15.9.2010

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/1

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 805/2010

z dnia 13 września 2010 r.

nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. PROCEDURA

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 452/2007 (2) („zaskarżone rozporządzenie”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące od 9,9 % do 38,1 % na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawniki, a także podstawowe części tych desek, tj. nogi, blaty i podstawy do żelazka, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Ukrainy.

(2)

W dniu 12 czerwca 2007 r. jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących, a mianowicie Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd. („Foshan Shunde”), złożył wniosek do Sądu (przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony „Sąd Pierwszej Instancji”) o unieważnienie rozporządzenia (WE) nr 452/2007 w zakresie, w jakim dotyczy ono wnoszącego odwołanie (3).

(3)	W dniu 29 stycznia 2008 r. Sąd odrzucił wniosek Foshan Shunde.

(4)	W dniu 3 kwietnia 2008 r. Foshan Shunde wniósł odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości, wnosząc, aby Trybunał uchylił wyrok Sądu oraz stwierdził nieważność rozporządzenia (WE) nr 452/2007 w zakresie, w jakim dotyczy ono wnoszącego odwołanie.

(5)

W dniu 1 października 2009 r. Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie C-141/08 P („wyrok Trybunału Sprawiedliwości”) uchylił wcześniejszy wyrok Sądu z dnia 29 stycznia 2008 r. W swoim wyroku Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że na prawa Foshan Shunde do obrony niekorzystny wpływ miało naruszenie art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Z tego względu Trybunał Sprawiedliwości unieważnił zaskarżone rozporządzenie w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde.

(6)

Sąd w sprawie T-2/95 (4) („sprawa IPS”) uznał, że w sprawach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie, unieważnienie zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do jednej strony nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Ponadto, zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, instytucje Unii są zobowiązane do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 października 2009 r. Oznacza to również możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do jego unieważnienia, pozostawiając niezmienioną treść części niepodlegających zaskarżeniu, które nie zostały objęte wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości – tak jak przyjęto w sprawie C-458/98 P (5) („odwołanie IPS”). Należy zauważyć, że oprócz ustalenia naruszenia art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, wszystkie inne ustalenia poczynione w zaskarżonym rozporządzeniu automatycznie pozostają w mocy w zakresie, w jakim Trybunał Sprawiedliwości odrzucił wszystkie wnioski w tym zakresie.

(7)

W następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 października 2009 r. opublikowano zawiadomienie (6) dotyczące częściowego wznowienia dochodzenia antydumpingowego w sprawie przywozu desek do prasowania pochodzących między innymi z ChRL. Zakres ponownie wszczętego dochodzenia był ograniczony do wykonaniu wyroku Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do Foshan Shunde.

(8)

Komisja oficjalnie powiadomiła o częściowym wznowieniu dochodzenia producentów eksportujących, importerów oraz użytkowników, co do których wiadomo, że są zainteresowani, przedstawicieli kraju wywozu oraz przemysł unijny. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu.

(9)	Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem we wskazanym terminie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(10)	Otrzymano oświadczenia od dwóch producentów eksportujących w ChRL (z których jeden jest bezpośrednio zainteresowaną stroną, tj. Foshan Shunde), przemysłu unijnego oraz dwóch importerów niepowiązanych.

(11)

Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i względach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na Foshan Shunde. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Uwagi przedstawione przez strony zostały rozpatrzone, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

B. WYKONANIE WYROKU TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI

1. Uwaga wstępna

(12)

Należy przypomnieć, że powodem unieważnienia zaskarżonego rozporządzenia był fakt, że Komisja wysłała swój wniosek o nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego do Rady przed upływem 10-dniowego obowiązkowego terminu na otrzymanie uwag określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, po wysłaniu zainteresowanym stronom dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń.

2. Uwagi zainteresowanych stron

(13)

Foshan Shunde stwierdził, że wyrok Trybunału Sprawiedliwości nie wymaga żadnych środków wykonawczych. Według spółki wznowienie postępowania jest nielegalne, gdyż nie ma żadnego konkretnego przepisu w rozporządzeniu podstawowym zezwalającego na takie podejście, i takie wznowienie stałoby w sprzeczności z określonym przepisami 15-miesięcznym terminem zakończenia dochodzenia wskazanym w art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego oraz 18-miesięcznym terminem określonym w art. 5.10 Porozumienia antydumpingowego WTO. Foshan Shunde stwierdził, że sprawa IPS nie może służyć jako precedens, ponieważ została oparta na rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2423/88 z dnia 11 lipca 1988 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych lub subsydiowanym z państw niebędących członkami Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (7) („stare rozporządzenie podstawowe”), zgodnie z którym obowiązkowe terminy nie miały jeszcze zastosowania. Foshan Shunde argumentował także, że jeżeli Komisja zdecydowała się na wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości, powinno to się odbyć na podstawie dokumentu Komisji dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 20 lutego 2007 r., w którym stronie przyznano status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych („MET”) i stwierdzono, że spółka nie stosuje dumpingu, a nie na podstawie zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., w którym Komisja potwierdziła swoje ustalenia tymczasowe w sprawie Foshan Shunde o nieprzyznaniu MET i marginesie dumpingu w wysokości 18,1 %.

(14)

Drugi chiński producent eksportujący – Zheijiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd. („Zheijiang Harmonic”) – przedstawił szereg argumentów, które były zasadniczo identyczne z argumentami Foshan Shunde, tj. że nie ma podstawy prawnej do wznowienia postępowania i że prawnie nie jest możliwe ponowne nałożenia cła antydumpingowego po terminie określonym w rozporządzeniu podstawowym i Porozumieniu antydumpingowym WTO. Utrzymywał on także, że ponowne wydanie zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ustaleń i przyznanie okresu na odpowiedź zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nie może skorygować naruszenia prawa Zheijiang Harmonic do obrony i nielegalnego nałożenia cła. Wreszcie producent zwrócił uwagę, że Komisja nie może ponownie wprowadzić środków antydumpingowych na podstawie informacji dotyczących roku 2005, tj. okresu poprzedzającego o ponad cztery lata częściowe wznowienie dochodzenia, gdyż byłoby to niezgodne z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Ponadto Zheijang Harmonic argumentował, że Komisja nie może wznowić sprawy, ponieważ straciła swój obiektywizm i bezstronność w momencie, gdy zaproponowane przez Komisję zaskarżone rozporządzenie zostało częściowo unieważnione przez Trybunał Sprawiedliwości.

(15)

Dwóch unijnych importerów/producentów niepowiązanych nie przedstawiło żadnych informacji ani danych co do aspektów prawnych ponownego dochodzenia, ale podkreśliło raczej swoją rolę uczestników unijnego rynku desek do prasowania. Jeden z nich zwrócił także uwagę na skutki unieważnienia rozporządzenia przez Trybunał Sprawiedliwości i wynikającego z niego częściowego wznowienia dochodzenia w ich sprawie.

(16)

Przemysł unijny argumentował, że producenci unijni płacą cenę za nieprawidłowość stwierdzoną przez Trybunał Sprawiedliwości, gdyż pozostali oni bez ochrony przed przywozem, co do którego stwierdzono, że odbywa się po cenach dumpingowych i powoduje szkodę. Przemysł unijny zaproponował, aby wszcząć ponownie procedurę na etapie, na którym Komisja popełniła nieprawidłowości, tj. w czasie gdy chińska spółka miała przedstawić swoje uwagi na temat dokumentu Komisji dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., podejmując decyzję z uwzględnieniem uwag tej strony i wysyłając do Rady nowy wniosek ograniczony do sytuacji Foshan Shunde w celu przywrócenia cła antydumpingowego nałożonego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde. Przemysł unijny także stwierdził, że w przeszłości stosowano podobne podejście (tj. w wyrokach w sprawie IPS, w odwołaniu IPS oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 235/2004 (8) przyjętym w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-76/00 P Petrotub SA and Republica SA przeciwko Radzie). Ponadto, według tej strony, termin 15 miesięcy określony w rozporządzeniu podstawowym nie ma zastosowania do zmiany rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

3. Analiza uwag

(17)	Należy przypomnieć, że Trybunał Sprawiedliwości odrzucił wszystkie istotne argumenty Foshan Shunde dotyczące meritum sprawy. Z tego względu instytucje Unii są głównie zobowiązane do skorygowania części procedury administracyjnej, w której wystąpiły nieprawidłowości we wstępnym dochodzeniu.

(18)

Argument, zgodnie z którym wprowadzenie terminów, odpowiednio 15 miesięcy i 18 miesięcy, na zakończenie dochodzeń antydumpingowych nie pozwala Komisji na stosowanie podejścia, jakie przyjęto w sprawie IPS, uznano za nieuzasadniony. Uznaje się, że termin ten nie jest istotny w przypadku wykonywania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rzeczywiście taki termin dotyczy tylko zakończenia pierwotnego dochodzenia od momentu wszczęcia do daty ostatecznych działań i nie dotyczy żadnych kolejnych działań, które należałoby podjąć np. w wyniku postępowania sądowego. Ponadto należy zauważyć, że każda inna interpretacja oznaczałaby, że skuteczne działania sądowe podejmowane przez przemysł unijny nie miałyby żadnego praktycznego wpływu na tę stronę, jeżeli przyjmuje się, że upłynięcie terminu zakończenia pierwotnego dochodzenia nie pozwoliłoby na wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Byłoby to wbrew zasadzie, zgodnie z którą wszystkie strony powinny mieć możliwość skorzystania ze skutecznego przeglądu sądowego.

(19)

Należy także przypomnieć, że Sąd w swoim wyroku w sprawach połączonych T-163/94 i T-165/94 (9) orzekł, że nawet „miękkie” terminy obowiązujące na mocy starego rozporządzenia podstawowego nie mogły zostać przesunięte ponad rozsądne granice, i stwierdził, że dochodzenie trwające ponad trzy lata to za długo. Kontrastuje to ze sprawą IPS, w przypadku której wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości nastąpiło siedem lat po wszczęciu pierwotnego dochodzenia, a wyrok Trybunału Sprawiedliwości nie zawierał żadnych wskazań, że terminy stanowiły problem.

(20)

Z tego względu stwierdza się, że art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie jedynie do wszczęcia postępowania i zakończenia dochodzenia wszczętego na mocy art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, a nie do częściowego wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

(21)

Wniosek ten jest zgodny z podejściem przyjmowanym w celu wykonania sprawozdań panelów i Organu Apelacyjnego WTO, gdzie przyjmuje się, że instytucje mogą skorygować braki w rozporządzeniu nakładającym cło antydumpingowe w celu zastosowania się do sprawozdań organu rozstrzygania sporów, łącznie ze sprawami dotyczącymi Unii (10). W takich przypadkach uznano za konieczne przyjęcie specjalnych procedur w celu wykonania sprawozdań panelu i Organu Apelacyjnego WTO z powodu braku możliwości bezpośredniego zastosowania takich sprawozdań w porządku prawnym Unii, w przeciwieństwie do wyroków Trybunału Sprawiedliwości, które są bezpośrednio stosowane.

(22)

W odniesieniu do argumentów w sprawie zastosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego należy zauważyć, że nie można było stwierdzić żadnego naruszenie art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, gdyż Komisja nie wszczęła nowego postępowania, ale wznowiła pierwotne dochodzenie w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości.

(23)

W odniesieniu do argumentu, zgodnie z którym Foshan Shunde powinien otrzymać dokument dotyczący ujawnienia ustaleń z dnia 20 lutego 2007 r., a nie zmieniony dokument dotyczący ujawnienia ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., należy zauważyć, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Komisja powinna skorygować nieprawidłowość proceduralną. Ta administracyjna nieprawidłowość miała miejsce dopiero wtedy, gdy Foshan Shunde otrzymał mniej niż 10 dni na przesłanie uwag na temat zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ustaleń. Z tego względu wyrok Trybunału Sprawiedliwości nie miał wpływu na ważność wcześniejszych etapów pierwotnego dochodzenia; nie ma zatem potrzeby rozpatrywania tej ważności w kontekście obecnego częściowego wznowienia dochodzenia.

4. Wniosek

(24)

Uwzględniając uwagi poczynione przez strony i ich analizę, stwierdzono, że wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości powinno przyjąć formę ponownego przedstawienia spółce Foshan Shunde oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde, w drodze zaskarżonego rozporządzenia.

(25)

Na podstawie powyższego stwierdzono także, że Komisja powinna dać Foshan Shunde oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom wystarczająco dużo czasu na przedstawienie uwag na temat zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., a następnie ocenić te uwagi w celu określenia, czy należy złożyć wniosek do Rady o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde na podstawie faktów odnoszących się do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.

C. UJAWNIENIE USTALEŃ

(26)	Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o podstawowych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano wykonać wyrok Trybunału Sprawiedliwości.

(27)

Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag, przy zastosowaniu terminu 10 dni określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ich opinie zostały rozpatrzone i uwzględnione, w stosownych przypadkach, lecz nie stanowiły one podstawy do zmiany powyższych wniosków.

(28)

Foshan Shunde i wszystkie inne zainteresowane strony otrzymały zmieniony dokument dotyczący ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde w oparciu o fakty odnoszące się do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.

(29)

Foshan Shunde i wszystkie inne zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag dotyczących zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ustaleń. Przedstawione argumenty ustne i pisemne zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione. W świetle poczynionych uwag, zaobserwowano, co następuje. Działania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu oparte są na fakcie, że Trybunał Sprawiedliwości podkreślił w swoim wyroku, iż art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego nie można interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on Komisję do przedstawienia Radzie wniosku dotyczącego środków ostatecznych, który utrwalałby błąd popełniony w pierwotnej ocenie kryteriów materialnych wymienionego przepisu (11). Mimo że Trybunał Sprawiedliwości poczynił tę uwagę w odniesieniu do błędu na niekorzyść wnioskodawcy w tej sprawie, jasne jest, że wskazaną interpretację należy stosować w sposób wyważony, co oznacza także, że nie można utrwalać błędu na niekorzyść przemysłu unijnego. Jak przedstawiono w zmienionym dokumencie dotyczącym ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r. i w zmienionym dokumencie dotyczącym ujawnienia szczególnych ustaleń z tego samego dnia oraz we wcześniejszych pismach Komisji do wnioskodawcy, na podstawie których sporządzono te dokumenty, należy odmówić Foshan Shunde przyznania statusu podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych z powodu praktyk księgowych spółki, które wiązały się z różnymi poważnymi uchybieniami i były niezgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości. To naruszenie drugiego kryterium art. 2 ust. 7 nie może zostać zrekompensowane statystykami, o których mowa w pkt 12 ostatnie zdanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości. Podejście, które pierwotnie rozważano w dokumencie dotyczącym ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 20 lutego 2007 r., należy zatem zakwalifikować jako błąd, który powinien zostać skorygowany. W celu ochrony przemysłu unijnego przed dumpingiem na wnioskodawcę należy jak najszybciej ponownie nałożyć cło antydumpingowe.

(30)

Po ujawnieniu zasadniczych faktów i ustaleń, na podstawie których zamierzano zalecić ponowne wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych, jeden chiński producent eksportujący zaproponował zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Wskazana oferta zobowiązania nie stanowiła jednak rozwiązania dla problemów wymienionych w motywie 68 zaskarżonego rozporządzenia, zwłaszcza w odniesieniu do potrzeby określenia rozsądnej minimalnej ceny importowej dla każdego z wielu rodzajów produktu, która mogłaby być monitorowana przez Komisję bez poważnego zagrożenia związanego z obejściem ceł. Ponadto oferta zobowiązania cenowego wskazywała jedną średnią cenę importową dotyczącą wyłącznie jednego rodzaju produktu objętego wywozem do Unii albo kilka minimalnych cen importowych, które obliczono na podstawie średnich ważonych cen dla kombinacji kilku produktów. Co więcej, wszystkie proponowane kombinacje minimalnej ceny importowej były znacznie niższe od najwyższej ustalonej ceny eksportowej. W związku z powyższym stwierdzono, iż takie zobowiązanie jest nierealne i nie może być przyjęte. Zainteresowana strona została poinformowana o tej decyzji i miała możliwość przedstawienia uwag. Jednak jej uwagi nie miały wpływu na powyższe wnioski.

