ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.046.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 46

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 55
17 lutego 2012


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 134/2012 z dnia 23 stycznia 2012 r. w sprawie przydziału uprawnień do połowów na mocy protokołu do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku

1

 

 

2012/91/UE

 

*

Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2012 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku

3

Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku

4

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 135/2012 z dnia 16 lutego 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przemieszczania odpadów w celu włączenia niektórych niesklasyfikowanych rodzajów odpadów do załącznika IIIB do tego rozporządzenia ( 1 )

30

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 136/2012 z dnia 16 lutego 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie wodorosiarczanu(VI) sodu jako dodatku paszowego dla zwierząt domowych i innych zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności ( 1 )

33

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 137/2012 z dnia 16 lutego 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

36

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 138/2012 z dnia 16 lutego 2012 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012

38

 

 

DECYZJE

 

 

2012/92/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Rady z dnia 14 grudnia 2011 r. dotycząca zmiany decyzji wykonawczej 2011/344/UE w sprawie przyznania Portugalii pomocy finansowej Unii

40

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 134/2012

z dnia 23 stycznia 2012 r.

w sprawie przydziału uprawnień do połowów na mocy protokołu do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 22 listopada 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1446/2007 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku (1) (zwanej dalej „Umową”). Do Umowy dołączono Protokół określający wielkości dopuszczalnych połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie (2). Protokół ten wygasł z dniem 31 grudnia 2011 r.

(2)

Nowy protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku (zwany dalej „Protokołem”) został parafowany dnia 2 czerwca 2011 r., przyznając statkom UE uprawnienia do połowów na wodach podlegających suwerenności lub jurysdykcji Mozambiku w odniesieniu do rybołówstwa.

(3)

Dnia 23 stycznia 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/91/UE (3) w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu.

(4)

Dla okresu obowiązywania Protokołu należy określić metodę podziału uprawnień do połowów pomiędzy państwa członkowskie.

(5)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybakie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (4), jeżeli okaże się, że uprawnienia do połowów przydzielone Unii w ramach umowy o partnerstwie w sprawie połowów nie są w pełni wykorzystane, Komisja informuje o tym fakcie zainteresowane państwa członkowskie. Brak odpowiedzi w terminach, które ma określić Rada, uznawany jest za potwierdzenie, że statki danego państwa członkowskiego nie wykorzystują w pełni przyznanych im uprawnień do połowów w danym okresie. Należy określić te terminy.

(6)

Ponieważ protokół do Umowy wygasł z dniem 31 grudnia 2011 r., niniejsze rozporządzenie powinno stosować się od dnia 1 lutego 2012 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Uprawnienia do połowów ustalone w Protokole rozdziela się pomiędzy państwa członkowskie w następujący sposób:

a)

sejnery tuńczykowe:

Hiszpania

22 statki

Francja

20 statków

Włochy

1 statek

Razem

43 statki

b)

taklowce powierzchniowe:

Hiszpania

16 statków

Francja

8 statków

Portugalia

7 statków

Zjednoczone Królestwo

1 statek

Razem

32 statki

2.   Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008 stosuje się bez uszczerbku dla Umowy i Protokołu.

3.   Jeżeli wnioski o wydanie upoważnień do połowów przedłożone przez państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, nie wyczerpują wszystkich uprawnień do połowów ustalonych w Protokole, Komisja uwzględnia wnioski o wydanie upoważnień do połowów z pozostałych państw członkowskich zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

4.   Termin, w którym państwa członkowskie muszą potwierdzić, że nie wykorzystują w pełni uprawnień do połowów przydzielonych na mocy Umowy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, ustala się na 10 dni roboczych, począwszy od dnia, w którym Komisja poinformowała państwa członkowskie, że uprawnienia do połowów nie zostały wyczerpane.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lutego 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2012 r.

W imieniu Rady

M. GJERSKOV

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 331 z 17.12.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 331 z 17.12.2007, s. 39.

(3)  Zob. 3 s. niniejszego Dziennika Urzędowego.

(4)   Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.


17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/3


DECYZJA RADY

z dnia 23 stycznia 2012 r.

w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku

(2012/91/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 22 listopada 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1446/2007 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku (1) (zwanej dalej „Umową”). Do Umowy dołączono Protokół określający wielkości dopuszczalnych połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie (2). Protokół ten wygasł z dniem 31 grudnia 2011 r.

(2)

Unia wynegocjowała z Mozambikiem nowy protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku (zwany dalej „Protokołem”), który przyznaje statkom UE uprawnienia do połowów na wodach podlegających suwerenności lub jurysdykcji Mozambiku w odniesieniu do rybołówstwa.

(3)

W wyniku tych negocjacji Protokół został parafowany dnia 2 czerwca 2011 r.

(4)

W celu zapewnienia kontynuacji działalności połowowej statków UE Protokół powinnien być tymczasowo stosowany od dnia jego podpisania, jak przewidziano w art. 15 tego protokołu.

(5)

Należy podpisać Protokół i tymczasowo go stosować, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.

Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii.

Artykuł 3

Protokół stosuje się tymczasowo od daty jego podpisania (3) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2012 r.

W imieniu Rady

M. GJERSKOV

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 331 z 17.12.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 331 z 17.12.2007, s. 39.

(3)  Data podpisania Protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


PROTOKÓŁ

ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Mozambiku

Artykuł 1

Okres stosowania i uprawnienia do połowów

1.   Przez okres trzech (3) lat uprawnienia do połowów przyznane na mocy art. 5 umowy o partnerstwie w sprawie połowów są następujące:

Gatunki daleko migrujące (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.):

a)

43 oceanicznych sejnerów tuńczykowych; oraz

b)

32 taklowców powierzchniowych.

2.   Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 5 i 6 niniejszego protokołu.

3.   Na mocy art. 6 umowy o partnerstwie w sprawie połowów i art. 7 niniejszego protokołu statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą dokonywać połowów na wodach Mozambiku, wyłącznie jeżeli znajdują się w wykazie IOTC statków upoważnionych do połowów oraz jeżeli posiadają upoważnienie do połowów wydane z poszanowaniem warunków ustanowionych w niniejszym protokole zgodnie z załącznikiem do niego.

Artykuł 2

Rekompensata finansowa – Warunki płatności

1.   Łączna rekompensata finansowa przewidziana w art. 7 umowy o partnerstwie w sprawie połowów ustalona jest na okres, o którym mowa w art. 1, na kwotę 2 940 000 EUR na cały okres obowiązywania niniejszego protokołu.

2.   Łącznie rekompensata finansowa obejmuje:

a)

roczną kwotę z tytułu dostępu do obszaru połowowego Mozambiku w wysokości 520 000 EUR, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej 8 000 ton rocznie; oraz

b)

specjalną kwotę w wysokości 460 000 EUR rocznie przeznaczoną na wsparcie oraz na realizację sektorowej polityki rybołówstwa i polityki morskiej Mozambiku.

3.   Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 3, 5, 6, 8 i 9 niniejszego protokołu.

4.   Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, jest wypłacana przez Unię Europejską co roku w okresie stosowania niniejszego protokołu, w kwocie 980 000 EUR odpowiadającej sumie kwot, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu (tj. odpowiednio 520 000 EUR i 460 000 EUR).

5.   Jeżeli łączna wielkość połowów tuńczyka, dokonanych przez statki Unii Europejskiej w obszarze połowowym Mozambiku, przekracza 8 000 ton rocznie, kwota rocznej rekompensaty finansowej z tytułu praw dostępu zostaje zwiększona o 65 EUR za każdą dodatkową tonę połowu. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię Europejską nie może jednak przekraczać dwukrotności kwoty wskazanej w ust. 2 lit. a) (tj. 1 040 000 EUR). Jeżeli wielkość połowów statków Unii Europejskiej w obszarze połowowym Mozambiku przekracza ilość odpowiadającą dwukrotności łącznej rocznej kwoty, kwota należna za nadwyżkę ponad ten limit jest wypłacana w roku następnym zgodnie z postanowieniami załącznika.

6.   Za pierwszy rok płatność jest dokonywana najpóźniej 60 dni po rozpoczęciu tymczasowego stosowania niniejszego protokołu, o którym mowa w art. 15, a w latach następnych – do dnia rocznicy rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu.

7.   Przeznaczenie rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), podlega wyłącznej kompetencji Mozambiku.

8.   Rekompensata finansowa jest wpłacana na odrębny, centralny rachunek Skarbu Państwa. Władze Mozambiku wskazują numer rachunku.

Artykuł 3

Propagowanie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa na wodach Mozambiku

1.   Z chwilą wejścia w życie niniejszego protokołu i nie później niż trzy miesiące po tej dacie Unia Europejska i Mozambik uzgadniają, w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 9 umowy o partnerstwie w sprawie połowów, wieloletni program sektorowy, zgodny z generalnym planem rybołówstwa Mozambiku oraz polityką Komisji Europejskiej, oraz szczegółowe warunki jego wprowadzenia, w tym w szczególności:

a)

roczne i wieloletnie wytyczne dotyczące wykorzystania części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b);

b)

cele do osiągnięcia w skali rocznej i wieloletniej, w celu wprowadzenia odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Mozambik w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też polityki w innych dziedzinach, związanej ze wspieraniem lub mającej wpływ na wspieranie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa, w tym morskich obszarów chronionych;

c)

kryteria i procedury, w tym w stosownych przypadkach wskaźniki budżetowe i finansowe, które należy stosować w celu przeprowadzenia oceny uzyskanych wyników w skali rocznej.

2.   Wszelkie zmiany proponowane w wieloletnim programie sektorowym muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach Wspólnego Komitetu.

3.   Co roku Mozambik może w razie konieczności podjąć decyzję o przeznaczeniu dodatkowej kwoty rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), w celu wprowadzenia w życie programu wieloletniego. O przeznaczeniu takiej kwoty informuje się Unię Europejską.

Artykuł 4

Współpraca naukowa w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa

1.   Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnego rybołóstwa na wodach Mozambiku w oparciu o zasadę niedyskryminowania różnych flot dokonujących połowów na tych wodach.

2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Unia Europejska i Mozambik podejmują starania, aby monitorować stan zasobów rybnych w obszarze połowowym Mozambiku.

3.   Strony dokładają starań, aby przestrzegać rezolucji i zaleceń Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz opinii wspólnej naukowej grupy roboczej, o której mowa w art. 4 ust. 2 umowy, dotyczących ochrony i odpowiedzialnego zarządzania rybołówstwem.

4.   Zgodnie z art. 4 umowy, na podstawie zaleceń i rezolucji przyjętych przez IOTC oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, a także, w stosownych przypadkach, wyników wspólnego spotkania naukowego przewidzianego w art. 4 umowy o partnerstwie w sprawie połowów, Strony mogą przeprowadzić wzajemne konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 9 wspomnianej umowy, jak również, w razie potrzeby, uzgodnić środki zapewniające zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi Mozambiku.

5.   W przypadku gdy statki UE dokonują wyładunku w państwach trzecich, organy Mozambiku będą miały możliwość obserwowania tych czynności.

Artykuł 5

Dostosowanie uprawnień do połowów za obopólną zgodą

1.   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać dostosowane za obopólną zgodą, jeśli zalecenia i rezolucje przyjęte przez IOTC oraz wspólna naukowa grupa robocza popierają opinię, że takie dostosowanie zagwarantuje zrównoważone zarządzanie zasobami tuńczyka i gatunkami tuńczykopodobnymi na Oceanie Indyjskim.

2.   W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), zostanie dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię Europejską nie może jednak przekroczyć dwukrotności kwoty wskazanej w art. 2 ust. 2 lit. a).

3.   Strony informują się wzajemnie o wszelkich zmianach swojej polityki rybołówstwa i przepisów w tym zakresie.

Artykuł 6

Nowe uprawnienia do połowów

1.   W przypadku gdy statki Unii Europejskiej będą zainteresowane podjęciem działalności połowowej, która nie została opisana w art. 1 umowy o partnerstwie w sprawie połowów, Strony konsultują się przed ewentualnym udzieleniem upoważnienia na taką działalność, a także, w razie potrzeby, uzgadniają warunki takich połowów, w tym wprowadzają odpowiednie poprawki w niniejszym protokole i w załączniku do niego.

2.   Strony powinny wspierać zwiad rybacki, szczególnie w odniesieniu do niedostatecznie eksploatowanych gatunków głębinowych obecnych w wodach Mozambiku. W tym celu, na wniosek jednej ze Stron, Strony konsultują się w celu określenia w każdym indywidualnym przypadku gatunków, warunków i innych istotnych parametrów.

3.   Strony przeprowadzają zwiady rybackie zgodnie z parametrami, które zostaną przez nie uzgodnione, w stosownym przypadku, w drodze porozumienia administracyjnego. Upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego powinny być przyznawane maksymalnie na sześć miesięcy.

4.   Po stwierdzeniu przez Strony, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki, rząd Mozambiku może przyznać flocie Unii Europejskiej uprawnienia do połowów nowych gatunków na okres pozostający do wygaśnięcia niniejszego protokołu. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) niniejszego protokołu, zostanie w związku z tym zwiększona. Przewidziane w załączniku opłaty armatorów i warunki zostaną odpowiednio zmienione.

Artykuł 7

Warunki dotyczące działalności połowowej – Klauzula wyłączności

Nie naruszając postanowień art. 6 umowy o partnerstwie w sprawie połowów, statki Unii Europejskiej mogą dokonywać połowów na wodach Mozambiku, wyłącznie jeżeli posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez Mozambik na mocy niniejszego protokołu i załącznika do niego.

