|
ISSN 1725-5139 doi:10.3000/17255139.L_2010.328.pol |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 53 |
|
|
|
IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom |
|
|
|
|
2010/771/WE |
|
|
|
* |
||
|
|
|
Sprostowania |
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1178/2010
z dnia 13 grudnia 2010 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzania w życie systemu pozwoleń na wywóz w sektorze jaj
(tekst jednolity)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 161 ust. 3, art. 170 i art. 192 ust. 2 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 596/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzania w życie systemu pozwoleń na wywóz w sektorze jaj (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
|
(2) |
W odniesieniu do pozwoleń na wywóz w sektorze jaj powinny zostać ustanowione specjalne przepisy wykonawcze, które powinny w szczególności obejmować przepisy dotyczące składania wniosków oraz informacje obowiązkowo uwzględniane we wnioskach i pozwoleniach, w uzupełnieniu do informacji zawartych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (4). |
|
(3) |
W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania systemem pozwoleń na wywóz należy ustalić wysokość zabezpieczenia związanego z pozwoleniami na wywóz w ramach tego systemu. Z uwagi na ryzyko spekulacji nierozerwalnie związane z systemem w sektorze jaj, pozwolenia na wywóz nie powinny być przenoszalne oraz powinny być ustanowione ścisłe określone warunki dostępu podmiotów gospodarczych do wymienionego systemu. |
|
(4) |
Artykuł 169 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że zgodność ze zobowiązaniami wynikającymi z umów zawartych podczas Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych dotyczących wielkości wywozu powinna być zapewniona na podstawie pozwoleń na wywóz. Dlatego powinien być ustanowiony szczegółowy harmonogram składania wniosków i wystawiania pozwoleń na wywóz. |
|
(5) |
Ponadto decyzja dotycząca wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz powinna być podana do wiadomości dopiero po okresie rozpatrzenia. Okres ten pozwalałby Komisji na dokonanie oceny wnioskowanych ilości i występujących wydatków oraz, stosownie do potrzeb, na podjęcie szczególnych środków mających zastosowanie w szczególności w odniesieniu do wniosków oczekujących na załatwienie. Dopuszczenie do wycofania wniosku o wydanie pozwolenia, po ustaleniu współczynnika akceptacji, leży w interesie podmiotów gospodarczych. |
|
(6) |
Komisja musi posiadać ściśle określone informacje dotyczące wniosków o wydanie pozwoleń oraz dotyczące wykorzystywania wydanych pozwoleń, aby móc zarządzać tym systemem. Do celów zobowiązań w zakresie przekazywania informacji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu państwa członkowskie powinny stosować systemy informatyczne zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiającym szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (5). |
|
(7) |
W przypadku wniosków dotyczących ilości równych 25 ton lub mniej pozwolenie na wywóz powinno być wystawione niezwłocznie, jeżeli podmiot gospodarczy o to wnioskuje. Jednakże takie pozwolenia powinny być ograniczone do krótkoterminowych transakcji handlowych, aby zabezpieczyć przed omijaniem mechanizmu przewidzianego w tym rozporządzeniu. |
|
(8) |
W celu zapewnienia dokładnego przestrzegania ilości przewidzianych do wywozu należy wprowadzić odstępstwo od zasad dotyczących tolerancji ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 376/2008. |
|
(9) |
Artykuł 167 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że w refundacje wywozowe dla jaj wylęgowych mogą zostać przyznane na podstawie pozwoleń na wywóz ex post. Dlatego należy ustanowić przepisy wykonawcze dla takiego systemu w celu zapewnienia skutecznej weryfikacji przestrzegania zobowiązań wynikających z porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej. Wydaje się jednak zbędne wymaganie składania zabezpieczenia w przypadku pozwoleń, o których wydanie wniosek złożono po dokonaniu wywozu. |
|
(10) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są w zgodnie z opinią Komitetu Zarządzającego ds. wspólnej organizacji rynków rolnych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wszelki wywóz produktów w sektorze jaj, w odniesieniu do którego zgłaszane są wnioski o refundacje wywozowe, z wyjątkiem jaj wylęgowych objętych kodami CN 0407 00 11 i 0407 00 19 , objęty zostaje wymogiem przedstawienia pozwolenia na wywóz z wcześniejszym wyznaczeniem refundacji, zgodnie z przepisami art. 2–8.
Artykuł 2
1. Pozwolenia na wywóz są ważne w ciągu 90 dni od dnia ich faktycznego wystawienia w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008.
2. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w sekcji 15 opis produktu, a w sekcji 16 dwunastocyfrowy kod produktu według nomenklatury produktów rolnych do celów refundacji wywozowych.
3. Kategorie produktów, o których mowa w art. 13 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 376/2008, jak również wysokość zabezpieczenia związanego z pozwoleniami na wywóz, są wymienione w załączniku I.
4. Wnioski o pozwolenia i pozwolenia zawierają w sekcji 20 przynajmniej jedno z sformułowań wymienionych w załączniku II.
Artykuł 3
1. Wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz można składać do właściwych organów od poniedziałku do piątku każdego tygodnia.
2. Ubiegający się o pozwolenia na wywóz muszą być osobami fizycznymi lub prawnymi, które w chwili składania wniosku mogą udokumentować w sposób zadowalający właściwe organy, że zajmowały się handlem w sektorze jaj przez okres co najmniej 12 miesięcy. Jednakże wniosków nie mogą składać przedsiębiorstwa handlu detalicznego ani restauracje sprzedające swe produkty konsumentom końcowym.
3. Pozwolenia na wywóz są wydawane w środę po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, pod warunkiem że do tego czasu Komisja nie podjęła żadnego ze środków szczególnych, o których mowa w ust. 4.
4. W przypadku gdyby wydanie pozwoleń na wywóz prowadziło lub mogło prowadzić do przekroczenia wolnych kwot budżetowych, lub do wyczerpania w branym pod uwagę okresie maksymalnych ilości dopuszczonych na eksport z refundacją – uwzględniając limity, o których mowa w art. 169 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 – lub gdyby wydanie pozwoleń na wywóz nie zezwoliło na zapewnienie ciągłości eksportu w dalszej części tego okresu, Komisja może:
|
a) |
ustalić procentowo liczbę zezwoleń na żądane ilości; |
|
b) |
odrzucić wnioski, dla których dotychczas nie przyznano pozwoleń na wywóz; |
|
c) |
zawiesić składanie wniosków o pozwolenie na wywóz na maksymalny okres pięciu dni roboczych z zastrzeżeniem możliwości zawieszenia na dłuższy, postanowiony stosownie do procedury, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, okres. |
Wnioski o pozwolenie na wywóz złożone w okresie zawieszenia nie zostaną przyjęte.
Środki przewidziane w pierwszym akapicie mogą zostać przedsięwzięte lub dostosowane do kategorii produktu i miejsca przeznaczenia.
5. Środki przewidziane w ust. 4 mogą zostać przedsięwzięte wtedy, gdy wnioski o pozwolenie na wywóz opiewają na ilości przekraczające lub mogące przekroczyć ilości normalnego zbytu do danego miejsca przeznaczenia oraz gdy wydanie żądanych pozwoleń niesie ze sobą ryzyko spekulacji, zniekształceń na polu konkurencji pomiędzy wykonawcami bądź zakłócenia wymiany gospodarczej, czy też rynku wewnętrznego.
6. Jeżeli ilości, o które się ubiegano, zostały odrzucone lub zmniejszone, zabezpieczenie jest niezwłocznie zwalniane dla wszystkich ilości nieobjętych pozwoleniem.
7. Niezależnie od ust. 3, jeżeli została ustalona jednolita stawka procentowa akceptacji mniejsza niż 80 %, pozwolenie jest wydawane najpóźniej jedenastego dnia roboczego po opublikowaniu tej stawki procentowej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W okresie 10 dni roboczych po jej opublikowaniu podmiot gospodarczy może:
|
— |
wycofać swój wniosek, w którym to przypadku zabezpieczenie zostaje niezwłocznie zwolnione, |
|
— |
żądać natychmiastowego wystawienia pozwolenia, w którym to przypadku właściwy organ wystawia je niezwłocznie, lecz nie wcześniej niż w normalnym terminie wystawienia obowiązującym dla danego tygodnia. |
8. W drodze odstępstwa od ust. 3 Komisja może określić inny dzień niż środa na wystawianie pozwoleń na wywóz, jeżeli nie jest możliwe uwzględnienie tego dnia.
Artykuł 4
1. Na wniosek podmiotu gospodarczego wnioski o pozwolenia na maksymalnie 25 ton produktów nie podlegają żadnym specjalnym środkom, o których mowa w art. 3 ust. 4, a pozwolenia, o które występowano, wydaje się niezwłocznie.
W takich przypadkach, bez względu na przepisy art. 2 ust. 1, termin ważności pozwoleń ogranicza się do pięciu dni roboczych od dnia ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008, a sekcja 20 wniosków o pozwolenia i pozwoleń zawiera jedno z oznaczeń wymienionych w załączniku III.
2. Komisja może, w miarę potrzeby, zawiesić stosowanie niniejszego artykułu.
Artykuł 5
Pozwolenia na wywóz nie mogą być przenoszone.
Artykuł 6
1. Ilość wywieziona w ramach tolerancji, o której mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie uprawnia do wypłaty refundacji.
2. W sekcji 22 pozwolenia jest umieszczone przynajmniej jedno spośród określeń wymienionych w załączniku IV.
Artykuł 7
1. Do piątku w każdym tygodniu państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
|
a) |
wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, o których mowa w art. 1 złożone od poniedziałku do piątku w tym samym tygodniu, ze stwierdzeniem, czy wchodzą one w zakres art. 4 czy też nie; |
|
b) |
ilości objęte pozwoleniami na wywóz wystawionymi w poprzednią środę, bez uwzględniania pozwoleń wystawionych niezwłocznie na mocy art. 4; |
|
c) |
ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na wywóz, wycofanymi na podstawie art. 3 ust. 7 w poprzednim tygodniu. |
2. Powiadomienie o wnioskach, o których mowa w ust. 1 lit. a), określa:
|
a) |
ilość produktu wyrażoną wagowo w odniesieniu do każdej kategorii, o której mowa w art. 2 ust. 3; |
|
b) |
podział ilości w ramach każdej kategorii według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy stawka refundacji jest zróżnicowana w zależności od miejsca przeznaczenia; |
|
c) |
stawkę refundacji mającą zastosowanie; |
|
d) |
całkowitą kwotę refundacji ustaloną z góry w euro dla każdej kategorii produktu. |
3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję co miesiąc, po wygaśnięciu ważności pozwoleń na wywóz, o niewykorzystanej ilości pozwoleń na wywóz.
Artykuł 8
1. W odniesieniu do jaj wylęgowych objętych kodami CN 0407 00 11 i 0407 00 19 podmioty gospodarcze składają w momencie dopełniania formalności celnych oświadczenie, że mają zamiar wystąpić o refundację wywozową.