D. CZAS OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW

(31)	Niniejsza procedura nie ma wpływu na datę, z upływem której wygasną środki wprowadzone zaskarżonym rozporządzeniem zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawników, a także podstawowych części tych desek, tj. nóg, blatów i podstaw do żelazka, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zgłaszanych obecnie w ramach kodów CN ex 3924 90 00 , ex 4421 90 98 , ex 7323 93 90 , ex 7323 99 91 , ex 7323 99 99 , ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00 (kody TARIC 3924 90 00 10, 4421 90 98 10, 7323 93 90 10, 7323 99 91 10, 7323 99 99 10, 8516 79 70 10 i 8516 90 00 51) i produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan (dodatkowy kod TARIC A785).

2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, wynosi 18,1 %.

3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 września 2010 r.

W imieniu Rady

S. VANACKERE

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2) Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 12.

(3) Sprawa T-206/07, Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd. przeciwko Radzie.

(4) Sprawa T-2/95, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 1998, s. II-3939.

(5) Sprawa C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques (IPS) przeciwko Radzie, Rec. 2000, s. I-08147.

(6) Dz.U. C 308 z 18.12.2009, s. 44.

(7) Dz.U. L 209 z 2.8.1988, s. 1.

(8) Dz.U. L 40 z 12.2.2004, s. 11.

(9) Sprawy połączone T-163/94 i 165/94, NTN, Corporation i Koyo Seiko Co. Ltd przeciwko Radzie, Rec. 1995, s. II-01381.

(10) Wspólnoty Europejskie – Cło antydumpingowe nałożone na przywóz bawełnianej bielizny pościelowej z Indii: Odwołanie się do art. 21 ust. 5 Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów przez Indie WT/DS141/AB/RW (dnia 8 kwietnia 2003 r.), pkt 82–86.; rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10); rozporządzenie Rady (WE) nr 436/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1784/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym poborze tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów przewodów rurowych i łączników rur z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Brazylii, Republiki Czeskiej, Japonii, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii (Dz.U. L 72 z 11.3.2004, s. 15) w następstwie sprawozdań przyjętych przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO.

(11) Punkt 111 wyroku Trybunału Sprawiedliwości.

15.9.2010

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/6

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 806/2010

z dnia 13 września 2010 r.

zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1292/2007 i (WE) nr 367/2006 w zakresie przyznania jednemu izraelskiemu eksporterowi folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii zwolnienia ze środków nałożonych na mocy tych rozporządzeń oraz kończące rejestrację przywozu towarów przez tego eksportera

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), w szczególności jego art. 20 oraz art. 23 ust. 5 i 6,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001 (3) i rozporządzeniem (WE) nr 2597/1999 (4) Rada wprowadziła odpowiednio środki antydumpingowe i wyrównawcze na przywóz folii PET pochodzącej między innymi z Indii („środki pierwotne”). Rozporządzeniem (WE) nr 1975/2004 (5) i rozporządzeniem (WE) nr 1976/2004 (6) Rada rozszerzyła te środki na folię PET wysyłaną z Izraela i Brazylii („rozszerzone środki”) z wyjątkiem przywozu wytwarzanego przez jednego przedsiębiorcę brazylijskiego, Terphane Ltd, oraz jednego przedsiębiorcę izraelskiego, Jolybar Ltd, odpowiednio wskazanych w każdym z wymienionych rozporządzeń.

(2)	Rozporządzeniem (WE) nr 101/2006 (7) Rada zmieniła rozporządzenia (WE) nr 1975/2004 i (WE) nr 1976/2004 w celu zwolnienia jednego innego przedsiębiorstwa izraelskiego, Hanita Coatings Rural Cooperative Association Ltd, z rozszerzonych środków.

(3)

W wyniku przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych rozporządzeniem (WE) nr 1292/2007 (8) Rada nałożyła cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii i utrzymała rozszerzenie tego cła na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Brazylii i z Izraela, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Brazylii lub z Izraela, z wyjątkiem niektórych producentów wymienionych w art. 2 ust. 4 tego rozporządzenia („obowiązujące środki antydumpingowe”).

(4)

W wyniku przeglądu wygaśnięcia środków wyrównawczych rozporządzeniem (WE) nr 367/2006 (9) Rada nałożyła cło wyrównawcze na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii i utrzymała rozszerzenie tego cła na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Brazylii i z Izraela, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Brazylii lub z Izraela, z wyjątkiem niektórych producentów wymienionych w art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia („obowiązujące środki wyrównawcze”). Obowiązujące środki antydumpingowe i obowiązujące środki wyrównawcze razem zwane są dalej „obowiązującymi środkami antydumpingowymi i wyrównawczymi”.

(5)	Rozporządzenia (WE) nr 1292/2007 i (WE) nr 367/2006 zmieniono ostatnio rozporządzeniem Rady (WE) nr 15/2009 (10).

B. OBECNE DOCHODZENIE

1. Wniosek o dokonanie przeglądu

(6)

Następnie Komisja otrzymała wniosek o zwolnienie z rozszerzonych środków zgodnie z art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego oraz art. 20 i art. 23 ust. 5 i 6 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego. Wniosek został złożony przez S.Z.P. Plastic Packaging Products Ltd („SZP”), producenta z Izraela („kraj, którego dotyczy postępowanie”).

2. Rozpoczęcie przeglądu

(7)

Komisja zbadała dowody przedstawione przez SZP i uznała, że są one wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego oraz art. 20 i art. 23 ust. 5 i 6 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, celem określenia możliwości przyznania SZP zwolnienia z rozszerzonych środków. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi unijnemu Komisja wszczęła, rozporządzeniem (UE) nr 6/2010 (11) („rozporządzenie wszczynające”), przegląd rozporządzenia (WE) nr 1292/2007 i rozporządzenia (WE) nr 367/2006 w odniesieniu do SZP.

(8)

Rozporządzenie wszczynające przegląd uchylało również nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1292/2007 cło antydumpingowe na przywóz produktu objętego dochodzeniem, wysyłanego przez SZP z Izraela. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, organom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków celem rejestrowania tego rodzaju przywozu.

3. Produkt objęty postępowaniem

(9)	Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt określony w rozporządzeniach wprowadzających środki pierwotne, tj. jest to folia z politereftalanu etylenu (PET) pochodząca z Indii, objęta obecnie kodami CN ex 3920 62 19 i ex 3920 62 90 („produkt objęty postępowaniem”).

(10)

Uznaje się, że folia PET wysyłana z Izraela do Unii, objęta kodami CN ex 3920 62 19 i ex 3920 62 90 („produkt objęty przeglądem”), posiada te same podstawowe cechy techniczne, fizyczne i chemiczne oraz te same zastosowania co produkt objęty postępowaniem. Zatem uznaje się, że jest to produkt podobny w rozumieniu art. 1 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 2 lit. c) podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego.

4. Dochodzenie

(11)	Komisja oficjalnie zawiadomiła SZP i przedstawicieli kraju, którego dotyczy postępowanie, o wszczęciu przeglądu. Zainteresowane strony zaproszono do podzielenia się swoją opinią i poinformowano je o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie. Nie otrzymano jednakże żadnego takiego wniosku.

(12)	Komisja wysłała także SZP kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów przeprowadzenia przeglądu. Weryfikację przeprowadzono na terenie SZP.

5. Okres objęty dochodzeniem

(13)	Dochodzenie objęło okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. („OD”). Zebrano dane od 2006 r. do końca OD celem zbadania jakiejkolwiek zmiany w strukturze handlu.

C. WYNIKI DOCHODZENIA

(14)

Dochodzenie potwierdziło, że SZP nie dokonywał wywozu produktu objętego przeglądem do Unii Europejskiej w okresie dochodzenia, które doprowadziło do rozszerzenia środków, tj. od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2003 r. Pierwsze wywozy produktu objętego przeglądem dokonane przez SZP miały miejsce po rozszerzeniu środków na między innymi Izrael.

(15)

Ponadto zgodnie z przedłożonymi dokumentami stanowiącymi dowód SZP było w stanie z powodzeniem wykazać, że nie posiada żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z indyjskich producentów eksportujących ani przedsiębiorstw izraelskich, podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym i wyrównawczym.

(16)	Jak już wskazano w motywie 14, SZP wywoziło produkt objęty postępowaniem do Unii dopiero po zakończeniu okresu dochodzenia, które doprowadziło do rozszerzenia środków. SZP produkuje folię PET i sprzedaje ją lub używa jej do wytwarzania różnego rodzaju opakowań.

(17)

Surowce pochodzenia indyjskiego są – między innymi – używane przez SZP do produkowania folii PET wywożonej do Unii, ale nie uznano tego za działanie mające na celu obejście. Indyjskie surowce stanowiły jedynie niewielką część surowców zakupionych przez SZP w warunkach pełnej konkurencji i zostały zmieszane z pozostałymi surowcami, które kupowano głównie na rynku krajowym. Indyjski producent surowców od dłuższego czasu jest dostawcą SZP.

(18)	Ponadto nie znaleziono żadnych dowodów na to, aby SZP nabywało folię PET w postaci produktu końcowego w Indiach celem jej odsprzedaży lub dokonania przeładunku do Unii Europejskiej.

D. ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI

(19)	Zgodnie z powyższymi ustaleniami, że SZP nie było zaangażowane w obejście środków, przedsiębiorstwo powinno zostać zwolnione z obowiązujących środków antydumpingowych i wyrównawczych.

(20)

Należy zaprzestać rejestracji przywozów folii PET wysyłanej przez SZP z Izraela, nałożonej rozporządzeniem wszczynającym. Zgodnie z art. 14 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, które stanowi, że w odniesieniu do zarejestrowanego przywozu od daty rejestracji powinny być zastosowane środki, oraz zważywszy na zwolnienie przedsiębiorstwa ze środków, od przywozu folii PET wysyłanej z Izraela przez SZP wprowadzonego do Unii z zastrzeżeniem rejestracji wymaganej rozporządzeniem wszczynającym nie należy pobierać żadnego cła antydumpingowego.

(21)

W odniesieniu do środków wyrównawczych, w związku z ustaleniem, iż SZP nie obchodziło obowiązujących środków, zwolnienie powinno stać się skuteczne od daty wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 6/2010 zgodnie z art. 23 ust. 6 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego. Wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.

(22)

Zwolnienie z rozszerzonych środków przyznanych w odniesieniu do folii PET produkowanej przez SZP pozostaje w mocy, zgodnie z art. 13 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 23 ust. 6 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, pod warunkiem że ostateczne ustalenia potwierdzą zasadność zwolnienia oraz że nie zostanie dowiedzione na przykład, iż zwolnienie zostało przyznane na podstawie fałszywych lub mylących informacji przedstawionych przez zainteresowane przedsiębiorstwo. Jeśli dowód prima facie wskazuje inaczej, Komisja może wszcząć dochodzenie w celu ustalenia zasadności cofnięcia zwolnienia.

(23)

Zwolnienie z rozszerzonych środków w stosunku do przywozu folii PET przez SZP wprowadzono na podstawie ustaleń obecnego przeglądu. Przedmiotowa decyzja o zwolnieniu ma zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu folii PET wysyłanej z Izraela i wytwarzanej przez ten konkretny podmiot prawny. Przywożona folia PET wytwarzana lub wysyłana przez jakiekolwiek przedsiębiorstwo, które nie jest wymienione z nazwy i adresu w art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1292/2007 i art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 367/2006, w tym także jednostki powiązane wymienionych z nazwy spółek, nie jest objęta zwolnieniem i podlega stawce cła rezydualnego nałożonej odnośnymi rozporządzeniami.

E. PROCEDURA

(24)	SZP i wszystkie inne zainteresowane strony poinformowano o wszelkich faktach i okolicznościach, na podstawie których powzięto zamiar przyznania SZP zwolnienia z rozszerzonych środków. Żadnych uwag jednak nie otrzymano,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. W rozporządzeniu (WE) nr 1292/2007 wprowadza się następujące zmiany:

W art. 2 ust. 4 dodaje się niżej wymienione przedsiębiorstwo do wykazu przedsiębiorstw wytwarzających folię z politereftalanu etylenu w Brazylii i Izraelu, której przywóz przez wymienione przedsiębiorstwa jest zwolniony ze stosowania rozszerzonego ostatecznego rezydualnego cła antydumpingowego:

„ S.Z.P. Plastic Packaging Products Ltd, PO Box 53, Shavei Zion, 22086 Izrael (dodatkowy kod TARIC A964)”.

2. W rozporządzeniu (WE) nr 367/2006 wprowadza się następujące zmiany:

W art. 1 ust. 3 dodaje się niżej wymienione przedsiębiorstwo do wykazu przedsiębiorstw wytwarzających folię z politereftalanu etylenu w Brazylii i Izraelu, której przywóz przez wymienione przedsiębiorstwa jest zwolniony ze stosowania rozszerzonego ostatecznego cła wyrównawczego:

„ S.Z.P. Plastic Packaging Products Ltd, PO Box 53, Shavei Zion, 22086 Izrael (dodatkowy kod TARIC A964)”.

Artykuł 2

Cła wyrównawcze, które zostały pobrane od dnia 7 stycznia 2010 r. na mocy art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 367/2006 od przywozu dokonanego przez S.Z.P. Plastic Packaging Products Ltd zostają zwrócone importerowi(-om) objętemu(-ym) postępowaniem. Wnioski o zwrot lub umorzenie składa się do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.

Artykuł 3

Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestania rejestracji przywozu prowadzonej na podstawie art. 3 rozporządzenia (UE) nr 6/2010. Nie należy pobierać żadnego cła antydumpingowego od tak zarejestrowanego przywozu.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 ust. 2 stosuje się od dnia 7 stycznia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 września 2010 r.

W imieniu Rady

S. VANACKERE

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2) Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93.

(3) Dz.U. L 227 z 23.8.2001, s. 1.

(4) Dz.U. L 316 z 10.12.1999, s. 1.

(5) Dz.U. L 342 z 18.11.2004, s. 1.

(6) Dz.U. L 342 z 18.11.2004, s. 8.

(7) Dz.U. L 17 z 21.1.2006, s. 1.

(8) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1292/2007 z dnia 30 października 2007 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu polietylenu (PET) pochodzącej z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 oraz kończące częściowy przegląd okresowy zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 288 z 6.11.2007, s. 1).

(9) Rozporządzenie Rady (WE) nr 367/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii w wyniku przeglądu wygaśnięcia na mocy art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2026/97 (Dz.U. L 68 z 8.3.2006, s. 15).

(10) Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 1.

(11) Dz.U. L 2 z 6.1.2010, s. 5.

15.9.2010

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/9

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 807/2010

z dnia 14 września 2010 r.

ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii

(tekst jednolity)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. g) i h) w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3149/92 z dnia 29 października 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

(2)

Procedura i zasady ustanawiania rocznego planu dystrybucji produktów z zapasów interwencyjnych sporządzanego przez Komisję na podstawie informacji dostarczanych przez państwa członkowskie powinny być proste, a harmonogram powinien być dostosowany, uwzględniając wymogi dystrybucji do odbiorców i potrzebę zarządzania finansami związanymi z państwowymi zapasami interwencyjnymi.

(3)

W celu zapewnienia bardziej jednolitej realizacji tego działania w uczestniczących państwach członkowskich należy dokładnie określić pojęcie „beneficjentów” lub „końcowych odbiorców” środków, o których mowa. W celu ułatwienia zarządzania oraz kontroli wykonania rocznego planu stosowne jest dopuszczenie możliwości uznania organizacji charytatywnych, wyznaczonych przez właściwe organy krajowe, za końcowych odbiorców, jeżeli rzeczywiście zajmują się one dystrybucją środków spożywczych, w różnych postaciach, na poziomie lokalnym, w miejscach zamieszkiwanych przez osoby najbardziej potrzebujące.

