|
ISSN 1725-5139 |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 50 |
|
Spis treści |
|
I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa |
Strona |
|
|
|
ROZPORZĄDZENIA |
|
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
|
||
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
|
|
|
|
AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE |
|
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
|
|
|
Sprostowania |
|
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa
ROZPORZĄDZENIA
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 143/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
|
(2) |
W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lutego 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).
ZAŁĄCZNIK
do rozporządzenia Komisji z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
|
(EUR/100 kg) |
||
|
Kod CN |
Kod krajów trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
|
0702 00 00 |
IL |
147,8 |
|
MA |
53,5 |
|
|
SN |
37,2 |
|
|
TN |
129,8 |
|
|
TR |
160,4 |
|
|
ZZ |
105,7 |
|
|
0707 00 05 |
EG |
255,9 |
|
MA |
96,9 |
|
|
SN |
141,3 |
|
|
TR |
139,2 |
|
|
ZZ |
158,3 |
|
|
0709 90 70 |
MA |
49,3 |
|
TR |
115,6 |
|
|
ZZ |
82,5 |
|
|
0805 10 20 |
EG |
47,6 |
|
IL |
55,3 |
|
|
MA |
44,7 |
|
|
TN |
47,8 |
|
|
TR |
58,5 |
|
|
ZZ |
50,8 |
|
|
0805 20 10 |
IL |
103,9 |
|
MA |
88,3 |
|
|
ZZ |
96,1 |
|
|
0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90 |
AR |
98,9 |
|
EG |
64,3 |
|
|
IL |
67,7 |
|
|
MA |
130,6 |
|
|
PK |
57,2 |
|
|
TR |
60,0 |
|
|
ZZ |
79,8 |
|
|
0805 50 10 |
EG |
53,5 |
|
TR |
55,9 |
|
|
ZZ |
54,7 |
|
|
0808 10 80 |
CN |
78,6 |
|
TR |
99,7 |
|
|
US |
103,0 |
|
|
ZZ |
93,8 |
|
|
0808 20 50 |
AR |
88,3 |
|
CN |
47,5 |
|
|
US |
105,7 |
|
|
ZA |
89,5 |
|
|
ZZ |
82,8 |
|
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, str. 19). Kod „ ZZ ” odpowiada „innym pochodzeniom”.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/3 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 144/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
ustalające refundacje wywozowe w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 stanowi, że różnica między cenami produktów wyszczególnionych w art. 1 tego rozporządzenia na rynku światowym a cenami tych produktów wewnątrz Wspólnoty może zostać objęta refundacją wywozową. |
|
(2) |
Biorąc pod uwagę aktualną sytuację rynku mleka i przetworów mlecznych, refundacje wywozowe powinny zostać ustalone zgodnie z zasadami i niektórymi kryteriami przewidzianymi w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. |
|
(3) |
Artykuł 31 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 stanowi, że ze względu na sytuację na rynku światowym lub specyficzne wymagania niektórych rynków może zaistnieć konieczność zróżnicowania refundacji w zależności od miejsca przeznaczenia. |
|
(4) |
Protokół ustaleń pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Dominikańską w sprawie ochrony przywozu mleka w proszku w Republice Dominikańskiej (2), zatwierdzony decyzją Rady 98/486/WE (3), stanowi, że określone ilości wspólnotowych przetworów mlecznych wywożonych do Republiki Dominikańskiej mogą być objęte obniżoną stawką celną. Z powyższych względów należy obniżyć o odpowiednią wartość procentową refundacje wywozowe przyznane produktom eksportowanym w ramach tego systemu. |
|
(5) |
Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje wywozowe udzielane są w odniesieniu do produktów i ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że spełnione są wymogi przewidziane w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1282/2006 (4).
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lutego 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).
(2) Dz.U. L 218 z 6.8.1998, str. 46.
(3) Dz.U. L 218 z 6.8.1998, str. 45.
(4) Dz.U. L 234 z 29.8.2006, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1919/2006 (Dz.U. L 380 z 28.12.2006, str. 1).
ZAŁĄCZNIK
Refundacje wywozowe w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych stosowane od dnia 16 lutego 2007 r.
|
Kod produktu |
Miejsce przeznaczenia |
Jednostka miary |
Wysokość refundacji |
|||||||||
|
0401 30 31 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
17,02 |
|||||||||
|
0401 30 31 9400 |
L20 |
EUR/100 kg |
26,58 |
|||||||||
|
0401 30 31 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
29,32 |
|||||||||
|
0401 30 39 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
17,02 |
|||||||||
|
0401 30 39 9400 |
L20 |
EUR/100 kg |
26,58 |
|||||||||
|
0401 30 39 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
29,32 |
|||||||||
|
0401 30 91 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
33,42 |
|||||||||
|
0401 30 99 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
33,42 |
|||||||||
|
0401 30 99 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
49,11 |
|||||||||
|
0402 10 11 9000 |
L20 (1) |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 10 19 9000 |
L20 (1) |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 10 99 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 11 9200 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 11 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 11 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 11 9900 |
L20 (1) |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 17 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 19 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 19 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 19 9900 |
L20 (1) |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 91 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 91 9200 |
L20 (1) |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 91 9350 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9200 |
L20 (1) |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9400 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9600 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 21 99 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 15 9200 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 15 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 15 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 19 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 19 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 19 9900 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 99 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 29 99 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 91 11 9370 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 91 19 9370 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 91 31 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 91 39 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 91 99 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
20,54 |
|||||||||
|
0402 99 11 9350 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 99 19 9350 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0402 99 31 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
12,29 |
|||||||||
|
0403 90 11 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0403 90 13 9200 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0403 90 13 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0403 90 13 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0403 90 13 9900 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0403 90 33 9400 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0403 90 59 9310 |
L20 |
EUR/100 kg |
17,02 |
|||||||||
|
0403 90 59 9340 |
L20 |
EUR/100 kg |
24,90 |
|||||||||
|
0403 90 59 9370 |
L20 |
EUR/100 kg |
24,90 |
|||||||||
|
0404 90 21 9120 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 21 9160 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 23 9120 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 23 9130 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 23 9140 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 23 9150 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 81 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 83 9110 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 83 9130 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 83 9150 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0404 90 83 9170 |
L20 |
EUR/100 kg |
— |
|||||||||
|
0405 10 11 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
90,00 |
|||||||||
|
0405 10 11 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
91,00 |
|||||||||
|
0405 10 19 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
90,00 |
|||||||||
|
0405 10 19 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
91,00 |
|||||||||
|
0405 10 30 9100 |
L20 |
EUR/100 kg |
90,00 |
|||||||||
|
0405 10 30 9300 |
L20 |
EUR/100 kg |
91,00 |
|||||||||
|
0405 10 30 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
91,00 |
|||||||||
|
0405 10 50 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
88,79 |
|||||||||
|
0405 10 50 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
91,00 |
|||||||||
|
0405 10 90 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
94,35 |
|||||||||
|
0405 20 90 9500 |
L20 |
EUR/100 kg |
83,24 |
|||||||||
|
0405 20 90 9700 |
L20 |
EUR/100 kg |
86,56 |
|||||||||
|
0405 90 10 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
113,56 |
|||||||||
|
0405 90 90 9000 |
L20 |
EUR/100 kg |
90,82 |
|||||||||
|
0406 10 20 9640 |
L04 |
EUR/100 kg |
18,12 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
22,66 |
||||||||||
|
0406 10 20 9650 |
L04 |
EUR/100 kg |
15,11 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
18,88 |
||||||||||
|
0406 10 20 9830 |
L04 |
EUR/100 kg |
5,61 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
7,00 |
||||||||||
|
0406 10 20 9850 |
L04 |
EUR/100 kg |
6,79 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
8,49 |
||||||||||
|
0406 20 90 9913 |
L04 |
EUR/100 kg |
13,46 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
16,81 |
||||||||||
|
0406 20 90 9915 |
L04 |
EUR/100 kg |
18,26 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
22,83 |
||||||||||
|
0406 20 90 9917 |
L04 |
EUR/100 kg |
19,41 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
24,26 |
||||||||||
|
0406 20 90 9919 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,68 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
27,11 |
||||||||||
|
0406 30 31 9730 |
L04 |
EUR/100 kg |
2,42 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
5,67 |
||||||||||
|
0406 30 31 9930 |
L04 |
EUR/100 kg |
2,42 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
5,67 |
||||||||||
|
0406 30 31 9950 |
L04 |
EUR/100 kg |
3,51 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
8,25 |
||||||||||
|
0406 30 39 9500 |
L04 |
EUR/100 kg |
2,42 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
5,67 |
||||||||||
|
0406 30 39 9700 |
L04 |
EUR/100 kg |
3,51 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
8,25 |
||||||||||
|
0406 30 39 9930 |
L04 |
EUR/100 kg |
3,51 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
8,25 |
||||||||||
|
0406 30 39 9950 |
L04 |
EUR/100 kg |
3,98 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
9,33 |
||||||||||
|
0406 40 50 9000 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,31 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
26,63 |
||||||||||
|
0406 40 90 9000 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,89 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
27,36 |
||||||||||
|
0406 90 13 9000 |
L04 |
EUR/100 kg |
24,26 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
34,72 |
||||||||||
|
0406 90 15 9100 |
L04 |
EUR/100 kg |
25,08 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
35,89 |
||||||||||
|
0406 90 17 9100 |
L04 |
EUR/100 kg |
25,08 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
35,89 |
||||||||||
|
0406 90 21 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
24,38 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
34,80 |
||||||||||
|
0406 90 23 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,85 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,42 |
||||||||||
|
0406 90 25 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,43 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
30,67 |
||||||||||
|
0406 90 27 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
19,41 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
27,78 |
||||||||||
|
0406 90 32 9119 |
L04 |
EUR/100 kg |
17,94 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
25,72 |
||||||||||
|
0406 90 35 9190 |
L04 |
EUR/100 kg |
25,55 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
36,75 |
||||||||||
|
0406 90 35 9990 |
L04 |
EUR/100 kg |
25,55 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
36,75 |
||||||||||
|
0406 90 37 9000 |
L04 |
EUR/100 kg |
24,26 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
34,72 |
||||||||||
|
0406 90 61 9000 |
L04 |
EUR/100 kg |
27,62 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
39,97 |
||||||||||
|
0406 90 63 9100 |
L04 |
EUR/100 kg |
27,21 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
39,24 |
||||||||||
|
0406 90 63 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
26,15 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
37,90 |
||||||||||
|
0406 90 69 9910 |
L04 |
EUR/100 kg |
26,54 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
38,46 |
||||||||||
|
0406 90 73 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,33 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,99 |
||||||||||
|
0406 90 75 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,78 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,74 |
||||||||||
|
0406 90 76 9300 |
L04 |
EUR/100 kg |
20,22 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
28,94 |
||||||||||
|
0406 90 76 9400 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,64 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,42 |
||||||||||
|
0406 90 76 9500 |
L04 |
EUR/100 kg |
20,97 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
29,76 |
||||||||||
|
0406 90 78 9100 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,18 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,40 |
||||||||||
|
0406 90 78 9300 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,97 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,38 |
||||||||||
|
0406 90 79 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
18,14 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
26,08 |
||||||||||
|
0406 90 81 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,64 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,42 |
||||||||||
|
0406 90 85 9930 |
L04 |
EUR/100 kg |
24,82 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
35,74 |
||||||||||
|
0406 90 85 9970 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,78 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,74 |
||||||||||
|
0406 90 86 9200 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,02 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,63 |
||||||||||
|
0406 90 86 9400 |
L04 |
EUR/100 kg |
23,58 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
34,49 |
||||||||||
|
0406 90 86 9900 |
L04 |
EUR/100 kg |
24,82 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
35,74 |
||||||||||
|
0406 90 87 9300 |
L04 |
EUR/100 kg |
20,50 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
30,29 |
||||||||||
|
0406 90 87 9400 |
L04 |
EUR/100 kg |
20,93 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
30,59 |
||||||||||
|
0406 90 87 9951 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,24 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,83 |
||||||||||
|
0406 90 87 9971 |
L04 |
EUR/100 kg |
22,24 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,83 |
||||||||||
|
0406 90 87 9973 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,83 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,26 |
||||||||||
|
0406 90 87 9974 |
L04 |
EUR/100 kg |
23,39 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
33,33 |
||||||||||
|
0406 90 87 9975 |
L04 |
EUR/100 kg |
23,19 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
32,78 |
||||||||||
|
0406 90 87 9979 |
L04 |
EUR/100 kg |
21,85 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
31,42 |
||||||||||
|
0406 90 88 9300 |
L04 |
EUR/100 kg |
18,10 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
26,66 |
||||||||||
|
0406 90 88 9500 |
L04 |
EUR/100 kg |
18,66 |
|||||||||
|
L40 |
EUR/100 kg |
26,67 |
||||||||||
|
Miejsca przeznaczenia są określone w następujący sposób:
|
||||||||||||
(1) W odniesieniu do odpowiednich produktów przeznaczonych na eksport do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu 2006/2007, o których mowa w decyzji 98/486/WE i przy spełnieniu wymogów rozdziaīu III sekcja 3 rozporządzenia (WE) nr 1282/2006, należy stosować następujące stawki:
|
0,00 EUR/100 kg |
||
|
28,00 EUR/100 kg |
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/7 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 145/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła (2) przewiduje otwarcie stałego przetargu. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 lutego 2007 r. |
|
(3) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 13 lutego 2007 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lutego 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).
(2) Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 64. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 128/2007 (Dz.U. L 41 z 13.2.2007, str. 6).
(3) Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 58. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1814/2005 (Dz.U. L 292 z 8.11.2005, str. 3).
ZAŁĄCZNIK
|
(EUR/100 kg) |
||
|
Produkt |
Kod w klasyfikacji refundacji wywozowych |
Maksymalna kwota refundacji wywozowej dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 1 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 581/2004 |
|
Masło |
ex ex 0405 10 19 9500 |
— |
|
Masło |
ex ex 0405 10 19 9700 |
97,00 |
|
Bezwodny tłuszcz mleczny |
ex ex 0405 90 10 9000 |
118,35 |
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/9 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 146/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3440/84 w odniesieniu do warunków dotyczących pewnych włoków w przypadku statków stosujących systemy pomp pokładowych
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (1), w szczególności jego art. 48,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3440/84 (2) określa szczegółowe zasady dotyczące mocowania urządzeń do włoków, niewodów duńskich i innych podobnych sieci. |
|
(2) |
W celu zapewnienia bezpieczeństwa załogom w roku 2007 należy wprowadzić środki uzupełniające w zakresie warunków technicznych dotyczących statków stosujących systemy pomp pokładowych, nie wpływając na selektywność. |
|
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 3440/84. |
|
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 3440/84 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. W drodze odstępstwa od przepisów określonych w ust. 2 statkom stosującym systemy pomp pokładowych zezwala się na mocowanie sznurówki worka włoka w odległości nie większej niż 10 m od ostatnich oczek worka włoka w przypadku prowadzenia połowów włokami o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 70 mm.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Joe BORG
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 125 z 27.4.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2166/2005 (Dz.U. L 345 z 28.12.2005, str. 5).
(2) Dz.U. L 318 z 7.12.1984, str. 23. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2122/89 (Dz.U. L 203 z 15.7.1989, str. 21).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/10 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 147/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
dostosowujące określone kwoty połowowe od 2007 r. do 2012 r. na mocy art. 23 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 23 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rada przyjęła rozporządzenia ustalające na lata 2001, 2002, 2003, 2004 i 2005 wielkości dopuszczalne połowów i inne związane z nimi warunki dla pewnych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (2). |
|
(2) |
Na podstawie badań krajowych przeprowadzonych w 2005 r. i 2006 r. przez Zjednoczone Królestwo, Zjednoczone Królestwo i Irlandia powiadomiły Komisję o przekroczeniu przyznanych im wielkości dopuszczalnych połowów wyrażone w złowionych ilościach makreli (Zjednoczone Królestwo i Irlandia) i śledzia (Zjednoczone Królestwo) w niektórych strefach w latach 2001–2004. |
|
(3) |
W 2006 r., w następstwie opublikowania rozporządzenia (3) dostosowującego niektóre kwoty połowowe na 2006 r. zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 847/96 (4), Zjednoczone Królestwo poinformowało również Komisję o dodatkowej ilości makreli złowionej z przekroczeniem kwoty w 2005 r. |
|
(4) |
Artykuł 23 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 stanowi, że Komisja dokonuje odliczeń od przyszłych wielkości dopuszczalnych połowów dla państw członkowskich, jeżeli stwierdziła, że przekroczyły one wielkości dopuszczalne połowów, które zostały im przyznane. |
|
(5) |
Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 wspólna polityka rybacka zapewnia taką eksploatację żywych zasobów wodnych, która zapewnia zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. |
|
(6) |
Z uwagi na fakt, że w okresie kilku lat wystąpiło przełowienie zasobów oraz biorąc pod uwagę potrzebę uwzględnienia sytuacji gospodarczej i społecznej odpowiednich sektorów rybołówstwa odnośnych państw członkowskich, a także w celu możliwie jak największego ograniczenia negatywnego wpływu na te sektory, należy odliczyć przekroczone ilości złowione w okresie dłuższym niż jeden rok. |
|
(7) |
Tendencja kwot połowowych makreli od 2001 r. do 2004 r. była malejąca. W celu uniknięcia niewspółmiernego wpływu odliczeń należy zastosować współczynnik korygujący do ilości, które mają zostać odliczone od kwoty makreli w odniesieniu do ilości złowionych z przekroczeniem kwoty w latach 2001–2004. |
|
(8) |
Od kwoty Zjednoczonego Królestwa na 2007 r. należy odliczyć dodatkową ilość makreli złowioną z przekroczeniem kwoty w 2005 r. |
|
(9) |
System odliczeń powinien być zgodny z opinią naukową, zważywszy że całkowite dopuszczalne połowy dla makreli i śledzia w najbliższych latach będą opierać się na opinii naukowej, uwzględniającej dostosowaną ilość połowów wynikającą ze zmniejszonych kwot. |
|
(10) |
Współczynnik korygujący powinien odpowiadać całkowitym dopuszczalnym połowom z 2006 r. dla makreli, wyrażonym jako procent średniej całkowitych dopuszczalnych połowów z lat 2001–2004. |
|
(11) |
Ponadto, w celu uniknięcia negatywnych skutków społecznych i gospodarczych, ilości odliczane w danym roku nie mogą przekraczać pewnego procentu kwoty rocznej. Należy ustalić ten procent na poziomie 15 %. |
|
(12) |
Jeżeli ilość, którą należy odliczyć w danym roku, przekracza 15 % kwoty rocznej, okres odliczenia zostaje przedłużony w celu obniżenia ilości do lub poniżej 15 %. |
|
(13) |
Należy uwzględnić fakt, iż odnośne państwa członkowskie zwróciły się o odliczenie mniejszej ilości od niektórych kwot w 2007 r. niż w kolejnych latach (od 2008 r. do 2012 r.). |
|
(14) |
Komitet Zarządzający ds. Rybołówstwa i Akwakultury nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Kwoty makreli (Scomber scombrus) i śledzia (Clupea harengus) przyznane Irlandii i Zjednoczonemu Królestwu na lata 2007–2012 należy zmniejszyć zgodnie z załącznikiem I i załącznikiem II.
Artykuł 2
Ilości odliczone w danym roku nie mogą przekraczać 15 % kwoty rocznej.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Joe BORG
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.
(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2848/2000 (Dz.U. L 334 z 30.12.2000, str. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 2555/2001 (Dz.U. L 347 z 31.12.2001, str. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 2341/2002 (Dz.U. L 356 z 31.12.2002, str. 12); rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 (Dz.U. L 344 z 31.12.2003, str. 1); rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 (Dz.U. L 12 z 14.1.2005, str. 1).
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 742/2006 (Dz.U. L 130 z 18.5.2006, str. 7).
