/2007 (Niderlandy, dotacje dla NV Bergkwartier), N 106/2005 (Polska, Hala Ludowa we Wrocławiu) i N 123/2005 (Węgry, program na rzecz turystyki i kultury na Węgrzech).

(18)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 340/2007 (Hiszpania, pomoc na rzecz działalności teatralnej, tanecznej, muzycznej i audiowizualnej w Kraju Basków), N 257/2007 (Hiszpania, promocja produkcji teatralnych w Kraju Basków) i N 818/99 (Francja; opłata parafiskalna od przedstawień i koncertów).

(19)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 776/2006 (Hiszpania, pomoc na rzecz promocji języka Basków), N 49/2007 (Hiszpania, pomoc na rzecz promocji języka Basków) i N 161/2008 (pomoc na rzecz języka Basków).

(20)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 687/2006 (Republika Słowacka, pomoc dla Kalligram s.r.o. na rzecz czasopisma), N 1/2006 (Słowenia, promocja branży wydawniczej w Słowenii) i N 268/2002 (Włochy, pomoc na rzecz sycylijskiej branży wydawniczej).

(21)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 264/2007 (Włochy, łącza szerokopasmowe dla obszarów wiejskich Toskanii), N 473/2007 (Włochy, łącza szerokopasmowe dla Alto Adige) i N 115/2008 (łącza szerokopasmowe dla obszarów wiejskich w Niemczech).

(22)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 325/2006 (Niemcy, przedłużenie programów gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego), N 35/2006 (Francja, program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego) i N 253/2005 (Niderlandy, program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego).

(23)  Pomoc ad hoc często jest wykluczana z zakresu ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych. Wykluczenie to stosuje się do wszystkich dużych przedsiębiorstw (art. 1 ust. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych), jak również w niektórych przypadkach do małych i średnich przedsiębiorstw (zob. art. 13 i 14 dotyczący pomocy regionalnej; art. 16 dotyczący przedsiębiorczości kobiet; art. 29 dotyczący pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka oraz art. 40 dotyczący rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji). Jeśli chodzi o szczegółowe warunki regulujące kwestie pomocy ad hoc na inwestycje regionalne, zob. przypis 10 powyżej. Ponadto niniejsze wytyczne nie naruszają zapisów zawartych w komunikatach lub wskazówkach Urzędu, określających szczegółowe kryteria oceny ekonomicznej stosowanej przy ocenie zgodności w przypadkach podlegających indywidualnemu zgłoszeniu.

(24)  Zob. decyzje Komisji w sprawach N 258/2000 (Niemcy, basen wypoczynkowy w Dorsten, N 486/2002 (Szwecja, pomoc na rzecz sali kongresowej w Visby), N 610/2001 (Niemcy, program rozwoju infrastruktury turystycznej w Badenii-Wirtemberdze), N 377/2007 (Niderlandy, wsparcie dla Bataviawerf – rekonstrukcja statku z XVII wieku). Zgodnie z czterema przywołanymi wcześniejszymi decyzjami uznanie, że dany środek nie ma wpływu na wymianę handlową w obszarze EOG wymaga przede wszystkim wykazania przez państwo EFTA, że: 1) pomoc nie prowadzi do przyciągania inwestycji do danego regionu; 2) towary wytwarzane przez beneficjenta i świadczone przez niego usługi mają charakter lokalny lub budzą zainteresowanie tylko na określonym obszarze geograficznym; 3) wpływ na konsumentów z sąsiednich państw EFTA jest jedynie marginalny; oraz 4) udział rynkowy beneficjenta jest minimalny bez względu na zastosowaną definicję rynku właściwego, oraz że beneficjent nie należy do większej grupy przedsiębiorstw. Cechy te należy wskazać we wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego, o której mowa w pkt 14 niniejszych wytycznych.