Artykuł 8

Zawieszenie i zmiana płatności rekompensaty finansowej

1.   Niezależnie od postanowień art. 9 niniejszego protokołu, rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), zostaje zmieniona lub zawieszona po przeprowadzeniu konsultacji Stron:

a)

jeżeli działalność połowowa w obszarze połowowym Mozambiku jest niemożliwa ze względów innych niż zjawiska naturalne;

b)

w wyniku istotnych zmian wytycznych politycznych jednej ze Stron, mających wpływ na odpowiednie postanowienia niniejszego protokołu.

2.   Wspieranie polityki sektorowej oraz korzyść gospodarcza wyników będą oceniane przez rząd Mozambiku lub eksperta zewnętrznego upoważnionego przez rząd Mozambiku. Wyniki takiej rocznej oceny zostaną przeanalizowane w ramach Wspólnego Komitetu zgodnie z art. 3 niniejszego protokołu. Co za tym idzie, jeżeli osiągnięte wyniki wsparcia polityki sektorowej w znaczący sposób odbiegają od zaplanowanego budżetu, Komisja Europejska może częściowo lub całkowicie zawiesić płatność specjalnej rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b).

3.   Płatność rekompensaty finansowej lub działalność połowowa mogą zostać wznowione z chwilą przywrócenia sytuacji sprzed wystąpienia wspomnianych okoliczności i jeśli, po konsultacjach, Strony wyrażą na to zgodę.

Artykuł 9

Zawieszenie wykonywania protokołu

1.   Wykonywanie niniejszego protokołu zostaje zawieszone na wniosek jednej ze Stron, po przeprowadzeniu konsultacji i osiągnięciu porozumienia Stron w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 9 umowy:

a)

jeżeli nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym Mozambiku;

b)

w przypadku gdy Unia Europejska nie dokonała płatności przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. a) z powodów innych niż określone w art. 8 niniejszego protokołu;

c)

w przypadku zaistnienia sporu pomiędzy Stronami dotyczącego interpretowania i wykonywania niniejszego protokołu i załącznika do niego, który to spór nie może zostać rozstrzygnięty;

d)

jeżeli jedna ze Stron nie przestrzega postanowień niniejszego protokołu i załącznika do niego;

e)

w wyniku istotnych zmian wytycznych politycznych jednej ze Stron, mających wpływ na odpowiednie postanowienia niniejszego protokołu;

f)

jeżeli jedna ze Stron stwierdza naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu, i w następstwie procedury określonej w art. 8 i 96 wspomnianej umowy;

g)

w przypadku nieprzestrzegania Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, jak przewidziano w art. 3 ust. 5 umowy o partnerstwie w sprawie połowów.

2.   Strona, która występuje o zawieszenie wykonywania niniejszego protokołu, powiadamia o swoim zamiarze na piśmie co najmniej na trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia.

3.   W przypadku zawieszenia wykonywania niniejszego protokołu Strony nadal prowadzą konsultacje w celu polubownego rozstrzygnięcia dzielącego je sporu. Z chwilą rozstrzygnięcia sporu wznawiane jest wykonywanie niniejszego protokołu, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym wykonywanie niniejszego protokołu było zawieszone.

Artykuł 10

Prawo krajowe

1.   Działalność statków rybackich Unii Europejskiej w wodach Mozambiku podlega przepisom ustawowym i wykonawczym Mozambiku, o ile niniejszy protokół i załącznik do niego nie stanowią inaczej.

2.   Organy Mozambiku informują Komisję Europejską o każdej zmianie lub każdym nowym ustawodawstwie, która lub które dotyczy polityki rybołówstwa.

Artykuł 11

Poufność

Strony zapewniają, aby w każdej chwili wszelkie dane dotyczące statków UE i ich działalności połowowej w wodach Mozambiku były traktowane jako poufne. Dane te są wykorzystywane wyłącznie w celu realizacji umowy oraz do celów zarządzania łowiskami, monitorowania, kontroli i nadzoru wykonywanych przez właściwe organy.

Artykuł 12

Elektroniczna wymiana danych

Mozambik i Unia Europejska podejmą się wprowadzenia w jak najkrótszym terminie systemów informatycznych niezbędnych do wymiany elektronicznej wszystkich informacji i dokumentów związanych z wykonywaniem umowy. Wersja elektroniczna dokumentu będzie uznawana za całkowicie równoważną jego wersji papierowej.

Strony powiadamiają się niezwłocznie o wszelkich zakłóceniach działania systemu informatycznego utrudniających taką wymianę danych. W takim przypadku informacje i dokumenty związane z wykonywaniem umowy są automatycznie zastępowane ich wersją papierową zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku.

Artykuł 13

Okres obowiązywania

Niniejszy protokół i załącznik do niego obowiązują przez okres trzech (3) lat, począwszy od rozpoczęcia jego tymczasowego stosowania zgodnie z art. 15, o ile nie nastąpi wypowiedzenie zgodnie z art. 14.

Artykuł 14

Wypowiedzenie

1.   W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to staje się skuteczne.

2.   Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.

Artykuł 15

Tymczasowe stosowanie

Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania, ale nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2012 r.

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się nawzajem o zakończeniu procedur niezbędnych dla tego celu.

Съставено в Брюксел на първи февруари две хиляди и дванадесета година.

Hecho en Bruselas, el uno de febrero de dos mil doce.

V Bruselu dne prvního února dva tisíce dvanáct.

Udfærdiget i Bruxelles den første februar to tusind og tolv.

Geschehen zu Brüssel am ersten Februar zweitausendzwölf.

Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta veebruarikuu esimesel päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, την πρώτη Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.

Done at Brussels on the first day of February in the year two thousand and twelve.

Fait à Bruxelles, le premier février deux mille douze.

Arna dhéanamh sa Bhruiséil, an chéad lá de Feabhra an bhliain dhá mhíle agus a dó dhéag.

Fatto a Bruxelles, addì primo febbraio duemiladodici.

Briselē, divtūkstoš divpadsmitā gada pirmajā februārī.

Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų vasario pirmą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkettedik év február havának első napján.

Magħmul fi Brussell, fl-ewwel jum ta' Frar tas-sena elfejn u tnax.

Gedaan te Brussel, de eerste februari tweeduizend twaalf.

Sporządzono w Brukseli dnia pierwszego lutego roku dwa tysiące dwunastego.

Feito em Bruxelas, em um de fevereiro de dois mil e doze.

Întocmit la Bruxelles la întâi februarie două mii doisprezece.

V Bruseli dňa prvého februára dvetisícdvanásť.

V Bruslju, dne prvega februarja leta dva tisoč dvanajst.

Tehty Brysselissä ensimmäisenä päivänä helmikuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.

Som skedde i Bryssel den första februari tjugohundratolv.

За Европейския съюз

Por la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā –

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

Image 1

За правителството на Мозамбик

Por el Gobierno de Mozambique

Za vládu Mosambiku

For Mozambiques regering

Für die Regierung Mosambiks

Mosambiigi valitsuse nimel

Για την Κυβέρνηση της Μοζαμβίκης

For the Government of Mozambique

Pour le gouvernement du Mozambique

Per il governo del Mozambico

Mozambikas valdības vārdā –

Mozambiko Vyriausybės vardu

Mozambik kormánya részéről

Għall-Gvern tal-Możambik

Voor de regering van Mozambique

Pelo Governo de Moçambique

W imienu rządu Mozambiku

Pentru guvernul Mozambicului

Za vládu Mozambiku

Za vlado Mozambika

Mosambikin tasavallan puolesta

För Moçambiques regering

Image 2

ZAŁĄCZNIK

WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW W OBSZARZE POŁOWOWYM MOZAMBIKU PRZEZ STATKI UNII EUROPEJSKIEJ

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

1.   Wyznaczanie właściwego organu

Na potrzeby niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej, każde odesłanie do Unii Europejskiej (UE) lub do Mozambiku z tytułu właściwego organu oznacza:

w odniesieniu do UE: Komisję Europejską, w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury UE w Mozambiku,

w odniesieniu do Mozambiku: Ministerstwo Rybołówstwa.

2.   Obszar połowowy Mozambiku

Wszelkie postanowienia protokołu i załącznika do niego stosują się wyłącznie w obszarze połowowym Mozambiku zgodnie z dodatkiem 2

3.   Wyznaczenie lokalnego agenta

Każdy statek UE, który chce otrzymać upoważnienie do połowów na mocy niniejszego protokołu, powinien być reprezentowany przez agenta zamieszkałego w Mozambiku.

4.   Rachunek bankowy

Przed wejściem w życie niniejszego protokołu Mozambik przesyła UE numer rachunku bankowego / rachunków bankowych, na który / na które mają być wpłacane kwoty należne od statków UE w ramach umowy. Koszty przelewów bankowych ponosi armator.

ROZDZIAŁ II

UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW TUŃCZYKA

1.   Warunki niezbędne do uzyskania upoważnienia do połowów tuńczyka – kwalifikowalne statki

Upoważnienia do połowów tuńczyka, o których mowa w art. 6 umowy, są wydawane, pod warunkiem że statek jest zarejestrowany w rejestrze statków rybackich UE i znajduje się w wykazie IOTC statków upoważnionych do połowów oraz że armator, kapitan lub sam statek wywiązali się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej na wodach Mozambiku na podstawie umowy i przepisów Mozambiku dotyczących rybołówstwa.

2.   Wniosek o wydanie upoważnienia do połowów

UE przedkłada Mozambikowi wniosek o wydanie upoważnienia do połowów dla każdego statku, który chce prowadzić połowy w ramach umowy, na co najmniej 20 roboczych dni przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności, używając formularza znajdującego się w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Wniosek musi być wypełniony na maszynie lub ręcznie drukowanymi literami.

Każdemu wnioskowi o wydanie upoważnienia do połowów, składanemu po raz pierwszy w ramach obowiązującego protokołu, lub składanemu po wprowadzeniu zmian technicznych w odnośnym statku, musi towarzyszyć:

(i)

dowód uiszczenia z góry opłaty na okres ważności wnioskowanego upoważnienia do połowów;

(ii)

nazwisko, adres i dane kontaktowe:

armatora statku rybackiego,

operatora statku rybackiego,

lokalnego agenta, jeśli taki istnieje;

(iii)

aktualne kolorowe zdjęcie statku (widok burty) o wymiarach minimalnych: 15 cm × 10 cm;

(iv)

świadectwo zdolności żeglugowej statku;

(v)

zaświadczenie o wpisie statku do rejestru;

(vi)

świadectwo sanitarne statku wydane przez właściwy organ UE;

(vii)

szczegółowe dane kontaktowe statku rybackiego (faks, e-mail itp.).

Podczas odnowienia upoważnienia do połowów w ramach obowiązującego protokołu dla statków, których charakterystyka techniczna nie uległa zmianie, do wniosku o odnowienie upoważnienia dołącza się wyłącznie dowód uiszczenia opłaty.

3.   Uiszczena z góry opłata

Wysokość uiszczanej z góry opłaty jest ustalana na podstawie rocznej stopy określonej w kartach technicznych w dodatku 2 do niniejszego załącznika. Obejmuje ona wszystkie podatki lokalne i krajowe, z wyjątkiem opłat portowych, wyładunkowych i przeładunkowych oraz kosztów świadczonych usług.

4.   Tymczasowy wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów

Po otrzymaniu wniosków o wydanie upoważnienia do połowów krajowy organ odpowiedzialny za nadzór nad działalnością połowową niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków tymczasowy wykaz statków, które ubiegają się o upoważnienie. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany UE przez właściwy organ Mozambiku.

UE przekazuje wykaz tymczasowy armatorowi lub agentowi. W przypadku gdy biura UE są zamknięte, Mozambik może przesłać wykaz tymczasowy bezpośrednio armatorowi lub jego agentowi i przesłać jego kopie UE.

5.   Wydawanie upoważnień do połowów

Upoważnienia do połowów w odniesieniu do wszystkich statków wydawane są armatorom statków lub ich agentom w terminie 15 dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ kompletnego wniosku o wydanie upoważnienia. Kopia wspomnianych upoważnień do połowów jest przesyłana niezwłocznie delegaturze UE.

6.   Wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów

Po wydaniu upoważnienia do połowów organ krajowy odpowiedzialny za nadzór nad działalnością połowową niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków ostateczny wykaz statków upoważnionych do połowów w obszarze połowowym Mozambiku. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany UE, zastępując wykaz tymczasowy, o którym mowa powyżej.

7.   Okres ważności upoważnienia do połowów.

Upoważnienia do połowów są ważne jeden rok i są odnawialne.

Do celów określenia początku okresu ważności okres roczny oznacza:

(i)

podczas pierwszego roku stosowania protokołu – okres od dnia jego wejścia w życie do dnia 31 grudnia tego samego roku;

(ii)

następnie – każdy pełny rok kalendarzowy;

(iii)

podczas ostatniego roku stosowania protokołu – okres od dnia 1 stycznia do dnia, w którym protokół wygasa;

(iv)

w odniesieniu do pierwszego i ostatniego roku stosowania protokołu uiszczana z góry opłata powinna być obliczona na zasadzie pro rata temporis.

