(1)

W dniu 20 października 2007 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Wspólnoty niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

(2)

Postępowanie wszczęto na skutek skargi złożonej w dniu 6 września 2007 r. przez Hiszpańską Narodową Federację Związków Producentów Przemysłu Przetwórczego Owocowo-Warzywnego (Spanish National Federation of Associations of Processed Fruit and Vegetables - FNACV) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących 100 % całkowitej wspólnotowej produkcji niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.). Wspomniana skarga zawierała dowody wskazujące na dumping produktu objętego postępowaniem i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania.

(3)

W dniu 9 listopada 2007 r. Komisja, na mocy rozporządzenia nr 1295/2007 z dnia 5 listopada 2007 (3), nałożyła obowiązek rejestracji przywozu tego samego produktu pochodzącego z ChRL.

(4)

Przypomina się, że środki ochronne obowiązywały w stosunku do tego samego produktu do dnia 8 listopada 2007 r. Komisja wprowadziła tymczasowe środki ochronne, zapobiegające przywozowi niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1964/2003 z dnia 7 listopada 2003 r (4). Ostateczne środki ochronne wprowadzono rozporządzeniem (WE) nr 658/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. („rozporządzenie w sprawie środków ochronnych”) (5). Zarówno tymczasowe, jak i ostateczne środki ochronne polegały na otwarciu kontyngentów taryfowych, tj. cło było należne dopiero po wyczerpaniu bezcłowego przywozu.

(5)

Komisja oficjalnie zawiadomiła wnoszących skargę producentów wspólnotowych i ich zrzeszenie, producentów eksportujących i ich zrzeszenie, dostawców oraz importerów i ich zrzeszenia, o których wiadomo, że dotyczy ich postępowanie, a także władze ChRL o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(6)

Skarżący producenci, producenci eksportujący, importerzy, i ich odpowiednie zrzeszenia, przedstawili swoje opinie. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(7)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wskazała, iż może zostać zastosowana kontrola wyrywkowa celem stwierdzenia praktyk dumpingowych oraz szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności dokonania kontroli wyrywkowej oraz – w razie stwierdzenia takiej konieczności – umożliwić dobór próby, producenci eksportujący i niepowiązani importerzy zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie – zgodnie ze specyfikacją zawartą w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania – podstawowych informacji na temat ich działań mających związek z produktem objętym postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r.).

(8)

Celem umożliwienia producentom eksportującym z ChRL złożenia wniosku o traktowanie na zasadach gospodarki rynkowej („MET”) lub indywidualnego traktowania („IT”), gdyby zdecydowały się o to wnioskować, Komisja przesłała formularze MET i IT do zainteresowanych przedsiębiorstw chińskich. Pięć przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw powiązanych złożyło wniosek o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego lub o IT, jeżeli dochodzenie wykazałoby, iż nie spełniają warunków przyznania MET. Jednakże tylko jedno z przedsiębiorstw, które złożyły wniosek o MET, zostało objęte próbą (zob. motyw (26) poniżej). Dziewięć przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw powiązanych złożyło wniosek wyłącznie o IT.

(9)

Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych producentów wspólnotowych i ich zrzeszeń, do wszystkich importerów objętych próbą i ich zrzeszeń, zainteresowanych dostawców oraz objętych próbą producentów eksportujących. Ponadto kwestionariusze zostały wysłane do wszystkich, określonych przez Komisję, potencjalnych producentów z kraju analogicznego (zob. motywy (40)–(41) poniżej).

(10)

Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od czterech producentów wspólnotowych reprezentujących 100 % całkowitej produkcji wspólnotowej, od objętych próbą sześciu niepowiązanych importerów we Wspólnocie i ich poszczególnych zrzeszeń. Otrzymano również odpowiedzi od wszystkich chińskich producentów eksportujących objętych próbą oraz od powiązanych z nimi przedsiębiorstw. Otrzymano także oświadczenia od zrzeszenia producentów chińskich oraz od jednego zrzeszenia importerów.

(11)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty, a następnie złożyła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw:

(12)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. („OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 października 2002 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

(13)

Mandarynki zbierane są jesienią i zimą, przy czym sezon zbiorów i sezon przetwórczy rozpoczynają się na początku października, a kończą pod koniec stycznia następnego roku. Świeży produkt jest przeznaczony na rynek owoców świeżych, do produkcji soków lub też do wytwarzania przetworów. W przypadku przemysłu przetwórczego mandarynek praktyką jest dokonywanie porównań biorąc pod uwagę sezon (okres od 1 października danego roku do 30 września następnego roku), i Komisja przyjęła tę praktykę w swojej analizie.

(14)

Produktem objętym postępowaniem są przetworzone lub zakonserwowane mandarynki (włączając tangeryny i satsuma), klementynki, wilkingi i inne podobne hybrydy cytrusowe, niezawierające dodatku alkoholu, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, według definicji określonej w pozycji CN 2008 . Są one obecnie sklasyfikowane pod następującymi kodami: kod CN 2008 30 55 obejmuje produkt objęty postępowaniem niezawierający dodatku alkoholu, ale zawierający dodatek cukru i w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto przekraczającej 1 kg; kod CN 2008 30 75 obejmuje produkt objęty postępowaniem niezawierający dodatku alkoholu, ale zawierający dodatek cukru i w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg. Ponadto kod CN 2008 30 90 obejmuje mandarynki (włączając tangeryny i satsuma), klementynki, wilkingi i inne podobne hybrydy cytrusowe, przetworzone lub zakonserwowane niezawierające dodatku alkoholu ani cukru (zazwyczaj w wodzie lub soku własnym).

(15)

Dochodzenie wstępne wykazuje, że produkt objęty postępowaniem jest uzyskiwany poprzez obranie ze skórki oraz podział na mniejsze części niektórych odmian małych owoców cytrusowych (głównie satsuma), a następnie zalanie syropem cukrowym, sokiem lub wodą. Proces obierania ze skórki oraz podziału na części może być dokonywany ręcznie lub mechanicznie.

(16)

W celu sprostania popytowi rynku konsumpcyjnego, gastronomii oraz przemysłu spożywczego produkt objęty postępowaniem wytwarzany jest w różnych wagowo opakowaniach. Zdecydowana większość rynku konsumpcyjnego zajęta jest przez opakowania o masie 312 g netto/(175 g suchej masy), chociaż zauważalny jest także zwyżkujący trend w sprzedaży większych opakowań 850 g/(480 g). Większe opakowania, szczególnie zawierające 2,65 kg/(1 500 g) oraz 3,1 kg/(1 700 g) są stosowane w gastronomii i przemyśle spożywczym, przy czym najpopularniejsze opakowanie to 2,65 kg.

(17)

Satsuma, klementynki oraz inne małe owoce cytrusowe są powszechnie znane pod wspólną nazwą „mandarynki”. Większość z tych różnych odmian może być stosowanych jako świeże owoce, do produkcji soków lub też do wytwarzania przetworów. Są one podobne do siebie, a zatem wytworzone z nich przetwory lub konserwy uznaje się za jeden produkt.

(18)

Jeden z europejskich importerów twierdził, że produkt objęty postępowaniem importowany z ChRL jest wyższej jakości, ponieważ chińska mandarynka zawiera mniej nasion/pestek.

(19)

W odniesieniu do rozporządzenia w sprawie środków ochronnych, niektóre strony utrzymywały, iż istnieją różnice jakościowe między produktem objętym postępowaniem a produktem wytwarzanym przez przemysł wspólnotowy. Producenci wspólnotowi twierdzili, iż konsumenci preferują ich produkty ze względu na dostrzegane wyższe normy higieny podczas procesu konserwowania.

(20)

Komisja przeanalizowała te argumenty i dokonała następujących ustaleń:

Ponieważ pojęcie „podobieństwa” nie wymaga, by produkty były identyczne, drobne różnice w jakości nie wystarczają, by zmienić ogólne stwierdzenie podobieństwa pomiędzy produktami przywożonymi a wspólnotowymi.

