(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

(1)

Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1518/2003 z dnia 28 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wprowadzania w życie systemu pozwoleń na wywóz w sektorze wieprzowiny (2) przewiduje, że pozwolenia na wywóz wydaje się w środę następującą po tygodniu, w którym składa się wnioski o pozwolenie, jeżeli w tym czasie Komisja nie podjęła żadnych szczególnych środków.

(2)

Biorąc pod uwagę dni świąteczne w roku 2007 oraz nieregularną publikację Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w tych dniach, okres między złożeniem wniosków i dniem wydania pozwoleń jest zbyt krótki, aby zapewnić właściwe zarządzanie rynkiem. Należy zatem przedłużyć wymieniony okres.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,

(1)

Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 (2) przewiduje, że pozwolenia na wywóz wydaje się w środę następującą po tygodniu, w którym złożono wnioski, pod warunkiem że w tym okresie Komisja nie podjęła żadnych działań specjalnych.

(2)

Biorąc pod uwagę dni ustawowo wolne od pracy w roku 2007 oraz nieregularne ukazywanie się Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w tych dniach, okres czasu między złożeniem wniosków i dniem wydania pozwoleń jest zbyt krótki, aby zapewnić właściwe zarządzanie rynkiem. Okres ten należy zatem przedłużyć.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

(1)

Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 596/2004 (3) i art. 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 633/2004 (4) ustanawiające szczegółowe zasady wdrożenia systemu pozwoleń na wywóz odpowiednio w sektorach jaj i mięsa drobiowego stanowią, że pozwolenia na wywóz są wydawane w środę w tygodniu następującym po tygodniu, w którym składane są wnioski o wydanie pozwoleń, pod warunkiem że Komisja nie podjęła w tym czasie żadnych szczególnych środków.

(2)

Biorąc pod uwagę dni ustawowo wolne od pracy w roku 2007 i nieregularną publikację Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w tych dniach, okres czasu między złożeniem wniosków a dniem wydawania pozwoleń jest zbyt krótki, aby zapewnić właściwe zarządzanie rynkiem. Należy zatem przedłużyć wymieniony okres.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,

(1)

Artykuł 2 dyrektywy 2006/48/WE wymienia instytucje wyraźnie wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy.

(2)

Duńskie ministerstwo gospodarki wystąpiło z wnioskiem o usunięcie „Dansk Landbrugs Realkreditfond” z wykazu w art. 2 dyrektywy 2006/48/WE. Ocena statusu prawnego i szczególnej struktury „Dansk Landbrugs Realkreditfond” wykazała, że jego usunięcie z wykazu w art. 2 dyrektywy 2006/48/WE jest uzasadnione. Duńskie ministerstwo gospodarki wystąpiło również z wnioskiem o zmianę nazwy „Danmarks Skibskreditfond” na „Danmarks Skibskredit A/S” ze względu na zmianę nazwy tej instytucji.

(3)

W załączniku VI część 1 pkt 20 do dyrektywy 2006/48/WE wymienione są banki rozwoju wielostronnego, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %.

(4)

Bank Światowy, działając w imieniu Międzynarodowego Mechanizmu Finansowania Szczepień (ang. International Finance Facility for Immunisation), wystąpił z wnioskiem o włączenie tego ostatniego do wykazu zamieszczonego w załączniku VI część 1 pkt 20 do dyrektywy 2006/48/WE.

(5)