2. Nie później niż po upływie dwóch dni roboczych po dokonaniu wywozu podmioty gospodarcze składają właściwym władzom wniosek o pozwolenie na wywóz ex post na wywiezione jaja wylęgowe. W sekcji 20 wniosku o wydanie pozwolenia i pozwolenia umieszcza się wyrażenie „ex post” oraz urząd celny, w którym dokonano formalności celnych, a także dzień wywozu w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 (6).
W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie wymaga się złożenia zabezpieczenia.
3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do piątku w każdym tygodniu o liczbie pozwoleń na wywóz ex post, o które wystąpiono w bieżącym tygodniu, lub o braku wniosków o pozwolenie. W stosownych przypadkach w powiadomieniach podaje się informacje, o których mowa w art. 7 ust. 2.
4. Pozwolenia na wywóz ex post są wydawane w każdą następną środę, pod warunkiem że Komisja nie podjęła po dokonaniu wywozu żadnego ze środków szczególnych, o których mowa w art. 3 ust. 4. W przypadku podjęcia takich środków mają one zastosowanie do już dokonanego wywozu.
Pozwolenie to uprawnia do wypłaty refundacji stosowanej w dniu wywozu w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 612/2009.
5. Artykułu 23 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie stosuje się do pozwoleń ex post, określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu.
Pozwolenia przedstawiane są agencji odpowiedzialnej za wypłatę refundacji wywozowych bezpośrednio przez zainteresowaną stronę. Agencja ta przypisuje pozwolenie zainteresowanej stronie i opatruje je pieczęcią.
Artykuł 9
Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w tym powiadomienia „zerowe”, składane są zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 10
Rozporządzenie (WE) nr 596/2004 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VII.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(2) Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 33.
(3) Zob. załącznik VI.
(4) Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3.
ZAŁĄCZNIK I
|
Kod produktu wg nomenklatury produktów rolnych do celów refundacji wywozowych (1) |
Kategorie |
Wysokość zabezpieczenia (EUR/100 kg wagi netto) |
|
0407 00 11 9000 |
1 |
— |
|
0407 00 19 9000 |
2 |
— |
|
0407 00 30 9000 |
3 |
3 (2) 2 (3) |
|
0408 11 80 9100 |
4 |
10 |
|
0408 19 81 9100 0408 19 89 9100 |
5 |
5 |
|
0408 91 80 9100 |
6 |
15 |
|
0408 99 80 9100 |
7 |
4 |
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, s. 1), część 8.
(2) Dla miejsc przeznaczenia określonych w załączniku V.
(3) Inne miejsca przeznaczenia.
ZAŁĄCZNIK II
Oznaczenia, o których mowa w art. 2 ust. 4
|
— |
w języku bułgarskim |
: |
Регламент (ЕC) № 1178/2010 |
|
— |
w języku hiszpańskim |
: |
Reglamento (UE) no 1178/2010 |
|
— |
w języku czeskim |
: |
Nařízení (EU) č. 1178/2010 |
|
— |
w języku duńskim |
: |
Forordning (EU) nr. 1178/2010 |
|
— |
w języku niemieckim |
: |
Verordnung (EU) Nr. 1178/2010 |
|
— |
w języku estońskim |
: |
Määrus (EL) nr 1178/2010 |
|
— |
w języku greckim |
: |
Κανονισμός (ΕE) αριθ. 1178/2010 |
|
— |
w języku angielskim |
: |
Regulation (EU) No 1178/2010 |
|
— |
w języku francuskim |
: |
Règlement (UE) no 1178/2010 |
|
— |
w języku włoskim |
: |
Regolamento (UE) n. 1178/2010 |
|
— |
w języku łotewskim |
: |
Regula (ES) Nr. 1178/2010 |
|
— |
w języku litewskim |
: |
Reglamentas (ES) Nr. 1178/2010 |
|
— |
w języku węgierskim |
: |
1178/2010/EU rendelet |
|
— |
w języku maltańskim |
: |
Regolament (UE) Nru 1178/2010 |
|
— |
w języku niderlandzkim |
: |
Verordening (EU) nr. 1178/2010 |
|
— |
w języku polskim |
: |
Rozporządzenie (UE) nr 1178/2010 |
|
— |
w języku portugalskim |
: |
Regulamento (UE) n.o 1178/2010 |
|
— |
w języku rumuńskim |
: |
Regulamentul (UE) nr. 1178/2010 |
|
— |
w języku słowackim |
: |
Nariadenie (EÚ) č. 1178/2010 |
|
— |
w języku słoweńskim |
: |
Uredba (EU) št. 1178/2010 |
|
— |
w języku fińskim |
: |
Asetus (EU) N:o 1178/2010 |
|
— |
w języku szwedzkim |
: |
Förordning (EU) nr 1178/2010 |
ZAŁĄCZNIK III
Oznaczenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit drugi
|
— |
w języku bułgarskim |
: |
Лицензия, валидна пет работни дни |
|
— |
w języku hiszpańskim |
: |
Certificado válido durante cinco días hábiles |
|
— |
w języku czeskim |
: |
Licence platná pět pracovních dní |
|
— |
w języku duńskim |
: |
Licens, der er gyldig i fem arbejdsdage |
|
— |
w języku niemieckim |
: |
Fünf Arbeitstage gültige Lizenz |
|
— |
w języku estońskim |
: |
Litsents kehtib viis tööpäeva |
|
— |
w języku greckim |
: |
Πιστοποιητικό που ισχύει για πέντε εργάσιμες ημέρες |
|
— |
w języku angielskim |
: |
Licence valid for five working days |
|
— |
w języku francuskim |
: |
Certificat valable cinq jours ouvrables |
|
— |
w języku włoskim |
: |
Titolo valido cinque giorni lavorativi |
|
— |
w języku łotewskim |
: |
Licences derīguma termiņš ir piecas darba dienas |
|
— |
w języku litewskim |
: |
Licencijos galioja penkias darbo dienas |
|
— |
w języku węgierskim |
: |
Öt munkanapig érvényes tanúsítvány |
|
— |
w języku maltańskim |
: |
Pozwolenie ważne pięć dni roboczych |
|
— |
w języku niderlandzkim |
: |
Certificaat met een geldigheidsduur van vijf werkdagen |
|
— |
w języku polskim |
: |
Pozwolenie ważne pięć dni roboczych |
|
— |
w języku portugalskim |
: |
Certificado de exportação válido durante cinco dias úteis |
|
— |
w języku rumuńskim |
: |
Liċenza valida għal ħamest ijiem tax-xogħol |
|
— |
w języku słowackim |
: |
Licencia platí päť pracovných dní |
|
— |
w języku słoweńskim |
: |
Dovoljenje velja 5 delovnih dni |
|
— |
w języku fińskim |
: |
Todistus on voimassa viisi työpäivää |
|
— |
w języku szwedzkim |
: |
Licensen är giltig fem arbetsdagar |
ZAŁĄCZNIK IV
Oznaczenia, o których mowa w art. 6 ust. 2
|
— |
w języku bułgarskim |
: |
Възстановяване, валидно за […] тона (количество, за което е издадена лицензията). |
|
— |
w języku hiszpańskim |
: |
Restitución válida por […] toneladas (cantidad por la que se expida el certificado) |
|
— |
w języku czeskim |
: |
Náhrada platná pro […] tun (množství, pro které je licence vydána). |
|
— |
w języku duńskim |
: |
Restitutionen omfatter […] t (den mængde, licensen vedrører) |
|
— |
w języku niemieckim |
: |
Erstattung gültig für […] Tonnen (Menge, für welche die Lizenz ausgestellt wurde) |
|
— |
w języku estońskim |
: |
Eksporditoetus kehtib […] tonni kohta (kogus, millele on antud ekspordilitsents). |
|
— |
w języku greckim |
: |
Επιστροφή ισχύουσα για […] τόνους (ποσότητα για την οποία έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό) |
|
— |
w języku angielskim |
: |
Refund valid for […] tonnes (quantity for which the licence is issued) |
|
— |
w języku franckuskim |
: |
Restitution valable pour […] tonnes (quantité pour laquelle le certificat est délivré) |
|
— |
w języku włoskim |
: |
Restituzione valida per […] t (quantitativo per il quale il titolo è rilasciato) |
|
— |
w języku łotewskim |
: |
Kompensācija ir spēkā attiecībā uz […] tonnām (daudzums par kuru ir izsniegta licence). |
|
— |
w języku litewskim |
: |
Grąžinamoji išmoka galioja […] tonoms (kiekis, kuriam išduota licencija). |
|
— |
w języku węgierskim |
: |
A visszatérítés […] tonnára érvényes (azt a mennyiséget kell feltüntetni, amelyre az engedélyt kiadták). |
|
— |
w języku maltańskim |
: |
Rifużjoni valida għal […] tunnellati (kwantità li għaliha tinħareġ il-liċenza). |
|
— |
w języku niderlandzkim |
: |
Restitutie geldig voor […] ton (hoeveelheid waarvoor het certificaat wordt afgegeven) |
|
— |
w języku polskim |
: |
Refundacja ważna dla […] ton (ilość, dla której zostało wydane pozwolenie). |
|
— |
w języku portugalskim |
: |
Restituição válida para […] toneladas (quantidade relativamente à qual é emitido o certificado) |
|
— |
w języku rumuńskim |
: |
Restituire valabilă pentru […] tone (cantitatea pentru care a fost eliberată licența). |
|
— |
w języku słowackim |
: |
Náhrada je platná pre […] ton (množstvo, pre ktoré bolo vydané povolenie). |
|
— |
w języku słoweńskim |
: |
Nadomestilo velja za […] ton (količina, za katero je bilo dovoljenje izdano). |
|
— |
w języku fińskim |
: |
Tuki on voimassa […] tonnille (määrä, jolle todistus on myönnetty) |
|
— |
w języku szwedzkim |
: |
Ger rätt till exportbidrag för (…) ton (den kvantitet för vilken licensen utfärdats). |
ZAŁĄCZNIK V
Bahrajn
Egipt
Hongkong
Japonia
Kuwejt
Malezja
Oman
Filipiny
Katar
Rosja
Korea Południowa
Tajwan
Tajlandia
Zjednoczone Emiraty Arabskie
Jemen
ZAŁĄCZNIK VI
Uchylone rozporządzenie i jego kolejne zmiany
|
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 596/2004 |
|
|
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1475/2004 |
|
|
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1713/2006 |
Jedynie art. 14 |
|
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 557/2010 |
Jedynie art. 2 |
ZAŁĄCZNIK VII
Tabela korelacji
|
Rozporządzenie (WE) nr 596/2004 |
Niniejsze rozporządzenie |
|
Artykuł 1 |
Artykuł 1 |
|
Artykuł 2 ust. 1, 2 i 3 |
Artykuł 2 ust. 1, 2 i 3 |
|
Artykuł 2 ust. 4, słowa wstępne |
Artykuł 2 ust. 4 |
|
Artykuł 2 ust. 4 tiret pierwsze do jedenaste |
Załącznik II |
|
Artykuł 3 ust. 1–4 |
Artykuł 3 ust. 1–4 |
|
Artykuł 3 ust. 4a |
Artykuł 3 ust. 5 |
|
Artykuł 3 ust. 5 |
Artykuł 3 ust. 6 |
|
Artykuł 3 ust. 6 |
Artykuł 3 ust. 7 |
|
Artykuł 3 ust. 7 |
Artykuł 3 ust. 8 |
|
Artykuły 4 i 5 |
Artykuły 4 i 5 |
|
Artykuł 6 ust. 1 |
Artykuł 6 ust. 1 |
|
Artykuł 6 ust. 2, słowa wstępne |
Artykuł 6 ust. 2 |
|
Artykuł 6 ust. 2 tiret pierwsze do jedenaste |
Załącznik IV |
|
Artykuły 7 i 8 |
Artykuły 7 i 8 |
|
Artykuł 8 a |
Artykuł 9 |
|
Artykuł 9 |
— |
|
— |
Artykuł 10 |
|
Artykuł 10 |
Artykuł 11 |
|
Załącznik I |
Załącznik I |
|
Załącznik Ia |
Załącznik III |
|
Załącznik III |
Załącznik V |
|
Załącznik IV |
— |
|
Załącznik V |
— |
|
— |
Załącznik VI |
|
— |
Załącznik VII |
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/11 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1179/2010
z dnia 10 grudnia 2010 r.
ustanawiające zakaz połowów rekinów głębinowych w wodach Wspólnoty oraz w wodach niepodlegających suwerenności lub jurysdykcji państw trzecich obszarów V, VI, VII, VIII oraz IX przez statki pływające pod banderą Portugalii
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1359/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiającym na lata 2009 i 2010 uprawnienia do połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębinowych (2) określono kwoty na lata 2009 i 2010. |
|
(2) |
Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim, wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2010 r. |
|
(3) |
Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2010 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności wprowadza się zakaz zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku po tej dacie ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2010 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
Lowri EVANS
Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa
ZAŁĄCZNIK
|
Nr |
18/DSS |
|
Państwo Członkowskie |
Portugalia |
|
Stado |
DWS/56789- |
|
Gatunek |
Rekiny głębinowe |
|
Obszar |
Wody Wspólnoty oraz wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji państw trzecich obszarów V, VI, VII, VIII oraz IX |
|
Data |
7.6.2010 |
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/13 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1180/2010
z dnia 13 grudnia 2010 r.
ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 grudnia 2010 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.
W imieniu Komisji, za Przewodniczącego
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
|
(EUR/100 kg) |
||
|
Kod CN |
Kod krajów trzecich (1) |
Standardowa stawka celna w przywozie |
|
0702 00 00 |
AL |
53,0 |
|
MA |
66,4 |
|
|
TR |
122,3 |
|
|
ZZ |
80,6 |
|
|
0707 00 05 |
EG |
150,8 |
|
TR |
76,9 |
|
|
ZZ |
113,9 |
|
|
0709 90 70 |
MA |
88,1 |
|
TR |
92,2 |
|
|
ZZ |
90,2 |
|
|
0805 10 20 |
AR |
43,0 |
|
BR |
46,6 |
|
|
CL |
87,1 |
|
|
MA |
63,1 |
|
|
PE |
58,9 |
|
|
SZ |
46,6 |
|
|
TR |
51,9 |
|
|
UY |
41,1 |
|
|
ZA |
46,9 |
|
|
ZZ |
53,9 |
|
|
0805 20 10 |
MA |
63,2 |
|
TR |
57,6 |
|
|
ZZ |
60,4 |
|
|
0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90 |
IL |
71,8 |
|
TR |
67,3 |
|
|
ZZ |
69,6 |
|
|
0805 50 10 |
TR |
59,2 |
|
ZZ |
59,2 |
|
|
0808 10 80 |
AR |
74,9 |
|
AU |
205,3 |
|
|
CA |
87,8 |
|
|
CL |
84,2 |
|
|
CN |
95,3 |
|
|
MK |
26,7 |
|
|
NZ |
98,3 |
|
|
US |
99,4 |
|
|
ZA |
125,6 |
|
|
ZZ |
99,7 |
|
|
0808 20 50 |
CN |
65,1 |
|
US |
112,9 |
|
|
ZA |
141,4 |
|
|
ZZ |
106,5 |
|
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
DECYZJE
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/15 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 13 grudnia 2010 r.
w sprawie ustanowienia kryteriów stosowania przez gazowce LNG metod technicznych jako alternatywy dla stosowania paliw żeglugowych o niskiej zawartości siarki spełniających wymogi art. 4b dyrektywy Rady 1999/32/WE odnoszącej się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych zmienionej dyrektywą 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie zawartości siarki w paliwach żeglugowych
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 8753)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2010/769/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych (1) zmienioną dyrektywą 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w szczególności jej art. 4c,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 4b dyrektywy wymaga, aby od dnia 1 stycznia 2010 r. statki cumujące w portach Wspólnoty nie stosowały paliw żeglugowych o zawartości siarki przekraczającej 0,1 % na jednostkę masy. Wymóg ten nie ma jednak zastosowania do paliw używanych na statkach stosujących zatwierdzone technologie ograniczania emisji zgodnie z art. 4c. |
|
(2) |
Artykuł 4c ust. 4 stanowi, że państwa członkowskie mogą zezwolić statkom na stosowanie zatwierdzonych technologii ograniczania emisji jako alternatywy dla stosowania paliw żeglugowych o niskiej zawartości siarki spełniających wymogi art. 4b, jeżeli statki te stale osiągają redukcję emisji, która jest co najmniej równorzędna z wynikami, które zostałyby uzyskane w wyniku zastosowania paliwa o zawartości siarki odpowiadającej limitom określonym w wymienionej dyrektywie. |
|
(3) |
Artykuł 4c ust. 3 przewiduje ustalenie kryteriów stosowania metod technicznych na statkach pływających pod wszystkimi banderami w portach zamkniętych i ujściach rzek we Wspólnocie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2 dyrektywy. O kryteriach tych należy poinformować IMO. |
|
(4) |
Gazowce skroplonego gazu ziemnego (LNG) są często wyposażone w kotły zasilane dwoma rodzajami paliwa, wykorzystujące opary skroplonego gazu i ciężki olej opałowy do napędu oraz działań związanych z ładunkiem. Aby spełnić wymogi dyrektywy, większość gazowców LNG zawijających do portów UE mogłaby stosować technologię ograniczania emisji poprzez używanie mieszanki paliwa żeglugowego i oparów skroplonego gazu; w ten sposób produkowane emisje siarki byłyby równe emisjom z paliw o zawartości siarki 0,1 % lub mniejsze od nich. |
|
(5) |
W perspektywie długoterminowej opary skroplonego gazu mogłyby być stosowane jako podstawowe paliwo w trakcie cumowania, co skutkowałoby obniżeniem emisji siarki poniżej poziomu emisji, jaki można osiągnąć poprzez ograniczanie zawartości siarki w paliwie, o którym mowa w dyrektywie. |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu regulacyjnego ustanowionego na mocy art. 9 ust. 2 dyrektywy, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Gazowce skroplonego gazu ziemnego (LNG) to statki towarowe zbudowane lub dostosowane do masowego przewozu skroplonego gazu ziemnego, zgodnie z definicją w Międzynarodowym kodeksie budowy i wyposażenia statków przewożących skroplone gazy luzem (kodeksie IGC).
Artykuł 2
Aby osiągnąć cel ograniczenia emisji ze statków w drodze alternatywnej metody technicznej ograniczania emisji poprzez używanie mieszanki paliwa żeglugowego i oparów skroplonego gazu, gazowce LNG powinny stosować kryteria obliczeniowe określone w załączniku.
Gazowce LNG mogą stosować alternatywną metodę techniczną ograniczania emisji w trakcie cumowania w portach Wspólnoty, pozostawiając załodze dostatecznie dużo czasu na dokończenie wszelkich niezbędnych operacji wymiany paliwa na mieszankę paliwa żeglugowego i oparów skroplonego gazu możliwie najszybciej po przybyciu na miejsce cumowania i możliwie najpóźniej przed odpłynięciem.
Artykuł 3
Osiągnięte ograniczenie emisji siarki wynikające z zastosowania metody, o której mowa w art. 2, musi być co najmniej równoważne ograniczeniu, które osiąga się poprzez ograniczenie zawartości siarki w paliwach, o którym mowa w dyrektywie.
Artykuł 4
Od gazowców LNG stosujących alternatywną metodę techniczną ograniczania emisji i zawijających do portów pod jurysdykcją państw członkowskich, państwa te wymagają przedstawienia szczegółowych zapisów w dzienniku pokładowym na temat rodzaju i ilości paliw stosowanych na danym statku. W tym celu statki te powinny być wyposażone w urządzenia do stałego monitorowania i pomiaru zużycia oparów skroplonego gazu i paliwa żeglugowego.
Artykuł 5
Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania, aby monitorować i kontrolować stosowanie alternatywnej metody technicznej ograniczania emisji w trakcie cumowania na podstawie dostarczonych przez gazowce LNG danych dotyczących osiągniętego ograniczenia emisji.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.
W imieniu Komisji
Siim KALLAS
Wiceprzewodniczący
ZAŁĄCZNIK
1. Wzór
W celu określenia równoważności w rozumieniu art. 3 stosuje się następujący wzór:
SF (%) · MF ≤ 0,1 % · MF0,1 %
gdzie:
|
— |
SF (%) to odsetek zawartości siarki na jednostkę masy w stosowanym paliwie żeglugowym |
|
— |
MF to masa zużytego paliwa żeglugowego w trakcie postoju statku, w kg |
|
— |
MF0,1 % to równoważna masa paliwa o zawartości siarki ≤ 0,1 %, w kg. Współczynnik ten oblicza się według następującego wzoru: MF0,1 % = (MBOG · EBOG + MF · EF )/EF0,1 % gdzie:
|
|
— |
EF0,1 % to wartość energetyczna paliwa żeglugowego o zawartości siarki ≤ 0,1 % w MJ/kg |
Rozwinięcie 1 wzoru
Dwa wyżej wymienione wzory można połączyć w następujący sposób:
SF (%) · MF /(MBOG · EBOG + MF · EF ) ≤ 0,1 %/EF0,1 %
Rozwinięcie 2 wzoru
Wzór można dalej rozwinąć w następujący sposób:
SF (%)/(RG/F · EBOG + EF ) ≤ 0,1 %/EF0,1 %
gdzie:
|
— |
RG/F to stosunek masy oparów skroplonego gazu i paliwa żeglugowego zużytych w trakcie postoju (M BOG /MF ) |
Drugie rozwinięcie można także przedstawić w następujący sposób:
RG/F ≥ (SF (%) · EF0,1 % – 0,1 % · EF )/0,1 % · EBOG
2. Zastosowanie wzoru
Ponieważ wartość energetyczna poszczególnych paliw żeglugowych, o których mowa we wzorze, jest w dużej mierze podobna, aby ułatwić stosowanie wzoru w praktyce, uzasadnione jest stosowanie standardowych wartości dla EF0,1 % , EF i EBOG . Można mianowicie przyjąć następujące standardowe wartości energetyczne:
EF0,1 % = 43,0 MJ/kg (źródło: DNV Petroleum Services)
EF = 40,8 MJ/kg (źródło: DNV Petroleum Services)
EBOG = 50,0 MJ/kg (wartość opałowa metanu wg ISO)
Wzór byłby zatem uproszczony w następujący sposób:
RG/F ≥ 8,6 · SF (%) – 0,816
Na tej podstawie jedyną wartością, którą należy podstawić we wzorze, aby otrzymać potrzebny stosunek masy zużytych oparów skroplonego gazu do masy zużytego paliwa żeglugowego (RG/F lub MBOG /MF ), jest zawartość siarki w paliwie żeglugowym używanym w trakcie postoju. Poniższa tabela wskazuje przykładowe minimalne wartości stosunku tych mas niezbędne do spełnienia kryterium równoważności dla paliw żeglugowych o różnej zawartości siarki.
|
Zawartość siarki (w %) |
1,0 |
1,5 |
2,0 |
2,5 |
3,0 |
3,5 |
|
MBOG /MF |
7,8 |
12,1 |
16,4 |
20,7 |
25,0 |
29,3 |
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/18 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 13 grudnia 2010 r.
zmieniająca decyzję 2009/980/UE w zakresie warunków stosowania oświadczenia zdrowotnego, na które udzielono zezwolenia, dotyczącego wpływu rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego na agregację płytek krwi
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 8828)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2010/770/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (1), w szczególności jego art. 18 ust. 4 oraz art. 19,
po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,
po konsultacji z państwami członkowskimi,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W następstwie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), zwanego dalej Urzędem, dotyczącej wpływu rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I i II na aktywność płytek krwi u osób zdrowych (pytanie nr EFSA-Q-2009-00229) (2), decyzją Komisji 2009/980/UE udzielono zezwolenia na oświadczenie zdrowotne mówiące, że rozpuszczalny w wodzie koncentrat pomidorowy I i II „pomaga w utrzymaniu normalnej agregacji płytek krwi, co przyczynia się do zdrowego przepływu krwi” (3). Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 w decyzji 2009/980/UE zawarto następujący warunek stosowania wspomnianego oświadczenia zdrowotnego: „Informacja dla konsumenta, że korzystny wpływ występuje w przypadku spożywania codziennie 3 g rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I lub 150 mg rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego II w 250 ml lub mniejszej ilości soków owocowych, napojów aromatyzowanych lub napojów na bazie jogurtu (o ile nie są mocno pasteryzowane)”. |
|
(2) |
W tym kontekście wnioskodawca, Provexis Natural Products Ltd., złożył w dniu 31 marca 2010 r. wniosek o zmianę zezwolenia na wspomniane oświadczenie zdrowotne zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Zmiana dotyczyć ma rozszerzenia warunków stosowania związanych z oświadczeniem zdrowotnym, na które udzielono zezwolenia, w szczególności w celu umożliwienia stosowania tego oświadczenia w odniesieniu do suplementów diety. |
|
(3) |
Urząd był zobowiązany do wydania opinii na temat proponowanej przez wnioskodawcę zmiany warunków stosowania oświadczenia zdrowotnego. W dniu 23 lipca 2010 r. Komisja i państwa członkowskie otrzymały opinię naukową Urzędu (pytanie nr EFSA-Q-2010-00809) (4), który stwierdził, że na podstawie przedłożonych danych wykazano związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy spożywaniem rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I i II w suplementach diety, takich jak proszek w saszetkach, tabletki i kapsułki, a deklarowanym efektem. |
|
(4) |
Uwzględniając opinię naukową Urzędu, w celu rozszerzenia stosowania wspomnianego oświadczenia zdrowotnego na żywność inną niż ta, w odniesieniu do której udzielono już zezwolenia, należy zmienić warunki stosowania oświadczenia. |
|
(5) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2009/980/UE, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku do decyzji 2009/980/UE tekst w kolumnie czwartej (Warunki stosowania oświadczenia) otrzymuje brzmienie:
„Informacja dla konsumenta, że korzystny wpływ występuje w przypadku spożywania codziennie 3 g rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I lub 150 mg rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego II w 250 ml lub mniejszej ilości soków owocowych, napojów aromatyzowanych lub napojów na bazie jogurtu (o ile nie są mocno pasteryzowane) lub spożywania codziennie 3 g rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I lub 150 mg rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego II w suplementach diety przyjmowanych wraz ze szklanką wody lub innego płynu”.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Provexis Natural Products Ltd., Thames Court, 1 Victoria Street, Windsor, Berkshire, SL4 1YB, Zjednoczone Królestwo.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.
W imieniu Komisji
John DALLI
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 9.
(2) The EFSA Journal (2009) 1101, s. 1–15.
(3) Dz.U. L 336 z 18.12.2009, s. 55.
(4) The EFSA Journal (2010) 8(7), 1689.
IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/20 |
DECYZJA RADY
z dnia 10 listopada 2009 r.
w sprawie zawarcia Umowy w formie protokołu pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską ustanawiającego mechanizm rozstrzygania sporów, mający zastosowanie do sporów dotyczących postanowień handlowych Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony
(2010/771/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 24 lutego 2006 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z jej partnerami z regionu śródziemnomorskiego w celu ustanowienia mechanizmu rozstrzygania sporów odnoszącego się do postanowień handlowych. |
|
(2) |
Negocjacje były prowadzone przez Komisję w konsultacji z komitetem ustanowionym na mocy art. 133 Traktatu oraz w ramach wytycznych negocjacyjnych wydanych przez Radę. |
|
(3) |
Komisja zakończyła negocjacje w sprawie zawarcia Umowy w formie protokołu ustanawiającej mechanizm rozstrzygania sporów, mający zastosowanie do sporów dotyczących postanowień handlowych Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (1). |
|
(4) |
Umowa ta powinna zostać zatwierdzona, |
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Niniejszym, w imieniu Wspólnoty, zatwierdza się Umowę w formie protokołu pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską ustanawiającego mechanizm rozstrzygania sporów, mający zastosowanie do sporów dotyczących postanowień handlowych Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony.
Tekst Umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby(-ób) upoważnionej(-ych) do podpisania umowy w formie protokołu, aby stała się ona wiążąca dla Wspólnoty.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2009 r.
W imieniu Rady
A. BORG
Przewodniczący
PROTOKÓŁ
pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Libańską ustanawiający mechanizm rozstrzygania sporów mający zastosowanie do sporów dotyczących postanowień handlowych Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republika Libańską, z drugiej strony
WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
zwana dalej „Wspólnotą”,
z jednej strony, oraz
REPUBLIKA LIBAŃSKA,
zwana dalej „Libanem”,
z drugiej strony,
UZGODNIŁY CO NASTĘPUJE:
ROZDZIAŁ I
CEL I ZAKRES
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszego protokołu jest uniknięcie wszelkich sporów handlowych między Stronami i ich rozstrzyganie w celu osiągnięcia, w miarę możliwości, wspólnie uzgodnionych rozwiązań.
Artykuł 2
Stosowanie protokołu
Postanowienia niniejszego protokołu mają zastosowanie w odniesieniu do wszelkich sporów dotyczących interpretacji i stosowania postanowień tytułu II (z wyjątkiem art. 23, 24, 25) Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem o stowarzyszeniu”), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej (1). Artykuł 82 Układu o stowarzyszeniu ma zastosowanie do sporów dotyczących stosowania i interpretacji innych postanowień tego układu.
ROZDZIAŁ II
KONSULTACJE I MEDIACJE
Artykuł 3
Konsultacje
1. Strony dokładają starań, by rozwiązać wszelkie spory dotyczące interpretacji i stosowania postanowień, o których mowa w art. 2, poprzez podejmowanie konsultacji prowadzonych w dobrej wierze pod auspicjami Rady Stowarzyszenia w celu szybkiego osiągnięcia sprawiedliwych i wspólnie uzgodnionych rozwiązań.
2. Strona wnioskuje o przeprowadzenie konsultacji na podstawie pisemnego wniosku przesłanego drugiej Stronie, którego kopia zostaje przesłana podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług, z określeniem przedmiotowego środka oraz postanowień Układu o stowarzyszeniu, które jej zdaniem mają zastosowanie.
3. Konsultacje przeprowadza się w ciągu trzydziestu dni od daty złożenia wniosku i odbywają się one na terytorium Strony, przeciwko której wniesiono zarzut, chyba że Strony postanowią inaczej. Konsultacje uznaje się za zakończone w ciągu sześćdziesięciu dni od daty otrzymania wniosku, chyba że obie Strony postanawiają je kontynuować. Konsultacje, w szczególności wszystkie ujawnione informacje oraz stanowiska, jakie Strony zajęły podczas postępowania, są poufne i pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w dalszych postępowaniach.
4. Konsultacje w nagłych przypadkach, w tym w przypadkach dotyczących towarów nietrwałych lub sezonowych, przeprowadza się w ciągu piętnastu dni od daty otrzymania wniosku i uznaje się za zakończone w ciągu trzydziestu dni od daty otrzymania wniosku.
5. Jeśli Strona, do której kierowany jest wniosek, nie odpowiedziała na wniosek o konsultacje w ciągu dziesięciu dni roboczych od daty jego otrzymania lub jeśli w terminie określonym w ust. 3 lub w stosownych przypadkach w ust. 4 konsultacje nie odbyły się lub po ich zakończeniu nie osiągnięto porozumienia w sprawie wspólnie uzgodnionego rozwiązania, Strona skarżąca może wnioskować o powołanie organu arbitrażowego zgodnie z art. 5.
Artykuł 4
Mediacja
1. Jeśli w wyniku konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania, wówczas Strony mogą, za obopólną zgodą, odwołać się do mediatora. Wszelkie wnioski o mediacje należy składać pisemnie do podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług z podaniem środka będącego przedmiotem konsultacji, jak i wspólnie uzgodnionego zakresu kompetencji dotyczącego mediacji. Każda ze Stron zobowiązuje się życzliwie rozważyć wnioski o mediację.
2. O ile Strony nie wyznaczą osoby mediatora w ciągu pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku o mediację, przewodniczący podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osoba przez nich delegowana wyznaczają mediatora w drodze losowania spośród grona osób figurujących na listach, o których mowa w art. 19, niebędących obywatelami żadnej ze Stron. Wyboru dokonuje się w ciągu dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku o mediację. Mediator zwołuje spotkanie ze Stronami w ciągu trzydziestu dni od daty jego wyznaczenia. Mediator otrzymuje od Stron oświadczenia nie później niż piętnaście dni przed spotkaniem i może zażądać dodatkowych informacji od Stron, ekspertów lub doradców technicznych, jeżeli uzna je za niezbędne. Wszelkie uzyskane w ten sposób informacje należy ujawnić obu Stronom, dając im możliwość zgłoszenia swoich uwag. Mediator wydaje opinię nie później niż czterdzieści dni od swego wyznaczenia.
3. Opinia mediatora może zawierać zalecenia dotyczące tego, jak rozstrzygnąć spór, zgodne z postanowieniami, o których mowa w art. 2. Opinia mediatora nie ma charakteru wiążącego.
4. Strony mogą porozumieć się w sprawie zmiany terminów określonych w ust. 2. Mediator może również podjąć decyzję o zmianie tych terminów na wniosek jednej ze Stron lub z własnej inicjatywy, uwzględniając szczególne trudności, jakie napotyka ta Strona lub ze względu na złożony charakter sprawy.
5. Postępowanie obejmujące mediację, w szczególności opinia mediatora i wszystkie ujawnione informacje oraz stanowiska, jakie Strony zajęły podczas postępowania, są poufne i pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w dalszych postępowaniach.
6. Za zgodą Stron procedury mediacyjne mogą być kontynuowane podczas trwania procedury arbitrażowej.
7. Zmiana mediatora następuje wyłącznie z powodów określonych w przepisach 17–20 regulaminu i zgodnie z ustalonymi tam procedurami.
ROZDZIAŁ III
PROCEDURY ROZSTRZYGANIA SPORÓW
SEKCJA I
Procedura arbitrażowa
Artykuł 5
Wszczęcie procedury arbitrażowej
1. W przypadku gdy Stronom nie uda się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji przewidzianych w art. 3 lub w drodze mediacji przewidzianej w art. 4, Strona skarżąca może złożyć wniosek o powołanie organu arbitrażowego.
2. Wniosek o powołanie organu arbitrażowego przedkłada się na piśmie Stronie, przeciwko której wniesiono zarzut oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług. Strona skarżąca określa w swoim wniosku szczególny środek przedmiotowy oraz wyjaśnia, w jaki sposób środek ten narusza postanowienia, o których mowa w art. 2. O powołanie organu arbitrażowego należy wnioskować nie później niż osiemnaście miesięcy od daty otrzymania wniosku o konsultacje, bez uszczerbku dla praw Strony skarżącej występowania z wnioskiem o nowe konsultacje w takiej samej sprawie w przyszłości.
Artykuł 6
Powołanie organu arbitrażowego
1. W skład organu arbitrażowego wchodzi trzech arbitrów.
2. W ciągu dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania przez Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut, wniosku o powołanie organu arbitrażowego, Strony konsultują się w celu osiągnięcia porozumienia co do składu organu arbitrażowego.
3. W przypadku gdy Strony nie są w stanie porozumieć się w kwestii jej składu w terminie wyznaczonym w ust. 2, jedna ze Stron może zwrócić się do przewodniczących podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osoby przez nich delegowanej o wyznaczenie wszystkich trzech członków w drodze losowania spośród listy kandydatów sporządzonej na mocy art. 19 – jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę skarżącą, jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut, i jednego spośród osób wytypowanych przez Strony na stanowisko przewodniczącego. W przypadku gdy Strony porozumieją się co do jednego lub dwóch członków organu arbitrażowego, pozostałych członków wyznacza się według wyżej opisanej procedury.
4. Przewodniczący podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osoba przez nich delegowana wyznaczają arbitrów w ciągu pięciu dni roboczych od złożenia przez jedną ze Stron wniosku, o którym mowa w ust. 3.
5. Za datę powołania organu arbitrażowego uznaje się dzień wyznaczenia trzech arbitrów.
6. Zmiana arbitra następuje wyłącznie z powodów i zgodnie z procedurami określonymi w przepisach 17–20 regulaminu.
Artykuł 7
Okresowe sprawozdanie organu arbitrażowego
Organ arbitrażowy przekazuje Stronom sprawozdanie okresowe przedstawiające ustalenia faktyczne, możliwość zastosowania odpowiednich postanowień oraz ogólne uzasadnienie każdego z jego ustaleń i zaleceń, nie później niż w ciągu stu dwudziestu dni od daty jego powołania. Każda ze Stron może złożyć pisemny wniosek do organu arbitrażowego, aby dokonał on przeglądu szczegółowych aspektów sprawozdania okresowego w ciągu piętnastu dni od jego notyfikacji. Ustalenia ostatecznej decyzji organu arbitrażowego zawierają ustosunkowanie się do argumentów przedstawionych na etapie przeglądu okresowego.
Artykuł 8
Decyzja organu arbitrażowego
1. W ciągu stu pięćdziesięciu dni od daty powołania organ arbitrażowy powiadamia Strony oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług o swojej decyzji. Jeżeli przewodniczący organu arbitrażowego uzna, że organ nie zdoła dotrzymać terminu, powiadamia o tym na piśmie Strony oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin zakończenia prac. W żadnym przypadku decyzja nie może zostać przekazania później niż sto osiemdziesiąt dni od daty powołania organu arbitrażowego.
2. W nagłych wypadkach, w tym w przypadkach związanych z towarami nietrwałymi lub sezonowymi, organ arbitrażowy czyni wszystko, co w jego mocy, aby przekazać swoją decyzję w ciągu siedemdziesięciu pięciu dni od daty jego powołania. W każdym przypadku decyzję należy notyfikować nie później niż w ciągu dziewięćdziesięciu dni od daty powołania organu. Jeśli organ arbitrażowy uzna daną sprawę za pilną, wydaje decyzję wstępną w ciągu dziesięciu dni od daty jego powołania.
3. Na wniosek obu Stron organ arbitrażowy w dowolnej chwili zawiesza swoją działalność na uzgodniony przez Strony okres nieprzekraczający dwunastu miesięcy i wznawia ją po upływie tego uzgodnionego okresu na wniosek Strony skarżącej. Jeśli Strona skarżąca nie wnioskuje o wznowienie prac organu arbitrażowego przed wygaśnięciem uzgodnionego okresu zawieszenia procedura ta zostaje zakończona. Zawieszenie i zakończenie prac organu arbitrażowego pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w innym postępowaniu w tej samej sprawie.
SEKCJA II
Wykonanie decyzji
Artykuł 9
Wykonanie decyzji organu arbitrażowego
Każda ze Stron podejmuje wszelkie środki niezbędne w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego, a Strony dołożą wszelkich starań, by ustalić termin wykonania tej decyzji.
Artykuł 10
Rozsądnie krótki termin na wykonanie decyzji
1. Nie później niż trzydzieści dni od daty przekazania Stronom decyzji organu arbitrażowego, Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, powiadamia Stronę skarżącą i podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług, o tym, ile czasu potrzebuje na wykonanie decyzji (rozsądnie krótki termin), jeśli niezwłoczne dostosowanie nie jest możliwe.
2. Jeżeli Strony nie mogą się porozumieć co do rozsądnie krótkiego terminu, w którym należy wykonać decyzję organu arbitrażowego, Strona skarżąca składa w ciągu dwudziestu dni od otrzymania przez Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut, powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, pisemny wniosek do organu arbitrażowego w celu ustalenia długości tego terminu. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić jednocześnie drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług. W ciągu trzydziestu dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług.
3. Rozsądnie krótki termin może zostać przedłużony za obopólnym porozumieniem Stron.
Artykuł 11
Przegląd środków podjętych w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego
1. Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, przed upływem rozsądnie krótkiego terminu powiadamia drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług o wszelkich środkach, które podjęła w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego.
2. W przypadku braku porozumienia co do istnienia lub zgodności środka zgłoszonego na podstawie ust. 1 z postanowieniami, o których mowa w art. 2, Strona skarżąca może wystąpić z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego o wydanie decyzji w tej sprawie. Wniosek taki musi określać szczególny środek przedmiotowy oraz wyjaśniać, w jaki sposób środek ten narusza postanowienia, o których mowa w art. 2. Organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję w ciągu dziewięćdziesięciu dni od daty złożenia takiego wniosku. W nagłych wypadkach, w tym w przypadkach związanych z towarami nietrwałymi lub sezonowymi, organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję w ciągu czterdziestu pięciu dni od daty złożenia wniosku.
Artykuł 12
Tymczasowe środki zaradcze w przypadku niewykonania decyzji
1. Jeżeli przed upływem rozsądnie krótkiego terminu Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, nie powiadomi o podjęciu środków służących wykonaniu decyzji organu arbitrażowego lub jeżeli organ arbitrażowy uzna, że środek zgłoszony na podstawie art. 11 ust. 1 jest sprzeczny ze zobowiązaniem nałożonym na tę Stronę na mocy postanowień, o których mowa w art. 2, Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, na wniosek Strony skarżącej, jest zobowiązana do przedstawienia propozycji tymczasowej rekompensaty.
2. Jeśli w ciągu trzydziestu dni od upłynięcia rozsądnie krótkiego terminu Strony nie dojdą do porozumienia co do sposobu rekompensaty lub jeśli w decyzji podjętej na podstawie art. 11 organ arbitrażowy uzna, że środek podjęty w celu wykonania decyzji narusza postanowienia, o których mowa w art. 2, Strona skarżąca uzyska prawo – po wcześniejszym powiadomieniu drugiej Strony oraz podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług – do zawieszenia zobowiązań wynikających z postanowień, o których mowa w art. 2, w stopniu adekwatnym do zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanego naruszeniem postanowień. Strona skarżąca może zastosować takie zawieszenie na czas dziesięciu dni roboczych po otrzymaniu powiadomienia przez Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut, chyba że Strona ta złoży wniosek o arbitraż na podstawie ust. 3.
3. Jeśli Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, uzna stopień zawieszenia za nieadekwatny do poziomu zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanych naruszeniem, może zwrócić się z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego o wydanie decyzji w tej sprawie. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług przed upływem dziesięciu dni roboczych, o których mowa w ust. 2. Organ arbitrażowy, po zasięgnięciu w razie potrzeby opinii specjalistów, w ciągu trzydziestu dni od daty złożenia wniosku przekazuje Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług swoją decyzję w sprawie stopnia zawieszenia zobowiązań. Zawieszenie zobowiązań nie może nastąpić przed przekazaniem decyzji organu arbitrażowego i musi być zgodne z decyzją tego organu.
4. Zawieszenie zobowiązań ma charakter tymczasowy i stosuje się je jedynie do czasu wycofania środka uznanego za sprzeczny z postanowieniami, o których mowa w art. 2 lub do czasu zmiany takiego środka w sposób zapewniający jego zgodność z tymi postanowieniami, na mocy art. 13 lub też do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Strony.
Artykuł 13
Ocena środków podjętych w celu wykonania decyzji o zawieszeniu zobowiązań
1. Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, powiadamia drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług o środkach podjętych w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego oraz o wniosku o zakończenie wprowadzonego przez Stronę skarżącą zawieszenia zobowiązań.
2. Jeżeli w ciągu trzydziestu dni od daty otrzymania takiego powiadomienia Strony nie osiągną porozumienia w kwestii zgodności zgłoszonego środka z postanowieniami, o których mowa w art. 2, Strona skarżąca może zwrócić się do organu arbitrażowego z pisemnym wnioskiem o wydanie decyzji w tej sprawie. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić jednocześnie drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług. W ciągu czterdziestu pięciu dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług. Jeśli organ arbitrażowy uzna, że środek podjęty w celu wykonania decyzji jest zgodny z postanowieniami, o których mowa w art. 2, następuje przerwanie zawieszenia zobowiązań.
