ISSN 1725-5139 doi:10.3000/17255139.L_2009.199.pol |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Tom 52 |
|
|
II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
|
|
|
DECYZJE |
|
|
|
Rada |
|
|
|
2009/556/WE |
|
|
* |
||
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa
ROZPORZĄDZENIA
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 688/2009
z dnia 30 lipca 2009 r.
ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 lipca 2009 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(2) Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
(EUR/100 kg) |
||
Kod CN |
Kod krajów trzecich (1) |
Standardowa stawka celna w przywozie |
0702 00 00 |
MK |
27,8 |
XS |
31,8 |
|
ZZ |
29,8 |
|
0707 00 05 |
MK |
23,0 |
TR |
100,7 |
|
ZZ |
61,9 |
|
0709 90 70 |
TR |
98,5 |
ZZ |
98,5 |
|
0805 50 10 |
AR |
69,6 |
UY |
54,4 |
|
ZA |
62,4 |
|
ZZ |
62,1 |
|
0806 10 10 |
EG |
151,9 |
MA |
152,5 |
|
TR |
129,4 |
|
ZA |
114,6 |
|
ZZ |
137,1 |
|
0808 10 80 |
AR |
119,0 |
BR |
73,0 |
|
CL |
91,0 |
|
CN |
81,7 |
|
NZ |
95,5 |
|
US |
105,4 |
|
ZA |
92,4 |
|
ZZ |
94,0 |
|
0808 20 50 |
AR |
114,1 |
CL |
56,4 |
|
TR |
153,3 |
|
ZA |
105,8 |
|
ZZ |
107,4 |
|
0809 10 00 |
TR |
148,9 |
ZZ |
148,9 |
|
0809 20 95 |
CA |
324,1 |
TR |
250,2 |
|
US |
307,8 |
|
ZZ |
294,0 |
|
0809 30 |
TR |
153,7 |
ZZ |
153,7 |
|
0809 40 05 |
BA |
39,5 |
ZZ |
39,5 |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/3 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 689/2009
z dnia 29 lipca 2009 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 (1), w szczególności jego art. 13 ust. a) i d),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 329/2007 zawiera wykaz produktów podwójnego zastosowania w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania (2), które to produkty mogłyby posłużyć do rozwoju północnokoreańskich programów związanych z bronią jądrową, inną bronią masowego rażenia lub pociskami balistycznymi, określonych przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, i do których należy stosować zakaz ustanowiony w art. 2 ust. 1 oraz art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 329/2007. |
(2) |
W dniu 16 lipca 2009 r. Komitet ds. Sankcji stwierdził, że niektóre towary powinny podlegać temu zakazowi. W związku z tym należy uzupełnić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 329/2007. |
(3) |
Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 329/2007 załącznik IV do tego rozporządzenia powinien wymieniać osoby, podmioty i organy określone przez Komitet ds. Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ, których fundusze i zasoby gospodarcze mają zostać zamrożone. |
(4) |
W dniu 16 lipca 2009 r. Komitet ds. Sankcji ustalił, że pewnym osobom fizycznym i prawnym, podmiotom i organom należy zamrozić fundusze i zasoby gospodarcze. |
(5) |
W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załącznik IV. |
(6) |
W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach I i IV rozporządzenia (WE) nr 329/2007 wprowadza się zmiany określone w załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Eneko LANDÁBURU
Dyrektor Generalny ds. Stosunków Zewnętrznych
(1) Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 1.
(2) Dz.U. L 159 z 30.6.2000, s. 1.
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 329/2007 wprowadza się następujące zmiany:
W wykazie „1.1 Materiały, substancje chemiczne, mikroorganizmy i toksyny” podczęść 1.1 A „Towary” dodaje się następujące pozycje:
„I.1 A.058 |
— |
Grafit, inny niż określony w pozycjach I.0 A.012 i I.1 A.028, taki jak: grafit zaprojektowany lub przeznaczony do wykorzystania w maszynach do obróbki elektroerozyjnej (EDM) |
I.1 A.059 |
— |
»Materiały włókniste lub włókienkowe«, inne niż określone w pozycjach I.1 A.024 i I.1 A.034, takie jak: »Materiały włókniste lub włókienkowe« z grupy aramidów (Kevlar® i materiały do niego podobne)” |
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 329/2007 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
W tytule „Osoby fizyczne” dodaje się następujące wpisy:
|
2) |
W tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się następujące wpisy:
|
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/6 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 690/2009
z dnia 30 lipca 2009 r.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 wymaga, aby wyroby, części i wyposażenie spełniały wymogi ochrony środowiska naturalnego, zawarte w załączniku 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (zwanej dalej „konwencją chicagowską”), według wydania z dnia 24 listopada 2005 r. dla tomu I i II, z wyjątkiem dodatków. |
(2) |
Załącznik 16 do konwencji chicagowskiej został zmieniony od czasu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 216/2008, w celu włączenia poprawki 9 tomu I i poprawki 6 tomu II z dnia 7 marca 2008 r., obie poprawki obowiązujące od dnia 20 listopada 2008 r. |
(3) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu opierają się na opinii wydanej przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną dalej „Agencją”) zgodnie z art. 17 ust. 2 lit. b) i art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008. Agencja poinformowała, że rozporządzenie (WE) nr 216/2008 powinno zostać zmienione w celu uwzględnienia zmian w konwencji chicagowskiej. |
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 216/2008. |
(5) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 65 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 otrzymuje brzmienie:
„1. Wyroby, części i akcesoria spełniają wymagania dotyczące ochrony środowiska, zawarte w poprawce 9 tomu I i poprawce 6 tomu II załącznika 16 do konwencji chicagowskiej, w wersji obowiązującej na dzień 20 listopada 2008 r., z wyjątkiem dodatków do załącznika 16.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Antonio TAJANI
Wiceprzewodniczacy
(1) Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/7 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 691/2009
z dnia 30 lipca 2009 r.
umożliwiające płatności zaliczkowe, które mają być wypłacane od dnia 16 października 2009 r. z tytułu: premii mlecznej i płatności dodatkowej, płatności obszarowej z tytułu roślin uprawnych, płatności bezpośrednich w ramach środków ustanowionych w programach POSEI i programach dotyczących wysp Morza Egejskiego, systemu płatności jednolitej, specjalnej płatności z tytułu uprawy ryżu, premii z tytułu roślin białkowych, premii w sektorze mięsa baraniego i koziego, płatności z tytułu wołowiny i cielęciny oraz systemu jednolitej płatności obszarowej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1), w szczególności jego art. 29 ust. 4 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 29 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 płatności w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia dokonywane są w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 30 czerwca kolejnego roku kalendarzowego. Jednakże art. 29 ust. 4 lit. a) wspomnianego rozporządzenia pozwala Komisji na umożliwienie dokonania płatności zaliczkowych. |
(2) |
W wyniku niskich cen produktów rolnych i wysokich kosztów produkcji w 2009 r. rolnicy napotykają poważne problemy finansowe i trudności związane z przepływami środków pieniężnych. W celu udzielenia pomocy na rzecz zmniejszenia tych trudności należy umożliwić rolnikom otrzymanie płatności zaliczkowych w wysokości do 70 % wartości systemów wsparcia, jeżeli konieczna weryfikacja spełniania warunków kwalifikowalności zgodnie z art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 może zostać przeprowadzona przed dokonaniem takiej płatności zaliczkowej. Do wspomnianych systemów wsparcia należą: premia mleczna i płatność dodatkowa oraz płatność obszarowa z tytułu roślin uprawnych przewidziane w tytule IV rozdziały 7 i 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (2), płatności bezpośrednie w ramach środków ustanowionych w programach POSEI przewidzianych w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 247/2006 (3) oraz płatności bezpośrednie w ramach środków ustanowionych w programach dotyczących wysp Morza Egejskiego przewidzianych w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 1405/2006 (4), system płatności jednolitej, specjalna płatność z tytułu uprawy ryżu, premia z tytułu roślin białkowych, premie w sektorze mięsa baraniego i koziego, płatności z tytułu wołowiny i cielęciny oraz system jednolitej płatności obszarowej przewidziane odpowiednio w tytule III, tytule IV rozdział 1 sekcje 1, 3, 10 i 11 oraz tytule V rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
(3) |
W celu zagwarantowania, że płatności zostaną zaksięgowane w ramach roku budżetowego 2010, należy ich dokonać począwszy od dnia 16 października 2009 r. Konieczna weryfikacja spełniania warunków kwalifikowalności zgodnie z art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 powinna jednak zostać przeprowadzona przed dokonaniem płatności zaliczkowych z uwagi na właściwe zarządzanie finansowe. |
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Począwszy od dnia 16 października 2009 r. i pod warunkiem że zakończono weryfikację spełniania warunków kwalifikowalności zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie mogą dokonywać płatności zaliczkowych w wysokości do 70 % płatności w odniesieniu do wniosków złożonych w 2009 r., z tytułu następujących systemów wsparcia:
a) |
premia mleczna i płatność dodatkowa oraz płatność obszarowa z tytułu roślin uprawnych przewidziane w tytule IV rozdziały 7 i 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; |
b) |
płatności bezpośrednie w ramach środków ustanowionych w programach POSEI przewidzianych w tytule III rozporządzenia (WE) nr 247/2006; |
c) |
płatności bezpośrednie w ramach środków ustanowionych w programach dotyczących wysp Morza Egejskiego przewidzianych w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1405/2006; oraz |
d) |
system płatności jednolitej, specjalna płatność z tytułu uprawy ryżu, premia z tytułu roślin białkowych, premie w sektorze mięsa baraniego i koziego, płatności z tytułu wołowiny i cielęciny oraz system jednolitej płatności obszarowej przewidziane odpowiednio w tytule III, tytule IV rozdział 1 sekcje 1, 3, 10 i 11 oraz tytule V rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Mariann FISCHER BOEL
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16.
(2) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1
(3) Dz.U. L 42 z 14.2.2006, s. 1.
(4) Dz.U. L 265 z 26.9.2006, s. 1.
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/9 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 692/2009
z dnia 30 lipca 2009 r.
wszczynające przegląd pod kątem nowego eksportera dotyczący rozporządzenia Rady (WE) nr 1001/2008 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących m.in. z Malezji, uchylające cło w odniesieniu do przywozu od jednego eksportera w tym kraju i poddające ten przywóz wymogowi rejestracji
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. WNIOSEK O PRZEPROWADZENIE PRZEGLĄDU
(1) |
Komisja otrzymała wniosek o przeprowadzenie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Pantech Steel Industries SDN. BHD. („wnioskodawca”), producenta eksportującego w Malezji („kraj, którego dotyczy postępowanie”). |
B. PRODUKT
(2) |
Produktem objętym przeglądem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Malezji („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 i ex 7307 99 90. |
C. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI
(3) |
Obowiązującym obecnie środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1001/2008 (2), na podstawie którego przywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Malezji, w tym produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez wnioskodawcę, podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości 75 %, z wyjątkiem kilku wymienionych z nazwy przedsiębiorstw podlegających indywidualnej stawce cła. |
D. PODSTAWY DOKONANIA PRZEGLĄDU
(4) |
Wnioskodawca twierdzi, że nie dokonywał wywozu do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, który posłużył do ustalenia środków antydumpingowych, tj. w okresie od 1 kwietnia 2000 r. do 31 marca 2001 r. („pierwotny okres dochodzenia”), oraz że nie jest powiązany z jakimkolwiek producentem eksportującym produkt podlegający powyższym środkom antydumpingowym. |
(5) |
Wnioskodawca twierdzi ponadto, iż stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu w najbliższej przyszłości produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty. |
E. PROCEDURA
(6) |
Producenci wspólnotowi, o których wiadomo, że są zainteresowani, zostali poinformowani o powyższym wniosku i mieli możliwość przedstawienia uwag. Nie otrzymano jednak żadnych uwag. |
(7) |
Po zbadaniu dostępnych dowodów Komisja doszła do wniosku, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w celu ustalenia indywidualnego marginesu dumpingu wnioskodawcy i, w przypadku stwierdzenia dumpingu, poziomu cła, którym powinien zostać objęty przywóz produktu objętego postępowaniem dokonywany przez wnioskodawcę do Wspólnoty. |
(8) |
Jeśli zostanie ustalone, że wnioskodawca spełnia wymagania pozwalające na objęcie go indywidualną stawką cła, konieczna może się okazać zmiana stawki cła stosowanej obecnie w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem przez przedsiębiorstwa niewymienione indywidualnie w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008. |
a) Kwestionariusze
W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle wnioskodawcy kwestionariusz.
b) Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań
Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty.
Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły one z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.
Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez strony w terminie ustalonym w niniejszym rozporządzeniu.
F. UCHYLENIE OBOWIĄZUJĄCEGO CŁA I REJESTRACJA PRZYWOZU
(9) |
Na mocy art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, obowiązujące cło antydumpingowe powinno być uchylone w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem, wytwarzanego i sprzedawanego przez wnioskodawcę na wywóz do Wspólnoty. Jednocześnie przywóz ten powinien zostać poddany wymogowi rejestracji zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w celu zagwarantowania, że gdyby w wyniku przeglądu stwierdzono dumping ze strony wnioskodawcy, cła antydumpingowe będzie można nałożyć z mocą wsteczną od dnia wszczęcia tego przeglądu. Na tym etapie postępowania nie można oszacować kwoty ewentualnych przyszłych zobowiązań wnioskodawcy. |
G. TERMINY
(10) |
W celu zapewnienia sprawnego zarządzania należy określić terminy, w których:
|
H. BRAK WSPÓŁPRACY
(11) |
W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. |
(12) |
W przypadku ustalenia, że jakakolwiek zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie są brane pod uwagę i zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego można wykorzystać dostępne fakty. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała. |
I. PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH
(13) |
Należy zauważyć, iż wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3). |
J. RZECZNIK PRAW STRON
(14) |
Należy również zauważyć, że w przypadku napotkania przez zainteresowane strony problemów związanych z korzystaniem z prawa do obrony strony te mogą wystąpić o interwencję urzędnika DG ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Pośredniczy on w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji, zapewniając, w stosownych przypadkach, mediację w kwestiach proceduralnych związanych z ochroną interesów stron podczas postępowania, w szczególności w odniesieniu do spraw dotyczących dostępu do akt, poufności, przedłużenia terminów oraz rozpatrywania pisemnych lub ustnych oświadczeń lub uwag. Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych rzecznika praw stron w DG ds. Handlu (http://ec.europa.eu/trade), |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym wszczyna się przegląd rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 w celu ustalenia, czy i w jakim zakresie przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzących z Malezji, obecnie objętych kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 i ex 7307 99 90, wytwarzanych i sprzedawanych na wywóz do Wspólnoty przez Pantech Steel Industries SDN. BHD. (dodatkowy kod TARIC A961) powinien zostać objęty cłem antydumpingowym nałożonym rozporządzeniem (WE) nr 1001/2008.
Artykuł 2
Niniejszym uchyla się cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1001/2008 w odniesieniu do przywozu określonego w art. 1.
Artykuł 3
Organom celnym poleca się niniejszym, na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, podjęcie właściwych kroków celem rejestracji przywozu określonego w art. 1. Rejestracja wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
1. Zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie na piśmie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, o którym mowa w motywie 8 lit. a) niniejszego rozporządzenia, lub przedstawić wszystkie inne informacje w terminie 40 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, o ile nie wskazano inaczej. Zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w takim samym terminie 40 dni.
2. Wszelkie oświadczenia i wnioski przedkładane przez zainteresowane strony należy składać na piśmie (nie w formie elektronicznej, chyba że ustalono inaczej) oraz należy w nich wskazać nazwę, adres, adres e-mail:, numery telefonu i faksu zainteresowanej strony. Wszelkie oświadczenia pisemne, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencję dostarczaną przez zainteresowane strony na zasadzie poufności należy oznakować „Limited” (4) oraz, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96, dołączyć do nich wersję bez klauzuli poufności, oznakowaną „Do wglądu zainteresowanych stron”.
Wszelkie informacje dotyczące sprawy lub wszelkie wnioski o przesłuchanie należy przesyłać na adres:
European Commission |
Directorate General for Trade |
Directorate H |
Office: N105 4/92 |
1049 Brussels |
BELGIUM |
Faks +32 2295 65 05 |
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Catherine ASHTON
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.
(2) Dz.U. L 275 z 16.10.2008, s. 1.
(3) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
(4) Oznacza to, że dokument przeznaczony jest jedynie do użytku wewnętrznego. Jest on chroniony zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43). Jest to dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe).
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/12 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 693/2009
z dnia 27 lipca 2009 r.
ustanawiające zakaz połowów żabnicy w obszarze VI, wodach WE obszaru Vb oraz wodach międzynarodowych obszarów XII i XIV przez statki pływające pod banderą Niemiec
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 26 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (2), w szczególności jego art. 21 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2009 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (3), określa kwoty na rok 2009. |
(2) |
Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2009 r. |
(3) |
Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2009 r. państwu członkowskiemu określonemu w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do stada w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. Zakazuje się przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki po tej dacie.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Fokion FOTIADIS
Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa
(1) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.
(2) Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.
(3) Dz.U. L 22 z 26.1.2009, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Nr |
6/T&Q |
Państwo członkowskie |
Niemcy |
Stado |
ANF/561214 |
Gatunek |
Żabnica (Lophiidae) |
Obszar |
VI, wody WE obszaru Vb, wody międzynarodowe obszarów XII i XIV |
Data |
1 lipca 2009 r. |
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/14 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 694/2009
z dnia 30 lipca 2009 r.
w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych na okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mrożonych cienkich przepon wołowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 748/2008
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 748/2008 z dnia 30 lipca 2008 r. w sprawie otwarcia kontyngentu taryfowego na przywóz mrożonych cienkich przepon wołowych objętych kodem CN 0206 29 91 i zarządzania nim (3) otworzyło kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora wołowiny i cielęciny. |
(2) |
Ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski o pozwolenie na przywóz na okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r., przewyższają ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości objętych wnioskami, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do wniosków o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4020 złożonych na okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 748/2008 ustala się współczynnik przydziału wynoszący 9,164852 %.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 lipca 2009 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(2) Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.
(3) Dz.U. L 202 z 31.7.2008, s. 28.
DYREKTYWY
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/15 |
DYREKTYWA KOMISJI 2009/88/WE
z dnia 30 lipca 2009 r.
zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia tiakloprydu jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 11 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Zjednoczone Królestwo otrzymało wniosek od Lanxess Deutschland GmbH zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE o włączenie substancji aktywnej tiakloprydu w załączniku I lub IA do tej dyrektywy pod kątem stosowania w produktach typu 8, „środki do konserwacji drewna”, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. W dniu, o którym mowa w art. 34 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE, tiaklopryd nie znajdował się w obrocie jako substancja czynna produktu biobójczego. |
(2) |
W dniu 3 lipca 2007 r., po przeprowadzeniu oceny, Zjednoczone Królestwo przedłożyło Komisji sprawozdanie właściwego organu wraz z zaleceniem. |
(3) |
Sprawozdanie właściwego organu zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych i w dniu 28 maja 2008 r. wyniki analizy zostały włączone do sprawozdania z oceny. |
(4) |
Na podstawie przeprowadzonych badań można oczekiwać, iż produkty biobójcze zawierające tiaklopryd, stosowane jako środki konserwacji drewna, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Należy zatem włączyć tiaklopryd do załącznika I do przedmiotowej dyrektywy. |
(5) |
Zidentyfikowano jednak niedopuszczalne ryzyko związane z obróbką in situ konstrukcji drewnianych w pobliżu zbiorników wodnych w przypadkach, w których nie można zapobiec bezpośredniemu przedostawaniu się substancji do wody. W związku z tym wydanie zezwolenia na takie wykorzystanie będzie uzależnione od przedłożenia danych, które wykażą, że produkty te mogą być stosowane bez tworzenia niedopuszczalnego ryzyka dla środowiska naturalnego. |
(6) |
Nie wszystkie potencjalne zastosowania zostały ocenione na poziomie wspólnotowym. Dlatego stosowne jest, aby państwa członkowskie dokonały oceny ryzyka w odniesieniu do środowisk i populacji nieuwzględnionych w odpowiedni sposób we wspólnotowej ocenie ryzyka oraz aby w momencie wydawania zezwoleń na produkty zapewniły podjęcie odpowiednich środków lub nałożenie obowiązku spełnienia szczególnych warunków w celu ograniczenia stwierdzonych rodzajów ryzyka do dopuszczalnego poziomu. |
(7) |
W świetle ustaleń zawartych w sprawozdaniu z oceny należy wymagać stosowania szczególnych środków ograniczających ryzyko na poziomie wydawania zezwoleń na produkty zawierające tiaklopryd, stosowane jako środki konserwacji drewna, w celu zapewnienia ograniczenia ryzyka do dopuszczalnego poziomu zgodnie z art. 5 i załącznikiem VI do dyrektywy 98/8/WE. W szczególności należy podjąć odpowiednie środki w celu ochrony gleby i wód, ponieważ w trakcie oceny stwierdzono niedopuszczalne ryzyko dla tych środowisk. Produkty przeznaczone do zastosowań przemysłowych lub profesjonalnych należy stosować przy użyciu odpowiedniego wyposażenia ochronnego, jeśli zidentyfikowane ryzyko dla użytkowników przemysłowych lub profesjonalnych nie może zostać zredukowane w inny sposób. |
(8) |
Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie włączona do załącznika I, aby umożliwić państwom członkowskim wprowadzenie w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania niniejszej dyrektywy. |
(9) |
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 98/8/WE. |
(10) |
Po konsultacjach, które miały miejsce w dniu 30 maja 2008 r., Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał pozytywną opinię na temat projektu dyrektywy Komisji zmieniającej dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia tiakloprydu jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy. W dniu 11 czerwca Komisja przedłożyła Parlamentowi i Radzie przedmiotowy projekt do kontroli. Parlament Europejski nie wyraził sprzeciwu wobec projektu środków w wyznaczonym terminie. Rada sprzeciwiła się przyjęciu projektu przez Komisję, wskazując, że proponowane środki przekraczają uprawnienia wykonawcze przewidziane w dyrektywie 1998/8/WE. W wyniku powyższego Komisja nie przyjęła projektu środków, a następnie przedłożyła zmieniony projekt dotyczący przedmiotowej dyrektywy Stałemu Komitetowi ds. Produktów Biobójczych. Konsultacje ze Stałym Komitetem dotyczące przedmiotowego projektu miały miejsce w dniu 20 lutego 2009 r. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku I do dyrektywy 98/8/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego dotyczących dziedziny objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Stavros DIMAS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.
ZAŁĄCZNIK
Do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE dodaje się pozycję nr „18” w brzmieniu:
Nr |
Nazwa zwyczajowa |
Nazwa IUPAC Numery identyfikacyjne |
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu |
Data włączenia |
Termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 (oprócz produktów zawierających więcej niż jedną substancję czynną; w przypadku takich produktów obowiązuje termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 określony w ostatniej z decyzji dotyczących włączenia substancji czynnych wchodzących w skład danego produktu) |
Data wygaśnięcia włączenia |
Typ produktu |
Przepisy szczególne (1) |
||||||
„18 |
Tiaklopryd |
(Z)-3-(6-chloro-3-pirydylometylo)-1,3-tiazolidyn-2-ylidenocyjanamid Nr WE: nie dotyczy Nr CAS: 111988-49-9 |
975 g/kg |
1 stycznia 2010 r. |
nie dotyczy |
31 grudnia 2019 r. |
8 |
Przy dokonywaniu oceny wniosku o zezwolenie na stosowanie produktu zgodnie z art. 5 i załącznikiem VI państwa członkowskie dokonują, jeśli jest to właściwe dla określonego produktu, oceny tych populacji, które mogą być narażone na działanie produktu, oraz tych scenariuszy zastosowań/narażenia, które nie zostały należycie uwzględnione w ocenie ryzyka na poziomie Wspólnoty. Przy wydawaniu zezwolenia na dany produkt państwa członkowskie dokonują oceny ryzyka i następnie zapewniają podjęcie właściwych środków lub nałożenie szczególnych warunków w celu ograniczenia stwierdzonego ryzyka. Zezwolenie może zostać wydane jedynie pod warunkiem wykazania we wniosku, że ryzyko może zostać ograniczone do poziomu dopuszczalnego. Państwa członkowskie dbają o to, by zezwolenia spełniały następujące warunki:
|
(1) Do celów wdrożenia wspólnych zasad załącznika VI zawartość sprawozdań z oceny i wnioski z nich są dostępne na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/19 |
DYREKTYWA KOMISJI 2009/89/WE
z dnia 30 lipca 2009 r.
zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia azotu jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje azot. |
(2) |
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 azot został oceniony zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE pod kątem jego użycia w produktach typu 18, „insektycydy”, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. |
(3) |
Irlandia została wyznaczona jako państwo pełniące rolę sprawozdawcy i w dniu 13 listopada 2007 r. przedłożyła Komisji sprawozdanie właściwego organu wraz z zaleceniem zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007. |
(4) |
Sprawozdanie właściwego organu zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję. Zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 w dniu 28 listopada 2008 r. wyniki przeglądu zostały włączone do sprawozdania z oceny przez Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych. |
(5) |
Na podstawie przeprowadzonych badań można oczekiwać, iż produkty biobójcze zawierające azot, stosowane jako insektycydy, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Włączenie azotu do załącznika I jest zatem uzasadnione w celu stworzenia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania, zmieniania lub cofania zezwoleń na stosowanie produktów biobójczych, zawierających azot, jako insektycydów zgodnie z art. 16 ust. 3 dyrektywy 98/8/WE. |
(6) |
Nie wszystkie potencjalne zastosowania zostały ocenione na poziomie wspólnotowym. Dlatego stosowne jest, aby państwa członkowskie dokonały oceny ryzyka w odniesieniu do środowisk i populacji nieuwzględnionych w odpowiedni sposób we wspólnotowej ocenie ryzyka oraz aby w momencie wydawania zezwoleń na produkty zapewniły podjęcie odpowiednich środków lub nałożenie obowiązku spełnienia szczególnych warunków w celu ograniczenia stwierdzonych rodzajów ryzyka do dopuszczalnego poziomu. |
(7) |
W świetle ustaleń zawartych w sprawozdaniu z oceny stosowne jest wprowadzenie, na poziomie wydawania zezwoleń na produkty zawierające azot i stosowane jako insektycydy, wymogu stosowania szczególnych środków ograniczających ryzyko. W szczególności produkty powinny być sprzedawane jedynie przeszkolonym profesjonalistom i używane tylko przez nich, z zastosowaniem bezpiecznych praktyk i bezpiecznych metod pracy na miejscu w celu zminimalizowania ryzyka. |
(8) |
Ważne jest, aby przepisy niniejszej dyrektywy były stosowane jednocześnie we wszystkich państwach członkowskich tak, aby zapewnić równe traktowanie na rynku produktów biobójczych zawierających substancję czynną azot oraz właściwe ogólne funkcjonowanie rynku produktów biobójczych. |
(9) |
Należy przewidzieć odpowiednio długi czas, zanim substancja czynna zostanie włączona do załącznika I, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z włączenia oraz aby zagwarantować wnioskodawcom, którzy przygotowali dokumenty, możliwość pełnego wykorzystania 10-letniego okresu ochrony informacji, który – zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 98/8/WE – rozpoczyna się od dnia włączenia. |
(10) |
Po włączeniu należy przewidzieć odpowiednio długi czas umożliwiający państwom członkowskim wprowadzenie w życie przepisów art. 16 ust. 3 dyrektywy 98/8/WE, w szczególności w odniesieniu do udzielenia, zmiany lub cofnięcia zezwoleń na produkty biobójcze należące do produktów typu 18 zawierających azot, tak aby zapewnić ich zgodność z dyrektywą 98/8/WE. |
(11) |
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 98/8/WE. |
(12) |
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku I do dyrektywy 98/8/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują najpóźniej do dnia 31 sierpnia 2010 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy.
Państwa członkowskie stosują wymienione przepisy od dnia 1 września 2011 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2009 r.
W imieniu Komisji
Stavros DIMAS
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.
(2) Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.
ZAŁĄCZNIK
Do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE dodaje się pozycję nr „27” w brzmieniu:
Nr |
Nazwa zwyczajowa |
Nazwa IUPAC Numery identyfikacyjne |
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu |
Data włączenia |
Termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 (oprócz produktów zawierających więcej niż jedną substancję czynną; w przypadku takich produktów obowiązuje termin zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 3 określony w ostatniej z decyzji dotyczących włączenia substancji czynnych wchodzących w skład danego produktu) |
Data wygaśnięcia włączenia |
Typ produktu |
Przepisy szczególne (1) |
||||
„27 |
Azot |
Azot Nr WE: 231-783-9 Nr CAS: 7727-37-9 |
999 g/kg |
1 września 2011 r. |
31 sierpnia 2013 r. |
31 sierpnia 2021 r. |
18 |
Przy dokonywaniu oceny wniosku o zezwolenie na stosowanie produktu zgodnie z art. 5 i załącznikiem VI państwa członkowskie dokonują, jeśli jest to właściwe dla określonego produktu, oceny tych populacji, które mogą być narażone na działanie produktu, oraz tych scenariuszy zastosowań/narażenia, które nie zostały należycie uwzględnione w ocenie ryzyka na poziomie Wspólnoty. Przy wydawaniu zezwolenia na dany produkt państwa członkowskie dokonują oceny ryzyka i następnie zapewniają podjęcie właściwych środków lub nałożenie szczególnych warunków w celu ograniczenia stwierdzonego ryzyka. Zezwolenie może zostać wydane jedynie pod warunkiem wykazania we wniosku, że ryzyko może być ograniczone do poziomu dopuszczalnego. Państwa członkowskie dbają o to, aby zezwolenia spełniały następujące warunki:
|
(1) Do celów wdrożenia wspólnych zasad załącznika VI zawartość sprawozdań z oceny i wnioski z nich są dostępne na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm
II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa
DECYZJE
Rada
31.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 199/22 |
DECYZJA RADY
z dnia 25 czerwca 2009 r.
dotycząca tymczasowego stosowania i zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie uproszczenia kontroli i formalności przy przewozie towarów oraz środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne
(2009/556/WE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 3 zadanie pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Dnia 28 marca 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Konfederacją Szwajcarską w celu wynegocjowania umowy zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 21 listopada 1990 r. w sprawie uproszczenia kontroli i formalności przy przewozie towarów (1) (dalej zwaną „umową z 1990 r.”). |
(2) |
Komisja i Konfederacja Szwajcarska wynegocjowały zmianę do umowy z 1990 r., której skutkiem jest między innymi rozszerzenie jej zakresu stosowania na środki bezpieczeństwa stosowane przez organy celne. Treść umowy z 1990 r. należy włączyć do nowej skonsolidowanej umowy. |
(3) |
Należy zatwierdzić nową skonsolidowaną umowę. |
(4) |
W oczekiwaniu na zakończenie wewnętrznych procedur umawiających się stron nowa skonsolidowana umowa powinna być tymczasowo stosowana od dnia 1 lipca 2009 r., tj. od dnia rozpoczęcia stosowania środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne wprowadzonych odpowiednio w 2005 r. i 2006 r. zmianami do Wspólnotowego Kodeksu Celnego (2) i przepisów wykonawczych (3). |
(5) |
Należy doprecyzować sposób reprezentowania Wspólnoty we wspólnym komitecie ustanowionym nową skonsolidowaną umową i określić wewnętrzne procedury niezbędne w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania tej umowy, |
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie uproszczenia kontroli i formalności przy przewozie towarów oraz środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne.
Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do notyfikowania władzom Konfederacji Szwajcarskiej przeprowadzenia procedur zatwierdzenia umowy we Wspólnocie (4).
Artykuł 3
Umowa jest tymczasowo stosowana od dnia 1 lipca 2009 r., w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jej zawarcia.
Komisja jest upoważniona do uzgodnienia późniejszej daty tymczasowego stosowania umowy zgodnie z jej art. 33 ust. 3.
Artykuł 4
Komisja, wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 19 umowy.
Artykuł 5
Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, określa stanowisko, jakie Wspólnota ma przyjąć we wspólnym komitecie.
W przypadku zmian do załączników I i II stanowisko Wspólnoty w kwestiach, w których wspólny komitet posiada uprawnienia decyzyjne na mocy art. 19 ust. 4 i 5 i art. 21 ust. 2, przyjmuje Komisja.
Artykuł 6
W celu zapewnienia stosowania art. 22 ust. 4 umowy Komisja notyfikuje Konfederacji Szwajcarskiej przyjęcie wspólnotowych aktów prawnych, które stanowią zmianę prawa wspólnotowego objętego rozdziałem III oraz załącznikami I i II do umowy.
Komisja jest upoważniona do podjęcia niezbędnych środków przewidzianych w art. 22 i 29 umowy w celu zapewnienia równoważności środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne umawiających się stron.
Jeśli w dniu wdrożenia odnośnych przepisów wspólnotowych wspólny komitet nie podjął decyzji w sprawie zmiany umowy, a tymczasowe stosowanie nowych postanowień nie jest możliwe, Komisja notyfikuje Konfederacji Szwajcarskiej zawieszenie rozdziału III umowy zgodnie z jej art. 29 ust. 2.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2009 r.
W imieniu Rady
L. MIKO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 116 z 8.5.1990, s. 19.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).
(3) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).
(4) Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
UMOWA
między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie uproszczenia kontroli i formalności przy przewozie towarów oraz środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne
WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
z jednej strony, i
KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,
z drugiej strony,
zwane dalej odpowiednio „Wspólnotą”, „Szwajcarią” i „Umawiającymi się Stronami”,
uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie uproszczenia kontroli i formalności przy przewozie towarów z dnia 21 listopada 1990 r., zwaną dalej „umową z 1990 r.”,
MAJĄC NA UWADZE, że należy rozszerzyć zakres stosowania umowy z 1990 r. na środki bezpieczeństwa stosowane przez organy celne, dodając do niej nowy rozdział na ten temat,
MAJĄC NA UWADZE, że ze względu na przejrzystość i większą pewność prawa, umowa z 1990 r. zostaje włączona do niniejszej umowy, która zastąpi umowę z 1990 r.,
MAJĄC NA UWADZE Umowę o wolnym handlu zawartą dnia 22 lipca 1972 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską,
MAJĄC NA UWADZE Wspólną Deklarację przyjętą przez ministrów państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) oraz państw członkowskich Wspólnoty i Komisję Wspólnot Europejskich w Luksemburgu dnia 9 kwietnia 1984 r. oraz deklarację ministrów państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) i ministrów państw członkowskich Wspólnoty przyjętą w Brukseli dnia 2 lutego 1988 r. w celu utworzenia dynamicznego obszaru gospodarczego z korzyścią dla należących do nich krajów,
MAJĄC NA UWADZE, że Umawiające się Strony ratyfikowały Międzynarodową konwencję w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach,
MAJĄC NA UWADZE konieczność utrzymania obecnego poziomu uproszczenia kontroli i formalności przy przewozie towarów przez granicę między Wspólnotą a Szwajcarią oraz zapewnienia w ten sposób płynności wymiany handlowej między obiema Stronami,
MAJĄC NA UWADZE, że uproszczenia te będą stopniowo rozwijane,
MAJĄC NA UWADZE, że kontrole weterynaryjne i fitosanitarne są obecnie regulowane Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 21 czerwca 1999 r. dotyczącą handlu produktami rolnymi,
UZNAJĄC, że warunki prowadzenia kontroli i formalności mogą być w dużym stopniu zharmonizowane bez szkody dla ich celowości, prawidłowego wdrożenia i skuteczności,
MAJĄC NA UWADZE, że żadne postanowienie niniejszej umowy nie może być interpretowane jako zwolnienie Umawiających się Stron ze zobowiązań wynikających z innych umów międzynarodowych;
MAJĄC NA UWADZE, że Umawiające się Strony zobowiązują się do zagwarantowania na swoich obszarach celnych równoważnego poziomu bezpieczeństwa za pomocą środków wynikających z przepisów obowiązujących we Wspólnocie;
MAJĄC NA UWADZE, że pożądane jest przeprowadzanie konsultacji ze Szwajcarią na temat zmian zasad wspólnotowych dotyczących środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne, zapraszanie jej do uczestnictwa w odnośnych pracach Komitetu Kodeksu Celnego, ustanowionego na mocy art. 247a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, oraz powiadamianie jej o wdrażaniu tych zasad;
MAJĄC NA UWADZE, że Umawiające się Strony są zdecydowane zwiększać bezpieczeństwo handlu towarami przywożonymi na ich terytorium lub wywożonymi z ich terytorium bez ograniczania płynności tego handlu;
MAJĄC NA UWADZE, że w interesie Umawiających się Stron należy ustanowić równoważne środki bezpieczeństwa stosowane przez organy celne przy przewozie towarów pochodzących z krajów trzecich lub przeznaczonych do krajów trzecich;
MAJĄC NA UWADZE, że te środki bezpieczeństwa stosowane przez organy celne dotyczą zgłaszania danych w zakresie bezpieczeństwa dotyczących towarów przed ich wprowadzeniem lub wyprowadzeniem, zarządzania ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa i związanych z nim kontroli celnych oraz przyznawania wzajemnie uznawanego statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego w zakresie bezpieczeństwa;
MAJĄC NA UWADZE, że Szwajcaria dysponuje odpowiednim poziomem ochrony danych osobowych;
MAJĄC NA UWADZE, że w przypadku środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne, należy przewidzieć odpowiednie środki dostosowawcze, włącznie z zawieszeniem odnośnych postanowień w przypadkach, w których równoważność środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne nie jest zapewniona,
POSTANAWIAJĄ ZAWRZEĆ NINIEJSZĄ UMOWĘ:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Definicje
Na użytek niniejszej umowy:
a) |
„kontrole” oznaczają każdą czynność, przez którą organ celny lub inna służba kontrolna dokonuje fizycznego badania lub oględzin środka transportu lub samych towarów w celu upewnienia się, że ich rodzaj, pochodzenie, stan, ilość lub wartość są zgodne z danymi zawartymi w przedstawionych dokumentach; |
b) |
„formalności” oznaczają wszelkie formalności, którym organy administracji poddają podmiot i które polegają na przedstawieniu lub badaniu dokumentów, świadectw towarzyszących towarom lub innych danych, bez względu na rodzaj lub nośnik, dotyczących towarów lub środków transportu; |
c) |
„ryzyko” oznacza prawdopodobieństwo zdarzenia – odnoszącego się do wprowadzenia, wyprowadzenia, tranzytu, przewozu i końcowego wykorzystania towarów w obrocie pomiędzy obszarem celnym jednej z Umawiających się Stron a obszarem celnym krajów trzecich oraz do obecności towarów niebędących przedmiotem swobodnego obrotu na terytorium jednej z Umawiających się Stron – które stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Wspólnoty, jej państw członkowskich lub Szwajcarii, dla zdrowia publicznego, środowiska lub konsumentów; |
d) |
„zarządzanie ryzykiem” oznacza systematyczne rozpoznawanie ryzyka oraz wdrażanie wszelkich środków niezbędnych, aby ograniczyć możliwość jego wystąpienia. Obejmuje ono działania takie, jak: zbieranie danych i informacji, analizę i ocenę ryzyka, zalecanie i podejmowanie środków oraz regularne monitorowanie i przegląd procesu oraz jego wyników, w oparciu źródła i strategie określone przez Wspólnotę, jej państwa członkowskie lub Szwajcarię, lub na poziomie międzynarodowym. |
Artykuł 2
Zakres stosowania
1. Bez uszczerbku dla szczegółowych postanowień obowiązujących w ramach porozumień zawartych między Wspólnotą a Szwajcarią niniejsza umowa ma zastosowanie do kontroli i formalności dotyczących przewozu towarów mających przekroczyć granice między Szwajcarią a Wspólnotą oraz do środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne do przewozu towarów pochodzących z krajów trzecich lub przeznaczonych do krajów trzecich.
2. Niniejsza umowa nie ma zastosowania do kontroli i formalności dotyczących jednostek pływających lub statków powietrznych jako środków transportu, ma jednak zastosowanie do pojazdów i towarów przewożonych przez wspomniane środki transportu.
Artykuł 3
Obszary, których dotyczy umowa
1. Niniejsza umowa ma zastosowanie z jednej strony do wspólnotowego obszaru celnego, a z drugiej strony do obszaru celnego Szwajcarii i jej enklaw.
2. Niniejsza umowa ma zastosowanie w Księstwie Liechtensteinu tak długo jak Księstwo Liechtenstein związane jest ze Szwajcarią poprzez traktat o unii celnej.
ROZDZIAŁ II
PROCEDURY
Artykuł 4
Kontrole wyrywkowe i formalności inne niż kontrole bezpieczeństwa stosowane przez organy celne, o których mowa w rozdziale III
1. O ile postanowienia niniejszej umowy nie stanowią wyraźnie inaczej, Umawiające się Strony podejmują niezbędne środki w celu:
— |
przeprowadzania poszczególnych kontroli i formalności, o których mowa w art. 2 ust. 1, w jak najkrótszym czasie i, w miarę możliwości, w tym samym miejscu, |
— |
przeprowadzania kontroli wyrywkowo, z wyjątkiem należycie uzasadnionych okoliczności. |
2. W celu wdrożenia ust. 1 tiret drugie podstawę kontroli wyrywkowej muszą stanowić wszystkie przesyłki przechodzące przez przejście graniczne, zgłaszane do urzędu celnego lub innej służby kontroli w danym okresie, a nie wszystkie towary w każdej przesyłce.
3. Umawiające się Strony ułatwiają korzystanie z uproszczonych procedur oraz systemów informatycznych i telematycznych przy wywozie, tranzycie i przywozie towarów w miejscach wysyłki i przeznaczenia towarów.
4. Umawiające się Strony dążą do takiego rozlokowania urzędów celnych, w tym urzędów celnych znajdujących się wewnątrz ich terytorium, aby jak najpełniej uwzględnić potrzeby podmiotów gospodarczych.
Artykuł 5
Przekazanie uprawnień
Umawiające się Strony zapewniają, aby w drodze wyraźnego przekazania uprawnień przez właściwe organy i w ich imieniu jedna z pozostałych służb, a najlepiej organ celny, mogła przeprowadzić kontrole należące do kompetencji tych organów oraz, jeśli kontrole te dotyczą wymaganych dokumentów, weryfikację ważności i autentyczności tych dokumentów oraz kontrolę tożsamości towarów zgłoszonych w tych dokumentach. W takim przypadku odnośne organy zapewnią dostępność środków niezbędnych do tych kontroli.
Artykuł 6
Uznawanie kontroli i dokumentów
Do celów wdrożenia niniejszej umowy i bez uszczerbku dla możliwości przeprowadzenia kontroli wyrywkowych Umawiające się Strony, w przypadku przywozu towarów lub wjazdu towarów w tranzycie, uznają kontrole przeprowadzone i dokumenty sporządzone przez właściwe organy drugiej Umawiającej się Strony, poświadczające, że towary te spełniają warunki określone w przepisach kraju przywozu lub równoważne warunki w kraju wywozu.
Artykuł 7
Godziny otwarcia przejść granicznych
1. W przypadku gdy wielkość ruchu na to pozwala, Umawiające się Strony zapewniają, aby:
a) |
przejścia graniczne były otwarte, chyba że ruch jest zakazany, w sposób pozwalający na:
|
b) |
w przypadku pojazdów i towarów przewożonych statkami powietrznymi okresy, o których mowa w lit. a) tiret drugie, zostały dostosowane w sposób odpowiadający rzeczywistym potrzebom i w tym celu zostały ewentualnie podzielone lub wydłużone. |
2. W przypadku gdy kilka przejść granicznych znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie tej samej strefy nadgranicznej, Umawiające się Strony mogą przewidzieć za obopólną zgodą odstępstwa od ust. 1 w przypadku niektórych z nich, pod warunkiem że pozostałe przejścia granicznie znajdujące się w tej strefie mogą skutecznie odprawić towary i pojazdy zgodnie z postanowieniami wspomnianego ustępu.
3. W odniesieniu do przejść granicznych, urzędów celnych i służb, o których mowa w ust. 1 i na warunkach określonych przez Umawiające się Strony właściwe organy przewidują w wyjątkowych przypadkach możliwość przeprowadzenia kontroli i formalności poza godzinami otwarcia na szczególny i uzasadniony wniosek złożony w godzinach otwarcia, za pobraniem, w stosownych przypadkach, zapłaty za wykonaną usługę.
Artykuł 8
Pasy szybkiej odprawy
Umawiające się Strony dążą do stworzenia na wszystkich przejściach granicznych, na których jest to możliwe z technicznego punktu widzenia i uzasadnione natężeniem ruchu, pasów szybkiej odprawy zarezerwowanych dla towarów objętych celną procedurą tranzytową, ich środków transportu, pojazdów bez ładunku oraz wszystkich towarów podlegających kontrolom i formalnościom nie wykraczającym poza kontrole i formalności, które obowiązują w przypadku towarów objętych procedurą tranzytową.
ROZDZIAŁ III
ŚRODKI BEZPIECZEŃSTWA STOSOWANE PRZEZ ORGANY CELNE
Artykuł 9
Postanowienia ogólne w zakresie bezpieczeństwa
1. Umawiające się Strony zobowiązują się do ustanowienia i stosowania w odniesieniu do przewozu towarów pochodzących z krajów trzecich lub przeznaczonych do krajów trzecich środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne określonych w niniejszym rozdziale oraz do zapewnienia poziomu bezpieczeństwa równoważnego z poziomem bezpieczeństwa na ich granicach zewnętrznych.
2. Umawiające się Strony powstrzymują się przed stosowaniem środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne określonych w niniejszym rozdziale przy przewozie towarów między ich obszarami celnymi.
3. Umawiające się Strony konsultują się przed zawarciem jakiejkolwiek umowy z krajem trzecim w dziedzinach objętych niniejszym rozdziałem w celu zapewnienia jej spójności z niniejszą umową, w szczególności, jeśli odnośna umowa zawiera postanowienia stanowiące odstępstwo od środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne określonych w niniejszym rozdziale.
Artykuł 10
Deklaracje poprzedzające wprowadzenie i wyprowadzenie towarów
1. Towary pochodzące z kraju trzeciego wprowadzone na obszar celny Umawiających się Stron są przedmiotem deklaracji przywozowej na potrzeby bezpieczeństwa (zwanej dalej „przywozową deklaracją skróconą”), z wyjątkiem towarów przewożonych środkami transportu jedynie w tranzycie przez wody terytorialne lub przestrzeń powietrzną obszaru celnego bez postoju na tym obszarze.