ZAŁĄCZNIK I
ODLICZENIA KWOT W LATACH 2007–2012
|
Państwo |
Gatunek |
Kod zasobu |
Strefa |
Przełowienie w latach 2001–2004 |
Współczynnik korygujący n.d. = nie dotyczy |
Odliczenie ogółem |
2007 |
2008 |
2009 |
2010 |
2011 |
2012 |
|
Zjednoczone Królestwo |
Makrela (Scomber scombrus) |
2CX14 |
II (wody inne niż wody terytorialne WE), Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, VIIIa, b, d, e, XII, XIV |
112 546 |
0,734 |
82 609 |
12 391,3 |
14 043,5 |
14 043,5 |
14 043,5 |
14 043,5 |
14 043,5 |
|
Zjednoczone Królestwo |
Śledź (Clupea harengus) |
5B6ANB |
Vb, VIaN (wody terytorialne WE), VIb |
10 349 |
n.d. |
10 349 |
1 552,4 |
1 759,3 |
1 759,3 |
1 759,3 |
1 759,3 |
1 759,3 |
|
Zjednoczone Królestwo |
Śledź (Clupea harengus) |
4AB |
IV na północ od 53° 30′ N |
33 485 |
n.d. |
33 485 |
5 022,8 |
5 692,5 |
5 692,5 |
5 692,5 |
5 692,5 |
5 692,5 |
|
Zjednoczone Królestwo |
Śledź (Clupea harengus) |
1/2 |
I, II (wody terytorialne WE i wody międzynarodowe) HER/1/2. |
127 |
n.d. |
127 |
127 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
|
Irlandia |
Makrela (Scomber scombrus) |
2CX14 |
II (wody inne niż wody terytorialne WE), Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, VIIIa, b, d, e, XII, XIV |
33 486 |
0,734 |
24 578,7 |
3 686,8 |
4 178,4 |
4 178,4 |
4 178,4 |
4 178,4 |
4 178,4 |
ZAŁĄCZNIK II
ODLICZENIA KWOT W LATACH 2007–2012
|
Państwo |
Gatunek |
Kod zasobu |
Strefa |
Przełowienie w 2005 r. |
Współczynnik korygujący n.d. = nie dotyczy |
Odliczenie ogółem |
2007 |
2008 |
2009 |
2010 |
2011 |
2012 |
|
Zjednoczone Królestwo |
Makrela (Scomber scombrus) |
2CX14 |
II (wody inne niż wody terytorialne WE), Vb (wody terytorialne WE), VI, VII, VIIIa, b, d, e, XII, XIV |
5 090 |
n.d. |
5 090 |
5 090 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/14 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 148/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
rejestrujące niektóre nazwy w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Geraardsbergse mattentaart (CHOG) – Pataca de Galicia lub Patata de Galicia (CHOG) – Poniente de Granada (CHNP) – Gata-Hurdes (CHNP) – Patatas de Prades lub Patates de Prades (CHOG) – Mantequilla de Soria (CHNP) – Huile d'olive de Nîmes (CHNP) – Huile d'olive de Corse lub Huile d'olive de Corse-Oliu di Corsica (CHNP) – Clémentine de Corse (CHOG) – Agneau de Sisteron (CHOG) – Connemara Hill Lamb lub Uain Sléibhe Chonamara (CHOG) – Sardegna (CHNP) – Carota dell'Altopiano del Fucino (CHOG) – Stelvio lub Stilfser (CHNP) – Limone Femminello del Gargano (CHOG) – Azeitonas de Conserva de Elvas e Campo Maior (CHNP) – Chouriça de Carne de Barroso – Montalegre (CHOG) – Chouriço de Abóbora de Barroso – Montalegre (CHOG) – Sangueira de Barroso – Montalegre (CHOG) – Batata de Trás-os-Montes (CHOG) – Salpicão de Barroso – Montalegre (CHOG) – Alheira de Barroso – Montalegre (CHOG) – Cordeiro de Barroso, Anho de Barroso lub Borrego de leite de Barroso (CHOG) – Azeite do Alentejo Interior (CHNP) – Paio de Beja (CHOG) – Linguíça do Baixo Alentejo lub Chouriço de carne do Baixo Alentejo (CHOG) – Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre (CHNP))
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i na mocy art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostały opublikowane następujące wnioski o rejestrację nazw, złożone przez państwa członkowskie:
|
|
(2) |
Do Komisji nie wniesiono żadnego sprzeciwu w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zatem nazwy te należy wpisać do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejszym do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych wpisuje się nazwy wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Mariann FISCHER BOEL
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).
(2) Dz.U. C 3 z 6.1.2006, str. 9.
(3) Dz.U. C 240 z 30.9.2005, str. 28.
(4) Dz.U. C 274 z 5.11.2005, str. 10.
(5) Dz.U. C 320 z 15.12.2005, str. 2.
(6) Dz.U. C 331 z 28.12.2005, str. 2.
(7) Dz.U. C 32 z 8.2.2006, str. 2.
(8) Dz.U. C 225 z 14.9.2005, str. 3.
(9) Dz.U. C 233 z 22.9.2005, str. 9.
(10) Dz.U. C 240 z 30.9.2005, str. 32.
(11) Dz.U. C 323 z 20.12.2005, str. 16.
(12) Dz.U. C 122 z 23.5. 2006, str. 9.
(13) Dz.U. C 224 z 3.9.2005, str. 7.
(14) Dz.U. C 240 z 30.9.2005, str. 23.
(15) Dz.U. C 251 z 11.10.2005, str. 20.
(16) Dz.U. C 314 z 10.12.2005, str. 5.
(17) Dz.U. C 288 z 19.11.2005, str. 5.
(18) Dz.U. C 323 z 20.12.2005, str. 2.
(19) Dz.U. C 329 z 24.12.2005, str. 10.
(20) Dz.U. C 334 z 30.12.2005, str. 59.
(21) Dz.U. C 3 z 6.1.2006, str. 6.
(22) Dz.U. C 30 z 7.2.2006, str. 6.
(23) Dz.U. C 32 z 8.2.2006, str. 8.
(24) Dz.U. C 32 z 8.2.2006, str. 11.
(25) Dz.U. C 128 z 1.6.2006, str. 15.
(26) Dz.U. C 128 z 1.6.2006, str. 18.
ZAŁĄCZNIK
1. Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu
Klasa 1.1. Mięso świeże (i podroby)
FRANCJA
Agneau de Sisteron (CHOG)
IRLANDIA
Connemara Hill Lamb lub Uain Sléibhe Chonamara (CHNP)
PORTUGALIA
Cordeiro de Barroso lub Anho de Barroso lub Borrego de leite de Barroso (CHNP)
Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)
PORTUGALIA
Paio de Beja (CHNP)
Linguíça do Baixo Alentejo lub Chouriço de carne do Baixo Alentejo (CHNP)
Salpicão de Barroso-Montalegre (CHNP)
Alheira de Barroso-Montalegre (CHNP)
Chouriça de Carne de Barroso-Montalegre (CHNP)
Chouriço de Abóbora de Barroso-Montalegre (CHNP)
Sangueira de Barroso-Montalegre (CHNP)
Klasa 1.3. Sery
WŁOCHY
Stelvio lub Stilfser (CHOG)
Klasa 1.5. Produkty tłuszczowe (masło, margaryna, oleje itd.)
HISZPANIA
Poniente de Granada (CHOG)
Mantequilla de Soria (CHOG)
Gata-Hurdes (CHOG)
FRANCJA
Huile d'olive de Nîmes (CHOG)
Huile d'olive de Corse lub Huile d'olive de Corse-Oliu di Corsica (CHOG)
WŁOCHY
Sardegna (CHOG)
PORTUGALIA
Azeite do Alentejo Interior (CHOG)
SŁOWENIA
Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre (CHOG)
Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone
HISZPANIA
Pataca de Galicia lub Patata de Galicia (CHNP)
Patatas de Prades lub Patates de Prades (CHNP)
FRANCJA
Clémentine de Corse (CHNP)
WŁOCHY
Carota dell'Altopiano del Fucino (CHNP)
Limone Femminello del Gargano (CHNP)
PORTUGALIA
Azeitonas de Conserva de Elvas e Campo Maior (CHOG)
Batata de Trás-os-Montes (CHNP)
2. Środki spożywcze, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia
Klasa 2.4. Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarskie
BELGIA
Geraardsbergse mattentaart (CHNP).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/18 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 149/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
rejestrujące w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności nazwę – Boerenkaas (GTS)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 509/2006 i na mocy art. 19 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia wniosek Niderlandów o zarejestrowanie nazwy „Boerenkaas” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
|
(2) |
Ponieważ nie zgłoszono Komisji żadnego oświadczenia o sprzeciwie, na podstawie art. 9 rozporządzenia (WE) nr 509/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana. |
|
(3) |
We wniosku wystąpiono również o ochronę nazwy, o której mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych (3), co odpowiada art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 509/2006. Wobec braku sprzeciwu nie wykazano, że dana nazwa jest używana zgodnie z prawem, szeroko znana i używana w sposób mający znaczenie gospodarcze w odniesieniu do podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych. Należy zatem przyjąć wspomniany wniosek, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
Stosuje się przepisy dotyczące ochrony nazwy, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 509/2006.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Mariann FISCHER BOEL
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 1.
(2) Dz.U. C 316 z 13.12.2005, str. 16.
(3) Dz.U. L 208 z 24.7.1992, str. 9. Rozporządzenie uchylone rozporządzeniem (WE) nr 509/2006.
ZAŁĄCZNIK
Boerenkaas
GTS
1.3. Sery
NIDERLANDY
Wykaz: Stosowanie nazwy jest zastrzeżone.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/20 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 150/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnice między cenami produktów objętych art. 1 lit. a), b), c), d), e) i g) tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie mogą być pokryte refundacją wywozową. |
|
(2) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawkę refundacji, którą stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się co miesiąc. |
|
(4) |
Jednakże w przypadku niektórych przetworów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu istnieje niebezpieczeństwo naruszenia podjętych zobowiązań dotyczących wcześniejszego ustalania wysokich stawek refundacji. Dlatego konieczne jest podjęcie stosownych środków ostrożności, aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu nie wykluczając przy tym zawierania długoterminowych kontraktów. Ustanowienie konkretnych stawek na wcześniejsze ustalanie refundacji dotyczących tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów. |
|
(5) |
Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 przewiduje, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić w stosownych przypadkach refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku danego produktu w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów powiązanych. |
|
(6) |
Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełniają odpowiednie standardy. |
|
(7) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietanki, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (3) przewiduje, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny być udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary. |
|
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Stawki refundacji obowiązujące w odniesieniu do produktów podstawowych objętych załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lutego 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Günter VERHEUGEN
Wiceprzewodniczący
(1) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).
(2) Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 24. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1713/2006 (Dz.U. L 321 z 21.11.2006, str. 11).
(3) Dz.U. L 308 z 25.11.2005, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2107/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 20).
ZAŁĄCZNIK
Stawki refundacji obowiązujące od dnia 16 lutego 2007 r. w odniesieniu do niektórych produktów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)
|
(EUR/100 kg) |
||||
|
Kod CN |
Opis |
Stawka refundacji |
||
|
W przypadku wcześniejszego wyznaczenia refundacji |
W innych przypadkach |
|||
|
ex 0402 10 19 |
Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu do 1,5 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 2): |
|
|
|
|
— |
— |
||
|
0,00 |
0,00 |
||
|
ex 0402 21 19 |
Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu równej 26 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 3): |
|
|
|
|
21,82 |
22,99 |
||
|
0,00 |
0,00 |
||
|
ex 0405 10 |
Masło o wagowej zawartości tłuszczu równej 82 % (PG 6): |
|
|
|
|
68,83 |
72,50 |
||
|
88,42 |
93,13 |
||
|
86,40 |
91,00 |
||
(1) Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu do Andory, Gibraltaru, Ceuty, Melilli, Stolicy Apostolskiej (Panstwa Watykańskiego), Lichtensteinu, gmin Livigno oraz Campione d’Italia, wyspy Helgoland, Grenlandii Wysp Owczych oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/23 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 151/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
ustalające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 lutego 2007 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że należność przywozowa na produkty objęte kodami CN 1001 10 00 , 1001 90 91 , ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 , ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy siewne, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów podczas przywozu, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową cif stosowaną wobec danej dostawy. Jednak należność ta nie może przekraczać stawki celnej we Wspólnej Taryfie Celnej. |
|
(2) |
Artykuł 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 stanowi, że do celów obliczenia należności przywozowej określonej w ust. 2 wspomnianego artykułu, dla danych produktów regularnie ustala się reprezentatywne ceny przywozowe cif. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów objętych kodami CN 1001 10 00 , 1001 90 91 , ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00 , 1005 10 90 , 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena importowa cif ustalona w sposób określony w art. 4. |
|
(4) |
Należy ustalić należności przywozowe na okres od dnia 16 lutego 2007 r. mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Od dnia 16 lutego 2007 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lutego 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).
(2) Dz.U. L 161 z 29.6.1996, str. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1816/2005 (Dz.U. L 292 z 8.11.2005, str. 5).
ZAŁĄCZNIK I
Należności przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 stosowane od dnia 16 lutego 2007 r.
|
Kod CN |
Wyszczególnienie towarów |
Należność przywozowa (1) (w EUR/t) |
|
1001 10 00 |
PSZENICA twarda wysokiej jakości |
0,00 |
|
średniej jakości |
0,00 |
|
|
niskiej jakości |
0,00 |
|
|
1001 90 91 |
PSZENICA zwyczajna, do siewu |
0,00 |
|
ex 1001 90 99 |
PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu |
0,00 |
|
1002 00 00 |
ŻYTO |
0,00 |
|
1005 10 90 |
KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda |
0,00 |
|
1005 90 00 |
KUKURYDZA, inna niż do siewu (2) |
0,00 |
|
1007 00 90 |
Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu |
0,00 |
(1) W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:
|
— |
3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, |
|
— |
2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego. |
(2) Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.
ZAŁĄCZNIK II
Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I
Okres od dnia 1–14 lutego 2007 r.
|
1. |
Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
2. |
Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:
|
(*1) Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).
(*2) Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).
(*3) Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/26 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 152/2007
z dnia 15 lutego 2007 r.
w sprawie przekazanych ofert na wywóz pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 936/2006
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Przetarg na refundację wywozową do pszenicy zwyczajnej na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 936/2006 (2). |
|
(2) |
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu. |
|
(3) |
Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji, |
|
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 9. do 15 lutego 2007 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do pszenicy zwyczajnej, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 936/2006.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 lutego 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Jean-Luc DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).
(2) Dz.U. L 172 z 24.6.2006, str. 6.
(3) Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).
II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa
DECYZJE
Komisja
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/27 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 12 lutego 2007 r.
przyjmująca plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2007/102/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 1,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jego art. 110,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 166, zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 1261/2005 (3),
uwzględniając decyzję nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującą program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (4), w szczególności jego art. 8 ust. 1,
uwzględniając decyzję Komisji 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie „Agencja wykonawcza programu zdrowia publicznego” do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (5), w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 110 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 przewiduje, że przyznanie dotacji następuje w ramach rocznych programów publikowanych na początku roku. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 166 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 roczny program prac dotyczący dotacji określa akt podstawowy, cele, harmonogram zaproszeń do składania ofert wraz z szacowaną kwotą oraz oczekiwane wyniki. |
|
(3) |
Artykuł 8 decyzji nr 1786/2002/WE przewiduje przyjęcie przez Komisję rocznego planu pracy dotyczącego wykonania programu oraz określającego priorytety i działania, których podjęcie jest konieczne, w tym przydział zasobów. Należy zatem przyjąć plan prac na 2007 r. |
|
(4) |
Decyzję przyjmującą roczny program prac, o którym mowa w art. 110 rozporządzenia finansowego, można uważać za decyzję w sprawie finansowania, przewidzianą w art. 75 rozporządzenia finansowego oraz w art. 90 szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia finansowego, pod warunkiem że stanowi ona wystarczająco szczegółowe ramy. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Działań Wspólnoty w dziedzinie Zdrowia Publicznego (2003–2008). |
|
(6) |
Zgodnie z art. 6 decyzji 2004/858/WE Agencja Wykonawcza Programu Zdrowia Publicznego realizuje określone działania w celu wykonania programu zdrowia publicznego i powinna otrzymywać na ten cel odpowiednie środki, |
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Niniejszym przyjmuje się plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), określony w załączniku I.
Ogólne wdrożenie niniejszego programu zapewnia Dyrektor Generalny ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów.
Artykuł 2
Środki budżetowe konieczne dla zarządzania programem działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) zostaną przekazane Agencji Wykonawczej Programu Zdrowia Publicznego.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
(2) Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1248/2006 (Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3).
(3) Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3.
(4) Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).
ZAŁĄCZNIK I
DZIAŁANIE WSPÓLNOTY W DZIEDZINIE ZDROWIA PUBLICZNEGO PLAN PRAC NA 2007 r.
Uwaga: Akty prawne wymienione w niniejszym sprawozdaniu odnoszą się, tam gdzie stosowne, do ostatniej zmienionej wersji.
1. KONTEKST OGÓLNY
1.1. Kontekst polityczny i prawny
Decyzją nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dalej zwaną „decyzją programową”) ustanowiono program działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008). Program wdrażany jest poprzez roczny plan prac określający priorytety i działania, które należy podjąć, w tym również przydział środków.
W ciągu pierwszych czterech lat wykonywania programu stworzono fundamenty kompleksowego i spójnego podejścia, koncentrującego się na trzech priorytetach (aspektach): informacje dotyczące zdrowia, zagrożenia dla zdrowia i uwarunkowania zdrowia. Powyższe aspekty przyczyniają się łącznie do tego, że poziom ochrony zdrowia fizycznego i psychicznego, a także dobrego samopoczucia jest wysoki w całej UE. W ujęciu szczegółowym wybrano już do finansowania 267 projektów (1) zgłoszonych w ramach dotychczasowych zaproszeń do składania wniosków.
W maju 2006 r. Komisja przyjęła zmieniony wniosek (2) dotyczący nowego programu w dziedzinie zdrowia, który według planów ma zostać zatwierdzony w 2007 r. W związku z tym rok 2007 powinien być ostatnim rokiem realizacji „decyzji programowej”.
W wyniku przeprowadzonej analizy wdrożenia planów prac na lata 2003–2006 usprawniono działania w 2007 r. tak, by zagwarantować objęcie nimi obszarów nieuwzględnionych uprzednio, a przez to postarać się w jak największym stopniu zrealizować bieżący program.
W 2007 r. Agencja Wykonawcza Programu Zdrowia Publicznego będzie miała pełną zdolność do działania i będzie odgrywać główną rolę w realizacji planu działania.
1.2. Środki
W 2007 r. zastosowanie mają odpowiednio pozycje budżetowe 17 03 01 01 i 17 01 04 02. Po wejściu w życie nowego programu proponowanego przez Komisję przewiduje się, że w 2008 r. zastosowanie będą miały odpowiednio pozycje budżetowe 17 03 06 i 17 01 04 02.
W ostatecznym budżecie na 2007 r. pozycja 17 03 01 01 nie zawiera przydziału odpowiednich środków na zobowiązania. W związku z tym odpowiednia suma dostępna w pozycji 17 03 06 zostanie na początku roku budżetowego przeniesiona do pozycji 17 03 01 01, a wydatki na zarządzanie administracyjne programem będą objęte pozycją 17 01 04 06.
Niezależnie od powyższego, w budżecie korygującym nr 1/2007 Komisja proponuje stworzenie nowej pozycji budżetowej 17 01 04 02. W ramach tej nowej pozycji finansowane będą wydatki na zarządzanie administracyjne programem po zatwierdzeniu budżetu korygującego przez władzę budżetową.
Pozycją w budżecie, w ramach której przyznawane będą środki administracyjne związane z Agencją Wykonawczą Programu Zdrowia Publicznego, jest pozycja 17 01 04 30.
Budżet dostępny na 2007 r. (zobowiązania) szacuje się 40 000 000 EUR (3).
Budżet na środki operacyjne wynosi 38 800 000 EUR. Budżet na środki administracyjne wynosi 1 200 000 EUR.
Do tego budżetu należy dodać:
|
— |
wkład państw EOG/EFTA: szacowany na 912 000 EUR (4), |
|
— |
wkład jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji): szacowany na 958 000 EUR (5). |
W związku z powyższym budżet całkowity na 2007 r. szacuje się na 41 870 000 EUR (6). Obejmuje to zarówno środki przeznaczone na budżet operacyjny, jak i zasoby na pomoc techniczną i administracyjną:
|
— |
kwotę całkowitą budżetu operacyjnego szacuje się na 40 638 000 EUR (6), |
|
— |
kwotę całkowitą budżetu administracyjnego szacuje się na 1 232 000 EUR (6). |
Proponuje się, aby do 10 % budżetu operacyjnego przeznaczyć na zaproszenia do składania wniosków, zaś do 5 % na dotacje bezpośrednie dla organizacji międzynarodowych.
Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszeń do składania wniosków szacuje się na 33 888 000 EUR (6).
Przydział dotacji w ramach zaproszenia do składania wniosków będzie odbywał się z dążeniem do zachowania równowagi pomiędzy różnymi aspektami programu z uwzględnieniem jakości i ilości otrzymanych wniosków, chyba że dojdzie do sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego (np. pandemia grypy), która uzasadniałaby zmianę przydziału środków.
2. INSTRUMENTY FINANSOWE
2.1. Zaproszenie do składania wniosków
W planie prac na 2007 r. określono nowe obszary działań i kluczowe priorytety. Ich podstawą są działania i środki wspierające, o których mowa w „decyzji programowej”, a także obszary, które nie były objęte wnioskami złożonymi w ramach dotychczasowych zaproszeń do składania wniosków.
W związku z tym priorytety w ramach zaproszenia do składania wniosków na 2007 r. przewidują przeformułowanie akcentów w ramach określonych kluczowych działań, które zostały już rozpoczęte, a także obejmą nowe działania, szczegółowo opisane poniżej.
Dotacje powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01.
Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 33 888 000 EUR (6).
W lutym 2007 r. (data orientacyjna) w Dzienniku Urzędowym opublikowane zostanie jedno zaproszenie do składania wniosków „Zdrowie publiczne – 2007”; postępowanie będzie prowadzone pod kierownictwem Agencji Wykonawczej Programu Zdrowia Publicznego (7).
Projekty przedstawiane do współfinansowania powinny mieć charakter innowacyjny, a okres ich trwania nie powinien przekraczać trzech lat.
Uwzględniając komplementarny i motywacyjny charakter dotacji wspólnotowych, co najmniej 40 % kosztów projektu należy sfinansować z innych źródeł. W związku z tym zwykły wkład finansowy może wynosić do 60 % kwalifikowalnych kosztów danego projektu na beneficjenta. Maksymalna kwota procentowa, jaka ma zostać przyznana, będzie określana w każdym poszczególnym przypadku.