(4)

Dostawy produktów rolnych i środków spożywczych dla najbardziej potrzebujących osób w Unii normalnie obejmują produkty przetworzone lub pakowane, w oparciu o produkty wycofane ze składów interwencyjnych Unii. Cel można jednak osiągnąć również poprzez dostawy produktów rolnych i środków spożywczych należących do tej samej kategorii produktów wprowadzonych do obrotu na rynku Unii. W takich przypadkach zwrot za dostawę następuje w formie wycofania i przekazania produktów z zapasów interwencyjnych.

(5)

W celu rozwiązania sytuacji, w których niektóre podstawowe produkty są czasowo niedostępne z zapasów interwencyjnych w chwili przyjmowania planu rocznego lub w czasie jego realizacji, art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że produkty te można pozyskać na rynku Unii, jednak wyłącznie na warunkach, które nie stoją w sprzeczności z zasadą zaopatrywania z zapasów interwencyjnych. Należy ustalić reguły takiego pozyskiwania produktów.

(6)

W celu przestrzegania zasady, że pierwszeństwo przy pozyskiwaniu produktów na rzecz zaopatrywania osób najbardziej potrzebujących w Unii powinny mieć zapasy interwencyjne, podczas przyjmowania planu należy zapewnić optymalny podział istniejących zapasów publicznych między państwa członkowskie uczestniczące w programie oraz skoordynować operacje transferowe wewnątrz Unii, niezbędne z powodu niedostępności wnioskowanych produktów w jednym lub kilku państwach członkowskich. Dla celów stosowania art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 powinien być również ustalony próg minimalnej ilości, poniżej którego, ze względu na zasady dobrego zarządzania, nie powinny być realizowane transfery wewnątrz Unii.

(7)

W celu umożliwienia rozsądnego zarządzania programem oraz zorganizowania realizacji rocznego planu Unii właściwe jest, po pierwsze, ustalenie, kiedy plan ten jest przyjmowany, dla jakich produktów ich czasowa niedostępność uzasadnia pozyskiwanie na rynku takiego samego produktu lub produktu tego samego rodzaju, a po drugie, określenie przydziału środków finansowych, które powinny być w tym celu udostępnione państwu członkowskiemu; aby zrealizować wyżej wymienione cele, przydział środków powinien przebiegać w oparciu o wnioski składane przez dane państwo członkowskie do planu rocznego, o ilość produktów niedostępnych z zapasów interwencyjnych oraz w oparciu o przydziały środków, jakie miały miejsce w podczas poprzednich latach budżetowych i ich skuteczne wykorzystanie.

(8)

W tym samym celu, jakim jest przyznanie pierwszeństwa wykorzystaniu zapasów interwencyjnych, ustala się, że dostawy wykorzystujące produkty, które mają być wycofane z tych zapasów, muszą być przydzielone, zanim zostaną podjęte działania w zakresie pozyskiwania na rynku Unii produktów z tego samego rodzaju.

(9)	Powinno się uzyskać najlepsze warunki dla przeprowadzenia różnych rodzajów dostaw oraz powinno się sprecyzować, że zaproszenia do składania ofert przetargowych muszą być publikowane w celu zapewnienia równego dostępu dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Unii.

(10)	Powinno zostać jasno stwierdzone, że te zaproszenia do przetargów muszą uwzględniać wszelkie niezbędne przepisy w zakresie wykonywania dostaw, a także należy ustanowić przepisy dostosowujące płatności za te dostawy, zgodne z ustanowionymi wymogami lub w inny sposób powiązane z tymi wymogami.

(11)

Produkty, które mają być wycofane z zapasów interwencyjnych w ramach planu rocznego, mogą zostać dostarczone w stanie nieprzetworzonym lub w stanie przetworzonym dla celów produkcji żywności, lub też mogą zostać wycofane w ramach zapłaty za dostawy lub produkcję żywności zorganizowane na rynku Unii. W tym ostatnim przypadku należy ustalić, które z produktów pozostających w zapasach interwencyjnych mogą zostać wycofane w ramach zapłaty za wytworzenie produktów zbożowych, opartych na ryżu lub mlecznych.

(12)	Aby skuteczniej zaspokajać potrzeby organizacji charytatywnych oraz aby rozszerzyć wachlarz dostarczanych produktów żywnościowych, należy ustalić, że produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych mogą, w określonych warunkach, zostać włączone do innych produktów służących do produkcji żywności.

(13)

Należy określić warunki zwrotu organizacjom charytatywnym kosztów ponoszonych w związku z transportem produktów, a także, gdzie właściwe, kosztów administracyjnych w granicach dostępnych funduszy. Zasady zapisywania na kontach wartości produktów wycofanych ze składów interwencyjnych w charakterze wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) należy ustanowić razem z zasadami stosowanymi w przypadku, gdy zapasy są przekazywane z jednego państwa członkowskiego do drugiego.

(14)

Koszty transportu muszą być zwracane na podstawie właściwie uzasadnionych, rzeczywistych kosztów ustalanych na podstawie zaproszenia do składania ofert. Należy jednakże określić, że zwrotu kosztów transportu między punktami składowania organizacji charytatywnej a miejscem końcowej dystrybucji dokonuje się na podstawie dowodów potwierdzających.

(15)	W celu zapewnienia sprawniejszego wykorzystania dostępnych środków należy określić, iż w żadnym wypadku opłata z tytułu kosztów transportu nie może być pokrywana w produktach.

(16)	Należy określić najodpowiedniejsze formy kontroli dotyczącej wykonania planu rocznego, w szczególności poziom kontroli przeprowadzanych przez właściwe organy. Roczne sprawozdania z wykonania planu muszą zawierać dane, które pozwolą na dokonanie oceny wyników kontroli i stopnia realizacji planu.

(17)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Państwa członkowskie zamierzające stosować środki określone w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 na rzecz osób najbardziej potrzebujących w Unii informują Komisję, co roku i nie później niż w dniu 1 lutego poprzedzającym okres wprowadzenia planu rocznego, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Najpóźniej do dnia 31 maja zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję o:

a)	ilości (wyrażonej w tonach) każdego rodzaju produktów potrzebnych do wprowadzenia planu na ich terytorium w danym roku;

b)	planowanej formie dystrybucji produktów między odbiorców;

c)	kryteriach kwalifikowalności, które muszą spełniać odbiorcy;

d)	stawkach opłat, o ile takie opłaty występują, które można nakładać na odbiorców zgodnie z art. 27 ust. 1 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

3. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następującą definicję: „osoby najbardziej potrzebujące” oznaczają osoby fizyczne, w tym osoby żyjące samotnie, w rodzinie lub grupy złożone z takich osób, których sytuacja uzależnienia socjalnego i finansowego została stwierdzona lub uznana na podstawie kryteriów kwalifikowalności uznanych przez właściwe organy, lub jest oceniana w oparciu o kryteria stosowane przez organizacje charytatywne i uznane przez właściwe organy.

Artykuł 2

1. Każdego roku przed dniem 1 października Komisja przyjmuje roczny plan dystrybucji żywności do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące, w podziale na zainteresowane państwa członkowskie, zwany dalej „planem”. Do celów podziału zasobów między państwa członkowskie Komisja uwzględnia najlepsze szacunki liczby osób najbardziej potrzebujących w zainteresowanych państwach członkowskich. Komisja uwzględnia również sposób przeprowadzania operacji oraz przeznaczenie środków w poprzednich latach budżetowych, w szczególności na podstawie sprawozdań przewidzianych w art. 11.

2. Przed sporządzeniem planu Komisja konsultuje się z głównymi organizacjami znającymi problemy osób najbardziej potrzebujących w Unii.

3. Plan zawiera w szczególności:

dla każdego z państw członkowskich stosujących środek:

(i)	maksymalne dostępne środki finansowe do przeprowadzenia swojej części planu;

(ii)	ilość każdego rodzaju produktu, który ma być wycofany z zapasów znajdujących się w agencjach płatniczych lub interwencyjnych, zwanych dalej „agencjami interwencyjnymi”;

(iii)

dotację udostępnianą w celu nabycia danego produktu na rynku Unii, jeżeli dany produkt jest czasowo niedostępny w ramach zapasów znajdujących się w agencjach interwencyjnych w chwili przyjmowania planu.

Dotacja ta ustalana jest dla każdego produktu z uwzględnieniem, po pierwsze, ilości wskazanej w powiadomieniu wystosowanym przez państwo członkowskie, określone w art. 1 ust. 2, po drugie, ilości niedostępnych w zapasach interwencyjnych oraz, po trzecie, produktów wnioskowanych i przydzielonych w poprzednich latach budżetowych oraz ich rzeczywistego wykorzystania.

Dotacja ta wyrażana jest w euro z wykorzystaniem wartości księgowej produktów niedostępnych w ramach zapasów interwencyjnych, ustalonej zgodnie z art. 5 ust. 1;

(iv)

gdzie jest to stosowne, dotację na zakup na rynku Unii jednego lub więcej produktów niedostępnych w państwie członkowskim, w którym jest na nie zapotrzebowanie, jeżeli transfer wewnątrz Unii konieczny do przeprowadzenia planu w tym państwie członkowskim dotyczyłby ilości 60 ton lub mniejszej każdego niedostępnego produktu.

Dotacja ta wyrażana jest w euro z wykorzystaniem wartości księgowej danych produktów, ustalonej zgodnie z art. 5 ust. 1;

b)	środki potrzebne do pokrycia kosztów transferu wewnątrz Unii produktów objętych skupem interwencyjnym znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnej w państwie członkowskim innym niż to, w którym istnieje zapotrzebowanie na produkt.

4. Komisja publikuje plan w możliwie krótkim terminie.

Artykuł 3

1. Wykonanie planu rozpoczyna się w dniu 1 października a kończy w dniu 31 grudnia następnego roku.

2. Operacja wycofywania produktów z zapasów interwencyjnych odbywa się od dnia 1 października do dnia 31 sierpnia następnego roku w sposób regularny i dostosowany do wymogów związanych z wykonaniem planu.

70 % ilości określonych w art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii) musi być wycofanych z zapasów przed dniem 1 lipca danego roku wykonywania planu. Obowiązku tego nie stosuje się jednak względem przydziałów wynoszących 500 ton lub mniej. Ilości niewycofane z zapasów interwencyjnych do dnia 30 września roku wykonywania planu nie przysługują dłużej państwu członkowskiemu, któremu zostały one przydzielone w ramach wspomnianego planu.

Jednakże w przypadku masła i odtłuszczonego mleka w proszku 70 % produktów musi zostać wycofane z zapasów interwencyjnych przed dniem 1 lutego roku wykonywania planu. Postanowienie to nie obowiązuje względem przydziałów wynoszących 500 ton lub mniej.

W przypadku przekroczenia terminów ustanowionych w akapicie pierwszym, drugim i trzecim koszty przechowywania produktów z zapasów interwencyjnych nie są pokrywane przez Unię. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do produktów, które nie zostały wycofane z zapasów interwencyjnych do dnia 30 września roku wykonywania planu.

Wycofywane produkty muszą być odebrane z zapasów interwencyjnych w okresie 60 dni od daty podpisania przez oferenta umowy na dostawy lub – w przypadku przekazania produktów – w okresie 60 dni od momentu poinformowania przez właściwy organ w państwie członkowskim przeznaczenia właściwego organu w dostarczającym państwie członkowskim.

3. W odniesieniu do produktów, które mają być pozyskane na rynku w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv), płatności za produkty, które ma dostarczyć podmiot, muszą być dokonane przed dniem 1 września roku wykonania planu.

4. W okresie realizacji planu państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach, które wprowadzają do realizacji planu na ich terytorium w ramach ścisłych ograniczeń przyznanych im środków finansowych. Powiadomieniu temu towarzyszą wszelkie właściwe informacje. Jeżeli uzasadnione zmiany dotyczą 5 % lub więcej ilości lub wartości produktu ujętych w unijnym planie dystrybucji, plan ten zostaje skorygowany.

5. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o przewidywanych zmniejszeniach wydatków na wykonanie planu. Komisja może przydzielić niewykorzystane zasoby innym państwom członkowskim na podstawie ich wniosków i rzeczywistego wykorzystania udostępnionych produktów oraz przydziałów dokonanych w czasie poprzednich lat budżetowych.

Artykuł 4

1. Realizacja planu obejmuje:

a)	dostawę produktów wycofanych z zapasów interwencyjnych;

b)	dostawę produktów pozyskanych na rynku Unii w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv);

c)	dostawę przetworzonych produktów rolnych lub środków spożywczych, dostępnych lub które można pozyskać na rynku przez dostarczenie, jako zapłaty, produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych.

2. Produkty pozyskane na rynku, o których mowa w ust. 1 lit. b), muszą należeć do tej samej grupy produktów co produkt tymczasowo niedostępny w zapasach interwencyjnych.

Jednakże w przypadku gdy ryż jest niedostępny w zapasach interwencyjnych, Komisja może zezwolić na pobranie zbóż z zapasów interwencyjnych jako zapłatę za dostawę ryżu i produktów opartych na ryżu pozyskanych na rynku.

Podobnie w przypadku gdy zboża są niedostępne w zapasach interwencyjnych, Komisja może zezwolić na pobranie ryżu z zapasów interwencyjnych jako zapłatę za dostawę zboża i produktów zbożowych pozyskanych na rynku.

Dany produkt może zostać pozyskany na rynku tylko wtedy, gdy całość produktów z tej samej grupy, które mają być wycofane z zapasów interwencyjnych w celu realizacji dostaw zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii), łącznie z całością produktów, które mają być przekazane zgodnie z art. 8, została już przydzielona. Właściwy organ krajowy powiadamia Komisję o rozpoczęciu procedur pozyskiwania na rynku.

3. Jeżeli dostawa dotyczy produktów wycofanych z zapasów interwencyjnych, wówczas właściwy organ krajowy wydaje lub zleca wydanie zaproszeń do składania ofert przetargowych w celu ustalenia najkorzystniejszych warunków dostaw. Zaproszenie do składania ofert dokładnie określa charakter i właściwości produktu będącego przedmiotem dostawy. Dostarczony produkt ma być albo produktem wycofanym z zapasów interwencyjnych w formie nieprzetworzonej lub po zapakowaniu lub przetworzeniu, albo produktem uzyskanym na rynku przez wycofanie produktu z zapasów interwencyjnych tytułem zapłaty za dostawę.

Zaproszenie do składania ofert przetargowych dotyczy:

a)	opłat za przetworzenie lub pakowanie produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych;

b)	lub ilości przetworzonych, lub, gdzie jest to stosowne, pakowanych produktów rolnych lub środków spożywczych, które można uzyskać poprzez wykorzystanie produktów z zapasów interwencyjnych, dostarczonych tytułem zapłaty za takie produkty;

lub ilości przetworzonych produktów rolnych lub środków spożywczych, dostępnych lub które można pozyskać na rynku przez dostarczenie, jako zapłaty, produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych; wymienione środki spożywcze muszą zawierać w swoim składzie składnik należący do tej samej grupy produktów co produkt z zapasów interwencyjnych dostarczany jako zapłata.

W przypadku określonym w akapicie drugim lit. c), kiedy dostawy obejmują zboża lub produkty zbożowe, zaproszenie do składania ofert określa, że wycofywany produkt jest konkretnym zbożem będącym w posiadaniu agencji interwencyjnej zależnie od zapasów będących w jej posiadaniu. Kiedy dostawy obejmują przetwory mleczne, zaproszenie do składania ofert określa, który produkt, masło lub mleko w proszku, musi zostać wycofany z zapasów będących w posiadaniu agencji interwencyjnej zależnie od zapasów będących w jej posiadaniu.

W przypadku, o którym mowa w akapicie drugim lit. c), oraz gdy dostawa obejmuje ryż lub produkty oparte na ryżu w zamian za zboża wycofane z zapasów interwencyjnych zaproszenie do składania ofert zawiera informacje o tym, że produkt, który ma zostać wycofany, stanowi określony rodzaj zboża znajdujący się w posiadaniu agencji interwencyjnej. Podobnie w przypadku gdy dostawa dotyczy zbóż lub produktów zbożowych w zamian za ryż wycofany z zapasów interwencyjnych, w zaproszeniu do składania ofert precyzuje się, że produktem do wycofania jest ryż będący w posiadaniu agencji interwencyjnej.

Jeżeli dostawa obejmuje przetwarzanie lub pakowanie produktu, wówczas zaproszenie do składania ofert przetargowych odnosi się do zobowiązania wybranego oferenta do złożenia zabezpieczenia na rzecz agencji interwencyjnej zgodnie z tytułem III rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 (4), na kwotę równą cenie interwencyjnej obowiązującej na dzień ustalony dla przejęcia produktu, powiększoną o 10 % tej ceny. W celu zastosowania tytułu V tego rozporządzenia zobowiązaniem pierwotnym jest obowiązek dostarczenia produktu do ustalonego miejsca przeznaczenia. W przypadku dostarczenia produktu po upływie terminu wykonania planu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, część zabezpieczenia, która ulega przepadkowi, wynosi 15 % kwoty zabezpieczenia. Z pozostałej części zabezpieczenia zatrzymuje się ponadto dodatkowo 2 % za każdy dzień przekroczenia terminu. Niniejszego akapitu nie stosuje się w przypadku, gdy produkt wycofany z zapasów interwencyjnych jest udostępniony wykonawcy dokonującemu dostawy jako zapłata za już zrealizowaną dostawę.

4. Jeżeli dostawa obejmuje produkty rolne lub środki spożywcze, które mają zostać pozyskane na rynku wspólnotowym, wówczas właściwy organ krajowy ogłasza lub zleca ogłoszenie zaproszeń do składania ofert w celu ustalenia najkorzystniejszych warunków dostawy. Zaproszenie do składania ofert dokładnie określa charakter i właściwości produktu lub środków spożywczych, które mają zostać pozyskane, specyfikacje dotyczące pakowania i oznaczania oraz inne obowiązki związane z dostawą. Umowa na dostawę jest przyznawana wybranemu oferentowi pod warunkiem złożenia przez niego zabezpieczenia równego 110 % kwoty swojej oferty na rzecz agencji interwencyjnej, zgodnie z tytułem III rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.

Zaproszenie do składania ofert obejmuje wszystkie opłaty za dostawę i wzywa do składania ofert dotyczących, w zależności od danego przypadku:

a)	maksymalnej ilości produktów rolnych lub środków spożywczych, które mają zostać pozyskane na rynku za kwotę pieniężną ustaloną w ogłoszeniu;

b)	lub kwoty pieniężnej potrzebnej do pozyskania na rynku ilości ustalonej w ogłoszeniu.

5. Produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych lub pozyskane na rynku w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv) lub ust. 1 akapit pierwszy lit. c) niniejszego artykułu mogą być włączane lub dodawane do innych produktów pozyskanych na rynku dla celów wytwarzania środków żywnościowych, które mają zostać dostarczone w celu wykonania planu.

6. Koszty transportu ustala się w zaproszeniu do składania ofert.

Państwa członkowskie mogą wskazać, że dostawa musi również zawierać transport produktów do składu organizacji charytatywnej. W takich przypadkach transport podlega szczególnym przepisom zawartym w zaproszeniu do składania ofert i stanowi odrębną pozycję w przedłożonej ofercie.

Oferty dotyczące transportu są składane w wartościach pieniężnych.

Zapłata za transport nie może w żadnym wypadku być dokonana w produktach.

7. Zaproszenia do składania ofert gwarantują równy dostęp dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Unii. Dlatego podlegają one ogłoszeniu w publikacjach urzędowych oraz są udostępniane w pełnej postaci na wniosek zainteresowanych podmiotów gospodarczych.

8. Zaproszenie do składania ofert uwzględnia niezbędne przepisy w zakresie dostawy, w szczególności w odniesieniu do jakości produktów, opakowania i oznakowania. Uwzględnia ono również przepisy stanowiące, że jeżeli jakość, opakowanie i oznakowanie produktów, stwierdzone w czasie wyznaczonym dla ich dostawy, nie odpowiadają dokładnie warunkom przetargu, a nie stanowi to przeszkody w przyjęciu towaru do wykorzystania zgodnie z zamierzonym przeznaczeniem, to właściwe organy mogą przy obliczaniu kwoty do wypłaty dokonać jej zmniejszenia.

Artykuł 5

1. Do celów księgowych Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i bez uszczerbku dla załącznika VIII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2006 (5) wartością księgową produktów udostępnionych z interwencji na mocy niniejszego rozporządzenia jest cena interwencyjna obowiązująca dnia 1 października każdego roku.

W przypadku państw członkowskich, które nie przyjęły euro, wartość księgowa produktów objętych skupem interwencyjnym jest przeliczana na walutę krajową po kursie walutowym obowiązującym dnia 1 października.

2. W przypadku gdy produkty ze skupu interwencyjnego są przekazywane z jednego państwa członkowskiego do drugiego, państwo członkowskie będące dostawcą zapisuje dostarczony produkt jako pozycję zerową, natomiast państwo członkowskie będące miejscem przeznaczenia zapisuje go po stronie dochodów w miesiącu wysyłki, stosując cenę wyliczoną zgodnie z ust. 1.

Artykuł 6

W celach rozdysponowania środków spożywczych wśród osób najbardziej potrzebujących oraz przeprowadzania kontroli, organizacje charytatywne, które świadczą bezpośrednią pomoc beneficjentom, uznaje się za odbiorców końcowych dystrybuowanych środków, jeżeli rzeczywiście przeprowadzają one dystrybucję środków żywnościowych. Za rozdysponowane uznaje się środki żywnościowe, które zostały, na poziomie lokalnym i bez żadnej dodatkowej interwencji, bezpośrednio dostarczone w formie paczek lub posiłków, w zależności od danego przypadku, odpowiadających dziennym lub tygodniowym potrzebom beneficjentów.

Artykuł 7

1. Na właściwie umotywowany wniosek złożony do właściwych organów każdego z państw członkowskich, organizacjom charytatywnym wyznaczonym do dystrybucji produktów zwracane są koszty transportu na terytorium państwa członkowskiego między magazynami składowymi organizacji charytatywnych a punktami dystrybucji wśród beneficjentów.

2. Koszty administracyjne powstałe w związku z dostawami przewidzianymi niniejszym rozporządzeniem właściwy organ w każdym państwie członkowskim zwraca organizacji charytatywnej w wysokości do jednego procenta wartości produktów udostępnionych danej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 5 ust. 1, na podstawie należycie uzasadnionego wniosku.

3. Koszty określone w ust. 1 i 2 zwraca się państwom członkowskim w granicach środków finansowych dostępnych do wykonania planu w każdym państwie członkowskim.

Koszty określone w ust. 1 i 2 nie mogą być pokrywane w produktach.

Artykuł 8

1. Jeżeli produkty objęte planem nie są dostępne w skupie interwencyjnym w państwie członkowskim, w którym występuje na nie zapotrzebowanie, Komisja zezwala, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na przekazanie danego produktu z państwa członkowskiego, w którym istnieją zapasy interwencyjne tego produktu, do państwa członkowskiego, w którym zostanie on wykorzystany w celu wykonania planu.

Państwo członkowskie otrzymujące produkty publikuje lub zleca publikację zaproszenia do składania ofert w celu ustanowienia najdogodniejszych warunków dostawy. Będące przedmiotem przetargu koszty transportu wewnątrz Unii są wyrażane w jednostkach pieniężnych, a zapłata nie może nastąpić w formie produktów. W odniesieniu do zaproszenia do składania ofert zastosowanie mają przepisy art. 4 ust. 7 niniejszego rozporządzenia.

2. Koszty transportu wewnątrz Unii są pokrywane przez Unię i zwracane państwu członkowskiemu. Z tego powodu wniosek o zwrot zawiera wszystkie niezbędne zaświadczenia, w szczególności dokumenty dotyczące zrealizowanego transportu. Wydatki ustala się w stosunku do środków określonych w art. 2 ust. 3 lit. b). W przypadku gdy środki zostały całkowicie rozdzielone, dodatkowe unijne finansowanie w celu pokrycia kosztów transportu wewnątrz Unii ma miejsce zgodnie z art. 7 ust. 3.

3. Zaproszenie do składania ofert zawiera opcję, w myśl której podmiot gospodarczy może przedstawić ofertę dotyczącą umieszczenia na rynku Unii produktów rolnych lub środków spożywczych, które mają być dostarczone, oraz przejęcia produktów z dostarczającej agencji interwencyjnej z pominięciem ich przewozu do państwa członkowskiego składającego wniosek. W takich okolicznościach koszty transportu wewnątrz Unii nie są wypłacane osobie, której przyznano umowę na dostawę.

Państwo członkowskie składające wniosek przedstawi dostarczającemu państwu członkowskiemu nazwisko osoby, z którą zawarto umowę na dostawę produktów.

4. Przed wydaniem towarów wykonawca, podejmujący się operacji dostawy, składa zabezpieczenie równe cenie skupu interwencyjnego obowiązującej dnia ustalonego na przejęcie produktów, powiększonej o 10 %.

Zabezpieczenie wnosi się zgodnie z tytułem III rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.

Dla celów tytułu V tego rozporządzenia, zobowiązaniem pierwotnym jest zakończenie operacji dostawy w państwie członkowskim przeznaczenia.

Dowodem dostawy produktów jest dokument przejęcia wystawiony przez agencję interwencyjną miejsca przeznaczenia.

5. W przypadku przekazywania produktów państwo członkowskie przeznaczenia przedstawia dostarczającemu państwu członkowskiemu nazwisko osoby, z którą zawarto umowę na przeprowadzenie dostawy.

Agencja interwencyjna państwa członkowskiego dostarczającego produkty udostępnia je wyżej wymienionej osobie lub jej właściwie umocowanemu przedstawicielowi po przedstawieniu przez niego polecenia wycofania sporządzonego przez agencję interwencyjną państwa członkowskiego przeznaczenia.

Właściwy organ zapewnia odpowiednie ubezpieczenie towarów.

Deklaracja wysłania wystawiona przez agencję interwencyjną dostarczającego państwa członkowskiego zawiera jeden z zapisów znajdujących się w załączniku I.

Agencja interwencyjna dostarczającego państwa członkowskiego informuje właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia w możliwie krótkim terminie o dacie zakończenia procedury wycofywania produktu.

Koszty transportu wewnątrz Unii są pokrywane przez państwo członkowskie przeznaczenia przedmiotowych produktów, na podstawie rzeczywiście otrzymanych ilości.

6. Wszelkie straty ujmuje się w księgach rachunkowych zgodnie z załącznikiem X lit. c) do rozporządzenia (WE) nr 884/2006.

Artykuł 9

Wezwania do zapłaty przedkłada się właściwym organom każdego państwa członkowskiego w terminie czterech miesięcy po zakończeniu danej operacji. Dokonuje się 20 % redukcji w przypadku wezwań dostarczonych po upływie terminu z wyłączeniem przypadków działania siły wyższej. Wezwania przedłożone po upływie dziesięciu miesięcy od zakończeniu operacji nie są przyjmowane.

Właściwe organy dokonują zapłaty w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wezwania do zapłaty.

Jednakże bieg okresu przewidzianego w akapicie drugim można zawiesić w drodze pisma skierowanego do podmiotu lub organizacji wyznaczonej do dystrybucji produktów w przypadku znaczących uchybień w potwierdzających dokumentach. Okres ten zaczyna biec dalej od daty otrzymania wymaganych dokumentów, które należy przesłać w ciągu 30 dni kalendarzowych. Jeżeli dokumenty nie zostaną przesłane w tym terminie, stosuje się redukcję wymienioną w akapicie pierwszym.

Z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz biorąc pod uwagę możliwość zawieszenia, o której mowa w akapicie trzecim, nieprzestrzeganie okresu dwóch miesięcy przewidzianego w akapicie drugim powoduje redukcję zapłaty dla państwa członkowskiego zgodnie z art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 (6).

Artykuł 10

1. Państwa członkowskie przyjmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia, że:

a)	produkty objęte skupem interwencyjnym oraz, w razie potrzeby, dotacje na pozyskanie produktów żywnościowych na rynku są przekazywane do wykorzystania i służą celom ustanowionym w art. 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;

b)	towary, które nie są dostarczane luzem do odbiorców, posiadają na opakowaniach wyraźnie umieszczony napis „Pomoc UE”, oraz ilustrację flagi Unii Europejskiej zgodnie z instrukcjami znajdującymi się w załączniku II;

c)	organizacje charytatywne wyznaczone do realizacji działań przechowują odpowiednie dokumenty księgowe i poświadczające oraz umożliwiają właściwym organom dostęp do nich w celu przeprowadzenia niezbędnych kontroli;

zaproszenia do składania ofert są zgodne z postanowieniami art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia, a dostawy są wykonywane zgodnie z określonymi w nim wymogami; w szczególności państwa członkowskie ustanawiają sankcje mające zastosowanie w przypadku gdy produkty nie zostały odebrane w terminie ustalonym w art. 3 ust. 2.

2. Właściwe organy przeprowadzają kontrole, począwszy od momentu przejęcia produktów z zapasów interwencyjnych lub, tam gdzie to właściwe, od momentu pozyskania produktów na rynku w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv) lub art. 4 ust. 1 lit. c), na wszystkich etapach procesu wykonania planu oraz na wszystkich poziomach łańcucha dystrybucji. Kontrole przeprowadzane są przez cały okres wykonania planu, na wszystkich etapach włącznie z poziomem lokalnym.

Kontrole dotyczą, co najmniej 5 % ilości danego typu produktów, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii). Taki poziom kontroli obowiązuje na każdym etapie procesu wykonania, z wyjątkiem etapu rozdysponowania osobom najbardziej potrzebującym, przy uwzględnieniu odpowiednich kryteriów ryzyka.

Kontrole mają na celu sprawdzenie operacji przyjmowania i wydawania produktów, jak również ich przekazywania między kolejnymi podmiotami w łańcuchu dystrybucji. Przewidują one również dokonanie porównania między zapisem księgowym a stanem faktycznym zapasów produktów wyselekcjonowanych do kontroli.

3. Państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia prawidłowości operacji wykonywania planu, zapobiegania nieprawidłowościom i nakładania odpowiednich kar. W tym celu mogą one między innymi zawiesić udział podmiotów w procedurze przetargowej lub organizacji wyznaczonych do dystrybucji w planach, w zależności od natury i skali stwierdzonych uchybień lub nieprawidłowości.

Artykuł 11

Państwa członkowskie przekazują corocznie Komisji, najpóźniej do dnia 30 czerwca, sprawozdanie z realizacji planu na ich terytorium w poprzednim roku gospodarczym. Sprawozdanie okresowe zawiera dane na temat:

a)	ilości różnych produktów wycofanych z zapasów interwencyjnych;

b)	rodzaju, ilości i wartości towarów rozdysponowanych między odbiorców z podaniem oddzielnie towarów nieprzetworzonych, przetworzonych i uzyskanych przez zamianę, wraz ze współczynnikami przetwarzania;

c)	kosztów transportu i przewozu;

d)	kosztów administracyjnych;

e)	liczby odbiorców w ciągu roku.

W sprawozdaniu określa się środki kontroli stosowane w celu zapewnienia, że towary zostały wykorzystane w zamierzonym celu oraz dotarły do końcowych odbiorców. Sprawozdanie to wymienia w szczególności rodzaj i ilość przeprowadzonych kontroli, ich wyniki oraz przypadki zastosowania kar, o których mowa w art. 10 ust. 3. Sprawozdanie jest zasadniczym elementem, który brany jest pod uwagę przy sporządzaniu kolejnych planów.

Artykuł 12

Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się, nie naruszając przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1130/2009 (7).

Artykuł 13

Rozporządzenie (EWG) nr 3149/92 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.

Artykuł 14

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 313 z 30.10.1992, s. 50.

(3) Zob. załącznik III.

(4) Dz.U. L 205 z 3.8.1985, s. 5.

(5) Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 35.

(6) Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 1.

(7) Dz.U. L 310 z 25.11.2009, s. 5.

ZAŁĄCZNIK I

Zapisy, o których mowa w art. 8 ust. 5 akapit czwarty

w języku bułgarskim	:	Прехвърляне на интервенционни продукти — прилагане на член 8, параграф 5 от Регламент (EC) № 807/2010.
w języku hiszpańskim	:	Transferencia de productos de intervención — aplicación del artículo 8, apartado 5, del Reglamento (UE) no 807/2010.
w języku czeskim	:	Přeprava intervenčních produktů – Použití čl. 8 odst. 5 nařízení (EU) č. 807/2010.
w języku duńskim	:	Overførsel af interventionsprodukter — Anvendelse af artikel 8, stk. 5, i forordning (EU) nr. 807/2010.
w języku niemieckim	:	Transfer von Interventionserzeugnissen — Anwendung von Artikel 8 Absatz 5 der Verordnung (EU) Nr. 807/2010.
w języku estońskim	:	Sekkumistoodete üleandmine – määruse (EL) nr 807/2010 artikli 8 lõike 5 rakendamine.
w języku greckim	:	Μεταφορά προϊόντων παρέμβασης — Εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 5 του κανονισμού (EE) αριθ. 807/2010.
w języku angielskim	:	Transfer of intervention products — Application of Article 8(5) of Regulation (EU) No 807/2010.
w języku francuskim	:	Transfert de produits d’intervention — Application de l’article 8, paragraphe 5, du règlement (UE) no 807/2010.
w języku włoskim	:	Trasferimento di prodotti d’intervento — Applicazione dell’articolo 8, paragrafo 5, del regolamento (UE) n. 807/2010.
w języku łotewskim	:	Intervences produktu transportēšana – Piemērojot Regulas (ES) Nr. 807/2010 8. panta 5. punktu.
w języku litewskim	:	Intervencinių produktų vežimas – taikant Reglamento (ES) Nr. 807/2010 8 straipsnio 5 dalį.
w języku węgierskim	:	Intervenciós termékek átszállítása – A 807/2010/EU rendelet 8. cikke (5) bekezdésének alkalmazása.
w języku maltańskim	:	Trasferiment ta’ prodotti ta’ l-intervent – Applikazzjoni ta’ l-Artikolu 8 (5) tar-Regolament (UE) Nru 807/2010.
w języku niderlandzkim	:	Overdracht van interventieproducten — Toepassing van artikel 8, lid 5, van Verordening (EU) nr. 807/2010.
w języku polskim	:	Przekazanie produktów objętych interwencją – stosuje się art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 807/2010.
w języku portugalskim	:	Transferência de produtos de intervenção — aplicação do n.o 5 do artigo 8.o do Regulamento (UE) n.o 807/2010.
w języku rumuńskim	:	Transfer de produse de interventie — Aplicare a articolului 8 alineatul (5) din Regulamentul (UE) nr. 807/2010.
w języku słowackim	:	Premiestnenie intervenčných výrobkov – uplatnenie článku 8 ods 5 nariadenia (EÚ) č.807/2010.
w języku słoweńskim	:	Prenos intervencijskih proizvodov – Uporaba člena 8(5) Uredbe (EU) št. 807/2010.
w języku fińskim	:	Interventiotuotteiden siirtäminen – Asetuksen (EU) N:o 807/2010 8 artiklan 5 kohdan soveltaminen.
w języku szwedzkim	:	Överföring av interventionsprodukter – Tillämpning av artikel 8.5 i förordning (EU) nr 807/2010.

ZAŁĄCZNIK II

Wytyczne dotyczące stworzenia emblematu i określenie standardowej kolorystyki

1. Opis heraldyczny

Na błękitnym tle krąg dwunastu złotych pięcioramiennych gwiazd niedotykających się ramionami.

2. Opis geometryczny

Emblemat jest w formie niebieskiej prostokątnej flagi, której szerokość stanowi półtorej długości wysokości. Dwanaście złotych gwiazd rozmieszczonych w równych odstępach tworzy niewidzialny okrąg, którego środek jest punktem przecięcia się przekątnych prostokąta. Promień okręgu wynosi jedną trzecią wysokości flagi. Każda z gwiazd posiada pięć ramion położonych na obwodzie niewidzialnego okręgu, którego promień równy jest jednej osiemnastej wysokości flagi. Wszystkie gwiazdy ustawione są w pozycji pionowej – co oznacza, że jedno ramię skierowane jest pionowo do góry, a dwa leżą na poziomej linii, prostopadłej do drzewca flagi. Gwiazdy rozmieszczone są na okręgu tak jak godziny na tarczy zegara. Ich liczba pozostaje niezmienna.

3. Przepisowe kolory

Emblemat jest w poniższych kolorach: NIEBIESKI ODBITY PANTONE (PANTONE REFLEX BLUE) jest kolorem powierzchni prostokąta; ŻÓŁTY PANTONE (PANTONE YELLOW) jest kolorem gwiazd. Międzynarodowa paleta kolorów PANTONE jest szeroko i łatwo dostępna nawet dla amatorów.

Druk czterokolorowy: Jeżeli stosuje się druk czterokolorowy, nie można użyć dwóch standardowych kolorów. Niezbędne jest więc odtworzenie ich poprzez zastosowanie druku czterokolorowego. Kolor ŻÓŁTY PANTONE (PANTONE YELLOW) osiągniemy dzięki użyciu koloru 100 % żółtego/Process Yellow. Poprzez połączenie kolorów 100 % cyjanu/Process Cyan i 80 % magenty/Process Magenta można otrzymać kolor bardzo zbliżony do NIEBIESKIEGO ODBITEGO PANTONE (PANTONE REFLEX BLUE).

Reprodukcja jednobarwna: Jeżeli jedynym dostępnym kolorem jest czarny, prostokąt powinien posiadać czarną obwódkę, natomiast gwiazdy powinny być czarne na białym tle. W sytuacji, gdy jedynym dostępnym kolorem jest niebieski (oczywiście musi to być odbity niebieski/Reflex Blue), tło powinno być wydrukowane w maksymalnym nasyceniu tym kolorem, z pozostawionymi na tym tle białymi gwiazdami.

Reprodukcja na kolorowym tle: Reprodukcji emblematu najlepiej dokonywać na białym tle. Należy unikać tła wielokolorowego, w szczególności jeżeli nie komponuje się ono z kolorem niebieskim. Jeżeli nie można uniknąć dokonania reprodukcji na kolorowym tle, należy wpierw umieścić wokół prostokąta białą obwódkę o szerokości równej 1/25 wysokości tego prostokąta.

ZAŁĄCZNIK III

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3149/92	(Dz.U. L 313 z 30.10.1992, s. 50)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3550/92	(Dz.U. L 361 z 10.12.1992, s. 19)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2826/93	(Dz.U. L 258 z 16.10.1993, s. 11)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 267/96	(Dz.U. L 36 z 14.2.1996, s. 2)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2760/1999	(Dz.U. L 331 z 23.12.1999, s. 55)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1098/2001	(Dz.U. L 150 z 6.6.2001, s. 37)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1921/2002	(Dz.U. L 293 z 29.10.2002, s. 9)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2339/2003	(Dz.U. L 346 z 31.12.2003, s. 29)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1903/2004	(Dz.U. L 328 z 30.10.2004, s. 77)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 537/2005	(Dz.U. L 89 z 8.4.2005, s. 3)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1608/2005	(Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 13)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 133/2006	(Dz.U. L 23 z 27.1.2006, s. 11)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 208/2007	(Dz.U. L 61 z 28.2.2007, s. 19)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 209/2007	(Dz.U. L 61 z 28.2.2007, s. 21)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 724/2007	(Dz.U. L 165 z 27.6.2007, s. 2)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 725/2007	(Dz.U. L 165 z 27.6.2007, s. 4)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 758/2007	(Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 47)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1127/2007	(Dz.U. L 255 z 29.9.2007, s. 18)

ZAŁĄCZNIK IV

Tabela korelacji

Rozporządzenie (EWG) nr 3149/92	Niniejsze rozporządzenie
Artykuł 1	Artykuł 1
Artykuł 2 ust. 1	Artykuł 2 ust. 1
Artykuł 2 ust. 2	Artykuł 2 ust. 2
Artykuł 2 ust. 3 wyrażenie wprowadzające	Artykuł 2 ust. 3 wyrażenie wprowadzające
Artykuł 2 ust. 3 pkt 1 zdanie wprowadzające	Artykuł 2 ust. 3 lit. a) zdanie wprowadzające
Artykuł 2 ust. 3 pkt 1 lit. a)	Artykuł 2 ust. 3 lit. a) ppkt (i)
Artykuł 2 ust. 3 pkt 1 lit. b)	Artykuł 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii)
Artykuł 2 ust. 3 pkt 1 lit. c)	Artykuł 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii)
Artykuł 2 ust. 3 pkt 1 lit. d)	Artykuł 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iv)
Artykuł 2 ust. 3 pkt 2	Artykuł 2 ust. 3 lit. b)
Artykuł 2 ust. 4	Artykuł 2 ust. 4
Artykuł 3 ust. 1	Artykuł 3 ust. 1
Artykuł 3 ust. 2	Artykuł 3 ust. 2
Artykuł 3 ust. 2a	Artykuł 3 ust. 3
Artykuł 3 ust. 3	Artykuł 3 ust. 4
Artykuł 3 ust. 4	Artykuł 3 ust. 5
Artykuł 4 ust. 1	Artykuł 4 ust. 1
Artykuł 4 ust. 1a	Artykuł 4 ust. 2
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit pierwszy	Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit drugi wyrażenie wprowadzające	Artykuł 4 ust. 3 akapit drugi wyrażenie wprowadzające
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit drugi tiret pierwsze	Artykuł 4 ust. 3 akapit drugi lit. a)
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit drugi tiret drugie	Artykuł 4 ust. 3 akapit drugi lit. b)
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit drugi tiret trzecie	Artykuł 4 ust. 3 akapit drugi lit. c)
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit trzeci	Artykuł 4 ust. 3 akapit trzeci
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit czwarty	Artykuł 4, ust. 3 akapit czwarty
Artykuł 4 ust. 2 lit. a) akapit piąty	Artykuł 4 ust. 3 piąty akapit
Artykuł 4 ust. 2 pkt b akapit pierwszy	Artykuł 4 ust. 4 akapit pierwszy
Artykuł 4 ust. 2 lit. b) akapit drugi zdanie wprowadzające	Artykuł 4 ust. 4 akapit drugi zdanie wprowadzające
Artykuł 4 ust. 2 lit. b) akapit drugi tiret pierwsze	Artykuł 4 ust. 4 akapit drugi lit. a)
Artykuł 4 ust. 2 lit. b) akapit drugi tiret drugie	Artykuł 4 ust. 4 akapit drugi lit. b)
Artykuł 4 ust. 2a	Artykuł 4 ust. 5
Artykuł 4 ust. 3	Artykuł 4 ust. 6
Artykuł 4 ust. 4	Artykuł 4 ust. 7
Artykuł 4 ust. 5	Artykuł 4 ust. 8
Artykuł 5	Artykuł 5
Artykuł 5a	Artykuł 6
Artykuł 6 ust. 1	Artykuł 7 ust. 1
Artykuł 6 ust. 3	Artykuł 7 ust. 2
Artykuł 6 ust. 4	Artykuł 7 ust. 3
Artykuł 7	Artykuł 8
Artykuł 8a	Artykuł 9
Artykuł 9	Artykuł 10
Artykuł 10 akapit pierwszy część wprowadzająca	Artykuł 11 akapit pierwszy część wprowadzająca
Artykuł 10 akapit pierwszy tiret pierwsze	Artykuł 11 akapit pierwszy lit. a)
Artykuł 10 akapit pierwszy tiret drugie	Artykuł 11 akapit pierwszy lit. b)
Artykuł 10 akapit pierwszy tiret trzecie	Artykuł 11 akapit pierwszy lit. c)
Artykuł 10 akapit pierwszy tiret czwarte	Artykuł 11 akapit pierwszy lit. d)
Artykuł 10 akapit pierwszy tiret piąte	Artykuł 11 akapit pierwszy lit. e)
Artykuł 10 akapit drugi	Artykuł 11 akapit drugi
Artykuł 10a	Artykuł 12
Artykuł 11	—
—	Artykuł 13
Artykuł 12 akapit pierwszy	Artykuł 14
Artykuł 12 akapit drugi	—
Załącznik I	Załącznik I
Załącznik II	Załącznik II
—	Załącznik III
—	Załącznik IV

IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

15.9.2010

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/25

DECYZJA RADY

z dnia 9 października 2009 r.

w sprawie zawarcia przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej

(2010/487/Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Zgodnie z wytycznymi Rady z dnia 22 lipca 2008 r. Komisja przeprowadziła negocjacje w sprawie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.

(2)	Należy zatwierdzić zawarcie Umowy przez Komisję,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.

Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 października 2009 r.

W imieniu Rady

Å. TORSTENSSON

Przewodniczący

UMOWA

o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ (Euratom)

RZĄD REPUBLIKI INDII,

(zwane dalej łącznie „Stronami”),

UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że w Umowie o współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju, zawartej w dniu 20 grudnia 1993 r., Strony podejmują się wspierać współpracę w dziedzinie energii i ochrony środowiska;

PRAGNĄC dalszego wspierania rozwoju energii syntezy jądrowej jako potencjalnie akceptowalnego z punktu widzenia ekologii, konkurencyjnego gospodarczo i praktycznie nieograniczonego źródła energii,

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł I

Cel

Celem niniejszej Umowy jest pogłębienie współpracy między Stronami w dziedzinach objętych przez ich odpowiednie programy syntezy jądrowej, na zasadach obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności, w celu rozwoju wiedzy naukowej i możliwości technologicznych związanych z systemem energii syntezy jądrowej.

Artykuł II

Dziedziny współpracy

Współpraca w ramach niniejszej Umowy może obejmować następujące dziedziny:

a)	tokamaki, łącznie z dużymi projektami obecnej generacji i działalnością związaną z projektami przyszłej generacji;

b)	alternatywne rozwiązania dla tokamaków;

c)	technologię dotyczącą energii magnetycznej syntezy jądrowej;

d)	teorię plazmy i fizykę stosowaną plazmy;

e)	politykę i plany programowe; oraz

f)	inne dziedziny wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony w zakresie, w jakim są objęte ich odpowiednimi programami.

Artykuł III

Formy współpracy

1. Formy współpracy w ramach niniejszej Umowy mogą obejmować między innymi następujące działania:

a)	wymianę oraz dostarczanie informacji i danych dotyczących działań, rozwoju, praktyk i wyników naukowych i technicznych oraz polityki i planów programowych, w tym wymianę informacji niejawnych na zasadach i warunkach określonych w art. VI i VII;

b)	wymianę naukowców, inżynierów i innych specjalistów na uzgodnione okresy w celu ich udziału w doświadczeniach, analizach, projektowaniu i innej działalności badawczej i rozwojowej, zgodnie z art. VIII;

c)	organizację seminariów i innych spotkań w celu dyskusji i wymiany informacji na uzgodnione tematy w dziedzinach wymienionych w art. II oraz określania wspólnych działań, które mogą być z korzyścią podejmowane zgodnie z art. V;

d)	wymianę i dostarczanie próbek, materiałów, urządzeń (instrumenty i składniki) do eksperymentów, badań i oceny, zgodnie z art. IX i X;

e)	prowadzenie wspólnych badań, projektów lub doświadczeń, włącznie z ich wspólnym projektowaniem, konstruowaniem i zarządzaniem;

f)	ustanawianie ścieżek dostępu do danych, między innymi takich jak narzędzia zdalnej analizy danych; oraz

g)	inne szczególne formy współpracy wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony.

2. W celu uniknięcia powielania wysiłków Strony odpowiednio koordynują swoje działania prowadzone w ramach niniejszej Umowy z innymi międzynarodowymi działaniami w zakresie badań i rozwoju syntezy jądrowej. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane z uszczerbkiem dla obecnych lub przyszłych ustaleń dotyczących współpracy między Stronami.

Artykuł IV

Komitet Koordynacyjny i Sekretariaty Wykonawcze

1. Strony powołują Komitet Koordynacyjny w celu koordynacji i nadzoru działalności prowadzonej na podstawie niniejszej Umowy. Każda ze Stron powołuje równą liczbę członków Komitetu Koordynacyjnego i mianuje jednego z wyznaczonych przez siebie członków szefem swojej delegacji. Komitet Koordynacyjny zbiera się corocznie na przemian w Republice Indii i w Unii Europejskiej lub w innych uzgodnionych terminach i miejscach. Szef delegacji Strony przyjmującej przewodniczy posiedzeniu.

2. Komitet Koordynacyjny przygotowuje plan współpracy i zatwierdza wspólne działania przeprowadzane na podstawie niniejszej Umowy oraz dokonuje przeglądu ich postępów. W celu zapewnienia obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności w ramach Umowy, Komitet Koordynacyjny koordynuje, proponuje i zatwierdza przyszłą współpracę w dziedzinach objętych niniejszą Umową z uwzględnieniem ich wartości technicznej i wymaganych działań.

3. Wszystkie decyzje Komitetu Koordynującego podejmowane są w drodze konsensusu.

4. Każda ze Stron wyznacza Sekretariat Wykonawczy, który działa w jej imieniu w okresach między spotkaniami Komitetu Koordynacyjnego we wszystkich sprawach dotyczących współpracy w ramach niniejszej Umowy. Sekretariaty Wykonawcze są odpowiedzialne za bieżące zarządzanie tą współpracą.

Artykuł V

Wykonanie

1. Każda ze stron wyznacza odpowiednie podmioty odpowiedzialne za wykonanie działań wynikających z niniejszej Umowy.

2. W przypadku gdy Komitet Koordynacyjny zatwierdza działanie w ramach współpracy, zatwierdza on również, w razie konieczności, plan projektu zgodny z niniejszą Umową i podlegający jej postanowieniom.

3. Każdy plan projektu zawiera wykaz podmiotów wyznaczonych do wykonania tego projektu oraz wymienia, w stosownych przypadkach, szczegółowe przepisy dotyczące wykonania działań w ramach współpracy, w tym między innymi przepisy dotyczące kwestii technicznych, zarządzania, obowiązującej odpowiedzialności za odkażanie, wymiany informacji niejawnych, wymiany urządzeń, praw własności intelektualnej, ogólnych kosztów, podziału kosztów i terminarza.

Artykuł VI

Dostępność i rozpowszechnianie informacji

1. Z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych oraz postanowień niniejszej Umowy każda ze Stron oraz wyznaczone przez nią podmioty podejmują się udostępniać drugiej Stronie oraz wyznaczonym przez nią podmiotom wszelkie będące w jej posiadaniu informacje konieczne do realizacji działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy.

2. Strony wspierają możliwie jak największy zakres rozpowszechniania informacji, które mają prawo ujawnić oraz które zostały wspólnie opracowane lub mają zostać dostarczone lub wymienione na podstawie niniejszej Umowy, z zastrzeżeniem konieczności ochrony informacji niejawnych i potrzeby ochrony praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych na podstawie niniejszej Umowy.

3. Informacje przekazywane między Stronami na podstawie niniejszej Umowy odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom Strony przekazującej, ale Strona przekazująca nie gwarantuje przydatności przekazanych informacji do jakiegokolwiek konkretnego użycia lub zastosowania przez Stronę przyjmującą lub jakąkolwiek stronę trzecią. Informacje opracowywane wspólnie przez Strony odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom obu Stron. Żadna ze Stron nie gwarantuje dokładności wspólnie opracowanych informacji lub ich przydatności do konkretnych celów, użycia lub zastosowania przez jedną ze Stron lub jakąkolwiek stronę trzecią.

Artykuł VII

Własność intelektualna

Ochrona i przydział praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych podczas działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy podlegają postanowieniom zawartym w załączniku A, który stanowi integralną część niniejszej Umowy i jest stosowany w odniesieniu do wszystkich działań prowadzonych na jej podstawie.

Artykuł VIII

Wymiana personelu

Na podstawie niniejszej Umowy stosuje się następujące postanowienia dotyczące wymiany personelu między Stronami lub wyznaczonymi przez nie podmiotami:

każda ze Stron zapewnia dobór wykwalifikowanego personelu, posiadającego umiejętności i kwalifikacje niezbędne do prowadzenia działalności planowanej na podstawie niniejszej Umowy. Każda taka wymiana personelu jest uprzednio wzajemnie uzgadniana w drodze wymiany listów między Stronami, z powołaniem na niniejszą Umowę i jej postanowienia dotyczące własności intelektualnej oraz na odpowiednie działania w ramach współpracy;

b)	każda ze Stron jest odpowiedzialna za wynagrodzenie, ubezpieczenie i dodatki wypłacane jej personelowi biorącemu udział w wymianie;

c)	Strona wysyłająca opłaca podróż i utrzymanie swojego personelu przebywającego w instytucji przyjmującej w ramach wymiany, chyba że zostanie ustalone inaczej;

d)	Strona przyjmująca zapewnia odpowiednie zakwaterowanie personelowi drugiej Strony biorącemu udział w wymianie (wraz z członkami rodziny wchodzącymi w skład gospodarstwa domowego) na wzajemnie uzgodnionych równoważnych zasadach;

e)	Strona przyjmująca, zgodnie z własnymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, zapewnia niezbędną pomoc w zakresie formalności administracyjnych (np. wystąpienia o wizę) personelowi drugiej Strony biorącemu udział w wymianie;

f)	każda ze Stron zapewnia stosowanie się personelu biorącego udział w wymianie do ogólnych zasad pracy i bezpieczeństwa obowiązujących w instytucji przyjmującej; oraz

każda ze Stron może na własny koszt obserwować konkretne działania badawcze i prace analityczne przeprowadzane przez drugą Stronę w dziedzinach współpracy określonych w artykule II. Takie obserwacje mogą być przeprowadzane na zasadzie przyjazdu personelu i wymagają każdorazowo wcześniejszego udzielenia zgody przez Stronę przyjmującą.

Artykuł IX

Wymiana urządzeń, próbek itd.

W przypadku gdy urządzenia, instrumenty, próbki, materiały lub potrzebne części zapasowe (zwane dalej „urządzeniami”) mają być wymienione, pożyczone lub dostarczone przez jedną Stronę lub wyznaczone przez nią podmioty drugiej Stronie lub wyznaczonym przez nią podmiotom stosuje się następujące postanowienia dotyczące wysyłki i używania urządzeń:

a)	Strona wysyłająca dostarcza najszybciej jak to możliwe szczegółowy wykaz urządzeń, które mają być dostarczone, wraz z odpowiednią specyfikacją oraz dokumentacją techniczną i informacyjną;

b)	urządzenia dostarczone przez Stronę wysyłającą pozostają jej własnością i są jej zwracane w terminie ustalonym przez Komitet Koordynacyjny, chyba że uzgodniono inaczej w planie projektu, o którym mowa w art. V;

c)	urządzenia są uruchamiane w instytucji przyjmującej jedynie w drodze wzajemnego porozumienia między Stronami; oraz

d)	Strona przyjmująca zapewnia niezbędne pomieszczenie na urządzenia oraz dostarcza zasilanie elektryczne, wodę, gaz itd., zgodnie z wymaganiami technicznymi, które są wzajemnie uzgadniane przez Strony.

Artykuł X

Postanowienia ogólne

1. Każda ze Stron prowadzi działania przewidziane w niniejszej Umowie, z zastrzeżeniem swych właściwych przepisów ustawowych i wykonawczych, i dostarcza środki pod warunkiem dostępności właściwych funduszy.

2. Jeżeli nie zostanie inaczej wyraźnie uzgodnione pisemnie przez Strony wszystkie koszty wynikające ze współpracy w ramach niniejszej Umowy są pokrywane przez Stronę, która je ponosi.

3. Wszystkie kwestie dotyczące interpretacji lub wykonania niniejszej Umowy pojawiające podczas jej stosowania rozstrzygane są w drodze porozumienia Stron.

4. Niniejszą Umowę stosuje się w zakresie, w jakim dotyczy to EURATOMU, na terytoriach, do których stosuje się Traktat ustanawiający EURATOM oraz na terytoriach krajów uczestniczących w programie syntezy termojądrowej EURATOM jako w pełni stowarzyszone państwa trzecie.

Artykuł XI

Okres obowiązywania, zmiany i rozwiązanie Umowy

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem, w którym Strony dokonają wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych niezbędnych do jej wejścia w życie oraz obowiązuje przez okres pięciu (5) lat. Jeżeli jedna ze Stron nie powiadomi drugiej pisemnie o swoim zamiarze wypowiedzenia niniejszej Umowy co najmniej na sześć (6) miesięcy przed jej wygaśnięciem, wówczas zostaje ona automatycznie przedłużona na kolejny okres pięciu (5) lat.

2. Niniejsza umowa może zostać zmieniona za pisemnym porozumieniem Stron.

3. Wszystkie wspólne działania i doświadczenia niezakończone w momencie rozwiązania lub wygaśnięcia niniejszej Umowy mogą być kontynuowane aż do ich zakończenia na podstawie warunków niniejszej Umowy.

4. Niniejsza Umowa i każdy z planów projektu opracowany na jej podstawie mogą zostać wypowiedziane na życzenie którejkolwiek ze Stron w dowolnym momencie z sześciomiesięcznym (6) wyprzedzeniem pisemnie przez Stronę, która chce wypowiedzieć Umowę lub plan projektu. Rozwiązanie dokonane w ten sposób pozostaje bez uszczerbku dla praw, które którakolwiek ze stron mogła nabyć na mocy niniejszej Umowy lub planu projektu do daty rozwiązania.

5. Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.

Na dowód czego, niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni pełnomocnicy, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Nowym Delhi dnia szóstego listopada dwa tysiące dziewiątego roku.

W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

BENITA FERRERO-WALDNER

W imieniu Rządu Republiki Indii

ANIL KAKODKAR

ZAŁĄCZNIK A

PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Prawa własności intelektualnej powstałe lub udzielone na podstawie niniejszej Umowy są przydzielane w następujący sposób:

I. Stosowanie

Niniejszy załącznik stosuje się do wszystkich działań w ramach współpracy podejmowanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że wyraźnie uzgodniono inaczej.

II. Posiadanie, przydział i wykonywanie praw

A. Do celów niniejszej Umowy „własność intelektualna” jest rozumiana zgodnie z definicją zawartą w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r.

B. Niniejszy załącznik odnosi się do przydziału praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stronami. Każda ze Stron zapewnia drugiej Stronie możliwość uzyskania praw do własności intelektualnej przydzielonej jej zgodnie z niniejszym załącznikiem. Niniejszy załącznik w żaden sposób nie zmienia lub nie narusza przydziału takich praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stroną i jej obywatelami, określonego przepisami i praktyką tej Strony.

C. Rozwiązanie lub wygaśnięcie niniejszej Umowy nie ma wpływu na prawa lub obowiązki powstałe na podstawie niniejszego załącznika.

W przypadku działań w ramach współpracy między Stronami postępowanie w sprawach związanych z własnością intelektualną wynikającą ze wspólnych badań, tj. badań wspieranych przez obie Strony, ustala się w Planie Zarządzania Technologią (TMP) zgodnie z następującymi zasadami:

a)	Strony powiadamiają się wzajemnie w rozsądnym czasie o wszelkich prawach własności intelektualnej powstałych na podstawie niniejszej Umowy lub odpowiednich uzgodnień wykonawczych;

b)	o ile nie uzgodniono inaczej, prawa i korzyści związane z własnością intelektualną powstałe podczas wspólnych badań mogą być wykorzystywane przez każdą ze Stron bez ograniczenia terytorialnego;

c)	każda Strona ubiega się w odpowiednim czasie o ochronę własności intelektualnej, w stosunku do której na podstawie TMP uzyskuje prawa i korzyści;

d)	każda Strona posiada bez prawa wyłączności nieodwołalną i nieodpłatną licencję na używanie, wyłącznie w celach badawczych, wszelkiej własności intelektualnej powstałej na podstawie niniejszej Umowy; oraz

zaproszeni naukowcy uczestniczący w tworzeniu własności intelektualnej otrzymują prawa do własności intelektualnej i części opłat licencyjnych uzyskanych przez instytucje przyjmujące z tytułu licencjonowania takich praw własności intelektualnej zgodnie z polityką instytucji przyjmującej. Każda ze Stron zapewnia zaproszonym naukowcom warunki dotyczące przyznawania wyżej wymienionych praw własności intelektualnej i udziału w przychodach z opłat licencyjnych nie mniej korzystne niż te zapewnione jej własnym obywatelom. Dodatkowo każdy zaproszony naukowiec uznany za odkrywcę ma prawo do takiego samego traktowania jak obywatel Strony przyjmującej w odniesieniu do nagród, premii, korzyści lub innych form wynagrodzenia, zgodnie z polityką instytucji przyjmującej i odpowiednimi przepisami Stron dotyczącymi tej kwestii.

W przypadku działań w ramach współpracy innych niż wspólne badania podlegające postanowieniom pkt II.D.1 każda ze Stron, w zakresie ustalonym przez jej przepisy ustawowe i wykonawcze, wymaga od wszystkich swoich uczestników zawarcia określonych umów dotyczących wykonywania wspólnych badań oraz odpowiednich praw i obowiązków uczestników. W odniesieniu do własności intelektualnej wspomniane umowy będą dotyczyć między innymi posiadania tych praw, ich ochrony, praw użytkowników do celów badawczych, ich wykorzystywania i rozpowszechniania, w tym uzgodnień dotyczących wspólnych publikacji, praw i obowiązków zaproszonych naukowców oraz procedur rozstrzygania sporów. Umowy mogą dotyczyć również innych zagadnień, takich jak dostęp do informacji podstawowych i uzupełniających, licencjonowania i dostarczanych towarów.

E. Przestrzegając zasad konkurencji w dziedzinach objętych niniejszą Umową, każda Strona podejmuje wszelkie starania w celu zapewnienia przestrzegania praw nabytych na mocy niniejszej Umowy oraz uzgodnień dokonanych na jej podstawie w sposób zachęcający w szczególności do: (i) korzystania z informacji uzyskanych lub w inny sposób udostępnionych na podstawie niniejszej Umowy, a także ich rozpowszechniania w zakresie zgodnym zarówno z warunkami określonymi w niniejszej Umowie i postanowieniami pkt IV niniejszego załącznika, jak i wszelkimi innymi zasadami wynikającymi ze stosownych przepisów Stron w sprawie traktowania informacji szczególnie chronionych lub poufnych w dziedzinie energii jądrowej; oraz (ii) przyjęcia i wprowadzenia w życie standardów międzynarodowych.

III. Prace chronione prawami autorskimi

Zgodnie z warunkami niniejszej Umowy prawo autorskie należące do Stron podlega traktowaniu zgodnemu z Porozumieniem o handlowych aspektach praw własności intelektualnej, zawartemu w ramach Światowej Organizacji Handlu.

IV. Literatura naukowa

Z zastrzeżeniem postępowania przewidzianego w pkt V w odniesieniu do informacji niejawnych stosuje się następujące procedury:

Każda ze Stron jest upoważniona bez prawa wyłączności do nieodwołalnej i nieodpłatnej, ważnej na całym świecie licencji do tłumaczenia, reprodukcji oraz publicznego rozpowszechniania informacji zawartych w naukowych i technicznych czasopismach, artykułach, sprawozdaniach, książkach lub innych środkach masowego przekazu, powstałych bezpośrednio w wyniku wspólnych badań prowadzonych na podstawie niniejszej Umowy przez Strony lub w ich imieniu.

Wszystkie publicznie rozpowszechniane kopie dzieła chronionego prawem autorskim, przygotowane na podstawie niniejszego przepisu, wskazują nazwiska autorów dzieła, chyba że autor wyraźnie odmawia zgody na ujawnienie jego nazwiska. Należy również zamieścić na nich wyraźną informację o wsparciu udzielonym przez Strony w ramach współpracy.

V. Informacje niejawne

A. Informacje niejawne w formie dokumentu

Każda ze Stron określa możliwie jak najwcześniej, które informacje związane z niniejszą Umową chce pozostawić nieujawnione, uwzględniając między innymi następujące kryteria:

a)	informacje są tajne w takim znaczeniu, że jako całość, w określonej konfiguracji lub jako zestawienie ich części składowych nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne za pośrednictwem legalnych środków;

b)	informacje mają rzeczywistą lub potencjalną wartość handlową z tytułu ich tajności; oraz

informacje były przedmiotem działań podjętych w uzasadnionych przypadkach przez osobę prawnie sprawującą kontrolę, w celu utrzymania ich tajności. Strony w niektórych przypadkach mogą uzgodnić, że o ile nie wskazano inaczej, wszystkie lub niektóre informacje dostarczone, wymienione lub powstałe w ramach wspólnych badań na podstawie niniejszej Umowy nie mogą zostać ujawnione.

Każda ze Stron zapewnia, by informacje niejawne na podstawie niniejszej Umowy i wynikający z tego ich uprzywilejowany charakter były łatwo rozpoznawalne jako takie dla drugiej Strony, na przykład za pomocą właściwego oznakowania lub wpisanego zastrzeżenia. Powyższe ustalenie ma również zastosowanie do każdego przypadku kopiowania takich informacji, w całości lub w części. Strona lub uczestnik otrzymujący informacje niejawne zgodnie z niniejszą Umową przestrzega ich uprzywilejowanego charakteru. Ograniczenia te wygasają automatycznie w momencie, kiedy wspomniane informacje zostają ujawnione przez ich właściciela bez ograniczeń.

Informacje niejawne przekazane na podstawie niniejszej Umowy mogą być udostępnione przez Stronę przyjmującą jej pracownikom, w tym podwykonawcom oraz innym odpowiednim służbom Strony przyjmującej upoważnionym do wykonywania szczególnych zadań w ramach wspólnych badań, w razie powstania takiej potrzeby i pod warunkiem że każda niejawna informacja w ten sposób udostępniona jest chroniona zgodnie z niniejszym załącznikiem i w zakresie przewidzianym przez przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron oraz że jako taka jest łatwo rozpoznawalna, jak określono powyżej.

B. Informacje niejawne w formie innej niż dokument

Informacje niejawne w formie innej niż dokument lub inne poufne lub uprzywilejowane informacje udostępnione podczas seminariów i innych spotkań zorganizowanych zgodnie z niniejszą Umową, albo też informacje wynikające z przydziału obowiązków pracownikom, używania obiektów lub wspólnych projektów są traktowane przez Strony lub wyznaczone przez nie podmioty zgodnie z zasadami dotyczącymi informacji w formie dokumentu określonymi w niniejszej Umowie, pod warunkiem jednakże że otrzymujący takie niejawne, poufne lub uprzywilejowane informacje został pisemnie powiadomiony o ich poufnym charakterze, nie później niż w momencie przekazania mu takich informacji.

C. Kontrola

Każda Strona podejmuje starania w celu zapewnienia kontroli informacji niejawnych otrzymanych przez nią na podstawie niniejszej Umowy zgodnie z postanowieniami zawartymi w niniejszej Umowie. Jeżeli jedna ze Stron dochodzi do wniosku lub ma uzasadnione powody, by przypuszczać, że nie będzie mogła wypełnić postanowień zawartych w pkt A i B powyżej w zakresie nieujawniania informacji, niezwłocznie powiadamia drugą Stronę. Następnie Strony konsultują się w celu określenia właściwego sposobu postępowania.

VI. Rozstrzyganie sporów oraz nowe i nieprzewidziane rodzaje własności intelektualnej

A. Spory między Stronami dotyczące własności intelektualnej są rozstrzygane zgodnie z art. X ust. 3 Umowy. Jednakże za obopólną zgodą Stron spór może zostać przekazany do międzynarodowego trybunału arbitrażowego w celu uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia zgodnie z obowiązującymi zasadami prawa międzynarodowego. Jeśli nie zostanie uzgodnione inaczej, obowiązują zasady arbitrażowe Komisji ONZ ds. Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCITRAL).

B. W przypadku gdy którakolwiek ze Stron stwierdza, że w wyniku działań w ramach współpracy podjętych na podstawie niniejszej Umowy może powstać nowy rodzaj własności intelektualnej, nieobjęty TMP lub umową między wyznaczonymi podmiotami, lub w przypadku pojawienia się innych nieprzewidzianych trudności, Strony podejmują niezwłoczne rozmowy w celu zapewnienia na ich terytoriach ochrony, wykorzystania i rozpowszechniania danej własności intelektualnej w odpowiedni sposób.

15.9.2010

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/33

DECYZJA RADY

z dnia 16 listopada 2009 r.

zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej

(2010/488/Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Zgodnie z wytycznymi Rady z dnia 22 lipca 2008 r. Komisja przeprowadziła negocjacje w sprawie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.

(2)	Należy zatwierdzić zawarcie Umowy przez Komisję,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.

Treść Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2009 r.

W imieniu Rady

C. MALMSTRÖM

Przewodniczący

UMOWA

o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ (EURATOM)

RZĄD FEDERACYJNEJ REPUBLIKI BRAZYLII,

(zwane dalej „Stronami”),

UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że w Umowie o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii, zawartej w dniu 19 stycznia 2004 r., Strony podjęły się wspierać współpracę w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego;

DĄŻĄC do dalszego wspierania rozwoju energii syntezy jądrowej jako potencjalnie akceptowalnego z punktu widzenia ekologii, konkurencyjnego gospodarczo i praktycznie nieograniczonego źródła energii,

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel

Artykuł 2

Obszary współpracy

Współpraca w ramach niniejszej Umowy może obejmować następujące dziedziny:

a)	tokamaki, łącznie z dużymi projektami obecnej generacji i działalnością związaną z projektami przyszłej generacji;

b)	rozwiązania alternatywne dla tokamaków;

c)	technologia energii magnetycznej syntezy jądrowej;

d)	teoria plazmy i fizyka stosowana plazmy;

e)	polityka i plany programowe; oraz

f)	inne dziedziny wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony w zakresie, w jakim są one objęte ich poszczególnymi programami.

Artykuł 3

Formy współpracy

1. Formy współpracy w ramach niniejszej Umowy mogą obejmować między innymi następujące działania:

a)	wymianę oraz dostarczanie informacji i danych dotyczących działań, wydarzeń, praktyk i wyników naukowych i technicznych oraz polityki i planów programowych, w tym wymianę informacji niejawnych na zasadach i warunkach określonych w art. 6 i 7;

b)	wymianę naukowców, inżynierów i innych specjalistów na uzgodnione okresy w celu ich udziału w doświadczeniach, analizach, projektowaniu i innej działalności badawczej i rozwojowej, zgodnie z art. 8;

c)	organizację seminariów i innych spotkań w celu dyskusji i wymiany informacji na uzgodnione tematy w dziedzinach wymienionych w art. 2 oraz określania wspólnych działań, które mogą być z korzyścią podejmowane zgodnie z art. 5;

d)	wymianę i dostarczanie próbek, materiałów, urządzeń (instrumenty i składniki) do eksperymentów, badań i oceny, zgodnie z art. 9 i 10;

e)	prowadzenie wspólnych badań, projektów lub doświadczeń, włącznie ze wspólnym projektowaniem, konstruowaniem i użytkowaniem;

f)	ustanawianie ścieżek dostępu do danych, między innymi takich jak narzędzia zdalnej analizy danych; oraz

g)	inne szczególne formy współpracy wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony.

2. W celu uniknięcia powielania wysiłków Strony odpowiednio koordynują swoje działania prowadzone w ramach niniejszej Umowy z innymi międzynarodowymi działaniami w zakresie badań i rozwoju energii syntezy jądrowej. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane z uszczerbkiem dla obecnych lub przyszłych ustaleń dotyczących współpracy między Stronami.

Artykuł 4

Komitet Koordynacyjny i Sekretariaty Wykonawcze

1. Strony powołują Komitet Koordynacyjny w celu koordynacji i nadzoru działalności prowadzonej na podstawie niniejszej Umowy. Każda ze Stron powołuje równą liczbę członków Komitetu Koordynacyjnego i mianuje jednego z wyznaczonych przez siebie członków szefem swojej delegacji. Komitet Koordynacyjny zbiera się corocznie na przemian w Federacyjnej Republice Brazylii i w Unii Europejskiej lub w innych uzgodnionych terminach i miejscach. Szef delegacji Strony przyjmującej przewodniczy posiedzeniu.

2. W celu zapewnienia obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności wynikających z wdrażania Umowy Komitet Koordynacyjny dokonuje przeglądu postępów i planowanych działań przeprowadzanych na podstawie niniejszej Umowy, a także proponuje, koordynuje i zatwierdza przyszłą współpracę w dziedzinach objętych niniejszą Umową z uwzględnieniem ich wartości technicznej i wymaganych działań.

3. Wszystkie decyzje Komitetu Koordynującego podejmowane są w drodze konsensu.

4. Każda ze Stron wyznacza Sekretarza Wykonawczego, który działa w jej imieniu w okresach między spotkaniami Komitetu Koordynacyjnego we wszystkich sprawach dotyczących współpracy w ramach niniejszej Umowy. Sekretarze Wykonawczy są odpowiedzialni za bieżące zarządzanie współpracą.

Artykuł 5

Wykonanie

1. Każda ze Stron wyznacza odpowiednie agencje odpowiedzialne za realizację działań wynikających z niniejszej Umowy.

2. W przypadku gdy Komitet Koordynacyjny wyraża zgodę na działanie w ramach współpracy, jeśli to konieczne, zatwierdza również plan projektu zgodny z niniejszą Umową.

3. Każdy plan projektu zawiera wykaz agencji wyznaczonych do realizacji tego projektu oraz zawiera, w stosownych przypadkach, szczegółowe przepisy dotyczące realizacji działań w ramach współpracy, w tym między innymi postanowienia dotyczące kwestii technicznych, zarządzania, obowiązującej odpowiedzialności za odkażanie, wymiany informacji niejawnych, wymiany urządzeń, praw własności intelektualnej, ogólnych kosztów, podziału kosztów i terminarza.

Artykuł 6

Dostępność i rozpowszechnianie informacji

1. Z zastrzeżeniem obowiązujących postanowień ustawowych i wykonawczych oraz postanowień niniejszej Umowy każda ze Stron oraz wyznaczone przez nią podmioty podejmują się udostępniać drugiej Stronie oraz wyznaczonym przez nią podmiotom wszelkie będące w jej posiadaniu informacje konieczne do realizacji działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy.

2. Strony oraz wyznaczone przez nie podmioty wspierają możliwie jak największy zakres rozpowszechniania informacji, które mają prawo ujawnić oraz które zostały wspólnie opracowane lub mają zostać dostarczone lub wymienione na podstawie niniejszej Umowy, z zastrzeżeniem konieczności ochrony informacji niejawnych i potrzeby ochrony praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych na podstawie niniejszej Umowy.

3. Informacje przekazywane między Stronami na podstawie niniejszej Umowy odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom Strony przekazującej, ale Strona przekazująca nie gwarantuje przydatności przekazanych informacji do jakiegokolwiek konkretnego użycia lub zastosowania przez Stronę przyjmującą lub jakąkolwiek stronę trzecią. Informacje opracowywane wspólnie przez Strony odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom obu Stron. Żadna ze Stron nie gwarantuje ich przydatności do konkretnych celów, użycia lub zastosowania przez jedną ze Stron lub jakąkolwiek stronę trzecią.

Artykuł 7

Własność intelektualna

Ochrona i przydział praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych podczas realizacji działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy podlegają postanowieniom zawartym w załączniku, który stanowi integralną część niniejszej Umowy i jest stosowany w odniesieniu do wszystkich działań prowadzonych na jej podstawie.

Artykuł 8

Wymiana personelu

Na podstawie niniejszej Umowy stosuje się następujące postanowienia dotyczące wymiany personelu między Stronami lub wyznaczonymi przez nie podmiotami:

każda ze Stron zapewnia zatrudnienie wykwalifikowanego personelu, posiadającego umiejętności i kwalifikacje niezbędne do prowadzenia działalności planowanej na podstawie niniejszej Umowy. Wymiana personelu jest uprzednio wzajemnie uzgadniana w drodze wymiany listów między Stronami, z odniesieniem do niniejszej Umowy i jej postanowień dotyczących własności intelektualnej oraz odpowiednich działań w ramach współpracy;

b)	każda ze Stron jest odpowiedzialna za wynagrodzenie, ubezpieczenie i dodatki wypłacane jej personelowi biorącemu udział w wymianie;

c)	Strona wysyłająca opłaca podróż i utrzymanie swojego personelu przebywającego w instytucji przyjmującej w ramach wymiany, chyba że zostanie ustalone inaczej;

d)	Strona przyjmująca zapewnia odpowiednie zakwaterowanie personelowi drugiej Strony skierowanemu do pracy w ramach wymiany (wraz z rodziną tworzącą gospodarstwo domowe) na wzajemnie uzgodnionych równoważnych zasadach;

e)	Strona przyjmująca zgodnie z własnymi przepisami zapewnia niezbędną pomoc w zakresie formalności administracyjnych (np. wystąpienia o wizę) personelowi drugiej Strony skierowanemu do pracy w ramach wymiany;

f)	każda ze Stron zapewnia stosowanie się personelu biorącego udział w wymianie do ogólnych zasad pracy i bezpieczeństwa obowiązujących w instytucji przyjmującej;

każda ze Stron może na własny koszt obserwować konkretne działania badawcze i prace analityczne przeprowadzane przez drugą Stronę w dziedzinach współpracy określonych w art. 2. Takie obserwacje mogą być przeprowadzane w ramach wizyty personelu i wymagają każdorazowo wcześniejszego udzielenia zgody przez Stronę przyjmującą.

Artykuł 9

Wymiana urządzeń, próbek, materiałów i części zapasowych

W przypadku gdy urządzenia, instrumenty, próbki, materiały lub potrzebne części zapasowe (zwane dalej „urządzeniami”) mają być między innymi wymienione, pożyczone lub dostarczone przez jedną Stronę lub jej wyznaczony podmiot drugiej Stronie lub jej wyznaczonemu podmiotowi, stosuje się następujące postanowienia dotyczące wysyłki i używania urządzeń:

a)	Strona wysyłająca dostarcza najszybciej jak to możliwe szczegółowy wykaz urządzeń, które mają być dostarczone, wraz z odpowiednią specyfikacją oraz dokumentacją techniczną i informacyjną;

b)	urządzenia dostarczone przez Stronę wysyłającą pozostają jej własnością i są jej zwracane w terminie ustalonym przez Komitet Koordynacyjny, chyba że uzgodniono inaczej w planie projektu, o którym mowa w art. 5;

c)	urządzenia są uruchamiane w instytucji przyjmującej jedynie w drodze wzajemnego porozumienia między Stronami; oraz

d)	Strona przyjmująca zapewnia niezbędne pomieszczenie na urządzenia oraz dostarcza zasilanie elektryczne, wodę, gaz i inne niezbędne zasoby, zgodnie z wymaganiami technicznymi, które są wzajemnie uzgadniane przez Strony.