SEKCJA III
Postanowienia wspólne
Artykuł 14
Wspólnie uzgodnione rozwiązanie
Strony mogą w dowolnym momencie wspólnie uzgodnić rozwiązanie sporu podlegającego niniejszemu protokołowi. O takim rozwiązaniu powiadamiają podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług oraz organ arbitrażowy. Po otrzymaniu powiadomienia o wspólnie uzgodnionym rozwiązaniu organ kończy prace i procedurę należy zakończyć.
Artykuł 15
Regulamin
1. Procedury rozstrzygania sporów, o których mowa w rozdziale III niniejszego protokołu, określa regulamin załączony do protokołu.
2. Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego są otwarte dla publiczności zgodnie z regulaminem, chyba że Strony postanowią inaczej.
Artykuł 16
Informacje i porady techniczne
1. Na wniosek jednej ze Stron lub z własnej inicjatywy organ arbitrażowy może z dowolnego źródła, w tym również od Stron, uzyskać informacje, jakie uzna za stosowne dla postępowania organu arbitrażowego. W szczególności organ arbitrażowy ma prawo w razie potrzeby zwrócić się o opinię do ekspertów. Przed dokonaniem wyboru takich ekspertów organ arbitrażowy przeprowadza konsultacje ze Stronami. Opinia Stron na temat ekspertów nie jest dla organu wiążąca. Wszelkie uzyskane w ten sposób informacje należy ujawnić obu Stronom, dając im możliwość zgłoszenia swoich uwag.
2. Zainteresowane osoby fizyczne lub prawne mające swoją siedzibę na terytorium Stron mogą składać organowi arbitrażowemu raporty amicus curiae zgodnie z regulaminem. Takie raporty ograniczają się do aspektów rzeczowych sporu i nie poruszają kwestii prawnych.
Artykuł 17
Reguły interpretacji
Organ arbitrażowy interpretuje postanowienia, o których mowa w art. 2, zgodnie z zasadami wykładni międzynarodowego prawa publicznego, łącznie z zasadami określonymi w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Decyzje organu arbitrażowego nie mogą rozszerzać ani ograniczać praw i obowiązków przewidzianych w art. 2.
Artykuł 18
Decyzje organu arbitrażowego
1. Organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby decyzje podejmowane były w drodze konsensu. Jednak w przypadku gdy decyzja nie może być podjęta w drodze konsensu, sprawa będąca przedmiotem decyzji rozstrzygana jest większością głosów.
2. Wszystkie decyzje organu arbitrażowego mają dla Stron moc wiążącą i nie ustanawiają żadnych praw lub obowiązków dla osób fizycznych lub prawnych. W decyzji podaje się fakty ustalone w sprawie, zakres zastosowania odpowiednich postanowień Układu o stowarzyszeniu oraz ogólne uzasadnienie ustaleń i wniosków. Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług podaje decyzję organu arbitrażowego w całości do wiadomości publicznej, chyba że ze względu na poufność informacji handlowych postanowi inaczej.
ROZDZIAŁ IV
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 19
Listy arbitrów
1. Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego protokołu sporządza listę co najmniej piętnastu osób chętnych i zdolnych do pełnienia roli arbitrów. Każda ze Stron proponuje przynajmniej pięć osób mogących pełnić rolę arbitra. Strony wybierają także przynajmniej pięć osób mających pełnić rolę przewodniczącego organu arbitrażowego, niebędących obywatelami żadnej ze Stron. Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług zapewnia, by na liście tej zawsze znajdowała się odpowiednia liczba osób.
2. Arbitrzy muszą posiadać specjalistyczną wiedzę lub doświadczenie w dziedzinie prawa i handlu międzynarodowego. Muszą nimi być osoby niezależne, działające w imieniu własnym, niedziałające na polecenie żadnego rządu czy organizacji; oraz niepowiązane z rządem żadnej ze Stron, a ich postępowanie musi być zgodne z kodeksem postępowania, znajdującym się w załączniku do niniejszego protokołu.
3. Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług może sporządzić dodatkową listę co najmniej piętnastu osób posiadających fachową wiedzę sektorową w zakresie szczególnych zagadnień objętych Układem o stowarzyszeniu lub doświadczenie w mediacji. W przypadku odwołania się do procedury wyznaczania członków, o której mowa w art. 6 ust. 2, przewodniczący podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług mogą skorzystać z listy sektorowej za zgodą obu Stron.
Artykuł 20
Odniesienie do zobowiązań wobec WTO
1. Odwołanie się do postanowień niniejszego protokołu dotyczących rozstrzygania sporów pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnych działań w ramach WTO, w tym również działań z zakresu rozstrzygania sporów.
2. Jeżeli jednak jedna ze Stron w odniesieniu do konkretnego środka wszczęła postępowanie o rozstrzygnięcie sporu – na mocy niniejszego protokołu, lub porozumienia WTO – do czasu zakończenia tego postępowania nie może ona wszcząć postępowania o rozstrzygnięcie sporu w odniesieniu do tego samego środka z tytułu drugiej z wymienionych podstaw prawnych. Ponadto Strona nie może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia zobowiązania, które jest identyczne na mocy Układu o Stowarzyszeniu i na mocy Porozumienia WTO, z tytułu obu podstaw prawnych. W takim przypadku po wszczęciu postępowania o rozstrzygnięcie sporu, Strona nie dochodzi na drugim forum roszczeń z tytułu naruszenia zobowiązania, które jest identyczne na mocy drugiego porozumienia, chyba że wybrane forum z powodów proceduralnych lub sądowniczych nie umożliwi dokonania ustaleń dotyczących roszczeń związanych z naruszeniem tego zobowiązania.
3. Do celów ust. 2:
|
— |
postępowanie w sprawie rozstrzygania sporu w ramach porozumienia WTO uznaje się za rozpoczęte z chwilą wniesienia przez jedną ze Stron wniosku o powołanie organu arbitrażowego na mocy art. 6 Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w ramach WTO i uznaje się je za zakończone gdy Organ Rozstrzygania Sporów przyjmie sprawozdanie organu oraz, w zależności od przypadku, sprawozdanie Organu Apelacyjnego, zgodnie z art. 16 i 17 ust. 14 tego uzgodnienia; |
|
— |
postępowanie w sprawie rozstrzygania sporu na mocy niniejszego protokołu uznaje się za rozpoczęte z chwilą wniesienia przez jedną ze Stron wniosku o powołanie organu arbitrażowego na mocy art. 5 ust. 1 i uznaje się je za zakończone, gdy organ arbitrażowy przekaże swoją decyzję Stronom i podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług zgodnie z art. 8. |
4. Żadne z postanowień niniejszego protokołu nie wyklucza możliwości zawieszenia realizacji zobowiązań przez jedną ze Stron, jeśli zezwala na to Organ Rozstrzygania Sporów WTO. Nie można w oparciu o Porozumienie WTO uniemożliwić jednej ze Stron zawieszenia zobowiązań na mocy niniejszego protokołu.
Artykuł 21
Terminy
1. Wszystkie terminy określone w niniejszym protokole, łącznie z terminami dotyczącymi przekazywania decyzji przez organ arbitrażowy, liczy się w dniach kalendarzowych od dnia następującego po wykonaniu czynności lub wystąpieniu faktu, do którego się odnoszą, o ile nie postanowiono inaczej.
2. Każdy termin, o którym mowa w niniejszym protokole, może być zmieniony za obopólnym porozumieniem Stron. Strony zobowiązują się życzliwie rozważać wnioski o przedłużenie terminu uzasadnione trudnościami jakie napotyka jedna ze Stron w spełnieniu wymogów procedur niniejszego protokołu. Na wniosek jednej ze Stron organ arbitrażowy może zmienić obowiązujące w postępowaniu terminy, uwzględniając różny poziom rozwoju Stron.
Artykuł 22
Przegląd i zmiana protokołu
1. Rada Stowarzyszenia może dokonać przeglądu wdrożenia niniejszego protokołu i załączników do niego w celu podjęcia decyzji o ich dalszym stosowaniu, wprowadzeniu zmian lub uchyleniu.
2. Rada Stowarzyszenia może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu i załączników do niego. Każda taka zmiana może być dokonana z zastrzeżeniem wypełnienia wewnętrznych wymogów prawnych każdej ze Stron.
Artykuł 23
Wejście w życie
Niniejszy protokół zostaje zatwierdzony przez Strony zgodnie z ich właściwymi procedurami. Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadamiają się o zakończeniu procedur, o których mowa w niniejszym artykule.
Podpisano w Brukseli dnia 11 listopada 2010 r., w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz arabskim, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.
За Европейския съюз
Por la Unión Europea
Za Evropskou unii
For Den Europæiske Union
Für die Europäische Union
Euroopa Liidu nimel
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
For the European Union
Pour l'Union européenne
Per l'Unione europea
Eiropas Savienības vārdā
Europos Sajungos vardu
Az Európai Unió részéről
Għall-Unjoni Ewropea
Voor de Europese Unie
W imieniu Unii Europejskiej
Pela União Europeia
Pentru Uniunea Europeană
Za Európsku úniu
Za Evropsko unijo
Euroopan unionin puolesta
För Europeiska unionen
За Релублика Ливан
Por la República Libanesa
Za Libanonskou republiku
For Den Libanesiske Republik
Für die Libanesische Republik
Liibanoni Vabariigi nimel
Για τη Δημοκρατία του Λιβάνου
For the Republic of Lebanon
Pour la République libanaise
Per la Repubblica libanese
Libānas Republikas vārdā
Libano Respublikos vardu
A Libanoni Köztársaság részéről
Għar-repubblika tal-Libanu
Voor de Republiek Libanon
W imieniu Republiki Libańskiej
Pela República do Líbano
Pentru Republica Libaneză
Za Libanonskú republiku
Za Republiko Libanon
Libanonin tasavallan puolesta
För Republiken Libanon
(1) Postanowienia niniejszego protokołu pozostają bez uszczerbku dla art. 33 protokołu dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.