W przypadku gdy projekt ma znaczną wartość dodaną dla UE, możliwe jest maksymalne współfinansowanie na jednego beneficjenta (tzn. na głównego beneficjenta i współbeneficjenta) w wysokości 80 % kwalifikowalnych kosztów. Współfinansowanie w wysokości przekraczającej 60 % kwalifikowalnych kosztów może otrzymać nie więcej niż 10 % finansowanych projektów (pod względem liczby).
Należy pamiętać, że orientacyjna kwota udziału finansowego Wspólnoty w przyjętych projektach w momencie rozpoczęcia negocjacji może zmienić się w ich wyniku w granicach od – 20 % do + 5 %.
Ogólne zasady i kryteria selekcji i finansowania działań w ramach programu „Zdrowie publiczne” są przedstawione w oddzielnym dokumencie.
Szczegóły dotyczące kwalifikowalności wydatków na podróż i utrzymanie są przedstawione w załączniku do niniejszego planu prac.
Priorytety na rok 2007
Dla zachowania jasności działania przedstawione są w grupach odpowiadających aspektom, o których mowa w sekcji 1.1: informacje dotyczące zdrowia, zagrożenia dla zdrowia i uwarunkowania zdrowia. Każde działanie odnosi się do odpowiedniego artykułu lub punktu w załączniku do „decyzji programowej”.
O ile ma to zastosowanie, wszelkie wnioski powinny zawierać informację o tym, w jaki sposób uwzględniana będzie perspektywa płci, a także należy w nich wykazać zdolność do osiągnięcia synergii z odpowiednimi działaniami badawczymi finansowanymi w ramach działań wsparcia naukowego dla polityk, będących częścią szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań (8) oraz programu, który będzie jego kontynuacją (9).
2.1.1. Informacje dotyczące zdrowia – art. 2 ust. 2 lit. a) i art. 3 ust. 2 lit. a)
Celem działań w ramach tej sekcji jest:
|
— |
stworzenie i eksploatacja trwałego systemu monitorowania zdrowia, |
|
— |
poprawa systemu przekazywania i wymiany informacji i danych dotyczących zdrowia, w tym zapewnianie społeczeństwu dostępu do nich, |
|
— |
opracowanie i wykorzystanie mechanizmów analizowania i sprawozdawczości na potrzeby informowania i prowadzenia konsultacji z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami o zagadnieniach zdrowotnych na poziomie wspólnotowym, |
|
— |
poprawa analizy i wiedzy dotyczącej wpływu zmian polityki zdrowotnej i innych polityk i działań Wspólnoty na zdrowie, |
|
— |
wspieranie wymiany informacji dotyczących oceny technologii zdrowotnych, w tym nowych technologii informacyjnych, oraz doświadczeń w zakresie dobrych praktyk. |
Wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć głównie następujących zagadnień:
2.1.1.1. Rozwój i koordynacja systemu informacji i wiedzy na temat zdrowia (załącznik – pkt 1.1)
|
— |
Opracowanie i wdrożenie wskaźników oraz gromadzenie danych na temat społeczno-ekonomicznych uwarunkowań zdrowia, nierówności w dziedzinie zdrowia, kwestii zdrowotnych specyficznych dla płci oraz zdrowia określonych grup ludności (z uwzględnieniem wykonalności i kosztów). Podział wskaźnika lat życia w zdrowiu na kategorie społeczno-ekonomiczne z zastosowaniem standardowej metodyki UE (10). Dla uniknięcia dublowania wysiłków, działanie to powinno być przeprowadzone w ścisłej koordynacji z działaniami Eurostatu, szczególnie jego grupy zadaniowej ds. średniego trwania życia w zależności od grupy społeczno-ekonomicznej, |
|
— |
opracowanie wskaźników i gromadzenie danych dotyczących polityki państw członkowskich w zakresie zdrowia publicznego, profilaktyki i promocji zdrowia, a także opracowanie wskaźników na potrzeby polityki i prawodawstwa UE o znaczeniu dla zdrowia (z uwzględnieniem wykonalności i kosztów), |
|
— |
promocja systemów i sprawozdawczości w zakresie wskaźników dotyczących zdrowia w państwach członkowskich z wykorzystaniem listy wskaźników zdrowia Wspólnoty Europejskiej oraz wskaźnika lat życia w zdrowiu, ze szczególnym uwzględnieniem wprowadzania ich do użycia w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE po 1 maja 2004 r., oraz w krajach kandydujących. |
2.1.1.2. Eksploatacja systemu informacji i wiedzy na temat zdrowia (załącznik – pkt 1.1)
|
— |
Badania pilotażowe nad sondażami dotyczącymi badań zdrowotnych w ramach analizy wykonalności (11). Stworzenie lub udoskonalenie (z uwzględnieniem wykonalności i kosztów) rejestrów zachorowalności obejmujących wszystkie państwa członkowskie, dotyczących głównych i chronicznych chorób, dla których istnieje solidna basa wskaźników (12), a także chorób nieobjętych dotychczasowymi projektami (13), |
|
— |
określenie i ocena, na podstawie istniejących lub opracowanych niedawno instrumentów badania zdrowia za pomocą wywiadu, zestawów pytań doraźnych na potrzeby części dotyczącej zdrowia w ramach europejskiego systemu modułów badań w dziedzinie statystyki społecznej. |
|
— |
dalszy rozwój i wdrożenie systemu niezależnego od języka na potrzeby automatycznego kodowania przyczyn zgonów (IRIS), |
|
— |
wdrożenie bazy danych dotyczącej urazów (IDB) (14) we wszystkich państwach członkowskich, w szczególności gromadzenie i przetwarzanie danych dotyczących wszystkich urazów (w tym wypadków w domu i w czasie wolnym), zgodnie z nowym zharmonizowanym systemem kodowania. |
2.1.1.3. Opracowanie mechanizmów sprawozdawczości i analizy kwestii zdrowotnych i przygotowywania sprawozdań w zakresie zdrowia publicznego (załącznik – pkt 1.4)
|
— |
Przedstawienie dowodów i sprawozdań na temat wpływu polityki Wspólnoty na zdrowie oraz na interakcję zdrowia ze wzrostem gospodarczym i zrównoważonym rozwojem, |
|
— |
opracowanie sprawozdań dotyczących wybranych grup ludności (m.in. kobiet i dzieci), czynników wpływu i ryzyka w zakresie niepełnosprawności (np. upośledzenia wzroku), ochrony ludności przed niebezpieczeństwami wynikającymi z narażenia na pola elektromagnetyczne (EMF), wyboru odpowiednich wskaźników i wytycznych dotyczących EMF oraz zależności między czynnikami środowiskowymi a wynikami zdrowotnymi, |
|
— |
wsparcie dla dogłębnych analiz statystyk dotyczących przyczyn zgonów w celu uzyskania nowej wiedzy na temat prawidłowości w zakresie śmiertelności oraz w celu monitorowania zmian w całej UE, a także dla analiz możliwych do uniknięcia przyczyn zgonów (w tym działania w kierunku akceptowalnej definicji możliwych do uniknięcia przyczyn zgonów). |
2.1.1.4. Opracowanie strategii na potrzeby wymiany informacji i reagowania na zagrożenia chorobami niezaraźliwymi (załącznik – pkt 1.2)
|
— |
Wspieranie projektów dotyczących wiedzy o chorobach w zakresie ich występowania, leczenia, czynników ryzyka, strategii ograniczania ryzyka, kosztów zachorowań oraz wsparcia społecznego w celu stworzenia praktycznych zaleceń, |
|
— |
rozwój strategii i mechanizmów wymiany informacji wśród ludzi dotkniętych rzadkimi chorobami oraz promocja lepszych badań epidemiologicznych, kodyfikacji, klasyfikacji i definiowania, |
|
— |
wsparcie dla europejskich sieci referencyjnych dotyczących rzadkich chorób jako działanie na rzecz ustalenia praktycznych wskazówek w zakresie leczenia oraz na rzecz rozpowszechniania wiedzy o tych chorobach, przy jednoczesnej ocenie wyników, |
|
— |
analizy wykonalności w celu opracowania mechanizmów kompleksowego gromadzenia danych na temat zasięgu i wpływu transgranicznej opieki zdrowotnej, włączonych w istniejące w państwach członkowskich systemy gromadzenia danych, bez niepotrzebnego zwiększania obciążeń administracyjnych. |
2.1.1.5. e-zdrowie (załącznik – pkt 1.6, 1.8)
|
— |
Poprawa połączeń między internetowymi stronami krajowymi, regionalnymi, organizacji pozarządowych i portalem zdrowia UE (15); poprawa pozycjonowania stron UE oraz dostępu do odpowiednich źródeł informacji medycznych, |
|
— |
promocja projektów sprzyjających poprawie przepływu informacji wewnątrz instytucji zdrowotnych i pomiędzy nimi (poprawa sprawozdawczości w zakresie bezpieczeństwa pacjentów i zdrowia publicznego, przyczynianie się do efektywnego tworzenia sieci i/lub ilustrowania scenariuszy stosunku kosztu do jakości), |
|
— |
rozwój sprawozdawczości w zakresie zmian zachowań i opinii pacjentów i pracowników ochrony zdrowia w wyniku wprowadzenia rozwiązań e-zdrowia, modelowanie wpływu zmian związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi na kwestie bezpieczeństwa i zagrożeń. |
We współpracy z innymi obszarami polityki UE:
|
— |
promowanie i rozpowszechnianie projektów pilotażowych prowadzonych w ramach wspólnotowego programu na rzecz innowacji oraz innych odpowiednich instrumentów Wspólnoty (16) dotyczących kartotek pacjentów, identyfikatorów pacjentów, personelu i obiektów, e-recept, zestawów danych awaryjnych oraz rozwijania interoperacyjności semantycznej, |
|
— |
analiza zagadnień prawnych, medycznych i etycznych związanych z poufnością oraz własnością i dostępem do danych będących rezultatem stosowania narzędzi e-zdrowia oraz elektronicznego monitorowania zdrowia, szczególnie w odniesieniu do wymiany elektronicznych rejestrów zdrowotnych w kontekście transgranicznym, systemów nadzoru i sprawozdawczości, profilaktyki i promocji oraz opieki paliatywnej i domowej. |
2.1.1.6. Informacje o zależnościach środowiska i zdrowia (załącznik – pkt 1.1)
|
— |
Rozwój systemu informacji o zależnościach środowiska i zdrowia poprzez poprawę powiązania danych, badania pilotażowe w celu wspólnego nadzoru nad zmiennymi w dziedzinie zależności środowiska i zdrowia; lokalne badania interwencyjne w dziedzinie zależności środowiska i zdrowia, obejmujące charakterystykę społeczno-gospodarczą; badania nad ewentualnymi przyczynami środowiskowymi chorób (układu oddechowego i układu krążenia), badania nad skutkami zdrowotnymi długotrwałego i łączonego niskiego narażenia na środowiskowe czynniki napięcia; poprawa jakości danych na temat śmiertelności i zachorowalności związanej z chorobami układu oddechowego i układu krążenia; funkcje reakcji na narażenie, współzachorowalność i wczesne ostrzeganie w oparciu o wykrywanie prawidłowości, |
|
— |
sporządzanie sprawozdań na temat wytycznych dotyczących urbanistyki, mających znaczenie dla zdrowia, szczególnie dla profilaktyki i promocji zdrowia, |
|
— |
zapewnianie dalszych badań na temat pola elektromagnetycznego (EMF) w odniesieniu do braków stwierdzonych przez Komitety Naukowe UE, w ramach odpowiednich projektów oraz przez WHO (mianowicie w zakresie długoterminowych efektów narażenia na EMF o niskim natężeniu, w tym w związku z identyfikacją częstotliwości radiowej) oraz badań wykonalności dotyczących wskaźników alarmowych oraz potrzeb w zakresie monitorowania związanych z EMF; promowanie badań na temat najlepszych praktyk w zakresie wykrywania zagrożeń i informowania o nich, wsparcie dla opracowania wytycznych w zakresie dozymetrii EMF oraz instrukcji instalacji dla przedsiębiorstw energetycznych i telefonii komórkowej. |
2.1.1.7. Wspieranie wymiany informacji i doświadczeń w dziedzinie dobrych praktyk (załącznik – pkt 1.7)
|
— |
Promowanie bezpieczeństwa pacjentów i jakości usług zdrowotnych poprzez pomoc w rozwoju współpracy na poziomie europejskim pomędzy właściwymi organami i zainteresowanymi stronami. Działania w tej dziedzinie obejmują wymianę praktycznych wzorców w zakresie poprawy bezpieczeństwa pacjentów, w tym angażowanie pracowników służby zdrowia oraz koordynację odpowiednich szkoleń i informacji; doprowadzenie do lepszego zrozumienia interwencji na rzecz bezpieczeństwa pacjentów oraz ekonomicznych konsekwencji usług niespełniających wymogów bezpieczeństwa oraz błędów medycznych; pomoc organom krajowym i regionalnym we wdrażaniu strategii zapobiegania urazom, |
|
— |
tworzenie sieci organów doradczych w dziedzinie zdrowia publicznego w państwach członkowskich, |
|
— |
wspieranie inicjatyw i partnerstwa na rzecz oceny i poprawy wiedzy w dziedzinie zdrowia. |
2.1.1.8. Wpływ na zdrowie i ocena technologii w dziedzinie zdrowia (załącznik – pkt 1.5)
|
— |
Opracowanie narzędzi do monitorowania efektywności polityki zdrowotnej pod względem kosztów oraz jej wpływu na gospodarkę, |
|
— |
rozwijanie działań w zakresie świadomości oraz tworzenia sieci i kontaktów w celu zwiększenia strategicznych inwestycji w dziedzinie zdrowia, wspieranych z funduszy strukturalnych UE, |
|
— |
wsparcie dla sieci oceny technologii zdrowotnych Unii Europejskiej poprzez działania prowadzone w ramach istniejących projektów (17) oraz powiązanie z działaniami Forum Farmaceutycznego. |
2.1.1.9. Działania w kierunku poprawy informacji i wiedzy w dziedzinie zdrowia w celu rozwoju zdrowia publicznego (art. 3 ust. 2 lit. c) i d); załącznik – pkt. 1.7, 1.4, 1.5)
|
— |
Stworzenie sieci prawników pracujących nad ustawodawstwem dotyczącym kwestii zdrowia w państwach członkowskich UE („prawo zdrowotne UE”). Sieć powinna dostarczać informacji dotyczących tego, w jaki sposób można wykorzystać prawo do promowania zdrowia, oraz wnosić wkład do rozwoju polityki i ocen wpływu. Może ona również służyć jako platforma wymiany i przekazywania wiedzy o prawie zdrowotnym. |
2.1.2. Szybka i skoordynowana reakcja na zagrożenia dla zdrowia – art. 2 ust. 2 lit. b) i art. 3 ust. 2 lit. a)
Celem działań podejmowanych w ramach tej sekcji jest poprawa gotowości i zapewnianie szybkiej reakcji na zagrożenia dla zdrowia publicznego i na sytuacje nagłe. Ma to szczególne znaczenie dla współpracy podejmowanej w ramach sieci wspólnotowej w dziedzinie chorób zaraźliwych (18) i innego prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie zdrowia publicznego i może stanowić uzupełnienie działań podejmowanych w ramach Europejskiego Programu Ramowego Badań.
Działania w zakresie oceny ryzyka, np. nadzór, należą do kompetencji Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (19), które rozpoczęło działalność w 2005 r. Działania zmierzające do promocji zarządzania ryzykiem i zagrożeniami na poziomie krajowym uruchomiono w porozumieniu z ECDC, co miało na celu zapewnienie współpracy w skali UE, a przez to uniknięcie dublowania działań lub nakładania się kompetencji.
Działania w celu zwalczania zagrożenia umyślnym uwalnianiem środków biologicznych będą podejmowane równocześnie z trwającymi działaniami dotyczącymi chorób zaraźliwych. Działania te oraz działania w sprawie umyślnego uwalniania środków chemicznych są opracowywane w związku z konkluzjami ministrów zdrowia z dnia 15 listopada 2001 r. oraz powstałego w ich wyniku „Programu współpracy w sprawie gotowości i reakcji na ataki biologiczne i chemiczne” (bezpieczeństwo zdrowotne) (20).
2.1.2.1. Zdolność do skutecznego działania w przypadku pandemii grypy i do rozwiązywania szczególnych zagrożeń dla zdrowia (załącznik – pkt. 2.1, 2.2, 2.3, 2.4, 2.8)
Celem tego działania jest rozwijanie zdolności i strategii mających na celu pomoc państwom członkowskim, krajom kandydującym i krajom EOG/EFTA oraz Wspólnocie jako całości w radzeniu sobie z zagrożeniami dla zdrowia. Priorytet nadaje się działaniom związanym z zagrożeniem pandemią grypy oraz z profilaktyką i zarządzaniem w odniesieniu do grypy, wspólnym strategiom powiadamiania o sytuacjach awaryjnych i gotowości w przypadku wystąpienia takich sytuacji oraz kwestii wysokiej jakości narzędzi i informacji na temat zdrowia i społeczno-gospodarczych skutków środków zaradczych przeciwko pandemii i innych związanych z tym środków, przy jednoczesnej koordynacji z działaniami podejmowanymi w ramach Europejskiego Programu Ramowego Badań (21).
Inne działania priorytetowe dotyczą:
|
— |
zagrożeń chorobami niezaraźliwymi, m.in. związanych z kwestiami chemicznymi i środowiskowymi, które wymagają szybkiej interwencji, |
|
— |
dalszego opracowywania systemu wczesnego ostrzegania w odniesieniu do środków chemicznych oraz śledzenia w trakcie transportu przez granice substancji niebezpiecznych dla zdrowia publicznego, |
|
— |
zagadnień transgranicznych i aspektów zdrowia migrantów, które wiążą się z opanowywaniem chorób zaraźliwych, w tym kwestii badań przesiewowych i śledzenia kontaktów, |
|
— |
pomocy w zakresie priorytetów logistycznych (np. zaopatrzenie w leki oraz ich przechowywanie i dystrybucja) oraz interwencji niemedycznych (np. środków w celu zwiększania dystansu społecznego, badań na wejściu i na wyjściu, środków dezynfekcji itp.) w sytuacjach nagłych. |
2.1.2.2. Ogólna gotowość i reagowanie (załącznik – pkt 2.1, 2.2, 2.3, 2.4)
Celem tych działań powinna być poprawa gotowości sektora zdrowia na sytuacje kryzysowe i wzmocnienie współpracy międzysektorowej (np. między sektorami ochrony cywilnej, żywności i hodowli) w celu zapewnienia spójnej reakcji na sytuację kryzysową. Działania powinny koncentrować się na wspieraniu zarządzania ryzykiem i sytuacjami kryzysowymi i na aspektach powiadamiania o ryzyku.
Przedmiotem szczególnego zainteresowania są:
|
— |
działania wspierające wdrażanie planowania ogólnej gotowości, np. łączność różnych instytucji ochrony zdrowia (np. szpitali i ośrodków kryzysowych na poziomie krajowym lub regionalnym) w celu przygotowania do masowych zgromadzeń oraz uzyskania zdolności do opanowywania wpływu masowych sytuacji kryzysowych (np. ofiary, fale migracji, grupy szczególnie narażone, osoby przesiedlone i uchodźcy). Konieczne są również działania wspierające ciągłość działalności w sytuacjach awaryjnych (np. świadczenie usług opieki zdrowotnej w czasie wydarzenia o znacznych konsekwencjach), |
|
— |
działania zwiększające zastosowanie dotychczasowych lub nowych narzędzi i instrumentów, w tym prawnych, umożliwiających śledzenie pasażerów na trasach międzynarodowych (np. odtwarzanie tras przelotu pasażerów lotniczych w przypadku potencjalnego skażenia mikroorganizmami chorobotwórczymi) oraz śledzenie kontaktów, |
|
— |
działania wspierające budowanie zdolności do przeprowadzania wspólnych operacji przez organy egzekwowania prawa i organy odpowiedzialne za sprawy zdrowia, |
|
— |
działania wspierające budowanie zdolności i wykonanie przepisów koniecznych do osiągnięcia zgodności z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi, przyjętymi przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia (22) (np. mechanizmy uruchamiające i wdrażające w razie potrzeby śledzenie tras osób w podróżach międzynarodowych), |
|
— |
stosowanie do analizy zagrożeń dla zdrowia innowacyjnych narzędzi informatycznych, takich jak systemy informacji geograficznej (GIS), analiza przestrzenno-czasowa, nowe systemy wczesnego ostrzegania i przewidywania, zautomatyzowana analiza i wymiana danych diagnostycznych, |
|
— |
sposoby uregulowania kwestii dotyczących transportu (np. ćwiczenia z przesyłania próbek) oraz stosowanie nowych metod diagnostycznych (np. próby pierścieniowe na nowych lub pojawiających się patogenach). |
2.1.2.3. Bezpieczeństwo zdrowotne i strategie istotne z punktu widzenia zwalczania chorób zaraźliwych (załącznik – pkt 2.2, 2.4, 2.5, 2.9)
Nadal istnieją luki w zakresie informacji i wiedzy dotyczącej przeglądu, rozwoju i oceny polityk i planów reakcji na zagrożenia pojawiające się w rozmaitych placówkach ochrony zdrowia, od gabinetu lekarza ogólnego, poprzez izby przyjęć, po najbardziej rozwinięte specjalistyczne szpitale, w tym również przystosowane do przyjmowania pacjentów wysokiego ryzyka.
