(1)

Rozporządzenie (WE) nr 689/2008 wdraża Konwencję roterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi substancjami chemicznymi i pestycydami (konwencja PIC), podpisaną w dniu 11 września 1998 r. i zatwierdzoną, w imieniu Wspólnoty, decyzją Rady 2003/106/WE (2).

(2)

Należy zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 w celu uwzględnienia przepisów prawa w odniesieniu do niektórych chemikaliów, przyjętych zgodnie z dyrektywą Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (3), dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (4) oraz rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (5).

(3)

Zdecydowano o niewłączaniu substancji butralin, dinikonazol-M, flurprimidol, nikotyna i propachlor do wykazu substancji czynnych zawartego w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG, skutkiem czego nie dopuszcza się tych substancji czynnych do stosowania jako pestycydów, a zatem substancje te należy dodać do wykazów chemikaliów zawartych w części 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008.

(4)

Zdecydowano o niewłączaniu substancji antrachinon i dikofol do wykazu substancji czynnych zawartego w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG oraz o niewłączaniu substancji antrachinon i dikofol do wykazów substancji czynnych zawartych w załączniku I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE, skutkiem czego nie dopuszcza się tych substancji czynnych do stosowania jako pestycydów, a zatem substancje te należy dodać do wykazów chemikaliów zawartych w części 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008.

(5)

Zdecydowano o niewłączaniu substancji kwas 2-naftylooksyoctowy, propanil i tricyklazol do wykazu substancji czynnych zawartego w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG, skutkiem czego nie dopuszcza się tych substancji czynnych do stosowania jako pestycydów, a zatem substancje te należy dodać do wykazów chemikaliów zawartych w części 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008. Ponieważ złożono nowe wnioski, które będą wymagać podjęcia nowych decyzji dotyczących włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, zatem dodanie do wykazu chemikaliów zawartego w części 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 nie powinno mieć zastosowania do czasu podjęcia nowych decyzji dotyczących statusu wymienionych chemikaliów.

(6)

Podczas czwartego spotkania w październiku 2008 r. Konferencja Stron Konwencji Roterdamskiej postanowiła włączyć związki tributylocyny do załącznika III do tej konwencji, skutkiem czego związki tributylocyny podlegają procedurze PIC zgodnie z konwencją i w związku z tym powinny zostać wymienione osobno w wykazie chemikaliów zawartym w części 1 oraz dodane do wykazu chemikaliów zawartego w części 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008.

(7)

Osobne wymienienie związków tributylocyny w częściach 1 i 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 wymaga zmiany pozycji dotyczących związków triorganocynowych w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 w celu wykazania, że związki tributylocyny nie są już objęte tymi pozycjami.

(8)

Decyzją Komisji 2004/248/WE (6) postanowiono nie włączać substancji czynnej atrazyna do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, skutkiem czego nie dopuszcza się atrazyny do stosowania jako pestycydu, oraz cofnąć zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną najpóźniej do dnia 30 czerwca 2007 r. Ponieważ termin ten upłynął, pozycje w wykazach chemikaliów zawartych w części 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 należy zmienić w celu odzwierciedlenia zakazu stosowania atrazyny.

(9)

Decyzją Komisji 2004/141/WE (7) i decyzją Komisji 2004/247/WE (8) postanowiono nie włączać substancji czynnych amitraza i symazyna do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, skutkiem czego nie dopuszcza się tych substancji czynnych do stosowania jako środków ochrony roślin, oraz cofnąć zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne najpóźniej do dnia 30 czerwca 2007 r. Ponieważ termin ten upłynął oraz w związku z decyzją o niewłączeniu substancji amitraza i symazyna jako substancji czynnych do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE, nie dopuszcza się tych substancji czynnych do stosowania jako pestycydów, a zatem pozycje w wykazach chemikaliów zawartych w części 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 należy zmienić w celu odzwierciedlenia zakazu stosowania tych substancji.

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008.

(11)

W celu zapewnienia państwom członkowskim i sektorowi przemysłu odpowiedniej ilości czasu na podjęcie koniecznych środków stosowanie niniejszego rozporządzenia należy odroczyć.