ZAŁĄCZNIKI
|
ZAŁĄCZNIK I |
: |
REGULAMIN POSTĘPOWANIA ARBITRAŻOWEGO |
|
ZAŁĄCZNIK II |
: |
KODEKS POSTĘPOWANIA CZŁONKÓW ORGANU ARBITRAŻOWEGO I MEDIATORÓW |
ZAŁĄCZNIK I
REGULAMIN POSTĘPOWANIA ARBITRAŻOWEGO
Przepisy ogólne
|
1. |
W niniejszym protokole i regulaminie stosuje się następujące definicje:
|
|
2. |
Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, odpowiada za logistyczne zarządzanie postępowaniami dotyczącymi rozstrzygania sporów, w szczególności za organizację przesłuchań, chyba że uzgodniono inaczej. Wspólnota ponosi jednak koszty związane ze sprawami organizacyjnymi, z wyjątkiem wynagrodzenia i wydatków arbitrów, które to koszty są dzielone. |
Powiadomienia
|
3. |
Strony i organ arbitrażowy przekazują wszelkie wnioski, wszelkie zawiadomienia, oświadczenia pisemne lub inne dokumenty faksem, przesyłając w tym samym dniu kopię pocztą elektroniczną. Uznaje się, że wiadomość otrzymana jest w dniu jej wysłania, chyba że zostaną przedstawione przeciwne dowody. |
|
4. |
Najpóźniej w momencie wejścia w życie niniejszego protokołu Strony informują się wzajemnie o wyznaczonym punkcie kontaktowym dla wszystkich powiadomień. |
|
5. |
Niewielkie błędy pisarskie występujące we wniosku, zawiadomieniu, oświadczeniu pisemnym lub innym dokumencie związanym z postępowaniem organu arbitrażowego można poprawić, dostarczając nowy dokument, w którym wyraźnie zaznaczono te zmiany. |
|
6. |
Jeśli ostatni dzień na dostarczenie dokumentu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub dzień odpoczynku w Libanie lub we Wspólnocie, dokument ten można dostarczyć w następnym dniu roboczym. W każdy pierwszy poniedziałek grudnia Strony przekazują sobie wzajemnie wykaz dni ustawowo wolnych od pracy i dni odpoczynku na kolejny rok. Nie można uznać, że jakiekolwiek dokumenty, powiadomienia lub wnioski otrzymano w dniu ustawowo wolnym od pracy lub w dniu odpoczynku. |
|
7. |
W zależności od treści postanowień będących przedmiotem sporu kopie wszystkich wniosków i powiadomień przekazanych podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług zgodnie z niniejszym protokołem są również przekazywane innym odpowiednim podkomitetom ustanowionym na mocy Układu o stowarzyszeniu. |
Rozpoczęcie arbitrażu
|
8. |
|
|
9. |
|
Oświadczenia początkowe
|
10. |
Strona skarżąca składa początkowe oświadczenia pisemne nie później niż dwadzieścia dni od dnia powołania organu arbitrażowego. Strona, przeciwko której wniesiono zarzut, składa pisemne kontroświadczenie nie później niż dwadzieścia dni od dnia złożenia początkowego oświadczenia pisemnego. |
Działanie organów arbitrażowych
|
11. |
Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego prowadzi jego przewodniczący. Organ arbitrażowy może przekazać przewodniczącemu prawo podejmowania decyzji administracyjnych i proceduralnych. |
|
12. |
O ile niniejszy protokół nie stanowi inaczej, organ arbitrażowy może wykonywać swoje działania przy użyciu wszelkich środków, włącznie z telefonem, faksem lub łączami komputerowymi. |
|
13. |
W obradach organu arbitrażowego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy, lecz organ arbitrażowy może zezwolić na uczestniczenie w obradach swoim asystentom. |
|
14. |
Za przygotowanie decyzji odpowiada wyłącznie organ arbitrażowy; przygotowanie decyzji nie może być zlecane. |
|
15. |
W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których postanowienia niniejszego protokołu i jego załączników nie regulują, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, może przyjąć odpowiednią procedurę, która jest zgodna z tymi postanowieniami. |
|
16. |
Jeżeli organ arbitrażowy uzna, że konieczna jest zmiana terminu obowiązującego w ramach postępowania lub dokonanie innych zmian proceduralnych lub administracyjnych w ramach postępowania, informuje pisemnie Strony o powodach takich zmian lub dostosowań, wskazując okres lub konieczną zmianę. Organ arbitrażowy może przyjąć taką zmianę lub modyfikację po konsultacji ze Stronami. Terminy określone w art. 8 ust. 2 niniejszego protokołu nie mogą być zmienione. |
Zastępstwo
|
17. |
Jeśli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wycofuje się z udziału lub musi być zastąpiony, wybrana zostaje osoba w jego zastępstwie zgodnie z art. 6 ust. 3. |
|
18. |
Jeśli jedna ze Stron uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, Strona ta musi powiadomić drugą Stronę w ciągu piętnastu dni od poznania okoliczności istotnego naruszenia kodeksu postępowania przez arbitra.
Jeśli jedna ze Stron uzna, że arbiter inny niż przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, Strony konsultują się i za obopólnym porozumieniem zastępują takiego arbitra innym; wyboru nowego arbitra dokonuje się zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego protokołu. Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby wymiany arbitra, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie sprawy przewodniczącemu organu arbitrażowego, którego decyzja będzie ostateczna. Jeśli przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, wyznacza on nowego arbitra w drodze losowania spośród grona osób, o którym mowa w art. 19 ust. 1 niniejszego protokołu, do którego należał poprzedni arbiter. Jeśli poprzedni arbiter został wybrany przez Strony zgodnie z art. 6 ust. 2 niniejszego protokołu, wybrana zostaje osoba w jego zastępstwie w drodze losowania nazwiska spośród tych, które zostały zaproponowane przez Stronę skarżącą oraz Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut, zgodnie z art. 19 ust. 1 niniejszego protokołu. Wyboru nowego arbitra dokonuje się w ciągu pięciu dni roboczych od dnia złożenia wniosku przewodniczącemu organu arbitrażowego. |
|
19. |
Jeśli jedna ze Stron uzna, że przewodniczący organu arbitrażowego nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, Strony konsultują się i za obopólnym porozumieniem zastępują takiego przewodniczącego innym; wyboru nowego arbitra dokonuje się zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego protokołu.
Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia w kwestii potrzeby wymiany przewodniczącego, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie sprawy jednemu z pozostałych członków grona osób wytypowanych przez Strony do pełnienia roli przewodniczącego zgodnie z art. 19 ust. 1 niniejszego protokołu. Jego nazwisko jest losowane przez przewodniczących podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osobę przez nich delegowaną. Decyzja tej osoby dotycząca potrzeby wymiany przewodniczącego jest ostateczna. Jeśli osoba ta uzna, że poprzedni przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, wyznacza ona nowego przewodniczącego w drodze losowania spośród grona pozostałych osób, które mogą pełnić funkcję przewodniczącego, o których mowa w art. 19 ust. 1 niniejszego protokołu. Wyboru nowego przewodniczącego dokonuje się w ciągu pięciu dni roboczych od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w niniejszym ustępie. |
|
20. |
Prowadzone przez organ arbitrażowy czynności zawiesza się na okres potrzebny do przeprowadzenia procedur przewidzianych w przepisach 17, 18 i 19. |
Przesłuchania
|
21. |
Przewodniczący wyznacza dzień i godzinę przesłuchania w porozumieniu ze Stronami i innymi członkami organu arbitrażowego i przekazuje Stronom pisemne potwierdzenie. Informację taką udostępnia również publicznie Strona odpowiedzialna za logistyczne zarządzanie postępowaniem, jeśli posiedzenie ma charakter otwarty. Organ arbitrażowy może podjąć decyzję o nieorganizowaniu przesłuchania, chyba że jedna ze Stron sprzeciwi się temu. |
|
22. |
O ile Strony nie postanowią inaczej, przesłuchanie odbywa się w Brukseli, gdy Stroną skarżącą jest Liban, oraz w Bejrucie, gdy Stroną skarżącą jest Wspólnota. |
|
23. |
Organ arbitrażowy może zorganizować jedno dodatkowe przesłuchanie jedynie w wyjątkowych okolicznościach. Nie organizuje się dodatkowego przesłuchania w przypadku procedur ustanowionych w art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 3 i art. 13 ust. 2 niniejszego protokołu. |
|
24. |
W całości wszystkich przesłuchań uczestniczą wszyscy arbitrzy. |
|
25. |
W przesłuchaniu mogą brać udział następujące osoby, niezależnie od tego, czy postępowanie ma charakter otwarty, czy nie:
Do organu arbitrażowego zwracać się mogą wyłącznie przedstawiciele i doradcy Stron. |
|
26. |
Każda ze Stron, nie później niż w ciągu pięciu dni roboczych przed datą rozpoczęcia przesłuchań, dostarcza organowi arbitrażowemu wykaz nazwisk osób przedstawiających na przesłuchaniu argumenty ustne lub oświadczenia w imieniu danej Strony i innych przedstawicieli lub doradców, którzy wezmą udział w przesłuchaniu. |
|
27. |
Przesłuchania prowadzone przez organ arbitrażowy mają charakter otwarty, chyba że Strony postanowią inaczej. Jeśli Strony postanowią, że przesłuchanie ma charakter zamknięty, mimo to część przesłuchania może być otwarta dla publiczności, jeśli organ arbitrażowy, na wniosek Stron, podejmie taką decyzję. Organ arbitrażowy spotyka się na zamkniętej sesji wówczas, gdy oświadczenia lub argumenty danej Strony mają charakter poufnych informacji handlowych. |
|
28. |
Organ arbitrażowy prowadzi przesłuchanie w następujący sposób:
|
|
29. |
Organ arbitrażowy może kierować pytania do każdej ze Stron w dowolnym momencie przesłuchania. |
|
30. |
Organ arbitrażowy zapewnia przygotowanie zapisu każdego przesłuchania i jego bezzwłoczne dostarczenie Stronom. |
|
31. |
W terminie dziesięciu dni roboczych od przesłuchania każda ze Stron może przedstawić dodatkowe oświadczenie pisemne dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w trakcie przesłuchania. |
Pytania pisemne
|
32. |
Organ arbitrażowy może w dowolnym momencie postępowania zwrócić się z pytaniem pisemnym do jednej lub obu Stron. Każda ze Stron otrzymuje kopię pytań zadanych przez organ arbitrażowy. |
|
33. |
Strona dostarcza również kopię swoich pisemnych odpowiedzi na pytania organu arbitrażowego drugiej Stronie. Każdej Stronie umożliwia się przedstawienie pisemnych komentarzy do odpowiedzi drugiej Strony w ciągu pięciu dni roboczych od daty otrzymania odpowiedzi. |
Poufność
|
34. |
Strony zapewniają poufność przesłuchań organu arbitrażowego, jeżeli odbywają się one w formie sesji zamkniętej zgodnie z przepisem 27. Każda ze Stron traktuje jako poufne wszelkie informacje uznane za poufne przez Stronę, która przedstawiła je organowi arbitrażowemu. Przedstawiając organowi arbitrażowemu poufną wersję oświadczeń pisemnych, Strona, na wniosek drugiej Strony, przedstawia również niemające poufnego charakteru streszczenie informacji znajdujących się w takich oświadczeniach, nie później niż w ciągu piętnastu dni od dnia złożenia wniosku lub oświadczenia, w zależności od tego, co nastąpiło później. Żadne z postanowień niniejszego regulaminu nie wyklucza możliwości publicznego ujawnienia przez Stronę jej własnego stanowiska. |