Międzynarodowy Mechanizm Finansowania Szczepień reprezentuje nowy typ międzynarodowych instytucji finansujących kraje rozwijające się. Jego podstawę finansową stanowią wiążące zobowiązania płatnicze (dotacje) państw darczyńców. Środki pożyczane przez Międzynarodowy Mechanizm Finansowania Szczepień na międzynarodowych rynkach finansowych będą służyły finansowaniu programów szczepień w 70 najbiedniejszych krajach świata. Międzynarodowy Mechanizm Finansowania Szczepień będzie funkcjonował jako bank dla Światowego Sojuszu na rzecz Szczepionek i Szczepień (ang. Global Alliance for Vaccines and Immunization) i udostępniał środki w formie dotacji na kwalifikujące się programy szczepień w krajach rozwijających się. Dwa główne obszary działań zostaną zlecone przez Międzynarodowy Mechanizm Finansowania Szczepień istniejącym instytucjom międzynarodowym: finansowanie, zarządzanie finansami i zarządzanie ryzykiem zostaną zlecone Bankowi Światowemu, a zarządzanie programami i sekretariat zostaną zlecone Światowemu Sojuszowi na rzecz Szczepionek i Szczepień.

(6)

Profil ryzyka Międzynarodowego Mechanizmu Finansowania Szczepień odpowiada profilowi ryzyka banków rozwoju wielostronnego wymienionych w załączniku VI część 1 pkt 20 do dyrektywy 2006/48/WE, w związku z czym możliwe jest włączenie tej instytucji do załącznika VI część 1 pkt 20, a w konsekwencji ekspozycjom wobec tej instytucji może być przypisywana określona w tym przepisie waga ryzyka równa 0 %.

(7)

Islamski Bank Rozwoju (ang. Islamic Development Bank) wystąpił z wnioskiem o włączenie go do wykazu w załączniku VI część 1 pkt 20 do dyrektywy 2006/48/WE.

(8)

Islamski Bank Rozwoju został utworzony przez rządy 29 państw zamieszkałych w większości przez ludność muzułmańską celem wspierania zarówno osobno, jak i wspólnie, a także zgodnie z zasadami szariatu, rozwoju gospodarczego i społecznego uczestniczących krajów i wspólnot muzułmańskich. Islamski Bank Rozwoju może podejmować wszelkie działania, które mogą służyć osiągnięciu powyższych celów. W umowie założycielskiej wymienione są m.in. inwestycje kapitałowe, pożyczki, finansowanie handlu i pomoc techniczna.

(9)

Profil ryzyka Islamskiego Banku Rozwoju odpowiada profilowi ryzyka banków rozwoju wielostronnego wymienionych w załączniku VI część 1 pkt 20 do dyrektywy 2006/48/WE, w związku z czym możliwe jest włączenie tego banku do załącznika VI część 1 pkt 20, a w konsekwencji ekspozycjom wobec tego banku może być przypisywana określona w tym przepisie waga ryzyka równa 0 %.

(10)

Dyrektywa 2006/48/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona.

(11)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego,

1)

w art. 2 tiret czwarte otrzymuje brzmienie:

2)

w załączniku VI część 1 pkt 20 otrzymuje brzmienie:

(1)

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

(2)

W następstwie wygaśnięcia mandatu pana Andreia CHILIMANA zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów,

(1)

W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

(2)

W następstwie rezygnacji pana SINNERA oraz wygaśnięcia mandatu pana HOLTERA zwolniły się dwa stanowiska członków Komitetu Regionów. W następstwie mianowania pani MÜLLER członkiem Komitetu Regionów zwolniło się stanowisko zastępcy członka. Natomiast w następstwie rezygnacji pani BRETSCHNEIDER zwolniło się drugie stanowisko zastępcy członka,

a)

na stanowiska członków Komitetu Regionów:

oraz

b)

na stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów:

(1)

Decyzja Komisji 2006/596/WE (2) ustaliła wykaz państw członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności w latach 2007–2013.

(2)

W związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do UE wymienione państwa członkowskie powinny zostać dodane do wykazu państw członkowskich kwalifikujących się do finansowania z Funduszu Spójności w latach 2007–2013.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/596/WE.

(4)

W celu zapewnienia przejrzystości oraz pewności prawnej niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od daty przystąpienia Bułgarii i Rumunii,

(1)

Decyzją Komisji 2006/595/WE (2) został ustalony wykaz regionów kwalifikujących się do finansowania z funduszy strukturalnych w ramach celu „Konwergencja” w latach 2007–2013.