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

(1)

Artykuł 14o ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) stanowi, że świadectwo AEO zostaje wydane w ciągu 90 dni kalendarzowych od daty otrzymania wniosku zgodnie z art. 14c tego rozporządzenia. W przypadku gdy organ celny nie jest w stanie dotrzymać wyznaczonego terminu, okres ten można przedłużyć o kolejnych 30 dni kalendarzowych, o ile organ celny poinformuje wnioskodawcę o powodach przedłużenia terminu. Jednakże w art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1875/2006 (3) zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2454/93, w okresie przejściowym trwającym 24 miesiące i upływającym dnia 31 grudnia 2009 r., przedłużono termin 90 dni kalendarzowych na wydanie świadectwa AEO do 300 dni kalendarzowych. Począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r. obowiązują terminy wyznaczone w art. 14o rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(2)

Praktyczne wdrażanie prawodawstwa w dziedzinie AEO wykazało, że w większości przypadków cały proces wydania świadectwa zajmuje zazwyczaj więcej niż 90 dni kalendarzowych, a przypadku niektórych dużych przedsiębiorstw – nawet do 150 dni.

(3)

Ponieważ rozporządzenie Komisji (WE) nr 1192/2008 (4) zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 wprowadziło system, według którego wnioskujący o pojedyncze pozwolenie na stosowanie zgłoszenia uproszczonego, procedury w miejscu, gospodarczej procedury celnej lub procedury przeznaczenia końcowego musi spełniać kryteria AEO lub kryteria równoważne, znacznie wzrosła liczba wniosków o świadectwa AEO ze względu na fakt, że większość przedsiębiorstw woli najpierw starać się o świadectwo AEO, którego posiadanie oznacza, że przedsiębiorstwo spełnia pewne warunki i kryteria wymagane do uzyskania pozwolenia na procedury uproszczone. W związku z tym wzrostem liczby wniosków organy celne mają duże trudności ze spełnieniem obowiązku wydawania świadectw AEO w terminie wyznaczonym w art. 14o ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(4)

W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu AEO począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r. konieczne jest zatem przedłużenie terminu na wydanie świadectwa lub odrzucenie wniosku do 120 dni, a także umożliwienie przedłużenia tego okresu o dalszych 60 dni.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.

(6)

Ponieważ okres przejściowy przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 1875/2006 wygasa dnia 31 grudnia 2009 r., niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia 1 stycznia 2010 r.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 194/2010 (4).

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

(1)

Artykuł 2 dyrektywy 2006/48/WE wymienia instytucje wyraźnie wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy.

(2)

Ministerstwo Finansów Republiki Słowenii zwróciło się o wpisanie banku SID-Slovenska izvozna in razvojna banka, d.d. Ljubljana (zwanego dalej „bankiem SID”) do wykazu instytucji wyłączonych z zakresu stosowania dyrektywy 2006/48/WE ustalonego w art. 2 tej dyrektywy.

(3)

Bank SID wspiera politykę strukturalną, społeczną oraz inne polityki publiczne rządu słoweńskiego, między innymi zapewniając usługi finansowe, porady i edukację w dziedzinach, takich jak handel międzynarodowy i współpraca międzynarodowa, zachęty ekonomiczne dla małych i średnich przedsiębiorstw, badania i rozwój, rozwój regionalny, a także infrastruktura handlowa i publiczna. Republika Słowenii jest jedynym udziałowcem banku SID i jest również gwarantem wszystkich zobowiązań zaciągniętych przez ten bank.

(4)

Bank SID jest instytucją zaangażowaną w szczególne działania w interesie publicznym, a zatem kwalifikuje się do wpisania do wykazu instytucji wyłączonych z zakresu stosowania dyrektywy 2006/48/WE zgodnie z art. 2 tej dyrektywy.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2006/48/WE.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego,

„—

w Słowenii: »SID – Slovenska izvozna in razvojna banka, d.d. Ljubljana«,”.

(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje malation. Decyzją Komisji 2007/389/WE (4) postanowiono nie włączać malationu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający złożył nowy wniosek, w którym ubiega się o zastosowanie przyspieszonej procedury przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5).

(3)

Wniosek złożono do Zjednoczonego Królestwa, które zastąpiło Finlandię pierwotnie wyznaczoną do pełnienia roli sprawozdawcy rozporządzeniem (WE) nr 451/2000. Termin dotyczący przyspieszonej procedury został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej jest taka sama jak w przedmiocie decyzji 2007/389/WE, natomiast w odniesieniu do zastosowania początkowo zgłoszone jabłka zastąpiono truskawkami oraz obniżono dawkę. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi merytoryczne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

(4)

Zjednoczone Królestwo dokonało oceny nowych informacji i danych przedłożonych przez powiadamiającego i przygotowało dodatkowe sprawozdanie w lutym 2009 r.