(25)   Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37, Suplement EOG nr 26 z 25.5.2006, s. 1. Zmieniona decyzją 319/05/COL z dnia 14.12.2005 r. (Dz.U. L 113 z 27.4.2006, s. 24 oraz Suplement EOG nr 21 z 27.4.2006, s. 46) i decyzją 789/08/COL z dnia 17.12.2008 r. (Dz.U. L 340 z 22.12.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 72 z 22.12.2010, s. 1). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21.4.2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE, Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

(26)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 585/2007 (Zjednoczone Królestwo, przedłużenie projektu badawczo-rozwojowego w Yorkshire), N 275/2007 (Niemcy, przedłużenie programu pomocy na ratowanie i restrukturyzację małych i średnich przedsiębiorstw w Bremie), N 496/2007 (Włochy (Lombardia), fundusz gwarancyjny na rzecz rozwoju kapitału podwyższonego ryzyka) i N 625/2007 (Łotwa, pomoc na zapewnienie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw).

(27)  Nie oznacza to zwiększenia praw osób trzecich w związku z orzecznictwem sądów EFTA i sądów wspólnotowych. Zob. sprawa T-95/03, Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid i Federación Catalana de Estaciones de Servicio przeciwko Komisji, [2006] Zb.Orz. II-4739, pkt 139 oraz sprawa T-73/98, Prayon-Rupel przeciwko Komisji, [2001] Rec. II-867, pkt 45.


ZAŁĄCZNIK II

PODSUMOWANIE ZGŁOSZENIA: ZAPROSZENIE OSÓB TRZECICH DO ZGŁASZANIA UWAG

ZGŁOSZENIE ŚRODKA POMOCY PAŃSTWA

Dnia […] r. Urząd otrzymał zgłoszenie środka pomocy zgodnie z art. 1. ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości. Po wstępnej analizie Urząd uznał, że zgłoszony środek może wchodzić w zakres wytycznych Urzędu w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (Dz.U. C … z …, s. …).

Urząd zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanego środka.

Główne cechy środka pomocy są następujące:

 

Numer referencyjny pomocy: N …

 

Państwo EFTA:

 

Numer referencyjny nadany przez państwo EFTA:

 

Region:

 

Organ przyznający pomoc:

 

Nazwa środka pomocy:

 

Krajowa podstawa prawna:

 

Proponowana podstawa prawna obszaru EOG na potrzeby oceny: … wytyczne lub ustalona praktyka Urzędu uwzględniona w decyzji Urzędu (1, 2 i 3).

 

Rodzaj środka: Program pomocy / Pomoc ad hoc

 

Zmiany istniejącego środka pomocy:

 

Czas trwania (programu pomocy):

 

Data przyznania pomocy:

 

Sektor(-y) gospodarki:

 

Rodzaj beneficjenta (MŚP/duże przedsiębiorstwo):

 

Budżet:

 

Instrument pomocy (dotacja, dopłata do oprocentowania itp.):

Uwagi, w których porusza się kwestie związane z konkurencją dotyczące zgłoszonego środka, muszą wpłynąć do Urzędu nie później niż w terminie 10 dni roboczych od daty publikacji informacji o niniejszym zgłoszeniu. Wraz z poufną wersją uwag należy przekazać wersję uwag nieobjętą klauzulą poufności, którą będzie można przekazać zainteresowanym państwom EFTA lub innym zainteresowanym stronom. Można je przesłać do Urzędu faksem, pocztą zwykłą lub pocztą elektroniczną, podając numer referencyjny N…, na poniższy adres:

Urząd Nadzoru EFTA

Rue Belliard 35

1040 Bruxelles

BELGIA

Faks: +32 (0) 22861800

Email: registry@eftasurv.int


Sprostowania

15.3.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 75/36


Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 104/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 36 z dnia 9 lutego 2012 r. )

1.

Strona 20, załącznik, kolumna (2) „Klasyfikacja (kod CN)”, lit. a):

zamiast:

„ 8417 91 10 ”,

powinno być:

„ 8714 91 10 ”.

2.

Strona 20, załącznik, kolumna (2) „Klasyfikacja (kod CN)”, lit. c):

zamiast:

„ 8417 92 10 ”,

powinno być:

„ 8714 92 10 ”.