8.   Dokumenty pokładowe na statku

Podczas przebywania w wodach lub portach Mozambiku następujące dokumenty muszą stale znajdować się na statku rybackim:

a)

upoważnienie do połowów;

b)

dokumenty wydane przez właściwe organy państwa bandery statku rybackiego, które wskazują:

numer, pod którym statek rybacki jest zarejestrowany, zaświadczenie o rejestracji statku,

świadectwo zgodności wystawione przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) Konwencja z Torremolinos;

c)

aktualne poświadczone szkice lub opisy planów statków rybackich, w szczególności liczba ładowni z podaną w metrach sześciennych pojemnością magazynową;

d)

jeżeli nastąpiła jakakolwiek modyfikacja charakterystyki statku rybackiego w zakresie jego długości całkowitej, pojemności rejestrowej brutto, mocy głównego silnika (konie mechaniczne) lub pojemności ładowni – świadectwo poświadczone przez właściwy organ państwa bandery statku rybackiego opisujące charakter takiej modyfikacji;

e)

jeżeli statek rybacki jest wyposażony w zbiorniki z wodą morską służące do schładzania lub zamrażania – dokument poświadczony przez właściwy organ państwa bandery statku wskazujący wzorcowanie zbiorników statków w metrach sześciennych;

f)

upoważnienie do połowów w wodach objętych jurysdykcją państwa bandery wydane w odniesieniu do statku rybackiego;

g)

kopię ustawy Mozambiku o rybołówstwie (ustawa nr 3/90) oraz regulacji o rybołówstwie morskim (dekret REPMAR nr 43/2003).

9.   Przeniesienie upoważnienia do połowów

Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.

Jednakże w przypadku udowodnionego działania siły wyższej oraz na wniosek UE upoważnienie do połowów można zastąpić nowym upoważnieniem, wydanym dla statku podobnego lub zastępującego, bez uiszczania na nowo opłaty uiszczanej z góry. W takim przypadku rozliczenie należności dla sejnerów-zamrażalni do połowu tuńczyków i taklowców powierzchniowych w rozdziale IV uwzględnia całość połowów dokonywanych przez oba statki w obszarze połowowym Mozambiku.

Przeniesienia dokonuje się w drodze oddania upoważnienia do połowów przez armatora lub jego agenta w Mozambiku oraz w drodze wydania przez Mozambik w jak najkrótszym terminie upoważnienia do połowów zastępującego poprzednie. Upoważnienie do połowów zastępujące poprzednie jest wydawane bez dalszej zwłoki armatorowi lub jego agentowi w chwili oddania upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione. Upoważnienie do połowów zastępujące poprzednie zaczyna obowiązywać z dniem oddania upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione.

Mozambik aktualizuje w jak najkrótszym terminie wykaz statków upoważnionych do połowów. Nowy wykaz jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.

10.   Statki pomocnicze

Statki pomocnicze muszą uzyskać upoważnienie zgodnie z przepisami przewidzianymi w ustawodawstwie Mozambiku i na warunkach w nim przewidzianych.

Koszt rocznej licencji dla statku pomocniczego wynosi 3 580 EUR.

Właściwe organy Mozambiku regularnie przekazują Komisji wykaz tych upoważnień, za pośrednictwem delegatury UE w Mozambiku.

ROZDZIAŁ III

ŚRODKI TECHNICZNE

Środki techniczne stosowane w odniesieniu do statków posiadających upoważnienie do połowów dotyczące obszaru połowowego, narzędzi połowowych i przyłowów są określone dla każdej kategorii połowów w kartach technicznych znajdujących się w dodatku 2 do niniejszego załącznika.

Statki przestrzegają przepisów Mozambiku dotyczących rybołówstwa oraz wszelkich rezolucji przyjętych przez IOTC (Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim).

ROZDZIAŁ IV

RAPORTOWANIE POŁOWÓW

1.   Definicja rejsu połowowego

Do celów niniejszego załącznika czas trwania rejsu rybackiego statku UE określa się w następujący sposób:

okres pomiędzy wejściem do obszaru połowowego Mozambiku i wyjściem z niego, lub

okres pomiędzy wejściem do obszaru połowowego Mozambiku a przeładunkiem w porcie lub wyładunkiem w Mozambiku.

2.   Dziennik połowowy

Kapitan statku UE, który prowadzi połowy w ramach umowy, prowadzi dziennik połowowy IOTC, którego wzór dla każdej kategorii połowów znajduje się w dodatku 3 do niniejszego załącznika.

Dziennik połowowy musi być zgodny z rezolucją IOTC 08/04 dla taklowców powierzchniowych i rezolucją 10/03 dla sejnerów.

Kapitan wypełnia dziennik połowowy każdego dnia przebywania statku w obszarze połowowym Mozambiku.

Kapitan zapisuje każdego dnia w dzienniku połowowym ilość każdego gatunku zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO złowionego i zatrzymanego na statku, wyrażoną w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk. W odniesieniu do każdego głównego gatunku kapitan zapisuje również przyłowy.

Dziennik połowowy wypełniany jest w sposób czytelny, drukowanymi literami i podpisywany przez kapitana.

Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego.

3.   Raportowanie połowów

Kapitan deklaruje połowy statku poprzez złożenie Mozambikowi dzienników połowowych odpowiadających okresowi obecności statku w obszarze połowowym Mozambiku.

Dzienniki połowowe składa się w następujący sposób:

(i)

w przypadku zawinięcia do portu Mozambiku oryginał każdego dziennika połowowego jest składany miejscowemu przedstawicielowi Mozambiku, który pisemnie potwierdza jego odbiór; kopia dziennika połowowego jest przekazywana służbom kontrolnym Mozambiku;

(ii)

w przypadku wyjścia z obszaru połowowego Mozambiku bez uprzedniego zawijania do któregoś z portów Mozambiku – oryginał każdego dziennika połowowego jest przesyłany w terminie 7 dni roboczych po zawinięciu do jakiegokolwiek innego portu, a w każdym razie w terminie 15 dni roboczych od dnia wyjścia z obszaru połowowego Mozambiku;

a)

pocztą elektroniczną na adres internetowy podany przez organ krajowy ds. nadzoru nad działalnością połowową;

b)

faksem na numer podany przez organ krajowy ds. nadzoru nad działalnością połowową;

c)

listem wysłanym do organu krajowego ds. nadzoru nad działalnością połowową.

Od dnia 1 stycznia 2012 r. Strony ustanawiają protokół do wymiany drogą elektroniczną wszelkich danych dotyczących połowów i raportowania, których podstawą jest elektroniczny dziennik połowowy: do dnia 1 lipca 2012 r. Strony planują zatem wprowadzenie protokołu i zastąpienie wersji papierowej raportowania połowów wersją elektroniczną.

Kapitan przesyła UE i właściwemu organowi swojego państwa bandery kopie wszystkich dzienników połowowych. W odniesieniu do sejnerów tuńczykowych i taklowców powierzchniowych kapitan przesyła również kopie wszystkich dzienników połowowych do Instituto Nacional de Investigação Pesqueira (IIP) i do jednego z następujących instytutów naukowych:

(i)

IRD (Institut de recherche pour le développement);

(ii)

IEO (Instituto Español de Oceanografia);

(iii)

IPIMAR (Instituto Português de Investigação Maritima).

Powrót statku do obszaru połowowego Mozambiku w okresie ważności posiadanego przez niego upoważnienia do połowów łączy się z prowadzeniem nowego raportowania połowów.

W przypadku nieposzanowania postanowień dotyczących raportowania połowów Mozambik może zawiesić upoważnienie do połowów dla danego statku do czasu otrzymania brakujących raportów połowowych i ukarać armatora zgodnie z odnośnymi przepisami obowiązującego ustawodawstwa krajowego. W przypadku ponownego nieposzanowania przepisów Mozambik może odmówić odnowienia upoważnienia do połowów. Mozambik informuje niezwłocznie UE o wszelkich karach nałożonych w takich okolicznościach.

4.   Końcowe rozliczenie należności z tytułu opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe

UE określa dla każdego oceanicznego sejnera tuńczykowego i taklowca powierzchniowego, w oparciu o ich raporty połowowe potwierdzone przez instytuty naukowe wymienione powyżej, rozliczenie końcowe opłat należnych od statku z tytułu rocznej kampanii połowowej za poprzedni rok kalendarzowy.

UE przekazuje to rozliczenie końcowe Mozambikowi i armatorowi przed dniem 31 lipca bieżącego roku. W terminie 30 dni roboczych od dnia przekazania Mozambik może zakwestionować rozliczenie końcowe w oparciu o należyte elementy uzasadniające. W razie sporu Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu. Jeżeli Mozambik nie zgłosi zastrzeżeń w terminie 30 dni roboczych, rozliczenie końcowe jest uznane za przyjęte.

Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry uiszczona w celu uzyskania upoważnienia do połowów, armator wpłaca saldo Mozambikowi do dnia 30 września bieżącego roku. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry, różnica nie jest zwracana armatorowi.

ROZDZIAŁ V

WYŁADUNKI I PRZEŁADUNKI

Przeładunek na morzu jest zakazany. Wszelkie czynności przeładunkowe w porcie są monitorowane w obecności inspektorów Mozambiku ds. rybołówstwa.

Kapitan statku UE, który chce dokonać wyładunku lub przeładunku, musi zgłosić to Mozambikowi co najmniej na 48 godzin przed wyładunkiem lub przeładunkiem, podając:

a)

nazwę statku rybackiego, który ma dokonać wyładunku lub przeładunku oraz jego numer w rejestrze statków rybackich IOTC;

b)

port wyładunku lub przeładunku;

c)

planowany dzień i godzinę wyładunku lub przeładunku;

d)

ilości (wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk) każdego gatunku, który ma być wyładowany lub przeładowany (zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO);

e)

w przypadku przeładunku – nazwę statku przyjmującego.

W odniesieniu do statków przyjmujących, nie później niż na 24 godziny przed początkiem przeładunku oraz po jego zakończeniu, kapitan statku przyjmującego informuje władze Mozambiku o ilościach tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych przeładowanych na jego statek oraz wypełnia deklarację przeładunku i przekazuje ją władzom Mozambiku w ciągu 24 godzin.

Czynności przeładunkowe wymagają udzielenia przez Mozambik uprzedniej zgody kapitanowi lub jego agentowi w ciągu 24 godzin po otrzymaniu wymienionego powyżej powiadomienia. Przeładunek musi odbywać się w wodach któregoś z upoważnionych do tego portów Mozambiku.

Wyznaczone porty rybackie w Mozambiku, w których zezwala się na przeładunek to: Maputo, Beira i Nacala (porty zadeklarowane do IOTC w ramach rezolucji 10/11 i zgodnie z wymogami PSME).

Statki UE dokonujące wyładunku w Mozambiku dokładają starań, by udostępnić przyłowy przetwórcom lokalnym po lokalnej cenie rynkowej. Na wniosek przedsiębiorstw rybackich UE władze Mozambiku dostarczają wykaz i dane kontaktowe lokalnych przedsiębiorstw przetwórczych.

Nieposzanowanie tych postanowień pociąga za sobą nałożenie odpowiednich kar przewidzianych w tym zakresie przez ustawodawstwo Mozambiku.

ROZDZIAŁ VI

KONTROLA

1.   Wejście do obszaru połowowego i wyjście z niego

Każde wejście statku UE, posiadającego upoważnienie do połowów, do obszaru połowowego Mozambiku i wyjście z niego muszą być zgłoszone Mozambikowi w terminie 3 godzin przed wejściem lub wyjściem.

Zgłaszając wejście lub wyjście, statek podaje w szczególności:

(i)

planowany dzień, godzinę i punkt wejścia lub wyjścia;

(ii)

ilości każdego gatunku docelowego znajdujące się na statku, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

(iii)

ilości każdego gatunku przyłowionego znajdujące się na statku, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

(iv)

odrzucone ilości każdego gatunku przyłowionego, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk.

Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub, jeśli jest to niemożliwe, faksem, na adres elektroniczny, numer telefonu lub numer faksu podane przez Mozambik, przy użyciu formularza dołączonego jako dodatek 4 do załącznika. Mozambik potwierdza niezwłocznie jego odbiór zwrotną pocztą elektroniczną lub faksem.

Mozambik powiadamia niezwłocznie odnośne statki i UE o wszelkiej zmianie adresu elektronicznego, numeru telefonu lub częstotliwości.

Każdy statek przyłapany na prowadzeniu połowów w obszarze połowowym Mozambiku bez uprzedniego zgłoszenia tego jest uważany za statek dokonujący połowów bez upoważnienia.

Kto narusza niniejsze postanowienie, podlega grzywnom i karom przewidzianym przez prawo dotyczące rybołówstwa obowiązujące w Mozambiku.

Raporty połowowe wejścia/wyjścia muszą być przechowywane na statku co najmniej przez rok od dnia ich przesłania.

2.   Okresowe raporty połowowe

Kiedy statek UE prowadzi działalność na wodach Mozambiku, kapitan statku UE posiadającego upoważnienie do połowów musi co trzy dni informować organy Mozambiku o połowach dokonywanych w obszarze połowowym Mozambiku. Raportowanie połowów (pierwszy raport) musi rozpocząć się 5 dni po dniu wejścia do obszaru połowowego Mozambiku.

Przesyłając swoje okresowe raporty połowowe, co 5 dni statek podaje w szczególności:

(i)

dzień, godzinę i pozycję podczas raportu;

(ii)

złowione ilości każdego gatunku docelowego znajdujące się na statku podczas pięciodniowego okresu, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

(iii)

złowione ilości każdego gatunku przyłowionego znajdujące się na statku podczas pięciodniowego okresu, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

(iv)

złowione ilości każdego gatunku przyłowionego, odrzucone do morza podczas pięciodniowego okresu, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

(v)

prezentację produktów;

(vi)

w odniesieniu do sejnerów poławiających tuńczyka:

liczbę skutecznych stawień sieci z urządzeniami do sztucznej koncentracji ryb, wykonanych od ostatniego raportu,

liczbę skutecznych stawień sieci na ławicach ryb, wykonanych od ostatniego raportu,

liczbę nieskutecznych stawień sieci;

(vii)

w odniesieniu do taklowców poławiających tuńczyka:

liczbę stawień sieci wykonanych od ostatniego raportu,

liczbę stawień haczyków użytych od ostatniego raportu.

Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub, jeśli jest to niemożliwe, faksem, na adres elektroniczny lub numer telefonu podany przez Mozambik, przy użyciu formularza dołączonego jako dodatek 5 do załącznika. Mozambik powiadamia niezwłocznie odnośne statki i UE o wszelkiej zmianie adresu elektronicznego, numeru telefonu lub częstotliwości.

Każdy statek przyłapany na prowadzeniu połowów w obszarze połowowym Mozambiku bez zgłoszenia sporządzanego co pięć dni raportu jest uważany za statek dokonujący połowów bez upoważnienia. Kto narusza niniejsze postanowienie, podlega grzywnom i karom przewidzianym przez prawo dotyczące rybołówstwa obowiązujące w Mozambiku.

Okresowe raporty połowowe muszą być przechowywane na statku co najmniej przez rok od dnia ich przesłania.

3.   Inspekcja na morzu

Inspekcji na morzu w obszarze połowowym Mozambiku, prowadzonej w odniesieniu do statków UE posiadających upoważnienie do połowów, dokonują statki i inspektorzy Mozambiku, których można zidentyfikować i którzy są odpowiedzialni za kontrole połowów.

Przed wejściem na statek upoważnieni inspektorzy uprzedzają statek UE o decyzji przeprowadzenia inspekcji. Inspekcja jest prowadzona przez inspektorów ds. rybołówstwa, którzy muszą przedstawić dowód swojej tożsamości i zajmowania stanowiska inspektora przed rozpoczęciem inspekcji.

Upoważnieni inspektorzy pozostają na statku UE jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją. Przeprowadzają oni inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, prowadzonej przez niego działalności połowowej i ładunku.

Na zakończenie każdej inspekcji upoważnieni inspektorzy sporządzają raport z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić do raportu z inspekcji swoje komentarze. Raport z inspekcji jest podpisywany przez inspektora, który go sporządził, oraz przez kapitana statku UE.

Upoważnieni inspektorzy przekazują kopię raportu z inspekcji kapitanowi statku UE przed zejściem ze statku. W razie stwierdzenia naruszenia przepisów kopię powiadomienia o naruszeniu należy przekazać również UE zgodnie z rozdziałem VIII.

4.   Spotkanie informacyjne i inspekcja prowadzone przed połowami

W każdym roku kalendarzowym oraz przed rozpoczęciem przez nie działalności połowowej 33 % statków UE upoważnionych do połowów w obszarze połowowym Mozambiku zawija do portu Mozambiku w celu odbycia przedpołowowego spotkania informacyjnego i poddania się przedpołowowej inspekcji.

Wykaz wyznaczonych statków, które powinny być poddane inspekcji przed rozpoczęciem działalności połowowej, przekazywany jest przez organ Mozambiku armatorom, a jego kopia jest przesyłana UE. Upoważnienie do połowów przekazywane jest statkom znajdującym się w wykazie natychmiast po zakończeniu inspekcji w porcie.

Armator powinnien poinformować organ Mozambiku na 72 godziny wcześniej o wybranym do inspekcji porcie i terminie zawinięcia do niego. Inspekcje będą miały miejsce 24 godziny po zawinięciu do wybranego portu, a mianowicie Maputo, Beira lub Nacala.

Mozambik może zezwolić UE na uczestniczenie w inspekcji w porcie w roli obserwatora.

Kapitan statku UE umożliwia wykonywanie pracy inspektorom Mozambiku.

Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy Mozambiku sporządzają raport z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do raportu z inspekcji.

Raport z inspekcji jest podpisywany przez inspektora, który go sporządził, oraz przez kapitana statku UE.

Inspektorzy Mozambiku przekazują kopię raportu z inspekcji kapitanowi statku UE na zakończenie inspekcji. Mozambik przesyła UE kopię raportu z inspekcji w terminie 8 dni roboczych od zakończenia inspekcji.

5.   Inspekcja w porcie w przypadku załadunku i przeładunku

Inspekcja w porcie Mozambiku statków UE, które dokonują wyładunku lub przeładunku połowów dokonanych w obszarze połowowym Mozambiku, jest prowadzona przez inspektorów Mozambiku, których można zidentyfikować i którzy są odpowiedzialni za kontrole połowów.

Inspektorzy muszą przedstawić dowód swojej tożsamości i zajmowania stanowiska inspektora przed rozpoczęciem inspekcji. Inspektorzy Mozambiku pozostają na statku UE jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją i przeprowadzają inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, dokonywanego wyładunku lub przeładunku oraz dla ładunku.

Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy sporządzają raport z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do raportu z inspekcji. Raport z inspekcji jest podpisywany przez inspektora, który go sporządził, oraz przez kapitana statku UE.

Inspektorzy Mozambiku przekazują kopię raportu z inspekcji kapitanowi statku UE na zakończenie inspekcji.

ROZDZIAŁ VII

SATELITARNY SYSTEM MONITOROWANIA STATKÓW (VMS)

1.   Komunikaty dotyczące pozycji statków – system VMS

Statki UE posiadające upoważnienie do połowów muszą być wyposażone w satelitarny system monitorowania statków (VMS), który zapewnia automatyczne, stałe i cogodzinne przekazywanie informacji o ich pozycji do Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) ich państwa bandery.

Każdy komunikat o pozycji musi zawierać:

a)

identyfikację statku;

b)

ostatnią pozycję geograficzną statku (długość, szerokość geograficzna) z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;

c)

dzień i godzinę zarejestrowania pozycji;

d)

prędkość i kurs statku.

Każdy komunikat o pozycji musi być skonfigurowany w formacie podanym w dodatku 5 do niniejszego załącznika.

Pierwsza pozycja zarejestrowana po wejściu do obszaru połowowego Mozambiku oznaczana jest kodem „ENT”. Wszystkie następne pozycje oznaczane są kodem „POS”, z wyjątkiem pierwszej pozycji zarejestrowanej po wyjściu z obszaru połowowego Mozambiku, która oznaczana jest kodem „EXI”. CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i, w razie potrzeby, elektroniczne przesyłanie komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji muszą być rejestrowane w sposób bezpieczny i zachowywane przez okres trzech lat.

2.   Przekazywanie informacji przez statek w przypadku awarii systemu VMS

Kapitan powinien stale zapewniać, aby system VMS jego statku był w pełni operacyjny, a komunikaty o pozycji prawidłowo przekazywane do CMR państwa bandery.

Statki UE z uszkodzonym systemem VMS nie są upoważnione do wejścia do obszaru połowowego Mozambiku.

Jeżeli statek prowadzi połowy w obszarze połowowym Mozambiku, w razie awarii systemu VMS system ten musi zostać naprawiony najpóźniej do końca rejsu lub wymieniony w terminie 10 dni. Po upływie tego terminu statek przestaje być upoważniony do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Mozambiku.

Statki z uszkodzonym systemem VMS, które prowadzą połowy w obszarze połowowym Mozambiku, muszą przekazywać komunikaty o pozycji do CMR państwa bandery i Mozambiku pocztą elektroniczną lub faksem z częstotliwością co najmniej co dwie godziny, podając wszelkie wymagane informacje.

3.   Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji do Mozambiku

CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Mozambiku. CMR państwa bandery i CMR Mozambiku przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów.

Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Mozambiku odbywa się drogą elektroniczną z wykorzystaniem systemu bezpiecznej łączności.

CMR Mozambiku informuje niezwłocznie CMR państwa bandery i UE o wszelkich przerwach w odbiorze kolejnych komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów, w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego wyjścia z obszaru połowowego.

4.   Nieprawidłowe działanie systemu łączności

Mozambik zapewnia zgodność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie UE o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji, w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. Wszelkie ewentualne spory rozstrzygane są przez Wspólny Komitet.

Kapitan jest uznawany za odpowiedzialnego za wszelką dowiedzioną interwencję w systemie VMS mającą na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega sankcjom przewidzianym w obowiązującym ustawodawstwie Mozambiku.

5.   Zmiana częstotliwości wysyłania komunikatów o pozycji

Na podstawie uzasadnionych elementów, które wskazują na istnienie naruszenia, Mozambik może zwrócić się z prośbą do CMR państwa bandery, wysyłając kopię prośby do UE, o skrócenie do 30 minut, w okresie wyznaczonym do przeprowadzenia śledztwa, przerw pomiędzy kolejnymi komunikatami o pozycji statku. Mozambik musi przesłać wspomniane dowody do CMR państwa bandery i UE. CMR państwa bandery wysyła niezwłocznie z nową częstotliwością komunikaty o pozycji do Mozambiku.

CMR Mozambiku niezwłocznie informuje CMR państwa bandery i Komisję Europejską o zakończeniu procedury weryfikacji.

Po zakończeniu okresu wyznaczonego na prowadzenie śledztwa Mozambik informuje CMR państwa bandery i UE o ewentualnych czynnościach następczych.

ROZDZIAŁ VIII

NARUSZENIA PRZEPISÓW

Niezastosowanie się do którejkolwiek z zasad lub postanowień protokołu, bądź do środków dotyczących zarządzania i konserwacji zasobów żywych lub ustawodawstwa Mozambiku dotyczącego rybołówstwa, może skutkować nałożeniem kary w postaci grzywny, zawieszenia, uchylenia lub braku przedłużenia upoważnienia do połowów dla danego statku rybackiego.

1.   Postępowanie w stosunku do naruszenia przepisów

Wszelkie naruszenie przepisów dokonane w obszarze połowowym Mozambiku przez statek UE posiadający upoważnienie do połowów zgodnie z postanowieniami niniejszego załącznika musi być wymienione w raporcie (z inspekcji).

W przypadku inspekcji na statku podpisanie raportu z inspekcji przez kapitana nie przesądza o prawie przysługującym armatorowi do obrony przed zarzutem zgłoszonego naruszenia przepisów. W przypadku odmowy podpisania raportu z inspekcji kapitan musi przedstawić w raporcie z inspekcji powody tej odmowy wraz z adnotacją „odmowa podpisania”.

W odniesieniu do każdego naruszenia przepisów dokonanego w obszarze połowowym Mozambiku przez statek UE posiadający upoważnienie do połowów powiadomienie o określonym naruszeniu i związanych z nim karach nałożonych na kapitana lub przedsiębiorstwo prowadzące połowy jest przekazywane bezpośrednio armatorowi w następstwie procedury ustanowionej w przepisach Mozambiku w zakresie rybołówstwa. Kopię powiadomienia należy przesłać do państwa bandery statku i UE w terminie 72 godzin.

2.   Zatrzymanie statku

Jeżeli obowiązujące ustawodawstwo Mozambiku przewiduje to w odniesieniu do zgłoszonego naruszenia, każdy statek UE, który naruszył przepisy, może być zmuszony do zatrzymania swojej działalności połowowej i, jeśli znajduje się na morzu, do powrotu do któregoś z portów Mozambiku.

Mozambik zgłasza UE w terminie 24 godzin każde zatrzymanie statku UE posiadającego upoważnienie do połowów. Zgłoszenie musi zawierać przyczyny aresztowania lub zatrzymania.

Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko statkowi, kapitanowi, załodze statku lub ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zabezpieczenie dowodów, Mozambik wyznacza oficera śledczego oraz, na wniosek UE, w terminie jednego dnia roboczego od zgłoszenia zatrzymania statku organizuje spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. Przedstawiciel państwa bandery oraz armatora statku mogą wziąć udział w spotkaniu informacyjnym.

3.   Sankcje za naruszenie przepisów – postępowanie ugodowe

Sankcja za naruszenie przepisów jest ustalana przez Mozambik zgodnie z przepisami obowiązującego ustawodawstwa krajowego.

W przypadku gdy armator nie akceptuje grzywny, przed wystąpieniem na drogę sądową podejmowane jest postępowanie ugodowe pomiędzy organami Mozambiku a statkiem UE w celu rozstrzygnięcia sprawy polubownie. Przedstawiciel państwa bandery może wziąć udział w postępowaniu ugodowym. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej 72 godziny po zgłoszeniu zatrzymania statku.

4.   Postępowanie sądowe – gwarancja bankowa

Jeżeli wspomniane powyżej postępowanie ugodowe nie powiedzie się, a sprawa dotycząca naruszenia przepisów zostaje wniesiona przed właściwy organ sądowy, armator statku, który naruszył przepisy, składa gwarancję bankową w banku wyznaczonym przez Mozambik, której wysokość ustalona przez Mozambik pokrywa koszty związane z zatrzymaniem statku, szacowaną grzywnę i ewentualne odszkodowania wyrównawcze. Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi do czasu zakończenia postępowania sądowego.

Gwarancja bankowa jest odblokowana i zwracana armatorowi niezwłocznie po wydaniu orzeczenia:

a)

w całości, jeśli nie orzeczono żadnej kary;

b)

do wysokości salda, jeśli karą jest grzywna, której wysokość jest niższa niż kwota gwarancji bankowej.

Mozambik informuje UE o wynikach postępowania sądowego w terminie 8 dni od wydania orzeczenia.