(21)

Komisja uznaje zatem, że produkt przywożony oraz produkt wspólnotowy uważa się za podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(22)

Z uwagi na dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrole wyrywkowe w celu stwierdzenia dumpingu, zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(23)

Aby Komisja mogła ustalić, czy potrzebne są kontrole wyrywkowe, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, producentów eksportujących wezwano do zgłoszenia się w ciągu 15 dni od wszczęcia dochodzenia oraz do podania podstawowych informacji dotyczących wielkości sprzedaży eksportowej i krajowej, dokładnego opisania ich działalności w zakresie wytwarzania produktu objętego postępowaniem oraz podania nazw i zakresu działalności wszystkich przedsiębiorstw z nimi powiązanych uczestniczących w produkcji lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem. Poproszono także o opinię władze ChRL i zrzeszenia producentów.

(24)

Szesnaście przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw powiązanych w ChRL zgłosiło się i przedstawiło wymagane informacje w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie one zgłosiły wywóz do Wspólnoty w OD i wyraziły chęć uczestniczenia w kontroli wyrywkowej.

(25)

Producenci eksportujący, którzy nie zgłosili się we wspomnianym okresie, lub nie przedstawili wymaganych informacji we wskazanym terminie zostali uznani za niewspółpracujących w dochodzeniu. Porównanie danych Eurostatu dotyczące przywozu oraz wielkości wywozu do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem zgłoszonej dla OD przez przedsiębiorstwa wspomniane w motywie (24) wskazuje jednak, że poziom współpracy chińskich producentów eksportujących był bardzo wysoki.

(26)

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w doborze próby uwzględniono wielkość producentów eksportujących w odniesieniu do sprzedaży eksportowej do Wspólnoty. W oparciu o to kryterium dokonano doboru próby składającej się z czterech producentów eksportujących, z których dwóch było powiązanych. Informacje związane z próbą wskazują, że w OD udział wybranych przedsiębiorstw stanowił ponad 60 % całości wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty zgłoszonego przez przedsiębiorstwa wspomniane w motywie (24) powyżej. Ponadto jedno z nich dokonało także znacznej sprzedaży krajowej produktu objętego postępowaniem w OD. Dlatego uznano, że taki dobór próby pozwoli ograniczyć dochodzenie do rozsądnej liczby producentów eksportujących, którzy mogą być zbadani w dostępnym czasie, zapewniając jednocześnie wysoki poziom reprezentacji. Poproszono o opinię wszystkich producentów eksportujących objętych postępowaniem, a także ich zrzeszenia oraz władze ChRL, i nie zgłosili oni żadnych zastrzeżeń w ustalonym w tym celu terminie.

(27)

Żaden z producentów eksportujących, którzy nie zostali włączeni do próby nie wnioskował o indywidualne ustalenie marginesu dumpingu poprzez przedstawienie odpowiednich informacji w wyznaczonym terminie, w celu zastosowania art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Dlatego w niniejszym dochodzeniu nie przeprowadzono badania indywidualnego producentów eksportujących.

(28)

Ze względu na dużą liczbę importerów, o których mowa w skardze oraz poprzednim dochodzeniu w sprawie środków ochronnych, w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Duża liczba importerów zadeklarowała chęć współpracy. Do próby wybrano sześciu głównych importerów pod względem wielkości przywozu. Udział tych importerów stanowi nieco ponad 60 % całkowitego przywozu do Wspólnoty.

(29)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu pochodzącego z ChRL, normalną wartość określa się zgodnie z ust. 1–6 wyżej wymienionego artykułu w odniesieniu do producentów, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(30)

W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria MET są podsumowane poniżej:

(31)

W niniejszym dochodzeniu, jeden z producentów włączonych do próby (zob. motywy (22)–(26) powyżej) odpowiedział na pytania zawarte w formularzu wniosku o MET.

(32)

Producentowi eksportującemu nie można przyznać MET, ponieważ nie wykazał on, że spełnia wszystkie warunki określone w pierwszym, drugim oraz trzecim kryterium art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W szczególności, w odniesieniu do kryterium 1 ustalono na miejscu, iż pracownicy podpisywali czyste umowy o pracę, bez żadnych informacji o wynagrodzeniu i czasie pracy. W związku z tym niemożliwe było określenie warunków na jakich rekrutowano i opłacano pracowników, a w związku z tym, czy koszty płacowe odzwierciedlały podaż i popyt. W odniesieniu do kryterium drugiego stwierdzono na miejscu, że podstawowe międzynarodowe standardy rachunkowości nie były respektowane (tj. zasada materiałowa, kompensacja, niezgodność pomiędzy kwotami deklarowanymi na kontach oraz rzeczywistymi źródłowymi materiałami księgowymi, brak wiarygodnych dowodów transakcji) zarówno w księgach, jak i w ich audytach, co stawia pod znakiem zapytania wiarygodność księgowości przedsiębiorstwa. W odniesieniu do kryterium 3, stwierdzono, że przedsiębiorstwo korzystało z szeregu subsydiów (np. zwrot podatku VAT, którego dostawcy/rolnicy nigdy nie płacili oraz pewne subsydia wywozowe z Funduszu Regionalnych Projektów Rozwoju Handlu Zagranicznego (Fund for Provincial Foreign Trade Development Project) oraz premia eksportowa), co wskazuje, że nadal występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej.

(33)

Na podstawie powyższych faktów jedyny chiński producent eksportujący, który wystąpił o MET nie wykazał, że spełnia wszystkie kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, a zatem nie można mu przyznać MET.

(34)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, dla krajów, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest ogólnokrajowa stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(35)

Jedyny objęty próbą chiński producent eksportujący, który wnioskował o MET, wystąpił także o IT, na wypadek gdyby okazało się, że nie spełnia kryteriów MET. Pozostali objęci próbą chińscy producenci eksportujący również wnioskowali o IT.

(36)

Wstępna analiza wniosków wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw o IT wykazała, że wszystkie spełniają kryteria przyznania IT określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(37)

Postanowiono zatem tymczasowo przyznać indywidualne traktowanie następującym producentom eksportującym z ChRL:

(38)

Z powyższych przyczyn żadnemu z producentów eksportujących w ChRL nie przyznano MET.

(39)

Dlatego wartość normalną dla wszystkich chińskich producentów eksportujących określa się zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(40)

Według informacji zawartych w skardze produkt objęty postępowaniem nie jest produkowany w dużych ilościach poza Wspólnotą i krajem, którego dotyczy postępowanie. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zaproponowano zatem, aby wartość normalną ustalić na jakiejkolwiek innej uzasadnionej podstawie, tj. na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych we Wspólnocie za podobny produkt. Zainteresowane strony zaproszono do wyrażenia uwag w tej sprawie. Sama Komisja prowadziła dalsze poszukiwania jakichkolwiek potencjalnych krajów analogicznych po opublikowaniu zawiadomienia o wszczęciu dochodzenia. Komisja starała się nawiązać współpracę z dwoma przedsiębiorstwami w Tajlandii. Jedno z nich początkowo zgodziło się na współpracę w dochodzeniu, ale później nie przesłało odpowiedzi na kwestionariusz. Drugie przedsiębiorstwo nie udzieliło żadnej odpowiedzi.

(41)

Dwóch producentów eksportujących z kraju, którego dotyczy postępowanie oraz zrzeszenie importerów i hurtowników nie zgodziło się z ustalaniem wartości normalnej na podstawie cen płaconych lub należnych we Wspólnocie, ale nie zaproponowało jakiegokolwiek innego rozwiązania, które byłoby zgodne z rozporządzeniem podstawowym.

(42)

W związku z powyższym tymczasowo postanowiono ustalić wartość normalną dla wszystkich producentów eksportujących objętych próbą w oparciu o inne uzasadnione podstawy, w danym przypadku w oparciu o ceny faktycznie płacone lub należne we Wspólnocie za produkt podobny, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(43)

Po wyborze cen faktycznie płaconych lub należnych we Wspólnocie wartość normalną obliczono na podstawie danych zweryfikowanych na terenie współpracujących producentów wspólnotowych wymienionych w motywie (11) powyżej.