Kontakty ex parte
|
35. |
Organ arbitrażowy nie spotyka się ze Stroną i nie kontaktuje się z nią pod nieobecność drugiej Strony. |
|
36. |
Żaden z członków organu arbitrażowego nie może omawiać żadnych aspektów przedmiotu postępowania ze Stroną lub obiema Stronami pod nieobecność pozostałych arbitrów. |
Oświadczenia amicus curiae
|
37. |
W przypadku braku innych ustaleń Stron w ciągu pięciu dni od daty powołania organu arbitrażowego, organ ten może otrzymać niezamówione oświadczenia pisemne, pod warunkiem że zostały one złożone w ciągu dziesięciu dni od dnia powołania organu arbitrażowego, są zwięzłe, a w każdym razie wraz z załącznikami nie przekraczają piętnastu stron maszynopisu, i mają bezpośredni związek z zagadnieniami rozpatrywanymi przez organ arbitrażowy. |
|
38. |
Oświadczenie takie zawiera opis osoby je składającej, niezależnie od tego, czy jest to osoba fizyczna czy prawna, w tym opis charakteru jej działalności i źródła finansowania, oraz określa, jaki dana osoba ma interes w danym postępowaniu arbitrażowym. Oświadczenie sporządza się w językach wybranych przez Strony zgodnie z przepisami 42 i 43 niniejszego regulaminu. |
|
39. |
Organ arbitrażowy wymienia w swojej decyzji wszystkie otrzymane oświadczenia, które są zgodne z powyższymi zasadami. Organ arbitrażowy nie jest zobowiązany do odnoszenia się w swojej decyzji do argumentów przedstawionych w takich oświadczeniach. Wszelkie oświadczenia, jakie otrzyma organ arbitrażowy zgodnie z tą zasadą, zostają przedłożone Stronom do skomentowania. |
Sprawy pilne
|
40. |
W sprawach pilnych, o których mowa w niniejszym protokole, organ arbitrażowy po konsultacji ze Stronami odpowiednio dostosowuje terminy określone w niniejszym regulaminie i powiadamia Strony o tych dostosowaniach. |
Tłumaczenia pisemne i ustne
|
41. |
Podczas konsultacji, o których mowa w art. 6 ust. 2 niniejszego protokołu, a najpóźniej na posiedzeniu, o którym mowa w przepisie 8 lit. b) niniejszego regulaminu, Strony dokładają wszelkich starań, by ustalić wspólny język roboczy postępowań przed organem arbitrażowym. |
|
42. |
Jeżeli Strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, każda ze Stron organizuje i ponosi koszty tłumaczenia oświadczeń pisemnych na język, który wybrała druga Strona. |
|
43. |
Organizacją tłumaczenia ustnego oświadczeń ustnych na języki wybrane przez Strony zajmuje się Strona, przeciwko której wniesiono zarzut. |
|
44. |
Decyzje organu arbitrażowego są notyfikowane w języku lub językach wybranych przez Strony. |
|
45. |
Każda ze Stron może przedstawić komentarze do dowolnej przetłumaczonej wersji dokumentu przygotowanego zgodnie z tymi zasadami. |
Obliczanie terminów
|
46. |
Jeśli w wyniku zastosowania przepisu 6 niniejszego regulaminu, jedna ze Stron otrzyma dokument w dniu innym niż dzień, w którym otrzyma go druga Strona, czas obliczany na podstawie daty otrzymania dokumentu liczy się od późniejszej z tych dwóch dat otrzymania takiego dokumentu. |
Pozostałe procedury
|
47. |
Niniejszy regulamin stosuje się również do procedur ustanowionych na mocy art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 3 i art. 13 ust. 2 niniejszego protokołu. Terminy określone w niniejszym regulaminie, dostosowuje się jednak do specjalnych terminów przewidzianych przy wydawaniu decyzji przez organ arbitrażowy w ramach tych innych procedur. |
|
48. |
Jeśli organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie w związku z procedurami ustanowionymi na mocy art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 3 i art. 13 ust. 2 niniejszego protokołu, zastosowanie mają procedury określone w art. 6 protokołu. Termin powiadomienia o decyzji zostaje w takim przypadku przedłużony o piętnaście dni. |
ZAŁĄCZNIK II
KODEKS POSTĘPOWANIA CZŁONKÓW ORGANU ARBITRAŻOWEGO I MEDIATORÓW
Definicje
|
1. |
W niniejszym kodeksie postępowania zastosowanie mają następujące definicje:
|
Odpowiedzialność procesowa
|
2. |
Każdy kandydat i członek unika niewłaściwych zachowań lub ich znamion, jest osobą niezależną i bezstronną, unika bezpośrednich lub pośrednich konfliktów interesów i przestrzega wysokich standardów postępowania, aby podtrzymać integralność i niezależność mechanizmu rozstrzygania sporów. Byli członkowie muszą stosować się do zobowiązań wynikających z ust. 15, 16, 17 i 18 niniejszego kodeksu postępowania. |
Obowiązek ujawnienia informacji
|
3. |
Przed potwierdzeniem, że kandydat został wybrany na członka organu arbitrażowego na mocy niniejszego protokołu, ujawnia on wszelkie interesy, związki lub kwestie, jakie mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność lub które w normalnych okolicznościach mogą wywoływać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości w trakcie postępowania. W tym celu kandydat podejmuje wszelkie stosowne wysiłki, aby rozpoznać takie interesy, związki i kwestie. |
|
4. |
Kandydat lub członek informuje o kwestiach dotyczących faktycznego lub potencjalnego naruszenia niniejszego kodeksu postępowania wyłącznie podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług; kwestie te są następnie rozważane przez Strony. |
|
5. |
Po swoim wyborze członek nadal podejmuje wszelkie stosowne wysiłki, aby rozpoznać wszystkie interesy, związki lub kwestie opisane w ust. 3 niniejszego kodeksu postępowania oraz ujawnia je. Obowiązek ich ujawnienia ma charakter ciągły, co oznacza, że członek ma ujawniać wszelkie interesy, związki lub kwestie, które mogą wyniknąć na dowolnym etapie postępowania. Członek ujawnia takie interesy, związki lub kwestie, informując o nich na piśmie podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług; następnie są one rozważane przez Strony. |
Obowiązki członków
|
6. |
Po swoim wyborze członek w trakcie całego postępowania musi wykonywać należące do niego obowiązki w sposób dokładny i sprawny, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności. |
|
7. |
Członek musi rozważyć jedynie kwestie poruszane w trakcie postępowania i konieczne dla wydania decyzji i nie przekazuje tego obowiązku innej osobie. |
|
8. |
Członek musi podejmować wszelkie właściwe kroki w celu zapewnienia, by jego asystent i pracownicy znali postanowienia ust. 2, 3, 4, 5, 16, 17 i 18 niniejszego kodeksu postępowania oraz ich przestrzegali. |
|
9. |
Członek nie może brać udziału w kontaktach ex parte dotyczących postępowania. |
Niezależność i bezstronność członków
|
10. |
Członek musi być niezależny i bezstronny oraz musi unikać stwarzania wrażenia niewłaściwego zachowania lub stronniczości; członek nie może działać pod wpływem własnych interesów, nacisków z zewnątrz, względów politycznych, żądań społecznych i lojalności w stosunku do jednej ze Stron lub z obawy przed krytyką. |
|
11. |
Członek nie może podejmować w sposób bezpośredni lub pośredni jakichkolwiek zobowiązań ani przyjmować korzyści mogących w jakikolwiek sposób zakłócić właściwe wykonywanie jego obowiązków lub stworzyć wrażenie zakłócenia ich właściwego wykonywania. |
|
12. |
Członek nie może wykorzystywać swojego stanowiska w organie arbitrażowym do realizacji jakichkolwiek osobistych lub prywatnych interesów i musi unikać postępowania, które może sprawiać wrażenie, że inni mogą wywierać na niego wpływ ze względu na swoją szczególną sytuację. |
|
13. |
Członek nie może pozwolić na to, aby związki lub zobowiązania finansowe, handlowe, zawodowe, rodzinne lub społeczne miały wpływ na jego postępowanie lub sądy. |
|
14. |
Członek musi unikać nawiązywania związków lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą stwarzać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości. |
Zobowiązania byłych członków
|
15. |
Wszyscy byli członkowie muszą unikać działań mogących stwarzać wrażenie, że wykonując swoje obowiązki, byli stronniczy lub odnosili korzyści z decyzji organu arbitrażowego. |
Poufność
|
16. |
Członek lub były członek w żadnym momencie nie może ujawniać ani wykorzystywać jakichkolwiek niedostępnych publicznie informacji dotyczących postępowania lub uzyskanych w trakcie postępowania, z wyjątkiem ujawnienia lub wykorzystania do celów tego postępowania, i w żadnym przypadku nie może ujawnić ani wykorzystywać takich informacji dla uzyskania osobistych korzyści lub korzyści dla innych lub aby zaszkodzić interesom innych. |
|
17. |
Członek nie może ujawniać decyzji organu arbitrażowego, ani jej części, przed jej opublikowaniem zgodnie z niniejszym protokołem. |
|
18. |
Członek lub były członek nie może w żadnym momencie ujawnić treści obrad organu arbitrażowego ani poglądów jego członków. |
Wydatki
|
19. |
Każdy członek rejestruje czas poświęcony procedurom i sporządza końcowe rozliczenie czasu oraz poniesionych wydatków. |
Mediatorzy
|
20. |
Zasady opisane w niniejszym kodeksie postępowania jako odnoszące się do członków lub byłych członków stosuje się, odpowiednio, do mediatorów. |
TŁUMACZENIE
Wspólne oświadczenie
Unii Europejskiej i Republiki Libańskiej
wydane w związku z podpisaniem Umowy w formie protokołu ustanawiającego mechanizm rozstrzygania sporów, mający zastosowanie do sporów dotyczących postanowień handlowych Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony
W wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. traktatu z Lizbony Unia Europejska zastępuje Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym i od tego dnia wykonuje wszelkie prawa i przejmuje wszelkie obowiązki Wspólnoty Europejskiej.
Z tego względu odesłania do „Wspólnoty Europejskiej” obecne w tekście podpisanej dzisiaj wyżej wspomnianej umowy odczytuje się, w stosownych przypadkach, jako odesłania do „Unii Europejskiej”.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 listopada 2010 r.
W imieniu Unii Europejskiej
W imieniu Republiki Libańskiej
Sprostowania
|
14.12.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 328/36 |
Sprostowanie do dyrektywy Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej
( Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich L 399 z dnia 30 grudnia 1989 r. )
(Polskie wydanie specjalne, rozdział 13, tom 10, s. 98)
Strona 105, załącznik I, PEŁNY WYKAZ RODZAJÓW ŚOI NIEOBJĘTYCH NINIEJSZĄ DYREKTYWĄ, pkt 3 tiret pierwsze
zamiast:
|
„— |
niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi (nakrycia głowy, odzież sezonowa, obuwie, parasole itp.),”, |
powinno być:
|
„— |
warunkami atmosferycznymi (nakrycia głowy, odzież sezonowa, obuwie, parasole itp.),”. |