5.   Zwolnienie statku i załogi

Statek i jego załoga mogą opuścić port po uregulowaniu grzywny wynikającej z postępowania ugodowego lub po złożeniu gwarancji bankowej.

ROZDZIAŁ IX

ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY

1.   Liczba marynarzy, którzy mają być zaokrętowani

Podczas prowadzenia działalności połowowej w obszarze połowowym Mozambiku oceaniczne sejnery UE poławiające tuńczyka zaokrętowują co najmniej 2 wykwalifikowanych marynarzy Mozambiku na statek. Taklowce zaokrętowują co najmniej 1 wykwalifikowanego marynarza Mozambiku na statek.

Armatorzy statków UE dokładają starań, aby zaokrętować dodatkowych marynarzy Mozambiku.

Jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny nie zaokrętowuje się żadnych marynarzy Mozambiku, armatorzy UE są zmuszeni zapłacić kwotę ryczałtową odpowiadającą liczbie dni, podczas których statek prowadził działalność połowową w wodach Mozambiku, pomnożonej przez kwotę za dzień i za statek w wysokości 30 EUR za marynarza. Kwota ryczałtowa jest wypłacana organom Mozambiku najpóźniej do dnia 31 grudnia tego samego roku.

Kwota ta wykorzystywana jest na szkolenie marynarzy/rybaków w Mozambiku i przelewana jest na rachunek bankowy wskazany przez organy Mozambiku.

2.   Swoboda wyboru marynarzy

Mozambik posiada wykaz marynarzy kwalifikujących się do zaokrętowania na statki UE.

Armator lub jego agent mają swobodę wyboru, których marynarzy Mozambiku figurujących w wykazie zaokrętować; informują Mozambik o stanowisku zajmowanym przez nich w załodze.

3.   Umowy o zatrudnienie marynarzy

Umowa o pracę jest zawierana pomiędzy armatorem lub jego agentem oraz marynarzem lub ewentualnie reprezentującym go związkiem zawodowym, w powiązaniu z Mozambikiem. Umowa określa w szczególności dzień i port zaokrętowania.

Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który jest dla nich właściwy w Mozambiku, obejmującego ubezpieczenie na wypadek śmierci, nieszczęśliwych wypadków i ubezpieczenie zdrowotne.

Strony umowy otrzymują jej kopię.

Do marynarzy Mozambiku stosuje się Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i faktycznego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

4.   Wynagrodzenie marynarzy

Wynagrodzenie marynarzy Mozambiku pokrywają armatorzy. Jego wysokość jest ustalana przed wydaniem upoważnienia do połowów oraz za obopólną zgodą armatora i jego agenta w Mozambiku.

Wynagrodzenie marynarzy nie może być niższe od wynagrodzenia stosowanego dla załóg w ich własnych krajach, ani nie może być niższe od norm przewidzianych przez MOP.

5.   Obowiązki marynarza

Marynarz musi stawić się przed kapitanem przydzielonego mu statku w przeddzień zaokrętowania, którego datę wskazano w jego umowie o pracę. Kapitan informuje marynarza o dniu i godzinie zaokrętowania. Jeżeli marynarz wycofuje się lub nie stawia się w dniu i o godzinie wyznaczonej do zaokrętowania, jego umowę o pracę uznaje się za rozwiązaną, a armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania marynarza. W takim przypadku na armatora nie może być nałożona żadna kara pieniężna ani odszkodowanie.

ROZDZIAŁ X

1.   Obserwacja działalności połowowej

Każdy statek UE posiadający upoważnienie do połowów w Mozambiku wnosi wkład w wysokości 300 EUR na rzecz programu obserwacji połowów; kwotę tę statki wpłacają na specjalny rachunek właściwych organów w momencie składania wniosków o wydanie upoważnienia do połowów. Środki te są wykorzystywane do pokrycia kosztów administracyjnych i kosztów zarządzania związanych z programem obserwacji.

Program obserwacji musi być zgodny z postanowieniami zawartymi w rezolucjach przyjętych przez IOTC (Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim).

2.   Wyznaczone statki i obserwatorzy

Organy Mozambiku sporządzają wykaz statków, które zostały wyznaczone do przyjęcia na pokład obserwatora. Wykaz ten jest uaktualniany. Wykaz ten jest przekazywany Komisji Europejskiej niezwłocznie po jego sporządzeniu.

Organy Mozambiku przekazują zainteresowanym armatorom nazwisko obserwatora, który został wyznaczony do przyjęcia na pokład ich statku, najpóźniej 15 dni przed przewidywaną datą zaokrętowania obserwatora.

Czas przebywania obserwatora na statku nie może przekraczać czasu niezbędnego do wykonania przez niego swoich obowiązków.

3.   Wynagrodzenie obserwatora

Wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne obserwatora pokrywane są przez organy Mozambiku.

4.   Warunki zaokrętowania

Warunki zaokrętowania obserwatora, w szczególności czas przebywania na statku, są uzgodnione za obopólną zgodą przez armatora lub jego agenta i Mozambik.

Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Jednakże przy zakwaterowaniu obserwatora na statku uwzględnia się strukturę techniczną statku.

Koszty zakwaterowania obserwatora na statku i jego wyżywienia pokrywa armator.

Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i moralnego przy wykonywaniu jego zadań.

Obserwatorowi zapewnia się dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych do wypełniania jego obowiązków. Zapewnia mu się dostęp do środków łączności i wszelkich dokumentów na statku, do dokumentów związanych z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do części statku bezpośrednio związanych z wykonywaniem jego obowiązków.

5.   Zaokrętowanie obserwatora i opuszczenie przez niego statku

Obserwator zaokrętowuje się w porcie wybranym przez armatora.

Armator lub jego agent informują Mozambik, na 10 dni przed zaokrętowaniem, o dniu, godzinie i porcie zaokrętowania obserwatora. Jeżeli obserwator zaokrętowuje się za granicą, jego koszty dotarcia do portu zaokrętowania pokrywa armator.

Jeżeli obserwator nie stawi się do zaokrętowania w terminie 12 godzin po planowanym dniu i godzinie, armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora.

Armator może opuścić port i rozpocząć działania połowowe.

Jeżeli obserwator nie opuszcza statku w którymś z portów Mozambiku, armator pokrywa koszty zakwaterowania i wyżywienia obserwatora do czasu jego powrotu samolotem.

6.   Zadania obserwatora

Podczas przebywania na statku obserwator:

a)

podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby nie zakłócać ani nie utrudniać prowadzenia połowów;

b)

szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na statku;

c)

zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do danego statku.

Obserwator przekazuje swoje obserwacje drogą radiową, faksem lub pocztą elektroniczną co najmniej raz na tydzień podczas prowadzenia przez statek połowów w obszarze połowowym Mozambiku, z podaniem wielkości głównych połowów i przyłowów lub innych czynności zgodnie z wymogami organów.

7.   Ustalenia obserwatora

Przed opuszczeniem statku obserwator przedstawia kapitanowi statku swoje ustalenia. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do ustaleń obserwatora. Ustalenia są podpisywane przez obserwatora i kapitana. Kapitan otrzymuje kopię ustaleń obserwatora.

Obserwator przekazuje swoje ustalenia Mozambikowi, który przesyła ich kopię UE w terminie 15 dni roboczych po opuszczeniu statku przez obserwatora.

DODATKI DO NINIEJSZEGO ZAŁĄCZNIKA

1.   Dodatek 1– Formularz wniosku o wydanie upoważnienia do połowów

2.   Dodatek 2– Arkusze techniczne

3.   Dodatek 3– Dziennik połowowy

4.   Dodatek 4– Formularz zgłoszenia wejścia/wyjścia

5.   Dodatek 5– Format komunikatów VMS o pozycji

Dodatek 1

FORMULARZ WNIOSKU O WYDANIE UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW

Image 3

Tekst z obrazka

Image 4

Tekst z obrazka

Dodatek 2

ARKUSZE TECHNICZNE

ARKUSZ: SEJNERY TUŃCZYKOWE I TAKLOWCE POWIERZCHNIOWE

Obszar połowowy:

W odległości ponad 12 mil morskich od linii podstawowej.

Współrzędne geograficzne: zob. tabela poniżej

Dopuszczalne narzędzia połowowe:

Niewód

Taklowiec powierzchniowy

Przyłowy:

Przestrzeganie rezolucji IOTC

Dopuszczalna pojemność/Opłaty:

Liczba statków upoważnionych do połowów

oceanicznych sejnerów tuńczykowych : 43

taklowców powierzchniowych: 32

Roczna opłata uiszczana z góry:

5 100  EUR za oceaniczny sejner połowów tuńczykowy, na 146 ton połowów gatunków daleko migrujących i powiązanych

4 100  EUR za taklowiec powierzchniowy > 250 GT, na 118 ton połowów gatunków daleko migrujących i powiązanych

2 500  EUR za taklowiec powierzchniowy < 250 GT, na 72 ton połowów gatunków daleko migrujących i powiązanych

Dodatkowa opłata:

35 EUR za złowioną tonę

Krajowi marynarze Mozambiku

30 EUR za marynarza na statek na dzień w przypadku niezaokrętowania

Obserwatorzy (wkład do programu obserwacji połowów)

300 EUR rocznie na statek


Współrzędne geograficzne:

Punkt

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

Szerokość geograficzna

26°50′S

26°00′S

25°10′S

24°45′S

22°42′S

21°34′S

20°03′S

16°38′S

15°40′S

11°50′S

10°26′S

Długość geograficzna

37°36′E

38°15′E

38°38′E

38°24′E

37°54′E

37°30′E

37°58′E

41°18′E

42°31′E

41°45′E

42°05′E

Dodatek 3

DZIENNIK POŁOWOWY

Dodatek 4

FORMULARZ ZGŁOSZENIA WEJŚCIA/WYJŚCIA

FORMAT ZGŁASZANYCH RAPORTÓW

ZGŁOSZENIE WEJŚCIA/WYJŚCIA

OKRESOWE RAPORTY POŁOWOWE PODCZAS PRZEBYWANIA W W.S.E. MOZAMBIKU

Wszystkie raporty przesyłane są właściwym władzom pod poniższy numer faksu lub na adres poczty elektronicznej: National Fisheries Administration of Mozambique (Krajowy organ ds. Zarządzania Połowami):

e-mail: entryexitcatchmoz@gmail.com

(albo – faks: + 258 21 320 335)

Uwagi:

zgłoszenie wejścia lub wyjścia należy wysłać pocztą elektroniczną na podany adres na 3 godziny wcześniej,

połowy należy zgłaszać w podziale na gatunki i wagę w relacji pełnej,

jednostką miary musi być kilogram,

raportowanie połowów dotyczy zarówno gatunków docelowych, jak i gatunków przyłowionych. Wykaz gatunków poniżej może ulec zmianie w zależności od złowionych gatunków.

1.   Format raportu wejścia (na 3 godziny wcześniej)

Tekst raportu: Nazwa statku/IN

Nazwa statku:

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy:

Dzień wejścia (dd/mm/rrrr):

Godzina wejścia (UTC):

Pozycja na wejściu (Stop. Min. Sek.):

Całkowite ilości gatunków ryb na statku na wejściu do w.s.e.

 

Tuńczyk żółtopłetwy (YFT) kg

 

Opastun (BET) kg

 

Bonito (SKJ) kg

 

Tuńczyk biały (ALB) kg

 

Marlin (MAR) kg

 

Miecznik (SWO) kg

 

Marlin krótkonosy (SSP) kg

 

Żaglicowate (SFA) kg

 

Żarłacz błękitny (BSH) kg

 

Żarłacz śledziowy (POR) kg

 

Ostronos (MAK) kg

 

Żarłacz biały (TIG) kg

 

Crocodile shark/Pseudocarcharias kamoharai (PSK) kg

 

Alopias (THR) kg

 

Żarłacz białopłetwy (OCS) kg

 

Młotowate (SPN) kg

 

Inne żarłaczowate (CWZ) kg

 

Inne (określić gatunek + kod FAO) kg

 

itd.

2.   Format raportu wyjścia (na 3 godziny wcześniej)

Tekst raportu: Nazwa statku/OUT

Nazwa statku:

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy:

Dzień wyjścia (dd/mm/rrrr):

Godzina wyjścia (UTC):

Pozycja na wyjściu (Stop. Min. Sek.):

Całkowite ilości gatunków ryb na statku na wyjściu z w.s.e.

 

Tuńczyk żółtopłetwy (YFT) kg

 

Opastun (BET) kg

 

Bonito (SKJ) kg

 

Tuńczyk biały (ALB) kg

 

Marlin (MAR) kg

 

Miecznik (SWO) kg

 

Marlin krótkonosy (SSP) kg

 

Żaglicowate (SFA) kg

 

Żarłacz błękitny (BSH) kg

 

Żarłacz śledziowy (POR) kg

 

Ostronos (MAK) kg

 

Żarłacz biały (TIG) kg

 

Crocodile shark/Pseudocarcharias kamoharai (PSK) kg

 

Alopias (THR) kg

 

Żarłacz białopłetwy (OCS) kg

 

Młotowate (SPN) kg

 

Inne żarłaczowate (CWZ) kg

 

Inne (określić gatunek + kod FAO) kg

 

itd.