(5)

Dodatkowe sprawozdanie zostało zweryfikowane przez państwa członkowskie i EFSA i przedstawione Komisji w dniu 17 lipca 2009 r. w formie sprawozdania naukowego EFSA poświęconego malationowi (6). Sprawozdanie to zostało zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 22 stycznia 2010 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego malationu, opracowanego przez Komisję.

(6)

Ponowna ocena dokonana przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy oraz nowe wnioski EFSA dotyczyły głównie kwestii, które doprowadziły do niewłączenia. Kwestie te obejmowały w szczególności obecność w materiale technicznym zmiennych ilości izomalationu, który jest zanieczyszczeniem mającym istotny wpływ na profil toksyczności malationu i którego genotoksyczności nie można wykluczyć. Z tego względu niemożliwe było określenie poziomu ryzyka dla operatorów, pracowników i osób postronnych. Ponadto informacje na temat skutków działania pewnych istotnych z toksykologicznego punktu widzenia metabolitów były niedostateczne, nie wykazano zatem, że szacowane narażenie konsumentów wynikające z krótkoterminowego i długoterminowego pobrania z jadalnych produktów roślinnych jest dopuszczalne.

(7)

Powiadamiający przedłożył w nowej dokumentacji nowe dane i informacje. Dokonano ponownej oceny zgodnie z dodatkowym sprawozdaniem i wnioskami EFSA. Nowe dane wskazują, że można wykluczyć genotoksyczność malationu zawierającego nie więcej niż 2 g/kg izomalationu. Możliwe jest zatem określenie dopuszczalnych poziomów narażenia operatorów, pracowników i osób postronnych. Stosowanie środka przez osoby, które niezawodowo wykonują zabiegi chemicznej ochrony roślin, budzi jednak obawy, ponieważ nie można założyć, że używają one odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej. Z tego względu nie powinno się udzielić zezwolenia na takie stosowanie.

(8)

Bez uszczerbku dla tych ustaleń należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym należy wprowadzić obowiązek przedstawienia przez powiadamiającego dalszych informacji dotyczących pobrania przez konsumentów, oceny ostrego i długotrwałego zagrożenia dla ptaków owadożernych oraz ilościowego określenia różnych mocy malaoksonu i malationu, zanim zostaną udzielone zezwolenia. W odniesieniu do narażenia konsumentów aktualnie dostępne informacje pozwalają jednak stwierdzić, że zagrożenie to jest dopuszczalne, biorąc pod uwagę istniejący szeroki margines bezpieczeństwa.

(9)

W rezultacie dodatkowe dane i informacje dostarczone przez powiadamiającego pozwalają na rozwianie tych wątpliwości, które doprowadziły do niewłączenia. Nie pojawiły się żadne inne otwarte kwestie naukowe.

(10)

Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające malation zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć malation do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG.

(12)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Tolilfluanid jest wymieniony w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG zawierającym wykaz substancji czynnych dopuszczonych do stosowania w środkach ochrony roślin.

(2)

Decyzją Komisji 2007/322/WE z dnia 4 maja 2007 r. ustanawiającą środki ochronne w odniesieniu do zastosowań środków ochrony roślin zawierających tolylfluanid, powodujących skażenie wody pitnej (2), zdecydowano, że państwa członkowskie, w których do uzdatniania wody pitnej stosuje się ozon, zakażą wszelkiego stosowania tolilfluanidu, które może doprowadzić do skażenia wody pitnej nitrozoaminami. Powodem decyzji było odkrycie, że stosowanie takiej metody może prowadzić do przekształcenia się metabolitu tej substancji czynnej, N,N-dimetylosulfamidu, w nitrozoaminy, które są szkodliwe dla zdrowia ludzi.

(3)

Na mocy decyzji 2007/322/WE państwa członkowskie miały również dopilnować, aby powiadamiający, na wniosek którego tolilfluanid został włączony do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, dostarczył badania dotyczące działania wypłukującego tej substancji czynnej oraz warunków, w których można wykluczyć tworzenie się nitrozoamin.

(4)

W dniu 5 lipca 2007 r. powiadamiający, Bayer CropScience, dostarczył państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy wymagane badania i informacje dotyczące fizycznego, chemicznego i toksykologicznego obiegu i zachowania metabolitu, N,N-dimetylosulfamidu, oraz jego właściwości ekotoksykologicznych.

(5)

W dniu 20 lutego 2008 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji uzupełnienie do sprawozdania z oceny tych badań i informacji. Uzupełnienie to zostało poddane wzajemnemu przeglądowi przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, w dniu 22 stycznia 2010 r.

(6)

W uzupełnieniu stwierdzono, że nie udało się rozwiać obaw dotyczących działania wypłukującego tolilfluanidu oraz tworzenia się nitrozoamin. Ponadto zaobserwowano, że stosowanie środków ochrony roślin zawierających tolilfluanid może powodować niedopuszczalne stężenia metabolitu, N,N-dimetylosulfamidu, w wodach gruntowych. W związku z tym uznano, że tolilfluanid przestał spełniać wymagania art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

(7)

Powiadamiający przedstawił swoje uwagi dotyczące uzupełnienia do sprawozdania z oceny. Uwagi te zostały dokładnie przeanalizowane. Pomimo przedstawionych przez powiadamiającego argumentów nie udało się jednak rozwiać istniejących obaw, a oceny dokonane na podstawie przedłożonych informacji nie wykazały, by można było oczekiwać, że w proponowanych warunkach stosowania środki ochrony roślin zawierające tolilfluanid zasadniczo spełniały wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

(8)

Należy zatem wykreślić tolilfluanid z załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(9)

Należy podjąć odpowiednie środki, aby istniejące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tolilfluanid zostały wycofane w ustalonym, możliwie jak najkrótszym, czasie i nie były odnawiane oraz, aby nie były udzielane nowe zezwolenia na te produkty.

(10)

Uwzględniając rodzaj zagrożeń stwarzanych przez tę substancję czynną, okres przyznany przez państwa członkowskie na likwidację, składowanie, wprowadzanie do obrotu lub zużycie istniejących zapasów środków ochrony roślin zawierających tolilfluanid powinien być możliwie jak najkrótszy i upłynąć najpóźniej po 1 roku od czasu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(11)

Niniejsza dyrektywa nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla tolilfluamidu, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, w celu ewentualnego włączenia go do załącznika I.

(12)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

a)

zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tolilfluanid zostały cofnięte w terminie najpóźniej do dnia 30 listopada 2010 r.;

b)

zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tolilfluanid nie były udzielane ani odnawiane począwszy od dnia 1 grudnia 2010 r.

(1)

Grypa ptaków jest zakaźną chorobą wirusową drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli wywierającą poważny wpływ na rentowność gospodarstw drobiarskich, co z kolei wywołuje zakłócenia w handlu wewnątrz Unii oraz w wywozie do państw trzecich.

(2)

W przypadku wystąpienia ogniska grypy ptaków zachodzi ryzyko rozprzestrzenienia się czynnika chorobotwórczego na inne gospodarstwa drobiarskie w danym państwie członkowskim, a także w innych państwach członkowskich lub w państwach trzecich poprzez handel żywym drobiem lub otrzymanymi z niego produktami.

(3)

W dyrektywie Rady 2005/94/WE (2) wprowadzającej unijne środki zwalczania grypy ptaków określono środki, które w przypadku wystąpienia ogniska tej choroby powinny być natychmiast wdrożone przez państwa członkowskie w trybie pilnym w celu zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się wirusa.

(4)

W decyzji 2009/470/WE ustalono procedury regulujące wkład finansowy Unii przeznaczony na specyficzne środki weterynaryjne, w tym środki stosowane w stanach zagrożenia. Zgodnie z art. 4 ust. 2 tej decyzji państwa członkowskie otrzymują wkład finansowy przeznaczony na pokrycie wydatków niektórych środków służących zwalczaniu grypy ptaków.

(5)

Artykuł 4 ust. 3 tiret pierwsze i drugie decyzji 2009/470/WE ustanawia zasady dotyczące udziału procentowego w wydatkach poniesionych przez państwo członkowskie, który może zostać pokryty w ramach wkładu finansowego Unii.