(44)

Stwierdzono, że sprzedaż krajowa produktu podobnego prowadzona przez tych producentów wspólnotowych jest reprezentatywna w porównaniu z wywozem do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem prowadzonym przez producentów eksportujących objętych próbą.

(45)

Ponieważ ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego przynosiły straty należało je odpowiednio dostosować, aby zapewnić rozsądną marżę zysku, jak przewidziano w art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zastosowany zysk 6,8 % był poziomem zysku osiągniętym w ostatnim sezonie przetwórczym (2000/2001) przed ogromnym wzrostem przywozu z Chin, który doprowadził do nałożenia środków ochronnych, tj. w ostatnim sezonie, w którym na warunki rynkowe nie wpływał wyrządzający szkody przywóz po znacznie zaniżonych cenach.

(46)

Ceny eksportowe określono na podstawie faktycznych cen w przypadku sprzedaży niezależnym klientom przy wywozie z ChRL do Wspólnoty.

(47)

Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works.

(48)

Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dostosowań dokonano, jeżeli było to konieczne, w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia i wszelkich innych kosztów związanych z transportem.

(49)

Mając na uwadze powyższe i zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego tymczasowy margines dumpingu dla wszystkich eksporterów w ChRL ustalono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej danego typu produktu ze średnią ważoną ceną eksportową tego typu produktu ustaloną i dostosowaną jak wyjaśniono powyżej. Zgodnie ze spójną praktyką średni ważony margines dumpingu obliczono dla powiązanych producentów eksportujących. Dla producentów eksportujących nieobjętych próbą średni ważony margines dumpingu obliczono w oparciu o margines dumpingu przedsiębiorstw objętych próbą. Ponadto, ponieważ poziom współpracy producentów eksportujących był bardzo wysoki (zob. motyw (25) powyżej), wszystkim pozostałym przedsiębiorstwom przyznano najwyższy indywidualny margines dumpingu.

(50)

Na tej podstawie, tymczasowe marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:

(51)

Należy przypomnieć, że produkt, którego dotyczy postępowanie, był objęty środkami ochronnymi przez większą część okresu badanego. Uzasadniał to fakt, że przemysł wspólnotowy poniósł poważną szkodę na koniec okresu analizowanego w trakcie dochodzenia w sprawie środków ochronnych (tj. od 1998/1999 r. do 2002/2003 r.).

(52)

W trakcie obecnego dochodzenia ustalono, że produkt objęty postępowaniem był wytwarzany we Wspólnocie przez czterech producentów wspólnotowych, w imieniu których wniesiono skargę (Halcon Group SA, Murcja, Hiszpania; Cofrusa SA, Murcja, Hiszpania; Agriconsa SA, Walencja, Hiszpania; Videca SA, Walencja, Hiszpania). Żaden z tych producentów nie jest powiązany z jakimikolwiek eksporterami chińskimi czy importerami produktu objętego postępowaniem z ChRL.

(53)

Dochodzenie wykazało, że producenci wspólnotowi wyprodukowali w OD około 34 100 ton produktu objętego postępowaniem. Odpowiada to 100 % całkowitej wielkości produkcji produktu podobnego we Wspólnocie. Wyżej wymienionych producentów wspólnotowych uznaje się zatem za przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(54)

Należy zauważyć, iż w dochodzeniu w sprawie środków ochronnych uczestniczyło ośmiu współpracujących producentów we Wspólnocie. Fakt, że we Wspólnocie pozostaje już tylko czterech producentów świadczy o zamknięciu niektórych przedsiębiorstw i połączeniu innych.

(55)

W okresie badanym konsumpcja we Wspólnocie kształtowała się w następujący sposób:

(56)

Konsumpcję we Wspólnocie ustalono na podstawie całkowitej wielkości sprzedaży produktu objętego postępowaniem dokonywanej przez przemysł wspólnotowy w UE, sprzedaży w UE dokonywanej przez wcześniejszych producentów wspólnotowych, którzy nie produkowali już w OD, oraz przywozu ze wszystkich krajów trzecich. Dane liczbowe dotyczące całkowitej sprzedaży produktu objętego postępowaniem przez przemysł wspólnotowy oparte są na sprawdzonych danych przekazanych przez producentów wspólnotowych. Sprzedaż dokonywana przez wcześniejszych producentów wspólnotowych oparta jest na szacunkach skarżącego i została potwierdzona rezultatami dochodzenia w sprawie środków ochronnych w zawiadomieniu C322/06 opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 17 grudnia 2005 r. Wielkości przywozu pochodzą z Eurostatu.

(57)

Jak przedstawiono w powyższej tabeli, konsumpcja produktu objętego postępowaniem we Wspólnocie była w okresie badanym stosunkowo stabilna, z wyjątkiem wzrostu zaobserwowanego w sezonie 2003/04. Ten pozorny wzrost konsumpcji można wyjaśnić głownie gromadzeniem zapasów produktu objętego postępowaniem opisanym w zawiadomieniu wspomnianym w powyższym motywie. Dane Eurostatu potwierdzają to zjawisko w nowych państwach członkowskich przed ich przystąpieniem do UE w maju 2004 r. Istotnie, przywóz do nowych państw członkowskich osiągnął niemal 15 000 ton przed ich przystąpieniem (w sezonie 2003/2004) i znacznie spadł, przeciętnie do około 4 000 ton rocznie, w sezonach 2004/2005, 2005/2006 i 2006/2007. Można uznać, że w OD konsumpcja ustabilizowała się na poziomie odnotowanym w latach 2005 i 2006.

(58)

Rozwój przywozu z ChRL, w odniesieniu do wielkości oraz udziału w rynku, przedstawia się następująco:

(59)

W sezonie 2003/04 można zauważyć podobny gwałtowny wzrost wielkości przywozu z ChRL, jak ten zaobserwowany powyżej w konsumpcji we Wspólnocie. Spadł on następnie do niższego poziomu w sezonie 2004/05 (po przystąpieniu nowych państw członkowskich). Udział w rynku przywozu z Chin pozostaje stale wysoki, ponieważ Chiny są głównym eksporterem tego produktu do UE i reszty świata.

(60)

Powyższa tabela przedstawia kształtowanie się średnich cen importowych z ChRL. W okresie badanym ceny spadły jedynie w 2003/04. W OD powróciły one do poziomu z 2002/2003.

(61)

Przeprowadzono porównanie cen sprzedaży na rynku wspólnotowym w ciągu OD między cenami przemysłu wspólnotowego oraz cenami importowymi z kraju, którego dotyczy postępowanie. Na rynku tym punktem odniesienia w zakresie dostarczania przywozu i produkcji wspólnotowej jest Hamburg. Z tego względu odpowiednie ceny sprzedaży stosowane przez przemysł wspólnotowy były cenami dla niezależnych klientów, w razie potrzeby dostosowanymi do poziomu cen przy dostawie do Hamburga, po odliczeniu obniżek i rabatów. Ceny te porównano z cenami sprzedaży stosowanymi przez chińskich producentów eksportujących po odliczeniu obniżek i dostosowaniu ich w stosownych przypadkach do ceny CIF w Hamburgu uwzględniając cło i koszty odprawy celnej. W odpowiednich przypadkach w dostosowaniach uwzględniono cło ochronne w wysokości 301 EUR/t dla wywozu nieobjętego kontyngentem.

(62)

Porównanie, na podstawie danych dostarczonych przez współpracujących producentów eksportujących objętych próbą, wykazało, że w OD przywóz produktu objętego postępowaniem był sprzedawany we Wspólnocie po cenach podcinających ceny przemysłu wspólnotowego o 19,6 % do 35,2 %, jeżeli były wyrażone jako wartość procentowa cen stosowanych przez przemysł wspólnotowy. Ponadto analiza rozwoju cen przemysłu wspólnotowego wykazuje, że nastąpiło znaczne tłumienie cen (a podczas OD ich spadek) (zob. poniżej).

(63)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, badanie wpływu przywozu po cenach dumpingowych na przemysł wspólnotowy zawierało ocenę wszystkich czynników i wskaźników gospodarczych, które wywierały wpływ na przemysł od dnia 1 października 2002 r. do OD.

(64)

Poniższe dane dotyczące przemysłu wspólnotowego przedstawiają zagregowane informacje pochodzące od czterech wspólnotowych producentów.

(65)

Poniższa tabela przedstawia rozwój produkcji, mocy produkcyjnych oraz wykorzystania mocy produkcyjnych producentów wspólnotowych:

(66)

Z powyższej tabeli wynika, że wielkość produkcji w rozpatrywanym okresie zmieniała się w wyniku słabszych zbiorów w 2003/04 i 2005/06. Moce produkcyjne zmniejszyły się pod koniec okresu badanego. Wykorzystanie mocy produkcyjnych utrzymywało się, niezależnie od wahań plonów, na bardzo niskim poziomie w całym okresie.

(67)

Poniższe dane przedstawiają ilość zapasów w przemyśle wspólnotowym na koniec każdego okresu.

(68)

Należy zauważyć, że produkt objęty postępowaniem ma długi okres trwałości (ponad trzy lata), zachowując swoją barwę i walory smakowe.

(69)

Zapasy podlegały wahaniom przez cały okres, ale w OD znacznie wzrosły. Wydaje się, że było to wynikiem presji wywieranej przez dumpingowy przywóz oraz oczekiwaniom, iż środki ochronne zostaną zniesione, umożliwiając importerom zastąpienie przemysłu wspólnotowego, jako źródła zaopatrzenia w produkt objęty postępowaniem, przywozem z Chin.

(70)

Poniższe dane przedstawiają wielkość sprzedaży, udział w rynku i średnie jednostkowe ceny sprzedaży w przemyśle wspólnotowym.

(71)

Niezależnie od istnienia środków ochronnych oraz zniknięcia kilku producentów wspólnotowych (których udział w rynku zmniejszył się z 11,2 % w 2002/03 do 8,1 % w 2004/05, a następnie zaniknął), wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego nieznacznie się zwiększyła w wartościach absolutnych, ale pozostała niska w okresie badanym. Istotnie, udział przemysłu wspólnotowego w rynku zyskał tylko 4,7 punktu procentowego w okresie badanym. Średnie ceny sprzedaży wzrosły w okresie badanym, ale nie w stopniu niezbędnym do osiągnięcia normalnych zysków, co potwierdza wpływ na poziom cen wywierany przez znaczący przywóz z Chin po bardzo niskich cenach.

(72)

W ogólnym ujęciu, należy zauważyć, że udział przemysłu wspólnotowego w rynku wzrósł o około 5,2 % w okresie badanym, osiągając zaledwie 27,6 % w OD co świadczy o tym, iż presja wywierana przez chiński przywóz nie pozwoliła przemysłowi wspólnotowemu na znaczną poprawę jego wyników.

(73)

Przedstawiona poniżej marża zysku przed opodatkowaniem odnosi się do sprzedaży przemysłu wspólnotowego i odzwierciedla fakt, że przemysł nadal przynosił straty, wsparty w pewnym stopniu wprowadzeniem środków ochronnych, ale zagrożony także odbywającym się równolegle obchodzeniem środków poprzez gromadzenie zapasów (zob. motyw (57)). Pozytywny skutek środków ochronnych znajduje zatem odzwierciedlenie szczególnie pod koniec okresu badanego.

(74)

Powyższa tabela zwrotu z inwestycji pokazuje tendencję spadkową po 2003/04. Obniżanie się zwrotu z inwestycji świadczy także o pogorszeniu sytuacji producentów wspólnotowych.

(75)

Ponieważ producenci wspólnotowi przetwarzają także inne rodzaje owoców, przepływy pieniężne mogły być badane wyłącznie uwzględniając całą działalność przedsiębiorstw, a nie w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. Wskaźnik ten jest zatem mniej miarodajny i jest przedstawiony dla poszczególnych lat finansowych (lat kalendarzowych). Niemniej jednak można zauważyć, że do roku 2005 sytuacja ulegała stopniowemu pogorszeniu, a w OD nastąpiła częściowa poprawa.

(76)

Trend inwestycji dla przemysłu wspólnotowego został ukazany w poniższej tabeli.

(77)

Pomimo widocznego powyżej ujemnego trendu w odniesieniu do rentowności, przemysł wspólnotowy zwiększył swoje inwestycje związane z produktem objętym postępowaniem, aby nadal poprawiać swoją konkurencyjność w zakresie tego produktu. Inwestowano głównie w maszyny. Działania te znacznie przyczyniły się do poprawy wydajności przemysłu wspólnotowego objętego próbą.

(78)

Istnieją dowody na ograniczone zdolności do pozyskiwania kapitału w okresie badanym, między innymi biorąc pod uwagę ujemne marże zysku związanego z produkcją oraz znaczenie produktu w całej działalności przedmiotowych przedsiębiorstw.

(79)

Należy przypomnieć, że konserwowanie produktu objętego postępowaniem jest z natury działalnością sezonową trwającą 4 lub 5 miesięcy oraz, że większość pracowników zatrudnionych przy produkcji stanowią robotnicy sezonowi. Dlatego też współczynnik dotyczący liczby pracowników ma mniejsze znaczenie, podczas gdy łączna liczba przepracowanych godzin podczas sezonu powinna być postrzegana jako główny wskaźnik zatrudnienia. Jak przedstawiono w powyższej tabeli, przemysł wspólnotowy stopniowo poprawia swoją wydajność. W OD osiągnięto najwyższą wydajność w całym okresie. W rezultacie liczba godzin przepracowanych dla wyprodukowania 1 tony gotowego wyrobu zmniejszyła się z 17 w 2002/03 do 15,5 w OD (– 9 %). Liczba pracowników była największa w OD w efekcie powrotu do dużych wielkości produkcji po sezonie 2005/06, w którym wielkość produkcji była mała. Z wzrostem tym była także związana większa liczba godzin przepracowana w sezonie OD. Wydajność osiągnięta przez przemysł wspólnotowy w OD rzeczywiście potwierdza wysiłki, jakie poczynił on w celu dalszej poprawy wydajności wobec masowego napływu przywozu po dumpingowych cenach z Chin.

(80)

Należy zauważyć, że dane na temat wynagrodzeń, wyrażone w liczbach bezwzględnych, mają niewielkie znaczenie z powodu znacznych wahań wielkości produkcji. Koszt wynagrodzeń na tonę produktu jest bardziej miarodajny i wskazuje, że niezależnie od naturalnego, związanego z inflacją, wzrostu stawki godzinowej, wzrost wydajności pozwolił przemysłowi wspólnotowemu zmniejszyć koszt wynagrodzeń na tonę o 3 punkty procentowe.

(81)

Ogólnokrajowy tymczasowy margines dumpingu, określony w motywie (50) powyżej, jest wyraźnie wyższy od poziomu de minimis. Ponadto, jeżeli uwzględni się wielkość i cenę przywozu po cenach dumpingowych, wpływu rzeczywistego marginesu dumpingu nie można uznać za nieznaczny.

(82)

Nie ma dowodów na istnienie wcześniejszego dumpingu lub subsydiowania omawianego produktu. Należy jednak zauważyć, że przemysł wspólnotowy nadrabia straty spowodowane znaczne zwiększonym przywozem, który wyrządził mu poważną szkodę, i który doprowadził do wprowadzenia przez Komisję zarówno tymczasowych, jak i ostatecznych środków ochronnych w 2003 r. i w 2004 r. (zob. motyw (4)). Jak wspomniano powyżej w motywach (57) i (70), środki te umożliwiły przemysłowi nieznaczną poprawę jego pozycji mimo gromadzenia zapasów w 2003/2004, a przy braku szkodliwego dumpingu można było oczekiwać znacznie większej ogólnej poprawy sytuacji przemysłu wspólnotowego.

(83)

Powyższą analizę sytuacji przemysłu wspólnotowego należy rozpatrywać biorąc pod uwagę fakt, że na początku okresu liczba producentów wspólnotowych oraz ich moce produkcyjne były znacznie większe. Zgodnie z rozporządzeniem 658/2004 oraz zawiadomieniem C 322/06 moce produkcyjne sięgały wówczas około 129 000 t. Wspomniana wyżej restrukturyzacja sektora doprowadziła do spadku mocy produkcyjnych o ponad 45 %. W tym kontekście, a także z powodu obowiązywania środków ochronnych, można było oczekiwać, że ogólna sytuacja czterech pozostałych producentów ulegnie poprawie i pozwoli im, miedzy innymi, na przejęcie znacznej części sprzedaży utraconej przez przedsiębiorstwa wychodzące z rynku, istotne zwiększenie produkcji i wykorzystanie mocy produkcyjnych oraz zwiększenie zysków poprzez znaczne zwiększenie różnicy między ceną i kosztem.

(84)

Stało się wręcz przeciwnie, produkcja zwiększyła się zaledwie o 9 %, wykorzystanie mocy produkcyjnych pozostało niskie (zwiększyło się wyłącznie z powodu zmniejszenia mocy produkcyjnych), a wielkość sprzedaży była nadal niewielka, mimo koncentracji sektora, przy czym zapasy wzrosły o co najmniej 66 %. Produkcja nadal przynosiła straty (–4,3 %), a zwrot z inwestycji uległ dalszemu pogorszeniu (–28,9 %), mimo trwających inwestycji zmierzających do dalszego zwiększenia konkurencyjności i mimo 9 % wzrostu wydajności.

(85)

Przypomina się, że w okresie badanym wielkość przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z ChRL wzrosła o prawie 10 %, zaś jego cena sprzedaży była praktycznie taka sama jak w 2002 roku, mimo wzrostu cen surowców. Ponadto w OD ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego uległy znacznemu podcięciu spowodowanemu cenami przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem.

(86)

Uwzględniając wszystkie powyższe czynniki, w tymczasowych wnioskach stwierdzono, że przemysłowi wspólnotowemu została wyrządzona znacząca szkoda, w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego.

(87)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy. Oprócz przywozu po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu wspólnotowego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej innymi czynnikami.

(88)

Przypomina się, że wielkość przywozu z ChRL nadal stanowiła nie mniej niż 70 %, udziału w rynku wspólnotowym. W praktyce wpływ przywozu z Chin, biorąc pod uwagę jego dominującą pozycję rynkową, jest bez wątpienia główną przyczyną pogorszenia sytuacji w przemyśle wspólnotowym.

(89)

Tym bardziej, że chińskie ceny nadal znaczne podcinały ceny przemysłu wspólnotowego i były znacznie niższe od kosztów przemysłu wspólnotowego, co świadczy o celowym rażącym zaniżaniu cen. Przemysł wspólnotowy reagował na duże wielkości przywozu przy bardzo niskich cenach usiłując utrzymać rozsądny udział w rynku i ograniczając swoje ceny. Nie mógł on zatem osiągnąć normalnego poziomu rentowności.

(90)

Dlatego też jest jasne, że istnieje silny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy znacznym wzrostem wielkości przywozu po coraz niższych cenach a szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.

(91)

Wielkość przywozu spoza Chin stanowiła mniej niż 2 % całkowitego przywozu UE w OD. Z tego względu wpływ tego przywozu (o ile istnieje) uznaje się za marginalny. Zarzucano, iż przywóz taki w rzeczywistości stanowił odsprzedaż produktów chińskich. Przemawia za tym brak wystarczających mocy produkcyjnych w innych krajach, potwierdzony brakiem odpowiedniego kraju analogicznego (zob. motywy (40)–(41) powyżej).

(92)

Jak wynika z poniższej, tabeli wywóz dokonywany przez przemysł wspólnotowy zmniejszył się w „okresie badanym”.

(93)

Przemysł wspólnotowy dostarczał w przeszłości produkt objęty postępowaniem do Stanów Zjednoczonych, które były jego tradycyjnym rynkiem zbytu. Obecnie jednak głównym źródłem wywozu do USA (i w rzeczywistości do większości krajów przywozu) są Chiny, które jak się wydaje przyjęły podobną strategię dumpingu oraz znacznego podcinania cen wywozu przemysłu wspólnotowego do USA.

(94)

Nawet gdyby przemysł wspólnotowy utrzymał podobny poziom wielkości wywozu i cen, sam stopień penetracji chińskiego przywozu oraz stopień podcięcia cenowego świadczy o znaczącym wpływie wspomnianego przywozu na sytuację przemysłu wspólnotowego. Pogorszenie się wyników eksportowych przemysłu wspólnotowego nie świadczy o zerwaniu związku przyczynowego, ale można je uznać za zapowiedź tego, co stałoby się ze sprzedażą przemysłu wspólnotowego, gdyby utrzymywała się presja wywierana przez dumpingowy przywóz.

(95)

Kolejnym czynnikiem, który, jak twierdził przemysł wspólnotowy, miał się przyczynić do szkody, jest spadający kurs wymiany chińskiego RMB wobec euro. Pomiędzy październikiem 2002 r. a wrześniem 2007 r. nastąpił spadek kursu wymiany dolara amerykańskiego wobec euro o ponad 40 %. Ponieważ kurs chińskiego RMB jest powiązany z kursem dolara, wywóz produktu objętego postępowaniem z Chin korzystał z przewagi konkurencyjnej nad wywozem tego produktu z Europy. W tym celu przypomina się, że dochodzenie ma na celu ustalenie, czy przywóz dumpingowy (w kontekście cen i wielkości) spowodował znaczną szkodę poniesioną przez przemysł wspólnotowy, czy też tego rodzaju szkodę spowodowały inne czynniki. W tym kontekście art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego stanowi, że niezbędne jest wykazanie, że szkodę spowodował poziom cen przywozu po cenach dumpingowych. Przepis ten odnosi się zatem jedynie do różnicy pomiędzy poziomami cen i z tego powodu nie jest wymagane przeanalizowanie czynników wpływających na poziom wspomnianych cen.

(96)

Wiele stron utrzymywało, że szkoda nie jest spowodowana przywozem po cenach dumpingowych, ale niewystarczającą podażą surowców spowodowaną słabymi zbiorami. Okres badania szkody obejmuje szereg różnych zbiorów, o niższej i wyższej produkcji surowców oraz niższych i wyższych cenach. Jednakże wahania te nie mają związku z ogólną sytuacją przemysłu wspólnotowego, jak można zobaczyć, na przykład, w poniższej tabeli. W rzeczywistości sytuacja przemysłu wspólnotowego pogarszała się w całym okresie badanym, niezależnie od podaży i cen surowców. Wskazuje to na istnienie innych czynników uzasadniających powstanie szkody.

(97)

Na tej podstawie nic nie wskazuje, by czynnik ten mógłby zerwać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych z Chin a pogorszeniem sytuacji przemysłu wspólnotowego.

(98)

Niektóre strony twierdziły, że sytuacja przemysłu wspólnotowego wynika z przeinwestowania. Stwierdzenie to wydaje się jednak nieuzasadnione. Inwestycje zrealizowane przez przemysł wspólnotowy dotyczą głównie poprawy wyposażenia w maszyny w celu zwiększenia wydajności. Inwestycje te przyczyniły się do wzrostu wydajności, który mógł zrekompensować ewentualne krótkoterminowe jednostkowe wzrosty kosztów. Inwestycji tych nie można w związku z tym uznać za czynnik, który przyczynił się do szkody. Argument ten został zatem odrzucony.

(99)

Niektóre strony twierdziły, że sytuacja przemysłu wspólnotowego wynika z niższej jakości produktów wspólnotowych. Jak wyjaśniono w motywach (18)–(21) powyżej, Komisja uważnie zbadała porównywalność produktów i uznała, że produkty wspólnotowe i chińskie są podobne. Różnice stwierdzone między dwoma produktami były niewielkie i nie potwierdzały zarzutu. W każdym razie takie niewielkie różnice, o ile istnieją, świadczyłyby o wyższej jakości chińskich produktów, co prowadziłoby do większego podcięcia cenowego i zaniżania cen. Argument ten został zatem odrzucony.

(100)

W związku z powyższym, potwierdza się, iż istotna szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu, która charakteryzuje się słabymi wynikami sprzedaży, niskim wykorzystaniem mocy produkcyjnych oraz ujemnymi wynikami, została spowodowana przez przywóz po cenach dumpingowych objęty postępowaniem. Istotnie, wpływ pozostałego przywozu, niedumpingowego, wyników eksportowych przemysłu wspólnotowego, z innych krajów trzecich, wahań kursów walutowych, podaży surowców, różnic jakościowych lub inwestycji na niekorzystne zmiany w przemyśle wspólnotowym był tylko ograniczony lub nie istniał.

(101)

Mając na uwadze powyższą analizę, która we właściwy sposób wyodrębniła i oddzieliła skutki wszystkich znanych czynników mających wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego od szkodliwych skutków przywozu po cenach dumpingowych, niniejszym potwierdza się, że te inne czynniki jako takie nie zmieniają faktu, iż wystąpienie ocenionej szkody musi być przypisane przywozowi po cenach dumpingowych.

(102)

Zbadano, czy istnieją przekonujące powody, które mogłyby nasunąć wniosek, że zastosowanie ceł antydumpingowych przeciwko przywozowi z ChRL nie jest w interesie Wspólnoty. Interes Wspólnoty określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu wspólnotowego, importerów i dostawców.

(103)

Przemysł wspólnotowy cierpi z powodu wyrządzającego szkodę przywozu z Chin produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych. Przypomina się również, że przedstawione powyżej wskaźniki ekonomiczne przemysłu wspólnotowego wskazywały na pogarszanie się wyników finansowych w okresie badanym. Wprowadzenie środków ochronnych (zob. motyw (4)) umożliwiło częściowe złagodzenie skutków przywozu z Chin. Biorąc pod uwagę charakter szkody (tzn. powtarzające się straty, spadek sprzedaży krajowej), dalsze i znaczne pogorszenie się sytuacji przemysłu wspólnotowego będzie nieuniknione w przypadku braku zastosowania środków.

(104)

Dochodzenie wykazało, że na produkcję Wspólnoty składa się czterech producentów z branży przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.), która zatrudnia około 2 000 osób do produkcji i sprzedaży produktu objętego postępowaniem. Produkt objęty postępowaniem odpowiada w przybliżeniu 30 % ich produkcji. Jeżeli nie zostaną nałożone środki, ceny będą nadal spadały, a producenci wspólnotowi poniosą dalsze poważne straty, a sytuacji tej nie można utrzymać w perspektywie średnio lub długookresowej. Ponadto pociągnęłoby to za sobą negatywne skutki dla pozostałej działalności zainteresowanych przedsiębiorstw. Biorąc pod uwagę zrealizowane inwestycje w systemy produkcyjne można oczekiwać, iż niektórzy producenci wspólnotowi nie byliby w stanie uzyskać zwrotu kosztów swoich inwestycji w przypadku, gdyby środki nie zostały wprowadzone. Na podstawie powyższego, przemysł wspólnotowy z pewnością odniósłby korzyści z przyjęcia środków antydumpingowych.

(105)

W przypadku wprowadzenia środków antydumpingowych przemysł wspólnotowy z pewnością byłby w stanie zwiększyć swe ceny sprzedaży do poziomu, który zapewnia rozsądną marżę zysku.

(106)

Zatem stwierdza się tymczasowo, że zastosowanie środków antydumpingowych leży w interesie przemysłu wspólnotowego.

(107)

Niektórzy importerzy sprzeciwili się nałożeniu środków. Jednakże inni, a w szczególności sześciu niepowiązanych importerów, którzy byli objęci próbą i udzielili odpowiedzi na ankietę, zgodzili się z zasadą nałożenia środków antydumpingowych, biorąc pod uwagę potrzebę utrzymania podwójnego źródła zaopatrzenia w przypadku produktu podatnego na potencjalne zakłócenia w produkcji związane ze zbiorami. Podkreślali oni również potrzebę stabilności rynku.

(108)

Komisja przeanalizowała również dane przedstawione przez współpracujących importerów w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. We wszystkich przypadkach działalność związana z przywozem produktu objętego postępowaniem z Chin stanowi jedynie niewielką część ich całej działalności. Nie jest zatem prawdopodobne, by jakikolwiek środek związany z przywozem produktu objętego postępowaniem z Chin wywarł tak duży wpływ na sektor importerów, by przysłonić korzyści odniesione przez przemysł wspólnotowy.

(109)

Przypomina się, że produkt objęty postępowaniem używany jest przede wszystkim jako żywność do prywatnej konsumpcji, jako deser lub dodatek do posiłków, i sprzedawany jest głównie do sektora detalicznego. Produkt konfekcjonowany w większych pojemnikach sprzedawany jest głównie bezpośrednio do sektora gastronomii, który stanowi 25 % konsumpcji. Żadne przedsiębiorstwo gastronomiczne nie współpracowało jednak podczas dochodzenia.

(110)

Zarówno sektor detaliczny, jak i gastronomiczny w ramach swojej bieżącej działalności dokonują zakupu szerokiej gamy produktów, w której produkt objęty postępowaniem stanowi jedynie niewielką część ich potrzeb, a w rezultacie, ich kosztów. Nie jest zatem prawdopodobne, by jakikolwiek środek związany z przywozem produktu objętego postępowaniem z Chin wywarł tak duży wpływ na sektor użytkowników, by przysłonić korzyści odnoszone przez przemysł wspólnotowy.

(111)

Ponadto przypomina się, że w perspektywie krótko- i średniookresowej niewprowadzenie środków mogłoby doprowadzić do osłabienia lub całkowitego zakończenia działalności przemysłu wspólnotowego. Oznaczałoby to, że istnieje tylko jedno źródło zaopatrzenia, które w dodatku z natury podatne jest na wahania związane ze zbiorami. Byłoby to sprzeczne z interesem użytkowników.

(112)

W toku dochodzenia nie otrzymano żadnego dowodu na twierdzenie przeciwstawne.

(113)

Organizacje konsumenckie nie współpracowały w dochodzeniu. Produkt objęty postępowaniem stanowi tak niewielką część wydatków gospodarstw domowych na żywność, że nawet w przypadku dużego wpływu na ceny wpływ na konsumentów byłby znikomy.

(114)

Ponadto przypomina się, że w perspektywie krótko i średnioterminowej niewprowadzenie środków mogłoby doprowadzić do osłabienia lub całkowitego zakończenia działalności przemysłu wspólnotowego. Oznaczałoby to, że istnieje tylko jedno źródło zaopatrzenia, które w dodatku z natury podatne jest na wahania związane z plonami. Byłoby to sprzeczne z interesem konsumentów.

(115)

Zwiększenie przywozu po cenach dumpingowych z ChRL jest szkodliwe dla dostawców i środki leżą w ich interesie. Ilość surowców, jakie dostarczają producentom wspólnotowym, stanowi ważny element ich obrotów. W regionie Hiszpanii, którego dotyczy postępowanie, nastąpiłyby istotne zakłócenie działalności rolniczej, jeżeli miałaby być wstrzymana produkcja, szczególnie dlatego, że przetwarzanie stanowi podstawowy rynek zbytu dla niektórych gatunków owoców cytrusowych ze względu na ich smak i teksturę.

(116)

Na podstawie powyższych ustaleń wstępnie uznaje się, że nie istnieją żadne ważne powody, by nie nakładać ceł antydumpingowych na przywóz przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z ChRL.

(117)

Poziom tymczasowych środków antydumpingowych powinien być wystarczający do usunięcia szkody wyrządzanej przemysłowi wspólnotowemu, spowodowanej przywozem po cenach dumpingowych, jednak z zachowaniem ustalonego marginesu dumpingu. Przy obliczaniu kwoty cła koniecznego dla usunięcia skutków szkodliwego dumpingu uznano, że wszelkie środki powinny pozwolić przemysłowi wspólnotowemu na pokrycie jego kosztów produkcji i otrzymanie takiego zysku przed opodatkowaniem, który mógłby zostać racjonalnie osiągnięty w normalnych warunkach konkurencji, tzn. przy braku przywozu po cenach dumpingowych. Do obliczeń przyjęto marżę zysku przed opodatkowaniem w wysokości 6,8 %. Był to zysk osiągany przez sektor przed zwiększeniem przywozu, który wyrządził poważną szkodę przemysłowi. Uznaje się, iż ten poziom zysku odpowiada rentowności przemysłu wspólnotowego, jaką osiągniętoby dla produktu objętego postępowaniem przy braku szkodliwego dumpingu.