3.   Format okresowych raportów (co trzy dni podczas przebywania statku w wodach Mozambiku)

Tekst raportu: Nazwa statku/WCR

Nazwa statku:

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy:

Dzień raportu (dd/mm/rrrr):

Godzina raportu (UTC):

Pozycja podczas raportu (Stop. Min. Sek.):

Połowy w w.s.e. Mozambiku (kg)

 

Tuńczyk żółtopłetwy (YFT) kg

 

Opastun (BET) kg

 

Bonito (SKJ) kg

 

Tuńczyk biały (ALB) kg

 

Marlin (MAR) kg

 

Miecznik (SWO) kg

 

Marlin krótkonosy (SSP) kg

 

Żaglicowate (SFA) kg

 

Żarłacz błękitny (BSH) kg

 

Żarłacz śledziowy (POR) kg

 

Ostronos (MAK) kg

 

Żarłacz biały (TIG) kg

 

Crocodile shark/Pseudocarcharias kamoharai (PSK) kg

 

Alopias (THR) kg

 

Żarłacz białopłetwy (OCS) kg

 

Młotowate (SPN) kg

 

Inne żarłaczowate (CWZ) kg

 

Inne (określić gatunek + kod FAO) kg

 

itd.

W odniesieniu do sejnerów poławiających tuńczyka:

liczba skutecznych stawień sieci z urządzeniami do sztucznej koncentracji ryb, wykonanych od ostatniego raportu:

liczba skutecznych stawień sieci na ławicach ryb, wykonanych od ostatniego raportu:

liczba nieskutecznych stawień sieci:

W odniesieniu do taklowców powierzchniowych poławiających tuńczyka:

liczba stawień sieci wykonanych od ostatniego raportu:

liczba stawień haczyków użytych od ostatniego raportu:

W tabeli poniżej przedstawiono oficjalne kody alfanumeryczne (zwane również kodami alfa-3) dla gatunków podlegających IOTC. Tłumaczenie na angielski, francuski oraz nazwy naukowe zaczerpnięto z taksonomii FAO.

Kod

Nazwa angielska

Nazwa francuska

Nazwa naukowa

ALB

Albacore tuna

Germon

Thunnus alalunga

BET

Bigeye tuna Patudo;

Thon obèse

Thunnus obesus

BFT

Bluefin tuna

Thon rouge

Thunnus thynnus thynnus

BIL

Marlins, sailfishes, spear fish

Poissons epée NCA (*2)

Xiphioidei NEI (*1)

BIP

Indo-Pacific Bonito

Bonito oriental

Sarda orientalis

BLM

Black Marlin

Makaire noir

Makaira indica

BLT

Bullet tuna

Bonitou

Auxis rochei

BLZ

Indo-Pacific Blue Marlin

Makaire bleu de l'Indo Pacifique

Makaira mazara

COM

Narrow barred Spanish Mackerel

Thazard rayé

Scomberomorus commersoni

DOT

Dogtooth tuna

Bonite à gros yeux

Gymnosarda unicolor

FRI

Frigate tuna

Auxide

Auxis thazard

FRZ

Frigate and Bullet tunas

Auxides et Bonitous

Auxis spp.

GUT

Indo-Pacific king mackerel

Thazard ponctué

Scomberomorus guttatus

KAW

Kawakawa

Thonine orientale

Euthynnus affinis

KGX

Seerfishes NEI (*1)

Thazards NCA (*2)

Scomberini NEI (*1)

LOT

Longtail tuna

Thon mignon

Thunnus tonggol

MAR

Marlines NEI (*1)

Makaire NCA (*2)

 

MLS

Striped Marlin

Marlin rayé

Tetrapturus audax

OBL

Billfishes, unclassified

Porte-épée non-classifiés

 

OTH

Others NEI (*1)

Autres NCA (*2)

Scombridae and Xiphioidei

RSK

Requiem sharks

 

Carcharinidae

SBF

Southern Bluefin tuna

Thon rouge du sud

Thunnus maccoyii

SFA

Indo-Pacific Sailfish

Voilier de l'Indo-Pacifique

Istiophorus platypterus

SHK

Shark

Requins

 

SKJ

Skipjack Listao;

Bonite à ventre rayé

Katsuwonus pelamis

SSP

Short-billed spearfish

Makaire à rostre court

Tetrapterus angustirostris

STS

Streaked seerfish

Thazard cirrus

Scomberomorus lineolatus

SWO

Swordfish

Espadon

Xiphias gladius

TUN

Tunas and Bonitos NEI (*1)

Thons et bonites NCA (*2)

Thunnini and Sardini NEI (*1)

WAH

Wahoo

Thazard-bâtard

Acanthocybium solandri

YFT

Yellowfin tuna

Albacore

Thunnus albacares


(*1)  NEI: Not elsewhere included.

(*2)  NCA: Non compris ailleurs.

Dodatek 5

FORMAT KOMUNIKATÓW VMS O POZYCJI

PRZEKAZYWANIE KOMUNIKATÓW VMS

RAPORT O POZYCJI

Dane

Kod

Obowiązkowe/ fakultatywne

Treść

Początek zapisu

SR

M

Dane dotyczące systemu – wskazują początek zapisu

Odbiorca

AD

M

Dane dotyczące komunikatu – odbiorca. Kod ISO Alfa 3 kraju

Nadawca

FR

M

Dane dotyczące komunikatu – nadawca. Kod ISO Alfa 3 kraju

Państwo bandery

FS

O

Dane dotyczące komunikatu – państwo bandery

Typ komunikatu

TM

M

Dane dotyczące komunikatu – rodzaj komunikatu [ENT, POS, EXI]

Radiowy sygnał wywoławczy

RC

M

Dane dotyczące statku – międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku

Wewnętrzny numer referencyjny Umawiającej się Strony

IR

O

Dane dotyczące statku – niepowtarzalny numer Umawiającej się Strony (kod ISO-3 państwa bandery, po którym następuje numer)

Zewnętrzny numer rejestracyjny

XR

M

Dane dotyczące statku – numer znajdujący się na burcie statku

Szerokość geograficzna

LA

M

Dane dotyczące pozycji statku – pozycja w stopniach i minutach N/S DDMM (WGS84)

Długość geograficzna

LO

M

Dane dotyczące pozycji statku – pozycja w stopniach i minutach E/W DDMM (WGS84)

Kurs

CO

M

Kurs statku w 360° skali

Prędkość

SP

M

Prędkość statku w dziesiętnych węzła

Data

DA

M

Dane dotyczące pozycji statku – data zapisu pozycji UTC (RRRRMMDD)

Godzina

TI

M

Dane dotyczące pozycji statku – godzina zapisu pozycji UTC (HHMM)

Koniec zapisu

ER

M

Dane dotyczące systemu – wskazują koniec rejestracji

M

=

dane obowiązkowe

O

=

dane fakultatywne

Każda transmisja danych posiada następującą strukturę:

1.

Znaki są zgodne z normą ISO 8859,1.

2.

Podwójny ukośnik (//) i kod „SR” oznaczają początek komunikatu.

3.

Każda dana jest zidentyfikowana kodem i oddzielona od innych podwójnym ukośnikiem (//).

4.

Pojedynczy ukośnik (/) oddziela kod pola od danych.

5.

Litery „ER” oraz podwójny ukośnik (//) wskazują koniec komunikatu.

6.

Dane fakultatywne muszą być wprowadzane między początkiem a końcem zapisu.


ROZPORZĄDZENIA

17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/30


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 135/2012

z dnia 16 lutego 2012 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przemieszczania odpadów w celu włączenia niektórych niesklasyfikowanych rodzajów odpadów do załącznika IIIB do tego rozporządzenia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (1), w szczególności jego art. 58 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Austria i Finlandia przedstawiły Komisji wniosek o rozpatrzenie możliwości włączenia niektórych niesklasyfikowanych rodzajów odpadów do załącznika IIIB do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.

(2)

Komisja otrzymała od Bułgarii, Republiki Czeskiej, Niemiec, Francji, Węgier, Niderlandów, Austrii, Polski, Finlandii oraz Szwecji uwagi dotyczące możliwości przyjęcia złożonych wniosków w sprawie uznania odpadów za odpady z zielonego wykazu przewidziane do włączenia do załącznika IIIB do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.

(3)

Po uwzględnieniu tych uwag Komisja zaleciła Irlandii, Niderlandom i Finlandii, aby złożyły do Sekretariatu Konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych z dnia 22 marca 1989 r. (2) (konwencji bazylejskiej) wnioski o włączenie nowych pozycji do aneksu IX do konwencji bazylejskiej, zgodnie z procedurą ustanowioną w decyzji VIII/15 podjętej przez ósmą konferencję stron konwencji bazylejskiej (COP8) w odniesieniu do zmian procedury przeglądu lub zmian wykazów odpadów zawartych w aneksach VIII i IX do konwencji bazylejskiej.

(4)

Finlandia, Niderlandy i Irlandia złożyły do Sekretariatu konwencji bazylejskiej wnioski o włączenie nowych pozycji do aneksu IX do konwencji bazylejskiej odpowiednio w dniach 14 stycznia 2011 r., 25 stycznia 2011 r. oraz 1 lutego 2011 r. Do momentu podjęcia decyzji w sprawie włączenia niesklasyfikowanych rodzajów odpadów do odpowiednich aneksów do konwencji bazylejskiej lub do decyzji Rady OECD C(2001) 107 wersja ostateczna dotyczącej zmiany decyzji C(92) 39 wersja ostateczna w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku (decyzji OECD) przedmiotowe pozycje mogą zostać włączone tymczasowo do załącznika IIIB do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1013/2006.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 39 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik IIIB do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 zastępuje się tekstem przedstawionym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.

(2)   Dz.U. L 39 z 16.2.1993, s. 3.

(3)   Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK IIIB

DODATKOWE ODPADY Z WYKAZU ZIELONEGO, OCZEKUJĄCE NA WŁĄCZENIE DO ODPOWIEDNIEGO ANEKSU DO KONWENCJI BAZYLEJSKIEJ LUB DECYZJI OECD, O KTÓRYCH MOWA W ART. 58 UST. 1 LIT. B)

1.

Niezależnie od tego, czy odpady są wymienione w niniejszym wykazie, nie mogą podlegać ogólnym obowiązkom w zakresie informowania, ustanowionym w art. 18, jeśli są zanieczyszczone innymi substancjami w zakresie, który:

a)

wystarczająco zwiększa ryzyko związane z odpadami, by uznać je za odpowiednie do poddania procedurze uprzedniego pisemnego zgłoszenia i zgody, wziąwszy pod uwagę właściwości odpadów niebezpiecznych wymienione w załączniku III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (1); lub

b)

uniemożliwia odzysk odpadów w sposób racjonalny ekologicznie.

2.

Następujące odpady włącza się do niniejszego załącznika:

BEU01

Odpady składające się z wrażliwych na nacisk laminowanych etykiet samoprzylepnych, zawierające surowce wykorzystywane w produkcji etykiet, nieobjęte pozycją B3020 konwencji bazylejskiej

BEU02

Niedająca się wydzielić frakcja tworzywa sztucznego pochodząca z obróbki wstępnej zużytych opakowań do płynów

BEU03

Niedająca się wydzielić frakcja tworzywa sztucznego i aluminium pochodząca z obróbki wstępnej zużytych opakowań do płynów

BEU04

Opakowanie kompozytowe składające się głównie z papieru i pewnej ilości tworzywa sztucznego, niezawierające pozostałości i nieobjęte pozycją B3020 konwencji bazylejskiej

BEU05

Czyste, ulegające biodegradacji odpady z rolnictwa, ogrodnictwa, leśnictwa, ogrodów, parków i cmentarzy

3.

Przemieszczanie odpadów wymienionych w niniejszym załączniku nie narusza przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE (2), w tym środków przyjętych na podstawie jej art. 16 ust. 3.

(1)   Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

(2)   Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.”


17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/33


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 136/2012

z dnia 16 lutego 2012 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie wodorosiarczanu(VI) sodu jako dodatku paszowego dla zwierząt domowych i innych zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie wodorosiarczanu(VI) sodu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie wodorosiarczanu(VI) sodu jako dodatku paszowego dla zwierząt domowych i innych zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki technologiczne” i „dodatki sensoryczne”.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 13 października 2011 r. (2), że wodorosiarczan(VI) sodu w proponowanych warunkach stosowania nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, na zdrowie ludzi ani na środowisko naturalne oraz że uznaje się jego skuteczność jako regulatora kwasowości w paszy dla zwierząt domowych i innych zwierząt niewykorzystywanych do produkcji żywności oraz jako substancji aromatyzującej w paszy dla zwierząt domowych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena wodorosiarczanu(VI) sodu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku I, należący do kategorii „dodatki technologiczne” i do grupy funkcjonalnej „regulator kwasowości”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Artykuł 2

Preparat wyszczególniony w załączniku II, należący do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje aromatyzujące”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  Dziennik EFSA 2011; 9(11):2415.


ZAŁĄCZNIK I

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria „dodatki technologiczne”. Grupa funkcjonalna: „regulatory kwasowości”

1j514ii

Wodorosiarczan(VI) sodu

 

Skład dodatku

Wodorosiarczan(VI) sodu: ≥ 95,2 %

 

Charakterystyka substancji czynnej

Wodorosiarczan(VI) sodu nr CAS 7681-38-1

 

NaHSO4

 

Na 19,15 %

 

SO4 80,01 %

Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

 

Metoda analizy  (1)

Oznaczanie wodorosiarczanu(VI) sodu w dodatkach paszowych: metoda miareczkowa polegająca na oznaczeniu całkowitej kwasowości roztworu wodorosiarczanu(VI) sodu w porównaniu ze standardowym roztworem wodorotlenku sodu

Zwierzęta domowe i inne zwierzęta niewykorzystywane do produkcji żywności

5 000

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

2.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic ochronnych.

