(1)

Produkcja niektórych produktów rolnych i przemysłowych w Unii Europejskiej jest niewystarczająca aby spełnić szczególne wymagania sektorów przemysłu wykorzystujących te produkty w Unii. Zaopatrzenie Unii w te produkty jest więc w znacznym stopniu uzależnione od przywozu z państw trzecich. Najpilniejsze potrzeby Unii w zakresie przedmiotowych produktów powinny być zaspokajane niezwłocznie, na najkorzystniejszych warunkach. Kontyngenty taryfowe Unii o preferencyjnych stawkach celnych powinny z tego powodu zostać otwarte w granicach stosownych ilości, w taki sposób aby nie powodowało to zakłócenia rynków takich produktów czy trudności w uruchamianiu czy rozwoju produkcji w Unii.

(2)

Niezbędne jest zapewnienie wszystkim importerom w Unii równego i niezakłóconego dostępu do tych kontyngentów oraz zapewnienie nieprzerwanego stosowania stawek ustanowionych dla kontyngentów w odniesieniu do całego przywozu przedmiotowych produktów do wszystkich państw członkowskich, aż do wyczerpania kontyngentów.

(3)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1) przewiduje utworzenie systemu zarządzania kontyngentami taryfowymi, który zapewnia równy i nieprzerwany dostęp do kontyngentów oraz nieprzerwane stosowanie stawek zgodnie z porządkiem chronologicznym dat przyjęcia zgłoszeń o dopuszczenie do swobodnego obrotu. Komisja oraz państwa członkowskie powinny zatem zarządzać kontyngentami taryfowymi otwartymi na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z tym systemem.

(4)

Wielkości kontyngentów są podawane przeważnie w tonach. W przypadku niektórych produktów, dla których zostaje otwarty autonomiczny kontyngent taryfowy, jego wielkość ustalana jest w innych jednostkach miary. Jeżeli dla tych produktów nie określono uzupełniającej jednostki miary w Nomenklaturze Scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (2), może zaistnieć niepewność w odniesieniu do stosowanej jednostki miary. Aby zapewnić przejrzystość oraz lepszą jakość zarządzania kontyngentami należy zatem przewidzieć, że w celu skorzystania z tych autonomicznych kontyngentów taryfowych, w zgłoszeniu o dopuszczenie do swobodnego obrotu należy podać dokładną ilość przywożonych produktów z zastosowaniem jednostki miary wielkości kontyngentu określonej dla tych produktów w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 2505/96 z dnia 20 grudnia 1996 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe (3) było wielokrotnie zmieniane. W celu zachowania przejrzystości rozporządzenie to należy uchylić i zastąpić w całości.

(6)

Środki niezbędne dla przyjęcia zmian do niniejszego rozporządzenia wynikające ze zmian kodów Nomenklatury Scalonej i TARIC powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (4).

(7)

Ponieważ kontyngenty taryfowe muszą stać się skuteczne od dnia 1 stycznia 2010 r., niniejsze rozporządzenie powinno stosować się od tej samej daty i wejść w życie bezzwłocznie,

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu enzymatycznego proteazy seryny wytwarzanej przez Bacillus licheniformis (DSM 19670) jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 2 i 7 lipca 2009 r. (2), że preparat enzymatyczny proteazy seryny wytwarzanej przez Bacillus licheniformis (DSM 19670) nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, ludzi ani na środowisko naturalne, a stosowanie tego preparatu poprawia użytkowość zwierząt. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie z metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu enzymatycznego endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588) jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, kur niosek, kaczek i indyków rzeźnych, który ma zostać sklasyfikowany w kategorii „dodatki zootechniczne”.

(4)

W swoich opiniach z dnia 12 i 19 września 2007 r. (2), z dnia 22 listopada 2007 r. (3) oraz z dnia 2 lipca 2009 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że preparat enzymatyczny endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588) nie wywiera szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, ludzi ani na środowisko naturalne oraz że stosowanie tego preparatu poprawia produkcyjność zwierząt. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania specjalnych wymogów dotyczących monitorowania rynku po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r. zostały ustalone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1290/2009 (3).

(2)

Ponieważ obliczona średnia należności celnych przywozowych różni się o 5 EUR/t od ustalonej należności, należy wprowadzić odpowiednią korektę należności celnych przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (UE) nr 1290/2009.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1290/2009,

(1)

Bułgaria złożyła wniosek do Komisji o zezwolenie na wykorzystanie rachunków narodowych za lata poprzedzające przedostatni rok oraz przybliżonych danych szacunkowych do obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji wymienionych w części B pkt 10 załącznika X do dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2).