Wspieranie poprawy bezpieczeństwa pacjentów i jakości ochrony zdrowia może odbywać się w państwach członkowskich poprzez tworzenie sieci na szczeblu europejskim oraz przyjmowanie odpowiednich strategii i struktur reagowania na sytuacje zagrożenia bezpieczeństwa zdrowotnego i potrzebę kontroli chorób zaraźliwych. Niniejsze działanie ma na celu promowanie działań odnoszących się do gotowości (takich jak szczepienia profilaktyczne lub gromadzenie zapasów), kontroli i zwalczania chorób zakaźnych, a także bezpieczeństwa pacjentów. Wspierane będą działania promujące porozumiewanie się pomiędzy przedstawicielami różnych dyscyplin (np. lekarzami medycyny ogólnej, farmaceutami, lekarzami weterynarii i przedstawicielami odpowiednich dyscyplin niemedycznych) oraz ułatwiające współpracę poprzez platformy i tworzenie sieci kontaktów.
Priorytetowe znaczenie ma również wsparcie:
|
— |
programów zwalczania i profilaktyki dziecięcych chorób zakaźnych (w tym działania sprzyjające wymianie praktycznych wzorców w zakresie strategii szczepienia i uodparniania, np. w zakresie chorób, którym zapobiega szczepienie, zgodnie z decyzją 2119/98/WE (23)); działań w celu kontrolowania niekorzystnych skutków (szczepień, chemikaliów, leków przeciwwirusowych, innych leków i wyrobów medycznych), we współpracy z Europejską Agencją Leków (EMEA), |
|
— |
tworzenia sieci i wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi w celu poprawy bezpieczeństwa pacjentów i jakości opieki, szczególnie w zakresie opanowywania i kontroli zakażeń nabytych w czasie pobytu w zakładach opieki zdrowotnej i w kwestii odporności na antybiotyki, co obejmuje również narażenie na innego rodzaju czynniki związane ze środowiskiem szpitali lub placówek ochrony zdrowia (czynniki chemiczne, leki, środki dezynfekujące, jakość powietrza w pomieszczeniach itp.); działań w takich kwestiach, jak wymiana najlepszych praktyk w dziedzinie bezpieczeństwa pacjenta (systemy sprawozdawczości i uczenia się, szkolenia i kształcenie); rozwijania mechanizmów i narzędzi w celu poprawy informowania pacjentów oraz obywateli i pracowników ochrony zdrowia o prawach pacjentów oraz w celu osiągnięcia lepszego zrozumienia interwencji w kwestiach bezpieczeństwa pacjentów oraz ekonomicznych konsekwencji świadczenia usług niespełniających wymogów bezpieczeństwa i błędów lekarskich, a także w celu wsparcia polityki i programów krajowych. |
2.1.2.4. Bezpieczeństwo krwi, tkanek, komórek i organów (załącznik – pkt 2.6, 2.7)
Działanie to ma na celu promowanie jakości, bezpieczeństwa i dostępności substancji pochodzenia ludzkiego (narządów, tkanek, komórek, krwi i jej składników) do celów terapeutycznych w związku z ich pobieraniem, przetwarzaniem, przekazywaniem i wykorzystywaniem. Działania te powinny sprzyjać wdrażaniu obowiązującego prawodawstwa UE.
Priorytet nadaje się działaniom, w ramach których:
|
— |
opracowywane są narzędzia prowadzące do sformułowania praktycznych wskazówek dotyczących oceny ryzyka i metod zatwierdzania przy pozyskiwaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu i przenoszeniu substancji pochodzenia ludzkiego, |
|
— |
prowadzi się szczegółową ocenę ryzyka różnych typów procedur, co ma na celu sformułowanie konkretnych wytycznych dla każdego rodzaju procesu i substancji. Powinny one uwzględniać rodzaj przetwarzania oraz sposób stosowania substancji w ciele ludzkim, |
|
— |
zmierza sie do promowania dobrowolnego, nieodpłatnego oddawania substancji pochodzenia ludzkiego. Działania powinny zmierzać do wymiany danych o rutynowych praktykach oferowania rekompensat dawcom substancji pochodzenia ludzkiego w szpitalach lub instytucjach zajmujących się pozyskiwaniem takich substancji. |
2.1.3. Uwarunkowania zdrowia – art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2 lit. b)
Celem działań w ramach tej sekcji jest:
|
— |
stworzenie podstawy dla polityki i działań UE w zakresie uwarunkowań zdrowia, |
|
— |
wsparcie działań na rzecz prezentacji i wymiany praktycznych wzorców, |
|
— |
promowanie przekrojowych podejść, integrujących kilka uwarunkowań zdrowia, oraz maksymalizacja wysiłków poszczególnych krajów. |
W 2007 r. pierwszeństwo będzie przyznane projektom związanym z polityką i strategiami UE w dziedzinie uwarunkowań zdrowia i wspierającym je, szczególnie w odniesieniu do zdrowia psychicznego, żywienia i aktywności fizycznej, tytoniu, alkoholu, narkotyków oraz zależności środowiska i zdrowia. Szczególny akcent zostanie położony na projekty koncentrujące się na dobrych praktycznych wzorcach upowszechniania umiejętności życiowych związanych ze zdrowiem, szczególnie wśród dzieci i młodzieży, co obejmuje zarówno czynniki ryzyka, jak i czynniki ochrony, i ma wpływ na styl życia i zachowania. Projekty powinny również charakteryzować się świadomością szerszych względów społeczno-ekonomicznych i przyczyniać się do zmniejszania nierówności w dziedzinie zdrowia.
Priorytety ustalone na 2007 r. są następujące:
2.1.3.1. Wspieranie kluczowych strategii Wspólnoty w sprawie substancji uzależniających (załącznik – pkt 3.1)
Działania wspierające ograniczenia w zakresie palenia tytoniu
Wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć głównie następujących zagadnień:
|
— |
opracowanie innowacyjnych strategii i praktycznych wzorców w zakresie metod profilaktyki i zaprzestawania palenia, koncentrujących się na młodzieży i ludności pracującej, |
|
— |
bierne palenie: ocena wpływu polityki ograniczania palenia w miejscach publicznych w państwach członkowskich na stopień biernego narażenia na dym oraz konsumpcję tytoniu, |
|
— |
kontrola produktów tytoniowych: działania na rzecz efektywności, egzekwowania i rozwoju środków kontroli wyrobów tytoniowych, wprowadzanych przez UE i państwa członkowskie, w szczególności w odniesieniu do składników tytoniu, kontroli emisji oraz informacji publicznej w związku z wdrożeniem Ramowej konwencji antytytoniowej na poziomie UE. |
Działania w odniesieniu do alkoholu będą powiązane z ogólnym podejściem strategicznym do ograniczania szkodliwych skutków spożywania alkoholu, zgodnie z komunikatem Komisji o strategii UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu (24).
Wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć głównie następujących zagadnień:
|
— |
opracowanie standardowej metodyki analizy kosztów i korzyści polityk antyalkoholowych w celu oceny skutków ekonomicznych obecnie obowiązujących polityk w UE, |
|
— |
opracowanie znormalizowanych badań porównawczych na temat nadużywania alkoholu, jednorazowego (sporadycznego) nadmiernego picia alkoholu, pijaństwa, okoliczności picia, uzależnienia od alkoholu i nierejestrowanej konsumpcji, |
|
— |
gromadzenie najlepszych przykładów strategii stosowanych w miejscach pracy w celu ograniczenia szkodliwego i niebezpiecznego wpływu spożycia alkoholu na gospodarkę (np. ograniczenia takich zjawisk, jak nieobecności w pracy, picie w godzinach pracy, praca „dzień po” nadużyciu alkoholu oraz bezrobocie), |
|
— |
tworzenie sieci, ocena i gromadzenie przykładów projektów opierających się na dobrze przygotowanych pod względem zasobów mobilizacjach i interwencjach społecznych, z udziałem różnych sektorów i partnerów, w celu stworzenia bezpieczniejszych warunków spożywania alkoholu, |
|
— |
wspieranie rozwoju dobrych wzorców praktycznych w zakresie reklamy, samoregulacji i monitorowania. |
Działania dotyczące narkotyków
Zgodnie ze strategią antynarkotykową UE oraz planem działań w zakresie narkotyków, jak również zaleceniem Rady w sprawie narkotyków (25), wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć przede wszystkim następujących działań:
|
— |
opracowywanie i udoskonalanie programów profilaktycznych, uwzględniających różnice płci oraz koncentrujących sie na określonych kontekstach (np. miejsca pracy), |
|
— |
wdrażanie i zapewnianie trwałości programów ograniczania szkodliwych skutków zażywania narkotyków w grupach narażonych w celu zapobiegania przenoszeniu chorób zakaźnych (np. gruźlicy, zapalenia wątroby, HIV/AIDS) wśród więźniów, osób przyjmujących narkotyki przez zastrzyk i ich partnerów seksualnych oraz z matek na dzieci, |
|
— |
opracowanie praktycznych wzorców poprawy dostępności usług socjalnych, psychologicznych i medycznych dla osób zażywających narkotyki, ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży, |
|
— |
rozwój i udoskonalanie szkoleń dla profesjonalistów pracujących bezpośrednio z osobami zażywającymi narkotyki (np. w służbach ratunkowych). |
2.1.3.2. Zintegrowane podejścia do stylu życia (art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2 lit. b); załącznik, pkt 3.1)
W zakresie żywienia i aktywności fizycznej w ramach przygotowania i wsparcia mającej się wkrótce ukazać „Białej księgi w sprawie żywienia i aktywności fizycznej” oraz „Sprawozdania z wkładu do zielonej księgi” opublikowanego dnia 11 września 2006 r., wnioski dotyczące projektów powinny w głównej mierze dotyczyć następujących kwestii:
|
— |
wzorcowe przykłady programów edukacyjnych w zakresie żywienia i aktywności fizycznej, z uwzględnieniem szkół, |
|
— |
pilotażowe programy wsparcia dla wielostronnych inicjatyw współpracy dotyczących zdrowych stylów życia w poszczególnych grupach społecznych, które koncentrowałyby się na konkretnych, najbardziej narażonych grupach, w szczególności na dzieciach, |
|
— |
skuteczność działań zmierzających do zmiany nawyków konsumentów w zakresie doboru żywności i aktywności fizycznej, |
|
— |
ocena polityk i środków (oceny wpływu na zdrowie oraz analizy kosztów i korzyści), |
|
— |
dowody lub narzędzia wspierające tworzenie polityki w zakresie wprowadzania na rynek żywności dla dzieci, |
|
— |
upowszechnianie aktywności fizycznej poprzez tworzenie zdrowych środowisk i angażowanie innych sektorów (np. urbanistyka, transport, architektura). |
W zakresie działań dotyczących HIV/AIDS oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zwalczania HIV/AIDS (26), wnioski dotyczące projektów powinny poruszać głównie następujące kwestie:
|
— |
przekazywanie HIV przez mężczyzn utrzymujących stosunki seksualne z mężczyznami w Europie – poprzez budowę, w ścisłej współpracy z ECDC i innymi odpowiednimi podmiotami europejskimi, sieci wsparcia strategii komunikacji na rzecz działań profilaktycznych, z wykorzystaniem specyficznych, innowacyjnych mechanizmów, |
|
— |
sposoby wymiany i rozpowszechniania doświadczeń krajowych i międzynarodowych w zakresie zwiększania świadomości w kwestiach HIV/AIDS i zdrowia seksualnego, |
|
— |
określanie dobrych wzorców i opracowywanie wytycznych dotyczących kwestii dobrowolnego korzystania z poradnictwa i poddawania się testom na HIV, z uwzględnieniem różnorodności szczególnie narażonych grup (młodzież, społeczności imigrantów, osoby zażywające narkotyki przez zastrzyk), |
|
— |
określanie i rozpowszechnianie praktycznych wzorców w zakresie działań na rzecz ograniczania szkodliwych skutków zażywania narkotyków (profilaktyka, leczenie, opieka i wsparcie), koncentrujących się na grupach szczególnie narażonych, zwłaszcza osobach zażywających narkotyki przez zastrzyk, |
|
— |
innowacyjne strategie promowania bezpieczniejszego seksu wśród młodzieży i grup wysokiego ryzyka, w tym dostęp do odpowiednio przygotowanych usług oraz poprawa świadomości na temat chorób przenoszonych drogą płciową i zapobiegania im. |
W zakresie działań dotyczących zdrowia psychicznego, na podstawie wytycznych określonych w strategii UE dotyczącej zdrowia psychicznego (27), wnioski w sprawie projektów powinny zmierzać do:
|
— |
opracowania mechanizmu określania i przeglądu praktycznych wzorców, integrującego wiedzę z istniejących projektów i obejmującego środki sprzyjające wyraźnemu uznaniu roli liderów w promocji zdrowia psychicznego, a także uznaniu znaczenia profilaktyki zaburzeń psychicznych, przeciwdziałania stygmatyzacji, promocji integrowania osób z problemami zdrowia psychicznego oraz promocji ich praw, |
|
— |
wspierania roli liderów i tworzenia sieci w celu szerokiego uwzględniania promocji zdrowia psychicznego i profilaktyki zaburzeń psychicznych w miejscu pracy oraz poprawy odpowiedniego zrównoważenia kwestii zdrowia psychicznego i życia zawodowego, |
|
— |
ustalania przesłanek potwierdzających efektywność kosztową inwestycji w promocję zdrowia psychicznego i profilaktykę zaburzeń psychicznych. |
2.1.3.3. Działania w zakresie zdrowia publicznego uwzględniające szersze uwarunkowania zdrowotne (załącznik – pkt 3.2 i 3.3)
Działania w zakresie społecznych uwarunkowań zdrowia koncentrować się będą na opracowywaniu polityk, innowacyjnych podejść i oceny, a głównymi tematami tych działań będą:
|
— |
rozpowszechnianie praktycznych wzorców zwiększania świadomości, w tym rozwój platform i sieci lub podobnych kompleksowych mechanizmów angażujących wiele zainteresowanych stron, |
|
— |
dokumentowanie i ocena praktycznych sposobów regulowania zagadnień dostępu do opieki zdrowotnej oraz różnic w rezultatach opieki zdrowotnej w różnych grupach społecznych, |
|
— |
innowacyjne podejścia do kwestii zdrowia w społecznościach migrantów, |
|
— |
wymiana i opracowywanie praktycznych zaleceń w zakresie promocji zdrowia w miejscu pracy, przy zwróceniu szczególnej uwagi na pracowników starszych i na przedłużanie kariery zawodowej. Będzie się to odbywać w ścisłej koordynacji z polityką zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy. |
Działania w zakresie środowiskowych uwarunkowań zdrowia, zgodnie z planem działania w sprawie zależności środowiska i zdrowia (28), będą koncentrować się na działaniach na rzecz zdrowia publicznego w zakresie tworzenia sieci na rzecz gromadzenia praktycznych wzorców, wytycznych i środków zaradczych na szczeblu krajowym i lokalnym w odniesieniu do kwestii jakości powietrza w pomieszczeniach, z uwzględnieniem analiz kosztów i korzyści. W szczególności będą się one odnosić do:
|
— |
środków profilaktycznych i zaradczych mających na celu zmniejszenie narażenia na działanie radonu, |
|
— |
środków zaradczych w celu poprawy wentylacji, szczególnie w szkołach, |
|
— |
eksploatacji i konserwacji urządzeń do spalania, |
|
— |
wilgoci w budynkach. |
2.1.3.4. Zapobieganie chorobom i urazom (art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2 lit. b))
Wnioski dotyczące projektów w zakresie zapobiegania chorobom powinny dotyczyć przede wszystkim opracowania wytycznych i praktycznych zaleceń w odniesieniu do głównych chorób zagrażających zdrowiu publicznemu, jak rak, cukrzyca i choroby układu oddechowego, na podstawie dotychczasowych prac.
W ramach projektów dotyczących zapobiegania urazom, priorytetowe znaczenie powinny mieć:
|
— |
opracowywanie i wdrażanie schematów regulowania kwestii bezpieczeństwa w aktywności sportowej wysokiego ryzyka, we współpracy z europejskimi związkami sportowymi, |
|
— |
opracowywanie praktycznych narzędzi zapobiegania urazom wśród młodych pracowników, w ścisłej współpracy z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (29), |
|
— |
wspieranie działań wykonawczych zmierzających do opracowania krajowych planów działania w zakresie bezpieczeństwa dzieci, ze szczególnym podkreśleniem wsparcia i intensywnych działań informacyjnych, |
|
— |
promowanie wymiany informacji i wiedzy poprzez dyskusje panelowe specjalistów, konsultacje oraz świadczenie stałych usług informacyjnych w zakresie dobrych praktyk. |
2.1.3.5. Budowanie zdolności
Nadaje się priorytet następującym działaniom:
|
— |
promocja współpracy pomiędzy instytucjami edukacyjnymi w zakresie treści wspólnych europejskich kursów i modułów w kluczowych obszarach zdrowia publicznego; opracowywanie dostosowanych do potrzeb programów szkoleniowych dla personelu ochrony zdrowia i innych osób zaangażowanych zawodowo w usługi związane z ochroną zdrowia psychicznego, |
|
— |
krótkoterminowe wsparcie dla rozwoju zdolności wybranych sieci europejskich mających istotne znaczenie dla zdrowia publicznego i znaczny zasięg w skali Europy, w celu przezwycieżęnia konkretnych słabości geograficznych lub rozwojowych. Szczególna uwaga poświęcona zostanie budowaniu zdolności organizacji pozarządowych aktywnych na polu HIV/AIDS do wspierania integracji i uczestnictwa nosicieli wirusa HIV i osób chorych na AIDS w programach terapii antyretrowirusowej. |
2.2. Zaproszenia do składania ofert
Zamówienia usługowe powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowych 17 03 01 01 i 17 01 04 02. Orientacyjna ogólna kwota na zaproszenia do składania ofert wynosiłaby do 4 064 000 EUR (30).
Dodatkowa decyzja dotycząca finansowania zamówień powinna zostać przyjęta do lutego 2007 r. (data orientacyjna).
Określono następujące obszary działań:
INFORMACJA O ZDROWIU
|
1) |
Rewizja i aktualizacja sprawozdania z wykonania zalecenia Rady 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 r. o ograniczaniu narażenia ludności na pola elektromagnetyczne (od 0 Hz do 300 GHz) (31) |
|
2) |
Wsparcie doraźnych badań pilotażowych z wykorzystaniem badania Eurobarometru; |
|
3) |
Sprawozdania z włączania wymogów ochrony zdrowia do różnych dziedzin polityki Wspólnoty, z uwzględnieniem metodyki oceny wpływu na zdrowie, opracowanej już na poziomie Wspólnoty; |
|
4) |
Zarządzanie, edycja, aktualizacja i rozwój portalu zdrowia UE; |
|
5) |
Informacja o programie zdrowia publicznego; |
|
6) |
Wsparcie dla tworzenia sekretariatów naukowych; |
|
7) |
Bezpieczeństwo pacjenta: stworzenie zintegrowanej sieci ochronnej dla poprawy współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem kultury, roli liderów i zarządzania klinicznego, mechanizmów sprawozdawczości i uczenia się oraz wymiany dobrych praktyk i zaangażowania zainteresowanych stron. |
ZAGROŻENIA DLA ZDROWIA
|
1) |
Ustanowienie platform dla przygotowywania, przeprowadzania i oceny procedur; organizacja szkoleń dotyczących narzędzi decyzyjnych i tworzenia zespołów; opracowywanie narzędzi informatycznych w dziedzinie gotowości oraz organizacja specjalistycznych warsztatów; |
|
2) |
Odwzorowywanie i charakteryzowanie obecnej sytuacji w zakresie laboratoriów referencyjnych, w tym analizy wykonalności, w celu zwiększenia możliwości rzetelnej i terminowej identyfikacji szczepów wirusów grypy, a także norm UE w odniesieniu do szczególnie istotnych czynników chorobotwórczych, w tym przepisów o koniecznych zasobach technicznych i diagnostycznych; |
|
3) |
Opracowanie praktycznego przewodnika dla placówek zajmujących się jakością w dziedzinie substancji pochodzenia ludzkiego. |
UWARUNKOWANIA ZDROWIA
|
1) |
Ocena skuteczności tekstowych i obrazowych ostrzeżeń zdrowotnych stosowanych w państwach członkowskich oraz opracowanie dalszych zestawów ostrzeżeń; |
|
2) |
Wsparcie dla służb w celu stworzenia i wdrożenia procesów tworzenia sieci i konsultacji pomiedzy zainteresowanymi stronami w dziedzinie uwarunkowań zdrowia, szczególnie w odniesieniu do żywienia i aktywności fizycznej, alkoholu, zdrowia psychicznego i HIV/AIDS; |
|
3) |
Zdrowie psychiczne: badanie „Przesłanki potwierdzające efektywność kosztową inwestycji w promocję zdrowia psychicznego i profilaktykę zaburzeń psychicznych”; |
|
4) |
Określanie i ocena strategii dotyczących uwarunkowań zdrowia na poziomie krajowym i niższym (szczególnie w odniesieniu do HIV/AIDS oraz żywienia i aktywności fizycznej); |
|
5) |
Zależność środowiska i zdrowia: opracowanie sieciowego narzędzia informacyjnego dotyczącego jakości powietrza w pomieszczeniach. |
Poza wymienionymi poniżej priorytetami stwierdzono istnienie ogólnej potrzeby koordynacji wkładu organizacji pozarządowych w inicjatywy zdrowotne na poziomie UE, zarówno w ramach istniejących już platform, jak i innych inicjatyw, w dziedzinach takich, jak żywienie i aktywność fizyczna, alkohol, usługi zdrowotne, zdrowie psychiczne, wpływ środków farmaceutycznych na zdrowie itp.
2.3. Współpraca z organizacjami międzynarodowymi
2.3.1. Obszary współpracy w 2007 r.
Zgodnie z art. 11 „decyzji programowej” współpraca z organizacjami międzynarodowymi posiadającymi kompetencje w sferze zdrowia publicznego oraz z państwami Europejskiego Obszaru Gospodarczego w toku programu będzie koordynowana w ramach służb Komisji zajmujących się tymi samymi zagadnieniami.
Współpraca z Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)
Komisja zawrze z OECD umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji obejmujących obszary programu zdrowia publicznego zgodne z planem pracy OECD w dziedzinie zdrowia publicznego na lata 2007–2008, w szczególności w obszarach dotyczących:
|
— |
udoskonalenia systemu rachunków zdrowia i gromadzenia danych nieobjętych wspólnotowym programem statystycznym, w szczególności włączenia pomiarów wkładu, wyników i wydajności, |
|
— |
zachęt do wdrożenia technologii informacyjno-komunikacyjnych w ramach tych opcji polityki zdrowotnej i polityk powiązanych, które nie są jeszcze objęte obecnymi działaniami UE. |
Współpraca z Międzynarodową Organizacją Zdrowia (WHO), w tym z Międzynarodową Agencją Badań nad Rakiem (IARC), stowarzyszoną z WHO
Współpraca z WHO w 2007 r. oparta będzie na inicjatywach prowadzonych już wspólnie przez te dwie organizacje i może być rozszerzona na dodatkowe obszary ustanowione w niniejszym programie prac w przypadkach, gdy współpraca w tych obszarach może być najskuteczniej realizowana poprzez WHO.
2.3.2. Finansowanie
Finansowanie współdziałania z wyżej wymienionymi organizacjami międzynarodowymi może być przydzielane tylko w formie bezpośrednich umów o dotacje. Powinny one być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01; szacunkowa orientacyjna kwota na dotacje bezpośrednie wynosi do 2 032 000 EUR (5 % budżetu operacyjnego). Kwota ta może ulec zwiększeniu w zależności od dostępności budżetu.
2.4. Komitety naukowe
Komitety naukowe związane z programem zdrowia publicznego powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01.
Ogólna kwota w wysokości 254 000 EUR będzie przeznaczona na wypłaty diet uczestnikom i sprawozdawcom posiedzeń związanych z pracami komitetów naukowych w celu przygotowania opinii w ramach Komitetów Naukowych (32). Diety te będą obejmować uczestnictwo w spotkaniach dotyczących wszystkich dziedzin związanych z programem zdrowia publicznego, mianowicie 100 % kosztów w odniesieniu do Komitetu Naukowego ds. Zagrożenia dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) oraz 50 % kosztów (orientacyjna wartość procentowa) w odniesieniu do Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR), jak również kwestie związane z koordynacją.
2.5. Subdelegacja dla Dyrekcji Generalnej Eurostat
Subdelegacja w maksymalnej wysokości 400 000 EUR w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01 będzie przekazana Dyrekcji Generalnej Eurostat (Eurostat) w celu wspierania:
|
— |
krajowych organów statystycznych – we wdrażaniu w okresie 2007–2008 modułów podstawowych europejskich badań ankietowych dotyczących zdrowia (określonych w Programie Statystycznym 2007), |
|
— |
krajowych organów statystycznych – we wdrażaniu i dalszej rozbudowie systemu rachunków zdrowia w UE (we współpracy z OECD i WHO). |
(1) Patrz: http://europa.eu.int/comm/health/ph_projects/project_en.htm
(2) COM(2006) 234 wersja ostateczna z 24.5.2006 r.
(3) Kwota orientacyjna, podlegająca zatwierdzeniu przez władzę budżetową.
(4) Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego, przypis 3.
(5) Kwota orientacyjna: kwota ta jest wartością maksymalną i zależy od rzeczywistej kwoty składki płaconej przez dany kraj ubiegający się o członkostwo.
(6) Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego, przypis 3 i 4.
(7) Decyzja Komisji 2004/858/WE (Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73).
(8) Decyzja Rady 2002/834/WE (Dz.U. L 294 z 29.10.2002, str. 1). FP6 projekty związane ze zdrowiem publicznym w ramach naukowego wsparcia polityk – strona internetowa CORDIS: http://www.cordis.lu/lifescihealth/ssp.htm
(9) Należy pamiętać, że zaproszenia do składania wniosków, które będą opublikowane na początku 2007 r. w ramach planowanego wkrótce siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, będą obejmować zagadnienia o szczególnym znaczeniu dla zdrowia publicznego w sekcji „Optymalizacja świadczenia opieki zdrowotnej obywatelom Europy”.
(10) Szczegóły dostępne na http://ec.europa.eu/health/ph_information/indicators/lifeyears_calcul_en.htm
(11) http://ec.europa.eu/health/ph_projects/2005/action1/action1_2005_full_en.htm#20
(12) Dotyczy to cukrzycy, chorób psychicznych, zdrowia jamy ustnej, astmy i chronicznych obturacyjnych chorób układu oddechowego, chorób układu mięśniowo-szkieletowego (ze szczególnym uwzględnieniem osteoporozy oraz schorzeń związanych z zapaleniem stawów i reumatyzmem) oraz chorób układu krążenia.
(13) Dotyczy to choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego, epilepsji, stwardnienia zanikowego bocznego, zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, opóźnienia rozwoju umysłowego i zaburzenia funkcji ruchowych, percepcyjnych, językowych oraz społeczno-emocjonalnych, chorób hematologicznych (w tym hemofilii), zaburzeń immunologicznych, alergii z wyjątkiem astmy, chorób układu moczowo-płciowego, chorób gastroenterologicznych, chorób endokrynologicznych, zaburzeń dotyczących uszu, nosa i gardła, chorób oczu i chorób skórnych, jak również chorób związanych z czynnikami środowiskowymi. Obejmuje to również udary, zaburzenia związane z bólami głowy i bólem chronicznym (np. syndrom chronicznego zmęczenia i fibromyalgia).
(14) https://webgate.cec.eu.int/idb/
(15) http://ec.europa.eu/health-eu/
(16) http://cordis.europa.eu/innovation/en/policy/cip.htm#adoption oraz – komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów: e-zdrowie – lepsza opieka zdrowotna dla Europejczyków – „plan działań w zakresie e-zdrowia w Europie” (COM(2004) 356 wersja ostateczna z 30.4.2004).
(17) http://ec.europa.eu/health/ph_projects/2005/action1/action1_2005_full_en.htm#13
(18) Decyzja nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 268 z 3.10.1998, str. 1).
Decyzja Komisji 2000/57/WE (Dz.U. L 21 z 26.1.2000, str. 32).
Decyzja Komisji 2000/96/WE (Dz.U. L 28 z 3.2.2000, str. 50).
Decyzja Komisji 2002/253/WE (Dz.U. L 86 z 3.4.2002, str. 44).
(19) Rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 142 z 30.4.2004, str. 1).
(20) Patrz: http://ec.europa.eu/health/ph_threats/Bioterrorisme/bioterrorism01_en.pdf
(21) Patrz również: FP6 Naukowe wsparcie polityk, piąte zaproszenie do składania wniosków, SSP-5B INFLUENZA.
(22) Patrz: http://www.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA58/WHA58_3-en.pdf
(23) Patrz: przypis 11.
(24) COM(2006) 625 z 24.10.2006 r.
(25) Zalecenie Rady 2003/488/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 31).
(26) Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego (COM(2005) 654 wersja ostateczna z 15.12.2005).
(27) Zielona księga „Poprawa zdrowia psychicznego ludności. Strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej” (COM(2005) 484 wersja ostateczna z 14.10.2005).
(28) Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego – Europejski plan działania na rzecz środowiska i zdrowia na okres 2004–2010 (COM(2004) 416 wersja ostateczna z 9.6.2004).
(29) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 (Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1).
(30) Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego, przypisy 3 i 4.
(31) Dz.U. L 199 z 30.7.1999, str. 59.
(32) Decyzja Komisji 2004/210/WE (Dz.U. L 66 z 4.3.2004, str. 45).
Załącznik II
Kwalifikowalność kosztów podróży i utrzymania
Poniższe wytyczne mają zastosowanie do zwrotu kosztów podróży i utrzymania:
|
— |
personelu zatrudnionego przez beneficjenta dotacji (głównego beneficjenta i współbeneficjentów) i ekspertów zaproszonych przez beneficjenta do uczestnictwa w grupach roboczych; |
|
— |
gdy zwrot taki jest jednoznacznie przewidziany w zamówieniach na usługi. |
1) Zryczałtowane diety obejmują wszystkie koszty utrzymania w czasie misji, włącznie z hotelami, restauracjami i transportem lokalnym (taksówki i/lub transport publiczny). Stosują się one do każdego dnia misji przeprowadzanej w odległości minimum 100 km od normalnego miejsca pracy. Wysokość diety jest różna w zależności od kraju, w którym przeprowadzana jest misja. Dzienne stawki odpowiadają sumie dziennej diety i maksymalnego pułapu ceny hotelu przewidzianych w decyzji Komisji C(2004) 1313 (1), z późniejszymi zmianami.
2) Misje przeprowadzane w krajach innych niż kraje UE-27, kraje przystępujące i ubiegające się o członkostwo oraz kraje EFTA-EOG są przedstawiane Komisji w celach uzyskania ich wstępnej zgody. Zgoda ta jest związana z celami misji, jej kosztami i ich umotywowaniem.
3) Koszty podróży kwalifikują się do zwrotu pod następującymi warunkami:
|
— |
podróż najbardziej bezpośrednią i ekonomiczną drogą, |
|
— |
odległość między miejscem spotkania a normalnym miejscem pracy wynosząca co najmniej 100 km, |
|
— |
podróż koleją: pierwsza klasa, |
|
— |
podróż samolotem: klasa ekonomiczna, chyba że możliwe jest skorzystanie z tańszej taryfy (np. Apex); podróż samolotem jest dozwolona jedynie w przypadku podróży w obie strony na odległość ponad 800 km, |
|
— |
podróż samochodem: koszty są zwracane na podstawie równoważnej taryfy kolejowej w pierwszej klasie. |
(1) Decyzja Komisji z dnia 7 kwietnia 2004 r. dotycząca ogólnych przepisów wykonawczych przyjmujących Przewodnik w sprawie misji dla urzędników i innych pracowników Komisji Europejskiej.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/45 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 12 lutego 2007 r.
ustanawiająca ogólne zasady i kryteria wyboru i finansowania działań w ramach programu „Zdrowie publiczne”
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2007/103/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając decyzję 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującą program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Artykuł 8 ust. 1 decyzji nr 1786/2002/WE przewiduje przyjęcie przez Komisję rocznego planu pracy dotyczącego wykonania programu, określającego priorytety i działania, których podjęcie jest konieczne, w tym przydział zasobów, a także przyjęcie uzgodnień, kryteriów i procedur dotyczących doboru i finansowania działań programowych. |
|
(2) |
Decyzją Komisji 2007/102/WE (2) plan pracy na rok 2007 został przyjęty. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 115 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) i art. 167 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4) kryteria kwalifikowalności, wyboru i przyznawania środków muszą zostać wcześniej określone w zaproszeniu do składania wniosków w celu umożliwienia oceny jakości składanych wniosków w odniesieniu do celów i priorytetów określonych w rocznym planie pracy. |
|
(4) |
Należy zatem przyjąć „Ogólne zasady i kryteria wyboru i finansowania działań w ramach programu Zdrowie publiczne” określone w załączniku do niniejszej decyzji. Załącznik II do decyzji C (2005) 29 z dnia 14 stycznia 2005 r. przyjmującej plan pracy na rok 2005 w celu wprowadzenia w życie programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), łącznie z rocznym planem pracy dotyczącym dotacji i ogólnymi zasadami i kryteriami dotyczącymi wyboru i finansowania działań w ramach programu „Zdrowie publiczne” zastępuje się zatem załącznikiem do niniejszej decyzji. |
|
(5) |
„Ogólne zasady i kryteria wyboru i finansowania działań w ramach programu Zdrowie publiczne” określone w załączniku są zgodne z opinią komitetu ds. programu działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego, |
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Niniejszym przyjmuje się „Ogólne zasady i kryteria wyboru i finansowania działań w ramach programu Zdrowie publiczne (2003–2008)” określone w załączniku.
Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).
(2) Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego.
(3) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
(4) Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1248/2006 (Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3).
ZAŁĄCZNIK
OGÓLNE ZASADY I KRYTERIA WYBORU I FINANSOWANIA DZIAŁAŃ W RAMACH PROGRAMU „ZDROWIE PUBLICZNE”
Niniejszy dokument zastępuje w całości poprzedni dokument „Ogólne zasady i kryteria wyboru i finansowania działań w ramach programu Zdrowie publiczne” dołączony do decyzji C(2005) 29. Ma on zastosowanie wyłącznie do współfinansowania poszczególnych działań prowadzonych w ramach programu „Zdrowie publiczne” poprzez przyznawanie dotacji po ogłoszeniu zaproszeń do składania wniosków. W żadnym wypadku nie należy go interpretować jako zastępującego obowiązujące przepisy prawne.
1. ZASADY OGÓLNE
|
1. |
Rozporządzenie finansowe i jego przepisy wykonawcze są dokumentami referencyjnymi dla realizacji programu „Zdrowie publiczne”. |
|
2. |
Dotacje musz być zgodne z następującymi zasadami:
|
|
3. |
Wnioski dotyczące działań (projektów) będą oceniane na podstawie trzech kategorii kryteriów:
Te trzy kategorie kryteriów zostaną rozpatrzone kolejno w trakcie procedury oceny. Projekt, który nie będzie spełniał wymogów jednej z tych kategorii, nie będzie brany pod uwagę na następnym etapie oceny i zostanie odrzucony. |
|
4. |
W odniesieniu do programu „Zdrowie publiczne” pierwszeństwo otrzymają projekty, które:
|
2. KRYTERIA WYKLUCZENIA
|
1. |
Wnioskodawcy zostaną wykluczeni z uczestnictwa w procedurze przyznawania dotacji w ramach programu „Zdrowie publiczne”, jeśli:
Dowód: Kandydaci przedstawiają honorowe oświadczenie, należycie podpisane i opatrzone datą, stwierdzające iż nie znajdują się oni w żadnej z sytuacji wymienionych powyżej. |
|
2. |
Wszelkie wnioski otrzymane po terminie, niekompletne lub niespełniające wymogów formalnych określonych w zaproszeniu do składania wniosków zostaną wyłączone z uczestnictwa w programie „Zdrowie publiczne”.
Każdy wniosek musi być kompletny i zawierać co najmniej następujące dokumenty:
|
|
3. |
Działania, które zostały rozpoczęte przed datą zarejestrowania wpłynięcia wniosku o przyznanie dotacji, zostaną wyłączone z uczestnictwa w programie „Zdrowie publiczne”.
Dowód: termin rozpoczęcia i czas trwania działania musza być określone we wniosku o przyznanie dotacji. |
3. KRYTERIA WYBORU
Jedynie wnioski, które spełniają wymogi kryteriów wykluczenia, będą kwalifikowały się do oceny. Wszystkie następujące kryteria wyboru muszą być spełnione.
1. Status prawny
Wnioskodawcy muszą przedstawić dowód statusu prawnego ich organizacji.
Dowód: Wnioskodawcy muszą dostarczyć status ich organizacji, a także urzędowe poświadczenie ich rejestracji.
2. Zdolność finansowa
Wnioskodawcy muszą posiadać stałe i wystarczające źródła finansowania w celu utrzymania swojej działalności przez cały okres jej prowadzenia i uczestniczenia w jej współfinansowaniu.
Dowód: Wnioskodawcy muszą dostarczyć rachunek zysków i strat, a także bilanse z dwóch poprzednich pełnych lat finansowych.
Weryfikacja zdolności finansowej nie będzie dotyczyć organów publicznych, międzynarodowych organizacji publicznych utworzonych na podstawie porozumień międzyrządowych ani ich agencji specjalistycznych.
3. Zdolności operacyjne
Wnioskodawca musi posiadać profesjonalne zasoby, kompetencje i kwalifikacje niezbędne do zrealizowania proponowanego działania.
Dowód: wnioskodawcy muszą dostarczyć najaktualniejsze sprawozdanie z działalności rocznej ich organizacji, zawierające szczegóły operacyjne, finansowe i techniczne, a także życiorysy wszystkich wykwalifikowanych pracowników organizacji uczestniczących w danym projekcie.
4. Dokumentacja uzupełniająca, którą należy dostarczyć na żądanie Komisji
Na żądanie wnioskodawcy muszą dostarczyć, sprawozdanie z zewnętrznego badania sprawozdań finansowych, przygotowane przez biegłego rewidenta, potwierdzające sprawozdania finansowe za ostatni dostępny rok finansowy oraz oceniające kondycję finansową wnioskodawcy.
4. KRYTERIA PRZYZNAWANIA ŚRODKÓW
Tylko projekty spełniające wymogi kryteriów wykluczenia i wyboru będą kwalifikowały się do dalszej oceny na podstawie następujących kryteriów przyznawania. Zaproszenie do składania wniosków określa sposób stosowania wymienionych poniżej kryteriów przyznawania środków.
1. Zgodność projektu z polityką i danym kontekstem
|
a) |
wkład projektu w program „Zdrowie publiczne” i jego roczny plan pracy w odniesieniu do spełniania jego celów i priorytetów; |
|
b) |
znaczenie strategiczne w odniesieniu do oczekiwanego wkładu w aktualną wiedzę i wpływu na zdrowie; |
|
c) |
wartość dodana na poziomie europejskim w dziedzinie zdrowia publicznego:
|
|
d) |
Istotność zasięgu geograficznego
Wnioskodawcy muszą dopilnować, aby zasięg geograficzny projektu był odpowiedni dla jego celów, wyjaśniając partnerską rolę kwalifikujących się krajów, a także adekwatność środków na projekt lub grup docelowych, które reprezentują. Wnioski o wymiarze krajowym lub regionalnym (tj. obejmujące tylko jedno kwalifikujące się państwo lub jeden jego region) zostaną odrzucone. |
|
e) |
Adekwatność projektu w kontekście społecznym, kulturalnym i politycznym
Wnioskodawcy muszą dostosować projekt do sytuacji panującej w danych krajach lub na danych obszarach, zapewniając zgodność przewidywanych działań z kulturą i poglądami grup docelowych. |
2. Jakość techniczna projektu
a) Podstawa naukowa
Wnioskodawcy muszą załączyć analizę problemu i jasno opisać czynniki, wpływ, skuteczność i zastosowanie proponowanego działania.
b) Specyfikacja dotycząca treści
Wnioskodawcy muszą jasno opisać cele i zadania, a także grupy docelowe z uwzględnieniem odpowiednich czynników geograficznych, metod, a także spodziewanych rezultatów.
c) Nowatorski charakter, komplementarność techniczna i unikanie powielania innych już prowadzonych działań na poziomie UE.
Wnioskodawcy muszą jasno określić postęp, który dany projekt ma wnieść do danej dziedziny w odniesieniu do istniejącego stanu wiedzy i dopilnować, aby w niewłaściwy sposób nie powielał ani pokrywał się, w całości lub w części, z innymi projektami i działaniami już prowadzonymi na poziomie europejskim i międzynarodowym.
d) Strategia oceny
Wnioskodawcy muszą jasno opisać rodzaj i adekwatność proponowanych metod i wybranych wskaźników.
e) Strategia rozpowszechniania
Wnioskodawcy muszą jasno zilustrować adekwatność planowanych strategii i proponowanej metodologii w celu zapewnienia uniwersalności rezultatów i ich stałego rozpowszechniania.
3. Jakość zarządzania projektem i jego budżetem
a) Planowanie i organizacja projektu
Wnioskodawcy muszą opisać działania, które zostaną podjęte, ich harmonogram i główne elementy, wyniki, charakter i podział zadań, a także sporządzić analizę ryzyka.
b) Zdolności organizacyjne
Wnioskodawcy muszą opisać strukturę zarządzania, kompetencje personelu, obowiązki, wewnętrzną komunikację, podejmowanie decyzji, monitoring i nadzór.
c) Jakość partnerstwa
Wnioskodawcy muszą opisać przewidywane partnerstwa pod kątem ich zakresu, ról i obowiązków, relacji pomiędzy różnymi partnerami, synergii i komplementarności różnych partnerów projektu i struktury sieciowej.
d) Strategia komunikacyjna
Wnioskodawcy muszą opisać strategię komunikacyjną w odniesieniu do planowania, grup docelowych, adekwatności wykorzystanych kanałów, widoczności współfinansowania UE.
e) Budżet ogólny i szczegółowy
Wnioskodawcy muszą dopilnować, aby budżet był adekwatny, stosowny, zrównoważony i spójny wewnętrznie, pod kątem współudziału partnerów i szczegółowych celów projektu. Budżet powinien być podzielony pomiędzy partnerów w uzasadniony sposób, unikając jego zbyt dużego rozdrobnienia.
f) Zarządzanie finansami
Wnioskodawcy muszą opisać obieg środków finansowych, obowiązki, procedury sprawozdawcze i kontrolne.
Całkowita wartość liczbowa każdej z grup kryteriów jest następująca. Szczegółowa wartość poszczególnych kryteriów w każdej grupie zostanie określona w zaproszeniu do składania wniosków.
|
/30 |
||
|
/40 |
||
|
/30 |
Najwyższa łączna liczba punktów/100
Progi zostaną ustanowione dla każdej grupy kryteriów, tak więc każdy projekt, który nie osiągnie minimalnej liczby punktów w danej grupie kryteriów, będzie odrzucony.
Po dokonaniu oceny, zostaje sporządzona lista wniosków rekomendowanych do przyznania wsparcia finansowego, ułożona według całkowitej liczby przyznanych punktów. W zależności od dostępnego budżetu, wnioski, które otrzymały najwyższa liczbę punktów, otrzymają współfinansowanie. Pozostałe wnioski rekomendowane do współfinansowania zostaną umieszczone na liście rezerwowej.
(1) Oznacza to, iż poszczególne działanie, na prowadzenie którego jeden wnioskodawca ubiega się o dotację, może być zatwierdzone do współfinansowania przez Komisję tylko raz w roku, niezależnie od jego czasu trwania.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/51 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 15 lutego 2007 r.
zmieniająca decyzję 2002/300/WE w odniesieniu do stref wyłączonych z wykazu stref zatwierdzonych odnośnie do Bonamia ostreae
(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 419)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2007/104/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury (1), w szczególności jej art. 5 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzja Komisji 2002/300/WE z dnia 18 kwietnia 2002 r. ustanawiająca wykaz stref zatwierdzonych odnośnie do Bonamia ostreae i/lub Marteilia refringens (2) ustanawia w załączniku wykaz obszarów we Wspólnocie uznanych za wolne od chorób małża Bonamia ostreae i/lub Marteilia refringens. |
|
(2) |
Zjednoczone Królestwo poinformowało Komisję pismem otrzymanym w lipcu 2006 r. o tym, że stwierdzono przypadek Bonamia ostreae w Loch Sunart. Uprzednio strefę tę uznano za wolną od Bonamia ostreae, nie może być już jednak dłużej uznawana za wolną od tej choroby. |
|
(3) |
Irlandia poinformowała Komisję pismem otrzymanym w listopadzie 2006 r., że rozpoznano przypadek Bonamia ostreae w Lough Swilly. Uprzednio strefę tę uznano za wolną od Bonamia ostreae, nie może być już jednak dłużej uznawana za wolną od tej choroby. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2002/300/WE. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do decyzji 2002/300/WE zastępuje się tekstem załącznika do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 46 z 19.2.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).
(2) Dz.U. L 103 z 19.4.2002, str. 24. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/559/WE (Dz.U. L 219 z 10.8.2006, str. 28).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK
STREFY ZATWIERDZONE DLA CO NAJMNIEJ JEDNEJ Z CHORÓB MAŁŻA BONAMIA OSTREAE I MARTEILIA REFINGENS
1.A. Strefy w Irlandii zatwierdzone w odniesieniu do B. ostreae
|
— |
Cała linia brzegowa Irlandii, z wyłączeniem następujących ośmiu obszarów:
|
1.B. Strefy w Irlandii zatwierdzone w odniesieniu do M. refringens
|
— |
Cała linia brzegowa Irlandii. |
2.A. Strefy w Zjednoczonym Królestwie, na Wyspach Normandzkich i na wyspie Man zatwierdzone w odniesieniu do B. ostreae
|
— |
Cała linia brzegowa Wielkiej Brytanii, z wyłączeniem pięciu następujących obszarów:
|
|
— |
Cała linia brzegowa Irlandii Pólnocnej, z wyłączeniem następującego obszaru:
|
|
— |
Cała linia brzegowa Guernsey i Herm. |
|
— |
Strefa na wyspie Jersey: strefa obejmuje przybrzeżny obszar międzypływowy pomiędzy średnim znakiem wody wysokiej na wyspie Jersey a umowną linią wyznaczoną trzy mile morskie od średniego znaku wody niskiej na wyspie Jersey. Strefa znajduje się w zatoce Normano-Breton, po południowej stronie kanału La Manche. |
|
— |
Cała linia brzegowa wyspy Man. |
2.B. Strefy w Zjednoczonym Królestwie, na Wyspach Normandzkich i na wyspie Man zatwierdzone w odniesieniu do M. refringens
|
— |
Cała linia brzegowa Wielkiej Brytanii. |
|
— |
Cała linia brzegowa Irlandii Północnej. |
|
— |
Cała linia brzegowa Guernsey i Herm. |
|
— |
Strefa na wyspie Jersey: strefa obejmuje przybrzeżny obszar międzypływowy pomiędzy średnim znakiem wody wysokiej na wyspie Jersey a umowną linią wyznaczoną trzy mile morskie od średniego znaku wody niskiej na wyspie Jersey. Strefa znajduje się w zatoce Normano-Breton, po południowej stronie kanału La Manche. |
|
— |
Cała linia brzegowa wyspy Man. |
3. Strefy w Danii zatwierdzone w odniesieniu do B. ostreae I M. refringens
|
— |
Limfjorden od Thyborøn na zachodzie do Hals na wschodzie.”. |
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/54 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 15 lutego 2007 r.
zmieniająca decyzje 2005/731/WE i 2005/734/WE poprzez przedłużenie ich okresów stosowania
(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 420)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2007/105/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzja Komisji 2005/731/WE z dnia 17 października 2005 r. ustanawiająca dodatkowe wymogi dla nadzoru obecności ptasiej grypy wśród dzikiego ptactwa (2) oraz decyzja Komisji 2005/734/WE z dnia 19 października 2005 r. ustanawiająca środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wysoce zjadliwej grypy ptaków spowodowanej przez wirus grypy A podtyp H5N1 z ptaków dziko żyjących na drób i inne ptaki żyjące w niewoli oraz przewidująca system wczesnego wykrywania na obszarach szczególnego ryzyka (3) wygasają w dniu 31 grudnia 2006 r. |
|
(2) |
Jednakże, ponieważ w krajach trzecich nadal występują ogniska azjatyckiego szczepu wirusa grypy ptaków i zagrożenie dla Wspólnoty nie uległo zmniejszeniu, właściwe jest przedłużenie mocy tych decyzji. |
|
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje 2005/731/WE i 2005/734/WE. |
|
(4) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 4 decyzji 2005/731/WE datę „31 grudnia 2006 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2007 r.”.
Artykuł 2
W art. 4 decyzji 2005/734/WE datę „31 grudnia 2006 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2007 r.”.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 14).
(2) Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 93. Decyzja zmieniona decyzją 2006/52/WE (Dz.U. L 27 z 1.2.2006, str. 17).
(3) Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 105. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/574/WE (Dz.U. L 228 z 22.8.2006, str. 24).
III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE
AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/55 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/106/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/124/WPZiB przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie (1) do dnia 28 lutego 2007 r. |
|
(2) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej w sprawie bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2006/124/WPZiB mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy. |
|
(4) |
SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat pana Francesca VENDRELLA (Francesc VENDRELL) jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Afganistanie zostaje niniejszym przedłużony do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
Mandat SPUE jest oparty na celach polityki Unii Europejskiej w Afganistanie. W szczególności SPUE:
|
1) |
wnosi wkład w wykonywanie wspólnej deklaracji UE i Afganistanu oraz porozumienia „Afghanistan Compact”, a także odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innych odpowiednich rezolucji ONZ; |
|
2) |
zachęca podmioty regionalne w Afganistanie i krajach ościennych do wnoszenia pozytywnego wkładu w proces pokojowy w Afganistanie, a tym samym w konsolidację państwa afgańskiego; |
|
3) |
wspiera kluczową rolę odgrywaną przez ONZ, zwłaszcza przez Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego; oraz |
|
4) |
wspiera działania Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie. |
Artykuł 3
Mandat
Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
przekazywanie poglądów Unii Europejskiej dotyczących procesu pokojowego w oparciu o podstawowe zasady uzgodnione między Afganistanem a społecznością międzynarodową, zwłaszcza o wspólną deklarację UE i Afganistanu oraz porozumienie „Afghanistan Compact”; |
|
b) |
nawiązywanie i utrzymywanie ścisłych kontaktów z afgańskimi instytucjami przedstawicielskimi, zwłaszcza rządem i parlamentem, i wspieranie ich. Należy również utrzymywać kontakty z innymi osobistościami politycznymi Afganistanu oraz innymi ważnymi podmiotami w kraju i poza jego granicami; |
|
c) |
utrzymywanie ścisłych kontaktów z odpowiednimi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, zwłaszcza z przedstawicielami ONZ na miejscu; |
|
d) |
pozostawanie w ścisłym kontakcie z krajami ościennymi i innymi krajami zainteresowanymi z tego regionu, aby uwzględnić w polityce Unii Europejskiej ich poglądy na sytuację w Afganistanie i rozwój współpracy między tymi krajami a Afganistanem; |
|
e) |
udzielanie informacji na temat postępów osiągniętych w realizacji celów wspólnej deklaracji UE i Afganistanu oraz porozumienia „Afghanistan Compact”, w szczególności w takich dziedzinach, jak:
|
|
f) |
w porozumieniu z przedstawicielami państw członkowskich i Komisją, pomoc w zapewnieniu, że podejście polityczne Unii Europejskiej będzie odzwierciedlone w jej działaniach na rzecz rozwoju Afganistanu; |
|
g) |
aktywne uczestnictwo wspólnie z Komisją we wspólnej radzie koordynującej i monitorującej ustanowionej w ramach porozumienia „Afghanistan Compact”; |
|
h) |
doradztwo w sprawie uczestnictwa Unii Europejskiej, oraz stanowisk zajmowanych przez nią, w międzynarodowych konferencjach dotyczących Afganistanu. |
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem i kierownictwem operacyjnym SG/WP. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszystkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje działania SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 2 450 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty finansowania wstępnego nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. Wydatki stają się kwalifikowalne od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie, w zależności od sytuacji, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym współudziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie personelu oddelegowanego przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostaną obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w trakcie zarządzania informacjami niejawnymi UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, zwłaszcza przez:
|
a) |
sporządzenie planu bezpieczeństwa danej misji opartego na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady, obejmującego fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszeniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnienie objęcia całego personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
dbanie o to, by wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel zakontraktowany na miejscu, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie dotyczące bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka przyznane obszarowi prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnienie wdrożenia wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularnego dostarczania SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnianie, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowania spójnego podejścia w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach UE uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB i że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne sprawozdania pisemne są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na zalecenie SG/WP i KPB SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
Dla zapewnienia spójności działań zewnętrznych Unii Europejskiej, SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacje misjom państw członkowskich i delegacjom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również ze SPUE w Azji Środkowej i z podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnej kontroli. SPUE przedstawia SG/WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 21.
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/59 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/107/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Republiki Mołdowy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/120/WPZiB przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Mołdawii (1). |
|
(2) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2006/120/WPZiB mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy. |
|
(4) |
Pan Adriaan Jacobovits de Szeged poinformował Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) o zamiarze rezygnacji ze swojej funkcji na koniec lutego 2007 roku. Powinien zatem zostać mianowany nowy SPUE od dnia 1 marca 2007 roku. |
|
(5) |
W dniu 31 stycznia 2007 r. SG/WP zalecił mianowanie pana Kálmána MIZSEI nowym SPUE ds. Republiki Mołdowy. |
|
(6) |
SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Mianowanie
Pan Kálmán MIZSEI zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) ds. Republiki Mołdowy na okres od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
1. Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej w Republice Mołdowy. Cele te obejmują:
|
a) |
wnoszenie wkładu w pokojowe rozstrzygnięcie konfliktu naddniestrzańskiego i we wdrażanie takiego rozstrzygnięcia na podstawie wykonalnego rozwiązania, z poszanowaniem suwerenności i integralności terytorialnej Republiki Mołdowy w jej granicach uznanych przez społeczność międzynarodową; |
|
b) |
wnoszenie wkładu w umocnienie demokracji, praworządności oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności dla wszystkich obywateli Republiki Mołdowy; |
|
c) |
wspieranie dobrych i bliskich stosunków między Republiką Mołdowy a Unią Europejską na podstawie wspólnych wartości i interesów, jak określono w planie działań europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS); |
|
d) |
pomoc w zwalczaniu handlu ludźmi oraz nielegalnego handlu bronią i innymi towarami pochodzącymi z Republiki Mołdowy i przewożonymi przez jej terytorium; |
|
e) |
wnoszenie wkładu we wzmocnienie stabilności i współpracy w regionie; |
|
f) |
zwiększenie skuteczności i widoczności Unii Europejskiej w Republice Mołdowy i w regionie; |
|
g) |
zwiększenie skuteczności kontroli granicznych i celnych oraz działań związanych z ochroną granic w Republice Mołdowy i na Ukrainie, prowadzonych w szczególności przez misję graniczną UE wzdłuż wspólnej granicy tych państw, ze szczególnym uwzględnieniem odcinka naddniestrzańskiego. |
2. SPUE wspiera działania Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w Republice Mołdowy i w regionie oraz ściśle współpracuje z Prezydencją, szefami misji UE i Komisją.
Artykuł 3
Mandat
1. Dla osiągnięcia wymienionych celów polityki, mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
zwiększenie wkładu Unii Europejskiej w rozstrzygnięcie konfliktu naddniestrzańskiego zgodnie z ustalonymi celami polityki Unii Europejskiej i w ścisłej koordynacji z OBWE, przez reprezentowanie Unii Europejskiej za pośrednictwem odpowiednich kanałów i na ustalonych forach oraz przez nawiązywanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z wszystkimi odpowiednimi podmiotami; |
|
b) |
pomoc w przygotowywaniu, w odpowiednich przypadkach, wkładu Unii Europejskiej do osiągnięcia ostatecznego rozstrzygnięcia konfliktu; |
|
c) |
uważne śledzenie wydarzeń politycznych w Republice Mołdowy, w tym w regionie naddniestrzańskim, poprzez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządem Republiki Mołdowy i innymi podmiotami krajowymi, oraz poprzez oferowanie, w odpowiednich przypadkach, doradztwa i pomocy organizacyjnej Unii Europejskiej; |
|
d) |
pomoc w dalszym opracowywaniu polityki Unii Europejskiej wobec Republiki Mołdowy i regionu, zwłaszcza w zakresie zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania; |
|
e) |
przy pomocy zespołu wsparcia kierowanego przez wyższego doradcę politycznego przy SPUE:
|
|
f) |
przyczynianie się do realizacji polityki Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka oraz wytycznych Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację. |
2. W celu wypełniania swojego mandatu SPUE prowadzi przegląd wszystkich działań Unii Europejskiej, zwłaszcza odpowiednich aspektów planu działań europejskiej polityki sąsiedztwa.
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając z umocowania i pod kierownictwem operacyjnym SG/WP. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszelkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje działania SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 1 100 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie pomiędzy SPUE a Komisją. Wydatki kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie zapewniają, w zależności od sytuacji, wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym udziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostały obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkich członków personelu bezpośrednio mu podlegającego, w szczególności:
|
a) |
sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszaniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjedzie odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularne dostarczanie SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnia, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowanie spójnego podejścia w kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach Unii Europejskiej uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB oraz że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne sprawozdania pisemne są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na zalecenie SG/WP oraz KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
1. Aby zapewnić spójność działań zewnętrznych Unii Europejskiej SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacje przedstawicielstwom państw członkowskich i przedstawicielstwom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
2. Rada i Komisja zapewniają, zgodnie ze swoimi odpowiednimi kompetencjami, spójność pomiędzy wykonaniem niniejszego wspólnego działania a innymi zewnętrznymi działaniami Unii, zgodnie z art. 3 akapit drugi Traktatu. Rada i Komisja współpracują na rzecz osiągnięcia tego celu.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. SPUE przedstawia SG/WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 11.
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/63 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/108/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
przedłużające i zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 5 lipca 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/468/WPZiB przedłużające i zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie (1). |
|
(2) |
Od początku międzynarodowych działań mających na celu opanowanie i rozwiązanie kryzysu w Darfurze Unia Europejska jest w nie aktywnie zaangażowana na szczeblu dyplomatycznym i politycznym. |
|
(3) |
Unia Europejska pragnie zwiększyć swoją rolę polityczną w kryzysie, w którego opanowywaniu uczestniczy wiele podmiotów lokalnych, regionalnych i międzynarodowych, oraz utrzymać spójność między pomocą Unii w zarządzaniu kryzysowym w Darfurze pod kierownictwem Unii Afrykańskiej (UA), z jednej strony, a ogólnymi stosunkami politycznymi z Sudanem, w tym w zakresie realizacji ogólnego porozumienia pokojowego (CPA) między rządem Sudanu a Ludowym Ruchem/Ludową Armią Wyzwolenia Sudanu (SPLM/A), z drugiej strony. |
|
(4) |
W dniu 5 maja 2006 r. w Abudży rząd Sudanu i poszczególne odłamy rebeliantów zawarły porozumienie pokojowe w sprawie Darfuru (DPA). Unia będzie wspierać starania na rzecz zwiększenia poparcia dla DPA wśród ugrupowań rebeliantów jako zasadniczego elementu wszechstronnego procesu politycznego, od którego zależy trwały pokój i trwałe bezpieczeństwo oraz zakończenie cierpień milionów ludzi w Darfurze. Zadania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) powinny w pełni uwzględniać rolę Unii w realizacji DPA, w tym rolę, którą pełni ona w odniesieniu do procesu dialogu i konsultacji pomiędzy stronami konfliktu w Darfurze. |
|
(5) |
Unia udziela znaczącej pomocy misji Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie (AMIS) w zakresie planowania i zarządzania oraz finansowania i logistyki. |
|
(6) |
W reakcji na informacje o łamaniu w Darfurze międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka przedstawione w raporcie Międzynarodowej Komisji Śledczej w dniu 31 marca 2005 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) przyjęła rezolucję 1593 (2005), w której przekazuje sprawę sytuacji w Darfurze Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. |
|
(7) |
W dniu 31 sierpnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję 1706 (2006), która do mandatu misji ONZ w Sudanie (UNMIS) włącza zwiększenie zaangażowania w Darfurze oraz podjęcie, w porozumieniu z UA, kroków zmierzających do wzmocnienia misji Unii Afrykańskiej w regionie Darfur (AMIS) poprzez wykorzystanie zasobów ONZ. W celu wykonania tej decyzji ONZ, UA i rząd Sudanu spotkały się dnia 16 listopada 2006 r. w Addis Abebie w ramach konsultacji na wysokim szczeblu. W zakresie wsparcia ONZ na rzecz AMIS strony te uzgodniły podejście trójfazowe, które doprowadzi do powstania połączonych sił zbrojnych UA i ONZ. |
|
(8) |
Zatwierdzając konkluzje konsultacji z Addis Abeby, Rada Pokoju i Bezpieczeństwa UA postanowiła przedłużyć mandat AMIS o 6 miesięcy, do dnia 30 czerwca 2007 r., z zastrzeżeniem możliwości dokonania przez UA jego przeglądu oraz w zależności od dostępności zasobów finansowych. Dnia 15 grudnia 2006 r. Rada Europejska osiągnęła porozumienie w sprawie przedłużenia cywilno-wojskowego działania wspierającego Unii Europejskiej na rzecz AMIS. Odpowiednia współpraca polityczna z UA, ONZ i rządem Sudanu oraz określone zdolności koordynacyjne są więc w dalszym ciągu konieczne. |
|
(9) |
W dniu 19 grudnia 2006 r. Sekretarz Generalny ONZ mianował Specjalnego Wysłannika do Darfuru. |
|
(10) |
Stała obecność w Chartumie umożliwia dalsze utrzymywanie kontaktów SPUE z rządem w Sudanie, z sudańskimi partiami politycznymi, z kierownictwem misji AMIS, Organizacją Narodów Zjednoczonych i jej agencjami, a także z misjami dyplomatycznymi; umożliwia także uczestnictwo w działaniach komitetów oceniających utworzonych w celu nadzorowania realizacji CPA i DPA i dokładniejsze monitorowanie sytuacji we wschodnim Sudanie po zawarciu porozumienia pokojowego w sprawie wschodniego Sudanu (ESPA). W podobny sposób obecność w Dżubie pozwoliłaby utrzymywać bliższe i bardziej regularne kontakty z rządem Sudanu Południowego oraz z SPLM, a także uważniej śledzić sytuację w Sudanie Południowym. |
|
(11) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej w sprawie bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej |
|
(12) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2006/468/WPZiB mandat SPUE w Sudanie powinien zasadniczo zostać przedłużony o 12 miesięcy. |
|
(13) |
Pan Pekka HAAVISTO poinformował Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela o swym zamiarze ustąpienia ze stanowiska z końcem kwietnia 2007 r. Jego mandat należy zatem przedłużyć do dnia 30 kwietnia 2007 r. Rada ma zamiar mianować nowego SPUE na pozostały okres mandatu. |
|
(14) |
SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat pana Pekki HAAVISTA, specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Sudanie, zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 kwietnia 2007 r.