(2)

W związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do UE regiony tych krajów powinny zostać dodane do wykazu regionów korzystających z funduszy strukturalnych w ramach celu „Konwergencja”.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/595/WE.

(4)

W celu zapewnienia przejrzystości oraz pewności prawnej niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od daty przystąpienia Bułgarii i Rumunii,

a)

przed pozycją „CZ02 Střední Čechy” dodaje się następujące pozycje:

b)

po pozycji „PT20 Região Autónoma dos Açores” dodaje się pozycje w brzmieniu:

(1)

Decyzją Komisji 2006/769/WE (2) został określony wykaz regionów i obszarów kwalifikujących się w latach 2007–2013 do finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach współpracy transgranicznej i transnarodowej będących częściami składowymi celu „Europejska współpraca terytorialna”.

(2)

W związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do UE regiony i obszary tych krajów powinny zostać dodane do wykazu regionów kwalifikujących się do finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach współpracy transgranicznej i transnarodowej będących częściami składowymi celu „Europejska współpraca terytorialna”.

(3)

Środki określone w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu koordynującego fundusze.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/769/WE.

(5)

W celu zapewnienia przejrzystości i pewności prawnej niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od daty przystąpienia Bułgarii i Rumunii do UE,

1)

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

2)

w załączniku II, w wykazie obszarów pod nagłówkiem „EUROPA POŁUDNIOWO-WSCHODNIA” wprowadza się następujące zmiany:

(1)

Decyzją 2006/594/WE (2) Komisja ustaliła indykatywny podział środków na zobowiązania między państwa członkowskie dla celu „Konwergencja” na lata 2007–2013.

(2)

W związku z przystąpieniem do UE Bułgarii i Rumunii należy ustalić indykatywny podział środków na zobowiązania dla regionów tych państw kwalifikujących się do pomocy z funduszy strukturalnych w ramach celu „Konwergencja”.

(3)

W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić decyzję 2006/594/WE.

(4)

W celu zapewnienia przejrzystości i pewności prawnej niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od daty przystąpienia Bułgarii i Rumunii do UE,

1)

załącznik I zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszej decyzji;

2)

załącznik III zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszej decyzji.

(1)

W dniu 2 maja 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/355/WPZiB w sprawie misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (DRK) (1) (Misja EUSEC DR Kong). Mandat misji trwa do dnia 30 czerwca 2007 r.

(2)

Wsparcie udzielane przez Unię Europejską władzom kongijskim w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa w DRK należy poddać przeglądowi w celu propagowania ogólnego podejścia, które łączyłoby różne inicjatywy podejmowane przez Unię, w tym misję EUSEC DR Konga. Początkowo, do celów przygotowania powyższego przeglądu, Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa postanowił zintensyfikować działania podejmowane przez misję, w szczególności w świetle potrzeb określonych przez szefa misji.

(3)

Wspólne działanie 2005/355/WPZiB powinno zostać odpowiednio zmienione,

1)

w art. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Ponadto szef misji jest upoważniony do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich do celów nadzorowania i zapewnienia, w porozumieniu z Komisją, realizacji konkretnych projektów na rzecz władz DRK w ramach misji określonej w art. 1.

W tym celu szef misji zawiera porozumienie z zainteresowanymi państwami członkowskimi. W porozumieniu takim określane są również szczegółowe zasady odpowiadania na wszelkiego rodzaju skargi wnoszone przez osoby trzecie, w zakresie szkód zaistniałych z powodu działań lub zaniechania działań ze strony szefa misji w związku z wykorzystaniem środków finansowych udostępnionych mu przez uczestniczące państwa członkowskie.

W żadnym przypadku Unia Europejska ani SG/WP nie ponoszą odpowiedzialności wobec uczestniczących państw członkowskich za działania lub zaniechania działań ze strony szefa misji w związku z wykorzystaniem środków finansowych tych państw.”;

2)

w art. 3 lit. a) i b) otrzymują brzmienie: