(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt.

(2)

W art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanowiono środki przejściowe odnoszące się do wniosków o zezwolenie na stosowanie dodatków paszowych, które zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek o zezwolenie na dodatek paszowy wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia został złożony przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)

Wstępne uwagi na temat tego wniosku, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wniosek ten powinien zatem być nadal rozpatrywany zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.

(5)

Dodatek paszowy diklazuril (Clinacox 0,5 % Premix) został już dopuszczony do stosowania rozporządzeniami Komisji: (WE) nr 2430/1999 (3) w przypadku kurcząt rzeźnych, (WE) nr 418/2001 (4) w przypadku indyków rzeźnych oraz (WE) nr 162/2003 (5) w przypadku kurcząt odchowywanych na nioski.

(6)

Posiadacz zezwolenia na dodatek paszowy przedstawił nowe dane na poparcie wniosku o dopuszczenie go do użytku jako kokcydiostatyku dla królików, na okres dziesięciu lat. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wydał dwie opinie (6) na temat bezpieczeństwa stosowania tego kokcydiostatyku dla ludzi, zwierząt i środowiska, w warunkach opisanych w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Z przeprowadzonej oceny wynika, że warunki zezwolenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG zostały spełnione. Preparat określony w załączniku powinien zatem zostać dopuszczony do użytku na okres dziesięciu lat.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia Komisji (WE) nr 341/2007 (2) wnioski o pozwolenia typu „A” należy składać w kwietniu, lipcu, październiku i styczniu każdego roku, a pozwolenia typu „A” są ważne wyłącznie na podokres, na który zostały wydane.

(2)

Zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie ceł i handlu (GATT) 1994 r., dotyczącym zmiany koncesji odnoszących się do czosnku przewidzianych w Liście koncesyjnej CXL załączonej do GATT (3), zatwierdzonym w imieniu Wspólnoty decyzją 2001/404/WE (4), okres obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego dla czosnku należy podzielić na cztery podokresy.

(3)

Dla zapewnienia importerom większej elastyczności należy przesunąć o sześć tygodni w przód terminy rozpoczęcia okresów składania wniosków o pozwolenia typu „A”.

(4)

W celu zapewnienia ponownego przydzielenia jak największej liczby niewykorzystanych lub częściowo wykorzystanych pozwoleń na przywóz, przed końcem listopada należy przesłać powiadomienia o nich na podstawie dostępnych wówczas informacji o ilościach produktów objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami na przywóz i różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które wydano te pozwolenia oraz z powiadomienia o braku wniosków. Późniejsze powiadomienia wykorzystywane są wyłącznie dla celów statystycznych, w związku z tym dla tych ilości wystarczy jednorazowe powiadomienie na koniec lipca.

(5)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1084/95 z dnia 15 maja 1995 r. znoszącym środki ochronne stosowane w odniesieniu do przywozu czosnku pochodzącego z Tajwanu i zastępujące je świadectwem pochodzenia (5) przy przywozie czosnku z Tajwanu wymagane jest świadectwo pochodzenia. Jest to system podobny do tego, jaki ustanowiono w rozdziale IV rozporządzenia (WE) nr 341/2007 dla czosnku pochodzącego z niektórych innych krajów. Mając na uwadze uproszczenie przepisów oraz ich czytelność, należy sporządzić wspólny wykaz wszystkich krajów, w odniesieniu do których wymagane jest świadectwo pochodzenia czosnku. Z tego względu należy dodać Tajwan do wykazu państw zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 341/2007, do których stosuje się rozdział IV tego rozporządzenia. Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 1084/95.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 341/2007.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

1)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

2)

w art. 12 ust. 1 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„Przed końcem każdego miesiąca, o którym mowa w art. 10 ust. 1, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach (w kilogramach), w odniesieniu do których zostały złożone wnioski o pozwolenie typu »A« na dany podokres oraz o braku wniosków.

W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 państwa członkowskie przekazują informacje, o których mowa w art. 11 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) tego rozporządzenia w terminie:

3)

załącznik IV zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 wymienia osoby fizyczne i prawne, organy i inne jednostki objęte zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych zgodnie z tym rozporządzeniem.

(2)

W dniach 21 maja, 17 lipca oraz 10 września 2008 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ podjął decyzję o zmianie listy osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I,

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu zgodnie z tym rozporządzeniem.

(2)

W dniu 12 sierpnia 2008 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ postanowił zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze i zasoby ekonomiczne powinny zostać zamrożone. Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I,