(6)

Wkład finansowy Unii przeznaczony na środki stosowane w stanach zagrożenia, służące zwalczaniu grypy ptaków podlega zasadom zawartym w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 349/2005 z dnia 28 lutego 2005 r. ustanawiającym zasady dotyczące finansowania przez Wspólnotę środków stosowanych w stanach zagrożenia oraz zwalczania niektórych chorób zwierzęcych określonych w decyzji Rady 90/424/EWG (3).

(7)

W 2009 r. w Republice Czeskiej, Niemczech, Hiszpanii, Francji i we Włoszech wystąpiły ogniska grypy ptaków. W celu zwalczenia ognisk tej choroby Republika Czeska, Niemcy, Hiszpania, Francja i Włochy wprowadziły środki zgodne z dyrektywą 2005/94/WE.

(8)

Władze Republiki Czeskiej, Niemiec, Hiszpanii, Francji i Włoch wykazały za pomocą sprawozdań przedłożonych Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt oraz poprzez regularne przekazywanie informacji o rozwoju sytuacji związanej z wystąpieniem choroby, że skutecznie wdrożyły środki zwalczania przewidziane w dyrektywie 2005/94/WE, doprowadzając do szybkiego powstrzymania rozprzestrzeniania się choroby.

(9)

Władze Republiki Czeskiej, Niemiec, Hiszpanii, Francji i Włoch całkowicie wypełniły zatem zobowiązania techniczne i administracyjne dotyczące środków przewidzianych w art. 4 ust. 2 decyzji 2009/470/WE oraz w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 349/2005.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w grudniu 2003 r. Francja otrzymała od przedsiębiorstwa ISK Biosciences Europe S.A. wniosek o włączenie substancji czynnej flonikamid do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2004/686/WE (2) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji, określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w styczniu 2003 r. Niderlandy otrzymały od przedsiębiorstwa Enhold B.V. wniosek o włączenie substancji czynnej tiosiarczan srebra do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2003/850/WE (3) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji, określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.

(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w listopadzie 2005 r. Austria otrzymała od przedsiębiorstwa Bayer CropScience AG wniosek o włączenie substancji czynnej tembotrion do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2006/586/WE (4) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji, określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.

(4)

Potwierdzenie kompletności dokumentacji było niezbędne, aby umożliwić ich szczegółowe zbadanie, a także aby umożliwić państwom członkowskim przyznawanie tymczasowych zezwoleń na okresy do trzech lat na środki ochrony roślin zawierające substancje czynne, których to dotyczy, przy spełnieniu warunków określonych w art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności warunku odnoszącego się do szczegółowej oceny substancji czynnych i środków ochrony roślin w świetle wymogów określonych w tej dyrektywie.

(5)

Wpływ tych substancji czynnych na zdrowie człowieka i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do zastosowań proponowanych przez wnioskodawców. Państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców przedłożyły Komisji odpowiednie projekty sprawozdań z oceny w dniach 3 czerwca 2005 r. (flonikamid), 9 listopada 2005 r. (tiosiarczan srebra) i 2 lutego 2007 r. (tembotrion).

(6)

Po przedłożeniu projektów sprawozdań z oceny przez państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców stwierdzono, że należy zwrócić się do wnioskodawców o dalsze informacje oraz zwrócić się do państw członkowskich pełniących rolę sprawozdawców o zbadanie tych informacji i przedstawienie ich oceny. W związku z powyższym dokumentacje są w dalszym ciągu badane, a zakończenie ich oceny nie będzie możliwe w terminie przewidzianym w dyrektywie 91/414/EWG w związku z decyzją Komisji 2008/353/WE (5) (flonikamid) oraz decyzją Komisji 2008/56/WE (6) (tiosiarczan srebra).

(7)

Ponieważ dotychczasowa ocena nie daje żadnego powodu do bezpośrednich obaw, należy umożliwić państwom członkowskim przedłużenie na okres 24 miesięcy tymczasowych zezwoleń przyznanych na środki ochrony roślin zawierające wspomniane substancje, zgodnie z przepisami art. 8 dyrektywy 91/414/EWG, aby umożliwić prowadzenie dalszego badania dokumentacji. Oczekuje się, że ocena i proces decyzyjny w odniesieniu do decyzji w sprawie ewentualnego włączenia flonikamidu, tiosiarczanu srebra i tembotrionu do załącznika I do tej dyrektywy zostaną zakończone w ciągu 24 miesięcy.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,