(2)

Do celów podziału transakcji według kategorii statystycznych, przewidzianego w art. 4 ust. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, Bułgaria nie jest w stanie wykorzystać rachunków narodowych z roku przedostatniego w stosunku do roku budżetowego, dla którego należy obliczyć podstawę zasobów opartych na VAT. W związku z tym należy upoważnić Bułgarię do wykorzystywania rachunków narodowych z lat poprzedzających przedostatni rok.

(3)

Bułgaria jest upoważniona do zwolnienia z podatku jednej kategorii transakcji (międzynarodowy przewóz osób), o której mowa w części B załącznika X dyrektywy 2006/112/WE, w oparciu o sekcję 6 ust. 1 (Podatki) załącznika VI do aktu przystąpienia Republiki Bułgarii do Wspólnot Europejskich (3). Transakcje te należy uwzględnić przy określaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT.

(4)

Bułgaria nie jest w stanie obliczyć dokładnej podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 załącznika X do dyrektywy 2006/112/WE. Przeprowadzenie dokładnych obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów Bułgarii opartych na VAT. Bułgaria jest w stanie dokonać obliczeń w oparciu o przybliżone dane szacunkowe dotyczące przedmiotowej kategorii transakcji. Należy zatem upoważnić Bułgarię do obliczania podstawy VAT w oparciu o przybliżone dane szacunkowe zgodnie z art. 6 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89.

(5)

W celu zachowania przejrzystości oraz pewności prawa należy ograniczyć w czasie stosowanie niniejszego upoważnienia,

(1)

Na mocy art. 371 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2) określone państwa członkowskie mają prawo utrzymać zwolnienie z podatku w odniesieniu do pewnych rodzajów transakcji. Transakcje te należy uwzględniać przy określaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT.

(2)

Na mocy art. 371 dyrektywy 2006/112/WE Irlandia ma prawo utrzymać zwolnienie w odniesieniu do transakcji wymienionych w części B pkt 10 załącznika X do wspomnianej dyrektywy.

(3)

Irlandia złożyła wniosek do Komisji o udzielenie zezwolenia na wykorzystywanie określonych przybliżonych danych szacunkowych w celu obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT, ponieważ w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 załącznika X do dyrektywy VAT, nie jest w stanie obliczyć dokładnej podstawy zasobów własnych opartych na VAT. Przeprowadzenie dokładnych obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów własnych Irlandii opartych na VAT. Irlandia jest w stanie dokonać obliczeń w oparciu o przybliżone dane szacunkowe dotyczące przedmiotowej kategorii transakcji. Należy zatem upoważnić Irlandię do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT w oparciu o przybliżone dane szacunkowe zgodnie z art. 6 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89.

(4)

W celu zachowania przejrzystości oraz pewności prawa należy ograniczyć w czasie stosowanie niniejszego upoważnienia,

—

Przewóz osób (pkt 10).

(1)

Na mocy art. 376 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2) Hiszpania ma prawo utrzymać zwolnienie z podatku w odniesieniu do określonych rodzajów transakcji. Transakcje te należy uwzględnić w celu określenia zasobów własnych opartych na VAT.

(2)

Na mocy art. 376 dyrektywy 2006/112/WE Hiszpania ma prawo utrzymać zwolnienie w odniesieniu do usług świadczonych przez twórców wymienionych w części B pkt 2 załącznika X do wspomnianej dyrektywy.

(3)

Hiszpania złożyła wniosek do Komisji o zezwolenie jej na nieuwzględnianie usług świadczonych przez twórców, ponieważ nie jest w stanie obliczyć dokładnej podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 2 załącznika X do dyrektywy 2006/112/WE. Przeprowadzenie dokładnych obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów własnych Hiszpanii opartych na VAT. Należy zatem upoważnić Hiszpanię do nieuwzględniania usług świadczonych przez twórców zgodnie z art. 6 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89.

(4)

W celu zachowania przejrzystości oraz pewności prawa należy ograniczyć w czasie stosowanie niniejszego upoważnienia,

—

Usługi świadczone przez twórców (pkt 2).

(1)

Na mocy art. 371 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2) określone państwa członkowskie mają prawo utrzymać zwolnienie z podatku w odniesieniu do pewnych rodzajów transakcji. Transakcje te należy uwzględniać przy określeniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT.

(2)

Na mocy art. 371 dyrektywy 2006/112/WE Włochy mają prawo utrzymać zwolnienie w odniesieniu do transakcji wymienionych w części B pkt 10 załącznika X do wspomnianej dyrektywy.