Artykuł 10

Przepisy ogólne

1. Z zastrzeżeniem właściwych przepisów ustawowych i wykonawczych każda ze Stron prowadzi działania przewidziane w niniejszej Umowie i pod warunkiem dostępności właściwych funduszy dostarcza zasoby.

2. O ile nie zostanie inaczej uzgodnione pisemnie przez Strony, wszystkie koszty wynikające ze współpracy w ramach niniejszej Umowy są pokrywane przez Stronę, która je ponosi.

3. Wszystkie kwestie dotyczące interpretacji lub wykonania niniejszej Umowy pojawiające się podczas jej wdrażania rozstrzygane są w drodze porozumienia Stron.

4. Niniejszą Umowę stosuje się w zakresie, w jakim dotyczy to Euratomu, w odniesieniu do państw objętych Traktatem ustanawiającym Euratom oraz do państw uczestniczących w programie syntezy termojądrowej Euratom jako w pełni stowarzyszone państwa trzecie.

Artykuł 11

Okres obowiązywania, zmiany i rozwiązanie Umowy

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem, w którym Strony dokonają wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych niezbędnych do wejścia w życie Umowy i obowiązuje przez okres pięciu lat. O ile żadna ze Stron nie powiadomi drugiej Strony pisemnie o swoim zamiarze rozwiązania niniejszej Umowy, Umowa zostaje automatycznie przedłużona na kolejny okres pięciu lat.

2. Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie z dniem złożenia ostatniego pisemnego powiadomienia przez jedną ze Stron o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie zmiany.

3. Wszystkie wspólne działania i doświadczenia niezakończone w momencie rozwiązania niniejszej Umowy mogą być kontynuowane aż do ich zakończenia na podstawie warunków niniejszej Umowy.

4. Każda ze Stron może rozwiązać niniejszą Umowę lub też dowolny plan projektu w dowolnym momencie, po pisemnym powiadomieniu drugiej Strony. Wypowiedzenie staje się skuteczne po sześciu miesiącach od daty otrzymania powiadomienia, bez uszczerbku dla praw nabytych przez Strony na mocy niniejszej Umowy lub planu projektu do daty rozwiązania.

Podpisano w Brasílii dnia dwudziestego siódmego listopada 2009 roku, w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.

W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

JOÃO JOSÉ SOARES PACHECO

W imieniu Rządu Federacyjnej Republiki Brazylii

MARCOS NOGUEIRA MARTINS

ZAŁĄCZNIK

PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Prawa własności intelektualnej, powstałe lub udzielone na podstawie niniejszej Umowy są przydzielane w następujący sposób:

I. Stosowanie

Niniejszy załącznik stosuje się do wszystkich działań w ramach współpracy podejmowanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że wyraźnie uzgodniono inaczej.

II. Posiadanie, przydział i wykonywanie praw własności intelektualnej

Do celów niniejszej Umowy „własność intelektualna” jest rozumiana zgodnie z definicją zawartą w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej (WIPO), sporządzonej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r.

Niniejszy załącznik odnosi się do przydziału praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stronami lub ich agencjami wykonawczymi wyznaczonymi na mocy art. 5. Każda ze Stron zapewnia drugiej Stronie możliwość uzyskania prawa własności intelektualnej przydzielonej jej lub agencjom wykonawczym wyznaczonym na mocy art. 5 zgodnie z niniejszym załącznikiem. Niniejszy załącznik w żaden sposób nie zmienia lub nie narusza przydziału praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stroną i jej obywatelami, określonego przepisami i praktyką tej Strony.

Rozwiązanie lub wygaśnięcie niniejszej Umowy nie ma wpływu na prawa lub obowiązki określone w niniejszym załączniku.

W przypadku wspólnych działań między Stronami lub agencjami wykonawczymi wyznaczonymi na mocy art. 5 własność intelektualna wynikająca ze wspólnych badań, tj. badań wspólnych wspieranych przez obie Strony, traktowana jest w Planie Zarządzania Technologią (PZT) zgodnie z następującymi zasadami:

a)	Strony lub ich agencje wykonawcze wyznaczone na mocy art. 5 powiadamiają się wzajemnie w rozsądnym czasie o wszelkich prawach własności intelektualnej wynikających z niniejszej Umowy;

b)	o ile nie uzgodniono inaczej, prawa, opłaty licencyjne i korzyści związane z własnością intelektualną powstałe w skutek wspólnych badań mogą być wykorzystywane przez każdą ze Stron lub ich agencje wykonawcze wyznaczone na mocy art. 5 bez ograniczenia terytorialnego;

c)	każda Strona lub agencja wykonawcza wyznaczona na mocy art. 5 ubiega się w odpowiednim czasie o ochronę własności intelektualnej, w stosunku do której uzyskała prawa i korzyści zgodnie z PZT;

d)	każda Strona lub agencja wykonawcza wyznaczona na mocy art. 5 posiada nieodwołalną i nieodpłatną licencję bez prawa wyłączności na używanie, jedynie w celach badawczych, wszelkiej własności intelektualnej powstałej na podstawie niniejszej Umowy, zgodnie z obowiązującymi ją przepisami;

zaproszeni naukowcy uczestniczący w tworzeniu własności intelektualnej uzyskują prawa własności intelektualnej i części opłat licencyjnych uzyskanych przez instytucje przyjmujące z tytułu licencjonowania takich praw własności intelektualnej zgodnie z polityką instytucji przyjmującej. Każda ze Stron zapewnia zaproszonym naukowcom takie same warunki dotyczące przyznawania wyżej wymienionych praw własności intelektualnej i udziału w przychodach z opłat licencyjnych jak swoim krajowym naukowcom. Dodatkowo każdy zaproszony naukowiec uznany za wynalazcę ma prawo do takiego samego traktowania jak obywatel Strony przyjmującej w odniesieniu do nagród, premii, korzyści lub innych form wynagrodzenia, zgodnie z polityką instytucji przyjmującej lub na podstawie innych przepisów Stron dotyczących tej kwestii.

W przypadku działań w ramach współpracy innych niż wspólne badania określone w przepisach pkt II.D.1 każda ze Stron, w zakresie ustalonym przez jej przepisy ustawowe i wykonawcze, wymaga od swoich wszystkich uczestników zawarcia określonych umów dotyczących wykonywania wspólnych badań oraz odpowiednich praw i obowiązków uczestników. W odniesieniu do własności intelektualnej umowy będą dotyczyć między innymi własności tych praw, ich ochrony, praw użytkowników do celów badawczych, ich wykorzystywania i rozpowszechniania i będą zawierać uzgodnienia dotyczące wspólnych publikacji, praw i obowiązków zaproszonych naukowców oraz procedur rozstrzygania sporów. Umowy mogą dotyczyć również innych zagadnień, takich jak dostęp do informacji podstawowych i uzupełniających, licencjonowania i dostarczanych towarów.

Zgodnie z zasadami konkurencji w dziedzinach objętych przez niniejszą Umowę każda Strona podejmuje wszelkich starania w celu zapewnienia przestrzegania praw nabytych na mocy niniejszej Umowy oraz uzgodnień dokonanych na jej podstawie w sposób zachęcający do: (i) korzystania z informacji uzyskanych lub w inny sposób udostępnionych na podstawie niniejszej Umowy, a także ich rozpowszechniania w stopniu zgodnym zarówno z warunkami określonymi w niniejszej Umowie, przepisy pkt IV, jak i wszelkimi innymi zasadami wynikającymi z przepisów krajowych Stron w sprawie traktowania informacji szczególnie chronionych i poufnych dotyczących energii jądrowej; oraz (ii) przyjęcia i wprowadzenia w życie standardów międzynarodowych.

III. Prace chronione prawami autorskimi

Zgodnie z warunkami niniejszej Umowy prawo autorskie należące do Stron lub ich agencji wykonawczych wyznaczonych na mocy art. 5 podlega traktowaniu zgodnemu z Porozumieniem o handlowych aspektach praw własności intelektualnej, zawartemu w ramach Światowej Organizacji Handlu.

IV. Literatura naukowa

Z zastrzeżeniem postępowania przewidzianego w pkt V w odniesieniu do informacji niejawnych stosuje się następujące procedury:

Każda Strona lub agencja wykonawcza wyznaczona na mocy art. 5 jest upoważniona bez prawa wyłączności do nieodwołalnej i nieodpłatnej, ważnej na całym świecie licencji do tłumaczenia, reprodukcji oraz publicznego rozpowszechniania informacji zawartych w czasopismach naukowych i technicznych, artykułach, sprawozdaniach, książkach lub innych środkach masowego przekazu, powstałych bezpośrednio w wyniku wspólnych badań prowadzonych na podstawie niniejszej Umowy przez Strony lub w ich imieniu.

B.	Wszystkie prace chronione prawem autorskim, przygotowane w ramach niniejszej Umowy przestrzegają praw moralnych autora zgodnie z art. 6 bis konwencji berneńskiej. Należy również zamieścić na nich wyraźną informację o wspólnym wsparciu udzielonym przez Strony.

V. Informacje niejawne

A. Informacje niejawne w formie dokumentacji

Każda ze Stron możliwie jak najwcześniej określa, które informacje na podstawie niniejszej Umowy chce pozostawić nieujawnione, uwzględniając między innymi następujące kryteria:

a)	informacje są tajne w takim znaczeniu, że jako całość, w określonej konfiguracji lub jako zestawienie ich części składowych nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne za pośrednictwem legalnych środków;

b)	informacje mają rzeczywistą lub potencjalną wartość handlową z tytułu ich tajności; oraz

Każda ze Stron zapewnia, by informacje niejawne na mocy niniejszej Umowy i wynikający z tego ich uprzywilejowany charakter były łatwo rozpoznawalne jako takie przez drugą Stronę, na przykład za pomocą właściwego oznakowania lub wpisanego zastrzeżenia. Powyższe ustalenie ma również zastosowanie do każdego przypadku kopiowania takich informacji, w całości lub w części. Strona lub uczestnik otrzymujący informacje niejawne zgodnie z niniejszą Umową przestrzega ich uprzywilejowanego charakteru. Ograniczenia te wygasają automatycznie w momencie, kiedy wspomniane informacje zostają ujawnione przez ich właściciela bez ograniczeń.

Informacje niejawne przekazane zgodnie z niniejszą Umową mogą być udostępnione przez Stronę przyjmującą jej zatrudnionym pracownikom, w tym podwykonawcom oraz innym odpowiednim działom Strony przyjmującej upoważnionym do wykonywania szczególnych zadań w ramach wspólnych badań, w razie powstania takiej potrzeby pod warunkiem że każda niejawna informacja w ten sposób udostępniona jest chroniona zgodnie z niniejszym załącznikiem w zakresie przewidzianym przez przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron oraz że jako taka jest łatwo rozpoznawalna, jak określono powyżej.

B. Informacje niejawne w formie innej niż dokumentacja

Informacje niejawne w formie innej niż dokumentacja lub inne poufne lub uprzywilejowane informacje udostępnione podczas seminariów lub innych spotkań zorganizowanych zgodnie z niniejszą Umową, albo też informacje wynikające z przydziału obowiązków pracownikom, używania obiektów lub wspólnych projektów są traktowane przez Strony lub wyznaczone przez nie osoby zgodnie z zasadami dotyczącymi informacji w formie dokumentacji określonymi w niniejszej Umowie, pod warunkiem jednakże że otrzymujący takie niejawne, poufne lub uprzywilejowane informacje został pisemnie powiadomiony o ich poufnym charakterze, nie później niż w momencie przekazania mu takich informacji.

C. Kontrola

Każda Strona podejmuje starania w celu zapewnienia kontroli informacji niejawnych, otrzymanych przez nią na podstawie niniejszej Umowy w sposób w niej przewidziany. Jeżeli jedna ze Stron dochodzi do wniosku lub ma uzasadnione powody, by przypuszczać, że nie będzie mogła wypełnić przepisów zawartych w pkt A i B w zakresie nieujawniania informacji, niezwłocznie powiadamia o tym drugą Stronę. Strony następnie przeprowadzają konsultacje w celu określenia odpowiednich metod postępowania.

VI. Rozstrzyganie sporów oraz nowe rodzaje i nieprzewidziana własność intelektualna

Spory między Stronami, dotyczące własności intelektualnej, są rozstrzygane zgodnie z art. 10 ust. 3 niniejszej Umowy. Jednakże za obopólną zgodą Stron spór może zostać przekazany do międzynarodowego trybunału arbitrażowego w celu uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia zgodnie z obowiązującymi zasadami prawa międzynarodowego. Jeśli nie zostanie uzgodnione inaczej, obowiązują zasady arbitrażowe UNCITRAL.

W przypadku gdy którakolwiek ze Stron stwierdza, że w wyniku działań w ramach współpracy podjętych na podstawie niniejszej Umowy może powstać nowy rodzaj własności intelektualnej, nieobjęty PZT lub umową między wyznaczonymi agencjami wykonawczymi, lub w przypadku pojawienia się innych nieprzewidzianych trudności, Strony podejmują niezwłoczne rozmowy w celu zapewnienia na ich terytoriach ochrony, wykorzystania i rozpowszechniania danej własności intelektualnej w odpowiedni sposób zgodnie z prawodawstwem

		ISSN 1725-5139 doi:10.3000/17255139.L_2010.242.pol
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 242

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 53 15 września 2010

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 805/2010 z dnia 13 września 2010 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan	1
	*	Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 806/2010 z dnia 13 września 2010 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1292/2007 i (WE) nr 367/2006 w zakresie przyznania jednemu izraelskiemu eksporterowi folii z politereftalanu etylenu (PET) pochodzącej z Indii zwolnienia ze środków nałożonych na mocy tych rozporządzeń oraz kończące rejestrację przywozu towarów przez tego eksportera	6
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) nr 807/2010 z dnia 14 września 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii	9
		Rozporządzenie Komisji (UE) nr 808/2010 z dnia 14 września 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	21
		Rozporządzenie Komisji (UE) nr 809/2010 z dnia 14 września 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10	23

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod krajów trzecich (1)	Standardowa stawka celna w przywozie
0702 00 00	MK	70,0
	XS	45,6
	ZZ	57,8
0707 00 05	MK	57,0
	TR	142,5
	ZZ	99,8
0709 90 70	TR	112,1
0709 90 70	ZZ	112,1
0805 50 10	AR	139,0
	BR	122,7
	CL	129,2
	IL	141,4
	TR	144,0
	UY	131,5
	ZA	132,5
	ZZ	134,3
0806 10 10	EG	148,1
	IL	122,3
	TR	112,6
	ZA	92,1
	ZZ	118,8
0808 10 80	AR	60,8
	BR	70,5
	CL	96,7
	CN	64,4
	NZ	97,9
	US	87,4
	ZA	83,5
	ZZ	80,2
0808 20 50	AR	80,1
	CL	150,5
	CN	69,9
	ZA	83,2
	ZZ	95,9
0809 30	TR	156,2
0809 30	ZZ	156,2
0809 40 05	BA	57,0
	IL	165,3
	XS	52,3
	ZZ	91,5

(EUR)
Kod CN	Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu	Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu
1701 11 10 (1)	55,39	0,00
1701 11 90 (1)	55,39	0,00
1701 12 10 (1)	55,39	0,00
1701 12 90 (1)	55,39	0,00
1701 91 00 (2)	48,18	3,02
1701 99 10 (2)	48,18	0,00
1701 99 90 (2)	48,18	0,00
1702 90 95 (3)	0,48	0,23

	IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom
	2010/487/Euratom
*	Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. w sprawie zawarcia przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej	25
	Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej	26
	2010/488/Euratom
*	Decyzja Rady z dnia 16 listopada 2009 r. zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej	33
	Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej	34