(118)

Niezbędny wzrost cen określono następnie na podstawie porównania średnich ważonych cen eksportowych, obliczonych przy ustalaniu podcięcia cenowego (zob. motywy (62)–(64)) z ceną niewyrządzającą szkody, po jakiej przemysł wspólnotowy sprzedaje produkt podobny na rynku wspólnotowym. Niewyrządzającą szkody cenę otrzymano dostosowując ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego, aby odzwierciedlić wyżej wspomnianą marżę zysku. Różnice wynikające z tego porównania, wyrażone jako odsetek całkowitej wartości importowej CIF, osiągnęły dla poszczególnych przedsiębiorstw następujące, niższe niż stwierdzony margines dumpingu, poziomy.

(119)

W świetle powyższych faktów oraz zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przyjmuje się, że tymczasowe cło antydumpingowe należy nałożyć na poziomie najniższego ustalonego marginesu dumpingu i poziomu usuwającego szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła. Ponieważ we wszystkich przypadkach poziom usuwający szkodę jest niższy niż margines dumpingu, powinien on być podstawą do określenia ogólnego poziomu środków.

(120)

Celem środków antydumpingowych jest wyeliminowanie skutków szkodliwego dumpingu. Forma tych środków ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia tego celu. W zależności od specyfiki przedmiotowego produktu i jego rynku należy w taki sposób ustalić formę środków, aby skutecznie usunąć wspomniane skutki.

(121)

W odniesieniu do przedmiotowego przypadku, jak twierdzą zarówno producenci wspólnotowi, jak i znaczna liczba importerów, należy uwzględnić następujące szczególne cechy produktu i jego rynku.

(122)

Forma środków powinna pozwolić na uniknięcie zjawisk, które stwierdzono podczas dochodzenia w sprawie środków ochronnych i stosowania tych środków, oraz podczas obecnego dochodzenia. Zjawiska te, wskazujące na determinację w podważaniu wszelkich środków w każdym możliwym przypadku, przedstawiono poniżej.

(123)

Pierwszym zjawiskiem był proces gromadzenia zapasów w nowych państwach członkowskich bezpośrednio przed ich przystąpieniem, jak wspomniano powyżej. Przed rozszerzeniem UE w 2004 r. chińscy eksporterzy wysłali znaczne ilości produktu objętego postępowaniem do przyszłych państw członkowskich; towary te wprowadzono zatem na rynek wspólnotowy bez zastosowania środków ochronnych, kiedy kraje te przystąpiły do UE.

(124)

Drugim zjawiskiem było wprowadzenie nowych rodzajów produktu, które nominalnie nie są objęte środkami ochronnymi, ale posiadają takie same właściwości fizyczne i techniczne. Jak wyjaśniono w powyższym motywie (14), stanowią one obecnie część produktu objętego obecnym postępowaniem antydumpingowym.

(125)

Trzecie zjawisko polegało na kompensacji cen. Podmioty gospodarcze UE zwykle zaopatrują się w chińskich przedsiębiorstwach handlowych nie tylko w produkt objęty postępowaniem, ale także w inne rodzaje przetworzonych produktów żywnościowych.

(126)

Wiąże się z tym ryzyko, iż skutki środków klasycznych, takich jak cło ad valorem może być kompensowane pobieraniem wyższych cen za inne importowane produkty żywnościowe. W związku z powyższym niezbędny jest środek ograniczający do minimum takie zjawiska, które mogłyby stanowić istotne zagrożenie dla skuteczności środków. W tych okolicznościach cło należy nałożyć w formie określonej kwoty za tonę, co pozwoli zapewnić skuteczność środków oraz nie pozwoli na absorpcję środka antydumpingowego poprzez obniżenie cen eksportowych. Kwota ta wynika z zastosowania marginesu usuwającego szkodę do cen eksportowych używanych do obliczenia dumpingu w OD dla każdego przedsiębiorstwa w trakcie OD. Cło specyficzne dla współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą oblicza się jako średnią odpowiednich danych z każdego z objętych próbą przedsiębiorstw. Cło specyficzne dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw jest równe najwyższej indywidualnej stawce celnej przedsiębiorstw objętych próbą. W związku z tym cło specyficzne wynosi:

(127)

Określone w niniejszym rozporządzeniu specjalne antydumpingowe stawki celne dla poszczególnych przedsiębiorstw zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z kraju, którego dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

(128)

Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. Komisja, w stosownych przypadkach, po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym zmieni odpowiednio rozporządzenie poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

(129)

Rozbieżności stawek cła indywidualnego są znaczne i istnieje wielu producentów eksportujących. Wszystkie te elementy mogą ułatwić próby dokonywania wywozu za pośrednictwem tradycyjnych eksporterów korzystających z najniższych stawek celnych. Tak więc w przypadku, gdyby wolumen wywozu prowadzonego przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrósł o ponad 30 %, rozpatrywane środki indywidualne mogłyby zostać uznane za nieskuteczne, aby przeciwdziałać stwierdzonemu dumpingowi wyrządzającemu szkodę. W konsekwencji oraz pod warunkiem, że zostaną spełnione wymagane warunki, może zostać wszczęte postępowanie mające na celu odpowiednie dostosowanie środków pod względem ich formy lub poziomu.

(130)

W związku z powyższym oraz uwagami zgłoszonymi przez przemysł wspólnotowy oraz wielu importerów, dotyczącymi formy środków, kwestia ta, w razie konieczności, może być ponownie rozpatrzona na etapie ostatecznym.

(131)

Przypomina się, że rozporządzeniem (WE) nr 1295/2007 z dnia 5 listopada 2007 r. Komisja wprowadziła obowiązek rejestrowania przywozu niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w celu ewentualnego wprowadzenia środków antydumpingowych z mocą wsteczną, zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Przemysł wspólnotowy zwrócił się o wprowadzenie środków z mocą wsteczną. Kwestia ta jest przedmiotem badania. Na obecnym etapie należy zauważyć, że dostępne statystyki dotyczące przywozu produktu objętego postępowaniem z Chin zwiększyły się o ponad 60 % w okresie od listopada 2007 r. do lutego 2008 r. w porównaniu do tego samego okresu w poprzednich latach (z 16 300 ton do 27 300 ton). Wzrostowi temu towarzyszył spadek średniej ceny odnośnego przywozu w wysokości 4 %.

(132)

Zgodnie z art. 7 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, należy nałożyć środki tymczasowe na okres sześciu miesięcy.

(133)

Aby zapewnić dobre zarządzanie należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkiego ostatecznego cła,

(1)

Powiadomieniem w formie elektronicznej z dnia 29 listopada 2006 r., zarejestrowanym przez Komisję w dniu 30 listopada 2006 r. pod numerem referencyjnym A/39718, władze słowackie poinformowały Komisję zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE o zamiarze przyznania regionalnej pomocy inwestycyjnej ad hoc na rzecz spółki Glunz&Jensen s.r.o.

(2)

W dniu 26 stycznia 2007 r. wysłano wniosek o udzielenie informacji (D/50360). Władze słowackie odpowiedziały pismem z dnia 20 lutego 2007 r. (A/31585).

(3)

Pismem z dnia 24 kwietnia 2007 r. (zwanym dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”), Komisja poinformowała Słowację o podjęciu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do tej pomocy.

(4)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag.

(5)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron ani od Republiki Słowackiej.

(6)

Celem środka pomocy jest wsparcie rozwoju regionalnego w regionie Presowa (Słowacja Wschodnia), który jest obszarem objętym pomocą na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE zgodnie ze słowacką mapą pomocy regionalnej (3) obowiązującą w dniu powiadomienia. Regionalny pułap pomocy wynosi 50 % ekwiwalentu dotacji netto (EDN).