3.

Mieszanka wodorosiarczanu(VI) sodu z różnych źródeł nie może przekraczać najwyższego dopuszczalnego poziomu 5 000  mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej.

8 marca 2022 r.


(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx


ZAŁĄCZNIK II

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria „dodatki sensoryczne”. Grupa funkcjonalna: „substancje aromatyzujące”

1j514ii

Wodorosiarczan(VI) sodu

 

Skład dodatku

Wodorosiarczan(VI) sodu: ≥ 95,2 %

 

Charakterystyka substancji czynnej

Wodorosiarczan(VI) sodu nr CAS 7681-38-1

 

NaHSO4

 

Na 19,15 %

 

SO4 80,01 %

Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

 

Metoda analizy  (1)

Oznaczanie wodorosiarczanu(VI) sodu w dodatkach paszowych: metoda miareczkowa polegająca na oznaczeniu całkowitej kwasowości roztworu wodorosiarczanu(VI) sodu w porównaniu ze standardowym roztworem wodorotlenku sodu

Zwierzęta domowe

5 000

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

2.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic ochronnych.

3.

Mieszanka wodorosiarczanu(VI) sodu z różnych źródeł nie może przekraczać najwyższego dopuszczalnego poziomu 5 000  mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej.

8 marca 2022 r.


(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx


17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/36


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 137/2012

z dnia 16 lutego 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

93,5

JO

78,3

MA

56,2

TN

76,7

TR

94,6

ZZ

79,9

0707 00 05

JO

134,1

MA

94,2

TR

161,4

ZZ

129,9

0709 93 10

MA

94,3

TR

129,1

ZZ

111,7

0805 10 20

EG

46,2

IL

64,2

MA

46,0

TN

52,4

TR

68,7

ZZ

55,5

0805 20 10

IL

164,4

MA

90,5

ZZ

127,5

0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90

IL

115,9

MA

106,1

TR

70,4

ZZ

97,5

0805 50 10

EG

41,4

TR

47,0

ZZ

44,2

0808 10 80

CA

136,0

CL

98,4

CN

77,6

MK

31,8

US

152,8

ZZ

99,3

0808 30 90

AR

94,8

CL

141,4

CN

49,7

US

113,9

ZA

131,8

ZZ

106,3


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/38


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 138/2012

z dnia 16 lutego 2012 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011 na rok gospodarczy 2011/2012

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych ceł stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 971/2011 (3). Ceny te i cła zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 78/2012 (4).

(2)

Dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

(3)

Ze względu na konieczność zapewnienia, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe cła mające zastosowanie przy przywozie produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2011/2012 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 971/2011, zostają zmienione i są zamieszczone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)   Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)   Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3)   Dz.U. L 254 z 30.9.2011, s. 12.

(4)   Dz.U. L 27 z 31.1.2012, s. 9.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych ceł przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95 , mające zastosowanie od dnia 17 lutego 2012 r.

(w EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowego cła za 100 kg netto produktu

1701 12 10  (1)

42,50

0,00

1701 12 90  (1)

42,50

1,86

1701 13 10  (1)

42,50

0,00

1701 13 90  (1)

42,50

2,15

1701 14 10  (1)

42,50

0,00

1701 14 90  (1)

42,50

2,15

1701 91 00  (2)

47,14

3,33

1701 99 10  (2)

47,14

0,20

1701 99 90  (2)

47,14

0,20

1702 90 95  (3)

0,47

0,23


(1)  Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Odnosi się do jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


DECYZJE

17.2.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 46/40


DECYZJA WYKONAWCZA RADY

z dnia 14 grudnia 2011 r.

dotycząca zmiany decyzji wykonawczej 2011/344/UE w sprawie przyznania Portugalii pomocy finansowej Unii

(2012/92/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej (1), w szczególności jego art. 3 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Odpowiadając na wniosek władz Portugalii, Rada przyznała temu państwu pomoc finansową (decyzja wykonawcza Rady 2011/344/UE (2)) w celu wsparcia programu dostosowania finansowego (zwanego dalej „programem”), ukierunkowanego na przywrócenie zaufania, umożliwienie powrotu gospodarki na ścieżkę trwałego wzrostu oraz zapewnienie stabilności finansowej w Portugalii, w strefie euro i w Unii.

(2)

Według aktualnych prognoz Komisji dotyczących wzrostu nominalnego produktu krajowego brutto (PKB) (-0,6 % w 2011 r., -1,9 % w 2012 r., 1,9 % w 2013 r. i 3,9 % w 2014 r.) ścieżka korekty budżetowej jest zgodna z zaleceniem Rady dla Portugalii z dnia 2 grudnia 2009 r. mającym na celu likwidację nadmiernego deficytu budżetowego, wydanym na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu, oraz jest zgodna ze ścieżką zmian wskaźnika zadłużenia, który ma wynieść 107,2 % PKB w 2011 r., 116,2 % PKB w 2012 r., 118,1 % PKB w 2013 r. i 116 % PKB w 2014 r. Wskaźnik zadłużenia miałby się zatem ustabilizować w 2013 r., a następnie przyjąć tendencję spadkową, zakładając dalsze postępy w redukcji deficytu. Na dynamikę zadłużenia wpływ ma szereg operacji pozabudżetowych, w tym operacje pozyskania znacznych aktywów finansowych, zwłaszcza na potrzeby możliwego dokapitalizowania banków i dofinansowania przedsiębiorstw będących własnością skarbu państwa, oraz różnice pomiędzy odsetkami naliczonymi a odsetkami zapłaconymi lub skapitalizowanymi.

(3)

Spełnione zostało kwartalne ilościowe kryterium wyników dotyczące salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w ujęciu kasowym za drugi kwartał 2011 r., a wstępne dane wskazują, że kryterium to zostało również spełnione za trzeci kwartał 2011 r. Według danych z początku listopada, w ujęciu europejskiego systemu rachunków (ESA95), w całym 2011 r. przewiduje się jednak lukę budżetową w wysokości około 1½ proc. PKB. Część wspomnianej luki budżetowej stwierdzono już w sierpniu, a jej źródłem były zwłaszcza nadmierne wydatki bieżące, niższe niż zakładano bieżące dochody niepodatkowe oraz wyższe niż przewidziano w budżecie nakłady inwestycyjne. Rząd portugalski podjął pewne środki w celu ograniczenia tej luki, a mianowicie wprowadził jednorazowy narzut w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podwyżkę stawki podatku VAT od gazu ziemnego i energii elektrycznej, która weszła w życie wcześniej niż planowano, bo od 1 października 2011 r., zamiast od 2012 r. Środki te jednak były niewystarczające, aby zniwelować lukę budżetową, tym bardziej że w ostatnim czasie zaobserwowano dalsze odchylenia od założeń, w tym wyższe płatności z tytułu odsetek, niższe niż planowano dochody kapitałowe i przychody ze sprzedaży nieruchomości. Rząd portugalski dąży do zawarcia umowy z bankami w sprawie częściowego transferu ich funduszy emerytalnych do państwowego systemu zabezpieczenia społecznego. Operacja ta ma zostać przeprowadzona w pełnej zgodności z unijnymi przepisami dotyczącymi pomocy państwa, a środki mają zostać wyjątkowo wykorzystane do osiągnięcia założonego na 2011 r. poziomu deficytu wynoszącego 5,9 % PKB. Rząd portugalski zobowiązał się nie uzależniać realizacji założeń programu w nadchodzących latach od dalszych transferów funduszy emerytalnych.

(4)

Poczyniono postępy w zakresie poprawy zarządzania finansami publicznymi poprzez usprawnienie sprawozdawczości i monitorowania oraz poprzez reformę ram budżetowych, zgodnie z zaleceniami służb Komisji i Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).

(5)

W okresie obowiązywania programu znacznemu ograniczeniu powinny ulec zaległości płatnicze. W tym celu powinna zostać przygotowana strategia zatwierdzania i regulowania zaległości podmiotów z sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz spółek będących własnością skarbu państwa niezaliczonych do tego sektora. W ramach tej strategii sformułowany powinien zostać plan działania określający sposoby ustabilizowania poziomu zaległości oraz stosowny harmonogram. Ponadto przeanalizowane powinny zostać różne warianty regulowania zaległości, przewidujące stosowne systemy zachęt, w tym potencjalne rabaty w przypadku wczesnego regulowania zobowiązań oraz nagradzanie podmiotów, które nie będą dopuszczać do powstawania nowych zaległości.

(6)

Zważywszy na znaczne obciążenie finansów publicznych Portugalii, których źródłem jest autonomiczny region Madery, rząd Portugalii powinien przygotować porozumienie finansowe z tym regionem w celu ograniczenia wysokiego poziomu ryzyka budżetowego, które nadal istnieje. Porozumienie powinno zostać sformułowane zgodnie z programem i obejmować m.in. analizę zdolności obsługi zadłużenia.

(7)

Portugalskie banki mają podjąć działania w celu spełnienia wyższych wymogów kapitałowych określonych w programie, uwzględniając również konsekwencje operacji Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego opartej na wycenie ekspozycji na dług państwowy według cen rynkowych na koniec września, szczególnego programu kontroli na miejscu oraz transferu funduszów emerytalnych banków do systemu zabezpieczenia społecznego. W przygotowaniu są ramy prawne, których celem jest zapewnienie czasowej pomocy publicznej bankom. Kluczową kwestią pozostaje zrównoważone i uporządkowane zmniejszenie udziału finansowania dłużnego w sektorze bankowym, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich możliwości kredytowania produkcyjnych sektorów gospodarki. Proces sprzedaży Banco Português de Negócios znajduje się na końcowym etapie, przy czym jednak transakcja nadal wymaga zgody unijnych organów ds. konkurencji. Poczyniono także postępy w zakresie prac prowadzących do wzmocnienia ram nadzoru i ram regulacyjnych, w tym poprzez pomoc techniczną.

(8)

Kluczową kwestią dla przywrócenia konkurencyjności i zwiększenia potencjału wzrostu jest postęp w realizacji reform rynku pracy i rynku produktowego. Realizowane są reformy rynku pracy, których celem jest wyrównanie poziomu ochrony i praw w ramach umów na czas określony i nieokreślony oraz ustanowienie finansowanych przez pracodawców funduszy na wypłaty odpraw pracowniczych. Program prywatyzacji realizowany jest w oparciu o nową ramową ustawę prywatyzacyjną. Priorytetem w programie rządu portugalskiego jest dogłębna i natychmiastowa restrukturyzacja spółek będących własnością skarbu państwa. Konieczne są dalsze działania na rzecz obniżenia barier wejścia do sektorów chronionych w celu pobudzenia konkurencji i ograniczenia nadmiernych rent ekonomicznych. Konieczna jest stanowcza realizacja reform strukturalnych oraz ich ścisłe monitorowanie.

(9)

Niezależnie od stosunkowo wysokiej kwoty pierwszej i drugiej wypłaconej transzy poziom płynności sektora portugalskich instytucji rządowych jest nadal mocno ograniczony. Wynika to z rosnącego zapotrzebowania na finansowanie spółek będących własnością skarbu państwa, znacznego wzrostu liczby lokat likwidowanych przez gospodarstwa domowe oraz napięcia panującego niezmiennie na rynku finansowym.

(10)

W świetle powyższych zmian należy zmienić decyzję wykonawczą 2011/344/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 3 decyzji wykonawczej 2011/344/UE wprowadza się następujące zmiany:

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Zgodnie z wymogami procedury nadmiernego deficytu deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych nie może przekroczyć 10 068 mln EUR (co według aktualnych prognoz odpowiada 5,9 % PKB) w 2011 r., 7 645 mln EUR (4,5 % PKB) w 2012 r. i 3,0 % PKB w roku 2013. Na potrzeby kalkulacji deficytu nie uwzględnia się ewentualnych kosztów budżetowych środków wsparcia dla banków przyjętych w kontekście strategii rządu portugalskiego dotyczącej sektora finansowego. Konsolidacja osiągnięta zostanie za pomocą wysokiej jakości środków o trwałym charakterze, przy ograniczeniu do minimum wpływu konsolidacji na słabsze grupy społeczne.”;

2)

w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

docelowy poziom deficytu budżetowego w 2011 r. osiągnięty zostanie dzięki zastosowaniu wyjątkowego środka. Aktywa nabyte w wyniku przeniesienia funduszy emerytur kapitałowych do państwowego systemu zabezpieczenia społecznego nie mogą być wykorzystane w sposób, który zagrozi długoterminowej stabilności portugalskich finansów publicznych;

b)