Artykuł 2
Cele polityki
Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii Europejskiej w Sudanie, w szczególności dotyczące:
|
a) |
wysiłków podejmowanych w ramach społeczności międzynarodowej i wspierania Unii Afrykańskiej (UA) i Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w celu udzielenia stronom sudańskim, UA i ONZ pomocy w osiągnięciu pokojowego rozwiązania konfliktu w Darfurze, w tym poprzez realizację porozumienia pokojowego w sprawie Darfuru (DPA), jak również w celu ułatwiania realizacji ogólnego porozumienia pokojowego (CPA) oraz wspierania dialogu pomiędzy stronami w południowej części Sudanu, a także ułatwiania realizacji porozumienia pokojowego w sprawie wschodniego Sudanu (ESPA), z należytym uwzględnieniem regionalnych konsekwencji tych problemów oraz zasady samodzielnej odpowiedzialności Afryki; oraz |
|
b) |
zapewnienia jak najskuteczniejszej i jak najbardziej dostrzegalnej pomocy Unii Europejskiej dla misji UA w regionie Darfur w Sudanie (AMIS). |
Artykuł 3
Mandat
1. Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
współdziałanie z UA, rządem Sudanu, rządem Sudanu Południowego, ugrupowaniami zbrojnymi z Darfuru, innymi stronami w Sudanie oraz organizacjami pozarządowymi oraz utrzymywanie ścisłej współpracy z ONZ i innymi odpowiednimi podmiotami międzynarodowymi w celu realizacji celów polityki Unii; |
|
b) |
reprezentowanie Unii podczas rozmów prowadzonych przez strony konfliktu w Darfurze, podczas posiedzeń wysokiego szczebla Wspólnej Komisji, jak również, jeśli będzie to wymagane, na innych stosownych posiedzeniach; |
|
c) |
reprezentowanie Unii, gdy jest to możliwe, w komisjach oceniających realizację porozumień CPA i DPA; |
|
d) |
śledzenie wydarzeń związanych z realizacją ESPA; |
|
e) |
zapewnianie spójności między pomocą Unii w zarządzaniu kryzysowym w Darfurze oraz ogólnymi stosunkami politycznymi Unii z Sudanem; |
|
f) |
w dziedzinie praw człowieka, w tym praw dzieci i kobiet, oraz w dziedzinie walki z bezkarnością w Sudanie – śledzenie sytuacji i utrzymanie stałych kontaktów z władzami Sudanu, UA i ONZ, w szczególności z Biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka, obserwatorami praw człowieka działającymi w regionie oraz z Urzędem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego. |
2. W celu sprawowania swojego mandatu SPUE między innymi:
|
a) |
obserwuje wszelkie działania Unii; |
|
b) |
zapewnia koordynację i spójność pomocy udzielanej przez Unię misji AMIS; |
|
c) |
wspiera proces polityczny oraz działania związane z realizacją porozumień CPA, DPA i ESPA; oraz |
|
d) |
śledzi zgodność działań podejmowanych przez strony w Sudanie z odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności z rezolucjami nr 1556 (2004), 1564 (2004), 1591 (2005), 1593 (2005), 1672 (2006), 1679 (2006) i 1706 (2006), oraz składa sprawozdania na ten temat. |
Artykuł 4
Wykonanie mandatu
1. SPUE odpowiada za wykonywanie mandatu działając pod zwierzchnictwem i kierownictwem operacyjnym Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP). SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszystkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE w ramach mandatu.
3. SPUE regularnie składa KPB sprawozdania na temat sytuacji w Darfurze i pomocy udzielanej przez Unię Europejską misji AMIS, a także na temat sytuacji na całym terytorium Sudanu.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Wydatki związane z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia 2007 r. pokryte zostaną z finansowej kwoty odniesienia przyznanej przez Radę w związku z mandatem SPUE na okres od dnia 18 lipca 2006 r. do dnia 28 lutego 2007 r.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty finansowania wstępnego nie pozostaje własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie pomiędzy SPUE a Komisją.
4. Wsparcie logistyczne w regionie jest zapewniane odpowiednio przez Prezydencję, Komisję lub państwa członkowskie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1 W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym współudziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2 Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie personelu oddelegowanego przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostaną obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w trakcie zarządzania informacjami niejawnymi UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, zwłaszcza przez:
|
a) |
sporządzenie planu bezpieczeństwa danej misji opartego na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady, obejmującego fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszeniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnienie objęcia całego personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
dbanie o to, by wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel zakontraktowany na miejscu, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie dotyczące bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka przyznane obszarowi prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnienie wdrożenia wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularnego dostarczania SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnianie, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowania spójnego podejścia w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach UE uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Komórka koordynacyjna
1. W koordynowaniu pomocy udzielanej AMIS przez Unię, SPUE jest wspomagany przez komórkę koordynacyjną ad hoc (biuro SPUE), utworzoną w Addis Abebie, działającą pod jego zwierzchnictwem, o której mowa w art. 5 ust. 2 wspólnego działania 2005/557/WPZiB z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misję Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie (3).
2. W skład biura SPUE w Addis Abebie wchodzą: doradca polityczny, wyższy rangą doradca wojskowy oraz doradca policyjny.
3. Doradca policyjny i doradca wojskowy w biurze SPUE działają jako doradcy SPUE do spraw – odpowiednio – policyjnych i wojskowych związanych z udzielaną przez Unię pomocą, o której mowa w ust. 1. W tym zakresie podlegają oni SPUE.
4. Doradca policyjny i doradca wojskowy nie otrzymują od SPUE instrukcji dotyczących zarządzania wydatkami związanymi – odpowiednio – z policyjnymi i wojskowymi aspektami udzielanej przez Unię pomocy, o której mowa w ust. 1. SPUE nie ponosi odpowiedzialności w tym zakresie.
5. Biuro SPUE mieści się w Chartumie i składa się z doradcy politycznego oraz pracowników niezbędnych do zapewnienia wsparcia administracyjnego i logistycznego. Zgodnie z mandatem opisanym w art. 3, jeśli biuro w Chartumie nie może zapewnić niezbędnego wsparcia personelowi biura SPUE rozmieszczonemu w innych regionach Sudanu, utworzone zostaną także biura zależne w Darfurze i Sudanie Południowym. W razie potrzeby biuro w Chartumie korzysta z pomocy ekspertów biura SPUE w Addis Abebie w kwestiach wojskowych i policyjnych.
Artykuł 9
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB i że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne sprawozdania pisemne są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na zalecenie SG/WP i KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 10
Koordynacja
Dla zapewnienia spójności działań zewnętrznych Unii Europejskiej, działania SPUE są koordynowane z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacji misjom państw członkowskich i delegacjom Komisji. W terenie SPUE utrzymuje ścisłe kontakty z Prezydencją, Komisją i szefami misji, które to strony dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 11
Przegląd
Wdrożenie niniejszego wspólnego działania i zapewnienie jego spójności z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie jest przedmiotem regularnych przeglądów. Do połowy kwietnia 2007 r. SPUE przedstawi SG/WP, Radzie i Komisji kompleksowe sprawozdanie z realizacji mandatu.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie w dniu jego przyjęcia.
Artykuł 13
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 184 z 6.7.2006, str. 38.
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/68 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/109/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
zmieniające i przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 17 października 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/724/WPZiB (1), mianujące pana Erwana FOUÉRÉ Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii. |
|
(2) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/123/WPZiB przedłużające i zmieniające mandat SPUE do dnia 28 lutego 2007 r. |
|
(4) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2005/724/WPZiB mandat SPUE powinien zostać zmieniony i przedłużony o dwanaście miesięcy, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat pana Erwana FOUÉRÉ jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii zostaje niniejszym przedłużony do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
Podstawą mandatu SPUE jest cel polityki Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, jakim jest przyczynianie się do umocnienia pokojowego procesu politycznego oraz pełnego wprowadzenia w życie umowy ramowej z Ohrid, co z kolei ułatwi dokonanie dalszych postępów w kierunku integracji europejskiej w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
SPUE wspiera działalność Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie.
Artykuł 3
Mandat
Dla osiągnięcia celu polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
utrzymywanie bliskich kontaktów z rządem Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz stronami zaangażowanymi w proces polityczny; |
|
b) |
udzielanie porad i pomocy Unii Europejskiej w procesie politycznym; |
|
c) |
zapewnianie koordynacji wysiłków podejmowanych przez społeczność międzynarodową na rzecz wprowadzenia w życie i trwałego przestrzegania postanowień umowy ramowej z dnia 13 sierpnia 2001 r., określonych w umowie i załącznikach do niej; |
|
d) |
uważne śledzenie kwestii związanych z bezpieczeństwem i stosunkami międzyetnicznymi oraz przekazywanie sprawozdań na ten temat, a także współpraca z właściwymi organami w tym celu; |
|
e) |
przyczynianie się do zwiększenia i umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą praw człowieka i wytycznymi Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka. |
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając z umocowania i pod kierownictwem operacyjnym SG/WP. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszelkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje działania SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 725 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. Wydatki kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie zapewniają, w zależności od sytuacji, wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym udziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE, jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostaną obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:
|
a) |
sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady obejmujący m.in. fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszaniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularnego dostarczania SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnia, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowanie spójnego podejścia w kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach Unii Europejskiej uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB oraz że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne pisemne sprawozdania są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na zalecenie SG/WP oraz KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
Aby zapewnić spójność działań zewnętrznych Unii Europejskiej SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacje przedstawicielstwom państw członkowskich i przedstawicielstwom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. SPUE przedstawia SG/WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań niniejsze wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 272 z 18.10.2005, str. 26. Wspólne działanie zmienione wspólnym działaniem 2006/123/WPZiB (Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 20).
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/71 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/110/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
przedłużające i zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. bliskowschodniego procesu pokojowego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/119/WPZiB przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. bliskowschodniego procesu pokojowego (1) do dnia 28 lutego 2007 r. |
|
(2) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zdolności operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
W dniu 14 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/797/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (2), EUPOL COPPS, które wyznacza szczególną rolę SPUE. |
|
(4) |
W dniu 25 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/889/WPZiB (3) ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), które również określa szczególną rolę SPUE. |
|
(5) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2006/119/WPZiB mandat SPUE powinien zostać zmieniony i przedłużony o dwanaście miesięcy. |
|
(6) |
SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat pana Marca OTTEGO jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. bliskowschodniego procesu pokojowego zostaje niniejszym przedłużony do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
1. Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do bliskowschodniego procesu pokojowego.
2. Cele te obejmują:
|
a) |
osiągnięcie opartego na koncepcji dwu państw rozwiązania, w którym Izrael i demokratyczne, samodzielne, pokojowe i suwerenne państwo palestyńskie współistnieją w bezpiecznych i uznanych granicach, utrzymując normalne stosunki ze swoimi sąsiadami zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 242 (1967), 338 (1973), 1397 (2002) i 1402 (2002) oraz zgodnie z zasadami konferencji madryckiej; |
|
b) |
rozwiązanie problemu izraelsko-syryjskiego i izraelsko-libańskiego; |
|
c) |
uczciwe rozwiązanie złożonego problemu Jerozolimy i sprawiedliwe, trwałe i uzgodnione rozwiązanie problemu uchodźców palestyńskich; |
|
d) |
zwołanie we właściwym czasie konferencji pokojowej, która powinna zająć się aspektami politycznymi i gospodarczymi oraz sprawami związanymi z bezpieczeństwem, potwierdzić parametry rozwiązania politycznego oraz ustalić realistyczne i ściśle określone ramy czasowe; |
|
e) |
ustanowienie trwałych i skutecznych rozwiązań dotyczących sił policyjnych podlegających zwierzchnictwu palestyńskiemu, zgodnie z najwyższymi standardami międzynarodowymi, we współpracy z programami rozwoju instytucjonalnego Wspólnoty Europejskiej, jak również zgodnie z innymi działaniami podejmowanymi na szczeblu międzynarodowym w obszarze bezpieczeństwa, w tym z reformą wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych; |
|
f) |
dalsze zapewnienie obecności strony trzeciej na przejściu granicznym w Rafah w celu przyczynienia się, we współdziałaniu z wysiłkami Wspólnoty Europejskiej w zakresie rozwoju instytucjonalnego, do otwarcia przejścia granicznego w Rafah oraz do budowania zaufania między rządem Izraela a władzami Autonomii Palestyńskiej. |
3. Cele te oparte są na zaangażowaniu Unii Europejskiej na rzecz:
|
a) |
współpracy ze stronami i z partnerami w społeczności międzynarodowej, zwłaszcza w ramach Kwartetu Bliskowschodniego, w celu wykorzystania wszystkich możliwości osiągnięcia pokoju i godnej przyszłości dla wszystkich ludzi w tym regionie; |
|
b) |
dalszej pomocy w przeprowadzeniu reform politycznych i administracyjnych, reform procesu wyborczego oraz reform zmierzających do osiągnięcia bezpieczeństwa w Palestynie; |
|
c) |
wnoszenia pełnego wkładu na rzecz budowania pokoju, a także odbudowy gospodarki palestyńskiej, co stanowiłoby integralną część rozwoju regionalnego. |
4. SPUE wspiera działania Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie, w tym w ramach Kwartetu Bliskowschodniego.
Artykuł 3
Mandat
Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
wnoszenie przez Unię Europejską aktywnego i skutecznego wkładu w działania i inicjatywy prowadzące do ostatecznego rozstrzygnięcia konfliktu izraelsko-palestyńskiego, a także konfliktów izraelsko-syryjskiego i izraelsko-libańskiego; |
|
b) |
ułatwianie i utrzymywanie ścisłych kontaktów z wszystkimi stronami bliskowschodniego procesu pokojowego, innymi krajami tego regionu, członkami Kwartetu Bliskowschodniego i innymi właściwymi krajami, a także z ONZ i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi, w celu współpracy we wzmacnianiu procesu pokojowego; |
|
c) |
zapewnienie stałej obecności Unii Europejskiej na miejscu i na odpowiednich forach międzynarodowych oraz wnoszenie wkładu do zarządzania kryzysowego i zapobiegania kryzysom; |
|
d) |
obserwację i wspieranie negocjacji pokojowych między stronami oraz oferowanie, w odpowiednich przypadkach, porad i pośrednictwa Unii Europejskiej; |
|
e) |
w odpowiedzi na prośby, przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień międzynarodowych osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień; |
|
f) |
zwracanie szczególnej uwagi na czynniki mające wpływ na regionalny wymiar bliskowschodniego procesu pokojowego; |
|
g) |
podejmowanie konstruktywnych rozmów z sygnatariuszami porozumień w ramach procesu pokojowego w celu wspierania przestrzegania podstawowych zasad demokracji, w tym poszanowania praw człowieka i zasad państwa prawnego; |
|
h) |
przyczynianie się do realizacji polityki Unii Europejskiej dotyczącej praw człowieka oraz wytycznych Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację; |
|
i) |
składanie sprawozdań dotyczących możliwości interwencji Unii Europejskiej w procesie pokojowym i najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii Europejskiej oraz trwających aktualnie działań Unii Europejskiej związanych z bliskowschodnim procesem pokojowym, takich jak wkład Unii Europejskiej w reformy palestyńskie, wraz z aspektami politycznymi odpowiednich projektów w zakresie rozwoju Unii Europejskiej; |
|
j) |
nadzorowanie działań obu stron związanych z realizacją mapy drogowej i z kwestiami mogącymi zagrozić wynikom negocjacji w sprawie stałego statusu, aby umożliwić Kwartetowi Bliskowschodniemu bardziej rzetelną ocenę wykonywania zobowiązań przez strony; |
|
k) |
ułatwianie współpracy w kwestiach bezpieczeństwa w ramach Stałego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Unia Europejska–Palestyna powołanego 9 kwietnia 1998 r., a także z wykorzystaniem innych możliwości; |
|
l) |
przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii Europejskiej wśród podmiotów mających wpływ na opinię publiczną w regionie; |
|
m) |
opracowanie i wdrożenie programu Unii Europejskiej dotyczącego kwestii bezpieczeństwa. W tym celu SPUE może korzystać z pomocy eksperta odpowiedzialnego za praktyczną realizację projektów operacyjnych związanych z kwestiami bezpieczeństwa; |
|
n) |
udzielanie, w razie konieczności, wskazówek Szefowi Misji/Komisarzowi Policji Biura Unii Europejskiej ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej (EUPOL COPPS); |
|
o) |
udzielanie, w razie konieczności, wskazówek Szefowi Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah). |
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając z umocowania i pod kierownictwem operacyjnym SG/WP. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszelkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje działania SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 1 700 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. Wydatki kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie zapewniają, w zależności od sytuacji, wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednio dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym udziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostaną obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE oraz jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad bezpieczeństwa i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (4), w szczególności w trakcie zarządzania informacjami niejawnymi Unii Europejskiej.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkich członków personelu bezpośrednio mu podlegającego, w szczególności:
|
i) |
sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Rady, obejmujący m.in. fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszaniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
ii) |
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
iii) |
zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjedzie odpowiednie szkolenie dotyczące bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Rady; |
|
iv) |
zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularne dostarczanie SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
v) |
zapewnia, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowanie spójnego podejścia w kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach UE uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Zasadniczo SPUE składa osobiście sprawozdania SG/WP oraz KPB i że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne sprawozdania pisemne są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na podstawie zalecenia SG/WP oraz KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
W celu zapewnienia spójności działań zewnętrznych Unii Europejskiej SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacji przedstawicielstwom państw członkowskich i przedstawicielstwom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnej kontroli. SPUE przedstawia SG/WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 8.
(2) Dz.U. L 300 z 17.11.2005, str. 65.
(3) Dz.U. L 327 z 14.12.2005, str. 28.
(4) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12 2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/75 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/111/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
zmieniające i przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie południowego Kaukazu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/121/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie południowego Kaukazu (1). |
|
(2) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej w sprawie bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2006/121/WPZiB mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) powinien zostać zmieniony i przedłużony o dwanaście miesięcy. |
|
(4) |
SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat pana Petera Semneby'ego (Peter Semneby) jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w regionie południowego Kaukazu zostaje niniejszym przedłużony do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
1. Mandat SPUE jest oparty na celach polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do regionu południowego Kaukazu. Cele te obejmują:
|
a) |
pomoc Armenii, Azerbejdżanowi i Gruzji w przeprowadzaniu reform politycznych i gospodarczych, zwłaszcza w dziedzinie państwa prawa, demokratyzacji, praw człowieka, dobrych rządów, rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa; |
|
b) |
zgodnie z istniejącymi mechanizmami, zapobieganie konfliktom w regionie, przyczynianie się do pokojowego rozwiązywania konfliktów, również przez wspieranie powrotu uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych; |
|
c) |
konstruktywne działania wobec zainteresowanych podmiotów dotyczące regionu; |
|
d) |
zachęcanie do dalszej współpracy i wspieranie takiej współpracy między państwami tego regionu, zwłaszcza między państwami regionu południowego Kaukazu, w tym w zakresie kwestii gospodarczych, energii i transportu; |
|
e) |
zwiększanie skuteczności i widoczności Unii Europejskiej w regionie. |
2. SPUE wspiera działalność Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie.
Artykuł 3
Mandat
Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
rozwijanie kontaktów z rządami, parlamentami, instytucjami sądowniczymi i społeczeństwem obywatelskim w regionie; |
|
b) |
zachęcanie Armenii, Azerbejdżanu i Gruzji do współpracy w zakresie zagadnień regionalnych stanowiących wspólny przedmiot zainteresowania, takich jak wspólne zagrożenia dla bezpieczeństwa, zwalczanie terroryzmu, nielegalnego handlu i przestępczości zorganizowanej; |
|
c) |
wkład w zapobieganie konfliktom i pomoc w stwarzaniu warunków do osiągania postępu w rozstrzyganiu konfliktów, w tym przez zalecenia dotyczące działań związanych ze społeczeństwem obywatelskim i rewitalizacją terytoriów bez uszczerbku dla zobowiązań Komisji wynikających z Traktatu WE; |
|
d) |
wkład w rozstrzyganie konfliktów i ułatwianie realizacji takich rozstrzygnięć w ścisłej współpracy z Sekretarzem Generalnym Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz jego Specjalnym Przedstawicielem w Gruzji, Grupą Przyjaciół Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz Gruzji, Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie i jej Grupą Mińską oraz mechanizmem rozwiązywania konfliktu w Południowej Osetii; |
|
e) |
intensyfikację dialogu Unii Europejskiej z głównymi zainteresowanymi podmiotami dotyczącego tego regionu; |
|
f) |
pomoc Radzie w dalszym rozwijaniu wszechstronnej polityki wobec południowego Kaukazu; |
|
g) |
za pośrednictwem zespołu wspierającego:
|
|
h) |
przyczynianie się do realizacji polityki Unii Europejskiej dotyczącej praw człowieka oraz wytycznych w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację. |
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE odpowiada za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem i kierownictwem operacyjnym Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP). SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszystkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE w ramach mandatu.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 3 120 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty finansowania wstępnego nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. Wydatki stają się kwalifikowalne od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie, w zależności od sytuacji, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym współudziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie personelu oddelegowanego przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostaną obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w trakcie zarządzania informacjami niejawnymi UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej, SPUE podejmuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, zwłaszcza przez:
|
a) |
sporządzenie planu bezpieczeństwa danej misji opartego na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady, obejmującego fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszeniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnienie objęcia całego personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
dbanie o to, by wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel zakontraktowany na miejscu, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie dotyczące bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka przyznane obszarowi prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnienie wdrożenia wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularnego dostarczania SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnianie, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowania spójnego podejścia w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach UE uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB i że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Na zalecenie SG/WP i KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
Dla zapewnienia spójności działań zewnętrznych Unii Europejskiej, SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacje misjom państw członkowskich i delegacjom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnej kontroli. SPUE przedstawia SG/WPZiB, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 14.