(7)

Planowany projekt stanowi środek pomocy ad hoc zgłoszony przez władze słowackie. Przedmiotowa pomoc nie jest przyznawana w ramach istniejącego programu (tj. jej podstawa prawna nie została wymieniona w Traktacie Akcesyjnym jako istniejący system pomocy, nie była też przedmiotem tzw. mechanizmu przejściowego, a Komisja nie zatwierdziła systemu pomocy na podstawie tych przepisów prawnych po przystąpieniu Słowacji do UE).

(8)

Zgłoszona pomoc ma zostać udzielona w formie zwolnienia z podatku przyznawanego w systemie rocznym w okresie 2007–2010, wynoszącego do 100 % podatku dochodowego od osób prawnych należnego od beneficjenta pomocy, spółki Glunz&Jensen s.r.o. Łączna kwota zwolnienia z podatku podlega ograniczeniu do 42 mln SKK według wartości bieżącej (4) (około 1,15 mln EUR). Pomoc nie może kumulować się z pomocą otrzymaną na ten sam projekt inwestycyjny z innych źródeł.

(9)

Podstawę prawną do udzielenia pomocy ad hoc stanowią ustawa o pomocy państwa nr 231/1999 z późniejszymi zmianami; ustawa o podatku dochodowym nr 595/2003 z późniejszymi zmianami oraz ustawa o podatku dochodowym nr 366/1999 ze zmianami wprowadzonymi w dniu 31 grudnia 2003 r., w szczególności art. 52 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym nr 595/2003 z późniejszymi zmianami, na warunkach określonych w art. 35a ustawy o podatku dochodowym nr 366/1999 na dzień 31 grudnia 2003 r. (5).

(10)

Beneficjent pomocy, Glunz&Jensen s.r.o., to duże przedsiębiorstwo, niebędące małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP) w znaczeniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (6). Glunz&Jensen s.r.o. jest słowacką spółką zależną od Glunz&Jensen A/S (dalej zwanej „Glunz&Jensen”) z siedzibą w Ringsted (Dania), która w chwili zgłoszenia posiadała dwie inne spółki zależne w Virginii (Stany Zjednoczone) oraz w Thetford (Zjednoczone Królestwo).

(11)

Glunz&Jensen jest wiodącym na świecie producentem i dystrybutorem urządzeń poligraficznych do płyt offsetowych i wywoływarek. Jego udział w europejskim rynku wynosi około […] % (7).

(12)

W 2004 r. spółka Glunz&Jensen s.r.o. rozpoczęła prace nad nową inwestycją w Słowacji, wymagającą nakładów inwestycyjnych w wysokości 213 mln SKK (około 5,8 mln EUR). Realizacja projektu inwestycyjnego odbywa się według władz słowackich w latach 2004–2009 w dwóch fazach: 2004–2006 i 2007–2009.

(13)

Projekt ma na celu przeniesienie do Presowa produkcji, która w 2004 r. odbywała się w Zjednoczonym Królestwie i w Danii. W wyniku projektu przeniesienia produkcji, zakłady w Thetford zostały zamknięte z końcem 2006 r.

(14)

Zakłady w Presowie mają stać się głównym zakładem produkcyjnym przedsiębiorstwa. W rzeczywistości, jak poinformowały władze słowackie, wszystkie urządzenia, które mają zostać zainstalowane w słowackim zakładzie są przywożone bezpośrednio z Danii i ze Zjednoczonego Królestwa. Koszty kwalifikowalne projektu obejmują zatem wyłącznie budynki i pomniejsze elementy wyposażenia dodatkowego.

(15)

Pierwszy etap fazy inwestycji realizowanej w latach 2004–2006 polegał na zakupie hali produkcyjnej i niezagospodarowanej działki przeznaczonej pod przyszłą rozbudowę. Drugi etap polegał na remoncie obiektów i zakupie urządzeń (nie był bezpośrednio związany z produkcją). Łączna kwota pierwszej fazy inwestycji wyniosła 128 mln SKK (około 3,5 mln EUR). Według oświadczeń załączonych do powiadomienia, spółka Glunz&Jensen s.r.o. nie otrzymała żadnej pomocy państwa na tę część projektu, nie jest też obecnie rozpatrywany żaden wniosek w tej sprawie.

(16)

Druga faza inwestycji, przewidziana do realizacji w latach 2007–2009, to projekt zgłoszony przez władze słowackie w dniu 29 listopada 2006 r. Ta część obejmuje kontynuację wcześniejszego projektu, w tym budowę dalszych budynków i zakup kolejnych urządzeń (wyposażenia informatycznego, pojazdów ciężarowych i urządzeń biurowych) za łączną kwotę 84 mln SKK według wartości bieżącej (około 2,3 mln EUR).

(17)

Zakład produkcyjny w Słowacji został otwarty w kwietniu 2005 r. Od tego czasu produkcja w fabryce wyraźnie wzrosła, a produktywność uległa znacznej poprawie (8).

(18)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie, Komisja zauważyła, że ma wątpliwości co do zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE oraz Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej (9) (zwanych dalej „wytycznymi KPR z 1998 r.”) z następujących przyczyn:

(19)

Nie otrzymano żadnych uwag od władz słowackich ani od stron trzecich, które rozwiewałyby wątpliwości wyrażone w chwili wszczęcia formalnego postępowania.

(20)

Zgłaszając środek pomocowy z klauzulą zawieszającą do momentu zatwierdzenia przez Komisję, władze słowackie spełniły wymogi proceduralne art. 88 ust. 3 Traktatu WE.

(21)

Komisja uznała, że środek pomocy stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE z przyczyn wskazanych wcześniej w decyzji o wszczęciu postępowania.

(22)

Pomoc obejmuje wykorzystanie środków publicznych, ponieważ planowane jest zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych.

(23)

Środek pomocy zwolniłby beneficjenta pomocy z kosztów, które musiałby ponosić w normalnych warunkach rynkowych. Zapewniłby zatem Glunz&Jensen s.r.o. przewagę nad innymi spółkami.

(24)

Środek pomocy jest selektywny, ponieważ odnosi się tylko do jednej spółki.

(25)

Środek pomocy ma wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, ponieważ: (i) beneficjent działa w sektorze o dużym natężeniu wewnątrzwspólnotowej wymiany handlowej; (ii) przeniesienie działalności z Danii i ze Zjednoczonego Królestwa ma duży wpływ na przepływy handlowe w tym sektorze.

(26)

Środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, ale jego zgodność należy ocenić pod kątem odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu WE. Odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu WE, dotyczące pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej indywidualnym konsumentom, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi oraz pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec nie mają w tym przypadku zastosowania. Środka nie można uznać za projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania lub za środek mający na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce słowackiej, jak przewiduje art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu WE. Środek nie kwalifikuje się również do odstępstwa dopuszczonego przez art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, przewidującego zatwierdzenie pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Podobnie środek nie ma również na celu wspierania kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego, jak przewiduje art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu WE.

(27)

Zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. a) dozwolona jest pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi regionów, w których poziom życia jest rażąco niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia. Region Presowa (Słowacja Wschodnia) kwalifikuje się do korzystania z tego odstępstwa.

(28)

W swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania, Komisja wyjaśniła przyczyny, podsumowane w części III niniejszej decyzji, dla których ma wątpliwości, czy środek pomocy może kwalifikować się do zastosowania odstępstwa na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE. Wobec braku jakichkolwiek uwag ze strony Republiki Słowacji i stron trzecich, Komisja może jedynie stwierdzić, że jej wątpliwości się potwierdziły.

(29)

Komisja stwierdza, że pomoc zgłoszona przez Republikę Słowacką zgodnie z powyższymi ust. 6–9 nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy żadnego odstępstwa przewidzianego w Traktacie WE i musi zostać zabroniona. Według władz słowackich pomoc nie została jeszcze przyznana, zatem nie ma potrzeby występowania o jej zwrot,