(3)

Włochy złożyły wniosek do Komisji o udzielenie zezwolenia na wykorzystywanie określonych przybliżonych danych szacunkowych w celu obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT, ponieważ w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 załącznika X do dyrektywy VAT, nie są w stanie obliczyć dokładnej podstawy zasobów własnych opartych na VAT. Przeprowadzenie dokładnych obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów własnych Włoch opartych na VAT. Włochy są w stanie dokonać obliczeń w oparciu o przybliżone dane szacunkowe dotyczące przedmiotowej kategorii transakcji. Należy zatem upoważnić Włochy do obliczania podstawy VAT w oparciu o przybliżone dane szacunkowe zgodnie z art. 6 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89.

(4)

W celu zachowania przejrzystości oraz pewności prawa należy ograniczyć w czasie stosowanie niniejszego upoważnienia,

—

Przewóz osób (pkt 10).

(1)

Rekompensata do podstawy zasobów pochodzących z VAT opiera się na art. 6 ust. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, który stanowi, że jeżeli państwo członkowskie, na mocy art. 176 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2), ogranicza lub wyłącza prawo odliczania naliczonego podatku VAT, wówczas podstawa zasobów własnych uzyskanych z tytułu podatku VAT może być określana tak, jakby korzystanie z prawa odliczania nie zostało ograniczone. Ma to zastosowanie jedynie w odniesieniu do zakupu samochodów osobowych używanych do celów działalności gospodarczej oraz paliwa do tych samochodów oraz w odniesieniu do kosztów leasingu i wynajmu, jak również konserwacji i napraw takich samochodów. Austria zaproponowała projekt wieloczęściowego rozwiązania dotyczącego obliczania rekompensaty do jej własnej podstawy zasobów własnych pochodzących z VAT, które obejmuje metodę opartą o sześć podkategorii.

(2)

Na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 rozwiązanie zaproponowane przez Austrię zostało zbadane w całości przez Komitet Doradczy ds. Zasobów Własnych na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2009 r. W trakcie badania ujawniły się różnice opinii w Komitecie w odniesieniu do jednej z podkategorii przewidzianych w proponowanym rozwiązaniu. Podkategoria ta dotyczy proponowanej metody obliczania elementu rekompensaty do zharmonizowanej podstawy zasobów własnych pochodzących z VAT, związanego z prywatnym użytkowaniem. Projekt decyzji o odrzuceniu tej podkategorii przewidzianej w rozwiązaniu przedstawionym przez Austrię przedłożono Komitetowi Doradczemu ds. Zasobów Własnych, który wydał pozytywną opinię w dniu 10 grudnia 2009 r.

(3)

Przy obliczaniu elementu dotyczącego prywatnego użytkowania, przy braku aktualnych danych można stosować metody alternatywne. Aby zagwarantować, że metody te zapewnią jednolite podejście do obliczania rekompensaty, należy je oprzeć na ogólnie przyjętych założeniach.

(4)

Austria nakłada na podatników obowiązek zarządzania rzeczywistymi danymi dotyczącymi wykorzystywania na prywatne potrzeby samochodów używanych do działalności gospodarczej. Jednakże dla uproszczenia procedur administracyjnych Austria zaproponowała rozwiązanie na potrzeby obliczania elementu dotyczącego prywatnego użytkowania z wykorzystaniem ogólnych danych statystycznych w połączeniu z zasadami amortyzacji opracowanymi na potrzeby niepodlegającego harmonizacji opodatkowania dochodów osób prawnych. Ponieważ proponowane rozwiązanie sprawia, że element związany z prywatnym użytkowaniem ma znacznie mniejszy udział w proporcji niż ma to miejsce w przypadku innych państw członkowskich, stoi ono w sprzeczności z wymaganym jednolitym sposobem obliczania rekompensaty. Zaproponowane przez Austrię rozwiązane dotyczące obliczania elementu związanego z prywatnym użytkowaniem samochodów nabytych na potrzeby działalności gospodarczej należy zatem odrzucić,

(1)

Dyrektywa 2001/95/WE stanowi, że normy europejskie są ustanawiane przez europejskie organy normalizacyjne. Normy te powinny stanowić gwarancję, że produkty spełniają ogólne wymogi bezpieczeństwa przewidziane w dyrektywie.

(2)

Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE produkt uważa się za bezpieczny, w odniesieniu do zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych normami krajowymi, jeżeli spełnia dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich.

(3)

W 2006 r. Komisja, we współpracy z organami krajowymi, krajowymi organami normalizacyjnymi, organizacjami konsumenckimi, organizacjami ds. bezpieczeństwa produktów, podmiotami gospodarczymi i laboratoriami badawczymi, zleciła badanie (2) obejmujące ocenę bezpieczeństwa kilku artykułów pielęgnacyjnych dla dzieci, stosowanych powszechnie w pielęgnacji niemowląt oraz dzieci do 5 roku życia.