Portugalia przyjmie środki poprawiające zarządzanie finansami publicznymi. Portugalia wdroży środki przewidziane w nowym prawie budżetowym, w tym wprowadzi średniookresowe ramy budżetowe i utworzy niezależną radę budżetową. Ramy budżetowe na szczeblu lokalnym i regionalnym zostaną znacząco wzmocnione, w szczególności poprzez sformułowanie podstawowych wariantów dostosowania odpowiednich przepisów w zakresie finansowania do wymogów prawa budżetowego. Portugalia zintensyfikuje sprawozdawczość w zakresie finansów publicznych i ich monitorowanie oraz wzmocni przepisy i procedury regulujące wykonanie budżetu. Rząd Portugalii przygotuje strategię zatwierdzania i regulowania zaległości, która zawierać ma plan działań określający sposoby ustabilizowania poziomu zaległości i stosowny harmonogram, a także analizę różnych wariantów regulowania zaległości. Jeżeli chodzi o partnerstwa publiczno-prywatne, rząd Portugalii nie może przystępować do żadnych nowych partnerstw publiczno-prywatnych do czasu ukazania się wyników analizy dotychczasowych partnerstw publiczno-prywatnych przewidzianej w programie oraz przedstawienia planowanych reform prawnych i instytucjonalnych;”;

b)

lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

Portugalia będzie kontynuować otwieranie swojej gospodarki na konkurencję. Rząd portugalski podejmie wszelkie niezbędne środki, aby zagwarantować, że państwo portugalskie lub dowolny organ publiczny nie będzie zawierać, jako udziałowiec, umów, które mogłyby ograniczać swobodny przepływ kapitału lub wpływać na kierowanie spółkami. Przepisy nowego prawa prywatyzacyjnego nie będą naruszać zasad swobodnego przepływu kapitału ani nie będą przyznawać państwu specjalnych praw lub umożliwiać korzystania z tych praw. Przeprowadzony zostanie przegląd prawa konkurencji, którego celem będzie zwiększenie tempa i skuteczności egzekwowania przepisów tego prawa;”;

c)

lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

Portugalia przygotuje porozumienie finansowe z autonomicznym regionem Madery („RAM”) zgodne z programem. Do czasu uzgodnienia tego porozumienia oraz uwzględnienia jego realizacji w budżecie RAM Portugalia ściśle monitoruje wykonanie budżetu RAM, zawiesza transfery środków publicznych na rzecz rządu RAM oraz nie przyjmuje odpowiedzialności za żadne nowe zadłużenie handlowe lub finansowe rządu RAM oraz spółek będących jego własnością, które nie zostało zatwierdzone przez Ministerstwo Finansów.”;

3)

w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a)–d) otrzymują brzmienie:

„a)

Portugalia wdroży program prywatyzacji. W szczególności w 2012 r. Portugalia sfinalizuje transakcję sprzedaży udziałów sektora publicznego w EDP. W 2012 r. sprzedane zostaną udziały sektora publicznego w REN i GALP oraz – jeżeli umożliwią to warunki rynkowe – w TAP. Przygotowana zostanie strategia dla podmiotu Parpublica jako przedsiębiorstwa publicznego, przewidująca możliwość likwidacji tego podmiotu lub jego włączenia do sektora instytucji rządowych i samorządowych. Plan prywatyzacji do końca roku 2013 obejmie także spółki Aeroportos de Portugal, część Comboios de Portugal odpowiadającą za przewozy towarowe, Correios de Portugal i Caixa Seguros, a także szereg mniejszych przedsiębiorstw;

b)

w budżecie na 2012 r. uwzględnia się środki określone w lit. c) i d) opiewające na kwotę co najmniej 8,8 mld EUR. Podjęte zostaną kolejne środki, głównie po stronie wydatków, tak aby pokryć ewentualne ubytki wynikające z sytuacji budżetowej w 2012 r.;

c)

w budżecie na 2012 r. przewiduje się ograniczenie wydatków o co najmniej 6,7 mld EUR, obejmujące obniżenie wynagrodzeń i zatrudnienia w sektorze publicznym, obniżenie emerytur, kompleksową reorganizację administracji centralnej, eliminację podwójnych struktur i innych przypadków nieefektywności, zmniejszenie liczby gmin i powiatów, cięcia wydatków na edukację i opiekę zdrowotną, zmniejszenie transferów do samorządów regionalnych i lokalnych oraz zmniejszenie nakładów inwestycyjnych i innych wydatków określonych w programie;

d)

po stronie dochodów w budżecie uwzględnia się środki na łączną kwotę 2,1 mld EUR na przestrzeni całego roku, obejmujące m.in. poszerzenie bazy podatkowej w zakresie podatku VAT poprzez ograniczenie zwolnień podatkowych oraz reorganizację wykazu towarów i usług podlegających obniżonej, pośredniej i wyższej stawce podatkowej, podwyżkę akcyzy, poszerzenie bazy podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i osób fizycznych poprzez ograniczenie odliczeń i zasad specjalnych, zapewnienie zbieżności odliczeń od podatku dochodowego od osób fizycznych mających zastosowanie w przypadku rent i emerytur oraz dochodów z pracy oraz zmiany zasad opodatkowania nieruchomości polegające na znacznym ograniczeniu zakresu zwolnień. Środkom tym towarzyszyć będą działania na rzecz zwalczania uchylania się od opodatkowania, zwalczania oszust podatkowych i zwalczania szarej strefy;”;

b)

ust. 6 lit. k) i l) otrzymują brzmienie:

„k)

Portugalia będzie wspierać takie kształtowanie się wynagrodzeń, które będzie sprzyjać tworzeniu miejsc pracy i zwiększaniu konkurencyjności przedsiębiorstw, w dążeniu do skorygowania zaburzeń równowagi makroekonomicznej. W okresie obowiązywania programu ewentualne podniesienie płacy minimalnej nastąpi tylko wtedy, gdy będzie uzasadnione rozwojem sytuacji gospodarczej i sytuacji na rynku pracy. Podjęte zostaną środki mające na celu usunięcie słabości obecnych mechanizmów negocjowania wynagrodzeń, w tym wprowadzone zostaną przepisy służące ponownemu zdefiniowaniu kryteriów i procedur przedłużania układów zbiorowych oraz ułatwieniu zawierania porozumień na poziomie przedsiębiorstw. Do czasu wypracowania stosownych rozwiązań zawiesza się możliwość przedłużania wspomnianych układów;

l)

opracowany zostanie plan działania na rzecz poprawy jakości kształcenia i szkolenia na poziomie ponadgimnazjalnym i zawodowym;”;

c)

dodaje się literę w brzmieniu:

„p)

Portugalia przyjmie środki służące zapewnieniu trwałości krajowego systemu elektroenergetycznego, prowadzące do wyeliminowania do 2020 r. długu taryfowego oraz zapewniające ustabilizowanie jego poziomu do 2013 r. Środki te skorygują nadmierną wysokość rent ekonomicznych i obejmą wszystkie przyczyny tego zjawiska.”;

4)

w ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

w budżecie na 2013 r. uwzględnia się środki konsolidacji budżetowej na kwotę co najmniej 3,4 mld EUR, służące redukcji deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w okresie, o którym mowa w art. 3 ust. 3;

b)

w budżecie uwzględnia się środki po stronie dochodów, w tym zwłaszcza dalsze poszerzenie bazy podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i osób fizycznych, podwyższenie stawek akcyzy oraz zmiany w opodatkowaniu nieruchomości, które przyniosą dodatkowe dochody w wysokości niemal 0,7 mld EUR;”;

b)

dodaje się litery w brzmieniu:

„d)

po stronie wydatków w budżecie przewiduje się obniżenie wydatków o co najmniej 2,7 mld EUR, w tym: ograniczenie wydatków na administrację centralną, edukację i opiekę zdrowotną, zmniejszenie transferów do samorządów regionalnych i lokalnych, zmniejszenie zatrudnienia w sektorze publicznym oraz obniżenie kosztów spółek będących własnością skarbu państwa;

e)

Portugalia poprawi warunki prowadzenia działalności gospodarczej poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych dzięki objęciu wszystkich sektorów gospodarki reformami wdrażającymi stosowne uproszczenia (system jednego okienka i projekty niewymagające zezwoleń), a także poprzez złagodzenie barier w dostępie małych i średnich przedsiębiorstw do kredytów, między innymi poprzez wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (*1).

(*1)   Dz.U. L 48 z 23.2.2011, s. 1.”;"

5)

w ust. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„8.   W celu przywrócenia zaufania do sektora finansowego Portugalia odpowiednio dokapitalizuje swój sektor bankowy oraz zapewni przeprowadzenie uporządkowanego zmniejszenia udziału finansowania dłużnego w tym sektorze. W tym względzie Portugalia opracuje i uzgodni z Komisją, EBC i MFW strategię dotyczącą przyszłej struktury i funkcjonowania portugalskiego sektora bankowego, gwarantującą zachowanie stabilności finansowej. W szczególności Portugalia:”;

b)

lit. a)–g) otrzymują brzmienie:

„a)

zaleci bankom trwałe wzmocnienie ich bufora zabezpieczeń oraz będzie monitorować emisję obligacji bankowych zabezpieczonych gwarancjami państwa, zatwierdzoną do maksymalnej kwoty 35 mld EUR zgodnie z unijnymi przepisami w zakresie pomocy państwa;

b)

będzie ściśle nadzorować przedstawiane przez banki plany osiągnięcia współczynnika kapitału podstawowego Tier 1 w wysokości 9 % do końca 2011 r. oraz 10 % najpóźniej do końca 2012 r. Wymogi kapitałowe wynikające z wyceny długu państwowego według cen rynkowych, zgodnie z wymaganiami Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, muszą zostać spełnione w czerwcu 2012 r., uwzględniając wpływ na poziom kapitału wyników szczególnego programu kontroli na miejscu oraz transferu funduszy emerytalnych banków do państwowego systemu zabezpieczenia społecznego. W lutym 2012 r. banki przedstawią plany określające sposób zaspokojenia ich potrzeb kapitałowych w tym roku. Jeżeli banki nie zdołają w terminie spełnić minimalnych wymogów kapitałowych, mogą wymagać czasowego dokapitalizowania ze środków publicznych, które dla prywatnych banków dostępne będą za pośrednictwem mechanizmu wsparcia wypłacalności banków dysponującego kwotą 12 mld EUR, który ustanowiony został w ramach programu;

c)

zapewni zrównoważone i uporządkowane zmniejszenie udziału finansowania dłużnego w sektorze bankowym, które ma nadal zasadnicze znaczenie dla trwałego wyeliminowania nierównowagi w zakresie finansowania. W swoich planach finansowania banki postawiły sobie za cel obniżenie wskaźnika kredytów do depozytów do około 120 % do czasu zakończenia programu oraz zmniejszenie uzależnienia od finansowania w ramach Eurosystemu w okresie jego realizacji. Te plany finansowania podlegają kwartalnym przeglądom, przy czym ich najbliższy przegląd musi zostać przeprowadzony przed trzecim przeglądem programu. Bank Portugalii podejmie stosowne działania w przypadku stwierdzenia odstępstw od planów finansowania banków;

d)

sfinalizuje transakcję sprzedaży Banco Português de Negócios zgodnie z unijnymi przepisami w zakresie pomocy państwa;

e)

doprowadzi do reorganizacji należącego do skarbu państwa banku Caixa Geral de Depósitos celem odpowiedniego dokapitalizowania jego podstawowej działalności bankowej stosownie do potrzeb w 2011 r. bez wykorzystywania w tym celu przychodów ze sprzedaży jego działalności ubezpieczeniowej. Oczekuje się, że sprzedaż ta nastąpi w 2012 r. bezpośrednio na rzecz nabywcy końcowego oraz przyczyni się do zaspokojenia dodatkowych potrzeb kapitałowych banku w tym roku. Jeżeli potrzeb tych nie uda się zaspokoić z wewnętrznych źródeł w ramach grupy, bank ten otrzyma publiczne wsparcie kapitałowe poza mechanizmem wsparcia wypłacalności banków;

f)

zapewni przeprowadzanie częściowego transferu funduszy emerytalnych banków do państwowego systemu zabezpieczenia społecznego na aktuarialnie zrównoważonych warunkach, a także w zgodności z unijnymi przepisami w zakresie konkurencji i pomocy państwa. W celu uniknięcia konieczności korzystania z mechanizmu wsparcia wypłacalności banków w ramach koperty finansowej programu rząd Portugalii udzieli bankom pomocy w celu zniwelowania wpływu transferu na poziom ich kapitału, przeznaczając część przenoszonych środków na nabycie akcji zwykłych tych banków. Pozostała część przeniesionych środków jest deponowana na zablokowanym rachunku do czasu ukończenia trzeciego przeglądu programu;

g)

sfinalizuje do końca stycznia 2012 r. ramy prawne regulujące dostęp do kapitału pochodzącego ze źródeł publicznych zgodnie z unijnymi przepisami w zakresie pomocy państwa oraz zasadami określonymi w protokole ustaleń;”;

c)

dodaje się litery w brzmieniu:

„i)

zapewni uwzględnienie przez banki – przed trzecim przeglądem programu – dostępnych wyników szczególnego programu kontroli na miejscu w testach warunków skrajnych przeprowadzanych przy założeniu podstawowego kapitału Tier 1 na poziomie 6 %;

j)

sfinalizuje do końca 2011 r. ramy prawne regulujące wczesną interwencję, postępowanie naprawcze oraz ubezpieczanie depozytów w odniesieniu do banków oraz w tym samym terminie – ramy prawne regulujące restrukturyzację zadłużenia przedsiębiorstw i gospodarstw domowych.”;

6)

ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9.   W celu zapewnienia sprawnej realizacji warunków programu oraz wsparcia trwałej korekty zaburzeń równowagi Komisja na bieżąco zapewnia doradztwo i wskazówki w zakresie reform budżetowych, reform rynku finansowego i reform strukturalnych. W ramach pomocy dla Portugalii Komisja, wraz z MFW i we współpracy z EBC, dokonuje okresowych przeglądów skuteczności i wpływu uzgodnionych środków na gospodarkę i społeczeństwo, a także zaleca niezbędne korekty w celu zwiększenia tempa wzrostu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej konsolidacji budżetowej i ograniczeniu do minimum szkodliwych skutków społecznych, szczególnie w odniesieniu do najsłabszych grup portugalskiego społeczeństwa.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2011 r.

W imieniu Rady

M. KOROLEC

Przewodniczący


(1)   Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 1.

(2)   Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88.