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/79 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/112/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/122/WPZiB przedłużające do dnia 28 lutego 2007 r. mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich (1). |
|
(2) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2006/122/WPZiB mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy. |
|
(4) |
Pan Aldo Ajello poinformował Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP), że zamierza zrezygnować z pełnienia obowiązków wraz z końcem lutego 2007 roku. Należy zatem mianować nowego SPUE od dnia 1 marca 2007 r. |
|
(5) |
Dnia 31 stycznia 2007 r., SG/WP zalecił mianowanie pana Roelanda VAN DE GEERA nowym SPUE w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich. |
|
(6) |
SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Mianowanie
Pan Roeland VAN DE GEER zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej związanych z dalszą stabilizacją i poprawą sytuacji po konflikcie w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich, przy zwróceniu szczególnej uwagi na wymiar regionalny wydarzeń w państwach położonych na tym obszarze. Cele te są związane w szczególności z propagowaniem przestrzegania podstawowych zasad demokracji i dobrych rządów, w tym poszanowania praw człowieka i praworządności, obejmują:
|
a) |
wnoszenie aktywnego i skutecznego wkładu w konsekwentną, trwałą i odpowiedzialną politykę Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich, promującą spójne podejście ogólne Unii Europejskiej w regionie. SPUE wspiera działalność Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie; |
|
b) |
zapewnienie stałego zaangażowania Unii Europejskiej w procesy stabilizacji i odbudowy w regionie, poprzez aktywną obecność w terenie i na odpowiednich forach międzynarodowych oraz utrzymywanie kontaktów z głównymi zainteresowanymi stronami, a także wnoszenie wkładu w zarządzanie kryzysowe; |
|
c) |
wnoszenie wkładu po zakończeniu okresu przejściowego w Demokratycznej Republice Konga (DRK), w szczególności w odniesieniu do procesu politycznego wzmacniania nowych instytucji i definiowania szerszych ram międzynarodowych służących konsultacji i koordynacji politycznej z nowym rządem; |
|
d) |
wnoszenie wkładu, przy ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych/MONUC, w międzynarodowe wysiłki wspierające dążenie do wszechstronnej reformy sektora bezpieczeństwa w DRK, w szczególności w świetle roli koordynatora, którą Unia Europejska gotowa jest odgrywać w tym kontekście; |
|
e) |
wnoszenie wkładu w odpowiednie działania następcze po konferencji międzynarodowej na temat regionu Wielkich Jezior, w szczególności poprzez nawiązanie bliskich kontaktów z Sekretariatem ds. Wielkich Jezior oraz jego sekretarzem wykonawczym, jak również z trojką mechanizmu następczego oraz poprzez propagowanie dobrosąsiedzkich stosunków w regionie; |
|
f) |
rozpatrzenie – wciąż znacznego – problemu uzbrojonych grup działających wzdłuż granic, niosących ryzyko destabilizacji państw w regionie i zwiększania ich problemów wewnętrznych; |
|
g) |
wnoszenie wkładu w stabilizację po konflikcie w Burundi, Rwandzie i Ugandzie, w szczególności poprzez uczestniczenie w negocjacjach pokojowych z uzbrojonymi grupami, takimi jak FNL czy LRA. |
Artykuł 3
Mandat
Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
nawiązanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z państwami w regionie Wielkich Jezior, Organizacją Narodów Zjednoczonych, Unią Afrykańską, kluczowymi państwami afrykańskimi oraz głównymi partnerami DRK i Unii Europejskiej, jak również z regionalnymi i subregionalnymi organizacjami afrykańskimi, innymi odpowiednimi państwami trzecimi i innymi kluczowymi przywódcami regionalnymi; |
|
b) |
doradztwo i sprawozdawczość na temat możliwości wspierania przez Unię Europejską procesu stabilizacji i umacniania oraz najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii Europejskiej; |
|
c) |
zapewnienie w tym celu spójności między podmiotami WPZiB/EPBiO, udzielanie w razie potrzeby rad i pomocy w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w DRK, w szczególności udzielanie wskazówek politycznych w wymiarze lokalnym szefom Misji Policyjnej UE („EUPOL Kinszasa”) oraz misji UE mającej na celu doradztwo i pomoc dla władz kongijskich w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa („EUSEC DR Konga”), w celu wypełniania ich obowiązków na szczeblu lokalnym; |
|
d) |
wnoszenie wkładu w działania następcze po konferencji międzynarodowej na temat regionu Wielkich Jezior, w szczególności poprzez wspieranie zdefiniowanych w regionie polityk dążących do osiągnięcia celów niestosowania przemocy i wzajemnej obrony w trakcie rozwiązywania konfliktów, jak również uwzględnianie współpracy regionalnej, poprzez propagowanie praw człowieka i demokratyzacji, dobrych rządów, walki z bezkarnością, współpracy wymiaru sprawiedliwości i walki z nielegalnym wykorzystywaniem zasobów naturalnych; |
|
e) |
wnoszenie wkładu w lepsze zrozumienie roli Unii Europejskiej wśród osób kształtujących opinię publiczną w regionie; |
|
f) |
wnoszenie wkładu, w odpowiedzi na prośby, we wprowadzanie w życie porozumień pokojowych i o zawieszeniu broni osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień; w kontekście trwających negocjacji z LRA działania takie powinny być podejmowane w ścisłej koordynacji ze SPUE w Sudanie; |
|
g) |
wnoszenie wkładu w wykonywanie polityki Unii Europejskiej w zakresie praw człowieka oraz wytycznych Unii Europejskiej na temat praw człowieka, w szczególności wytycznych Unii Europejskiej na temat dzieci w konfliktach zbrojnych oraz rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) na temat kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie i sprawozdawanie na temat wydarzeń w tej dziedzinie. |
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając z umocowania i pod kierownictwem operacyjnym SG/WP. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszelkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje działania SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 1 025 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie pomiędzy SPUE a Komisją. Wydatki kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie zapewniają, w zależności od sytuacji, wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym udziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostaną obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w trakcie zarządzania informacjami niejawnymi UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE stosuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:
|
a) |
sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie dotyczące bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka przyznane obszarowi prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularnego dostarczania SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnia, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowanie spójnego podejścia w kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach Unii Europejskiej uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB i że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne sprawozdania pisemne są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na zalecenie SG/WP oraz KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
Aby zapewnić spójność działań zewnętrznych Unii Europejskiej SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacje przedstawicielstwom państw członkowskich i przedstawicielstwom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnej kontroli. SPUE przedstawia SG/WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 17.
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/83 |
WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/113/WPZiB
z dnia 15 lutego 2007 r.
zmieniające i przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 28 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/588/WPZiB (1) w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej. |
|
(2) |
W dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/118/WPZiB przedłużające do 28 lutego 2007 r. i zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej. |
|
(3) |
Decyzją Rady 2006/670/WPZiB z dnia 5 października 2006 r. pan Pierre Morel został mianowany przez Radę SPUE w Azji Środkowej. |
|
(4) |
W dniu 7 czerwca 2006 r. Rada zatwierdziła politykę Unii Europejskiej w sprawie bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(5) |
Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2005/588/WPZiB mandat SPUE powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy. |
|
(6) |
UE pragnie rozwijać współpracę dwustronną dotyczącą energii z zajmującymi się produkcją i przesyłem istotnymi partnerami w Azji Środkowej. |
|
(7) |
SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat pana Pierre'a MORELA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Azji Środkowej zostaje niniejszym przedłużony do dnia 29 lutego 2008 r.
Artykuł 2
Cele polityki
Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w Azji Środkowej. Cele te obejmują:
|
a) |
wspieranie dobrych i bliskich stosunków między państwami Azji Środkowej i Unią Europejską na podstawie wspólnych wartości i interesów, określonych w odpowiednich umowach; |
|
b) |
przyczynianie się do wzmocnienia stabilności oraz współpracy pomiędzy państwami w regionie; |
|
c) |
przyczynianie się do wzmocnienia demokracji, praworządności, dobrych rządów oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Azji Środkowej; |
|
d) |
zajmowanie się kluczowymi zagrożeniami, w szczególności konkretnymi problemami mającymi bezpośrednie znaczenie dla Europy; |
|
e) |
zwiększanie skuteczności i widoczności Unii Europejskiej w regionie, w tym poprzez ściślejszą koordynację z pozostałymi właściwymi partnerami i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak OBWE. |
Artykuł 3
Mandat
1. Dla osiągnięcia wymienionych celów polityki mandat SPUE obejmuje:
|
a) |
uważne śledzenie wydarzeń politycznych w Azji Środkowej przez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządami, parlamentami, władzą sądowniczą, społeczeństwem obywatelskim i środkami masowego przekazu; |
|
b) |
zachęcanie Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu do współpracy w kwestiach regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania; |
|
c) |
rozwijanie odpowiednich kontaktów i współpracy z głównymi zainteresowanymi podmiotami w regionie, w tym ze wszystkimi znaczącymi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi; |
|
d) |
przyczynianie się, w ścisłej współpracy z OBWE, do zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania poprzez rozwijanie kontaktów z władzami i innymi podmiotami lokalnymi (organizacjami pozarządowymi, partiami politycznymi, mniejszościami, grupami religijnymi i ich przywódcami); |
|
e) |
dostarczanie wkładu w formułowanie aspektów WPZiB związanych z polityką energetyczną w odniesieniu do Azji Środkowej; |
|
f) |
działanie na rzecz pełnej koordynacji politycznej Unii Europejskiej w Azji Środkowej oraz zapewnianie spójności działań zewnętrznych Unii Europejskiej w regionie bez uszczerbku dla kompetencji Wspólnoty; |
|
g) |
pomoc Radzie w dalszym rozwijaniu kompleksowej polityki wobec Azji Środkowej; |
|
h) |
przyczynienie się do realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie praw człowieka oraz wytycznych Unii Europejskiej w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację. |
2. SPUE wspiera działania Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie oraz ściśle współpracuje z Prezydencją, szefami misji UE, SPUE w Afganistanie oraz z Komisją. SPUE śledzi wszelkie działania Unii Europejskiej w regionie.
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając z umocowania i pod kierownictwem operacyjnym SG/WP. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszelkie wydatki.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym z Radą. KPB ukierunkowuje działania SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 1 000 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. Wydatki kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2007 r.
4. Prezydencja, Komisja lub państwa członkowskie zapewniają, w zależności od sytuacji, wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 6
Skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie własnego zespołu w porozumieniu z Prezydencją, przy wsparciu ze strony SG/WP oraz przy pełnym udziale Komisji. SPUE powiadamia Prezydencję i Komisję o ostatecznym składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii Europejskiej do SPUE, jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii Europejskiej.
3. Informacje o wszystkich stanowiskach kategorii A, które nie zostały obsadzone przez oddelegowanie, są w odpowiedni sposób ogłaszane przez Sekretariat Generalny Rady i przekazywane państwom członkowskim oraz instytucjom Unii Europejskiej w celu pozyskania kandydatów o najlepszych kwalifikacjach.
4. Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego pracowników ustala się między stronami. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo
1. SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
2. Zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii Europejskiej w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE stosuje wszelkie środki możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:
|
a) |
sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, zarządzanie zdarzeniami związanymi z naruszaniem bezpieczeństwa, jak również plan awaryjny i plan ewakuacji misji; |
|
b) |
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii Europejskiej ubezpieczeniem wysokiego ryzyka stosownym do warunków panujących na obszarze misji; |
|
c) |
zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii Europejskiej, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady; |
|
d) |
zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu ocen bezpieczeństwa oraz regularnego dostarczania SG/WP, Radzie oraz Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń oraz o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu; |
|
e) |
zapewnia, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowanie spójnego podejścia w kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach Unii Europejskiej uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny. |
Artykuł 8
Sprawozdawczość
Przyjmuje się jako zasadę, że SPUE osobiście składa sprawozdania SG/WP i KPB oraz że może również składać sprawozdania odpowiedniej grupie roboczej. Regularne sprawozdania pisemne są przekazywane SG/WP, Radzie i Komisji. Na zalecenie SG/WP i KPB, SPUE może składać sprawozdanie Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych.
Artykuł 9
Koordynacja
Aby zapewnić spójność działań zewnętrznych Unii Europejskiej, SPUE koordynuje swoje działania z działaniami SG/WP, Prezydencji i Komisji. SPUE regularnie dostarcza informacje przedstawicielstwom państw członkowskich i przedstawicielstwom Komisji. Prezydencja, Komisja i szefowie misji utrzymują ścisłe kontakty ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również ze SPUE w Afganistanie i z podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
Artykuł 10
Przegląd
Wykonanie niniejszego wspólnego działania i jego spójność z innymi działaniami Unii Europejskiej w regionie są przedmiotem regularnej kontroli. SPUE przedstawia SG/WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac do końca czerwca 2007 roku, a także obszerne sprawozdanie z wykonania mandatu do połowy listopada 2007 roku. Na podstawie tych sprawozdań wspólne działanie jest oceniane przez odpowiednie grupy robocze oraz przez KPB. W kontekście ogólnych priorytetów dotyczących rozmieszczania, SG/WP przedstawia KPB zalecenia dotyczące decyzji Rady w sprawie odnowienia, zmiany lub zakończenia mandatu.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.
W imieniu Rady
W. SCHÄUBLE
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 199 z 29.7.2005, str. 100. Wspólne działanie zmienione wspólnym działaniem 2006/118/WPZiB (Dz.U. L 49 z 21.2.2006, str. 7).
(2) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).
Sprostowania
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/86 |
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 118/2005 z dnia 26 stycznia 2005 r. modyfikującego załącznik VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 i ustanawiającego pułapy budżetowe dla częściowego lub całkowitego wdrożenia systemu jednolitej płatności i roczne koperty finansowe dla systemu jednolitych płatności obszarowych przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 24 z dnia 27 stycznia 2005 r. )
|
1. |
Na str. 15 tytuł rozporządzenia otrzymuje brzmienie: |
„Rozporządzenie Komisji (WE) nr 118/2005 z dnia 26 stycznia 2005 r. modyfikujące załącznik VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 i ustanawiające pułapy budżetowe dla częściowego lub opcjonalnego wdrożenia systemu płatności jednolitych i roczne koperty finansowe dla systemu jednolitej płatności obszarowej przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu”.
|
2. |
Na str. 16 w art. 3: |
zamiast:
„Państwa Członkowskie, które zdecydują się na wdrażanie regionalne, określone w art. 58 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekazują Komisji wysokości pułapów regionalnych ustalonych przed dniem 31 grudnia pierwszego roku stosowania systemu jednolitej płatności do dnia 1 marca następnego roku.”,
powinno być:
„Państwa członkowskie, które zdecydują się na wdrażanie regionalne, określone w art. 58 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do dnia 1 marca następnego roku przekazują Komisji wysokości pułapów regionalnych ustalonych do dnia 31 grudnia pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych”.
|
3. |
Na str. 21 tytuł załącznika VI: |
zamiast:
„ROCZNE KOPERTY FINANSOWE DLA SYSTEMU JEDNOLITYCH PŁATNOŚCI OBSZAROWYCH”,
powinno być:
„ROCZNE KOPERTY FINANSOWE DLA SYSTEMU JEDNOLITEJ PŁATNOŚCI OBSZAROWEJ”.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/86 |
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1572/2006 z dnia 18 października 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 824/2000 ustanawiające procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 290 z dnia 20 października 2006 r. )
Na str. 30 w art. 1 ust. 2:
zamiast:
„6. Realizacja ostatniej dostawy następuje nie później niż na koniec drugiego miesiąca następującego po ostatniej dostawie, o której mowa w art. 4 ust. 3 akapit trzeci, jednakże nie później niż dnia 31 lipca w Hiszpanii, Grecji, Włoszech i Portugalii oraz dnia 31 sierpnia w pozostałych państwach członkowskich.”,
powinno być:
„6. Ostateczne przejęcie następuje nie później niż do końca drugiego miesiąca następującego po ostatniej dostawie, o której mowa w art. 4 ust. 3 akapit trzeci, jednakże nie później niż do dnia 31 lipca w Hiszpanii, Grecji, Włoszech i Portugalii oraz dnia 31 sierpnia w pozostałych państwach członkowskich.”.
|
16.2.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 46/87 |
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 394/2005 z dnia 8 marca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitych przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników oraz wprowadzające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1782/2003
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 63 z dnia 10 marca 2005 r. )
|
1. |
Na str. 18 w art. 1 ust. 1 lit. c) akapit drugi: |
zamiast:
„Do celów art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i w przypadku obszarów będących przedmiotem wniosku pomocowego dla upraw energetycznych złożonego na podstawie art. 88 wymienionego rozporządzenia, zagajniki o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41 ) Miscanthus sinensis (kod CN ex 0602 90 51 ) Phalaris arundicea (mozga trzcinowata) (kod CN ex 1214 90 90 ) traktowane są jako uprawy wieloroczne. Jednakże do celów art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 za podlegające dopłatom hektary uważa się:”,
powinno być:
„Do celów art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i w przypadku obszarów będących przedmiotem wniosku pomocowego dla upraw energetycznych złożonego na podstawie art. 88 wymienionego rozporządzenia, zagajniki o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41 ) Miscanthus sinensis (kod CN ex 0602 90 51 ) Phalaris arundicea (mozga trzcinowata) (kod CN ex 1214 90 90 ) traktowane są jako uprawy wieloletnie. Jednakże do celów art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 za kwalifikujące się dopłatom hektary uważa się:”.
|
2. |
Na str. 18 w art. 1 ust. 1 lit. d): |
zamiast:
|
„d) |
»uprawy wieloroczne« oznaczają uprawy następujących produktów:”, |
powinno być:
|
„d) |
»uprawy wieloletnie« oznaczają uprawy następujących produktów:”. |
|
3. |
Na str. 18 w art. 1 ust. 2: |
zamiast:
„4. Ustępy 2 i 3 mają zastosowanie tylko wówczas, jeśli rolnik po zadeklarowaniu lub przeniesieniu istniejących praw do płatności lub częściowych praw do płatności o tym samym charakterze, nadal musi zadeklarować lub przenieść prawo do płatności lub częściowe prawo do płatności wraz z częścią hektara.”,
powinno być:
„4. Ustępy 2 i 3 mają zastosowanie tylko wówczas, jeśli rolnik po zadeklarowaniu lub przeniesieniu istniejących uprawnień do płatności lub częściowych uprawnień do płatności o tym samym charakterze nadal musi zadeklarować lub przenieść uprawnienie do płatności lub częściowe uprawnienie do płatności wraz z częścią hektara.”.
|
4. |
Na str. 18 w art. 1 ust. 3: |
zamiast:
„6. Do celów ust. 1, 2, 3 i 4, hektary przeniesione w drodze sprzedaży lub dzierżawy i niezastąpione jednakową liczbą hektarów, zostają włączone do liczby hektarów zadeklarowanych przez rolnika.”,
powinno być:
„6. Do celów ust. 1, 2, 3 i 4 hektary przeniesione w drodze sprzedaży lub dzierżawy i niezastąpione odpowiednią liczbą hektarów zostają włączone do liczby hektarów zadeklarowanych przez rolnika.”.
|
5. |
Na str. 19 w art. 1 ust. 5: |
zamiast:
„4. Długoterminowe, zawarte na sześć lub więcej lat umowy dzierżawy, które zaczęły obowiązywać najpóźniej z dniem 15 maja 2004 r., traktowane są przy stosowaniu ust. 1 jako zakup ziemi lub inwestycja w moce wytwórcze.”,
powinno być:
„4. Długoterminowe, zawarte na sześć lub więcej lat, umowy dzierżawy, które zaczęły obowiązywać najpóźniej z dniem 15 maja 2004 r., traktowane są przy stosowaniu ust. 1 jako zakup ziemi lub inwestycja w zdolność produkcyjną.”.
|
6. |
Na str. 19 w art. 1 ust. 7: |
zamiast:
„4. Dla stosowania akapitu drugiego art. 46 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kwota wykorzystanych przez rolnika praw do płatności jest obliczana na podstawie liczby praw do płatności przyznanych mu w pierwszym roku obwiązywania systemu płatności jednolitych, z wyłączeniem praw do płatności sprzedanych łącznie z ziemią, i musi zostać wykorzystana w ciągu jednego roku kalendarzowego.”,
powinno być:
„4. Dla stosowania art. 46 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wielkość procentowa wykorzystanych przez rolnika uprawnień do płatności jest obliczana na podstawie liczby uprawnień do płatności przyznanych mu w pierwszym roku obwiązywania systemu płatności jednolitych, z wyłączeniem uprawnień do płatności sprzedanych łącznie z ziemią, i musi zostać wykorzystana w ciągu jednego roku kalendarzowego.”.
|
7. |
Na str. 19 w art. 8: |
zamiast:
„Jeśli suma kwot, które mają być wypłacone w ramach każdego systemu zgodnie z art. 66 do art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przekracza pułap ustalony zgodnie z art. 64 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, należna kwota będzie poporcjonalnie zmniejszona w danym roku.”,
powinno być:
„Jeśli suma kwot, które mają być wypłacone w ramach każdego systemu zgodnie z art. 66–71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przekracza pułap ustalony zgodnie z art. 64 ust. 2 tego rozporządzenia, należna kwota będzie proporcjonalnie zmniejszona w danym roku.”.