(4)

W odniesieniu do tych produktów zgromadzono w ramach badania statystyki wypadków i obrażeń ciała z UE i innych regionów świata oraz dokonano kompleksowej oceny ryzyka w oparciu o identyfikację głównych zagrożeń i ocenę scenariuszy narażenia.

(5)

Zakres przedmiotowy badania obejmował produkty takie jak, między innymi, krzesełka do kąpieli, akcesoria kąpielowe i wanienki, ze stelażem i bez stelaża. Ustalono, że produkty te, wykorzystywane do kąpieli niemowląt i dzieci, stwarzają poważne ryzyko wypadków, przede wszystkim utonięcia, które to wypadki z uwagi na młody wiek użytkowników często mają charakter śmiertelny.

(6)

Jak konsekwentnie dowodzą dane i statystyki z wypadków, ryzyko utonięcia związane jest z tym, że ostrzeżenia i zalecenia dotyczące bezpieczeństwa użytkowania produktów są niewystarczające, niejednoznaczne i niezauważalne, a także z niedostateczną odpornością i wytrzymałością konstrukcyjną tych produktów. Statystyki i konkretne przypadki ukazują ponadto, że użytkowanie tych produktów i niedostateczny nadzór ze strony opiekuna stwarza także ryzyko przewrócenia się, obrażeń ciała oraz połknięcia drobnych części.

(7)

Mimo że dostępne są obszerne informacje z całego świata dotyczące wypadków podczas kąpieli dzieci, takich jak utonięcia czy obrażenia ciała, to nie potwierdzono występowania bezpośredniej korelacji między użytkowaniem akcesoriów kąpielowych a wypadkami, w tym śmiertelnymi. Naukowcy i literatura naukowa na świecie są zgodni co do tego, że nie ma rozstrzygających dowodów na istnienie związku między wzrostem liczby wypadków a użytkowaniem akcesoriów kąpielowych (3). Niektórzy naukowcy twierdzą nawet, na podstawie zaobserwowanych ostatnio tendencji rosnących w zakresie sprzedaży krzesełek do kąpieli przy jednoczesnym spadku liczby wypadków i utonięć podczas kąpieli, że stosowanie takich krzesełek ma „pewien niewielki efekt ochronny” (4).

(8)

W przypadku żadnego z wymienionych trzech rodzajów produktów nie ma stosownych norm europejskich. Dlatego konieczne jest określenie szczegółowych wymogów zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/95/WE, umożliwiających zwrócenie się do organów normalizacyjnych o opracowanie stosownych norm w celu zmniejszenia ryzyka związanego z użytkowaniem krzesełek do kąpieli, akcesoriów kąpielowych i wanienek (w tym także ze stelażem) przy kąpieli niemowląt i dzieci. Normy takie powinny być opracowane zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (5). Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE odniesienie do przyjętej normy powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(9)

Po opracowaniu stosownych norm, z zastrzeżeniem, że Komisja postanowi opublikować odniesienie do nich w Dzienniku Urzędowym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE, należy przyjąć, że krzesełka do kąpieli, akcesoria kąpielowe i wanienki (w tym także ze stelażem) produkowane zgodnie z takimi normami spełniają, w odniesieniu do wymogów bezpieczeństwa objętych normami, ogólne wymogi bezpieczeństwa określone w dyrektywie 2001/95/WE.

(10)

W celu podniesienia obecnego poziomu bezpieczeństwa użytkowania tych produktów konieczne jest podjęcie stosownych działań w zakresie normalizacji i zapewnienie rodzicom i dorosłym opiekunom informacji na temat przeznaczenia i bezpiecznego użytkowania takich produktów.

(11)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE,

—

„krzesełka do kąpieli niemowląt” oznaczają produkty, które pozwalają utrzymać dziecko w pozycji siedzącej w czasie kąpieli; produkty takie przeznaczone są wyłącznie dla dzieci, które są w stanie samodzielnie siedzieć w pozycji wyprostowanej i nie należy ich stosować, w przypadku gdy dziecko zaczyna podciągać się do pozycji stojącej,

—

„akcesoria kąpielowe dla niemowląt” oznaczają produkty, które pozwalają utrzymać dziecko w pozycji półleżącej lub leżącej w czasie kąpieli; produkty takie przeznaczone są dla dzieci od narodzin do momentu, w którym dziecko jest w stanie samodzielnie siedzieć w pozycji wyprostowanej,

—

„wanienki dla niemowląt i dzieci” oznaczają produkty przeznaczone do kąpieli dzieci od narodzin do 12 miesiąca życia; produkty takie mogą być stosowane jako produkty samodzielne, umieszczone w zwykłej wannie, na jej krawędzi lub na podłodze, bądź też w połączeniu ze stelażem.