2. Towary przeznaczone do kraju trzeciego wyprowadzane z obszaru celnego Umawiających się Stron są przedmiotem deklaracji wywozowej na potrzeby bezpieczeństwa (zwanej dalej „wywozową deklaracją skróconą”), z wyjątkiem towarów przewożonych środkami transportu jedynie w tranzycie przez wody terytorialne lub przestrzeń powietrzną obszaru celnego bez postoju na tym obszarze.
3. Przywozową lub wywozową deklarację skróconą składa się przed wprowadzeniem towarów na obszar celny Umawiających się Stron lub ich wyprowadzeniem z tego obszaru.
4. Przedstawianie deklaracji przywozowych lub wywozowych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest nieobowiązkowe do dnia 31 grudnia 2010 r., o ile środki przejściowe stanowiące odstępstwo od wymogu przedstawienia tych deklaracji mają zastosowanie we Wspólnocie.
W przypadku gdy zgodnie z akapitem pierwszym nie złożono przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej, organy celne powinny przeprowadzić analizę ryzyka w zakresie bezpieczeństwa, o której mowa w art. 12, najpóźniej w trakcie przedstawienia towarów przy wprowadzaniu lub wyprowadzaniu w oparciu o zgłoszenia celne dotyczące tych towarów lub wszelkie inne dostępne im informacje.
5. Każda z Umawiających się Stron określa osoby, które są zobowiązane do złożenia przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych oraz organy właściwe do odbioru tych deklaracji.
6. Załącznik I do niniejszej umowy określa:
— |
formę i treść przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych, |
— |
wyjątki od obowiązku składania przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych, |
— |
miejsce złożenia przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych, |
— |
termin, w jakim przywozowe lub wywozowe deklaracje skrócone zostają złożone, oraz |
— |
wszelkie inne postanowienia niezbędne w celu stosowania niniejszego artykułu. |
7. Zgłoszenie celne może zostać użyte jako przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona, o ile spełnia warunki określone w odniesieniu do deklaracji skróconej.
Artykuł 11
Upoważniony podmiot gospodarczy
1. Umawiająca się Strona przyznaje, z uwzględnieniem kryteriów określonych w załączniku II do niniejszej umowy, status „upoważnionego podmiotu gospodarczego” w zakresie bezpieczeństwa każdemu podmiotowi gospodarczemu mającemu siedzibę na jej obszarze celnym.
Można jednak odstąpić, pod pewnymi warunkami i w odniesieniu do konkretnych kategorii upoważnionych podmiotów gospodarczych, od obowiązku posiadania siedziby na obszarze celnym Umawiającej się Strony, na którym złożony został wniosek o nadanie tego statusu, uwzględniając w szczególności umowy z krajami trzecimi. Ponadto każda Umawiająca się Strona określa, czy i na jakich warunkach przedsiębiorstwo lotnicze lub żeglugowe, nieposiadające siedziby na jej obszarze, lecz mające tam oddział regionalny może uzyskać ten status.
Upoważniony podmiot gospodarczy korzysta z ułatwień odnoszących się do kontroli celnych w zakresie bezpieczeństwa.
Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w ust. 2, status upoważnionego podmiotu gospodarczego przyznany przez Umawiającą się Stronę jest uznawany przez drugą Umawiającą się Stronę bez uszczerbku dla kontroli celnych, w szczególności w celu wdrożenia umów z krajami trzecimi, które przewidują mechanizmy wzajemnego uznawania statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego.
2. Załącznik II do niniejszej umowy określa:
— |
zasady dotyczące przyznawania statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego, w szczególności kryteria przyznawania tego statusu i warunki stosowania tych kryteriów, |
— |
rodzaj ułatwień, jakie mogą być przyznane, |
— |
zasady dotyczące zawieszenia i cofnięcia statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego, |
— |
sposób wymiany między Umawiającymi się Stronami informacji dotyczących ich upoważnionych podmiotów gospodarczych, |
— |
wszelkie inne postanowienia niezbędne w celu stosowania niniejszego artykułu. |
Artykuł 12
Kontrole bezpieczeństwa przeprowadzane przez organy celne i zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa
1. Kontrole bezpieczeństwa przeprowadzane przez organy celne inne niż kontrole wyrywkowe opierają się na analizie ryzyka z wykorzystaniem technologii przetwarzania danych.
2. Każda z Umawiających się Stron określa w tym celu ramowy system zarządzania ryzykiem, kryteria ryzyka i priorytetowe obszary kontroli celnej w zakresie bezpieczeństwa.
3. Umawiające się Strony uznają równoważność swoich systemów zarządzania ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa.
4. Umawiające się Strony współpracują w celu:
— |
wymiany informacji umożliwiającej udoskonalanie i wzmacnianie analizy ryzyka i skuteczności kontroli celnych w zakresie bezpieczeństwa, i |
— |
opracowania w odpowiednich terminach wspólnego ramowego systemu zarządzania ryzykiem, wspólnych kryteriów ryzyka i priorytetowych obszarów kontroli oraz opracowania systemu komputerowego w celu wdrożenia wspólnego zarządzania ryzykiem. |
5. Wspólny komitet przyjmuje wszelkie postanowienia niezbędne w celu stosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 13
Monitorowanie wdrażania środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne
1. Wspólny komitet określa sposób, w jaki Umawiające się Strony zamierzają zapewnić monitorowanie wdrażania niniejszego rozdziału oraz przeprowadzać kontrolę przestrzegania postanowień niniejszego rozdziału i załączników do niniejszej umowy.
2. Monitorowanie, o którym mowa w ust. 1, można zapewnić w szczególności przez:
— |
okresową ocenę wrażania niniejszego rozdziału, a w szczególności równoważności środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne, |
— |
badanie w celu poprawy wdrażania niniejszego rozdziału lub zmiany jego postanowień, zmierzającej do lepszej realizacji jego celów, |
— |
organizowanie tematycznych spotkań ekspertów obydwu Umawiających się Stron i audytów procedur administracyjnych, w tym poprzez wizyty na miejscu. |
3. Wspólny komitet zapewnia, aby środki podejmowane na mocy niniejszego artykułu zapewniały poszanowanie praw zainteresowanych podmiotów gospodarczych.
Artykuł 14
Ochrona tajemnicy służbowej i danych osobowych
Informacje, którymi wymieniają się Umawiające się Strony w ramach środków ustanowionych w niniejszym rozdziale, są objęte ochroną tajemnicy służbowej i ochroną danych osobowych określonymi w przepisach obowiązujących w tej dziedzinie na terytorium Umawiającej się Strony, która je otrzymuje.
Informacje te w szczególności nie mogą być przekazywane innymi osobom niż właściwe organy danej Umawiającej się Strony ani wykorzystywane przez organy Umawiającej się Strony do celów innych niż cele określone w niniejszej umowie.
ROZDZIAŁ IV
WSPÓŁPRACA
Artykuł 15
Współpraca między jednostkami administracji
1. W celu ułatwienia przekraczania granic Umawiające się Strony podejmują środki niezbędne do rozwoju współpracy na poziomie krajowym oraz regionalnym lub lokalnym między organami właściwymi ds. organizacji kontroli oraz różnymi służbami przeprowadzającymi kontrole i formalności po obu stronach granic.
2. Każda z Umawiających się Stron – w zakresie, w jakim jej to dotyczy – zapewnia, aby osoby uczestniczące w wymianie, o której mowa w niniejszej umowie, mogły szybko poinformować właściwe organy o ewentualnych problemach napotykanych podczas przekraczania granicy.
3. Współpraca, o której mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności:
a) |
organizacji przejść granicznych w sposób spełniający wymogi ruchu; |
b) |
przekształcenia, tam gdzie jest to możliwe, urzędów granicznych w urzędy połączonych kontroli; |
c) |
harmonizacji uprawnień przejść granicznych i urzędów znajdujących się po obu stronach granicy; |
d) |
poszukiwania właściwych rozwiązań w celu przezwyciężenia ewentualnie zgłaszanych trudności; |
4. Umawiające się Strony współpracują w celu harmonizacji godzin urzędowania poszczególnych służb przeprowadzających kontrole i formalności po obu stronach granicy.
Artykuł 16
Zgłaszanie nowych kontroli i formalności innych niż środki bezpieczeństwa stosowane przez organy celne, o których mowa w rozdziale III
W przypadku gdy jedna Umawiająca się Strona ma zamiar stosować nową kontrolę lub nową formalność w dziedzinie innej niż dziedzina regulowana postanowieniami rozdziału III, informuje o tym drugą Umawiającą się Stronę.
Zainteresowana Umawiająca się Strona zapewnia, aby środki podjęte w celu ułatwienia przekroczenia granicy nie przestały funkcjonować w wyniku zastosowania tych nowych kontroli lub formalności.
Artykuł 17
Płynność ruchu
1. Umawiające się Strony podejmują środki niezbędne w celu zapewnienia, aby czas oczekiwania wynikający z poszczególnych kontroli i formalności nie przekraczał czasu niezbędnego do ich prawidłowego wykonania. W tym celu organizują godziny urzędowania służb wyznaczonych do przeprowadzenia kontroli i formalności, dostępny personel oraz praktyczne zasady odprawy towarów i przetwarzania dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli i formalności w sposób skracający w jak największym zakresie czas oczekiwania w trakcie ruchu.
2. Właściwe organy krajów, na których terytorium wystąpiły poważne zakłócenia dotyczące przewozu towarów mogące podważyć realizację celów, jakimi są ułatwienie i przyspieszenie przekraczania granic, niezwłocznie informują właściwe organy pozostałych krajów, których te zakłócenia dotyczą.
3. Właściwe organy każdego zainteresowanego kraju niezwłocznie podejmują odpowiednie środki w celu zapewnienia płynności ruchu w możliwym zakresie. Środki są zgłaszane do wspólnego komitetu, który w stosownych przypadkach zbiera się w trybie pilnym na wniosek Umawiającej się Strony w celu omówienia tych środków.
Artykuł 18
Pomoc urzędowa
1. W celu zapewnienia płynnej wymiany handlowej między Umawiającymi się Stronami i ułatwienia wykrywania wszelkich nieprawidłowości lub naruszeń organy celne zainteresowanych krajów przekazują sobie wzajemnie na wniosek drugiej Umawiającej się Strony lub – jeśli uznają, że leży to w jej interesie – z własnej inicjatywy, wszelkie informacje, jakie posiadają (w tym ustalenia i sprawozdania administracyjne), przydatne z punktu widzenia prawidłowego wdrożenia niniejszej umowy.
2. Pomoc można zawiesić lub odmówić jej udzielania w całości lub częściowo, jeżeli w ocenie kraju, do którego zwrócono się o taką pomoc, jej udzielenie naruszyłoby bezpieczeństwo, porządek publiczny lub inne istotne interesy tego kraju lub stanowiłoby naruszenie tajemnicy przemysłowej, handlowej lub zawodowej.
3. W wypadku zawieszenia lub odmowy udzielenia pomocy należy niezwłocznie przekazać krajowi, który zwrócił się o taką pomoc, stosowną decyzję wraz z jej uzasadnieniem.
4. Jeżeli organ celny danego kraju zwraca się o udzielenie pomocy urzędowej, jakiej sam nie mógłby udzielić, gdyby został o to poproszony, wskazuje tę okoliczność w swym wniosku. W takim wypadku udzielenie pomocy urzędowej pozostawia się uznaniu organu celnego, do którego zwrócono się o nią.
5. Informacje otrzymane zgodnie z ust. 1 mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów niniejszej umowy i podlegają takiej samej ochronie w kraju korzystającym z pomocy, jaką informacje tego rodzaju są objęte na mocy jego przepisów krajowych. Uzyskane informacje mogą zostać wykorzystane do innych celów tylko za pisemną zgodą organu celnego, który udzielił informacji i z zastrzeżeniem ograniczeń nałożonych przez ten organ.
ROZDZIAŁ V
ORGANY
Artykuł 19
Wspólny komitet
1. Niniejszym ustanawia się wspólny komitet, w którego składzie reprezentowane są Umawiające się Strony.
2. Wspólny komitet działa na zasadzie konsensusu.
3. Wspólny komitet zbiera się w zależności od potrzeb, co najmniej raz w roku. Każda z Umawiających się Stron może złożyć wniosek o zwołanie posiedzenia.
4. Wspólny komitet sporządza swój regulamin wewnętrzny, zawierający, poza innymi postanowieniami, zasady zwoływania zebrań, wyznaczania przewodniczącego i określania jego kadencji.
5. Wspólny komitet może podjąć decyzję o utworzeniu podkomitetów lub grup roboczych mogących pomóc mu w pełnieniu jego funkcji.
Artykuł 20
Grupy ds. uzgodnień
1. Właściwe organy zainteresowanych krajów mogą utworzyć grupy ds. uzgodnień odpowiedzialne za sprawy praktyczne, techniczne lub organizacyjne na poziomie regionalnym lub lokalnym.
2. Grupy ds. uzgodnień, o których mowa w ust. 1, zbierają się w razie potrzeby na wniosek właściwych organów danego kraju. Wspólny komitet otrzymuje regularne informacje na temat ich prac od Umawiającej się Strony, której podlegają dane grupy.
Artykuł 21
Uprawnienia wspólnego komitetu
1. Wspólny komitet odpowiada za zarządzanie i właściwe stosowanie niniejszej umowy. W tym celu formułuje zalecenia i podejmuje decyzje.
2. Wspólny komitet może wprowadzić w drodze decyzji zmiany do rozdziału III i do załączników.
3. Poza przypadkami wyraźnie przewidzianymi w niniejszej umowie komitet przyjmuje w drodze decyzji środki wykonawcze o charakterze technicznym i administracyjnym w celu ograniczenia kontroli i formalności.
4. Decyzje są wdrażane przez Umawiające się Strony według ich własnych zasad.
5. W celu właściwego wdrożenia umowy wspólny komitet regularnie otrzymuje od Umawiających się Stron informacje na temat doświadczeń zdobytych podczas wdrażania niniejszej umowy. Umawiające się Strony, na wniosek jeden z nich, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu.
Artykuł 22
Zmiany prawa
1. Podczas opracowywania nowych przepisów prawa w dziedzinie regulowanej rozdziałem III Wspólnota zwraca się nieformalnie o opinię ekspertów szwajcarskich, podobnie jak zasięga opinii ekspertów państw członkowskich.
2. Gdy Komisja Europejska przekazuje swój projekt państwom członkowskim lub Radzie Unii Europejskiej, przesyła też kopię tego projektu Szwajcarii.
Na wniosek jednej z Umawiających się Stron wstępna wymiana poglądów odbywa się na forum wspólnego komitetu.
3. Umawiające się Strony przeprowadzają ponowne konsultacje na wniosek jednej z nich na forum wspólnego komitetu na etapie poprzedzającym przyjęcie wspólnotowego aktu prawnego w ramach ciągłego procesu informowania i konsultacji.
4. Decyzje o zmianach w rozdziale III niezbędne w celu uwzględnienia zmian właściwych przepisów prawa wspólnotowego w sprawach objętych tym rozdziałem podejmuje się tak szybko, jak to możliwe, aby umożliwić ich stosowanie jednocześnie ze zmianami wprowadzanymi do prawa wspólnotowego zgodnie z wewnętrznymi procedurami Umawiających się Stron.
Jeśli decyzji nie można przyjąć w czasie pozwalającym na jednoczesne stosowanie, zmiany określone w projekcie decyzji przekazanym Umawiającym się Stronom do zatwierdzenia stosuje się tymczasowo, jeśli jest to możliwe, zgodnie z wewnętrznymi procedurami Umawiających się Stron.
5. Umawiające się Strony współpracują na etapie informowania i konsultacji w celu ułatwienia podjęcia decyzji w ramach wspólnego komitetu na końcu tego procesu.
Artykuł 23
Udział w Komitecie Kodeksu Celnego
Wspólnota zapewnia szwajcarskim ekspertom udział – w charakterze obserwatorów i w odniesieniu do dotyczących ich kwestii – w posiedzeniach Komitetu Kodeksu Celnego, który wspiera Komisję Europejską w wykonywaniu uprawnień wykonawczych w sprawach objętych rozdziałem III.
Artykuł 24
Rozstrzyganie sporów
Bez uszczerbku dla przepisów art. 29 spory między Umawiającymi się Stronami dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy kieruje się do wspólnego komitetu, który poszukuje polubownego rozwiązania.
Artykuł 25
Umowy z krajami trzecimi
Umawiające się Strony postanawiają, że umowy zawarte przez jedną z nich z krajem trzecim w dziedzinie objętej rozdziałem III nie mogą przenosić zobowiązań na drugą Umawiającą się Stronę, o ile wspólny komitet nie zadecyduje inaczej.
ROZDZIAŁ VI
POSTANOWIENIA RÓŻNE I KOŃCOWE
Artykuł 26
Ułatwienia w uiszczaniu opłat
Umawiające się Strony zapewniają, aby kwoty ewentualnie wymagalne przy przeprowadzaniu kontroli i formalności w handlu mogły być również uiszczane w formie gwarantowanych lub potwierdzonych międzynarodowych czeków bankowych, wyrażonych w walucie krajowej, w jakiej kwoty te są wymagalne.
Artykuł 27
Wdrożenie umowy
Każda Umawiająca się Strona podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego i harmonijnego stosowania postanowień niniejszej umowy z uwzględnieniem konieczności ułatwienia przewiezienia towarów przez granicę i rozwiązywania wszelkich trudności, jakie mogą pojawić się przy stosowaniu wspomnianych postanowień, w sposób zadowalający obie Umawiające się Strony.
Artykuł 28
Zmiany
Jeżeli jedna z Umawiających się Stron zamierza wprowadzić zmiany do niniejszej umowy, przedstawia drugiej Umawiającej się Stronie odpowiedni wniosek. Zmiany wejdą w życie po zakończeniu odpowiednich procedur wewnętrznych Stron.
Artykuł 29
Środki dostosowawcze
1. Umawiająca się Strona może, po konsultacji w ramach wspólnego komitetu, podjąć odpowiednie środki dostosowawcze, włącznie z zawieszeniem stosowania postanowień rozdziału III niniejszej umowy, jeżeli stwierdzi, że druga Umawiająca się Strona nie przestrzega warunków lub jeżeli równoważność środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne Umawiających się Stron nie jest zapewniona.
Jeżeli jakakolwiek zwłoka mogłaby zagrozić skuteczności środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne, możliwe jest podjęcie tymczasowych środków ochronnych bez uprzednich konsultacji, pod warunkiem że konsultacje będą miały miejsce niezwłocznie po podjęciu takich środków.
2. Jeśli równoważność środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne Umawiających się Stron nie jest zapewniona, ponieważ nie podjęto decyzji w sprawie zmian przewidzianych w art. 22 ust. 4 niniejszej umowy, Umawiająca się Strona może zawiesić stosowanie postanowień rozdziału III od dnia zastosowania odnośnych przepisów prawa wspólnotowego, chyba że po zbadaniu środków pozwalających na dalsze stosowanie tego rozdziału wspólny komitet zadecyduje inaczej.
3. Zakres i czas trwania wspomnianych wyżej środków są ograniczone do wymiaru koniecznego w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji i zapewnienia właściwej równowagi między prawami i obowiązkami wynikającymi z niniejszej umowy. Umawiająca się Strona może zwrócić się do wspólnego komitetu o przeprowadzenie konsultacji dotyczących proporcjonalności tych środków, a w stosownych przypadkach o podjęcie decyzji o przekazaniu sporu w tej sprawie do rozstrzygnięcia w drodze arbitrażu zgodnie z procedurą przewidzianą w załączniku III. Ta drogą nie może być rozstrzygana żadna kwestia związana z interpretacją postanowień niniejszej umowy, które są identyczne z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego.
Artykuł 30
Zakazy lub ograniczenia przywozowe, wywozowe lub tranzytowe
Postanowienia niniejszej umowy nie stanowią przeszkody do stosowania zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub tranzytowych ustanowionych przez Umawiające się Strony lub państwa członkowskie Wspólnoty, uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego i moralności publicznej, ochrony zdrowia i życia ludzi, ochrony zwierząt, roślin lub środowiska, ochrony dóbr kultury narodowej o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej oraz ochrony własności przemysłowej lub handlowej.
Artykuł 31
Wypowiedzenie umowy
Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć umowę, powiadamiając o tym drugą Umawiającą się Stronę. Umowa utraci moc po upływie dwunastu miesięcy od dnia takiej notyfikacji.
Artykuł 32
Załączniki
Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
Artykuł 33
Ratyfikacja
1. Niniejsza umowa zostaje zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich procedurami. Umowa wchodzi w życie dnia 1 lipca 2009 r., pod warunkiem że Umawiające się Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur przed tą datą.
2. Jeżeli niniejsza umowa nie wejdzie w życie dnia 1 lipca 2009 r., wówczas wejdzie w życie w dniu następującym po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.
3. W oczekiwaniu na zakończenie procedur, o których mowa w ust. 1 i 2, Umawiające się Strony stosują tymczasowo niniejszą umowę od dnia 1 lipca 2009 r. lub dnia późniejszego, ustalonego przez Umawiające się Strony.
4. Niniejsza umowa zastępuje z dniem jej wejścia w życie Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w sprawie uproszczenia kontroli i formalności dotyczących przewozu rzeczy z dnia 21 listopada 1990 r.
Artykuł 34
Języki
Niniejszą umowę sporządza się w dwóch egzemplarzach, w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.
Съставено в Брюксел на двадесет и пети юни две хиляди и девета година.
Hecho en Bruselas, el veinticinco de junio de dos mil nueve.
V Bruselu dne dvacátého pátého června dva tisíce devět.
Udfærdiget i Bruxelles den femogtyvende juni to tusind og ni.
Geschehen zu Brüssel am fünfundzwanzigsten Juni zweitausendneun.
Kahe tuhande üheksanda aasta juunikuu kahekünne viiendal päeval Brüsselis.
Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι πέντε Ιουνίου δύο χιλιάδες εννιά.
Done at Brussels on the twenty-fifth day of June in the year two thousand and nine.
Fait à Bruxelles, le vingt-cinq juin deux mille neuf.
Fatto a Bruxelles, addì venticinque giugnio duemilanove.
Briselē, divtūkstoš devītā gada divdesmit piektajā junijā
Priimta du tūkstančiai devintų metų birželio dvidešimt penktą dieną Briuselyje.
Kelt Brüsszelben, a kétezer-kilencedik év június havának huszonötödik napján.
Magħmul fi Brussell, fil-ħamsa u għoxrin jum ta’ Ġunju tas-sena elfejn u disgħa.
Gedaan te Brussel, de vijfentwintigste juni tweeduizend negen.
Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego piątego czerwca roku tysiące dziewiątego.
Feito em Bruxelas, em vinte e cinco de Junho de dois mil e nove.
Încheiat la Bruxelles, la douăzeci și cinci iunie două mii nouă.
V Bruseli dňa dvadsiateho piateho júna dvetisícdeväť.
V Bruslju, dne petindvajsetega junija leta dva tisoč devet.
Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäviidentenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattayhdeksän.
Som skedde i Bryssel den tjugofemte juni tjugohundranio.
За Европейската общност
Por la Comunidad Europea
Za Evropské společenství
For Det Europæiske Fællesskab
Für die Europäische Gemeinschaft
Euroopa Ühenduse nimel
Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
For the European Community
Pour la Communauté européenne
Per la Comunità europea
Eiropas Kopienas vārdā
Europos Bendrijos vardu
Az Európai Közösség részéről
Għall-Komunità Ewropea
Voor de Europese Gemeenschap
W imieniu Wspólnoty Europejskiej
Pela Comunidade Europeia
Pentru Comunitatea Europeană
Za Európske spoločenstvo
Za Evropsko skupnost
Euroopan yhteisön puolesta
På Europeiska gemenskapens vägnar
За Конфедерация Швейцария
Por la Confederación Suiza
Za Švýcarskou konfederací
For Det Schweiziske Forbund
Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
Šveitsi Konföderatsiooni nimel
Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
For the Swiss Confederation
Pour la Confédération Suisse
Per la Confederazione svizzera
Šveices Konfederācijas vārdā
Šveicarijos Konfederacijos vardu
A Svájci Államszövetség részéről
Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
Voor de Zwitserse Bondsstaat
W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
Pela Confederação Suíça
Pentru Confederația Elvețiană
Za Švajčiarskou konfederáciu
Za Švicarsko konfederacijo
Sveitsin valaliiton puolesta
På Schweiziska edsförbundets vägnar
ZAŁĄCZNIK I
PRZYWOZOWE I WYWOZOWE DEKLARACJE SKRÓCONE
Artykuł 1
Forma i treść przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej
1. Przywozową lub wywozową deklarację skróconą sporządza się z wykorzystaniem technologii przetwarzania danych. Dokumenty handlowe, portowe lub transportowe, mogą zostać wykorzystane, o ile zawierają niezbędne dane.
2. Przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona zawiera dane określone dla takich deklaracji w załączniku 30a do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1) (dalej zwanego „rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93”) . Wypełnia się ją zgodnie z wyjaśnieniami znajdującymi się we wspomnianym załączniku 30a. Uwierzytelnia ją osoba, która ją sporządza.
3. Organy celne dopuszczają złożenie przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej w formie papierowej lub na jakimkolwiek innym nośniku wyłącznie w następujących sytuacjach:
a) |
nie funkcjonuje system informatyczny organów celnych; |
b) |
nie funkcjonuje aplikacja komputerowa osoby składającej przywozową lub wywozową deklarację skróconą; |
pod warunkiem zastosowania wobec tych deklaracji poziomu zarządzania ryzykiem równoważnego z poziomem stosowanym wobec przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych sporządzanych z wykorzystaniem technologii przetwarzania danych.
Przywozowe lub wywozowe deklaracje skrócone w formie papierowej podpisuje osoba, która je sporządza. W stosownych przypadkach do deklaracji dołącza się wykazy załadunkowe lub inne odpowiednie wykazy. Deklaracje zawierają dane, o których mowa w ust. 2.
4. Każda z Umawiających się Stron określa warunki i zasady, zgodnie z którymi osoba zobowiązana do złożenia przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej jest upoważniona do zmiany danych zawartych w tej deklaracji po jej złożeniu.
Artykuł 2
Wyjątki dotyczące składania przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych
1. Przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona nie jest wymagana w odniesieniu do następujących towarów:
a) |
energii elektrycznej; |
b) |
towarów wprowadzanych lub wyprowadzanych rurociągami; |
c) |
listów, kart pocztowych, druków, w tym przekazywanych za pośrednictwem nośnika elektronicznego; |
d) |
towarów przewożonych zgodnie z zasadami Powszechnego Związku Pocztowego; |
e) |
towarów, w których przypadku dozwolone jest ustne zgłoszenie celne lub zwykłe przekroczenie granicy zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Umawiające się Strony, z wyjątkiem palet, kontenerów i środków transportu drogowego, kolejowego, lotniczego, morskiego i rzecznego wykorzystywanych w ramach umowy przewozowej; |
f) |
towarów znajdujących się w bagażu osobistym podróżnych; |
g) |
towarów objętych karnetami ATA i CPD; |
h) |
towarów objętych zwolnieniami zgodnie z Konwencją wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencją wiedeńską o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. i innymi konwencjami konsularnymi lub Konwencją nowojorską o misjach specjalnych z dnia 16 grudnia 1969 r.; |
i) |
uzbrojenia i sprzętu wojskowego wprowadzanych na obszar celny lub wyprowadzonych poza obszar celny Umawiającej się Strony przez organy odpowiedzialne za obronę wojskową państw członkowskich lub Szwajcarii, w ramach transportu wojskowego lub transportu dokonywanego przez organy wojskowe; |
j) |
następujących towarów wprowadzanych na obszar celny lub wyprowadzonych poza obszar celny Umawiającej się Strony, bezpośrednio do lub z platform wiertniczych eksploatowanych przez osobę mającą swoją siedzibę na terytorium Umawiających się Stron:
|
k) |
towarów zawartych w przesyłkach, których rzeczywista wartość nie przekracza 22 EUR, pod warunkiem że organy celne zgodzą się, również za zgodą podmiotu gospodarczego, na dokonanie analizy ryzyka, z wykorzystaniem informacji zawartych w systemie używanym przez podmiot gospodarczy lub dostarczonych przez ten system. |
2. Przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona nie jest wymagana w przypadkach określonych w umowie międzynarodowej w zakresie bezpieczeństwa między Umawiającą się Stroną a krajem trzecim, z zastrzeżeniem procedury określonej w art. 9 ust. 3 niniejszej umowy.
3. Przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona nie jest wymagana we Wspólnocie w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 181c lit. i) i j), art. 592a lit. i) i j) oraz art. 842a ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
4. Przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona nie jest wymagana w Szwajcarii w odniesieniu do:
— |
części zapasowych przeznaczonych do umieszczenia na statkach powietrznych w celu ich naprawy, |
— |
smarów i gazu koniecznych do funkcjonowania statków powietrznych, oraz |
— |
żywności przeznaczonej do spożycia na pokładzie, |
które zostały wcześniej umieszczone w składzie celnym znajdującym się w szwajcarskich strefach lotniskowych, a następnie są przekazywane do samolotów zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Szwajcarię, o ile nie naruszają one poziomu bezpieczeństwa zapewnianego przez niniejszą umowę.
Artykuł 3
Miejsce składania przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych
1. Przywozową deklarację skróconą składa się do właściwego organu Umawiającej się Strony, na której obszar celny wprowadzane są towary z krajów trzecich. Organ ten dokonuje analizy ryzyka w oparciu o dane zawarte w deklaracji i przeprowadza kontrole celne w zakresie bezpieczeństwa uznane za konieczne, w tym w przypadkach, w których towary te są przeznaczone do drugiej Umawiającej się Strony.
2. Wywozową deklarację skróconą składa się do właściwego organu Umawiającej się Strony, na której obszarze celnym dopełniane są formalności związane z wyprowadzeniem towarów przeznaczonych do krajów trzecich. Jednak zgłoszenie celne wywozowe wykorzystywane jako wywozowa deklaracja skrócona jest składane do organu celnego Umawiającej się Strony, na której obszarze celnym dopełnia się formalności związanych z wywozem towarów przeznaczonych do krajów trzecich. Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku organy te dokonują analizy ryzyka w oparciu o dane ujęte w tej deklaracji i przeprowadzają kontrole celne w zakresie bezpieczeństwa, które uznaje się za konieczne.
3. Jeżeli towary opuszczają obszar celny Umawiającej się Strony z przeznaczeniem do kraju trzeciego, przechodząc przez obszar celny drugiej Umawiającej się Strony, dane, o których mowa w art. 1 ust. 2, są przekazywane przez organ celny pierwszej Umawiającej się Strony właściwemu organowi drugiej Strony.
Wspólny komitet może jednak określić przypadki, w których przekazanie tych danych nie jest konieczne, o ile nie naruszą one poziomu bezpieczeństwa gwarantowanego przez niniejszą umowę.
Umawiające się Strony dążą do podłączenia do wspólnego systemu przekazywania danych, który zawiera informacje niezbędne dla wywozowej deklaracji skróconej dla danych towarów i do korzystania z tego systemu.
W przypadku, w którym Umawiające się Strony nie są w stanie przekazać danych zgodnie z postanowieniami akapitu pierwszego w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszej umowy, wywozową deklaracją skróconą dla towarów opuszczających obszar Umawiającej się Strony z przeznaczeniem do kraju trzeciego, przechodzących przez obszar celny drugiej Umawiającej się Strony z wyłączeniem bezpośredniego ruchu lotniczego, składa się wyłącznie do właściwego organu drugiej Umawiającej się Strony.
Artykuł 4
Terminy składania przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych
1. Terminami składania przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych są terminy, o których mowa w art. 184a i 592b rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
2. Niezależnie od postanowień ust. 1 każda Umawiająca się Strona może podjąć decyzję o zastosowaniu innych terminów:
— |
w przypadku ruchu, o którym mowa w art. 3 ust. 3, aby umożliwić wiarygodną analizę ryzyka i przechwycenie przesyłek w celu przeprowadzenia przez organy celne ewentualnych kontroli bezpieczeństwa dotyczących tych przesyłek, |
— |
w przypadku umowy międzynarodowej między tą Umawiającą się Stroną a krajem trzecim, z zastrzeżeniem procedury przewidzianej w art. 9 ust. 3 niniejszej umowy. |
ZAŁĄCZNIK II
Upoważniony podmiot gospodarczy
TYTUŁ I
PRZYZNANIE STATUSU UPOWAŻNIONEGO PODMIOTU GOSPODARCZEGO
Artykuł 1
Postanowienia ogólne
1. Kryteria przyznawania statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego obejmują:
a) |
zadowalające przestrzeganie wymogów celnych w przeszłości; |
b) |
skuteczny system zarządzania ewidencją handlową i w odpowiednich przypadkach ewidencją transportową, który umożliwia właściwą kontrolę bezpieczeństwa przez organy celne; |
c) |
udokumentowaną wypłacalność; oraz |
d) |
odpowiednie normy bezpieczeństwa i ochrony. |
2. Każda z Umawiających się Stron określa procedurę składania wniosku o status upoważnionego podmiotu gospodarczego i przyznawania tego statusu oraz jego skutki prawne.
3. Umawiające się Strony zapewniają, aby ich organy celne kontrolowały przestrzeganie przez upoważniony podmiot gospodarczy warunków i kryteriów, które mają do niego zastosowanie, oraz dokonują przeglądu tych warunków i kryteriów, w szczególności w przypadku istotniej zmiany przepisów prawa w tej dziedzinie lub wystąpienia okoliczności pozwalających racjonalnie przypuszczać, że upoważniony podmiot gospodarczy nie spełnia obowiązujących warunków.
Artykuł 2
Przestrzeganie wymogów celnych w przeszłości
1. Przestrzeganie wymogów celnych w przeszłości uznaje się za zadowalające, jeżeli w ciągu ostatnich trzech lat poprzedzających złożenie wniosku nie doszło do poważnego naruszenia przepisów lub do powtarzających się naruszeń przepisów celnych przez którąkolwiek z niżej wymienionych osób:
a) |
wnioskodawcę; |
b) |
osoby kierujące przedsiębiorstwem wnioskodawcy lub nadzorujące takie kierownictwo; |
c) |
w stosownych przypadkach, pełnomocnika prawnego reprezentującego wnioskodawcę w sprawach celnych; |
d) |
osobę odpowiedzialną w przedsiębiorstwie wnioskodawcy za sprawy celne. |
2. Przestrzeganie wymogów celnych w przeszłości można uznać za zadowalające, jeżeli właściwy organ celny uzna przypadki naruszenia za nieistotne w stosunku do liczby lub skali operacji celnych i uznaje, że nie budzą one wątpliwości co do dobrych intencji wnioskodawcy.
3. Jeżeli osoby pełniące funkcje kontrolne nad przedsiębiorstwem wnioskodawcy mają siedzibę lub miejsce zamieszkania w kraju trzecim, organy celne oceniają przestrzeganie przez nie wymogów celnych na podstawie dostępnych im dokumentów i informacji.
4. Jeżeli przedsiębiorstwo wnioskodawcy istnieje krócej niż trzy lata, organy celne oceniają przestrzeganie przez niego wymogów celnych na podstawie dostępnych im dokumentów i informacji.
Artykuł 3
Skuteczny system zarządzania ewidencjami handlowymi i transportowymi
Aby umożliwić organom celnym ustalenie, że wnioskodawca dysponuje odpowiednim systemem zarządzania ewidencją handlową i w stosownych przypadkach ewidencją transportową, wnioskodawca musi spełnić następujące wymagania:
a) |
używać systemu księgowego zgodnego z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości stosowanymi w miejscu prowadzenia księgowości i ułatwiającego kontrolę celną opartą na audycie; |
b) |
umożliwiać organowi celnemu fizyczny i elektroniczny dostęp do swojej ewidencji celnej i w stosownych przypadkach ewidencji transportowej; |
c) |
posiadać strukturę administracyjną odpowiednią dla rodzaju i wielkości przedsiębiorstwa i dostosowaną do zarządzania przepływem towarów oraz system kontroli wewnętrznej umożliwiający ujawnianie transakcji nielegalnych lub nieprawidłowych; |
d) |
w stosownych przypadkach posiadać odpowiednie procedury obsługi licencji i pozwoleń na przywóz lub wywóz; |
e) |
posiadać odpowiednie procedury archiwizacji ewidencji i informacji przedsiębiorstwa oraz procedury ochrony przed utratą danych; |
f) |
uświadomić pracownikom konieczność powiadamiania organów celnych w przypadku wystąpienia trudności związanych z przestrzeganiem wymogów oraz nawiązać odpowiednie kontakty w celu informowania organów celnych o wystąpieniu takich sytuacji; |
g) |
podjąć odpowiednie środki w zakresie bezpieczeństwa technologii informacyjnych w celu ochrony systemu informatycznego wnioskodawcy przed nieuprawnionym dostępem i zabezpieczenia dokumentacji wnioskodawcy. |
Artykuł 4
Wypłacalność
1. Do celów niniejszego artykułu wypłacalność oznacza dobrą sytuację finansową, która umożliwia wnioskodawcy regulowanie jego zobowiązań stosownie do rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.
2. Uznaje się, że warunek dotyczący wypłacalności wnioskodawcy jest spełniony, jeżeli wypłacalność można udowodnić w odniesieniu do ostatnich trzech lat.
3. Jeżeli przedsiębiorstwo wnioskodawcy istnieje krócej niż trzy lata, jego wypłacalność sprawdza się na podstawie dostępnych dokumentów i informacji.
Artykuł 5
Odpowiednie normy bezpieczeństwa i ochrony
1. Normy bezpieczeństwa i ochrony w przedsiębiorstwie wnioskodawcy uznaje się za zadowalające, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a) |
budynki użytkowane w związku z działalnością objętą świadectwem są zbudowane z materiałów odpornych na próby bezprawnego wstępu i zapewniają ochronę przed bezprawnym wtargnięciem; |
b) |
istnieją odpowiednie środki kontroli uniemożliwiające nieuprawniony wstęp do stref wysyłki, ramp załadunkowych i stref ładunkowych; |
c) |
środki dotyczące postępowania z towarami obejmują zabezpieczenia przed wprowadzeniem, zamianą lub utratą jakiegokolwiek sprzętu oraz dokonywaniem nieuprawnionych zmian w jednostkach ładunkowych; |
d) |
w stosownych przypadkach wdrożono procedury zarządzania licencjami przywozowymi lub wywozowymi związanymi z zakazami lub ograniczeniami oraz mające na celu rozróżnianie tych towarów od innych; |
e) |
wnioskodawca wdrożył środki umożliwiające dokładną identyfikację jego partnerów handlowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowego łańcucha dostaw; |
f) |
w zakresie dopuszczonym przepisami prawa wnioskodawca prowadzi kontrolę przyszłych pracowników, których zamierza zatrudnić na stanowiskach wrażliwych pod względem bezpieczeństwa oraz dokonuje okresowych kontroli pracowników; |
g) |
wnioskodawca zapewnia aktywny udział odpowiedniego personelu w programach podnoszących poziom świadomości w dziedzinie bezpieczeństwa. |
2. Jeżeli wnioskodawca posiadający siedzibę we Wspólnocie lub w Szwajcarii posiada uznane na poziomie międzynarodowym świadectwo bezpieczeństwa wydane na podstawie konwencji międzynarodowych, europejskie świadectwo bezpieczeństwa wydane na podstawie prawodawstwa wspólnotowego, świadectwo międzynarodowej normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej lub europejskiej normy europejskich instytucji normalizujących lub inne uznane świadectwo, kryteria przewidziane w ust. 1 uznaje się za spełnione, o ile kryteria wydania tych dokumentów są identyczne lub równorzędne z kryteriami określonymi w niniejszym załączniku.
TYTUŁ II
UŁATWIENIA PRZYZNAWANE UPOWAŻNIONYM PODMIOTOM GOSPODARCZYM
Artykuł 6
Organy celne przyznają w szczególności następujące ułatwienia upoważnionym podmiotom gospodarczym:
— |
przed dostarczeniem towarów na obszar celny lub przed opuszczeniem przez nie tego obszaru organy celne mogą powiadomić upoważniony podmiot gospodarczy, że w wyniku analizy ryzyka przesyłka została wybrana do kontroli fizycznej pod kątem bezpieczeństwa i ochrony, o ile nie szkodzi to planowanej kontroli; organy celne mogą jednak przeprowadzić kontrolę fizyczną, nawet jeżeli upoważniony podmiot gospodarczy nie został o tym uprzednio poinformowany, |
— |
upoważniony podmiot gospodarczy może złożyć przywozowe lub wywozowe deklaracje skrócone podlegające ograniczonym wymogom w odniesieniu do zawartych w nich danych, o których mowa w załączniku 30a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1); jeżeli jednak upoważniony podmiot gospodarczy jest przewoźnikiem, spedytorem lub agentem celnym, jest on objęty tymi ograniczonymi wymogami, tylko jeśli zajmuje się przywozem lub wywozem towarów na rzecz upoważnionego podmiotu gospodarczego, |
— |
upoważniony podmiot gospodarczy podlega mniejszej liczbie kontroli fizycznych i kontroli dokumentów niż inne podmioty gospodarcze; organy celne mogą jednak postanowić inaczej w celu uwzględnienia szczególnego zagrożenia lub wymogów kontroli wynikających z innych przepisów niż przepisy celne, |
— |
w przypadku, w którym organ celny wybiera do kontroli przesyłkę objętą przywozową lub wywozową deklaracją skróconą złożoną przez upoważniony podmiot gospodarczy, kontrolę tę przeprowadza się w pierwszej kolejności; ponadto na wniosek upoważnionego podmiotu gospodarczego i za zgodą organu celnego kontrola ta może zostać przeprowadzona w miejscu innym niż miejsce, w którym zwykle organ ten przeprowadza kontrole. |
TYTUŁ III
ZAWIESZENIE I COFNIĘCIE STATUSU UPOWAŻNIONEGO PODMIOTU GOSPODARCZEGO
Artykuł 7
Zawieszenie statusu
1. Organ celny wydający upoważnienie zawiesza status upoważnionego podmiotu gospodarczego w następujących przypadkach:
a) |
w przypadku gdy wykazano brak przestrzegania warunków lub kryteriów przyznania statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego; |
b) |
w przypadku gdy organy celne mają wystarczający powód, aby sądzić, że upoważniony podmiot gospodarczy dopuścił się czynu podlegającego ściganiu na mocy prawa karnego i związanego z naruszeniem przepisów celnych; |
c) |
w przypadku gdy upoważniony podmiot gospodarczy zwraca się z wnioskiem o zawieszenie statusu, ponieważ jest czasowo niezdolny do przestrzegania warunków i kryteriów jego przyznania. |
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. b), organ celny może jednak podjąć decyzję o niezawieszaniu statusu upoważnionego podmiotu gospodarczego, jeżeli uznaje naruszenie za nieistotne w stosunku do liczby lub skali operacji celnych i niebudzące wątpliwości co do dobrych intencji upoważnionego podmiotu gospodarczego.
3. Zawieszenie następuje niezwłocznie, jeśli wymaga tego rodzaj lub poziom zagrożenia dla bezpieczeństwa i ochrony obywateli, zdrowia publicznego lub środowiska naturalnego.
4. Zawieszenie nie ma wpływu na postępowanie celne rozpoczęte przed datą zawieszenia, które nie zostało jeszcze zakończone.
5. Każda z Umawiających się Stron określa czas trwania i okres zawieszenia w sposób umożliwiający upoważnionemu podmiotowi gospodarczemu uregulowanie jego sytuacji.
6. Jeżeli podmiot gospodarczy podjął zgodnie z oczekiwaniami organów celnych środki konieczne w celu spełnienia warunków i kryteriów nałożonych na upoważniony podmiot gospodarczy, organ celny wydający upoważnienie cofa zawieszenie.
Artykuł 8
Cofnięcie statusu
1. Organ celny wydający upoważnienie cofa status upoważnionego podmiotu gospodarczego w następujących przypadkach:
a) |
upoważniony podmiot gospodarczy dopuścił się poważnego naruszenia przepisów celnych i wyczerpał środki odwoławcze; |
b) |
upoważniony podmiot gospodarczy nie podejmuje wymaganych środków w okresie zawieszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 5; |
c) |
na wniosek upoważnionego podmiotu gospodarczego. |
2. W przypadku, o którym mowa w lit. a), organy celne mogą jednak podjąć decyzję o niecofaniu świadectwa upoważnionego podmiotu gospodarczego, jeżeli uznają naruszenie za nieistotne w stosunku do liczby lub skali operacji celnych i niebudzące wątpliwości co do dobrych intencji upoważnionego podmiotu gospodarczego.
3. Cofnięcie staje się skuteczne w dniu następującym po dniu powiadomienia.
TYTUŁ IV
WYMIANA INFORMACJI
Artykuł 9
Komisja i właściwy organ szwajcarski regularnie wymieniają informacje na temat tożsamości upoważnionych podmiotów gospodarczych w zakresie bezpieczeństwa, w tym następujące informacje:
a) |
numer identyfikacyjny podmiotu (TIN – Trader Identification Number w formacie zgodnym z przepisami EORI – Economic Operator Registration and Identification); |
b) |
nazwę i adres upoważnionego podmiotu gospodarczego; |
c) |
numer dokumentu nadającego status upoważnionego podmiotu gospodarczego; |
d) |
obecny status (obowiązujący, zawieszony, odwołany); |
e) |
okresy zmiany statusu; |
f) |
dzień, w którym świadectwo zaczyna obowiązywać; |
g) |
organ wydający świadectwo. |
ZAŁĄCZNIK III
PROCEDURA ARBITRAŻOWA
1) |
Jeżeli spór zostaje przekazany do rozstrzygnięcia w drodze arbitrażu, wyznacza się trzech arbitrów, chyba że Umawiające się Strony zadecydują inaczej. |
2) |
Każda z Umawiających się Stron wyznacza arbitra w terminie trzydziestu dni. |
3) |
Obaj wyznaczeni arbitrzy wyznaczają za obopólną zgodą superarbitra, który nie jest obywatelem żadnej z Umawiających się Stron. Jeśli arbitrzy nie mogą dojść do porozumienia w terminie dwóch miesięcy od ich wyznaczenia, wybierają superarbitra z listy siedmiu osób sporządzonej przez wspólny komitet. Wspólny komitet sporządza i aktualizuje tę listę zgodnie z regulaminem wewnętrznym. |
4) |
Sąd arbitrażowy sam określa swój regulamin, chyba że Umawiające się Strony zdecydują inaczej. Decyzje sądu arbitrażowego przyjmowane są większością głosów. |